နေတ္တိပ္ပကာရဏအဋ္ဌကထာနိဿယ

နေတ္တိပ္ပကာရဏအဋ္ဌကထာနိဿယ

ဂန္ထာရမ္ဘကထာ

အဟံ၊ ငါသည်။ မဟာကာရုဏိကံ၊ မြတ်သောကရုဏာ၌ ယှဉ်တော်မူထသော။ ဝါ၊ မြတ်သော ကရုဏာ၏ ဖြစ်ခြင်းကို ထိုက်တော်မူထသော။ ဝါ၊ မြတ်သော သနားခြင်း အလေ့ရှိတော်မူထသော။ ဝါ၊ ကြီးသော ကရုဏာ၊ မြတ်သော ကရုဏာ၌ ယှဉ်တော်မူထသော။ ဉေယျသာဂရပါရဂုံ၊ ဉေယျဓံတရားတည်းဟူသော မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်တော်မူပြီးထသော။ နိပုဏဂမ္ဘီရဝိစိတ္တနယဒေသနံ၊ သိမ်မွေ့နက်နဲ ဆန်းကြယ်သောနည်းရှိသော ဒေသနာရှိတော်မူထသော။ နာထံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဝန္ဒေ ဝန္ဒာမိ၊ ရှိခိုး၏။

ယေန ဓမ္မေန၊ အကြင်ဆယ်ပါးသော တရားဖြင့်။ ဝါ၊ တရားကြောင့်။ ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါး၊ ဝိဇ္ဇာရှစ်ပါး၊ စရဏတစ်ဆယ့်ငါးပါးနှင့် ပြည့်စုံကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဇ္ဇာစရဏသမ္ပန္နာ၊ ဝိဇ္ဇာစရဏနှင့်ပြည့်စုံကုန်လျက်။ ယေန ဓမ္မေန၊ အကြင်တရားဖြင့်။ ဝါ၊ အကြင်တရားကြောင့်။ လောကတော၊ ခန္ဓာအစရှိသော လောကမှ။ နိယျန္တိ၊ ထွက်မြောက်ကုန်၏။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓပူဇိတံ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ကောင်းစွာ မှီဝဲခြင်းအစရှိသောအားဖြင့် ပူဇော်အပ်တော်မူထသော။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုဆယ်ပါးသော တရားတော်ကို။ ဝန္ဒေ ဝန္ဒာမိ၊ ရှိခိုး၏။

ယော အရိယသံဃော၊ အကြင်အရိယာသံဃာသည်။ သီလာဒိဂုဏသမ္ပန္နော၊ သီလအစရှိသော ကျေးဇူးတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ဝါ၊ ပြည့်စုံသော သီလအစရှိသော ကျေးဇူးရှိတော်မူ၏။ မဂ္ဂဖလေသု၊ မဂ်လေးတန်၊ ဖိုလ်လေးတန်တို့၌။ ဌိတော၊ တည်တော်မူ၏။ ပုညက္ခေတ္တံ၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော မျိုးစေ့၏ စိုက်ပျိုးရာ လယ်မြေသဖွယ် ဖြစ်တော်မူထသော။ အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိ မြတ်တော်မူထသော။ တံ အရိယသံဃံ၊ ထိုအရိယာသံဃာတော်ကို။ ဝန္ဒေ ဝန္ဒာမိ၊ ရှိခိုး၏။

ဣတိ ဧဝံ ပကာရေန၊ ဤသို့ မဟာကာရုဏိကံအစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ ရတနတ္တယေ၊ ရတနာသုံးပါး၌။ ဝန္ဒနာဇနိတံ၊ ရှိခိုးသော အခြင်းအရာဖြင့် ဖြစ်စေအပ်သော။ ယံ ပုညံ၊ အကြင် ကုသိုလ်ကောင်းမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿ ပုညဿ၊ ထိုကုသိုလ်ကောင်းမှု၏။ တေဇသာ၊ အစွမ်းဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အတွင်းအပ အဇ္ဈတ္တိကဝတ္ထု၊ ဗာဟိရဝတ္ထုတို့၌။ ဝါ၊ အလုံးစုံသော အဋ္ဌကထာ၏ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးဖြစ်သော ကာလတို့၌။ ဟတန္တရာယော၊ ဖျောက်အပ်ပြီးသော အန္တရာယ်ရှိသည် (ဖြစ်၍)။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ (ကရိဿာမိ ၌ စပ်)။

သဒ္ဓမ္မနေတ္တိယာ၊ သူတော်ကောင်းတရားတည်းဟူသော နေတ္တိ၏။ ဝါ၊ သူတော်ကောင်းတရားသို့ ဆောင်တတ်သော နေတ္တိ၏။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာသော သာသနာတော် ငါးထောင်ကာလပတ်လုံး။ ဌိတိံ၊ မပြတ်တည်ခြင်းကို။ အာကင်္ခမာနေန၊ အလိုရှိသော။ ဝါ၊ တောင့်တသော။ ဓမ္မရက္ခိတနာမေန၊ ဓမ္မရက္ခိတအမည်ရှိသော။ ထေရေန၊ မထေရ်သည်။ အဘိယာစိတော၊ အရိုအသေ ရှေ့ရှုရည်မှတ်၍ တောင်းပန်အပ်သည် (ဖြစ်၍)။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ (ကရိဿာမိသို့ သွား)။

ပဒုမုတ္တရနာထဿ၊ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရား၏။ ပါဒမူလေ၊ ခြေရင်းတော်၌။ ပဝတ္တိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ မတ္ထကံ၊ အပြီးသို့။ သမ္ပတ္တံ၊ ရောက်သော။ ယဿ မဟာကစ္စာယနထေရဿ၊ အကြင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်၏။ အဘိနီဟာရံ၊ ဆုတောင်းခြင်းကို။ ပဿတာ ပဿန္တေန၊ မြင်စေတော်မူသော (မြတ်စွာဘုရားအား ရှိခိုးသည်)။

တာဒိနာ၊ သည်းခံခြင်း ကျေးဇူးရှိတော်မူထသော။ ဝါ၊ အလုံးစုံသော ဣဋ္ဌာရုံ၊ အနိဋ္ဌာရုံ လောကဓံတရားတို့၌ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိထသော။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သံခိတ္တံ၊ အကျဉ်းဟောအပ်သော တရားကို။ ဝိဘဇန္တာနံ၊ ဝေဖန်ကုန်သော သူတို့တွင်။ ဝါ၊ သူတို့ထက်။ ဧသော၊ ဤကစ္စည်းမထေရ်သည်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတဒဂ္ဂသ္မိံ၊ ဧတဒဂ်အရာ၌။ ဌပိတော၊ ထားအပ်သော။ မဟာသာဝကုတ္တမော၊ မဟာသာဝကမြတ် ဖြစ်တတ်ထသော။

ဆဠာဘိညော၊ ခြောက်ပါးသော အဘိညာဉ်ရှိထသော။ ဝသိပ္ပတ္တော၊ အာဝဇ္ဇနအစရှိသော ဝသီဘော်သို့ ရောက်ထသော။ ပဘိန္နပဋိသမ္ဘိဒေါ၊ အပြားသို့ ရောက်သော ပဋိသမ္ဘိဒါဉာဏ်ရှိထသော။ သမ္ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပသံသိတော၊ ချီးမွမ်းတော်မူထသော။ (ပဏ္ဍိတော ဘိက္ခဝေ မဟာကစ္စာယနော၊ မဟာပညော ဘိက္ခဝေ မဟာကစ္စာယနော အစရှိသည်ဖြင့် ချီးမွမ်းသည်ဟူလိုသော်)။ မဟာကစ္စာယနော၊ မဟာကစ္စည်းအမည်ရှိသော။ ယော ထေရော၊ အကြင်မထေရ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တေန ထေရေန၊ ထိုမထေရ်သည်။ ဘာသိတာ၊ ဟောအပ်သော။ သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနုမောဒိတာ၊ ဝမ်းမြောက်တော်မူအပ်ထသော။ ဝါ၊ အနုမောဒနာ ခေါ်အပ်ထသော။ နဝင်္ဂဿ၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်အား။ သဒါယတ္တာ၊ အခါခပ်သိမ်းစပ်ထသော။ (သဒါ အာယတ္တာပုဒ်ဖြတ်)။ ဝါ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းစွာ စပ်သော။ (သု အာယတ္တာပုဒ်ဖြတ်)။ အတ္ထဝဏ္ဏနာ၊ အနက်ကို ဖွင့်ရာဖွင့်ကြောင်းဖြစ်ထသော။ ယာ နေတ္တိ၊ အကြင်နေတ္တိကျမ်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တဿာ နေတ္တိယာ၊ ထိုနေတ္တိ၏။ (အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၌ စပ်)။ ဂမ္ဘီရဉာဏေဟိ၊ နက်နဲသော ဉာဏ်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ နက်နဲသော ဉာဏ်ရှိသော အရိယာတို့သည်။ ဩဂါဟေတဗ္ဗဘာဝတော၊ သက်ဝင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အနက်အဖွင့်ကို။ ဝါ၊ အဋ္ဌကထာကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ကိဉ္စာပိ ဒုက္ကရာ၊ အကယ်၍ကား ခဲယဉ်း၏ (သို့သော်)။

တထာပိ၊ ထိုသို့ ခဲယဉ်းလျှင်းမူလည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သဟ သံဝဏ္ဏနံ၊ အဋ္ဌကထာနှင့် တကွဖြစ်သော။ သတ္ထုသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား ပရိယတ္တိသာသနာတော်သည်။ ဓရတေ၊ တည်၏။ ဝါ၊ ထင်ရှားရှိ၏။ ပုဗ္ဗာစရိယသီဟာနံ၊ ရှေးဆရာမြတ်တို့၏။ (သီဟသဒ္ဒါကား သမာသ်ပုဒ်၏ နောက်၌ဖြစ်ရကား ဥတ္တမအနက်ကို ဟောသတည်း)။ ဝိနိစ္ဆယော စ၊ အဆုံးအဖြတ်သည်လည်း။ (စသဒ္ဒါကား “လည်း” ဟူသော အနက်ကို ဆောင်သည်)။ တိဋ္ဌတေဝ၊ တည်လျက်ပင် ရှိ၏။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ၊ ထိုအဋ္ဌကထာနှင့် တကွသော ပရိယတ္တိသာသနာ၊ ဆရာမြတ်တို့၏ အဆုံးအဖြတ်ကို။ ဥပနိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ (ကရိဿာမိ၌ စပ်)။ ပဉ္စပိ နိကာယေ၊ ငါးပါးသော နိကာယ်တို့ကိုလည်း။ ဩဂါဟေတွာန၊ သက်ဝင်၍။ ပေဋကေနာပိ၊ ပေဋကောပဒေသကျမ်းနှင့်လည်း။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှိုင်းယှဉ်၍။ မဟာဝိဟာရဝါသီနံ၊ မဟာဝိဟာရကျောင်း၌ သီတင်းသုံးကုန်သော မထေရ်တို့၏။ သုဝိသုဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ စင်ကြယ်ထသော။ အသံကိဏ္ဏံ၊ ရောယှက်ခြင်း မရှိထသော။ နိပုဏတ္ထဝိနိစ္ဆယံ၊ သိမ်မွေ့သောအနက် အဆုံးအဖြတ်ရှိထသော။ သမယံ၊ အယူကို။ အဝိလောမယံ အဝိလောမယန္တော၊ မဆန့်ကျင်စေမူ၍။ ပမာဒလေခံ၊ မေ့လျော့၍ ရေးအပ်သော ပါဠိကို။ ဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်၍။ ပါဠိံ၊ နေတ္တိပါဠိကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ နိယောဇယံ နိယောဇယန္တော၊ ထိုထိုသို့သော ဥဒါဟရုဏ်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်အပ်သော သုတ်၌ ယှဉ်လျက်။ တစ်နည်းကား။ ပါဠိံ၊ ထိုထိုသို့သော ဥဒါဟရုဏ်ပါဠိကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ နိယောဇယံ နိယောဇယန္တော၊ နေတ္တိကျမ်း၌ ယှဉ်လျက်။ ဥပဒေသံ၊ နေတ္တိဥပဒေသနည်းကို။ ဝိဘာဝေန္တော၊ ပြလျက်။ အတ္ထဝဏ္ဏနံ၊ အနက်အဖွင့်ကို။ ဝါ၊ အဋ္ဌကထာကို။ ယထာဗလံ၊ အင်အားရှိသမျှ။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။

ဣတိ ဧဝံ ပကာရေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နေတ္တိပကရဏဿ၊ နေတ္တိပကရဏ၏။ အသံကိဏ္ဏံ၊ ရောယှက်ခြင်းမရှိသော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဘဇန္တဿ၊ ဝေဖန်သော။ မေ၊ ငါ့အား။ သန္တိကာ၊ ထံမှ။ သာဓဝေါ၊ သူတော်ကောင်းဖြစ်ကုန်သော။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ နိသာမယထ၊ နာကုန်လော့။

တဿာ နေတ္တိယာ ကရိဿာမတ္ထဝဏ္ဏန’န္တိ၊ ဟူ၍။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ မယာ၊ (ငါသည်)။ ဝုတ္တံ၊ (ဆို)ပြီ။ တတ္ထ တသ္မိံ ဝစနေ၊ ၌။ ယဿာ နေတ္တိယာ၊ (အကြင် နေတ္တိကျမ်း)၏။ အတ္ထဝဏ္ဏနံ၊ အဋ္ဌကထာကို။ ကရိဿာမိ၊ (ငါ) ပြုအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိညာတံ၊ ဝန်ခံအပ်၏။ သာ နေတ္တိ၊ (ထိုနေတ္တိကျမ်း)သည် ကေနဋ္ဌေန၊ အဘယ်သဘောကြောင့်။ နေတ္တိ၊ နေတ္တိမည်သနည်း။ တစ်နည်းကား။ တတ္ထ ဧတသ္မိံ ဝစနေ၊ ထိုနေတ္တိပကရဏဿဟူသော စကား၌။ ယာ နေတ္တိ၊ (အကြင်နေတ္တိ)ကို။ ဝုတ္တာ၊ (ဆို)ပြီ။ သာ နေတ္တိ၊ (ထိုနေတ္တိ)သည် ကေနဋ္ဌေန၊ (အဘယ်သဘော)ကြောင့်။ နေတ္တိ၊ (နေတ္တိမည်)နည်း။ သဒ္ဓမ္မနယနဋ္ဌေန၊ သူတော်ကောင်းတရားသို့ ဆောင်တတ်သောသဘော၊ ဆောင်ကြောင်းဖြစ်သောသဘော၊ ဆောင်ရာဖြစ်သောသဘောကြောင့်။ နေတ္တိ၊ မည်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာယိဿမိ၊ (ငါ) ပြန့်ပွားစေအံ့။ တဏှာ၊ တဏှာ (သည်)။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့အား။ ကာမာဒိဘဝံ၊ ကာမ အစရှိသော ဘဝသို့။ နယတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ (ထိုသို့ ဆောင်တတ်)သောကြောင့်။ “ဘဝနေတ္တီ”တိ၊ ဘဝနေတ္တိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ အယမ္ပိ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းသည်လည်း။ ဝါ၊ (တစ်နည်း)။ ဝေနေယျသတ္တေ၊ ဆုံးမထိုက်သော သတ္တဝါတို့အား။ အရိယဓမ္မံ၊ အရိယာတို့၏ တရားသို့။ ဝါ၊ (တစ်နည်း) မြတ်သော တရားသို့။ နယတိ၊ ဆောင်၏။ ဣတိ သဒ္ဓမ္မနယနဋ္ဌေန၊ သူတော်ကောင်းတရားသို့ ဆောင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ “နေတ္တီ”တိ၊ နေတ္တိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

အထ ဝါ၊ (တစ်နည်း)။ တာယ ပကရဏဇာတိယာ၊ ထိုကျမ်းဖြင့်။ နယန္တိ၊ (သူတော်ကောင်းတရားသို့) ဆောင်ကုန်၏။ ဝါ၊ ရောက်စေကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ ပကရဏဇာတိ၊ ထိုကျမ်းသည် နေတ္တိ၊ နေတ္တိ မည်၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ကရဏဘူတေန၊ ကရိုဏ်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ နေတ္တိပကရဏေန၊ နေတ္တိကျမ်းဖြင့်။ ဓမ္မကထိကာ၊ ဓမ္မကထိကပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဝေနေယျသတ္တေ၊ ဆုံးမထိုက်သော သတ္တဝါတို့အား။ ဒဿနမဂ္ဂံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သို့။ နယန္တိ သမ္ပာပေန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယန္တိ တာယာတိ နေတ္တီတိ၊ နေတ္တိဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဝါ၊ (တစ်နည်း)ကား။ အဓိဋ္ဌာနဘူတေ၊ တည်ရာဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဧတ္ထ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤကျမ်း၌။ ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ တည်စေ၍။ ဝေနေယျာ၊ ဆုံးမထိုက်သူတို့သည် နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ နီယန္တိ သမ္ပာပိယန္တိ၊ ရောက်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နေတ္တိ၊ မည်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ နေတ္တိဥပဒေသသန္နိဿယေန၊ နေတ္တိနည်းဥပဒေသဟူသော မှီရာဖြင့်။ ဝိနာ၊ (ဖောက်ပြန်ခြင်း) ကင်း၍။ အဝိပရီတသုတ္တတ္ထာဝဗောဓော၊ မဖောက်မပြန် သုတ်၏ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ သုတ်၏ အနက်ကို သိခြင်း၏ နေတ္တိနည်းဥပဒေသနှင့် စပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ “တသ္မာ နိဗ္ဗာယိတုကာမေနာ”တိ အာဒိ၊ ကာမေန အစရှိသော စကားကို။ ပေဋကေ၊ ပေဋကောပဒေသကျမ်း၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိ၊ ထိုစကားသင့်စွ။ သဗ္ဗာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အနက်ကို ဖွင့်ခြင်းသည်။ နေတ္တိဥပဒေသာယတ္တာ၊ နေတ္တိနည်းဥပဒေသနှင့် စပ်၏။

နေတ္တိ စ၊ နေတ္တိ (ကျမ်း)သည်လည်း။ သုတ္တပ္ပဘဝါ၊ သုတ်လျှင် အမွန်ရှိ၏။ ဝါ၊ အကြောင်းရှိ၏။ သုတ္တံ၊ သုတ် (သည်)။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓပ္ပဘဝံ၊ မြတ်စွာဘုရားလျှင် အမွန်ရှိ၏။ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

သာ ပနာယံ သာ ပန အယံ နေတ္တိ၊ ထိုနေတ္တိကျမ်းသည် ပကရဏပရိစ္ဆေဒတော၊ ပကရဏပရိစ္ဆေဒအားဖြင့်။ ဝါ၊ ကျမ်းကို ထောက်သောအားဖြင့်။ ဟာရနယပဋ္ဌာနာနံ၊ ဟာရ၊ နယ၊ သာသနပဋ္ဌာနတို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ တိပ္ပဘေဒါ၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဟာရဝိစာရော၊ ဟာရအစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုဟာရကို စီရင်သည်မှ နောက်၌။ နယဝိစာရော၊ နည်းအစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပစ္ဆာ၊ နောက်ဆုံး၌။ ပဋ္ဌာနဝိစာရော၊ သာသနပဋ္ဌာနအစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တိပ္ပဘေဒါ၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏။

ပါဠိဝဝတ္ထာနတော ပန၊ ပါဠိသန္နိဝေသအားဖြင့်ကား။ သင်္ဂဟဝါရ ဝိဘာဂဝါရ ဝသေန၊ သင်္ဂဟဝါရ၊ ဝိဘာဂဝါရတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်ပါးရှိ၏။

ဟိ၊ မှန်စွ။ သဗ္ဗာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ နေတ္တိ၊ နေတ္တိ (ကျမ်း)သည် သင်္ဂဟဝါရော၊ သင်္ဂဟဝါရလည်းကောင်း။ ဝိဘာဂဝါရော၊ ဝိဘာဂဝါရလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝါရဒွယမေဝ၊ ဝါရနှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဝါရတို့တွင်။ သင်္ဂဟဝါရော၊ သင်္ဂဟဝါရကို။ အာဒိတော၊ အစ၌။ ပဉ္စဟိ ဂါထာဟိ၊ ငါးဂါထာတို့ဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္နော၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။ (ပဉ္စဂါထာပရိစ္ဆိန္နောဟူ၍လည်း သမာသ်ရှိ၏။ သင့်သည်ချည်း)။

ဟိ၊ မှန်စွ။ “ယံ လောကော ပူဇယတေ”တိအာဒီဟိ၊ ယံ လောကော ပူဇယတေ ဟူသော အစရှိကုန်သော။ ပဉ္စဟိ ဂါထာဟိ၊ ငါးဂါထာတို့ဖြင့်။ အပရိဂ္ဂဟိတော၊ မသိမ်းဆည်းအပ်သော။ ဝါ၊ မယူအပ်သော။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ပကရဏတ္ထော နာမ၊ ကျမ်း၏အနက်မည်သည် နတ္ထိ၊ မရှိ။

စ၊ (တစ်ဖန်) မေးပါဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤငါးဂါထာတို့၌။ ပဋ္ဌာနံ၊ သာသနပဋ္ဌာနကို။ အသင်္ဂဟိတံ နနု၊ မယူအပ်သည် မဟုတ်ကုန်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။

ဣဒံ၊ ဤသာသနပဋ္ဌာနကို မသင်္ဂြိုဟ်အပ်ဟု ဆိုအပ်သော စကားကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့ စောဒကဆရာ ဆိုတိုင်း။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မမှတ်အပ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ မူလပဒဂ္ဂဟဏေန၊ မူလပဒကို ယူသဖြင့်။ ဝါ၊ မူလပဒသဒ္ဒါဖြင့်။ ပဋ္ဌာနဿ၊ သာသနပဋ္ဌာန၏။ သင်္ဂဟိတတ္တာ၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ တစ်နည်းကား။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည် ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ “အဋ္ဌာရသ မူလပဒါ ကုဟိံ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ သာသနပဋ္ဌာနေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ ဟိ၊ မှန်စွ။ မူလပဒဋ္ဌာနာနိ၊ မူလပဒသာသနပဋ္ဌာနတို့သည် အတ္ထနယသင်္ခါရတ္တိကာ ဝိယ၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋ အစရှိသော အတ္ထနယသုံးပါး၊ ပုညာဘိသင်္ခါရ အစရှိသော သင်္ခါရသုံးပါးအပေါင်းတို့ကဲ့သို့။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ သင်္ဂဟိတာနိ၊ ရေတွက်အပ်၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။ ဝိဘာဂဝါရော ပန၊ ဝိဘာဂဝါရသည်ကား။ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသပဋိနိဒ္ဒေသဝသေန၊ ဥဒ္ဒေသ၊ နိဒ္ဒေသ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိဝိဓော၊ သုံးပါးအပြားရှိ၏။ တေသု၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ “တတ္ထ ကတမေ သောဠသ ဟာရာ”တိ၊ တတ္ထ ကတမေ သောဠသ ဟာရာ ဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်၍။ ယာဝ “ဘဝန္တိ အဋ္ဌာရသ ပဒါနီ”တိ၊ ဘဝန္တိ အဋ္ဌာရသ ပဒါနိ ဟူသည့်တိုင်အောင်။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် ဥဒ္ဒေသဝါရော၊ ဥဒ္ဒေသဝါရ မည်၏။ “အဿာဒါဒီနဝတာ”တိ၊ အဿာဒါဒီနဝတာ ဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်၍။ ယာဝ “တေတ္တိံသာ ဧတ္တိကာ နေတ္တီ”တိ၊ တေတ္တိံသာ ဧတ္တိကာ နေတ္တိ ဟူသည့်တိုင်အောင်။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် နိဒ္ဒေသဝါရော၊ နိဒ္ဒေသဝါရ မည်၏။ ပဋိနိဒ္ဒေသဝါရော ပန၊ ပဋိနိဒ္ဒေသဝါရသည်ကား။ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော၊ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရလည်းကောင်း။ ဟာရသမ္ပာတဝါရော၊ ဟာရသမ္ပာတဝါရလည်းကောင်း။ နယသမုဋ္ဌာနဝါရော၊ နယသမုဋ္ဌာနဝါရလည်းကောင်း။ သာသနပဋ္ဌာနဝါရော၊ သာသနပဋ္ဌာနဝါရလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုဗ္ဗိဓော၊ လေးပါးရှိ၏။ တေသု၊ ထိုလေးပါးသော ဝါရတို့တွင်။ “တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော”တိ၊ တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော ဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်၍။ ယာဝ “အယံ ပဟာနေန သမာရောပနာ”တိ၊ အယံ ပဟာနေန သမာရောပနာ ဟူသည့်တိုင်အောင်။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော၊ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရ မည်၏။ တတ္ထ “ကတမော ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော”တိ၊ တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော ဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်၍။ ယာဝ “အနုပါဒိသေသာ စ နိဗ္ဗာနဓာတူ”တိ၊ အနုပါဒိသေသာ စ နိဗ္ဗာနဓာတု ဟူသည့်တိုင်အောင်။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်သော။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် ဟာရသမ္ပာတဝါရော၊ ဟာရသမ္ပာတဝါရ မည်၏။

ဧတ္ထ ဌာနေ၊ ဤအရာ၌။ စောဒကော၊ စောဒက (ဆရာ)သည် အာဟ၊ ဆို၏။ ဟာရဝိဘင်္ဂဟာရသမ္ပာတဝါရာနံ၊ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရနှင့် ဟာရသမ္ပာတဝါရတို့၏။ နာနာကရဏံ၊ အထူးကား။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။ ပရိဟာရော၊ အဖြေကို။ မယာ၊ ငါသည် ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအံ့။ ယတ္ထ ဝါရေ၊ အကြင်ဝါရ၌။ အနကေဟိပိ၊ များသည်လည်း ဖြစ်ကုန်ထသော။ ဥဒါဟရဏသုတ္တေဟိ၊ ဥဒါဟရုဏ်ဖြစ်သော သုတ်တို့ဖြင့်။ ဧကော ဟာရော၊ တစ်ပါးသော ဟာရကို။ နိဒ္ဒိသီယတိ၊ ပြအပ်၏။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော၊ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရ မည်၏။ ယတ္ထ ပန ဝါရေ၊ အကြင်ဝါရ၌ကား။ ဧကသ္မိံ သုတ္တေ၊ တစ်ပါးသော သုတ်၌။ အနေကေ၊ များပြားကုန်သော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့သည် သမ္ပတန္တိ၊ စုဝေးကုန်၏။ ဝါ၊ ကျကုန်၏။ အယံ ဝါရော၊ ဤဝါရသည် ဟာရသမ္ပာတဝါရော၊ ဟာရသမ္ပာတဝါရ မည်၏။ ဟိ၊ မှန်စွ။ “ယတ္ထ စ၊ လ။ သမ္ပာတော”တိ၊ ယတ္ထ စ၊ (အစရှိသော) သမ္ပာတော ဟူ၍။ ပေဋကေ၊ ပေဋက (ကျမ်း)၌။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုပြီ။

ယတ္ထ စ ဘူမိယံ၊ အကြင်အရာ၌။ ဗျဉ္ဇနဝိဓိပုထုတ္တာ၊ သဒ္ဒါကို စီရင်ခြင်း များပြားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ များသောသဒ္ဒါကို စီရင်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့သည် သမ္ပတမာနာ၊ စုဝေးကုန်သည်ဖြစ်၍။ သုတ္တတ္ထံ၊ သုတ်၏အနက်ကို။ နယန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။ သာ ဘူမီ၊ ထိုအရာသည် ဟာရသမ္ပာတော၊ ဟာရသမ္ပာတဝါရ မည်၏။

နယသမုဋ္ဌာနသာသနပဋ္ဌာနဝါရဝိဘာဂေါ၊ နယသမုဋ္ဌာနဝါရ၊ သာသနာပဋ္ဌာနဝါရကို ဝေဖန်ခြင်းသည် ပါကဋော ဧဝ၊ ထင်ရှားလျက်ပင် ဖြစ်၏။ သာသနပဋ္ဌာနဝါရော ပန၊ သာသနပဋ္ဌာနဝါရကိုကား။ သင်္ဂဟဝါရေ ဝိယ၊ သင်္ဂဟဝါရ၌ကဲ့သို့။ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသဝါရေသုပိ၊ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသဝါရတို့၌လည်း။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ န ဥဒ္ဓဋော၊ မထုတ်အပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဧတ္ထ ဌာနေ၊ ဤအရာ၌။ ဌတွာ၊ (စောဒကဆရာသည်) တန့်၍။ စောဒကော၊ စောဒကသည် အာဟ၊ ဆို၏။ “ဣဒံ နေတ္တိပကရဏံ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းကို။ မဟာသာဝကဘာသိတံ၊ မဟာသာဝကသည် ဟောအပ်၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် အနုမောဒိတံ၊ အနုမောဒနာပြုအပ်၏။” ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ကထံ ဝိညာယတိ၊ အဘယ်သို့ သိအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒကော၊ စောဒကသည် အာဟ၊ ဆို၏။ ပါဠိတော ဧဝ၊ ပါဠိတော်အားဖြင့်သာလျှင်။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။ ဟိ၊ မှန်စွ။ ပါဠိတော၊ ပါဠိတော်မှ။ အညံ၊ အခြားသော။ ပမာဏတရံ၊ လွန်မြတ်သော ပမာဏသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ မှန်စွ။ ယာ ပါဠိ၊ အကြင်ပါဠိတော်သည် စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာပဒေသေဟိ၊ မဟာပဒေသတို့နှင့်။ အဝိရုဒ္ဓါ၊ မဆန့်ကျင်။ သာ ပါဠိ၊ ထိုပါဠိတော်သည် ပမာဏံ၊ ပမာဏသာတည်း။

တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည် ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တစ်နည်း။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ အဂရဟိတာယ၊ မကဲ့ရဲ့အပ်သော။ အာစရိယပရမ္ပရာယ၊ ဆရာအဆက်ဆက်သည် ပေဋကောပဒေသော ဝိယ၊ ပေဋကောပဒေသကျမ်းကိုကဲ့သို့။ ဣဒံ နေတ္တိပကရဏံ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းကို။ အာဘတံ၊ ဆောင်အပ်၏။

မဟာသာဝကဘာသိတံ၊ (ဤကျမ်းသည်) မဟာသာဝကဟောသည်။ ယဒိ သိယာ၊ ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုနေတ္တိကျမ်း၏။ နိဒါနံ၊ နိဒါန်းကို။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်သနည်း။ ဟိ၊ မှန်စွ။ သာဝကဘာသိတာနမ္ပိ၊ သာဝကဟောလည်းဖြစ်ကုန်သော။ သုဘသုတ္တ အနင်္ဂဏသုတ္တ ကစ္စာယနသံယုတ္တာဒီနံ၊ သုဘသုတ်၊ အနင်္ဂဏသုတ်၊ ကစ္စာယနသံယုတ် အစရှိသည်တို့၏။ နိဒါနံ၊ နိဒါန်းကို။ ဘာသိတံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဣဒံ၊ ဤသာဝကဘာသိတအဖြစ်၊ ဗုဒ္ဓဘာသိတအဖြစ် (ကြောင့်)။ ဧကန္တိကံ၊ နိဒါန်းကို မဆိုခြင်း၊ နိဒါန်းကို ဆိုခြင်း၏ စင်စစ်သော အကြောင်းသည် န၊ မဟုတ်။ (ဋီကာနှင့် အညီ)။ ဣဒံ၊ ဤနိဒါန်းကို။ ဧကန္တိကံ၊ စင်စစ်အားဖြင့် ဆိုအပ်သည်သာ န၊ မဟုတ်။ (ဆိုသော အရာလည်းရှိ၏၊ မဆိုသောအရာလည်းရှိ၏ ဟူလိုသော်)။

ဟိ၊ မှန်စွ။ သာဝကဘာသိတာနံ၊ သာဝကဟောဖြစ်ကုန်သော။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂနိဒ္ဒေသာဒီနံ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၊ မဟာနိဒ္ဒေသ အစရှိကုန်သော။ ဧကစ္စာနဉ္စ၊ အချို့သော သုတ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓဘာသိတာနမ္ပိ၊ ဘုရားဟောလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မပဒဗုဒ္ဓဝံသာဒီနဉ္စ၊ ဓမ္မပဒ၊ ဗုဒ္ဓဝံသ အစရှိကုန်သော။ ဧကစ္စာနဉ္စ၊ (အချို့သော သုတ်တို့၏) လည်းကောင်း။ (ဤသို့ ဝိသေသနပုဒ်ကို ယထာသမ္ဘဝရည်၍ ပေး)။ နိဒါနံ၊ နိဒါန်းကို။ န ဘာသိတံ၊ မဆိုအပ်။ တာဝတာ၊ ထိုသို့ နိဒါန်းကို မဆိုကာမျှဖြင့်။ တာနိ၊ ထိုပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အစရှိသည်တို့သည် အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏမဟုတ်။ န စ ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဣဓာပိ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌လည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

သုတ္တဝိနယာနံ၊ သုတ်၊ ဝိနည်းတို့၏။ နိဒါနဉ္စ နာမ၊ နိဒါန်းမည်သည်ကိုလည်း။ ဓမ္မဘဏ္ဍာဂါရိကဥပါလိတ္ထေရာဒီဟိ၊ တရားဘဏ္ဍာစိုးဖြစ်သော အရှင်အာနန္ဒာ၊ အရှင်ဥပါလိမထေရ် အစရှိကုန်သော။ မဟာသာဝကေဟေဝ၊ မဟာသာဝကတို့သည်သာလျှင်။ ဘာသိတံ၊ ဟောအပ်၏။ ဣဒဉ္စ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းကိုလည်း။ မဟာသာဝကဘာသိတံ၊ မဟာသာဝကသည် ဟောအပ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ထေရံ၊ ကစ္စည်းမထေရ်ကို။ မုဉ္စိတွာ၊ ပယ်၍။ ဣမိဿာ ဝိစာရဏာယ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းကို စီရင်ခြင်း၏။ အနညဝိသယတ္တာ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အရာမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေန နိဒါနဂဝေသနေန၊ ဤသို့ နိဒါန်းကို ရှာသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ယော အတ္ထော၊ အကြင်အနက်သည် ပါဠိယော၊ ပါဠိတော်နှင့်။ အဝိရုဒ္ဓေါ၊ မဆန့်ကျင်။ သော အတ္ထောယေဝ၊ ထိုအနက်ကိုသာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ ဂဝေသိတဗ္ဗော၊ ရှာမှီးအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပရိဟာရော၊ အဖြေတည်း။

အထ ဝါ၊ (တစ်နည်း)။ ပါဠိယာ၊ ပါဠိတော်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာဘာဝတော၊ အဋ္ဌကထာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂနိဒ္ဒေသာဒီနံ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၊ နိဒ္ဒေသ အစရှိသည်တို့၏။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ နိဒါနဝစနကိစ္စံ၊ နိဒါန်းကို ဆိုခြင်းကိစ္စသည်။ န အတ္ထိ ဝိယ၊ မရှိသကဲ့သို့။ ဣမဿ ပကရဏဿ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၏။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ နိဒါနဝစနကိစ္စံ၊ နိဒါန်းကို ဆိုခြင်းကိစ္စသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ ဧတသ္မိံ ပကရဏေ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ နာနပ္ပကာရကောသလ္လတ္ထံ၊ အထူးထူးအပြားအပြား၌ လိမ္မာစေခြင်းငှာ။ အယံ ဝိဘာဂေါ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ စ၊ (ဆက်၍) ဆိုဦးအံ့။ သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်သော။ ဧတံ ပကရဏံ၊ ဤနေတ္တိကျမ်းသည် သာသနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတော၊ သာသနာတော်၏ အနက်ကို ရှာမှီးတတ်သောအားဖြင့်။ ဝါ၊ (တစ်နည်း) ကြောင့်။ ဧကဝိဓံ၊ တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။ အရိယမဂ္ဂသမ္ပာဒနတော စ၊ အရိယမဂ်ကို ပြီးစေတတ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိမုတ္တိရသတော စ၊ ဝိမုတ္တိတည်းဟူသော ကိစ္စရှိသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဧကဝိဓံ၊ တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။ ဗျဉ္ဇနတ္ထဝိစာရဘာဝတော၊ သဒ္ဒါအနက်ကို စီရင်သည်၏အဖြစ်အားဖြင့်။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။ သင်္ဂဟဝိဘာဂဘာဝတော စ၊ သင်္ဂဟဝါရ၏အဖြစ်၊ ဝိဘာဂဝါရ၏အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓမ္မဝိနယတ္ထသံဝဏ္ဏနတော စ၊ ဓမ္မဝိနယ၏ အနက်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဓမ္မဝိနယ၏ အဋ္ဌကထာဖြစ်သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ လောကိယလောကုတ္တရတ္ထသင်္ဂဟဏတော စ၊ လောကီဖြစ်သောအနက်၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သောအနက်ကို သင်္ဂြိုဟ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ရူပါရူပဓမ္မပရိဂ္ဂါဟကတော၊ ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို သိမ်းဆည်းသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ လက္ခဏလက္ခိယဘာဝတော စ၊ သုတ်ဥဒါဟရုဏ်၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဝတ္တိနိဝတ္တိဝစနတော စ၊ ဖြစ်ခြင်း၊ နစ်ခြင်းကို ဆိုရာဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဖြစ်သော ဝဋ်တရား၊ ဝဋ်တရား၏ နစ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို ဆိုရာဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သဘာဂဝိသဘာဂနိဒ္ဒေသတော စ၊ သဘာဂတရား၊ ဝိသဘာဝတရားတို့ကို ပြသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သာဓာရဏာသာဓာရဏဓမ္မဝိဘာဂတော စ၊ သာဓာရဏတရား၊ အသာဓာရဏတရားတို့ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။

ပုဂ္ဂလတ္တယနိဒ္ဒေသတော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ပြသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တိဝိဓကလျာဏဝိဘာဂတော စ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ကောင်းခြင်းကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိညတ္တယကထနတော စ၊ ပရိညာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ဆိုသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဟာနတ္တယူပဒေသတော စ၊ ပဟာန်သုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ညွှန်ပြသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟဏတော စ၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို သင်္ဂြိုဟ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တိဝိဓသံကိလေသဝိသောဓနတော စ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော သံကိလေသတရားတို့ကို သုတ်သင်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ မူလဂီတိအနုဂီတိသင်္ဂီတိဘေဒတော စ၊ မူလဂီတိ၊ အနုဂီတိ၊ သင်္ဂီတိအပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပိဋတ္တယတ္ထသံဝဏ္ဏနတော စ၊ ပိဋကသုံးပုံ၏ အဋ္ဌကထာဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အနက်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဟာရနယပဋ္ဌာနပ္ပဘေဒတော စ၊ ဟာရ၊ နယ၊ သာသနပဋ္ဌာနတို့၏ အပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုးရှိ၏။

စတုပ္ပဋိသမ္ဘိဒါဝိသယတော စ၊ လေးပါးသော ပဋိသမ္ဘိဒါ၏ အရာဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ စတုနယဒေသနတော စ၊ လေးပါးသော နည်းတို့ကို ဟောသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓမ္မတ္ထဒေသနာပဋိဝေဓဂမ္ဘီရဘာဝတော စ၊ ဓမ္မ၏ နက်နဲသည်၏အဖြစ်၊ အတ္ထ၏ နက်နဲသည်၏အဖြစ်၊ ဒေသနာ၏ နက်နဲသည်၏အဖြစ်၊ ပဋိဝေဓ၏ နက်နဲသည်၏အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုးရှိ၏။ အဘိညေယျာဒိဓမ္မဝိဘာဂတော စ၊ အဘိညေယျအစရှိသော တရားတို့ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဉ္စက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသတော စ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာကို ပြသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဉ္စဂတိပရိစ္ဆေဒတော စ၊ ငါးပါးသောဂတိတို့ကို ပိုင်းခြားသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဉ္စနိကာယတ္ထဝိဝရဏတော စ၊ ငါးပါးသော နိကာယ်၏ အနက်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဉ္စဝိဓံ၊ ငါးမျိုးရှိ၏။ ဆဠာရမ္မဏဝိဘာဂတော စ၊ ခြောက်ပါးသော အာရုံတို့ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဆအဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရာယတနဝိဘာဂတော စ၊ ခြောက်ပါးသော အဇ္ဈတ္တိကာယတန၊ ဗာဟိရာယတနတို့ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဆဗ္ဗိဓံ၊ ခြောက်မျိုးရှိ၏။ သတ္တဝိညာဏဋ္ဌိတိပရိစ္ဆေဒတော၊ ခုနစ်ပါးသော ဝိညာဏဋ္ဌိတိတို့ကို ပိုင်းခြားသောအားဖြင့်။ သတ္တဝိဓံ၊ ခုနစ်မျိုးရှိ၏။ သုတ္တာဒိနဝင်္ဂနိဒ္ဒေသတော၊ သုတ်အစရှိသော ကိုးပါးသော အင်္ဂါတို့ကို ပြသောအားဖြင့်။ နဝဝိဓံ၊ ကိုးမျိုးရှိ၏။ သုတ္တာဓိဋ္ဌာနဝိဘာဂတော၊ သုတ်၏ တည်ရာကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ စုဒ္ဒသဝိဓံ၊ တစ်ဆယ့်လေးမျိုးရှိ၏။ သာသနပဋ္ဌာနပ္ပဘေဒတော၊ (သာသနပဋ္ဌာန) အပြားအားဖြင့်။ သောဠသဝိဓဉ္စ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်မျိုးသည်လည်းကောင်း။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓဉ္စ၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်မျိုးသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စတုရာသီတိသဟဿဓမ္မက္ခန္ဓဝိစာရဘာဝတော၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော ဓမ္မက္ခန္ဓာတို့ကို စီရင်သောအားဖြင့်။ စတုရာသီတိသဟဿဝိဓံ၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်မျိုးရှိ၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ပကရဏဝိဘာဂေါ၊ ကျမ်းကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုဝိဘာဂကို ဆိုရာ၌။ သာသနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတောတိ၊ သာသနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတော ဟူသော “တော” သည်ကား။ သာသနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ သာသနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတော ဟူသော ဤစကား၌။ အဓိပ္ပာယော၊ အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သကလံ၊ အလုံးစုံသော။ နေတ္တိပကရဏံ၊ နေတ္တိကျမ်းသည် သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟဿ၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းဖြင့် ရေတွက်အပ်သော။ ဝါ၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ရေတွက်အပ်သော။ နဝင်္ဂဿ၊ ကိုးပါးသော။ သတ္ထုသာသနဿ၊ ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာဘာဝတော၊ အနက်ကို ဖွင့်ဆိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကဝိဓံ၊ တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။ အရိယမဂ္ဂသမ္ပာဒနတောတိ၊ အရိယမဂ္ဂသမ္ပာဒနတော ဟူသည်ကား။ (ရှေးနည်းလည်းပေး)။ ဒဿနဘူမိဘာဝနာဘူမိသမ္ပာဒနတော၊ ဒဿနဘုံ၊ ဘာဝနာဘုံကို ပြီးစေသောအားဖြင့်။ ဧကဝိဓံ၊ တစ်မျိုးတည်းရှိ၏။

ဝိမုတ္တိရသတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဝိမုတ္တိရသတော ဟူသော ဤစကားကို။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ အမတပရိယောသာနတ္တာ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန် အဆုံးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဝိမုတ္တိရသရှိသော သာသနာကို ပြတတ်ရကား နေတ္တိကျမ်းကို ဝိမုတ္တိရသရှိ၏ဟု ဖလူပစာရတ္ထအားဖြင့် ဆိုအပ်၏ဟူလိုသော်)။

ဗျဉ္ဇနတ္ထဝိစာရဘာဝတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဗျဉ္ဇနတ္ထဝိစာရဘာဝတော ဟူသော ဤစကားကို။ ဟာရဗျဉ္ဇနပဒကမ္မနယာနံ၊ ဟာရတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါး၊ ဗျဉ္ဇနပဒခြောက်ပါး၊ ကမ္မနည်းနှစ်ပါးတို့၏။ ဗျဉ္ဇနဝိစာရတ္တာ၊ သဒ္ဒါကို စီရင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထပဒအတ္ထနယာနံ၊ အတ္ထပဒခြောက်ပါး၊ အတ္ထနယသုံးပါးတို့၏။ အတ္ထဝိစာရတ္တာ၊ အနက်ကို စီရင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

သင်္ဂဟဝိဘာဂဘာဝေါ၊ သင်္ဂဟဝါရ၏အဖြစ်၊ ဝိဘာဂဝါရ၏အဖြစ်သည်ကား။ ပရတော၊ နောက် (အပိုင်း) ၌။ ဝါ၊ (တစ်နည်း) မှ။ အာဝိဘဝိဿတိ၊ ထင်ရှားဖြစ်လတ္တံ့။ ဓမ္မဝိနယတ္ထသံဝဏ္ဏနတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဓမ္မဝိနယတ္ထသံဝဏ္ဏနတော ဟူသော ဤစကားကို။ သကလဿာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ပရိယတ္တိသာသနဿ၊ ပရိယတ္တိသာသနာတော်၏။ ဓမ္မဝိနယဘာဝတော၊ ဓမ္မဝိနယဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (သာသနာတော်များသော်လည်း အကျဉ်းအားဖြင့် ဓမ္မဝိနယသာ ဖြစ်သောကြောင့်ဟူလိုသော်)။ လက္ခဏလက္ခိယဘာဝတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ လက္ခဏလက္ခိယဘာဝတော ဟူသော ဤစကားကို။ နေတ္တိဝစနဿ၊ နေတ္တိပါဠိ၏။ လက္ခဏတ္တာ စ၊ မှတ်ကြောင်းသုတ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥဒါဟရဏသုတ္တာနံ၊ ဥဒါဟရုဏ်သုတ်တို့၏။ ဝါ၊ ဆောင်အပ်သော သုတ်တို့၏။ လက္ခိယတ္တာ စ၊ မှတ်အပ်သော ဥဒါဟရုဏ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သဘာဂဝိသဘာဂနိဒ္ဒေသတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ သဘာဂဝိသဘာဂနိဒ္ဒေသတော ဟူသော ဤစကား၌။ သမာနဇာတိယာ၊ တူသော သဘောရှိကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည် သဘာဂါ၊ သဘာဂမည်ကုန်၏။ ပဋိပက္ခာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည် ဝိသဘာဂါ၊ ဝိသဘာဂမည်ကုန်၏။ တံဝိစာရဘာဝတော၊ ထိုသဘာဂ၊ ဝိသဘာဂတရားတို့ကို စီရင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သာဓာရဏာသာဓာရဏဓမ္မဝိဘာဂတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ သာဓာရဏာသာဓာရဏဓမ္မဝိဘာဂတော ဟူသော ဤစကား၌။ ပဟာနေကဋ္ဌသဟဇေကဋ္ဌတာဒိသာမညေန၊ ပဟာနေကဋ္ဌအဖြစ်၊ သဟဇေတကဋ္ဌအဖြစ် အစရှိသောအားဖြင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့သည် (သာဓာရဏာသာဓာရဏာသို့ စပ်)။ ယေသံ ဓမ္မာနံ၊ အကြင်တရားတို့အား။ နာမဝတ္ထာဒိနာ၊ အမည်၊ ဝတ္ထု အစရှိသောအားဖြင့်။ သာဓာရဏာ စ၊ ဆက်ဆံကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဗ္ဗိဓုရတာယ၊ ထိုသာဓာရဏတရားတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အသာဓာရဏာ စ၊ မဆက်ဆံကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တံဝိဘာဂတော၊ ထိုသာဓာရဏ၊ အသာဓာရဏတရားတို့ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပုဂ္ဂလတ္တယနိဒ္ဒေသတောတိ၊ ပုဂ္ဂလတ္တယနိဒ္ဒေသတော ဟူသည်ကား။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒိပုဂ္ဂလတ္တယနိဒ္ဒေသတော၊ ဥဂ္ဃဋိတညု အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်းတို့ကို ပြသောအားဖြင့်။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုးရှိ၏။ တိဝိဓကလျာဏဝိဘာဂတောတိ၊ တိဝိဓကလျာဏဝိဘာဂတော ဟူသည်ကား။ အာဒိကလျာဏာဒိဝိဘာဂတော၊ အာဒိကလျာဏ အစရှိသည်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုးရှိ၏။ မူလဂီတိအနုဂီတိသင်္ဂီတိဘေဒတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ မူလဂီတိအနုဂီတိသင်္ဂီတိဘေဒတော ဟူသော ဤစကား၌။ ပဌမံ ဝစနံ၊ ရှေးဦးစွာသော စကားသည် မူလဂီတိ၊ မူလဂီတိ မည်၏။ ဝုတ္တဿေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ ဖြစ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်ကို။ သင်္ဂဟဂါထာ၊ အကျဉ်းရေတွက်သော ဂါထာသည် အနုဂီတိ၊ အနုဂီတိ မည်၏။ တံတံသုတ္တတ္ထယောဇနဝသေန၊ ထိုထိုသို့သော သုတ်၏ အနက်ကို ယှဉ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ (သင်္ဂါယနံသို့ စပ်)။ ဝိပ္ပကိဏ္ဏဿ၊ ဖရိုဖရဲသော။ ပကရဏဿ၊ ကျမ်းကို။ သင်္ဂါယနံ၊ ပေါင်းရုံးညီညွတ်၍ ဆိုခြင်းသည် သင်္ဂီတိ၊ သင်္ဂီတိ မည်၏။ သာ သင်္ဂီတိ၊ ထိုသင်္ဂီတိကို။ ထေရဿ၊ ကစ္စည်းမထေရ်၏။ ပရတော၊ နောက်၌။ ပဝတ္တိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ တိဿန္နံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဧတာသံ၊ ထိုမူလဂီတိ၊ အနုဂီတိ၊ သင်္ဂီတိတို့၏။ ဘေဒတော၊ အပြားအားဖြင့်။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုးရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပဉ္စက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ပဉ္စက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသတော ဟူသော ဤစကား၌။ ရူပါဒိပဉ္စက္ခန္ဓသီလာဒိပဉ္စဓမ္မက္ခန္ဓနိဒ္ဒေသတော၊ ရူပက္ခန္ဓာအစရှိသော ငါးပါးသော ခန္ဓာ၊ သီလအစရှိသော ငါးပါးသော ဓမ္မက္ခန္ဓာကို ပြသောအားဖြင့်။ ပဉ္စဝိဓံ၊ ငါးမျိုးရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သုတ္တာဓိဋ္ဌာနဝိဘာဂတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ သုတ္တာဓိဋ္ဌာနဝိဘာဂတော ဟူသော ဤစကား၌။ လောဘဒေါသမောဟာနဉ္စ၊ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့၏လည်းကောင်း။ အလောဘာဒေါသာမောဟာနဉ္စ၊ အလောဘ၊ အဒေါသ၊ အမောဟတို့၏လည်းကောင်း။ ကာယဝစီမနောကမ္မာနဉ္စ၊ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံတို့၏လည်းကောင်း။ သဒ္ဓါဒိပဉ္စိန္ဒြိယာနဉ္စ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ စုဒ္ဒသဝိဓဿ၊ တစ်ဆယ့်လေးမျိုးသော။ သုတ္တာဓိဋ္ဌာနဿ၊ သုတ်၏ တည်ရာကို။ ဝိဘာဂဝစနတော၊ ဝေဖန်ခြင်းကို ဆိုသောအားဖြင့်။ စုဒ္ဒသဝိဓံ၊ တစ်ဆယ့်လေးမျိုးရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသံ၊ ကျန်ရှိသည်ကို။ သုဝိညေယျံ၊ သိလွယ်ပြီ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ န ပပဉ္စိတံ၊ မချဲ့အပ်သတည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အနေကဘေဒဝိဘတ္တေ၊ များသော အပြားအားဖြင့် ဝေဖန်အပ်သော။ နေတ္တိပကရဏေ၊ နေတ္တိကျမ်း၌။ “သင်္ဂဟဝိဘာဂဝါရဝသေန၊ သင်္ဂဟဝါရ၊ ဝိဘာဂဝါရတို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဒုဝိဓ”န္တိ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏ဟူ၍။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ ဝစနံ၊ အကြင်ဤစကားကို။ မယာ၊ ငါသည် ဝုတ္တံ၊ ဆိုပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သင်္ဂဟဝါရော၊ သင်္ဂဟဝါရသည် အာဒိ၊ အစတည်း။ တဿာပိ၊ ထိုသင်္ဂဟဝါရ၏လည်း။ “ယံ လောကော ပူဇယတေ”တိ အယံ ဂါထာ၊ ယံ လောကော ပူဇယတေ ဟူသော ဤဂါထာသည် အာဒိ၊ အစတည်း။ တတ္ထ၊ ထို ‘ယံ လောကော ပူဇယတေ’ဟူသော ဂါထာ၌။ ယန္တိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ယံဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် အနိယမတော၊ အမှတ်မရှိသောအားဖြင့်။ ဥပယောဂနိဒ္ဒေသော၊ ဒုတိယာအနက်ကို ပြသောသဒ္ဒါတည်း။ ဝါ၊ ကံအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ တဿ၊ ထိုအမှတ်မရှိသောအားဖြင့်ပြသော အနက်ကို။ “တဿာ”တိ ဣမိနာ၊ တဿဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ နိယမနံ၊ မှတ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ လောကောတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ လောကောဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ကတ္တုနိဒ္ဒေသော၊ ကတ္တားအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ ပူဇယတေတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ပူဇယတေဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ကိရိယာနိဒ္ဒေသော၊ ကြိယာအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ သလောကပါလောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သလောကပါလောဟူသော ဤစကားသည် ကတ္တုဝိသေသနံ၊ ကတ္တားကို အထူးပြုသော သဒ္ဒါတည်း။ သဒါတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ သဒါဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ကာလနိဒ္ဒေသော၊ ကာလအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ နမဿတိ စာတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ နမဿတိ စာ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ဥပစယေန၊ သမုစ္စည်းအနက်ရှိသော စသဒ္ဒါနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ကိရိယာနိဒ္ဒေသော၊ ကြိယာအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ တဿာတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ တဿာဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် သာမိနိဒ္ဒေသော၊ သာမီအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ ဧတန္တိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ဧတံဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ပစ္စတ္တနိဒ္ဒေသော၊ ပဌမာအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ သာသနဝရန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သာသနဝရံဟူသော ဤစကားသည် ပစ္စတ္တနိဒ္ဒေသေန၊ ပဌမာအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌဓမ္မနိဒဿနံ၊ ညွှန်းအပ်သော တရားကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ ဝိဒူဟီတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ဝိဒူဟိဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ကရဏဝစနေန၊ ကရိုဏ်းဝိဘတ်ဖြင့်။ ကတ္တုနိဒ္ဒေသော၊ ကတ္တားအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ ဉေယျန္တိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ဉေယျံဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ကမ္မဝါစကကိရိယာနိဒ္ဒေသော၊ ကံဝါစက ကြိယာအနက်ကို ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ နရဝရဿာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ နရဝရဿာ ဟူသော ဤစကားသည် “တဿာ”တိ၊ တဿဟူ၍။ နိယမေတွာ၊ မှတ်၍။ ဒဿိတဿ၊ ပြအပ်သော အနက်ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿနံ၊ ပြသော သဒ္ဒါတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ အဝယဝတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတ္ထ သတ္တနိကာယေ၊ ဤသတ္တဝါအပေါင်း၌။ ပုညာပုညာနိ စ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်တို့သည်လည်းကောင်း။ တဗ္ဗိပါကော စ၊ ထိုကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်၏ အကျိုးသည်လည်းကောင်း။ လောကိယန္တိ၊ တည်ရှိနေတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော သတ္တနိကာယော၊ ထိုသတ္တဝါအပေါင်းသည် လောကော၊ လောက မည်၏။ ပဇာ၊ ပဇာဟူသည် သတ္တဝါတည်း။ ပဇာ၊ (ဟူသောပုဒ်ဖြင့်) သတ္တဝါကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ သတ္တနိကာယော၊ သတ္တဝါအပေါင်းတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ၊ မှန်စွ။ လောကသဒ္ဒေါ၊ လောကဟူသော သဒ္ဒါသည် ဇာတိသဒ္ဒတာယ၊ ဇာတိသဒ္ဒါဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သာမညဝသေန၊ သာမည၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမဲ့အားဖြင့်။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။

ဟိ၊ မှန်စွ။ လောကသဒ္ဒေါ၊ လောကဟူသော သဒ္ဒါသည် သင်္ခါရဘာဇနေသုပိ၊ သင်္ခါရလောက၊ ဩကာသလောကတို့၌လည်း။ ဒိဋ္ဌပ္ပယောဂေါ၊ ထင်ရှားသော ပြယုဂ်ရှိသည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ပူဇနကိရိယာယောဂျဘူတတာဝသေန၊ ပူဇော်ခြင်းကြိယာနှင့် လျော်ညီစွာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သတ္တလောကဝစနော ဧဝ၊ သတ္တလောကကို ဆိုသော သဒ္ဒါကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ပူဇယတေတိ ပဒဿ၊ ပူဇယတေဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကား။ မာနယတိ၊ မြတ်နိုး၏။ အပစာယတိ၊ အရိုအသေပြု၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

လောကံ၊ လောကကို။ ပါလေန္တိ၊ စောင့်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လောကပါလာ၊ လောကပါလ မည်ကုန်၏။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာရာဇာနော၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်မင်းကြီးတို့ကို။ ဝါ၊ (တစ်နည်း)။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ လောကိယာ ပန၊ လောက၌ ထင်ရှားသော ဆရာတို့သည်ကား။ ဣန္ဒယမဝရုဏကုဝေရာ၊ ဣန္ဒနတ်၊ ယမနတ်၊ ဝရုဏနတ်၊ ကုဝေရနတ်တို့သည် လောကပါလာ၊ လောကပါလ မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ လောကပါလေဟိ၊ လောကပါလတို့နှင့်။ သဟ၊ အတူ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သလောကပါလော၊ သလောကပါလ မည်၏။ “လောကော”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ လောကောဟူသော ဤပုဒ်နှင့်။ တုလျာဓိကရဏော၊ တူသော တည်ရာရှိ၏။ ဝါ၊ တူသော အနက်ရှိ၏။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဣဿရိယာဓိပစ္စေန၊ အစိုးရခြင်း၊ အကြီး၏အဖြစ်ဖြင့်။ တံတံသတ္တလောကဿ၊ ထိုထိုသတ္တဝါလောကကို။ ပါလနတော ရက္ခဏတော၊ စောင့်တတ်သောကြောင့်၊ ကာကွယ်တတ်သောကြောင့်။ ခတ္တိယစတုမဟာရာဇသက္ကသုယာမသန္တုသိတသုနိမ္မိတပရနိမ္မိတဝသဝတ္တိမဟာဗြဟ္မာဒယော၊ မင်း၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်၊ သိကြား၊ သုယာမ်၊ သန္တုသိတနတ်၊ သုနိမ္မိတနတ်၊ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တိနတ်၊ ဗြဟ္မာကြီး အစရှိကုန်သောသူတို့သည် လောကပါလာ၊ လောကပါလ မည်ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုလောကပါလဖြစ်သော မင်းအစရှိသော သူတို့နှင့်။ သဟ၊ အတူ။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ တံတံသတ္တနိကာယော၊ ထိုထိုသတ္တဝါအပေါင်းသည် သလောကပါလော၊ လောကပါလနှင့်တကွဖြစ်သော။ လောကော၊ လောက မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ “ဒွေ မေ ဘိက္ခဝေ သုက္ကာ ဓမ္မာ လောကံ ပါလေ”န္တီတိ၊ “ချစ်သား ရဟန်းတို့၊ ဤသုက္ကဓမ္မနှစ်ပါးတို့သည် လောကကို စောင့်ကုန်၏” ဟူ၍။ ဝစနတော၊ စကားကြောင့်။ ဟိရောတ္တပ္ပဓမ္မာ၊ ဟီရိဩတ္တပ္ပတရားတို့သည် လောကပါလာ၊ လောကပါလ မည်ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုလောကပါလဖြစ်သော ဟီရိဩတ္တပ္ပတရားတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ လောကော၊ လောကသည် သလောကပါလော၊ သလောကပါလ မည်၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ဟိရောတ္တပ္ပသမ္ပန္နာ၊ ဟီရိဩတ္တပ္ပနှင့် ပြည့်စုံကုန်သော။ ပါပဂရဟိနော၊ မကောင်းမှုကို ကဲ့ရဲ့တတ်ကုန်သော။ သပ္ပုရိသာ၊ သူတော်ကောင်းတို့သည် ဓမ္မစ္ဆန္ဒဝန္တတာယ၊ တရား၌ အလိုရှိသော ဆန္ဒရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရား၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပူဇာနမက္ကာရပရာ၊ ပူဇော်ခြင်း၊ ရှိခိုးခြင်းလျှင် ပြဓာန်းခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေဟိ၊ ထိုဟီရိဩတ္တပ္ပတည်းဟူသော လောကပါလတရားတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။ လောကော၊ လောကကို။ သလောကပါလောတိ၊ သလောကပါလဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ ပေး)။

သဒါတိ၊ သဒါဟူသည်ကား။ သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ရတ္တိဉ္စေဝ၊ ညဉ့်၌လည်းကောင်း။ ဒိဝါ စ၊ နေ့၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ သဒါတိ၊ သဒါဟူသည်ကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓရမာနကာလေ စ၊ ထင်ရှားရှိတော်မူစဉ် ကာလ၌လည်းကောင်း။ တတော၊ ထိုဘုရားထင်ရှားရှိတော်မူသည်မှ။ ပရဉ္စ၊ နောက်ကာလ၌လည်းကောင်း။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ သဒါတိ၊ သဒါဟူသည်ကား။ အဘိနီဟာရတော၊ ဘုရားဆုကို ပန်တော်မူသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ယာဝ သာသနန္တရဓာနာပိ ဝါ၊ သာသနာတော် ကွယ်သည်တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ တတော၊ ထိုသာသနာတော် ကွယ်သည်မှ။ ပရမ္ပိ ဝါ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်စွ။ မဟာဘိနီဟာရတော၊ မြတ်သော ဘုရားဆုကို တောင်းတော်မူသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ (ပူဇနီယာ စေဝ ဝန္ဒနီယာ စ၌ စပ်)။ ဗောဓိယာ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်၌။ နိယတတာယ၊ မြဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗောဓိယာ၊ (သဗ္ဗညုတဉာဏ်) ဖြင့်။ နိယတတာယ၊ မှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓင်္ကုရဘူတာ၊ ဘုရားအညွန့်ဖြစ်ကုန်သော။ မဟာဗောဓိသတ္တာ၊ မြတ်သော ဘုရားအလောင်းတို့သည် (ပကတိကတ္တား)။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ လောက၏။ ပူဇနီယာ စေဝ၊ ပူဇော်အပ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝန္ဒနီယာ စ၊ ရှိခိုးအပ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

မယာ၊ ငါသည် ဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်သော စကား၏။ သာဓကံ၊ သက်သေဖြစ်သော။ ယထာ ကိံ ဝစနံ၊ အဘယ်သို့သော စကားကို။ သုမေဓဘူတော၊ သုမေဓမည်သော။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် အာဟ၊ ဟောသနည်းဟူမူကား။ “ဒီပင်္ကရော... ပက္ကမု”န္တိ၊ ဒီပင်္ကရော... ပက္ကမုံ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဟော၏။

လောကဝိဒူ၊ လောကသုံးပါးကို သိတော်မူသော။ အာဟုတီနံ၊ အဝေးမှ ဆောင်၍ လှူအပ်သော အလှူတို့ကို။ (အာဟုဒိန္နံဟု ရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်။ ဒူရတောပိ အာနေတွာ ဟုနိတဗ္ဗာ ဒါတဗ္ဗာတိ အာဟုတိယော၊ ဝေးရာမှပင် ဆောင်ယူ၍ ပူဇော်အပ်၊ ပေးလှူအပ်သော အလှူတို့သည် အာဟုတိယော မည်၏။ “နံ”ကား ဥပယောဂတ္ထ၌ ဆဋ္ဌီဝိဘတ်)။ ပဋိဂ္ဂဟော၊ ခံတော်မူထိုက်သော။ ဒီပင်္ကရော၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားသည် မမ၊ ငါ၏။ ကမ္မံ၊ ညွှန်ပျောင်း၌ လျောင်းသော အမှုကို။ ပကိတ္တေတွာ ဝဏ္ဏေတွာ၊ ချီးမွမ်း၍၊ ချီးမွမ်းခြင်းစကားကို ဆို၍။ ကမ္မံ၊ (နောင်) ဖြစ်လတ္တံ့သော ကံ၏ အကျိုးကို။ ပကိတ္တေတွာ ဗျာကရိတွာ၊ ကြားတော်မူ၍၊ ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူ၍။ ဒက္ခိဏံ ပါဒံ၊ လက်ယာခြေတော်ကို။ ဥဒ္ဓရိ၊ ချီတော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဗျာဒိတ်စကား ကြားရာအရပ်၌။ ယေ ဇိနပုတ္တာ၊ အကြင်ဘုရားသားတော်တို့သည် အာသုံ၊ ရှိသည်ဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တေ ဇိနပုတ္တာ၊ ထိုဘုရားသားတော်တို့သည် မံ၊ ငါ့ကို။ ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ယာရစ်လှည့်သည်ကို။ အကံသု၊ ပြုကုန်၏။ ဒေဝါ စ၊ နတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ မနုဿာ စ၊ လူတို့သည်လည်းကောင်း။ အသုရာ စ၊ အသူရာတို့သည်လည်းကောင်း။ အဘိဝါဒေတွာန၊ ရှိခိုး၍။ ပက္ကမုံ၊ ဖဲကုန်၏။

နမဿတိ စာတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ နမဿတိ စာ ဟူသော ဤစကား၌။ (အတ္ထောသို့ သွား)။ ကေစိ၊ အချို့သော သူတို့သည် ကေသဉ္စိ၊ အချို့သော သူတို့အား။ ပူဇာသက္ကာရာဒီနိ၊ ပူဇော်သက္ကာရ အစရှိသည်တို့ကို။ ကရောန္တာပိ၊ ပြုကုန်သော်လည်း။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ အပါကဋဂုဏတာယ၊ မထင်ရှားသော ကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နမက္ကာရံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ န ကရောန္တိ၊ မပြုကုန်။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ နမက္ကာရံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ န ကရောန္တိ၊ မပြုကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ယထာဘူတအဗ္ဘုဂ္ဂတကိတ္တိသဒ္ဒတာယ ပန၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်၍ တက်သော ကျော်စောသော အသံရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်မူကား။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ သဒေဝကော၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကော၊ လောကသည် ပူဇယတိ စေဝ၊ ပူဇော်လည်း ပူဇော်၏။ နမဿတိ စ၊ ရှိလည်း ရှိခိုး၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ‘သဒါ နရမနုဿော’တိ၊ “သဒါ နရမနုဿော” ဟူ၍။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည် ပဌန္တိ၊ ရွတ်ကုန်၏။

တံ၊ ထိုသို့ရွတ်ခြင်းသည် န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ (မကောင်းသောကြောင့် မဖွင့် ပြီဟူလိုသော်)။ တဿာတိ၊ တဿာဟူသည်ကား။ ယံ နရဝရံ၊ အကြင်မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သဒေဝကော၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကော၊ လောကသည် ပူဇယတိ စေဝ၊ ပူဇော်လည်း ပူဇော်၏။ နမဿတိ စ၊ ရှိခိုးလည်း ရှိခိုး၏။ တဿ နရဝရဿ၊ ထိုမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဧတန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဧတံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုလတ္တံ့သော။ ဗုဒ္ဓိယံ၊ မိမိအသိဉာဏ်၌။ ဝိပရိဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော အနက်ကို။ သာမညေန၊ သာမညအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ သာသနဝရန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ သာသနဝရံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ တံ၊ ထိုဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ၊ ထိုသာသနဝရံဟူသော ပါဌ်၌။ ဝစနတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတေန ဓမ္မဇာတေန၊ ဤဓမ္မဇာတ်ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကပရမတ္ထေဟိ၊ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်သော မြတ်သောအကျိုး၊ တမလွန်၌ ဖြစ်သော မြတ်သောအကျိုးတို့ဖြင့်။ ယထာရဟံ၊ ထိုက်သင့်သော အလျောက်။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ သာသတိ ဝိနေတိ၊ ဆုံးမတတ်၏၊ ဆုံးမ၍ ကျင့်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ ထိုဓမ္မဇာတ်သည် သာသနံ၊ သာသနာ မည်၏။

တဒေဝ သာသနံ၊ ထိုသာသနာသည်ပင်လျှင်။ (ဝရံ၌ စပ်)။ ဧကန္တနိယျာနဋ္ဌေန စ၊ စင်စစ် ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်စေတတ်သော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ အနညသာဓာရဏဂုဏတာယ စ၊ တစ်ပါးနှင့် မဆက်ဆံသော ကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ (ဤဟိတ်နှစ်ချက်ကို ဥတ္တမဋ္ဌေန၌ စပ်)။ ဥတ္တမဋ္ဌေန၊ မြတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝါ၊ အနက်ကြောင့်။ ဝရံ၊ ဝရ မည်၏။ (ထပ်၍ ပေး)။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ တံတံအဘိပတ္ထိတသမိဒ္ဓိဟေတုတာယ၊ ထိုထိုတောင့်တအပ်သော အကျိုးပြီးစီးခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဏ္ဍိတေဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဝရိတဗ္ဗတော၊ တောင့်တအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝရံ၊ ဝရ မည်၏။ သာသနမေဝ၊ သာသနာသည်သာလျှင်။ ဝရံ၊ မြတ်သည်တည်း၊ သို့မဟုတ် တောင့်တအပ်သည်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာသနဝရံ၊ သာသနဝရ မည်၏။ ဝိဒူဟီတိ၊ ဝိဒူဟိဟူသည်ကား။ ယထာသဘာဝတော၊ သဘာဝအားလျော်စွာ။ ကမ္မကမ္မဖလာနိ စ၊ ကံနှင့် ကံ၏အကျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ကုသလာဒိဘေဒေ၊ ကုသိုလ်အစရှိသည် အပြားရှိကုန်သော။ ဓမ္မေ စ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဒန္တိ၊ သိတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဒူ၊ ဝိဒူ မည်ကုန်၏။ ပဏ္ဍိတမနုဿာ၊ ပညာရှိလူတို့ကို။ ဝါ၊ (တစ်နည်း)။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုပညာရှိတို့သည်။ ဉာတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဉေယျံ၊ ဉေယျ မည်၏။ (ထပ်၍ပေး)။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းကို။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဉေယျံ၊ ဉေယျ မည်၏။ နရဝရဿာတိ ပဒဿ၊ နရဝရဿာ ဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကား။ ပုရိသဝရဿ၊ မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အဂ္ဂပုဂ္ဂလဿ၊ အဂ္ဂပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပာယော၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အရဟံ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့မှ ဝေးတော်မူထသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့ကို မဖောက်မပြန် ကိုယ်တော်တိုင်သာ သိတော်မူထသော။ ယော ဘဂဝါ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရားသည် အနညသာဓာရဏမဟာကရုဏာသဗ္ဗညုတညာဏာဒိဂုဏဝိသေသယောဂေန၊ သူတစ်ပါးတို့နှင့် မဆက်ဆံသော မဟာကရုဏာ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် အစရှိသော ဂုဏ်အထူးတို့နှင့် ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဒေဝကေန၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကေန၊ လောကဖြင့်။ ပူဇနီယော စ၊ ပူဇော်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နမဿနီယော စ၊ ရှိခိုးအပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ လောကေ၊ လောက၌။ ဥတ္တမပုဂ္ဂလဿ၊ မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော။ တဿ ဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ (သာသနံသို့ သွား)။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ အမှေဟိ၊ ငါတို့သည် ဝိဘဇိတဗ္ဗဟာရနယပဋ္ဌာနဝိစာရဏဝိသယဘူတံ၊ ဝေဖန်လတ္တံ့သော ဟာရ၊ နယ၊ သာသနပဋ္ဌာနတို့ကို စီရင်ခြင်း၏ အရာဖြစ်၍ ဖြစ်ထသော။ အာဒိကလျာဏတာဒိဂုဏသမ္ပတ္တိယာ၊ အာဒိကလျာဏအဖြစ် အစရှိသော ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ဝရံ အဂ္ဂံ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ ဧတံ သာသနံ၊ ဤသာသနာတော်မြတ်ကို။ နိပုဏဉာဏဂေါစရတာယ၊ သိမ်မွေ့သော ဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ (တစ်နည်း) သိမ်မွေ့သော ဉာဏ်ရှိသော ပညာရှိတို့၏ ကျက်စားရာ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဏ္ဍိတဝေဒနီယမေဝ၊ ပညာရှိတို့ သိအပ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟိ၊ မှန်စွ။ ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်သည် (သဏှသုခုမဉာဏဝိသယမေဝ၌ စပ်)။ ဧကဂါထာမတ္တမ္ပိ၊ တစ်ဂါထာမျှသည်လည်း။ (၎င်း၌ စပ်)။ သစ္စပဋိစ္စသမုပ္ပါဒခန္ဓာယတနဓာတိန္ဒြိယသတိပဋ္ဌာနာဒိသဘာဝဓမ္မနိဒ္ဓါရဏက္ခမတာယ စ၊ သစ္စာ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၊ ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်၊ ဣန္ဒြေ၊ သတိပဋ္ဌာန် အစရှိသော သဘောတရားတို့ကို ထုတ်ခြင်းငှာ ခံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လျောက်ပတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သောဠသဟာရပဉ္စနယသောဠသအဋ္ဌဝီသတိဝိဓပဋ္ဌာနဝိစာရယောဂျဘာဝေန စ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရ၊ ငါးပါးသော နည်း၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါး၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးအပြားရှိသော သာသနပဋ္ဌာနတို့ကို စီရင်ခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပရမဂမ္ဘီရံ၊ အလွန်နက်နဲ၏။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ အဂါဓပါရံ၊ မထောက်စွမ်းနိုင်သော အပိုင်းအခြား ရှိ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ထည့်၍ပေး)။ တစ်နည်းကား ပရမဂမ္ဘီရံ ပရမဂမ္ဘီရတ္တာ၊ အလွန်နက်နဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ အဂါဓပါရံ အဂါဓပါရတ္တာ၊ မထောက်စွမ်းနိုင်သော အပိုင်းအခြားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဟေတုမန္တဝိသေသနတည်း)။ သဏှသုခုမဉာဏဝိသယမေဝ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဉာဏ်၏ အရာသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ပညဝန္တဿာယံ... ဒုပ္ပညဿာ”တိ၊ “ပညာရှိ၏သာလျှင်...ပညာမဲ့၏ကားမဟုတ်” ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ပညဝန္တဿ၊ ပညာရှိသော သူအား။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤကိုးပါးသော လောကုတ္တရာတရားသည် သမ္မဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရားသည် ဒုပ္ပညဿ၊ ပညာမရှိသော သူအား။ န သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံ။

(အယံ ဓမ္မောတိ အယံ နဝလောကုတ္တရဓမ္မော သမ္ပဇ္ဇတိ အင်္ဂုတ္တရအဋ္ဌကနိပါတ်အဋ္ဌကထာ)။

အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ သာသနာတော်သည် (ဝိသယော၌ စပ်)။ ပရိညာက္ကမေန၊ ဉာတအစရှိသော ပရိညာအစဉ်ဖြင့်။ လက္ခဏာဝဗောဓပ္ပဋိပတ္တိယာ၊ အနိစ္စအစရှိသော လက္ခဏာကို သိသော ဝိပဿနာအကျင့်ဖြင့်။ သုညတမုခါဒီဟိ၊ သုညတမုခ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဩဂါဟိတဗ္ဗတ္တာ၊ သက်ဝင်ရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝိညူနံ၊ ပညာမရှိကုန်သော သူတို့၏။ သုပိနန္တေနပိ၊ အိပ်မက်မျှဖြင့်လည်း။ ဝိသယော၊ အရာသည် န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဝိဒူဟိ ဉေယျ”န္တိ၊ “ပညာရှိတို့ သိအပ်၏"ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

တထာ စ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ ပညာရှိတို့သည် သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ “ဧတု...ပုရိသော”တိ အာဒိ၊ ဧတု...ပုရိသော အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အသထော၊ မစဉ်းလဲသော။ အမာယာဝီ၊ လှည့်ပတ်ခြင်း မရှိသော။ ဥဇုဇာတိကော၊ ဖြောင့်မတ်သော သဘောရှိသော။ ဝိညူ၊ ပညာရှိသော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည် ဧတု၊ လာလှည့်။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည် အနုသာသာမိ၊ ဆုံးမအံ့။ အဟံ၊ ငါသည် ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေမိ၊ ဟောအံ့။ (အာဒိဝန်ဖြစ်သော ပါဌ်နှင့်တကွ ယောဇနာသည်)။

အပရေ ပန၊ အခြားဆရာတို့သည်ကား။ ‘တံ တဿ သာသနဝရ’န္တိ၊ “တံ တဿ သာသနဝရံ"ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုအခြားဆရာတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ ယံ သဒ္ဒေါ၊ ယံသဒ္ဒါသည် သာသန သဒ္ဒေန၊ သာသနသဒ္ဒါနှင့်။ သမာနာဓိကရဏော၊ တူသော တည်ရာအနက်ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယံ သာသနဝရံ၊ အကြင်မြတ်သော သာသနာတော်ကို။ သလောကပါလော၊ လောကပါလနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ လောကော၊ လောကသည် ပူဇယတိ စ၊ ပူဇော်လည်း ပူဇော်၏။ နမဿတိ စ၊ ရှိခိုးလည်း ရှိခိုး၏။ တံ သာသနဝရံ၊ ထိုမြတ်သော သာသနာတော်ကို။ ဝိဒူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည် ဉာတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမသ္မိံ စ နယေ၊ ဤနောက်နည်း၌လည်း။ လောကပါလသဒ္ဒေန၊ လောကပါလသဒ္ဒါဖြင့်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုလည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိ၊ မှန်စွ။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် လောကဂ္ဂနာယကတ္တာ၊ လူတို့၏ လူတို့ထက်မြတ်သော အကြီးဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လူတို့၏ မြတ်သော ခရီးညွှန်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ လောကပါလော၊ လောကပါလ မည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တဿာ”တိ ပဒဿ၊ တဿာဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကား။ လောကပါလဿ၊ လူတို့ကို စောင့်ရှောက်တော်မူတတ်သော။ သတ္ထုနော၊ ဆရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (တဿဖြင့် သလောကပါလော၌ လောကပါလကို စွဲသည်ဟူလိုသော်)။

သလောကပါလောတိ စ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ သလောကပါလောတိ ဟူသော ဤစကား၌။ လောကပါလသဒ္ဒေါ၊ လောကပါလသဒ္ဒါသည် ဂုဏီဘူတောပိ၊ ပြဓာန်းပြီးဖြစ်သော်လည်း။ သတ္ထုဝိသယတ္တာ၊ မြတ်စွာဘုရားအရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သာသနသဒ္ဒါပေက္ခတာယ၊ သာသနသဒ္ဒါကို ငဲ့သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သာမိဘာဝေန၊ သာမိအဖြစ်ဖြင့်။ သမ္ဗန္ဓီဝိသေသဘူတော သမ္ဗန္ဓီဝိသေသဘူတတ္တာ၊ သမ္ဗန္ဓီအထူးဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဓာနဘူတော ဝိယ၊ ပဓာနဖြစ်သကဲ့သို့။ ပဋိနိဒ္ဒေသံ၊ တဿဟူသော ပုဒ်ဖြင့် တစ်ဖန်ညွှန်ခြင်းကို။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ကထံ ပန၊ သို့ရာတွင် အဘယ်သို့လျှင်။ သယံ၊ ကိုယ်တော်တိုင်။ ဓမ္မဿာမီ၊ ဓမ္မသာမိ ဖြစ်လျက်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ပူဇယတိ၊ ပူဇော်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုပါမူ။ အယံ၊ ဤသို့ ပူဇော်ခြင်းသည် န ဝိရောဓော၊ အပြစ်မရှိ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မဆန့်ကျင်။

ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ဗုဒ္ဓါ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည် ဓမ္မဂရုနော၊ တရားကို အလေးပြုကုန်၏။ တေ ဘဂဝန္တော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားတို့သည် သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ အပစာယမာနာဝ၊ အရိုအသေပြုကုန်သည် ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ န ဝိရောဓော၊ အပြစ်မရှိ။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ “ယံ နူနာဟံ ... ဝိဟရေယျ”န္တိ၊ “ငါသည် ... နေရမူကား" ဟူသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ မယာ၊ ငါသည် ယော အယံ ဓမ္မော၊ အကြင်တရားကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ (ကိုယ်တော်တိုင်) သိအပ်ပြီ။ အဟံ၊ ငါသည် တမေဝ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကိုသာလျှင်။ သက္ကတွာ၊ အရိုအသေပြု၍။ ဂရုံ ကတွာ၊ အလေးပြု၍။ ဥပနိသာယ၊ မှီ၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေရမူကား။ ယံ နူန သာဓုဝတ၊ ကောင်းလေစွ။

အပိ စ၊ ထို့ပြင်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မပူဇနာ၊ တရားတော်အား ပူဇော်ခြင်းကို။ သတ္တသတ္တာဟပ္ပဋိပတ္တိအာဒီဟိ၊ ခုနစ်ပါးသော သတ္တာဟ၌ ဖြစ်သော အကျင့် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗာ၊ ပြအပ်၏။

ဓမ္မဿာမီတိ စ ပဒဿ၊ ဓမ္မဿာမိဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကား။ ဓမ္မေန၊ တရားဖြင့်။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ လောက၏။ သာမီ၊ အရှင်တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ဓမ္မဿ၊ တရား၏။ သာမီ၊ အရှင်တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မမှတ်အပ်။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ မြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်အား ပူဇော်ခြင်းသည် သင့်သော်လည်း။ နမဿတီတိ ဝစနံ၊ နမဿတိဟူသော စကားသည် န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်လျော်ခဲ့။ ဟိ၊ မှန်စွ။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ကဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ။ န နမဿတိ၊ ရှိမခိုးခဲ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုပါမူ။ ဧသောပိ၊ ဤနမဿတိဟူသော စကားသည်လည်း။ နိဒ္ဒေါသော၊ အပြစ်မရှိ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ နမဿတီတိ ပဒဿ၊ နမဿတိဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကား။ နမက္ကာရံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုသာလျှင်။ န၊ မဟုတ်။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်သည်ကား။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်မူကား။ ဂရုကရဏေန၊ အလေးပြုသဖြင့်။ တန္နိန္နော၊ ထိုတရားသို့ ညွတ်၏။ တပ္ပေါဏော၊ ထိုတရားသို့ ရှိုင်း၏။ တပ္ပဗ္ဘာရော၊ ထိုတရားသို့ ကိုင်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယမ္ပိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဘဂဝါ စ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ ဓမ္မဂရုတာယ၊ တရားကို အလေးပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဓမ္မနိန္နပေါဏပဗ္ဘာရဘာဝေန၊ တရားသို့ ညွတ်သည်၏အဖြစ်၊ ရှိုင်းသည်၏အဖြစ်၊ ကိုင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဒ္ဒေါသော၊ အပြစ်မရှိ။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ “ယေန သုဒံ ... ဝိဟရာမီ”တိ ဧဝမာဒီဟိ၊ “ယေန သုဒံ ... ဝိဟရာမိ" ဟူသော အစရှိကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ္တပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။ “ဝိဒူဟိ နေယျ”န္တိပိ၊ “ဝိဒူဟိ နေယျ"ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည် အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏ အနက်ကား။ ပဏ္ဍိတေဟိ၊ ပညာရှိတို့သည် သပရသန္တာနေသု၊ မိမိသန္တာန်၊ သူတစ်ပါးသန္တာန်တို့၌။ နေတဗ္ဗံ ပါပေတဗ္ဗံ၊ ရောက်စေအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုထိုမိမိသန္တာန်သို့ ရောက်စေခြင်း၊ သူတစ်ပါးသန္တာန်သို့ ရောက်စေခြင်းတို့တွင်။ ဗုဇ္ဈနံ၊ မိမိသိခြင်းသည် အတ္တသန္တာနေ၊ မိမိသန္တာန်၌။ ပါပနံ၊ ရောက်စေခြင်း မည်၏။ ဗောဓနံ၊ သူတစ်ပါးတို့ကို သိစေခြင်းသည် ပရသန္တာနေ၊ သူတစ်ပါးသန္တာန်၌။ ပါပနံ၊ ရောက်စေခြင်း မည်၏။ အတ္တသန္တာနေ၊ မိမိသန္တာန်၌။ ပါပနံ၊ ရောက်စေခြင်းဟူသည် ဗုဇ္ဈနံ၊ မိမိသိခြင်းတည်း။ (စသည်ဖြင့်လည်းပေး)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ (ဂုဏဝိသိဋ္ဌတံ၌ စပ်)။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ လောက၏။ ပူဇနီယဝန္ဒနီယဘာဝေါ စ၊ ပူဇော်အပ်သည်၏အဖြစ်၊ ရှိခိုးအပ်သည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ အဂ္ဂပုဂ္ဂလဘာဝေါ စ၊ အဂ္ဂပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဂုဏဝိသိဋ္ဌတံ၊ ဂုဏ်အားဖြင့် ထူးမြတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သော။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကဿ၊ လောက၏။ ပူဇနီယဝန္ဒနီယဘာဝေါ စ၊ ပူဇော်အပ်သည်၏အဖြစ်၊ ရှိခိုးအပ်သည်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အဂ္ဂပုဂ္ဂလဘာဝေါ စ၊ အဂ္ဂပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဂုဏဝိသိဋ္ဌတံ၊ ဂုဏ်အားဖြင့် ထူးမြတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ သာ စ ဂုဏဝိသိဋ္ဌတာ၊ ထိုဂုဏ်အားဖြင့် ထူးမြတ်ခြင်းသည်ကား။ မဟာဗောဓိယာ၊ မဟာဗောဓိဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ ဟိ၊ မှန်စွ။ အာသဝက္ခယဉာဏပဒဋ္ဌာနံ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်လျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိသော။ သဗ္ဗညုတညာဏဉ္စ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။ သဗ္ဗညုတညာဏပဒဋ္ဌာနံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်၏ နီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်သော။ (ဤကား တပ္ပုရိသ်သမာသ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် မုချ အနက်တည်း)။ သဗ္ဗညုတညာဏပဒဋ္ဌာနံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်လျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိသော။ (ဤကားဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်၊ စေတိယကုဋောပမာ၊ နာသာဘင်္ဂမရဏောပမာ၊ အရုဏောဒယသူရိယုဂ္ဂမနောပမာကို ယူ၍ပေးသော အနက်တည်း)။ အာသဝက္ခယဉာဏဉ္စ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။ “မဟာဗောဓီ”တိ၊ မဟာဗောဓိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ သာ မဟာဗောဓိ၊ ထိုမဟာဗောဓိသည် ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဝိပရီတဓမ္မဒေသနတော၊ မဖောက်မပြန်သော တရားဒေသနာ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရား၌။ သုပ္ပတိဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းစွာ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သဝါသနနိရဝသေသကိလေသပ္ပဟာနဉ္စ၊ ဝါသနာနှင့်တကွဖြစ်သော အကြွင်းမရှိသော ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပယ်တတ်သော အာသဝက္ခယဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။ အနာဝရဏဉာဏဉ္စ၊ အနာဝရဏဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ တာဒိသီ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။ ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားဒေသနာသည် န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ဣတိ ဧဝံ ဣမိနာ ဒီပနေန၊ ဤသို့ အဝိပရီတဓမ္မဒေသနာဖြင့် သဗ္ဗညုတဉာဏ်၊ အနာဝရဏဉာဏ်ကို ပြခြင်းကြောင့်။ အဿ ဘဂဝတော၊ ဤမြတ်စွာဘုရား၏။ စတုဝေသာရဇ္ဇယောဂေါ၊ လေးပါးသော ဝေသာရဇ္ဇဉာဏ်နှင့် ယှဉ်ခြင်းကို။ ပကာသိတော၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေန၊ ထိုလေးပါးသော ဝေသာရဇ္ဇဉာဏ်နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဒသဗလဆအသာဓာရဏဉာဏအဋ္ဌာရသာဝေဏိကဗုဒ္ဓဓမ္မာဒိသကလသဗ္ဗညုဂုဏပါရိပူရီ၊ ဒသဗလဉာဏ်၊ ဆအသာဓာရဏဉာဏ်၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော အသီးအခြား ဘုရားကျေးဇူး အစရှိသော အလုံးစုံသော သဗ္ဗညုဘုရားကျေးဇူးတော်တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ပကာသိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတာဒိသီ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဂုဏဝိဘူတိ စ၊ ကျေးဇူး၏ ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်း။ (ဝိဘူတိသဒ္ဒါကား သမ္ပတ္တိဟော)။ မဟာကရုဏာပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ မဟာကရုဏာလျှင် ရှေ့သွားရှိသော။ အဘိနီဟာရသမ္ပတ္တိံ၊ ဘုရားဆုတောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို။ ပုရဿရံ ကတွာ၊ ရှေ့ညွှန်း၍။ သမ္ပာဒိတံ၊ ပြီးစီးစေအပ်သော။ သမတ္တိံသပါရမိသင်္ခါတံ၊ အမျှသုံးဆယ်သော ပါရမီဟု ဆိုအပ်သော။ ပုညဉာဏသမ္ဘာရံ၊ ကောင်းမှုဉာဏ်တည်းဟူသော အဆောက်အဦကို။ အန္တရေန၊ ကြဉ်၍။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟေတုသမ္ပဒါပိ၊ အကြောင်းပြည့်စုံခြင်းကိုလည်း။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဝိဘာဝိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ တီသုပိ၊ သုံးခုလုံးဖြစ်ကုန်သော။ အဝတ္ထာသု၊ ဟေတု၊ ဖလ၊ သတ္ထုပကာရတည်းဟူသော အခိုက်အတန့်တို့၌။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကန္တဟိတပ္ပဋိလာဘဟေတုဘူတာ၊ စင်စစ် အစီးအပွားကို ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ အာဒိမဇ္ဈပရိယောသာနကလျာဏာ၊ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး၌ ကောင်းခြင်းရှိကုန်သော။ နိရဝသေသာ၊ အကြွင်းမရှိကုန်သော။ ဗုဒ္ဓဂုဏာ၊ ဘုရားဂုဏ်တို့ကို။ ဣမာယ ဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ ပကာသိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဒုတိယနယေ ပန၊ ဒုတိယနည်း၌ကား။ (ပူဇယတိ နာမ နှစ်ပုဒ်၌ စပ်)။ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ (၎င်း၌စပ်)။ သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟံ၊ သိက္ခာသုံးပါးနှင့်တကွဖြစ်သော။ သဖလံ၊ ဖိုလ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ အရိယမဂ္ဂသာသနဉ္စ၊ အရိယမဂ်တည်းဟူသော သာသနာကိုလည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုအရိယမဂ်၏။ အာရမ္မဏဘူတံ၊ အာရုံဖြစ်သော။ အမတဓာတုဉ္စ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ကိုလည်းကောင်း။ တဒဓိဂမူပါယံ၊ ထိုအရိယမဂ်၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပတ္တိသာသနဉ္စ၊ ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော အကျင့်ဟု ဆိုအပ်သော သာသနာကိုလည်းကောင်း။ တဒတ္ထပရိဒီပနံ၊ ထိုပဋိဝေဓပဋိပတ္တိတည်းဟူသော အနက်ကို ပြတတ်သော။ ပရိယတ္တိသာသနဉ္စ၊ ပရိယတ္တိသာသနာကိုလည်းကောင်း။ (ပူဇယတိ နာမ နှစ်ပုဒ်သို့ ချည်းသွား)။ ယထာရဟံ၊ ထိုက်သင့်စွာ။ သစ္စာဘိသမယဝသေန၊ သစ္စာကို သိသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဘိသမေန္တော စ၊ (ကိုယ်တိုင်) သိသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ သွက္ခာတတာဒိဂုဏဝိသေသယုတ္တတံ၊ သွက္ခာတတာ အစရှိသော ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်သည်၏အဖြစ်ကို။ မနသိကရောန္တော စ၊ နှလုံးသွင်းသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ သဝနဓာရဏပရိပုစ္ဆာဒီဟိ၊ နာခြင်း၊ ဆောင်ခြင်း၊ မေးခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပရိစယံ၊ လေ့ကျက်ခြင်းကို။ ကရောန္တော စ၊ ပြုသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ သဒေဝကော၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကော၊ လောကသည် ပူဇယတိ နာမ၊ ပူဇော်သည် မည်၏။ လောကနာထော စ၊ လူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ (ပူဇယတိ နာမ၌ စပ်)။ သမ္မာသမ္ဗောဓိပ္ပတ္တိယာ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့ ရောက်တော်မူသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရောက်တော်မူခြင်းကြောင့်။ ဝေနေယျာနံ၊ ဆုံးမအပ်သူတို့အား။ သက္ကစ္စံ၊ ရိုသေစွာ။ (ဓမ္မဒေသနေန၊ ထောမနေန၊ ပူဇယတိ နာမ သုံးပုဒ်လုံးသို့ သွား)။ ဓမ္မဒေသနေန စ၊ တရားဟောခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ “အရိယံ ဝေါ ... အာဒိကလျာဏ”န္တိ အာဒီဟိ၊ "အရိယံ ဝေါ ... အာဒိကလျာဏ" ဟူကုန်သော။ ဝစနေဟိ၊ စကားတို့ဖြင့်။ ထောမနေန စ၊ ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပူဇယတိ နာမ၊ ပူဇော်သည် မည်၏။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာသနဝရဿ၊ မြတ်သော သာသနာတော်၏။ ပူဇနီယဘာဝေါ၊ ပူဇော်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဣဓ၊ ဤဂါထာ၌။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သော။ သာသနာဝရဿ၊ မြတ်သော သာသနာတော်၏။ ပူဇနီယဘာဝေါ၊ ပူဇော်အပ်သည်၏အဖြစ်သည် အနဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိအားဖြင့်။ ဓမ္မဂုဏေ၊ တရားဂုဏ်တို့ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ပကာသိတာမှာ စပ်)။ အရိယဘာဝါဒယော စ၊ အရိယာ၏အဖြစ် အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ နိယျာနာဒယော စ၊ နိယျာန အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ခယဝိရာဂါဒယော စ၊ ခယ၊ ဝိရာဂ အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ မဒနိမ္မဒနာဒယော စ၊ မဒနိမ္မဒန အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အသင်္ခတာဒယော စ၊ အသင်္ခတ အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သွာက္ခာတတာဒယော စ၊ သွာက္ခာတတာ အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အာဒိကလျာဏတာဒယော စ၊ အာဒိကလျာဏတာ အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ္တပုဒ်တို့ဖြင့်။ ပဝေဒိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်သော။ အနေကေ၊ များစွာကုန်သော။ ယေ ဓမ္မဂုဏာ၊ အကြင်တရားဂုဏ်တို့သည် သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေ ဓမ္မဂုဏာ၊ ထိုတရားဂုဏ်တို့ကို။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိအားဖြင့်။ ဣမာယ ဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ ပကာသိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ယသ္မာ ပန၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ အရိယသစ္စပ္ပဋိဝေဓေန၊ အရိယသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိသဖြင့်။ သမုဂ္ဃာဋိတသမ္မောဟာယေဝ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်ပြီးသော မောဟရှိကုန်သော အရိယာတို့သည်သာလျှင်။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိ မည်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဗာလျာဒိသမတိက္ကမနတော၊ မိုက်သည်၏အဖြစ် အစရှိသည်ကို လွန်မြောက်သောကြောင့်တည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘာဝိတလောကုတ္တရမဂ္ဂါ စ၊ ပွားစေအပ်သော လောကုတ္တရာမဂ် ရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သစ္ဆိကတသာမညဖလာ စ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီးသော သာမညဖိုလ်ရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အရိယပုဂ္ဂလာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝိသေသတော၊ ထူးခြားစွာ။ ဝိဒူတိ၊ ဝိဒူဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တေ၊ ထိုအရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ယထာဝုတ္တသာသနဝရံ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော မြတ်သော သာသနာတော်ကို။ အဝိပရီတတော၊ မဖောက်မပြန်သောအားဖြင့်။ ဉာတုဉ္စ၊ သိခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သပရသန္တာနေ၊ မိမိသန္တာန်၊ သူတစ်ပါးသန္တာန်၌။ နေတုဉ္စ၊ ဆောင်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သက္ကုဏန္တိ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်၏။ (ပါဠိ၌ ဉေယျံဟု ပါဌ်ရှိသည်ကို ယှဉ်၍ ဉာတုံကို ဆိုသည်။ နေယျံဟု ရှိသည်ကို ရည်၍ နေတုံကို ဆိုသည်ဟု မှတ်)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဋ္ဌအရိယပုဂ္ဂလသမူဟဿ၊ ရှစ်ယောက်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အပေါင်းဖြစ်သော။ ပရမတ္ထသံဃဿာပိ၊ ပရမတ္ထသံဃ၏လည်း။ ဣဓ၊ ဤဂါထာ၌။ ဂဟိတတ္တာ၊ ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ပကာသိတာသို့ ဆိုက်)။ သုပ္ပဋိပန္နတာဒယော၊ သုပ္ပဋိပန္နတာ အစရှိကုန်သော။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ္တပုဒ်တို့ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏိတာ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကုန်သော။ ယေ အရိယသံဃဂုဏာ၊ အကြင်အရိယသံဃဂုဏ်တို့သည် သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေပိ အရိယသံဃဂုဏာ၊ ထိုအရိယသံဃဂုဏ်တို့ကိုလည်း။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိအားဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤဂါထာ၌။ ပကာသိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဌမဂါထာယ၊ ပဌမဂါထာဖြင့်။ သာတိသယံ၊ အလွန်နှင့်တကွ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လွန်သော အရာရှိသည်ဖြစ်၍။ (ပရိဒီပနံ၏ ကြိယာဝိသေသနတည်း)။ ရတနတ္တယဂုဏပရိဒီပနံ၊ ရတနာသုံးပါးအပေါင်း၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ (ဤနှစ်ပုဒ်ကို ဝိဘဇ္ဇန္တော အာဟ၌ စပ်)။ “သဗ္ဗပါပဿ၊ အလုံးစုံသော အကုသိုလ်ကို။ အကရဏံ၊ မပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ကုသလဿ၊ စတုဘူမိကကုသိုလ်ကို။ ဥပသမ္ပဒါ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သစိတ္တပရိယောဒပနံ၊ မိမိစိတ်ကို ဖြူစင်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတံ သဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံသည် ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနတော၊ စကားကြောင့်။

သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ သာသနံ၊ သာသနာသည် သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟံ၊ သိက္ခာသုံးပါးနှင့်တကွ ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ပန သိက္ခတ္တယံ၊ ထိုသိက္ခာသုံးပါးသည်ကား။ ဉာဏဝိသေသဝိသယဘာဝဘေဒတော စ၊ သုတမယ အစရှိသော ဉာဏ်အထူး၏ အာရုံ၏ အဖြစ်ဟူသော အပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝတ္ထာဘေဒတော စ၊ အခိုက်အတန့်အပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကထံ ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ပါသနည်းဟူမူကား။ သုတမယဉာဏဂေါစရော စ၊ သုတမယဉာဏ်၏ အာရုံလည်းကောင်း။ ယော သုတမယဉာဏဂေါစရော၊ အကြင်သုတမယဉာဏ်၏ အာရုံကို။ “ပရိယတ္တိသဒ္ဓမ္မော”တိ၊ ပရိယတ္တိသဒ္ဓမ္မောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

စိန္တာမယဉာဏဂေါစရော စ၊ စိန္တာမယဉာဏ်၏ အာရုံလည်းကောင်း။ ယော စိန္တာမယဉာဏဂေါစရော၊ အကြင်စိန္တာမယဉာဏ်၏ အာရုံကို။ အာကာရပရိဝိတက္ကဒိဋ္ဌိနိဇ္ဈာနက္ခန္တီဟိ၊ အခြင်းအရာကို ကြံခြင်း၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် နှစ်သက်ခြင်းတို့ဖြင့်။ ဂဟေတဗ္ဗာကာရော၊ ယူအပ်သော အခြင်းအရာရှိသော။ ဝိမုတ္တာယတနဝိသေသော၊ အရဟတ္တဖိုလ်၏ အကြောင်းအထူးဖြစ်သော။ “ပဋိပတ္တိသဒ္ဓမ္မော”၊ ပဋိပတ္တိသဒ္ဓမ္မော မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဝိပဿနာဉာဏာဒိသဟဂတော၊ ဝိပဿနာဉာဏ် အစရှိသည်တို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ ဘာဝနာမယဉာဏဂေါစရော စ၊ ဘာဝနာမယဉာဏ်၏ အာရုံလည်းကောင်း။ ယော ဘာဝနာမယဉာဏဂေါစရော၊ အကြင်ဘာဝနာမယဉာဏ်၏ အာရုံကို။ “ပဋိဝေဓသဒ္ဓမ္မော”တိ၊ ပဋိဝေဓသဒ္ဓမ္မောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့လည်း သမ္ဗန်)။

ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ တိဝိဓမ္ပိ၊ သုံးမျိုးလုံးဖြစ်သော။ သာသနံ၊ သာသနာကို။ သာသနဝရန္တိ ပဒေန၊ သာသနဝရံဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ သင်္ဂဏှိတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော သာသနာတို့တွင်။ ပဌမံ၊ ပဌမဖြစ်သော။ ယံ သာသနံ၊ အကြင် ပရိယတ္တိသာသနာသည် အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ သာသနံ၊ ထိုသာသနာသည် ဣတရေသံ၊ ဤမှတစ်ပါးသော ပဋိပတ္တိ၊ ပဋိဝေဓသာသနာတို့ကို။ အဓိဂမူပါယော၊ ရခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (မူလဘူတ၌ စပ်)။ သဗ္ဗသာသနမူလဘူတဉ္စ၊ အလုံးစုံသော သာသနာ၏ အကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သော။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပကရဏဿ၊ ပကရဏ၏။ ဝိသယဘူတဉ္စ၊ အရာလည်းဖြစ်သော။ (သဗ္ဗသာသနမူလဘူတံ ဘူတတ္တာ စ၊ အလုံးစုံသော သာသနာ၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း စသည်ဖြင့်လည်း ပေး)။ ပရိယတ္တိသာသနမေဝ၊ ပရိယတ္တိသာသနာကိုသာလျှင်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ သင်္ခပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်၍။ “ဒွါဒသ ပဒါနီ”တိ ဂါထံ၊ "ဒွါဒသ ပဒါနိ"ဟူသော ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ထိုတတိယဂါထာ၌။ သမဘိနိဝိဋ္ဌော၊ ကောင်းစွာ ဝင်ရောက်လျက်ရှိသော။ ဒွါဒသာတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ဒွါဒသဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ဂဏနပရိစ္ဆေဒေါ၊ ရေတွက်ခြင်းကို ပိုင်းခြားကြောင်းဖြစ်သော သဒ္ဒါတည်း။ ပဒါနီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ပဒါနိဟူသော ဤစကားသည် ပရိစ္ဆိန္နဓမ္မနိဒဿနံ၊ ဒွါဒသသဒ္ဒါဖြင့် ပိုင်းခြားအပ်သော အနက်ကို ပြကြောင်းဖြစ်သော သဒ္ဒါတည်း။ တေသု၊ ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်တို့တွင်။ ဗျဉ္ဇနပဒါနိ၊ ဗျဉ္ဇနပဒတို့သည် ဧတေဟိ ဗျဉ္ဇနေဟိ၊ ဤဗျဉ္ဇဉ်တို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ပဇ္ဇတိ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ ဤပုဒ်အနက်ဖြင့်။ ပဒါနိ၊ ပဒ မည်ကုန်၏။ အတ္ထပဒါနိ ပန၊ အတ္ထပဒတို့သည်ကား။ ပဇ္ဇန္တိ ဉာယန္တိ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ ဤပုဒ်အနက်ဖြင့်။ ပဒါနိ၊ ပဒ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော ဗျဉ္ဇနပဒ၊ အတ္ထပဒတို့သည်လည်း။ ဥဘယထာ၊ နှစ်ပါးသော ကရဏသာဓန၊ ကမ္မသာဓန၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်အပ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဗျဉ္ဇပဒါနမ္ပိ၊ ဗျဉ္ဇနပဒတို့၏လည်း။ အဝိပရီတံ၊ မဖောက်မပြန်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗတ္တာ၊ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထပဒါနံ၊ အတ္ထပဒတို့၏။ ဥတ္တရိဝိသေသာဓိဂမဿ၊ အထက်ဖြစ်သော တရားအထူးကို ရခြင်း၏။ ကာရဏဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးလုံးကိုလည်း။ ဥဘယထာ၊ နှစ်မျိုးဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်အပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။ တာနိ ပဒါနိ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပဒ၊ အတ္ထပဒတို့သည် ပရတော၊ နောက်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပါဠိယညေဝ၊ ပါဠိ၌သာလျှင်။ အာဝိ ဘဝိဿန္တိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုနောက်ပါဠိ၌သာလျှင်။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ဆိုကုန်အံ့။ အတ္ထသူစနာဒိအတ္ထတော၊ အကျိုးကို ပြခြင်း အစရှိသော အနက်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အနက်ကို ပြခြင်း အစရှိသော အနက်ကြောင့်။ သုတ္တံ၊ သုတ္တ မည်၏။ ဟိ၊ မှန်စွ။ “အတ္ထာနံ ... အက္ခာတ”န္တိ၊ "အတ္ထာနံ ... အက္ခာတံ"ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ သင်္ဂဟေသု၊ အဋ္ဌကထာတို့၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

အတ္ထာနံ၊ အကျိုးတို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အနက်တို့ကို။ သူစနတော စ၊ ပြတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သုဝုတ္တတော စ၊ ကောင်းစွာဟောရာဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သဝနတော စ၊ ပွားစေတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ အထ၊ ထို့ပြင်။ သူဒနတော စ၊ ယိုစေတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သုတ္တာဏာ စ၊ ကောင်းစွာ စောင့်တတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သုတ္တသဘာဂတော စ၊ တမျဉ်းချည်၊ ပန်းသီချည်နှင့်တူသောကြောင့်လည်းကောင်း။ “သုတ္တ”န္တိ၊ သုတ္တံဟူ၍။ အက္ခာတံ၊ ဆိုအပ်၏။

တဒေတံ တံ ဧတံ ဝစနံ၊ ထိုအတ္ထာနံ သူစနတော အစရှိသော စကားကို။ တတ္ထ၊ ထိုအဋ္ဌကထာတို့၌။ သုတ္တပိဋကဝသေန၊ သုတ္တန်ပိဋက၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ လာရှိ၏။ ဣဓ ပန၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌ကား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဤဂါထာ၌ကား။ ပိဋကတ္တယဝသေန၊ ပိဋကသုံးပုံ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်အပ်၏။

‘ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တ”န္တိ၊ "ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တံ"ဟူ၍။ ယံ ပရိယတ္တိသာသနံ၊ အကြင် ပရိယတ္တိသာသနာကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တ”န္တိ၊ "ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တံ"ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ယံ ပရိယတ္တိသာသနံ၊ အကြင် ပရိယတ္တိသာသနာသည် အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (နိယတ်ကား တံ သဗ္ဗံတည်း။ ဤပါဌ်ဖြင့် ပိဋကသုံးပုံ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ယှဉ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တံ သဗ္ဗံ၊ ၎င်းအနိယတ်ကိုလည်းကောင်း ပြ၏)။ တံ သဗ္ဗန္တိ၊ ထိုအလုံးစုံသည် ‘သုတ္တ’န္တိ၊ "သုတ္တံ"ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ သကလံ၊ အလုံးစုံသော။ တံ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ ထိုဘုရားစကားတော်သည်။ ဗျဉ္ဇနဉ္စ အတ္ထော စာတိ၊ ဗျဉ္ဇနနှင့် အတ္ထဟူသည်ကား။ ဗျဉ္ဇနဉ္စေဝ၊ ဗျဉ္ဇနပဒခြောက်ပါးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒတ္ထော စ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပဒ၏ အနက်ဖြစ်သော အတ္ထပဒခြောက်ပါးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယတော၊ ယင်း ဗျဉ္ဇနပဒ၊ အတ္ထပဒအားဖြင့်။ “ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တ”န္တိ၊ "ဒွါဒသ ပဒါနိ သုတ္တံ"ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတ္ထသူစနာဒိတော၊ အကျိုးကိုပြခြင်း အစရှိသော အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိယတ္တိဓမ္မော၊ ပရိယတ္တိဓမ္မသည် သုတ္တံ၊ သုတ္တ မည်၏။ တဉ္စ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော သုတ်သည်လည်း။ အတ္ထတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။ ဗျဉ္ဇနပဒါနိ စေဝ၊ ဗျဉ္ဇနပဒတို့လည်းကောင်း။ ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။ အတ္ထပဒါနိ စ၊ အတ္ထပဒတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွါဒသ ပဒါနိ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်တို့။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ အကြင်ဘုရားစကားတော်ကို။ “သာသနဝရ”န္တိ၊ "သာသနဝရံ"ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော ဘုရားစကားတော်သည် သုတ္တံ၊ သုတ္တ မည်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ပရိယတ္တိသာသနဿ၊ ပရိယတ္တိသာသနာ၏။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ အလိုရှိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ အတ္ထတော ပန၊ အနက်အားဖြင့်ကား။ ဒွါဒသ ပဒါနိ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်တို့။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဗျဉ္ဇနတ္ထပဒသမုဒါယဘာဝတော၊ ဗျဉ္ဇနပဒ၊ အတ္ထပဒတို့၏ အပေါင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ မယာ၊ ငါသည် ဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်သော စကား၏။ သာဓကံ၊ သက်သေဖြစ်သော။ ယထာ ကိံ ဝစနံ၊ အဘယ်သို့သော စကားကို။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည် အာဟ၊ ဆိုပါသနည်းဟူမူကား။ “ဗျဉ္ဇနဉ္စ အတ္ထော စာ”တိ၊ "ဗျဉ္ဇနဉ္စ အတ္ထော စ"ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ တံ ဝိညေယျံ ဥဘယန္တိ၊ ထိုသိအပ်သောအရာ နှစ်ပါးဟူသည်ကား။ ဝစနဝစနီယဘာဝေန၊ သဒ္ဒါ၊ အနက်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမ္ဗန္ဓေ၊ ဆက်စပ်သော။ ယသ္မိံ ဗျဉ္ဇနေ စ၊ အကြင်သဒ္ဒါ၌လည်းကောင်း။ ယသ္မိံ အတ္ထေ စ၊ အကြင်အနက်၌လည်းကောင်း။ သုတ္တဝေါဟာရော၊ သုတ်ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သဒ္ဒါ၊ အနက်ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဝိညာတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသဒ္ဒါ၊ အနက်တို့တွင်။ ကတမံ၊ အဘယ်သည် ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါမည်သနည်း။ ကတမော စ၊ အဘယ်သည်လည်း အတ္ထော၊ အနက်မည်သနည်း။ ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါသည် ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။ အတ္ထော စ၊ အနက်သည်လည်း ကတမော၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ကော အတ္ထော ဗျဉ္ဇနံ ကတမ”န္တိ၊ "ကော အတ္ထော ဗျဉ္ဇနံ ကတမံ"ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ “သာသနဝရ”န္တိ၊ "သာသနဝရံ"ဟူ၍။ ဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ ပရိယတ္တိဘာဝဉ္စ၊ ပရိယတ္တိအဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တဿ သုတ္တဿ၊ ထိုသုတ်၏။ အတ္ထဗျဉ္ဇနပဒဘာဝေန၊ အတ္ထပဒ၊ ဗျဉ္ဇနပဒအဖြစ်ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗတဉ္စ၊ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿ၊ ထိုသုတ်ကို။ ပဝိစယုပါယံ၊ ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ နေတ္တိပ္ပကရဏံ၊ နေတ္တိပကရဏကျမ်းကို။ ပဒတ္ထဝိဘာဂေန၊ ပုဒ်အနက်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သောဠသဟာရာ”တိ ဂါထံ၊ "သောဠသဟာရာ"ဟူသော ဂါထာကို။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ထိုတတိယဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတိဿာ နေတ္တိယာ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သောဠသ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုကုန်သော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့သည် သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ နေတ္တိ၊ ထိုနေတ္တိကျမ်းသည် သောဠသဟာရာ၊ သောဠသဟာရ မည်၏။ ပဉ္စနယာ အဋ္ဌာရသမူလပဒါတိ ဧတ္ထာပိ၊ ပဉ္စနယ၊ အဋ္ဌာရသမူလပဒါဟူသော ဤနှစ်ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ သောဠသ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုကုန်သော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့တည်း။ သောဠသဟာရာ၊ သောဠသဟာရတို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဣတရတ္ထာပိ၊ ဤမှတစ်ပါးသော ပဉ္စနယ၊ အဋ္ဌာရသမူလပဒါဟူသော ဤနှစ်ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ဟိ၊ မှန်စွ။ သင်္ခေပတော စ၊ အကျဉ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိတ္ထာရတော စ၊ အကျယ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘာသိတာနိ၊ ဟောကြားအပ်ကုန်သော။ ဟာရနယမူလပဒါနိ ဧဝ၊ ဟာရ၊ နယ၊ မူလပဒတို့သည်သာလျှင်။ နေတ္တိ၊ နေတ္တိ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

သာသနဿ ပရိယေဋ္ဌီတိ ဧတ္ထ၊ "သာသနဿ ပရိယေဋ္ဌီ" ဟူသော ပုဒ်၌။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ အတ္ထပရိယေသနာ၊ အနက်ကို ရှာမှီးကြောင်းဖြစ်သော။ ပရိယတ္တိသာသနဿ၊ ပရိယတ္တိသာသနာတော်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အနက်ကို ဖွင့်ဆိုကြောင်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဋ္ဌကထာဖြစ်သော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ သကလဿေဝ၊ အလုံးစုံသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ အတ္ထဝိစာရဏာ၊ အနက်ကို စီရင်ရာ၊ စီရင်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ပဋိပတ္တိပဋိဝေဓေပိ၊ ပဋိပတ္တိသာသနာ၊ ပဋိဝေဓသာသနာတို့ကိုလည်း။ နေတ္တိနယာနုသာရေန၊ နေတ္တိနည်းကို အစဉ်လိုက်သဖြင့်။ အဓိဂစ္ဆန္တိ၊ သိရှိကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုတိယဝိကပ္ပေါ၊ ဒုတိယအမျိုးအစားကို။ မယာ၊ ငါသည် ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ မဟကစ္စာနေနာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ "မဟကစ္စာနေန" ဟူသော ပါဌ်၌။ ကစ္စောတိ၊ ကစ္စောဟူသည် ပုရာတနော၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။ ဣသိ၊ ရသေ့တည်း။ တဿ၊ ထိုကစ္စရသေ့၏။ ဝံသာလင်္ကာရဘူတော၊ အနွယ်၏ တန်ဆာသဖွယ်ဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အနွယ်ကို တင့်တယ်စေတတ်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ အယံ မဟာထေရော၊ ဤမဟာထေရ်ကို။ “ကစ္စာနော”တိ၊ ကစ္စာနောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆို၏။ မဟကစ္စာနောတိ ဣဒံ ဝစနံ ပန၊ "မဟကစ္စာနော"ဟူသော ဤစကားသည်ကား။ ပူဇာဝစနံ၊ ပူဇော်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုသော စကားတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပူဇော်ခြင်းကို ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။ ကိမိဝ၊ အဘယ်သဒ္ဒါကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနောတိ ဝစနံ ယထာ၊ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနောဟူသော သဒ္ဒါကဲ့သို့တည်း။ “ကစ္စာယနဂေါတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌာ”တိပိ၊ "ကစ္စာယနဂေါတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌာ" ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယဉ္စ ဂါထာ၊ ဤဂါထာကိုလည်း။ နေတ္တိံ၊ နေတ္တိကျမ်းကို။ သင်္ဂါယန္တေဟိ၊ သင်္ဂါယနာတင်ကုန်သော ဆရာတို့သည် ပကရဏတ္ထသင်္ဂဏှနဝသေန၊ ကျမ်း၏အနက်ကို အကျဉ်းရေတွက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဌပိတာ၊ ထားအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်၏။ စ၊ သာမကသေး။ အယံ ဂါထာ ယထာ၊ ဤဂါထာတို့ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရေ၊ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရ၌။ တံတံဟာရနိဒ္ဒေသနိဂမနေ၊ ထိုထိုဟာရနိဒ္ဒေသ၏ နိဂုံး၌။ “တေနာဟ အာယသ္မာ”တိ အာဒိဝစနံ၊ "တေနာဟ အာယသ္မာ"အစရှိသော စကားကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်၏။ ဟာရာဒိသမုဒါယဘူတာယံ၊ ဟာရအစရှိသည်တို့၏ အပေါင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ နေတ္တိယဉ္စ၊ နေတ္တိကျမ်း၌လည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနတ္ထသမုဒါယေ၊ သဒ္ဒါအနက်တို့၏ အပေါင်းဖြစ်သော။ သုတ္တေ စ၊ သုတ်၌လည်းကောင်း။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ကေန၊ အဘယ်ဖြင့်။ ဝိစိယတိ၊ ရွေးချယ်စိစစ်အပ်သနည်း။ ဣတိ ဝိစာရဏာယံ၊ ဤသို့သော စောဒနာအစီအရင်ကြောင့်။ “ဟာရာ ဗျဉ္ဇနဝိစယော”တိ အာဒိ၊ "ဟာရာ ဗျဉ္ဇနဝိစယော" အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထို "ဟာရာ ဗျဉ္ဇနဝိစယော" အစရှိသော ပါဠိ၌။ သောဠသပိ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ခုလုံးဖြစ်ကုန်သော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့သည် မူလပဒနိဒ္ဓါရဏံ၊ မူလပဒကို ထုတ်ခြင်းကို။ အန္တရေန၊ ကြဉ်၍။ ဗျဉ္ဇနမုခေနေဝ၊ သဒ္ဒါကို အကြောင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သံဝဏ္ဏနာ၊ အဖွင့်တို့သည် ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ နယာ ဝိယ၊ နည်းတို့ကဲ့သို့။ မူလပဒသင်္ခါတသဘာဝဓမ္မနိဒ္ဓါရဏမုခေန၊ မူလပဒဟု ဆိုအပ်သော သဘောတရားတို့ကို ထုတ်ခြင်းကို အကြောင်းပြုသဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သံဝဏ္ဏနာ၊ အဖွင့်တို့သည် န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ ဟာရာ၊ ထိုဟာရတို့ကို။ “ဗျဉ္ဇနဝိစယော သုတ္တဿာ”တိ၊ "ဗျဉ္ဇနဝိစယော သုတ္တဿ"ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ အတ္ထနယာ ပန၊ အတ္ထနယတို့သည်ကား။ ယထာဝုတ္တအတ္ထမုခေနေဝ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို အကြောင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထသမ္ပဋိပတ္တိယာ၊ အနက်ကို သိခြင်းငှာ။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နယာ တယော စ သုတ္တတ္ထော”တိ၊ "နယာ တယော စ သုတ္တတ္ထော"ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ အယဉ္စ ဝိစာရဏာ၊ ဤအစီအရင်သည်လည်း။ ပရတောပိ၊ နောက်၌လည်း။ အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။ (နိဒ္ဒေသဝါရ၏ အဆုံး၌ တီဏိ စ နယာ အနုနာ အစရှိသည်ဖြင့် လာလတ္တံ့ဟူလိုသော်)။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည် “နယော စာ”တိ၊ "နယော စ"ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။ တံ၊ ထိုသို့ရွတ်ခြင်းသည် န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ ဥဘယံ ပရိဂ္ဂဟီတန္တိ၊ နှစ်ပါးလုံး ယူအပ်သည်ဟူသည်ကား။ ဟာရာ စ၊ ဟာရတို့လည်းကောင်း။ နယာ စ၊ နည်းတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ ဥဘယံ၊ ဤနှစ်ပါးကို။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထနိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ အနက်ကို ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိသမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ယောဇိတံ၊ ယှဉ်အပ်၏။

သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ ဝုစ္စတိ ဝဒတိ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်ဆို၏။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည် ဝုစ္စတိ ဝဒတိ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်ဆို၏။

ကထံ သံဝဏ္ဏေတိ၊ အဘယ်သို့ ဖွင့်ဆိုသနည်းဟူမူကား။ ယထာသုတ္တံ သုတ္တာနုရူပံ၊ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗသုတ်အားလျော်စွာ။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်ဆို၏။ ယံ သုတ္တံ၊ အကြင်သုတ်ကို။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗံ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ တဿ၊ ထိုသုတ်ကို။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်ဆို၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ယံ ယံ၊ အကြင်အကြင်သို့သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယထာသုတ္တံ၊ "ယထာသုတ္တံ" မည်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည် သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်ဆို၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ၊ မှန်စွ။ နေတ္တိနယေန၊ နေတ္တိနည်းဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတုံ၊ ဖွင့်ဆိုခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျံ၊ မတတ်နိုင်သော။ သုတ္တံ နာမ၊ သုတ်ဟူသည် နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိစ္ဆတ္ထဝသေန၊ ဝိစ္ဆာအနက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုတိယဝိကပ္ပေါ၊ ဒုတိယအမျိုးအစားကို။ မယာ၊ ငါသည် ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ “သာသနဝရံ ဝိဒူဟိ ဉေယျ”န္တိ၊ "သာသနဝရံ ဝိဒူဟိ ဉေယျ"ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ နေတ္တိသံဝဏ္ဏနာယ၊ နေတ္တိကျမ်းတည်းဟူသော အဖွင့်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဋ္ဌကထာ၏။ ဝိသယဘူတံ၊ အရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပရိယတ္တိဓမ္မမေဝ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မကိုသာလျှင်။ ပကာရန္တရေန၊ ဒေသနာဒေသိတဟူသောအပြား တစ်ပါးဖြင့်။ (ဒဿေတုံ၌ စပ်)။ နိယမေတွာ၊ သတ်မှတ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ယာ စေဝါ”တိ အာဒိ၊ "ယာ စေဝ" အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ အတ္ထေသု၊ အနက်တို့၌။ ကတပရိစ္ဆေဒေါ၊ ပြုအပ်သော အပိုင်းအခြားရှိသော။ ဗျဉ္ဇနပ္ပဗန္ဓော၊ သဒ္ဒါအစဉ်သည် ဒေသနာ၊ ဒေသနာ မည်၏။ ယော ဗျဉ္ဇနပ္ပဗန္ဓော၊ အကြင်သဒ္ဒါအစဉ်ကို။ ပါဌောတိ၊ ပါဌ်ဟူ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပါဠိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤ၌ ‘ဒေသနာနယော’ဟု စာရှိတတ်၏။ ၎င်းကား လွန်သည်၊ ကျသည် ထင်၍ နောက်သားတို့ ထည့်မိလေသည်သာ)။ တဒတ္ထော၊ ထိုဒေသနာ၏ အနက်သည် ဒေသိတံ၊ ဒေသိတ မည်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တာယ ဒေသနာယ၊ ထိုဒေသနာဖြင့်။ ပဗောဓိတတ္တာ၊ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တဒုဘယဉ္စ၊ ထိုဒေသနာဒေသိတနှစ်ပါးကိုလည်း။ ဝိမုတ္တာယတနသီသေန၊ ဝိမုတ္တိ၏ အကြောင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ပရိစယံ၊ လေ့ကျက်ခြင်းကို။ ကရောန္တာနံ၊ ပြုကုန်သော သူတို့အား။ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာနပရိယောသာနာနံ၊ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာန် အဆုံးရှိကုန်သော။ သမ္ပတ္တီနံ၊ စည်းစိမ်တို့၏။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကန္တေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဝိညေယျံ၊ သိအပ်၏။

ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ တဒုဘယဝိနိမုတ္တဿ၊ ထိုဒေသနာဒေသိတနှစ်ပါးမှ လွတ်သော။ ဉေယျဿ၊ သိအပ်သော တရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဒေဝ ဒွယံ၊ ထိုဒေသနာ၊ ဒေသိတနှစ်ပါးကိုသာလျှင်။ ဝိညေယျံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ယာ စေဝ ... ဝိညေယျန္တိ၊ "ယာ စေဝ ဝိညေယျံ" ဟူ၍။ ယာ စေဝ ဝိညေယျန္တိ ဣမာယ ပါဠိယာ၊ ဤပါဠိဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

တတြာတိ၊ "တတြ"ဟူသည်ကား။ သာဓေတဗ္ဗေ၊ ဒေသနာဒေသိတသည် ပြီးစီးစေအပ်သော။ တသ္မိံ ဝိဇာနနေ၊ ထိုသို့ သိခြင်း၌။

စ ယုတ္တံ၊ ထိုစကား သင့်မြတ်၏။ (စသဒ္ဒါကား ဒဠှီကရဏဇောတကတည်း)။ နိပ္ဖာဒေတဗ္ဗေ၊ ဒေသနာဒေသိတသည် ပြီးစီးစေအပ်သော ဝိဇာနနကြိယာ၌။ ဧတံ ဘုမ္မံ၊ ဤသတ္တမီဝိဘတ်သည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အယမာနုပုဗ္ဗီတိ၊ "အယမာနုပုဗ္ဗီ"ဟူသည်ကား။ ဝက္ခမာနာ၊ ဆိုလတ္တံ့သော။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရ၊ နယတို့၏။ အယံ အနုပုဗ္ဗီ အနုက္ကမော၊ ဤအစဉ်သည် အနုက္ကမေန၊ အစဉ်အတိုင်း။ ဝက္ခမာနာ၊ ဆိုလတ္တံ့ကုန်သော။ ဟာရနယာ၊ ဟာရ၊ နယတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌီတိ ဧတ္ထ၊ "နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌီ" ဟူသော ပုဒ်၌။ သုတ္တာဒိဝသေန၊ သုတ်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နဝင်္ဂဿ၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်ကို။ ပရိယေသနာ၊ ရှာမှီးကြောင်းဖြစ်သော အဋ္ဌကထာသည် အတ္ထဝိစာရဏာ၊ အနက်ကို စီရင်ကြောင်းဖြစ်သော အဋ္ဌကထာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အနက်အစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဧတံ ပစ္စတ္တံ၊ ဤပဌမာဝိဘတ်သည် သာမိအတ္ထေ၊ သာမိအနက်၌။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌိယာ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသော အင်္ဂါရှိသော သုတ်၏အနက်ကို ရှာမှီးကြောင်းဖြစ်သော အဋ္ဌကထာ၏။ အနုပုဗ္ဗီ၊ ဆိုလတ္တံ့သော ဟာရ၊ နယတို့၏ အစဉ်သည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အထ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ အနုပုဗ္ဗီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ "အနုပုဗ္ဗီ" ဟူသော ပါဌ်၌။ ပစ္စတ္တံ၊ ပစ္စတ္တဝိဘတ်သည် ကရဏတ္ထေ၊ ကရဏအနက်၌။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာဓေတဗ္ဗေ၊ ဒေသနာဒေသိတသည် ပြီးစီးစေအပ်သော။ ယထာဝုတ္တဝိဇာနနေ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော သိခြင်း၌။ ဝက္ခမာနာယ၊ ဆိုလတ္တံ့သော။ ဟာရနယာနုပုဗ္ဗိယာ၊ ဟာရ၊ နယတို့၏ အစဉ်ဖြင့်။ နဝဝိဓသုတ္တဿ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသော သုတ္တန်၏။ အယံ အတ္ထပရိယေသနာ၊ ဤအနက်ကို ရှာမှီးခြင်းသည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧတ္ထ ဝစနေ၊ "နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌိ"ဟူသော ဤစကား၌။ စောဒကော၊ စောဒကသည် အာဟ၊ ဆို၏။ ကိံ အာဟ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ ဧတ္ထ၊ ဤမြတ်စွာဘုရားစကားတော်တို့တွင်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကိုးပါးသော အင်္ဂါတို့တွင်။ ဂေယျင်္ဂါဒီနံ၊ ဂေယျအင်္ဂါအစရှိသည်တို့၏။ သုတ္တဘာဝေါ၊ သုတ်၏ အဖြစ်သည် ကထံ သိယာ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ တေသံ ဂေယျင်္ဂါဒီနံ၊ ထိုဂေယျအင်္ဂါအစရှိသည်တို့၏။ သုတ္တဘာဝေ စ၊ သုတ်၏ အဖြစ်သည်လည်း။ သတိ၊ ရှိသော်။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ နဝင်္ဂဘာဝေါ၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိသည်၏ အဖြစ်သည် ကထံ သိယာ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်အံ့နည်း။

သင်္ဂဟေသု၊ အဋ္ဌကထာတို့၌။ “သဂါထကံ ... ကရဏ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ယဉ္စ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကိုလည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ တသ္မိံ ဝစနေ၊ ထိုစကားကိုလည်း။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ သတိ၊ ဖြစ်သော်။ သုတ္တင်္ဂမေဝ၊ သုတ်အင်္ဂါသည်သာလျှင်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ အထာပိ၊ အကယ်၍လည်း။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ သုတ္တင်္ဂံ၊ သုတ်အင်္ဂါသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာအံ့။ (အထာပိ ကထဉ္စိ သိယာဟူ၍လည်း အချို့စာရှိ၏။ အထာပိ၊ အကယ်၍လည်း။ ကထဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော သုတ်အင်္ဂါသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာအံ့။ ဤသို့ပေး)။ ဓမ္မပဒါဒီနံ၊ ဓမ္မပဒအစရှိသည်တို့အား။ ဂါထာဘာဝတော၊ ဂါထာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုတ္တင်္ဂသင်္ဂဟော၊ သုတ်အင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည် န ဟောတိ ဝိယ၊ မဖြစ်သကဲ့သို့။ မင်္ဂလသုတ္တာဒီနံ၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့အား။ (သုတ္တင်္ဂသင်္ဂဟော ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော နှစ်ပုဒ်၌ စပ်)။ သုတ္တင်္ဂသင်္ဂဟော၊ သုတ်အင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ သဂါထာဝဂ္ဂဿ၊ သဂါထာဝဂ်ကို။ သဂါထကတ္တာ၊ ဂါထာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ သဂါထကတ္တာ၊ ဂါထာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော ဝါ၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ ရေတွက်သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်လည်း။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဥဘတောဝိဘင်္ဂါဒီသု၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌။ သဂါထကပ္ပဒေသာနံ၊ ဂါထာရှိသော ပါဠိအရပ်တို့အား။ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒကော၊ စောဒကသည် အာဟ၊ ဆို၏။

ပရိဟာရော၊ ပရိဟာရကို။ မယာ၊ ငါသည် ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအံ့။ သုတ္တန္တိ အယံ ဝိဓိ၊ "သုတ္တံ" ဟူသော ဤအစီအရင်သည်။ သာမညဝိဓိ၊ သာမညအစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဂေယျင်္ဂါဒီနံ၊ ဂေယျအင်္ဂါအစရှိသည်တို့၏။ သုတ္တဿ ဘာဝေါ၊ သုတ်၏ အဖြစ်သည် သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သနိမိတ္တာ၊ ဂါထာရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသော အကြောင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ အပရေ၊ သုတ္တင်္ဂမှ တစ်ပါးသော ဂေယျင်္ဂအစရှိသည်တို့သည်။ ဝိသေသဝိဓယော၊ ဝိသေသအစီအရင်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ နဝင်္ဂဘာဝေါ စ၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သုတ္တင်္ဂဉ္စ၊ သုတ်အင်္ဂါသည်လည်းကောင်း။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ နိရုဠှတ္တာ၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့၌ သုတ်၏အဖြစ် ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ မင်္ဂလသုတ္တာဒီနံ၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့အား။ သုတ္တင်္ဂသင်္ဂဟော၊ သုတ်အင်္ဂါ၌ ရေတွက်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အညေန၊ စုဏ္ဏိယမှ တစ်ပါးသော ဂါထာနှင့်။ သဟတာ၊ တကွ၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မင်္ဂလသုတ္တာဒီနံ၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့အား။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ အညတော၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌ လာသော ဂါထာတို့၏ တစ်ပါးသော ဂါထာဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဥဘတောဝိဘင်္ဂါဒီသု၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌။ သဂါထကပ္ပဒေသာနံ၊ ဂါထာရှိသော ပါဠိအရပ်တို့အား။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ ငါသည် ရှင်းလင်းစွာ ဖွင့်ပြအံ့။ သဗ္ဗဿာပိ၊ အလုံးစုံသော။ ဗုဒ္ဓဝစနဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်၏။ သုတ္တန္တိအယံ ဝိဓိ၊ "သုတ္တံ" ဟူသော ဤအစီအရင်သည်။ သာမညဝိဓိ၊ သာမညအစီအရင်တည်း။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည် ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ “ဧတ္တကံ တဿ ... ပဉ္စသုတ္တသတာနီ”တိ အာဒိဝစနတော၊ "ဧတ္တကံ တဿ ... ပဉ္စသုတ္တသတာနိ" အစရှိသော စကားကြောင့်။ ဝိနယာဘိဓမ္မပရိယတ္တိဝိသေသေပိ၊ ဝိနည်း၊ အဘိဓမ္မာဟူသော ပရိယတ်အထူး၌လည်း။ သုတ္တဝေါဟာရော၊ သုတ်ဟူသော ဝေါဟာရသည်။ ဒိဿတိ၊ ထင်ရှား၏။

တဒေကဒေသေသု ပန၊ ထိုသုတ်၏ အစိတ်ဖြစ်သော ပါဠိတော်တို့၌ကား။ တေန တေန နိမိတ္တေန၊ ထိုထိုသို့သော ဂါထာရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသော အကြောင်းနှင့်။ သဟ၊ အတူတကွ။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်သော။ တေန တေန နိမိတ္တေန၊ ထိုထိုအကြောင်းဖြင့်။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်သော။ ဂေယျာဒယော၊ ဂေယျအစရှိသည်တို့သည်။ ဝိသေသဝိဓယော၊ ထူးသော အစီအရင်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ငါရှင်းလင်းစွာ ဖွင့်ပြအံ့။ ဂေယျဿ၊ ဂေယျ၏။ သဂါထကတ္တံ၊ ဂါထာရှိသည်၏ အဖြစ်သည် တဗ္ဘာဝနိမိတ္တံ၊ ထိုဂေယျအင်္ဂါ၏ အဖြစ်၏ အကြောင်းတည်း။

ဟိ၊ မှန်စွ။ လောကေပိ၊ လောက၌လည်း။ သသိလောကံ ဝါ၊ စုဏ္ဏိယနှင့် တကွလည်းဖြစ်သော။ သဂါထကံ ဝါ၊ ဂါထာနှင့် တကွလည်းဖြစ်သော။ (ဝါ သဒ္ဒါကား ‘အဂ္ဂိတော ဝါ ဥဒကတော ဝါ ပိသာစတော ဝါ’ စသည်တို့၌ကဲ့သို့ သမုစ္စယတ္ထတည်း။ ဝိကပ္ပနတ္ထမဟုတ်)။ စုဏ္ဏိယဂန္ထံ၊ စုဏ္ဏိယရှိသော ကျမ်းကို။ “ဂေယျ”န္တိ၊ "ဂေယျ" ဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ဂါထာဝိရဟေ၊ ဂါထာမှ ကင်းသည်။ သတိ ပန၊ ရှိသော်ကား။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ ဝိဿဇ္ဇနဘာဝေါ၊ ဖြေဆိုသည်၏ အဖြစ်သည် ဝေယျာကရဏဿ၊ ဝေယျာကရဏ၏။ တဗ္ဘာဝနိမိတ္တံ၊ ထိုဝေယျာကရဏအင်္ဂါ၏ အဖြစ်၏ အကြောင်းတည်း။ (နောက်မှ လိုက်စေသည်)။

ဟိ၊ မှန်စွ။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနံ၊ မေးခွန်း အဖြေကို။ ဗျာကရဏန္တိ၊ "ဗျာကရဏ" ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗျာကရဏမေဝ၊ ဗျာကရဏသည်ပင်လျှင်။ ဝေယျာကရဏံ၊ ဝေယျာကရဏ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာကို ဗျာကရဏဟူ၍ ဆိုအပ်သည်။ သန္တေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပဥှာဝိဿဇ္ဇနဝသေန၊ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သဂါထကာဒီနမ္ပိ၊ ဂါထာရှိသော ပါဠိအစရှိသည်တို့၏လည်း။ ဝေယျာကရဏဘာဝေါ၊ ဝေယျာကရဏ၏ အဖြစ်သည် အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်ခဲ့၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ နာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဂေယျာဒိသညာနံ၊ ဂေယျအစရှိသော အမည်တို့၏။ (အနောကာသ၌ စပ်)။ အနောကာသဘာဝတော စ၊ အရာမဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ (ဘာဝသမ္ဗန်ကား သဂါထကာဒီနံတည်း)။ “ဂါထာဝိရဟေ သတီ”တိ၊ "ဂါထာဝိရဟေ သတိ" ဟူ၍။ ဝိသေသိတတ္တာ စ၊ အထူးပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။

မှတ်ချက်။ သဩကာသဝိဓိထက် အနောကာသဝိဓိ အားကြီးသောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဂါထာမရှိသော ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာကိုသာ ဝေယျာကရဏဟု အလိုရှိအပ်သောကြောင့်လည်းကောင်း ဝေယျာကရဏအဖြစ်သည် မရောက်ဟူလိုသော်။ ‘တထာ ဟိ’စသော ပါဌ်ကိုကား အမွသေစနဂရုသိနာနနည်းအားဖြင့် ထားသတည်း။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား ‘ဂေယျာဒိသညာနံ အနောကာသဘာဝတော’ဟူသော ရှေးစကားကို ပြီးစေသောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဂါထာဥဒါနစသည်တို့၏ နိမိတ်ကို ပြသောကြောင့်လည်းကောင်းတည်း။ ထိုကြောင့် ရှေးစကားကို ပြီးစေသည်ကို စွဲ၍ ဤသို့ ထွက်ရာ၏)။

(ဤသို့ ထွက်ရာ၏)။ (ဂါထာဥဒါန်းစသည်တို့၏ နိမိတ်ကို ပြသည်ကို စွဲ၍ ထွက်သော်ကား)။ (ဤသို့ထွက်ရာ၏)။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ အနောကာသသညာ၏ အားကြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ (ဤကား ရှေးအထွက်နှင့်အညီတည်း။ နောက်အထွက်အားဖြင့်ကား)။ တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ (ဟိ ကား ပက္ခန္တရတည်း။ ပဒပူရဏလည်း ဟူ)။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဂါထာဗန္ဓေသု၊ ဂါထာဗန္ဓသာဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဂါထာအဖွဲ့သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မပဒါဒီသု၊ ဓမ္မပဒအစရှိသည်တို့၌။ သုတ္တဝိသေသေသု စ၊ သုတ်အထူးတို့၌လည်းကောင်း။ (အထက်ကို လှမ်း၍လည်း ပေးသည်)။ သဂါထကတ္တေ၊ ဂါထာရှိသည်၏အဖြစ်သည် သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ သောမနဿဉာဏမယိကဂါထာယုတ္တေသု၊ သောမနဿဉာဏ်ဖြင့် ပြီးသော ဂါထာနှင့် ယှဉ်ကုန်သော။ သုတ္တဝိသေသေသု စ၊ သုတ်အထူးတို့၌လည်းကောင်း။ “ဝုတ္တေဥှတ”န္တိ။ အာဒိဝစနသမ္ဗန္ဓေသု၊ "ဝုတ္တေဥှတံ"အစရှိသော စကားနှင့် စပ်ကုန်သော။ သုတ္တဝိသေသေသု စ၊ သုတ်အထူးတို့၌လည်းကောင်း။ အဗ္ဘုတဓမ္မပဋိသံယုတ္တေသု၊ မဖြစ်ဖူးမြဲသော တရားနှင့် ယှဉ်ကုန်သော။ သုတ္တဝိသေသေသု စ၊ သုတ်အထူးတို့၌လည်းကောင်း။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ဂါထာဥဒါနဣတိဝုတ္တကအဗ္ဘုတဓမ္မသညာ။ ဂါထာဟူသော အမည်၊ ဥဒါန်းဟူသော အမည်၊ ဣတိဝုတ္တကဟူသော အမည်၊ အဗ္ဘုတဓမ္မဟူသော အမည်သည်။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်၏။

တထာ၊ ထိုအတူ။ ဂါထာဗန္ဓဘာဝေ၊ ဂါထာဗန္ဓ၏ အဖြစ်သည် သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အတီတာသု၊ လွန်လေကုန်ပြီးသော။ ဇာတီသု၊ အဖြစ်တို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဘဝတို့၌။ စရိယာနုဘာဝပ္ပကာသကေသု၊ အကျင့်၏အာနုဘော်ကို ပြတတ်ကုန်သော။ သုတ္တဝိသေသေသု၊ သုတ်အထူးတို့၌။ (နောက်မှ လိုက်စေသည်)။ ဇာတကသညာ၊ ဇာတ်ဟူသော အမည်သည်။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်၏။

ပဥှာဝိဿဇ္ဇနဘာဝေ စ၊ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာ၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သဂါထကတ္တေ စ၊ ဂါထာရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ ကေသုစိ သုတ္တန္တေသု၊ အချို့သော သုတ္တန်တို့၌။ ဝေဒဿ၊ အသိဉာဏ်ကို။ လဘာပနတော၊ ရစေတတ်သောကြောင့်။ ဝေဒလ္လသညာ၊ ဝေဒလ္လဟူသော အမည်သည်။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဂါထကတ္တာဒိနာ၊ ဂါထာရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသော။ တေန တေန နိမိတ္တေန၊ ထိုထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေသု တေသု သုတ္တဝိသေသေသု၊ ထိုထိုသုတ်အထူးတို့၌။ ဂေယျင်္ဂါဒိသညာ၊ ဂေယျင်္ဂအစရှိသော အမည်သည် ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုတ္တင်္ဂတော၊ သုတ်အင်္ဂါမှ။ ပရေ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဂေယျာဒယော၊ ဂေယျအစရှိသည်တို့သည် ဝိသေသဝိဓယော၊ ဝိသေသအစီအရင်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤမြတ်စွာဘုရားစကားတော်တို့တွင်။ ဂေယျင်္ဂါဒိနိမိတ္တရဟိတံ၊ ဂေယျင်္ဂအင်္ဂါအစရှိသည်တို့၏ အကြောင်းမှ ကင်းသော။ ယံ ပန သုတ္တံ၊ အကြင်သုတ်သည် အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ်သည် သုတ္တင်္ဂံ၊ သုတ်အင်္ဂါသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဝိသေသသညာပရိဟာရေန၊ ဝိသေသသညာကို စွန့်သဖြင့်။ သာမညသညာယ၊ သာမညသညာအားဖြင့်။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

နနု စ၊ စောဒနာဦးအံ့။ သဂါထကံ၊ ဂါထာရှိသော။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည် ဂေယျံ၊ ဂေယျမည်၏။ နိဂ္ဂါထကံ၊ ဂါထာမရှိသော။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည် ဝေယျာကရဏံ၊ ဝေယျာကရဏမည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုတ္တင်္ဂံ၊ သုတ်အင်္ဂါသည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာ၊ စောဒနာခြင်းသည် တဒဝတ္ထာ ဧဝ၊ ထိုစောဒနာအခိုက်အတန့်ရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ နနု၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ သောဓိတတ္တာ၊ ဖြေအပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဒဝတ္ထာ၊ ထိုစောဒနာသည် န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဟိ၊ မှန်စွ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဂါထာဝိရဟေ၊ ဂါထာမှ ကင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနဘာဝေါ၊ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာအဖြစ်သည် ဝေယျာကရဏဿ၊ ဝေယျာကရဏ၏။ တဗ္ဘာဝနိမိတ္တံ၊ ထိုဝေယျာကရဏအင်္ဂါ၏ အဖြစ်၏ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဓိတံ၊ ဖြေအပ်ပြီ။

‘ဂါထာဘာဝတော၊ ဂါထာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မင်္ဂလသုတ္တာဒီနံ၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့အား။ သုတ္တင်္ဂသင်္ဂဟော၊ သုတ်အင်္ဂါ၌ ရေတွက်ခြင်းသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ယဉ္စ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကိုလည်း။ တယာ၊ သင်စောဒကသည် ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တမ္ပိ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်မြတ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ နိရုဠှတ္တာ၊ သုတ်၏အဖြစ် ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

ဟိ၊ မှန်စွ။ မင်္ဂလသုတ္တာဒီသု၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့၌။ သုတ္တဘာဝေါ၊ သုတ်၏ အဖြစ်သည်။ နိရုဠှော၊ ထင်ရှား၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တာနိ၊ ထိုမင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့သည် ဓမ္မပဒဗုဒ္ဓဝံသာဒယော၊ ဓမ္မပဒ၊ ဗုဒ္ဓဝံသအစရှိသည်တို့သည် ဂါထာဘာဝေန၊ ဂါထာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပညာတာနိ ဝိယ၊ ထင်ကုန်သကဲ့သို့။ ဂါထာဘာဝေန၊ ဂါထာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ န ပညာတာနိ၊ မထင်ကုန်။ ကိန္တု၊ စင်စစ်သော်ကား။ သုတ္တဘာဝေနေဝ၊ သုတ်၏ အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ ပညာတာနိ၊ ထင်ကုန်၏။ ဟိ၊ မှန်စွ။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ အဋ္ဌကထာယံ၊ အဋ္ဌကထာ၌။ “သုတ္တနာမက”န္တိ၊ "သုတ္တနာမကံ" ဟူ၍။ နာမဂ္ဂဟဏံ၊ နာမသဒ္ဒါကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။

“သဂါထကတ္တာ၊ ဂါထာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော ဝါ၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်လည်း။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ယံ ပန ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ တယာ၊ သင်စောဒကသည် ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဒပိ တမ္ပိ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ နတ္ထိ န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်မြတ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အညေန၊ စုဏ္ဏိယမှ တစ်ပါးဖြင့်။ သဟတာ၊ တကွ၏အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နတ္ထိ န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်မြတ်။ ဟိ၊ မှန်စွ။ ဂါထာဟိ၊ ဂါထာတို့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဂါထကံ၊ သဂါထက မည်၏။

သဟဘာဝေါ စ နာမ၊ တကွအဖြစ်မည်သည်ကား။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ အညေန၊ တစ်ပါးဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မင်္ဂလသုတ္တာဒီသု၊ မင်္ဂလသုတ်အစရှိသည်တို့၌။ ဂါထာဝိနိမုတ္တော၊ ဂါထာမှ လွတ်သော။ ကောစိ၊ အချို့သော။ သုတ္တပ္ပဒေသော၊ သုတ်အရပ်သည်။ န စ အတ္ထိ၊ မရှိ။

ယော သုတ္တပ္ပဒေသော၊ အကြင်သုတ်အရပ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဂါထာဟိ၊ ဂါထာတို့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စေယျ၊ ဆိုရာ၏။ ကောစိ၊ အချို့သော။ သမုဒါယော နာမ၊ အပေါင်းမည်သည်ကား။ သော သုတ္တပ္ပဒေသော၊ ထိုသုတ်အရပ်သည်။ န စ အတ္ထိ၊ မရှိ။ (အစိတ်တို့၏ သမဝါယကိုသာ အပေါင်းဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်ရကား။ အပေါင်းဟု ပရမတ္ထအားဖြင့် မရှိဟူလိုသော်)။

“ဥဘတောဝိဘင်္ဂါဒီသု၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌။ သဂါထကပ္ပဒေသာနံ၊ ဂါထာရှိသော ပါဠိအရပ်တို့၏။ ဂေယျင်္ဂသင်္ဂဟော၊ ဂေယျအင်္ဂါ၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ ယဒပိ ယံ အပိ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကိုလည်း။ တယာ၊ သင်စောဒကသည် ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဒပိ တံ အပိ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်မြတ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အညတော၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌ လာသော ဂါထာတို့၏ တစ်ပါးသော ဂါထာဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဟိ၊ မှန်စွ။ တာ ဂါထာ၊ ထိုဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌ လာသော ဂါထာတို့သည် ဇာတကာဒိပရိယာပန္နတ္တာ၊ ဇာတ်အစရှိသည်တို့၌ အကျုံးဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အညာ ဧဝ၊ တစ်ပါးတို့သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အတော တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တာဟိ၊ ထိုဂါထာတို့ဖြင့်။ ဥဘတောဝိဘင်္ဂါဒီနံ၊ ဥဘတောဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၏။ ဂေယျင်္ဂဘာဝေါ၊ ဂေယျအင်္ဂါ၏ အဖြစ်သည် န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တာဒီနံ၊ သုတ်အစရှိကုန်သော။ အင်္ဂါနံ၊ အင်္ဂါတို့၏။ အညမညသင်္ကရာဘာဝေါ၊ အချင်းချင်း ရောယှက်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံသော။ ဗုဒ္ဓဝစနံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို။ ယထာဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ အတ္ထာနံ၊ အကျိုးတို့ကို။ သူစနာဒိအတ္ထေန၊ ပြခြင်းအစရှိသော အနက်ကြောင့်။ သုတ္တန္တွေဝ၊ သုတ်ဟူ၍သာလျှင်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌီ”တိ၊ "နဝဝိဓသုတ္တန္တပရိယေဋ္ဌီ" ဟူ၍။ အာစရိယေန၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းဆရာသည် ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

သင်္ဂဟဝါရဝဏ္ဏနာ၊ သင်္ဂဟဝါရဝဏ္ဏနာသည် နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သင်္ဂဟဝါရေန၊ သင်္ဂဟဝါရဖြင့်။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒဿိတေ၊ ပြအပ်ကုန်သော။ ဟာရာဒယော၊ ဟာရအစရှိသည်တို့ကို။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဝိဘာဂေန၊ သရုပ်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ကတမေသောဠသ ဟာရာ”တိ အာဒိဒေသနာ၊ "တတ္ထ ကတမေ သောဠသ ဟာရာ"အစရှိသော ဒေသနာကို။ အာရဒ္ဓါ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တတ္ထ၊ ထို "တတ္ထ ကတမေ သောဠသ ဟာရာ" အစရှိသော ဒေသနာ၌။ တတ္ထာတိ ပဒဿ၊ "တတ္ထ"ဟူသော ပုဒ်၏။ “သောဠသဟာရာ နေတ္တီ”တိ၊ "သောဠသဟာရာ နေတ္တိ"ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တသ္မိံ ဝစနေ၊ ထို "သောဠသ ဟာရာ နေတ္တိ"ဟူသော စကား၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ထို "သောဠသ ဟာရာ နေတ္တိ"ဟူသော ဂါထာ၌။ ယာနိ ဟာရနယမူလပဒါနိ၊ အကြင်ဟာရ၊ နယ၊ မူလပဒတို့ကို။ ဥဒ္ဓဋာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုဟာရ၊ နယ၊ မူလပဒတို့တွင်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကတမေတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "ကတမေ"ဟူသော ဤစကားသည် ပုစ္ဆာဝစနံ၊ ပုစ္ဆာစကားတည်း။ ဧသာ ပုစ္ဆာ စ နာမ၊ ပုစ္ဆာမည်သည်ကား။ အဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာ၊ မမြင်ဖူးသည်ကို သိစေလိုသော ပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌသံသန္ဒနာပုစ္ဆာ၊ မြင်ဖူးသည်ကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးလိုသော ပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဝိမတိစ္ဆေဒနာပုစ္ဆာ၊ ယုံမှားမှု ကုန်စေလိုသော ပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ အနုမတိပုစ္ဆာ၊ အတည်ပြုလိုသော ပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာ၊ ပြောလိုခြင်း အလိုရှိသော ပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဝိဓာ၊ ငါးမျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တာသု၊ ထိုငါးပါးသော ပုစ္ဆာတို့တွင်။ အယံ ပုစ္ဆာ၊ ဤပုစ္ဆာသည် ကထေကုကမျတာပုစ္ဆာ၊ ပြောလိုခြင်း အလိုရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ သောဠသာတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ "သောဠသ"ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည် ဂဏနဝသေန၊ အရေအတွက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိစ္ဆေဒေါ၊ ပိုင်းခြားသော သဒ္ဒါတည်း။

တေန၊ ထို "သောဠသ" ဟူသော သဒ္ဒါဖြင့်။ နေသံ၊ ထိုဟာရတို့၏။ တတော၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးထက်။ ဥဒ္ဓဉ္စ၊ အလွန်သည်လည်းကောင်း။ အဓော စ၊ အယုတ်သည်လည်းကောင်း။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတပရမတံ၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါး အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ သာ စ ဧတပရမတာ၊ ထို "ဧတပရမတာ" သည်လည်း။ ပရတော၊ နောက်မှ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အာဝိ ဘဝိဿတိ၊ ထင်ရှားဖြစ်လတ္တံ့။ ဟာရာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "ဟာရာ" ဟူသော ဤစကားသည် ဂဏနဝသေန၊ အရေအတွက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္နာနံ၊ ပိုင်းခြားအပ်သော ဟာရတို့ကို။ သာမညတော၊ သာမညအားဖြင့်။ ဒဿနံ၊ ပြသော သဒ္ဒါတည်း။ ဒေသနာ ဝိစယောတိ အာဒိ၊ "ဒေသနာ ဝိစယော" အစရှိသော စကားသည် သရူပဒဿနံ၊ သရုပ်ကို ပြခြင်းတည်း။

တတ္ထ၊ ထို "တတ္ထ ကတမေ သောဠသ ဟာရာ" အစရှိသော ပါဠိ၌။ အဝယဝတ္ထော၊ အစိတ်အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ကေနဋ္ဌေန၊ အဘယ်သဘောကြောင့်။ ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်သနည်း။ ဧတေဟိ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသေဟိ၊ ဤအဖွင့်အထူးတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသေသု၊ ဤအဖွင့်အထူးတို့၌။ သုတ္တဂေယျာဒိဝိသယာ၊ သုတ္တ၊ ဂေယျစသည်လျှင် အာရုံရှိကုန်သော။ အညာဏသံသယဝိပလ္လာသာ၊ မသိခြင်း၊ ယုံမှားခြင်း၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့ကို။ ဟရီယန္တိ၊ ပယ်ဖျောက်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် သယံ၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်။ တာနိ၊ ထိုမသိခြင်း၊ ယုံမှားခြင်း၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့ကို။ ဟရန္တိ၊ ပယ်ဖျောက်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဟရဏမတ္တမေဝ၊ ပယ်ဖျောက်ခြင်းမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဖလူပစာရေန၊ ဖလူပစာရအားဖြင့်။ ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အကြင်အဖွင့်အထူးတို့ကို။ ဓမ္မသံဝဏ္ဏကဓမ္မပဋိဂ္ဂါဟကေဟိ၊ တရားကို ဖွင့်ဆိုသောပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တရားကို နာသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဓမ္မဿ၊ တရားတော်ကို။ ဒါနဂ္ဂဟဏဝသေန၊ ပေးလှူခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဟရီယန္တိ ဝေါဟရီယန္တိ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အကြင်အဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ ဝိယ၊ ရတနာပုလဲသွယ်တို့ကဲ့သို့။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။

တံ ပါကဋံ ကရောမိ၊ ရတနာပုလဲသွယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကို ထင်ရှားစွာ ပြုအံ့။ ဟာရသင်္ခါတော၊ "ဟာရ" ဟုဆိုအပ်သော။ အနေကရတနာဝလိသမူဟော၊ များစွာသော ရတနာပုလဲသွယ်အပေါင်းသည် အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အဝယဝဘူတရတနသမ္ဖဿေဟိ၊ အစိတ်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ရတနာအတွေ့တို့သည်။ သမုပ္ပဇ္ဇနီယမာနဟိလာဒသုခေါ၊ ဖြစ်စေအပ်သော လွန်စွာ ချမ်းသာခြင်းရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိဒါဃပရိဠာဟုပဇနိတံ၊ နွေကာလ၌ ဖြစ်သောပူပန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်စေအပ်သော။ တဒုပဘောဂီဇနသရီရသန္တာပံ၊ ထိုရတနာပုလဲသွယ်ကို သုံးဆောင်ကုန်သော သူတို့၏ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ပူပန်ခြင်းကို။ ဝူပသမေတိ ယထာ၊ ငြိမ်းစေသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ နာနာဝိဓပရမတ္ထရတနပ္ပဗန္ဓာ နာနာဝိဓပရမတ္ထရတနပ္ပဗန္ဓာနံ၊ အထူးထူးအပြားပြားသော မြတ်သောအနက်ဟု ဆိုအပ်သော ရတနာအပေါင်းတို့၏။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အဖွင့်အထူးဖြစ်ကုန်သော။ ဧတေပိ ဟာရာ၊ ထိုဟာရတို့သည်လည်း။ အတ္တနော၊ မိမိတို့၏။ အဝယဝဘူတပရမတ္ထရတနာဓိဂမေန၊ အစိတ်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော မြတ်သောအနက်ဟု ဆိုအပ်သော ရတနာကို ရသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရခြင်းသည်။ သမုပ္ပါဒိယမာနနိဗ္ဗုတိသုခါ၊ ဖြစ်စေအပ်သော ငြိမ်းခြင်းချမ်းသာခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကာမရာဂါဒိကိလေသဟေတုကံ၊ ကာမရာဂအစရှိသော ကိလေသာလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ဓမ္မပဋိဂ္ဂါဟကဇနဟဒယပရိတာပံ၊ တရားနာကုန်သော သူတို့၏နှလုံး၌ ဖြစ်သောပူပန်ခြင်းကို။ ဝူပသမေန္တိ၊ ငြိမ်းစေကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အကြင်အဖွင့်အထူးတို့သည် အညာဏာဒီနံ၊ မသိခြင်းအစရှိသည်တို့၏။ ဟာရံ အပဂမံ၊ ကင်းခြင်းကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အကြင်အဖွင့်အထူးတို့သည် အညာဏာဒီနံ၊ မသိခြင်းအစရှိသည်တို့၏။ ဟာရံ အပဂမံ၊ ကင်းခြင်းကို။ အာစိက္ခန္တိ၊ ကြားတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။ (ဤသို့ နောက်မှ ကြောင်း၍ပေး)။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သောတုဇနစိတ္တဿ၊ နာသောသူ၏ စိတ်ကို။ ဟရဏတော စ၊ ဆောင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ရမဏတော စ၊ မွေ့လျော်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နိရုတ္တိနယေန၊ နိရုတ္တိနည်းအားဖြင့်။ “ဘဝေသု၊ ဘဝသုံးပါးတို့၌။ ဝန္တဂမနော၊ အန်အပ်ပြီးသော သွားခြင်းရှိသော မြတ်စွာဘုရားကို။ ဘဂဝါတိ၊ "ဘဂဝါ" ဟူ၍”။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဟာရာ၊ "ဟာရာ" မည်ကုန်၏။

အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည် တာဝ၊ အမှန်ပင်။ ဟာရာနံ၊ ဟာရတို့၏။ သာဓာရဏတော၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့နှင့် ဆက်ဆံသောအားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ (ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သော။ ဤသို့သော်လည်းထည့်)။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အသာဓာရဏတော ပန၊ မဆက်ဆံသောအားဖြင့်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ဧတာယ ဓမ္မဇာတိယာ၊ ဤဓမ္မဇာတိဖြင့်။ သုတ္တတ္ထော၊ သုတ်အနက်ကို။ ဒေသီယတိ သံဝဏ္ဏီယတိ၊ ဖွင့်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ ဓမ္မဇာတိ၊ ထိုဓမ္မဇာတိသည် ဒေသနာ၊ "ဒေသနာ" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒေသနာသဟစရဏတော၊ ဒေသနာနှင့် တကွဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဒေသနာ၊ "ဒေသနာ" မည်၏။ နနု စ စောဒေမိ၊ စောဒနာဦးအံ့။ အညေပိ၊ အခြားသော။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့သည်လည်း။ ဒေသနာသင်္ခါတဿ၊ ဒေသနာဟု ဆိုအပ်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနတော၊ အနက်ကို ဖွင့်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒေသနာသဟစာရိနောဝ၊ ဒေသနာနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ နနု၊ ဖြစ်ကုန်သည် မဟုတ်ကုန်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည် သစ္စံ၊ မှန်၏။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ အယံ ဟာရော၊ ဤဟာရသည် ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ ယထာရုတဝသေနေဝ၊ တိုက်ရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဝိညာယမာနော၊ သိအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ စရတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗတံ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပရေ၊ အခြားသော ဟာရတို့သည် န အရဟန္တိ၊ မထိုက်ကုန်။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုစကားသည် မှန်၏။ အဿာဒါဒီနဝနိဿရဏာဒိသန္ဒဿနရဟိတာ၊ အဿာဒ၊ အာဒီနဝ၊ နိဿရဏအစရှိသည်ကို ပြခြင်းမှ ကင်းသော။ သုတ္တဒေသနာ၊ သုတ်ဟု ဆိုအပ်သော ဒေသနာသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ အယံ ဟာရော စ၊ ဤဟာရသည်လည်း။ အဿာဒါဒိသန္ဒဿနဝိဘာဝနလက္ခဏော၊ အဿာဒအစရှိသည်ကို ပြသော ဒေသနာကို ထင်ရှားပြခြင်း လက္ခဏာရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံဟာရော၊ ဤဟာရသည် ဒေသနာယ၊ ဒေသနာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ စရတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်ကို။ အရဟတိ၊ ထိုက်၏။ (ဤသို့ပေး)။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ ပဒပဥှာဒယော၊ ပဒပဉှာအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိစိယန္တိ၊ စီစစ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ဝိစယော၊ "ဝိစယော" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေသံ၊ ထိုပဒပဉှာအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိစိတိ ဧဝ၊ စိစစ်ခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိစယော၊ "ဝိစယော" မည်၏။ ပါဠိယံ ပန၊ ပါဠိ၌ကား။ ဝိစိနတိ၊ စိစစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိစယော၊ "ဝိစယော" မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ (ကိံ ဝိစိနတိ ပဒံ ဝိစိနတိ အစရှိသော ဝိစယဟာရဝိဘင်းကို ရည်၍ ဆိုသည်)။

ယုတ္တီတိ၊ "ယုတ္တိ" ဟူသည်ကား။ ဥပပတ္တိသာဓနယုတ္တိ၊ ဥပပတ္တိသာဓနယုတ္တိ (လက္ခဏာအကြောင်းတည်း)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပြီးစေတတ်သော အသင့်တည်း။ ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ ယုတ္တိဝိစာရဏာ၊ ယုတ္တိကို စီရင်ခြင်းသည် ဥတ္တရပဒလောပေန၊ "ဝိစာရဏ" ဟူသော နောက်ပုဒ်ကျေသောအားဖြင့်။ ယုတ္တိ၊ "ယုတ္တိ" မည်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ ရူပဘဝေါ၊ ရူပဘဝသည် ဥတ္တရပဒလောပေန၊ "ဘဝ" ဟူသော နောက်ပုဒ်ကျေသောအားဖြင့်။ (နောက်မှ လိုက်စေသည်)။ ရူပံ၊ "ရူပံ" မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယုတ္တိသဟစရဏတော၊ ယုတ္တိနှင့် တကွဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ယုတ္တိ၊ "ယုတ္တိ" မည်၏။ ဣဓာပိ၊ ဤယုတ္တိဟာရ၌လည်း။ ဒေသနာဟာရေ၊ ဒေသနာဟာရ၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗော၊ ချဲ့အပ်၏။

ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ "ပဒဋ္ဌာနံ" ဟူသည်ကား။ အာသန္နကာရဏံ၊ နီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်သည်။ ဣဓာပိ၊ ဤဟာရ၌လည်း။ ပဒဋ္ဌာနဝိစာရဏာ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို စီရင်ခြင်းသည် ပဒဋ္ဌာနံ၊ "ပဒဋ္ဌာနံ" မည်၏။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္ထနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ ဧကလက္ခဏာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည် အဝုတ္တာပိ၊ သုတ်၌ မဟောအပ်ကုန်သော်လည်း။ ဧကဝစနေန၊ တစ်ခုသော တရားကို ဟောသဖြင့်။ လက္ခီယန္တိ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လက္ခဏံ၊ "လက္ခဏံ" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ ဝိဘာဂေန၊ ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဝိယူဟီယန္တိ ပိဏ္ဍီယန္တိ၊ ပေါင်းအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဗျူဟော၊ "ဗျူဟော" မည်၏။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဒဿိယမာနာနံ၊ ပြအပ်ကုန်သော။ နိဗ္ဗစနာဒီနံ၊ ဝိဂြိုဟ်အစရှိကုန်သော။ စတုန္နံ၊ လေးပါးသော အနက်တို့ကို။ ဗျူဟော၊ ပေါင်းရာပေါင်းကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စတုဗျူဟော၊ "စတုဗျူဟော" မည်၏။

ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ စတုန္နံ၊ နိဗ္ဗစနအစရှိသော လေးပါးသော အနက်တို့၏။ ဗျူဟော၊ ပေါင်းခြင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အပေါင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် စတုဗျူဟော၊ "စတုဗျူဟော" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သဘာဂါ၊ သဘာဂ (တူသော) ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ စ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိသဘာဂါ၊ ဝိသဘာဂ (မတူသော) ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာစ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ အာဝဋ္ဋီယန္တိ၊ လည်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် အာဝဋ္ဋော၊ "အာဝဋ္ဋော" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေသံ၊ ထိုသဘာဂဝိသဘာဂတရားတို့၏။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်ခြင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အာဝဋ္ဋော၊ "အာဝဋ္ဋော" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သာဓာရဏာသာဓာရဏာနံ၊ သာဓာရဏနှင့် အသာဓာရဏဖြစ်ကုန်သော။ သံကိလေသဝေါဒါနဓမ္မာနံ၊ သံကိလေသတရားနှင့် ဝေါဒါနတရားတို့၏။ ဘူမိယော၊ အရာတို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဘုံတို့ကို။ ဝိဘဇီယန္တိ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ဝိဘတ္တိ၊ "ဝိဘတ္တိ" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတေသံ၊ ထိုသံကိလေသဝေါဒါနတရားတို့၏။ ဘူမိယော၊ အရာတို့ကို။ ဝိဘဇနံ၊ ဝေဖန်ခြင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဘတ္တိ၊ "ဝိဘတ္တိ" မည်၏။

ဣမိနာ ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဝုတ္တဓမ္မာ၊ ဟောအပ်သောတရားတို့ကို။ ပဋိပက္ခဝသေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိဝတ္တီယန္တိ၊ လည်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပရိဝတ္တနော၊ "ပရိဝတ္တနော" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေသံ၊ ထိုသုတ်၌ ဟောအပ်ကုန်သော တရားတို့၏။ ပဋိပက္ခဝသေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ (လိုက်စေသည်)။ ပရိဝတ္တနံ၊ လည်ခြင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပရိဝတ္တနော၊ "ပရိဝတ္တနော" မည်၏။

ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ ဧကဿေဝတ္ထဿ၊ တစ်ခုသော အနက်ကိုသာလျှင်။ ဝါစကံ၊ ဟောတတ်သော။ ဝိဝိဓံ၊ အမျိုးမျိုးသော။ ဝစနံ၊ သဒ္ဒါသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ဝေဝစနံ၊ "ဝေဝစနံ" မည်၏။ ဝိဝစနမေဝ၊ "ဝိဝစန" သည်ပင်လျှင်။ ဝေဝစနံ၊ "ဝေဝစနံ" မည်၏။ (ဏပစ္စည်းကား သွတ္ထဟူလိုသော်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတေန ဝစနေန၊ ဤသဒ္ဒါဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝိဝိဓံ၊ အထူးထူးအပြားပြား။ ဝုစ္စတိ၊ ဟောအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဝစနံ၊ "ဝိဝစနံ" မည်၏။ (ဤဝိကပ်၌ သဒ္ဒါရ၊ ရှေးဝိကပ်၌ ဟာရ ရ၏ဟု ကြံသည်)။ သေသံ၊ ကျန်ရှိသည်ကို။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းအတိုင်းပင်။ (ဝိဝစနမေဝ ဝေဝစနံ စသည်ကို သေသံဟူသတည်း)။

ဣမိနာ ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ အတ္ထာ၊ အနက်တို့ကို။ ပကာရေဟိ၊ အမျိုးအစားတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပဘေဒတော၊ အထူးအားဖြင့်။ ဉာပီယန္တိ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ပညတ္တိ၊ "ပညတ္တိ" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သုတ္တာဂတာ၊ သုတ်၌ လာကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒါဒီသု၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသည်တို့၌။ ဩတာရီယန္တိ အနုပ္ပဝေသီယန္တိ၊ သွင်းအပ်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သက်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ဩတရဏော၊ "ဩတရဏော" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ပဒပဒတ္ထပဥှာရမ္ဘာ၊ ပုဒ်၊ ပုဒ်အနက်၊ ပဥှာအာရမ္ဘတို့ကို။ သောဓီယန္တိ၊ သုတ်သင်အပ်ကုန်၏။ သမာဓီယန္တိ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရာ၊ ထိုဟာရသည် သောဓနော၊ "သောဓနော" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ သာမညဝိသေသဘူတာ၊ သာမညနှင့် ဝိသေသဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။ ဝိကပ္ပေန၊ အထူးကြံခြင်းနှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ ဝိကပ္ပေန၊ အထူးကြံခြင်းကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ အဓိဋ္ဌီယန္တိ၊ ဆောက်တည်အပ်ကုန်၏။ အနုပဝတ္တီယန္တိ၊ ဟောတိုင်း မှတ်အပ်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဟောတိုင်း ဖြစ်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် အဓိဋ္ဌာနော၊ "အဓိဋ္ဌာနော" မည်၏။

ယော ဓမ္မော၊ အကြင်တရားသည် ဖလံ၊ အကျိုးကို။ ပရိကရောတိ အဘိသင်္ခရောတိ၊ ပြုပြင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည် ပရိက္ခာရော၊ "ပရိက္ခာရော" မည်၏။ ဟေတု စ၊ ဟေတုအကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ ပစ္စယော စ၊ ပစ္စယအကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ယော ဟာရော၊ အကြင်ဟာရသည် ပရိက္ခာရံ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်းကို။ အာစိက္ခတိ၊ ပြ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် ပရိက္ခာရော၊ "ပရိက္ခာရော" မည်၏။ ဟာရော၊ ဟာရကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိက္ခာရဝိသယတ္တာ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်းလျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒုတိယ ‘တိ’ တွင် စပ်။ ပရံပရဟိတ်တည်း)။ ပရိက္ခာရသဟစရဏတော၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ပရိက္ခရော၊ "ပရိက္ခရော" မည်၏။

ဧတေန ဟာရေန၊ ဤဟာရဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ ဟာရေ၊ ဤဟာရ၌။ ပဒဋ္ဌာနာဒိမုခေန၊ ပဒဋ္ဌာန်အစရှိသည်ကို အဦးပြုသဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။ သမာရောပီယန္တိ၊ ကောင်းစွာ တင်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဟာရော၊ ထိုဟာရသည် သမာရောပနော၊ "သမာရောပနော" မည်၏။ သဗ္ဗတ္ထ စ၊ အလုံးစုံသော ဟာရတို့၌လည်း။ ဘာဝသာဓနဝသေနာပိ၊ ဘာဝသာဓန၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ အတ္ထော၊ အနက်သည် သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿာပိ၊ ထိုဘာဝသာဓန၏လည်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။

တဿာတိ၊ "တဿ" ဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဟာရုဒ္ဒေသဿ၊ ဟာရုဒ္ဒေသ၏။ အနုဂီတီတိ၊ "အနုဂီတိ" ဟူသည်ကား။ ဝုတ္တဿေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာဖြစ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်ကို။ သုခဂ္ဂဟဏတ္ထံ၊ လွယ်ကူစွာ သိစေခြင်းငှာ။ အနုပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ ဂါယနဂါထာ၊ ဆိုသော ဂါထာတည်း။ တာသု၊ ထိုဂါထာတို့တွင်။ ဩသာနဂါထာယ၊ အဆုံးဖြစ်သော ဂါထာ၌။ အတ္ထတော အသံကိဏ္ဏာတိ၊ "အတ္ထတော အသံကိဏ္ဏာ" ဟူသည်ကား။ ပဒတ္ထေန၊ ပုဒ်အနက်အားဖြင့်။ သင်္ကရရဟိတာ၊ ရောယှက်ခြင်းမှ ကင်းကုန်သော။ (သောဠသဟာရာဟူသော ဝိသေသျကို ငဲ့၍ ဝိသေသနပေးသည်)။ တေန၊ ထို "အတ္ထတော အသံကိဏ္ဏာ" ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ကေစိ ဟာရာ၊ အချို့သော ဟာရတို့သည် အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ အဝိသိဋ္ဌာ ဝိယ၊ မထူးကုန်သကဲ့သို့။ ယဒိပိ ဒိဿန္တိ၊ အကယ်၍ ထင်ကုန်၏ရှင့်။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ တေသံ၊ ထိုအချို့သော ဟာရတို့၏။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ သင်္ကရော၊ ရောယှက်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

နေသံ၊ ထိုအချို့သော ဟာရတို့၏။ သော စ အသင်္ကရော၊ ထိုမရောယှက်ခြင်းသည်လည်း။ လက္ခဏနိဒ္ဒေသေ၊ လက္ခဏာကို ပြသော အရာတို့၌။ သုပါကဋော၊ ကောင်းစွာ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတေသဉ္စေဝါတိ၊ "ဧတေသဉ္စေဝါ" ဟူသည်ကား။ သောဠသန္နံ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဧတေသံ ဟာရာနံ၊ ဤဟာရတို့၏။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ အသင်္ကရော၊ မရောယှက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ စေဝ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ကိံ ဘဝတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်းဟူမူကား။ ဝိတ္ထာရတယာ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ နယဝိဘတ္တိ၊ နယအားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းသည်။ နယေန ဥပါယေန ဉာယေန၊ နည်းဖြင့်၊ ဥပါယ်ဖြင့်၊ ဉာဏ်ဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဝုတ္တိနည်းဖွင့်သည်)။ ဧတေန၊ ဤ "နယဝိဘတ္တိ" ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ တံ ဧဝ အသံကိဏ္ဏတံ၊ ထိုမရောယှက်သည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ထင်ရှားပြ၏။ ကေစိ၊ အချို့သောသူတို့သည် “ဝိတ္ထာရနယာ”တိ၊ "ဝိတ္ထာရနယာ" ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအဖတ်သည် န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ အယဉ္စ ဂါထာ၊ ဤဂါထာသည်လည်း။ ကေသုစိ ပေါတ္ထကေသု၊ အချို့သော ပေတို့၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟာရေ၊ ဟာရတို့ကို။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ နယေ၊ နယတို့ကို။ ဥဒ္ဒိသိတုံ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြအံ့သောငှာ။ “တတ္ထ ကတမေ”တိ အာဒိ၊ "တတ္ထ ကတမေ" အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထို "တတ္ထ ကတမေ" အစရှိသော နယုဒ္ဒေသပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ အကြင်အဖွင့်အထူးတို့သည် သံကိလေသေ စ၊ သံကိလေသတရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝေါဒါနာနိ စ၊ ဝေါဒါနတရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘာဂတော၊ ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ နယန္တိ ဉာပေန္တိ၊ သိစေတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတေဟိ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသေဟိ၊ ဤအဖွင့်အထူးတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသေသု၊ ဤအဖွင့်အထူးတို့၌။ တာနိ၊ ထိုသံကိလေသတရားနှင့် ဝေါဒါနတရားတို့ကို။ နီယန္တိ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နယနမတ္တမေဝ၊ သိစေခြင်းမျှသည်လျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သယံ၊ မိမိတို့ကို။ ဓမ္မကထိကေဟိ၊ ဓမ္မကထိကပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထပဝိစယတ္ထံ၊ အနက်ကို ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်းငှာ။ နီယန္တိ ဥပနီယန္တိ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုအဖွင့်အထူးတို့သည် နယာ ဝိယ၊ ဧကတ္တအစရှိသော နည်းတို့ကဲ့သို့။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ မှန်၏၊ အကျယ်ဖွင့်ဆိုအံ့။ ဧကတ္တာဒယော၊ ဧကတ္တနည်းအစရှိကုန်သော။ နယာ၊ နယတို့သည် (သံဝတ္တန္တိ’၌ စပ်)။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပဋိဝိဇ္ဈိယမာနာ၊ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ပစ္စယပစ္စယုပ္ပန္နဓမ္မာနံ၊ အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးတရားတို့၏။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ သမ္ဗန္ဓဝိဘာဂဗျာပါရဝိရဟာနုရူပဖလဘာဝဒဿနေန၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့် စပ်ခြင်း၊ အကြောင်းတရား အကျိုးတရားတို့ကို ဝေဖန်ခြင်း၊ သဘောဗျာပါရမှ ကင်းခြင်း၊ အကြောင်းအားလျော်စွာဖြစ်သော အကျိုးတရားတို့၏ အဖြစ်ကို ပြသဖြင့်။ အသင်္ကရတော၊ မရောယှက်သောအားဖြင့်။ သမ္မုတိသစ္စပရမတ္ထသစ္စာနံ၊ သမ္မုတိသစ္စာနှင့် ပရမတ္ထသစ္စာတို့၏။ သဘာဝံ၊ သဘာဝကို။ ပဝေဒယန္တာ၊ သိစေကုန်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကြားကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပရမတ္ထသစ္စပ္ပဋိဝေဓာယ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ပရမတ္ထသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဧတေပိ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ဤနန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း အစရှိကုန်သော အဖွင့်အထူးတို့သည်လည်း။ ကဏှသုက္ကသပ္ပဋိဘာဂဓမ္မဝိဘာဂဒဿနေန၊ မည်းသောတရားနှင့် ဖြူသောတရားတို့ကို ခွဲခြမ်းဝေဖန်၍ ပြသဖြင့်။ အဝိပရီတသုတ္တတ္ထာဝဗောဓာယ၊ မဖောက်မပြန် သုတ်၏အနက်ကို သိခြင်းငှာ။ အဘိသမ္ဘုဏန္တာ၊ ပြီးစေကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျတို့အား။ စတုသစ္စပ္ပဋိဝေဓာယ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိယတ္တိအတ္ထဿ၊ ပရိယတ်၏ အနက်ကို။ နယနတော စ၊ သိစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သံကိလေသတော၊ သံကိလေသတရားမှ။ ယမနတော စ၊ စောင့်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နိရုတ္တိနယေန၊ နိရုတ္တိနည်းအားဖြင့်။ နယာ၊ "နယာ" မည်ကုန်၏။

နန္ဒိယာဝဋ္ဋောတိ အာဒီသု၊ "နန္ဒိယာဝဋ္ဋော" အစရှိသည်တို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ၊ ဇလပ်ပန်း၏။ အာဝဋ္ဋော ဝိယ၊ လည်ခြင်းကဲ့သို့။ ဧတဿ နယဿ၊ ဤနယ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဤနယအား။ အာဝဋ္ဋော၊ လည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော နယော၊ ထိုနယသည် နန္ဒိယာဝဋ္ဋော၊ "နန္ဒိယာဝဋ္ဋော" မည်၏။ ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ မှန်၏၊ အကျယ်ဖွင့်ဆိုအံ့။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋော၊ ဇလပ်ပန်းသည် အန္တော၊ အတွင်း၌။ ဌိတေန၊ တည်ရှိသော။ ပဓာနာဝယဝေန၊ ပဓာနဖြစ်သော အစိတ်ဖြင့်။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပြင်သို့။ အာဝဋ္ဋတိ ယထာ၊ လည်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ အယမ္ပိ နယော၊ ဤနယသည်လည်း။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ ဌိတေန၊ တည်ရှိသော။ ပဓာနာဝယဝေန၊ တဏှာ၊ အဝိဇ္ဇာ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာတည်းဟူသော ပဓာနအစိတ်ဖြင့်။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပြင်သို့။ အာဝဋ္ဋတိ၊ လည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ နယေ၊ ဤနယ၌။ နန္ဒိယာ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပမောဒဿ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏။ အာဝဋ္ဋော၊ လည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော နယော၊ ထိုနယသည် နန္ဒိယာဝဋ္ဋော၊ "နန္ဒိယာဝဋ္ဋော" မည်၏။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ အဝယဝေဟိ၊ အစိတ်ဖြစ်ကုန်သော။ လောဘာဒီဟိ၊ လောဘအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသပက္ခဖြစ်သော တရားတို့ကို။ အလောဘာဒီဟိ၊ အလောဘအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခေ၊ ဝေါဒါနပက္ခဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ပုက္ခလော သောဘနော၊ တင့်တယ်စေတတ်သည်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တိပုက္ခလော၊ "တိပုက္ခလော" မည်၏။

အသန္တာသနဇဝပရက္ကမာဒိဝိသေသယောဂေန၊ မထိတ်လန့်ခြင်း၊ လျင်ခြင်း၊ လုံ့လအစရှိသော ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည် သီဟော၊ ခြင်္သေ့မည်၏။ တဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ဒေသနာဝစီကမ္မဘူတော၊ ဒေသနာဝစီကံဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဝိဟာရော၊ နေခြင်းသည် ဝိက္ကီဠိတံ၊ ကွန့်မြူးခြင်း မည်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်။ ဝိပလ္လာသတပ္ပဋိပက္ခပရိဒီပနတော၊ ဝိပလ္လာသတရားနှင့် ထိုဝိပလ္လာသတရားတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို ပြတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတ္ထ နယေ၊ ဤနယ၌။ သီဟဿ၊ ခြင်္သေ့နှင့်တူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝိက္ကီဠိတံ၊ ဒေသနာတည်းဟူသော ကွန့်မြူးခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတော၊ "သီဟဝိက္ကီဠိတော" မည်၏။ နယော၊ နယကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ (ဤဝိကပ်၌ သီဟော ဝိယာတိ သီဟောဟု ရှေးပုဒ်ကို ဥပမာတဒ္ဓိတ်ပြုစေလို၏)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဗလဝိသေသယောဂဒီပနတော၊ အားအထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကို ပြတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (သဒိသ၌ စပ်)။ သီဟဝိက္ကီဠိတသဒိသတ္တာ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏ ကွန့်မြူးခြင်းနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နယော၊ နယသည် သီဟဝိက္ကီဠိတော၊ "သီဟဝိက္ကီဠိတော" မည်၏။ (ဤဝိကပ်၌ မိဂိန္ဒကို သီဟယူ၍ သီဟဿ ဝိက္ကီဠိတံ သီဟဝိက္ကီဠိတံ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတံ ဝိယာတိ သီဟဝိက္ကီဠိတောဟု ပြုစေလို၏)။ ဧတ္ထ၊ ဤနောက်ဝိကပ်၌။ ဝါ၊ "ဗလဝိသေသယောဂဒီပနတော" ဟူသော ပုဒ်၌။ သဒ္ဓါဒိဗလံ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ဗိုလ်သည် ဗလဝိသေသော၊ ဗလဝိသေသမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒသဗလာနိ ဧဝ၊ ဆယ်ပါးသော အားတော်တို့သည်သာလျှင်။ ဗလဝိသေသော၊ ဗလဝိသေသမည်၏။ အတ္ထနယတ္တယဒိသာဘာဝေန၊ အတ္ထနယသုံးပါးအပေါင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ကုသလာဒိဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော တရားတို့ကို။ အာလောစနံ၊ ကြည့်ခြင်းသည် ဒိသာလောစနံ၊ "ဒိသာလောစနံ" မည်၏။ တထာ အာလောစိတာနံ၊ ထိုသို့ ကြည့်အပ်ကုန်ပြီးသော။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုကုသိုလ်အစရှိသော တရားတို့ကို။ အတ္ထနယတ္တယယောဇနေ၊ အတ္ထနယသုံးပါးအပေါင်း၌ ယှဉ်ခြင်း၌။ သမာနယနတော၊ ကောင်းစွာ ဆောင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အင်္ကုသော ဝိယ၊ ချွန်းတောင်းကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အင်္ကုသော၊ "အင်္ကုသော" မည်၏။ ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ သုတ္တတ္ထံ၊ သုတ်၏အနက်ကို။ လဉ္ဇေတိ ပကာသေတိ၊ ထင်ရှားပြ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လဉ္ဇကော၊ "လဉ္ဇကော" မည်၏။ သော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ ထိုအဖွင့်အထူးသည် နယော စ၊ နယသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ လဉ္ဇကော စ၊ သုတ်၏အနက်ကို ပြတတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယလဉ္ဇကော၊ "နယလဉ္ဇကော" မည်၏။ ဂတာတိ၊ "ဂတာ" ဟူသည်ကား။ ဉာတာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ မတာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သော ဧဝ ပါဌော၊ ထို "မတာ" ဟူသော ပါဠိသည်ပင်လျှင်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သေသံ၊ ကျန်ရှိသည်ကို။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ နယေပိ၊ နယတို့ကိုလည်း။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ မူလပဒါနိ၊ မူလပဒတို့ကို။ ဥဒ္ဒိသိတုံ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ကတမာနီ”တိ အာဒိ၊ "တတ္ထ ကတမာနိ" အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တတ္ထ၊ ထို "တတ္ထ ကတမာနိ" အစရှိသော ပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ တာနိ ဓမ္မဇာတာနိ၊ ထိုဓမ္မဇာတ်တို့သည် နယာနံ၊ နည်းတို့၏လည်းကောင်း။ ပဋ္ဌာနဘာဂါနဉ္စ၊ သာသနပဋ္ဌာန်တို့ကို ဝေဖန်ခြင်းတို့၏လည်းကောင်း။ ပတိဋ္ဌာဘာဝတော၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မူလာနိ စ၊ မူလတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဓိဂမူပါယဘာဝတော စ၊ နည်းတို့ကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ကောဋ္ဌာသဘာဝတော စ၊ အဖို့ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဒါနိ စ၊ ပဒတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မူလပဒါနိ၊ "မူလပဒါနိ" မည်ကုန်၏။ ကောသလ္လသမ္ဘူတတ္ထေန၊ ပညာကြောင့် ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သဘောကြောင့်။ ကုသလာနိ၊ "ကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကုစ္ဆိတာနံ၊ စက်ဆုပ်အပ်ကုန်သော။ ပါပဓမ္မာနံ၊ မကောင်းမှုတရားတို့ကို။ သလနတော ဝိဒ္ဓံသနတော၊ ဖျက်ဆီးတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလာနိ၊ "ကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကုသာနံ၊ စက်ဆုပ်အပ်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့ကို။ လဝနတော၊ ရိပ်တတ် ဖြတ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလာနိ၊ "ကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကုသာ ဝိယ၊ သမန်းမြက်ကဲ့သို့။ လဝနတော၊ ရိပ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလာနိ၊ "ကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကုသေန၊ စက်ဆုပ်အပ်သော အကုသိုလ်တရားတို့ကို ခေါင်းပါးစေတတ် အဆုံးကို ပြုတတ်သော။ ဉာဏေန၊ ဉာဏ်ဖြင့်။ လာတဗ္ဗတော ပဝတ္တေတဗ္ဗတော၊ ဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလာနိ၊ "ကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ (ကုသလာနိဟူသော ပုဒ်ကို ရှေးပုဒ်တို့နှင့် ဟပ်၍ချည်း ပေးသည်)။ တပ္ပဋိပက္ခတော၊ ထိုကုသိုလ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အကုသလာနိ၊ "အကုသလာနိ" မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်၏အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဂဏနပရိစ္ဆေဒတော စ၊ အရေအတွက်ကို ပိုင်းခြားသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (နဝကယှဉ်၍ ဆိုသည်)။ ဇာတိဘေဒတော စ၊ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ဟူသော ဇာတ်အထူးအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (ကုသလာနိ၊ အကုသလာနိကို ယှဉ်၍ ဆိုသည်)။ မူလပဒါနိ၊ မူလပဒတို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူသော။ အာစရိယော၊ ကစ္စည်းဆရာသည် သံကိလေသပက္ခံယေဝ၊ သံကိလေသအဖို့ရှိသော မူလပဒကိုသာလျှင်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ “တဏှာ”တိ အာဒိနာ၊ "တဏှာ" အစရှိသည်ဖြင့်။ ဥဒ္ဒိသတိ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြတော်မူ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ တသတိ ပရိတသတိ၊ တောင့်တတတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တုန်လှုပ်တတ်၏။ (တစ်ခုခုသော အာရုံ၌ မရပ်တည်။ ထိုထိုသို့သော အာရုံကို အာရုံပြုသည် ဟူလိုသော်)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှာ၊ "တဏှာ" မည်၏။ အဝိန္ဒိယံ၊ မရအပ်သော ကာယဒုစရိုက်အစရှိသည်ကို။ ဝိန္ဒတိ၊ ရတတ်၏။ ဝိန္ဒိယံ၊ ရအပ်သော ကာယသုစရိုက်အစရှိသည်ကို။ န ဝိန္ဒတိ၊ မရတတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ "အဝိဇ္ဇာ" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိဇ္ဇာပဋိပက္ခော၊ ဝိဇ္ဇာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ "အဝိဇ္ဇာ" မည်၏။ တေန သဘာဝေန၊ ထိုသဘောဖြင့်။ လုဗ္ဘန္တိ၊ တပ်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော သဘာဝေါ၊ ထိုသဘောသည်။ လောဘော၊ "လောဘော" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သယံ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ လုဗ္ဘတိ၊ တပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော သဘာဝေါ၊ ထိုသဘောသည်။ လောဘော၊ "လောဘော" မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သော သဘာဝေါ၊ ထိုသဘောသည် လုဗ္ဘနမတ္တမေဝ၊ တပ်ခြင်းမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လောဘော၊ "လောဘော" မည်၏။ ဒေါသမောဟေသုပိ၊ ဒေါသနှင့် မောဟတို့၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ဤနည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အသုဘေ၊ အသုဘ၌။ “သုဘ”န္တိ၊ "သုဘ" ဟူ၍။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ သညာ၊ သညာသည် သုဘသညာ၊ "သုဘသညာ" မည်၏။ သုခသညာဒီသုပိ၊ သုခသညာအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ သင်္ဂဟန္တိ၊ "သင်္ဂဟံ" ဟူသည်ကား။ ဂဏနံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။ သမောသရဏန္တိ၊ "သမောသရဏံ" ဟူသည်ကား။ သမောရောပနံ၊ ပေါင်းခြင်း၊ စုဝေးခြင်းသို့။

ပစ္စနီကဓမ္မေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ သမေတိ၊ ငြိမ်းစေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမထော၊ "သမထော" မည်၏။ အနိစ္စာဒီဟိ၊ အနိစ္စအစရှိသည်ကုန်သော။ ဝိဝိဓေဟိ၊ အမျိုးမျိုးကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ ပဿတိ၊ ရှုတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိပဿနာ၊ "ဝိပဿနာ" မည်၏။ အလောဘာဒယော၊ အလောဘအစရှိသည်တို့ကို။ လောဘာဒိပဋိပက္ခတော၊ လောဘအစရှိသည်တို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။ အသုဘေ၊ အသုဘ၌။ “အသုဘ”န္တိ၊ "အသုဘ" ဟူ၍။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ သညာ၊ သညာသည် အသုဘသညာ၊ "အသုဘသညာ" မည်၏။ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာနံ၊ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်တည်း။ တစ်နည်းကား။ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာနံ၊ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏၊ ထိုစကားသည် မှန်၏။ သညာသီသေန၊ သညာကို ပဓာနပြုသော အားဖြင့်။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဒုက္ခသညာဒီသုပိ၊ ဒုက္ခသညာအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ဣဒံ ဥဒ္ဒါနန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "ဣဒံ ဥဒ္ဒါနံ" ဟူသော ဤစကားသည် ဝုတ္တဿေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင် ဖြစ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်ကို။ (ဒါနံ ရက္ခဏံသို့ ဆိုက်)။ ဝိပ္ပကိဏ္ဏဘာဝေန၊ ဖရိုဖရဲ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ နဿိတုံ၊ ပျက်စီးစေခြင်းငှာ။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။ ဒါနံ ရက္ခဏံ၊ စောင့်သော စကားတည်း။ ဥဒ္ဒါနံ၊ အထက်၌ စောင့်သော စကား။ သင်္ဂဟဝစနံ၊ အကျဉ်းရေတွက်သော စကားတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ “စတ္တာရော ဝိပလ္လာသာ”တိပိ၊ "စတ္တာရော ဝိပလ္လာသာ" ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ (စတုရာ ဝိပလ္လာသာ ဟူ၍သာ ရှိသည်မဟုတ် ဟူလိုသော်)။ ကိလေသဘူမီတိ၊ "ကိလေသဘူမိ" ဟူသည်ကား။ သံကိလေသဘူမိ၊ သံကိလေသဘုံမည်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အကုသလဓမ္မာနံ၊ အကုသိုလ်တရားတို့၏။ သမောသရဏဋ္ဌာနတ္တာ၊ စုဝေးရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ်တို့၏။ တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ယာနိ မူလာနိ၊ အကြင်မူလတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တစ်နည်း။ ကုသလာနံ ယာနိ တီဏိ မူလာနီတိပိ၊ "ကုသလာနံ ယာနိ တီဏိ မူလာနိ" ဟူ၍လည်းကောင်း။ ကုသလာနီတိပိ၊ "ကုသလာနိ" ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ (ဤသို့ ဣတိပိသဒ္ဒါကို ဟပ်၍ပေး။ ကုသလာနံ ယာနိဟူ၍လည်းကောင်း။ ကုသလာနိ ယာနိဟူ၍လည်းကောင်း ပါဌ်ရှိ၏ ဟူလိုသော်)။

သတိပဋ္ဌာနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "သတိပဋ္ဌာနံ" ဟူသော ဤစကားကို။ အသုဘသညာဒယော၊ အသုဘသညာအစရှိသည်တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဣန္ဒြိယဘူမီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "ဣန္ဒြိယဘူမိ" ဟူသော ဤစကားကို။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ သဒ္ဓါအစရှိသည်ကုန်သော။ ဝိမုတ္တိပရိပါစနိန္ဒြိယာနံ၊ ဝိမုတ္တိကို ရင့်စေတတ်သော ဣန္ဒြေတို့၏။ သမောသရဏဋ္ဌာနတ္တာ၊ စုဝေးရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ယုဇ္ဇန္တီတိ၊ "ယုဇ္ဇန္တိ" ဟူသည်ကား။ သံဝဏ္ဏကေဟိ၊ ဖွင့်သောဆရာတို့သည်။ ယောဇီယန္တိ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ ခေါတိ၊ "ခေါ" ဟူသည်ကား။ ပဒပူရဏေ၊ ပဒပူရဏ၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဝဓာရဏတ္ထေ၊ အဝဓာရဏအနက်၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ တေန၊ ထိုအဝဓာရဏအနက်ရှိသော "ခေါ" သဒ္ဒါဖြင့်။ ဧတေ ဧဝ၊ ဤတဏှာအစရှိသည်တို့သည်သာလျှင်။ မူလပဒါ မူလပဒါနိ၊ မူလပဒတို့သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဋ္ဌာရသေဝ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသာ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဒါ၊ ပဒတို့သည်။ မူလပဒါ မူပဒါနိ၊ မူလပဒတို့သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ (ဤသို့ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကို မျှော်၍ပေး။ ရှေးဝိကပ်ဖြင့် မူလပဒတစ်ပါးမက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ နောက်ဝိကပ်ဖြင့် ထိုမူလပဒတို့၏ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးအောက် မယုတ်မလွန်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြသည်)။ မူလပဒါတိ၊ "မူလပဒါ" ဟူသည်ကား။ မူလပဒါနိ၊ မူလပဒတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လိင်္ဂဝိပလ္လာသော၊ လိင်ပြန်သော သဒ္ဒါတည်း။ (ရှေ့အလိုကား နိကို အာပြုသည်။ နောက်အလိုကား နပုလ္လိင်သည် ပုလ္လိင်ပြန်သည်ဟူလိုသော်)။

ဥဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာ၊ ဥဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာသည် နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ပြအပ်ကုန်သော။ ဟာရာဒယော၊ ဟာရအစရှိသည်တို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတုံ၊ အကျယ်ပြအံ့သောငှာ။ “တတ္ထ သင်္ခေပတော”တိ အာဒိ၊ "တတ္ထ သင်္ခေပတော" အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထို "တတ္ထ သင်္ခေပတော" အစရှိသော ပါဠိ၌။ တတ္ထာတိ၊ "တတ္ထ" ဟူသည်ကား။ တသ္မိံ ဥဒ္ဒေသပါဌေ၊ ထိုဥဒ္ဒေသပါဌ်၌။ သင်္ခေပတော နေတ္တိ ကိတ္တိတာတိ၊ "သင်္ခေပတော နေတ္တိ ကိတ္တိတာ" ဟူသည်ကား။ သမာသတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ နေတ္တိပ္ပကရဏံ၊ နေတ္တိပ္ပကရဏကို။ ကထိတံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိ၊ အမှန်ပင်။ ဟာရနယမူလပဒါနံ၊ ဟာရ၊ နယ၊ မူလပဒတို့၏။ သရူပဒဿနံ၊ သရုပ်အားဖြင့် ပြခြင်းကို။ ဥဒ္ဒေသပါဌေန၊ ဥဒ္ဒေသပါဌ်ဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဟာရ၊ နယ၊ မူလပဒတို့တွင်လည်း။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနှင့် နယတို့၏။ (ပဒတ္ထော စသောပုဒ်၌ စပ်)။ သာမညတော စ၊ သာမညအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဝိသေသအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိသေသေန စ၊ အထူးအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မဆက်ဆံသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဒတ္ထော စ၊ သဒ္ဒါ၏ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ လက္ခဏဉ္စ၊ လက္ခဏာကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သဘောကိုလည်းကောင်း။ ကမော စ၊ အစဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ဧတ္တာဝတာ စ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဟေတွာဒီ စ၊ အကြောင်းအစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိညုနာ၊ ဉာဏ်ရှိသူသည် ဝေဒိတဗ္ဗာ ဟိ ဝေဒိတဗ္ဗာ ဧဝ၊ သိအပ်ကုန်သည်သာလျှင် ဖြစ်၏။ တေသု၊ ထိုပဒတ္ထအစရှိသည်တို့တွင်။ အဝိသေသတော စ၊ အဝိသေသအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိသေသတော စ၊ ဝိသေသအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနှင့် နယတို့၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်ပြီ။ လက္ခဏာဒီသု ပန၊ လက္ခဏာအစရှိသည်တို့၌ကား။ အဝိသေသတော၊ အဝိသေသအားဖြင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဟာရာ စ၊ ဟာရတို့သည်လည်းကောင်း။ နယာ စ၊ နယတို့သည်လည်းကောင်း။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ဗျဉ္ဇနတ္ထမုခေန၊ သဒ္ဒါအနက်ကို အဦးပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အရင်းပြုသဖြင့်။ (ဟာရနှင့်သဒ္ဒါ၊ နယနှင့်အနက် ယထာက္ကမယူ)။ နဝင်္ဂဿ၊ ကိုးပါးအင်္ဂါရှိသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနလက္ခဏာ၊ အနက်ကို ဖွင့်ခြင်းလက္ခဏာ ရှိကုန်၏။ ဝိသေသတော ပန၊ ဝိသေသအားဖြင့်ကား။ တဿ တဿ ဟာရဿ စ၊ ထိုထိုဟာရ၏လည်းကောင်း။ တဿ တဿ နယဿ စ၊ ထိုထိုနယ၏လည်းကောင်း။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ နိဒ္ဒေသေ ဧဝ၊ နိဒ္ဒေသဝါရ၌သာလျှင်။ ကထယိဿာမ၊ ပြောဆိုကုန်အံ့။ ကမာဒီနိ စ၊ အစဉ်အစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ နေသံ၊ ထိုဟာရနှင့်နယတို့၏။ လက္ခဏေသု၊ လက္ခဏာတို့၌။ ဉာတေသု၊ သိအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဝိညေယျာနိ၊ သိလွယ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တာနိပိ၊ ထိုအစဉ်အစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ နိဒ္ဒေသတော၊ နိဒ္ဒေသဝါရမှ။ ပရတော၊ နောက်၌။ ပကာသယိဿာမ၊ ထင်ရှားပြကုန်အံ့။

အဿာဒါဒီနဝတာတိအာဒိကာ၊ "အဿာဒါဒီနဝတာ" အစရှိသည်ကုန်သော။ ယာ ပန နိဒ္ဒေသဂါထာ၊ အကြင်နိဒ္ဒေသဂါထာတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တာသု နိဒ္ဒေသဂါထာသု၊ ထိုနိဒ္ဒေသဂါထာတို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အဿာဒါဒီနဝတာတိ ပဒဿ၊ "အဿာဒါဒီနဝတာ" ဟူသော ပုဒ်၏။ အဿာဒေါ အာဒီနဝတာတိ၊ "အဿာဒေါ အာဒီနဝတာ" ဟူ၍။ ပဒဝိဘာဂေါ၊ ပုဒ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အာဒီနဝတာတိ စ၊ "အာဒီနဝတာ" ဟူသည်လည်း။ အာဒီနဝေါ ဧဝ၊ အာဒီနဝပင်တည်း။ (တာပစ္စည်းကား ဒေဝတာစသည်၌ကဲ့သို့ သွတ္ထဟူလိုသော်)။ ကေစိ၊ အချို့သောသူတို့သည် “အဿာဒါဒီနဝတော”တိ၊ "အဿာဒါဒီနဝတော" ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအဖတ်သည် န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ တတ္ထ၊ ထို "အဿာဒါဒီနဝတာ" အစရှိသောပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ အဿာဒီယတိ၊ သာယာအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဿာဒေါ၊ "အဿာဒေါ" မည်၏။ သုခဉ္စ၊ သုခကိုလည်းကောင်း။ သောမနဿဉ္စ၊ သောမနဿကိုလည်းကောင်း။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဟိ၊ အမှန်ပင်။ “ယံ ဘိက္ခဝေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု အဿာဒေါ”တိ၊ "ဘိက္ခဝေ၊ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ ပဋိစ္စ ယံ သုခံ ယံ သောမနဿံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အယံ ပဉ္စသု ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု အဿာဒေါ" ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော ခန္ဓာတို့ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ယံ သုခဉ္စ၊ အကြင်သုခသည်လည်းကောင်း။ ယံ သောမနဿဉ္စ၊ အကြင်သောမနဿသည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ ဤသုခနှင့် သောမနဿသည် ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော ခန္ဓာတို့၌။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်၏။ ဧတံ သုခဉ္စ၊ ဤသုခသည်လည်းကောင်း။ ဧတံ သောမနဿဉ္စ၊ ဤသောမနဿသည်လည်းကောင်း။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်သည်။ ဟောတိ ယထာ စ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏမ္ပိ၊ ဣဋ္ဌာရုံသည်လည်း။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတံ သုခဉ္စ၊ ဤသုခသည်လည်းကောင်း။ ဧတံ သောမနဿဉ္စ၊ ဤသောမနဿသည်လည်းကောင်း။ အဿာဒီယတီတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ "အဿာဒီယတိ" ဟူသော ဤဝစနတ္ထဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒသည်။ ဟောတိ ယထာ စ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏမ္ပိ၊ ဣဋ္ဌာရုံသည်လည်း။ အဿာဒီယတီတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ "အဿာဒီယတိ" ဟူသော ဤဝစနတ္ထဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စ ယုတ္တံ၊ သင့်လျော်၏။ “သော တဒဿာဒေတိ တံ နိကာမေတီ”တိ စ၊ "သော တံ အဿာဒေတိ၊ တံ နိကာမေတိ" ဟူ၍လည်းကောင်း။ “ရူပံ ... ဥပ္ပဇ္ဇတီ”တိ စ၊ "ရူပံ ... ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟူ၍လည်းကောင်း။ “သံယောဇနီယေသု ... နုပဿိနော”တိ စ၊ "သံယောဇနီယေသု ... နုပဿိနော" ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဧတမ္ပိ ဝစနံ၊ ဤစကားကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ၊ ထိုဣဋ္ဌာရုံကို။ အဿာဒေတိ၊ သာယာ၏။ တံ၊ ထိုဣဋ္ဌာရုံကို။ နိကာမေတိ၊ အလိုရှိ၏။ ရူပံ၊ ရူပကို။ အဿာဒေတိ၊ သာယာ၏။ အဘိနန္ဒတိ၊ အလွန်နှစ်သက်၏။ တံ ရူပံ၊ ထိုရူပကို။ အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သံယောဇနီယေသု၊ သံယောဇဉ်၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ အဿာဒါနုပဿိနော၊ သာယာအပ်၏ဟု အဖန်တလဲလဲ ရှုသော ရဟန်းအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဿာဒအားဖြင့် အဖန်တလဲလဲ ရှုသော ရဟန်းအား။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတာယ တဏှာယ၊ ဤတဏှာဖြင့်။ အဿာဒေတိ၊ သာယာတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ တဏှာ၊ ထိုတဏှာသည် အဿာဒေါ၊ "အဿာဒေါ" မည်၏။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏၊ ထိုစကားသည် မှန်၏။ ကာရဏဘူတာယ၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ တဏှာယ၊ တဏှာဖြင့်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုခမ္ပိ၊ သုခကိုလည်းကောင်း။ သုခါရမ္မဏမ္ပိ၊ သုခ၏ အာရုံကိုလည်းကောင်း။ အဿာဒေတိ၊ သာယာ၏။ တဏှာ၊ တဏှာသည် အဿာဒေါ ယထာ စ၊ အဿာဒမည်သကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိပလ္လာသာပိ၊ ဝိပလ္လာသတို့သည်လည်း။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်၏။ တဏှာ၊ တဏှာသည် အဿာဒေတိ ဧတာယာတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ "အဿာဒေတိ ဧတာယ" ဟူသော ဤဝစနတ္ထဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒသည်။ ဟောတိ ယထာ စ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိပလ္လာသာပိ၊ ဝိပလ္လာသတို့သည်လည်း။ အဿာဒေတိ ဧတာယာတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ "အဿာဒေတိ ဧတာယ" ဟူသော ဤဝစနတ္ထဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏၊ ထိုစကားသည် မှန်၏။ ဝိပလ္လာသဝသေန၊ ဝိပလ္လာသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ အနိဋ္ဌမ္ပိ အာရမ္မဏံ၊ အနိဋ္ဌာရုံကိုလည်း။ (ပိသဒ္ဒါဖြင့် ဣဋ္ဌာရုံကိုလည်းယူ)။ ဣဋ္ဌာကာရေန၊ ဣဋ္ဌအခြင်းအရာဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဣဋ္ဌအဖို့ဖြင့်။ အဿာဒေန္တိ၊ သာယာကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧဝံ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့ သုခ၊ သောမနဿအစရှိသည်တို့၏ အဿာဒမည်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဝေဒနာယ စ၊ သုခအစရှိသော ဝေဒနာ၏လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝေဒနာကိုလည်းကောင်း။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ ဘူမကသင်္ခါရာနဉ္စ၊ ထိုသုံးဘုံ၌ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့၏လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သင်္ခါရတို့ကိုလည်းကောင်း။ တဏှာယ စ၊ တဏှာ၏လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တဏှာကိုလည်းကောင်း။ ဝိပလ္လာသာနဉ္စ၊ ဝိပလ္လာသတို့၏လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝိပလ္လာသတို့ကိုလည်းကောင်း။ အဿာဒဝိစာရော၊ အဿာဒဟူ၍ စီရင်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဘော၊ မှတ်အပ်၏။

ဒုက္ခာဒုက္ခမသုခဝေဒနာနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာတို့၏။ အဿာဒနီယတာ၊ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်သည် ကထံ ပန ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်အံ့နည်း။ ဣတိ စေ ဝဒေယျ၊ (ဟူ၍) မေးပါလျှင် (ဤသို့ ဖြေရာ၏)။ ဝိပလ္လာသတော စ၊ အမြင်မှားခြင်း (သဘော)အားဖြင့်လည်းကောင်း။ သုခပရိယာယသဗ္ဘာဝတော စ၊ သုခ၏ ပရိယာယ်သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာဒုက္ခမသုခဝေဒနာနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာတို့၏။ အဿာဒနီယတာ၊ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်သည် ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့အတူ စင်စစ် ထို (အကြောင်း)ကြောင့်သာလျှင်။ အာဝုသော ဝိသာခ၊ ဒါယကာ ဝိသာခ။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သုခါ၊ သုခဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ ဌိတိသုခါ၊ တည်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခာ၊ ဖောက်ပြန်သဖြင့် ဆင်းရဲ၏။ ဒုက္ခာ၊ ဒုက္ခဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ ဌိတိဒုက္ခာ၊ တည်သဖြင့် ဆင်းရဲ၏။ ဝိပရိဏာမသုခါ၊ ဖောက်ပြန်သဖြင့် ချမ်းသာ၏။ အဒုက္ခမသုခါ၊ အဒုက္ခမသုခဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ ဉာဏသုခါ၊ သိသဖြင့် ချမ်းသာ၏။ အညာဏဒုက္ခာ၊ မသိသဖြင့် ဆင်းရဲ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုဝေဒနာ အစရှိသည်တို့တွင်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဿာဒတရားတို့တွင်။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝေဒနာကို။ အဋ္ဌသတပရိယာယဝသေန၊ အဋ္ဌသတပရိယာယ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ တေဘူမကသင်္ခါရာနံ၊ ဘုံသုံးပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတရားတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သင်္ခါရတရားတို့ကို။ နိက္ခေပကဏ္ဍရူပကဏ္ဍဝသေန၊ နိက္ခေပကဏ္ဍနှင့် ရူပကဏ္ဍ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တဏှာကို။ သံကိလေသဝတ္ထုဝိဘင်္ဂေ စ၊ သံကိလေသဝတ္ထုဝိဘင်း၌လည်းကောင်း။ နိက္ခေပကဏ္ဍေ စ၊ နိက္ခေပကဏ္ဍ၌လည်းကောင်း။ တဏှာနိဒ္ဒေသဝသေန၊ တဏှာနိဒ္ဒေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ ဝိပလ္လာသတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝိပလ္လာသတို့ကို။ သုခသညာဒိဝသေန စ၊ သုခသညာအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိဂတဝသေန စ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာသည်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တိဿောပိ၊ သုံးပါးလုံးဖြစ်ကုန်သော။ ဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခအဖြစ်တို့သည်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝဟူသည်ကား။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တိဿောပိ၊ သုံးပါးလုံးဖြစ်ကုန်သော။ ဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခအဖြစ်တို့တည်း။ (ဤသို့လည်း ပေး၏)။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေဘူမကာ၊ ဘုံသုံးပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ အတိဝိယ၊ အလွန်။ အာဒီနံ ကပဏံ၊ အထီးကျန်သည်ဖြစ်၍။ ဝါတိ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ (ဖြစ်တတ်)သောကြောင့်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။ ကပဏမနုဿော၊ အထီးကျန်သော လူကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

တေဘူမကာ၊ ဘုံသုံးပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ စ၊ တရားတို့သည်လည်း။ အနိစ္စတာဒိယောဂေန၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဧဝံသဘာဝါ၊ ဤသို့ အထီးကျန်သော လူနှင့်တူသော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ယတော ယသ္မာ၊ အကြင် အထီးကျန်သောသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုဒုက္ခဝေဒနာ အစရှိသော တရားတို့၌။ အာရဒ္ဓဝိပဿကာနံ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိကုန်သော ရဟန်းတို့၏။ အာဒီနဝါနုပဿနာ၊ အာဒီနဝဟူ၍ အဖန်တလဲလဲ ရှုခြင်းကို။ ယထာဘူတနယောတိ၊ မဖောက်မပြန် ဖြစ်သောနည်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ စ တတော ဧဝ၊ ထို့အတူ ထို (အကြောင်း)ကြောင့်သာလျှင်။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဥပါဒါန် ခန္ဓာငါးပါးတို့သည်။ ယံ အနိစ္စာ၊ အကြင် အနိစ္စသဘောရှိကုန်၏။ ယံ ဒုက္ခာ၊ အကြင် ဒုက္ခသဘောရှိကုန်၏။ ယံ ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ အကြင် ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောရှိကုန်၏။ အယံ၊ ဤအနိစ္စ အစရှိသောသဘောသည်။ ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ဥပါဒါန် ခန္ဓာတို့၌။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝကို။ (နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗောသို့ ဆိုက်)။ ဒုက္ခသစ္စနိဒ္ဒေသဘူတာနံ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏ နိဒ္ဒေသဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဇာတိယာဒီနဉ္စ၊ ဇာတိ အစရှိသည်တို့၏လည်းကောင်း။ အနိစ္စတာဒီနံ၊ အနိစ္စအဖြစ် အစရှိကုန်သော။ ဒွါစတ္တာလီသာယ၊ လေးဆယ့်နှစ်ပါးသော။ အာကာရာနဉ္စ၊ အခြင်းအရာတို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။

ဧတေန၊ ဤအရိယမဂ်ဖြင့်။ နိဿရတိ၊ ထွက်မြောက်တတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အလုံးစုံသော သင်္ခါရတရားတို့မှ ကင်း၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ (ထွက်မြောက်တတ်)သောကြောင့်။ သော အရိယမဂ္ဂေါ၊ ထိုအရိယမဂ်သည်။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏမည်၏။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နိဿရတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ (ထွက်မြောက်)သောကြောင့်။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏမည်၏။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော အရိယမဂ် နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း။ သာမညနိဒ္ဒေသေန၊ နိဿရဏသဒ္ဒါသည် ဟောအပ်သော အနက်၏ အဖြစ်ဖြင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကို ပြသောအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကသေသေန၊ ဧကသိက်အားဖြင့်။ “နိဿရဏ”န္တိ၊ နိဿရဏဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ပိ သဒ္ဒေါ၊ ပိသဒ္ဒါသည်။ ပုရိမာနဉ္စ၊ ရှေးဖြစ်သော အဿာဒအာဒီနဝတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပစ္ဆိမာနဉ္စ၊ နောက်ဖြစ်သော ဖလဥပါယအာဏတ္တိတို့ကိုလည်းကောင်း။ သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထော၊ ပေါင်းခြင်းအနက်ရှိ၏။ (ဥပါယော စ အစရှိသည်တို့၌ စသဒ္ဒါကို ပဒပူရဏသာဟု နှလုံးပိုက်၍ ဆိုသည်)။ တတ္ထ၊ ထိုနိဿရဏ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အရိယမဂ်နိဗ္ဗာန်တို့တွင်။ အရိယမဂ္ဂပက္ခေ၊ အရိယမဂ်အဖို့၌။ သတိပဋ္ဌာနာဒီနံ၊ သတိပဋ္ဌာန် အစရှိကုန်သော။ သတ္တတ္တိံသဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာနဉ္စ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၏လည်းကောင်း။ တဒန္တောဂဓဘေဒါနံ၊ ထိုအရိယမဂ်၌ အကျုံးဝင်သော အထူးဖြစ်ကုန်သော။ ကာယာနုပဿနာဒီနဉ္စ၊ ကာယာနုပဿနာ အစရှိသည်တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ပြအပ်၏။

နိဗ္ဗာနပက္ခေ ပန၊ နိဗ္ဗာန်အဖို့၌ကား။ အသင်္ခတာယ ဓာတုယာ၊ အသင်္ခတဓာတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အသင်္ခတဓာတ်ကို။ နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ ကိဉ္စာပိ နတ္ထိ၊ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ သောပါဒိသေသနိရုပါဒိသေသဘေဒေန၊ သဥပါဒိသေသ အနုပါဒိသေသအပြားအားဖြင့်။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ပြအပ်၏။ (ဤသို့ ပေး၏)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယတော၊ အကြင်ခြောက်ပါးသော ဒွါရ အစရှိသည်တို့မှ။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သည်။ နိဿဋံ၊ ထွက်မြောက်၏။ တေသံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိကုန်သော။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ္ဂေ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၌။ ဒဿိတပ္ပဘေဒါနံ၊ ပြအပ်သော အပြားရှိကုန်သော။ စက္ခာဒီနံ၊ စက္ခု အစရှိကုန်သော။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဒွါရာနဉ္စ၊ ဒွါရတို့၏လည်းကောင်း။ ရူပါဒီနံ၊ ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အာရမ္မဏာနဉ္စ၊ အာရမ္မဏတို့၏လည်းကောင်း။ တံတံဒွါရပ္ပဝတ္တာနံ၊ ထိုထိုသို့သော ဒွါရ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဆန္နံ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါး ခြောက်ပါးသော။ ဝိညာဏဖဿဝေဒနာသညာစေတနာတဏှာဝိတက္ကဝိစာရာနဉ္စ၊ ဝိညာဉ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ၊ တဏှာ၊ ဝိတက်၊ ဝိစာရတို့၏လည်းကောင်း။ ပထဝီဓာတုအာဒီနံ၊ ပထဝီဓာတ် အစရှိကုန်သော။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဓာတူနဉ္စ၊ ဓာတ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ကသိဏာယတနာနဉ္စ၊ ကသိဏဈာန်တို့၏လည်းကောင်း။ (ကသိဏာယတနာနီတိ ကသိဏဈာနာနိဟု အထက် နယသမုဋ္ဌာနအဖွင့်ဋီကာနှင့်အညီ ပေးသည်)။ အသုဘာနံ၊ အသုဘဖြစ်ကုန်သော။ ကေသာဒီနံ၊ ကေသာ အစရှိကုန်သော။ ဒွတ္တိံသာယ၊ သုံးဆယ့်နှစ်ပါးသော။ အာကာရာနဉ္စ၊ ကောဋ္ဌာသတို့၏လည်းကောင်း။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ခန္ဓာနဉ္စ၊ ခန္ဓာတို့၏လည်းကောင်း။ ဒွါဒသန္နံ၊ ဆယ့်နှစ်ပါးကုန်သော။ အာယတနာနဉ္စ၊ အာယတနတို့၏လည်းကောင်း။ အဋ္ဌာရသန္နံ၊ ဆယ့်ရှစ်ပါးကုန်သော။ ဓာတူနဉ္စ၊ ဓာတ်တို့၏လည်းကောင်း။ လောကိယာနံ၊ လောကီဖြစ်ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနဉ္စ၊ ဣန္ဒြေတို့၏လည်းကောင်း။ ကာမဓာတုအာဒီနံ၊ ကာမဓာတ် အစရှိကုန်သော။ တိဿန္နံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဓာတူနဉ္စ၊ ဓာတ်တို့၏လည်းကောင်း။ ကာမဘဝါဒီနံ၊ ကာမဘဝ အစရှိကုန်သော။ တိဏ္ဏံ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါး သုံးပါးကုန်သော။ ဘဝါနဉ္စ၊ ဘဝတို့၏လည်းကောင်း။ (ကာမဘဝ၊ ရူပဘဝ၊ အရူပဘဝ သုံးပါး။ သညီဘဝ၊ အသညီဘဝ၊ နေဝသညီနာသညီဘဝ သုံးပါး။ ဧကဝေါကာရဘဝ၊ စတုဝေါကာရဘဝ၊ ပဉ္စဝေါကာရဘဝ သုံးပါး ဤသို့ တိဏ္ဏံ တိဏ္ဏံ၏ အရကိုယူ)။ စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။ (အနန္တရသုံးပုဒ်၏ ဝိသေသန)။ ဈာနာနဉ္စ၊ ဈာန်တို့၏လည်းကောင်း။ အပ္ပမညာနဉ္စ၊ အပ္ပမညာတို့၏လည်းကောင်း။ အာရုပ္ပါနဉ္စ၊ အရူပဈာန်တို့၏လည်းကောင်း။ ဒွါဒသန္နံ၊ ဆယ့်နှစ်ပါးကုန်သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒင်္ဂါနဉ္စ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အင်္ဂါတို့၏လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒီနံ၊ ဤသို့ အစရှိကုန်သော။ သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတတရားတို့၏။ နိဿရဏဘာဝေန စ၊ ထွက်မြောက်ရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ပြအပ်၏။

ဖလန္တိ၊ ဖလဟူသည်ကား။ ဒေသနာဖလံ၊ ဒေသနာ၏ အကျိုးတည်း။ တံ ဒေသနာဖလံ၊ ထိုဒေသနာ၏ အကျိုးသည်။ ကိမ္ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ မေးအံ့။ ယံ ဖလံ၊ အကြင် အကျိုးကို။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသည်။ နိပ္ဖါဒီယတိ၊ ပြီးစေအပ်၏။ တံ ဖလံ၊ ထိုအကျိုးသည်။ ဒေသနာဖလံ၊ ဒေသနာ၏ အကျိုးမည်၏။

နိဗ္ဗာနာဓိဂမော၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရခြင်းကို။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသည်။ နိပ္ဖာဒီယတိ နနု၊ ပြီးစေအပ်သည် မဟုတ်ကုန်လော။ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း။ “နိဿရဏ”န္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ နိဿရဏဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဝုတ္တမေဝ နနု၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ မဟုတ်ကုန်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တဉ္စ ခေါ နိဗ္ဗာနံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကိုကား။ ပရမ္ပရာယ၊ အဆင့်ဆင့်အားဖြင့်။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသည်။ နိပ္ဖာဒီယတိ၊ ပြီးစေအပ်၏။ ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ ပစ္စက္ခတော၊ မျက်မှောက်အားဖြင့်။ ဒေသနာဖလံ၊ ဒေသနာ၏ အကျိုးကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။

တံ ပန ဒေသနာဖလံ၊ ထိုဒေသနာ၏ အကျိုးသည်။ သုတမယဉာဏဉ္စ၊ သုတမယဉာဏ်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထဓမ္မဝေဒါဒိအရိယမဂ္ဂဿ၊ အနက်ကိုသိခြင်း၊ ပါဠိကိုသိခြင်း အစရှိသော အကျိုးရှိသော အရိယာမဂ်၏။ ပုဗ္ဗဘာဂပ္ပဋိပတ္တိဘူတာ၊ ရှေးအဖို့ဖြစ်သော အကျင့်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဆဗ္ဗိသုဒ္ဓိယော စ၊ ခြောက်ပါးသော ဝိသုဒ္ဓိတို့သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ ဖြတ်၍ ပေးခဲ့ဦး)။ တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုဟောသော ခဏ၌။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ အနဘိသမ္ဘုဏန္တဿ၊ မပြီးစေနိုင်သော သူအား။ ကာလန္တရေ၊ ကာလတစ်ပါး၌။ သမ္ပတ္တိဘဝဟေတု၊ သမ္ပတ္တိဘဝအကြောင်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဆုံးစွန်သော အတ္တဘော၏အကြောင်း ကောင်းမှု၏ပြည့်စုံခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ယဉ္စ တဒဓိဂမကာရဏဘူတံ၊ အကြင် ထိုအရိယမဂ်ကို ရခြင်း၏ အကြောင်းသည်လည်း။ သိယာ၊ ဖြစ်၏။ တဉ္စ၊ ထိုအရိယမဂ်ကို ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကောင်းမှု၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်း။ ဒေသနာဖလံ၊ ဒေသနာ၏ အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်။ တဒဓိဂမကာရဏန္တိ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမကာရဏံ သိယာ၊ ကိံ ပန တန္တိ အာဟ သမ္ပတ္တိဘဝဟေတူတိ၊ တေန စရိမတ္တဘာဝဟေတုဘူတံ ပုညသမ္ပတ္တိ ဝဒသိ၊ ဋီကာ)။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဟိ သစ္စံ၊ စင်စစ် မှန်၏။ “အတ္တာ ... ဖလ”န္တိ စ၊ အတ္တာ...ဖလဟူ၍လည်းကောင်း။ “ဓမ္မော ... ဖလ”န္တိ စ၊ ဓမ္မော...ဖလဟူ၍လည်းကောင်း။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ဧတေန နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ဒေဝေသု စ၊ နတ်တို့၌လည်းကောင်း။ မနုဿေသု စ၊ လူတို့၌လည်းကောင်း။ အာယုဝဏ္ဏဗလသုခယသပရိဝါရအာဓိပတေယျသမ္ပတ္တိယော၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ အဆင်းလှခြင်း၊ ခွန်အားကြီးခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်း၊ ကျော်စောခြင်း၊ အခြံအရံများခြင်း၊ အစိုးရခြင်း ပြည့်စုံခြင်းတို့လည်းကောင်း။ ဥပဓိသမ္ပတ္တိယော စ၊ အတ္တဘော၏ တင့်တယ်ခြင်းတို့လည်းကောင်း။ စက္ကဝတ္တိသိရီ စ၊ စက္ကဝတေးမင်း၏ စည်းစိမ်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အသရေလည်းကောင်း။ ဒေဝရဇ္ဇသိရီ စ၊ နတ်မင်း၏ စည်းစိမ်လည်းကောင်း။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သမ္ပတ္တိစက္ကာနိ စ၊ သမ္ပတ္တိစက်တို့လည်းကောင်း။ သီလသမ္ပဒါ စ၊ သီလ၏ ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။ သမာဓိသမ္ပဒါ စ၊ သမာဓိ၏ ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိဇ္ဇာ စ၊ ဝိဇ္ဇာတို့လည်းကောင်း။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အဘိညာ စ၊ အဘိညာတို့လည်းကောင်း။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဋိသမ္ဘိဒါ စ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါတို့လည်းကောင်း။ သာဝကဗောဓိ စ၊ သာဝကဗောဓိလည်းကောင်း။ ပစ္စေကဗောဓိ စ၊ ပစ္စေကဗောဓိလည်းကောင်း။ သမ္မာသမ္ဗောဓိ စ၊ သမ္မာသမ္ဗောဓိလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗာပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ပုညသမ္ဘာရဟေတုကာ၊ ကောင်းမှု အဆောက်အဦလျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။ သမ္ပတ္တိယော၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့ကို။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသည်။ သာဓေတဗ္ဗတာယ၊ ပြီးစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဖလန္တိ၊ ဖလဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဥပါယောတိ၊ ဥပါယဟူသည်ကား။ အရိယမဂ္ဂပဒဋ္ဌာနဘူတာ၊ အရိယမဂ်၏ နီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗဘာဂပ္ပဋိပဒါ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော အကျင့်တည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြောင်းမူကား။ သာ၊ ထိုပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါသည်။ ပုရိမာ ပုရိမာ၊ ရှေးရှေး၌ဖြစ်သော ပဋိပဒါသည်။ ပစ္ဆိမာယ ပစ္ဆိမာယ၊ နောက်နောက်၌ဖြစ်သော ပဋိပဒါကို။ အဓိဂမူပါယဘာဝတော စ၊ ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပရမ္ပရာယ၊ အဆင့်ဆင့်အားဖြင့်။ မဂ္ဂနိဗ္ဗာနာဓိဂမဿ၊ မဂ်နိဗ္ဗာန်ကို ရခြင်း၏။ ဟေတုဘာဝတော စ၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥပါယော၊ ဥပါယမည်၏။

ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တဖလာဓိဂမဿ၊ ဆိုအပ်သော အကျိုးကို ရခြင်း၏။ ယာ ဥပါယပဋိပတ္တိ၊ အကြင် အကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သာ စ ပဋိပတ္တိ၊ ထိုအကျင့်သည်လည်း။ ဥပါယော၊ ဥပါယမည်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ကေစိ ပန၊ အချို့ (ဆရာ)တို့သည်ကား။ “ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ သဟ၊ အတူတကွ။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။ ဥပါယော၊ ဥပါယမည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

တေသံ၊ ထိုဆရာတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ နိဿရဏန္တိ ပဒေန၊ နိဿရဏဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ နိဗ္ဗာနမေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ခဲ့ရာ၏။ ဖလံ ဝိယ၊ ဖလကိုကဲ့သို့။ ဥပါယောပိ၊ ဥပါယကိုလည်း။ ပုဗ္ဗဘာဂေါတိ၊ ပုဗ္ဗဘာဂဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ခဲ့ရာ၏။

ပန၊ စင်စစ်မူကား။ “သဗ္ဗေ ... ဥပါယော”တိ၊ သဗ္ဗေ...ဥပါယောဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင် စကားကို။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်း ဆရာသည်။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ ဧတ္ထာပိ ဝစနေ၊ ဤစကား၌လည်း။ ပုဗ္ဗဘာဂပ္ပဋိပဒါဧဝ၊ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါကိုသာလျှင်။ ဥဒါဟဋာ၊ ထုတ်ဆောင်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။

ယသ္မာ ပန၊ စင်စစ် အကြောင်းမူကား။ “တေ ပဟာယ ... နိဿရဏ”န္တိ၊ တေ ပဟာယ...နိဿရဏဟူ၍။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏လည်း။ နိဿရဏဘာဝံ၊ နိဿရဏ၏အဖြစ်ကို။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်း ဆရာသည်။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဿရဏန္တိပဒေန၊ နိဿရဏဟူသောပုဒ်ဖြင့်။ နိဗ္ဗာနမေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ မဂ္ဂေါပိ၊ မဂ်ကိုလည်း။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ သိသာအောင် ပါဌသေသနှင့်တကွ သမ္ဗန်။)

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ စင်စစ် ထိုစကားသည်သာ မှန်၏။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။ ဩဃတရဏံ၊ ဩဃကို လွန်ခြင်းမည်၏။ ဩဃတရဏံ၊ ဩဃကို လွန်ခြင်းသည်။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ရှုအပ်၏။

အာဏတ္တီတိ၊ အာဏတ္တိဟူသည်ကား။ အာဏာရဟဿ၊ အာဏာထိုက်တော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ (ဝိဓာနံ၌ စပ်)။ ဝေနေယျဇနဿ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝေနေယျသတ္တဝါ၏။ ဟိတသိဒ္ဓိယာ၊ အကျိုးစီးပွားပြီးစေခြင်းငှာ။ “ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိပဇ္ဇာဟိ၊ ကျင့်လော့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဓာနံ၊ စီရင်တိုက်တွန်းခြင်းတည်း။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဟိ ယုတ္တံ၊ စင်စစ် သင့်မြတ်၏။ “သုညတော...အာဏတ္တီ”တိ၊ သုညတော...အာဏတ္တိဟူ၍။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်းသည်။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ယောဂီနန္တိ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့အား (ရည်ရွယ်၍)၊ ကား။ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာနဘာဝနာယံ၊ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်း၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တာနံ၊ လွန်စွာ အားထုတ်ကုန်သော။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးစီးပွား (ဖြစ်စေခြင်း)ငှာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနသေသော၊ (ဖြည့်စွက်ရမည့်) ပါဠိကြွင်းကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်တွဲရမည် (ဖြည့်စွက်ရမည်)။ ဒေသနာဟာရောတိ ပဒဿ၊ ဒေသနာဟာရဟူသော ပုဒ်၏။ (အတ္ထောသို့ စပ်)။ ယထာဝုတ္တာနံ၊ အကြင် အကြင်သို့ ဆိုအပ်ကုန်ပြီးသော။ ဧတေသံ အဿာဒါဒီနံ၊ ထိုအဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဘဇနလက္ခဏော၊ ဝေဖန်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ ဒေသနာဟာရော နာမ၊ ဒေသနာဟာရမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတ္ထ ဌာနေ၊ ဤအရာ၌။ စောဒကော၊ စောဒကသည် (မေးမြန်းသူသည်)။ အာဟ၊ ဆို၏။ ကိံ အာဟ၊ အဘယ်သို့ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ အနဝသေသာနံ၊ အကြွင်းမဲ့ကုန်သော။ ဧတေသံ အဿာဒါဒီနံ၊ ထိုအဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရ။ ဟောတိ ကိမ္ပန၊ ဖြစ်ပါသလော။ ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။ ဧကစ္စာနံ၊ အချို့သော အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရ။ ဟောတိ ကိမ္ပန၊ ဖြစ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။ နိရဝသေသာနံယေဝ၊ အကြွင်းမရှိသော အဿာဒအစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရမည်၏။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌။ အဿာဒါဒီနဝနိဿရဏာနိ၊ အဿာဒ၊ အာဒီနဝ၊ နိဿရဏတို့သည်။ သရူပတော၊ ကိုယ်တိုင်သရုပ်အားဖြင့်။ အာဂတာနိ၊ လာကုန်၏။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ၊ ဆိုဖွယ်သည်ပင်လျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယတ္ထ ပန သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်တစ်ဒေသအားဖြင့်။ အာဂတာနိ၊ လာကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သရူပေန၊ ကိုယ်တိုင်သရုပ်အားဖြင့်။ န အာဂတော၊ မလာ။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ အနာဂတံ၊ မလာသော အဿာဒအစရှိသည်ကို။ အတ္ထဝသေန၊ အဿာဒေတဗ္ဗအစရှိသော အနက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ ဟာရော၊ (ဒေသနာ)ဟာရကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်တွဲရမည်။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်လည်း။ ဒေသနာဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ဒေသနာဟာရဝိဘင်း၌။ အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ (ဖြစ်)သောကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤနိဒ္ဒေသဝါရ၌။ အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။ န ပပဉ္စိတော၊ မချဲ့ထွင်အပ်သတည်း။

ယံ ပုစ္ဆိတန္တိ၊ ယံ ပုစ္ဆိတံ ဟူသည်ကား။ ယာ ပုစ္ဆာ၊ အကြင် ပုစ္ဆာသည်။ ဝိစိယမာနာတိ၊ ဝိစိယမာနာ ဟူ၍။ ဝစနသေသော၊ (ဖြည့်စွက်ရမည့်) ပါဠိကြွင်းကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်တွဲရမည် (ဖြည့်စွက်ရမည်)။ ဝိဿဇ္ဇိတံ အနုဂီတီတိ ဧတ္ထာပိ၊ ဝိဿဇ္ဇိတံ အနုဂီတိဟူသော ဤပါဠိ၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ရှုအပ်၏။ (ဝိစိယမာနာဟူသော ဝစနသေသကို ယှဉ်လေဟူလိုသော်)။ တတ္ထ၊ ထိုဝိဿဇ္ဇိတံ အနုဂီတိဟူသော ပါဠိ၌။ ဝိဿဇ္ဇိတန္တိ၊ ဝိဿဇ္ဇိတံ ဟူသည်ကား။ ဝိဿဇ္ဇနာ၊ အဖြေတည်း။ သာ ဝိဿဇ္ဇနာ၊ ထိုအဖြေသည်။ ဧကံသဗျာကရဏာဒိဝသေန၊ ဧကံသဗျာကရဏဝိဿဇ္ဇနာ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးပါးဖြစ်သော။ ဗျာကရဏံ၊ အဖြေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စ သဒ္ဒေါ၊ စသဒ္ဒါသည်။ သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထော၊ ပေါင်းခြင်းအနက်ရှိ၏။

တေန၊ ထို စ သဒ္ဒါဖြင့်။ ဂါထာယံ၊ ဂါထာ၌။ အဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်သော။ ပဒါဒိံ၊ ပုဒ်အစရှိသည်ကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ စုပေါင်းဆုံစည်းစေ၏။ တာ ပန ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာ၊ ထိုပုစ္ဆာနှင့် အဖြေတို့သည်။ ကဿ၊ အဘယ်၏။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာ၊ ပုစ္ဆာနှင့် အဖြေတို့နည်း။ ဣတိ စောဒနာယ၊ ဤသို့သော စောဒနာ (မေးမြန်းမှု)ကြောင့်။ “သုတ္တဿာ”တိ၊ သုတ္တဿ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဧတေန၊ ဤသုတ္တဿဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတံ၊ လာသော။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနံ၊ ပုစ္ဆာနှင့် အဖြေကို။ ဝိစေတဗ္ဗံ၊ ရွေးချယ်စိစစ်အပ်၏။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ယာ စ အနုဂီတီတိ၊ ယာ စ အနုဂီတိဟူသည်ကား။ ဝုတ္တဿေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော (အနက်)၏သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်ကို။ အနုပစ္ဆာ၊ နောက်၌။ ယာ ဂီတိ၊ အကြင်ဆိုခြင်းသည်။ ယာ အနုဂီတိ၊ အကြင်နောက်၌ ဆိုခြင်းသည်။ (ယာကား နောက်မှ လိုက်စေသည်)။ သင်္ဂဟဂါထာ၊ စုပေါင်းဂါထာတည်း။ ယာ သင်္ဂဟဂါထာ၊ အကြင် စုပေါင်းဂါထာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပုစ္ဆာယ၊ ပုစ္ဆာအား။ အနုရူပါ၊ လျော်သော။ ယာ ဂီတိ၊ အကြင် ဆိုခြင်းသည်။ (ဤ၌လည်း ယာသဒ္ဒါ လိုက်စေသည်)။ ဧတေန၊ ဤအနုဂီတိသဒ္ဒါဖြင့်။ ပုဗ္ဗာပရံ၊ ရှေးနောက်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပုဗ္ဗာပရကို။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ဗျာကရဏဿ၊ အဖြေ၏။ ပုစ္ဆာနုရူပတာ၊ ပုစ္ဆာအားလျော်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဣဓ၊ ဤဝိစယဟာရ၌။ ပုဗ္ဗာပရံ၊ ပုဗ္ဗာပရဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ယာ ပုစ္ဆာနုရူပတာ၊ အကြင် ပုစ္ဆာအားလျော်ခြင်းကို။ “ပုစ္ဆာနုသန္ဓီ”တိ၊ ပုစ္ဆာနုသန္ဓီဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ပုရိမံ၊ ရှေးဖြစ်သော။ “သုတ္တဿာ”တိ ပဒံ၊ သုတ္တဿ ဟူသော ပုဒ်သည်။ ပုဗ္ဗာပေက္ခံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော ပုစ္ဆိတဝိဿဇ္ဇိတဟူသော ပုဒ်တို့ကို ငဲ့သောပုဒ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ (ဖြစ်)သောကြောင့်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “သုတ္တဿာ”တိ ပဒံ၊ သုတ္တဿ ဟူသော ပုဒ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တေန၊ ထိုနောက်သုတ္တဿဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ နိဿယဘူတေ၊ မှီရာဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ အဿာဒါဒိကေ၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်းယူ၏။

ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ ဝိစယဟာရဿ၊ ဝိစယဟာရ၏။ ဝိသယော၊ အရာကို။ နိရဝသေသေန၊ အကြွင်းမရှိ။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တထာ စ တတော ဧဝ၊ ထို့အတူ ထို (အကြောင်း)ကြောင့်သာလျှင်။ ဝိစယဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ဝိစယဟာရဝိဘင်း၌။ “ပဒံ ဝိစိနတိ...အနုဂီတိံ ဝိစိနတီ”တိ၊ ပဒံ ဝိစိနတိ...အနုဂီတိံ ဝိစိနတိ ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

တတ္ထ၊ ထိုပဒပုစ္ဆာအစရှိသော တစ်ဆယ့်တစ်ပါးတို့တွင်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတာနံ၊ လာကုန်သော။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ပဒါနံ၊ ပုဒ်တို့၏။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ အတ္ထသော စ၊ အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနသော စ၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းသည်။ ပဒဝိစယော၊ ပဒဝိစယမည်၏။ “အယံ ပုစ္ဆာ၊ ဤပုစ္ဆာသည်။ အဒိဋ္ဌဇောတနာ၊ အဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာတည်း။ ဒိဋ္ဌသံသန္ဒနာ၊ ဒိဋ္ဌသံသန္ဒနာပုစ္ဆာတည်း။ ဝိမတိစ္ဆေဒနာ၊ ဝိမတိစ္ဆေဒနာပုစ္ဆာတည်း။ အနုမတိပုစ္ဆာ၊ အနုမတိပုစ္ဆာတည်း။ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာ၊ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာတည်း။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနာ၊ သတ္တဝါလျှင် တည်ရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တာဓိဋ္ဌာနပုစ္ဆာတည်း။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနာ၊ ဓမ္မလျှင် တည်ရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ ဧကာဓိဋ္ဌာနာ၊ တစ်ခုသော တရားလျှင် တည်ရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ အနေကာဓိဋ္ဌာနာ၊ များသော တရားလျှင် တည်ရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ သမ္မုတိဝိသယာ၊ သမ္မုတိတရားလျှင် အရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ ပရမတ္ထဝိသယာ၊ ပရမတ္ထတရားလျှင် အရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ အတီတဝိသယာ၊ အတိတ်တရားလျှင် အရာရှိသော ပုစ္ဆာတည်း။ အနာဂတဝိသယာ၊ အနာဂတဝိသယာပုစ္ဆာတည်း။ ပစ္စုပ္ပန္နဝိသယာ၊ ပစ္စုပ္ပန္နဝိသယာပုစ္ဆာတည်း”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ပုစ္ဆာဝိစယော၊ ပုစ္ဆာကို စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။” ဣဒံ ဝိဿဇ္ဇနံ၊ ဤအဖြေသည်။ ဧကံသဗျာကရဏံ၊ ဧကံသဗျာကရဏဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏံ၊ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ ပဋိပုစ္ဆာဗျာကရဏံ၊ ပဋိပုစ္ဆာဗျာကရဏဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ ဌပနံ၊ ဌပနဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ သာဝသေသံ၊ သာဝသေသဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အကြွင်းနှင့် တကွသော ဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ နိရဝသေသံ၊ အကြွင်းမရှိသော ဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ သဥတ္တရံ၊ လွန်ကဲသော တရားရှိသော ဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ အနုတ္တရံ၊ လွန်ကဲသော တရားမရှိသော ဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ လောကိယံ၊ လောကိယဝိဿဇ္ဇနာတည်း။ လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရဝိဿဇ္ဇနာတည်း”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇနဝိစယော၊ အဖြေကို စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

‘အယံ ပုစ္ဆာ၊ ဤပုစ္ဆာသည်။ ဣမိနာ၊ ဤဝိဿဇ္ဇနာနှင့်။ သမေတိ၊ ညီ၏။ ဧတေန၊ ထိုဝိဿဇ္ဇနာနှင့်။ န သမေတိ၊ မညီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတတ္ထံ၊ မေးအပ်သော အနက်ကို။ အာနေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဝိစယော စ၊ စီစစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ပုဗ္ဗေန၊ ရှေ့စကားနှင့်။ အပရံ၊ နောက်စကားကို။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော၍။ ဝိစယော စ၊ စီစစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ပုဗ္ဗာပရဝိစယော၊ ပုဗ္ဗာပရဝိစယမည်၏။ “အယံ အနုဂီတိ၊ ဤအနုဂီတိသည်။ ဝုတ္တတ္ထသင်္ဂဟာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို စုပေါင်းဆုံစည်းစေသော အနုဂီတိတည်း။ အဝုတ္တတ္ထသင်္ဂဟာ၊ မဆိုအပ်သေးသော အနက်ကို စုပေါင်းဆုံစည်းစေသော အနုဂီတိတည်း။ တဒုဘယတ္ထသင်္ဂဟာ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီး မဆိုအပ်သေးသော အနက်နှစ်ပါးကို စုပေါင်းဆုံစည်းစေသော အနုဂီတိတည်း။ ကုသလတ္ထသင်္ဂဟာ၊ ကုသိုလ်ဟူသော အနက်ကို စုပေါင်းဆုံစည်းစေသော အနုဂီတိတည်း။ အကုသလတ္ထသင်္ဂဟာ၊ အကုသိုလ်ဟူသော အနက်ကို စုပေါင်းဆုံစည်းစေသော အနုဂီတိတည်း”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ အနုဂီတိဝိစယော၊ အနုဂီတိကို စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အဿာဒါဒီသု၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့တွင်။ သုခဝေဒနာယ၊ သုခဝေဒနာကို။” ဣဋ္ဌာရမ္မဏာနုဘဝနလက္ခဏာ၊ ဣဋ္ဌာရုံကို ခံစားခြင်း လက္ခဏာရှိ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်။ နောက်ကိုလည်း ဤအတူ)။ တဏှာယ၊ တဏှာကို။ “အာရမ္မဏဂ္ဂဟဏလက္ခဏာ၊ အာရုံကို ယူခြင်း စွဲလမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ ဝိပလ္လာသတို့၏။ “ဝိပရီတဂ္ဂဟဏလက္ခဏာ၊ ဖောက်ပြန်သော အားဖြင့် ယူခြင်းလက္ခဏာရှိကုန်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အဝသိဋ္ဌာနံ၊ သုခဝေဒနာ၊ တဏှာ၊ ဝိပလ္လာသတို့မှ ကြွင်းကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မာနံ၊ ဘုံသုံးပါး၌ ဖြစ်သော တရားတို့၏။ “ယထာသကလက္ခဏာ၊ အကြင် အကြင်သို့သော မိမိတို့၏ လက္ခဏာရှိကုန်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သဗ္ဗေသဉ္စ၊ အလုံးစုံကုန်သော အဿာဒတရားတို့ကိုလည်း။ (သဗ္ဗေ’ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ဆင်ခြင်)။ ဒွါဝီသတိယာ တိကေသု စ၊ နှစ်ဆယ်နှစ်ပါးသော တိက်တို့၌လည်းကောင်း။ ဒွါစတ္တာလီသာဓိကေ၊ လေးဆယ်နှစ်ဒုက်အလွန်ရှိသော။ ဒုကသတေ စ၊ ဒုက်တစ်ရာ၌လည်းကောင်း။ လဗ္ဘမာနပဒဝသေန၊ ရသင့်ကုန်သော ပုဒ်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဂမျမာန်လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌဖြစ်သောကြောင့် ဣတိသဒ္ဒါကို မဆိုလေသည်)။ တံတံအဿာဒတ္ထဝိသေသနိဒ္ဓါရဏံ၊ ထိုထိုသို့သော အဿာဒအနက်အထူးကို ထုတ်ခြင်းသည်။ အဿာဒဝိစယော၊ အဿာဒဝိစယမည်၏။ တံတံအဿာဒတ္ထဝိသေသနိဒ္ဓါရဏံ တံတံအဿာဒတ္ထဝိသေသနိဒ္ဓါရဏေန၊ ထိုထိုသို့သော အဿာဒအနက်အထူးကို ထုတ်ခြင်းဖြင့်။ အဿာဒဝိစယော၊ အဿာဒဝိစယကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ (ဤကား ‘ဩကာရနိဒ္ဓါရဏေန အာဒီနဝဝိစယော’ဟူသော အနက်စကားကို ထောက်၍ ကရဏတ္ထ၌ ဥပယောဂဝိဘတ်ကြံသည်)။

ဒုက္ခဝေဒနာယ၊ ဒုက္ခဝေဒနာကို။ “အနိဋ္ဌာနုဘဝနလက္ခဏာ၊ အနိဋ္ဌာရုံကို ခံစားခြင်း လက္ခဏာရှိ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဒုက္ခသစ္စာနံ၊ ဒုက္ခသစ္စာဖြစ်သော တရားတို့၏။ “ပဋိသန္ဓိလက္ခဏာ၊ ပဋိသန္ဓေတည်ခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အနိစ္စတာဒီနံ၊ အနိစ္စတာအစရှိသည်တို့၏။ အာဒိအန္တဝန္တတာယ စ၊ အစအဆုံးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနိစ္စန္တိကတာယ စ၊ မမြဲသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သဗ္ဗေသဉ္စ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ လောကိယဓမ္မာနံ၊ လောကီတရားတို့၏။ သကိလေသဘာဂိယဟာနဘာဂိယတာဒိဝသေန၊ ညစ်နွမ်းသော အဖို့ရှိသည်၏အဖြစ်၊ ယုတ်သော အဖို့ရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဤ၌လည်း ဣတိသဒ္ဒါသည် ဂမျမာန်လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌတည်း)။ အာဒီနဝဝုတ္တိယာ၊ အာဒီနဝ၏ ဖြစ်ခြင်း၏။ ဩကာရနိဒ္ဓါရဏေန၊ ယုတ်သည်၏ အဖြစ်ကို ထုတ်သဖြင့်။ အာဒီနဝဝိစယော၊ အာဒီနဝကို စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ နိဿရဏပဒေ၊ နိဿရဏပုဒ်၌။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်ကို။ အာဂမနတော၊ လာခြင်း (ဟောပြခြင်း) အကြောင်းအားဖြင့်။ ကာယာနုပဿနာဒိပုဗ္ဗဘာဂပ္ပဋိပဒါဝိဘာဂဝိသေသနိရဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ကာယာနုပဿနာအစရှိသော ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော ပဋိပဒါကို ဝေဖန်ခြင်းအထူးကို ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ယထာဝုတ္တပရိယာယဝိဘာဂဝိသေသနိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော ပရိယာယ်ကို ဝေဖန်ခြင်းအထူးကို ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိဿရဏဝိစယော၊ နိဿရဏကို စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဖလာဒီနံ၊ ဖလအစရှိသည်တို့ကို။ တံတံသုတ္တဒေသနာယ၊ ထိုထိုသို့သော သုတ်ဒေသနာသည်။ သာဓေတဗ္ဗဖလဿ စ၊ ပြီးစေအပ်သော အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ တဒုပါယဿ စ၊ ထိုအကျိုး၏ အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော အရာ၌။ သုတ္တဝိဓိဝစနဿ စ၊ သုတ်ကို စီရင်သော စကားကိုလည်းကောင်း။ (ပေမူ၌ သတ္ထု၊ ဆရာ၏။ ဝိဓာနဝစနဿ စ၊ စီရင်တိုက်တွန်းသော စကားကိုလည်းကောင်း ဟု ရှိသည်)။ ဝိဘာဂနိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ဝေဖန်ခြင်းကို ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိစယော၊ စီစစ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဒပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနပုဗ္ဗာပရာနုဂီတီနဉ္စ၊ ပဒ၊ ပုစ္ဆာ၊ ဝိဿဇ္ဇနာ၊ ပုဗ္ဗာပရ၊ အနုဂီတိတို့ကိုလည်းကောင်း။ အဿာဒါဒီနဉ္စ၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ (ဝိစယ၌ ချည်းစပ်)။ ဝိသေသနိဒ္ဓါရဏဝသေနေဝ၊ အထူးထုတ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝိစယလက္ခဏော၊ ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးကို။ “ဝိစယော ဟာရော”တိ၊ ဝိစယဟာရဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

သဗ္ဗေသန္တိ၊ သဗ္ဗေသံ ဟူသည်ကား။ သောဠသန္နံ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးကုန်သော (ဘူမိတို့၏)။ ဘူမီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဘူမိဟူသော ဤစကားကို။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇန (အက္ခရာ)ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ စင်စစ် ထိုစကားသည်သာ မှန်၏။ မူလပဒါနိ၊ မူလပုဒ်တို့သည်။ နယာနံ၊ နည်းတို့၏။ ဘူမိ၊ ဖြစ်ရာသည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇနသည်။ ဟာရာနံ၊ ဟာရတို့၏။ ဘူမိ ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တေသံ၊ ထိုဟာရတို့၏။ ဗျဉ္ဇနဝိစာရဘာဝတော၊ သဒ္ဒါကို စီရင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဟိ၊ စင်စစ်။ “ဟာရာ ဗျဉ္ဇနဝိစယော”တိ၊ ဟာရာ ဗျဉ္ဇနဝိစယော ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပေဋကေပိ၊ ပေဋက၌လည်း။ (ဟိ’ကား ဝါကျအစကို ပြသော ပုဒ်)။ “ယတ္ထ စ...ပုထုတ္တာ”တိ၊ ယတ္ထ စ...ပုထုတ္တာ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဂေါစရောတိ၊ ဂေါစရဟူသည်ကား။ သုတ္တတ္ထော၊ သုတ်၏ အနက်တည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ ပဒတ္ထုဒ္ဓါရဏမုခေန၊ ပုဒ်အနက်ကို ထုတ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဟာရယောဇနာ၊ ဟာရကို ယှဉ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေသံ ဗျဉ္ဇနတ္ထာနံ၊ ထိုသဒ္ဒါအနက်တို့၏။ (ဝုတ္တိနည်း)။ ယုတ္တာယုတ္တပရိက္ခာတိ၊ ယုတ္တာယုတ္တပရိက္ခာ ဟူသည်ကား။ ယုတ္တဿ စ၊ အသင့်ကိုလည်းကောင်း။ အယုတ္တဿ စ၊ မသင့်ကိုလည်းကောင်း။ ဥပပရိက္ခာ၊ ဆင်ခြင်ခြင်းတည်း။ “ယုတ္တာယုတ္တိပရိက္ခာ”တိပိ၊ ယုတ္တာယုတ္တိပရိက္ခာဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ယုတ္တိအယုတ္တီနံ၊ သင့်သည် မသင့်သည်တို့ကို။ ဝိစာရဏာ၊ စိစစ်ခြင်းတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။ တေသံ၊ ထိုသဒ္ဒါအနက်တို့၏။ ယုတ္တာယုတ္တဇာနနာ၊ သင့်သည် မသင့်သည်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့နည်း။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာပဒေသေဟိ၊ မဟာပဒေသတို့နှင့်။ အဝိရုဇ္ဈနေန၊ မဆန့်ကျင်သောအားဖြင့်။ ယုတ္တာယုတ္တဇာနနာ၊ သင့်သည် မသင့်သည်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသဒ္ဒါအနက်တို့တွင်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဗျဉ္ဇနဿ၊ ဗျဉ္ဇန၏။ (ယုတ္တဘာဝေါ၌ စပ်)။ သဘာဝနိရုတ္တိဘာဝေါ စ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသော မာဂဓဘာသာ၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အဓိပ္ပေတတ္ထဝါစကဘာဝေါ စ၊ အလိုရှိအပ်သော အနက်ကို ဟောသည်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ယုတ္တဘာဝေါ၊ သင့်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတ္တဿ ပန၊ အနက်၏ကား။ (ယုတ္တဘာဝေါ၌ စပ်)။ သုတ္တဝိနယဓမ္မတာဟိ၊ သုတ်၊ ဝိနည်း၊ ဓမ္မတာတို့နှင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သစ္စာလေးပါးကို ပြတတ်သော သုတ်၊ ရာဂအစရှိသည်ကို ဖျောက်ခြင်း၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တည်းဟူသော ဓမ္မတာတို့နှင့်။ အဝိလောမနံ၊ မဆန့်ကျင်ခြင်းသည်။ ယုတ္တဘာဝေါ၊ သင့်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော ယုတ္တ၊ အယုတ္တအဖြစ်သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဒ္ဒေသသဝါရ၌။ သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းမျှသာတည်း။ ဝိတ္ထာရော ပန၊ အကျယ်သည်ကား။ ပရတော၊ နောက်မှ။ အာဝိ၊ ထင်ရှား။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဟာရော ယုတ္တီတိ နိဒ္ဒိဋ္ဌောတိ၊ ဟာရော ယုတ္တီတိ နိဒ္ဒိဋ္ဌော ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဗျဉ္ဇနတ္ထာနံ၊ သဒ္ဒါအနက်တို့၏။ ယုတ္တာယုတ္တဘာဝဝိဘာဝနလက္ခဏော၊ သင့်သည် မသင့်သည်၏ အဖြစ်ကို ထင်ရှားပြခြင်းလက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “ယုတ္တိဟာရော၊ ယုတ္တိဟာရမည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဓမ္မန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဓမ္မံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ သုတ္တာဂတံ၊ သုတ်၌လာသော။ ကုသလာဒိဓမ္မံ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော တရားကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တဿ ဓမ္မဿာတိ၊ ထိုဓမ္မ၏ ဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တဿ၊ အကြင် အကြင်သို့ ဆိုအပ်သော။ တဿ ကုသလာဒိဓမ္မဿ၊ ထိုကုသိုလ်အစရှိသော တရား၏။ ယံ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ အကြင် ပဒဋ္ဌာန်သည်။ ယောနိသောမနသိကာရာဒိ၊ ယောနိသောမနသိကာရအစရှိသော။ ယံ ကာရဏံ၊ အကြင် အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် သဒ္ဓမ္မဿဝန၊ သပ္ပုရိသူပနိဿယအစရှိသော သာဓာရဏအကြောင်း။ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်အစရှိသော အသာဓာရဏအကြောင်းကိုယူ)။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတံ ဝါ၊ လာသော ပဒဋ္ဌာန်ကိုလည်းကောင်း။ အနာဂတံ ဝါ၊ မလာသော ပဒဋ္ဌာန်ကိုလည်းကောင်း။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ ကထေတဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုအမှတ်တည်း။ ဣတီတိ ပဒဿ၊ ဣတိဟူသော ပုဒ်၏။ ဧဝံ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ယာဝ သဗ္ဗဓမ္မာတိ၊ ယာဝ သဗ္ဗဓမ္မာ ဟူသည်ကား။ ယတ္တကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ တသ္မိံ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ အာဂတာ၊ လာကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့၏။ ယထာနုရူပံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ ကထေတဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုအမှတ်တည်း။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယာဝ သဗ္ဗဓမ္မာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ယာဝ သဗ္ဗဓမ္မာ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ သုတ္တာဂတဿ၊ သုတ်၌လာသော။ ဓမ္မဿ၊ တရား၏။ ယံ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြင် ပဒဋ္ဌာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿပိ ဓမ္မဿ၊ ထိုဓမ္မ၏လည်း။ ယံ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြင် ပဒဋ္ဌာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်နိုင်သည်အားလျော်စွာ။ ယာဝ သဗ္ဗဓမ္မာ၊ အလုံးစုံသော ပဒဋ္ဌာန်တရားတိုင်အောင်။ ပဒဋ္ဌာနဝိစာရဏာ၊ ပဒဋ္ဌာန်အစီအရင်ကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧသော ဟာရော ပဒဋ္ဌာနောတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဧသော ဟာရော ပဒဋ္ဌာနော ဟူသော ဤပါဌ်၌။ (အတ္ထောသို့ ဆိုက်)။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာသောတရားတို့၏။ ပဒဋ္ဌာနဘူတာ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေသဉ္စ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန်တရားတို့၏လည်း။ ပဒဋ္ဌာနဘူတာ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်ကုန်သော (တရားတို့)သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်နိုင်သည်အားလျော်စွာ။ ပဒဋ္ဌာနဘူတဓမ္မနိဒ္ဓါရဏလက္ခဏော၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော တရားတို့ကို ထုတ်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “ပဒဋ္ဌာနော နာမ ဟာရော၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရမည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ဤစကားသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝုတ္တမှိ ဧကဓမ္မေတိ၊ ဝုတ္တမှိ ဧကဓမ္မေ ဟူသည်ကား။ ကုသလာဒီသု ဝါ၊ ကုသိုလ်အစရှိသည်တို့တွင်လည်းကောင်း။ ခန္ဓာဒီသု ဝါ၊ ခန္ဓာအစရှိသည်တို့တွင်လည်းကောင်း။ ယသ္မိံ ကိသ္မိံစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဧကဓမ္မေ၊ တစ်ခုသော တရားကို။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ သရူပတော ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်သရုပ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန ဝါ၊ ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထိတေ၊ ဟောအပ်သော်။

ယေ ဓမ္မာ ဧကလက္ခဏာ ကေစီတိ၊ ယေ ဓမ္မာ ဧကလက္ခဏာ ကေစိ ဟူသည်ကား။ ယေ ကေစိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ကုသလာဒိဘာဝေန ဝါ၊ ကုသိုလ်အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ရူပက္ခန္ဓာဒိဘာဝေန ဝါ၊ ရူပက္ခန္ဓာအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ တေန ဓမ္မေန၊ ထိုသုတ်၌ သရုပ်အားဖြင့် ဟောအပ်သော တရား၊ ယုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်သော တရားနှင့်။ သမာနလက္ခဏာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိကုန်၏။

ဝုတ္တာ ဘဝန္တိ သဗ္ဗေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ (အဓိပ္ပါယော၌ စပ်)။ သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်သော။ ကုသလာဒိသဘာဝါ ဝါ၊ ကုသိုလ်အစရှိသော သဘောရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ခန္ဓာဒိသဘာဝါ ဝါ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ (ဘဝန္တိ၌ ပကတိကတ္တား)။ သုတ္တေ၊ ၌။ အဝုတ္တာပိ၊ ကုန်သော်လည်း။ တာယ သမာနလက္ခဏတာယ၊ ထိုတူသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သံဝဏ္ဏနာဝသေန၊ ဖွင့်အပ်သော အဖွင့်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာနေတွာ၊ ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဂါထာ၌လည်း။ ဧကလက္ခဏာတိ ဣမိနာ၊ ဤပါဌ်ဖြင့်။ သမာနလက္ခဏာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိကုန်သော တရားတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

တေန၊ ထိုသို့ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (နိဒ္ဓါရဏံ ဝေဒိတဗ္ဗံသို့ သွား)။ သဟစာရိတာ၊ တကွဖြစ်သည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနကိစ္စတာ၊ တူသော ကိစ္စရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနဟေတုတာ၊ တူသော အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနဖလတာ၊ တူသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနာရမ္မဏတာ၊ တူသော အာရုံရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒီဟိ၊ ဤသို့ သဟစရိတအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သမာနာနံ၊ တူကုန်သော။ (ဆောင်၍ ယောဇနာသည်)။ အဝုတ္တာနမ္ပိ၊ သုတ်၌ မဟောအပ်ကုန်သော တရားတို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တာနံ ဝိယ၊ သုတ်၌ ဟောအပ်ကုန်သော တရားတို့ကိုကဲ့သို့။ နိဒ္ဓါရဏံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ (သဟစာရိတစသည်ကို ဋီကာရှု)။ တိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ သုတ္တေ၊ ၌။ အနာဂတေပိ၊ မလာသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ မလာကုန်သော်လည်း။ (အဓိပ္ပါယတ္ထ)။ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ပါဠိ၌ ဟောအပ်သော အပြား အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်သော အပြားအားဖြင့်။ (ဝဓကဋ္ဌေန ဧကလက္ခဏာအစရှိသည်ဖြင့် ပါဠိ၌။ သဟစာရိတာအစရှိသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ၌ ဟောအပ် ဆိုအပ်သော အပြားဟူလိုသော်)။ အာဂတေ ဝိယ၊ လာသော တရားတို့ကိုကဲ့သို့။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ၍။ ယာ သံဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ ဘဝတိ၊ ၏။ သာ သံဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ “လက္ခဏော နာမ ဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

နေရုတ္တန္တိ၊ ကား။ နိရုတ္တံ၊ ဝိဂြိုဟ်တည်း။ ပဒနိဗ္ဗစနံ၊ ပုဒ်ကို ဝိဂြိုဟ်ပြုခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

အဓိပ္ပါယောတိ၊ ကား။ တဿ သုတ္တဿ၊ ကို။ ဒေသကာနံ၊ ဟောကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါနံ ဝါ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ သာဝကာနံ ဝါ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။ ဗျဉ္ဇနန္တိ၊ ကား။ ဗျဉ္ဇနေန၊ သဒ္ဒါဖြင့်။ ဟိ၊ စွ။ ကရဏေ၊ ကရိုဏ်းအနက်၌။ ဧတံ ပစ္စတ္တံ၊ ဤပဌမာဝိဘတ်သည်။ ဝတ္တတိ၊ ၏။

ကာမဉ္စ၊ စင်စစ်ကား။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဟာရာ၊ တို့သည်။ ဗျဉ္ဇနဝိစယာ၊ သဒ္ဒါကို ရွေးချယ်စိစစ်တတ်ကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ သော်လည်း။ အယံ ဟာရော၊ ဤစတုဗျူဟဟာရသည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဗျဉ္ဇနဒွါရေနေဝ၊ သဒ္ဒါကို အကြောင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထပရိယေသနာ၊ အနက်ကို ရှာမှီးတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ “ဗျဉ္ဇန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဗျဉ္ဇနေန... ဂဝေသိတဗ္ဗာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ လတ္တံ့။ အထာတိ ပဒံ၊ သည်။ ပဒပူရဏမတ္တံ၊ ပုဒ်ကို ပြည့်စေကာမျှဖြစ်သော ပုဒ်တည်း။

ဒေသနာနိဒါနန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဖလံ၊ ကို။ နိဒဒါတိ၊ ပေးတတ်၏။ ဝါ၊ ဆောက်နှင်းတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိဒါနံ၊ မည်၏။ ကာရဏံ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ ယေန ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ ဒေသနာ၊ သည်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်၏။ ဒေသနာယ၊ ၏။ ပဝတ္တိနိမိတ္တံ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ တံ ကာရဏံ၊ သည်။ နိဒါနံ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္ဓီတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗေန စ၊ ရှေးစကားနှင့်လည်းကောင်း။ အပရေန စ၊ နှင့်လည်းကောင်း။ အနုသန္ဓိ၊ စပ်ခြင်းတည်း။ “ပုဗ္ဗာပရေန သန္ဓီ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သုတ္တဿ၊ ၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေန၊ ရှေးအဖို့နှင့်။ အပရဘာဂံ၊ ကို။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော၍။ ကထနံ၊ ဆိုခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ သင်္ဂီတိဝသေန၊ ညီညွတ်၍ ဆိုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုဗ္ဗာပရဘူတေဟိ၊ ရှေ့နောက်ဖြစ်ကုန်သော။ သုတ္တန္တရေဟိ၊ သုတ်တစ်ပါးတို့နှင့်။ (သံသန္ဒနံ၌ စပ်)။ သံဝဏ္ဏိယမာနဿ၊ ဖွင့်အပ်သော။ သုတ္တဿ၊ ကို။ သံသန္ဒနံ၊ သည်။ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္ဓိ၊ မည်၏။

ပုဗ္ဗပဒေန၊ နှင့်။ ပရပဒဿ၊ ကို။ ဝါ၊ ၏။ ယဉ္စ သမ္ဗန္ဓနံ၊ အကြင်စပ်ခြင်းသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယမ္ပိ၊ ဤရှေ့ပုဒ်နှင့် နောက်ပုဒ်ကို စပ်ခြင်းသည်လည်း။ ပုဗ္ဗာပရာနုသန္ဓိ၊ မည်၏။

ဧသော ဟာရော စတုဗျူဟောတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ နိဗ္ဗစနာဓိပ္ပါယာဒီနံ၊ ဝိဂြိုဟ်ပြုခြင်း ဒေသက၏အလို အစရှိကုန်သော။ စတုန္နံ၊ လေးပါးသော အနက်တို့ကို။ ဝိဘာဝနလက္ခဏော၊ ထင်ရှားပြခြင်း လက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “စတုဗျူဟော ဟာရော နာမ၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧကမှိ ပဒဋ္ဌာနေတိ၊ ကား။ ဧကသ္မိံ၊ သော။ အာရမ္ဘဓာတုအာဒိကေ၊ အာရမ္ဘဓာတ်အစရှိသော။ ပရက္ကမဓာတုအာဒီနံ၊ ပရက္ကမဓာတ်အစရှိသည်တို့၏။ ပဒဋ္ဌာနဘူတေ၊ နီးစွာသော အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပဒဋ္ဌာနဘူတေ၊ အနက်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။

ဓမ္မေ၊ ကို။ ဒေသနာရူဠှေ၊ ဒေသနာသို့ တင်အပ်သည်။ သတိ၊ သော်။

ပရိယေသတိ သေသကံ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ကား။ တဿ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သော တရား၏။ ဝိသဘာဂတာယ ဝါ၊ သဘောမတူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အဂ္ဂဟဏေန ဝါ၊ သုတ်၌ မဟောသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သေသကံ၊ သော။ (ဓမ္မန္တရံ၌ စပ်)။ ပမာဒါဒီနံ၊ အစရှိသည်တို့၏။ အာသန္နကာရဏတ္တာ၊ နီးသော အကြောင်းဖြစ်သည်၏အ ဖြစ်ကြောင့်။ ပဒဋ္ဌာနဘူတံ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သော။ ကောသဇ္ဇာဒိကံ၊ ကောသဇ္ဇအစရှိသော။ ဓမ္မန္တရံ၊ တရားအထူးကို။ ပရိယေသတိ၊ ၏။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ ဂဝေသတိ၊ ၏။ ပရိယေသိတွာ စ၊ ၍လည်း။ သံဝဏ္ဏနာယ၊ အနက်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့်။ ယောဇေန္တော၊ ပါဠိ၌ ယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ ဒေသနံ၊ ကို။ အာဝဋ္ဋေတိ၊ လည်စေ၏။ (ဤသို့ ပေး)။ အာဝဋ္ဋေတိ ပဋိပက္ခေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဝီရိယာရမ္ဘာဒိမုခေန၊ ဝီရိယာရမ္ဘအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အာရဒ္ဓသုတ္တံ၊ ကို။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ပမာဒါဒိဝသေန၊ အားဖြင့်။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ပြသည်ရှိသော်။ ဒေသနံ၊ ကို။ ပဋိပက္ခတော၊ အားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋေတိ နာမ၊ လည်စေသည် မည်၏။ အာဝဋ္ဋော နာမ သော ဟာရောတိ ပဒဿ၊ ၏။ ဒေသနာယ၊ ၌။ ဂဟိတဓမ္မာနံ၊ ယူအပ်ကုန်သော တရားတို့၏။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန၊ ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနလက္ခဏော၊ လည်စေခြင်း လက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “အာဝဋ္ဋော ဟာရော နာမ၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ သဘာဝဓမ္မံ၊ ကို။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ ကုသလာဒိဝသေန၊ အားဖြင့်။ အနေကဝိဓံ၊ ၏။ အနေကဝိဓံ၊ သော။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ကား။ ယသ္မိံ ကာရဏေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌိတေ၊ တည်ကုန်သော။ ယသ္မိံ ကာရဏေ၊ သည်။ ပတိဋ္ဌိတေ၊ သော်။ ဥတ္တရိ ဂုဏဝိသေသေ၊ အထက်ဖြစ်သော ဂုဏ်အထူးတို့ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။ တံ ဝိသေသာဓိဂမနကာရဏံ၊ ထိုအထက်ဖြစ်သော ဂုဏ်အထူးကို ရခြင်း၏ အကြောင်းကို။ ဘူမိန္တိ၊ ကား။ ပုထုဇ္ဇနဘူမိ၊ ပုထုဇဉ်ဘုံလည်းကောင်း။ ဒဿနဘူမိ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒိကံ၊ သော။ ဘူမိံ၊ ကို။ ဝိဘဇ္ဇတေတိ၊ ကား။ ဝိဘာဂေန၊ ဖြင့်။ ကထေတိ၊ ဆို၏။ သာဓာရဏေတိ၊ ကား။ ဒဿနပဟာတဗ္ဗာဒိနာမဝသေန ဝါ၊ ဒဿနပဟာတဗ္ဗအစရှိသော အမည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပုထုဇ္ဇနသောတာပန္နာဒိဝတ္ထုဝသေန ဝါ၊ ပုထုဇဉ် သောတာပန် အစရှိသော ဝတ္ထု၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သာဓာရဏေ၊ ဆက်ဆံသော တရားတို့ကို။ အဝိသိဋ္ဌေ၊ မထူးသော တရားတို့ကို။ သမာနေ၊ တူသော တရားတို့ကို။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ အသာဓာရဏာ၊ တရားတို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ နေယျော ဝိဘတ္တီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ယထာဝုတ္တဓမ္မာဒီနံ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော သဘောတရား အစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဘဇနော၊ ဝေဖန်တတ်သော။ အယံ ဟာရော၊ ကို။ ဝိဘတ္တီတိ၊ ဝိဘတ္တိဟာရ ဟူ၍။ ဉာတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သံကိလေသဓမ္မေ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝေါဒါနဓမ္မေ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သာဓာရဏာသာဓာရဏတော စ၊ အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနတော စ၊ အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘူမိတော စ၊ အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိဘဇနလက္ခဏော၊ ဝေဖန်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “ဝိဘတ္တိဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

နိဒ္ဒိဋ္ဌေတိ၊ ကား။ ကထိတေ၊ သော။

သုတ္တေ၊ ၌။ အာဂတေ ဝါ၊ လာသည်ရှိသော်လည်းကောင်း။ သံဝဏ္ဏိတေ ဝါ၊ ဖွင့်အပ်သည်ရှိသော်လည်းကောင်း။

အဓိဂမာတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဥပ္ပန္နသဒိသာ၊ ဖြစ်ပြီးသော တရားနှင့် တူကုန်သော အနာဂတ်တရားတို့ကို။ ဥပ္ပန္နာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဘာဝိတသဒိသေ၊ ပွားစေအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်အကုသိုလ်နှင့် တူသော။ ဘာဝေတဗ္ဗေ၊ ပွားစေအပ် ပွားစေရာသော ကုသိုလ်တရားကို။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ပဟီနေတိ ဧတ္ထာပိ၊ ၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။

ပရိဝတ္တတိ ပဋိပက္ခေတိ ပဒဿ၊ ၏။ ဝုတ္တာနံ၊ သုတ်၌ ဟောအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ဖွင့်အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်တရားတို့၏။ ယေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပဋိပက္ခာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ ပဋိပက္ခဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ပရိဝတ္တေတိ၊ လည်စေ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤ၌ ‘ယေ စ ပဋိပက္ခာ’ဟု အချို့စာ ရှိ၏။ ဆင်ခြင်။ စသဒ္ဒါ လွန်သကဲ့သို့ ထင်၏)။ ဧဝံ၊ သို့။ နိဒ္ဒိဋ္ဌာနံ၊ သုတ်၌ ပြအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ဖွင့်အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်တရားတို့၏။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ပရိဝတ္တနလက္ခဏော၊ လည်စေခြင်းလက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “ပရိဝတ္တနော ဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဝိဝိဓာနိ၊ အထူးထူး အပြားပြားကုန်သော။ ဧကသ္မိံယေဝ အတ္ထေ၊ ၌သာလျှင်။ ပဝတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ ဝစနာနိ၊ သဒ္ဒါတို့တည်း။ ဝိဝစနာနိ၊ အထူးထူး အပြားပြားသော သဒ္ဒါတို့။ ဝိဝစနာနိ ဧဝ၊ တို့သည်သာလျှင်။ ဝေဝစနာနိ၊ မည်ကုန်၏။ (ဏပစ္စသည်ကား သွတ္ထဟူလိုသော်)။ ပရိယာယသဒ္ဒါ၊ တို့တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ တာနိ ဝေဝစနာနိ၊ တို့ကို။ ဗဟူနီတိ၊ ကား။ အနေကာနိ၊ ကုန်သော။ တု သဒ္ဒေါ၊ သည်။ အဝဓာရဏေ၊ ၌။ ပဝတ္တော၊ သော။

တေန၊ ထိုအဝဓာရဏ အနက်ရှိသော တုသဒ္ဒါဖြင့်။ ဗဟူ ဧဝ၊ များသည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ပရိယာယသဒ္ဒါ၊ တို့ကို။ ဝေဝစနဟာရယောဇနာယံ၊ ဝေဝစနဟာရကို ယှဉ်ခြင်း၌။ ကထေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ကတိပယာ၊ စိုးစဉ်းသော ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ကို။ န ကထေတဗ္ဗာ၊ အပ်ကုန်။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ သုတ္တေ ဝုတ္တာနီတိ၊ ကား။ နဝဝိဓသုတ္တန္တသင်္ခါတေ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသော အင်္ဂါရှိသော သုတ္တန်ဟု ဆိုအပ်သော။ တေပိဋကေ၊ ပိဋကသုံးပုံဖြစ်သော။ ဗုဒ္ဓဝစနေ၊ မြတ်စွာဘုရားပါဠိတော်၌။ ဘာသိတာနိ၊ ကုန်သော။ ဧတ္ထာပိ၊ ဤသုတ္တေ ဝုတ္တာနိဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ တု သဒ္ဒဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ အာနေတွာ၊ ဆောင်၍။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ တေန၊ ထိုတု သဒ္ဒါဖြင့်။ ဝါ၊ ထို့ကြောင့်။ ပါဠိယံ၊ ၌။ အာဂတာနိယေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ ဝေဝစနာနိ၊ တို့ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧကဓမ္မဿာတိ၊ ကား။ ဧကဿ၊ သော။ ပဒတ္ထဿ၊ ပုဒ်အနက်၏။ ဝါ၊ သဘောတရား၏။

ယော ဇာနာတိ သုတ္တဝိဒူတိ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ တို့ဆိုက။ “သပ္ပိဿ ဇာနာဟီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ “သပ္ပိနာ၊ ထောပတ်ဖြင့်။ ဝိစာရေဟိ၊ စီရင်လော့”။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ “သပ္ပိံ၊ ကို။ ဒေဟိ၊ လော့”။ ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ “သပ္ပိံ၊ ကို။ ဒေထ၊ ကုန်လော့”။ ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ အာဏာပေတိ၊ စေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထော၊ သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ သုတ္တကောဝိဒေါ၊ သုတ်၌ လိမ်မာသော။ ယော ဓမ္မကထိကော၊ သည်။ ဧကဿ၊ သော။ အတ္ထဿ၊ ၏။ ဗဟူပိ ပရိယာယသဒ္ဒေ၊ တို့ကိုလည်း။ ဝိစာရေတိ၊ စီရင်၏။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။ ယောဇေတိ၊ ယှဉ်စေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝေဝစနော နာမ သော ဟာရောတိ၊ ကား။ တဿ အတ္ထဿ၊ ၏။ ဝုတ္တပ္ပကာရပရိယာယသဒ္ဒယောဇနာလက္ခဏော၊ အကြင် အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ကို ယှဉ်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ ဝေဝစနဟာရော နာမ၊ မည်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကသ္မိံ အတ္ထေ၊ ၌။ အနေကပရိယာယသဒ္ဒယောဇနာလက္ခဏော၊ တို့ကို ယှဉ်စေခြင်း လက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “ဝေဝစနဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ ခန္ဓာဒိဓမ္မံ၊ ကို။ ပညတ္တီဟီတိ၊ ကား။ ပညာပနေဟိ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းတို့ဖြင့်။ ပကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဉာပနေဟိ၊ သိစေခြင်းတို့ဖြင့်။

ဝါ၊ ကား။ အသင်္ကရတော၊ မရောယှက်သောအားဖြင့်။ ဌပနေဟိ၊ ထားခြင်းတို့ဖြင့်။ ဝိဝိဓာဟီတိ၊ ကား။ နိက္ခေပပ္ပဘဝါဒိဝသေန၊ နိက္ခေပပ္ပဘဝအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ (နိက္ခေပဟူသည် ဒေသနာ၊ ပဘဝဟူသည် သမုဒယသစ္စာဟု မှတ်)။ အနေကဝိဓာဟိ၊ ကုန်သော။ သော အာကာရောတိ၊ ကား။ ဧကဿေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထဿ၊ ကို။ (ပညာပနာကာရော၌ စပ်)။ နိက္ခေပပ္ပဘဝပညတ္တိအာဒိဝသေန၊ နိက္ခေပပညတ်ပဘဝပညတ်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကာဟိ၊ ကုန်သော။ ပညတ္တီဟိ၊ ပညတ်တို့ဖြင့်။ ယော ပညာပနာကာရော၊ အကြင် သိစေသော အခြင်းအရာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သော အာကာရော၊ ကို။ (အချို့သော ပုဒ်၌ ’ပညာပနာ ယော အာကာရော’ဟု၊ ရှေး၌လည်း ‘ယာ’ဟု ရှိ၏)။ ဉေယျော ပညတ္တိ နာမ ဟာရောတိ၊ ကား။ ပညတ္တိဟာရော နာမာတိ၊ မည်၏ဟူ၍။ ဉာတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧကေကဿ၊ တစ်ခုတစ်ခုသော။ ဓမ္မဿ၊ တရား၏။ ဝါ၊ ကို။ အနေကာဟိ၊ ကုန်သော။ ပညတ္တီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပညာပေတဗ္ဗာကာရဝိဘာဝနလက္ခဏော၊ အပြားအားဖြင့် သိစေအပ်သော အခြင်းအရာကို ထင်ရှားပြခြင်း လက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “ပညတ္တိဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

စာပိုဒ် ၁၂

ပဋိစ္စုပ္ပါဒေါတိ၊ ကား။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပင်တည်း။ ဣန္ဒြိယခန္ဓာတိ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယာနိ စ၊ ဣန္ဒြေတို့သည်လည်းကောင်း။ ခန္ဓာ စ၊ ခန္ဓာတို့သည်လည်းကောင်း။ ဓာတုအာယတနာတိ၊ ကား။ ဓာတုယော စ၊ ဓာတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အာယတနာနိ စ၊ အာယတနတို့သည်လည်းကောင်း။ ဧတေဟီတိ၊ ကား။ ဒွါဒသပဒိကော၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်ရှိသော။ ယော ပစ္စယာကာရော စ၊ အကြင်ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားသည်လည်းကောင်း။ ဒွါဝီသတိ၊ ကုန်သော။ ယာနိ ဣန္ဒြိယာနိ စ၊ ဣန္ဒြေတို့သည်လည်းကောင်း။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ယေ စ ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့သည်လည်းကောင်း။ အဋ္ဌာရသ၊ ကုန်သော။ ယာ စ ဓာတုယော၊ ဓာတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒွါဒသ၊ ကုန်သော။ ယာနိ စ အာယတနာနိ၊ အာယတနတို့သည်လည်းကောင်း။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတပဒတ္ထမုခေန၊ လာသောပုဒ်၏အနက်ကို အကြောင်းပြုသဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိယမာနေဟိ၊ ထုတ်ပြအပ်ကုန်သော။ ဧတေဟိ၊ ထိုပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသော တရားတို့ဖြင့်။ ဩတရတိ ယောတိ၊ ကား။ ယော သံဝဏ္ဏနာနယော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာနည်းသည်။ ဩဂါဟတိ၊ သွင်းတတ်၏။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒိကေ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသော တရားတို့ကို။ အနုပဝိသတိ၊ လျောက်ပတ်စွာ သွင်းတတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဩတရဏော နာမ သော ဟာရောတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ ထိုသံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ ဩတရဏဟာရော နာမ၊ ဩတရဏဟာရ မည်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဂါထာ၌လည်း။ စ သဒ္ဒေန၊ စသဒ္ဒါဖြင့်။ သုညတမုခါဒီနံ၊ သုညတမုခ်အစရှိကုန်သော။ ဂါထာယံ၊ ဂါထာ၌။ အဝုတ္တာနမ္ပိ၊ မဆိုအပ်သော တရားတို့ကိုလည်း။ သင်္ဂဟော၊ စုပေါင်းခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒါဒိမုခေဟိ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသော တရားတို့ကို အရင်းပြုခြင်းတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဦးဖြစ်သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသော တရားတို့ဖြင့်။ သုတ္တတ္ထဿ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ ဩတရဏလက္ခဏော၊ သွင်းခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “ဩတရဏော ဟာရော နာမ၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

စာပိုဒ် ၁၃

ဝိဿဇ္ဇိတမှီတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓါဒီဟိ၊ ဗုဒ္ဓအစရှိသည်တို့သည်။ ဗျာကတေ၊ ဖြေအပ်သော။ ပေဥှတိ၊ ကား။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတေ၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထေ၊ အနက်ကို။ ဂါထာယန္တိ၊ ကား။ ဂါထာရူဠှေ၊ ဂါထာသို့ တင်အပ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။

ဣဒဉ္စ ဝစနံ၊ ဤဂါထာယဟူသော စကားကိုလည်း။ ပုစ္ဆန္တာ၊ မေးကုန်သော သူတို့သည်။ ယေဘုယျေန၊ အများအားဖြင့်။ ဂါထာဗန္ဓဝသေန၊ ဂါထာဗန္ဓ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုစ္ဆန္တိ၊ မေးကုန်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ယမာရဗ္ဘာတိ၊ ကား။ သာ ပန ဂါထာ၊ ထိုဂါထာကို။ ယံ အတ္ထံ၊ အကြင်အနက်ကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ အဓိကိစ္စ၊ စွဲ၍။ ပုစ္ဆိတာ၊ မေးအပ်၏။ တဿ အတ္ထဿ၊ ထိုအနက်၏။ သုဒ္ဓါသုဒ္ဓပရိက္ခာတိ၊ ကား။ ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။ သောဓိတံ၊ သုတ်သင်အပ်ပြီ။ အာရမ္ဘော၊ အားထုတ်ခြင်းကို။ န သောဓိတော၊ မသုတ်သင်အပ်သေး။ ပဒဉ္စ၊ ပုဒ်ကိုလည်း။ သောဓိတံ၊ သုတ်သင်ပြီ။ အာရမ္ဘော စ၊ အားထုတ်ခြင်းကိုလည်း။ သောဓိတော၊ သုတ်သင်ပြီ။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဒါဒီနံ၊ ပုဒ်အစရှိသည်တို့၏။

ဘာဝဝိစာရော၊ သုတ်သင်အပ်သည်၏အဖြစ်၊ မသုတ်သင်အပ်သေးသည်၏အဖြစ်ကို စီရင်ခြင်းသည်။ ဟာရော သော သောဓနော နာမာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တဝိစာရော၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်သည်။ သောဓနော ဟာရော နာမ၊ သောဓနဟာရ မည်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတာနံ၊ လာကုန်သော။ ပဒပဒတ္ထပဥှာရမ္ဘာနံ၊ ပုဒ်၊ ပုဒ်၏အနက်၊ ပြဿနာ၊ အားထုတ်ခြင်းတို့ကို။ သောဓနလက္ခဏော၊ သုတ်သင်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “သောဓနော ဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

စာပိုဒ် ၁၄

ဧကတ္တတာယာတိ၊ ကား။ ဧကဿ၊ တူသည်၏။ ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။ ဧကတ္တံ၊ ဖြစ်၏။ ဧကတ္တမေဝ၊ တူသည်၏ အဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဧကတ္တတာ၊ မည်၏။ တာယ ဧကတ္တတာယ၊ ထိုတူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။

ဧတ္ထ စ၊ ဤဧကတ္တတာယဟူသော ပါဌ်၌လည်း။ ဧက သဒ္ဒေါ၊ ဧကသဒ္ဒါသည်။ သမာနသဒ္ဒပရိယာယော၊ သမာနသဒ္ဒါ၏ ပရိယာယ်သည်။ ဝါ၊ ဝေဝုစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာမညေန၊ တူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သာမညဖြင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ ဝိသိဋ္ဌာ၊ ထူးသော။ မတ္တာ၊ အတိုင်းအရှည်တည်း။ ဝိမတ္တာ၊ ထူးသော အတိုင်းအရှည်။ ဝိမတ္တာဝ၊ ထူးသော အတိုင်းအရှည်သည်ပင်လျှင်။ ဝေမတ္တံ၊ မည်၏။ တဿ၊ ထိုထူးသော အတိုင်းအရှည်၏။ ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။ ဝေမတ္တတာ၊ ဝေမတ္တတာ။ တာယ ဝေမတ္တတာယ၊ ထိုထူးသော အတိုင်းအရှည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိသေသေန၊ ထူးသောအားဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တေ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာတိ၊ ကား။ ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့ကို။ (ဒေသိတာ၌ စပ်)။ “ဒုက္ခံ သမုဒယော”တိ အာဒိနာ၊ ဒုက္ခံ၊ သမုဒယော အစရှိသည်ဖြင့်။ သာမညေန စ၊ သာမညအားဖြင့်လည်းကောင်း။ “ဇာတိ ဇရာ ကာမတဏှာ ဘဝတဏှာ”တိ အာဒိနာ၊ ဇာတိ၊ ဇရာ၊ ကာမတဏှာ၊ ဘဝတဏှာ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိသေသေန စ၊ ဝိသေသအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ ဒေသိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ တေ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့ကို။ (န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၌ စပ်)။ “ဧတ္ထ၊ ဤဒုက္ခသစ္စာအစရှိသော တရား၌။ သာမညံ ဝါ၊ သာမညသည်လည်း။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဝိသေသော ဝါ၊ ဝိသေသသည်လည်း။ ကော၊ အဘယ်နည်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သာမညဝိသေသဝိကပ္ပနဝသေန၊ သာမညဝိသေသတို့ကို အထူးကြံသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၊ အထူးမကြံအပ်ကုန်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၊ မကြံအပ်ကုန်သနည်းဟူမူကား။ သာမညဝိသေသကပ္ပနာယ၊ သာမညဝိသေသကို ကြံသဖြင့်။ ဝေါဟာရဘာဝေန၊ ခေါ်ဝေါ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ကာလဒိသာဝိသေသာဒီနံ၊ ကာလအထူး၊ အရပ်အထူး အစရှိသည်တို့၏။ အနဝဋ္ဌာနံ ဝိယ၊ အမြဲမတည်ခြင်းကဲ့သို့။ အနဝဋ္ဌာနတော စ၊ အမြဲမတည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အပေက္ခာသိဒ္ဓိတော စ၊ ငဲ့သောအားဖြင့် ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၊ မကြံအပ်ကုန်။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့၍ပြအံ့။ “အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ဟိယျော၊ ယမန်နေ့။ သွေ၊ နက်ဖန်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စမာနာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ကာလဝိသေသာ၊ ကာလအထူးတို့သည်။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ “ပုရိမာ ဒိသာ၊ အရှေ့အရပ်။ ပစ္ဆိမာ ဒိသာ၊ အနောက်အရပ်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စမာနာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဒိသာဝိသေသာ၊ အရပ်အထူးတို့သည်။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဧဝံ တထာ၊ ဤသို့ပင်။ သာမညဝိသေသာပိ၊ သာမညဝိသေသတို့သည်လည်း။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တထာ၊ ထိုမှ တစ်ပါး။ “ဣဒံ ဒုက္ခ”န္တိ၊ ဤကား ဒုက္ခဟူ၍။ ဝုစ္စမာနံ၊ ဟောအပ်သော ဒုက္ခသစ္စာသည်။ ဇာတိအာဒိအပေက္ခာယ၊ ဇာတိအစရှိသော ဒုက္ခအထူးကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ သာမညံ၊ သာမညသည်။ သမာနမ္ပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ သစ္စာပေက္ခာယ၊ သစ္စာသာမညကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမုဒယာဒီသုပိ၊ သမုဒယသစ္စာအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ဤနည်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။

တစ်နည်း။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၊ မကြံအပ်ကုန်သနည်းဟူမူကား။ သာမညဝိသေသကပ္ပနာယ၊ သာမညဝိသေသကို ကြံသဖြင့်။ ဝေါဟာရဘာဝေန၊ ခေါ်ဝေါ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ကာလဒိသာဝိသေသာဒီနံ၊ ကာလအထူး၊ အရပ်အထူး အစရှိသည်တို့၏။ အပေက္ခာသိဒ္ဓိတော၊ ငဲ့သောအားဖြင့် ပြီးခြင်းကြောင့်။ အနဝဋ္ဌာနံ ဝိယ၊ အမြဲမတည်ခြင်းကဲ့သို့။ အပေက္ခာသိဒ္ဓိတော၊ ဇာတိအစရှိသည်ကိုငဲ့သောအားဖြင့် ပြီးခြင်းကြောင့်။ (အနဝဋ္ဌာနတော၊ ဟိတ်တွင် စပ်)။ အနဝဋ္ဌာနတော၊ အမြဲမတည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ န ဝိကပ္ပယိတဗ္ဗာ၊ မကြံအပ်ကုန်။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့၍ပြအံ့။ “အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ဟိယျော၊ ယမန်နေ့။ သွေ၊ နက်ဖန်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စမာနာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ကာလဝိသေသာ၊ ကာလအထူးတို့သည်။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ “ပုရိမာ ဒိသာ၊ အရှေ့အရပ်။ ပစ္ဆိမာ ဒိသာ၊ အနောက်အရပ်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စမာနာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဒိသာဝိသေသာ၊ အရပ်အထူးတို့သည်။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဧဝံ တထာ၊ ဤသို့ပင်။ သာမညဝိသေသာပိ၊ သာမညဝိသေသတို့သည်လည်း။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထို့အတူ ထိုစကားသည်။ ဟိ သစ္စံ၊ သစ္စာပင် ဖြစ်၏။ “ဣဒံ ဒုက္ခ”န္တိ၊ ဤကား ဒုက္ခဟူ၍။ ဝုစ္စမာနံ၊ ဟောအပ်သော။ ဇာတိအာဒိအပေက္ခာယ၊ ဇာတိအစရှိသည်ကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ သာမညံ၊ သာမညသည်။ သမာနမ္ပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ သစ္စာပေက္ခာယ၊ သစ္စာကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမုဒယာဒီသုပိ၊ သမုဒယသစ္စာအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ဤနည်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။

ဧသော ဟာရော အဓိဋ္ဌာနောတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တာဂတာနံ၊ သုတ္တန်၌ လာကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တရားတို့၏။ အဝိကပ္ပနဝသေန၊ အထူးမကြံသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သာမညဝိသေသနိဒ္ဓါရဏလက္ခဏော၊ သာမညဝိသေသကို ထုတ်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “အဓိဋ္ဌာနော ဟာရော နာမ၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၁၅

ယေ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇာဒိကာ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိကုန်သော။ ယေ ပစ္စယဓမ္မာ၊ အကြင် အကြောင်းတရားတို့သည်။ ယံ ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ သင်္ခါရာဒိကံ၊ သင်္ခါရအစရှိသော။ ယံ ပစ္စယုပ္ပန္နဓမ္မံ၊ အကြင်အကျိုးတရားကို။ ဇနယန္တီတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗတ္တေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။ ပစ္စယာတိ၊ ကား။ သဟဇာတပစ္စယဘာဝေန၊ သဟဇာတပစ္စည်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပရမ္ပရတောတိ၊ ကား။ ပရမ္ပရပစ္စယဘာဝေန၊ အဆင့်ဆင့်သော ပစ္စည်း၏အဖြစ်ဖြင့်။ အနုရူပသန္တာနဃဋနဝသေန၊ လျောက်ပတ်စွာ အစဉ်အားဖြင့် စပ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စည်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ ဝိသေသော၊ ပစ္စည်းနှစ်ပါးတို့၏ အထူးကား။ ဥပနိဿယကောဋိ၊ ဥပနိဿယအစွန်းကို။ ဣဓ၊ ဤပရမ္ပရအကြောင်း၌။ အဓိပ္ပေတာ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ပုရိမသ္မိံ၊ ရှေးပစ္စယအကြောင်း၌။ အဝသိဋ္ဌော၊ ဥပနိဿယပစ္စည်းမှ ကြွင်းသော။ ပစ္စယဘာဝေါ၊ ပစ္စည်း၏ အဖြစ်ကို။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဟေတုမဝကဍ္ဎယိတွာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တပစ္စယသင်္ခါတံ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော ပစ္စယဟု ဆိုအပ်သော။ ဇနကာဒိဘေဒဘိန္နံ၊ ဇနကအစရှိသော အပြားအားဖြင့် ပြားသော။ တံ ဟေတုံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ အာကဍ္ဎိတွာ၊ ငင်ထုတ်၍။ သုတ္တတော၊ သုတ္တန်မှ။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ သံဝဏ္ဏနာသင်္ခါတော၊ သံဝဏ္ဏနာဟုဆိုအပ်သော။ ယော ဟာရော၊ အကြင်ဟာရသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသော ဟာရော၊ ဤဟာရသည်။ ပရိက္ခာရော၊ ပရိက္ခာရ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာကုန်သောတရားတို့၏။ ပရိက္ခာရသင်္ခါတေ၊ ပရိက္ခာရဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဟေတုပစ္စယေ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်းတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ သံဝဏ္ဏနာလက္ခဏော၊ ဖွင့်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ “ပရိက္ခာရော ဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၁၆

ယေ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ ယေ သီလာဒိဓမ္မာ၊ အကြင်သီလအစရှိသော တရားတို့သည်။

ယံမူလာတိ၊ ကား။ ယေသံ သမာဓိအာဒီနံ၊ အကြင်သမာဓိအစရှိသည်တို့၏။ မူလဘူတာ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ တေ ဓမ္မာ၊ ထိုသီလအစရှိကုန်သော တရားတို့ကို။ (သမာရောပယိတဗ္ဗာ၌ စပ်)။ တေသံ သမာဓိအာဒီနံ၊ ထိုသမာဓိအစရှိသည်တို့၏။ ပဒဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ပဒဋ္ဌာန်အဖြစ်ဖြင့်။ သမာရောပယိတဗ္ဗာ၊ ကောင်းစွာ တင်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ အဆက်အစပ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယေ စေကတ္ထာ ပကာသိတာ မုနိနာတိ၊ ကား။ အနာဂါမိဖလတ္ထတာယ၊ အနာဂါမိဖိုလ်ဟူသော အနက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကတ္ထာ၊ တူသော အနက်ရှိကုန်သော။ ယေ စ ရာဂဝိရာဂါစေတောဝိမုတ္တိသေက္ခဖလကာမဓာတုသမတိက္ကမနာဒိသဒ္ဒါ၊ အကြင်ရာဂဝိရာဂစေတောဝိမုတ္တိသေက္ခဖလကာမဓာတုသမတိက္ကမနအစရှိသော သဒ္ဒါတို့ကို။ ဗုဒ္ဓမုနိနာ၊ ဘုရားတည်းဟူသော မုနိသည်။ ပရိဒီပိတာ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုရာဂဝိရာဂစေတောဝိမုတ္တိအစရှိသော သဒ္ဒါတို့ကို။ အညမညဝေဝစနဘာဝေန၊ အချင်းချင်း၏ ဝေဝုစ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမာရောပယိတဗ္ဗာ၊ တင်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ အဆက်အစပ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤမြတ်စွာဘုရားပါဠိတော်၌။ သမာရောပနဉ္စ၊ တင်ခြင်းသည်လည်း။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ ယထာရုတဝသေန ဝါ၊ တိုက်ရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန ဝါ၊ ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂယှမာနဿ၊ ယူအပ်သော။ သိက္ခတ္တယသင်္ခါတဿ၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သီလာဒိက္ခန္ဓတ္တယဿ၊ သီလအစရှိသော ခန္ဓာသုံးပါးအပေါင်း၏။ ပရိယာယန္တရဝိဘာဝနမုခေန၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါအထူးကို ထင်စွာပြခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဘာဝနာပါရိပူရိကထနံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ဆိုခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘာဝနာယမာရောပနာပိ၊ ဘာဝနာအားဖြင့် တင်ခြင်းကိုလည်း။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သောတုဇနတို့အား နာဝင်လွယ်အောင် ဝစနသေသနှင့် တကွ ပေး)။ ဘာဝနာပါရိပူရီ စ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်း။ ပဟာတဗ္ဗဿ၊ ပယ်အပ်သော တရားကို။ ပဟာနေန၊ ပယ်သဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ပဟာနသမာရောပနာပိ၊ ပဟာန်အားဖြင့် တင်ခြင်းကိုလည်း။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဒဿိတာ ဧဝ၊ ပြအပ်ပြီးသားသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသ သမာရောပနော ဟာရောတိ၊ ကား။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာကုန်သော တရားတို့ကို။ ပဒဋ္ဌာနဝေဝစနဘာဝနာပဟာနသမာရောပနဝိစာရဏလက္ခဏော၊ ပဒဋ္ဌာန်၊ ဝေဝုစ်၊ ဘာဝနာ၊ ပဟာန်အားဖြင့် တင်ခြင်းကို စီရင်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ဧသ ဧသော ဟာရော၊ ဤဟာရသည်။ “သမာရောပနော နာမ ဟာရော၊ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ဤကားလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

နည်းအကျဉ်း

စာပိုဒ် ၁၇

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဂါထာဗန္ဓဝသေန၊ ဂါထာဗန္ဓ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သောဠသပိ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးလုံး ဖြစ်ကုန်သော။ ဟာရေ၊ ဟာရတို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျယ်အားဖြင့် ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ နယေ၊ နည်းတို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တဏှဉ္စာ”တိ အာဒိ၊ တဏှဉ္စ အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုတဏှဉ္စအစရှိသော ပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ တဏှဉ္စ အဝိဇ္ဇမ္ပိ စာတိ၊ ကား။ သုတ္တေ၊ သုတ္တန်၌။ အာဂတံ၊ လာသော။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန ဝါ၊ ထုတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော။ တဏှဉ္စ၊ တဏှာကိုလည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇဉ္စ၊ အဝိဇ္ဇာကိုလည်းကောင်း။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ အဆက်အစပ်ကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ယော နေတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ယော နေတိဟူသော ဤပုဒ်နှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ အဆက်အစပ်ကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ တံ၊ ထိုတဏှာအဝိဇ္ဇာကို။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ သံကိလေသပက္ခံ၊ သံကိလေသအဖို့ရှိသော တရားသို့။ ပါပေတိ၊ ရောက်စေ၏။ သံကိလေသဝသေန၊ သံကိလေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သုတ္တတ္ထံ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ ယောဇေတိ၊ ယှဉ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုရှိသော အနက်တည်း။ သမထေနာတိ၊ ကား။ သမာဓိနာ၊ သမာဓိဖြင့်။ ဝိပဿနာယာတိ၊ ကား။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ ဝေါဒါနပက္ခံ၊ ဝေါဒါန်အဖို့ရှိသော တရားသို့။ ပါပေတိ၊ ရောက်စေ၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ (ဝေါဒါနဝသေနဟူလိုသော်)။ သုတ္တတ္ထံ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ ယောဇေတိ၊ ယှဉ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုရှိသော အနက်တည်း။ သစ္စေဟိ ယောဇယိတွာတိ၊ ကား။ နယန္တော စ၊ ဆောင်သည်ရှိသော်လည်း။ တဏှာ စ၊ တဏှာသည်လည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ အဝိဇ္ဇာသည်လည်းကောင်း။ ဘဝမူလကတ္တာ၊ ဘဝဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။ အဝသေသာ၊ တဏှာ အဝိဇ္ဇာမှ ကြွင်းကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မာ၊ တေဘူမကဓမ္မာတို့သည်။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။ သမထဝိပဿနာ၊ သမထဝိပဿနာသည်။ မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။ တေန၊ ထိုမဂ္ဂသစ္စာဖြင့်။ ပတ္တဗ္ဗာ၊ ရောက်အပ်သော။ အသင်္ခတဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်သည်။ နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ သစ္စေဟိ၊ ဤသစ္စာတို့နှင့်။ ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်၍။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ (နောက်သို့ လည်)။ အယံ နယော နန္ဒိယာဝဋ္ဋောတိ၊ ကား။ တဏှာဝိဇ္ဇာဟိ၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာတို့ဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခဿ၊ သံကိလေသအဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ စ၊ သုတ္တန်အနက်ကိုလည်းကောင်း။ (နယနလက္ခဏော၌ စပ်)။ သမထဝိပဿနာဟိ၊ သမထဝိပဿနာတို့ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခဿ၊ ဝေါဒါန်အဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ စ၊ သုတ္တန်အနက်ကိုလည်းကောင်း။ (လိုက်စေသည်)။ စတုသစ္စယောဇနမုခေန၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့နှင့် ယှဉ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ နယနလက္ခဏော၊ ဆောင်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ ဤသံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ “နန္ဒိယာဝဋ္ဋော နယော နာမ၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယ မည်၏”။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧတ္ထ စ၊ ဤအရာ၌လည်း။ နယဿ၊ အတ္ထနယ၏။ ဘူမိ၊ အရာဖြစ်သော သံဝဏ္ဏနာအထူးကို။ ဂါထာယံ၊ ဂါထာ၌။ “နယော”တိ၊ နယောဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသောတိ၊ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသဟူ၍။ အမှေဟိ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာပင် ဖြစ်၏။ အတ္ထနယော၊ အတ္ထနယသည်။ သံဝဏ္ဏနာ၊ သံဝဏ္ဏနာသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

စတုသစ္စပဋိဝေဓဿ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းအား။ အနုရူပေါ၊ လျောက်ပတ်သော။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ သစ္စာလေးပါးတို့ကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း၏ ရှေးအဖို့၌။ အနုဂါဟဏနနယော၊ မဂ်အားလျော်စွာ ယူသော အခြင်းအရာဟု ဆိုအပ်သော နည်းသည်။ အတ္ထနယော၊ မည်၏။

တဿ ပန အတ္ထနယဿ၊ ထိုအတ္ထနယ၏ကား။ (နယဘူမိနှင့် စပ်)။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒီနံ၊ ဥဂ္ဃဋိတညုအစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ တဏှာဒိမုခေန၊ တဏှာအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ယာ နယဘူမိရစနာ၊ အကြင် အတ္ထနယ၏အရာကို စီရင်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုအတ္ထနယ၏ အရာကို စီရင်ခြင်း၌။ နယဝေါဟာရော၊ နည်းဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စာပိုဒ် ၁၈

အကုသလေတိ၊ ကား။ ဒွါဒသစိတ္တုပ္ပါဒသင်္ဂဟိတေ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ သမူလေဟီတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ မူလေဟိ၊ မူလဖြစ်ကုန်သော။ လောဘဒေါသမောဟေဟိ၊ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကုသလေတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ စတုဘူမကေ၊ ဘုံလေးပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ကုသလေ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ကုသလမူလေဟီတိ၊ ကား။ ကုသလေဟိ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ အလောဘာဒိမူလေဟိ၊ အလောဘအစရှိသော မူလတို့ဖြင့်။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ နယန္တော စ၊ ဆောင်သည်ရှိသော်လည်း။ မာယာမရီစိအာဒယော ဝိယ၊ မျက်လှည့်၊ တံလျှပ် အစရှိသည်တို့ကဲ့သို့။ အဘူတံ၊ ထင်ရှားမရှိသည်ကို။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်စေ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိသော။ ဃဋာဒယော ဝိယ၊ အိုးအစရှိသည်တို့ကဲ့သို့။ သမ္မုတိသစ္စမတ္တံ၊ သမ္မုတိသစ္စာမျှသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တထံ၊ မှန်သော။ အကုသလဿ၊ အကုသိုလ်၏။ ဣဋ္ဌဝိပါကတာဘာဝတော စ၊ အလိုရှိအပ်သော အကျိုးကို ပေးခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ကုသလဿ၊ ကုသိုလ်၏။ အနိဋ္ဌဝိပါကတာဘာဝတော စ၊ အလိုမရှိအပ်သော အကျိုးကို ပေးခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိပါကေ၊ အကျိုး၌။ သတိ၊ ရှိသော်။ အဝိသံဝါဒကတ္တာ၊ မချွတ်ယွင်းစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝိတထံ၊ မချွတ်ယွင်းသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မချွတ်မယွင်းစေတတ်သော။ ကုသလာကုသလံ၊ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်ကို။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တိဏ္ဏမ္ပိ၊ သုံးခုလုံးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဧတေသံ ပဒါနံ၊ ဤပုဒ်တို့၏။ ကုသလာကုသလဝိသေသနတာ၊ ကုသလပုဒ်၊ အကုသလပုဒ်တို့၏ ဝိသေသနအဖြစ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မြင်အပ်၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အကုသလမူလေဟိ၊ အကုသိုလ်မူလတို့ဖြင့်။ အကုသလာနိ စ၊ အကုသိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ကုသလမူလေဟိ၊ ကုသိုလ်မူလတို့ဖြင့်။ ကုသလာနိ စ၊ ကုသိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ နယန္တော၊ ဆောင်သော။ အယံ နယော၊ ဤနည်းသည်။ ဘူတံ၊ ထင်ရှားရှိသော။ တထံ၊ မှန်သော။ အဝိတထံ၊ မချွတ်မယွင်းသော သစ္စာကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ နေတိ၊ ဆောင်၏။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ ယောဇေတိ၊ ယှဉ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ၊ မှန်၏။ ဒုက္ခာဒီနိ၊ ဒုက္ခသစ္စာအစရှိသည်တို့သည်။ ဗာဓကာဒိဘာဝတော၊ နှိပ်စက်ခြင်းအစရှိသော အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ မှ။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ယာဝသန္တိနိယျာနအဖြစ်ကို ယူ)။ အညထာဘာဝါဘာဝေန၊ အဗာဓကအစရှိသော တစ်ပါးသော အဖြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘူတာနိ၊ ဘူတမည်ကုန်၏။ သစ္စသဘာဝတ္တာ၊ မှန်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တထာနိ၊ တထ မည်ကုန်၏။ အဝိသံဝါဒနတော၊ မချွတ်ယွင်းစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝိတထာနိ၊ အဝိတထ မည်ကုန်၏။ ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာပင် ဖြစ်၏။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “စတ္တာရိ...အနညထာနီ”တိ၊ စတ္တာရိ...အနညထာနိဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

“ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာနိ၊ ဤသစ္စာတို့သည်။ တထာနိ၊ မှန်ကန်ကုန်၏။ အဝိတထာနိ၊ မချွတ်ယွင်းကုန်။ အနညထာနိ၊ မဖောက်ပြန်ကုန်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့် မဖြစ်ကုန်”။

တိပုက္ခလံ တံ နယံ အာဟူတိ၊ ကား။ အကုသလမူလေဟိ၊ အကုသိုလ်မူလတို့ဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခဿ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းအဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ ကုသလမူလေဟိ၊ ကုသိုလ်မူလတို့ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခဿ၊ ဖြူစင်ခြင်းအဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ စတုသစ္စယောဇနမုခေန၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့ဖြင့် ယှဉ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ နယနလက္ခဏော၊ ဆောင်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသံ၊ ထိုသံဝဏ္ဏနာအထူးကို။ “တိပုက္ခလံ နယ”န္တိ၊ တိပုက္ခလနယဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၁၉

ဝိပလ္လာသေဟီတိ၊ ကား။ အသုဘေ၊ မတင့်တယ်သည်၌။ သုဘံ၊ တင့်တယ်၏။ ဣတိ အာဒိနယပ္ပဝတ္တေဟိ၊ ဤသို့အစရှိသော နည်းအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သော။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသေဟိ၊ ဝိပလ္လာသတို့ဖြင့်။ ကိလေသေတိ၊ ကား။ ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့သည်။ ကိလိဿန္တိ ဝိဗာဓိယန္တိ၊ ညစ်နွမ်းတတ်ကုန်၏၊ နှိပ်စက်တတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာ မည်ကုန်၏။ သံကိဋ္ဌဓမ္မာ၊ ညစ်နွမ်းစေတတ်သော တရားနှင့် ပြည့်စုံသော တရားတို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။ သံကိလိဋ္ဌဓမ္မာ၊ ညစ်နွမ်းသော တရားတို့သည်။ သံကိလေသပက္ခံ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းအဖို့ရှိသော တရားတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည်။ “သံကိလေသေ”တိပိ၊ သံကိလေသေဟူ၍လည်း။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ ကိလေသသဟိတေ၊ ကိလေသာနှင့် တကွဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဣန္ဒြိယေဟီတိ၊ ကား။ သဒ္ဓါဒီဟိ၊ သဒ္ဓါအစရှိကုန်သော။ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ ဣန္ဒြေတို့ဖြင့်။ သဒ္ဓမ္မေတိ၊ ကား။ ပဋိပတ္တိပဋိဝေဓသဒ္ဓမ္မေ၊ ပဋိပတ္တိပဋိဝေဓတည်းဟူသော သူတော်ကောင်းတရားတို့ကို။ ဝေါဒါနပက္ခံ၊ ဖြူစင်ခြင်းအဖို့ရှိသော တရားကို။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတံ နယန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဤပါဌ်၌။ (အတ္ထောသို့ သွား)။ သုဘသညာဒီဟိ၊ သုဘသညာအစရှိကုန်သော။ ဝိပလ္လာသေဟိ၊ ဝိပလ္လာသတို့ဖြင့်။ သကလဿ၊ အလုံးစုံသော။ သံကိလေသပက္ခဿ၊ သံကိလေသအဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ သဒ္ဓိန္ဒြိယာဒီဟိ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခဿ၊ ဝေါဒါန်အဖို့ရှိသော။ သုတ္တတ္ထဿ၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ စတုသစ္စယောဇနဝသေန၊ သစ္စာလေးပါးနှင့် ယှဉ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်။ နယနလက္ခဏော၊ ဆောင်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ယော သံဝဏ္ဏနာဝိသေသော၊ အကြင်သံဝဏ္ဏနာအထူးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတံ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသံ၊ ထိုသံဝဏ္ဏနာအထူးကို။ နယဝိဒူ သဒ္ဓမ္မနယကောဝိဒါ၊ သစ္စာပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသော သူတော်ကောင်းတရား၌ လိမ္မာကုန်သော ပညာရှိတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အတ္ထနယကုသလာ ဧဝ၊ အတ္ထနယ၌ လိမ္မာကုန်သော ပညာရှိတို့သာလျှင်။ “သီဟဝိက္ကီဠိတံ နယန္တိ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနယဟူ၍”။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၂၀

ဝေယျာကရဏေသူတိ ပဒဿ၊ ဝေယျာကရဏေသုဟူသော ပုဒ်၏။ (အတ္ထော၌ စပ်)။ တဿ တဿ အတ္ထနယဿ၊ ထိုထိုအတ္ထနယကို။ ယောဇနတ္ထံ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ ကတေသု၊ ပြုအပ်ကုန်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ္တန်၏။ အတ္ထဝိဿဇ္ဇနေသု၊ အနက်အဖြေတို့၌။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တေနေဝ၊ ထိုသို့ သုတ်၏ အနက်အဖြေ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ “တဟိံ တဟိ”န္တိ၊ တဟိံ တဟိံဟူ၍။ အာစရိယော၊ ဆရာသည်။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ကုသလာကုသလာတိ၊ ကား။ ဝေါဒါနိယာ စ၊ ဖြူစင်ခြင်းအဖို့ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သံကိလေသိကာ စ၊ ညစ်နွမ်းခြင်း၊ နှိပ်စက်ခြင်းအဖို့ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တဿ တဿ နယဿ၊ ထိုထိုအတ္ထနယ၏။ ဒိသာဘူတဓမ္မာ၊ ဒိသာဖြစ်၍ ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဝုတ္တာတိ၊ ကား။ သုတ္တတော၊ သုတ္တန်မှ။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ ကထိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ မနသာ ဝေါလောကယတေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဤပါဌ်၌။ တေ ယထာဝုတ္တဓမ္မေ၊ အကြင်ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ထိုတရားတို့ကို။ စိတ္တေနေဝ၊ စိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ “အယံ၊ ဤတရားသည်။ ပဌမာ ဒိသာ၊ ပဌမဒိသာ မည်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ဒုတိယာ ဒိသာ၊ ဒုတိယဒိသာ မည်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ တဿ တဿ နယဿ၊ ထိုထိုအတ္ထနယ၏။ ဒိသာဘာဝေန၊ ဒိသာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပပရိက္ခတိ၊ စူးစမ်း၏။ ဝိစာရေတိ၊ ဆင်ခြင်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ “ဩလောကယတေ တေ အဗဟီ”တိပိ၊ ဩလောကယတေ တေ အဗဟီဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုပါဠိ၌။ တေတိ၊ ကား။ တေ ယထာဝုတ္တဓမ္မေ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့ကို။ အဗဟီတိ၊ ကား။

အဗ္ဘန္တရံ၊ အတွင်း၌။ စိတ္တေ ဧဝ၊ စိတ်၌သာလျှင်။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တံ ခု ဒိသာလောစနံ အာဟူတိ၊ ကား။ ဩလောကယတေတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ဩလောကယတေဟူသော ဤစကား၌။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ ဩလောကနံ၊ အကြင်ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ ဩလောကနံ၊ ထိုကြည့်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းကို။ ဒိသာလောစနံ နာမ၊ ဒိသာလောစနဟူ၍ အမည်ရှိသော။ နယံ၊ နည်းဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ခု တိ စ၊ ခုဟူသည်လည်း။ အဝဓာရဏေ၊ အဝဓာရဏ၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ တေန၊ ထိုခုဟူသော နိပါတ်ပုဒ်ဖြင့်။ အယံ နယော၊ ဤဒိသာလောစနနည်းသည်။ ဩလောကနမေဝ၊ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းပင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ အတ္ထဝိသေသော၊ အနက်အထူးသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဩလောကေတွာတိ၊ ကား။ ပဌမာဒိဒိသာဘာဝေန၊ ပဌမာအစရှိသော ဒိသာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပပရိက္ခိတွာ၊ စူးစမ်း၍။ ဒိသာလောစနေနာတိ၊ ကား။ ကရဏဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဒိသာလောစနနယေန၊ ဒိသာလောစနနည်းဖြင့်။

ဟိ၊ မှန်၏။ ယေန ဝိဓိနာ၊ အကြင် အစီအရင်ဖြင့်။ တဿ တဿ အတ္ထနယဿ၊ ထိုထိုအတ္ထနယကို။ ယောဇနာယ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ ဒိသာ၊ ဒိသာတို့ကို။ ဩလောကီယန္တိ၊ ကြည့်ရှုကုန်၏။ သော ဝိဓိ၊ ထိုအစီအရင်သည်။ ဒိသာလောစနံ၊ ဒိသာလောစန မည်၏။ ဣတိ ဧဝံ ဝါ၊ ဤသို့လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ ဥက္ခိပိယာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်၍။ ဒိသာဘူတဓမ္မေ၊ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့ကို။ သုတ္တတော၊ သုတ္တန်မှ။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ပြ၍။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ “ဥက္ခိပိယ ယော သမာနေတီ”တိပိ၊ ဥက္ခိပိယ ယော သမာနေတိဟူ၍လည်း။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ “ယော နယော၊ အကြင်နည်းသည်။ တေသံ ဒိသာဘူတဓမ္မာနံ၊ ထိုဒိသာဖြစ်သော တရားတို့၏။ သမာနယနံ၊ အညီအညွတ် ကောင်းစွာ ဆောင်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယန္တိ ပဒံ၊ ယံဟူသော ပုဒ်သည်။ ကိရိယာပရာမသနံ၊ ကြိယာကို စွဲသော ပုဒ်တည်း။ သမာနေတီတိ၊ ကား။ သမံ၊ အညီအညွတ်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ တဿ တဿ နယဿ၊ ထိုထိုသို့သော အတ္ထနယကို။ ယောဇနာဝသေန၊ ယှဉ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာနေတိ၊ ဆောင်၏။ ကေ ပန၊ အဘယ်တရားတို့ကိုကား။ အာနေတိ၊ ဆောင်သနည်းဟူမူကား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တံတံနယဒိသာဘူတေ၊ ထိုထိုသို့သော အတ္ထနယ၏ ဒိသာဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ကုသလာကုသလေ၊ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်တို့ကို။ အာနေတိ၊ ဆောင်၏။ အယံ နယောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ဤစကား၌။ (အတ္ထောနှင့် စပ်)။ သမာနေတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဤပါဌ်၌။ တံတံနယဒိသာဘူတဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုအတ္ထနယ၏ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့၏။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ သမာနယနံ၊ အကြင် အညီအညွတ် ကောင်းစွာ ဆောင်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤသို့ အညီအညွတ် ကောင်းစွာ ဆောင်ခြင်းသည်။ အင်္ကုသော နာမ၊ အင်္ကုသဟူ၍ အမည်ရှိသော။ နယော၊ နည်းမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတဉ္စ ဒွယံ၊ ဤဒိသာလောစန၊ အင်္ကုသနည်းနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းကို။ “ဝေါဟာရနယော”တိ စ၊ ဝေါဟာရနည်းဟူ၍လည်းကောင်း။ “ကမ္မနယော”တိ စ၊ ကမ္မနည်းဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

စာပိုဒ် ၂၂

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟာရေ စ၊ ဟာရတို့ကိုလည်းကောင်း။ နယေ စ၊ နည်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ နေသံ၊ ထိုဟာရနယတို့ကို။ ယောဇနက္ကမံ၊ ယှဉ်ခြင်း၏ အစဉ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြသဖြင့်။ “သောဠသ ဟာရာ ပဌမ”န္တိ အာဒိ၊ သောဠသ ဟာရာ ပဌမံ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ သောဠသ ဟာရာ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့ကို။ “ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်အပ်ကုန်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနသေသော၊ ပါဠိကြွင်းကို။ အဇ္ဈာဟရိတဗ္ဗော၊ ဆောင်အပ်၏။ ဗျဉ္ဇနပရိယေဋ္ဌိဘာဝတော၊ သဒ္ဒါကို ရှာမှီးတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟာရသံဝဏ္ဏနာ၊ ဟာရအဖွင့်ကို။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပာယော၊ အလိုရှိသော အနက်တည်း။ ဒိသာလောစနတောတိ၊ ကား။ ဒိသာလောစနေန၊ ဒိသာလောစနဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အယမေဝ၊ ဤပါဠိသည်ပင်လျှင်။ ပါဌော၊ မူလပါဌ်တည်း။ အင်္ကုသေန ဟီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဤပါဌ်၌။ သမဘိနိဝိဋ္ဌော၊ သမဘိနိဝိဋ္ဌဖြစ်သော။ ဟိ သဒ္ဒေါ၊ ဟိသဒ္ဒါသည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။

သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သည်တို့သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်၏။ (ပေါ်ပြီး ဖြစ်ရကား ငါတို့ မဖွင့်ပြီဟူလိုသော်)။

ဒွါဒသပဒ = ပုဒ်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ (နိဒ္ဒိသိတုံ အာဟ၌ စပ်)။ ယေသံ ဗျဉ္ဇနပဒါနဉ္စ၊ အကြင် ဗျဉ္ဇနပဒတို့၏လည်းကောင်း။ ယေသံ အတ္ထပဒါနဉ္စ၊ အတ္ထပဒတို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒွါဒသပဒါနိ သုတ္တန္တိ၊ ဒွါဒသပဒါနိ သုတ္တံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တာနိ ပဒါနိ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပဒ၊ အတ္ထပဒတို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အက္ခရံ ပဒ”န္တိ အာဒိ၊ အက္ခရံ ပဒံ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုအက္ခရံ ပဒံ အစရှိသော ပါဠိ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုအက္ခရာ၊ ပုဒ် အစရှိသည်တို့တွင်။ ပဒေ၊ ပုဒ်သည်။ အပရိယောသိတေ၊ မပြီးဆုံးသေးသည်ရှိသော်။ အပရိယောသိတေ၊ မပြီးဆုံးသေးသော။ ပဒေ၊ ပုဒ်၌။ ဝဏ္ဏော၊ တစ်လုံးတစ်လုံးသော ဝဏ္ဏသည်။ ပရိယာယဝသေန၊ ပရိယာယ်ဝေဝုစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အက္ခရဏတော အသဉ္စရဏတော၊ မပြောင်းရွေ့ခြင်းကြောင့်။ အက္ခရံ၊ အက္ခရာ မည်၏။ (နာက္ခရတိ န သဉ္စရတီတိ အက္ခရံဟူသော ဝိဂြိုဟ်ကို ပြသတည်း)။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဝဏ္ဏဿ၊ အအက္ခရာအစရှိသော ဝဏ္ဏ၏။ ပရိယာယော၊ ပရိယာယ်ဝေဝုစ်သည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။

ပရိယာယဝသေန၊ ပရိယာယ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အက္ခရဏတော အသဉ္စရဏတော၊ မပြောင်းရွေ့ခြင်း၊ မကူးပြောင်းခြင်းကြောင့်။ အက္ခရံ၊ အက္ခရာ မည်သည်။ ယဒိ သိယာ၊ ဖြစ်အံ့။ အထ၊ ထိုသို့မည်သည်ရှိသော်။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဝဏ္ဏောတိ၊ ဝဏ္ဏဟူသည်။ ကေနဋ္ဌေန၊ အဘယ်သဘောကြောင့်။ ဝဏ္ဏော၊ ဝဏ္ဏမည်သနည်း။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနဋ္ဌေန၊ အနက်ကို ဖွင့်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝဏ္ဏော၊ ဝဏ္ဏမည်၏။ တစ်နည်း။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့၍ပြအံ့။ ဝဏ္ဏဿ၊ အအက္ခရာအစရှိသော ဝဏ္၏။ ပရိယာယော၊ ပရိယာယ်ဝေဝုစ်သည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ အထ၊ ထိုသို့မရှိသော်။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဝဏ္ဏောတိ၊ ဝဏ္ဏဟူသည်။ ကေနဋ္ဌေန၊ အဘယ်သဘောကြောင့်။ ဝဏ္ဏော၊ ဝဏ္ဏမည်သနည်း။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနဋ္ဌေန၊ အနက်ကို ဖွင့်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝဏ္ဏော၊ ဝဏ္ဏမည်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာပင် ဖြစ်၏။ ဣတ္တရခဏတာယ၊ ထိုသို့သော ခဏရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပရာပရဘာဝေန၊ အဆင့်ဆင့် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ပဒါဒိဘာဝေန၊ ပုဒ်အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝါကျကို ယူ)။ ဂယှမာနော၊ ယူအပ်သော။ ဝဏ္ဏော ဧဝ၊ ဝဏ္ဏသည်သာလျှင်။ ယထာသမ္ဗန္ဓံ၊ သင်္ကေတအားလျော်စွာ။

ယထာသမ္ဗန္ဓံ၊ သဒ္ဒါအနက်တို့၏ အချင်းချင်း အဝိနာသောအားဖြင့် စပ်သည်အားလျော်စွာ။ တံ တံ အတ္ထံ၊ ထိုထိုအနက်ကို။ ဝဒတိ၊ ဟော၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကက္ခရံ၊ တစ်လုံးသော အက္ခရာရှိသော။ ပဒံ၊ ပုဒ်သည်။ အက္ခရံ၊ အက္ခရာ မည်၏။ (မာ ဧဝံ အစရှိသည်တို့၌ မာ အစရှိသော အက္ခရာသည် ဧကက္ခရပုဒ်မည်၏ ဟူလိုသော်)။ ကေစိ ပန၊ အချို့သော အဘယဂီရိဝါသီတို့သည်ကား။ “မနသာ ဒေသနာ ပန၊ မနသာဝဝိတ္ထပိတဖြစ်သော ဒေသနာသည်။ ဝါစာယ၊ ဝစီဘေဒအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နှုတ်မြွက်သောအားဖြင့်။ အက္ခရဏတော၊ မပြောင်းရွေ့ခြင်းကြောင့်။ အက္ခရံ၊ အက္ခရာ မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ပဒန္တိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ပဒံဟူသော ပါဠိ၌။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတေန ဝစနေန၊ ဤစကားဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ပဇ္ဇတိ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ပဒံ၊ ပုဒ်မည်၏။ တံ ပဒံ၊ ထိုပုဒ်သည်။ နာမပဒံ၊ နာမ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ အာချာတပဒံ၊ ကြိယာပုဒ်လည်းကောင်း။ ဥပသဂ္ဂပဒံ၊ ဥပသဂ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ နိပါတပဒံ၊ နိပါတ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော ပုဒ်တို့တွင်။ “ဖဿော ဝေဒနာ စိတ္တ”န္တိ ဧဝမာဒိကံ၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ စိတ္တံ ဤသို့အစရှိသော။ သတွပ္ပဓာနံ၊ နာမ်ဝိဘတ်ဖြင့် ပြဓာန်းသော ပုဒ်သည်။ နာမပဒံ၊ နာမ်ပုဒ်မည်၏။ “ဖုသတိ ဝေဒယတိ ဝိဇာနာတီ”တိ ဧဝမာဒိကံ၊ ဖုသတိ၊ ဝေဒယတိ၊ ဝိဇာနာတိ ဤသို့အစရှိသော။ ကိရိယာပဓာနံ၊ ကြိယာပြဓာန်းသော ပုဒ်သည်။ အာချာတပဒံ၊ ကြိယာပုဒ်မည်၏။ ကိရိယာဝိသေသဂ္ဂဟဏနိမိတ္တံ၊ ကြိယာအထူးကို သိခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ “ပ” ဣတိ ဧဝမာဒိကံ၊ ပ ဤသို့ အစရှိသော ပုဒ်သည်။ ဥပသဂ္ဂပဒံ၊ ဥပသဂ်ပုဒ်မည်၏။

ကိရိယာ စ၊ ကြိယာ၏လည်းကောင်း။ သတွဿ စ၊ နာမ်ဒြပ်၏လည်းကောင်း။ သရူပဝိသေသပ္ပကာသနဟေတုဘူတံ၊ သရုပ်အထူး၏ ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ “ဧဝ”န္တိ ဧဝမာဒိကံ၊ ဧဝံဤသို့ အစရှိသော ပုဒ်သည်။ နိပါတပဒံ၊ နိပါတ်ပုဒ်မည်၏။

ဗျဉ္ဇနန္တိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ဗျဉ္ဇနံဟူသော ဤစကား၌။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယံ ဝါကျံ၊ အကြင်ဝါကျသည်။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ပဒါဘိဟိတံ၊ ပုဒ်တို့သည် ဟောအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဗျဉ္ဇယတိ၊ ပြတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဝါကျံ၊ ထိုဝါကျသည်။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇန မည်၏။

ယံ ဝါကျံ၊ အကြင်ဝါကျသည်။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အက္ခရာဘိဟိတံ၊ အက္ခရာတို့သည် ဟောအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ပဒါဘိဟိတံ၊ ပုဒ်တို့သည် ဟောအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇယတိ၊ ပြတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဝါကျံ၊ ထိုဝါကျသည်။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇန မည်၏။

ဝါကျံ၊ ဝါကျကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

တံ ပန ဝါကျံ၊ ထိုဝါကျသည်ကား။ အတ္ထတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ပဒသမုဒါယော၊ ပုဒ်အပေါင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ပဒမတ္တသဝနေ၊ ပုဒ်မျှကို ကြားခြင်း။ သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ အဓိကာရာဒိဝသေန၊ အဓိကာရအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အရာအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ လဗ္ဘမာနေဟိ၊ ရအပ်ကုန်သော။ ပဒန္တရေဟိ၊ အခြားပုဒ်တို့နှင့်။ အနုသန္ဓာနံ၊ လျောက်ပတ်စွာ စပ်ခြင်းကို။ ကတွာဝ၊ ပြု၍သာလျှင်။ အတ္ထသမ္ပဋိပတ္တိ၊ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝါကျမေဝ၊ ဝါကျသည်သာလျှင်။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဗျဉ္ဇယတိ၊ ပြတတ်၏။ နိရုတ္တီတိ၊ ကား။ အာကာရာဘိဟိတံ၊ ဝါကျကို ဝေဖန်ခြင်းတို့၌ ဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်သည်။ နိရုတ္တိ၊ နိရုတ္တိ မည်၏။

နိဒ္ဒေသောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗစနဝိတ္ထာရော၊ ဝိဂြိုဟ်၏ အကျယ်သည်။ နိရဝသေသဒေသနတ္တာ၊ အကြွင်းမရှိ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဒ္ဒေသော၊ နိဒ္ဒေသ မည်၏။ (နိဗ္ဗာနံ မဂ္ဂတိ၊ နိဗ္ဗနတ္ထိကေဟိ ဝါ မဂ္ဂီယတိ၊ ကိလေသေ မာရေန္တော ဂစ္ဆတီတိ မဂ္ဂေါ အစရှိသည်ကိုယူ)။ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဝါကျဿ၊ ဝါကျကို။ ဝိဘာဝေါ၊ သိစေခြင်းသည်။ အာကာရော၊ အာကာရ မည်၏။ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဝါကျဿ၊ ဝါကျကို။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ အာကာရော၊ အာကာရ မည်၏။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ အာကာရော၊ အာကာရ မည်သည်။ ယဒိ သိယာ၊ ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သတိ၊ ရှိသော်။ (ဤသို့နောက်မှ ငင်၍ပေး)။ ပဒတော၊ ပုဒ်မှ။ အာကာရဿ၊ အာကာရ၏။ ဝိသေသော၊ အထူးသည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ ဝါကျေ၊ ဝါကျသည်။ အပရိယောသိတေ၊ မပြီးဆုံးမီ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝါကျေ၊ ဝါကျကို။ အဝိဘဇ္ဇမာနေ၊ မဝေဖန်မီ။ တဒဝယဝေါ၊ ထိုဝါကျ၏ အစိတ်သည်။ ပဒံ၊ ပုဒ်မည်၏။ ဥစ္စာရဏဝသေန၊ ရွတ်ဆိုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါကျေ၊ ဝါကျသည်။ ပရိယောသိတေ၊ ပြီးဆုံးသော်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိဘဇ္ဇမာနေ၊ ဝေဖန်သော်။ တဒဝယဝေါ၊ ထိုဝါကျ၏ အစိတ်သည်။ အာကာရော၊ အာကာရ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဧတေသံ၊ ထိုပဒ၊ အာကာရတို့၏။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော။ ဝစနံ၊ စကားသည်။ ဆဋ္ဌဝစနံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော စကား။ ဧတဿ ဗျဉ္ဇနပဒဿ၊ ဤဗျဉ္ဇနပုဒ်အား။ အာကာရော၊ အာကာရဟု ဆိုအပ်သော။ ဆဋ္ဌဝစနံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဗျဉ္ဇနပဒံ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပုဒ်သည်။ အာကာရဆဋ္ဌဝစနံ၊ အာကာရဆဋ္ဌဝစန မည်၏။ ဗျဉ္ဇနပဒံ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဂါထာ၌လည်း။ ဗျဉ္ဇနန္တိ ဣမဿ ပဒဿ၊ ဗျဉ္ဇနံဟူသော ဤပုဒ်၏။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့၌။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်သော။ အာကာရပဒံ၊ အာကာရပုဒ်ကို။ နိဒ္ဒေသပဒါနန္တရံ၊ နိဒ္ဒေသပုဒ်၏ အခြားမဲ့၌။ ဝဒန္တေန၊ ဆိုသဖြင့်။ “အာကာရဆဋ္ဌဝစန”န္တိ၊ အာကာရဆဋ္ဌဝစနဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပဒါနုပုဗ္ဗိကံ၊ ပုဒ်အစဉ်ကို။ ဣစ္ဆန္တေဟိ ပန၊ အလိုရှိသော သူတို့သည်ကား။ တံ၊ ထိုအာကာရဟူသော ပုဒ်ကို။ ဗျဉ္ဇနပဒါနန္တရမေဝ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်၏ အခြားမဲ့၌သာလျှင်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “အပရိမာနာ ... အာကာရာ”တိ စ၊ အပရိမာနာ ... အာကာရာဟူ၍လည်းကောင်း။ “ဗျဉ္ဇနေဟိ ... ဝိဘဇတီ”တိ စ၊ ဗျဉ္ဇနေဟိ ... ဝိဘဇတိဟူ၍လည်းကောင်း”။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ ကေစိ ပန၊ အချို့တို့သည်ကား။ “အာကာရပဒဗျဉ္ဇနနိရုတ္တိယော စ နိဒ္ဒေသော”တိ၊ အာကာရပဒဗျဉ္ဇနနိရုတ္တိယော စ နိဒ္ဒေသောဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ဖတ်ကုန်၏။ ဧတ္တာဝ ဗျဉ္ဇနံ သဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ယာနိမာနိ အက္ခရာဒီနိ၊ အကြင်အက္ခရာအစရှိသည်တို့ကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌာနိ၊ ပြဆိုအပ်ကုန်၏။ ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှသာဖြစ်သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဗျဉ္ဇနံ၊ ဗျဉ္ဇနသည်။ ဧတ္တကမေဝ၊ ဤမျှသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧတေဟိ၊ ဤဗျဉ္ဇနပုဒ်ခြောက်ပါးတို့ဖြင့်။ အသင်္ဂဟိတံ၊ မပေါင်းထည့်အပ်သော။ ဗျဉ္ဇနံ နာမ၊ သဒ္ဒါဟူ၍ အမည်ရှိသော။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၂၄

သင်္ကာသနာတိ၊ ကား။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ကာသနာ၊ ပြအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာတည်း။ ပကာသနာတိ၊ ကား။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ကာသနာ၊ ပြခြင်းတည်း။

ကာသီယတိ ဒီပီယတိ၊ ပြအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

(ဟိ’ကား ဝါကျာရမ္ဘဇောတကတည်း)။ ဣမိနာ အတ္ထပဒဒွယေန၊ ဤသင်္ကာသနာပကာသနာဟူသော အတ္ထပဒနှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းဖြင့်။ အက္ခရပဒေဟိ၊ အက္ခရာပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အက္ခရာပုဒ်တို့သည်။ ဝိဘာဝိယမာနော၊ သိစေအပ်သော။ အတ္ထာကာရော၊ အနက်ဟူသော အခြင်းအရာကို။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။

ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ သုယျမာနေဟိ၊ ကြားအပ်ကုန်သော။ အက္ခရေဟိ၊ အက္ခရာတို့ဖြင့်။ သုဏန္တာနံ၊ နာယူကုန်သော သူတို့အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နာယူကုန်သော သူတို့သည်။ ဝိသေသဝိဓာနဿ၊ အထူးဖြစ်ခြင်း၏။ ကတတ္တာ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဒပရိယောသာနေ၊ ပုဒ်၏ အဆုံး၌။ ပဒတ္ထသမ္ပဋိပတ္တိ၊ ပုဒ်၏ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣတိ ဣမိနာ အတ္ထပဒဒွယေန၊ ဤအတ္ထပဒနှစ်ခုဖြင့်။ အက္ခရပဒေဟိ၊ အက္ခရာပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အက္ခရာပုဒ်တို့သည်။ ဝိဘာဝိယမာနော၊ သိစေအပ်သော။ အတ္ထာကာရော၊ အနက်ဟူသော အခြင်းအရာကို။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “တတ္ထ ... ပကာသေတီ”တိ စ၊ တတ္ထ ... ပကာသေတိဟူ၍လည်းကောင်း။ “အက္ခရေဟိ ... ဥဂ္ဃာဋေတီ”တိ စ၊ အက္ခရေဟိ ... ဥဂ္ဃာဋေတိဟူ၍လည်းကောင်း”။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ဝိဝရဏာတိ၊ ကား။ ဝိတ္ထာရဏာ၊ အကျယ်ချဲ့အပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာတည်း။ ဝိဘဇနာ စ၊ ဝေဖန်အပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာလည်းကောင်း။ ဥတ္တာနီကမ္မဉ္စ၊ ထင်စွာပြုအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာလည်းကောင်း။ ပညတ္တိ စ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာလည်းကောင်း။ ဝိဘဇနုတ္တာနီကမ္မပညတ္တိ၊ ဝေဖန်အပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာ၊ ထင်စွာပြုအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာ။ တတ္ထ၊ ထိုအတ္ထပဒတို့တွင်။ ဝိဘဇနာတိ၊ ကား။ ဝိဘာဂကရဏံ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို ပြုအပ်သော အနက်ဟူသော အခြင်းအရာတည်း။ ဥဘယေနာပိ၊ နှစ်ပါးသော ဝိဝရဏာ၊ ဝိဘဇနာဟူသော အတ္ထပဒနှစ်ပါးဖြင့်လည်း။ နိဒ္ဒိသနံ၊ အကျယ်ပြအပ်သော အနက်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဣဓ၊ ဤအတ္ထပဒနှစ်ပါး၌။ ပုရိမနယေနေဝ၊ ရှေးနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဗျဉ္ဇနာကာရေဟိ၊ ဗျဉ္ဇနာကာရတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိယမာနော၊ အကျယ်ပြအပ်သော။ အတ္ထာကာရော၊ အနက်ဟူသော အခြင်းအရာကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ (ဤ၌ ပုရိမနယေနတူသည်ကား ယသ္မာ အက္ခရေဟိ အစရှိသော ရှေးနည်းကဲ့သို့ ယသ္မာ ဗျဉ္ဇနေဟိ အစရှိသော နည်းကိုယူ)။ ပါကဋကရဏံ၊ ထင်ရှားစွာ ပြုအပ်သော အနက်သည်။ ဥတ္တာနီကမ္မံ၊ ဥတ္တာနီကမ္မ မည်၏။ ဥတ္တာနီကမ္မံ၊ ဥတ္တာနီကမ္မဟူသည်။ ပါကဋကရဏံ၊ ထင်ရှားစွာ ပြုအပ်သော အနက်တည်း။ ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။ ဉာပနံ၊ သိစေအပ်သော အနက်သည်။ ပညတ္တိ၊ ပညတ္တိ မည်၏။ ဒွယေနာပိ၊ ဥတ္တာနီကမ္မ၊ ပညတ္တိဟူသော အတ္ထပဒနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းဖြင့်လည်း။ ပဋိနိဒ္ဒိသနံ၊ တစ်ဖန် အကျယ်ပြခြင်းကို။ ကထေတိ၊ ဟော၏။ ဧတ္ထာပိ၊ ဤအတ္ထပဒနှစ်ပါး၌လည်း။ နိရုတ္တိနိဒ္ဒေသသင်္ခါတေဟိ၊ နိရုတ္တိနိဒ္ဒေသဟူသော အမည်ရှိကုန်သော။ ဗျဉ္ဇနပဒေဟိ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိယမာနော၊ အကျယ်ပြအပ်သော။ အတ္ထာကာရော၊ အနက်ဟူသော အခြင်းအရာကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။

ယော အတ္ထာကာရော၊ အကြင်အနက်ဟူသော အခြင်းအရာကို။ ပဋိနိဒ္ဒိသီယတိ၊ တစ်ဖန် အကျယ်ပြအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဧတေဟီတိ၊ ကား။ သင်္ကာသနာဒိဝိနိမုတ္တဿ၊ သင်္ကာသနာအစရှိသည်တို့မှ လွတ်သော။ ဒေသနာတ္ထဿ၊ ဒေသနာ၏ အနက်၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတေဟိ ဧဝ၊ ဤခြောက်ပါးသော အတ္ထပဒတို့ဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော စ၊ သုတ်၏အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ကမ္မဉ္စ၊ ဥဂ္ဃဋနအစရှိသော ကြိယာကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ပြဆိုအပ်၏။ (ပါဠိမှ ဆောင်၍ ယောဇနာသည်)။ အတ္ထောတိ၊ ကား။ သုတ္တတ္ထော၊ သုတ္တန်အနက်ကို။ ကမ္မန္တိ၊ ကား။ ဥဂ္ဃဋနာဒိကမ္မံ၊ ဥဂ္ဃဋနအစရှိသော ကိရိယာကို။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝိပဉ္စနနယန ကြိယာတို့ကို ယူ)။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသည်။ ပဝတ္တိယမာနေန၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ သုတ္တတ္ထေန၊ သုတ္တန်အနက်ဖြင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒိဝေနေယျာနံ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိသော ဝေနေယျတို့၏။ စိတ္တသန္တာနဿ၊ စိတ်အစဉ်၏။ ပဗောဓနကိရိယာနိဗ္ဗတ္တိ၊ နိုးခြင်း၊ ဖွင့်ခြင်း၊ သိခြင်း ကိရိယာ၏ ပြီးခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော စ သုတ္တတ္ထော၊ ထိုသုတ္တန်အနက်သည်လည်း။ သင်္ကာသနာဒိအာကာရော၊ သင်္ကာသနအစရှိသော အခြင်းအရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေဟိ ဧဝ၊ ထိုအတ္ထပဒခြောက်ပါးတို့ဖြင့်သာလျှင်။ “အတ္ထော စ၊ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ကမ္မဉ္စ၊ ကံကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ပြဆိုအပ်၏”။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “အတ္ထော ကမ္မဉ္စ နိဒ္ဒိဋ္ဌ”န္တိ၊ အတ္ထော ကမ္မဉ္စ နိဒ္ဒိဋ္ဌံဟူ၍။ ဝုတ္ထံ၊ ဆိုအပ်၏။

စာပိုဒ် ၂၅

တီဏိတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ တီဏိဟူသော ဤစကားကို။ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန၊ လိင်ပြောင်းပြန်သောအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တယော’တိ၊ သုံးခုဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နဝဟိ ပဒေဟီတိ၊ ကား။ နဝဟိ၊ ကိုးခုကုန်သော။ ကောဋ္ဌာသေဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။ အတ္ထော သမာယုတ္တောတိ၊ ကား။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ သမ္မာယုတ္တော၊ မဖောက်မပြန် အကြွင်းမဲ့ ယှဉ်၏။ ဝိနာ၊ မရှိဘဲ။ န ဝတ္တတိ၊ မဖြစ်။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော။ ဗုဒ္ဓဝစနဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်၏။ စတုသစ္စပ္ပကာသနတော၊ သစ္စာလေးပါးကို ပြတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထနယာနဉ္စ၊ အတ္ထနယတို့၏လည်း။ စတုသစ္စယောဇနဝသေန၊ သစ္စာလေးပါးနှင့် စပ်ယှဉ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ပါဠိအတ္ထော၊ ပါဠိအနက်သည်။ အတ္ထနယတ္တယသင်္ဂဟိတော စ၊ အတ္ထနယသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သင်္ကာသနာဒိအာကာရဝိသေသဝုတ္တိ စ၊ သင်္ကာသနအစရှိသော အခြင်းအရာ အထူးတို့ဖြင့် ဖြစ်ခြင်းရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤကား ပရိသမာပနတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နဝဟိ ပဒေဟိ၊ ကိုးပါးသော အဖို့တို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ သမ္မာယုတ္တော၊ ကောင်းစွာယှဉ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ အကြင်အကြင် အကျယ်အားဖြင့် ပြအပ်ကုန်ပြီးသော။ ဒေသနာဟာရာဒိကေ၊ ဒေသနာဟာရအစရှိကုန်သော။ နေတ္တိပ္ပကရဏဿ၊ နေတ္တိပ္ပကရဏ၏။ ပဒတ္ထေ၊ ပုဒ်အနက်တို့ကို။ သုခဂ္ဂဟဏတ္ထံ၊ ယူလွယ်စေခြင်းငှာ။ ဂဏနဝသေန၊ အရေအတွက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြသဖြင့်။ “အတ္ထဿာ”တိ အာဒိံ၊ အနက်၏အစကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ စတုဗ္ဗီသာတိ၊ ကား။ သောဠသ ဟာရာ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့လည်းကောင်း။ ဆ ဗျဉ္ဇနပဒါနိ၊ ခြောက်ပါးသော ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ ဒွေ ကမ္မနယာ၊ နှစ်ပါးသော ကမ္မနယတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စတုဗ္ဗီသံ၊ နှစ်ဆယ့်လေးပါးတို့သည်။ ဥဘယန္တိ၊ ကား။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အတ္ထပဒါနိ၊ အတ္ထပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ အတ္ထနယာ၊ အတ္ထနယတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ နဝဝိဓဉ္စ၊ ဤကိုးပါးအပြားလည်းကောင်း။ ယထာဝုတ္တံ၊ အထက်တွင်ဆိုအပ်သော။ စတုဗ္ဗီသဝိဓဉ္စ၊ နှစ်ဆယ့်လေးပါးသော အပြားလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ ဥဘယံ၊ ဤနှစ်မျိုးကို။ သင်္ကလယိတွာတိ၊ ကား။ သမ္ပိဏ္ဍေတွာ၊ ပေါင်း၍။ “သင်္ခေပယတော”တိပိ၊ သင်္ခေပယတောဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသော သူအား။ ဝါ၊ ပြုသည်ရှိသော်။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတ္တိကာတိ၊ ကား။ ဧတပ္ပမာဏာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိ၏။ ဣတော၊ ဤသုံးဆယ့်သုံးပါးမှ။ ဝိနိမုတ္တော၊ လွတ်သော။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ နေတ္တိပဒတ္ထော၊ နေတ္တိပုဒ်၏ အနက်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ တေတ္တိံသပဒတ္ထာယ၊ သုံးဆယ့်သုံးပါးသော ပုဒ်အနက်ရှိသော။ နေတ္တိယာ၊ နေတ္တိဖြင့်။ (အတ္ထပရိယေသနာယ၌ စပ်)။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထပရိယေသနာယ၊ အနက်ကို ရှာမှီးခြင်း၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ရှာမှီးခြင်းငှာ။ “သောဠသ ဟာရာ ပဌမ”န္တိ ဣမာယ ပါဠိယာ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့သည် ရှေးဦးစွာဟူသော ဤပါဠိဖြင့်။ နယေဟိ၊ နယတို့မှ။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဟာရာ၊ ဟာရတို့ကို။ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗာ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနယတို့၏။ သံဝဏ္ဏနာက္ကမော၊ ဖွင့်ဆိုပုံအစဉ်ကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ သွာယံ သော အယံ သံဝဏ္ဏနာက္ကမော၊ ထိုဤဖွင့်ဆိုပုံအစဉ်သည်။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနယတို့အား။ ဒေသနာက္ကမေနေဝ၊ ဟောသော အစဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးစီး၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သိဒ္ဓေ၊ ပြီးစီးလျက်။ သတိ၊ ရှိသည်ဖြစ်၍။ အယံ အာရမ္ဘော၊ ဤသို့သော ဥပဟာရာ ပဌမံဟူ၍ဖြစ်သော အားထုတ်ခြင်းသည်။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သောလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ ဟာရာ စ၊ ဤဟာရတို့လည်းကောင်း။ ဣမေ နယာ စ၊ ဤနယတို့လည်းကောင်း။ ဣမိနာ ဒဿိတက္ကမေနေဝ၊ ဤပြအပ်ပြီးသော အစဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ သုတ္တေသု၊ သုတ်တို့၌။ သံဝဏ္ဏနာဝသေန၊ ဖွင့်ဆိုပုံဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်အပ်ကုန်၏။ ဥပ္ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်မဟုတ်သောအားဖြင့်။ န ယောဇေတဗ္ဗာ၊ မယှဉ်အပ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

ဧတေ ဟာရာ စ၊ ဤဟာရတို့လည်းကောင်း။ ဧတေ နယာ စ၊ ဤနယတို့လည်းကောင်း။ ဣမိနာဝ ကမေန၊ ဤအစဉ်ဖြင့်သာလျှင်။ ယံ ဒေသိတာ၊ အကြင်ဟောအပ်ကုန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤသို့ဟောခြင်း၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။ ကိံ ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ယဒိပိ၊ အကယ်၍လည်း။ အယံ အနုယောဂေါ၊ ဤသို့ စောဒနာခြင်းသည်။ န ယုတ္တော၊ မသင့်၏။ ကတ္ထစိ အနုက္ကမေ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အစဉ်၌။ န နိဝိသတိ၊ မတည်၏။ ဝါ၊ မဝင်၏။ အပိ စ၊ ထိုသို့ မတည်သော်လည်း။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ ဓမ္မဒေသနာ၏။ နိဿယဖလတဒုပါယသရီရဘူတာနံ၊ မှီရာအကျိုး ထိုအကျိုး၏အကြောင်း ကိုယ်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ (အဿာဒအာဒီနဝနိဿရဏတို့သည် နိဿယ မည်၏။ အာဏတ္တိသည် ကိုယ် မည်၏)။ အဿာဒါဒီနံ၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဘာဝနသဘာဝတ္တာ၊ ထင်ရှားပြခြင်းသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (အနုရူပ၌ စပ်)။ ပကတိယာ၊ သဘောအားဖြင့်။ သဗ္ဗသုတ္တာနုရူပါ၊ အလုံးစုံသော သုတ်အား လျောက်ပတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ဒုတိယဟိတ်တွင် စပ်)။ သုဝိညေယျဘာဝတော စ၊ သိလွယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပရေသံ၊ အခြားသူတို့၏။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာနံ၊ ဖွင့်ဆိုချက်အထူးဖြစ်ကုန်သော။ ဝိစယဟာရာဒီနံ၊ ဝိစယဟာရအစရှိသည်တို့၏။ ပတိဋ္ဌာဘာဝတော စ၊ မှီရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။

ပဒပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနပုဗ္ဗာပရာနုဂီတီဟိ၊ ပုဒ်ကိုမေးခြင်း ဖြေခြင်း ရှေးနောက်အနုဂီတိတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ ဒေသနာဟာရပဒတ္ထာနံ၊ ဒေသနာဟာရ၏ ပုဒ်အနက်တို့ကို။ ပဝိစယသဘာဝတာယ၊ ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်း သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုဒေသနာဟာရ၏။ အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့၌။ ဝိစယော၊ ဝိစယဟာရကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တစ်နည်း။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ပဒံ ဝိစိနတိ ... ဝိစိနတီ”တိ၊ ပဒံ ဝိစိနတိ ... ဝိစိနတိဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ (ဉာပကပါဌ်၏ အနက်ကို ပါဠိကို သင်သဖြင့် သိကောင်းပြီဖြစ်၍ အနက်မပေးသည်။ နောက်နောက်ကိုလည်း ဤအတူ)။

ဝိစယေန ဟာရေန၊ ဝိစယဟာရဖြင့်။ ပဝိစိတာနံ၊ ရွေးချယ်စိစစ်အပ်ကုန်ပြီးသော။ အတ္ထာနံ၊ အနက်တို့၏။ ယုတ္တာယုတ္တိဝိစာရဏာ၊ သင့်သည် မသင့်သည်ကို စီရင်ခြင်းသည်။ ယုတ္တာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယုတ္တိဝိစာရဏဘာဝတော၊ ယုတ္တိကို စီရင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိစယာနန္တရံ၊ ဝိစယဟာရ၏ အခြားမဲ့၌။ ယုတ္တိဟာရော၊ ယုတ္တိဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ဝိစယေန ... ယောဇေတဗ္ဗ”န္တိ၊ ဝိစယေန ... ယောဇေတဗ္ဗဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ယုတ္တာယုတ္တာနံယေဝ၊ သင့်သည် မသင့်သည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထာနံ၊ အနက်တို့၏။ (ပဒဋ္ဌာန၌ စပ်)။ ဥပပတ္တိအနုရူပံ၊ လက္ခဏာအကြောင်းနှင့် လျော်စွာ။ ကာရဏပရမ္ပရာယ၊ အကြောင်း အဆင့်ဆင့်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အကြောင်း အဆင့်ဆင့်အားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရဏလက္ခဏံ၊ ထုတ်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ပဒဋ္ဌာနစိန္တနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို ကြံခြင်းကို။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယုတ္တိဟာရာနန္တရံ၊ ယုတ္တိဟာရ၏ အခြားမဲ့၌။ ပဒဋ္ဌာနဟာရော၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ယော ကောစိ ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ယော ကောစိ ... ပဒဋ္ဌာနဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ယုတ္တာယုတ္တာနဉ္စ၊ သင့်သည် မသင့်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ကာရဏပရမ္ပရာယ၊ အကြောင်း အဆင့်ဆင့်ဖြင့်။ ပရိဂ္ဂဟိတသဘာဝါနံယေဝ စ၊ သိမ်းဆည်းအပ်သော သဘောရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့ကို။ (ဂဟဏံသို့ ဆိုက်)။ အဝုတ္တာနမ္ပိ၊ သုတ်၌ မဟောအပ်ကုန်သော်လည်း။ ဧကလက္ခဏတာယ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ ပဒဋ္ဌာနာနန္တရံ၊ ပဒဋ္ဌာန်၏ အခြားမဲ့၌။ လက္ခဏော ဟာရော၊ လက္ခဏဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ လက္ခဏဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ လက္ခဏဟာရဝိဘဂ်၌။ “အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာ”တိ အာဒိနာ၊ အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာဟူသောအစဖြင့်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ “ဧဝံ ယေ ဓမ္မာ ဧကလက္ခဏာ”တိ အာဒိ၊ ဧဝံ ယေ ဓမ္မာ ဧကလက္ခဏာဟူသောအစကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာနံ၊ ထုတ်အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနမ္ပိ၊ တရားတို့၏လည်း။ နိဗ္ဗစနာဒီနိ၊ ဝိဂြိုဟ်အစရှိသည်တို့ကို။ ဝတ္တဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ အာဂတာနမေဝ၊ လာသော တရားတို့၏သာလျှင်။ နိဗ္ဗစနာဒီနိ၊ ဝိဂြိုဟ်အစရှိသည်တို့ကို။ ဝတ္တဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ လက္ခဏာနန္တရံ၊ လက္ခဏာ၏ အခြားမဲ့၌။ စတုဗျူဟော၊ စတုဗျူဟကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ အနက်အားဖြင့် ထုတ်အပ်ကုန်သော တရားတို့၏လည်း ဝိဂြိုဟ် အစရှိသည်တို့ကို ဆိုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိ။ အတ္ထာဝဗောဓော၊ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝဉ္စ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့လည်း ပြု၍ ဤအကြောင်းကြောင့်။ “ယဒါ ဟိ ... အဘိနိရောပေတီ”တိ၊ ယဒါ ဟိ ... အဘိနိရောပေတိဟူ၍။ အနဝသေသပရိယာဒါနံ၊ အကြွင်းမရှိ ကုန်စေသော စကားကို။ ဝါ၊ အကြွင်းမဲ့ယူစေသော စကားကို။ (တာ အတ္ထဿ ဓမ္မဿ ဟူသော ပုဒ်နှစ်ပါးဖြင့် သာမညအားဖြင့် အတ္ထဓမ္မကို ယူသောကြောင့် အနဝသေသပရိယာဒါနံဟု ဆိုသည်)။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တထာ၊ ထိုအတူ။

“ပုနပ္ပုနံ ဂဗ္ဘမုပေတီ”တိ ဧတ္ထ ပါဠိယံ၊ ပုနပ္ပုနံ ဂဗ္ဘမုပေတိဟူသော ဤပါဠိ၌။ “ယေ ဇရာမရဏေန ... ဂုတ္တဒွါရာ”တိ အာဒိနာ၊ ယေ ဇရာမရဏေန ... ဂုတ္တဒွါရာဟူသောအစဖြင့်။ သမ္မာပဋိပတ္တိံ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို။ အဓိပ္ပါယဘာဝေန၊ ဒေသက၏ အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

နိဗ္ဗစနာဓိပ္ပါယနိဒါနဝစနေဟိ၊ ဝိဂြိုဟ်၊ ဒေသက၏အလို၊ ဒေသနာ၏ အကြောင်းကို ဆိုခြင်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ (’နိဒါနဝေဝစနေဟိ’ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဆင်ခြင်၍ ယူ)။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတာနံ၊ လာကုန်သော။ ပဒတ္ထာနံ၊ ပုဒ်၏ အနက်တို့ကို။ သုတ္တန္တရသံသန္ဒနသင်္ခါတေ၊ အခြားသုတ်တို့နှင့် နှီးနှောခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ပုဗ္ဗပရဝိစာရေ၊ ရှေ့နောက်အစီအရင်ကို။ ဒဿိတေ၊ ပြအပ်သော်။ တေသံ ပဒတ္ထာနံ၊ ထိုပုဒ်အနက်တို့၏။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မန္တရာဝဋ္ဋနံ၊ သဘာဂ၊ ဝိသဘာဂတရားတို့၏ လည်ခြင်းကို။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာ။ ဒဿေတုံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စတုဗျူဟာနန္တရံ၊ စတုဗျူဟ၏ အခြားမဲ့၌။ အာဝဋ္ဋော၊ အာဝဋ္ဋကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ တေနေဝ၊ ထိုသို့ သုတ်တစ်ပါးတို့နှင့် နှီးနှောခြင်း၏ သဘာဂဝိသဘာဂတရားတို့၏ လည်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ (တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်ဟူ၍သော်လည်း သာမန်ပေး)။ “အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာ”တိ ဂါထာယံ၊ အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာဟူသော ဂါထာ၌။ အာရမ္ဘနိက္ကမနဗုဒ္ဓသာသနယောဂဓုနနေဟိ၊ အားထုတ်ခြင်း (အားထုတ်ခြင်းမှ) ထွက်မြောက်ခြင်း၊ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌ လုံ့လပြုခြင်း၊ သေမင်း၏ စစ်သည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ဖြင့်။ ဝီရိယသမာဓိပညိန္ဒြိယာနိ၊ ဝီရိယိန္ဒြေ၊ သမာဓိန္ဒြေ၊ ပညိန္ဒြေတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ (အာရမ္ဘနိက္ကမနနှင့် ဝီရိယိန္ဒြေ၊ ဗုဒ္ဓသာသနာယောဂနှင့် သမာဓိန္ဒြေ၊ ဓုနနနှင့် ပညိန္ဒြေကို ဟပ်၍ ယူ)။ တဒနုယောဂဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသာသနာ၌ အားမထုတ်ခြင်း၏။ မူလံ၊ အကြောင်းသည်။ “ပမာဒေါ”၊ ပမာဒတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုတ္တန္တရေ၊ အခြားသုတ်၌။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်သော။ ပမာဒေါ၊ ပမာဒကို။ အာဝဋ္ဋိတော၊ လည်စေအပ်၏။

သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနေ၊ သဘာဂတရား၊ ဝိသဘာဂတရားတို့၏ လည်ခြင်းကို။ နိယောဇိတေ၊ ယှဉ်စေအပ်ပြီးသည်ရှိသော်။ သာဓာရဏာသာဓာရဏဝသေန၊ သာဓာရဏ၊ အသာဓာရဏအစွမ်းအားဖြင့်။ သံကိလေသဝေါဒါနဓမ္မာနံ၊ သံကိလေသ၊ ဝေါဒါနတရားတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သံကိလေသ၊ ဝေါဒါနတရားတို့၏။ ပဒဋ္ဌာနတော စ၊ ပဒဋ္ဌာန်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘူမိတော စ၊ ဘုံအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာ။ ယောဇိတုံ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အာဝဋ္ဋာနန္တရံ၊ အာဝဋ္ဋ၏ အခြားမဲ့၌။ ဝိဘတ္တိဟာရော၊ ဝိဘတ္တိဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ယတော၊ အကြင်သဘာဂဝိသဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်း၏ သာဓာရဏအစရှိသော ဓမ္မကို ဝေဖန်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘဂ်၌။ “ကတမေ ... ဝတ္ထုသာဓာရဏာစာ”တိ၊ ကတမေ ... ဝတ္ထုသာဓာရဏာစာဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အစပြု၍။ “မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ ... သာဓာရဏာ”တိ အာဒိနာ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ ... သာဓာရဏာဟူသောအစဖြင့်။ သဘာဂဝိသဘာဂပရိယာယဝန္တေယေဝ၊ သဘာဂ၊ ဝိသဘာဂပရိယာယ်ရှိသည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဝိဘဇိဿတိ၊ ဝေဖန်လတ္တံ့။

သာဝဇ္ဇာနဝဇ္ဇဓမ္မာနံ၊ သာဝဇ္ဇ၊ အနဝဇ္ဇဖြစ်သော တရားတို့၏။ သပ္ပဋိဘာဂါဘာဝတော၊ မိမိ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖို့ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝိဘာဂေ ကတေ၌ စပ်။ သမ္ပဋိဘာဝတံဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဆင်ခြင်)။ တေသံ၊ ထိုသာဝဇ္ဇ၊ အနဝဇ္ဇတရားတို့၏။ ဝိဘာဂေ၊ ဝိဘာဂဖြစ်သော တရားကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော်။ သုတ္တာဂတေ၊ သုတ်၌ လာကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ အကသိရေန၊ မငြိုငြင်ဘဲ။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ပရိဝတ္တေတုံ၊ လည်စေခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဘတ္တိအနန္တရံ၊ ဝိဘတ္တိ၏ အခြားမဲ့၌။ ပရိဝတ္တနဟာရော၊ ပရိဝတ္တနဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “သမ္မာ...ဘဝတီ”တီတိ၊ သမ္မာ...ဘဝတီဟူ၍။ ပဋိဝိဘတ္တသဘာဝေ ဧဝ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖို့၏ အဖြစ်ဖြင့် ဝေဖန်အပ်သော သဘောရှိသည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘဂ်၌။ ဥဒါဟရိဿတိ၊ ထုတ်ပြလတ္တံ့။

ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ပရိဝတ္တိတာ၊ လည်စေအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာပိ၊ တရားတို့ကိုလည်း။ ပရိယာယဝစနေဟိ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ဖြင့်။ ဗောဓေတဗ္ဗာ၊ သိစေအပ်ကုန်၏။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတာယေဝ၊ လာသောတရားတို့ကိုသာလျှင်။ န ဗောဓေတဗ္ဗာ၊ မသိစေအပ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ ပရိဝတ္တနာနန္တရံ၊ ပရိဝတ္တနာ၏ အခြားမဲ့၌။ ဝေဝစနဟာရော၊ ဝေဝစနဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့ ပရိဝတ္တနဟာရ၏ အခြားမဲ့၌ ဝေဝစနဟာရကို ဆိုသည်ရှိသော်။ တေ ဓမ္မာ၊ ထိုပဋိပက္ခအားဖြင့် လည်စေအပ်သော တရားတို့သည်။ (ဟောန္တိ ၌ ပကတိကတ္တား)။ ပရိယာယသဒ္ဒတောပိ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါအားဖြင့်လည်း။ ဝိဘာဝိတာ၊ ပြအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ (ဤ၌ အချို့သော ပေ၌ ဧဝံသဒ္ဒါ မရှိ။ ရှိရာမှာ သုန္ဒရဖြစ်၏)။ ပရိယာယတော၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါအားဖြင့်။ ပကာသိတာနံ၊ ပြအပ်ကုန်ပြီးသော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ ပဘေဒတော၊ အပြားအားဖြင့်။ ပညတ္တိဝသေန၊ ပညတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇနံ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာ။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝေဝစနဟာရာနန္တရံ၊ ဝေဝစနဟာရ၏ အခြားမဲ့၌။ ပညတ္တိဟာရော၊ ပညတ္တိဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာသောတရားတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လာသောတရားတို့ကို။ ပရိယာယပညတ္တိဝိဘာဂဉ္စ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါပညတ်အားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သုဗောဓနဉ္စ၊ ကောင်းစွာ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ပညတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ပညတ္တိဟာရဝိဘဂ်၌။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ပဘဝပရိညာဒိပညတ္တိဝိဘာဂမုခေန၊ ပဘဝပညတ်၊ ပရိညာပညတ်အစရှိသော ပညတ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပညတ်အားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒသစ္စာဒိဓမ္မဝိဘာဂေ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သစ္စာအစရှိသော တရားတို့ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်သော်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာသောတရားတို့၏။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒါဒိမုခေန၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အဝဓာရဏံ၊ သက်ဝင်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပညတ္တိအနန္တရံ၊ ပညတ္တိ၏ အခြားမဲ့၌။ ဩတရဏော ဟာရော၊ ဩတရဏဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ဥဒ္ဓံ အဓော”တိ ဂါထံ၊ ဥဒ္ဓံ အဓောဟူသော ဂါထာကို။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ညွှန်ပြ၍။ “ဝိမုတ္တော”တိ ပဒေန၊ ဝိမုတ္တောဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ အသေက္ခံ၊ အသေက္ခဖြစ်သော။ ဝိဇ္ဇံ၊ ဝိဇ္ဇာကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ “ဝိဇ္ဇုပ္ပါဒါ အဝိဇ္ဇာနိရောဓော”တိ အာဒိနာ၊ ဝိဇ္ဇုပ္ပါဒါ အဝိဇ္ဇာနိရောဓောဟူသောအစဖြင့်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒံ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ ဥဒါဟရိဿတိ၊ ထုတ်ပြလတ္တံ့။ ဓာတာယတနာဒီသု၊ ဓာတ်၊ အာယတနအစရှိသည်တို့၌။ ဩတာရိတာနံ၊ သွင်းအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သက်ဝင်စေအပ်ကုန်သော။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတာနံ၊ လာကုန်သော။ ပဒတ္ထာနံ၊ ပုဒ်အနက်တို့၏။ ပုစ္ဆာရမ္ဘဝိသောဓနံ၊ ပုစ္ဆာကို သုတ်သင်ခြင်း၊ အာရမ္ဘကို သုတ်သင်ခြင်းကို။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာ။ သမ္ပာဒေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဩတရဏာနန္တရံ၊ ဩတရဏ၏ အခြားမဲ့၌။ သောဓနော ဟာရော၊ သောဓနဟာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ယတ္ထ ... ဘဝတီ”တိ အာဒိ၊ ယတ္ထ ... ဘဝတီဟူသောအစကို။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတေသု၊ လာကုန်သော။ ပဒတ္ထေသု၊ ပုဒ်အနက်တို့ကို။ ဝိသောဓိတေသု၊ သုတ်သင်အပ်ကုန်ပြီးသည်ရှိသော်။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသော တရားတို့၌။ လဗ္ဘမာနသာမညဝိသေသဘာဝေါ၊ ရအပ်သော သာမညအားဖြင့် ဝိသေသအဖြစ်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ရအပ်သော သာမညအားဖြင့် ဝိသေသအဖြစ်သည်။ သုကရော၊ ပြုလွယ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ပြသခြင်းငှာ။ သောဓနာနန္တရံ၊ သောဓန၏ အခြားမဲ့၌။ အဓိဋ္ဌာနော ဟာရော၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သောဓနော၊ သောဓနဟာရသည်။ အဓိဋ္ဌာနဿ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရအား။ ဗဟူပကာရော၊ များသော ကျေးဇူးရှိ၏။ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ များသော ကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ “ယထာ ယထာ ဝါ ပန ... ဝိဿဇ္ဇယိတဗ္ဗ”န္တိ၊ ယထာ ယထာ ဝါ ပန ... ဝိဿဇ္ဇယိတဗ္ဗဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

သာမညဝိသေသဘူတေသု၊ သာမည၊ ဝိသေသဖြစ်ကုန်သော။ သာဓာရဏာသာဓာရဏေသု၊ သာဓာရဏ၊ အသာဓာရဏဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့ကို။ ပဝေဒိတေသု၊ သိအပ်ကုန်ပြီးသည်ရှိသော်။ ပရိက္ခာရသင်္ခါတဿ၊ ပရိက္ခာရဟုဆိုအပ်သော။ သာဓာရဏာသာဓာရဏရူပဿ၊ သာဓာရဏ၊ အသာဓာရဏသဘောရှိသော။ ပစ္စယဟေတုရာသိဿ၊ ပစ္စယအကြောင်း၊ ဟေတုအကြောင်း အပေါင်း၏။ ပဘေဒေါ၊ အထူးအပြားကို။ သုဝိညေယျော၊ သိလွယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဓိဋ္ဌာနာနန္တရံ၊ အဓိဋ္ဌာန်၏ အခြားမဲ့၌။ ပရိက္ခာရော၊ ပရိက္ခာရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “အသာဓာရဏလက္ခဏော ... သာဓာရဏာ”တိ အာဒိ၊ အသာဓာရဏလက္ခဏော ... သာဓာရဏာဟူသောအစကို။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

အသာဓာရဏေ စ၊ အသာဓာရဏဖြစ်သောလည်းကောင်း။ သာဓာရဏေ စ၊ သာဓာရဏဖြစ်သောလည်းကောင်း။ ကာရဏေ၊ အကြောင်းကို။ ဒဿိတေ၊ ပြအပ်သော်။ တဿ ကာရဏဿ၊ ထိုအကြောင်း၏။ (ကာရဏာကာရော၌ စပ်)။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဖလေသု၊ အကျိုးတို့၌။ ကာရဏာကာရော စ၊ အကြောင်းဟူသော အခြင်းအရာသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကြောင်းဟူသော အခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။ (သံဝတ္တန္တိသို့ သွား။ အဓိပ္ပာယတ္ထ ပေး၍။ ဝုစ္စမာန၌သော်လည်း စပ်)။ တေသံ ဟေတုဖလာနံ၊ ထိုဟေတု၊ ဖိုလ်တို့၏။ ပဘေဒတော၊ အပြားအားဖြင့်။ ဒေသနာကာရော စ၊ ဝေဝုစ်အားဖြင့် ဟောသော အခြင်းအရာသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဝေဝုစ်အားဖြင့် ဟောသော အခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။ ဘာဝေတဗ္ဗပဟာတဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ ပွားစေအပ်သော၊ ပယ်အပ်သောတရားတို့၏။ ဘာဝနာပဟာနာနိ စ၊ ပွားစေခြင်း၊ ပယ်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ပွားစေခြင်း၊ ပယ်ခြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်၍။ ဝုစ္စမာနာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ တထတ္တာဝဗောဓာယ၊ မဖောက်မပြန် မှန်သော သဘောအားဖြင့် သိခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပရိက္ခရာနန္တရံ၊ ပရိက္ခာရ၏ အခြားမဲ့၌။ သမာရောပနော ဟာရော၊ သမာရောပနဟာရကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤကား ပရိသမာပနတည်း။ (ဟာရတို့၏ အစဉ်ကို ဆိုသည်ကား ပြီး၏ဟူလိုသော်)။ ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းသည်။ ဟာရာနံ အနုက္ကမကာရဏံ၊ ဟာရအစဉ်၏ အကြောင်းတည်း။ ဝါ၊ ဟာရတို့၏ အစဉ်ကို ဆိုသောအကြောင်းတည်း။

နယာနမ္ပန၊ နည်းတို့တွင်ကား။ (အတ္ထ နယာနံ ဣတရဿ ပန နယဒွယဿ၌ စပ်)။ အတ္ထနယတ္တယူပဒေသဿ၊ အတ္ထနယသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းတည်းဟူသော ဥပဒေသ၏။ ဝေနေယျတ္တယပ္ပယောဇိတတ္တာ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ဝေနေယျသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းသည် ယှဉ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

တဒနုက္ကမေနေဝ၊ ထိုဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ဝေနေယျသုံးယောက်တို့အား ဟောသောအစဉ်အားဖြင့်သာလျှင်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋာဒီနံ၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋအစရှိကုန်သော။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ အတ္ထနယာနံ၊ အတ္ထနယတို့၏။ ကမော၊ အစဉ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒယော၊ ဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။ ဝေနေယျာ၊ ဝေနေယျတို့သည်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋာဒယော၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋအစရှိသော အတ္ထနယတို့ကို။ ပယောဇေန္တိ၊ ယှဉ်စေကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တေ၊ ထိုနန္ဒိယာဝဋ္ဋအစရှိသော အတ္ထနယတို့သည်။ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသပဋိနိဒ္ဒေသာ ဝိယ၊ ဥဒ္ဒေသ၊ နိဒ္ဒေသ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသတို့ကဲ့သို့။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ တေသံ၊ ထိုဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိသော ဝေနေယျသုံးယောက်တို့အား။ ဥပကာရာယ၊ ကျေးဇူးပြုခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒယော၊ ဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။ ဝေနေယျာ၊ ဝေနေယျတို့သည်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋာဒယော၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋအစရှိသော အတ္ထနယတို့ကို။ ပယောဇေန္တိ၊ ယှဉ်စေကုန်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

မှတ်ချက်။ ။ အဓိပ္ပာယ်ကား ဥဒ္ဒေသဒေသနာအစရှိသည်တို့သည် ဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိသော ဝေနေယျသုံးယောက်တို့အား အစဉ်အတိုင်း ကျေးဇူးပြုသကဲ့သို့ ထို့အတူ နန္ဒိယာဝဋ္ဋအစရှိသော အတ္ထနယသုံးပါးတို့သည်လည်း ဝေနေယျသုံးယောက်တို့အား အစဉ်အလျောက် ကျေးဇူးပြုကုန်၏။ ဤသို့ ကျေးဇူးပြုသောကြောင့် ထိုဝေနေယျတို့၏ အကျိုးငှာ ယှဉ်အပ်သည်ရှိသော် ဝေနေယျတို့သည် ယှဉ်စေသည် မည်ကုန်၏ ဟူလိုသော်။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ နေသံ၊ ထိုအတ္ထနယသုံးပါးတို့၏။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ မူလပဒါ စ၊ မူလပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။ မူလပဒါ စ၊ မူလပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ခုကုန်သော။ မူလပဒါ စ၊ မူလပုဒ်တို့လည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိဋ္ဌာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ (စတ္တာရော ဆ အဋ္ဌကို အတ္ထနယသုံးပါးနှင့် အစဉ်အတိုင်းဟပ်)။ ဣတရဿ၊ ဤအတ္ထနယသုံးပါးမှ တစ်ပါးသော။ နယဒွယဿ ပန၊ နယနှစ်ပါး၏ကား။ (ဥဒ္ဒေသက္ကမောနှင့် စပ်)။ အတ္ထနယတ္တယဿ၊ အတ္ထနယသုံးပါး၏။ ဘူမိယာ၊ အရာကို။ အာလောစနဉ္စ၊ ကြည့်ရှုခြင်းလည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုအတ္ထနယသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို။ တတ္ထ၊ ထိုထိုသော အရာ၌။ (ဤ၌ တတ္ထ တဿဟူ၍ လည်းကောင်း။ တဿ တတ္ထဟူ၍လည်းကောင်း ရှေ့နောက်ပြန်၍ ပါဌ်ရှိကြ၏။ နောက်သာ ဋီကာနှင့် ညီသည်)။ သမာနယဉ္စ၊ အညီအညွတ်ကောင်းစွာ ဆောင်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းဖြင့်။ ဥဒ္ဒေသက္ကမော၊ အကျဉ်းပြသော အစဉ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ အနောလောကေတွာ၊ မကြည့်ရှုဘဲ။ သမာနေတုံ၊ အညီအညွတ် ကောင်းစွာ ဆောင်အံ့သောငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အတ္ထနယတ္တယသဟိတေဟိ၊ အတ္ထနယသုံးပါးအပေါင်းနှင့် တကွဖြစ်ကုန်သော။ ဧတ္တကေဟိ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။ ပကာရဝိသေသေဟိ၊ အပြားအထူးတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိယမာနော၊ ထုတ်အပ်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျတို့အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝေနေယျတို့၏။ အနုတ္တရာယ၊ မြတ်သော။ ပဌမာယ ဘူမိယာ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ကို။ သမဓိဂမာယ၊ သိခြင်းငှာ။ အလံ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟာရာနံ၊ ဟာရတို့၏။ ဧတပရမတာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ နေတ္တိပ္ပကရဏဒေသနာ၊ နေတ္တိကျမ်းတည်းဟူသော ဒေသနာသည်။ ဒဿနဘူမိသမနုပ္ပတ္တိအတ္ထာ၊ ဒဿနဘုံသို့ ရောက်ခြင်း အကျိုးရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာနံ၊ ဖွင့်ဆိုချက်အထူးတို့၏။ ဧတဒန္တောဂဓတ္တာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ဟာရတို့၏ အတွင်းဝင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဟာရာနံ၊ ဟာရတို့၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ ယတ္တကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ဖွင့်ဆိုချက်အထူးတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ သံဝဏ္ဏနာဝိသေသာ၊ ထိုဖွင့်ဆိုချက်အထူးတို့သည်။ နေတ္တိဥပဒေသာယတ္တာ၊ နေတ္တိနည်းဥပဒေသနှင့် စပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဝုတ္တောဝ၊ ဆိုခဲ့ပြီးသလျှင်ကတည်း။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ယေ ကေစိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သံဝဏ္ဏနာပကာရာ၊ ဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့ကို။ နိဒ္ဒိသီယန္တိ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ဣဒံ ဣမေ သံဝဏ္ဏနာပကာရာ၊ ဤဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့သည်။ သေယျထာ ကတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း ဟူမူကား။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သမုဋ္ဌာနံ၊ နိဒါန်းကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုကို။ ဝိဘာဝေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။ အနေကဓာ၊ သဒ္ဒါနည်း၊ နိရုတ္တိနည်းအားဖြင့် များသော အပြားရှိသော။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်၏ အနက်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဒ္ဒါ၏ အနက်ကို။ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗော၊ ဖွင့်ဆိုအပ်၏။ ဝိဓိ စ၊ ဝိဓိကိုလည်းကောင်း။ အနုဝါဒေါ စ၊ အနုဝါဒကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဝိရောဓော၊ အပြစ်ကို။ သမာဓာတဗ္ဗော၊ ပယ်အပ်၏။ အနုသန္ဓိယာ၊ အနုသန္ဓေအား။ အနုရူပံ၊ လျော်စွာ။ နိဂမေတဗ္ဗံ၊ ပြီးစေအပ်၏။ ဝါ၊ နိဂုံးချုပ်အပ်၏။

ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထို့အပြင်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ ပယောဇနဉ္စ၊ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ပိဏ္ဍတ္ထော စ၊ သင်္ခေပဖြစ်သော အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ပဒတ္ထော စ၊ ပုဒ်၏ အနက်ကိုလည်းကောင်း။ အနုသန္ဓိ စ၊ ပုစ္ဆာနုသန္ဓေအစရှိသော အနုသန္ဓေကိုလည်းကောင်း။ စောဒနာ စ၊ စောဒနာကိုလည်းကောင်း။ ပရိဟာရော စ၊ ပရိဟာရကိုလည်းကောင်း။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝဒန္တေန၊ ဆိုသော သူသည်။ ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထို့အပြင်။ ဥပေါဂ္ဃာဋပဒဝိဂ္ဂဟပဒတ္ထစာလနာပစ္စုပဋ္ဌာနာနိ၊ နိဒါန်း၊ ပုဒ်ကို ဝိဂြိုဟ်ပြုခြင်း၊ ပုဒ်၏အနက်၊ စောဒနာ၊ ပရိယာယ်တို့ကို။ ဝတ္တဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။

တထာ၊ ထို့အပြင်။ ကထာ၊ အဋ္ဌကထာတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုတ်၏ အဖွင့်တို့သည်။ (တိဿော ကထာတိ တိဿော အဋ္ဌကထာ၊ သုတ္တဿ အတ္ထဝဏ္ဏနာတိအတ္ထော၊ အင်္ဂုတ္တရဋီကာကြီး)။ ဧကနာဠိကာ၊ ဧကနာဠိကအဖွင့်လည်းကောင်း။ စတုရဿာ၊ စတုရဿအဖွင့်လည်းကောင်း။ နိသိန္နဝတ္တိကာ၊ နိသိန္နဝတ္တိကအဖွင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဿော၊ သုံးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော အဖွင့်တို့တွင်။ ပါဠိံ၊ ပါဠိကို။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဧကေကပဒဿ၊ တစ်ခုတစ်ခုသော ပုဒ်၏။ အတ္ထကထနံ၊ အနက်ကို ဆိုခြင်းသည်။ ဧကနာဠိကာ နာမ၊ ဧကနာဠိကမည်၏။

ပဋိပက္ခံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဖို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ပဋိပက္ခဿ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖို့၏။ ဥပမံ၊ ဥပမာကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ သပက္ခံ၊ မိမိအဖို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ သပက္ခဿ၊ မိမိအဖို့၏။ ဥပမံ၊ ဥပမာကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ကထနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ စတုရဿာ နာမ၊ စတုရဿမည်၏။

ဝိသဘာဂဓမ္မဝသေနေဝ၊ သဘာဂမတူသော တရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးသို့။ ဂန္တွာ၊ ရောက်၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ သဘာဂဓမ္မဝသေနေဝ၊ သဘောတူသော တရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ပရိယောသာနဂမနံ၊ အဆုံးသို့ သွားခြင်းရောက်ခြင်းသည်။ နိသိန္နဝတ္တိကာ နာမ၊ နိသိန္နဝတ္တိကမည်၏။

ဘေဒကထာယ စ၊ ပကတိဖြစ်သော ဓာတ်အစရှိသော အစိတ်ကို ခွဲခြမ်း၍ ဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ တတွကထာယ စ၊ ပုဒ်၏ အနက်ကို ဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိယာယဝစနေဟိ စ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗံ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဧဝမာဒယော၊ ဤသို့ အစရှိသည်တို့သည်။ သံဝဏ္ဏနာပကာရာ၊ ဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့တည်း။ (ဤသို့ပေး)။

တေသမ္ပိ၊ ထိုဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့၏လည်း။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤဟာရတို့၌သာလျှင်။ အဝရောဓော၊ အတွင်းဝင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တေ၊ ထိုဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့ကို။ ဣဓ ဣမေသု ဟာရေသု၊ ဤဟာရတို့တွင်။ ကတိပယဟာရသင်္ဂဟိတာ၊ အနည်းငယ်သော ဟာရတို့ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေသံပိ၊ ထိုဖွင့်ဆိုပုံအပြားတို့၏လည်း။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤဟာရတို့၌သာလျှင်။ အဝရောဓော၊ အတွင်းဝင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

နယာနံ ပန၊ အတ္ထနယတို့၏ကား။ (ဧတပရမတာ၌ စပ်)။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒယော၊ ဥဂ္ဃဋိတညူအစရှိကုန်သော။ တယော ဧဝ၊ သုံးယောက်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝေနေယျာ၊ ဝေနေယျတို့သည်။ သစ္စာဘိသမယဘာဂိနော၊ သစ္စာကို သိခြင်းအဖို့ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဒတ္ထာယ စ၊ ထိုသစ္စာကို သိခြင်းအကျိုးငှာလည်း။ အတ္ထနယဒေသနာ၊ အတ္ထနယကို ဟောခြင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အတ္ထနယဒေသနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ဝေနေယျတ္တယဝသေနေဝ ဧတပရမတာသို့ ဆိုက်)။ သံကိလေသဝေါဒါနဓမ္မာနံ၊ သံကိလေသ၊ ဝေါဒါနတရားတို့၏။ (ပကာရ၌ စပ်)။ ယထာဝုတ္တမူလပဒဘေဒတော၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော မူလပုဒ်အပြားမှ။ ဝဍ္ဎေတွာ၊ ပွားစေ၍။ ဝိဘဇိတဗ္ဗပ္ပကာရေ၊ ဝေဖန်အပ်သော အပြားသည်။ သတိပိ၊ ရှိသော်လည်း။ တထာ၊ ထိုဝိဘဇိတဗ္ဗအပြားအားဖြင့်။ မူလပဒါနိ၊ မူလပုဒ်တို့ကို။ အဝဍ္ဎေတွာ၊ မပွားစေဘဲ။ ဝေနေယျတ္တယဝသေနေဝ၊ ဝေနေယျသုံးပါး၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဧတပရမတာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိခြင်းကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။

ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ နဝသု နဝသု ဧဝ၊ ကိုးခုစီသာဖြစ်ကုန်သော။ မူလပဒေသု၊ မူလပုဒ်တို့၌။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သံကိလေသဝေါဒါနဓမ္မာနံ၊ သံကိလေသ၊ ဝေါဒါနတရားတို့၏။ အန္တောဂဓဘာဝတော၊ အတွင်းဝင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တာနိ မူလပဒါနိ၊ ထိုမူလပုဒ်တို့ကို။ န ဝဍ္ဎေတဗ္ဗာနိ၊ မပွားစေအပ်ကုန်။ ဝေနေယျတ္တယာဓိကာရတော၊ ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးအပေါင်း၏ အရာဖြစ်သောကြောင့်။ န ဟာပေတဗ္ဗာနိ၊ မလျှော့စေအပ်ကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နယာနံ၊ နယတို့၏။ ဧတပရမတာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ကမ္မနယာနံ ပန၊ ကမ္မနည်းတို့၏ကား။ အာလောစနသမာနယနတော၊ ကြည့်ခြင်း၊ အညီအညွတ် ကောင်းစွာ ဆောင်ခြင်းမှ။ အညဿ၊ အခြားသော။ ပကာရန္တရဿ၊ အပြားအထူး၏။ အသမ္ဘဝတော၊ မဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ ဧတပရမတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိခြင်းကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဟေတွာဒီတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ဟေတွာဒီဟူသော ဤပုဒ်၌။ အာဒိသဒ္ဒေန၊ အာဒိပုဒ်ဖြင့်။ ဖလဘူမိဥပနိသာသဘာဂဝိသဘာဂလက္ခဏနယာဒယော၊ အကျိုး၊ ဘုံ၊ ဥပနိဿယအကြောင်း၊ သဘာဂတရား၊ ဝိသဘာဂတရားသဘော၊ နည်းအစရှိသည်တို့ကို။ ပရိဂ္ဂဟိတာ၊ သိမ်းဆည်းအပ်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယူအပ်ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုဟေတုဖလအစရှိသည်တို့တွင်။ ဟေတူတိ၊ ဟေတုဟူသည်ကား။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ယော ဟေတု၊ အကြင်ဟေတုကို။ ဓမ္မောတိပိ၊ ဓမ္မဟူ၍လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (အတ္တနော ဖလံ ဓာရေတီတိ ဓမ္မောဟူသော ဝစနတ္ထကြောင့် ဟေတုသည် ဓမ္မမည်သတည်း)။ သော ပန ဟေတု၊ ထိုဟေတုသည်ကား။ ပစ္စယဘာဝေန၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကဝိဓော စ၊ တစ်မျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကာရကော၊ ကာရကအကြောင်းလည်းကောင်း။ သမ္ပာပကော၊ သမ္ပာပကအကြောင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓော စ၊ နှစ်မျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ကာရကော၊ ကာရကလည်းကောင်း။ ဉာပကော၊ ဉာပကလည်းကောင်း။ သမ္ပာပကော၊ သမ္ပာပကလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓော စ၊ သုံးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဟေတုဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းလည်းကောင်း။ ပစ္စယဟေတု၊ ပစ္စယအကြောင်းလည်းကောင်း။ ဥတ္တမဟေတု၊ ဥတ္တမဟေတုလည်းကောင်း။ သာဓာရဏဟေတု၊ သာဓာရဏဟေတုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုဗ္ဗိဓော စ၊ လေးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပစ္စယဓမ္မော၊ ပစ္စည်းဖြစ်သော အကြောင်းတရားလည်းကောင်း။ ကုသလော၊ ကုသိုလ်လည်းကောင်း။ အကုသလော၊ အကုသိုလ်လည်းကောင်း။ သဒ္ဒေါ၊ သဒ္ဒါလည်းကောင်း။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဝိဓော စ၊ ငါးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တထာ၊ ထို့အပြင်။ သဘာဂဟေတု၊ သဘာဂအကြောင်းလည်းကောင်း။ အသဘာဂဟေတု၊ အသဘာဂအကြောင်းလည်းကောင်း။ အဇ္ဈတ္တိကဟေတု၊ အဇ္ဈတ္တိကအကြောင်းလည်းကောင်း။ ဗာဟိရဟေတု၊ ဗာဟိရအကြောင်းလည်းကောင်း။ ဇနကဟေတု၊ ဇနကအကြောင်းလည်းကောင်း။ ပရိဂ္ဂါဟကဟေတု၊ ဥပထမ္ဘကအကြောင်းလည်းကောင်း။ သာဓာရဏဟေတု၊ သာဓာရဏအကြောင်းလည်းကောင်း။ အသာဓာရဏဟေတု၊ အသာဓာရဏအကြောင်းလည်းကောင်း။ သမနန္တရဟေတု၊ သမနန္တရအကြောင်းလည်းကောင်း။ ပရမ္ပရဟေတု၊ ဥပနိဿယအကြောင်းလည်းကောင်း။ သဟဇာတဟေတု၊ သဟဇာတ်ဖြစ်သော အကြောင်းလည်းကောင်း။ အသဟဇာတဟေတု၊ သဟဇာတ်မဟုတ်သော အကြောင်းလည်းကောင်း။ သာသဝဟေတု၊ သာသဝအကြောင်းလည်းကောင်း။ အနာသဝဟေတု၊ အနာသဝအကြောင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ အနေကဝိဓော စ၊ အဖုံဖုံအမျိုးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဖလမ္ပိ၊ အကျိုးသည်လည်း။ ပစ္စယုပ္ပန္နဘာဝေန၊ အကျိုး၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကဝိဓဉ္စ၊ တစ်မျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဓိဂန္တဗ္ဗတောပိ၊ ရောက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ သမ္ပာပကဟေတုဝသေန၊ သမ္ပာပကအကြောင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဖလပရိယာယော၊ ဖလပရိယာယ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တေတဗ္ဗအဓိဂန္တဗ္ဗဘာဝတော၊ ပြီးစေအပ်သည်၏အဖြစ်၊ ရောက်အပ်သည်၏အဖြစ်အားဖြင့်။ ဒုဝိဓဉ္စ၊ နှစ်မျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဉာပေတဗ္ဗနိဗ္ဗတ္တေတဗ္ဗပတ္တဗ္ဗတော၊ သိအပ်သောအကျိုး၊ ပြီးစေအပ်သောအကျိုး၊ ရောက်အပ်သောအကျိုးအားဖြင့်။ တိဝိဓဉ္စ၊ သုံးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပစ္စယုပ္ပန္နဝိပါကကိရိယာဝစနတ္ထနိဗ္ဗာနဝသေန၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ ဝိပါက်၊ ကြိယာ၊ ဝစနတ္ထ၊ နိဗ္ဗာန်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဉ္စဝိဓဉ္စ၊ ငါးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဘာဂဟေတုနိဗ္ဗတ္တံ၊ သဘောတူသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သော အကျိုးလည်းကောင်း။ အသဘာဂဟေတုနိဗ္ဗတ္တံ၊ သဘောမတူသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်သော အကျိုးလည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒိဝသေန၊ ဤသို့ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကဝိဓဉ္စ၊ အဖုံဖုံအမျိုးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ လောကိယံ၊ လောကီအကျိုးလည်းကောင်း။ လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာအကျိုးလည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ အနေကဝိဓဉ္စ၊ အဖုံဖုံအမျိုးမျိုးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (တထာသဒ္ဒါဖြင့် ဣတိ ဧဝမာဒိနာ အနေကဝိဓဉ္စကို ယူသည်)။ တတ္ထ၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာအကျိုးတို့တွင်။ စတ္တာရိ၊ လေးခုကုန်သော။ သာမညဖလာနိ၊ သာမညဖိုလ်တို့သည်။ လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာအကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ လောကိယဖလံ၊ လောကီအကျိုးသည်။ ကာယိကဉ္စ၊ ကိုယ်၌ ဖြစ်သော အကျိုးလည်းကောင်း။ မာနသဉ္စ၊ စိတ်၌ ဖြစ်သော အကျိုးလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်မျိုးဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ ပဉ္စဒွါရိကံ၊ ပဉ္စဒွါရ၌ ဖြစ်သော အကျိုးသည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝသိဋ္ဌံ၊ ကြွင်းသော အကျိုးသည်။ မာနသံ၊ စိတ်၌ ဖြစ်သော အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယဉ္စ ဖလံ၊ အကြင်အကျိုးကိုလည်း။ တာယ တာယ သုတ္တဒေသနာယ၊ ထိုထိုသုတ်ဒေသနာဖြင့်။ သာဓေတဗ္ဗံ၊ ပြီးစေအပ်၏။ တဒပိ တမ္ပိဖလံ၊ ထိုအကျိုးသည်လည်း။ ဖလံ၊ ဖလမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။

ဘူမီပိ၊ ဘုံသည်လည်း။ သာသဝဘူမိ၊ သာသဝဘုံလည်းကောင်း။ အနာသဝဘူမိ၊ အနာသဝဘုံလည်းကောင်း။ သင်္ခတဘူမိ၊ သင်္ခတဘုံလည်းကောင်း။ အသင်္ခတဘူမိ၊ အသင်္ခတဘုံလည်းကောင်း။ ဒဿနဘူမိ၊ ဒဿနဘုံလည်းကောင်း။ ဘာဝနာဘူမိ၊ ဘာဝနာဘုံလည်းကောင်း။ ပုထုဇ္ဇနဘူမိ၊ ပုထုဇဉ်ဘုံလည်းကောင်း။ သေက္ခဘူမိ၊ သေက္ခဘုံလည်းကောင်း။ အသေက္ခဘူမိ၊ အသေက္ခဘုံလည်းကောင်း။ သာဝကဘူမိ၊ သာဝကဘုံလည်းကောင်း။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဘူမိ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဘုံလည်းကောင်း။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘူမိ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုံလည်းကောင်း။ ဈာနဘူမိ၊ ဈာနဘုံလည်းကောင်း။ အသမာဟိတဘူမိ၊ အသမာဟိတဘုံလည်းကောင်း။ ပဋိပဇ္ဇမာနဘူမိ၊ ပဋိပဇ္ဇမာနဘုံလည်းကောင်း။ ပဋိပ္ပန္နဘူမိ၊ ပဋိပ္ပန္နဘုံလည်းကောင်း။ ပဌမာဘူမိ၊ ပဌမာဘုံလည်းကောင်း။ ယာဝ စတုတ္ထီဘူမိ၊ စတုတ္ထဘုံတိုင်အောင်သော ဘုံလည်းကောင်း။ ကာမာဝစရဘူမိ၊ ကာမာဝစရဘုံလည်းကောင်း။ ယာဝ လောကုတ္တရဘူမိ၊ လောကုတ္တရာဘုံတိုင်အောင်သော ဘုံလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗဟုဝိဓာ၊ များစွာသော အပြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဘုံတို့တွင်။ ပရိတ္တမဟဂ္ဂတာ၊ ပရိတ္တမဟဂ္ဂတဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ သာသဝဘူမိ၊ သာသဝဘုံမည်၏။ အပ္ပမာဏာ၊ အပ္ပမာဏဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အနာသဝဘူမိ၊ အနာသဝဘုံမည်၏။ နိဗ္ဗာနဝဇ္ဇာ၊ နိဗ္ဗာန်သည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သဘာဝဓမ္မာ၊ သဘောတရားတို့သည်။ သင်္ခတဘူမိ၊ သင်္ခတဘုံမည်၏။ အပ္ပစ္စယာ၊ အကြောင်းကင်းကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပ္ပစ္စယဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အသင်္ခတဘူမိ၊ အသင်္ခတဘုံမည်၏။ ပဌမမဂ္ဂဖလဓမ္မာ၊ ရှေးဦးစွာသော မဂ်ဖိုလ်တရားတို့သည်။ ဒဿနဘူမိ၊ ဒဿနဘုံမည်၏။ အဝသိဋ္ဌမဂ္ဂဖလဓမ္မာ၊ ကြွင်းသော မဂ်ဖိုလ်တရားတို့သည်။ ဘာဝနာဘူမိ၊ ဘာဝနာဘုံမည်၏။ ဟီနမဇ္ဈိမာ ဓမ္မာ၊ ဟီန၊ မဇ္ဈိမတရားတို့သည်။ ပုထုဇ္ဇနဘူမိ၊ ပုထုဇဉ်ဘုံမည်၏။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ အရိယမဂ္ဂဓမ္မာ စ၊ အရိယမဂ်တရားတို့သည်လည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌိမာ၊ အောက်ဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးခုကုန်သော။ ဖလဓမ္မာ စ၊ ဖိုလ်တရားတို့သည်လည်းကောင်း။ သေက္ခဘူမိ၊ သေက္ခဘုံမည်၏။ အဂ္ဂဖလဓမ္မာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တရားတို့သည်။ အသေက္ခဘူမိ၊ အသေက္ခဘုံမည်၏။ သာဝကပစ္စေကဗုဒ္ဓဗုဒ္ဓဓမ္မာ၊ သာဝက၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ၊ သဗ္ဗညူဘုရားတို့၏ တရားတို့သည်။ သာဝကာဒိဘူမိယော၊ သာဝကအစရှိသော ဘုံမည်ကုန်၏။ ဈာနဓမ္မာ၊ ဈာန်တရားတို့သည်။ ဈာနဘူမိ၊ ဈာနဘုံမည်၏။ ဈာနဝဇ္ဇိတာ၊ ဈာန်သည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အသမာဟိတဘူမိ၊ အသမာဟိတဘုံမည်၏။ မဂ္ဂဓမ္မာ၊ မဂ်တရားတို့သည်။ ပဋိပဇ္ဇမာနဘူမိ၊ ပဋိပဇ္ဇမာနဘုံမည်၏။ ဖလဓမ္မာ၊ ဖိုလ်တရားတို့သည်။ ပဋိပန္နဘူမိ၊ ပဋိပန္နဘုံမည်၏။ “ပဌမာယ ဘူမိယာ ပတ္တိယာ”တိ အာဒိဝစနတော၊ “ပဌမာယ ဘူမိယာ ပတ္တိယာ”ဟူသော အစရှိသည့်စကားကြောင့်။ အပရိယာပန္နာ၊ ဝဋ်၌ အကျုံးမဝင်ကုန်သော။ (သပရိယာပန္နာဟု အချို့ပါဌ်ရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်)။ ဖလေန၊ ဖိုလ်နှင့်။ သဟ၊ အတူ။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ မဂ္ဂါ၊ မဂ်တို့သည်။ ပဌမာဒိဘူမိယော၊ ပဌမာအစရှိသော ဘုံမည်ကုန်၏။ ကာမာဝစရာဒိဓမ္မာ၊ ကာမာဝစရအစရှိသော တရားတို့သည်။ ကာမာဝစရာဒိဘူမိယော၊ ကာမာဝစရအစရှိသော ဘုံမည်ကုန်၏။ ယေ စ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့ကိုလည်း။ တေသံ တေသံ ဟာရနယာနံ၊ ထိုထိုဟာရနယတို့၏။ ပတိဋ္ဌာနဘာဝေန၊ တည်ရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သုတ္တေသု၊ သုတ်တို့၌။ နိဒ္ဓါရီယန္တိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။ တေပိ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်လည်း။ ဘူမိယော၊ ဘုံမည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဥပနိသာတိ၊ ဥပနိသာဟူသည်ကား။ ဗလဝကာရဏံ၊ အားကြီးစွာသော အကြောင်းတည်း။ ယော၊ အကြင် အကြောင်းကို။ ဥပနိဿယပစ္စယောတိ၊ ဥပနိဿယပစ္စယဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ယဉ္စ၊ အကြင် ဥပနိဿယအကြောင်းကိုလည်း။ သန္ဓာယ၊ အာရုံပြု၍။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ “ဒုက္ခူပနိသာ သဒ္ဓါ သဒ္ဓူပနိသံ သီလ’န္တိ၊ ယာဝ ဝိမုတ္တူပနိသံ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန”န္တိ၊ ဝိမုတ္တူပနိသံ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံဟူသည့်တိုင်အောင်သော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တစ်နည်းကား။ ဒုက္ခူပနိသာ ... သီလန္တိ၊ ဒုက္ခူပနိသာ ... သီလံဟူ၍။ အာရဘိတွာ၊ အစပြု၍။ ယာဝ ... ဒဿနန္တိ၊ ဝိမုတ္တူပ ... ဒဿနံဟူသည့်တိုင်အောင်သော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားသည်။ ဒုက္ခူပနိသာ၊ ဒုက္ခလျှင် အားကြီးစွာသော အကြောင်းရှိ၏။ သီလံ၊ သီလသည်။ သဒ္ဓူပနိသံ၊ သဒ္ဓါတရားလျှင် အားကြီးစွာသော အကြောင်းရှိ၏။ ဝိမုတ္တိဉာဏဒသနံ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်၏ အမြင်သည်။ ဝိမုတ္တူပနိသံ၊ ဖိုလ်တရားလျှင် အားကြီးစွာသော အကြောင်းရှိ၏။ အပိ စ၊ ထို့အပြင်။ ဥပနိသာတိ၊ ဥပနိသာဟူသည်ကား။ တသ္မိံ တသ္မိံ သမယေ သိဒ္ဓန္တေ၊ ထိုထိုသော အယူ၌။ တသ္မိံ တသ္မိံ၊ ထိုထိုသော သဘောရှိသော။ သမယေ၊ သမယဟု ဆိုအပ်သော။ သိဒ္ဓန္တေ၊ အယူ၌ ယူ၍။ ဟဒယဘူတံ၊ ဟဒယဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ အဗ္ဘန္တရံ၊ အတွင်း၌ဖြစ်သော တရားကို။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣဓာပိ၊ ဤအရာ၌လည်း။ နေတ္တိဟဒယံ၊ နေတ္တိ၏ အတွင်း၌ဖြစ်သော တရားကို။ ဥပနိသာတိ၊ ဥပနိသာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။

(ဤ၌ နေတ္တိဟဒယံနောင် ယံ တစ်ပုဒ်အချို့စာ၌ ကျလေ၏)။ ယံ နေတ္တိဟဒယံ၊ အကြင်နေတ္တိ၏ အတွင်း၌ဖြစ်သော တရားကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပရိဂ္ဂဏှန္တာ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်ကုန်သော။ ဓမ္မကထိကာ၊ ဓမ္မကထိကတို့သည်။ တသ္မိံ တသ္မိံ သုတ္တေ၊ ထိုထိုသုတ်၌။ အာဂတဓမ္မမုခေန၊ လာသော တရားကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သဗ္ဗဟာရနယယောဇနာယ၊ အလုံးစုံသော ဟာရနယတို့ကို ယှဉ်ခြင်းငှာ။ သမတ္ထာ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဧတံ နေတ္တိဟဒယံ၊ ဤနေတ္တိ၏ အတွင်း၌ဖြစ်သော တရားသည်။ ကိမ္ပန၊ အဘယ်နည်း။ ပကရဏပဒတ္ထသောဠသဿ၊ ကျမ်း၏ ပုဒ်အနက်တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးအပြားရှိသော။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓပဋ္ဌာနဝိဘင်္ဂသဟိတဿ၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးအပြားရှိသော သာသနပဋ္ဌာနတို့ကို ဝေဖန်ခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော။ တေတ္တိံသဝိဓဿ၊ သုံးဆယ့်သုံးပါးအပြားရှိသော။ ဧတဿေဝ၊ ထိုကျမ်း၏သာလျှင်။ ယဒိဒံ ယော အယံ ဝိသယော၊ အကြင်အရာကို။ နိမိတ္တဝိဘာဂေန၊ နိမိတ်ဝေဖန်ခြင်းနှင့်။ (နိမိတ္တဉ္စ ဝိဘာဂေါ စ နိမိတ္တဝိဘာဂေါဟု ဒွန်ပြု)။ သဟ၊ အတူ။ အသင်္ကရတော၊ မရောယှက်သောအားဖြင့်။ ဝဝတ္တိတော၊ မှတ်အပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပိုင်းခြားအပ်၏။ နိမိတ္တဝိဘာဂေန၊ နိမိတ်ဝေဖန်ခြင်းနှင့်။ သဟ၊ အတူ။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ယဒိဒံ ယော အယံ ဝိသယော၊ အကြင်အရာကို။ အသင်္ကရတော၊ မရောယှက်သောအားဖြင့်။ ဝဝတ္တိတော၊ မှတ်အပ်၏။ အယံ ဝိသယော၊ ဤအရာသည်။ နေတ္တိဟဒယံ၊ နေတ္တိဟဒယမည်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

ဣဒံ အယံ ဝိသယော၊ ဤအရာသည်။ သေယျထာ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ဒေသနာဟာရ၏။ အဿာဒါဒယော၊ အဿာဒ်အစရှိသည်တို့သည်။ ဝိသယော၊ အရာတည်း။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တဿ၊ ထိုဒေသနာဟာရ၏။ အဿာဒါဒိဝိဘာဝနလက္ခဏတ္တာ၊ အဿာဒ်အစရှိသည်ကို ဝေဖန်ခြင်း လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တဿ၊ ထိုဒေသနာဟာရအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုဒေသနာဟာရ၏။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒ်လည်းကောင်း။ သုခံ၊ ချမ်းသာလည်းကောင်း။ သောမနဿံ၊ သောမနဿလည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသည်သည်။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းတည်း။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏာဒိ၊ ဣဋ္ဌာရုံအစရှိသည်သည်။ တဿ၊ ထိုဒေသနာဟာရ၏။ နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်တည်း။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ ဒေသနာဟာရဝိစယဟာရနိဒ္ဒေသဝဏ္ဏနာယံ၊ ဒေသနာဟာရနိဒ္ဒေသ၊ ဝိစယဟာရနိဒ္ဒေသအဖွင့်၌။ ဝိတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။ ပကာသိတော ဧဝ၊ ပြအပ်ပြီးလျှင်ကတည်း။ အာဝဋ္ဋဟာရော၊ အာဝဋ္ဋဟာရသည်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတဓမ္မဿ၊ လာသောတရား၏။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနဝိသယော၊ သဘာဂတရား၊ ဝိသဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်းလျှင် အရာရှိ၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တဒုဘယအာဝဋ္ဋနလက္ခဏတ္တာ၊ ထိုသဘာဂတရား၊ ဝိသဘာဂတရားနှစ်ပါးတို့ကို လည်စေခြင်း လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ပရိဝတ္တနဟာရော၊ ပရိဝတ္တနဟာရသည်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အာဂတဓမ္မာနံ၊ လာသောတရားတို့၏။ ပစ္စနီကဓမ္မဝိသယော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားလျှင် အရာရှိ၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ပဋိပက္ခဓမ္မပရိဝတ္တနလက္ခဏတ္တာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို လည်စေခြင်း လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ပဒဋ္ဌာနပရိက္ခာရေသု၊ ပဒဋ္ဌာန၊ ပရိက္ခာရတို့တွင်။ အာသန္နကာရဏဉ္စ၊ အာသန္နအကြောင်းသည်လည်းကောင်း။ ဥပနိဿယကာရဏဉ္စ၊ ဥပနိဿယအကြောင်းသည်လည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနမည်၏။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းသည်။ ပရိက္ခာရော၊ ပရိက္ခာရမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဧတေသံ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန၊ ပရိက္ခာရတို့၏။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။

(စ သဒ္ဒါကား ပက္ခန္တရဇောတက)။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာ၊ သဘာဂ၊ ဝိသဘာဂတရားတို့ကို။ (ဝေဒိတဗ္ဗာ၌ ပကတိကံ)။ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုတရားတို့၏။ အနုကူလပဋိကူလဓမ္မာ၊ အနုကူလတရား၊ ပဋိကူလတရားတို့ကို။ (ဝေဒိတဗ္ဗာ၌ ဝိကတိကံ)။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ယထာ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်သနည်းဟူမူကား။ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပသည်။ သဘာဂေါ၊ သဘာဂတည်း။ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပေါ၊ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပသည်။ ဝိသဘာဂေါ၊ ဝိသဘာဂတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော တရားကို။ သဘာဂဝိသဘာဂတော၊ သဘာဂ၊ ဝိသဘာဂအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

လက္ခဏန္တိ၊ လက္ခဏာဟူသည်ကား။ သဘာဝေါ၊ သဘာဝတည်း။ သော သဘာဝေါ၊ ထိုသဘာဝကို။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနယတို့၏။ နိဒ္ဒေသေ၊ နိဒ္ဒေသ၌။ ဝိဘာဝိတော ဧဝ၊ ပြအပ်ပြီးလျှင်တည်း။

ဟေတုအာဒိဝိသေသဝိနိမုတ္တံ၊ ဟေတုအစရှိသော အထူးမှလွတ်သော။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနယတို့၏။ ယောဇနာနိဗန္ဓနံ၊ ယှဉ်ခြင်းနှင့် စပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယှဉ်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယှဉ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ယံ ပန ဧတံ ဓမ္မဇာတံ၊ အကြင်တရားအပေါင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။ နယော၊ နယမည်၏။ တဿ ဝစနဿ၊ ထိုစကား၏။ သာဓကံ၊ ပြီးစီးစေတတ်သော။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အာစရိယော၊ အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်။ ယထာ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အာဟ၊ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ လက္ခဏဟာရေ၊ လက္ခဏာဟာရ၌။ “ဧဝံ ... သာမညတော စာ”တိ အာဒိ၊ “ဧဝံ ... သာမညတော စ”ဟူသောအစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိစယေန ဟာရေန၊ ဝိစယဟာရဖြင့်။ ဝိစိနိတွာ၊ စူးစမ်းရှာဖွေ၍။ ယုတ္တိဟာရေန၊ ယုတ္တိဟာရဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ သောဓနဟာရာဒီသု၊ သောဓနဟာရအစရှိသည်တို့၌။ သုဒ္ဓေါ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ အာရမ္ဘော၊ အစပြုခြင်းလည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုသည်။ ပဉှော၊ ပြဿနာလည်းကောင်း။ ဝိဿဇ္ဇိတော၊ ဖြေရှင်းပြီးလည်းကောင်း။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ဧဝမာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဧကတ္တာဒယော၊ ဧကတ္တနည်းအစရှိကုန်သော။ နယာပိ၊ နယတို့ကိုလည်း။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ နယောတိ၊ နယဟူ၍။ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟေတုဖလာဒီနိ၊ အကြောင်းအကျိုးအစရှိသည်တို့ကို။ ဥပဓာရေတွာ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်၍။ နေသံ၊ ထိုအကြောင်းအကျိုးအစရှိသည်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ တတ္ထ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုထိုသုတ်၌။ လဗ္ဘမာနပဒတ္ထနိဒ္ဓါရဏမုခေန၊ ရအပ်သော အဿာဒ်အစရှိသော ဟာရ၏ ပဒတ္ထကို ထုတ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ယထာလက္ခဏံ၊ လက္ခဏာအားလျော်စွာ။ ဧတေ ဟာရာ စ၊ ဤဟာရတို့သည်လည်းကောင်း။ ဧတေ နယာ စ၊ ဤနယတို့သည်လည်းကောင်း။ ယောဇေတဗ္ဗာနိ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။

ဝိသေသတော ပန၊ အထူးအားဖြင့်ကား။ ပဒဋ္ဌာနပရိက္ခာရာ၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရ၊ ပရိက္ခာရဟာရတို့ကို။ ဟေတုဝသေန၊ အကြောင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ ဒေသနာဝိစယစတုဗျူဟသမာရောပနာ၊ ဒေသနာ၊ ဝိစယ၊ စတုဗျူဟ၊ သမာရောပနာတို့ကို။ ဟေတုဖလဝသေန၊ အကြောင်း၊ အကျိုး၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝေဝစနပညတ္တိဩတရဏသောဓနာ၊ ဝေဝစန၊ ပညတ်၊ ဩတရဏ၊ သောဓနာတို့ကို။ ဖလဝသေနေဝ၊ အကျိုး၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကေစိ၊ အချို့သောသူတို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဝိဘတ္တိ၊ ဝိဘတ္တိဟာရကို။ ဟေတုဘူမိဝသေန၊ ဟေတု၊ ဘူမိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ ပရိဝတ္တော၊ ပရိဝတ္တကို။ ဝိသဘာဂဝသေန၊ ဝိသဘာဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ အာဝဋ္ဋော၊ အာဝဋ္ဋကို။ သဘာဂဝိသဘာဂဝသေန၊ သဘာဂ၊ ဝိသဘာဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ လက္ခဏယုတ္တိအဓိဋ္ဌာနာ၊ လက္ခဏာ၊ ယုတ္တိ၊ အဓိဋ္ဌာနာတို့ကို။ နယဝသေန၊ နည်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤကား ပရိသမာပနတည်း။ ဧတ္တာဝတာ ဧတ္တကေန ဝစနက္ကမေန စ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်လည်း။ “သာမညတော ... ဝိညုနာ”တိ၊ “သာမညတော ... ဝိညုနာ”ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်ဂါထာဖြစ်သော စကားကို။ အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီးပြီ။ အယံ ဂါထာ၊ ဤဂါထာသည်။ ဝုတ္တတ္ထာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နိဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာ၊ နိဒ္ဒေသဝါရဖွင့်ဆိုချက်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

စာပိုဒ် ၅။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဟာရာဒယော၊ ဟာရအစရှိသည်တို့ကို။ သုခဂ္ဂဟဏတ္ထံ၊ လွယ်ကူစွာ သိမ်းယူနိုင်ရန်။ ဂါထာဗန္ဓဝသေန၊ ဂါထာဖြင့်ဖွဲ့ဆိုခြင်းအားဖြင့်။ သရူပတော၊ ကိုယ်တိုင်။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျယ်ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေသု၊ ထိုဟာရနယတို့တွင်။ ဟာရေ၊ ဟာရတို့ကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ပဋိနိဒ္ဒေသဝသေန၊ ပဋိနိဒ္ဒေသနည်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ရန်ငှာ။ “တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော”တိ အာဒိ၊ “ထိုဟာရတို့တွင် ဒေသနာဟာရဟူသည် အဘယ်နည်း”ဟူသော အစကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကတမောတိ၊ ကတမောဟူသည်ကား။ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာ၊ ဖြေလို၍မေးသော ပုစ္ဆာတည်း။ (နာမသတ်သော်လည်းပေး)။ ဒေသနာဟာရောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဒေသနာဟာရောဟူသော ဤစကားသည်။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗဓမ္မနိဒဿနံ၊ မေးအပ်သော တရားကို ပြကြောင်းဖြစ်သော စကားတည်း။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရကို။ နိဒ္ဒေသဝါရေ၊ နိဒ္ဒေသဝါရ၌။ သရူပတော၊ ကိုယ်တိုင်အားဖြင့်။ ကိဉ္စာပိ ဒဿိတော၊ ပြအပ်ပြီဖြစ်သော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ ပြအပ်လျှင်းမူလည်း။ ပဋိနိဒ္ဒေသဿ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသဝါရ၏။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “အဿာဒါဒီနဝတာ”တိ ဂါထံ၊ “အဿာဒါဒီနဝတာ”ဟူသော ဂါထာကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ ပစ္စာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။ အယံ ဒေသနာဟာရော၊ ဤဒေသနာဟာရောဟူသော သဒ္ဒါသည်။ ပုဗ္ဗာပရာပေက္ခော၊ ရှေ့နောက်ကို ငဲ့၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ငဲ့ခြင်းတို့တွင်။ ပုဗ္ဗာပေက္ခတ္တေ၊ ရှေ့ကို ငဲ့သည်၏ အဖြစ်၌။ (နိဂမနံ ဟောတိသို့ ဆိုက်)။ ပုဗ္ဗာပေက္ခတ္တေ၊ ရှေ့ကို ငဲ့သည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ၊ ရှိသော်။ “ကတမော ဒေသနာဟာရော”တိ၊ “ဒေသနာဟာရဟူသည် အဘယ်နည်း”ဟူ၍။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ “အဿာဒါဒီနဝတာ”တိ၊ “အဿာဒါဒီနဝတာ”ဟူ၍။ သရူပတော၊ ကိုယ်တိုင်အားဖြင့်။ ဒဿိတဿ၊ ပြအပ်သော အနက်၏။ နိဂမနံ၊ နိဂုံးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပရာပေက္ခတ္တေ ပန၊ နောက်ကို ငဲ့သည်၏ အဖြစ်၌ကား။ ပရာပေက္ခတ္တေ၊ နောက်ကို ငဲ့သည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ ပန၊ ရှိသော်ကား။ “အယံ ဒေသနာဟာရော၊ ဤဒေသနာဟာရသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ဒေသယတိ၊ ဖွင့်သနည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒေသနာကိရိယာယ၊ ဒေသနာကိရိယာ၏။ ကတ္တုနိဒ္ဒေသော၊ ကတ္တားကို ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေန၊ ထိုအယံ ဒေသနာဟာရော ကိံ ဒေသယတိဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ဒေသနာဟာရ၏။ အနွတ္ထသညတံ၊ အနက်သို့ အစဉ်လိုက်သော အမည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဒေသယတီတိ ပဒဿ၊ ဒေသယတိဟူသော ပုဒ်၏။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်၏။ ဝိတ္ထာရေတိ၊ ချဲ့၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အနေန၊ ဤဒေသနာဟာရသည်။ ဒေသေတဗ္ဗဓမ္မေ၊ ဖွင့်အပ်သော တရားတို့ကို။ သရူပတော၊ ကိုယ်တိုင်အားဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြကုန်သောကြောင့်။ “အဿာဒ”န္တိ အာဒိံ၊ “အဿာဒ”ဟူသောအစကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုပါဠိသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ထင်ရှားပြီးလျှင်ကတည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣတော၊ ဤပါဠိမှ။ ပရမ္ပိ၊ နောက်၌လည်း။ အဝုတ္တမေဝ၊ မဆိုအပ်သော ပုဒ်ကိုသာလျှင်။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ပေကုန်အံ့။ “ကတ္ထ ပန၊ အဘယ်၌။ အာဂတေ၊ လာကုန်သော။ အဿာဒါဒိကေ၊ အဿာဒ်အစရှိသည်တို့ကို။ အယံ ဟာရော၊ ဤဟာရသည်။ သံဝဏ္ဏေတိ၊ ဖွင့်သနည်း”။ ဣတိ အနုယောဂံ၊ ဤသို့သော စောဒနာခြင်းကို။ မနသိကတွာ၊ နှလုံးပြု၍။ ဒေသနာဟာရေန၊ ဒေသနာဟာရဖြင့်။ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗဓမ္မံ၊ ဖွင့်အပ်သော တရားကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီ”တိ အာဒိကံ၊ “ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမိ”ဟူသောအစရှိသော။ သဗ္ဗပရိယတ္တိဓမ္မသင်္ဂါဟကံ၊ အလုံးစုံသော ပရိယတ္တိတရားကို သင်္ဂြိုဟ်တတ်သော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဆဆက္ကဒေသနံ၊ ဆဆက္ကဒေသနာကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဆဆက္ကဒေသနာ၌။ သမဘိနိဝိဋ္ဌေ၊ ကောင်းစွာသိမ်းယူအပ်သော။ ဓမ္မန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ဓမ္မဟူသော ဤပုဒ်၌။ အယံ ဓမ္မသဒ္ဒေါ၊ ဤဓမ္မသဒ္ဒါသည်။ ပရိယတ္တိသစ္စသမာဓိပညာပကတိပုညာပတ္တိဉေယျာဒီသု၊ ပရိယတ္တိဟူသော အနက်၊ သစ္စာဟူသော အနက်၊ သမာဓိဟူသော အနက်၊ ပညာဟူသော အနက်၊ သဘောဟူသော အနက်၊ ကောင်းမှုဟူသော အနက်၊ အာပတ္တိဟူသော အနက်၊ သိအပ်သော တရားဟူသော အနက် အစရှိကုန်သော။ ဗဟူသု၊ များစွာကုန်သော။ အတ္ထေသု၊ အနက်တို့၌။ ဒိဋ္ဌပ္ပယောဂေါ၊ မြင်အပ်သော ပြယုဂ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထို့အတူ ထိုစကားသည်။ ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။” ဣဓ သာသနေ၊ ဤသာသနာ၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဓမ္မံ၊ ပရိယတ္တိတရားကို။ ပရိယာပုဏာတိ၊ သင်၏”။ ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ပရိယတ္တိယံ၊ ပရိယတ်၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “ဒိဋ္ဌဓမ္မော၊ မြင်အပ်သော သစ္စာရှိ၏။ ပတ္တဓမ္မော၊ ရောက်အပ်သော သစ္စာရှိ၏။” ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ သစ္စေ၊ သစ္စာ၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “တေ ဘဂဝန္တော၊ ထိုဝိပဿီအစရှိသော မြတ်စွာဘုရားတို့သည်။ ဧဝံဓမ္မာ၊ ဤသို့သော သမာဓိရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။” ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ သမာဓိမှိ၊ သမာဓိ၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “သစ္စံ၊ သစ္စာလည်းကောင်း။ ဓမ္မော၊ ပညာလည်းကောင်း။ ဓိတိ၊ လုံ့လလည်းကောင်း။ စာဂေါ၊ စွန့်ကြဲခြင်းလည်းကောင်း။” ဣတိ ဧဝမာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ပညာယံ၊ ပညာ၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဇာတိဓမ္မာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း သဘောရှိကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆာ၊ အလိုသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။” ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ပကတိယံ၊ သဘော၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “ဓမ္မော၊ ကုသိုလ်တရားသည်။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ဓမ္မစာရိံ၊ ကုသိုလ်တရားကို ကျင့်သောသူကို။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။” ဣတိ ဧဝမာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ပုညေ၊ ကောင်းမှု၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ အာပတ်တို့သည်။ ဥဒ္ဒေသံ၊ သရုပ်အားဖြင့် အကျဉ်းပြခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။” ဣတိ ဧဝမာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ အာပတ္တိယံ၊ အာပတ်၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ “ကုသလာ ဓမ္မာ အကုသလာ”တိ အာဒီသု၊ “ကုသလာ ဓမ္မာ အကုသလာ”ဟူသောအစရှိသည်တို့၌။ ဉေယျေ၊ သိအပ်သော တရား၌။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ ပရိယတ္တိယံ၊ ပရိယတ်၌။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဝေါတိ ဧတ္ထ ပန ပဒေ၊ ဝေါဟူသော ဤပုဒ်၌။ အယံ ဝေါ သဒ္ဒေါ၊ ဤဝေါသဒ္ဒါသည်။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဟန္ဒ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဝေါ၊ သင်တို့ကို။ ပဝါရေမိ၊ ဖိတ်၏။” ဣတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ဝေါဟူသော ဤပါဠိ၌။ ဥပယောဂတ္ထေ၊ ဒုတိယာအနက်၌။ အာဂတော၊ လာ၏။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သန္နိပတိတာနံ၊ စည်းဝေးကုန်သော။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ ဒွယံ၊ နှစ်ပါးသော ကိစ္စကို။ ကရဏီယံ၊ ပြုအပ်၏။ “(ဒွယံ၏ သရုပ်ကား ဓမ္မိယာ ဝါ ကထာ အရိယော ဝါ တုဏှိဘာဝေါကို ယူ)။ ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ကရဏတ္ထေ၊ ကရဏအနက်၌။ အာဂတော၊ လာ၏။

‘ဟိ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်။ ယေ အရိယာ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပရိသုဒ္ဓကာယကမ္မန္တာ၊ စင်ကြယ်သော ကိုယ်ဖြင့် ပြုအပ်သော အမှုရှိကုန်၏။” ဣတိ အာဒီသု၊ ဤအစရှိသည်တို့၌။ ပဒပူရဏေ၊ ပုဒ်ပြည့်ကာမျှ၌။ အာဂတော၊ လာ၏။ “အာရောစယာမိ ... ဘိက္ခဝေ”တိ အာဒီသု၊ “အာရောစယာမိ ... ဘိက္ခဝေ”ဟူသောအစရှိသည်တို့၌။ သမ္ပဒါနတ္ထေ၊ သမ္ပဒါနအနက်၌။ အာဂတော၊ လာ၏။ ဣဓာပိ၊ ဤအရာ၌လည်း။ သမ္ပဒါနတ္ထေ ဧဝ၊ သမ္ပဒါနအနက်၌သာလျှင်။ အာဂတော၊ လာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

ဘိက္ခနသီလတာဒိဂုဏယောဂေန၊ တောင်းခြင်း အလေ့ရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသော ဂုဏ်နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဘိက္ခူ၊ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ ဘိန္နကိလေသတာဒိဂုဏယောဂေန၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော ကိလေသာရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသော ဂုဏ်နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဘိက္ခူ၊ မည်ကုန်၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ သံသာရေ၊ ၌။ ဘယံ၊ ကို။ ဣက္ခန္တိ၊ ရှုတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခူ၊ မည်ကုန်၏။ ဘိက္ခဝေတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ တို့ကို။ အာလပနံ၊ ခေါ်သော စကားတည်း။ တေန၊ ထိုဘိက္ခဝေဟူသော စကားဖြင့်။ ဝါ၊ ထိုသို့ ခေါ်ခြင်းဖြင့်။ တေ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ ဓမ္မဿဝနေ၊ တရားနာခြင်း၌။ နိယောဇေန္တော၊ တိုက်တွန်းတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။ မုခါဘိမုခံ၊ မျက်နှာသို့ ရှေ့ရှုသည်ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဒေသေဿာမီတိ၊ ကား။ ကထေဿာမိ၊ အံ့။ တေန၊ ထိုဒေသေဿာမိဟူသော စကားဖြင့်။ အဟံ၊ သည်။ ဓမ္မိဿရတာယ၊ တရားကို အစိုးရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တုမှေ၊ တို့ကို။ အညံ၊ သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အမှုကို။ န ကာရေယျာမိ၊ မပြုစေအံ့။ အနာဝရဏဉာဏေန၊ အနာဝရဏဉာဏ်ဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ သော။ ဉေယျဓမ္မံ၊ ဉေယျဓံတရားကို။ (သဗ္ဗညေယျဓမ္မေ’ဟုလည်း ပါဌ်ရှိ၏)။ ပစ္စက္ခကာရိတာယ ပန၊ မျက်မှောက်ပြုပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပဝတ္တိယမာနံ၊ ဟောလတ္တံ့သော။ ဓမ္မဒေသနံ၊ ကို။ ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်ခံတော်မူ၏။ အာဒိကလျာဏန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အာဒိမှိ၊ အစ၌။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းသော။ အာဒိကလျာဏံ၊ အစ၌ ကောင်းသော။ (ဝိသေသျကို ငဲ့၍ ဝိသေသနပေးသည်)။ ဝါ၊ ကား။ ဧတဿ ဓမ္မဿ၊ အား။ အာဒိကလျာဏံ၊ အစ၌ ကောင်းခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာဒိကလျာဏံ၊ မည်၏။ ဒေသပဒဒွယေပိ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်နှစ်ခုတို့၏ အပေါင်း၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ကိုသာလျှုင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုအာဒိကလျာဏ အစရှိသည်တို့တွင်။ သီလေန၊ ဖြင့်။ အာဒိကလျာဏံ၊ အစ၌ ကောင်းခြင်းရှိ၏။ ဝါ၊ အစ၌ ကောင်း၏။ (ရှေးဝိကပ်အတိုင်းပေးသည်)။ သမာဓိနာ၊ ဖြင့်။ မဇ္ဈေကလျာဏံ၊ ၏။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ ပရိယောသာနကလျာဏံ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓသုဗုဒ္ဓတာယ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ ကောင်းသော ဘုရားဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အာဒိကလျာဏံ၊ ၏။ ဓမ္မသုဓမ္မတာယ၊ တရားတော်၏ ကောင်းသော တရားဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ မဇ္ဈေကလျာဏံ၊ ၏။ သံဃသုပ္ပဋိပတ္တိယာ၊ သံဃာ၏ ကောင်းသော အကျင့်ဖြင့်။ ပရိယောသာနကလျာဏံ၊ ၏။

အထ ဝါ၊ ကား။ ဥဂ္ဃဋိတညုဝိနယနေန၊ ဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆုံးမခြင်းဖြင့်။ အာဒိကလျာဏံ၊ ၏။ ဝိပဉ္စိတညုဝိနယနေန၊ ဖြင့်။ မဇ္ဈေကလျာဏံ၊ ၏။ နေယျပုဂ္ဂလဝိနယနေန၊ ဖြင့်။ ပရိယောသာနကလျာဏံ၊ ၏။ အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤနောက် အနက်ကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။

အတ္ထသမ္ပတ္တိယာ၊ အနက်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ သာတ္ထံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ အနက်နှင့် ပြည့်စုံသော။ (သဒ္ဒါ၏ သမ္ပတ္တိအနက်၌ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အတ္ထသမ္ပတ္တိယာ သာတ္ထံဟု ဖွင့်သည်)။ ဗျဉ္ဇနသမ္ပတ္တိယာ၊ သဒ္ဒါနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ သဗျဉ္ဇနံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ သဒ္ဒါနှင့် ပြည့်စုံသော။

ဝါ၊ ကား။ သင်္ကာသနာဒိဆအတ္ထပဒသမာယောဂတော၊ သင်္ကာသနအစရှိသော အတ္ထပဒခြောက်ပါးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ သာတ္ထံ၊ အနက်နှင့် ပြည့်စုံသော။ အက္ခရာဒိဆဗျဉ္ဇနပဒသမာယောဂတော၊ အက္ခရာ အစရှိသော ဗျဉ္ဇနပဒခြောက်ပါးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ သဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါနှင့် ပြည့်စုံသော။ အယမေဝ စ အတ္ထော၊ ဤနောက်အနက်ကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဥပနေတဗ္ဗာဘာဝတော၊ ထည့်အပ်သော ဝေါဒါန်အနက် မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကန္တေန၊ ဖြင့်။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကေဝလပရိပုဏ္ဏံ၊ အလုံးစုံ ပြည့်စုံသော။ (ဥပနေတဗ္ဗဿ၊ အဘာဝတောတိ ပက္ခိပိတဗ္ဗဿ ဝေါဒါနတ္ထဿ အဝုတ္တဿ အဘာဝတော၊ သာရတ္ထဒီပနီဋီကာ)။ အပနေတဗ္ဗာဘာဝတော၊ ပယ်အပ်သော သံကိလေသတရား မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။ (အပနေတဗ္ဗဿာတိ သံကိလေသဓမ္မဿ၊ ၎င်းဋီကာ)။ ဝါ၊ ကား။ သီလာဒိပဉ္စဓမ္မက္ခန္ဓပါရိပူရိယာ၊ သီလ အစရှိသော ငါးပါးသော ကျေးဇူးတရားတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ သော။ စတုရောဃနိတ္ထရဏာယ၊ လေးပါးသော ဩဃမှ ထုတ်ခြင်းငှာ။ ပဝတ္တိယာ စ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ လောကာမိသနိရပေက္ခတာယ စ၊ လူတို့၏ အာမိသကို မငဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ သော။ ဗြဟ္မံ သေဋ္ဌံ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ စရိယံ၊ ကို။ (လှမ်း၍ ပေးသည်)။ ဝါ၊ ကား။ ဗြဟ္မူနံ သေဋ္ဌာနံ၊ မြတ်ကုန်သော။ အရိယာနံ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ စရိယံ၊ အကျင့်ကို။ သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟံ၊ သိက္ခာသုံးပါးအပေါင်းဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်သော။ သာသနံ၊ သာသနာဟု ဆိုအပ်သော။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ ဝါ၊ မြတ်သော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အကျင့်ကို။ ပကာသိဿာမိ ပရိဒီပယိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဒေသိတော စ၊ ဟောအပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ (ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမိကို ရည်သည်)။ ပကာသိတော စ၊ သည်လည်းဖြစ်သော။ (ဗြဟ္မစရိယံ ပကာသယိဿာမိကို ရည်သည်)။ သာသနဓမ္မော၊ သာသနာတည်းဟူသော တရားသည်။ ယေသံ အဿာဒါဒီနံ၊ အကြင်အဿာဒ အစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿနဝသေန၊ ဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ၏။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ၏။ ဝိသယဘူတာ၊ အရာဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ တေ အဿာဒါဒယော၊ တို့ကို။ ယတ္ထ ယတ္ထ ပါဌေ၊ အကြင် အကြင်သို့သော ပါဠိ၌။ သဝိသေသံ၊ အထူးနှင့် တကွ။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ တတော တတော၊ ထိုထိုသို့သော ပါဠိမှ။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ၍။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤဒေသနာဟာရ၌။ အာနေတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ကတမော အဿာဒေါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကာမန္တိ၊ ကား။ မနာပိယရူပါဒိံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော ရူပါရုံ အစရှိသော။ တေဘူမကဓမ္မသင်္ခါတံ၊ တေဘူမကတရားဟု ဆိုအပ်သော။ ဝတ္ထုကာမံ၊ ကို။ ကာမယမာနဿာတိ၊ ကား။ ဣစ္ဆန္တဿ၊ အလိုရှိသော။ တဿ စေတံ သမိဇ္ဈတီတိ၊ ကား။ ကာမယမာနဿ၊ အလိုရှိသော။ တဿ သတ္တဿ၊ အား။ ကာမသင်္ခါတံ၊ ကာမဟု ဆိုအပ်သော။ တံ ဝတ္ထု၊ သည်။ စေ သမိဇ္ဈတိ၊ အကယ်၍ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်အံ့။ သော သတ္တော၊ သည်။ တံ၊ ကို။ သစေ လဘတိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဒ္ဓါ ပီတိမနော ဟောတီတိ၊ ကား။ ဧကံသေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ တုဋ္ဌစိတ္တော၊ နှစ်လိုသော စိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ လဒ္ဓါတိ၊ ကား။ လဘိတွာ၊ ၍။ မစ္စောတိ၊ ကား။ သတ္တော၊ သည်။ ယဒိစ္ဆတီတိ၊ ကား။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤပဋိနိဒ္ဒေသဝါရ၌။ သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းတည်း။ ဝိတ္ထာရော ပန၊ ကိုကား။ နိဒ္ဒေသေ၊ သဝါရ၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အယံ အဿာဒေါတိ၊ ကား။ ယာယံ အဓိပ္ပာယသမိဇ္ဈနာ၊ အကြင်အလို၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဣစ္ဆိတလာဘေ၊ အလိုရှိအပ်သော ဝတ္ထုကို ရခြင်းကြောင့်။ ယာယံ ပီတိမနတာ၊ အကြင် နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသော သူ၏ အဖြစ်ကို။ ယံ သောမနဿံ၊ အကြင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဤသို့ ပေး)။ အယံ၊ ဤအလို၏ ပြည့်စုံခြင်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသော သူ၏အဖြစ် ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ အဿာဒေတဗ္ဗတော၊ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဿာဒေါ၊ မည်၏။ (ဤကား ဆရာတို့၏ အနက်)။ အဓိပ္ပာယသမိဇ္ဈနာ၊ အလို၏ ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ဣစ္ဆိတလာဘေ၊ အလိုရှိအပ်သော ဝတ္ထုကို ရခြင်းကြောင့်။ ယာ ပီတိမနတာ၊ အကြင် နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသော သူ၏ အဖြစ်ကို။ ယံ သောမနဿံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အယံ၊ ဤနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသော သူ၏အဖြစ် ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ အဿာဒေတဗ္ဗတော၊ ကြောင့်။ အဿာဒေါ၊ မည်၏။

တဿ စေ ကာမယာနဿာတိ၊ ကား။ ကာမေ၊ အလိုရှိအပ်သော ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ဣစ္ဆမာနဿ၊ သော။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ ဝါ၊ ကား။ ကာမေန၊ ဖြင့်။ ယာယမာနဿ၊ သွားထသော။ ဝါ၊ ဖြစ်ထသော။ ဆန္ဒဇာတဿာတိ၊ ကား။ ဇာတတဏှဿ၊ ဖြစ်သောတဏှာရှိထသော။ ဇန္တုနောတိ၊ ကား။ သတ္တဿ၊ အား။ တေ ကာမာ ပရိဟာယန္တီတိ၊ ကား။ တေ ဝတ္ထုကာမာ၊ ထိုဝတ္ထုကာမတို့သည်။ ကေနစိ အန္တရာယေန၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အန္တရာယ်ကြောင့်။ စေ ဝိနဿန္တိ၊ အကယ်၍ ပျက်စီးကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ သလ္လဝိဒ္ဓေါဝ ရုပ္ပတီတိ၊ ကား။ အထ၊ ထိုသို့ ပျက်စီးကုန်သည်ရှိသော်။ အယောမယာဒိနာ၊ သံဖြင့် ပြီးသော အပြား အစရှိသော။ သလ္လေန၊ မြားဖြင့်။ ဝိဒ္ဓေါ ဝိယ၊ ပစ်အပ်သကဲ့သို့။ ပီဠိယတိ၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယံ အာဒီနဝေါတိ၊ ကား။ ကာမာနံ၊ ဝတ္ထုကာမတို့၏။ ယာယံ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ အကြင် ဖောက်ပြန် ပျက်စီးသည်၏ အဖြစ်ကို။ ကာမယာနဿ၊ အလိုရှိသော။ ဝါ၊ ကာမဖြင့် သွားသော။ သတ္တဿ၊ အား။ ယာ ရုပ္ပနာ ဒေါမနဿုပ္ပတ္တိ၊ အကြင် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်း နှလုံးမသာခြင်းကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ အယံ၊ ဤဝတ္ထုကာမတို့၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း ပျက်စီးခြင်း နှလုံးမသာယာခြင်းတည်းဟူသော ဒေါမနဿ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အာဒီနဝေါ၊ မည်၏။ (ဤကား ဆရာတို့၏ အနက်)။ ကာမာနံ၊ တို့၏။ ဝိပရိဏာမညထာဘာဝါ၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းကြောင့်။ ကာမယာနဿ၊ သော။ သတ္တဿ၊ အား။ ရုပ္ပနာ၊ နှိပ်စက်ခြင်းကြောင့်။ ယာ ဒေါမနဿုပ္ပတ္တိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အယံ၊ ဤဒေါမနဿ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အာဒီနဝေါ၊ မည်၏။

ယော ကာမေ ပရိဝဇ္ဇေတီတိ၊ ကား။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ ယထာဝုတ္တေ၊ ကုန်သော။ ကာမေ၊ တို့ကို။ တတ္ထ၊ ထိုကာမတို့၌။ ဆန္ဒရာဂဿ၊ ဆန္ဒရာဂကို။ ဝါ၊ အားကြီးသော ရာဂကို။ ဝိက္ခမ္ဘနေန ဝါ၊ ခွာသဖြင့်လည်းကောင်း။ သမုစ္ဆိန္ဒနေန ဝါ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်သဖြင့်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗဘာဂေန၊ အလုံးစုံသော အဖို့အားဖြင့်။ ဝဇ္ဇေတိ၊ ကြဉ်၏။ ယထာ ကိံ၊ အဘယ်ကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ သပ္ပဿ၊ မြွေဟောက်၏။ သိရော သိရံ၊ ဦးခေါင်းကို။ ပဒါ ပဒေန၊ ခြေဖြင့်။ ပရိဝဇ္ဇေတိ ဣဝ၊ ကြဉ်သကဲ့သို့တည်း။ (ဤသို့ ပေးဦး)။ သပ္ပဿေဝ ပဒါသိရောတိ၊ ကား။ ကောစိ၊ သော။ ပုရိသော၊ သည်။ ဇီဝိတုကာမော၊ အသက်ရှည်လိုသည်ဖြစ်၍။ ကဏှသပ္ပံ၊ မြွေဟောက်ကို။ ပဋိပထေ၊ ခရီးရင်ဆိုင်။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ အတ္တနော၊ ၏။ ပါဒေန၊ ဖြင့်။ တဿ၊ ထိုမြွေဟောက်၏။ သိရံ၊ ကို။ ပရိဝဇ္ဇေတိ ယထာ၊ ကြဉ်သကဲ့သို့။ သော မံ ... သမတိဝတ္တတီတိ၊ ကား။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ သဗ္ဗံ၊ သော။ လောကံ၊ ကို။ ဝိသရိတွာ၊ လွန်မြောက်၍။ ဌိတတ္တာ၊ တည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ လောကေ၊ ၌။ ဝိသတ္တိကာသင်္ခါတံ၊ ဟုဆိုအပ်သော။ ဣမံ တဏှံ၊ ကို။ သတိမာ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သမတိက္ကမတိ၊ လွန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဣဒံ နိဿရဏန္တိ၊ ကား။ ဝိသတ္တိကာသင်္ခါတာယ၊ သော။ တဏှာယ၊ ကို။ နိဗ္ဗာနာရမ္မဏေန၊ နိဗ္ဗာန်လျှင် အာရုံရှိသော။ အရိယမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ သမတိဝတ္တနံ၊ အကြင် လွန်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤတဏှာကို လွန်ခြင်းသည်။ နိဿရဏံ၊ မည်၏။

ခေတ္တန္တိ၊ ကား။ ကေဒါရာဒိခေတ္တံ၊ လယ် အစရှိသော လုပ်ခင်းကို။ ဝတ္ထုန္တိ၊ ကား။ ဃရဝတ္ထုအာဒိဝတ္ထုံ၊ အိမ်ရာ အစရှိသော အရာကို။ ဟိရညံ ဝါတိ၊ ကား။ ကဟာပဏသင်္ခါတဉ္စ၊ အသပြာဟု ဆိုအပ်သည်လည်း ဖြစ်ထသော။ သုဝဏ္ဏသင်္ခါတဉ္စ၊ ရွှေဟု ဆိုအပ်သည်လည်း ဖြစ်ထသော။ ဟိရညံ၊ အသပြာရွှေကို။ ဝါ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဝိကပ္ပနတ္ထော၊ ဝိကပ်အနက်ရှိ၏။ ဝါ၊ အထူးကြံခြင်းအနက်ရှိ၏။ သော ဝါ သဒ္ဒေါ၊ ကို။ သဗ္ဗပဒေသု၊ တို့၌။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ ဂဝါဿန္တိ၊ ကား။ ဂါဝေါ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ အဿေ စ၊ မြင်းတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂဝါဿံ၊ နွားမြင်းကို။ ဒါသပေါရိသန္တိ၊ ကား။ ဒါသေ စ၊ ကျွန်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ပေါရိသေ စ၊ အမှုလုပ်ယောကျ်ားတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒါသပေါရိသံ၊ ကျွန်အမှုလုပ်ယောကျ်ားကို။ ထိယောတိ၊ ကား။ ဣတ္ထိယော၊ တို့ကို။ ဗန္ဓူတိ၊ ကား။ ဉာတိဗန္ဓဝေါ၊ အဆွေအမျိုးတို့ကို။ ပုထူ ကာမေတိ၊ ကား။ အညေပိ ဝါ၊ တစ်ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ မနာပိယရူပါဒိကေ၊ နှစ်လိုဖွယ်ရှိသော ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော။ ဗဟူ၊ များစွာကုန်သော။ ကာမဂုဏေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ ယော နရော အနုဂိဇ္ဈတီတိ၊ ကား။ ယော သတ္တော၊ သည်။ အနု အနု၊ အဖန်တလဲလဲ။ အဘိကင်္ခတိ၊ အလွန်အလိုရှိ၏။ ပတ္ထေတိ၊ တောင့်တ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယံ အဿာဒေါတိ၊ ကား။ ခေတ္တာဒီနံ၊ လယ်အစရှိသည်တို့ကို။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ အနုဂိဇ္ဈနံ၊ အကြင်အဖန်တလဲလဲ တောင့်တခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အယံ၊ ဤအဖန်တလဲလဲ တောင့်တခြင်းသည်။ ဧတေန လောဘေန၊ ဖြင့်။ ဝတ္ထုကာမေ၊ တို့ကို။ အဿာဒေတိ၊ ၏။ ဣတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ ဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ မည်၏။

အဗလာ နံ ဗလီယန္တီတိ၊ ကား။ ခေတ္တာဒိဘေဒေ၊ လယ်အစရှိသည် အပြားရှိကုန်သော။ ကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ အနုဂိဇ္ဈန္တံ၊ အဖန်တလဲလဲ တောင့်တသော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ကုသလေဟိ၊ တို့သည်။ ပဟာတဗ္ဗတ္တာ၊ ကြောင့်။ အဗလသင်္ခါတာ၊ အားနည်းသည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ တို့သည်။ ဗလီယန္တိ အဘိဘဝန္တိ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ သဒ္ဓါဗလာဒိဝိရဟေန၊ သဒ္ဓါဗလ အစရှိသည်တို့မှ ကင်းခြင်းကြောင့်။ အဗလံ၊ နည်းသော အားရှိသော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ အဗလာ၊ အားနည်းကုန်သော။ ကိလေသာ၊ တို့သည်။ ဗလီယန္တိ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ အဗလတ္တာ၊ အားနည်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သဒ္ဓါဗလ အစရှိသည်မှ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဘိဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ မဒ္ဒန္တေနံ ပရိဿယာတိ၊ ကား။ ကာမဂိဒ္ဓံ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို တောင့်တ မက်မောသည်ဖြစ်၍။ ကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ပရိယေသန္တဉ္စ၊ ရှာသည်လည်းဖြစ်ထသော။ ရက္ခန္တဉ္စ၊ စောင့်ရှောက်သည်လည်းဖြစ်ထသော။ ဧနံ နရံ၊ ထိုသတ္တဝါကို။ သီဟာဒယော၊ ခြင်္သေ့ အစရှိကုန်သော။ ပါကဋပရိဿယာ စ၊ ထင်ရှားသော ဘေးရန်တို့သည်လည်းကောင်း။ ကာယဒုစ္စရိတာဒယော၊ ကုန်သော။ အပါကဋပရိဿယာ စ၊ မထင်ရှားသော ဘေးရန်တို့သည်လည်းကောင်း။ မဒ္ဒန္တိ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ တတော နံ ... ဒကန္တိ၊ ကား။ တတော တေဟိ ပါကဋာပါကဋပရိဿယေဟိ၊ ထိုထင်ရှားသော ဘေးရန် မထင်ရှားသော ဘေးရန်တို့သည်။ အဘိဘူတံ၊ နှိပ်စက်အပ်သော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ သို့။ ဇာတိအာဒိဒုက္ခံ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲသည်။ သမုဒ္ဒေ၊ ၌။ ဘိန္နနာဝံ၊ ကွဲသောလှေသို့။ ဥဒကံ၊ သည်။ အနွေတိ အနုဂစ္ဆတိ ဝိယ၊ အစဉ်လိုက်သကဲ့သို့။ အနွေတိ အနုဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယံ အာဒီနဝေါတိ၊ ကား။ တဏှာဒုစ္စရိတသံကိလေသဟေတုကော၊ တဏှာဒုစရိုက်တည်းဟူသော ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ယွာယံ ဇာတိအာဒိဒုက္ခာနုဗန္ဓော၊ အကြင်ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲ၏ အစဉ်မပြတ် လိုက်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ အယံ၊ ဤပဋိသန္ဓေနေခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲ၏ အစဉ်မပြတ်လိုက်ခြင်းသည်။ အာဒီနဝေါ၊ မည်၏။

တသ္မာတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာမဂိဒ္ဓဿ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို တောင့်တမက်မောသော သူအား။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဒုက္ခာနုဗန္ဓော၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အစရှိသောဆင်းရဲ၏ အစဉ်မပြတ် လိုက်ခြင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။ (ဤကား တသ္မာ၏ အနိယတ်ကို ဖော်ပြသည်)။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇန္တူတိ၊ ကား။ သတ္တော၊ သည်။ သဒါ သတောတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗရတ္တာပရရတ္တံ၊ ညဉ့်ယံ မိုးသောက်ယံ ကာလပတ်လုံး။ ဇာဂရိယာနုယောဂေန၊ နိုးကြားခြင်း လုံ့လဖြင့်။ သတော၊ သတိရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ကာမာနိ ပရိဝဇ္ဇယေတိ၊ ကား။ ဝိက္ခမ္ဘနဝသေန စ၊ ခွာသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သမုစ္ဆေဒဝသေန စ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြစ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ရူပါဒီသု၊ ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော။ ဝတ္ထုကာမေသု၊ တို့၌။ သဗ္ဗပ္ပကာရံ၊ အလုံးစုံသော အပြားရှိသော။ ကိလေသကာမံ၊ ကို။ အနုပ္ပါဒေန္တော၊ မဖြစ်စေမူ၍။ ကာမာနိ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇယေ၊ ပဇဟေယျ၊ စွန့်ရာ၏။ တေ ပဟာယ တရေ ဩဃန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားအားဖြင့်။ တေ ကာမေ၊ ထိုဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ပဟာယ၊ ၍။ တပ္ပဟာနကရအရိယမဂ္ဂေနေဝ၊ ထိုကာမတို့ကို ပယ်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အရိယမဂ်ဖြင့်သာလျှင်။ စတုဗ္ဗိဓမ္ပိ၊ ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဩဃံ၊ ကို။ တရေယျ၊ ကူးနိုင်ရာ၏။ တရိတုံ၊ ကူးအံ့သောငှာ။ သက္ကုဏေယျ၊ တတ်နိုင်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ နာဝံ သိဉ္စိတွာဝ ပါရဂူတိ၊ ကား။ ပုရိသော၊ သည်။ ဥဒကဂ္ဂဟဏေန၊ ရေယိုသဖြင့်။ ဂရုဘာရံ၊ လေးသော ဝန်ရှိပေသော။ နာဝံ၊ လှေ၌။ ဥဒကံ၊ ကို။ ဗဟိ၊ အပသို့။ သိဉ္စိတွာ၊ သွန်၍။ လဟုကာယ၊ ပေါ့သော။ နာဝါယ၊ ဖြင့်။ အပ္ပကသိရေနေဝ၊ မငြိုငြင်သဖြင့်သာလျှင်။ ပါရဂူ၊ ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်သည်။ ဘဝေယျ ယထာ၊ ဖြစ်ရာသကဲ့သို့။ ပါရံ၊ ကမ်းတစ်ဖက်သို့။ ဂစ္ဆေယျ ယထာ၊ ရောက်ရာသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ကိလေသူဒကဂရုကံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ရေဖြင့် လေးသော ဝန်ရှိသော။ အတ္တဘာဝနာဝံ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော လှေကို။ သိဉ္စိတွာ၊ သွန်၍။ လဟုကေန၊ ပေါ့သော။ အတ္တဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ပါရဂူ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ရောက်သည်။ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ အရဟတ္တပ္ပတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်သဖြင့်။ (အရဟတ္တုပ္ပတ္တိယာဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ အရဟတ္တဖိုလ် ဖြစ်သဖြင့် ပေး)။ အနုပါဒိသေသာယ၊ ကံကိလေသာသည် ဖြစ်စေအပ်သော ဝိပါက်ကမ္မဇရုပ်အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်မျှဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗာနေန၊ ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။ ပါရံ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော။ ပါရံ၊ ကမ်းတစ်ဖက်သို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဣဒံ နိဿရဏန္တိ၊ ကား။ ကာမပ္ပဟာနမုခေန၊ ကာမကို ပယ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ စတုရောဃံ၊ လေးပါးသော ဩဃကို။ တရိတွာ၊ ကူးမြောက်၍။ အနုပါဒိသေသာယ၊ သော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ ဖြင့်။ ယံ နိဗ္ဗာနံ၊ အကြင် ငြိမ်းခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤအနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်ဖြင့် ငြိမ်းခြင်းသည်။ သဗ္ဗသင်္ခတနိဿရဏတော၊ ခပ်သိမ်းသော သင်္ခတတရားတို့မှ ထွက်မြောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဿရဏံ၊ မည်၏။

ဓမ္မောတိ၊ ကား။ ဒါနာဒိပုညဓမ္မော၊ ဒါန အစရှိသော ကုသိုလ်တရားသည်။ ဟဝေတိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။ ရက္ခတိ ဓမ္မစာရိန္တိ၊ ကား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ်တရားကို။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ တံ ဓမ္မစာရိံ၊ ထိုကုသိုလ်တရားကို ကျင့်သော သူကို။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကဘေဒေန၊ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်သော အကျိုးမဲ့ တမလွန်၌ဖြစ်သော အကျိုးမဲ့ အပြားအားဖြင့်။ ဒုဝိဓတောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ အနတ္ထတော၊ အကျိုးမဲ့မှ။ ရက္ခတိ ပါလေတိ၊ စောင့်တတ်၏။ ဆတ္တံ မဟန္တံ ယထ ဝဿကာလေတိ၊ ကား။ ဝဿကာလေ၊ မိုးရွာသော ကာလ၌။ ဒေဝေ၊ မိုးသည်။ ဝဿန္တေ၊ ရွာသည်ရှိသော်။ ကုသလေန၊ လိမ္မာသော။ ပုရိသေန၊ သည်။ ဓာရိတံ၊ ဆောင်းအပ်သော။ မဟန္တံ၊ သော။ ဆတ္တံ၊ သည်။ တံ ပုရိသံ၊ ကို။ ဝဿတေမနတော၊ မိုးစွတ်ခြင်းမှ။ ရက္ခတိ ယထာ၊ စောင့်သကဲ့သို့။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တံ ဆတ္တံ၊ သည်။ အပ္ပမတ္တော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ ရက္ခန္တဉ္စ၊ စောင့်သော သူကိုလည်းကောင်း။ ဆာဒေန္တဉ္စ၊ မိုးသော သူကိုလည်းကောင်း။ ဝဿာဒိတော၊ မိုးစွတ်ခြင်း အစရှိသည်မှ။ ရက္ခတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဓမ္မောပိ၊ ကုသိုလ်တရားသည်လည်း။ အတ္တသမ္မာပဏိဓာနေန၊ မိမိကိုယ်စိတ်ကို ကောင်းစွာကျင့် ဆောက်တည်သဖြင့်။ အပ္ပမတ္တော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဓမ္မစရိယာယ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ကျင့်သဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ရက္ခန္တံ ယေဝ၊ စောင့်သော သူကိုသာလျှင်။ ရက္ခတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဧသာ...စာရီတိ ဧတေန ပဒေန၊ စာရီဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဝုတ္တမေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပါကဋတရံ၊ ထင်ရှားစွာ။ ကရောတိ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုပါဠိသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ သိလွယ်သလျှင်ကတည်း။ ဣဒံ ဖလန္တိ၊ ကား။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကေဟိ၊ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ အနတ္ထေဟိ စ၊ အကျိုးမဲ့တို့မှလည်းကောင်း။ သမ္ပရာယိကေဟိ၊ တမလွန်၌ဖြစ်ကုန်သော။ အနတ္ထေဟိ စ၊ တို့မှလည်းကောင်း။ ဓမ္မဿ၊ ၏။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ ရက္ခဏဉ္စ၊ အကြင် စောင့်ရှောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ရက္ခာဝသာနဿ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း၏ အဆုံးဖြစ်သော။ အဗ္ဘုဒယဿ၊ လွန်စွာသော အစီးအပွား၏။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ နိပ္ဖာဒနဉ္စ၊ အကြင် ပြီးခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤစောင့်ရှောက်ခြင်း လွန်စွာသော အစီးအပွား၏ ပြီးခြင်းသည်။ (ဖလံ၌ စပ်)။ နိဿရဏံ၊ ကို။ အနာမသိတွာ၊ မသုံးသပ်မူ၍။ ဒေသနာယ၊ သည်။ နိဗ္ဗတ္တေတဗ္ဗတာယ၊ ပြီးစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဖလံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

သဗ္ဗေ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သင်္ခတာ၊ အကြောင်းတရားတို့သည် ပေါင်း၍ ပြုပြင်အပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ အနတ္တာတိ၊ ကား။ ဧတေသံ၊ ထိုသင်္ခတတရားတို့အား။ အတ္တာကာရကဝေဒကသဘာဝေါ၊ ပြုပြင်တတ်သော သဘော ခံစားတတ်သော သဘောသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ မည်၏။ (အတ္တသဒ္ဒါကား သဘာဝအနက်ဟောတည်း။ ထို့ကြောင့် အတ္တာကို ကာရကဝေဒကသဘာဝေါဟု ဖွင့်သည်)။ ဝါ၊ ကား။ သယံ၊ သင်္ခတတရားတည်းဟူသော မိမိတို့သည်။ အတ္တာ၊ ပြုပြင်တတ် ခံစားတတ်သော သဘောသည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ယဒါ ပညာယ ပဿတီတိ၊ ကား။ ယသ္မိံ ကာလေ၊ ၌။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ဥဿုက္ကာပေန္တော၊ အားထုတ်သည်ဖြစ်၍။ အနတ္တာနုပဿနာသင်္ခါတာယ၊ အနတ္တာနုပဿနာဟု ဆိုအပ်သော။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဝါ၊ ရှု၏။ အထ နိဗ္ဗိန္ဒတိ ဒုက္ခေတိ၊ ကား။ အထ၊ ထိုသို့ မြင်သောအခါ၌။ အနတ္တာနုပဿနာယ၊ ဖြင့်။ (သုပရိဒိဋ္ဌတ္တာ၌ စပ်)။ ပုဗ္ဗေ ဧဝ၊ ၌သာလျှင်။ အနိစ္စတာဒုက္ခတာနံ၊ အနိစ္စအဖြစ် ဒုက္ခအဖြစ်တို့၏။ သုပရိဒိဋ္ဌတ္တာ၊ ကောင်းစွာ မြင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာဝသေန၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိပဿနာဂေါစရဘူတေ၊ ဝိပဿနာ၏ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ပဉ္စက္ခန္ဓဒုက္ခေ၊ ခန္ဓာငါးပါးတည်းဟူသော ဝဋ်ဆင်းရဲ၌။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။ နိဗ္ဗေဒံ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဧသ မဂ္ဂေါ ဝိသုဒ္ဓိယာတိ၊ ကား။ ဝုတ္တလက္ခဏာ၊ သော။ ယာ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧသ ဧသော၊ ဤနိဗ္ဗိဒါနုပဿနာသည်။ သဗ္ဗကိလေသဝိသုဇ္ဈနတော၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ စင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိသုဒ္ဓိသင်္ခါတဿ၊ ဝိသုဒ္ဓိဟု ဆိုအပ်သော။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ အစ္စန္တဝိသုဒ္ဓိယာ၊ စင်စစ် အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ စင်ရာစင်ကြောင်းဖြစ်သော။ အမတဓာတုယာ၊ သေခြင်းမရှိသော နိဗ္ဗာနဓာတ်၏။ မဂ္ဂေါ ဥပါယော၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယံ ဥပါယောတိ၊ ကား။ အနတ္တာနုပဿနာမုခေန၊ အနတ္တာနုပဿနာကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ သော။ ဝဋ္ဋသ္မိံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ နိဗ္ဗိန္ဒနံ၊ အကြင် ငြီးငွေ့ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ နိဗ္ဗိန္ဒနံ၊ သည်။ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ အရိယမဂ်နိဗ္ဗာန်၏။ ဝါ၊ ကို။ အဓိဂမဟေတုဘာဝတော၊ ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပါယော၊ မည်၏။

စက္ခု ... ပရိဝဇ္ဇယေတိ ဣမိဿာ ဂါထာယ၊ ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ စက္ခုမာ၊ မျက်စိအမြင်ရှိသော။ ပုရိသော၊ သည်။ ဝဟန္တေ၊ ရွက်ဆောင်နိုင်သော။ သရီရေ၊ ကိုယ်သည်။ ဝိဇ္ဇမာနေ၊ သော်။ ဝိသမာနိ၊ မညီညွတ်ကုန်သော။ ဘူမိပ္ပဒေသာနိ၊ မြေအရပ်တို့ကို။ ဝါ၊ ကား။ စဏ္ဍတာယ၊ ကြမ်းသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိသမေ၊ မညီညွတ်ကုန်သော။ ဟတ္ထိအာဒယော၊ တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇေတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ လောကေ၊ သတ္တလောက၌။ သပ္ပညော၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော။ ပုရိသော၊ သည်။ သပ္ပညာတာယ၊ ပညာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟိတာဟိတံ၊ အစီးအပွားရှိသည် အစီးအပွား မရှိသည်ကို။ ဇာနန္တော၊ သိသည်ဖြစ်၍။ ပါပါနိ လာမကာနိ၊ ကုန်သော။ ဒုစ္စရိတာနိ၊ တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ အယံ အာဏတ္တီတိ၊ ကား။ “ပါပါနိ၊ ယုတ်မာသော ဒုစရိုက်တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇေတဗ္ဗာနိ၊ ကြဉ်အပ်ကုန်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဓမ္မရာဇဿ၊ တရားမင်း ဖြစ်တော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ယာ အယံ အာဏာ၊ အကြင် တိုက်တွန်းခြင်း အာဏာအစီအရင်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤတိုက်တွန်းခြင်း အာဏာအစီအရင်သည်။ အာဏတ္တိ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ သီးသီး။ သုတ္တေသု၊ တို့၌။ အာဂတာ၊ ကုန်သော။ ဖလူပါယာဏတ္တိယော၊ ဖလ, ဥပါယ, အာဏတ္တိတို့ကို။ ဥဒါဟရဏဘာဝေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ဧကတော ဧတိဿာ ဂါထာယ၊ တစ်ခုသော ဂါထာ၌။ အာဂတာ၊ ကုန်သော။ တာ၊ ထိုဖလ ဥပါယ အာဏတ္တိတို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သုညတော”တိ ဂါထံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။ သုညတော လောကံ အဝေက္ခဿု မောဃရာဇာတိ အာဏတ္တီတိ၊ ဟူသည်ကား။ “မောဃရာဇ၊ မောဃရာဇ်မည်သော ရသေ့။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ သော။ သင်္ခါရလောကံ၊ ကို။ (ပဿသို့ ဆိုက်)။ အဝသဝတ္တိတာသလ္လက္ခဏဝသေန ဝါ၊ အလိုသို့ မလိုက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော မိမိလက္ခဏာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (အဝသဝတ္တိတာယ သလက္ခဏဝသေနဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဆင်ခြင်ပါ)။ တုစ္ဆဘာဝသမနုပဿနဝသေန ဝါ၊ အတ္တမှ ဆိတ်သည်၏ အဖြစ်ကို ရှုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သုညောတိ၊ ဆိတ်၏ဟူ၍။ ပဿ၊ ရှုလော့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဓမ္မရာဇဿ၊ တရားမင်းဘုရား၏။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားတော်သည်။ ဝိဓာနဘာဝတော၊ စီရင်တိုက်တွန်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာဏတ္တိ၊ မည်၏။ သဗ္ဗဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သတိကိရိယာယ၊ သတိကို ပြုခြင်းဖြင့်။ တံ သုညတာဒဿနံ၊ ထိုအတ္တမှ ဆိတ်သည်၏ အဖြစ် အချည်းနှီး၏ အဖြစ်ကို မြင်ခြင်းသည်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သဒါ သတောတိ ဥပါယော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အတ္တာနုဒိဋ္ဌိံ ဦဟစ္စာတိ၊ ကား။ ဝီသတိဝတ္ထုကံ၊ နှစ်ဆယ်သော ဝတ္ထုရှိသော။ သက္ကာယဒဿနံ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ နုတ်၍။ သမုစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်၍။

ဧဝံ မစ္စုတရော သိယာတိ၊ ဣဒံ ဖလန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တေန၊ သော။ ဝိဓိနာ၊ အစီအရင်ဖြင့်။ ယံ မစ္စုတရဏံ၊ အကြင် သေမင်း၏ အရာကို လွန်မြောက်ခြင်းသည်။ မစ္စုနော၊ ၏။ ယံ ဝိသယာတိက္ကမနံ၊ အကြင်အရာကို လွန်မြောက်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုသေမင်း၏ အရာကို လွန်မြောက်ခြင်း၏။ ယံ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါပဋိပဇ္ဇနံ၊ အကြင် ရှေးအဖို့ဖြစ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါပဋိပဇ္ဇနံ၊ သည်။ ဒေသနာယ၊ ၏။ ဖလံ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

အဿာဒါဒယော၊ တို့ကို။ သုတ္တေ၊ ၌။ ကတ္ထစိ၊ အချို့သော သုတ်၌။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ကတ္ထစိ၊ ၌။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗတာယ၊ ထုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ကတ္ထစိ၊ ၌။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ သီးသီး။ ကတ္ထစိ၊ ၌။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ဒဿိတာ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဖလာဒယော၊ တို့ကို။ န ဒဿိတာ၊ ကုန်။ ဖလာဒယော ပန၊ တို့ကိုကား။ သဗ္ဗတ္ထ၊ သော။ သုတ္တေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဂါထာသု ဝါ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဧကတော၊ တည်း။ ဒဿေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမဿ နယဿ၊ ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ သီးသီး။ ဥဒါဟရိတွာပိ၊ ထုတ်ပြီး၍လည်း။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “သုညတော လောက”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဧကတော၊ တည်း။ ဥဒါဟရဏံ၊ ထုတ်ခြင်းကို။ ကတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ အာသာဒါဒယော၊ တို့ကို။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အစရှိသည်တို့၌။ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂေန၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒေသနာဝိဘာဂံ၊ ဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ဘဂဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အဝယဝတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဥဂ္ဃဋိတံ ဃဋိတမတ္တံ၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့် မနောဒွါရိကဝိညာဉ် အစဉ်ဖြင့် အာရုံပြုကာမျှဖြစ်သော တရားကို။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ အကျဉ်းပြကာမျှဖြစ်သော တရားကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ (ဤသို့ လှမ်း၍ပေး)။ ဃဋိတမတ္တံ၊ သည်။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ သည်။ ဥဂ္ဃဋိတံ၊ မည်၏။ ယဿ ဓမ္မဿ၊ ၏။ နိဒ္ဒေသပဋိနိဒ္ဒေသာ၊ တို့ကို။ န ကတာ၊ ကုန်။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ မည်၏။ ဥဒ္ဒေသမတ္တေန၊ အကျဉ်းပြကာမျှဖြင့်။ သပ္ပဘေဒံ၊ အပြားနှင့် တကွဖြစ်သော။ သဝိတ္ထာရံ၊ အကျယ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဥဂ္ဃဋိတံ ဥစ္စလိတံ၊ လှုပ်စေကာမျှဖြစ်သော တရားကို။ ဥဋ္ဌပိတံ၊ ထစေကာမျှဖြစ်သော တရားကို။ ဥစ္စလိတံ၊ သည်။ ဝုဋ္ဌပိတံ၊ သည်။ ဥဂ္ဃဋိတံ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ တံ၊ ထိုလှုပ်စေကာမျှ ထစေကာမျှဖြစ်သော တရားကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ မည်၏။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ဒေသိယမာနော၊ ဟောအပ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားတော်သည်။ ဒေသကတော၊ တရားဟောသော ပုဂ္ဂိုလ်မှ။ ဒေသနာဘာဇနံ၊ ဒေသနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော တရားနာပုဂ္ဂိုလ်သို့။ သင်္ကမန္တော ဝိယ၊ ပြောင်းရွှေ့သကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧသ ဧသော ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥစ္စလိတမေဝ၊ လှုပ်စေကာ ထစေကာမျှသာဖြစ်သော။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားတော်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ စလိတမေဝ၊ ခွာသော အာသယသည်သာလျှင်။ ဝါ၊ တစ်နည်း လှုပ်သော အာသယသည်သာလျှင်။ ဥဂ္ဃဋိတံ၊ ဥဂ္ဃဋိတမည်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ ငါ ချဲ့လတ္တံ့။ သဿတာဒိအာကာရဿ၊ သဿတဒိဋ္ဌိ အစရှိသော အခြင်းအရာရှိသော။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဥစ္ဆေဒကိုသာ ယူ။ အနုလောမိက ယထာဘူတဉာဏ်ကို မယူလင့်)။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့၏။ အာသယဿ၊ အာသယ၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း အလို၏။ (စလနာယသို့ သွား)။ ဗုဒ္ဓါဝေဏိကာ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အသီးအသန့်သော သန္တာန်၌ ဖြစ်သော။ ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားဒေသနာသည်။ တင်္ခဏပတိတာ ဧဝ၊ ထိုခဏ၌ ကျ၍သာလျှင်။ (တင်္ခဏသဟိတာ ဧဝဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ထိုဟောသော ခဏနှင့်တကွ ဖြစ်၍သာလျှင်ပေး)။ စလနာယ၊ ခွာခြင်းငှာ။ ဝါ၊ တစ်နည်း လှုပ်ခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုသို့ ခွာသည် လှုပ်သည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ ပရာနုဝတ္တိယာ၊ အကြွင်းမဲ့ ပြတ်ခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ တသ္မိံ အာသယေ၊ ထိုအာသယသည်။ ဥဂ္ဃဋိတေ စလိတမတ္တေယေဝ၊ ခွာကာမျှ ဖြစ်သည်ရှိသော်သာလျှင်။ ဝါ၊ တစ်နည်း လှုပ်ကာမျှ ဖြစ်သည်ရှိသော်သာလျှင်။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဇာနာတိ အဝဗုဇ္ဈတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူမည်၏။

တတ္တကေနေဝ၊ ထိုမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော နိဿရဏမျှဖြင့်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်အား။ (ဝိဘတျန္တခံသည်)။ အတ္ထသိဒ္ဓိတော၊ အကျိုးပြီးခြင်းကြောင့်။ တဿ ဥဂ္ဃဋိတညုဿ၊ ထိုဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်အား။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏကို။ ဒေသေယတိ၊ ဟော၏။ ဝိပဉ္စိတံ ဝိတ္ထာရိတံ၊ ချဲ့အပ်သော အနက်ကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ အကျယ်ပြအပ်သော အနက်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဝိပဉ္စိတံ မန္ဒံ သဏိကံ၊ တဖြည်းဖြည်း။ ဝိပဉ္စိတံ၊ ကာလရှည်မြင့်စွာ။ မန္ဒံ၊ နှေးနှေး။ သဏိကံ၊ တဖြည်းဖြည်း။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်၏။ နာတိသင်္ခေပဝိတ္ထာရာယ၊ မကျဉ်းလွန်း မကျယ်လွန်းသော။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာဖြင့်။ တဿ၊ ထိုဝိပဉ္စိတညူပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ တစ်နည်း ထိုဝိပဉ္စိတညူပုဂ္ဂိုလ်၏။ အတ္ထသိဒ္ဓိတော၊ အကျိုးပြီးခြင်းကြောင့်။ တဿ ဝိပဉ္စိတညုဿ၊ ထိုဝိပဉ္စိတညူပုဂ္ဂိုလ်အား။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အာဒီနဝကိုလည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏကိုလည်းကောင်း။ ဒေသယတိ၊ ဟော၏။ ဓမ္မဿ၊ တရားတော်၏။ ပဋိနိဒ္ဒေသေန၊ ပဋိနိဒ္ဒေသဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အနက်သို့။ ဝါ၊ တစ်နည်း အကျိုးသို့။ နေတဗ္ဗော ပါပေတဗ္ဗော၊ ရောက်စေအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နေယျော၊ နေယျမည်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ မုဒိန္ဒြိယတာယ၊ နုန့်သော ဣန္ဒြေရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒုတိယဟိတ်၌ စပ်)။ ပဋိလောမဂ္ဂဟဏတော၊ ဆန့်ကျင်သောအားဖြင့် ယူတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နေတဗ္ဗော အနုနေတဗ္ဗော၊ အဖန်တလဲလဲ ဆုံးမအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နေယျော၊ နေယျမည်၏။ အနဝသေသေတွာဝ၊ အကြွင်းမရှိစေမူ၍သာလျှင်။ ဒေသနေန၊ ဟောသဖြင့်။ တဿ၊ ထိုနေယျပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ တစ်နည်း ထိုနေယျပုဂ္ဂိုလ်၏။ အတ္ထသိဒ္ဓိတော၊ အကျိုးပြီးခြင်းကြောင့်။ တဿ နေယျဿ၊ ထိုနေယျပုဂ္ဂိုလ်အား။ အဿာဒဉ္စ၊ အဿာဒကိုလည်းကောင်း။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အာဒီနဝကိုလည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏကိုလည်းကောင်း။ ဒေသယတိ၊ ဟော၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် သုံးယောက်ကို ဆိုသော စကား၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။ ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူမည်သနည်းဟူမူကား။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဥဒါဟဋဝေလာယ၊ အကျယ်ဟောသော ကာလနှင့်။ သဟ၊ အတူတကွ။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိခြင်းသည်။ ဝါ၊ တစ်နည်း သစ္စာလေးပါး တရား၏ ဉာဏ်နှင့်တကွ အညီအညွတ်ပေါင်းယှဉ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဓမ္မာဘိသမယောတိ စတုသစ္စဓမ္မဿ ဉာဏေန သဒ္ဓိံ အဘိသမယော၊ မဟာပဒါနသုတ်ဋီကာ)။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်သနည်းဟူမူကား။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောအပ်သော သုတ်၏။ အတ္ထေ၊ အနက်ကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ ဝိဘဇိယမာနေ၊ ဝေဖန်အပ်သည်ရှိသော်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နေယျော၊ နေယျမည်သနည်းဟူမူကား။ ဥဒ္ဒေသတော၊ ပါဠိသင်သော။ ပရိပုစ္ဆတော၊ အနက်ကို မေးသော။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော။ ကလျာဏမိတ္တေ၊ ကောင်းသော အဆွေခင်ပွန်းတို့ကို။ သေဝတော၊ မှီဝဲသော။ ဘဇတော၊ ဆည်းကပ်သော။ ပယိရုပါသတော၊ လုပ်ကျွေးသော။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ သစ္စာလေးပါးကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နေယျော၊ နေယျပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။

ပဒပရမော ပန၊ ပဒပရမပုဂ္ဂိုလ်ကိုကား။ ဧတ္ထ နေတ္တိယံ၊ ဤနေတ္တိယ၌။ ပဋိဝေဓဿ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း၏။ အဘာဇနံ၊ တည်ရာမဟုတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ န ဂဟိတော၊ မယူအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤဒေသနာဝိဘာဂ၌လည်း။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ (ဤသုံးချက်ကို အသီးအသီးယူ)။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ (ဤနှစ်ချက်ကို တစ်ပေါင်းတည်းယူ)။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ (ဤနှစ်ချက်လည်း တစ်ပေါင်းတည်း)။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ (ဤနှစ်ချက်လည်း တစ်ပေါင်းတည်း)။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ (ဤသုံးချက်လည်း တစ်ပေါင်းတည်းယူ)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတေ သတ္တ ပဋ္ဌာနနယာ၊ ဤခုနစ်ပါးသော ပဋ္ဌာနတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တေသု၊ ထိုခုနစ်ပါးသော နည်းတို့တွင်။ တတိယဆဋ္ဌသတ္တမာ၊ တတိယနည်း ဆဋ္ဌနည်း သတ္တမနည်းတို့ကို။ ဝေနေယျတ္တယဝိနယနေ၊ ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်းကို ဆုံးမခြင်း၌။ သမတ္ထတာယ၊ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။ ဣတရေ၊ ဤသုံးပါးမှ တစ်ပါးကုန်သော။ စတ္တာရော၊ လေးပါးသော နည်းတို့ကို။ န ဂဟိတာ၊ မယူအပ်ကုန်။

ဟိ သစ္စံ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ကထိတေန၊ ဟောအပ်သော။ ကေဝလေန၊ သက်သက်သော။ အဿာဒေန ဝါ၊ အဿာဒဖြင့်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေန ဝါ၊ အာဒီနဝဖြင့်လည်းကောင်း။ တဒုဘယေန ဝါ၊ ထိုအဿာဒ အာဒီနဝနှစ်ပါးဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝေနေယျဝိနယနံ၊ ဝေနေယျတို့ကို ဆုံးမခြင်းသည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့အား။ ပဟာနာဝစနတော၊ ပယ်ခြင်းကို မဟောသောကြောင့်တည်း။

ပဉ္စမောပိ၊ အဿာဒနိဿရဏဟူသော ပဉ္စမနည်းသည်လည်း။ အာဒီနဝါဝစနတော၊ အာဒီနဝကို မဟောခြင်းကြောင့်။ နိဿရဏဿ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း အရိယမဂ်နိဗ္ဗာန်၏။ အနုပါယော ဧဝ၊ အကြောင်းမဟုတ်သလျှင်တည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ စင်စစ် ထိုတရားတော်သည်သာလျှင်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝိမုတ္တိရသာ၊ ဝိမုတ္တိကိစ္စရှိသော။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာသည်။ ဝိမုတ္တိဉ္စ၊ ဝိမုတ္တိကိုလည်းကောင်း။ တဒုပါယဉ္စ၊ ထိုဝိမုတ္တိ၏ အကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ အနာမသန္တိ၊ မသုံးသပ်မူ၍။ န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေ စတ္တာရော နယာ၊ ဤလေးပါးသော နည်းတို့ကို။ အနုဒ္ဓဋာ၊ မထုတ်အပ်ကုန်။

ပဒပရမဿ၊ ပဒပရမဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ သံကိလေသဘာဂိယဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ဝါသနာဘာဂိယဖြစ်သော။ တဒုဘယဘာဂေ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သံကိလေသဝါသနာအဖို့၌။ ဌိတံ၊ တည်ရှိသော။ ဒေသနံ ဝါ၊ ဒေသနာကိုလည်းကောင်း။ (ဤကား သာမည)။ တာဒိသံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။ သုတ္တေကဒေသံ ဝါ၊ သုတ်တစိတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဂါထံ ဝါ၊ ဂါထာကိုလည်းကောင်း။ (ဤကား ဝိသေသ)။ ဧတေသံ နယာနံ၊ ထိုခုနစ်ပါးသော နည်းတို့၏။ ဥဒါဟရဏဘာဝေန၊ ဥဒါဟရဏ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သစေ ပန ဥဒ္ဓရတိ၊ အကယ်၍ ထုတ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ထုတ်သည်ရှိသော်။ သတ္တန္နမ္ပိ နယာနံ၊ ခုနစ်ပါးသော နည်းတို့ကိုလည်း။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ဝေနေယျဝိနယနံ၊ ဝေနေယျတို့ကို ဆုံးမခြင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုဝေနေယျသတ္တဝါတို့၏။ သန္တာနေ၊ သန္တာန်၌။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒနံ၊ ဖြစ်စေခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုအရိယမဂ်ကို ဖြစ်စေခြင်းသည်။ ယထာဝုတ္တေဟိ ဧဝ၊ ဟောအပ်ပြီးသော နည်းတို့ဖြင့်သာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ နယေဟိ၊ နည်းတို့ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝသေသေဟိ၊ ကြွင်းကုန်သော။ နယေဟိ၊ နည်းတို့ဖြင့်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣတရေ၊ ဤမှ တစ်ပါးသော လေးပါးသော နည်းတို့ကို။ ဣဓ၊ ဤဒေသနာဝိဘာဂ၌။ န ဝုတ္တာ၊ မဆိုအပ်ကုန်။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ ပေဋကေ၊ ပေဋက၌။ (ဤနှစ်ပုဒ်ကို။ ဝုတ္တံ၌ စပ်)။

‘တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒအာဒီနဝ အစရှိသည်တို့တွင်။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ပုရိသော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ယာနိ၊ အကြင် ကောင်းမှု မကောင်းမှုတို့ကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ တာနိ၊ ထိုကောင်းမှု မကောင်းမှု၏ အကျိုးတို့ကို။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ ပဿတိ၊ မြင်ရ၏။ ကလျာဏကာရီ၊ ကောင်းမှုကို ပြုသော သူသည်။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းကျိုးကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ပါပကာရီ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသော သူသည်။ ပါပကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုကောင်းကျိုး မကောင်းကျိုးတို့တွင်။ ကလျာဏကာရီ၊ ကောင်းမှုကို ပြုသောသူသည်။ ယံ ကလျာဏံ၊ အကြင်ကောင်းကျိုးကို။ ပစ္စနုဘောတိ၊ ခံစားရ၏။ အယံ၊ ဤကောင်းကျိုးသည်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်၏။ ပါပကာရီ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသောသူသည်။ ယံ ပါပံ၊ အကြင် မကောင်းကျိုးကို။ ပစ္စနုဘောတိ၊ ခံစားရ၏။ အယံ၊ ဤမကောင်းကျိုးသည်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။

အဋ္ဌိမေ ဘိက္ခဝေ ... လာဘောတိအာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုအဋ္ဌိမေ ဘိက္ခဝေ အစရှိသော ပါဠိ၌။ ဝုတ္တေသု၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ လောကဓမ္မေသု၊ လောကဓံတရားတို့တွင်။ လာဘော၊ လာဘ်ရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယသော၊ အခြံအရံ များခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သုခံ၊ ချမ်းသာခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ပသံသာ၊ ချီးမွမ်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤလာဘ်ရခြင်း အစရှိသည်သည်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒမည်၏။ အလာဘော စ၊ လာဘ်မရခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အယသော စ၊ အခြံအရံ မရှိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နိန္ဒာ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤလာဘ်မရခြင်း အစရှိသည်သည်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။

တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အာဒီနဝ အစရှိသည်တို့တွင်။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ပုညာနံ၊ ကောင်းမှုတို့၏။ သုခေါ၊ အလိုရှိအပ်သော။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဓိပ္ပါယော စ၊ အလိုသည်လည်း။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ခိပ္ပဉ္စ၊ လျင်စွာလည်း။ ပရမံ၊ မြတ်သော။ သန္တိံ၊ ငြိမ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ဝုတ္တေသု၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ပုညဝိပါကာဒီသု၊ ကောင်းမှု၏အကျိုး အစရှိသည်တို့တွင်။ ပုညာနံ၊ ကောင်းမှုတို့၏။ ယော ဝိပါကော စ၊ အကြင်အကျိုးသည်လည်းကောင်း။ ယာ အဓိပ္ပါယသမိဇ္ဈနာ စ၊ အကြင်အလို၏ ပြည့်စုံခြင်းသည် လည်းကောင်း။ ယံ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤကောင်းမှု၏အကျိုး အလို၏ပြည့်စုံခြင်း နိဗ္ဗာန်သည်။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ အပြည့်အစုံပေး။ ပုညဝိပါကအဓိပ္ပါယသမိဇ္ဈနာသည် အဿာဒ၊ နိဗ္ဗာန်သည် နိဿရဏမည်၏ဟု မှတ်လင့်)။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ မဟာပုရိသဿ၊ မြတ်သော ယောကျ်ား၏။ မဟာပုရိသလက္ခဏာနိ၊ မြတ်သော ယောကျ်ား၏ လက္ခဏာတို့သည်။ ဣမာနိ ဒွတ္တိံသ၊ ဤသုံးဆယ့်နှစ်ပါးတို့တည်း။ ယေဟိ မဟာပုရိသလက္ခဏေဟိ၊ အကြင်လက္ခဏာတို့နှင့်။ သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။ မဟာပုရိသဿ၊ မြတ်သောယောကျ်ား၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း အား။ ဒွေဝ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဂတိယော၊ ဖြစ်ခြင်းတို့သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အညာ၊ တစ်ပါးသော ဖြစ်ခြင်းသည်။ န နတ္ထိ၊ မရှိ။ အဂါရံ၊ အိမ်၌။ သစေ အဇ္ဈာဝသတိ၊ အကယ်၍ နေအံ့။ ရာဇာ စက္ကဝတ္တိ၊ စက္ကဝတေးမင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ရာထောင်သော လူ၏ဘောင်မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့။ သစေ ပဗ္ဗဇ္ဇတိ၊ အကယ်၍ ရောက်အံ့။ လောကေ၊ လောက၌။ အရဟံ၊ ရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့မှ ဝေးသော။ ဝိဝဋစ္ဆဒေါ၊ ရာဂ ဒေါသ အစရှိသော ကိလေသာတည်းဟူသော ဖျက်ဆီးအပ်ပြီးသော အမိုးရှိသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤကား အနက်ပြေပြစ်ရုံ ပေယျာလတစ်စိတ်ကို ဖော်၍ ပေးလိုက်သည်။ ပေယျာလငုပ်သည်ကား များသေး၏)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ လက္ခဏသုတ္တံ၊ လက္ခဏသုတ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလက္ခဏသုတ်၌။ ယော စက္ကဝတ္တိဘာဝေါ စ၊ အကြင် စက္ကဝတေးမင်း၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ယော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘာဝေါ စ၊ အကြင်ဘုရားအဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်၏။ အယံ၊ ဤစက္ကဝတေးမင်း၏ အဖြစ် ဘုရား၏ အဖြစ်သည်။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤ၌လည်း စက္ကဝတ္တိဘာဝသည် အဿာဒ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘာဝသည် နိဿရဏမည်၏)။

တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အာဒီနဝ အစရှိသည်တို့တွင်။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်းကောင်း။ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ လောကေ၊ လောက၌။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ပဉ္စက္ခန္ဓာတို့သည်။ ဘာရာ၊ ဝန်မည်ကုန်၏။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘာရဟာရော၊ ဝန်ကို ရွက်ဆောင်သော သူမည်၏။ ဘာရာဒါနံ၊ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်ကို ယူခြင်းသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲမည်၏။ ဘာရနိက္ခေပနံ၊ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်ကို ချခြင်းသည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာမည်၏။ ဂရုံ၊ လေးစွာသော။ ဘာရံ၊ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်ကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ချ၍။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ဘာရံ၊ ဝန်ကို။ အနာဒိယ၊ မယူမူ၍။ သမူလံ၊ အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော။ ဝါ၊ တစ်နည်း အပြစ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ တဏှံ၊ တဏှာကို။ အဗ္ဘုယှ၊ နုတ်၍။ နိစ္ဆာတော၊ တဏှာတည်းဟူသော မွတ်သိပ်ခြင်း မရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ငြိမ်းခြင်းသို့ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယေ ဘာရာ စ၊ အကြင်ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ယံ ဘာရာဒါနဉ္စ၊ အကြင်ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်ကို ယူခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယံ ဘာရနိက္ခေပနဉ္စ၊ အကြင် ခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်ကို ချခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယာ ပရိနိဗ္ဗုတိ စ၊ အကြင် ငြိမ်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။ အယံ၊ ဤခန္ဓာတည်းဟူသော ဝန်အစရှိသည်သည်။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဿရဏဉ္စ၊ နိဿရဏသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤ၌လည်း ဘာရဒါနသည် အာဒီနဝ၊ ဘာရနိက္ခေပန ပရိနိဗ္ဗုတိသည် နိဿရဏမည်၏)။

တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒအာဒီနဝ အစရှိသည်တို့တွင်။ အဿာဒေါ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ နိဿရဏဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ကတမော၊ ဟူမူကား။ ရာဇ၊ မင်းမြတ်။ စိတြာ၊ ဆန်းကြယ်ကုန်သော။ မဓုရာ၊ သာယာအပ်ကုန်သော။ မနောရမာ၊ နှလုံး၏ မွေ့လျော်ရာဖြစ်ကုန်သော။ ကာမာ၊ ဝတ္ထုကာမ ကိလေသကာမတို့သည်။ ဝိရူပရူပေန၊ ဖောက်ပြန်သော အခြင်းအရာဖြင့်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ မထေန္တိ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဟံ၊ ငါသည် ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြုသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ အပဏ္ဏကံ၊ မချွတ်မယွင်းသော။ သာမညမေဝ၊ ရဟန်း၏ အဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော မကောင်းမှု ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်သာလျှင်။ သေယျော၊ မြတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အလွန်ကောင်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယေ ကာမာ စ၊ အကြင်ကာမတို့ကိုလည်းကောင်း။ ယံ စိတ္တမထနဉ္စ၊ အကြင်စိတ်ကို နှိပ်စက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယံ သာမညဉ္စ၊ အကြင် ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိသော ရဟန်း၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီး၏။

အယံ၊ ဤကာမ အစရှိသည်တို့သည် အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဿရဏနဉ္စ၊ နိဿရဏလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤ၌လည်း သုံးပါးကို အစဉ်အတိုင်း ဟပ်၍ယူ)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေပိ နယာ၊ ထိုအဿာဒအာဒီနဝ အစရှိသော နည်းတို့ကိုလည်း။ ဣဓ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဖလာဒီသုပိ၊ ဖလအစရှိသည်တို့၌လည်း။ အယံ နယော၊ ဤဒုကတိကနည်းကို။ လဗ္ဘတိ ဧဝ၊ ရရှိနိုင်ပေ၏။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပေဋကေ၊ ပေဋက၌။ (ဤနှစ်ပုဒ်ကို ဆိုလတ္တံ့သော ဝုတ္တံဟူသော ပါဌသေသနှင့် စပ်)။ “တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အစရှိသည်တို့တွင်။ ဖလဉ္စ၊ ဖလသည်လည်းကောင်း။ ဥပါယော စ၊ ဥပါယ်သည်လည်းကောင်း။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ သီလေ ... သပညောတိ ဂါထာ၊ သီလေ... သပညောတိ ဂါထာကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ယံ သီလာဒိ စ၊ အကြင် သီလအစရှိသည်သည်လည်းကောင်း။ ယံ အာတာပျာဒိကံ၊ အကြင် ဝီရိယ အစရှိသည်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသီလဝီရိယ အစရှိသည်တို့သည် ဖလဉ္စ၊ ဖလလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပါယော စ၊ ဥပါယ်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အစရှိသည်တို့တွင်။ ဖလဉ္စ၊ ဖလသည်လည်းကောင်း။ အာဏတ္တိ စ၊ အာဏတ္တိသည်လည်းကောင်း။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲမှ။ သစေ ဘာယထ၊ အကယ်၍ ကြောက်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ သစေ အပ္ပိယံ၊ အကယ်၍ မချစ်သည်ဖြစ်အံ့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အလိုမရှိသည် ဖြစ်အံ့။ အာဝိ ဝါ၊ မျက်မှောက်၌လည်းကောင်း။ ယဒိ၊ အကယ်၍။ ရဟော ဝါ၊ မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ မာ အကတ္ထ၊ မပြုကုန်လင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ယံ ဝိဓာနဉ္စ၊ အကြင် မာကတ္ထ ပါပကံ ကမ္မံဟူ၍ တိုက်တွန်းခြင်း အစီအရင်သည်လည်းကောင်း။ ယော ဒုက္ခာပမောက္ခော စ၊ အကြင် ဆင်းရဲမှ မလွတ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤတိုက်တွန်းခြင်း အစီအရင် ဆင်းရဲမှ မလွတ်ခြင်းသည် ဖလဉ္စ၊ ဖလလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဏတ္တိ စ၊ အာဏတ္တိလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုအဿာဒ အစရှိသည်တို့တွင်။ ဥပါယော စ၊ ဥပါယ်သည်လည်းကောင်း။ အာဏတ္တိ စ၊ အာဏတ္တိသည်လည်းကောင်း။ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ကုမ္ဘူပမံ၊ အိုးနှင့် တူသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အိုးလျှင် ဥပမာရှိသော။ ဣမံ ကာယံ၊ ဤအပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော ကိုယ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ နဂရူပမံ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော မြို့နှင့်တူသော။ ဣဒံ စိတ္တံ၊ ဤဝိပဿနာစိတ်ကို။ ဌပေတွာ၊ တည်စေ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်စေ၍။ ပညာဝုဓေန၊ ဝိပဿနာအရိယမဂ်ဖြင့် ပြီးသော ပညာတည်းဟူသော လက်နက်ဖြင့်။ မာရံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မာရ်ကို။ ယောဇေထ၊ ခွင်းရာ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အောင်ရာ၏။ ဇိတဉ္စ၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီးသော တရုဏဝိပဿနာကိုလည်း။ ရက္ခေ၊ စောင့်ရှောက်ရာ၏။ အနိဝေသနော၊ တပ်ခြင်းမရှိသူ။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယံ စိတ္တဉ္စ၊ အကြင်ဝိပဿနာစိတ်ကိုလည်းကောင်း။ ယံ ဝိဓာနဉ္စ၊ အကြင် တိုက်တွန်းခြင်း အစီအရင်ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ၊ ဤဝိပဿနာစိတ် တိုက်တွန်းခြင်း အစီအရင်သည် ဥပါယော စ၊ ဥပါယ်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဏတ္တိ စ၊ အာဏတ္တိလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ယောဓေထ ဇိတဉ္စ ရက္ခေ အနိဝေသနော သိယာကို အာဏတ္တိယမှတ်)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဖလာဒီသုပိ၊ ဖလအစရှိသည်တို့၌လည်း။ အယံ နယော၊ ဤနည်းသည် လဗ္ဘတိ ဧဝ၊ ရရှိနိုင်ပေ၏။ (ဤသို့ အပြည့်အစုံသမ္ဗန်)။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဖလာဒီနံ၊ ဖလအစရှိသည်တို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖလအစရှိသည်တို့ကို။ ဒုကဝသေနပိ၊ ဒုက၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ ဥဒါဟရဏံ၊ ဥပမာကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထုတ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤအရာ၌လည်း။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နိဿရဏဒေသနာယ၊ နိဿရဏဒေသနာဖြင့်။ ဝိနေတဗ္ဗော၊ ဆုံးမအပ်၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ မည်၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒေသနာဝိဘာဂေန၊ ဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂသိဒ္ဓိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်း၏ ပြီးခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဥဂ္ဃဋိတညုဿ... ဒေသေတီတိ အာဒိနာ၊ ဥဂ္ဃဋိတညုဿ... ဒေသေတီတိ အစရှိသည်ဖြင့်။ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂေန၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ ဒေသနာဝိဘာဂေါ၊ ဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ဒေသနာဝိဘာဂေါ၊ ထိုဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ တထာ၊ ထိုပုဂ္ဂလဝိဘာဂဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်ပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒေသနာဝိဘာဂေါ၊ ဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်ပြီ။ တေ ပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ ပဋိပဒါကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “စတဿော ပဋိပဒါ”တိ အာဒိ၊ စတဿော ပဋိပဒါဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တတ္ထ၊ ထိုပဋိပဒါဝိဘာဂ၌။ ပဋိပဒါဘိညာကတော၊ ပဋိပဒါအဘိညာဉ်တို့သည် ပြုအပ်သော။ ဝိဘာဂေါ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ ပဋိပဒါကတော၊ ပဋိပဒါပြုအပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စတဿော ပဋိပဒါတိ၊ စတဿော ပဋိပဒါဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ တာ ပနေတာ တာ ပန ဧတာ ပဋိပဒါ၊ ထိုပဋိပဒါတို့သည်။ သမထဝိပဿနာပဋိပတ္တိဝသေန၊ သမထပဋိပတ္တိ ဝိပဿနာပဋိပတ္တိတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်မျိုး။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ကထံ ဟောန္တိ၊ မည်သို့ ဖြစ်ကုန်သနည်းဟူမူကား။ သမထပက္ခေ၊ သမထအဖို့၌။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအပ်၏။ ပဌမသမန္နာဟာရတော၊ ရှေးဦးစွာ နှလုံးသွင်းသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ (ပုဗ္ဗကိစ္စကို ပြုပြီး၍ ပထဝီကသိုဏ်းအစရှိသည်တို့၌ ရှေးဦးစွာ ပထဝီ ပထဝီအစရှိသည်ဖြင့် နှလုံးသွင်းသည်ဟူလိုသော်)။ ယာဝ၊ အကြင်မျှ။ တဿ တဿ ဈာနဿ၊ ထိုထိုဈာန်၏။ ဥပစာရံ၊ ဥပစာရဈာန်သည် ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တာဝ၊ ထိုမျှ။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ သမထဘာဝနာ၊ သမထဘာဝနာကို။ “ပဋိပဒါ”တိ၊ ပဋိပဒါဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဥပစာရတော ပန၊ ဥပစာရဈာန်မှကား။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ယာဝ၊ အကြင်မျှ။ အပ္ပနာ၊ အပ္ပနာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဈာန်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တာဝ၊ ထိုမျှ။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ ပညာ၊ ပညာကို။ “အဘိညာ”တိ၊ အဘိညာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

သာ ပနာယံ သာ ပန အယံ ပဋိပဒါ၊ ထိုပဋိပဒါသည်။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ နီဝရဏာဒိပစ္စနီကဓမ္မသမုဒါစာရဂဟဏတာယ၊ နီဝရဏအစရှိသော ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်းကို ယူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသည်။ ကိစ္ဆာ၊ ငြိုငြင်သည်။

အသုခသေဝနာ၊ မချမ်းသာသော မှီဝဲခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ တဒဘာဝေန၊ ထိုနီဝရဏအစရှိသော ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတို့၏ ဖြစ်ခြင်းကို ယူခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုခါ၊ ချမ်းသာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပဋိပဒါ၏ သုခါ ဒုက္ခာဖြစ်ကြောင်းကို ဆရာဆိုပြီ။ အဘိညာ၏ ဒန္ဒာ ခိပ္ပါဖြစ်ကြောင်းကို မဆိုပြီလော စောဒနာရှိရကား ‘အဘိညာပိ’စသည်ကို မိန့်သည်။

အဘိညာပိ၊ အဘိညာသည်လည်း။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသည်။ မန္ဒာ၊ နုန့်သည်။ အသီဃပ္ပဝတ္တိ၊ မလျင်သော ဖြစ်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ခိပ္ပါ၊ လျင်သည်။ အမန္ဒာ၊ မနုန့်သည်။ သီဃပ္ပဝတ္တိ၊ လျင်သော ဖြစ်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဒိတော၊ အစမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ဝိက္ခမ္ဘေန္တော၊ ဖယ်ရှားသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသဖြင့်။ သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းသဖြင့်။ သဗ္ဗယောဂေန၊ လုံ့လနှင့် ယှဉ်သဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ဝိက္ခမ္ဘေတိ၊ ဖယ်ရှားရ၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ ဝိက္ခမ္ဘိတကိလေသော၊ ဖယ်ရှားအပ်ပြီးသော ကိလေသာရှိသည်ဖြစ်၍။ အပ္ပနာပရိဝါသံ၊ အပ္ပနာ၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ ဝသန္တော၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ စိရေန၊ ကြာမြင့်မှ။ အင်္ဂပါတုဘာဝံ၊ ဈာန်အင်္ဂါကို ရခြင်းသို့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဈာန်အင်္ဂါထင်ရှားဖြစ်ခြင်းသို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ခိပ္ပံ၊ လျင်စွာ။ အင်္ဂပါတုဘာဝံ၊ ဈာန်အင်္ဂါထင်ရှားဖြစ်ခြင်းသို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ခိပ္ပာ၊ လျင်သော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ဝိက္ခမ္ဘေန္တော၊ ဖယ်ရှားသည်ရှိသော်။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ အကိလမန္တော၊ မပင်မပန်းသည်ဖြစ်၍။ ဝိက္ခမ္ဘေတိ၊ ဖယ်ရှား၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ သုခါ၊ ချမ်းသာသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝိပဿနာပက္ခေ ပန၊ ဝိပဿနာအဖို့၌ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပါရူပမုခေန၊ ရုပ်နာမ်တရားကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ အဘိနိဝိသန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာဘူတာနိ၊ မဟာဘုတ်တို့ကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လက္ခဏာအစရှိသည်တို့ဖြင့် ပိုင်းခြားယူသည်ဖြစ်၍။ ဥပါဒါရူပံ၊ ဥပါဒါရုပ်ကို။ ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လက္ခဏာအစရှိသည်တို့ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ ယူ၏။ အရူပံ၊ နာမ်ကို။ ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။ ရူပါရူပံ ပန၊ ရုပ်နာမ်တရားကိုကား။ ပရိဂ္ဂဏှန္တေ၊ လက္ခဏာအစရှိသည်တို့ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ ယူသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသဖြင့်။ ကသိရေန၊ ငြိုငြင်သဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိဂ္ဂဟေဟုံ၊ သိမ်းဆည်းခြင်းငှာ။ သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပရိဂ္ဂဟိတရူပါရူပဿ ပန၊ ပိုင်းခြား၍ ယူအပ်ပြီးသော ရုပ်နာမ်တရားရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အားကား။ ဝိပဿနာပရိဝါသေန၊ ဝိပဿနာကို ဖြစ်စေသဖြင့်။ (ဝိပဿနာပရိဝါသေဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ၌ဟုပေး)။ မဂ္ဂပါတုဘာဝဒန္ဓတာယ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ခြင်း နှေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယောပိ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ ရူပါရူပံ၊ ရုပ်နာမ်ကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း၍။ နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်ကို။ ဝဝတ္ထပေန္တော၊ ပိုင်းခြားမှတ်သားသည်ရှိသော်။ (ဤသည်ကား နာမ်ရုပ်မျှသာတည်း။ တစ်စုံတစ်ခုသော သတ္တဝါမဟုတ်ဟု မှတ်သည်ဟူလိုသော်)။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ ကသိရေန၊ ငြိုငြင်ဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ဝဝတ္ထပေတိ၊ မှတ်၏။

နာမရူပေ၊ နာမ်ရုပ်၌။ ဝဝတ္ထပိတေ စ၊ ပိုင်းခြားမှတ်သားပြီးသော်လည်း။ ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာ၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ ပရိဝသန္တော၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ စိရေန၊ ကြာမြင့်မှ။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။ တဿာပိ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ပေး)။

အပရော၊ တစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နာမရူပမ္ပိ၊ နာမ်ရုပ်ကိုလည်း။ ဝဝတ္ထပေတွာ၊ ပိုင်းခြားမှတ်သား၍။ ပစ္စယေ၊ နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းတို့ကို။ ပရိဂ္ဂဏှန္တော၊ သိမ်းဆည်းသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ ကသိရေန၊ ငြိုငြင်ဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။

ပစ္စယေ စ၊ အကြောင်းတို့ကိုလည်း။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ပိုင်းခြားသိမ်းဆည်း၍။ ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဝသန္တော၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ စိရေန၊ ကြာမြင့်မှ။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေဟိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အပရော၊ တစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပစ္စယေပိ၊ အကြောင်းတို့ကိုလည်း။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ပိုင်းခြားသိမ်းဆည်း၍။ လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈန္တော၊ ထိုးထွင်း၍ သိသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ ကသိရေန၊ ငြိုငြင်ခြင်းဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုးထွင်း၍ သိ၏။

ပဋိဝိဒ္ဓလက္ခဏော စ၊ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်သော လက္ခဏာရှိသည်ဖြစ်၍လည်း။ ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဝသန္တော၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ စိရေန၊ ကြာမြင့်မှ။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အပရော၊ တစ်ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ လက္ခဏာနိပိ၊ လက္ခဏာတို့ကိုလည်း။ ပဋိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုးထွင်း၍ သိ၍။ ဝိပဿနာဉာဏေ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်သည်။ တိက္ခေ၊ ထက်မြက်လတ်သော်။ သူရေ၊ ရဲရင့်လတ်သော်။ သုပ္ပသန္နေ၊ ကောင်းစွာ ကြည်လင်လတ်သော်။ ဝဟန္တေ၊ ရွက်ဆောင်လတ်သော်။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ဝိပဿနာနိကန္တိံ၊ ဝိပဿနာ၌ တပ်ခြင်းကို။ ပရိယာဒိယမာနော၊ ကုန်ခန်းစေသည်ရှိသော်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ ကသိရေန၊ ငြိုငြင်ခြင်းဖြင့်။ ကိလမန္တော၊ ပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ ပရိယာဒိယတိ၊ ကုန်ခန်းစေ၏။

နိကန္တိဉ္စ၊ ဝိပဿနာ၌ တပ်ခြင်းကိုလည်း။ ပရိယာဒိယိတွာ၊ ကုန်ခန်းစေ၍။ ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဝသန္တော၊ ဖြစ်စေသည်ရှိသော်။ စိရေန၊ ကြာမြင့်မှ။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ နာမ၊ ပဋိပဒါမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒန္ဓာ၊ နှေးသော။ အဘိညာ နာမ၊ အဘိညာမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမိနာဝ ဥပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဣတရာပိ၊ ဤမှတစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါတို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဧတ္ထ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ ဝိပဿနာပက္ခိကာ ဧဝ၊ ဝိပဿနာအဖို့၌သာ ဖြစ်ကုန်သော။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါတို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မြင်အပ်ကုန်၏။

စတ္တာရော ပုဂ္ဂလာတိ၊ စတ္တာရော ပုဂ္ဂလာဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော ပဋိပဒါကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ပဋိပန္နကပုဂ္ဂလာ၊ ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တံ ပန ပဋိပဒါဝိဘာဂံ၊ ထိုပဋိပဒါကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဟေတုပါယဖလေဟိ၊ ဟေတုဥပါယဖလတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တဏှာစရိတော”တိ အာဒိ၊ တဏှာစရိတောဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ စရိတန္တိ၊ စရိတံဟူသည်ကား။ စရိယာ၊ အကျင့်။ ဝုတ္တိ၊ အကျင့်။ ဣတိအယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်အား။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ နိဗ္ဗတ္တိကံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ စရိတံ၊ အကျင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ (ဤ၌ အချို့စာ ဝါသဒ္ဒါ မရှိ)။ ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်အား။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပဝတ္တိတော၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ စရိတော၊ အဇ္ဈာသယဟု ဆိုအပ်သော စရိုက်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတ မည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ လောဘဇ္ဈာသယော၊ လောဘဟု ဆိုအပ်သော အဇ္ဈာသယရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဒိဋ္ဌိစရိတောတိ ဧတ္ထာပိ၊ ဒိဋ္ဌိစရိတောဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ဤနည်းကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မြင်အပ်၏။ မန္ဒောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ မန္ဒောဟူသော ဤပုဒ်၌။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာကို။ မန္ဒိယံ၊ နှေးသည်၏ အဖြစ်ဟူ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် နုန့်သည်၏ အဖြစ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တာယ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ မန္ဒော၊ မန္ဒ မည်၏။ မောဟာဓိကော၊ မောဟလွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သတိန္ဒြိယေနာတိ၊ သတိန္ဒြိယေနာဟူသည်ကား။ အာဓိပစ္စံ၊ အစိုးရသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အကြီး၏ အဖြစ်ကို။ ကုရုမာနာယ၊ ပြသော။ သတိယာ၊ သတိဖြင့်။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ သတိန္ဒြိယမေဝ၊ သတိန္ဒြိယသည်သာလျှင်။ ဝိသဒံ၊ သန့်ရှင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သတိန္ဒြိယေန၊ သတိန္ဒြိယဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တဏှာစရိတတာယ၊ တဏှာသည်ဖြစ်စေအပ်သော စရိုက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ ရှေးအဖို့၌။ ကောသဇ္ဇာဘိဘဝေန၊ ပျင်းရိခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်သဖြင့်။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယသည်။ ဗလဝံ၊ အားရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ မောဟာဓိကတာယ၊ လွန်သော မောဟရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပညာ၊ ပညာသည်။ ဗလဝတီ၊ အားရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တဒုဘယေနာပိ၊ ထိုတဏှာစရိုက်ရှိသည်၏အဖြစ်၊ လွန်သော မောဟရှိသည်၏အဖြစ်ဟူသော နှစ်ပါးသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ သမာဓိ၊ သမာဓိသည်။ ဗလဝါ၊ အားရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သတိန္ဒြိယမေဝ... ဟောတီ”တိ၊ သတိန္ဒြိယမေဝ... ဟောတိဟူ၍။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ သတိပဋ္ဌာနေဟိ၊ နိဿယေဟီ”တိ၊ သတိပဋ္ဌာနေဟိ၊ နိဿယေဟိဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

တဏှာစရိတတာယ စ၊ တဏှာသည် ဖြစ်စေအပ်သော စရိုက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ အဿ၊ ထိုတဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကိလေသဝိက္ခမ္ဘနံ၊ ကိလေသာကို ဖယ်ရှားခြင်းသည်။ န သုကရံ၊ မလွယ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝိသဒဉာဏတာယ၊ မသန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒန္ဓာဘိညာ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းကို။ အာနေတွာ၊ ယူ၍။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ နိယျာတီတိ၊ နိယျာတိဟူသည်ကား။ အရိယမဂ္ဂေန၊ အရိယမဂ်ဖြင့်။ ဝဋ္ဋဒုက္ခတော၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ။ နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ထွက်မြောက်၏။

ဥဒတ္ထောတိ၊ ဥဒတ္ထောဟူသည်ကား။ ဥဒအတ္ထော၊ ပြန့်ပြောသော ပညာရှိသော။

ဥဠာရပညော၊ ပြန့်ပြောသော ပညာရှိသော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပညာသဟာယပဋိလာဘေန စ၊ ပညာတည်းဟူသော အဖော်ကို ရသဖြင့်လည်း။ အဿ၊ ထိုတဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သမာဓိ၊ သမာဓိသည်။ တိက္ခော၊ ထက်မြက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္မယုတ္တေသု ဓမ္မေသု၊ ယှဉ်သော တရားတို့၌။ အာဓိပစ္စံ၊ အကြီး၏ အဖြစ်ကို။ ဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “သမာဓိန္ဒြိယေနာ”တိ၊ သမာဓိန္ဒြိယေနာဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဝိသဒဉာဏတ္တာ၊ သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ခိပ္ပါဘိညာယာ”တိ၊ ခိပ္ပါဘိညာယာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဈာနာနံ၊ ဈာန်တို့၏။ သမာဓိပဓာနတ္တာ၊ သမာဓိ လျှင် ပြဓာန်းခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဈာနေဟိ နိဿယေဟီတိ၊ ဈာနေဟိ နိဿယေဟိဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားချက်တည်း။ သေသံ၊ ကျန်သည်ကား။ ပုရိမသဒိသမေဝ၊ ရှေးနှင့် တူပေ၏။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဒိဋ္ဌိသည် ဖြစ်စေအပ်သော စရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အနိယျာနိကမဂ္ဂမ္ပိ၊ ဝဋ်မှ မထွက်မြောက်စေတတ်သော အကြောင်းကိုလည်း။ နိယျာနိကန္တိ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်စေတတ်သော အကြောင်းဟူ၍။ မညမာနော၊ အောက်မေ့သည်ဖြစ်၍။ တတ္ထ၊ ထိုဝဋ်မှ ထွက်မြောက်စေတတ်သော အကြောင်း၌။ ဥဿာဟဗဟုလတ္တာ၊ များစွာ အားထုတ်ခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝီရိယာဓိကော၊ လွန်သော ဝီရိယရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝီရိယာဓိကတာယေဝ စ၊ လွန်သော ဝီရိယရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်လည်း။ အဿ၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကိလေသဝိက္ခမ္ဘနံ၊ ကိလေသာကို ဖယ်ရှားခြင်းသည်။ သုကရံ၊ လွယ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုခါ သော၊ ချမ်းသာသော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝိသဒဉာဏတာယ ပန၊ မသန့်ရှင်းသော ဉာဏ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ ဒန္ဓာဘိညာ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ “ဒိဋ္ဌိစရိတော မန္ဒော”တိ အာဒိနာ၊ ဒိဋ္ဌိစရိတော မန္ဒောဟူသော အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ သေသံ၊ ကျန်သည်ကား။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိပေ၏။

သစ္စေဟီတိ၊ သစ္စေဟိဟူသည်ကား။ အရိယသစ္စေဟိ၊ အရိယသစ္စာတို့ဖြင့်။

ဟိသစ္စံ၊ သစ္စာ၏။ အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယသစ္စာတို့သည်။ (ဤကား သာမည၊ နိဿယာ ဟောန္တိသို့ သွား။ လောကိယာနိ၊ လောကုတ္တရာနိကား ဝိသေသနထည့်)။ လောကိယာနိ၊ လောကီသစ္စာတို့သည်။ (၎င်းသို့ သွား)။ ပုဗ္ဗဘာဂဉာဏဿ၊ ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော ဉာဏ်၏။ (သမ္မသနဋ္ဌာန နိဿယတို့၌ စပ်)။ သမ္မသနဋ္ဌာနတာယ၊ သုံးသပ်အပ်သော အရာဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိဿယာနိ၊ မှီရာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ (ဤသို့ လှမ်း၍ ပေး)။ လောကုတ္တရာနိ၊ လောကုတ္တရာသစ္စာတို့သည်။ အဓိမုစ္စနတာယ စ၊ ညွှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ မဂ္ဂဉာဏဿ၊ မဂ်ဉာဏ်၏။ အဘိသမယဋ္ဌာနတာယ စ၊ သိအပ်သော အရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နိဿယာနိ၊ မှီရာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ သေသံ၊ ကျန်သည်ကား။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိပေ၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤပဋိပဒါဝိဘာဂ၌လည်း။ ဥဒတ္ထော၊ ပြန့်ပြောသော ပညာရှိသော။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူမည်၏။ မန္ဒော၊ နှေးသော ပညာရှိသော။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နေယျော၊ နေယျမည်၏။ ဣတရေ၊ ဤမှ တစ်ပါးကုန်သော။ ဒွေပိ၊ နှစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်ကုန်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယေန ဝေနေယျတ္တယေန၊ အကြင် ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်းဖြင့်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဒေသနာဝိဘာဂေါ၊ ဒေသနာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ တဒေဝ ဝေနေယျတ္တယံ၊ ထိုဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့ကိုသာလျှင် ဣမိနာ ပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ ဤပဋိပဒါကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ ဒဿိတံ၊ ပြအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ ဝေနေယျပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ထိုဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ အတ္ထနယယောဇနာယ၊ အတ္ထနယကို ယှဉ်ခြင်း၏။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဥဘောတဏှာစရိတာ”တိ အာဒိ၊ ဥဘောတဏှာစရိတာဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ သမာဓိပဋိပက္ခတ္တာ၊ သမာဓိ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိသုဇ္ဈမာနော၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။ သမာဓိမုခေန၊ သမာဓိကို အရင်းပြု၍ ဘာဝနာကို အားထုတ်ခြင်းဖြင့်။ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာယာ”တိ၊ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာယာဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

‘သမထဝိပဿနံ ယုဂနဒ္ဓံ ဘာဝေတီ”တိ၊ သမထဝိပဿနံ ယုဂနဒ္ဓံ ဘာဝေတီဟူသော။ ဝစနတော ပန၊ စကားကြောင့်ကား။ သမ္မာဒိဋ္ဌိသဟိတေနေဝ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိနှင့် တကွသာဖြစ်သော။ သမ္မာသမာဓိနာ၊ သမ္မာသမာဓိဖြင့်။ နိယျာနံ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမ္မာသမာဓိနာ ဧဝ၊ သမ္မာသမာဓိဖြင့်သာလျှင်။ နိယျာနံ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာယ ဝိပဿနာယာ”တိ၊ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာယ ဝိပဿနာယာဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ “ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တီတိ အရတတ္တဖလသမာဓီ”တိ၊ ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တီတိ အရတတ္တဖလသမာဓီဟူ၍။ သင်္ဂဟေသု၊ အဋ္ဌကထာတို့၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣဓ ပန၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌ကား။ အနာဂါမိဖလသမာဓီတိ၊ အနာဂါမိဖိုလ်သမာဓိဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သော၊ ထိုအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သမာဓိသ္မိံ၊ သမာဓိ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိပူရကာရီ၊ ဖြည့်ခြင်းကို ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အာနဂါမိဖလသမာဓီတိ၊ အနာဂါမိဖလသမာဓိဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

တတ္ထ၊ ထိုရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တိဟူသော ပုဒ်၌။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ ရဉ္ဇနဋ္ဌေန၊ တပ်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ရာဂေါ၊ ရာဂမည်၏။ ဧတာယ စေတောဝိမုတ္တိယာ၊ ဤစေတောဝိမုတ္တိဖြင့်။ သော ရာဂေါ၊ ထိုရာဂသည်။ ဝိရဇ္ဇတိ၊ ကင်း၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ စေတောဝိမုတ္တိ၊ ထိုစေတောဝိမုတ္တိသည်။ ရာဂဝိရာဂါ၊ ရာဂဝိရာဂါမည်၏။ တာယ ရာဂဝိရာဂါယ၊ ထိုရာဂမှ ကင်းကြောင်းဖြစ်သော စေတောဝိမုတ္တိဖြင့်။ (ဤကား ဝိဘတ်အနက်ခံသည်)။

ရာဂပ္ပဟာယိကာယ၊ ရာဂကို ပယ်တတ်သော စေတောဝိမုတ္တိဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ပယ်သောကြောင့် ရာဂကင်းသည်။ **ပကတိသဘောအားဖြင့် မရှိသောကြောင့် ကင်းသည် မဟုတ်ဟူလိုသော်)။**

စေတောဝိမုတ္တိယာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ စေတောဝိမုတ္တိယာဟူသော ဤပုဒ်၌။ စေတောတိ၊ စေတောဟူသည်ကား။ စိတ္တံ၊ စိတ်တည်း။ တဒပဒေသေန စ၊ ထိုစိတ်ကို ညွှန်သဖြင့်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ သမာဓိ၊ သမာဓိကို။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ “စိတ္တံ ပညဉ္စ ဘာဝယ”န္တိ၊ စိတ္တံ ပညဉ္စ ဘာဝယံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့တည်း။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဝသေန၊ ငြိမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားမှ။ ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိမုတ္တိ၊ ဝိမုတ္တိမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေန၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် တရားသည်။ ဝိမုတ္တော၊ လွှတ်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိမုတ္တိ၊ ဝိမုတ္တိမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တတော၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် တရားမှ။ ဝိမုစ္စနံ၊ လွတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိမုတ္တိ၊ ဝိမုတ္တိမည်၏။ သမာဓိယေဝ၊ သမာဓိကိုသာလျှင်။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။

လောကိယကထာယံ၊ လောကီဒေသနာ၌။ သညာ စ၊ သညာသည်လည်းကောင်း။ စိတ္တဉ္စ၊ စိတ်သည်လည်းကောင်း။ ဒေသနာသီသံ၊ ဒေသနာ၏ ပဓာနသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တဝစနဿ၊ ဆိုအပ်သောစကား၏။ သာဓကံ၊ သက်သေသာဓကဖြစ်သော။ ယထာ ကိံဝစနံ၊ အဘယ်စကားကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ အာဟ၊ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ “နာနတ္တကာယာ နာနတ္တသညိနော”တိ စ၊ နာနတ္တကာယာ နာနတ္တသညိနောဟူ၍လည်းကောင်း။ “ကိံ စိတ္တော တွံ ဘိက္ခူ”တိ စ၊ ကိံ စိတ္တော တွံ ဘိက္ခူဟူ၍လည်းကောင်း။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ လောကုတ္တရကထာယံ၊ လောကုတ္တရာဒေသနာ၌။ ပညာ စ၊ ပညာသည်လည်းကောင်း။ သမာဓိ စ၊ သမာဓိသည်လည်းကောင်း။ ဒေသနာသီသံ၊ ဒေသနာ၏ ပဓာနသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တဝစနဿ၊ ဆိုအပ်သောစကား၏။ သာဓကံ၊ သက်သေသာဓကဖြစ်သော။ ယထာ ကိံ ဝစနံ၊ အဘယ်စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ “ပဉ္စဉာဏိကော သမ္မာသမာဓီ”တိ စ၊ ပဉ္စဉာဏိကော သမ္မာသမာဓီဟူ၍လည်းကောင်း။ “သမထဝိပဿနံ ယုဂနဒ္ဓံ ဘာဝေတီ”တိ စ၊ သမထဝိပဿနံ ယုဂနဒ္ဓံ ဘာဝေတီဟူ၍လည်းကောင်း။ အာဟ၊ ဆို၏။

တေသု၊ ထိုပညာသမာဓိတို့တွင်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ရာဂဿ၊ ရာဂ၏။ ဥဇုဝိပစ္စနီကတော စ၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမတာဝစနတော စ၊ သမထလျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ဆိုသောကြောင့်လည်းကောင်း။ စေတောဂ္ဂဟဏေန၊ စေတောသဒ္ဒါဖြင့်။ သမာဓိ၊ သမာဓိကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဝိမုတ္တိဝစနေန စ၊ ဝိမုတ္တိသဒ္ဒါဖြင့်လည်း။ တထာ၊ တူ။ သမာဓိ၊ သမာဓိကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သမာဓိယေဝါ”တိ၊ သမာဓိယေဝါဟူ၍။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ စေတော စ၊ စိတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုစိတ်သည်။ ဝိမုတ္တိ စ၊ ဝိမုတ္တိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စေတောဝိမုတ္တိ၊ စေတောဝိမုတ္တိမည်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝုတ္တပ္ပကာရဿေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသည်သာ ဖြစ်သော။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်မှ။ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခော၊ လွတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စေတောဝိမုတ္တိ၊ စေတောဝိမုတ္တိမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ စေတသိဖလဝိညာဏေ၊ ဖိုလ်ဝိညာဉ်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖိုလ်စိတ်၌။ ဝုတ္တပ္ပကာရာဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ဝိမုတ္တိ၊ လွတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စေတောဝိမုတ္တိ၊ စေတောဝိမုတ္တိမည်၏။ (ဤပုဒ်၏အခြားမဲ့၌ သာ စေတောဝိမုတ္တိဟု အချို့စာရှိ၏။ အချို့စာကား မရှိ။ မရှိသည်သာ သင့်သကဲ့သို့ ထင်၏။ ဆင်ခြင်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတသ္မိံ၊ ဤသမာဓိ၌။ စေတသော ဖလဝိညာဏဿ၊ ဖိုလ်ဝိညာဉ်၏။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားမှ။ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခော၊ လွတ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စေတောဝိမုတ္တိ၊ စေတောဝိမုတ္တိမည်၏။ သမာဓိယေဝ၊ သမာဓိကိုသာလျှင်။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ပညာဝိမုတ္တိယာတိ ဧတ္ထပိ၊ ပညာဝိမုတ္တိယာဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ အယံ နယော၊ ဤနည်းကို။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ (ဤဝိညာဉ်၏ ပရိယာယ်ကို ဖြစ်သော စေတောသဒ္ဒါနှင့် ဆိုအပ်ပြီးသော ယောဇနာခြင်း မဖြစ်သင့်ရကား ယထာသမ္ဘဝံဟုသာ ကြိယာဝိသေသနကို မိန့်သည်)။

ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဒိဋ္ဌိသည်။ (ပဝတ္တိသို့ ဆိုက်)။ သဝိသယေ၊ မိမိအရာ၌။ ပညာသဒိသီ၊ ပညာနှင့် တူသော။ ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ဝိသုဇ္ဈတိ၌ စပ်)။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိသုဇ္ဈမာနော၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။ ပညာမုခေန၊ ပညာကိုအဦးပြုသဖြင့်။ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဥဘော ဒိဋ္ဌိစရိတာ ဝိပဿနာ”တိ အာဒိ၊ ဥဘော ဒိဋ္ဌိစရိတာ ဝိပဿနာဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ အဝိဇ္ဇာ ဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တီတိ၊ အဝိဇ္ဇာ ဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တီဟူသည်ကား။ အရဟတ္တဖလပညာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ပညာတည်း။

သမထဂ္ဂဟဏေန၊ သမထကို ယူသဖြင့်။ တပ္ပဋိပက္ခတော၊ ထိုသမထ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဏှဉ္စ၊ တဏှာကိုလည်းကောင်း။ ဝိပဿနာဂ္ဂဟဏေန၊ ဝိပဿနာကို ယူသဖြင့်။ တပ္ပဋိပက္ခတော၊ ထိုဝိပဿနာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (လိုက်စေသည်)။ အဝိဇ္ဇဉ္စ၊ အဝိဇ္ဇာကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ပဌမနယဿ၊ ပဌမနယ၏။ ဘူမိံ၊ အရာသို့။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယေ ... ဟာတဗ္ဗာ”တိ၊ ယေ ... ဟာတဗ္ဗာဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

တတ္ထ၊ ထိုပဋိပဒါတို့တွင်။ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာ ပဋိပဒါတိ၊ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာ ပဋိပဒါဟူသည်ကား။ ပုရိမာ၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါနှစ်ပါးတို့သည်။ ဣတရာ၊ ဤမှတစ်ပါးသော နောက်ပဋိပဒါနှစ်ပါးတို့သည်။ ဝိပဿနာပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ဝိပဿနာ ရှေ့သွားရှိသော ပဋိပဒါမည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မြင်အပ်ကုန်၏။

ဟာတဗ္ဗာတိ၊ ဟာတဗ္ဗာဟူသည်ကား။ ဂမေတဗ္ဗာ၊ ရောက်စေအပ်ကုန်၏။ နေတဗ္ဗာ၊ သိစေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။ အနိစ္စဒုက္ခအနတ္တသညာဘာဝတော စ၊ အနိစ္စသညာ၊ ဒုက္ခသညာ၊ အနတ္တသညာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အသုဘသညာယ၊ အသုဘသညာ၏။ ဒုက္ခသညာပရိဝါရတ္တာ စ၊ ဒုက္ခသညာ၏ အခြံအရံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာ သညာ၊ ဤသညာတို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒဿိတာ၊ ပြကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တပ္ပဋိပက္ခေန၊ ထိုငါဟူသော သညာတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာ စ၊ ဝိပလ္လာသတို့ကိလည်း။ ဒဿိတာ၊ ပြကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သကလဿ၊ အလုံးစုံသော။ သီဟဝိက္ကီဠိတနယဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနယ၏။ ဘူမိံ၊ အရာကို။ သုခေန၊ လွယ်ကူစွာဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယေ ဝိပဿနာ ... ဟာတဗ္ဗာ”တိ၊ ယေ ဝိပဿနာ ... ဟာတဗ္ဗာဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ ပဋိပဒါကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ ဝေနေယျပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဉာဏဝိဘာဂေန၊ သုတမယ အစရှိသော ဉာဏ်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော။ အာစရိယော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းဆရာသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာသည်။ ယာဝဒေဝ ဝေနေယျဝိနယတ္ထာ၊ ဝေနေယျတို့ကို ဆုံးမခြင်းအကျိုး အပိုင်းအခြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိနယနဉ္စ၊ ဆုံးမခြင်းဟူသည်လည်း။ နေသံ၊ ထိုဝေနေယျတို့အား။ သုတမယာဒီနံ၊ သုတမယ အစရှိသော။ တိဿန္နံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပညာနံ၊ ပညာတို့ကို။ အနုက္ကမေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တနံ၊ ဖြစ်စေခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ ပဝတ္တိဘာဝဝိဘာဝနဉ္စ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို ထင်ရှားပြခြင်းသည်လည်း။ ဟာရနယဗျာပါရော၊ ဟာရနယတို့၏ ဗျာပါရသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဟာရနယတို့၏ ကိစ္စသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣမဿ ဟာရဿ၊ ဤဒေသနာဟာရ၏။ သမုဋ္ဌိတပ္ပကာရံ၊ ဖြစ်ရာအပြားကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ ယေန ပုဂ္ဂလဝိဘာဂဒဿနေန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို ပြသဖြင့်။ ဒေသနာဘာဇနံ၊ ဒေသနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ တတ္ထ၊ ထိုဒေသနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဒေသနာဟာရံ၊ ဒေသနာဟာရကို။ ဒေသနာယံ၊ သုတ်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဒေသနာ၌။ နိယောဇေတုကာမော၊ ယှဉ်လိုသည်ဖြစ်၍။ တံ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သွာယံ ဟာရော ကတ္ထ သမ္ဘဝတီ”တိ အာဒိ၊ သွာယံ ဟာရော ကတ္ထ သမ္ဘဝတီဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ယဿာတိ၊ ယဿာဟူသည်ကား။ ယော သော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ အက္ခဏေဟိ၊ အက္ခဏတို့မှ။ ဝိမုတ္တော စ၊ လွတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သောတာဝဓာနပရိယောသာနာဟိ၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့် မှတ်ခြင်းအဆုံး ရှိကုန်သော။ သမ္ပတ္တီဟိ၊ ပြည့်စုံခြင်းတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော စ၊ ပြည့်စုံသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။

သတ္ထာတိ၊ သတ္ထာဟူသည်ကား။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကပရမတ္ထေဟိ၊ မျက်မှောက်၌ဖြစ်သော မြတ်သောအကျိုး၊ တမလွန်၌ဖြစ်သော မြတ်သောအကျိုးတို့ဖြင့်။ ယထာရဟံ၊ အလျောက်ပတ်ဆုံး။ အနုသာသနတော၊ ဆုံးမတော်မူတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္ထာ၊ သတ္ထာမည်၏။ ဓမ္မန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ဓမ္မံဟူသော ဤပုဒ်၌။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယထာနုသိဋ္ဌံ၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်း။ ပဋိပဇ္ဇမာနေ၊ ကျင့်ကုန်သော သူတို့ကို။ အပါယေသု၊ အပါယ်တို့၌။ အပတမာနေ၊ မကျစေသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မမည်၏။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုဓမ္မကို။ ဒေသယတီတိ၊ ဒေသယတိဟူသည်ကား။ သင်္ခေပဝိတ္ထာရနယေဟိ၊ အကျဉ်းအကျယ်ဖြစ်သော နည်းတို့ဖြင့်။ ဘာသတိ ကထေတိ၊ ဟော၏။ အညတရောတိ၊ အညတရောဟူသည်ကား။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ သာဝကေသု၊ သာဝကတို့တွင်။ အညတရော၊ တစ်ယောက် တစ်ယောက်သော။ ဂရုဋ္ဌာနီယောတိ၊ ဂရုဋ္ဌာနီယောဟူသည်ကား။ သီလသုတာဒိဂုဏဝိသေသယောဂေန၊ သီလ၊ အကြားအမြင် အစရှိသော ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဂရုကရဏီယော၊ အလေးပြုအပ်သော။ သဗြဟ္မစာရီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ သဗြဟ္မစာရီဟူသော ဤပါဌ်၌။ သေဋ္ဌဋ္ဌေန၊ မြတ်သော သဘောကြောင့်။ သကလံ၊ အလုံးစုံသော။ သတ္ထုသာသနံ၊ သာသနာကို။ ဗြဟ္မံ၊ ဗြဟ္မဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ သမံ၊ အညီအညွတ်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဟ၊ အတူတကွ။ ဗြဟ္မံ၊ မြတ်သော သာသနာကို။ စရတိ ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ကျင့်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဗြဟ္မစာရီ၊ သဗြဟ္မစာရီမည်၏။ သဒ္ဓံ ပဋိလဘတီတိ၊ သဒ္ဓံ ပဋိလဘတိဟူသည်ကား။ “ယော ဘဂဝါ၊ အကြင်ဘဂဝါသည်။ ဧဝရူပဿ၊ ဤကဲ့သို့သော။ ဓမ္မဿ၊ တရားကို။ ဒေသေတာ၊ ဟောတော်မူ၏။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုဘဂဝါသည်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဝတ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့ကို မဖောက်မပြန် ကိုယ်တော်တိုင် သိတော်မူပေစွတကား”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တထာဂတေ စ၊ တထာဂတ၌လည်းကောင်း။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤဓမ္မသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ “သွာက္ခာတော၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်သော။ ယော ဓမ္မော၊ အကြင်ဓမ္မသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကန္တပရိပုဏ္ဏော၊ စင်စစ် ပြည့်စုံ၏။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓေါ၊ စင်စစ် စင်ကြယ်၏။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤဓမ္မကို။ သွာက္ခာတော ဝတ၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်လေစွတကား”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဓမ္မေ စ၊ ဓမ္မ၌လည်းကောင်း။ သဒ္ဓံ၊ ယုံကြည်ခြင်းကို။ လဘတိ၊ ရ၏။

ဥပ္ပာဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တတ္ထာတိ၊ တတ္ထာဟူသည်ကား။ ယထာသုတေ၊ အကြင် အကြင် ကြားအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကြားအပ်တိုင်းသော။ ယထာပရိယတ္တေ၊ အကြင် အကြင် သင်အပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သင်အပ်တိုင်းသော။ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရား၌။ ဝီမံသာတိ၊ ဝီမံသာဟူသည်ကား။ ပါဠိယာ စ၊ ပါဠိကိုလည်းကောင်း။ ပါဠိအတ္ထဿ စ၊ ပါဠိ၏ အနက်ကို လည်းကောင်း။ ဝီမံသနပညာ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်သော ပညာသည်။ သေသံ၊ ကြွင်းသော ဥဿာဟနာ အစရှိသော သုံးပုဒ်သည်။ တဿာ ဧဝ၊ ထိုဆင်ခြင်သော ပညာ၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာ၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သာ၊ ထိုစုံစမ်းဆင်ခြင်သော ပညာကို။ ယထာဝုတ္တဝီမံသနေ၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော စုံစမ်းဆင်ခြင်ခြင်း၌။ သင်္ကောစံ၊ တွန့်ခြင်းသို့။ အနာပဇ္ဇိတွာ၊ မရောက်မူ၍။ ဥဿဟနဝသေန၊ အားထုတ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥဿာဟနာတိ စ၊ ဥဿာဟနာဟူ၍လည်းကောင်း။ တုလနဝသေန၊ နှိုင်းချိန်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တုလနာတိ စ၊ တုလနာဟူ၍လည်းကောင်း။ ဥပပရိက္ခဏဝသေန၊ ကပ်၍ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပပရိက္ခာတိ စ၊ ဥပပရိက္ခာဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿာ ဧဝ၊ ထိုစုံစမ်းဆင်ခြင်သော ပညာ၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝီမံသတိ၊ စုံစမ်းတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝီမံသာ၊ ဝီမံသာမည်၏။ သာ၊ ထိုဝီမံသပညာသည်။ ပဒပဒတ္ထဝိစာရဏာ၊ ပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ ပုဒ်၏အနက်ကိုလည်းကောင်း ဆင်ခြင်တတ်သော။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ ဥဿာဟနာတိ၊ ဥဿာဟနာဟူသည်ကား။ ဝီရိယေန၊ ဝီရိယဖြင့်။ ဥပတ္ထမ္ဘိတာ၊ ထောက်ပံ့အပ်သော။ ဓမ္မဿ၊ တရားကို။ ဓာရဏပရိစယသာဓိကာ၊ ဆောင်ခြင်း၊ လေ့ကျက်ခြင်းကို ပြီးစေတတ်သော။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ တုလနာတိ၊ တုလနာဟူသည်ကား။ ပဒေန၊ ပုဒ်ဖြင့်။ ပဒန္တရံ ဝါ၊ ပုဒ်တစ်ပါးကိုလည်းကောင်း။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာဖြင့်။ ဒေသနန္တရံ ဝါ၊ ဒေသနာတစ်ပါးကို လည်းကောင်း။ တုလယိတွာ၊ နှိုင်းချိန်၍။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော၍။ ဂဟဏပညာ၊ ယူသောပညာတည်း။ ဥပပရိက္ခာတိ၊ ဥပပရိက္ခာဟူသည်ကား။ မဟာပဒေသေ၊ မဟာပဒေသ၌။ ဩတာရေတွာ၊ ချ၍။ ပါဠိယာ စ၊ ပါဠိကိုလည်းကောင်း။ ပါဠိအတ္ထဿ စ၊ ပါဠိအနက်ကိုလည်းကောင်း။ ဥပပရိက္ခဏပညာ၊ ကပ်၍ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်သော ပညာတည်း။ အတ္တဟိတဉ္စ၊ မိမိအစီးအပွားကိုလည်းကောင်း။ ပရဟိတဉ္စ၊ သူတစ်ပါးအစီးအပွားကိုလည်းကောင်း။ အာကင်္ခန္တေဟိ၊ အလိုရှိကုန်သော သူတို့သည်။ သုယျတိ၊ ကြားအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုတံ၊ သုတမည်၏။ ဒုဒ္ဓန္တိ ယထာ၊ ဒုဒ္ဓံဟူသကဲ့သို့။ ကာလဝစနိစ္ဆာယ၊ အတိတ်ကာလကို ဆိုလိုခြင်း၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုတံ၊ သုတမည်၏။

တံ သုတံ၊ ထိုကြားနာအပ်သော တရားဟူသည်။ ကိမ္ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ အဓိကာရတော ဝါ၊ အရာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (သတ္ထာ ဝါ ဓမ္မံ ဒေသေတိ စသည်ကိုယူ)။ သာမတ္ထိယတော ဝါ၊ ဝေနေယျတို့ကို ဆုံးမခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ပရိယတ္တိဓမ္မောတိ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မဟူ၍။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဓိကာရတော ဝါ၊ အရာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သာမတ္ထိယတော ဝါ၊ စွမ်းနိုင်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (လိုက်စေသည်)။ သဝနံ၊ ကြားနာခြင်း။ သုတံ၊ ကြားနာခြင်း။ သောတဒွါရာနုသာရေန၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့်။ ပရိယတ္တိဓမ္မဿ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မကို။ ဥပဓာရဏံ၊ ဆောင်ခြင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မှတ်ခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သုတေန၊ ကြားနာအပ်သော ပရိယတ္တိတရားတည်းဟူသော။ ဟေတုနာ၊ အကြောင်းဖြင့်။ သုတေန၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့် ပရိယတ္တိတရားကို ဆောင်ခြင်း၊ မှတ်ခြင်းတည်းဟူသော။ ဟေတုနာ၊ အကြောင်းဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်သော ပညာသည်။ သုတမယီ၊ သုတမယီမည်၏။

ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပညာ၊ ပညာမည်၏။ ယာ ဝီမံသာ၊ အကြင် စုံစမ်းဆင်ခြင်တတ်သော ပညာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤစုံစမ်းဆင်ခြင်တတ်သော ပညာသည်။ သုတမယီ ပညာ၊ သုတမယီပညာမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္စေကမ္ပိ၊ အသီးအသီးလည်း။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ တထာတိ၊ တထာဟူသည်ကား။ သုတမယီ ပညာ၊ သုတမယီပညာသည်။ ဝီမံသာဒိပရိယာယဝတီ စ၊ ဝီမံသအစရှိသော ပရိယာယ် ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဝီမံသာဒိဝိဘာဂဝတီ စ၊ ဝီမံသအစရှိသော ဝေဖန်ခွဲခြမ်းခြင်း ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ စိန္တာမယီ စ၊ စိန္တာမယီပညာသည်လည်း။ ဝီမံသာဒိပရိယာယဝတီ စ၊ ဝီမံသအစရှိသော ပရိယာယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဝီမံသာဒိဝိဘာဂဝတီ စ၊ ဝီမံသအစရှိသော ဝေဖန်ခွဲခြမ်းခြင်းရှိသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုတမယီ၊ သုတမယီပညာသည်။ ဩရမတ္တိကာ စ၊ နည်းသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည် လည်းကောင်း။ အနဝဋ္ဌိတာ စ၊ အမြဲမတည်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ စိန္တာမယီ စ၊ စိန္တာမယီပညာသည်လည်း။ ဩရမတ္တိကာ စ၊ နည်းသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်လည်းကောင်း။ အနဝဋ္ဌိတာ စ၊ အမြဲမတည်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

သုတေန နိဿယေနာတိ၊ သုတေန နိဿယေနာဟူသည်ကား။ သုတေန သုတံ၊ ကြားနာအပ်သော။ ပရိယတ္တိဓမ္မေန ပရိယတ္တိဓမ္မံ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မကို။ (ဤကား သုတသဒ္ဒါ၏ ဝစနတ္ထ နှစ်ချက်တွင် ရှေးဝိကပ်ကို ရည်သည်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိယတ္တိဓမ္မဿဝနေနပရိယတ္တိဓမ္မသဝနံ၊ သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့် ပရိယတ္တိတရားကို ဆောင်ခြင်း၊ မှတ်ခြင်းကို။ (ဤကား နောက်ဝိကပ်ကို ယှဉ်သည်)။ ဥပနိဿယေန ဥပနိဿယံ ကတွာ၊ အမှီပြု၍။ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေ၊ အထူးအပြားသို့ ရောက်သည်ကို မှတ်ခြင်းအနက်၌။ ကရဏဝစနံ၊ ကရဏဝစနတည်း။ ယထာဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ သုတံ၊ ကြားနာအပ်သော ပရိယတ္တိတရားကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သောတဒွါရကို အစဉ်မှီသဖြင့် ပရိယတ္တိတရားကို ဆောင်မှတ်ခြင်းကို။ ဥပနိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝီမံသာတိ အာဒီသု၊ ဝီမံသာဟူသော အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။” ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ သီလံ၊ သီလတည်း။ အယံ၊ ဤကား။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ ဣမေ၊ ဤသည်တို့ကား။ ရူပါရူပဓမ္မာ၊ ရုပ်နာမ်တရားတို့တည်း။ ဣမေ၊ ဤသည်တို့ကား။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုတရားတို့၏။ သဘာဝဝီမံသနဘူတာ၊ သဘောကို စုံစမ်းတတ်သည်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပညာ၊ ပညာသည်။ ဝီမံသာ၊ ဝီမံသာမည်၏။ တေသံယေဝ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့၏သာလျှင်။ ဝစနတ္ထံ၊ စကားအနက်ကို။ မုဉ္စိတွာ၊ စွန့်၍။ သဘာဝသရသလက္ခဏဿ၊ မိမိသဘော၊ ကိစ္စလက္ခဏာကို။ တုလယိတွာ၊ နှိုင်းချိန်၍။ ဂတဏံ ဝိယ၊ ယူခြင်းကဲ့သို့။ ဂဟဏပညာ၊ ယူတတ်သော ပညာသည်။ တုလနာ၊ တုလနာမည်၏။ တေသံယေဝ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့၏သာလျှင်။ သလက္ခဏံ၊ မိမိလက္ခဏာကို။ အဝိဇဟိတွာ၊ မစွန့်မူ၍။ အနိစ္စတာဒိရုပ္ပနသပ္ပစ္စယာဒိအာကာရေ၊ အနိစ္စအစရှိသော အခြင်းအရာ၊ ရုပ္ပနသပ္ပစ္စယအစရှိသော အခြင်းအရာတို့ကို။ တက္ကေတွာ စ၊ ကြံ၍လည်းကောင်း။ ဝိတက္ကေတွာ စ၊ အထူးကြံ၍လည်းကောင်း။ ဥပပရိက္ခဏပညာ၊ ကပ်၍ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှု ဆင်ခြင်သော ပညာသည်။ ဥပပရိက္ခာ၊ ဥပပရိက္ခာမည်၏။ တထာ ဥပပရိက္ခိတေ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ကပ်၍ ထက်ဝန်းကျင် ကြည့်ရှု ဆင်ခြင်အပ်ကုန်သော။ သဝိဂ္ဂဟေ ဝိယ၊ မိမိကိုယ်ကဲ့သို့။ ဥပဋ္ဌဟန္တေ၊ ထင်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ သဘောရှိကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိဇ္ဈာနက္ခမေ၊ ရခြင်းငှာ ခံ့သည်တို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်ခြင်းငှာ ခံ့သည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ အနု အနု၊ အဖန်တလဲလဲ။ ပေက္ခနာ၊ ကြည့်ရှု ဆင်ခြင်ခြင်းသည်။ မနသာနုပေက္ခဏာ၊ မနသာနုပေက္ခဏာမည်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤသုတမယီပညာ၊ စိန္တာမယီပညာတို့တွင်လည်း။ သုတမယီပညာ၊ သုတမယီပညာသည်။ ယထာသုတဿ၊ အကြင် အကြင် ကြားနာအပ်သော။ ဓမ္မဿ၊ တရားကို။ ဓာရဏပရိစယဝသေန၊ ဆောင်ခြင်း၊ လေ့ကျက်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဥဿာဟဇာတာ၊ ဖြစ်သော အားထုတ်ခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍။ “ဥဿာဟနာ”တိ၊ ဥဿာဟနာဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗတံ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ အရဟတိ ယထာ၊ ထိုက်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ စိန္တာမယီ၊ စိန္တာမယီပညာသည်။ န အရဟတိ၊ မထိုက်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤစိန္တာမယီပညာ၌။ “ဥဿာဟနာ”တိ ပဒံ၊ ဥဿာဟနာဟူသော ပုဒ်ကို။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်သတည်း။ စိန္တနံ၊ ကြံခြင်း။ စိန္တာ၊ စိန္တာခြင်း။ နိဇ္ဈာနံ၊ ဆင်ခြင်ခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သေသံ၊ ကြွင်းသည်ကား။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအတိုင်းသာလျှင်တည်း။

ဣမာဟိ ဒွီဟိ ပညာဟီတိ၊ ဣမာဟိ ဒွီဟိ ပညာဟီဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တာဟိ၊ ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော။ ကာရဏဘူတာဟိ၊ အကြောင်း ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပညာဟိ၊ ပညာတို့ဖြင့်။

ဟိ၊ စင်စစ်။ သုတစိန္တာမယဉာဏေသု၊ သုတမယဉာဏ်၊ စိန္တာမယဉာဏ်တို့၌။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ အာရဘတိ၊ အားထုတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ (ဤ၌ သုတမယဉာဏဉ္စ စိန္တာမယဉာဏဉ္စ သုတစိန္တာမယဉာဏဉ္စ သုတစိန္တာမယဉာဏာနိဟု ဧကဒေသသရူပေကသေသ ပြု)။” ဣမာသု ဒွီသု ပညာသူ”တိပိ၊ ဣမာသု ဒွီသု ပညာသူဟူ၍လည်း။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ကုန်၏။ “တေဟိ၊ ထိုသို့ရွတ်သော ဆရာတို့သည်။ ဇာတာသူတိ ဝါ၊ ဇာတာသူဟူ၍လည်းကောင်း။ ဥပ္ပန္နာသူတိ ဝါ၊ ဥပ္ပန္နာသူဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝစနသေသော၊ ကြွင်းသောစကားကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ဆက်စပ်အပ်၏။

မနသိကာရသမ္ပယုတ္တဿာတိ၊ မနသိကာရသမ္ပယုတ္တဿာဟူသည်ကား။ ရူပါရူပပရိဂ္ဂဟာဒိမနသိကာရေ၊ ရုပ်နာမ်ကို သိမ်းဆည်းခြင်း အစရှိသည်ဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တဿ၊ အားထုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယံ ဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ယံ ဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိဟူသည်ကား။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ (ရူပံ ပရိဂ္ဂဏှာတိ အရူပံ ပရိဂ္ဂဏှာတိ စသည်ဖြင့် ပဋိပဒါကိုဆိုသောအရာ၌ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းကိုယူ)။ မနသိကာရပ္ပယောဂေန၊ နှလုံးသွင်းခြင်း၌ လုံ့လပြုသောအားဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓီနံ၊ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ၊ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ၊ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိတို့ကို။ သမ္ပါဒနေန၊ ပြီးစေသဖြင့်။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဥဿုက္ကန္တဿ၊ လုံ့လပြုသောပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိသင်္ခါတံ၊ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဟုဆိုအပ်သော။ ယံ အရိယမဂ္ဂဉာဏံ၊ အကြင် အရိယမဂ်ဉာဏ်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ ဤဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဟုဆိုအပ်သော အရိယမဂ်ပညာသည်။ ဘာဝနာမယီ ပညာ၊ ဘာဝနာမယီပညာမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ ဆက်စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ တမ္ပန ဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်ကား။ ဒဿနံ၊ ဒဿနဉာဏ်လည်းကောင်း။ ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာဉာဏ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓံ၊ နှစ်မျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဒဿနဘာဝနာဟိဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဒဿနဉာဏ်၊ ဘာဝနာဉာဏ်တို့ဖြင့် ပေး)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒဿန...ဝါ”တိ၊ ဒဿန...ဝါဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဒဿနန္တိ၊ ဒဿနံဟူ၍။ ယဒိ ဝုစ္စတိ၊ အကယ်၍ ဆိုသည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ရှိသော်။ တတ္ထ၊ ထိုဒဿနဘုံ၌။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သော။ ပညာ၊ ပညာသည်။ ဘာဝနာမယီ၊ ဘာဝနာမယီပညာမည်သည်။ ကထံ ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ စေဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာ၏။ တံ ဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။ ဘာဝနာမယမေဝ၊ ဘာဝနာမယဉာဏ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ နိဗ္ဗာနဒဿနတော ပန၊ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ “ဒဿန”န္တိ၊ ဒဿနံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘာဝနာမယဉာဏ်ကိုပင် ဒဿနဟူ၍လည်းကောင်း။ ဘာဝနာဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုအပ်သည်ရှိသော် ဒဿနဘုံ၊ ဘာဝနာဘုံတို့၏ အထူးကား အဘယ်နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘သဖလော’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ သဖလော၊ ဖိုလ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ ပဌမမဂ္ဂေါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည်။ ဒဿနဘူမိ၊ ဒဿနဘုံ မည်၏။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော။ သေက္ခာသေက္ခဓမ္မာ၊ သေက္ခ၊ အသေက္ခတရားတို့သည်။ ဘာဝနာဘူမိ၊ ဘာဝနာဘုံမည်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဣမာ ပညာ၊ ဤပညာတို့ကို။ ပရိယာယန္တရေန၊ ပရိယာယ်တစ်ပါးဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပရတော ဃောသာ”တိ အာဒိ၊ ပရတော ဃောသာဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အဝယဝတ္ထော၊ အဝယဝတ္ထကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ပရတောတိ၊ ပရတောဟူသည်ကား။ အတ္တတော၊ မိမိမှ။ န ပဝတ္တာ၊ မဖြစ်သော။ အညတော၊ တစ်ပါးသော။ သတ္ထုတော ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားမှလည်းကောင်း။ သာဝကတော ဝါ၊ သာဝကမှလည်းကောင်း။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဃောသာတိ၊ ဃောသာဟူသည်ကား။ တေသံ၊ ထိုတစ်ပါးသော ဘုရား၊ သာဝကတို့၏။ ဒေသနာဃောသတော၊ ဒေသနာဟူသော အသံကြောင့်။ ဒေသနာပစ္စယာ၊ ဒေသနာဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ သာ ပညာ၊ ထိုပညာသည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ အထဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတိဿာ၊ ဤသုတမယီပညာအား။ ပရတော၊ သူတစ်ပါးမှ။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဃောသော၊ ဒေသနာတည်းဟူသော အသံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ၊ ထိုသုတမယီပညာသည်။ ပရတော ဃောသာ၊ ပရတော ဃောသာမည်၏။ ယာ ပညာ၊ အကြင်ပညာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သာ ပညာ၊ ထိုပညာသည်။ သုတမယီ၊ သုတမယီမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ ပစ္စတ္တသမုဋ္ဌိတာတိ၊ ပစ္စတ္တသမုဋ္ဌိတာဟူသည်ကား။ ပစ္စတ္တံ၊ အသီးသီးသော မိမိသန္တာန်၌။ တဿ တဿ၊ ထိုထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ သမ္ဘူတာ၊ ဖြစ်သော။ ယောနိသောမနသိကာရာတိ၊ ယောနိသောမနသိကာရာဟူသည်ကား။ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုတရားတို့၏။ သဘာဝပရိဂ္ဂဏှနာဒိနာ၊ သဘောကို သိမ်းဆည်းခြင်း အစရှိသော။ ယထာဝုတ္တေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဥပါယေန၊ သင့်သော အကြောင်းဖြင့်။ ပဝတ္တမနသိကာရာ၊ ဖြစ်သော နှလုံးသွင်းခြင်းကြောင့်။ ပရတော စ ဃောသေနာတိ၊ ပရတော စ ဃောသေနာဟူသည်ကား။ ဟေတုဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ပရတော ဃောသေန၊ သူတစ်ပါးမှ ဖြစ်သော ဒေသနာဟူသော အသံကြောင့်။ သေသံ၊ ကြွင်းသည်ကား။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအတိုင်းသာလျှင်တည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယဒတ္ထံ၊ အကြင် ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဝေဖန်ခြင်း အကျိုးငှာ။ ဣမာ ပညာ၊ ဤပညာတို့ကို။ ဥဒ္ဓဋာ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။ တမေဝ ဝေနေယျပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ထိုဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဝေဖန်ခြင်းကိုသာလျှင်။ ယောဇေတွာ၊ ဆက်စပ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ယဿာ”တိ အာဒိ၊ ယဿာဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဣမာ ဒွေတိ၊ ဣမာ ဒွေဟူ၍။ ဂဏနဝသေန၊ အရေအတွက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ တာ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ပညာတို့ကို။ သုတမယီ စိန္တာမယီ စာတိ၊ သုတမယီ စိန္တာမယီဟု။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ အယံ ဥဂ္ဃဋိတညူတိ၊ အယံ ဥဂ္ဃဋိတညူဟူသည်ကား။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သုတမယစိန္တာမယဉာဏေဟိ၊ သုတမယဉာဏ်၊ စိန္တာမယဉာဏ်တို့ဖြင့်။ အာသယပယောဂပဗောဓဿ၊ အာသယပယောဂ၏ နိုးခြင်း၊ ပွင့်ခြင်း၏။ နိပ္ဖာဒိတတ္တာ၊ ပြီးစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥဒ္ဒေသမတ္တေနေဝ၊ ဥဒ္ဒေသမျှဖြင့်သာလျှင်။ ဇာနနတော၊ သိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ဥဂ္ဃဋိတညူ”တိ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ ဝိပဉ္စိတညူတိ၊ အယံ ဝိပဉ္စိတညူဟူသည်ကား။ စိန္တာမယဉာဏေန၊ စိန္တာမယဉာဏ်ဖြင့်။ အာသယဿ၊ အာသယ၏။ အပရိက္ခတတ္တာ၊ မပြုပြင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသေဟိ၊ ဥဒ္ဒေသ၊ နိဒ္ဒေသတို့ဖြင့်။ ဇာနနတော၊ သိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်၏။ အယံ နေယျောတိ၊ အယံ နေယျောဟူသည်ကား။ သုတမယဉာဏဿာပိ၊ သုတမယဉာဏ်၏လည်း။ (အပိသဒ္ဒါဖြင့် စိန္တာမယဉာဏ်ကို ယူ)။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိရဝသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။ ဝိတ္ထာရဒေသနာယ၊ အကျယ်ဟောအပ်သော ဒေသနာဖြင့်။ နေတဗ္ဗတော၊ ဆောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နေယျော၊ နေယျမည်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေသနာပဋိပဒါဉာဏဝိဘာဂေဟိ၊ ဒေသနာဝိဘာဂ၊ ပဋိပဒါဝိဘာဂ၊ ဉာဏဝိဘာဂတို့ဖြင့်။ (’ယံ ဒွန္ဒတော ပရံ သုယျတိ တံ ပစ္စေကမဘိသဇ္ဇတေ’ဟု ဆိုသောကြောင့် ဝိဘာဂသဒ္ဒါ၏ ဒွန္ဒတောပရဖြစ်ရကား အသီးအသီး ယှဉ်၍ ပေးသည်)။ ဒေသနာဘာဇနံ၊ ဒေသနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော။ ဝေနေယျတ္တယံ၊ ဝေနေယျသုံးပါးကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တတ္ထ၊ ထိုဒေသနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်း၌။ ပဝတ္တိတာယ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ ဓမ္မဒေသနာ၌။ ဒေသနာဟာရံ၊ ဒေသနာဟာရကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ယောဇေတုံ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ “သာယံ ဓမ္မဒေသနာ”တိ အာဒိ၊ သာယံ ဓမ္မဒေသနာဟု အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သာယန္တိ၊ သာယံဟူသည်ကား။ သာ အယံ ဓမ္မဒေသနာ၊ ထိုဤဓမ္မဒေသနာသည်။ သာယန္တိ ပဒဿ၊ သာယံဟူသော ပုဒ်၏။ သာ အယံ ပဒစ္ဆေဒေါ၊ သာ အယံဟူသော ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။

ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါ၌။ “ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီ”တိ အာဒိနာ၊ ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ပဋိနိဒ္ဒေသဝါရဿ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသဝါရ၏။ အာဒိတော၊ အစ၌။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ဒေသနာဟာရ၏။ ဝိသယဘာဝေန၊ အရာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ယာ ပါဠိ၊ အကြင်ပါဠိကို။ နိက္ခိတ္တာ၊ ချထားအပ်ပြီ။ တမေဝ ပါဠိ၊ ထိုပါဠိကိုသာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဒေသနာဟာရံ၊ ဒေသနာဟာရကို။ နိယောဇေတုံ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ “သာယံ ဓမ္မဒေသနာ”တိ၊ သာယံ ဓမ္မဒေသနာဟူ၍။ “သာယံ ဓမ္မဒေသနာ”တိ ဣမာယ ပါဠိယာ၊ သာယံ ဓမ္မဒေသနာဟူသော ဤပါဠိဖြင့်။ ပစ္စာမသတိ၊ စွဲ၏။ ကိံ ဒေသယတီတိ၊ ကိံ ဒေသယတိဟူ၍။ ကိံ ဒေသယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကိံ ဒေသယတိဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ကထေတုကမျတာဝသေန၊ ဖြေလိုဟောလိုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ ပိဏ္ဍတ္ထံ၊ အပေါင်းဖြစ်သော အနက်ကို။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ တံ ပိဏ္ဍတ္ထံ၊ ထိုအပေါင်းဖြစ်သော အနက်ကို။ ဂဏနာယ၊ အရေအတွက်အားဖြင့်။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ သာမညတော၊ သာမညအားဖြင့်။ “စတ္တာရိ သစ္စာနီ”တိ၊ စတ္တာရိ သစ္စာနီဟူ၍။ “စတ္တာရိ သစ္စာနီ”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ စတ္တာရိ သစ္စာနီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သစ္စဝိနိမုတ္တာ၊ သစ္စာမှ လွတ်သော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စတ္တာရိ သစ္စာနီတိ ဣမိနာ၊ စတ္တာရိ သစ္စာနီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သာမညတော၊ သာမညအားဖြင့်။ ပိဏ္ဍတ္ထံ၊ အပေါင်းဖြစ်သော အနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

တဿာ စ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား ဒေသနာတော်၏လည်း။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့သည်။ ပိဏ္ဍတ္ထော၊ အပေါင်းဖြစ်သော အနက်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ပဝတ္တိပဝတ္တကနိဝတ္တိတဒုပါယဝိမုတ္တဿ၊ ဖြစ်သော တရား၊ ဖြစ်စေတတ်သော တရား၊ ထိုဖြစ်တတ်၊ ဖြစ်စေတတ်သော တရားတို့၏ နစ်ရာဖြစ်သော တရား၊ ထိုနစ်ရာဖြစ်သော တရား၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားမှ လွတ်သော။ နေယျဿ၊ သိအပ်သော တရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဝိပရီတဘာဝေန၊ မဖောက်မပြန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ တာနိ၊ ထိုသစ္စာတို့ကို။ “ဒုက္ခံ သမုဒယံ နိရောဓံ မဂ္ဂ”န္တိ၊ ဒုက္ခံ သမုဒယံ နိရောဓံ မဂ္ဂံဟူ၍။ “ဒုက္ခံ၊ သမုဒယံ၊ နိရောဓံ၊ မဂ္ဂ”န္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒုက္ခံ၊ သမုဒယံ၊ နိရောဓံ၊ မဂ္ဂံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ အဝယဝတ္ထော၊ အဝယဝတ္ထကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အနေကုပဒ္ဒဝါဓိဋ္ဌာနဘာဝေန၊ များစွာသော ဥပဒ္ဒဝတို့၏ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ပရံပရဟိတ်တည်း)။ ကုစ္ဆိတတ္တာ စ၊ စက်ဆုပ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဗာလဇနပရိကပ္ပိတဓုဝသုဘသုခတ္တဘာဝဝိရဟေန၊ သူမိုက်တို့သည် ကြံအပ်သော ဓုဝအဖြစ်၊ သုဘအဖြစ်၊ သုခအဖြစ်၊ အတ္တအဖြစ်မှ ကင်းခြင်းကြောင့်။ တုစ္ဆတ္တာ၊ အချည်းနှီး ဆိတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခံမည်၏။

အဝသေသပစ္စယသမဝါယေ၊ တဏှာမှ ကြွင်းသော အကြောင်း၏ ညီညွတ်ခြင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။ ဥပ္ပတ္တိကာရဏတ္တာ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဒယော၊ သမုဒယမည်၏။ သဗ္ဗဂတိသုညတ္တာ၊ အလုံးစုံသော ဂတိမှ ဆိတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌။ သံသာရစာရကသင်္ခါတော၊ သံသရာနှောင်ချိုင့်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သံသရာတည်းဟူသော ဖြစ်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ (ဤအနက်ကား ‘စာရကန္တိ စရဏံ ပဝတ္တနံ စာရကံ’ဟု သစ္စဝိဘင်းယောဇနာနှင့် အညီတည်း)။ ဒုက္ခရောဓော၊ ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိရောဓော၊ နိရောဓမည်၏။ (ဤသို့ လှမ်း၍ သမ္ဗန်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတသ္မိံ နိဗ္ဗာနေ၊ ဤနိဗ္ဗာန်ကို။ အဓိဂတေ၊ သိအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရောက်အပ်သည်ရှိသော်။ သံသာရစာရကသင်္ခါတဿ၊ သံသရာနှောင်ချိုင့်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဒုက္ခရောဓဿ၊ ဒုက္ခဖြစ်ခြင်း၏။ အဘာဝေါ၊ မရှိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိပိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ နိရောဓော၊ နိရောဓမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနုပ္ပါဒနိရောဓပစ္စယတ္တာ၊ တစ်ဖန်မဖြစ်သော ချုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိရောဓော၊ နိရောဓမည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ မာရေန္တော၊ ကိလေသာတို့ကို သတ်လျက်။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားတတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နိဗ္ဗာနတ္ထိကေဟိ၊ နိဗ္ဗာန်ကို အလိုရှိကုန်သော သူတို့သည်။ မဂ္ဂိယတိ၊ ရှာအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂမည်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ သမုဒယေန၊ သမုဒယဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ အဿာဒသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဒုက္ခဖြင့်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဂ္ဂနိရောဓေဟိ၊ မဂ္ဂ၊ နိရောဓတို့ဖြင့်။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့သည်။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အာဂတာနိ၊ လာကုန်၏။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ ယထာရုတဝသေန၊ တိုက်ရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဿာဒါဒယော၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်ကုန်၏။ (လှမ်း၍ပေး)။ ယတ္ထ ပန သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့သည်။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ န အာဂတာနိ၊ မလာကုန်။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်၍။ တေသံ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဿာဒါဒယော၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်ကုန်၏။

ယတ္ထ စ၊ အကြင် သုတ်၌လည်း။ အဿာဒါဒယော၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့သည်။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အာဂတာ၊ လာကုန်၏။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ၊ ဆိုဖွယ်သည်ပင်လျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယတ္ထ ပန၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ န အာဂတာ၊ မလာကုန်။ တတ္ထ သုတ္တေ၊ ထိုသုတ်၌။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်၍။ တေသံ၊ ထိုအဿာဒအစရှိသည်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်ကုန်၏။

ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ အဿာဒါဒယော၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့ကို။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ (ကာမံ ကာမယမာနဿအစရှိသော ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်ဟူလိုသော်)။ သရူပတော၊ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဒဿိတာ၊ ပြကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေဟိ၊ ထိုအဿဒအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်ခြင်းငှာ။ “အာဒီနဝေါ စာ”တိ အာဒိ၊ အာဒီနဝေါ စာဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာအာဒီနဝအစရှိသည်တို့တွင်။ “သံခိတ္တေန... ဒုက္ခာ”တိ ဝစနတော၊ သံခိတ္တေန... ဒုက္ခာဟူသော စကားကြောင့်။ တဏှာဝဇ္ဇာ၊ တဏှာကို ကြဉ်အပ်ကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မာ၊ တေဘူမကတရားတို့သည်။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။ တေစ၊ ထိုတေဘူမကတရားတို့သည်လည်း။ အနိစ္စာဒိသဘာဝတ္တာ၊ အနိစ္စအစရှိသော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာဒီနဝေါ၊ အာဒီနဝမည်၏။ ဖလဉ္စ၊ ဖိုလ်သည်လည်း။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ သာဓေတဗ္ဗံ၊ ပြီးစေအပ်သော အကျိုးတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုအကျိုးတို့တွင်။ ယံ ဖလံ၊ အကြင်ဖိုလ်သည်။ လောကိယံ၊ လောကီသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ဖလံ၊ ထိုဖိုလ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “ဖလဉ္စ ဒုက္ခ”န္တိ၊ ဖလဉ္စ ဒုက္ခံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အဿာဒေါတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ အဿာဒေါဟူသော ဤစကား၌။ တဏှာဝိပလ္လာသာနမ္ပိ၊ တဏှာဝိပလ္လာသတို့၏လည်း။ ဣစ္ဆိတတ္တာ၊ အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တေ၊ ထိုတဏှာဝိပလ္လာသတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “အဿာဒေါ သမုဒယော”တိ၊ အဿာဒေါ သမုဒယောဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ အရိယမဂ္ဂေါ စ၊ အရိယမဂ်သည်လည်းကောင်း။ ဒေသနာ စ၊ တိုက်တွန်းခြင်း၊ အစီအရင်အားဖြင့် ဖြစ်သော ဒေသနာသည်လည်းကောင်း။ ဒေသနာဖလာဓိဂမဿ၊ ဒေသနာ၏ အကျိုးကို ရခြင်း၏။ ဥပါယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်။ “ဥပါယော အာဏတ္တိ စ မဂ္ဂေါ”တိ၊ ဥပါယော အာဏတ္တိ စ မဂ္ဂေါဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

နိဿရဏပဒေစာပိ၊ နိဿရဏပုဒ်၌လည်း။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗော၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်၏။

အယံ သစ္စဝိဘာဂေါ၊ ဤသစ္စာကို ဝေဖန်ခြင်းသည်။ အာကုလော၊ နှောင့်ရှက်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သစ္စဝိဘင်္ဂေ၊ သစ္စဝိဘင်း၌။ “တဏှာ စ၊ တဏှာကိုလည်းကောင်း။ အဝသိဋ္ဌာ၊ တဏှာမှ ကြွင်းကုန်သော။ ကိလေသာ စ၊ ကိလေသာတို့ကိုလည်းကောင်း။ အဝသိဋ္ဌာ၊ ကိလေသာမှ ကြွင်းကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ စ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ သာသဝါနိ၊ အာသဝေါတရား၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ ကုသလမူလာနိ စ၊ ကုသလမူလတို့ကိုလည်းကောင်း။ သာသဝါ၊ အာသဝေါရှိကုန်သော။ ကုသလာ၊ ကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ စ၊ တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ သမုဒယသစ္စဘာဝေန၊ သမုဒယသစ္စာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဘတ္တာ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏”။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တသ္မိံ တသ္မိံ နယေ၊ ထိုထိုနည်း၌။ တံတံအဝသိဋ္ဌာ၊ ထိုထိုသမုဒယသစ္စာ၏အဖြစ်ဖြင့် ဝေဖန်အပ်သည်မှ ကြွင်းကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မာ၊ တေဘူမကတရားတို့ကို။ ဒုက္ခသစ္စဘာဝေန၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဘတ္တာ ယထာ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဣဓာပိ၊ ဤသစ္စာကို ဝေဖန်ရာ၌လည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သစ္စဝိဘာဂေါ၊ သစ္စဝိဘာဂသည်။ အာကုလော၊ နှောင့်ရှက်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနီဟု ဤစကားသည်။ နိဂမနံ၊ နိဂုံးတည်း။ ဣဒံ ဓမ္မစက္ကန္တိ၊ ဣဒံ ဓမ္မစက္ကံဟူသည်ကား။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ စတုသစ္စဝသေန၊ စတုသစ္စ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သာမုက္ကံသိကာ၊ ကိုယ်တော်မှ ထုတ်၍ ဟောတော်မူအပ်သော။ ယာယံ ဓမ္မဒေသနာ၊ အကြင်ဓမ္မဒေသနာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤကိုယ်တော်မှ ထုတ်၍ ဟောတော်မူအပ်သော ဒေသနာသည်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကမည်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿာ ဓမ္မဒေသနာယ၊ ထိုဓမ္မဒေသနာ၏။ ဓမ္မစက္ကဘာဝံ၊ ဓမ္မစက္က၏ အဖြစ်ကို။ သစ္စဝိဘင်္ဂသုတ္တဝသေန၊ သစ္စာကို ဝေဖန်ရာဖြစ်သော ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သစ္စာကို ဝေဖန်ရာဖြစ်သော သံယုတ်၌ ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ယထာဟ ဘဂဝါ”တိ အာဒိ၊ ယထာဟ ဘဂဝါဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ၊ ဣဒံ ဒုက္ခံဟူသည်ကား။ ဇာတိအာဒိဝိဘာဂံ၊ ဇာတိအစရှိသော ဝေဖန်ခြင်းရှိသော။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓသဟဂတံ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ (သဟဂတကား တဗ္ဘောတည်း)။ တစ်နည်း။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓသင်္ဂဟံ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်သော။ တဏှာဝဇ္ဇံ၊ တဏှာကို ကြဉ်သော။ တေဘူမကဓမ္မဇာတံ၊ တေဘူမကဖြစ်သော တရားသဘောသည်။ ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝေန စ၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခဒုက္ခာဒိဘာဝေန စ၊ ဒုက္ခဒုက္ခအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဟု ဆိုအပ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ အရိယသစ္စာမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ မေတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ မေဟု ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ အတ္တာနံ၊ ကိုယ်တော်ကို။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ညွှန်တော်မူ၏။ ဗာရာဏသိယန္တိ၊ ဗာရာဏသိယံဟူသည်ကား။ ဗာရာဏသီနာမကဿ၊ ဗာရာဏသီမည်သော။ နဂရဿ၊ မြို့၏။ အဝိဒူရေ၊ မဝေးသောအရပ်၌။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓဣသီနံ၊ အရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတည်းဟူသော ဣသိတို့၏။ အာကာသတော၊ ကောင်းကင်မှ။ ဩတရဏဋ္ဌာနတာယ၊ သက်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣသိပတနန္တိ စ၊ ဣသိပတနဟုလည်းကောင်း။ မိဂါနံ၊ သားအပေါင်းတို့အား။ တတ္ထ၊ ထိုအရပ်၌။ အဘယဿ၊ ဘေးမဲ့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဘေးမဲ့ကို။ ဒိန္နတ္တာ၊ ပေးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မိဂဒါယန္တိ စ၊ မိဂဒါယဟုလည်းကောင်း။ လဒ္ဓနာမေ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ အဿမေ၊ သင်္ခမ်း၌။ ဥတ္တရတိ အတိက္ကမတိ၊ လွန်တတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဘိဘဝတိ၊ နှိပ်နင်းတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥတ္တရံ၊ ဥတ္တရံမည်၏။ ဧတဿ ဓမ္မစက္ကဿ၊ ထိုဓမ္မစက်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထက်။ ဥတ္တရံ၊ လွန်သော တရားသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် နှိပ်နင်းနိုင်သော တရားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဓမ္မစက္ကံ၊ ထိုဓမ္မစက်သည်။ အနုတ္တရံ၊ အနုတ္တရံမည်၏။ အနတိသယံ၊ လွန်ကဲသော တရားမရှိသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပဋိဘာဂံ၊ အတူမရှိသော။

ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဓမ္မဒေသနာ၊ ဓမ္မဒေသနာကို။ အနေကာသု၊ များစွာကုန်သော။ ဒေဝမနုဿပရိသာသု၊ နတ်ပရိသတ်၊ လူပရိသတ်တို့၌။ အနေကသတက္ခတ္တုံ၊ အကြိမ်တစ်ရာမက။ တေသံ၊ ထိုနတ်လူတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုနတ်လူတို့အား။ အရိယသစ္စပ္ပဋိဝေဓသမ္ပာဒနဝသေန၊ အရိယသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းကို ပြီးစေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကိဉ္စာ ပိ ပဝတ္တိတာ၊ အကယ်၍ကား ဟောတော်မူအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်စေအပ်၏။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံသော ဓမ္မဒေသနာတို့၏ ရှေးဦးစွာ။ အညာသိကောဏ္ဍညပ္ပမုခါယ၊ အညာသိကောဏ္ဍညအမှူးရှိသော။ အဋ္ဌာရသပရိမာဏာယ ဗြဟ္မကောဋိယာ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ကုဋေအတိုင်းအရှည်ရှိသော ဗြဟ္မာ၏။ စတုသစ္စပ္ပဋိဝေဓဝိဘာဝနီယာ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းကို ပြတတ်သော။ ယာ ဓမ္မဒေသနာ၊ အကြင်ဓမ္မဒေသနာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿာ ဓမ္မဒေသနာယ၊ ထိုဓမ္မဒေသနာ၏။ သာတိသယာ၊ လွန်စွာသော။ ဓမ္မစက္ကသမညာ၊ ဓမ္မစက်ဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတ”န္တိ၊ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သတိပဋ္ဌာနာဒိဓမ္မော ဧဝ၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိသော တရားတို့သည်သာလျှင်။ ပဝတ္တနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်တတ်သော သဘောကြောင့်။ စက္ကံ၊ စက္ကံမည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ စက္ကန္တိ၊ စက္ကံဟူသည်ကား။ အာဏာ၊ အာဏာတည်း။ ဓမ္မတော၊ တရားသဘောမှ။ အနပေတတ္တာ၊ မကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဓမ္မဉ္စ၊ ဓမ္မသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုဓမ္မသည်။ စက္ကဉ္စ၊ အာဏာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏။ ဓမ္မေန ဉာယေန၊ အသင့်အားဖြင့်။ စက္ကံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။ ဓမ္မေန ညာယေန၊ ဓမ္မေန ညာယေနဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ စက္ကံ၊ အာဏာတည်း။ ဣတိပိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ ဝုတ္တဝစနဿ၊ ဆိုအပ်သော စကား၏။ သာဓကံ၊ သာဓကဖြစ်သော။ ယထာ ကိံ ဝစနံ၊ အဘယ်စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုသနည်းဟူမူကား။ “ဓမ္မဉ္စ၊ ဓမ္မကိုလည်း။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ စက္ကဉ္စ၊ အာဏာကိုလည်း။ ဝပတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏။ စက္ကဉ္စ၊ အာဏာကိုလည်း။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဓမ္မဉ္စ၊ ဓမ္မကိုလည်း။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏။ ဓမ္မေန၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဓမ္မစက္ကံမည်၏”။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ အပ္ပဋိဝတ္တိယန္တိ၊ အပ္ပဋိဝတ္တိယံဟူသည်ကား။ ဓမ္မိဿရဿ၊ တရားကို အစိုးရတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘာဝတော စ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့ကို မဖောက်မပြန် ကိုယ်တော်တိုင်သိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဓမ္မစက္ကဿ၊ ဓမ္မစက္ကတရား၏။ အနုတ္တရဘာဝတော စ၊ လွန်ကဲသော တရားမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အပ္ပဋိသေဓနီယံ၊ မတားမြစ်အပ်သော။ ပန၊ စင်စစ်။ ကေန၊ အဘယ်သူသည်။ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ၊ မတားမြစ်အပ်သနည်း။ ဣတိ စောဒနာယ၊ ဤသို့သော စောဒနာကြောင့်။ “သမဏေန ဝါ”တိ အာဒိ၊ သမဏေန ဝါဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သမဏေနာတိ၊ သမဏေနဟူသည်ကား။ ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့။ ဥပဂတေန၊ ရောက်သော သူသည်။ ဗြာဟ္မဏေနာတိ၊ ဗြာဟ္မဏေနဟူသည်ကား။ ဇာတိဗြာဟ္မဏေန၊ ဇာတ်အားဖြင့်ဖြစ်သော ပုဏ္ဏားသည်။

ဟိ သစ္စံ၊ စင်စစ်မှန်သော။ ပရမတ္ထသမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ ပရမတ္ထဖြစ်သော ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့အား။ ပဋိလောမနစိတ္တံယေဝ၊ ဆန့်ကျင်သော စိတ်သည်ပင်လျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဒေဝေနာတိ၊ ဒေဝေနဟူသည်ကား။ ကာမာဝစရဒေဝေန၊ ကာမာဝစရဒေဝဖြင့်။ ကေနစီတိ၊ ကေနစိဟူသည်ကား။ ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ အဝသိဋ္ဌပါရိသဇ္ဇေန၊ ကြွင်းသော ပရိသတ်သည်။ (ခတ္တိယဂဟပတိပရိသတ်ကို ယူ)။

ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ အဋ္ဌန္နမ္ပိ ပရိသာနံ၊ ရှစ်ပါးသော ပရိသတ်တို့ကိုလည်း။ အနဝသေသပရိယာဒါနံ၊ အကြွင်းမဲ့ယူခြင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အကြွင်းမဲ့ ကုန်စေခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။

လောကသ္မိန္တိ၊ လောကသ္မိံဟူသည်ကား။ သတ္တလောကေ၊ သတ္တလောက၌။

တတ္ထာတိ၊ တတ္ထာဟူသည်ကား။ တိဿံ စတုသစ္စဓမ္မဒေသနာယံ၊ ထိုစတုသစ္စဓမ္မဒေသနာ၌။

အပရိမာဏာ ပဒါ အပရိမာဏာ အက္ခရာတိ၊ အပရိမာဏာ ပဒါ၊ အပရိမာဏာ အက္ခရာဟူ၍။ ဥပ္ပဋိပါဋိဝစနံ၊ ကျိတ်ကျအားဖြင့် ဆိုခြင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အစဉ်မဟုတ်သောအားဖြင့် ဆိုခြင်းသည်။ ယေဘုယျေန၊ အများအားဖြင့်။ အက္ခရာနိ၊ အက္ခရာတို့သည်။ ပဒသင်္ဂဟိတာနိ၊ ပုဒ်ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်း အကျိုးရှိ၏။ ပဒါ အက္ခရာ ဗျဉ္ဇနာတိ၊ ပဒါ၊ အက္ခရာ၊ ဗျဉ္ဇနာဟူ၍။ လိင်္ဂဝိပလ္လာသော၊ လိင်ပြန်ခြင်းကို။ ကတော၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ အတ္ထဿာတိ၊ အတ္ထဿာဟူသည်ကား။ စတုသစ္စသင်္ခါတဿ၊ စတုသစ္စဟု ဆိုအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်အား။ သင်္ကာသနာတိ၊ သင်္ကာသနာဟူသည်ကား။ သင်္ကာသိတဗ္ဗာကာရော၊ အကျဉ်းပြအပ်သော အခြင်းအရာတည်း။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပကာသနာအစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ဤနည်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။

အတ္ထဿာတိ ဧတ္ထ ပဒေ စ၊ အတ္ထဿာဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ သမ္ဗန္ဓေ၊ သမ္ဗန်အနက်၌။ သာမိဝစနံ၊ သာမိဝိဘတ်တည်း။ ဣတိပိဒန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဣတိပိဒံဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဣတီတိ သဒ္ဒေါ၊ ဣတိဟူသော သဒ္ဒါသည်။ ပကာရတ္ထော၊ ပကာရအနက်ရှိ၏။ ပိ သဒ္ဒေါ၊ ပိသဒ္ဒါသည်။ သမ္ပိဏ္ဍနတ္ထော၊ သမ္ပိဏ္ဍနအနက်ရှိ၏။ ဣမိနာပိ ဣမိနာပိ ပကာရေန၊ ဤအပြား ဤအပြားဖြင့်လည်း။ ဣဒံ၊ ဤတဏှာကြဉ်သော တေဘူမကတရားသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဟု ဆိုအပ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ အရိယသစ္စာဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တေန၊ ထိုဣတိပိဟူသော သဒ္ဒါဖြင့်။ ဇာတိအာဒိဘေဒေန၊ ဇာတိအစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ ယထာဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဒုက္ခသစ္စဿ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏။ အနေကဘေဒတဉ္စ၊ များသော အပြားရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တံဒီပကာနံ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာကို ပြတတ်ကုန်သော။ အက္ခရပဒါဒီနံ၊ အက္ခရာ၊ ပုဒ်အစရှိသည်တို့၏။ ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာရှိသော။ အပရိမာဏတဉ္စ၊ အတိုင်းအရှည်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ သမတ္ထေတိ၊ ပြီးစေ၏။

အယံ ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ အယံ ဒုက္ခသမုဒယောဟူသည်ကား။ ကာမတဏှာဒိဘေဒါ၊ ကာမတဏှာအစရှိသော အပြားရှိသော။ ဝဋ္ဋဿ၊ ဝဋ်၏။ မူလဘူတာ၊ အရင်းခံဖြစ်သော။ အယံ တဏှာ၊ ဤတဏှာသည်။ ယထာဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။ နိဗ္ဗတ္တိဟေတုဘာဝတော၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခသမုဒယော၊ ဒုက္ခသမုဒယမည်၏။ အယံ ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ အယံ ဒုက္ခနိရောဓောဟူသည်ကား။ သဗ္ဗသင်္ခတနိဿဋာ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခတတရားတို့မှ လွတ်သော။ အယံ အသင်္ခတာဓာတု၊ ဤအသင်္ခတဓာတ်သည်။ ယထာဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။ အနုပ္ပါဒနိရောဓပစ္စယတ္တာ၊ တစ်ဖြန်မဖြစ်သော ချုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခနိရောဓော၊ ဒုက္ခနိရောဓမည်၏။ အယံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ အယံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါဟူသည်ကား။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိအဋ္ဌင်္ဂသမူဟော၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသော ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါဖြင့် ရေတွက်အပ်သော။ အယံ၊ ဤမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးသည်။ ဒုက္ခနိရောဓသင်္ခါတံ၊ ဒုက္ခနိရောဓဟု ဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ အာရမ္မဏဝသေန၊ အာရုံပြုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တဒဘိမုခီဘူတတ္တာ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သို့ ရှေ့ရှုဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂစ္ဆတိ စ၊ သွားလည်းသွားတတ်၏။ (ဂစ္ဆန္တိ စ’ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဂစ္ဆန္တိ စ၊ သွားသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဤသို့ပေး)။ ဒုက္ခနိရောဓပ္ပတ္တိယာ၊ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာသို့ ရောက်ခြင်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ငှာ။ ပဋိပဒါ စ၊ အကျင့်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါမည်၏။ ဣတိပိဒန္တိ ပဒဿ ပန၊ ဣတိပိဒံဟူသော ပုဒ်၏ကား။ (အတ္ထော၌ စပ်)။ သမုဒယသစ္စေ၊ သမုဒယသစ္စာ၌။ အဋ္ဌသတတဏှာဝိစရိတေဟိ၊ တစ်ရာ့ရှစ်ပါးသော တဏှာဝိစရိုက်တို့ဖြင့်။ နိရောဓသစ္စေ၊ နိရောဓသစ္စာ၌။ မဒနိမ္မဒနာဒိပရိယာယေဟိ၊ မဒနိမ္မဒနအစရှိသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ မဂ္ဂသစ္စေ၊ မဂ္ဂသစ္စာ၌။ သတ္တတ္တိံသဗောဓိပက္ခိယဓမ္မေဟိ၊ သတ္တတ္တိံသဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ သေသံ၊ ကြွင်းသည်ကား။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအတိုင်းသာလျှင်တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ “ဒွါဒသပဒါနိ သုတ္တ”န္တိ ဂါထာယ၊ ဒွါဒသပဒါနိ သုတ္တံဟူသော ဂါထာဖြင့်။ သကလဿ၊ အလုံးစုံသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အတ္ထပဒါနဉ္စ၊ အတ္ထပုဒ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဗျဉ္ဇနပဒါနဉ္စ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယာ ဒွါဒသပဒတာ၊ အကြင် တစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ “ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီ”တိ အာဒိနာ၊ ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ဒေသနာ၏ ဟာရ၏။ ဝိသယဒဿနဝသေန၊ အရာကို ပြခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆဆက္ကပရိယာယံ၊ ဆဆက္ကဒေသနာကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျဉ်းပြပြီး၍။ ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ္တေန၊ ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ်ဖြင့်။ တဒတ္ထဿ၊ ထိုဆဆက္ကဒေသနာ၏ အနက်၏။ သင်္ဂဟိတဘာဝဒဿနမုခေန၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို ပြခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သဗ္ဗ္ဗဿာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဝစနဿ၊ စကား၏။ စတုသစ္စဒေသနာဘာဝဉ္စ၊ စတုသစ္စဒေသနာ၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တဒတ္ထဿ၊ ထိုဆဆက္ကဒေသနာ၏ အနက်၏။ စတုသစ္စဘာဝဉ္စ၊ လေးပါးသော သစ္စာ၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘာဝေန္တော၊ ထင်ရှားပြလိုသည်ဖြစ်၍။ (ဥဒ္ဒေသတော ဒဿေတွာ၌ စပ်)။” ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ မေ ဘိက္ခဝေ ဗာရာဏသိယ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ မေ ဘိက္ခဝေ ဗာရာဏသိယံဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ သစ္စဝိဘင်္ဂသုတ္တံ၊ သစ္စာလေးပါးကို ဝေဖန်ရာဖြစ်သော ဓမ္မစက္ကပဝတ္တနသုတ်ကို။ ဥဒ္ဒေသတော၊ အကျဉ်းပြသောအားဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ (ဝိဘဇန္တောသို့ သွား)။ “တတ္ထ အပရိမာဏာ ပဒါ”တိ အာဒိနာ၊ တတ္ထ အပရိမာဏာ ပဒါဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ဗျဉ္ဇနတ္ထပဒါနိ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်၊ အတ္ထပုဒ်တို့ကို။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ တမေဝ ဒွါဒသပဒဘာဝံ၊ ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်ပုဒ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ (ဘာဝသမ္ဗန်ကား ‘သကလသာသနဿ’ဟု လာ)။ ဒီပေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေသံ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပုဒ်၊ အတ္ထပုဒ်တို့၏။ အညမညဝိသယိဝိသယဘာဝေန၊ အချင်းချင်း၏ ဝိသယ၏အဖြစ်၊ ဝိသယီ၏အဖြစ်ဖြင့်။ သမ္ဗန္ဓဘာဝံ၊ စပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ဘဂဝါ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီ”တိ အာဒိ၊ တတ္ထ ဘဂဝါ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤ၌ ဝိသယီကား ဗျဉ္ဇနပဒ၊ ဝိသယကား အတ္ထပဒတည်း)။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုပါဠိ၌။ အာဟ၊ ဆို၏။ ပဒါဝယဝဂ္ဂဂဟဏမုခေန၊ ပုဒ်၏ အစိတ်ဖြစ်သော အက္ခရာကို သိခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ပဒဂ္ဂဟဏံ၊ ပုဒ်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဒေ၊ ပုဒ်ကို။ ဂဟိတေ စ၊ သိအပ်ပြီးသည် ရှိသော်လည်း။ ဂတိတပုဗ္ဗသင်္ကေတဿ၊ ရှေး၌ ယူအပ်သော အမှတ်ရှိသောသူအား။ ပဒတ္ထာဝဗောဓော၊ ပုဒ်၏ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ စ၊ ထိုအက္ခရာပုဒ်တို့တွင်လည်း။ ပဒါဝယဝဂ္ဂဟဏေန၊ ပုဒ်၏ အစိတ်ဖြစ်သော အက္ခရာကိုသိသဖြင့်။ ပဒဂ္ဂဟဏဿ၊ ပုဒ်ကို သိခြင်း၏။ ဝိသေသဓာနံ၊ အထူးဖြစ်ခြင်းသည်။ ဇာယတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ပဒတ္ထာဝယဝဂ္ဂဟဏေနာပိ၊ ပုဒ်၏ အနက်အစိတ်ကို သိသဖြင့်လည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပုဒ်၏ အစိတ်ဖြစ်သော အက္ခရာ၏ အနက်ကို သိသဖြင့်လည်း။ ပဒတ္ထဂ္ဂဟဏဿ၊ ပုဒ်၏အနက်ကို သိခြင်း၏။ ဝိသေသဓာနံ၊ အထူးဖြစ်ခြင်းသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီ”တိ၊ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ အက္ခရေဟိ၊ အက္ခရာတို့ဖြင့်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒီပိယမာနော၊ ပြအပ်သော။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ ပဒပရိယောသာနေ၊ ပုဒ်၏အဆုံး၌။ ဝါကျဿ၊ ဝါကျ၏။ အပရိယောသိတတ္တာ၊ မဆုံးသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဒေနေဝ၊ ပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။ ပကာသိတော ဒီပိတော၊ ထင်ရှားစွာပြအပ်သည်၊ ပြအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပဒေဟိ ပကာသေတီ”တိ၊ ပဒေဟိ ပကာသေတီဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဝါကျပရိယောသာနေ ပန၊ ဝါကျ၏ အဆုံး၌ကား။ သော အတ္ထော၊ ထိုအနက်သည်။ ဝိဝရိတော ဝိဝဋော၊ ဖွင့်အပ်သည်ကို။ ကတော၊ ပြုအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဗျဉ္ဇနေဟိ ဝိဝရတီ”တိ၊ ဗျဉ္ဇနေဟိ ဝိဝရတီဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ယသ္မာ စ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။ ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။ ဝါကျဘေဒေ၊ ဝါကျကို ခွဲခြမ်းခြင်းကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ တဒတ္ထော၊ ထိုဝါကျ၏ အနက်သည်။ ဝိဘတ္တော နာမ၊ ဝေဖန်အပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အာကာရေဟိ ဝိဘဇတီ”တိ၊ အာကာရေဟိ ဝိဘဇတီဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝါကျာဝယဝါနံ၊ ဝါကျအစိတ်တို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပစ္စေကံ၊ သီးသီး။ နိဗ္ဗစနဝိဘာဂေ၊ ဝိဂြိုဟ်အားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝိဂြိုဟ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်သော်။ သော အတ္ထော၊ ထိုဝါကျ၏ အနက်သည်။ ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နိရုတ္တီဟိ ဥတ္တာနီကရောတီ”တိ၊ နိရုတ္တီဟိ ဥတ္တာနီကရောတီဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ကတနိဗ္ဗစနေဟိ၊ ပြုအပ်သော ဝိဂြိုဟ်ရှိကုန်သော။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမဲ့။ ဝိတ္ထာရဝသေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ ဒေသိတေဟိ၊ ဟောအပ်ကုန်သော။ ဝါကျာဝယဝေဟိ၊ ဝါကျအစိတ်တို့ဖြင့်။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျတို့၏။ စိတ္တပရိတောသနဉ္စ၊ စိတ်၏ နှစ်သက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် စိတ်၏ နှစ်သက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓိနိသာနဉ္စ၊ ပညာ၏ ထက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပညာ၏ ထက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နိဒ္ဒေသေဟိ ပညပေတီ”တိ၊ နိဒ္ဒေသေဟိ ပညပေတီဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤအက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတိ အစရှိသော ပါဠိ၌လည်း။ အက္ခရေဟိ ဧဝ သင်္ကာသေတီတိ၊ အက္ခရေဟိ ဧဝ သင်္ကာသေတီဟု။ အဝဓာရဏံ၊ အဝဓာရဏကို။ (ဧဝသဒ္ဒါကိုလည်းဟူ)။ အကတွာ၊ မပြုဘဲ။ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတိ ဧဝါတိ၊ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတိ ဧဝဟု။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝဓာရဏံ၊ အဝဓာရဏကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်သည်ရှိ။ သတိ၊ သော်။ အတ္ထပဒါနံ၊ အတ္ထပုဒ်တို့၏။ နာနာဝါကျဝိသယတာပိ၊ အထူးထူးသော ဝါကျလျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်း။ သိဒ္ဓါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုအတ္ထပုဒ်တို့၏ အထူးထူးသော ဝါကျလျှင် အရာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကာနုသန္ဓိကေ၊ တစ်ခုသော အနုသန္ဓေရှိသော။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဆဠေဝ၊ ခြောက်ပါးသာ ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထပဒါနိ၊ အတ္ထပုဒ်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်ကုန်၏။ နာနာနုသန္ဓိကေ၊ အထူးထူးသော အနုသန္ဓေရှိသော။ သုတ္တေ ပန၊ သုတ်၌ကား။ အနုသန္ဓိမှိ အနုသန္ဓိမှိ၊ အနုသန္ဓေ အနုသန္ဓေတိုင်း။ ဆ ဆ၊ ခြောက်ခုခြောက်ခု ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထပဒါနိ၊ အတ္ထပုဒ်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်အပ်ကုန်၏။

“အက္ခရေဟိ စ ပဒေဟိ စ ဥဂ္ဃဋေတီ”တိ အာဒိနာ၊ အက္ခရေဟိ စ ပဒေဟိ စ ဥဂ္ဃဋေတီဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ဗျဉ္ဇနပဒါနံ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့၏။ ကိစ္စသာဓနံ၊ ကိစ္စ၏ ပြီးခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာပင်လျှင်။ ဝေနေယျတ္တယ ဝိနယနမေဝ၊ ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်းကို ဆုံးမခြင်းသည်သာလျှင်။ တေသံ၊ ထိုဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့၏။ ဗျာပါရော၊ အမှုသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကိစ္စသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သစ္စပ္ပဋိဝေဓဿ၊ သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း၏။ အဋ္ဌာနဘာဝတော ပန၊ အရာမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ ပဒပရမော၊ ပဒပရမပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဣဓ၊ ဤ၌။ န ဝုတ္တော၊ မဆိုလေသတည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သေက္ခဂ္ဂဟဏေန၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူသဖြင့်။ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနဿ၊ ကလျာဏပုထုဇဉ်ကို။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဟောတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ နေယျဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ နေယျပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ တဿာပိ၊ ထိုပဒပရမပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။ ဣဓ၊ ဤ၌။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ အက္ခရေဟီတိ အာဒီသု၊ အက္ခရေဟိဟု အစရှိသည်တို့၌။ ကရဏသာဓနေ၊ ကရဏသာဓန၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကရဏကာရက၌။ ကရဏဝစနံ၊ ကရဏဝစနသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟေတုမှိ၊ ဟိတ်အနက်၌။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဟိ သစ္စံ၊ စင်စစ်မှန်သော။ အက္ခရာဒီနိ၊ အက္ခရာအစရှိသည်တို့သည်။ ဥဂ္ဃဋနာဒိအတ္ထာနိ၊ ဥဂ္ဃဋန အစရှိသော အကျိုးရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဥဂ္ဃဋနာဒိ၊ ဥဂ္ဃဋနာဒိ အစရှိသည်သည်။ အက္ခရာဒိအတ္ထံ၊ အက္ခရာ အစရှိသော အကျိုးရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကိရိယာ စ၊ ကိရိယာသည်လည်း။ ယဒတ္ထာ၊ အကြင်အကျိုးရှိ၏။ သော အတ္ထော၊ ထိုအကျိုးသည်။ ဟေတု၊ ဟိတ်မည်၏။ ယထာ၊ ဥဒါဟရုဏ် အဘယ်နည်း ဟူမူကား။ “အန္နေန ဝသတီ”တိ၊ အန္နေန ဝသတီဟူသည်တည်း။

ဥဂ္ဃဋေတီတိ ပဒဿ၊ ဥဂ္ဃဋေတီဟူသော ပုဒ်၏။ သောတာဝဓာနံ၊ သောတသဒ္ဒါကို အစဉ်မှီသဖြင့် မှတ်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သမာဟိတစိတ္တာနံ၊ တည်ကြည်သော စိတ်ရှိကုန်သော။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျတို့၏။ သင်္ကာသနဝသေန၊ အကျဉ်းပြခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အက္ခရေဟိ၊ အက္ခရာတို့ဖြင့်။ ဝိသေသံ၊ အထူးကို။ အာဒဟန္တော၊ ထားသည်ဖြစ်၍။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ကထိတေ၊ ဆိုအပ်သော။ ပဒပရိယောသာနေ၊ ပုဒ်၏ အဆုံး၌။ အာသယပ္ပဋိဗောဓော၊ အာသယ၏ နိုးခြင်း၊ ပွင့်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ယထာဓိပ္ပေတံ၊ အကြင် အကြင် အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ကထေတိ၊ ဆို၏။ ဥဒ္ဒိသတိ၊ အကျဉ်းပြတော်မူ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝိပဉ္စယတီတိ၊ ဝိပဉ္စယတီဟူသည်ကား။ ယထာဥဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့် အကျဉ်းပြအပ်ပြီးသော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ နိဒ္ဒိသတိ၊ မကျဉ်းမကျယ်ပြတော်မူ၏။ ဝိတ္ထာရေတီတိ၊ ဝိတ္ထာရေတီဟူသည်ကား။ ဝိတ္ထာရံ၊ အကျယ်ချဲ့ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိတ္ထာရံ၊ အကျယ်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာစိက္ခတိ၊ ဟောပြော၏။ ပဋိနိဒ္ဒိသတိ၊ တစ်ဖန်အကျယ်ပြတော်မူ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ယသ္မာ စ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ ဥဂ္ဃဋေတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဥဂ္ဃဋေတီဟု ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဥဒ္ဒိသနံ၊ အကျဉ်းပြခြင်းကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဥဒ္ဒေသော စ၊ ဥဒ္ဒေသသည်လည်း။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ အာဝဒိ၊ အစသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဥဂ္ဃဋနာ အာဒီ”တိ၊ ဥဂ္ဃဋနာ အာဒီဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဝိပဉ္စနံ၊ မကျဉ်းမကျယ်ပြခြင်းသည်။ နိဒ္ဒိသနံ၊ နိဒ္ဒေသမည်၏။ ဝိတ္ထရဏံ၊ ချဲ့ခြင်းသည်။ ပဋိနိဒ္ဒိသနံ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသမည်၏။ နိဒ္ဒေသပဋိနိဒ္ဒေသာ စ၊ နိဒ္ဒေသ၊ ပဋိနိဒ္ဒေသတို့သည်လည်း။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ မဇ္ဈပရိယောသာနာ၊ အလယ်အဆုံး မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဝိပဉ္စနာ မဇ္ဈေ ဝိတ္ထာရဏာ ပရိယောသာန”န္တိ၊ ဝိပဉ္စနာ မဇ္ဈေ ဝိတ္ထာရဏာ ပရိယောသာနံဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ “အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီ”တိ အာဒိနာ၊ အက္ခရေဟိ သင်္ကာသေတီဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ ဗျဉ္ဇနပဒါနံ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့၏။ ဗျာပါရံ၊ အမှုကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အတ္ထပဒါနံ၊ အတ္ထပုဒ်တို့၏။ ဗျာပါရံ၊ အမှုကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သောယံ ဓမ္မဝိနယော”တိ အာဒိ၊ သောယံ ဓမ္မဝိနယောဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ပရိယတ္တိအတ္ထဘူတော၊ ပရိယတ်၏အနက်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ သီလာဒိဓမ္မော ဧဝ၊ သီလအစရှိသော တရားသည်ပင်လျှင်။ ဝေနေယျဝိနယနတော၊ ဝေနေယျတို့ကို ဆုံးမတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဓမ္မဝိနယော၊ ဓမ္မဝိနယမည်၏။ ဥဂ္ဃဋီယန္တောတိ၊ ဥဂ္ဃဋီယန္တောဟူသည်ကား။ ဥဒ္ဒိသိယမာနော၊ အကျဉ်းပြတော်မူသည် ဖြစ်၍။ တေနာတိ၊ တေနဟူသည်ကား။ ဥဂ္ဃဋိတညူဝိနယနေန၊ ဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆုံးမသဖြင့်။ ဝိပဉ္စီယန္တောတိ၊ ဝိပဉ္စီယန္တောဟူသည်ကား။ နိဒ္ဒိသိယမာနော၊ မကျဉ်းမကျယ် ပြတော်မူသည် ဖြစ်၍။ ဝိတ္ထာရီယန္တောတိ၊ ဝိတ္ထာရီယန္တောဟူသည်ကား။ ပဋိနိဒ္ဒိသိယမာနော၊ တစ်ဖန်အကျယ်ပြတော်မူသည်ဖြစ်၍။

ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ “ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီ”တိ၊ ဓမ္မံ ဝေါ ဘိက္ခဝေ ဒေသေဿာမီဟု။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌာယ၊ အကျဉ်းပြအပ်ပြီးသော။ ပါဠိယာ၊ ပါဠိ၏။ တိဝိဓကလျာဏတံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ကောင်းခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အတ္ထဗျဉ္ဇနသမ္ပတ္တိံ၊ အနက်သဒ္ဒါနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဆ ပဒါနိ အတ္ထော”တိ အာဒိ၊ ဆ ပဒါနိ အတ္ထောဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ သုဝိညေယျံ၊ သိလွယ်ပြီ။ “တေနာဟ ဘဂဝါ”တိ အာဒိနာ၊ တေနာဟ ဘဂဝါဟု အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒေသနာဟာရဿ၊ ဒေသနာ၏ ဟာရ၏။ ဝိသယဘာဝေန၊ အရာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ အကျဉ်းပြအပ်သော။ ပါဠိံ၊ ပါဠိကို။ နိဂမနဝသေန၊ နိဂုံးအုပ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြပြန်သတည်း။ လောကုတ္တရန္တိအာဒိ၊ လောကုတ္တရဟု အစရှိသော စကားသည်။ “ကေဝလပရိပဏ္ဏံ ပရိသုဒ္ဓ”န္တိ ပဒါနံ၊ ကေဝလပရိပဏ္ဏံ ပရိသုဒ္ဓံဟုသော ပုဒ်တို့၏။ အတ္ထဝိဝရဏံ၊ အနက်ကို ဖွင့်သော စကားတည်း။ တတ္ထ တိဿံ ပါဠိယံ၊ ထိုပါဠိ၌။ ဥပဋ္ဌိတံ သဗ္ဗဝိသေသာနန္တိ၊ ဥပဋ္ဌိတံ သဗ္ဗဝိသေသာနံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မသင်္ခါတာနံ၊ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဝိသေသာနံ၊ တရားအထူးတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဓိသီလသိက္ခာဒိဝိသေသာနံ၊ အဓိသီလသိက္ခာ အစရှိသော တရားအထူးတို့၏။ ဥပတိဋ္ဌနဋ္ဌာနံ၊ တည်ရာဖြစ်သော။” ဣဒံ နေသံ ပဒက္ကန္တ”န္တိ အာဒီနံ၊ ဣဒံ နေသံ ပဒက္ကန္တဟု အစရှိသော ပုဒ်တို့၏။ သဒ္ဒသိဒ္ဓိ ဝိယ၊ သဒ္ဒါ၏ ပြီးခြင်းကဲ့သို့။ ဧတဿ၊ ဤဥပဋ္ဌိတဟူသောပုဒ်၏။ သဒ္ဒသိဒ္ဓိ၊ သဒ္ဒါ၏ ပြီးခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ (ပဒက္ကမတိ ဧတ္ထာတိ ပဒက္ကန္တံဟု အဓိကရဏသာဓနအားဖြင့် သဒ္ဒါ၏ ပြီးခြင်းကဲ့သို့ ထို့အတူ ဥပတိဋ္ဌတိ ဧတ္ထာတိ ဥပဋ္ဌိတံဟု အဓိကရဏသာဓနအားဖြင့် ပြီးသည်ဟူလိုသော်)။” ဣဒံ ဝုစ္စတိ တထာဂတပဒံ ဣတိပီ”တိ အာဒီသု၊ ဣဒံ ဝုစ္စတိ တထာဂတပဒံ ဣတိပိဟု အစရှိသည်တို့၌။ (အတ္ထော၌ စပ်)။ သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟံ၊ သိက္ခာသုံးပါးဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်သော။ ဣဒံ သာသနဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤသာသနာတည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို။ တထာဂတဂန္ဓဟတ္ထိနော၊ မြတ်စွာဘုရားတည်းဟူသော ဂန္ဓဆင်မင်း၏။ ပဋိပတ္တိဒေသနာဂမနေဟိ၊ ပဋိပတ္တိတည်းဟူသော သွားခြင်း၊ ဒေသနာတည်းဟူသော သွားခြင်းတို့ဖြင့်။ ကိလေသဂဟဏံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ချုံတောအုပ်ကို။ ဩတ္ထရိတွာ၊ နင်းနယ်လွှမ်းမိုး၍။ ဂတမဂ္ဂေါတိပိ၊ သွားရာခရီးဟူ၍လည်းကောင်း။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားတည်းဟူသော ဂန္ဓဆင်မင်းသည်။ ဂေါစရဘာဝနာသေဝနာဟိ၊ ဂေါစရာသေဝန၊ ဘာဝနာသေဝနတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အာရုံပြုသောအားဖြင့် မှီဝဲခြင်း၊ ပွားစေသောအားဖြင့် မှီဝဲခြင်းတို့ဖြင့်။ နိသေဝိတံ ဘဇိတန္တိပိ၊ အမြဲမှီဝဲအပ်၏၊ မှီဝဲအပ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားတည်းဟူသော ဂန္ဓဆင်မင်း၏။ မဟာဝဇိရဉာဏသဗ္ဗညုတဉာဏဒန္တေဟိ၊ မဟာဝဇီရဉာဏ်၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တည်းဟူသော အစွယ်တို့ဖြင့်။ တေဘူမကဓမ္မာနံ၊ တေဘူမကတရားတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တေဘူမကတရားတို့၏။ အာရဉ္ဇိတံ အာရဉ္ဇနဋ္ဌာနန္တိပိ၊ ဝင်နှုတ်ထိုးဖောက်ရာဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ဤ၌ မဟာဝဇိရဉာဏ်ဟူသည် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်တည်း)။ အတော စေတန္တိ၊ အတော စေတံဟူသည်ကား။ ယတော ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတပဒါဒိဘာဝေန၊ မြတ်စွာဘုရားတည်းဟူသော ဂန္ဓဆင်မင်း၏ သွားရာခရီး အစရှိသည်တို့၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အတော အနေနေဝ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဗြဟ္မုနော သဗ္ဗသတ္တုတ္တမဿ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့ထက် မြတ်တော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ စရိယံ၊ အကျင့်တည်း။ (လှမ်း၍ ပေးသည်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဗြဟ္မံ သဗ္ဗသေဋ္ဌံ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့ထက် မြတ်သော။ စရိယံ၊ အကျင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပညာယတိ၊ အပြားအားဖြင့် သိအပ်၏။ (‘ပညာယတိ၊ ကို။ ယာဝဒေဝ ... ဉာယတိ’ဟု ဖွင့်သည်)။ ယာဝ ယတ္တကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ဝိဉာဇာတိကာ၊ ပညာရှိသော သဘောရှိကုန်သော။ ဒေဝါ စ၊ နတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ မနုဿာ စ၊ လူတို့သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သဗ္ဗေဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဒေဝမနုဿေဟိ၊ နတ်လူတို့သည်။ သုပ္ပကာသိတတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ပြအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် အဋ္ဌကထာနှင့်အညီ အပြည့်အစုံပေးသည်)။ ယထာဝုတ္တပ္ပကာရေဟိ၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားတို့ဖြင့်။ ဉာယတိ၊ သိအပ်၏။ တေနာဟ ဘဂဝါတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ တေနာဟ ဘဂဝါဟု ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယထာဝုတ္တတ္ထံ၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသော။ ပါဠိံ၊ ပါဠိကို။ နိဂမနဝသေန၊ နိဂုံးအုပ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူပြန်သတည်း။

ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာနတ္ထတာယ၊ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာန် အကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တဏှာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုသော အာရုံကို မယူမူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်း အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာ၏ ဟာရသည်။ ယာဝဒေဝ အရိယမဂ္ဂသမ္ပာပနတ္ထော၊ အရိယမဂ်တိုင်အောင် ရောက်စေခြင်း အကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ကေသံ အယံ ဓမ္မဒေသနာ”တိ၊ ကေသံ အယံ ဓမ္မဒေသနာဟု။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးဦး၍။ “ယောဂီန”န္တိ၊ ယောဂီနံဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာနဘာဝနာယ၊ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်း၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တာ၊ အမြဲလုံ့လပြုကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယောဂိနော၊ ယောဂီမည်ကုန်၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တေ၊ ထိုစတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်း၌ အမြဲလုံ့လပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဣမံ ဒေသနာဟာရံ၊ ဤဒေသနာဟာရကို။ ပယောဇေန္တိ၊ ယှဉ်စေကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယောဂီနံ၊ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်း၌ လုံ့လပြုကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤ တေသံ အယံ ဓမ္မဒေသနာ ယောဂီနံဟူသော စကားကို။ ဒေသနာဟာရဝိဘင်္ဂဿ၊ ဒေသနာဟာရဝိဘင်း၏။ ယထာနုသန္ဓိနာ၊ အနုသန္ဓေအားလျော်စွာ။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဌပိတဘာဝံ၊ ထားအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ ပကရဏံ၊ နေတ္တိကျမ်းကို။ သင်္ဂါယန္တေဟိ၊ သင်္ဂါယနာတင်ကုန်သော မထေရ်တို့သည်။ ဌပိတံ၊ ထားအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်ပင်လျှင်။ “တေနာဟ အာယသ္မာ မဟာကစ္စာယနော”တိ၊ တေနာဟ အာယသ္မာ မဟာကစ္စာယနောဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

နိယုတ္တောတိ ပဒဿ၊ နိယုတ္တောဟူသော ပုဒ်၏။ ပါဠိတော၊ ပါဠိမှ။ အဿာဒါဒိပဒတ္ထေ၊ အဿာဒအစရှိသော ပဒတ္ထတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ပိုင်းခြား၍ မှတ်ယူ၍။ ယောဇိတော၊ ယှဉ်စေအပ်ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တတ္ထ ကတမော ဝိစယော ဟာရောတိ အာဒိ၊ တတ္ထ ကတမော ဝိစယော ဟာရောဟု အစရှိသော စကားသည်။ ဝိစယဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ဝိစယဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဝိစယဟာရဝိဘင်း၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အနုပုဗ္ဗပဒဝဏ္ဏနာ၊ အစဉ်အတိုင်းသော ပုဒ်၏ အဖွင့်တည်း။ ကိံ ဝိစိနတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ကိံ ဝိစိနတိဟု ဤပါဌ်၌။ “ဝိစိနတီ”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ဝိစိနတိဟု ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဝိစယသဒ္ဒဿ၊ ဝိစယသဒ္ဒါ၏။ ကတ္တုနိဒ္ဒေသတံ၊ ကတ္တုသဘောကို ပြသောသဒ္ဒါ၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ကိန္တိ ဣမိနာ ပန ပဒေန၊ ကိံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်ကား။ အဿ ဟာရဿ၊ ထိုဝိစယဟာရ၏။ ဝိသယော၊ အရာကို။ ပုစ္ဆိတော၊ မေးအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿ ဟာရဿ၊ ထိုဟာရ၏။ တံ ဝိသယံ၊ ထိုအရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပဒံ ဝိစိနတီ”တိ အာဒိ၊ ပဒံ ဝိစိနတိဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ “ပဒံ ဝိစိနတီ”တိ၊ ပဒံ ဝိစိနတိဟူသည်ကား။ အာဒိတော၊ အစမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ယာဝ နိဂမနာ၊ နိဂုံးတိုင်အောင်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။ ဝိစိနတိ၊ စိစစ်၏။ အယဉ္စ ဝိစယော၊ ဤပုဒ်ကို စိစစ်ခြင်းသည်လည်း။ သဒ္ဒတော စ၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အတ္ထတော စ၊ အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေသု၊ ထိုနှစ်မျိုးတို့တွင်။” ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ နာမပဒံ၊ နာမ်ပုဒ်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ အာချာတပဒံ၊ အာချာတ်ပုဒ်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဥပသဂ္ဂပဒံ၊ ဥပသဂ္ဂပုဒ်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ နိပါတပဒံ၊ နိပါတ်ပုဒ်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဣတ္ထိလိင်္ဂံ၊ ဣတ္ထိလိင်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ပုရိသလိင်္ဂံ၊ ပုရိသလိင်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ နပုသကလိင်္ဂံ၊ နပုṃသကလိင်တည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ အတီတကာလံ၊ အတိတ်ကာလနှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ အနာဂတကာလံ၊ အနာဂတ်ကာလနှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဝတ္တမာနကာလံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလနှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ကတ္တုသာဓနံ၊ ကတ္တုသာဓနတည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ကရဏသာဓနံ၊ ကရဏသာဓနတည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ကမ္မသာဓနံ၊ ကမ္မသာဓနတည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ အဓိကရဏသာဓနံ၊ အဓိကရဏသာဓနတည်း။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ပစ္စတ္တဝစနံ၊ ပဌမာဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ယာဝ ဘုမ္မဝစနံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်တိုင်အောင်သော ဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်၏။ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဧကဝစနံ၊ ဧကဝုစ်ဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်၏။ အနေကဝစနံ၊ အနေကဝုစ်ဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်၏”။ ဣတိ ဧဝမာဒိဝိဘာဂဝစနံ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့် ခွဲခြမ်းဝေဖန်၍ ဆိုခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤသို့ ဝေဖန်ခွဲခြမ်း၍ ဆိုခြင်းသည်။ သဒ္ဒတော၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်။ ပဒဝိစယော၊ ပုဒ်ကို စိစစ်ခြင်း မည်၏။

သော ပနာယံ သော ပန အယံ ဝိစယော၊ ထိုဝိစယသည်ကား။ အဝိပရီတသဘာဝနိရုတ္တိသလ္လက္ခဏေနေဝ၊ မဖောက်မပြန်သော မာဂဓဘာသာတည်းဟူသော သဘာဝနိရုတ္တိကို မှတ်သဖြင့်သာလျှင်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မြင်အပ်၏။ တေန တေန ပဒေန၊ ထိုထိုပုဒ်ဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗအတ္ထသံဝဏ္ဏနာ ပန၊ ဟောအပ်သော အနက်ကို ဖွင့်ခြင်းသည်ကား။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဝိစယော၊ စိစစ်ခြင်း မည်၏။ ပဒံ၊ ပုဒ်သည်။ ပုစ္ဆာဒိဝသေန၊ ပုစ္ဆာ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သစေ ပန ပဝတ္တံ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ တဿ၊ ထိုပုဒ်၏။ တဒတ္ထဿ၊ ထိုအနက်၏ (ဘာဝသမ္ဗန်တည်း)။ ပုစ္ဆာဒိဘာဝေါ၊ ပုစ္ဆာ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကို။ ဝိစေတဗ္ဗော၊ စိစစ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပဥှံ ဝိစိနတီ”တိ အာဒိံ၊ ပဥှံ ဝိစိနတိဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

သုတ္တဿ၊ သုတ်ကို။ ဝိစယော၊ ရွေးချယ် စိစစ်တတ်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ဒေသနာဟာရော၊ ဒေသနာဟာရသည်။ ဝိစယဟာရဿ၊ ဝိစယဟာရ၏။ ဝိသယော၊ အရာသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အဿာဒံ ဝိစိနတီ”တိ အာဒိ၊ အဿာဒံ ဝိစိနတိဟု အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ အနုဂီတီတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ အနုဂီတိဟု ဤပုဒ်၌။ အနုရူပါ၊ လျော်သော။ ဂီတိ၊ ဆိုခြင်း။ အနုဂီတိ၊ လျော်သော ဆိုခြင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယမ္ပိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ ဣစ္ဆိတော၊ အလိုရှိအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိစိယမာနဿ၊ ရွေးချယ် စိစစ်အပ်သော။ သုတ္တပဒဿ၊ သုတ်ပုဒ်အား။ အနုရူပတော၊ လျော်သောအားဖြင့်။ သုတ္တန္တရပဒါနိပိ၊ သုတ်တစ်ပါး၌ လာသော ပုဒ်တို့ကိုလည်း။ အတ္ထုဒ္ဓါရဝသေန ဝါ၊ အနက်ကို ထုတ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဒုဒ္ဓါရဝသေန ဝါ၊ ပုဒ်ကို ထုတ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အာနေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဝိစေတဗ္ဗာနိ၊ စိစစ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တစ်နည်း။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြခြင်းငှာ။ “သဗ္ဗေ နဝ သုတ္တန္တေ ဝိစိနတီ”တိ၊ သဗ္ဗေ နဝ သုတ္တန္တေ ဝိစိနတိဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။

နဝ သုတ္တန္တေတိ၊ နဝ သုတ္တန္တေဟူသည်ကား။ သုတ္တဂေယျာဒိကေ၊ သုတ္တဂေယျ အစရှိကုန်သော။ နဝ သုတ္တေ၊ ကိုးပါးသော သုတ်တို့ကို။ ယထာသမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ဝိစိနတိ၊ စိစစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝိစယဟာရဿ၊ ဝိစယဟာရ၏။ ပဒတ္ထနိဒ္ဒေသော၊ ပုဒ်အနက်ကို ပြခြင်းတည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိဒ္ဒေသဝါရေ၊ နိဒ္ဒေသဝါရ၌။ ဝိစယဟာရော၊ ဝိစယဟာရကို။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ပြဆိုအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ဝိဘာဂေန၊ ထိုဝိစယဟာရကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြဆို၍။ ပဋိနိဒ္ဒေသဝသေန၊ ပဋိနိဒ္ဒေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူလိုသော အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပဒဝိစယော၊ ပုဒ်တိုင်း စိစစ်ခြင်းသည်။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ အနုပဒံ၊ ပုဒ်စဉ်အတိုင်း။ ပဝတ္တေတဗ္ဗတာယ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတိဘာရိကော စ၊ အလွန်ကျမ်းလေးခြင်းကို ပြုတတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ န သုကရော စ၊ မလွယ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ ပဒဝိစယံ၊ ထိုပဒဝိစယကို။ အနာမသိတွာ၊ မသုံးသပ်မူ၍။ ပဥှဝိဿဇ္ဇနဝိစယေ၊ ပဥှာဝိစယ၊ ဝိဿဇ္ဇနာဝိစယတို့ကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဒဿေန္တော၊ ပြခြင်းငှာ။ “ယထာ ကိံ ဘဝေ”တိ အာဒိံ၊ ယထာ ကိံ ဘဝေဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ယထာ ကိံ ဘဝေတိ ပဒဿ၊ ယထာ ကိံ ဘဝေဟူသော ပုဒ်၏။ ယေန ပကာရေန၊ အကြင်အပြားဖြင့်။ သော ဝိစယော၊ ထိုပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်းကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗော၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ တံ ပကာရဇာတံ၊ ထိုအပြားသဘောသည်။ ကိံ ဘဝေ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။ ကီဒိသံ၊ အဘယ်သို့သဘောရှိသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ “ယထာ ကိံ ဘဝေယျာ”တိပိ၊ ယထာ ကိံ ဘဝေယျာဟုလည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ယထာတိ ပဒံ၊ ယထာဟူသော ပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။ အာယသ္မာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ အာယသ္မာဟု ဤစကားသည်။ ပိယဝစနံ၊ ချစ်ဖွယ်ဆိုသော စကားတည်း။ အဇိတောတိ၊ အဇိတဟူသည်ကား။ ဗာဝရီ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ဗာဝရီပုဏ္ဏား၏။ ပရိစာရကဘူတာနံ၊ အခြံအရံဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ သောဠသန္နံ၊ တစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်သော သူတို့တွင်။ အညတရော၊ တစ်ယောက်ဖြစ်သော အရှင်အဇိတသည်။ ပါရာယနေတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ပါရာယနေဟု ဤပုဒ်၌။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပါရံ၊ ပါရဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တဿ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သို့။ အဓိဂမူပါယဒေသနတ္တာ၊ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော ဒေသနာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဣဒံ နာမံ ကတံ ပါရာယနသမညာပုဒ်တို့၌ စပ်)။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဝစနံ၊ စကားသည်။ “ပါရာယန”န္တိ၊ ပါရာယနဟု။ ဝတ္တဗ္ဗတံ၊ ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ကိဉ္စာပိ အရဟတိ၊ အကယ်၍ကား ထိုက်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ထိုက်လျှင်းမူလည်း။ သင်္ဂီတိကာရေဟိ၊ သင်္ဂါယနာတင်ကုန်သော မထေရ်တို့သည်။ ဝတ္ထုဂါထာနုဂီတိဂါထာဒီဟိ၊ ဝတ္ထုဂါထာ အနုဂီတိဂါထာစသည်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ အဇိတသုတ္တာဒီနံ၊ အဇိတသုတ် အစရှိကုန်သော။ သောဠသန္နံ၊ တစ်ကျိပ်ခြောက်ပါးကုန်သော။ သုတ္တာနံ၊ သုတ်တို့၏။ ဣဒံ နာမံ၊ ဤပါရာယနဟူသော အမည်ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေသညေဝ၊ ထိုအဇိတသုတ် အစရှိသော တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော သုတ်တို့၏သာလျှင်။ ပါရာယနသမညာ၊ ပါရာယနဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပါရာယနေ”တိ၊ ပါရာယနေဟု။ အာဟ၊ ဆို၏။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည်။ “ပါရာယနိကော”တိ၊ ပါရာယနိကောဟု။ ပဌန္တိ၊ ပဌ်ကုန်၏။

တေ၊ ထိုတစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်သော သူတို့သည်။ တာပသပဗ္ဗဇ္ဇူပဂမနတော၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သည်မှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ပါရာယနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို။ အဓီယန္တာ၊ ဖြစ်စေကုန်လျက်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျင့်ကုန်လျက်။ ဝိစရိံသု ကိရ၊ သွားကုန်သတတ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယမ္ပိ၊ ဤအရှင်အဇိတသည်လည်း။ ပါရာယနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ဝတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျင့်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပါရာယနိကော”တိ၊ ပါရာယနိကောဟု။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ပုစ္ဆတီတိ၊ ပုစ္ဆတိဟူသည်ဟု။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုသနည်း။ ပုစ္ဆာ၊ ပုစ္ဆာသည်။ နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ပြီးပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတီတာ နနု၊ လွန်ပြီး မဟုတ်ကုန်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ပုစ္ဆာနာကာရံ၊ မေးသော အခြင်းအရာကို။ ဗုဒ္ဓိယံ၊ မိမိပညာ၌။ ဝိပရိဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဧသာ ပုစ္ဆာ စ နာမ၊ ဤပုစ္ဆာမည်သည်လည်း။ အဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာ၊ အဒိဋ္ဌဇောတနာပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌသံသန္ဒနာ၊ ဒိဋ္ဌသံသန္ဒနာပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဝိမတိစ္ဆေဒနာ၊ ဝိမတိစ္ဆေဒနာပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ အနုမတိပုစ္ဆာ၊ အနုမတိပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာ၊ ကထေတုကမျတာပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဧကံသဗျာကရဏီယာ၊ ဧကံသဗျာကရဏီယပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယာ၊ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ပဋိပုစ္ဆာဗျာကရဏီယာ၊ ပဋိပုစ္ဆာဗျာကရဏီယပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဌပနီယာ၊ ဌပနီယပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနာ၊ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနာ၊ သတ္တာဓိဋ္ဌာနပုစ္ဆာလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနေကဝိဓာ၊ အထူးထူးသော အပြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အယံ ပုစ္ဆာ၊ ဤပုစ္ဆာသည်။ အဒိဋ္ဌဇောတနာ ကိံ၊ အဒိဋ္ဌဇောတနာလော”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ပုစ္ဆာ၊ ပုစ္ဆာကို။ ဝိစေတဗ္ဗာ၊ စိစစ်အပ်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤပုစ္ဆာ၊ ဝိဿဇ္ဇနာတို့တွင်လည်း။ ပုစ္ဆာဝိဘာဂေါ၊ ပုစ္ဆာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝတ္တဗ္ဗော ယထာ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိဿဇ္ဇနဝိဘာဂေါပိ၊ ဝိဿဇ္ဇနာကို ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ ဝိဿဇ္ဇနဝိစယေ၊ ဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ရာ၌။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ စင်စစ် အကြင်ကြောင့်။ ပုစ္ဆာသဘာဂေန၊ ပုစ္ဆာနှင့် သဘောတူသောအားဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇနံ၊ ဝိဿဇ္ဇနာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဿဇ္ဇနာဝိဘာဂေါပိ၊ ဝိဿဇ္ဇနာကို ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဣဓ ပန၊ ဤ၌ကား။ ဝိမတိစ္ဆေဒနံ၊ ယုံမှားတိုင်းကို ဖြတ်တတ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ယုံမှားဖြတ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ၊ သတ္တဝါလျှင် တည်ရာရှိသော။ ပုစ္ဆံ၊ ပုစ္ဆာကို။ ဥဒါဟရိတွာ၊ ထုတ်ပြီး၍။ တတ္ထ၊ ထိုပုစ္ဆာ၌။ ဝိစယနာကာရံ၊ စိစစ်အပ်သော အခြင်းအရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ကေနဿု နိဝုတော လောကော”တိ အာဒိံ၊ ကေနဿု နိဝုတော လောကောဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သမဘိနိဝိဋ္ဌေ၊ ကောင်းစွာ နှလုံးသွင်းအပ်သော။ ကေနာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ကေနဟု ဤပုဒ်၌။ ကတ္တရိ၊ ကတ္တားအနက်၌။ ကရဏဝစနံ၊ ကရိုဏ်းဝိဘတ်တည်း။ သူတိ ပဒံ၊ သူဟူသော ပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သူတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ သူဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ သံသယေ၊ ယုံမှားခြင်းအနက်၌။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ တေန၊ ထိုသူဟူသော နိပါတ်ပုဒ်ဖြင့်။ အဿ ပဥှဿ၊ ထိုပဥှာ၏။ ဝိမတိစ္ဆေဒနပုစ္ဆာဘာဝံ၊ ဝိမတိစ္ဆေဒနာပုစ္ဆာ၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ နိဝုတောတိ၊ နိဝုတောဟူသည်ကား။ ပဋိစ္ဆာဒိတော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သနည်း။ လောကောတိ၊ လောကောဟူသည်ကား။ သတ္တလောကော၊ သတ္တလောကကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဣစ္ဆာယသ္မာ အဇိတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဣစ္ဆာယသ္မာ အဇိတောဟု ဤစကားသည်။ သင်္ဂီတိကာရကဝစနံ၊ သင်္ဂါယနာတင်ကုန်သော ဆရာတို့၏ စကားတည်း။ နပ္ပကာသတီတိ၊ နပ္ပကာသတိဟူသည်ကား။ န ပညာယတိ၊ မထင်ရှားသနည်း။ ကိဿာဘိလေပနံ ဗြူသီတိ၊ ကိဿာဘိလေပနံ ဗြူသိဟူသည်ကား။ ကိံ၊ အဘယ်တရားကို။ အဿ လောကဿ၊ ထိုသတ္တလောကအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုသတ္တလောကကို။ အဘိလေပနံ၊ လိမ်းကျံတတ်သော တရားဟူ၍။ ဝဒသိ၊ ဟောတော်မူသနည်း။ “ကိံသွာဘိလေပန”န္တိပိ၊ ကိံသွာဘိလေပနံဟုလည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿ၊ ထိုကိံသွာဘိလေပနံ ဟူသော ပါဌ်၏။ ကိံ သု အဘိလေပနန္တိ၊ ကိံ သု အဘိလေပနံဟု။ ပဒဝိဘာဂေါ၊ ပုဒ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။

ပဒါနီတိ၊ ပဒါနိဟူသည်ကား။ ဧတေဟိ ဝါကျေဟိ၊ ဤဝါကျတို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ပဇ္ဇတိ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တာနိ ဝါကျာနိ၊ ထိုဝါကျတို့သည်။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်မည်ကုန်၏။ ဝါကျာနိ၊ ဝါကျတို့ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝါကျတို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရအပ်ကုန်၏။

ပုစ္ဆိတာနီတိ၊ ပုစ္ဆိတာနိဟူသည်ကား။ ပုစ္ဆာဘာဝေန၊ ပုစ္ဆာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧကော ပဉှောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ဧကော ပဉှောဟု ဤစကား၌။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မြင်အပ်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဒါနိ၊ ဝါကျတို့ကို။ ပုစ္ဆနဝသေန၊ မေးသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယဒိပိ ဝုတ္တာနိ၊ အကယ်၍ကား ဆိုအပ်ကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတော၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ ဧကော ဧဝ၊ တစ်ပါးတည်းသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဧကော ပဉှော”တိ၊ ဧကော ပဉှောဟု။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုလေသတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုတစ်ခုသော ပဥှာဖြစ်ခြင်း၌။ တတ္ထ တဿ ဧကပဉှဿ ဘာဝဿ၊ ထိုတစ်ခုသော ပဥှာဖြစ်ခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ “ဧကဝတ္ထုပရိဂ္ဂဟာ”တိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဧကဝတ္ထုပရိဂ္ဂဟာဟု ဤစကားဖြင့်။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအလိုကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော ဝတ္တုကာမော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဝါရဏအပ္ပကာသနအဘိလေပနမဟာဘယသင်္ခါတာ၊ ဖုံးလွှမ်းခြင်း၊ မထင်ရှားခြင်း၊ လိမ်းကျံခြင်း၊ ကြီးစွာသော ဘေးဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဧတေ အတ္ထာ၊ ဤအနက်တို့သည်။ ပုစ္ဆာယ၊ ပုစ္ဆာ၌။ ကိဉ္စာပိ ဂဟိတာ၊ အကယ်၍ကား ယူအပ်ကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ တေ အတ္ထာ၊ ထိုအနက်တို့သည်။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ လောကံ၊ သတ္တလောကကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။ ဂုဏဘူတာ၊ အပဓာနဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ လောကော၊ သတ္တလောကကို။ ပဓာနဘာဝေန၊ ပဓာန၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဗ္ဗသေန၊ ထိုသတ္တလောက၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အယံ ပဉှော၊ ဤပဥှာသည်။ ဧကောဝ၊ တစ်ပါးတည်းသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော ဝတ္တုကာမော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “လောကာဓိဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိ၊ လောကာဓိဋ္ဌာနဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ သော လောကော ပန၊ ထိုလောကသည်ကား။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ ပုစ္ဆာယ၊ ဤသို့သော အမေး၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ “လောကော တိဝိဓော”တိ အာဒိ၊ လောကော တိဝိဓောဟု အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော လောကတို့တွင်။ ရာဂါဒိကိလေသဗဟုလတာယ၊ များသော ရာဂအစရှိသော ကိလေသာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမာဝစရသတ္တာ၊ ကာမာဝစရသတ္တဝါတို့သည်။ ကိလေသလောကော၊ ကိလေသလောကမည်၏။ ဈာနာဘိညာပရိဗုဒ္ဓိယာ၊ ဈာန်အဘိညာဉ်တို့၏ ပွားခြင်းကြောင့်။ ရူပါဝစရသတ္တာ၊ ရူပါဝစရသတ္တဝါတို့သည်။ ဘဝလောကော၊ ဘဝလောကမည်၏။ အာနေဉ္ဇသမာဓိဗဟုလတာယ၊ များသော မတုန်မလှုပ်သောသမာဓိ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ပရမ္ပရဟိတံ၌ စပ်)။ ဝိသဒိန္ဒြိယတ္တာ၊ သန့်ရှင်းသော ဣန္ဒြေရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အရူပါဝစရသတ္တာ၊ အရူပါဝစရသတ္တဝါတို့သည်။ ဣန္ဒြိယလောကော၊ ဣန္ဒြိယလောကမည်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကိလိဿနံ၊ ညစ်နွမ်းခြင်းသည်။ ကိလေသော၊ ကိလေသမည်၏။ ဝိပါကဒုက္ခံ၊ ဝိပါက်ဖြစ်သော ဆင်းရဲခြင်းတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုက္ခဗဟုလတာယ၊ များသော ဆင်းရဲခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယေသု၊ အပါယ်ဘုံတို့၌။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ကိလေသလောကော၊ ကိလေသလောကမည်၏။ တဒညေ၊ ထိုအပါယ်သတ္တဝါတို့မှ တစ်ပါးကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သမ္ပတ္တိဘဝဘာဝတော၊ သမ္ပတ္တိဘဝ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပြည့်စုံသော အစီးအပွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဘဝသဒ္ဒါကား ဝုဒ္ဓိအနက်ဟော)။ ဘဝလောကော၊ ဘဝလောကမည်၏။

တတ္ထ၊ ထိုအပါယ်သတ္တဝါမှ တစ်ပါးသော သတ္တဝါတို့တွင်။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ဝိမုတ္တိပရိပါစကေဟိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရင့်စေတတ်ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ သဒ္ဓါ အစရှိသော ဣန္ဒြေတို့နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။ သော သတ္တော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို ရင့်စေတတ်သော ဣန္ဒြေနှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါသည်။ ဣန္ဒြိယလောကော၊ ဣန္ဒြိယလောကမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ပရိယာပန္နဓမ္မဝသေန၊ ဝဋ်၌ အကျွမ်းဝင်သောတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ လောကသမညာ၊ လောကဟူသော အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အရိယပုဂ္ဂလာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့ (ကို)။ ဣဓ၊ ဤ၌။ န သင်္ဂယှန္တိ၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းငှာ မတတ်ကုန်။

အဝိဇ္ဇာယ နိဝုတော လောကောတိ၊ အဝိဇ္ဇာယ နိဝုတော လောကောဟူသည်ကား။ စတုရင်္ဂသမန္နာဂတေန၊ လေးပါးသော အင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော။ အန္ဓကာရေန၊ အမိုက်တိုက်သည်။ ရထဃဋာဒိ၊ ရထားအို အစရှိသည်ကို။ နိဝုတော ပဋိစ္ဆာဒိတော ဝိယ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သကဲ့သို့။ ဓမ္မသဘာဝပဋိစ္ဆာဒနလက္ခဏာယ၊ တရားသဘောကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ လောကော၊ သတ္တလောကကို။ နိဝုတော ပဋိစ္ဆာဒိတော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်၏။ ဝိဝိစ္ဆာတိ၊ ဝိဝိစ္ဆာဟူသည်ကား။ ဝိစိကိစ္ဆာဟေတု၊ ယုံမှားခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ “မစ္ဆရိယံ၊ မစ္ဆရိယသည်။ ဝိဝိစ္ဆာ၊ ဝိဝိစ္ဆာမည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သင်္ဂဟေ၊ အဋ္ဌကထာ၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပမာဒါတိ၊ ပမာဒါဟူသည်ကား။ ပမာဒဟေတု၊ မေ့လျော့ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဇပ္ပာဘိလေပနန္တိ၊ ဇပ္ပာဘိလေပနံဟူသည်ကား။ ဇပ္ပာ တဏှာ၊ ဇပ္ပာတဏှာသည်။ (ဇပ္ပာကား တဏှာ၏ ပရိယာယ်တည်း။ ထိုကြောင့် ဇပ္ပာကို ‘တဏှာ’ဟု ဖွင့်သည်)။ အဿ လောကဿ၊ ထိုသတ္တလောကကို။ မက္ကဋာလေပေါ၊ မျောက်နှဲစေးသည်။ မက္ကဋဿ၊ မျောက်ကို။ အဘိလေပနံ ဝိယ၊ လိမ်းကျံကပ်ငြိသကဲ့သို့။ အဘိလေပနံ၊ လိမ်းကျံတတ်၏။ သိလေသော၊ ကပ်ငြိတတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဒုက္ခန္တိ၊ ကား။ ဇာတိအာဒိကံ၊ သော။ ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲသည်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်၏ အနက်တည်း။ သေသံ၊ ကြွင်းသော စကားကို။ ပါဠိယာ ဧဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝိညာယတိ၊ ၏။ ပုစ္ဆာဂါထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ ပဒါနိ၊ တို့ကို။ (ဝိဿဇ္ဇိတာနိကို ငဲ့၍ပေးသည်)။” ဣမေဟီ”တိ၊ ကား။ ဝိဿဇ္ဇနဂါထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တေဟိ၊ ကုန်သော။ စတူဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇိတာနိ၊ ဖြေအပ်ကုန်၏။ ကထံ ဝိဿဇ္ဇိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာယ၊ ၏။ သမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “ပဌမ”န္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တေန၊ ထိုပဌမံ အစရှိသော စကားဖြင့်။ ယထာက္ကမံ၊ စွာ။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနာနိ၊ တို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ယထာက္ကမံ၊ စွာ။ တံ ပုစ္ဆဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ တံ ဝိဿဇ္ဇနဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဂါထာယ စ၊ ၏လည်း။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဝရိတုံ၊ ဖွင့်အံ့သောငှာ။ “ကေနဿူ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ “နီဝရဏေဟီ”တိ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တမေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။ ကတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အဝိဇ္ဇာနီဝရဏာ ဟိ သဗ္ဗေ သတ္တာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤပါဠိ၌လည်း။ “ယထာဟာ”တိ အာဒိနာ၊ ယထာဟ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ သုတ္တန္တရဒဿနေန၊ သုတ်တစ်ပါးကို ပြသဖြင့်။ ဣမသ္မိံ ပဥှဝိဿဇ္ဇနဝိစယေ၊ ဤပဥှာဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်း၌။ အနုဂီတိဝိစယံ၊ အနုဂီတိကို စိစစ်ခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ပရိယာယတောတိ၊ ကား။ ကာရဏတော၊ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။ နီဝရဏသင်္ခါတာနံ၊ ကုန်သော။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒီနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ ကာရဏဘာဝတော စ၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဋိစ္ဆာဒနဘာဝတော စ၊ ဖုံးလွှမ်းတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဧကံယေဝ၊ တစ်ခုသော အဝိဇ္ဇာကိုသာလျှင်။ နီဝရဏံ၊ ဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ အညေသံ၊ အဝိဇ္ဇာမှ တစ်ပါးဖြစ်ကုန်သော။ နီဝရဏသဘာဝါနံ၊ နီဝရဏသဘောရှိသော တရားတို့၏။ အဘာဝါ ပန၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အဝိဇ္ဇာယ၊ သည်။ သတိ၊ သော်။ နီဝရဏာနံ၊ တို့၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အဝိဇ္ဇာယ၊ သည်။ အသတိ၊ သော်။ နီဝရဏာနိ၊ တို့သည်။ န သန္တိ၊ ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သဗ္ဗသော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တေနာတိ၊ ကား။ “အဝိဇ္ဇာယ နိဝုတော လောကော”တိ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ပဌမဿ ပဒဿာတိ၊ ကား။ “ကေနဿု နိဝုတော လောကော”တိ ပဒဿ၊ ၏။ ယုတ္တာတိ၊ ကား။ ယောဇိတာ၊ ယှဉ်အပ်၏။ ဝါ၊ ကား။ အနုရူပါ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧတေန၊ ဤ ‘တေန စ ပဌမဿ ပဒဿ ဝိဿဇ္ဇနာ ယုတ္တာ’ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇနဿ၊ ၏။ ပုစ္ဆာနုရူပတာ၊ ပုစ္ဆာအားလျော်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿိတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုဗ္ဗာပရဝိစယော၊ ပုဗ္ဗာပရကို စိစစ်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ယော ပုဂ္ဂလော နီဝရဏေဟိ နိဝုတော”တိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝိဝိစ္ဆာပမာဒါနံ၊ ယုံမှားခြင်း မေ့လျော့ခြင်းတို့၏။ (ပစ္စယသမ္ဗန်တည်း)။ အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။ (ဘာဝသမ္ဗန်တည်း)။ ပစ္စယဘာဝံ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ဟိ၊ စွ။ နိဝုတော ဧဝ၊ အဝိဇ္ဇာနှင့် လွှမ်းအပ်သည် ဖြစ်၍သာလျှင်။ နပ္ပကာသတိ၊ မထင်ရှား။ ဝိဝိစ္ဆာတိ၊ ကား။ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ တည်း။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဝိဝိစ္ဆာ နာမ ဝုစ္စတိ ဝိစိကိစ္ဆာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တတြ၊ ထိုဝိဝိစ္ဆာဟူသော ပုဒ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ပဒသိဒ္ဓိ၊ ပုဒ်၏ပြီးခြင်းတည်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသမ္မာဒိဋ္ဌိယော၊ တို့သည်။ “နိစ္စံ၊ မြဲ၏။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဧကံသဂ္ဂါဟဘာဝေန၊ စင်စစ် ယူသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ တစ်ခုသော အဖို့ကို ယူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ (အသသဒ္ဒါကား ကောဋ္ဌာသဟောတည်း)။ ပဝတ္တန္တိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အယံ၊ ဤဝိစိကိစ္ဆာသည်။ န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်။ အယမ္ပန၊ ဤဝိစိကိစ္ဆာသည်ကား။ အနေကံသဂ္ဂါဟဘာဝတော၊ စင်စစ် မယူနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ တစ်ခုသော အဖို့ကို မယူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “နိစ္စံ နု ခေါ၊ မြဲသလော။ အနိစ္စံ နု ခေါ၊ လော”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိဝိဓံ၊ အထူးထူး အပြားပြားသော အာရုံကို။ ဝါ၊ ကား။ ဝိရုဒ္ဓံ၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းကို။ ဣစ္ဆတိ ဧသတိ၊ ရှာတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိဝိစ္ဆာ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ပဒသိဒ္ဓိ၊ တည်း။ “သော ဝိစိကိစ္ဆန္တော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အပ္ပကာသနဿ၊ မထင်ရှားခြင်း၏။ (ကာရဏ သမ္ဗန်)။ ဝိဝိစ္ဆာပမာဒါနံ၊ တို့၏။ (ဘာဝ သမ္ဗန်)။ ကာရဏဘာဝံ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်၏။ သုတ္တေ ဓမ္မေ န ဥပ္ပာဒိယတီတိ၊ ကား။ သမာဒါယ၊ ဆောက်တည်၍။ န ဝတ္တတိ၊ မကျင့်။ နပ္ပကာသန္တီတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တာနေ၊ ၌။ အနုပ္ပါဒိယမာနာ၊ မဖြစ်စေအပ်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တေ ကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ လောကေ၊ ၌။ ပကာသံ အဘိညာတံ၊ ထင်ရှားသည်ကို။ န ကရောန္တိ၊ ကုန်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အဘိလိမ္ပတီတိ၊ ကား။ မက္ကဋာလေပေါ၊ သည်။ မက္ကဋံ၊ ကို။ ဒါရုသိလာဒီသု၊ သစ် ကျောက် အစရှိသည်တို့၌။ အလ္လီယာပေတိ ဝိယ၊ ကပ်ငြိစေသကဲ့သို့။ ပုရိသံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ရူပါဒိဝိသယေ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော အာရုံ၌။ အလ္လီယာပေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အာသတ္တိဗဟုလဿာတိ၊ ကား။ အာသင်္ဂဗဟုလဿ၊ များသော ကပ်ငြိခြင်းရှိသော။ ဧဝံ အဘိဇပ္ပာတိ ကရိတွာတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ပရိယုဋ္ဌာနဋ္ဌာယိနီ၊ နှိပ်စက်၍ တည်တတ်၏။ ဣတိ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ တာယ တဏှာယ၊ သည်။ လောကော၊ လောကကို။ အဘိလိတ္တော၊ လိမ်းကျံအပ်သည်။ သိလေသေန၊ ချေးသစ်စေးဖြင့်။ ဝါ၊ သည်။ မက္ခိတော ဝိယ၊ လိမ်းကျံသကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧတသ္မာ ဒုက္ခာ၊ မှ။ ဘာယတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ ဒုက္ခံ၊ သည်။ ဘယံ၊ မည်၏။ မဟန္တံ၊ သော။ ဘယံ၊ တည်း။ မဟဗ္ဘယံ၊ ကြီးစွာသော ဘေး။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဒုက္ခမဿ မဟဗ္ဘယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဒုက္ခံ ဒေါမနဿန္တိ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဒုက္ခမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝိဘတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗံ၊ သော။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တိဿော ဒုက္ခတာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဩဓသောတိ၊ ကား။ ကဒါစိ၊ ရံခါ။ အတ္တူပက္ကမမူလာယ၊ မိမိလုံ့လလျှင် အကြောင်းရှိသော ဒုက္ခ ဒုက္ခအဖြစ်မှ။ ကဒါစိ၊ ခါ။ ပရူပက္ကမမူလာယ၊ သူတစ်ပါးလုံ့လလျှင် အကြောင်းရှိသော ဒုက္ခ ဒုက္ခအဖြစ်မှ။ ဣတိ အာဒိနာ၊ သော။ ဝိဘာဂေန၊ ဖြင့်။ ဒုက္ခဒုက္ခတာယ၊ မှ။ မုစ္စနကာ၊ ၏။ ဝိသေသေန၊ ဖြင့်။ ရူပါဝစရာ၊ ရူပါဝစရ သတ္တဝါတို့သည်။ ဒုက္ခဒုက္ခတာယ၊ ဒုက္ခ ဒုက္ခ အဖြစ်မှ။ မုစ္စနကာ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ပေး)။ တထာတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဩဓသော၊ အခိုက်အတန့်အားဖြင့်။ ဝါ၊ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ ကဒါစိ၊ ရံခါ။ ကရဟစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဘဝ၌။ မုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အာကဍ္ဎတိ၊ ၏။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာယ၊ ဝိပရိဏာမဒုက္ခအဖြစ်မှ။ မုစ္စနကာ၊ လွတ်သော သူတို့ကား။ ဥပေက္ခာသမာပတ္တိဗဟုလာ၊ များသော ဥပေက္ခာသမာပတ်ရှိသော သူတို့တည်း။ ဥပေက္ခာသမာပတ္တိဗဟုလာ၊ များသော ဥပေက္ခာသမာပတ်ရှိသော သူတို့သည်။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာယ၊ မှ။ မုစ္စနကာ၊ လွတ်ကုန်၏။ ဝိသေသေန၊ ဖြင့်။ အရူပါဝစရသတ္တာ၊ တို့သည်။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာယ၊ မှ။ မုစ္စနကာ၊ လွတ်ကုန်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ အပ္ပာဗာဓာတိ ပဒံ၊ သည်။ ဒုက္ခဒုက္ခတာယ၊ မှ။ မုစ္စနဿ၊ ၏။ ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းကို ပြသော စကားတည်း။ ဒိဃာယုကာတိ ပဒံ၊ သည်။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာယ၊ မှ။ မုစ္စနဿ၊ ၏။ ကာရဏဝစနံ၊ တည်း။ (ဤသို့ ပေး)။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အရူပဒေဝါ၊ အရူပါဝစရဗြဟ္မာတို့သည်။ လောကေ၊ ၌။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဒီဃာယုကာ၊ ရှည်သော အသက်ရှိကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒီဃာယုကာတိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ ဝဋ္ဋဒုက္ခတော၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခမှ။ မုစ္စနံ၊ သည်။ အစ္စန္တိတံ၊ စင်စစ်လွတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်လည်း။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာပိ၊ တို့သည်လည်း။ သင်္ခတတ္တာ၊ သင်္ခတတရား ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အနိစ္စတာဒိသင်္ခါရဒုက္ခသဘာဝါ ဧဝ၊ အမြဲမရှိ အစရှိသော သင်္ခါရဒုက္ခသဘောရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယတော ဝဋ္ဋဒုက္ခတော၊ အကြင် ဝဋ္ဋဒုက္ခမှ။ မုစ္စနံ၊ သည်။ အစ္စန္တိတံ၊ စင်စစ်လွတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ ကို။ အနဝသေသပရိယာဒါနဝသေန၊ အကြွင်းမဲ့ ကုန်စေသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ အကြွင်းမဲ့ယူသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သင်္ဂဏှိတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သင်္ခါရဒုက္ခတာယ ပနာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အဝယဝတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ကမ္မကိလေသေဟိ၊ ကံကိလေသာတို့သည်။ ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်းအပ်၏။ ဝါ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒိ၊ မည်၏။ ဝိပါကက္ခန္ဓာ စ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ကဋတ္တာ စ ရူပံ၊ ကဋတ္တာရုပ်ကိုလည်းကောင်း။ လဗ္ဘန္တိ၊ ကုန်၏။ ဥပါဒိဿ၊ ကံ ကိလေသာတို့သည် စွဲလမ်းအပ် ဖြစ်စေအပ်သော ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ်၏။ သေသံ၊ အကြွင်းတည်း။ ဥပါဒိသေသံ၊ ကံကိလေသာတို့သည် စွဲလမ်းအပ် ဖြစ်စေအပ်သော။ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ် အကြွင်း၏။ ဧတိဿာ၊ ထိုနိဗ္ဗာနဓာတ်အား။ တံ ဥပါဒိသေသံ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုပါဒိသေသာ၊ မည်၏။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ အနုပါဒိသေသာယ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ် အကြွင်းမရှိသော။ တာယ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ ထိုငြိမ်းခြင်းသဘောမျှဖြစ်၍။ အယံ၊ ဤပုဒ်သည်။ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေ စ၊ အထူးအပြားသို့ ရောက်သော လက္ခဏာကို မှတ်ကြောင်းအနက်၌။ ကရဏနိဒ္ဒေသော၊ ကရိုဏ်းဝိဘတ်ဖြင့် ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နိဗ္ဗာနဓာတူတိ စ၊ ဟူသည်လည်း။ နိဗ္ဗာယနမတ္တံ၊ ငြိမ်းခြင်းမျှသာတည်း။ တသ္မာတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သင်္ခါရဒုက္ခတာ၊ သည်။ သကလလောကဗျာပိနီ စ၊ အလုံးစုံသော လောက၌ နှံ့သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဗ္ဗသင်္ဂါဟိနီ စ၊ အလုံးစုံသော ဒုက္ခကို သင်္ဂြိုဟ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ လောကဿာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ သာမိဝစနံ၊ သာမိဝိဘတ်သည်။ သမ္ဗန္ဓေ၊ သမ္ဗန်အနက်၌။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထို’သင်္ခါရဒုက္ခတာ ဒုက္ခံ လောကဿ’ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ “ဒုက္ခမဿာ”တိ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။ လောကဿ၊ သတ္တလောကကို။ နီဝရဏာဒီနိ၊ ဖုံးလွှမ်းတတ်သော တရား အစရှိသည်တို့ကို။ (အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် အပ္ပကာသန အဘိလေပန မဟဗ္ဘယ သုံးပါးကို ယူ)။ အဇာနန္တေန ဝါ၊ မသိသဖြင့်လည်းကောင်း။ သမယန္တရပရိစယေန၊ အယူတစ်ပါး၌ လေ့ကျက်ခြင်းကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုသတ္တလောကကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော တရား အစရှိသည်တို့၌။ သံသယပက္ခန္ဒေန ဝါ၊ ယုံမှားခြင်းသို့ ပြေးဝင်သဖြင့်လည်းကောင်း။ (ပုစ္ဆာ ကတာသို့ ဆိုက်)။ ဧကံသေနေဝ၊ စင်စစ်သဖြင့်သာလျှင်။ ဗျာကာတဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြေအပ်သော သဘောရှိသော။ (’ဗျာကာတဗ္ဗော အတ္ထဿ ဘဝေါ ဧတိဿာတိ ဗျာကာတဗ္ဗတ္တာ’ဟု ပြု)။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနာ၊ သတ္တဝါလျှင် တည်ရာရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ ကို။ ကတာ၊ ၏။ သာ စ ပုစ္ဆာ၊ သည်လည်း။ အဇာနနဿ ဝါ၊ မသိသည်လည်း ဖြစ်သော။ သံသယဿ ဝါ၊ ယုံမှားသည်လည်း ဖြစ်သော။ အဇိတဿ၊ အရှင်အဇိတအား။ (ဤသို့ ဝစနသေသ ထည့်၍ သမ္ဗန်)။ အဇာနနဿ ဝါ၊ သော။ သံသယဿ ဝါ၊ သော။ အဇိတဿ၊ ၏။ သာ စ ပုစ္ဆာ၊ သည်လည်း။ နီဝရဏာဒိဝိသယတာယ၊ သတ္တလောကကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သောတရား အစရှိသည်လျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စတုဗ္ဗိဓာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပါဠိယံ ပန၊ ၌ကား။ နီဝရဏာဒီနံ၊ ဖုံးလွှမ်းတတ်သော တရား အစရှိသည်တို့၏။ (အာဓာရ၌ စပ်)။ လောကော၊ သတ္တလောကကို။ အာဓာရဘာဝေန၊ တည်ရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဂါထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကော၊ သော။ ပေဥှာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿိတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ပုစ္ဆာဝိစယော၊ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်းတည်း။ ဝိဿဇ္ဇနဝိစယောပိ၊ ကိုလည်း။ အဒိဋ္ဌဇောတိနီဝိဿဇ္ဇနာ စ၊ အဒိဋ္ဌဇောတနာဝိဿဇ္ဇနာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိမတိစ္ဆေဒိနီ စ၊ ဝိမတိစ္ဆေဒနာဝိဿဇ္ဇနာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပုစ္ဆာဝိစယေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ ဧကာဓာရံ၊ တစ်ခုသော ဝတ္ထုလျှင် တည်ရာရှိသော။ ပုစ္ဆံ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အနေကာဓာရံ၊ များသော ဝတ္ထုလျှင် တည်ရာရှိသော။ ပုစ္ဆံ၊ ကို။ (လိုက်စေသည်)။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သဝန္တိ သဗ္ဗဓီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သဝန္တီတိ၊ ကား။ သန္ဒန္တိ၊ စီးကုန်၏။ သဗ္ဗဓီတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေသု၊ ကုန်သော။ ရူပါဒီသု၊ ကုန်သော။ အာယတနေသု၊ တို့၌။ သောတာတိ၊ ကား။ တဏှာဒိသောတာ၊ တဏှာ အစရှိသော သောတတို့သည်။ ဝါ၊ အလျဉ်တို့သည်။ ကိံ နိဝါရဏန္တိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုတဏှာ အစရှိသော သောတတို့ကို။ အာဝရဏံ၊ တားမြစ်တတ်သော တရားသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ရက္ခာ၊ စောင့်ရှောက်တတ်သော တရားသည်။ ကာ၊ အဘယ်နည်း။ သံဝရံ ဗြူဟီတိ၊ ကား။ နေသံ၊ ထိုတဏှာ အစရှိသော သောတတို့ကို။ နီဝရဏသင်္ခါတံ၊ တားမြစ်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ တံ သံဝရံ၊ ထိုစောင့်တတ်သော တရားကို။ ကထေဟိ၊ ဟောတော်မူပါလော။ ကေန သောတာ ပိဓီယရေတိ၊ ကား။ ကေန ဓမ္မေန၊ ဖြင့်။ တဏှာဒိသောတာ၊ တို့သည်။ ပိဓိယျန္တိ ပစ္ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤဂါထာ၌။ ပဒတ္ထော၊ တည်း။ သေသံ၊ သည်။ ပါဠိဝသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ အာဝိ၊ ထင်စွာ။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။

တေ ဒွေ ပဥှာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ပုစ္ဆာဝသေန၊ ဖြင့်။ ပဝတ္တာယ၊ သော။ ဣမိဿာ ဂါထာယ၊ ၌။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ပဒါနိ၊ တို့ကို။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဝါကျာနိ၊ တို့ကို။ ယဒိပိ ပုစ္ဆိတာနိ၊ အကယ်၍ ပုစ္ဆာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်ကုန်၏ရှင့်။ (စတ္တာရိ ဝါကျာနိ’ကား စတ္တာရိ ပဒါနိ’၏ အဖွင့်တည်း။ ပုစ္ဆိတာနိ’ကို ပါဠိမှ ယူ၍ ပေးသည်)။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ ဉာတုံ၊ ငှာ။ ဣစ္ဆိတဿ၊ သော။ အတ္ထဿ၊ ၏။ ဒုဝိဓတ္တာ၊ ကြောင့်။ တေ အတ္ထာ၊ ထိုဂါထာဖြင့် ယူအပ်ကုန်သော အနက်တို့သည်။ ဒွေ ပဥှာ၊ နှစ်ပါးသော ပဥှာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒွေ ပဥှာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။” ဣမေဟိ ဗဟွာဓိဝစနေန ပုစ္ဆိတာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုပါဠိ၌။ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ ဧတာယ ဂါထာယ၊ ဤဂါထာဖြင့်။ ဣမေ ဂဟိတာ အတ္ထာ၊ ဤယူအပ်သော အနက်တို့ကို။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗဟူနိ၊ များစွာသော သဘောတရားတို့ကို။ အဓိကိစ္စ၊ စွဲ၍။ ပဝတ္တဝစနေန၊ ဖြစ်သော စကားဖြင့်။ ပုစ္ဆိတာ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေ အတ္ထာ၊ ထိုဂါထာဖြင့် ယူအပ်ကုန်သော အနက်တို့သည်။ ဒွေ ပဉှာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။

ဧကတော၊ တစ်ခုမှ။ ဥပရိ၊ အလွန်သည်။ ဝါ၊ အထက်သည်။ ဗဟူ၊ အများမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သာသနဝေါဟာရော၊ သာသနာ၌ဖြစ်သော ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပုစ္ဆာယ၊ ၏။ တမေဝ ဒုဝိဓတ္ထဝိသယတံ၊ ထိုနှစ်ပါးအပြားရှိသော အနက်လျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဝိဝရိတုံ၊ ဖွင့်အံ့သောငှာ။ “ဧဝ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုဧဝံအစရှိသော ပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဉာတိဗျသနာဒိသင်္ခါတာဟိ၊ အဆွေအမျိုးတို့၏ ပျက်စီးခြင်း အစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ယာဟိ အာပဒါဟိ၊ အကြင် ဘေးရန်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့သည်။ (လှမ်း၍ပေးသည်)။ ဝါ၊ ကား။ ပါဏဝဓာဒီဟိ ဧဝ၊ သတ္တဝါကို သတ်ခြင်းအစရှိသည်သာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ ဒုဂ္ဂတိဟေတုဘူတာဟိ၊ ဒုဂ္ဂတိ၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ယာဟိ အာပဒါဟိ၊ အကြင် ဘေးရန်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့သည်။ သမံ သဟ၊ တကွနက်။ ဝါ၊ ကား။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ (ဤကားသမာပန္န၌ သ၏အနက်ကို နှစ်ဝိကပ်ဖွင့်သည်)။ အယံ လောကော၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ အာပန္နော အဇ္ဈောတ္ထဋော စ၊ နှိပ်စက်လွှမ်းမိုးအပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံနိမိတ္တေဟိ၊ ထိုဉာတိဗျသန အစရှိသော ဘေးရန်တို့၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒသဟိ၊ ကုန်သော။ ကိလေသဝတ္ထူဟိ၊ ကိလေသဝတ္ထုတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့သည်။ သံကိလိဋ္ဌော စ၊ နှိပ်စက်အပ် ပူပန်စေအပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ လောကဿ၊ ၏။ တံ အာပန္နာကာရဉ္စ၊ ထိုလွှမ်းမိုးအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။ တံ သံကိလိဋ္ဌာကာရဉ္စ၊ ထိုနှိပ်စက်အပ် ပူပန်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓိယံ၊ ပညာ၌။ ကတွာ၊ ၍။ “ဧဝံ သမာပန္နဿ ဧဝံ သံကိလိဋ္ဌဿာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဧတေန၊ ဤသမထဝိပဿနာဖြင့်။ ဝေါဒါယတိ သုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝေါဒါနံ၊ မည်၏။ သမထဝိပဿနာ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ ဧတေန၊ ဤအရိယမဂ်ဖြင့်။ နိမိတ္တတော စ၊ နိမိတ်မှလည်းကောင်း။ ပဝတ္တတော စ၊ ဝဋ်တရားမှလည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထမြောက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။

အသမာဟိတဿာတိ၊ ကား။ နာနာရမ္မဏေသု၊ အထူးထူးသော အာရုံတို့၌။ ဝိက္ခိတ္တစိတ္တဿ၊ ပြန့်လွင့်သော စိတ်ရှိသောသူအား။ သဝန္တီတိ၊ ကား။ ပဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ အဘိဇ္ဈာတိ အာဒိ၊ အဘိဇ္ဈာအစရှိသော စကားသည်။ အသမာဓာနဟေတုဒဿနံ၊ မတည်ကြည်ခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြသောစကားတည်း။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဧဝံ အသမာဟိတဿာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ (ပါဠိ၌ ‘ဧဝံ အသမာဟိတဿ’ဟု မရှိ။ ‘အသမာဟိတဿ’သာ ရှိသည်)။ “ယထာဟ ဘဂဝါ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဣဓာပိ၊ ၌လည်း။ အနုဂီတိဝိစယံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

သောတာနံ၊ တို့၏။ သဝနံ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဝါ၊ စီးခြင်းသည်။ ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ အနုရောဓဝသေနေဝ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သဝတိ မနာပိကေသု ရူပေသူ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤစက္ခုံ သဝတိအစရှိသောပါဌ်၌။ သောတာနံ၊ တဏှာအစရှိသော သောတတို့၏။ ဒွါရဘာဝေန၊ ဖြစ်ရာဒွါရ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဝတ္တမာနာ ပဝတ္တမာနတ္တာ၊ ကြောင့်။ စက္ခာဒယော၊ တို့ကို။ ဥပစာရဝသေန၊ နိဿိတဖြစ်သော သောတတို့ကို နိဿယဖြစ်သော စက္ခုအစရှိသည်တို့၌ တင်စား၍ ခေါ်ဝေါ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သယံ၊ မိမိတို့သည်။ သဝန္တာ ဝိယ၊ ဖြစ်ကုန် စီးကုန်သကဲ့သို့။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။

သဗ္ဗာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗသ္မာ၊ အလုံးစုံသော ဒွါရမှ။ သဗ္ဗထာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗပ္ပကာရေန၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ ဣဒံ ဝေါဒါနန္တိ၊ ကား။ “ပရိယုဋ္ဌာနဝိဃာတ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ သော။ ဣဒံ ပရိယုဋ္ဌာနပ္ပဟာနံ၊ ဤပရိယုဋ္ဌာန်ကို ပယ်ခြင်းသည်။ ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ကြောင်းတည်း။

ဝိဿဇ္ဇနဂါထာယ၊ ၌။ သတိ တေသံ နိဝါရဏန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ကုသလာကုသလာနံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဝိပဿနာသမ္ပယုတ္တာ၊ ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော။ ဂတိယော၊ ဖြစ်ခြင်းတို့ကို။ သမနွေသမာနာ၊ ကောင်းစွာ ရှာတတ်သော။ သတိ၊ သည်။ တေသံ သောတာနံ၊ တို့ကို။ နိဝါရဏံ၊ တားမြစ်တတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သောတာနံ သံဝရံ ဗြူမီတိ၊ ကား။ တမေဝ သတိံ၊ ကိုသာလျှင်။ သောတာနံ၊ တို့ကို။ သံဝရံ၊ စောင့်တတ် ပိတ်တတ်၏ဟု။ ဗြူမိ၊ ၏။ (မဂ်၏ ရှေးအဖို့ဖြစ်သော ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော သောတတို့ကို ခွါသောအားဖြင့် ဖြစ်သော သတိကို ယင်းမဂ်ခဏ၌ သောတတို့ကို ပိတ်တတ်၏ ဟု ဟောသည်ဟူလိုသော်)။ ပညာယေတေ ပိဓီယရေတိ၊ ကား။ ရူပါဒီသု၊ ရူပက္ခန္ဓာ အစရှိသည်တို့၌။ အနိစ္စတာဒိပဋိဝေဓသာဓိကာယ၊ အနိစ္စအစရှိသည်ကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည် ပြီးစေအပ်သော။ မဂ္ဂပညာယ၊ ဖြင့်။ ဧတေ သောတာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ ပိဓိယျန္တိ၊ ပြတ်ကုန်၏။ ဥပ္ပဇ္ဇိတုံ၊ ငှာ။ အပ္ပဒါနဝသေန၊ မပေးခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမုစ္ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

နာဝိဉ္ဆတီတိ၊ ကား။ အဘိဇ္ဈာဒိပ္ပဝတ္တိဒွါရဘာဝေန၊ အဘိဇ္ဈာအစရှိသည်တို့၏ ဖြစ်ရာ ဒွါရ၏အဖြစ်ဖြင့်။ စိတ္တသန္တာနံ၊ စိတ်အစဉ်ကို။ ဝါ၊ ကား။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ နာကဍ္ဎတိ၊ မငင်။

အနုသယပ္ပဟာနံ၊ အနုသယကို ပယ်ခြင်းကို။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ပိဓာနံ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပညာယ အနုသယာ ပဟီယန္တီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုသယနိမိတ္တံ၊ အနုသယလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ပရိယုဋ္ဌာနံ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်သည်။ ဝါ၊ သတ္တဝါတို့ကို ပူပန်စေတတ် နှိပ်စက်တတ်သော ကိလေသာသည် (ပေ ၁၈၃)။ အနုသယာဘာဝေ၊ အနုသယမဖြစ်သည်ရှိသော်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနုသယေသူတိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တမေဝ အတ္ထံ၊ ကိုပင်လျှင်။ ဥပမာယ၊ ဖြင့်။ ဝိဘာဝေန္တော၊ ထင်ရှားပြလိုရကား။ “တံ ယထာ ခန္ဓဝန္တဿာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

ဧတ္ထာပိ၊ ဤဂါထာ၌လည်း။ (ပုစ္ဆာဝိစယေ ဝိဿဇ္ဇနာဝိစယော စ ဝေဒိတဗ္ဗော၌ စပ်)။ သောတာနံ၊ တဏှာအစရှိသော သောတတို့ကို။ နိဝါရဏသင်္ခါတံ၊ တားမြစ်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ သံဝရဉ္စ၊ စောင့်တတ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ ပိဓာနဉ္စ၊ ပိတ်တတ် ဖြတ်တတ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ အဇာနန္တေန ဝါ၊ သဖြင့်လည်းကောင်း။ တတ္ထ၊ ထိုစောင့်တတ် ပိတ်တတ်သော တရား၌။ သံသယိတေန ဝါ၊ ယုံမှားရှိသဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကံသိကတ္တာ၊ စင်စစ် ဖြေအပ်ဖြတ်အပ်သော သဘောရှိသော။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနာ၊ ဓမ္မလျှင် တည်ရာရှိသော။ ပုစ္ဆာ၊ ကို။ ကတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤဂါထာ၌။ ပုစ္ဆာဝိစယော စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ လျှင်။ ဝိဿဇ္ဇနဝိစယော စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသဝန္တိ သဗ္ဗဓိ သောတာဟူသော ဂါထာ၌လည်း။ (ဝတ္တဗ္ဗံသို့ သွား)။ ယေန အဓိပ္ပါယေန၊ အကြင်အလိုဖြင့်။ “ကေနဿု နိဝုတော လောကော”တိ ဂါထာယ၊ ၌။ နီဝရဏာဒီနံ၊ သတ္တလောကကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော တရားအစရှိကုန်သော။ စတုန္နံ၊ လေးပါးသော တရားတို့၏။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗဘာဝေ၊ မေးအပ်သည်၏အဖြစ်၌။ သတိပိ၊ လည်း။ ဧကော ပဉှောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေန အဓိပ္ပါယေန၊ ဖြင့်။ တာဝ၊ အစဉ်သဖြင့်။ သောတာနံ ယေဝ၊ တို့ကိုသာလျှင်။ သံဝရော စ၊ စောင့်တတ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ ပိဓာနဉ္စ၊ ပိတ်တတ်ဖြတ်တတ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ ပုစ္ဆိတံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သောတေ၊ တို့ကို။ ဧကတ္တဝသေန၊ တစ်ပါးတည်း၏ အဖြစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ပုစ္ဆာယ၊ ၏။ ဧကာဓိဋ္ဌာနဘာဝတော၊ တစ်ခုသော တရားလျှင် တည်ရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကော ပေဥှာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ သောတာနံ၊ တို့၏။ ဗဟုဘာဝတော၊ များသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဗဟူ၊ များကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယတ္တကာ သောတာ တတ္တကာ ပဉှာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ သည်။ သိယာ၊ ၏။ (ဤသို့ ပေး)။

ယေန ပန အဓိပ္ပါယေန၊ ဖြင့်။ “သဝန္တိ သဗ္ဗဓိ သောတာ”တိ ဂါထာယံ၊ ၌။ သောတေ၊ တဏှာ အစရှိသော သောတတို့ကို။ အနာမသိတွာ၊ မသုံးသပ်မူ၍။ သံဝရပိဓာနာနံ၊ စောင့်တတ် ပိတ်တတ်သော တရားတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ “ဒွေ ပဉှာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေန အဓိပ္ပါယေန၊ ဖြင့်။ ပဌမဂါထာယံ၊ ၌။ နိဝါရဏာဒီနံ၊ ဖုံးလွှမ်းတတ်သော တရားအစရှိသည်တို့၏။ လောကာဓာရဘာဝေ၊ သတ္တလောကလျှင် တည်ရာရှိသည်၏အဖြစ်၌။ သတိပိ၊ လည်း။ လောကံ၊ ကို။ အနာမသိတွာ၊ ၍။ နိဝါရဏာဒီနံ၊ တို့ကို။ ဝိဘာဂေန၊ ဖြင့်။ စတ္တာရော ပဥှာတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ နယော၊ ကို။ ဒဿိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုစ္ဆန္တော၊ မေးသော အရှင်အဇိတသည်။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အတ္တနာ၊ သည်။ ရစိတနိယာမေနေဝ၊ စီရင်အပ်သော အမှတ်ဖြင့်သာလျှင်။ န ပုစ္ဆတိ၊ မမေး။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဒေသနာကာလေ၊ ဟောတော်မူသော ကာလ၌။ ဝုတ္တဓမ္မဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရား၏။ အနုသန္ဓိံ၊ အနုသန္ဓေကို။ ဂဟေတွာပိ၊ ၍လည်း။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုဟောတော်မူအပ်သော တရား၏။ ဝါ၊ အရှင်အဇိတ၏။ အနုသန္ဓိံ ပုစ္ဆာယ၊ အနုသန္ဓေကို ယူ၍ မေးအပ်သော ပုစ္ဆာ၏။ ဝိစေတဗ္ဗာကာရံ၊ စိစစ်အပ်သော အခြင်းအရာကို။ ဒဿန္တော၊ ၍။ “ယာနိ သောတာနီ”တိ ဂါထာယ၊ ၏။ အနန္တရံ၊ ၌။ “ပညာ စေဝ သတိစာ”တိ ဂါထံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တဿာ ဂါထာယ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တာ၊ သော။ ယာယံ ပညာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ယာ စ သတိ၊ သည်လည်းကောင်း။ တဒဝသေသံ၊ ထိုပညာသတိမှ ကြွင်းသော။ ယဉ္စ နာမရူပံ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတံ သဗ္ဗမ္ပိ၊ ဤအလုံးစုံသည်လည်း။ ကတ္ထ၊ အဘယ်အရပ်၌။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်သနည်း။ မေ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ပုဋ္ဌော၊ မေးလျောက်အပ်သော်။ တွံ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤချုပ်ရာကို။ ပဗြူဟိ၊ အပြားအားဖြင့် ဟောတော်မူပါလော့။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။

အဿ၊ ထိုပုစ္ဆာ၏။ ဝိဿဇ္ဇနဂါထာယံ ပန၊ ၌ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပညာသတိယော၊ တို့သည်။ နာမေနေဝ၊ နာမ်ဖြင့်သာလျှင်။ သင်္ဂဟံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာ၊ ထိုသတိပညာတို့ကို။ ဝိသုံ၊ သီး။ န ဝုတ္တာ၊ ကုန်။ ဧတ္ထ၊ ဤဝိဿဇ္ဇနာဂါထာ၌။ အယဉ္စ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ အဇိတ၊ တ။ အနန္တရဂါထာယံ၊ ၌။ “ကတ္ထေတံ ဥပရုဇ္ဈတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ယံ ဧတံ ပဉှံ၊ အကြင်ပြဿနာကို။ တွံ၊ သည်။ မံ၊ ကို။ အပုစ္ဆိ၊ မေးပြီ။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ တံ နာမရူပံ၊ သည်။ အသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။ ဥပရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။ တံ၊ ထိုနာမ်ရုပ်တို့၏ ချုပ်ရာကို။ တေ၊ အား။ ဝဒါမိ၊ ၏။

ဟိ၊ စွ။ တဿ တဿ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ နိရောဓေန၊ ချုပ်ခြင်းနှင့်။ သဟေဝ၊ တကွလျှင်။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ မရှေးမနှောင်း။ ဧတ္ထ၊ ဤဝိညာဉ်၏ချုပ်ရာ၌။ ဧတံ၊ ဤနာမ်ရုပ်သည်။ ဥပရုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤဝိညာဉ်၏ချုပ်ရာ၌သာလျှင်။ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ နိရောဓေန၊ ဖြင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဧတံ ဝိညာဏနိရောဓံ၊ ဤဝိညာဉ်၏ချုပ်ခြင်းကို။ တဿ၊ ထိုနာမ်ရုပ်၏။ နိရောဓော၊ သည်။ နာတိဝတ္တတိ၊ မလွန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ အယံ ပဉှေ အနုသန္ဓိံ ပုစ္ဆတီတိ၊ ကား။ အနန္တရဂါထာယံ၊ ၌။ သောတာနံ၊ တဏှာအစရှိသော သောတတို့၏။ ပရိယုဋ္ဌာနာနုသယပ္ပဟာနကိစ္စေန၊ ပရိယုဋ္ဌာန်အနုသယတို့ကို ပယ်ခြင်းကိစ္စနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သတိ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပညာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။ တံ၊ ထိုအနန္တရဂါထာကို။ သုတွာ၊ ၍။ တပ္ပဟာနေ၊ ထိုပရိယုဋ္ဌာန်အနုသယတို့ကို ပယ်ခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ ပညာသတီသု၊ ပညာသတိတို့သည်။ တိဋ္ဌန္တီသု၊ တည်ကုန်သည်ရှိသော်။ တာသံ၊ ထိုသတိပညာတို့၏။ သန္နိဿယေန၊ မှီရာဖြစ်သော။ နာမရူပေန၊ သည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တထာ စ၊ ထိုနာမ်ရုပ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။ သတိ၊ သော်။ ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရားသည်။ ဝဋ္ဋတိ ဧဝ၊ ဖြစ်သလျှင်ကတည်း။ ဝါ၊ လည်သလျှင်ကတည်း။ ကတ္ထ၊ အဘယ်အရပ်၌။ သန္နိဿယာနံ၊ နာမ်ရုပ်တည်းဟူသော မှီရာနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော။ ဣမာသံ ပညာသတီနံ၊ ဤပညာသတိတို့၏။ အသေသနိရောဓော၊ အကြွင်းမဲ့ချုပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ နု ခေါ၊ သလော။ ဣတိ ဣမိနာ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုအားဖြင့်။ အယံ ပုစ္ဆာ၊ ကို။ ကတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အယံ ပဉှေ...ဓာတု”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဧတာယ သန္ဓိယာ၊ ဤအစပ်ဖြင့်။ ဒေသနာ၊ ကို။ အနုသန္ဓီယတိ၊ အစဉ်စပ်အပ် ဆက်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ သန္ဓိ၊ ထိုအစပ်သည်။ အနုသန္ဓိ၊ မည်၏။

ယာယ ပဋိပဒါယ၊ အကြင်စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော အကျင့်ဖြင့်။ အနုပါဒိသေသံ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ်၏ အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ သို့။ အဓိဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာနဘာဝနာသင်္ခါတံ၊ စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွားစေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ တံ ပဋိပဒံ၊ ကို။ ဝိသယေန၊ အရာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တီဏိ စ သစ္စာနီ”တိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သင်္ခတာနီတိ ပဒဿ၊ ၏။ ဝစနတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ သမေစ္စ သမ္ဘူယ၊ အညီအညွတ်ရောက်၍။ ပစ္စယေဟိ၊ အကြောင်းတရားတို့သည်။ ကတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သင်္ခတာနိ၊ ကုန်၏။ နိရောဓဓမ္မာနီတိ၊ ကား။ နိရုဇ္ဈနသဘာဝါနိ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိကုန်၏။ ဒုက္ခံ သမုဒယော မဂ္ဂေါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ တေသံ၊ ထိုသုံးပါးသော သစ္စာတို့၏။ ဝါ၊ တို့ကို။ သရူပဒဿနံ၊ သရုပ်ကို ပြသောစကားတည်း။ ဝါ၊ သရုပ်အားဖြင့် ပြသော စကားတည်း။ နိရောဓော ပန၊ နိရောဓသစ္စာသည်ကား။ ကထံ၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ စောဒနာ၏ ဖြစ်သင့်ခြင်းကြောင့်။ “နိရောဓော အသင်္ခတော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဟိ၊ စွ။ သော နိရောဓော၊ သည်။ ကေနစိ၊ သော။ ပစ္စယေန၊ အကြောင်းတရားသည်။ သင်္ခတော၊ ပြုပြင်အပ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အသင်္ခတော၊ မည်၏။ ဝိသယေန၊ နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ပဟာတဗ္ဗပဟာယကသဘာဝေသု၊ ပဟာတဗ္ဗသဘော ပဟာယကသဘော ရှိကုန်သော။ အရိယသစ္စေသု၊ တို့တွင်။ ပဟာယကဝိဘာဂမုခေန၊ ပဟာယကဖြစ်သော မဂ္ဂသစ္စာကို ဝေဖန်ခြင်းကို အကြောင်းပြုသဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗဝိဘာဂံ၊ ပဟာတဗ္ဗဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ သမုဒယော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အဝိဇ္ဇာဝသေသာတိ၊ ကား။ ဒဿနမဂ္ဂေန၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည်။ ပဟီနာဝသေသာ၊ ပယ်အပ်သည်မှ ကြွင်းသော။ အဝိဇ္ဇာ၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယဉ္စ သေသ သဒ္ဒေါ၊ ကိုလည်း။ ကာမစ္ဆန္ဒော ဗျာပါဒေါ မာနော ဥဒ္ဓစ္စန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဥဒ္ဓစ္စံဟူသော ဤပုဒ်တို့၌လည်း။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဟိတဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ အဝိဇ္ဇာ ယထာ၊ အဝိဇ္ဇာကိုကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အပါယဂမနီယသဘာဝါ၊ အပါယ်သို့ လားစေတတ်သော သဘောရှိကုန်သော။ ဧတေပိ ဓမ္မာ၊ ထိုကာမစ္ဆန္ဒအစရှိသော တရားတို့ကို။ ပဌမမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ သည်။ ပဟီယန္တိ ဧဝ၊ ပယ်အပ်ကုန်သလျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာမစ္ဆန္ဒော ဗျာပါဒေါ မာနော ဥဒ္ဓစ္စန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ တို့၌လည်း။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ “အဝိဇ္ဇာနိရဝသေသာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတ္ထာပိ၊ ဤသို့ပါဌ်ရှိရာ၌လည်း။ ယထာဝုတ္တေသု၊ ကုန်သော။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒိပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ နိရဝသေသ သဒ္ဒေါ၊ ကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဟိတဒေဝ သစ္စွံ၊ ၏။ ပုရိမမဂ္ဂဒွယေန၊ ရှေးမဂ်နှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းဖြင့်။ သာဝသေသံ၊ အကြွင်းနှင့်တကွ။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒယော၊ တို့ကို။ ပဟီယန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတရေဟိ ပန၊ ဤမှ တစ်ပါးသော အထက်မဂ်နှစ်ပါးတို့ဖြင့်ကား။ နိရဝသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။ ပဟီယန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာမစ္စန္ဒာဒိပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ နိရဝသေသသဒ္ဒေါ၊ ကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ တေဓာတုကေ ဣမာနိ ဒသ သံယောဇနာနီတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တေဓာတုကေဟိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ သံယောဇနာနံ၊ တို့၏။ ဝိသယဒဿနံ၊ အရာကို ပြသော စကားတည်း။

ဟိ၊ စွ။ တာနိ၊ ထိုဆယ်ပါးသော သံယောဇဉ်တို့သည်။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော ဘဝ၌။ သံယောဇနဝသေန၊ ယှဉ်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။

အနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယံ အဓိဋ္ဌာယာတိ၊ ကား။ ပဟာယကံ၊ ဖြစ်သော။ တံ၊ ထိုအနညာတညဿာမီတိန္ဒြေသို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ယံ ပနာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ယန္တိ ပဒံ၊ သည်။ ဟေတုအတ္ထေ၊ ၌။ ပဝတ္တော၊ သော။ နိပါတော၊ တည်း။ (နာမ်ပုဒ်လည်းဟူသောကြောင့် ဆိုသည်)။ ဣဒံ ခယေ ဉာဏန္တိ၊ ကား။ ဟေတုဘူတေန၊ သော။ ယေန ဉာဏေန၊ ကြောင့်။ “မေ၊ အား။ ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္တနော၊ ၏။ ဇာတိယာ၊ ၏။ ခီဏဘာဝံ၊ ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခဏဿ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်၏။ နိမိတ္တဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဣဒံ အရဟတ္တဖလဉာဏံ၊ သည်။ ခယေ ဉာဏံ နာမ၊ ခယေ ဉာဏ်မည်၏။ နာပရံ ဣတ္ထတ္တာယာတိ ပဇာနာတီတိ ဧတ္ထာပိ၊ ၌လည်း။ “ယံ နာပရံ...ပဇာနာတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ယန္တိ ပဒံ၊ ယံ ဟူသောပုဒ်ကို။ အာနေတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣဒံ အနုပ္ပါဒေ ဉာဏန္တိ ဣဓာပိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ လျှင်။ အရဟတ္တဖလဉာဏဝသေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။

အဋ္ဌသာလိနိယံ ပန၊ ၌ကား။ “ကိလေသက္ခယကရေ၊ ကိလေသာ၏ ကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်သော။ အရိယမဂ္ဂေ၊ ၌။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ ခယေ ဉာဏံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပဋိသန္ဓိဝသေန၊ ဖြင့်။ အနုပ္ပါဒဘူတေ၊ မဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ တံတံမဂ္ဂဝဇ္ဈကိလေသာနံ၊ ထိုထိုသော မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သော ကိလေသာတို့၏။ အနုပ္ပါဒပရိယောသာနေ၊ မဖြစ်သည်၏ အဆုံး၌။ ဥပ္ပန္နေ၊ သော။ အရိယဖလေ၊ အရိယဖိုလ်၌။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ အနုပ္ပါဒေ ဉာဏံ၊ အနုပ္ပါဒေ ဉာဏ်မည်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော ခယေဉာဏ် အနုပ္ပါဒေဉာဏ်ကိုလည်း။ အရဟတ္တဖလဉာဏဝသေနေဝ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဝိဘတ္တံ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဣမာနိ...ဝိန္ဒြိယ”န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “အာရမ္မဏ...လဗ္ဘန္တီ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ အာဟ၊ ၏ ။

အညိန္ဒြိယံ၊ သည်။ ဟေဋ္ဌိမေသု၊ အောက်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဖလေသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဥပရိမေသု၊ အထက်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တီသု၊ ကုန်သော။ မဂ္ဂေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဥပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြစ်သဖြင့်။ ပုနပ္ပုနံ၊ လည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနမ္ပိ၊ သော်လည်း။ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ သည်။ ပဌမဖလုပ္ပတ္တိယာ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ဖြစ်သဖြင့်။ အနုပ္ပါဒနိရောဓေန၊ တစ်ဖန်မဖြစ်သော ချုပ်ခြင်းဖြင့်။ နိရုဇ္ဈတိ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ အဂ္ဂဖလုပ္ပတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြစ်သဖြင့်။ အနုပ္ပါဒနိရောဓေန၊ ဖြင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ယဉ္စ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ ဧတေန၊ ဤအနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယံ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဒဿနဘာဝနာဟိ၊ သောတာပတ္တိမဂ် အထက်မဂ်သုံးပါးတို့ဖြင့်။ နိရုဇ္ဈန္တိ ဝိယ၊ ချုပ်ကုန်သကဲ့သို့။ အဂ္ဂဖလုပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ တဒဝသေသဖလဓမ္မာပိ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်မှ ကြွင်းသော ဖိုလ်တရားတို့သည်လည်း။ အနုပ္ပါဒနိရောဓေန၊ ဖြင့်။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ တေဘူမကဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ နိရုဇ္ဈနေ ပန၊ ၌ကား။ ကော ပန ဝါဒေါ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာရှိသနည်း။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ အညာတာဝိန္ဒြိယတ္တာ၊ အညာတာဝိန္ဒြေဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကာ၊ တစ်ခုသော။ ပညာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧကာ၊ တစ်ခုသော ပညာသည်။ ယဒိ ဟောတိ၊ အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်။ သတိ၊ သော်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ဝါ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “အပိ စာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ အာရမ္မဏသင်္ကေတေနာတိ၊ ကား။ ခယေ အနုပ္ပါဒေတိ၊ ခယေ အနုပ္ပါဒေဟူသော။ ဣမာယ အာရမ္မဏသမညာယ၊ ဤအာရုံ၏ အမည်အားဖြင့်။

သာ ပဇာနနဋ္ဌေန ပညာတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ သောတာနံ၊ တို့ကို။ ပိဓာနကိစ္စာ၊ ဖြတ်ခြင်းကိစ္စရှိသော။ ယာ ပညာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။ သာ ပညာ၊ သည်။ ပဇာနနသဘာဝေန၊ သိတတ်သော သဘောကြောင့်။ ပညာ၊ မည်၏။ ဣတရာ ပန၊ သတိသည်ကား။ ယထာဒိဋ္ဌံ၊ အကြင်အကြင် မြင်အပ်သော။ ယထာဂဟိတံ၊ အကြင်အကြင် ယူအပ်သော။ အာရမ္မဏံ၊ သို့။ အပိလာပနဋ္ဌေန ဩဂါဟနဋ္ဌေန၊ သက်ဝင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ သတိ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ “ပညာ စေဝ သတိ စာ”တိ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်ပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ “နာမရူပ”န္တိ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဝရန္တော၊ ရကား။ “တတ္ထ ယေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ၊ ဣဒံ နာမရူပ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

နာမရူပဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိဘာဂေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြသည်ရှိသော်။ သုခဂ္ဂဟဏတ္ထံ၊ ယူလွယ်စေခြင်းငှာ။ ပါကဋနာမရူပမေဝ၊ ထင်ရှားသော နာမ်ရုပ်ကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ယေ” တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ တဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ ထိုဖဿပဉ္စမကတရား ရုပ်ဣန္ဒြေငါးပါးတို့ကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ သဟစရဏာဒိနာ၊ တကွဖြစ်ခြင်းအစရှိသောအားဖြင့်။ တဒညေ၊ ထိုဖဿပဉ္စမကတရား ရုပ်ဣန္ဒြေငါးပါးမှ တစ်ပါးကုန်သော။ စိတ္တစေတသိကာ စ၊ စိတ်စေတသိက်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ရူပဓမ္မာ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂဟိတာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤနာမ်ရုပ်တို့တွင်။ နာမဂ္ဂဟဏေန စ၊ နာမသဒ္ဒါဖြင့်လည်း။ ခန္ဓတ္တယမေဝ၊ ခန္ဓာသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကိုသာလျှင်။ ဂဟိတံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “နာမရူပံ ဝိညာဏသမ္ပယုတ္တ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏ ။

တံ ပန ရူပံ၊ သည်ကား။ သမ္ပယုတ္တံ၊ ဝိညာဉ်နှင့် သမ္ပယုတ်ဖြစ်သလော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ စောဒနာ၊ တည်း။ ဣဒံ၊ ဤသမ္ပယုတ္တံဟူသော စကားကို။ သမ္ပယုတ္တပစ္စယဝသေန၊ သမ္ပယုတ္တပစ္စည်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။ ပစုရဇနဿ၊ အပြိန်အဖျင်းဖြစ်သော သူသည်။ အဝိဘာဂေန၊ အသီးမဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဂဟဏီယသဘာဝံ ပန၊ ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုကား။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဂါထာယ၊ ဖြင့်။ အနုပါဒိသေသာ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကဋတ္တာရုပ်၏ အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ကို။ ပုစ္ဆိတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုအနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်သို့။ စတုရိဒ္ဓိပါဒမုခေန၊ လေးပါးသော ဣဒ္ဓိပါဒ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမေန၊ အရိယမဂ်ကို ရသဖြင့်။ ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ၍။ ဣဒ္ဓိပါဒဘာဝနာမူလဘူတာနိ၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်ကို ပွားစေခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့ကို။ သတိပညာဟိ၊ သတိပညာတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ သတိ စ ပဥှာ စ စတ္တာရိ ဣန္ဒြိယာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏ ။

ကုသလာကုသလာနံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဂတိယော၊ ဖြစ်ခြင်းတို့ကို။ သမနွေသမာနာ၊ ကောင်းစွာ ရှာတတ်သော။ သတိ၊ သည်။ သိဇ္ဈန္တီ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။ ဧကန္တေန၊ ဖြင့်။ သမာဓိံ၊ ကို။ နိပ္ဖါဒေတိ၊ ပြီးစေ၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤပညာသတိတို့တွင်လည်း။ သတိဂ္ဂဟဏေန၊ သတိကို ယူသဖြင့်။ ပရိယုဋ္ဌာနပ္ပဟာနံ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်ကို ပယ်ခြင်းကို။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သတိ...သမာဓိန္ဒြိယဉ္စာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏ ။

တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ အနုသယသမုဂ္ဃာတဝိဓာယိနီ၊ အနုသယတို့ကို အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်ခြင်းကို စီရင်တတ်သော။ ပညာ၊ သည်။ သိဇ္ဈမာနာ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။ စတုဗ္ဗိဓသမ္မပ္ပဓာနဝီရိယံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော သမ္မပဓာန်ဟု ဆိုအပ်သော ဝီရိယကို။ ဝိနာ၊ ၍။ န သိဇ္ဈတိ၊ မပြီး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ပညာ...ဝီရိယိန္ဒြိယဉ္စာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏ ။

ယာ ဣမေသု စတူသု ဣန္ဒြိယေသူတိ၊ ကား။ နိဿယပစ္စယတာယ၊ နိဿယပစ္စည်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာနဘူတေသု၊ တည်ရာဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ သတိအာဒီသု၊ ကုန်သော။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဣမေသု ဣန္ဒြိယေသု၊ တို့၌။ တံသဟဇာတာ ဧဝ၊ ထိုလေးပါးသော ဣန္ဒြေနှင့်တကွသာ ဖြစ်သော။ ယာ သဒ္ဒဟနာ၊ အကြင်ယုံကြည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ “ဣမေဟိ စတူဟိ ဣန္ဒြိယေဟီ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဠိ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တဿာ၊ ထိုပါဠိ၏။ ဝါ၊ ၌။ (ဝစနသေသော၌ စပ်)။ ဣမေဟိ စတူဟိ ဣန္ဒြိယေဟိ သမ္ပယုတ္တာတိ၊ ဟူ၍။ ဝစနသေသော၊ ပါဠိကြွင်းကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်အပ်၏။ အာရမ္မဏေ၊ ၌။ အဘိပ္ပသာဒလက္ခဏာ၊ အလွန်ယုံကြည်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ သဒ္ဓါ၊ သည်။ ကတ္တုကာမတာသဘာဝဿ၊ ပြုလိုခြင်း သဘောရှိသော။ ဆန္ဒဿ၊ ၏။ ဝါ၊ အား။ ဝိသေသပစ္စယော၊ ထူးသော အကြောင်းသည်။ ဝါ၊ အထူးသဖြင့် ကျေးဇူးပြုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ယာ သဒ္ဓါဓိပတေယျာ စိတ္တေကဂ္ဂတာ၊ အယံ ဆန္ဒသမာဓီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ သမာဟိတေ စိတ္တေတိ၊ ကား။ ဝိပဿနာသမာဓိနာ၊ ဖြင့်။ စိတ္တေ၊ သည်။ သမာဟိတေ၊ တည်ကြည်သည် ရှိသော်။ ဣဒံ ပဟာနန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဝိက္ခမ္ဘနပ္ပဟာနသာဓကော၊ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာန်ကို ပြီးစေတတ်သော။ သမာဓိ၊ ကို။ ပဇဟတိ ဧတေနာတိ၊ ဟူ၍။ ကတွာ၊ ၍။ ဧတေန၊ ဤသမာဓိ။ ဖြင့်။ ပဇဟတိ၊ စွန့်တတ် ပယ်တတ်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ ပဟာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ၏။ “ပဓာန”န္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အဂ္ဂေါ၊ အမြတ်သည်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “သမာဓိ၊ ကို။ ဧကောဒီတိ၊ ဟူ၍”။ ဝုစ္စတိ၊ ၏ ။

“ဒဿာသပဿာသာ”တိ အာဒိနာ၊ ပါဌ်ဖြင့်။ ကာယဝစီစိတ္တသင်္ခါရသီသေန၊ ကာယသင်္ခါရ ဝစီသင်္ခါရ စိတ္တသင်္ခါရကိုအရင်းပြုသဖြင့်။ တံသမုဋ္ဌာပကာ၊ ထိုကာယသင်္ခါရ အစရှိသည်တို့ကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ဝီရိယသင်္ခါရာဝ၊ ဝီရိယသင်္ခါရတို့ကိုသာလျှင်။ ဂဟိတာ၊ ကုန်၏ ။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ တေ၊ ထိုဝီရိယသင်္ခါရတို့ကို။ တစ်နည်း။ တေဟိ၊ တို့သည်။ ယာဝ၊ လောက်။ ဘာဝနာနိပ္ဖတ္တိ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝ၊ လောက်။ ဧကရသေန၊ တစ်ကိစ္စတည်း၏အဖြစ်ဖြင့်။ သရဏတော စ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ သင်္ကပ္ပေတဗ္ဗတော စ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ကြံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “သရဏသင်္ကပ္ပါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ “ဧဝံ၊ သို့။ မေ၊ အား။ ဝါ၊ ၏။ ဘာဝနာ၊ သည်။ ဟောတု၊ တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ဣစ္ဆိတာ၊ ၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်း၏။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ (ဤဟိတ်ကား သင်္ကပ္ပေတဗ္ဗတော၏ ဟိတ်တည်း)။ တဒုဘယန္တိ၊ ကား။ ဆန္ဒသမာဓိသင်္ခါတံ၊ ဆန္ဒသမာဓိဟု ဆိုအပ်သော။ ဝီရိယဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ပဓာနသင်္ခါရသင်္ခါတံ၊ သော။ ဝီရိယဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တံ ဥဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသော ။

ဟိ၊ စွ။ ဥဘယမေဝ၊ နှစ်ပါးသော ဝီရိယကိုသာလျှင်။ ဥပစာရဝသေန၊ အဘေဒဘေဒူပစာရ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အညံ ဝိယ၊ တစ်ပါးကိုကဲ့သို့။ ကတွာ၊ ၍။ “ဆန္ဒသမာဓိ...ဣဒ္ဓိပါဒ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏ ။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ “သိလာပုတ္တကဿ သရီရ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝေါဟရန္တိ ယထာ၊ ခေါ်ဝေါ်ကုန်သကဲ့သို့။ အဘိန္နမ္ပိ၊ မပြားသည်ကိုလည်း။ ဥပစာရဝသေန၊ အဘေဒဘေဒူပစာရ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘိန္နံ ဝိယ၊ ပြားသကဲ့သို့။ ကတွာ၊ ၍။ ဝေါဟရန္တိ၊ ကုန်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ယာ ဓမ္မဇာတိ၊ အကြင်သမာဓိပဓာနဟု ဆိုအပ်သော သဘောတရားသည်။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဝါ၊ ပြီး၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ ဓမ္မဇာတိ၊ သည်။ ဣဒ္ဓိ၊ မည်၏။ သမိဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ နိပ္ဖဇ္ဇတိ၊ ပြီး၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ တာယ ဓမ္မဇာတိယာ၊ ဖြင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။ ဝါ၊ ကြီးပွားခြင်း လွန်ကဲခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ ဣဒ္ဓါ၊ ပြည့်စုံကုန်သည်။ ဝုဒ္ဓါ၊ ပွားကုန်သည်။ ဥက္ကံသဂတာ၊ လွန်ကဲခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ ဓမ္မဇာတိ၊ သည်။ ဣဒ္ဓိ၊ မည်၏။ ဧတေန ဓမ္မေန၊ ထိုသမာဓိ အစရှိသော တရားဖြင့်။ ပဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံခြင်း ပြီးခြင်းသို့ ရောက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော ဓမ္မော၊ သည်။ ပါဒေါ၊ မည်၏။ ပဌမေန၊ သော။ အတ္ထေန၊ ဣဇ္ဈတိဟူသော အနက်အားဖြင့်။ ဣဒ္ဓိ ဧဝ၊ ပြည့်စုံသော တရားသည်ပင်လျှင်။ ပါဒေါ၊ အဖို့အစုတည်း။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ ပြည့်စုံသော တရားသည်ပင် အဖို့အစု။ ဣဒ္ဓိကောဋ္ဌာသော၊ ပြည့်စုံသောတရား အဖို့အစု။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဒုတိယေန၊ သော။ အတ္ထေန၊ ဣဇ္ဈန္တိ တာယဟူသော အနက်အားဖြင့်။ ဣဒ္ဓိယာ၊ ပြည့်စုံခြင်း ပွားခြင်းသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော တရား၏။ ပါဒေါ၊ တည်ရာ အကြောင်းတည်း။ ပတိဋ္ဌာ၊ တည်ရာတည်း။ အဓိဂမူပါယော၊ ရခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ မည်၏ ။

ဟိ၊ အံ့။ တေန၊ ထိုသမာဓိ အစရှိသော တရားဖြင့်။ ဥပရူပရိဝိသေသသင်္ခါတံ၊ အထက်အထက်၌ ဖြစ်သော အထူးဟု ဆိုအပ်သော။ ဣဒ္ဓိံ၊ ပြည့်စုံခြင်း ကြီးပွားခြင်း လွန်ကဲခြင်းသို့။ ပဇ္ဇန္တိ ပါပုဏန္တိ၊ ကုန်၏ ။

ဝိဝေကနိဿိတန္တိ၊ ကား။ တဒင်္ဂဝိဝေကနိဿိတဉ္စ၊ တဒင်္ဂဝိဝေကကို မှီသည်လည်းဖြစ်သော။ သမုစ္ဆေဒဝိဝေကနိဿိတဉ္စ၊ သမုစ္ဆေဒဝိဝေကကို မှီသည်လည်း ဖြစ်သော။ နိဿရဏဝိဝေကနိဿိတဉ္စ၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ သည်လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း ။

တထာ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ဣဒ္ဓိပါဒဘာဝနာနုယုတ္တော၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်ကို ပွားစေခြင်း၌ အဖန်တလဲလဲ လုံ့လပြုသော။ အယံ ယောဂီ၊ ဤယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ ဝိပဿနာခဏ၌။ ကိစ္စတော၊ ကိစ္စအားဖြင့်။ တဒင်္ဂဝိဝေကနိဿိတံ၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ အဇ္ဈာသယတော၊ အလိုအားဖြင့်။ နိဿရဏဝိဝေကနိဿိတံ၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ မဂ္ဂက္ခဏေ ပန၊ ၌ကား။ ကိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ သမုစ္ဆေဒဝိဝေကနိဿိတံ၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ အာရမ္မဏတော၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့်။ နိဿရဏဝိဝေကနိဿိတံ၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ဝိရာဂနိဿိတန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ဧသ ဧသော နယော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏ ။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ဝိရာဂါဒယော၊ ဝိရာဂအစရှိသည်တို့သည်။ ဝိဝေကတ္တာ ဧဝ၊ ဝိဝေကအနက်ရှိကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ ။

ဧတ္ထ စ၊ ဤဝိရာဂ အစရှိသည်တို့၌။ ကေဝလံ၊ အထူးကား။ ဝေါဿဂ္ဂေါ၊ ဝေါဿဂ္ဂသည်။ ပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂေါ စ၊ ပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂလည်းကောင်း။ ပက္ခန္ဒနဝေါဿဂ္ဂေါ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏ ။

တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဝေါဿဂ္ဂတို့တွင်။ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ ၌။ တဒင်္ဂဝသေန၊ တဒင်္ဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ သမုစ္ဆေဒဝသေန၊ ဖြင့်။ ကိလေသပ္ပဟာနံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းသည်။ ပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂေါ၊ မည်၏။ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ ၌။ တန္နိန္နဘာဝေန၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သို့ ညွတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ အာရမ္မဏကရဏဝသေန၊ ဖြင့်။ နိဗ္ဗာနပက္ခန္ဒနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းသည်။ ပက္ခန္ဒနဝေါဿဂ္ဂေါ၊ မည်၏ ။

တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဝေါဿဂ္ဂသည်လည်း။ လောကိယလောကုတ္တရမိဿကေ၊ လောကီလောကုတ္တရာနှင့် ရောသော။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ သံဝဏ္ဏနာနယေ၊ ဤအတ္ထသံဝဏ္ဏနာနည်း၌။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏ ။

တထာ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ အယံပဌမိဒ္ဓိပါဒေါ၊ ဤရှေးဦးစွာသော ဣဒ္ဓိပါဒ်သည်။ ယထာဝုတ္တေန၊ သော။ ပကာရေန၊ ဖြင့်။ (ဝိပဿနာက္ခဏေ တဒင်္ဂဝသေနစသည်ဖြင့် ဆိုအပ်သော အပြားကိုယူ)။ ကိလေသေ၊ တို့ကို။ ပရိစ္စဇတိ၊ စွန့်၏။ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ သို့လည်း။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။ ဝေါဿဂ္ဂပရိဏာမိန္တိ ဣမိနာ ပန ဝစနေန၊ ဖြင့်ကား။ ဝေါဿဂ္ဂတ္ထံ၊ ပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂ ပက္ခန္ဒနဝေါဿဂ္ဂ အကျိုးငှာ။ ပရိဏမန္တံ ပရိပစ္စန္တဉ္စ၊ ရင့်ဆဲလည်းဖြစ်သော။ ပရိဏတံ ပရိပက္ကဉ္စ၊ ရင့်ပြီးလည်းဖြစ်သော။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏ ။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒ္ဓိပါဒဘာဝနာနုယုတ္တော၊ သော။ အယံ ယောဂီ၊ သည်။ ယထာ ယေန အာကာရေန၊ ဖြင့်။ ပဌမော၊ သော။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ သည်။ ကိလေသပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂတ္ထဉ္စ၊ ကိလေသာတို့ကို စွန့်ခြင်းတည်းဟူသော ဝေါဿဂ္ဂအကျိုးငှာလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗာနပက္ခန္ဒန ဝေါဿဂ္ဂတ္ထဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းတည်းဟူသော ဝေါဿဂ္ဂအကျိုးငှာလည်းကောင်း။ ပရိပစ္စတိ၊ ရင့်ဆဲဖြစ်၏။ ယထာ စ ယေန အာကာရေန၊ ဖြင့်လည်း။ ပရိပက္ကော၊ ရင့်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ တေန အာကာရေန၊ ဖြင့်။ နံ၊ ထိုပဌမဣဒ္ဓိပါဒ်ကို။ ဘာဝေတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုဝိဓေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သတည်း။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ သေသိဒ္ဓိပါဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဣဒ္ဓိပါဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ အယံ ပန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဝိသေသော၊ တည်း။ ဆန္ဒံ၊ ကို။ ဇေဋ္ဌကံ၊ အကြီးကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပဝတ္တိတော၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ သမာဓိ၊ သည်။ ဆန္ဒသမာဓိ၊ မည်သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဝီရိယံ၊ ကို။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဝီမံသံ၊ ကို။ ဇေဋ္ဌကံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပဝတ္တိတော၊ သော။ သမာဓိ၊ သည်။ ဝီမံသာသမာဓိ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဝိသေသော၊ တည်း ။

ကေဝလံ၊ သက်သက်။ စတုတ္ထဣဒ္ဓိပါဒေါ ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ သမာဓိဉာဏမူလကော၊ သမာဓိဉာဏ်တည်းဟူသော မူလရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်မူကား။ သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံသော ဣဒ္ဓိပါဒ်သည်လည်း။ သမာဓိဉာဏမူလကော၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော မူလရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သဗ္ဗော...ပရိဝတ္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံသော ဣဒ္ဓိပါဒ်သည်လည်း။ ဉာဏမူလကော၊ သည်။ ယဒိ သိယာ၊ အံ့။ ဧဝံ၊ သည်။ သတိ၊ သော်။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော ဧဝ၊ ထိုစတုတ္ထဣဒ္ဓိပါဒ်ကိုသာလျှင်။ ဝီမံသာသမာဓီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ နည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးတည်း။ ဝီမံသံ၊ ကို။ ဇေဋ္ဌကံ ကတွာ၊ အကြီးပြု၍။ ပဝတ္တိတတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သော ဧဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝီမံသာသမာဓီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝုတ္တောဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသလျှင်ကတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ပုဗ္ဗဘာဂပညာယ၊ ရှေ့ပိုင်း၌ ဖြစ်သော ပညာဖြင့်။ ဉာဏမူလကော၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော မူလရှိ၏။ အဓိဂမပညာယ၊ အဓိဂမပညာဖြင့်။ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ဉာဏ်လျှင် ပြဓာန်းရှိ၏။ ပစ္စဝေက္ခဏပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ ဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ ပုဗ္ဗဘာဂပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏမူလကော၊ ၏။ ဥပစာရပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ၏။ အပ္ပနာပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဥပစာရပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏမူလကော၊ ၏။ အပ္ပနာပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏပုပ္ပင်္ဂမော၊ ၏။ အဘိညာပညာယ၊ ဖြင့်။ ဉာဏာနုပရိဝတ္တိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏ ။

ယထာ ပုရေတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိဉာဏာနုပရိဝတ္တိဘာဝေန၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုရေ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ (ထိုကို ဖွင့်လိုရကား ‘အတီတာသု’ စသည်ကို ဆိုသည်)။ အတီတာသု၊ ကုန်သော။ ဇာတီသု၊ ဇာတိဘုံဘဝတို့၌လည်းကောင်း။ အသင်္ချေယျေသုပိ၊ မရေတွက်နိုင်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သံဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋေသု၊ သံဝဋ္ဋကပ်ဝိဝဋ္ဋကပ်တို့၌လည်းကောင်း။ အတ္တနော စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ပရေသဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သိနိုင်ခဲသော။ ခန္ဓဉ္စ နာမ၊ ခန္ဓာမည်သည်လည်းကောင်း။ ခန္ဓူပနိဗဒ္ဓဉ္စ နာမ၊ ခန္ဓာနှင့်စပ်သော အမည်အမျိုး အစရှိသည့်အမည်သည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ပစ္ဆာ၊ နောက်၌ ဖြစ်သော။ သမာဓိဿ၊ ၏။ အနာဂတံသဉာဏာနုပရိဝတ္တိဘာဝေန၊ အနာဂတံသဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ပစ္ဆာကို ဖွင့်လိုရကား အနာဂတာသု အစရှိသည်ကို ဆိုသော်)။ အနာဂတာသု၊ လာလတ္တံ့ကုန်သော။ ဇာတီသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။ အသင်္ချေယျေသုပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သံဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋေသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။ အတ္တနော စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ပရေသဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ ခန္ဓဉ္စ နာမ၊ သည်လည်းကောင်း။ ခန္ဓူပနိဗဒ္ဓဉ္စ နာမ၊ သည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ယထာ ပစ္ဆာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သမာဓိဿ၊ ၏။ စေတောပရိယဉာဏာနုပရိဝတ္တိဘာဝေန၊ စေတောပရိယဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနာဂတေသု၊ ကုန်သော။ သတ္တသု ဒိဝသေသု၊ ခုနစ်ရက်တို့၌။ ပရသတ္တာနံ၊ တစ်ပါးသော သတ္တဝါတို့၏။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ စိတ္တံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ပုရေ၊ ၌။ အတီတေသု၊ လွန်လေကုန်ပြီးသော။ သတ္တသု ဒိဝသေသု၊ တို့၌။ ပရသတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ စိတ္တံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ယထာ ဒိဝါတိ၊ ကား။ ဒိဝသဘာဂေ၊ နေ့အဖို့၌။ သူရိယာလောကေန၊ နေရောင်ဖြင့်။ အန္ဓကာရဿ၊ အမိုက်တိုက်၏။ ဝိဓမိတတ္တာ၊ ဖျောက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စက္ခုမန္တာနံ၊ မျက်စိအမြင်ရှိကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ တို့အား။ အာပါထဂတံ၊ ထင်ခြင်းသို့ ရောက်သော။ စက္ခုဝိညေယျံ၊ စက္ခုဝိညာဉ်ဖြင့် သိအပ်သော။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ သုဝိညေယျံ ယထာ၊ သိလွယ်သကဲ့သို့။ တထာ ရတ္တိန္တိ၊ ကား။ တထာ၊ တူ။ ရတ္တိဘာဂေ၊ ၌။ စတုရင်္ဂသမန္နာဂတေပိ၊ လေးပါးသောအင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းဖြစ်သော။ အန္ဓကာရေ၊ သည်။ ဝတ္တမာနေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏာနုပရိဝတ္တိတာယ၊ ကြောင့်။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ ရူပါယတနံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ယထာ ရတ္တိံ တထာ ဒိဝါတိ၊ ကား။ ရတ္တိယံ၊ ၌။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ ရူပါယတနံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ (ဤသို့ ပေး)။ တထာ၊ တူ။ ဒိဝါပိ၊ ၌လည်း။ အတိသုခုမံ၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော။ ယဉ္စရူပံ၊ အကြင်ရူပါရုံသည်လည်းကောင်း။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့်။ တိရောဟိတံ၊ ခြားနားဖုံးကွယ်သော။ ယဉ္စ ရူပံ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတိဒူရေ၊ အလွန်ဝေးသောအရပ်၌။ ဌိတံ၊ သော။ အတိဒူရေ၊ သော။ ယဉ္စ ရူပံ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ၊ သော။ သဗ္ဗံ၊ သော။ တံ ရူပံ နာမ၊ ထိုရူပါရုံမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ရူပါယတနေ၊ ၌။ ဝုတ္တံ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ တထာ၊ တူ။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ဒိဗ္ဗသောတဉာဏာနုပရိဝတ္တိတာယ၊ ကြောင့်။ သဒ္ဒါယတနေ စ၊ ၌လည်း။ နေတဗ္ဗံ၊ ဆောင်အပ်၏။ ဝါ၊ သိအပ်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဣတိ ဝိဝဋေန စေတသာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အပရိယောနဒ္ဓေနာတိ၊ ကား။ အဘိညာဉာဏဿ၊ အဘိညာဉ်ဉာဏ်၏။ ပါရိဗန္ဓကကိလေသေဟိ၊ ဘေးရန်ဖြစ်သော ကိလေသာတို့သည်။ အနဇ္ဈောတ္ထဋေန၊ မလွှမ်းမိုး မနှိပ်စက်အပ်သော။ အပရိယောနဒ္ဓတ္တာ ဧဝ၊ မလွှမ်းမိုး မနှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ သပ္ပဘာသံ၊ အရောင်နှင့် တကွဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဧတေနေဝ၊ ဤဝိဝဋေန စေတသာ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်သာလျှင်။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ဣဒ္ဓိဝိဓဉာဏာနုပရိဝတ္တိတာပိ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ ဝုတ္တာ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ ပဉ္စိန္ဒြိယာနီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဣဒ္ဓိပါဒသမ္ပယုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ သေက္ခဿ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ၊ တို့ကို။ အဓိပ္ပေတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ကုသလာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ စိတ္တသဟဘူနီတိ အာဒိ၊ ကို။ တေသံ၊ ထိုငါးပါးသော ဣန္ဒြေတို့၏။ ဝိဉာဏနိရောဓေန၊ ဝိညာဉ်ချုပ်သဖြင့်။ နိရောဓဒဿနတ္ထံ၊ ချုပ်ခြင်းကို ပြအံ့သောငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ “နာမရူပဉ္စာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ တထာ၊ တူ။ ဝိညာဏနိရောဓေန၊ ဖြင့်။ နိရောဓဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

တေန၊ ထိုနာမရူပဉ္စ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ “န ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ပဉ္စန္ဒြိယာနိ ဧဝ၊ တို့သည်သာလျှင်။ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ နိရောဓာ၊ ကြောင့်။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်သည်ကား။ န၊ ကုန်။ အထ ခေါ၊ မူကား။ နာမရူပဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဝိညာဏဟေတုကံ၊ ဝိညာဉ်လျှင် အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိညာဏဟေတုကံ၊ သော။ နာမရူပဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ နိရောဓာ၊ ကြောင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏”။ ဣတိ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏ ။

တဿာတိ၊ ကား။ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ ဟေတူတိ၊ ကား။ တဏှာအဝိဇ္ဇာဒိကော၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာ အစရှိသည်တည်း။ အနာဟာရန္တိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထဝိဝရဏံ၊ အနက်ကို ဖွင့်သော ပုဒ်တည်း။ အနဘိနန္ဒိတန္တိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ အဘိနန္ဒနဘူတာယ၊ အလွန်တပ်နှစ်သက်တတ်သည် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပဟီနတ္တာ ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ အပတ္ထိတံ၊ မတောင့်တသည် ဖြစ်၍။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ တဏှာကို ပယ်အပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ အပ္ပဋိသန္ဓိကံ၊ ပဋိသန္ဓေကို မဖြစ်စေသည်ဖြစ်၍။ တံ ဝိညာဏံ၊ သည်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဟေတုနော၊ တဏှာ အဝိဇ္ဇာ အစရှိသော အကြောင်း၏။ အဘာဝါ၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဟေတု၊ အကြောင်းမရှိသည်။ အပစ္စယံ၊ ပစ္စည်းမရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပုနဗ္ဘဝံ၊ အသစ်သော ဘဝကို။ န နိဗ္ဗတ္တတိ ယထာ စ၊ မဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။ တစ်နည်း။ ဝိညာဏံ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ (ဤသို့သော် လည်းပေး)။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ နာမရူပမ္ပိ၊ သည်လည်း။ တပ္ပစ္စယာနံ၊ ထိုဝိညာဉ်၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရာဒီနံ၊ တို့၏။ အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ (အဘာဝါ၌ ပရံပရဟိတ် စပ်)။ ဝိညာဏသင်္ခါတဿ၊ သော။ ဟေတုနော စ၊ အကြောင်း၏လည်းကောင်း။ ပစ္စယဿ စ၊ ပစ္စည်း၏လည်းကောင်း။ အဘာဝါ၊ ကြောင့်။ အဟေတု၊ ဝိညာဉ်တည်းဟူသော အကြောင်းမရှိသည်။ အပစ္စယံ၊ ဝိညာဉ်တည်းဟူသော ပစ္စည်းမရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပုနဗ္ဘဝံ၊ ဘဝသစ်ကို။ န နိဗ္ဗတ္တတိ၊ မဖြစ်စေ။ (ဤသို့အပြည့်အစုံပေး။ ဝိညာဏသင်္ခါတဿ စသည်ကို တဖြောင့်တည်း မပေးလင့်)။ သေသံ၊ သည်။ ပါကဋမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနဝိစယောပိ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏ ။

ဧဝံ၊ သို့။ အနုသန္ဓိပုစ္ဆမ္ပိ၊ အနုသန္ဓေကို ယူ၍မေးသော ပုစ္ဆာကိုလည်း။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနာ၊ သော။ ပုစ္ဆာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနာ၊ သော။ ပုစ္ဆာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ သီး။ ဒဿိတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တာ၊ ထိုသတ္တာဓိဋ္ဌာနပုစ္ဆာ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနပုစ္ဆာတို့ကို။ သဟ၊ တကွ။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယေ စ သင်္ခါတဓမ္မာသေ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ သင်္ခါတဓမ္မာတိ၊ ကား။ အနိစ္စာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ ပရိဝီမံသိတဓမ္မာ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်အပ်သော တရားရှိကုန်၏ ။

ဧတံ၊ ဤသင်္ခတဓမ္မဟူသော အမည်သည်။ အရဟတံ အရဟန္တာနံ၊ ရဟန္တာတို့၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။ သေက္ခာတိ၊ ကား။ သီလာဒီနိ၊ တို့ကို။ သိက္ခမာနာ၊ ကျင့်ဆဲဖြစ်ကုန်သော။ အဝသေသာ၊ ရဟန္တာမှ ကြွင်းကုန်သော။ အရိယပုဂ္ဂလာ၊ တို့တည်း။ ပုထူတိ၊ ကား။ ဗဟူ၊ ကုန်သော။ သတ္တ ဇနာ၊ ခုနစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ တေသံ မေ နိပကော ဣရိယံ၊ ပုဋ္ဌော ပဗြူဟီတိ၊ ကား။ တေသံ သေခါသေခါနံ၊ ထိုသေက္ခပုဂ္ဂိုလ် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ပဋိပတ္တိံ၊ အကျင့်ကို။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သော။ နိပကော ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိတော်မူသော။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော။ တွံ၊ သည်။ မေ၊ အား။ ဗြူဟိ၊ လော့။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ပဒတ္ထော၊ တည်း။ သေသံ၊ ကို။ ပါဠိဝသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝိညာယတိ၊ ၏ ။

ကိဿာတိ၊ ကား။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေခါသေခဝိပဿနာ ပုဗ္ဗင်္ဂမပ္ပဟာနယောဂေနာတိ၊ ကား။ သေခေ စ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို လည်းကောင်း။ အသေခေ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိပဿနာပုဗ္ဗင်္ဂမပ္ပဟာနေ စ၊ ဝိပဿနာ ရှေ့သွားရှိသော ပဟာန်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ပုစ္ဆနယောဂေန၊ မေးခြင်းနှင့် ယှဉ်သော။ ပုစ္ဆာဝိဓိနာ၊ ပုစ္ဆာအစီအရင်ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း ။

ဝိဿဇ္ဇနဂါထာယံ၊ ၌။ ကာမေသု နာဘိဂိဇ္ဈေယျာတိ၊ ကား။ ဝတ္ထုကာမေသု၊ တို့၌။ ကိလေသကာမေန၊ ဖြင့်။ န အဘိဂိဇ္ဈေယျ၊ မမက်မောရာ။ မနသာ’နာဝိလော သိယာတိ၊ ကား။ ဗျာပါဒဝိတက္ကာဒယော စ၊ ဗျာပါဒဝိတက် အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ကာယဒုစ္စရိတာဒယော စ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ မနသော၊ စိတ်၏။ အာဝိလဘာဝကရေ၊ နောက်ကျိသည်၏ အဖြစ်ကို ပြတတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တို့ကို။ ပဇဟန္တော၊ ၍။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ အနာဝိလော၊ နောက်ကျိခြင်း မရှိသည်။ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ အနိစ္စတာဒိဝသေန၊ အနိစ္စအဖြစ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပရိတုလိတတ္တာ၊ နှိုင်းယှဉ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ကုသလော။ လိမ္မာသော။ အသေက္ခော၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာယာနုပဿနာသတိအာဒီဟိ၊ ကာယာနုပဿနာသတိ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သတော စ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗကိလေသာနံ၊ တို့၏။ ဘိန္နတ္တာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥတ္တမဘိက္ခုဘာဝံ၊ မြတ်သောရဟန်း အဖြစ်သို့။ ပတ္တော စ၊ ရောက်သည်လည်းကောင်း။ ဟုတွာ၊ ၍။ သဗ္ဗဣရိယာပထေသု၊ တို့၌။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ နေ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ကုသလော...ပရိဗ္ဗဇေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ သင်္ခပတ္ထော၊ တည်း ။

တတ္ထ၊ ထိုပုစ္ဆာဂါထာ ဝိဿဇ္ဇနာဂါထာတို့တွင်။ ပုစ္ဆာဂါထာယံ၊ ၌။ ယံ “နိပကော”တိ ပဒံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ၊ ထိုနိပကောဟူသော ပုဒ်ကို။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၏။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဘဂဝတော စ၊ ၏လည်း။ ဥက္ကံသပါရမိပ္ပတ္တံ၊ လွန်ကဲသော အဆုံးသို့ ရောက်သော။ နေပက္ကံ၊ ပညာတော်ကို။ အနာဝရဏဉာဏဒဿနေန၊ အနာဝရဏဉာဏ်ကို ပြသဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနာဝရဏဉာဏံ၊ ကို။ တာဝ၊ စွာ။ ကမ္မဒွါရဘေဒေဟိ၊ ကမ္မဒွါရ အပြားတို့ဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ သေခါသေခပဋိပဒံ၊ သေခအသေခတို့၏ အကျင့်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မန္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေန၊ ထို ဘဂဝတော သဗ္ဗံ ကာယကမ္မံ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အစိတ်အပိုင်း အစရှိသည်တို့၌။ အပ္ပဋိဟတဉာဏဒဿနေန၊ အပိတ်အပင် မရှိသော ဉာဏ်ကို ပြသဖြင့်။ တထာဂတဿ၊ ၏။ သေခါသေခပဋိပတ္တိဒေသနာကောသလ္လမေဝ၊ သေခအသေခတို့၏အကျင့်ကို ဟောခြင်း၌ လိမ္မာတော်မူသည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ထင်ရှားပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကော စာတိ ပဒဿ၊ ၏။ ကွ စ၊ အဘယ်အာရုံ၌။ ကသ္မိံ ဝိသယေ၊ အဘယ်အာရုံ၌။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “ယံ အနိစ္စေ ဒုက္ခေ အနတ္တနိ စာ”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ တံ ဝိသယံ၊ ထိုအာရုံကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဉာဏဒဿနံ နာမ၊ ဉာဏ်အမြင်မည်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ “သဗ္ဗံ၊ သော။ သင်္ခတံ၊ သင်္ခတတရားသည်။ အနိစ္စံ၊ တည်း။ ဒုက္ခံ၊ တည်း။ သဗ္ဗေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ အနတ္တာ၊ တည်း”။ ဣတိ ဣမိနာ အာကာရေန၊ ဖြင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တဿ ပန၊ ထိုဉာဏ် အမြင်၏ကား။ တသ္မိံ ဝိသယေ၊ ၌။ ယေန မောဟေန၊ ဖြင့်။ ယေန အညာဏအဒဿနေန၊ အကြင်မသိ မမြင်ခြင်းဖြင့်။ အပ္ပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုမောဟသည်။ ဝါ၊ ထိုမသိမမြင်ခြင်းသည်။ ပဋိဃာတော၊ အပိတ်အပင်အဆီးအတား မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧတေန၊ ဤအယံ အနိစ္စေ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ လက္ခဏတ္တယပဋိဝေဓဿ၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ထိုးထွင်း၍သိခြင်း၏။ ဒုရဘိသမ္ဘဝတဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အနညသာဓာရဏတဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ လက္ခဏတ္တယဝိဘာဝနေန၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို ဝေဘန်ခြင်းဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ စတုသစ္စပ္ပဋိဝေဓဉ္စ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထိုးထွင်းသိခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သမ္မာသဗ္ဗောဓိဉ္စ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတာ၊ တို့သည်။ ပဋိဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏ ။

အဉာဏံ အဒဿနန္တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ တံ ပဋိဃာတံ၊ ထိုပိတ်ပင် ဆီးတားတတ်သော တရားကို။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏ ။

ဟိ၊ စွ။ ဆဠာရမ္မဏသဘာဝပ္ပဋိစ္ဆာဒကော၊ ခြောက်ပါးသော အာရုံ၏သဘောကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။ သမ္မောဟော၊ ပြင်းစွာ တွေဝေခြင်းသည်။ ဉာဏဒဿနဿ၊ ကို။ ပဋိဃာတော၊ ပိတ်ပင်ဆီးတားတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏ ။

ယသ္မိံ ဝိသယေ၊ ၌။ ဉာဏဒဿနံ၊ သည်။ ဥပ္ပတ္တိရဟံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ ထိုက်၏။ တတ္ထေဝ ဝိသယေ၊ ၌သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုဉာဏ်အမြင်ကို။ ပဋိဃာတေန၊ ပိတ်ပင်ဆီးတားသော မောဟသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ယံ အနိစ္စေ ဒုက္ခေ အနတ္တနိ စာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ယထာ ဣဓ ပုရိသောတိ အာဒိ၊ သည်။ ဥပမာဒဿနံ၊ ဥပမာကို ပြသော စကားတည်း။ တတြ ဝစနေ၊ ၌။ ဣဒံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဩပမ္မသံသန္ဒနံ၊ ဥပမာဥပမေယျကို နှီးနှောခြင်းတည်း။ ပုရိသော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သဗ္ဗော၊ သော။ လောကော၊ သတ္တလောကကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ တာရကရူပါနိ ဝိယ၊ ကြယ်အပေါင်းတို့ကိုကဲ့သို့။ ဆ အာရမ္မဏာနိ၊ တို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ တဿ ပုရိသဿ၊ ၏။ တာရကရူပါနံ၊ တို့ကို။ ဒဿနံ ဝိယ၊ မြင်ခြင်းကဲ့သို့။ လောကဿ၊ ၏။ စက္ခုဝိညာဏာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ယထာရဟံ၊ စွာ။ ဆဠာရမ္မဏဇာနနံ၊ ခြောက်ပါးသော အာရုံတို့ကို သိခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ တဿ ပုရိသဿ၊ ၏။ (အဇာနနံ၌ စပ်)။ တာရကရူပါနိ၊ တို့ကို။ ပဿန္တဿာပိ၊ မြင်သော်လည်း။ “ဧတ္တကာနိ သတာနိ၊ ဤမျှလောက်သော အရာတို့တည်း။ ဧတ္တကာနိ သဟဿာနိ၊ ဤမျှလောက်သော အထောင်တို့တည်း”။ ဣတိအာဒိနာ ဤသို့ အစရှိသော။ ဂဏနသင်္ကေတေန၊ ရေတွက်ခြင်း အမည်ဖြင့်။ အဇာနနံ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ လောကဿ၊ ၏။ (အနဝဗောဓောမှာ စပ်)။ ရူပါဒိအာရမ္မဏံ၊ ကို။ ကထဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဇာနန္တဿာပိ၊ သိသော်လည်း။ အနိစ္စာဒိလက္ခဏတ္တယာနဝဗောဓော၊ အနိစ္စအစရှိသော လက္ခဏာရေးသုံးပါးတို့၏ အပေါင်းကို မသိခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ ဣဒံ၊ ကား။ ဩပမ္မသံသန္ဒနံ၊ တည်း။ သေသံ၊ သည်။ ပါကဋမေဝ၊ လျှင်ကတည်း ။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ယေဟိ ပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ အာယသ္မတော၊ သော။ အဇိတဿ၊ အား။ သေခါသေခပဋိပဒါ၊ သေခအသေခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အကျင့်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တေသံ ပဒါနံ၊ တို့၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဘဇိတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ သေခေနာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ နိပါတမတ္တံ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ တသ္မိံ ဝိဿဇ္ဇနေ၊ ၌။ သေခေနာတိ ပဒဿ၊ ၏။ ဝစနတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ သိက္ခာ၊ ကျင့်ခြင်းတည်းဟူသော။ သီလံ၊ အလေ့သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သေခေါ၊ မည်၏။ တေန သေခေန၊ ထိုသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒွီသု ဓမ္မေသူတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဒုဝိဓေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ပရိယုဋ္ဌာနီယေသူတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ထိုးကျင့်နှိပ်စက်တတ်သော။ ဒေါသေန၊ သည်။ ယတ္ထ၊ အကြင်ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းတို့၌။ ပရိဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဒေါသေန၊ သည်။ ပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ထိုးကျင့်နှိပ်စက်သဖြင့်။ ယတ္ထ၊ တို့၌။ ပရိဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ တေသု အာဃာတဝတ္ထူသု၊ ထိုရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းတို့၌။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “ပဋိဃဋ္ဌာနီယေသူ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သော ယေဝ အတ္ထော၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏ ။

ဧတ္ထ စ ဂေဓပဋိသေဓစောဒနာယံ၊ ၌။ (ဂေဓကို မြစ်ခြင်းကို တိုက်တွန်းရာ၌လည်း ‘ကာမေသု နာဘိဂိဇ္ဈေယျ’ဟု တိုက်တွန်းသည်ကို ယူ)။ ဂေဓနိမိတ္တော၊ ဂေဓလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ဒေါသော၊ သည်။ ဂေဓေ၊ ဂေဓသည်။ သတိ၊ သော်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတောပိ၊ ထိုဒေါသမှလည်း။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ရက္ခိတဗ္ဗတာ၊ စောင့်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ ထုတ်၍ ဆိုအပ်သော်လည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ “ကာမေသု နာဘိဂိဇ္ဈေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တတ္ထ ယာ ဣစ္ဆာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဂေဓဝသေန၊ ဖြင့်။ နိဒ္ဒေသော၊ ကို။ ကတော၊ ၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဒေါသတော၊ မှ။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ရက္ခိတဗ္ဗတာ၊ ကို။ ဂါထာယ၊ ၌။ ဒုတိယပါဒေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တာယေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏ ။

ဟိ၊ စွ။ ဒုတိယပါဒေန၊ ဖြင့်။ သေသကိလေသဝေါဒါနဓမ္မာ၊ ဂေဓမှ ကြွင်းသော သံကိလေသတရား အလုံးစုံသော ဝေါဒါန်တရားတို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ကုန်၏ ။

တထာ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ ဒုတိယပါဒဖြင့် ဂေဓမှကြွင်းသော သံကိလေသတရား အလုံးစုံသောဝေါဒါန်တရားတို့၏ ပြအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင် (ဤကား ရှေးအထွက်နှင့် အညီတည်း)။ တထာ၊ ပါး။ (ဤကား နောက်အထွက်နှင့် အညီတည်း)။ ဥပ္ပန္နာနုပ္ပန္နဘေဒတော၊ ဥပ္ပန္နအပြား အနုပ္ပန္နအပြားအားဖြင့်။ သမ္မာဝါယာမဿ၊ ၏။ ဝိသယဘာဝေန၊ အရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သံကိလေသဝေါဒါနဓမ္မေ၊ တို့ကို။ စတုဓာ၊ လေးပါးအပြားအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ သမ္မပ္ပဓာနမုခေန၊ သမ္မပ္ပဓာန်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သေခပဋိပဒံ၊ ကို။ မတ္ထကံ၊ အပြီးသို့။ ပါပေတွာ၊ ရောက်စေ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သေခေါ အဘိဂိဇ္ဈန္တော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အနာဝိလသင်္ကပ္ပေါတိ၊ ကား။ အာဝိလာနံ၊ နောက်ကျိကုန်သော။ ကာမသင်္ကပ္ပါဒီနံ၊ တို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိသဖြင့်။ ဝါ၊ မရှိခြင်းကို ပြုသဖြင့်။ အနာဝိလသင်္ကပ္ပေါ၊ မနောက်ကျိသော အကြံရှိသည် ဖြစ်၍။ တတော ဧဝ စ၊ ထိုသို့ မနောက်ကျိသော အကြံရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ အနဘိဂိဇ္ဈန္တော၊ မတပ်မက်သည် ဖြစ်၍။ ဝါယမတိ ဝီရိယံ ပဝတ္တေတိ၊ ဝီရိယကို ဖြစ်စေ၏။ ကထံ ဝါယမတိ၊ အဘယ်သို့ ဝီရိယကို ဖြစ်စေသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “သော အနုပ္ပန္နာန”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏ ။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သောတိ၊ ကား။ ဥတ္တရိဝိသေသတ္ထာယ၊ အထက်ဖြစ်သောတရား အထူးကို ရခြင်းအကျိုးငှာ။ ပဋိပဇ္ဇမာနော၊ ကျင့်သော။ သေက္ခော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အနုပ္ပန္နာနန္တိ၊ ကား။ အနိဗ္ဗတ္တာနံ၊ မဖြစ်ကုန်သေးသော။ ပါပကာနန္တိ၊ ကား။ လာမကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာနံ ဓမ္မာနန္တိ၊ ကား။ အကောသလ္လသမ္ဘူတာနံ၊ ပညာကြောင့် မဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ အနုပ္ပါဒါယာတိ၊ ကား။ န ဥပ္ပါဒနတ္ထာယ၊ မဖြစ်စေခြင်းငှာ။ (အနုပ္ပါဒနတ္ထာယလည်း ရှိ၏)။ ဆန္ဒံ ဇနေတီတိ၊ ကား။ ကတ္တုကမျတာသင်္ခါတံ၊ ပြုလိုသည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ကုသလစ္ဆန္ဒံ၊ ကုသိုလ်ဆန္ဒကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ၏။ ဝါယမတီတိ၊ ကား။ ပယောဂပရက္ကမံ၊ ပြင်းစွာသော လုံ့လကို။ (ပယောဂပရတ္တမံဟု ပါဌ်ရှိ၏။ ပယောဂပရက္ကမန္တိ ဘူ သံယောဂေါ ပယောဂေါ၊ ပယောဂေါ စ ပရက္ကမောဟု ဋီကာဖွင့်သည်နှင့် မတန်)။ ကရောတိ၊ ၏။ ဝီရိယံ အာရဘတီတိ၊ ကား။ ကာယိကစေတသိကဝီရိယံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ဝီရိယ စိတ်၌ဖြစ်သော ဝီရိယကို။ ကရောတိ၊ ၏။ စိတ္တံ ပဂ္ဂဏှာတီတိ၊ ကား။ တေနေဝ သဟဇာတဝီရိယေန၊ ထိုစိတ်နှင့် တကွဖြစ်သော ဝီရိယဖြင့်သာလျှင်။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥက္ခိပတိ၊ ချီးမြှောက်၏။ ပဒဟတီတိ၊ ကား။ ပဓာနဝီရိယံ၊ မြတ်သော ဝီရိယကို။ ကရောတိ၊ ၏ ။

ဝါယမတီတိအာဒီနိ၊ ကုန်သော။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ပဒါနိ ပန၊ တို့ကိုကား။ အာသေဝနာဘာဝနာဗဟုလီကမ္မသာတစ္စကိရိယာဟိ၊ မှီဝဲခြင်း ပွားစေခြင်း အဖန်တလဲလဲပြုခြင်း အမြဲပြုခြင်းတို့နှင့်။ ဝါ၊ ဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ (’အာသေဝမာနော ဝါယမတိ’ အစရှိသည်ဖြင့် ယှဉ်အပ်ကုန်၏ ဟူလိုသော်)။ ဥပ္ပန္နာနံ ပါပကာနန္တိ၊ ကား။ အနုပ္ပန္နာတိ၊ မဖြစ်ကုန်ဟူ၍။ အဝတ္တဗ္ဗတံ၊ မဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပန္နာနံ၊ ကုန်သော။ ပါပဓမ္မာနံ၊ ယုတ်မာသော တရားတို့ကို။ ပဟာနာယာတိ၊ ကား။ ပဇဟနတ္ထာယ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ အနုပ္ပန္နာနံ ကုသလာနန္တိ၊ ကား။ အနိဗ္ဗတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ ကောသလ္လသမ္ဘူတာနံ၊ ပညာကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ ဥပ္ပါဒါယာတိ၊ ကား။ ဥပ္ပါဒနတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဥပ္ပန္နာနန္တိ၊ ကား။ နိဗ္ဗတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ ဌိတိယာတိ၊ ကား။ ဌိတတ္ထံ၊ တည်စေခြင်း အကျိုးငှာ။ အသမ္မောသာယာတိ၊ ကား။ အနဿနတ္ထံ၊ မပျောက်စေခြင်း အကျိုးငှာ။ ဘိယျောဘာဝါယာတိ၊ ကား။ ပုနပ္ပုနံ၊ လဲ။ ဘာဝါယ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဝေပုလ္လာယာတိ၊ ကား။ ဝိပုလဘာဝါယ၊ ပြန့်ပြောစွာ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဘာဝနာယာတိ၊ ကား။ ဝုဍ္ဎိယာ၊ ပွားစေခြင်းငှာ။ ပါရိပူရိယာတိ၊ ကား။ ပရိပူရဏတ္ထာယ၊ ပြည့်စုံခြင်း အကျိုးငှာ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ တာဝ၊ စွာ။ ပဒတ္ထော၊ တည်း ။

“ကတမေ အနုပ္ပန္နာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အကုသလဓမ္မာ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ကုသလဓမ္မာ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ယာဒိသာ၊ အကြင်သဘောရှိသော ကုသိုလ် အကုသိုလ်တရားတို့သည်။ အနုပ္ပန္နာ၊ မဖြစ်ကုန်သေး။ ယာဒိသာ စ၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော ကုသိုလ် အကုသိုလ်တရားတို့သည်လည်း။ ဥပ္ပန္နာ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုဥပ္ပန္န အနုပ္ပန္နဖြစ်သော ကုသိုလ် အကုသိုလ်တရားတို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဣမေ အနုပ္ပန္နာတိ၊ ကား။ ဣမေ ကာမဝိတက္ကာဒယော၊ တို့သည်။ အသမုဒါစာရဝသေန ဝါ၊ မဖြတ် မဖြစ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနနုဘူတာရမ္မဏဝသေန ဝါ၊ မခံစားဖူးသော အာရုံ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုပ္ပန္နာ နာမ၊ မည်ကုန်၏။ အလျှင်မဖြစ်ဖူးသောအားဖြင့်သာ အနုပ္ပန္န’မည်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော ပုစ္ဆာရှိရကား ‘အညထာ ဟိ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ အညထာ၊ အခြားနည်းအားဖြင့်။ အနမတဂ္ဂေ၊ မသိနိုင်သော အဆုံးရှိသော။ သံသာရေ၊ သံသရာ၌။ အနုပ္ပန္နာ၊ မဖြစ်ဖူးကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ နာမ၊ တရားတို့မည်သည်ကား။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ ဧတ္ထ စ၊ ဤအနုပ္ပန္နဖြစ်သော အကုသိုလ်ကို ပြရာ၌လည်း။ ဝိတက္ကတ္တယဂ္ဂဟဏံ၊ ဝိတက်သုံးခုတို့၏ အပေါင်းကို ယူခြင်းသည်ကား။ နိဒဿနမတ္တံ၊ နိဒဿနမျှသာ ဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

အကုသလမူလာနီတိ၊ အကုသိုလ်၏ အမြစ်တို့မည်သည်ကား။ အနုသယာ ဧဝ၊ အနုသယတို့ကိုသာလျှင်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်တို့၏။ မူလဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ လောဘာဒယော ဧဝ၊ လောဘစသည်တို့ကိုသာလျှင်။ မူလဘာဝတော၊ အမြစ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ န ဝုတ္တာ၊ မဆိုအပ်ကုန်။ ဣမေ အနုသယာ၊ ဤအနုသယတို့သည်။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်သော အကုသိုလ်တရားမည်ကုန်၏။

အနုသယာ၊ အနုသယတို့သည်။ ဘူမိလဒ္ဓုပ္ပန္နာ၊ ရအပ်သော ဘုံရှိသော ဥပ္ပန္နတို့လည်းကောင်း။ အသမုဂ္ဃာဋိတုပ္ပန္နာ၊ မနုတ်အပ် မပယ်အပ်သေးသော ဥပ္ပန္နတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒိ ဥပ္ပန္နပရိယာယသဗ္ဘာဝတော၊ ဤသို့ အစရှိသော ဥပ္ပန္နပရိယာယ်အားဖြင့် သင့်လျော်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပ္ပန္နာ နာမ၊ ဥပ္ပန္နမည်ကုန်၏။ ဝတ္တမာနဘာဝေန၊ ဖြစ်ဆဲ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ န ဥပ္ပန္နာ နာမ၊ ဥပ္ပန္နမည်သည် မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣမေ အနုပ္ပန္နာ ကုသလာ ဓမ္မာတိ ဣမိနာ၊ ဤ ဣမေ အနုပ္ပန္နာ ကုသလာ ဓမ္မာ ဟူသော ပါဠိပုဒ်ဖြင့်။ သောတာပန္နဿ၊ သောတာပတ္တိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဣမေ သဒ္ဓါဒယော၊ ဤသဒ္ဓါစသော တရားတို့သည်။ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သော သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အနုပ္ပန္နာ၊ မဖြစ်ဖူးကုန်သော။ ကုသလာဓမ္မာ နာမ၊ ကုသိုလ်တရားမည်ကုန်၏။ ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ ပုထုဇဉ်တို့အား။ ကော ပန ဝါဒေါ၊ ဆိုဘွယ်ရာ အဘယ်ရှိအံ့နည်း။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဣမေ အနုပ္ပန္နာ ကုသလာ ဓမ္မာ ဟူသော ပါဌ်၌လည်း။ ကုသလ သဒ္ဒေါ၊ ကုသလဟူသော ပုဒ်ကို။ ဗာဟိတိကသုတ္တေ ဝိယ၊ ဗာဟိတိကသုတ်၌ကဲ့သို့။ အနဝဇ္ဇပရိယာယော၊ အပြစ်မရှိသော တရား၏ ပရိယာယ်သည် ဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ဣမေ ဥပ္ပန္နာ ကုသလာ ဓမ္မာတိ၊ ဤဖြစ်ပေါ်ပြီးသော ကုသိုလ်တရားတို့မည်သည်ကား။ ပဌမမဂ္ဂေ၊ ပထမမဂ်၌။ ဣမေ သဒ္ဓါဒယော၊ ဤသဒ္ဓါစသော တရားတို့သည်။ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ကုသလာ ဓမ္မာ နာမ၊ ကုသိုလ်တရားမည်ကုန်၏။

သတိပဋ္ဌာနဘာဝနာယ၊ သတိပဋ္ဌာန်ဘာဝနာဖြင့်။ ကာမဝိတက္ကော၊ ကာမဝိတက်ကို။ သုနိဂ္ဂဟိတော၊ ကောင်းစွာ နှိပ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်။ “ယေန ... သတိန္ဒြိယ”န္တိ၊ "အကြင်သတိဣန္ဒြိယဖြင့်" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

အနဝဇ္ဇသုခပဒဋ္ဌာနေန၊ အပြစ်မရှိသော သုခလျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိသော။ အဝိက္ခေပေန၊ အဝိက္ခေပသမာဓိဖြင့်။ စေတောဒုက္ခသန္နိဿယော၊ စိတ်၏ ဆင်းရဲခြင်းကို မှီ၍ ဖြစ်သော။ ဝိက္ခေပပစ္စယော၊ ဥဒ္ဓစ္စ၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဗျာပါဒဝိတက္ကော၊ ဗျာပါဒဝိတက်ကို။ သုနိဂ္ဂဟော၊ ကောင်းစွာနှိပ်ချုပ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်။ “ယေန ... သမာဓိန္ဒြိယ”န္တိ၊ "အကြင်သမာဓိဣန္ဒြိယဖြင့်" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ကုသလေသု ဓမ္မေသု၊ ကုသိုလ်တရားတို့၌။ အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပရာပရာဓံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အပြစ်ကို။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ သဟတိ၊ သည်းခံတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်။ ဝီရိယေန၊ ဝီရိယဖြင့်။ ဝိဟိံသာဝိတက္ကော၊ ဝိဟိံသာဝိတက်ကို။ သုနိဂ္ဂဟိတော၊ ကောင်းစွာ နှိပ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤသို့ဖြစ်သောကြောင့်။ “ယေန ... ဝီရိယိန္ဒြိယ”န္တိ၊ "အကြင်ဝီရိယဣန္ဒြိယဖြင့်" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ သမာဓိအာဒီနမ္ပိ၊ သမာဓိစသည်တို့၏လည်း။ ယထာသကံ၊ မိမိဥစ္စာအားလျော်စွာ။ ပဋိပက္ခပ္ပဟာနံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတို့ကို ပယ်ခြင်းသည်ကား။ ပညဝန္တဿေဝ၊ ပညာရှိအားသာလျှင်။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ယေန ဥပ္ပနုပ္ပန္နေ”တိ အာဒိ၊ "အကြင်ဥပ္ပန္န၊ အနုပ္ပန္နတရားတို့ကို" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ယထာနိဒ္ဓါရိတာနံ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့် ထုတ်ပြအပ်ကုန်သော။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဧတေသံ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဤဣန္ဒြေတို့၏။ သဝိသယေ၊ မိမိအရာ၌။ ဇေဋ္ဌကဘာဝံ၊ အကြီးဖြစ်သည်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သဒ္ဓိန္ဒြိယံ ကတ္ထ ဒဋ္ဌဗ္ဗ”န္တိ အာဒိ၊ "သဒ္ဓါဣန္ဒြိယကို အဘယ်အရပ်၌ မှတ်အပ်သနည်း" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာ သိလွယ်သည်သာလျှင် ဖြစ်၏။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ သဒ္ဓါစသော တရားတို့၏။ သေခါနံ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေသဉ္စ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဤဣန္ဒြေတို့၏လည်း။ နိဗ္ဗတ္တိယာ၊ ပြီးစီးခြင်းဖြင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သေခါ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ မတ္ထကပ္ပတ္တာ၊ အပြီးသို့ ရောက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ဧဝံ သေခေါ”တိ အာဒိနာ၊ "ဤသို့ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်" ဟူသော စကားဖြင့်။ သေခပဋိပဒံ၊ သေက္ခပဋိပဒါကို။ နိဂမေတိ၊ နိဂုံးချုပ်တော်မူ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သေခပဋိပဒံ၊ သေက္ခပဋိပဒါကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အသေခပဋိပဒံ၊ အသေက္ခပဋိပဒါကို။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ “ကုသလော သဗ္ဗဓမ္မာန”န္တိ အာဒိံ၊ "အလုံးစုံသော တရားတို့၌ လိမ္မာ၏" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သဗ္ဗဓမ္မာနန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ "အလုံးစုံသော တရားတို့၏" ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဝုတ္တဓမ္မေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့ကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ တတ္ထ၊ ထိုတရားတို့၌။ အသေခဿ၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကောသလ္လံ၊ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “လောကော နာမာ”တိ အာဒိ၊ "လောကမည်သည်ကား" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသည်သာလျှင် ဖြစ်၏။ ကိလေသလောကေန ဘဝလောကော သမုဒါဂစ္ဆတီတိ ဧတ္ထ၊ "ကိလေသလောကဖြင့် ဘဝလောကသည် ကောင်းစွာရောက်စေ၏" ဟူသော ဤစကား၌။ ကာမာဝစရဓမ္မံ၊ ကာမာဝစရတရားကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ရူပါရူပါဝစရဓမ္မေ၊ ရူပါရူပါဝစရတရားတို့ကို။ သမုဒါဂမေတိ၊ ကောင်းစွာ ရောက်စေ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သောတိ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကား။ မဟဂ္ဂတဓမ္မေသု၊ မဟဂ္ဂုတ်တရားတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိတ္တမဟဂ္ဂတဓမ္မေသု၊ ပရိတ္တတရား၊ မဟဂ္ဂုတ်တရားတို့၌။ ဌိတော၊ တည်နေသော။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣန္ဒြိယာနိ နိဗ္ဗတ္တေတီတိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို ဖြစ်စေ၏ဟူသည်ကား။ သီလသမာဓယော၊ သီလသမာဓိတို့ကို။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယေ၊ ကိလေသာတို့ကို ဖောက်ထွင်းခြင်း၏ အဖို့ရှိသည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဝိမုတ္တိပရိပါစနီယာနိ၊ ဝိမုတ္တိကို ရင့်စေတတ်ကုန်သော။ သဒ္ဓါဒီနိ၊ သဒ္ဓါစသော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဣန္ဒြိယေသု ဘာဝိယမာနေသူတိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို ပွားစေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်ဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တဣန္ဒြိယေသု၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ဣန္ဒြေတို့၌။ ဝဍ္ဎိယမာနေသု၊ ပွားများစေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ရူပါရူပပရိဂ္ဂဟာဒိဝသေန၊ ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို သိမ်းဆည်းခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နေယျဿ၊ သိအပ်သော တရားကို။ ပရိညာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။

ဒဿနပရိညာတိ၊ ဒဿနပရိညာဟူသည်ကား။ ဉာတပရိညာ၊ ဉာတပရိညာတည်း။ ဘာဝနာပရိညာတိ၊ ဘာဝနာပရိညာဟူသည်ကား။ တီရဏပရိညာ စ၊ တီရဏပရိညာလည်းကောင်း။ ပဟာနပရိညာ စ၊ ပဟာနပရိညာလည်းကောင်း။

‘သာ ဒုဝိဓေနာ”တိ အာဒိနာ၊ "ထိုပညာသည် နှစ်မျိုးအားဖြင့်" ဟူသော စကားဖြင့်။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ “ယဒါ ဟိ သေခေါ”တိ အာဒိနာ၊ "အကြင်အခါ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်" ဟူသော စကားဖြင့်။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်ပြတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ “နိဗ္ဗိဒါသဟဂတေဟိ သညာမနသိကာရေဟီ”တိ ဣမိနာ၊ "နိဗ္ဗိဒါနှင့်တကွဖြစ်သော သညာနှင့် မနသိကာရတို့ဖြင့်" ဟူသော ဤစကားဖြင့်။ ဗလဝဝိပဿနံ၊ အားကြီးသော ဝိပဿနာကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။ ယဒါ ဟိ သေခေါတိ စ ဧတ္ထ ပဒေ၊ "အကြင်အခါ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်" ဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ သိက္ခနသီလတာယ၊ ကျင့်ခြင်းအလေ့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနောပိ၊ ကလျာဏပုထုဇဉ်ကိုလည်း။ သေခပဒေန၊ သေက္ခပုဒ်ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတော၊ သိမ်းဆည်းအပ်၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးပြု၍။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့ပြုခြင်း ဤအကြောင်းကြောင့်။ “ဒွေ ဓမ္မာ...ကောသလ္လဉ္စာ”တိ အာဒိ၊ "တရားနှစ်ပါး ... လိမ္မာခြင်းလည်း" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနော၊ ကလျာဏပုထုဇဉ်သည်။ ပုဗ္ဗဘာဂသိက္ခံ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော အကျင့်ကို။ သိက္ခန္တော၊ ကျင့်သည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗိဒါသဟဂတေဟိ၊ နိဗ္ဗိဒါနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော။ သညာမနသိကာရေဟိ၊ သညာနှင့် မနသိကာရတို့ဖြင့်။ ဉေယျံ၊ သိအပ်သော တရားကို။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တဿ၊ ထိုကလျာဏပုထုဇဉ်၏။ ဝိပဿနာဓမ္မာ၊ ဝိပဿနာတရားတို့သည်။ ဒဿနကောသလ္လံ၊ ဒဿနကောသလ္လဟုဆိုအပ်သော။ ပဌမမဂ္ဂဉာဏံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ သမ္ပာပုဏန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏၊ ကောင်းစွာ ရောက်ကုန်၏။ တေန၊ ထိုသောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဃဋေန္တိ၊ စပ်ကုန်၏။ ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ သောတာပန္နာဒိသေခေါ၊ သောတာပန်အစရှိသော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ နေယျံ၊ သိအပ်သော တရားကို။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ တဿ၊ ထိုသောတာပန်အစရှိသော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝိပဿနာဓမ္မာ၊ ဝိပဿနာတရားတို့သည်။ ဘာဝနာကောသလ္လံ၊ ဘာဝနာကောသလ္လဟု ဆိုအပ်သော အထက်မဂ်ဉာဏ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။

တံ ဉာဏန္တိ၊ ထိုဉာဏ်ဟူသည်ကား။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ နေယျဿ၊ သိအပ်သော တရား၏။ ယာ ပရိညာ၊ အကြင် ပိုင်းခြား၍ သိသော ပညာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ နေယျပရိဇာနနဉာဏံ၊ ထိုသိအပ်သော တရားကို ပိုင်းခြား၍ သိသော ဉာဏ်ကို။ ပဉ္စဝိဓေန ဝေဒိတဗ္ဗန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ "ငါးမျိုးအားဖြင့် သိအပ်၏" ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဝိသယဘေဒေန၊ အာရုံအပြားအားဖြင့်။ တဿ ဉာဏဿ၊ ထိုဉာဏ်၏။ ဘေဒံ၊ အပြားကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။ ဓမ္မာနံ သလက္ခဏေ ဉာဏန္တိ၊ တရားတို့၏ မိမိလက္ခဏာ၌ သိသော ဉာဏ်ဟူသည်ကား။ ရူပါရူပဓမ္မာနံ၊ ရူပါရူပတရားတို့၏။ ကက္ခဠဖုသနာဒိသလက္ခဏေ၊ ကက္ခဠ ဖုသနအစရှိသော မိမိလက္ခဏာ၌။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်တည်း။ တံ ပန ဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်ကိုကား။ (နိဒ္ဒိဋ္ဌံသို့ ဆိုက်)။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ နေယျံ၊ သိအပ်သော တရားသည်။ ဟေတုဟေတုဖလဘေဒတော၊ အကြောင်းအကျိုးတို့၏ အပြားအားဖြင့်။ ဒုဝိဓမေဝ၊ နှစ်မျိုးတည်းသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါ စ အတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါ စာ”တိ၊ "ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါလည်းကောင်း၊ အတ္ထပဋိသမ္ဘိဒါလည်းကောင်း" ဟူ၍။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ပြဆိုအပ်၏။

ပရိညာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ပရိညာ ဟူသော ဤပုဒ်၌။ တီရဏပရိညာ၊ တီရဏပရိညာကို။ အဓိပ္ပေတာ၊ ရည်ရွယ်အပ်၏။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်ကား။ အဿ၊ ထိုသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ (ဇာနနာ၌ စပ်)။ ရူပါရူပဓမ္မေ၊ ရူပါရူပတရားတို့ကို။ သလက္ခဏတော စ၊ မိမိလက္ခဏာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပစ္စယတော စ၊ အကြောင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဘိဇာနိတွာ၊ အဘိညာပညာဖြင့် သိ၍။ ဌိတဿ၊ တည်နေသော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဘိဇာနိတွာ၊ သိခြင်းကြောင့်။ ကုသလာဒိဝိဘာဂေဟိ၊ ကုသိုလ် အစရှိသည်ကို ဝေဖန်ခြင်းတို့ဖြင့်။ တေ၊ ထိုရုပ်နာမ်တရားတို့ကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း၍။ အနိစ္စာဒိဝသေန၊ အနိစ္စာဒိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဇာနနာ၊ သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဧဝံ ... ကုသလ”န္တိ အာဒိ၊ "ဤသို့ ... ကုသိုလ်" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဧဝံ ဂဟိတာတိ၊ ဤသို့ သိမ်းဆည်းအပ်ပြီဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အနိစ္စာဒိတော၊ အနိစ္စစသည်တို့အားဖြင့်။ ကလာပသမ္မသနာဒိဝသေန၊ ကလာပ်ကို သုံးသပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဂဟိတာ သမ္မသိတာ၊ သိမ်းဆည်းအပ်ကုန်သော သုံးသပ်အပ်ကုန်သော တရားတို့သည်။ ဣဒံ ဖလံ နိဗ္ဗတ္တေန္တီတိ၊ ဤဖိုလ်ကို ဖြစ်စေကုန်၏ဟူသည်ကား။ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏာဒိကံ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် အစရှိသည်ကို။ ဣဒံ ဖလံ၊ ဤဖိုလ်ကို။ ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ဥပ္ပါဒေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဥပ္ပါဒေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်သနည်း ဟူမူကား။ အရိယဘာဝကရာနိ၊ အရိယာ၏ အဖြစ်ကို ပြုတတ်ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့တည်း။ အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယသစ္စာတို့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စန္တိ ယထာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သကဲ့သို့။ နိမိတ္တဿ၊ အာရုံအကြောင်းဖြစ်သော သုံးသပ်အပ်သော တရား၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တရားကို။ ကတ္တုဘာဝေန၊ ကတ္တား၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပစရဏတော၊ တင်စား၍ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပ္ပါဒေန္တိ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။

တေသန္တိ၊ ထိုဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်စသည်တို့၏။ ဧဝံ ဂဟိတာနန္တိ၊ ဤသို့ သိမ်းဆည်းအပ်ကုန်ပြီဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဝတ္တိတာနံ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်သော တရားတို့၏။ အယံ အတ္ထောတိ၊ ဤအနက်တည်းဟူသည်ကား။ သစ္စာနံ၊ သစ္စာတို့၏။ အယံ အနုဗောဓပဋိဝေဓော၊ ဤလျောက်ပတ်စွာ သိခြင်း ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည်။ အတ္ထော၊ အကျိုးတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ စင်စစ် အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ပရိညာပညာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိသော ပညာသည်။ သမ္မသိတဗ္ဗဓမ္မေ စ၊ သုံးသပ်အပ်သော တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ သမ္မသနဓမ္မေ စ၊ သုံးသပ်တတ်သော တရားတို့ကိုလည်းကောင်း။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးသပ်အပ်သော တရားတို့၌။ သမ္မသနာကာရဉ္စ၊ သုံးသပ်အပ်သော အခြင်းအရာကိုလည်းကောင်း။ ပရိဇာနာတိ ယထာ၊ ပိုင်းခြား၍ သိသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ သမ္မသနဖလမ္ပိ၊ သုံးသပ်ခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့ နှလုံးပြု၍ ဤအကြောင်းကြောင့်။ အယံ နယော၊ ဤနည်းကို။ ဒဿိတော၊ ပြတော်မူပြန်သတည်း။

ယေ အကုသလာတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ "အကြင်အကုသိုလ်တို့သည်" ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ စင်စစ် အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်တို့သည်။ သမုဒယပက္ခိယာ၊ သမုဒယသစ္စာ၏ အဖို့ရှိကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သမုဒယသစ္စာ၏ အဖို့၌ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ယေ ကုသလာတိ၊ "အကြင်ကုသိုလ်တို့သည်" ဟူသည်ကား။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒယော၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိစသော။ မဂ္ဂဓမ္မာ၊ မဂ်တရားတို့တည်း။ ဖလဓမ္မာပိ၊ ဖိုလ်တရားတို့ကိုလည်း။ ယဒိပိ သစ္ဆိကာတဗ္ဗာ၊ အကယ်၍ကား မျက်မှောက်ပြုအပ်ကုန်၏။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ စတုသစ္စပ္ပဋိဝေဓဿ၊ စတုသစ္စပဋိဝေဓကို။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ ရည်ရွယ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ကတမေ ... အသင်္ခတ”န္တိ၊ "အဘယ်တို့သည် ... အသင်္ခတ" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အတ္ထကုသလောတိ၊ အတ္ထကုသိုလ်ဟူသည်ကား။ ပစ္စယုပ္ပန္နေသု၊ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထေသု၊ အကျိုးတို့၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ဓမ္မကုသလောတိ၊ ဓမ္မကုသိုလ်ဟူသည်ကား။ ပစ္စယဓမ္မေသု၊ အကြောင်းတရားတို့၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပါဠိအတ္ထပါဠိဓမ္မာ၊ ပါဠိ၏အနက်၊ ပါဠိဓမ္မတို့သည်။ အတ္ထဓမ္မာ၊ အတ္ထဓမ္မမည်ကုန်၏။ (ဤ၌ အချို့အတ္ထဓမ္မာဟု မရှိ။ မရှိသော်လည်း ဆောင်၍ ယောဇနာ)။ ကလျာဏတာကုသလောတိ၊ ကလျာဏတာကုသိုလ်ဟူသည်ကား။ ယုတ္တတာကုသလော၊ သင့်လျော်သည်၏ အဖြစ်၌ လိမ္မာ၏။ စတုနယကောဝိဒေါ၊ ဧကတ္တ အစရှိသော လေးပါးသော နည်း၌ လိမ္မာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒေသနာယုတ္တိကုသလော၊ တရားဟောခြင်း အစီအရင်၌ လိမ္မာ၏။ ဖလတာကုသလောတိ၊ ဖလတာကုသိုလ်ဟူသည်ကား။ ခီဏာသဝဖလကုသလော၊ ခီဏာသဝဖိုလ်၌ လိမ္မာ၏။ “အာယကုသလော”တိ အာဒီသု၊ "အာယကုသိုလ်" ဟူသော စကားစသည်တို့၌။ အာယောတိ၊ အာယောဟူသည်ကား။ ဝဍ္ဎိ၊ အစီးအပွားတည်း။ သာ၊ ထိုအစီးအပွားသည်။ အနတ္ထဟာနိတော စ၊ အကျိုးမဲ့ မယုတ်လျော့သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဋ္ဌုပ္ပတ္တိတော စ၊ အကျိုးဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။ အပါယာတိ၊ အပါယောဟူသည်ကား။ အဝဍ္ဎိ၊ အစီးအပွား မရှိခြင်းတည်း။ သာပိ၊ ထိုအစီးအပွား မရှိခြင်းသည်လည်း။ အတ္ထဟာနိတော စ၊ အကျိုးယုတ်လျော့သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနဋ္ဌုပ္ပတ္တိတော စ၊ အကျိုးမဲ့ဖြစ်သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။ ဥပါယောတိ၊ ဥပါယောဟူသည်ကား။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ အစ္စာယိကေ၊ အဆောတလျှင် ပြုအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရှောင်တခင် ပြုအပ်သော။

ကိစ္စေ ဝါ၊ အမှု၌လည်းကောင်း။ ဘယေ ဝါ၊ ဘေး၌လည်းကောင်း။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော်။ တဿ၊ ထိုဘေးရန်ကို။ တိကိစ္ဆနသမတ္ထံ၊ ဖျောက်ခြင်း၌ စွမ်းနိုင်စေခြင်းငှာ။ ဌာနုပ္ပတ္တိကာရဏံ၊ ထိုခဏ၌ ဖြစ်သော အကြောင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုအစီးအပွား အစရှိသည်တို့၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ခီဏာသဝေါ၊ ခီဏာသဝပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။ ပညာဝေပုလ္လပ္ပတ္တော၊ ပညာ၏ ပြန့်ပြောခြင်းသို့ ရောက်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဧတေသု အာယာဒီသု၊ ထိုအစီးအပွား အစရှိသည်တို့၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အသေခဿ၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကောသလ္လံ၊ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ ဝိဘာဝေတွာ၊ ထင်ရှားပြတော်မူ၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ အနဝသေသတော၊ အကြွင်းမဲ့အားဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူသောကြောင့်။ “မဟတာ ကောသလ္လေန သမန္နာဂတော”တိ၊ "ကြီးစွာသော လိမ္မာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ပရိနိဋ္ဌိတသိက္ခဿ၊ ပြီးစီးပြီးသော အကျင့်ရှိသော။ အသေခဿ၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်အား။ သတောကာရိတာယ၊ သတိကို ပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အညံ၊ အခြားသော။ ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရတ္ထ”န္တိ၊ "ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ ချမ်းသာစွာ နေခြင်းငှာ" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ သေခါသေခပဋိပဒံ၊ သေက္ခအသေက္ခပဋိပဒါကို။ နိဂမေန္တော၊ နိဂုံးချုပ်လိုသည်ဖြစ်၍။ “ဣမာ ဒွေ စရိယာ”တိ အာဒိံ၊ "ဤကျင့်ဝတ်နှစ်ပါးသည်" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဗောဇ္ဈန္တိ၊ ဗောဓိမည်သည်ကား။ ဗုဇ္ဈိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိအပ်သော တရားတည်း။ တံ စတုဗ္ဗိဓန္တိ၊ ထိုဗောဓိသည်။ စတုသစ္စဘာဝတော၊ သစ္စာလေးပါး ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုးရှိ၏။ ဧဝံ ဇာနာတီတိ၊ ဤသို့ သိ၏ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပရိညာဘိသမယာဒိဝသေန၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ အယံ ဝုစ္စတီတိ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ဆိုအပ်၏ဟူသည်ကား။ သတိဝေပုလ္လပ္ပတ္တော၊ သတိ၏ ပြန့်ပြောခြင်းသို့ ရောက်သော။ အယံ သေခေါ၊ ဤသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ကို။ နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ “သတော၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ အဘိက္ကမတိ၊ ရှေ့သို့တက်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဟူသော စကားဖြင့်။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားသည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သော အနက်ရှိသည်သာလျှင် ဖြစ်၏။ ဣဓာပိ၊ ဤပုစ္ဆာဂါထာ ဝိဿဇ္ဇနာဂါထာတို့၌လည်း။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနဝိစယာ၊ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်းနှင့် ဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်းတို့သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းကို အစဉ်လိုက်သဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားဖြင့်။ မဟာထေရော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ ဝိစယဟာရံ၊ ဝိစယဟာရကို။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ အဇိတသုတ္တဝသေန၊ အဇိတသုတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုစ္ဆာဝိစယဉ္စ၊ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝိဿဇ္ဇနဝိစယဉ္စ၊ ဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သုတ္တန္တရေသုပိ၊ အခြားသုတ်တို့၌လည်း။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနဝိစယာနံ၊ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်းနှင့် ဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်းတို့၏။ နယံ၊ နည်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ဧဝံ ပုစ္ဆိတဗ္ဗံ။ ဧဝံ ဝိဿဇ္ဇိတဗ္ဗ”န္တိ၊ "ဤသို့ မေးအပ်၏။ ဤသို့ ဖြေအပ်၏" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဧဝန္တိ၊ ဧဝံဟူသည်ကား။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤအဇိတသုတ်၌ ဆိုအပ်သော နည်းဖြင့်။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗန္တိ၊ မေးအပ်၏ဟူသည်ကား။ ပုစ္ဆာ၊ ပုစ္ဆာကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အာစိက္ခိတဗ္ဗာ၊ ဟောပြောအပ်၏။ ဝိဝေစေတဗ္ဗာ၊ ရွေးချယ်စိစစ်အပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧဝံ ဝိဿဇ္ဇိတန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ "ဤသို့ ဖြေအပ်သည်" ဟူသော ဤစကား၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ သုတ္တဿ စာတိ အာဒိ၊ "သုတ်၏လည်း" ဟူသော စကားစသည်သည်။ အနုဂီတိဝိစယနိဒဿနံ၊ အနုဂီတိကို စိစစ်ခြင်းကို ပြသော စကားတည်း။ အနုဂီတိ အတ္ထတော စ ဗျဉ္ဇနတော စ သမာနေတဗ္ဗာတိ၊ အနုဂီတိသည် အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်လည်းကောင်း တူအောင် ပြုအပ်၏ဟူသည်ကား။ သုတ္တန္တရဒေသနာသင်္ခါတာ၊ အခြားသော သုတ်ဒေသနာဟု ဆိုအပ်သော။ အနုဂီတိ၊ အနုဂီတိကို။ အတ္ထတော စ၊ အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနတော စ၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သံဝဏ္ဏိယမာနေန၊ ဖွင့်ဆိုအပ်သော။ သုတ္တေန၊ သုတ်နှင့်။ သမာနာ သဒိသီ၊ တူညီသည်ကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် နှိုင်းယှဉ်၍ တူညီသည်ကို ပြုအပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တသ္မိံ သုတ္တေ၊ ထိုဖွင့်ဆိုအပ်သော သုတ်၌။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အာနေတဗ္ဗာ၊ ဆောင်အပ်၏။ အတ္ထာပဂတန္တိ၊ အတ္ထာပဂတံဟူသည်ကား။ အတ္ထတော၊ အနက်မှ။ အပေတံ၊ ကင်းသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒသဒါဠိမာဒိဝစနံ ဝိယ၊ ဒသဒါဠိမာ အစရှိသော စကားကဲ့သို့။ အသမ္ဗန္ဓတ္ထံ၊ အချင်းချင်း မစပ်သော ပုဒ်အနက်ရှိသော တရားတည်း။ တေနေဝ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ “သမ္ဖပ္ပလာပံ ဘဝတီ”တိ၊ "အကျိုးမရှိသော စကားသည် ဖြစ်၏" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ဧတေန၊ ဤအတ္ထာပဂတံ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ အတ္ထဿ၊ အနက်၏။ သမာနေတဗ္ဗတာယ၊ ကောင်းစွာ ဆောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ဒုန္နိက္ခိတ္တဿာတိ၊ ဒုန္နိက္ခိတ္တဿဟူသည်ကား။ အသမ္မာဝုတ္တဿ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မကောင်းစွာ ဆိုအပ်သော။ ဒုန္နယောတိ၊ ဒုန္နယောဟူသည်ကား။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သဖြင့်။ နေတဗ္ဗော၊ သိအပ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နေတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျော၊ မတတ်နိုင်။ ဗျဉ္ဇနုပေတန္တိ၊ ဗျဉ္ဇနုပေတံဟူသည်ကား။ သဘာဝနိရုတ္တိသမုပေတံ၊ မာဂဓဘာသာတည်းဟူသော သဘာဝနိရုတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသော။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အနုဂီတိဝိစယံ၊ အနုဂီတိကို စိစစ်ခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူ၍။ နိဒ္ဒေသဝါရေ၊ နိဒ္ဒေသဝါရ၌။ “သုတ္တဿ ယော ပဝိစယော”တိ၊ "သုတ်၏ အကြင် ကောင်းစွာ စိစစ်ခြင်း" ဟူ၍။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ “သုတ္တဉ္စ ပဝိစိနိတဗ္ဗ”န္တိ၊ "သုတ်ကိုလည်း ကောင်းစွာ စိစစ်အပ်၏" ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တဿ သုတ္တဿ၊ ထိုသုတ်၏။ ဝိစိနနာကာရံ၊ ကောင်းစွာ စိစစ်သော အခြင်းအရာကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ကိံ ဣဒံ သုတ္တံ အာဟစ္စ ဝစန”န္တိ အာဒိံ၊ "ဤသုတ်သည် အာဟစ္စဝစနလော" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အာဟစ္စ ဝစနန္တိ၊ အာဟစ္စဝစနဟူသည်ကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဌာနကရဏာနိ၊ ဌာန်ကရိုဏ်းတို့ကို။ အာဟစ္စ အဘိဟန္တွာ၊ ထိစေ၍။ ပဝတ္တဝစနံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်လော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင်။ သာမံ၊ ကိုယ်တော်တိုင်။ ဒေသိတသုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော သုတ်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အနုသန္ဓိဝစနန္တိ၊ အနုသန္ဓိဝစနဟူသည်ကား။ သာဝကဘာသိတံ၊ သာဝကတို့ ဟောအပ်သော သုတ်လော။

ဟိ၊ စင်စစ်။ တံ၊ ထိုသာဝကတို့ ဟောအပ်သော သုတ်ကို။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်ကို။ အနုသန္ဓေတွာ၊ စပ်၍။ ပဝတ္တနတော၊ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “အနုသန္ဓိဝစန”န္တိ၊ "အနုသန္ဓိဝစန" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ နီတတ္ထန္တိ၊ နီတတ္ထဟူသည်ကား။ ယထာရုတဝသေန၊ တိုက်ရိုက်သော အစွမ်းအားဖြင့်။ ဉာတဗ္ဗတ္ထံ၊ သိအပ်သော အနက်ရှိသော သုတ်လော။ နေယျတ္ထန္တိ၊ နေယျတ္ထဟူသည်ကား။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ဂဟေတဗ္ဗတ္ထံ၊ သိအပ်သော အနက်ရှိသော သုတ်လော။ သံကိလေသဘာဂိယန္တိ အာဒီနံ၊ သံကိလေသဘာဂိယ အစရှိသော။ ပဒါနံ၊ ပုဒ်တို့၏။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ ပဋ္ဌာနဝါရဝဏ္ဏနာယံ၊ ပဋ္ဌာနဝါရ၏ အဖွင့်၌။ အာဝိ၊ ထင်ရှား။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်ကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာတော်သည်။ သောဠသဝိဓေ၊ ဆယ့်ခြောက်မျိုးသော။ သာသနပဋ္ဌာနေ၊ သာသနာ၌ တည်ရာ၌။ ဧကံ ဘာဂံ၊ တစ်ခုသော အဖို့သို့။ အဘဇန္တီ နာမ၊ မဝင်သော ဒေသနာမည်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မဆည်းကပ်သော ဒေသနာမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သောပိ နယော၊ ထိုသာသနပဋ္ဌာန်သို့ ဝင်သော နည်းကိုလည်း။ ဝိစေတဗ္ဗဘာဝေန၊ ကောင်းစွာ စိစစ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤသုတ်ကို မစိစစ်ရာ၌။ နိက္ခိတ္ထော၊ ထားတော်မူအပ်၏။

ကုဟိံ ဣမဿ သုတ္တဿာတိ၊ "ဤသုတ်၏ အဘယ်အရပ်၌" ဟူသည်ကား။ ဣမဿ သုတ္တဿ၊ ဤသုတ်၏။ ကသ္မိံ၊ အဘယ်မည်သော။ ပဒေသေ၊ အရပ်၌။ အာဒိမဇ္ဈပရိယောသာနေသု၊ အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးတို့၌။ သဗ္ဗာနိ သစ္စာနိ ပဿိတဗ္ဗာနီတိ၊ အလုံးစုံသော သစ္စာတို့ကို ရှုအပ်ကုန်၏ဟူသည်ကား။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို။ သုတ္တဿ၊ သုတ်၏။ “ကုဟိံ ကသ္မိံ ပဒေသေ၊ အဘယ်အရပ်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကသ္မိံ ပဒေ၊ အဘယ်ဂါထာပုဒ်၌။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ဝိစေတုံ၊ ကောင်းစွာ စိစစ်အံ့သောငှာ။ ပဿိတဗ္ဗံ၊ ရှုအပ်သနည်း။ သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာကို။ နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာကို။ မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို။ ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ဝိစေတုံ၊ ကောင်းစွာ စိစစ်ခြင်းငှာ။ ပဿိတဗ္ဗံ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုအပ် မှတ်အပ်သနည်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ဝိစေတဗ္ဗာနိ၊ ကောင်းစွာ စိစစ်အပ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ အာဒိမဇ္ဈပရိယောသာနေတိ ဧဝံ သုတ္တံ ပဝိစေတဗ္ဗန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ "အစ၊ အလယ်၊ အဆုံးတို့၌ ဤသို့ သုတ်ကို ကောင်းစွာ စိစစ်အပ်၏" ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အာဒိတော စ၊ အစ၌လည်းကောင်း။ မဇ္ဈတော စ၊ အလယ်၌လည်းကောင်း။ ပရိယောသာနတော စ၊ အဆုံး၌လည်းကောင်း။ ဧဝံ ဣမိနာ ပုစ္ဆာဝိစယာဒိနယေန၊ ဤသို့ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်း အစရှိသော နည်းဖြင့်။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ ပဝိစိတဗ္ဗံ၊ ကောင်းစွာ စိစစ်အပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဝိစယဟာရ ဝိဘင်း၌လည်း။ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနပုဗ္ဗာပရာနုဂီတိဝိစယာ၊ ပုစ္ဆာကို စိစစ်ခြင်း၊ ဝိဿဇ္ဇနာကို စိစစ်ခြင်း၊ ပုဗ္ဗာပရကို စိစစ်ခြင်း၊ အနုဂီတိကို စိစစ်ခြင်းတို့သည်။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိ၌။ သရူပေနေဝ၊ မိမိသရုပ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ အဿာဒါဒိဝိစယော ပန၊ အဿာဒ စသည်ကို စိစစ်ခြင်းကိုကား။ သစ္စနိဒ္ဓါရဏမုခေန၊ သစ္စာကို ထုတ်ဆောင်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ နယတော၊ နည်းအားဖြင့်။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်၏။ သော အဿာဒါဒိဝိစယော၊ ထိုအဿာဒ စသည်ကို စိစစ်ခြင်းကို။ နိဒ္ဒေသဝါရေ၊ နိဒ္ဒေသဝါရ အဖွင့်၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

တဗ္ဗိစယေနေဝ စ၊ ထိုပုစ္ဆာ အစရှိသည်ကို စိစစ်ခြင်း အဿာဒ အစရှိသည်ကို စိစစ်ခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ ပဒဝိစယော၊ ပုဒ်ကို စိစစ်ခြင်းသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးစီး၏။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား ပရိသမာပနတည်း။

ဝိစယဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဝိစယဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။ စာပိုဒ် ၁၈။ တတ္ထ ကတမော ယုတ္တိဟာရောတိ အာဒိ၊ "ထိုဝိဘင်းတို့တွင် အဘယ်သည် ယုတ္တိဟာရနည်း" ဟူသော စကားသည် အစရှိသည်ရှိသော။ ဟာရော အစရှိသော စကားသည်၊ ဟာရ အစရှိသော စကားသည်။ ယုတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ယုတ္တိဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုယုတ္တိဟာရဝိဘင်း၌။ ကိံ ယောဇယတီတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ "အဘယ်ကို စပ်သည်နည်း" ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ယုတ္တိဟာရဿ၊ ယုတ္တိဟာရ၏။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။ ဧတဿ၊ ဤယုတ္တိဟာရ၏။ ဝိသယော ပန၊ အရာကား။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ အတထာကာရေန၊ မဟုတ်မမှန်သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဂယှမာနာ၊ ယူအပ်ကုန်သော။ သုတ္တတ္ထာ၊ သုတ်၏ အနက်တို့သည်။ ဝိသယော၊ အရာတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ တေ၊ ထိုမဟုတ်မမှန်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ယူအပ်ကုန်သော သုတ်၏ အနက်တို့ကို။ တေန၊ ထိုယုတ္တိဟာရဖြင့်။ သာတိသယံ၊ အလွန်အမင်း။ ယာထာဝတော၊ ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့်။ ယုတ္တိနိဒ္ဓါရဏေန၊ ယုတ္တိကို ထုတ်ဆောင်သောအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ စပ်အပ်ကုန်၏။ ဣတရေသုပိ၊ ဤမှ တစ်ပါးသော ဟာရတို့၌လည်း။ အယံ ဟာရော၊ ဤဟာရကို။ ဣစ္ဆိတော ဧဝ၊ အလိုရှိသည်သာလျှင် ဖြစ်၏။

တံ ပန၊ ထိုသို့ အလိုရှိခြင်းသည်သာ။ ဘူတကထနမတ္တံ၊ ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့် ဆိုခြင်းမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်ကား။ အယံ ယုတ္တိဂဝေသနာ နာမ၊ ဤယုတ္တိကို ရှာဖွေခြင်းမည်သည်။ မဟာပဒေသေန၊ မဟာပဒေသနှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယုတ္တိဟာရံ၊ ယုတ္တိဟာရကို။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ တဿ၊ ထိုယုတ္တိဟာရ၏။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဥပဒိသိတုံ၊ ညွှန်ပြခြင်းငှာ။ “စတ္တာရော မဟာပဒေသာ”တိ အာဒိံ၊ "မဟာပဒေသလေးပါး" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ မဟာပဒေသာတိ၊ မဟာပဒေသဟူသည်ကား။ မဟာအပဒေသာ၊ ကြီးမြတ်သော သူတို့ကို ညွှန်၍ ဆိုအပ်သော အကြောင်းတို့သည်။ ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ဗုဒ္ဓစသော။ မဟန္တေ၊ ကြီးမြတ်ကုန်သော သူတို့ကို။ အပဒိသိတွာ၊ ညွှန်၍။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ မဟာကာရဏာနိ၊ ကြီးစွာသော အကြောင်းတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မဟာပဒေသာတိ၊ မဟာပဒေသဟူသည်ကား။ မဟာဩကာသာ၊ ကြီးစွာသော တည်ရာကို ပြီးစေတတ်သော အကြောင်းတို့သည်။ မဟန္တာနိ၊ ကြီးမြတ်ကုန်သော။ ဓမ္မဿ၊ တရား၏။ ပတိဋ္ဌာနာနိ၊ တည်ရာကို ပြီးစေတတ်သော အကြောင်းတို့သည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတြ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်တည်း။ အပဒိဿတိ၊ ညွှန်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အပဒေသော၊ အပဒေသမည်၏။ ဧတဿ၊ ဤအကြောင်းအား။ အပဒေသော၊ ညွှန်အပ်သော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ ဗုဒ္ဓသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓါပဒေသော၊ ဗုဒ္ဓါပဒေသမည်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော သံဃာပဒေသ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ “ဧတံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ မေ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။ သုတံ၊ ကြားနာအပ်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဟူသော စကားဖြင့်။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ အာဘတဿ၊ ဆောင်အပ်သော။ ဂန္ထဿ၊ ကျမ်း၏။ (ဝိနိစ္ဆယနေ၌ စပ်)။ ဓမ္မောတိ ဝါ၊ ဓမ္မဟူ၍လည်းကောင်း။ အဓမ္မောတိ ဝါ၊ အဓမ္မဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝိနိစ္ဆယနေ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရ၏။ တံ ပန ကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းကား။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ အာဘတဿ၊ ဆောင်အပ်သော။ တဿ ဂန္ထဿ၊ ထိုကျမ်း၏။ သုတ္တောတရဏာဒိ ဧဝ၊ သုတ်၌ သက်ဝင်ခြင်း အစရှိသည်သာလျှင်။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။

ယထာဘတဿ၊ အကြင်အကြင် တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည် ဆောင်အပ်သော။ ဂန္ထဿ၊ ကျမ်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျမ်းကို။ သုတ္တဝိနယေဟိ၊ သုတ်နှင့် ဝိနည်းတို့ဖြင့်။ သံသန္ဒနံ၊ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည်။ ဓမ္မောတိ၊ ဓမ္မဟူ၍။ အသံသန္ဒနံ၊ မနှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည်။ အဓမ္မောတိ၊ အဓမ္မဟူ၍။ ဝိနိစ္ဆယကာရဏံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၌ အကြောင်းသည်။ ယဒိ သိယာ၊ ရှိအံ့။ ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့ရှိသော်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင် ပုစ္ဆာတည်း။ အပဒိသိတဗ္ဗဘေဒတော၊ ညွှန်အပ်သော အပြားအားဖြင့်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ စင်စစ် အကျွန်ုပ်ချဲ့ထွင်၍ ပြမည်။ ဓမ္မဿ၊ တရား၏။ သမ္ပဒါယော၊ သိကြောင်းဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဘဂဝါ စ၊ မြတ်စွာဘုရားလည်းကောင်း။ သာဝကာ စ၊ သာဝကတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ (သံပဒီယတိ ဉာယတိ ဓမ္မော ဧတေဟီတိ သမ္ပဒါယော၊ ဓမ္မသည် ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ဖြင့် ကောင်းစွာ သိအပ်၏၊ သိအပ်၏။ အက္ခာတာရော၊ ဟောပြောသူများ။ ဋီကာ)။

တေသု၊ ထိုဘုရားနှင့် သာဝကတို့တွင်။ သာဝကာ၊ သာဝကတို့သည်။ သံဃဂဏပုဂ္ဂလဝသေန၊ သံဃာ၊ ဂိုဏ်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိဝိဓာ၊ သုံးမျိုးရှိကုန်၏။ “ဧဝံ၊ ဤသို့။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ အမုမှာ၊ ဤမည်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အထံမှ။ အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရားကို။ ပဋိဂ္ဂဟိတော၊ နာခံအပ်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အပဒိသိတဗ္ဗာနံ၊ ညွှန်အပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဘေဒေန၊ အပြားအားဖြင့်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဗုဒ္ဓါပဒေသော ... ဧကတ္ထေရာပဒေသော”တိ၊ "ဗုဒ္ဓါပဒေသ ... ဧကတ္ထေရာပဒေသ" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တာနိ ပဒဗျဉ္ဇနာနီတိ ဧတ္ထ၊ ထိုပုဒ်နှင့် ဗျဉ္ဇနာတို့သည် ဟူသော ဤစကား၌။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ အာဘတသုတ္တဿ၊ ဆောင်အပ်သော သုတ်၏။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနာနိ စ၊ ဗျဉ္ဇနာတို့ကိုလည်းကောင်း။ အတ္ထပဒါနိ စေဝ၊ အတ္ထပုဒ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဗျဉ္ဇနပဒါနိ စ၊ ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သံဝဏ္ဏကေန၊ ဖွင့်သော ဆရာသည်။ သံဝဏ္ဏနာဝသေန၊ အဖွင့်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဟရိယမာနာနိ၊ ဆောင်အပ်ကုန်သော။ ပဒဗျဉ္ဇနာနိ၊ အတ္ထပုဒ် ဗျဉ္ဇနပုဒ်တို့ကို။ သုတ္တေ ဩတာရယိတဗ္ဗာနီတိ၊ သုတ်၌ သွင်းအပ်ကုန်၏ဟူသည်ကား။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အနုပ္ပဝေသိတဗ္ဗာနိ၊ သွင်းအပ်ကုန်၏။ သန္ဒဿယိတဗ္ဗာနီတိ၊ နှိုင်းယှဉ်အပ်ကုန်၏ဟူသည်ကား။ သံသန္ဒေတဗ္ဗာနိ၊ နှိုင်းယှဉ်အပ်ကုန်၏။ ဥပနိက္ခိပိတဗ္ဗာနီတိ၊ ထည့်သွင်းအပ်ကုန်၏ဟူသည်ကား။ ပက္ခိပိတဗ္ဗာနိ၊ ထည့်အပ်ကုန်၏။

သုတ္တာဒီနိ၊ သုတ်စသည်တို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ကတရသ္မိံ”တိ အာဒိ၊ "အဘယ်၌" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုသုတ်အစရှိသည်တို့ကို ပြရာ၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်သည်။ ဧကဂါထာမတ္တမ္ပိ၊ ဂါထာမျှလည်း။ သစ္စဝိနိမုတ္တံ၊ သစ္စာလေးပါးမှ လွတ်သော စကားတော်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုတ္တေတိ ပဒဿ၊ "သုတ်၌" ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “စတူသု အရိယသစ္စေသူ”တိ၊ "အရိယသစ္စာလေးပါးတို့၌" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အဋ္ဌကထာယံ ပန၊ အဋ္ဌကထာ၌ကား။ တီဏိ ပိဋကာနိ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံသည်။ သုတ္တံ၊ သုတ်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဣမိနာ နေတ္တိဝစနေန၊ ဤနေတ္တိစကားနှင့်။ အညဒတ္ထု၊ စင်စစ်။ သံသန္ဒတိ စေဝ၊ နှိုင်းယှဉ်လည်း နှိုင်းယှဉ်၏။ သမေတိ စ၊ ညီလည်း ညီ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာတော်သည်။ ယာဝဒေဝ အနုပ္ပါဒါပရိနိဗ္ဗာနတ္ထာ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်း အကျိုးအဆုံးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာ ဒေသနာ၊ ထိုဒေသနာတော်သည်။ ဧကန္တေန၊ တစ်ဖက်သတ်အားဖြင့်။ ရာဂါဒိကိလေသဝူမသမံ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းခြင်းကို။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိနယေတိ ပဒဿ၊ "ဝိနည်း၌" ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ရာဂဝိနေယေ”တိ အာဒိံ၊ "ရာဂကို ဖယ်ရှားခြင်း၌" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ရာဂါဒိဝူပသမနိမိတ္တံ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဝိနယောတိ၊ ဝိနည်းဟူ၍။ ဣဓ၊ ဤနေရာ၌။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ ယထာ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ရာဂါဒိဝူပသမနိမိတ္တံ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဝိနယောတိ၊ ဝိနည်းဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ တထာ တေန ကာရဏေန၊ ထို့အတူ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ “ယေ ခေါ တွံ ... သတ္ထုသာသန”န္တိ၊ "အကြင်တရားတို့ကို သင်သည် ... ဆရာ၏ အဆုံးအမ" ဟူ၍။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

ဂေါတမိ၊ အို ဂေါတမီ။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့် တကွဖြစ်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းကင်းခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ သညောဂါယ၊ ဝဋ်၌ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝိသညောဂါယ၊ ဝဋ်၌ ယှဉ်ခြင်းကင်းခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ အာစယာယ၊ ဝဋ်၏ ပွားခြင်းငှာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် များခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အပစယာယ၊ ဝဋ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ မဟိစ္ဆတာယ၊ အလိုကြီးခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အပ္ပိစ္ဆတာယ၊ အလိုနည်းခြင်းငှာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အလိုမရှိခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ အသန္တုဋ္ဌိယာ၊ မရောင့်ရဲခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သန္တုဋ္ဌိယာ၊ ရောင့်ရဲခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ သင်္ဂဏိကာယ၊ အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ပဝိဝေကာယ၊ အပေါင်းအဖော်မှ ဆိတ်ခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ကောသဇ္ဇာယ၊ ပျင်းခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝီရိယာရမ္ဘာယ၊ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဒုဗ္ဘရတာယ၊ မွေးမြူခဲခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သုဘရတာယ၊ မွေးမြူလွယ်ခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယေ ခေါ ဓမ္မေ၊ အကြင်တရားတို့ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ သိရာ၏။ ဂေါတမိ၊ အို ဂေါတမီ။ ဧကံသေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဧသော၊ ဤတရားသည်။ န ဓမ္မော၊ ဓမ္မမဟုတ်။ ဧသော၊ ဤတရားသည်။ န ဝိနယော၊ ဝိနည်းမဟုတ်။ ဧတံ၊ ဤတရားသည်။ န သတ္ထုသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမ မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တေ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားတို့ကို။ ဓာရေယျာသိ၊ မှတ်လေလော့။ (ဇာနေယျာသိ ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ သိလေလော့။ ရှေးပါဌ်သာ သင့်မြတ်၏)။ ဂေါတမိ၊ အို ဂေါတမီ။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဝိရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းကင်းခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သရာဂါယ၊ တပ်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်ခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ လ၊ ဒုဗ္ဘရတာယ၊ မွေးမြူခဲခြင်းငှာ။ နော သံဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယေ စ ခေါ ဓမ္မေ၊ အကြင်တရားတို့ကိုလည်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ သိရာ၏။ ဂေါတမိ၊ အို ဂေါတမီ။ ဧကံသေန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဧသော၊ ဤတရားသည်။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မတည်း။ ဧသော၊ ဤတရားသည်။ ဝိနယော၊ ဝိနည်းတည်း။ ဧတံ၊ ဤတရားသည်။ သတ္ထုသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တေ ဓမ္မေ၊ ထိုတရားတို့ကို။ ဓာရေယျာသိ၊ မှတ်လေလော့။

ဓမ္မတာယန္တိ ပဒဿ၊ ဓမ္မတာယံ ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေ”တိ၊ "ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ ဌိတာဝ ... မတာတိ၊ "တည်သည်သာလျှင် ... မှတ်အပ်သည်" ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ သာ ဓာတု၊ ထိုပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တည်းဟူသော သဘောတရားသည်။ ဌိတာဝ၊ တည်သည်သာလျှင်။ ဓမ္မဋ္ဌိတတာ၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောအားဖြင့် တည်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဓမ္မနိယာမတာ၊ ဟုတ်မှန်သော သဘောအားဖြင့် မှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မြဲသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ “ဓမ္မတာယံ ဥပနိက္ခိပိတဗ္ဗာနီ”တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ "ဓမ္မတာ၌ ထည့်သွင်းအပ်ကုန်၏" ဟူသော ဤစကားသည်။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိ၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အတ္ထဒဿနဝသေန ပန၊ အနက်ကို ပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်ကား။ ဣဓ၊ ဤနေရာ၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသုတ်၌ သက်ဝင်ခြင်း အစရှိသည်၌။ ဗာဓကာဒိဘာဝေ၊ နှိပ်စက်ခြင်း အစရှိသော အဖြစ်၌။ နိယတံ၊ မြဲသော။ ပဝတ္တိဉ္စ၊ ဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာကိုလည်းကောင်း။ နိဝတ္တိဉ္စ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏ မဖြစ်ရာသော နိရောဓသစ္စာကိုလည်းကောင်း။ တဒုပါယဉ္စ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာနှင့် နိရောဓသစ္စာတို့၏ အကြောင်းဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာနှင့် မဂ္ဂသစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ပရိဒီပေန္တော၊ ထင်ရှားပြသည်ရှိသော်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ဩတရတိ နာမ၊ သက်ဝင်သည်မည်၏။ ဧကန္တေန၊ တစ်ဖက်သတ်အားဖြင့်။ ရာဂါဒိကိလေသဝိနယံ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့ကို ဖျောက်ခြင်းကို။ ဝဒန္တော၊ ဟောသည်ရှိသော်။ ဝိနယေ၊ ဝိနည်း၌။ သန္ဒိဿတိ နာမ၊ နှိုင်းယှဉ်သည်မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကောင်းစွာ ထင်ရှားသည်မည်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ သဿတဉ္စ၊ သဿတဒိဋ္ဌိကိုလည်းကောင်း။ ဥစ္ဆေဒဉ္စ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကိုလည်းကောင်း။ ဝဇ္ဇေတွာ၊ ရှောင်ကြဉ်၍။ ဧကတ္တနယာဒိပရိဒီပနေန၊ ဧကတ္တနည်း အစရှိသည်ကို ထင်ရှားပြသဖြင့်။ သဘာဝဓမ္မာနံ၊ သဘာဝတရားတို့၏။ ပစ္စယပစ္စယုပ္ပန္နဘာဝံ၊ ပစ္စည်းနှင့် ပစ္စယုပ္ပန်၏ အဖြစ်ကို။ ဝိဘာဝေန္တော၊ ထင်ရှားပြသည်ရှိသော်။ ဓမ္မတံ၊ ဓမ္မတာကို။ န ဝိလောမေတိ နာမ၊ မဆန့်ကျင်စေသည်မည်၏။

ဧဝံဝိဓော စ၊ ဤသို့ သုတ်၌ သက်ဝင်ခြင်း အစရှိသော အပြားရှိသော အတ္ထဗျဉ္ဇန ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ကာမာသဝါဒိကံ၊ ကာမာသဝ အစရှိသော။ အာသဝံ၊ အာသဝကို။ န ဥပ္ပါဒေတိ၊ မဖြစ်စေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ၍။ “ယဒိ စတူသု အရိယသစ္စေသူ”တိ အာဒိံ၊ "အကယ်၍ အရိယသစ္စာလေးပါးတို့၌" ဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

နနု စ စောဒေမိ၊ စင်စစ် အကျွန်ုပ်စောဒနာမည်။ အနုလောမတော၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ပဋိပ္ပသမုပ္ပါဒေါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည်။ ပဝတ္တိ၊ ဝဋ်တရား၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဋိလောမတော၊ ပဋိလောမအားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည်။ နိဝတ္တိ၊ ဝဋ်တရား၏ ချုပ်ငြိမ်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော၊ ထိုပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ ဝါ၊ သို့။ အနုပဝိဋ္ဌော နနု၊ ဝင်ပြီး မဟုတ်တုံလော။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤနေရာ၌။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။

ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစောဒကပုစ္ဆာ ဆိုသော စကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်ပေ၏။ ပန၊ သို့သော်။ ဣဓ၊ ဤနေရာ၌။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ (ဒဿနတ္ထံ ၌စပ်)။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ ပစ္စယာယတ္တဝုတ္တိဒဿနေန၊ အကြောင်းနှင့်စပ်၍ ဖြစ်ခြင်းကို ပြသဖြင့်။ (ဝိဘာဝေတွာ ၌ စပ်)။ အနိစ္စပစ္စယလက္ခဏဉ္စ၊ အနိစ္စဖြစ်သော အကြောင်းလက္ခဏာကိုလည်းကောင်း။ အသမတ္ထပစ္စယလက္ခဏဉ္စ၊ မစွမ်းသော အကြောင်းလက္ခဏာကိုလည်းကောင်း။ နိရီဟပစ္စယလက္ခဏဉ္စ၊ အားထုတ်ခြင်း ဗျာပါရမရှိသော အကြောင်းလက္ခဏာကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘာဝေတွာ၊ ထင်ရှားပြတော်မူ၍။ (ပရိဒီပိတာ ဟူသော ပါဌသေသ၌ စပ်)။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့၏။ ဥဒယဝန္တတာ၊ ဖြစ်ခြင်းအဖို့ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပရိဒီပိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတော ဧဝ စ၊ ထိုဖြစ်ခြင်းအဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဝယဝန္တတာ၊ ပျက်ခြင်းအဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ပရိဒီပိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒုဘယေန၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဖြစ်ခြင်းနှင့် ပျက်ခြင်းအဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုအကြောင်းကြောင့်။ အနိစ္စတာ၊ အနိစ္စတာကို။ ပရိဒီပိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥဒယဗ္ဗယပဋိပီဠနေန၊ ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်းတို့၏ နှိပ်စက်ခြင်းဖြင့်။ ဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခတာကိုလည်းကောင်း။ အနတ္တာ၊ အနတ္တာကိုလည်းကောင်း။ ပရိဒီပိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိလက္ခဏသမာယောဂပရိဒီပနီ၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးတို့နှင့် ယှဉ်ခြင်းကို ပြတတ်သော။ သဗ္ဗဒိဋ္ဌိဂတကုမတိဝိဒ္ဓံသနီ၊ အလုံးစုံသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟူသော မကောင်းသော အယူကို ဖျက်ဆီးတတ်သော။ အနညသာဓာရဏာ၊ သူတစ်ပါးတို့နှင့် မဆက်ဆံသော။ သာသနသမ္ပတ္တိ၊ သာသနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ပကာသိတာ၊ ထင်ရှားပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်း အကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤအရာ၌လည်း။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ သုတ္တာနုလောမံ၊ သုတ္တနှင့် အနုလောမကိုလည်းကောင်း။ အာစရိယဝါဒေါ၊ ဆရာတို့၏ ဝါဒကိုလည်းကောင်း။ အတ္တနောမတိ၊ မိမိ၏ အလိုကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ စတုက္ကံ၊ ဤလေးပါးအစုကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးတို့တွင်။ သုတ္တံ နာမ၊ သုတ်မည်သည်ကား။ တိဿော သင်္ဂီတိယော၊ သင်္ဂါယနာသုံးတန်တို့သို့။ အာရုဠှာနိ၊ တင်အပ်ကုန်သော။ တီဏိ ပိဋကာနိ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံတို့တည်း။ သုတ္တာနုလောမံ နာမ၊ သုတ္တနှင့် အနုလောမမည်သည်ကား။ မဟာပဒေသာ၊ မဟာပဒေသတည်း။ (ဝိနည်း မဟာပဒေသသည် အပ်သည် အားလျော်သောကြောင့် အနုလောမကပ္ပိယ မည်၏။ ထိုနှင့်တူရကား သုတ္တန္တမဟာပဒေသသည်လည်း အနုလောမကပ္ပိယဟု အဋ္ဌကထာဝေါဟာရ ဖြစ်သောကြောင့် ‘ယံ အနုလောမကပ္ပိယန္တိ ဝုစ္စတိ’ဟု ဆိုသတည်း)။ ယံ၊ အကြင် မဟာပဒေသကို။ “အနုလောမကပ္ပိယ”န္တိ၊ "အနုလောမကပ္ပိယ" ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အာစရိယဝါဒေါ နာမ၊ ဆရာတို့၏ ဝါဒမည်သည်ကား။ အဋ္ဌကထာ၊ အဋ္ဌကထာတည်း။ အတ္တနောမတိ နာမ၊ မိမိ၏ အလိုမည်သည်ကား။ နယဂ္ဂါဟေန၊ နည်းယူသဖြင့်။ အနုဗုဒ္ဓိယာ၊ ဆင့်၍ သိသဖြင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပဋိဘာနံ၊ အထင်တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးတို့တွင်။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ အပ္ပဋိဗာဟိယံ၊ မတားမြစ်အပ်။

တံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ်ကို။ ပဋိဗာဟန္တေန၊ တားမြစ်သော သူသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တားမြစ်သဖြင့်။ သတ္ထာဝ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုသာလျှင်။ ပဋိဗာဟိတော၊ တားမြစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အနုလောမကပ္ပိယံ ပန၊ အနုလောမကပ္ပိယ မဟာပဒေသကိုကား။ သုတ္တေန၊ သုတ်နှင့်။ သမေန္တမေဝ၊ ညီသည်ကိုသာလျှင်။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။ ဣတရံ၊ မညီသော မဟာပဒေသကို။ န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မယူအပ်။ အာစရိယဝါဒေါပိ၊ ဆရာတို့၏ ဝါဒကိုလည်း။ သုတ္တေန၊ သုတ်နှင့်။ သမေန္တော ဧဝ၊ ညီသည်ကိုသာလျှင်။ ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူအပ်၏။ ဣတရော၊ မညီသော အာစရိယဝါဒကို။ န ဂဟေတဗ္ဗော၊ မယူအပ်။ အတ္တနောမတိ၊ မိမိ၏ အလိုကို။ တထာ၊ ထို့အတူ။ သုတ္တေန၊ သုတ်နှင့်။ သမေန္တော ဧဝ၊ ညီသည်ကိုသာလျှင်။ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ယူအပ်၏။ ဣတရာ၊ မညီသော အတ္တနောမတိကို။ န ဂဟေတဗ္ဗာ၊ မယူအပ်။ (တထာ သဒ္ဒါဖြင့် ဝင်၍ပေးသည်)။ သာ ပန၊ ထိုအတ္တနောမတိသည်။ သဗ္ဗဒုဗ္ဗလာ၊ အလုံးစုံတို့အောက် အားနည်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယဒတ္ထံ၊ အကြင်ယုတ္တိဟာရကို ယှဉ်ခြင်း အကျိုးငှာ။ ဣဓ၊ ဤယုတ္တိဟာရဝိဘင်း၌။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာပဒေသာ၊ မဟာပဒေသတို့ကို။ အာဘတာ၊ ဆောင်အပ်ကုန်၏။ ယံ၊ ထိုယုတ္တိဟာရကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “စတူဟိ မဟာပဒေသေဟီ”တိ အာဒိ၊ "မဟာပဒေသလေးပါးတို့ဖြင့်" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ယံ ယန္တိ၊ ယံ ယံ ဟူသည်ကား။ ယံ ယံ အတ္ထဇာတဉ္စ၊ အကြင်အကြင် အကျိုးသဘောကိုလည်းကောင်း။ ယံ ယံ ဓမ္မဇာတဉ္စ၊ အကြင်အကြင် အကြောင်းသဘောကိုလည်းကောင်း။ ယံ ယံ အတ္ထဇာတဉ္စ၊ အကြင်အကြင် အနက်သဘောကိုလည်းကောင်း။ ယံ ယံ ဓမ္မဇာတဉ္စ၊ အကြင်အကြင် ပါဠိသဘောကိုလည်းကောင်း။ ယုဇ္ဇတီတိ၊ ယုဇ္ဇတိ ဟူသည်ကား။ ယထာဝုတ္တေဟိ၊ ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ မဟာပဒေသေဟိ၊ မဟာပဒေသတို့နှင့်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်လျော်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မဆန့်ကျင်။ ယေန ယေနာတိ၊ ယေန ယေန ဟူသည်ကား။ ယေန ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြင် သုတ်၌ သက်ဝင်ခြင်း အစရှိသော အကြောင်းဖြင့်။ ယထာ ယထာတိ၊ ယထာ ယထာ ဟူသည်ကား။ ယေန ယေန ပကာရေန၊ အကြင်အကြင် သုတ်၌ သက်ဝင်ခြင်း အစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ တံ တံ ဂဟေတဗ္ဗန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ "ထိုထိုကို ယူအပ်၏" ဟူသော ဤပါဌ်၌။ သုတ္တတော၊ သုတ်တစ်ပါးမှ။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ပသင်္ဂေန၊ ပသင်္ဂဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုအားဖြင့်။ အာဘတေန၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည် ဆောင်အပ်သော။ ကာရဏေန စ၊ အကြောင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပကာရေန စ၊ အပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သံဝဏ္ဏိယမာနေ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်သော်။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ သံဝဏ္ဏနာဝသေန၊ ဖွင့်ဆိုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အတ္ထဇာတ၊ အကျိုးသဘောနှင့် အနက်သဘောကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တေန၊ ထို စတူဟိ မဟာပဒေသေဟိ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ စတုမဟာပဒေသာဝိရုဒ္ဓါယ၊ လေးပါးသော မဟာပဒေသတို့နှင့် မဆန့်ကျင်သော။ ယုတ္တိယာ၊ အသင့်အားဖြင့်။ သုတ္တတော၊ သုတ်မှ။ အတ္ထေ၊ အနက်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ယုတ္တိဟာရယောဇနာ၊ ယုတ္တိဟာရကို ယှဉ်ခြင်းကို။ ယုတ္တိဟာရယောဇနာ၊ အသင့်အားဖြင့် အလုံးစုံသော ဟာရကို ယှဉ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

စာပိုဒ် ၁၉

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ ယုတ္တိနိရဒ္ဓါရဏံ၊ ထိုယုတ္တိကို ထုတ်ဆောင်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပဉှံ ပုစ္ဆိတေနာ”တိ အာဒိ၊ "ပုစ္ဆာကို မေးအပ်သည်" ဟူသော စကားကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အစပြုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကတိ ပဒါနီတိ၊ ကတိ ပဒါနိ ဟူသည်ကား။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့သည်။ ကိတ္တကာနိ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။ ပရိယောဂါဟိတဗ္ဗန္တိ ပဒဿ၊ ပရိယောဂါဟိတဗ္ဗံ ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဝိစေတဗ္ဗ”န္တိ၊ "စိစစ်အပ်သည်" ဟူ၍။ “ဝိစေတဗ္ဗ”န္တိ ပဒံ၊ ဝိစေတဗ္ဗံ ဟူသော ပုဒ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ယတ္တကာနိ၊ အကြင်မျှကုန်သော။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့သည်။ ယထာဓိပ္ပေတံ၊ အကြင်အကြင် အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ အဘိဝဒန္တိ၊ ဟောကုန်၏။ တတ္တကာနိ၊ ထိုမျှကုန်သော။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့သည်။ (ပုဒ်တို့သည်)။ ဧကဿ၊ တစ်ခုသော။ တဒတ္ထဿ၊ ထိုအနက်၏။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတတ္တာ၊ အလိုရှိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ဧကော၊ တစ်ခုသော။ ပဉှော၊ ပုစ္ဆာသည်”။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တာနိ ပန ပဒါနိ၊ ထိုပုဒ်တို့သည်။ ဧကဂါထာယံ၊ တစ်ဂါထာ၌။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့ကို။ ယဒိ ဝါ အဘိဝဒန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဟောကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ ယာဝ၊ အတိုင်း။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။ ယဒိ ဝါ အဘိဝဒန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဟောကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ယဒိ ဝါ အဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဟောအံ့။ သော ပဉှော၊ ထိုပုစ္ဆာသည်။ ဧကောယေဝ၊ တစ်ခုတည်းသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ “ယဒိ သဗ္ဗာနီ”တိ အာဒိနာ၊ "အကယ်၍ အလုံးစုံသော" ဟူသော စကားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တန္တိ၊ တံ ဟူသည်ကား။ တံ ပဉှံ၊ ထိုပုစ္ဆာကို။ အညာတဗ္ဗန္တိ၊ အညာတဗ္ဗံ ဟူသည်ကား။ အာဇာနိတဗ္ဗံ၊ သိအောင် ပြအပ်၏။ ကိံ ဣမေ ဓမ္မာတိ အာဒိ၊ "ဤတရားတို့သည် အဘယ်နည်း" ဟူသော စကားစသည်သည်။ အာဇာနနာကာရဒဿနံ၊ သိသောအခြင်းအရာကို ပြသောစကားသည်။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဓမ္မာတိ၊ ဓမ္မာ ဟူသည်ကား။ ပရိယတ္တိဓမ္မာ၊ ပရိယတ္တိဓမ္မာတို့သည်။ နာနတ္ထာတိ၊ နာနတ္ထာ ဟူသည်ကား။ နာနာ အတ္ထာ၊ ထူးသော အနက်ရှိကုန်သလော။

ပုစ္ဆာဂါထာယံ၊ ပုစ္ဆာဂါထာ၌။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်တည်း။ ကေနဿုဗ္ဘာဟတော လောကောတိ ဧတ္ထ၊ "အဘယ်သူက ဤလောကကို နှိပ်စက်အပ်သနည်း" ဟူသော စကား၌။ အယံ သတ္တလောကော၊ ဤသတ္တလောကကို။ စောရော၊ ခိုးသူကို။ စောရဃာဋကေန၊ ခိုးသူသတ်သောသူသည်။ အဘိဟတော ဝိယ၊ သတ်အပ်သကဲ့သို့။ ကေန၊ အဘယ်သူသည်။ အဘိဟတော ဝဓီယတိ၊ နှိပ်စက်အပ် သတ်အပ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကေနဿု ပရိဝါရိတောတိ၊ "အဘယ်သူက ဝန်းရံအပ်သနည်း" ဟူသည်ကား။ မာလုဝလတာယ၊ မာလုနွယ်သည်။ နိဿိတရုက္ခော၊ မှီရာဖြစ်သော သစ်ပင်ကို။ အဇ္ဈောတ္ထဋော ဝိယ၊ လွှမ်းမိုးအပ်သကဲ့သို့။ ကေန၊ အဘယ်သူသည်။ လောကော၊ လောကကို။ အဇ္ဈောတ္ထဋော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သနည်း။ ကေန သလ္လေန ဩတိဏ္ဏောတိ၊ "အဘယ်မြားဖြင့် စူးဝင်အပ်သနည်း" ဟူသည်ကား။ ဝိသပီတခုရပ္ပေန၊ အဆိပ်လူးသော မြားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မြားသည်။ အနုပဝိဋ္ဌော ဝိယ၊ စူးဝင်သကဲ့သို့။ သရိရဗ္ဘန္တရံ၊ ကိုယ်တွင်းသို့။ နိမုဂ္ဂေန၊ စူးဝင်သော။ ကေန သလ္လေန၊ အဘယ်မြားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မြားသည်။ အနုပဝိဋ္ဌော၊ စူးဝင်အပ်သနည်း။ ကိဿ ဓူပါယိတောတိ၊ "အဘယ်ကြောင့် ပူပန်စေအပ်သနည်း" ဟူသည်ကား။ ကိဿ ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ လောကော၊ လောကကို။ ဓူပါယိတော သန္တာပိတော၊ ပူပန်စေအပ်သနည်း။ သဒါတိ ပဒံ၊ သဒါ ဟူသော ပုဒ်ကို။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။ တေတိ၊ တေ ဟူသည်ကား။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဒါနိ၊ ပုဒ်တို့သည်။

ပဉှသဒ္ဒါပေက္ခာယ၊ ပဉှာဟူသော ပုဒ်ကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ ပုလ္လိင်္ဂနိဒ္ဒေသော၊ ပုလ္လိင်အားဖြင့် ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ “ဝိဿဇ္ဇေတီ”တိ ဧတေန၊ "ဝိဿဇ္ဇေတိ" ဟူသော စကားဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇနတော၊ နတ်သားအား ဖြေသောအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြေသောကြောင့်။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပဉှာ၊ ပုစ္ဆာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉာယတိ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

စာပိုဒ် ၂၀

တတ္ထာတိ၊ တတ္ထ ဟူသည်ကား။ ဝိဿဇ္ဇနဂါထာယံ၊ ဝိဿဇ္ဇနာဂါထာ၌။

ဒုတိယပါဒေ၊ ဒုတိယပုဒ်၌။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်သော။ ဇရာ စ၊ ဇရာကိုလည်းကောင်း။ ပဌမပါဒေ၊ ပဌမပုဒ်၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ မရဏဉ္စ၊ မရဏကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမာနိ ဒွေ၊ ဤနှစ်ပါးတို့သည်။ သင်္ခတဿ၊ အကြောင်းအရာတို့သည် အညီအညွတ်ပေါင်း၍ ပြုအပ်သော။ ပဉ္စက္ခန္ဓဿ၊ ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်း၏။ ဧတေဟိ၊ ဤဇရာနှင့် မရဏတို့ဖြင့်။ “သင်္ခတော”တိ၊ "အကြောင်းတရားတို့သည် အညီအညွတ်ပေါင်း၍ ပြုအပ်သော သင်္ခတတရား" ဟူ၍။ လက္ခီယတိ၊ မှတ်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သင်္ခတလက္ခဏာနိ၊ သင်္ခတလက္ခဏာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ “တီဏိမာနိ ဘိက္ခဝေ ... ပညာယတီ”တိ၊ "အို ချစ်သား ရဟန်းတို့၊ ဤသုံးပါးတို့သည်...ထင်ရှားကုန်၏" ဟူသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “ဘိက္ခဝေ၊ အို ချစ်သားရဟန်းတို့။ သင်္ခတဿ၊ အကြောင်းတရားတို့သည် အညီအညွတ်ပေါင်း၍ ပြုအပ်သော ခန္ဓာပဉ္စက၏။ သင်္ခတလက္ခဏာနိ၊ သင်္ခတဟူ၍ မှတ်ကြောင်း လက္ခဏာတို့သည်။ ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။ ကတမာနိ တီဏိ၊ အဘယ်သုံးပါးတို့နည်းဟူမူကား။ ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။ ဝယော၊ ပျက်ခြင်းသည်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။ ဌိတဿ၊ တည်သော ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ခန္ဓာအစဉ်၏။ အညထတ္တံ၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏”။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဇရာယံ ... ဝယော”တိ၊ "ဇရာဖြင့်...ပျက်ခြင်း" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ “ဌိတဿ အညထတ္တ”န္တိ ဧတေန ပါဌေန၊ "တည်သော ခန္ဓာ၏ တစ်ပါးသော အဖြစ်" ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ခန္ဓပ္ပဗန္ဓဿ၊ ခန္ဓာအပေါင်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ခန္ဓာအစဉ်၏။ ပုဗ္ဗာပရဝိသေသော၊ ရှေ့နောက်အထူးသည်။ ဣဓ၊ ဤနေရာ၌။ ဇရာ၊ ဇရာမည်၏။ ခဏဋ္ဌိတိ၊ ခဏိကဌိတိသည်။ န ဇရာ၊ ဇရာမမည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ “မရဏံ ဝယော”တိ ဣမိနာ စ၊ "မရဏသည် ပျက်ခြင်းတည်း" ဟူသော ဤစကားဖြင့်လည်း။ “တိဿော၊ တိဿသည်။ မတော၊ သေ၏။ ဖုဿော၊ ဖုဿသည်။ မတော၊ သေ၏”။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ လောကေ၊ လောက၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ သမ္မုတိမရဏံ၊ သမ္မုတိမရဏကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ခဏိကမရဏံ ဝါ၊ ခဏိကမရဏကိုလည်းကောင်း။ သမုစ္ဆေဒမရဏံ ဝါ၊ သမုစ္ဆေဒမရဏကိုလည်းကောင်း။ န ဒဿေတိ၊ မပြ။ (ခဏိကနိရောဓသည် ခဏိကမရဏ၊ ရဟန္တာတို့၏ ခန္ဓပရိနိဗ္ဗာန်သည် သမုစ္ဆေဒမရဏမည်၏)။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ “တေ တယော ပဉှာ”တိ၊ "ထိုပုစ္ဆာသုံးပါး" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ယုတ္တိဝသေန၊ ယုတ္တိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဇရာယ စာ”တိ အာဒိ၊ "ဇရာဖြင့်လည်းကောင်း" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုယုတ္တိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပြရာ၌။ ယေဘုယျေန၊ အများအားဖြင့်။ ဇိဏ္ဏဿ၊ အိုသောသူ၏။ မရဏဒဿနတော၊ သေခြင်းကို မြင်ခြင်းကြောင့်။ ဇရာမရဏာနံ၊ ဇရာနှင့် မရဏတို့၏။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်ကို။ အသမ္ပဋိစ္ဆမာနံ၊ ဝန်မခံသော သူကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။ (အတ္ထိဟု အချို့စာရှိ၏။ ဆင်ခြင်)။ တေသံ၊ ထိုဇရာနှင့် မရဏတို့၏။ နာနတ္တဒဿနတ္ထံ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်ကို ပြအံ့သောငှာ။ “ဂဗ္ဘဂတာပိ ဟိ မီယန္တီ”တိ၊ "ကိုယ်ဝန်၌ ရှိသူတို့ပင် သေကုန်သည်" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယထာဓိပ္ပေတဇရာဝိရဟိတဿ၊ အကြင် အကြင် အလိုရှိအပ်သော အိုခြင်းမှ ကင်းသော။ မရဏဿ၊ မရဏ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မရဏကို။ ဒဿနတော၊ ထင်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မြင်ခြင်းကြောင့်။ ဇရာ၊ ဇရာသည်။ အညာ၊ တစ်ပါးတည်း။ မရဏံ၊ မရဏသည်။ အညံ၊ တစ်ပါးတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေနေဝ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ “န စ တေ ဇိဏ္ဏာ ဘဝန္တီ”တိ၊ "ထိုသူတို့သည် အိုကုန်သည် မဟုတ်ကုန်" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကိဉ္စ ဘိယျော၊ ထို့ပြင် ဆိုဖွယ်ရှိသေး၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဤမျှသာ မဟုတ်သေး။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဘယ်တစ်ပါး လွန်သနည်း။ ဘိယျော၊ တစ်ဖန် ဆိုဖွယ်အကြောင်းသည်။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့၏။ ကေဝလံ၊ ဇရာနှင့်မရော သက်သက်သော။ မရဏံ၊ မရဏကို။ ဒိဋ္ဌံ ယထာ၊ မြင်အပ်သကဲ့သို့။ (တံ ကားနိပါတ်မျှသာ)။ ကေဝလဿ၊ ဇရာနှင့်မရော သက်သက်သော။ မရဏဿ၊ မရဏ၏။ ဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မြင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဇရာ၊ ဇရာသည်။ အညာဝ၊ တစ်ပါးသာတည်း။ မရဏံ၊ မရဏသည်။ အညံဝ၊ တစ်ပါးသာတည်း။ (ဧဝ သဒ္ဒါလိုက်စေသည်)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ “အတ္ထိ စ ဒေဝါန”န္တိ အာဒိနာ၊ "နတ်တို့၏လည်း ရှိ၏" ဟူသော စကားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ အနုတ္တရိမနုဿဓမ္မေန စ၊ မြတ်သော ဈာနလာဘီ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ တရားဖြင့်လည်း။ တိကိစ္ဆနေန၊ ကုစားသဖြင့်။ ဇရာယ၊ ဇရာကို။ ပဋိကာရံ၊ ကုစားခွင့်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ မရဏဿ၊ မရဏကို။ ပဋိကာတုံ၊ ကုစားခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဣတိ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့သော အကြောင်းဖြင့်လည်း။ ဇရာမရဏာနံ၊ ဇရာနှင့် မရဏတို့၏။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်ကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ဝန်ခံအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သက္ကတေဝါ”တိ အာဒိ၊ "တတ်နိုင်သည်သာ" ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သက္ကတေတိ၊ သက္ကတေ ဟူသည်ကား။ သကျတေ၊ စွမ်းနိုင်၏။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပဋိကမ္မန္တိ၊ ပဋိကမ္မံ ဟူသည်ကား။ ပဋိကရဏံ၊ ကုစားခြင်းကို။ ဣဒ္ဓိပါဒဘာဝနာယ၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်ကို ပွားစေခြင်း၌။ ဝသိဘာဝေ၊ လေ့လာသည်၏ အဖြစ်။ သတိ၊ ရှိသော်။ မရဏဿာပိ၊ မရဏကိုလည်း။ ပဋိကာရံ၊ ကုစားခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာ နနု စ၊ တတ်နိုင်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ စောဒနံ၊ ဤသို့သော စောဒနာခြင်းကို။ မနသိ ကတွာ၊ နှလုံး၌ ပြု၍။ “အညတြေဝ ဣဒ္ဓိမန္တာနံ ဣဒ္ဓိဝိသယာ”တိ၊ "ဣဒ္ဓိရှိသူတို့၏ ဣဒ္ဓိအရာမှ တစ်ပါးသော အရပ်၌သာလျှင်" ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “ယဿ ကဿစိ၊ အကြင်သူ့အား။ လ၊ ကပ္ပာဝသေသံ ဝါ”တိ၊ "ကပ္ပကျန်သော ကာလပတ်လုံးလည်း" ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “အာနန္ဒ၊ အို အာနန္ဒာ။ ယဿ ကဿစိ၊ အမှတ်မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣဒ္ဓိပါဒါ၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်တို့ကို။ ဘာဝိတာ၊ ပွားစေအပ်ကုန်၏။ ဗဟုလီကတာ၊ အဖန်တလဲလဲ ပြုအပ်ကုန်၏။ ယာနီကတာ၊ ကအပ်သော ယာဉ်ကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဝတ္ထုကတာ၊ တည်ရာကိုကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်၏။ အနုဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းစွာ ထားအပ်ကုန်၏။ ပရိစိတာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ပွားစေအပ်ကုန်၏။ သုသမာရဒ္ဓါ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်ကုန်၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာကင်္ခမာနော၊ အလိုရှိသည်ဖြစ်သော်။ ကပ္ပံ ဝါ၊ အာယုကပ်ပတ်လုံးလည်း။ တိဋ္ဌေယျ၊ တည်ရာ၏။ ကပ္ပါဝသေသံ ဝါ၊ အာယုကပ်မှ အကြွင်းကာလပတ်လုံးလည်း။ တိဋ္ဌေယျ၊ တည်ရာ၏”။

ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ ကပ္ပေါ၊ ကပ္ပသည်။ ကော ပန၊ အဘယ်နည်း။ ကပ္ပာဝသေသော ဝါ၊ ကပ္ပမှ အကြွင်းသည်လည်း။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ကပ္ပေါတိ၊ ကပ္ပော ဟူသည်ကား။ အာယုကပ္ပေါ၊ အာယုကပ္ပတည်း။ ဟိ၊ စင်စစ်။ ယသ္မိံ တသ္မိံ ကာလေ၊ အကြင်အကြင် ကာလ၌။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ ယံ အာယုပ္ပမာဏံ၊ အကြင်အသက်အတိုင်းအရှည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ အာယုပ္ပမာဏံ၊ ထိုအသက်အတိုင်းအရှည်ကို။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသည်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပြည့်စုံစွာ။ ကရောန္တော၊ ပြုသောသူသည်။ ကပ္ပံ၊ အာယုကပ္ပပတ်လုံး။ တိဋ္ဌတိ နာမ၊ တည်သည်မည်၏။ ပန၊ သို့သော်။ “အပ္ပံ ဝါ ဘိယျော”တိ၊ "နည်းသည် သို့မဟုတ် များသည်" ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ ဝဿသတာဒိတော၊ နှစ်တစ်ရာအစရှိသည်မှ။ အတိရေကံ၊ အလွန်။ တိဋ္ဌန္တော၊ တည်သောသူသည်။ ကပ္ပါဝသေသံ၊ အာယုကပ္ပမှ အကြွင်းကာလပတ်လုံး။ တိဋ္ဌတိ နာမ၊ တည်သည်မည်၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုဣဒ္ဓိပါဒ်ကို ပွားစေသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကပ္ပံ ဝါ၊ အာယုကပ္ပပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ကပ္ပါဝသေသံ ဝါ၊ အာယုကပ္ပမှ အကြွင်းကာလပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ယဒိ တိဋ္ဌေယျ၊ တည်အံ့။ ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ရှိသော်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဣဒ္ဓိမန္တော၊ ကြီးသောတန်ခိုးရှိကုန်သော။ စေတောဝသိပ္ပတ္တာ၊ စိတ်၏ လေ့လာခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သော။ ခီဏာသဝါ၊ ခီဏာသဝတို့သည်။ လောကဟိတတ္ထံ၊ လူတို့၏ အစီးအပွားအလိုငှာ။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ န တိဋ္ဌန္တိ၊ မတည်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ ခန္ဓသင်္ခါတဿ၊ ခန္ဓာမည်သော။ ဒုက္ခဘာရဿ၊ ဒုက္ခတည်းဟူသော ဝန်ကို။ ပရိညာတတ္တာ စ၊ ပိုင်းခြား၍ သိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနုဿုက္ကတာယ စ၊ အားထုတ်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ န တိဋ္ဌန္တိ၊ မတည်ကုန်။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ တေ ဥတ္တမပုရိသာ၊ ထိုမြတ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓသဗ္ဗုဿုက္ကာ၊ ငြိမ်းပြီးသော အလုံးစုံသော အားထုတ်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဟိ၊ စွ။ ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ တရားစစ်သူကြီးဖြစ်သော အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်။ “နာဘိနန္ဒာမိ... ယထာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “အဟံ၊ သည်။ မရဏံ၊ ကို။ နာဘိနန္ဒာမိ၊ မနှစ်သက်။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ နာဘိကင်္ခါမိ၊ အလိုမရှိ။ ဘတကော၊ အခစားသော သူသည်။ ဝေတနံ၊ အခကို။ ဝါ၊ ရိက္ခာကို။ ပဋိကင်္ခါမိ ယထာ၊ အလိုရှိသကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ ကာလဉ္စ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုအံ့သော ကာလကိုသာ။ ပဋိကင်္ခါမိ၊ ၏”။

ဇရာမရဏာနံ၊ တို့၏။ အညမညံ၊ ချင်း။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ နာနတ္တံ ယထာ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ တေဟိ၊ ထိုဇရာမရဏတို့မှ။ တဏှာယ စ၊ ၏လည်း။ နာနတ္တေ၊ ကို။ ဒဿိတေ၊ သော်။ “တယော ပဥှာ”တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ သိဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုတယော ပဥှာဟူသော စကား၏ ပြီးခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယံ ပနာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဏှာယ၊ ၏။ အဘာဝေ၊ မရှိခြင်းသည်။ သတိပိ၊ သော်လည်း။ ခီဏာသဝသန္တာနေ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သန္တာန်၌။ ဇရာမရဏံ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ အညံ၊ တည်း။ တဏှာ၊ သည်။ အညာ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒိဿန္တိ ... မီယန္တာပီတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ အာဟ၊ ၏။ တဏှာပိ၊ သည်လည်း။ ဇီရဏဘိဇ္ဇနသဘာဝါ၊ ရင့်ခြင်းသဘော ပျက်ခြင်းသဘောရှိသည်။ ဟောတိ နနု စ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ စောဒနာ၊ တည်း။

သစ္စံ၊ ၏။ တထာပိ၊ သော်လည်း။ ဣဒံ ဇရာမရဏံ၊ ဤခဏိကဖြစ်သော ဇရာမရဏကို။ ဣဓ၊ ၌။ န အဓိပ္ပေတံ၊ မအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝုတ္တောဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးလျှင်ကတည်း။ (ဧတ္ထ စ ဌိတဿ အညထတ္တန္တိ ဧတေန ခန္ဓဿ ပုဗ္ဗာပရဝိသေသော ဣဓ ဇရာနံ ခဏတီတိ စသည်ဖြင့် ဆိုပြီးဟူလိုသော်)။ “ယဒိ စာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဇရာမရဏတော၊ မှ။ တဏှာယ၊ ၏။ အနညတ္တေ၊ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၌။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ယောဗ္ဗနဋ္ဌာပိ၊ ပျိုသောအရွယ်၌ တည်သော သူတို့သည်လည်း။ ဝိဂတတဏှာ၊ ကင်းသော တဏှာရှိကုန်သည်။ သိယုံ၊ ကုန်ရာ၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

တဏှာယ၊ မှ။ အနညတ္တေ၊ ဇရာမရဏတို့၏ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ၊ သော်။ ဇရာမရဏမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ သမုဒယော၊ အကြောင်းသည်။ သိယာ၊ ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဇရာမရဏတော၊ မှ။ အနညတ္တေ၊ တဏှာ၏ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ၊ သော်။ တဏှာ၊ သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ သမုဒယော၊ သည်။ န စ သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ဘာဝေါ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ သမုဒယော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တဏှာ၊ သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ သမုဒယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုဇရာမရဏတို့၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ နာနတ္တံ၊ ထူးခြားမှုကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ တဏှာယ၊ ၏။ အနညတ္တေ၊ ဇရာမရဏတို့မှ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ၊ သော်။ တဏှာယ၊ သည်။ မဂ္ဂဝဇ္ဈာ၊ မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သည်။ ဟောတိ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဇရာမရဏမ္ပိ၊ သည်လည်း။ မဂ္ဂဝဇ္ဈံ၊ မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သည်။ သိယာ၊ ရာ၏။ (တဏှာယ အနညတ္တေ သတိ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် အဓိပ္ပါယ်ကို ပြသည်)။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ မဂ္ဂဝဇ္ဈံ၊ မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သည်။ န ဟောတိ ယထာ စ၊ မဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။ တထာ၊ တူ။ တဏှာပိ၊ သည်လည်း။ မဂ္ဂဝဇ္ဈာ၊ မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ အယမ္ပိ နယော၊ ဤနည်းသည်လည်း။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးလျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ဣမာယ ယုတ္တိယာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တာယ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဣမာယ ဥပပတ္တိယာ၊ ဤအသင့်အားဖြင့်။ အညမညေဟီတိ၊ ကား။ အညာဟိ အညာဟိ၊ တစ်ပါးတစ်ပါးကုန်သော။ ကာရဏူပပတ္တီဟိ၊ သင့်လျော်သော အကြောင်းတို့ဖြင့်။ အတ္ထတော စ၊ အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ အညတ္တံ၊ တစ်ပါးစီဖြစ်ခြင်းသည်။ ယဒိ ဒိဿတိ၊ အကယ်၍ ထင်သည်ဖြစ်အံ့။ ဗျဉ္ဇနတော၊ အမည်အားဖြင့်။ တဒညမ္ပိ၊ ထိုအနက်မှ တစ်ပါးသော အမည်အားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အညတ္တံ၊ တစ်ပါးစီဖြစ်ခြင်းကိုလည်း။ ဂဝေသိတဗ္ဗံ၊ ရှာအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣမေသံ ဓမ္မာနံ အတ္ထတော ဧကတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ဣမမေဝတ္ထံ၊ ဤအနက်ကိုသာလျှင်။ “န ဟိ ယုဇ္ဇတီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်တော်မူ၏။

မှတ်ချက်။ ထိုပါဌ်တို့တွင် တဏှာယ ... ဝုတ္တံ ဟောတိ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဣစ္ဆာတဏှာတို့၏ မထူးခြားခြင်းကို။ ဧတေန ... အညတ္တမ္ပိ သမတ္ထိတံ ဟောတိ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဇရာ၊ မရဏ၊ တဏှာတို့၏ ထူးခြားခြင်းကို ပြသတည်း။

တဏှာယ အဓိပ္ပါယေ အပရိပူရမာနေတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ဣစ္ဆိတာလာဘံ၊ အလိုရှိအပ်သော ဝတ္ထုကို မရခြင်းကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တေန၊ ထိုသို့ဆိုသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဣစ္ဆာတဏှာနံ၊ ဣစ္ဆာတဏှာတို့၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ ဧကတ္တံ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတေန၊ ဤတဏှာယ အဓိပ္ပါယေ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ (ဧတဿဟု အချို့စာရှိ၏။ ကရဏတ္ထ၌ ဆဋ္ဌီကြံ)။ ဧတဿ၊ ဤတဏှာယ အဓိပ္ပါယေ အစရှိသော ပါဌ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ (ဤသို့ ပါဌ်သေသနှင့် တကွပေး)။ န ဟိ ... အညတ္တန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ သမတ္ထနံ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဣစ္ဆာဝိပရိယာယေ၊ လိုအပ်သော ဝတ္ထုကို မရခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ အာဃာတဝတ္ထူသု၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းတို့၌။ ကောဓော စ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဥပနာဟော စ၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒမ္ပိ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်လည်း။ သမတ္ထနံ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ တူ။ ဇရာမရဏဝိပရိယာယေ၊ ဇရာမရဏ၏ မရှိခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ အာဃာတဝတ္ထူသု၊ တို့၌။ ကောဓော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဥပနာဟော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သမတ္ထနံ၊ ပြီးသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (ဝင်၍ ပေးသည်)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဇရာမရဏတဏှာနံ၊ ဇရာမရဏတဏှာတို့၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ အညတ္တမ္ပိ၊ တစ်ပါးစီဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။ သမတ္ထိတံ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ “ဣမာယ ယုတ္တိယာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဣစ္ဆာတဏှာနံ၊ တို့၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ အနညတ္တံ၊ တစ်ပါး မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ယဒိ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။ အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျက်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမိဿာ ဂါထာယ၊ ဤဂါထာ၌။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်။ တစ်နည်း။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ကြိမ်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုတော်မူသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာ၊ စောဒနာသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တတ္ထ၊ ထိုစောဒနာ၌။ တစ်နည်း။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ စောဒနာ ဖြစ်ရာသောကြောင့်။ “ယံ ပနိဒ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပရိဟာရံ၊ အဖြေကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ယန္တိ ဣဒံ ပဒံ၊ ဤယံ ပုဒ်သည်။ ကိရိယာပရာမသနံ၊ ကြိယာကို စွဲသော ပုဒ်တည်း။ အဘိလပိတန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ (အဘိလပိတံ ကို။ ဝုတ္တံ ဖွင့်သည်)။ ယံ ဣဒံ အဘိလပနံ၊ အကြင်ဟောခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ ဟောခြင်းကို။ ဗာဟိရာနံ၊ အပ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ရူပါဒီနံ၊ ရူပါရုံ အစရှိကုန်သော။ ဝတ္ထူနံ၊ ဝတ္ထုတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အာရမ္မဏဝသေန ဝါ၊ အာရုံ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အာရမ္မဏကရဏဝသေန ဝါ၊ အာရုံပြုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဘိလပိတံ၊ ဟောအပ်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ ဒွီဟိ ဓမ္မေဟီတိ၊ ကား။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပကတီဟိ၊ သဘောတို့ဖြင့်။

ကာ ပန တာ ပကတိယော၊ ထိုသဘောတို့ကား အဘယ်သည်တို့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ အပ္ပတ္တဿ၊ မရောက်သေးသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိသယဿ၊ အာရုံကို။ ဧသနဝသေန၊ ရှာမှီးသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣစ္ဆာ၊ မည်၏။ ပတ္တဿ ဝါ၊ ရောက်ပြီးသည်လည်း ဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ရပြီးသည်လည်း ဖြစ်သော။ အပ္ပတ္တဿ ဝါ၊ မရောက်သေးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝိသယဿ၊ အာရုံကို။ ပါတုကာမတာဝသေန၊ သောက်လိုသည်၏ အဖြစ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ တဏှာ၊ မည်၏။ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ဧတာသံ၊ ထိုဣစ္ဆာတဏှာတို့၏။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားမှုတည်း။ ဝိသယဝိသေသေန၊ အာရုံအထူး၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဝုတ္တအဝတ္ထာဝိသေသေန၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အခိုက်အတန့် အထူးအားဖြင့်။ ဣစ္ဆာတဏှာနံ၊ တို့၏။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဝိသေသမတ္တာ၊ အထူးမျှသည်။ ယဒိပိ အတ္ထိ၊ အကယ်၍ မူလည်းရှိ၏ရှင့်။ (ဤသို့ အပြည့်အစုံပေး)။ တထာပိ၊ ထိုသို့ရှိလျှင်းမူလည်း။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ရူပါဒိဝိသယံ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော အာရုံကို။ ဂိလိတွာ၊ မျို၍။ ပရိနိဋ္ဌပေတွာ၊ ပြီးစေ၍။ ဂဟဏေန၊ ယူခြင်း စွဲလမ်းခြင်းဖြင့်။ ဧကသဘာဝါ ဧဝ၊ တူသော သဘောသာရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ပြသ၍။ “သဗ္ဗာပိ ... လက္ခဏာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တမတ္ထံ၊ ထိုအနက်ကို။ ဥပမာယ၊ ဥပမာဖြင့်။ ပကာသေန္တော၊ ထင်ရှားစေ၍။ “သဗ္ဗော အဂ္ဂီ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။

အယံ ပန တဏှာ၊ ဤတဏှာကိုကား။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ ပဝတ္တိဝိသေသေန၊ ဖြစ်ခြင်း အထူးဖြင့်။ ဒွီဟိ ဧဝ နာမေဟိ၊ နှစ်မျိုးသော အမည်တို့ဖြင့်သာလျှင်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အထ ခေါ၊ သို့သော်လည်း။ အနေကေဟိပိ၊ များစွာကုန်သော။ ပရိယာယေဟိ၊ နည်းတို့ဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြသရန်အလို့ငှာ။ “ဣစ္ဆာ ဣတိပီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ တာယ တဏှာယ၊ ထိုတဏှာဖြင့်။ အာရမ္မဏာနိ၊ အာရုံတို့ကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ လိုချင်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣစ္ဆာ၊ မည်၏။ တဏှာယနဋ္ဌေန၊ တပ်မက်တတ်သော သဘောကြောင့်။ တဏှာ၊ မည်၏။ ပီဠာဇနနတော စ၊ နှိပ်စက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုရုဒ္ဓါရဏတော စ၊ နုတ်နိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိသပီတံ၊ အဆိပ်လူးသော။ သလ္လံ ဝိယ၊ မြားကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သလ္လံ၊ မည်၏။ သန္တာပနဋ္ဌေန၊ ပူပန်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဓူပါယနာ၊ မည်၏။ အာကဍ္ဎနဋ္ဌေန၊ ဆွဲဆောင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဆောင်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သီဃသောတာ၊ လျင်မြန်သော အယဉ်ရှိသော။ သရိတာ ဝိယ၊ မြစ်ကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သရိတာ၊ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အလ္လဋ္ဌေန၊ စိုစွတ်သော သဘောကြောင့်။ သရိတာ၊ မည်၏။

ဟိ၊ စင်စစ်။ “သရိတာနိ ... ဇန္တုနော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “သရိတာနိ စ၊ ရာဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့် စိုသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သိနေဟိတာနိ စ၊ ပီတိ၏အစွမ်းအားဖြင့် စေးကပ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သောမနဿာနိ၊ နှစ်သက်ခြင်းတို့သည်။ ဇန္တုနော၊ သတ္တဝါအား။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏”။

အလ္လာနိ စေဝ၊ ရာဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့် စိုသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သိနိဒ္ဓါနိ စ၊ ပီတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် စေးကပ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤသာဓကပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝိသတ္တိကာတိ၊ ကား။ ဝိသတာ၊ ပြန့်နှံ့တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ ဝိသဋာ၊ ပြန့်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။

ဝိသမာ၊ မညီညွတ်တတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ (ဤကား အချို့စာမရှိ အဋ္ဌသာလိနီ စသည်တို့၌လည်း မထင်)။ ဝိသာလာ၊ ကျယ်၏၊ ကြီး၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပြန့်ပြော၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ ဝိသက္ကတိ၊ စွမ်းနိုင်တတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သည်းခံနိုင်တတ်၏။

ဝိသက္ကတိ၊ သုတ်တတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တုန်လှုပ်တတ်၏။ (ဤကား ဋီကာ၌ လာသော ကေစိဝါဒအလို)။ ဝိသံဝါဒိကာ၊ ချွတ်ယွင်းစေတတ်၏။ (အနိစ္စစသည်တို့ကို အနိစ္စ စသောအားဖြင့် ယူစေတတ်သည် ဟူလိုသော်)။ ဝိသံဟရတိ၊ အထူးထူးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် စိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေတတ်၏။

ဝိသံ၊ ဆင်းရဲကို။ ဟရတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ (ဤကား ဝိသံ တစ်ပုဒ် ဟရတိ တစ်ပုဒ် ခွဲသည်)။ ဝိသမူလာ၊ ဆင်းရဲ၏ အကြောင်းဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိသဟု ဆိုအပ်သော ဒုက္ခအစရှိသော အပြားရှိသော ဝေဒနာလျှင် မူလရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ ဝိသဖလာ၊ ဆင်းရဲခြင်းလျှင် အကျိုးရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။ ဝိသပရိဘောဂါ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော ဒုက္ခကိုသာ သုံးဆောင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။

ဝါ ပန၊ သို့မဟုတ်။ ဝိသတာ၊ ပြန့်တတ်သော။ သာ တဏှာ၊ ထိုတဏှာသည်။ ရူပေ၊ ရူပါရုံ၌လည်းကောင်း။ သဒ္ဒေ၊ အသံ၌လည်းကောင်း။ ဂန္ဓေ၊ အနံ့၌လည်းကောင်း။ ရသေ၊ အရသာ၌လည်းကောင်း။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗေ၊ အတွေ့အထိ၌လည်းကောင်း။ ဓမ္မေ၊ ဓမ္မာရုံ၌လည်းကောင်း။ ကုလေ၊ အမျိုး၌လည်းကောင်း။ ဂဏေ၊ ဂိုဏ်း၌လည်းကောင်း။ ဝိသတာ ဝိတ္ထတာ၊ ပြန့်နှံ့တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကာ၊ မည်၏။

သိနေဟနဝသေန၊ ချစ်ခြင်းကို ပြုသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သိနေဟော၊ မည်၏။ နာနာဂတီသု၊ အမျိုးမျိုးသော ဘဝဂတိတို့၌။ ကိလမထုပ္ပါဒနေန၊ ပင်ပန်းခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကိလမထော၊ မည်၏။ ပလိဝေဌနဋ္ဌေန၊ ရစ်ပတ်သော သဘောကြောင့်။ လတာ ဝိယ၊ နွယ်ကဲ့သို့။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လတာ၊ မည်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ “လတာ ဥပ္ပဇ္ဇ တိဋ္ဌတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “လတာ၊ နွယ်နှင့်တူသော တဏှာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇ၊ ဖြစ်ပေါ်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏”။ မမန္တိ၊ ငါ၏ ဥစ္စာဟူ၍။ မညနဝသေန၊ အောက်မေ့သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ မညနာ၊ မည်၏။

ဒူရဂတမ္ပိ၊ အဝေးသို့ ရောက်သော်လည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ရောက်သောသူကိုလည်း။ အာကဍ္ဎိတွာ၊ ဆွဲယူ၍။ ဗန္ဓနဋ္ဌေန၊ နှောင်ဖွဲ့တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယှဉ်စေတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဗန္ဓော၊ မည်၏။ အာသီသနဋ္ဌေန၊ အလိုရှိတတ်သော သဘောကြောင့်။ အာသာ၊ မည်၏။ အာရမ္မဏရသံ၊ အာရုံ၏အရသာကို။ ပါတုကာမတာဝသေန၊ သောက်လိုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပိပါသာ၊ မည်၏။ အဘိနန္ဒနဋ္ဌေန၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်သော သဘောကြောင့်။ အဘိနန္ဒနာ၊ မည်၏။ ဣတီတိ၊ ကား။ တစ်နည်း။ ဣတိပိ ဣမိနာ၊ ဣတိပိ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ ပဝတ္တိဝိသေသေန၊ ဖြစ်ခြင်းအထူးဖြင့်။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ နာမေဟိ၊ အမည်တို့ဖြင့်။ ဂယှမာနာပိ၊ ယူအပ်သော်လည်း။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ အဇ္ဈောသာနလက္ခဏေန၊ အာရုံကို မျို၍ ပြီးစေခြင်းလက္ခဏာဖြင့်။ ဧကလက္ခဏာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ နိဂမေတိ၊ နိဂုံးအုပ်တော်မူ၏။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ တဏှာယ၊ ၏။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ နာမေဟိ၊ အမည်တို့ဖြင့်။ ဂဟိတဘာဝမေဝ၊ ယူအပ်ပြီးသည်ကိုသာလျှင်။ “ယထာ စာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဥပစယေန၊ သမုစ္စည်းအနက်ရှိသော စသဒ္ဒါနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဝေဝစနေတိ၊ ကား။ ဝေဝစနဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ၌။ “အာသာ စ ပိတာ”တိ ဂါထာယ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ တတ္ထေဝ၊ ထိုဝေဝစနဟာရဝိဘင်း၌သာလျှင်။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ဆိုကုန်အံ့။ “အဝိဂတရာဂဿာ”တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ရဉ္ဇနဋ္ဌေန၊ တပ်မက်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ရာဂေါ၊ မည်၏။ ဆန္ဒနဋ္ဌေန၊ အလိုရှိတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဆန္ဒော၊ မည်၏။ ပိယာယနဋ္ဌေန၊ ချစ်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ပေမံ၊ မည်၏။ ပရိဒဟနဋ္ဌေန၊ ပူပန်စေတတ်သော သဘောကြောင့်။ ပရိဒါဟော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဏှာဝ၊ တဏှာကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “တဏှာယေတံ ဝေဝစန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဧဝံ ယုဇ္ဇတီတိ ပဒဿ၊ ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆာတဏှာနံ၊ တို့၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ အနညတ္တာ၊ တစ်ပါးမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “တယော ပဥှာ”တိ၊ ဟူ၍။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်လျော်၏။

ယုတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အားဖြင့်။ သံဂစ္ဆတိ၊ ကောင်းစွာ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ “ကေနဿုဗ္ဘာဟတော လောကော”တိ ဂါထာယ၊ ၌။ “တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပဥှာ၊ ပြဿနာတို့”။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဥှတ္တယဘာဝေ၊ ပြဿနာသုံးပါး အပေါင်း၏အဖြစ်၌။ ယုတ္တိံ၊ ယုတ္တိကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြသ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အညေဟိ၊ အခြားကုန်သော။ ပကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ ယုတ္တိဂဝေသနံ၊ ယုတ္တိကို ရှာခြင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြသ၍။ “သဗ္ဗော ဒုက္ခူပစာရော”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဒုက္ခူပစာရောတိ၊ ကား။ ဒုက္ခပ္ပဝတ္တိ၊ ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကာမတဏှာသင်္ခါရမူလကောတိ၊ ကား။ ကာမတဏှာပစ္စယသင်္ခါရဟေတုကော၊ ကာမတဏှာတည်းဟူသော ပစ္စယအကြောင်း သင်္ခါရတည်းဟူသော ဟေတုအကြောင်း ရှိ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကာမတဏှာတည်းဟူသော အထောက်အပင့်ရှိသော သင်္ခါရဟူသောအကြောင်း ရှိသော။ ဣတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်လျော်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။ နိဗ္ဗိဒူပစာရောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗိဒါပဝတ္တိ၊ နိဗ္ဗိဒါ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။

ကာမာနံ၊ ကာမဂုဏ်တို့၏။ ဝိပရိဏာမာ၊ ဖောက်ပြန်မှုမည်သည်ကား။ အညထာဘာဝါ၊ ဖောက်ပြန်သည်၏အဖြစ်၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ဖြစ်ပေါ်သော။ အနဘိရတိ စ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဉာဏနိဗ္ဗိဒါ စ၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာတည်းဟူသော ဉာဏနိဗ္ဗိဒါသည်လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗိဒူပစာရော၊ မည်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ကာမတဏှာပရိက္ခာရမူလကောတိ၊ ကား။ ကာမတဏှာယ၊ ၏။ ပရိက္ခာရဘူတ ဝတ္ထုကာမဟေတုကော၊ အခြံအရံဖြစ်၍ဖြစ်သော ဝတ္ထုကာမလျှင် အကြောင်းရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော နိဗ္ဗိဒါတို့တွင်။ အနဘိရတိသင်္ခါတာ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗိဒါ၊ နိဗ္ဗိဒါသည်။ ကာမတဏှာပရိက္ခာရမူလိကာ၊ ကာမတဏှာ၏ အခြံအရံဖြစ်သော ဝတ္ထုကာမလျှင် အကြောင်းရှိ၏။ ဉာဏနိဗ္ဗိဒါ၊ ဉာဏ်နိဗ္ဗိဒါသည်။ န ကာမတဏှာပရိက္ခာရမူလိကာ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ နိဗ္ဗိဒူပစာရော၊ နိဗ္ဗိဒါ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကာမတဏှာပရိက္ခာရမူလကော၊ ၏။ ဣတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ န ပန ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣမာယ ယုတ္တိယာတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဣမာယ ယုတ္တိယာတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ (ဣတိကား အာဒျတ္ထတည်း။ ရှေးအနက်ကား နိဒဿနတ္ထကို ယူ၍ ပေးသည်)။ နယံ၊ ယုတ္တိကို ရှာသော နည်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဥှတ္တယဘာဝေ၊ ၌။ ယုတ္တိ၊ ယုတ္တိကို။ ဝုတ္တာ ယထာ စ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ (ယထာ စ ၌ ‘စ’ကို ယှဉ်၍ ပေးသည်)။ ဒုက္ခူပစာရနိဗ္ဗိဒူပစာရေသု၊ ဒုက္ခ၏ဖြစ်ခြင်း နိဗ္ဗိဒါ၏ဖြစ်ခြင်း တို့၌။ ယုတ္တိ၊ ယုတ္တိကို။ ဝုတ္တာ ယထာ စ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဣမာယ ယုတ္တိယာ၊ ဤသို့သော ယုတ္တိဖြင့်။ ဣမိနာ ယောဂေန၊ ဤသို့သော အသင့်အားဖြင့်။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ (ဤနှစ်ပုဒ်ကား ဣမာယ ယုတ္တိယာ၏ အဖွင့်)။ အညမညေဟိ၊ တစ်ပါးစီကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။

တံ တံ ပါဠိပ္ပဒေသေ၊ ထိုထိုသို့သော ပါဠိရပ်၌။ အနုရူပေဟိ၊ လျောက်ပတ်ကုန်သော။ အညထာ၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်။ အညေဟိ၊ အခြားကုန်သော။ ဟေတူဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ ယုတ္တိ၊ ယုတ္တိကို။ ဂဝေသိတဗ္ဗာ၊ ရှာအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ နယဒဿနံ၊ ထိုနည်းကို ပြခြင်းသည်။ သံခိတ္တန္တိ၊ ကျဉ်းသေး၏ ဟူ၍။ သံခိတ္တံ၊ ကျဉ်း၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိတ္ထာရတော၊ ကျယ်ကျယ်အားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြသရန်အလို့ငှာ။ “ယထာ ဟိ ဘဂဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အယံ၊ ဤကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းအနက်တည်း။ ရာဂဒေါသမောဟစရိတာနံ၊ ရာဂစရိုက်ပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒေါသစရိုက်ပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်၊ မောဟစရိုက်ပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ အသုဘမေတ္တာပစ္စယာကာရကထာ၊ အသုဘကို ဟောခြင်း၊ မေတ္တာကို ဟောခြင်း၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဟောခြင်းသည်။ ရာဂါဒိဝိနယနတော၊ ရာဂအစရှိသည်ကို ဖျောက်တတ်သောကြောင့်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံ၊ ဤသို့ ဟောခြင်းသည်။ သာသနယုတ္တိ၊ ဆုံးမခြင်း၌ အသင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝဋ္ဌိတေ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အားဖြင့်တည်လျက်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဖြစ်လျက်။ ရာဂစရိတဿ၊ အား။ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိံ၊ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိကို။ ယဒိ ဒေသေယျ၊ ဟောအံ့။ အသပ္ပါယဘာဝတော၊ ရာဂစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား မလျောက်ပတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သာ ဒေသနာ၊ ထိုသို့ ဟောခြင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုဒေသနာသည်။ န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်။ သုခါပဋိပဒါဒယော၊ တို့ကို။ တထာ၊ ထိုအတူ။ ရာဂစရိတဿ၊ အား။ ယဒိ ဒေသေယျ၊ ဟောအံ့။ အသပ္ပါယဘာဝတော၊ ကြောင့်။ သာ ဒေသနာ၊ ထိုဒေသနာသည်။ န ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်။ (ဤသို့ တထာ သဒ္ဒါဖြင့် ဆွဲငင်၍ ပေး)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီး။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သုခါပဋိပဒါဒယော၊ တို့သည်။ ပဋိပတ္တိယံ၊ အကျင့်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကျင့်သောအခါ၌။ သမ္ဘဝန္တိ နနု စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် မဟုတ်တုံလော။ ဒေသနာယံ၊ တရားဟောရာ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဟောသောအခါ၌။ န သမ္ဘဝန္တိ နနု စ၊ မဖြစ်ကုန်သည် မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။

ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစောဒက ဆိုသော စကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်ပေ၏။ ပန၊ သို့သော်လည်း။ ဣဓ၊ ဤ၌။ ရာဂစရိတောတိ၊ ကား။ တိဗ္ဗကိလေသော၊ ထက်သော ကိလေသာရှိသော။ ရာဂစရိတော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ရာဂစရိတောတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ဆိုလိုအပ်၏။ တဿ၊ ထိုရာဂစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြင့်။ ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာသည်။ သမိဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီး၏။ ယဿ စ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲသော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြင့်။ ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာသည်။ သမိဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီး၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဂရုတရာ၊ အလွန်လေးသော။ အသုဘဒေသနာ၊ အသုဘဒေသနာသည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ယဿ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဂရုတရာ၊ လေးနက်သော။ အသုဘဒေသနာ၊ အသုဘဒေသနာသည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ မန္ဒကိလေသဿ၊ နုသော ကိလေသာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ လဟုတရာ၊ အလွန်ပေါ့သော ဒေသနာသည်။ သပ္ပါယာ ဝိယ၊ လျောက်ပတ်သကဲ့သို့။ ဂရုတရာ၊ လေးနက်သော ဒေသနာသည်။ န သပ္ပါယာ၊ မလျောက်ပတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြသ၍။ “သုခံ ဝါ ... ဒေသနာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဣမိနာ နယေန၊ ဤရာဂစရိတကောဋ္ဌာသ၌ အယုတ္တိကို ဆိုသော နည်းဖြင့်။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဒေါသစရိတကောဋ္ဌာသ အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်နိုင်သမျှအတိုင်း။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤယုတ္တိဟာရ၌လည်း။ အယုတ္တပရိဟာရေန၊ မသင့်သည်ကို ပယ်သဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မလျော်ကန်သည်ကို ပယ်သဖြင့်။ ယုတ္တိသမဓိဂမော၊ အသင့်ယုတ္တိကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယုတ္တိဝိစာရဏာယ၊ ယုတ္တိကို စီရင်ရာ၌။ အယုတ္တိပိ၊ မသင့်သည်ကိုလည်း။ ဂဝေသိတဗ္ဗာ၊ ရှာအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယဒိ ဟိ ... န ယုဇ္ဇတိ ဒေသနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော အယုတ္တိကို ရှာခြင်းတို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ ဧဝံ ယံ ကိဉ္စီတိ အာဒိ၊ ဤသို့ ယံ ကိဉ္စိ အစရှိသော စကားသည်။ ယုတ္တိဟာရယောဇနာယ၊ ယုတ္တိဟာရကို ဆက်စပ်ရာ၌။ နယဒဿနမေဝ၊ နည်းကို ပြသော စကားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဧဝန္တိ၊ ကား။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ယံ ကိဉ္စီတိ၊ ကား။ အညမ္ပိ၊ အခြားလည်း ဖြစ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော သဘောတရားသည်။ အနုလောမပ္ပဟာနန္တိ၊ ကား။ ပဟာနဿ၊ ပယ်ခြင်းအား။ အနုရူပံ၊ လျောက်ပတ်၏။ ပဟာနသမတ္ထံ၊ ပယ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ အနဝသေသာနံ၊ မကျန်ရှိကုန်သော။ ပဒတ္ထာနံ၊ ပုဒ်အနက်တို့ကို။ အနုပဒဝိစာရဏာ၊ ပုဒ်စဉ်အတိုင်း စီရင်ခြင်းသည်။ (အနုပဒံ ဝိစာရဏာ ဟူ၍လည်း သမာသ်ရှိ၏)။ ဝိစယော ဟာရော၊ ဝိစယဟာရ မည်၏။ ဝိစယဟာရသံဝဏ္ဏနာယ၊ ဝိစယဟာရအဖွင့်ဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတေသု၊ ထုတ်အပ်ကုန်သော။ အတ္ထေသု၊ အနက်တို့၌။ အတ္ထေသု၊ အနက်တို့တွင်။ နိဒ္ဓါရိတေသု၊ ထုတ်အပ်ကုန်ပြီးသည်ရှိသော်။ ယုတ္တိဂဝေသနံ၊ ယုတ္တိကို ရှာခြင်းသည်။ သုကရံ၊ လွယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သဗ္ဗံ တံ ... ယောဇေတဗ္ဗ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ယာဝတိကာ ဉာဏဿ ဘူမီတိ၊ ကား။ သံဝဏ္ဏေန္တဿ၊ ဖွင့်ဆိုသော။ အာစရိယဿ၊ ဆရာ၏။ ယံ ဉာဏံ၊ အကြင်ဉာဏ်သည်။ ယံ ပဋိဘာနံ၊ အကြင် အထင်သည်။ (တံ ဉာဏံ ယံ ပဋိဘာနံ၊ အကြင်ပညာသည် လည်းကောင်း)။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿ၊ ထိုဉာဏ်ပညာ၏။ ယတ္တကော၊ အကြင်မျှလောက်သော။ ဝိသယော၊ အရာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အာရုံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္တကော၊ ထိုမျှလောက်သော။ ယုတ္တိဟာရဝိစာရော၊ ယုတ္တိဟာရ အစီအရင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တံ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ သဒ္ဓမ္မော၊ သူတော်ကောင်း တရားသည်။ အနန္တနယော စ၊ အဆုံးမရှိသောနည်း ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမန္တဘဒ္ဒကော စ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိမဒ္ဒက္ခမော စ၊ စောဒနာခြင်းငှာ ခံ့သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိစိတ္တဒေသနော စ၊ ဆန်းကြယ်သော ဒေသနာရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တတ္တကော၊ ထိုမျှလောက်သော။ ယုတ္တိဟာရဝိစာရော၊ ယုတ္တိဟာရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ နယဒဿနဝသေနေဝ၊ နည်းပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ယုတ္တိဟာရယောဇနာ၊ ယုတ္တိဟာရကို ဆက်စပ်ခြင်းကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ၊ ထိုယုတ္တိဟာရကို ဆက်စပ်ခြင်းကို။ ဗြဟ္မဝိဟာရဖလသမာပတ္တိနဝါနုပုဗ္ဗသမာပတ္တိဝသိဘာဝေဟိ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရ၌ လေ့လာသည်၏အဖြစ်၊ ဖလသမာပတ္တိ၌ လေ့လာသည်၏အဖြစ်၊ အစဉ်အတိုင်း ဝင်စားအပ်သော ကိုးပါးသော သမာပတ်၌ လေ့လာသည်၏အဖြစ်တို့ဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြသရန်အလို့ငှာ။ “မေတ္တာဝိဟာရိဿ သတော”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ မေတ္တဝိဟာရိဿာတိ၊ ကား။ မေတ္တာဝိဟာရလာဘိနော၊ မေတ္တာဝိဟာရကို ရသော။ သတောတိ၊ ကား။ သမာနဿ၊ ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ တထာဘူတဿ၊ ထိုသို့ မေတ္တာဝိဟာရနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဗျာပါဒေါတိ၊ ကား။ ပဒေါသော၊ အပြားအားဖြင့် စိတ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ဒေါသသည်။ စိတ္တံ ပရိယာဒါယ ဌဿတီတိ၊ ကား။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ အဘိဘဝိဿတိ၊ လွှမ်းမိုးလိမ့်မည်။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်။ ကုသလာကုသလာနံ၊ ကုသိုလ်နှင့် အကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ မရှေးမနှောင်း။ ပဝတ္တိ နာမ၊ ဖြစ်ခြင်း မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမာပတ္တိတော၊ သမာပတ်မှ။ ဝုဋ္ဌာနဿ၊ ထခြင်း၏။ အပရဘာဂေ၊ နောက်အခါ၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိယာဒါယ၊ လွှမ်းမိုး၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကုန်စေ၍။ ဌဿတိ၊ တည်လိမ့်မည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြသရန်အလို့ငှာ။ “ဌဿတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ န ယုဇ္ဇတိ ဒေသနာတိ၊ ကား။ မေတ္တာယ၊ မေတ္တာ၏။ ဗျာပါဒပဋိပက္ခတ္တာ၊ ဗျာပါဒ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တာဒိသီ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။ ကထာ၊ စကားသည်။ န ယုတ္တာ၊ မသင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဗျာပါဒေါ ပဟာနံ အဗ္ဘတ္ထံ ဂစ္ဆတီတိ ယုဇ္ဈတိ ဒေသနာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တကာရဏတော ဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ အယံ ကထာ၊ ဤစကားသည်။ ယုတ္တာ၊ သင့်လျော်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသဝါရေသုပိ၊ ကြွင်းသော အခါတို့၌လည်း။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အနုတ္တာနံ ဧဝ၊ မထင်ရှားသော ပုဒ်ကိုသာလျှင်။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ဖွင့်ဆိုကုန်အံ့။

အနိမိတ္တဝိဟာရိဿာတိ၊ ကား။ အနိစ္စာနုပဿနာမုခေန၊ အနိစ္စာနုပဿနာကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ပဋိလဒ္ဓဖလသမာပတ္တိဝိဟာရဿ၊ ရအပ်သော ဖလသမာပတ်ဖြင့် နေလေ့ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ နိမိတ္တာနုသာရီတိ၊ ကား။ သင်္ခါရနိမိတ္တာနုသာရီ၊ သင်္ခါရနိမိတ်သို့ အစဉ်လျှောက်သော။ တေန တေနေဝါတိ၊ ကား။ နိစ္စာဒီသု၊ နိစ္စနိမိတ် အစရှိသည်တို့တွင်။ ယံ ယံ၊ အကြင် အကြင် နိမိတ်ကို။ ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်ပြီ။ တေန တေနေဝ နိမိတ္တေန၊ ထိုထိုနိမိတ်ဖြင့်သာလျှင်။ အသ္မီတိ ဝိဂတန္တိ၊ ကား။ ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ဥပါဒါန်ခန္ဓာတို့၌။ ဒိဋ္ဌိမာနဝသေန၊ ဒိဋ္ဌိမာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အသ္မီတိ၊ ငါဖြစ်၏ ဟူ၍။ ယံ မညိတံ၊ အကြင် အောက်မေ့ခြင်းကို။ တံ မညနံ၊ ထိုအောက်မေ့ခြင်းသည်။ ဝိဂတံ၊ ကင်း၏။ တမေဝတ္ထံ၊ ထိုအနက်ကိုပင်လျှင်။ “အယမဟသ္မီတိ န သမနုပဿာမီ”တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်၏။ ဝိစိကိစ္ဆာ ကထံကထာသလ္လန္တိ ဧတ္ထ၊ ဤဝိစိကိစ္ဆာ ကထံကထာသလ္လံ ဟူသော စကား၌။ ဝိနယကုက္ကုစ္စဿာပိ၊ ဝိနယကုက္ကုစ္စ၏လည်း။ ကထံ ကထန္တိ၊ သို့လော သို့လော ဟူ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဘယ်သို့ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း ဟူ၍။ ပဝတ္တိသဗ္ဘာဝတော၊ ဖြစ်ခြင်းသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိစိကိစ္ဆာပဒေန၊ ဝိစိကိစ္ဆာပုဒ်ဖြင့်။ ဝိသေသိတံ၊ ထူးခြားစေအပ်၏။ န ယုဇ္ဇတိ ဒေသနာတိ၊ ကား။ ဝိစိကိစ္ဆာယ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၏။ ပဟာနေကဋ္ဌဘာဝတော၊ ဒိဋ္ဌိနှင့် ပယ်အပ်သောအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော တူသော တည်ရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အယံကထာ၊ ဤစကားသည်။ န ယုတ္တာ၊ မသင့်။

ပဌမံ ဈာနံ သမာပန္နဿာတိ၊ ကား။ ပဌမဇ္ဈာနသမင်္ဂိနော၊ ပဌမဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကာမရာဂဗျာပါဒါ ဝိသေသာယ သံဝတ္တန္တီတိ န ယုဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ နီဝရဏေသု၊ နီဝရဏတို့တွင်။ အပ္ပဟီနေသု၊ မပယ်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ပဌမဇ္ဈာနဿ၊ ပဌမဈာန်၏။ ဥပစာရမ္ပိ၊ ဥပစာရဈာန်သည်လည်း။ န သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံသေး၏။ ဈာနံ၊ ဈာန်သည်။ ပဂေဝ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကာမရာဂဗျာပါဒါ၊ တို့သည်။ ဝိသေသာယ၊ ထူးသော။ ဒုတိယဇ္ဈာနာယ၊ ဒုတိယဈာန်အကျိုးငှာ။ တစ်နည်း။ ဝိသေသာယ ဒုတိယဈာနာယ၊ ဒုတိယဈာန်အကျိုးငှာ။ (ဒုတိယဇ္ဈာနာယကား ဝိသေသာယ၏ အဖွင့်)။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံ ကထာ၊ ဤစကားသည်။ န ယုတ္တာ၊ မသင့်။ ယထာလဒ္ဓဿ၊ အကြင် အကြင် ရအပ်သော။ ပဌမဇ္ဈာနဿ ပန၊ ပဌမဈာန်၏ကား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မှ။ (ဟာနာယ၌ စပ်)။ ပရိယုဋ္ဌာနပ္ပတ္တာ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်၏အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်သော။ ကာမရာဂဗျာပါဒါ၊ တို့သည်။ ဟာနာယ၊ ယုတ်လျော့ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံ ဒေသနာ၊ ဤဒေသနာသည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်လျော်၏။ အယံ ကထာ၊ ဤစကားသည်။ ယုတ္တာ၊ သင့်လျော်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါရတို့၌။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ဆက်စပ်အပ်၏။ အဝိတက္ကသဟဂတာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သညာမနသိကာရာ နာမ၊ သညာနှင့် မနသိကာရတို့မည်သည်ကား။ ဥပစာရေန၊ ဥပစာဖြင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဒုတိယဇ္ဈာနဓမ္မာ၊ ဒုတိယဈာန်၏ တရားတို့တည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဧတ္ထ၊ ဤအဝိတက္ကသဟဂတာဟူသော ပါဠိ၌။ သဟဂတသဒ္ဒေါ၊ သည်။ အာရမ္မဏကရဏတ္ထော၊ အာရုံပြုခြင်း အနက်ရှိ၏။ ဟာနာယာတိ၊ ကား။ ပဌမဇ္ဈာနတော၊ မှ။ ပရိဟာနာယ၊ ယုတ်ခြင်းငှာ။ ဝိသေသာယာတိ၊ ကား။ ဒုတိယဇ္ဈာနာယ၊ ဒုတိယဈာန် အကျိုးငှာ။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော ဝါရတို့၌။ ဟာနန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝိသေသောတိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဝိတက္ကဝိစာရသဟဂတာတိ၊ ကား။ ပဌမဇ္ဈာနဓမ္မာ၊ တို့တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ကာမာဝစရဓမ္မာ ဧဝ၊ တို့သာတည်း။ ဥပေက္ခာသုခသဟဂတာတိ၊ ကား။ ဥပစာရေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဒုတိယဇ္ဈာနဓမ္မာ၊ တို့တည်း။

(ဟိကား ဝါကျာရမ္ဘ)။ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ ဥပေက္ခာတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတာ၊ ၏။ ပီတိသုခသဟဂတာတိ၊ ကား။ ဥပစာရေန၊ နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ တတိယဇ္ဈာနဓမ္မာ၊ တို့တည်း။ ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိသဟဂတာတိ၊ ကား။ စတုတ္ထဇ္ဈာနဓမ္မာ၊ တို့တည်း။

သညူပစာရာတိ၊ ကား။ ပဋုသညာကိစ္စံ၊ ထင်ရှားသော သညာကိစ္စကို။ ကရောန္တာ ဧဝ၊ ပြုတတ်သည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ယေ ကေစိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ စိတ္တုပ္ပါဒါ၊ တို့သည်။ “အာကိဉ္စညာယတနဓမ္မာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ သညာဝေဒယိတနိရောဓ သဟဂတာတိ၊ ကား။ “သညာဝေဒယိတနိရောဓံ၊ သညာဝေဒနာတို့၏ ချုပ်ခြင်းသို့။ ဝါ၊ ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ကပ်၍။ ဝါ၊ ရောက်၍။ ဝါ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရိဿာမိ၊ နေအံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဿ၊ ထိုသညာဝေဒယိတနိရောဓ၏။ ပရိကမ္မဝသေန၊ ပရိကံ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တဓမ္မာ၊ ဖြစ်သောတရားတို့တည်း။ တေ ပန ဓမ္မာ၊ တို့သည်ကား။ (သံဝတ္တန္တိ၌ စပ်)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ နေဝသညာနာသညာယတနသမာပတ္တိယံ၊ ၌။ ဌိတေနေဝ၊ တည်သောသူသည်သာလျှင်။ ဝါ၊ တည်သဖြင့်သာလျှင်။ သညာဝေဒယိတနိရောဓံ၊ သို့။ ဝါ၊ ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။ ဝိဟရိတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ၊ ၏။ တတော၊ ထိုနေဝသညာနာသညာသမာပတ်မှ။ ပရိဟီနေန၊ ယုတ်သော သူသည်။ ဝါ၊ ယုတ်သဖြင့်။ န သက္ကာ၊ ကောင်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ္တိယာ၊ မှ။ ဟာနာယ၊ ငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ န ယုတ္တာ၊ မသင့်။ ဝိသေသာယ၊ နေဝသညာနာသညာယတနသမာပတ်ဟူသော အထူးဖြစ်ခြင်း အကျိုးငှာ။ သံဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုတ္တာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဟာနာယ ... ဒေသနာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ကလ္လတာပရိစိတန္တိ၊ ကား။ သမတ္ထဘာဝေန၊ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပရိစိတံ၊ လေ့ကျက်အပ်သော။ ယထာဝုတ္တသမာပတ္တီသု၊ အကြင် အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော သမာပတ်တို့၌။ ဝသိဘာဝေန၊ လေ့လာသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပရိစိတံ၊ သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “အဘိနီဟာရံ ခမတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ သေသံ၊ သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကားသည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်သလျှင်ကတည်း။

အပိ စ၊ ဧတ္ထ၊ ဤယုတ္တိဟာရ၌။ (ယုတ္တိတော ဝေဒိတဗ္ဗောသို့ ဆိုက်)။ အပ္ပဋိက္ကူလသညာမုခေန၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် မရှိဟူသော သညာကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ကာမစ္ဆန္ဒော၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ လှည့်ပတ်တတ်၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပဋိက္ကူလသညာပတိရူပတာယ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရှိ၏ဟူသော အမှတ်ကို ပြုသော အဟန်ဖြင့်။ ဝါ၊ ပြုသော အတုဖြင့်။ ဗျာပါဒေါ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ (အပ္ပဋိက္ကူလသညာဖြင့် ကာမဆန္ဒဖြစ်တတ်၏။ ပဋိက္ကူလသညာကို ပြုယောင်ဖြင့် အမျက်ထွက်တတ်၏ ဟူလိုသော်)။ သမာဓိမုခေန၊ ဖြင့်။ ထိနမိဒ္ဓံ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ (သမာဓိကြောင့် ထိနမိဒ္ဓ ဖြစ်တတ်၏ ဟူလိုသော်)။ ဝီရိယာရမ္ဘမုခေန၊ လုံ့လအားထုတ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ (ဝီရိယလွန်သဖြင့် ဥဒ္ဓစ္စဖြစ်တတ်သည် ဟူလိုသော်)။ သိက္ခာကာမတာမုခေန၊ သိက္ခာကို အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ကုက္ကုစ္စံ၊ အလို့လို့သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဥဘယပက္ခသန္တီရဏမုခေန၊ နှစ်ပါးသောအဖို့ကို စုံစမ်းခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌသမုပေက္ခနမုခေန၊ ဣဋ္ဌာရုံ အနိဋ္ဌာရုံကို လျစ်လျူရှုခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သမ္မောဟော၊ တွေဝေခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ (ကောင်းသည် မကောင်းသည်ကို အမှတ်မဲ့ပြုသဖြင့် မောဟဖြစ်တတ်သည် ဟူလိုသော်)။ အတ္တညုတာမုခေန၊ ငါးပါးသော ပဓာနိယင်္ဂါနှင့် ပြည့်စုံသော မိမိကိုယ်ကို သိခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အတ္တနိ၊ ၌။ အပရိဘဝေန၊ မပျက်စီးခြင်းဖြင့်။ မာနော၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဝီမံသာမုခေန၊ စုံစမ်းခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဟေတုပဋိရူပကပရိဂ္ဂဟေန၊ အကြောင်းနှင့် တူသည်ကို သိမ်းဆည်းသဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဝိရတ္တတာပတိရူပကေန၊ တပ်ခြင်းကင်းသော အဟန်ဖြင့်။ သတ္တေသု၊ တို့၌။ အဒယာပန္နတာ၊ သနားခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အနုညာတပဋိသေဝနပဋိရူပတာယ၊ ဘုရားခွင့်ပြုတော်မူသည်ကို မှီဝဲသော အဟန်ဖြင့်။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ၊ ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို ခံစားခြင်းနှင့် ယှဉ်ခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိပတိရူပတာယ၊ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ၏ စင်ခြင်းကို ပြုသော အဟန်ဖြင့်။ အသံဝိဘာဂသီလတာ၊ ဝေဖန်ခွဲခြမ်းလေ့ မရှိသော အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သံဝိဘာဂသီလတာပတိရူပတာယ၊ ဝေဖန်ခွဲခြမ်းခြင်း အလေ့ကို ပြုသောအဟန်ဖြင့်။ မိစ္ဆာဇီဝေါ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အသံသဂ္ဂဝိဟာရိတာပတိရူပတာယ၊ မရောနှောသောအားဖြင့် နေလေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ အသင်္ဂဟသီလတာ၊ သင်္ဂြိုဟ်ချီးမြှောက်ခြင်းကို ပြုလေ့မရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သင်္ဂဟသီလတာပတိရူပတာယ၊ သင်္ဂြိုဟ်ချီးမြှောက်ခြင်း အလေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ အနနုလောမိကသံသဂ္ဂေါ၊ တရားနှင့် မလျော်သော ရောရှက်နှီးနှောခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သစ္စဝါဒိတာပတိရူပတာယ၊ အမှန်ကို ဆိုလေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ ပိသုဏဝါစာ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အပိသုဏဝါဒိတာပတိရူပတာယ၊ မချောပစ်သော စကားကို ဆိုသော အဟန်ဖြင့်။ အနတ္ထကာမတာ၊ အကျိုးကို အလိုမရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပိယဝါဒိတာပတိရူပတာယ၊ ချစ်ဖွယ်သော စကားကို ဆိုလေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ စာဋုကမျတာ၊ လူတို့အား ရိုသေနှိမ့်ချသော အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ မိတဘာဏိတာပတိရူပတာယ၊ နှိုင်းယှဉ် ဆင်ခြင်၍ ဆိုသော အဟန်ဖြင့်။ အသမ္မောဒနသီလတာ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောလေ့မရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သမ္မောဒနသီလတာပတိရူပတာယ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဟောသော အလေ့ရှိသောအဟန်ဖြင့်။ မာယာ သာဌေယျံ၊ လှည့်ပတ်ခြင်း စဉ်းလဲစဉ်းစားပြုခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ နိဂ္ဂယှဝါဒိတာပတိရူပတာယ၊ နှိပ်၍ ဆိုလေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ ဖရုသဝါစတာ၊ ကြမ်းကြုတ်သော စကားရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပါပဂရဟိတာပတိရူပတာယ၊ မကောင်းမှုကို ကဲ့ရဲ့လေ့ရှိသော အဟန်ဖြင့်။ ပရဝဇ္ဇာနုပဿိကာ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ အပြစ်ကို ရှုလေ့ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ကုလာနုဒ္ဒယတာပတိရူပတာယ၊ အမျိုးကို သနားစောင့်ရှောက်သော အဟန်ဖြင့်။ ကုလမစ္ဆရိယံ၊ အမျိုး၌ ဝန်တိုခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အာဝါသစိရဋ္ဌိတိကာမတာမုခေန၊ ကျောင်းနေရာ၏ ကြာမြင့်စွာ တည်ခြင်းကို အလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အာဝါသမစ္ဆရိယံ၊ နေရာကျောင်း၌ ဝန်တိုခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဓမ္မပရိဗန္ဓပရိဟရဏမုခေန၊ တရား၏ဘေးရန်ကို ပယ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဓမ္မမစ္ဆရိယံ၊ တရား၌ ဝန်တိုခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဓမ္မဒေသနာဘိရတိမုခေန၊ တရားဟောခြင်း၌ အလွန်မွေ့လျော်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဘဿာရာမတာ၊ စကားပြောဟောခြင်း၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အဖရုသဝါစတာဂဏာနုဂ္ဂဟကရဏမုခေန၊ မကြမ်းကြုတ်သော စကားရှိသည်၏အဖြစ် ဂိုဏ်းအား ချီးမြှောက်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သင်္ဂဏိကာရာမတာ၊ အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပုညကာမတာပတိရူပတာယ၊ ကောင်းမှုကို အလိုရှိသော အဟန်ဖြင့်။ ကမ္မာရာမတာ၊ အမှု၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သံဝေဂပတိရူပေန၊ ထိတ်လန့်သော အဟန်ဖြင့်။ စိတ္တသန္တာပေါ၊ စိတ်၏ပူပန်ခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သဒ္ဓါလုတာပတိရူပတာယ၊ သဒ္ဓါခြင်းများသော အဟန်ဖြင့်။ အပရိက္ခတာ၊ မစူးစမ်း မဆင်ခြင်သော အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဝီမံသနာပတိရူပေန၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်သော အဟန်ဖြင့်။ အဿဒ္ဓိယံ၊ မယုံကြည်ခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အတ္တာဓိပတေယျပတိရူပေန၊ မိမိကိုယ်ကို အကြီးပြုသော အဟန်ဖြင့်။ ဂရူနံ၊ အလေးပြုအပ်သော ဆရာတို့၏။ အနုသာသနိယာ၊ အဆုံးအမကို။ အပ္ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိတာ၊ အရိုအသေ မယူသော အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဓမ္မာဓိပတေယျပတိရူပေန၊ တရားကို အကြီးပြုသော အဟန်ဖြင့်။ သဗြဟ္မစာရီသု၊ သတင်းသုံးဖော်တို့၌။ အဂါရဝံ၊ မရိုသေခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ လောကာဓိပတေယျပတိရူပေန၊ လောကကို အကြီးပြုသော အဟန်ဖြင့်။ အတ္တနိ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဓမ္မေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ပရိဘဝေါ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ ဝါ၊ နှိပ်စက်ခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ မေတ္တာယနာမုခေန၊ ချစ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ မေတ္တာကို ဖြစ်စေခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ရာဂေါ၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ကရုဏာယနာပတိရူပေန၊ သနားခြင်းကို ဖြစ်စေသော အဟန်ဖြင့်။ သောကော၊ သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ မုဒိတာဝိဟာရပတိရူပေန၊ မုဒိတာ ပြင်းနေသော အဟန်ဖြင့်။ ပဟာသော၊ ရွှင်ခြင်းသည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဥပေက္ခာဝိဟာရပတိရူပေန၊ ဥပေက္ခာဖြင့် နေသော အဟန်ဖြင့်။ ကုသလေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ နိက္ခိတ္တဆန္ဒတာ၊ ချအပ်သော အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝဉ္စေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဂမပတိရူပက အဓိဂမပတိရူပကာဒီနမ္ပိ၊ အကြောင်း၏ အကျိုး၏အဟန် အစရှိသည်တို့၏လည်း။ ဝါ၊ အကြောင်း၏အတု အကျိုး၏အတု အစရှိသည်တို့၏လည်း။ (သဘာဝေါ၌ စပ်)။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝဉ္စနသဘာဝေါ၊ လှည့်ပတ်ခြင်း သဘောကို။ ယုတ္တိတော၊ အားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဂမာနုသာရေန၊ အကြောင်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။ ယုတ္တိဂဝေသနာ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကားအပြီးတည်း။

ယုတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

စာပိုဒ် ၂၂။ တတ္ထ ကတမော ပဒဋ္ဌာနော ဟာရောတိ အာဒိ၊ သည်။ ပဒဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုပဒဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်း၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။” ဣဒံ၊ ဤတရားသည်။ ဣမဿ၊ ဤတရား၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ နီးစွာသော အကြောင်းတည်း။ ဣဒံ၊ သည်။ ဣမဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပဒဋ္ဌာနဘူတဓမ္မဝိဘာဝနလက္ခဏော၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော တရားတို့ကို ထင်စွာပြခြင်း လက္ခဏာရှိသော ဟာရသည်။ ပဒဋ္ဌာနော ဟာရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဝတ္တိယာ၊ ဝဋ်တရား၏။ မူလဘူတံ၊ သော။ အဝိဇ္ဇံ၊ ကို။ အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။ သဘာဝဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပဒဋ္ဌာနံ အာသန္နကာရဏံ၊ နီးစွာသော အကြောင်းကို။ နိဒ္ဓါရေန္တော၊ ထုတ်စေတော်မူသော အရှင်မဟာကစ္စည်းထေရ်သည်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။ သဘာဝံ၊ ကို။ “သဗ္ဗ ... အဝိဇ္ဇာ”တိ၊ ဟူ၍။ “သဗ္ဗ ... အဝိဇ္ဇာ”တိ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧတေန သဘာဝေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗေသံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ အဝိပရီတသဘာဝေါ၊ မဖောက်မပြန် မှန်သောသဘောကို။ န သမ္ပဋိဝိဇ္ဈီယတိ၊ ထိုးထွင်း၍ မသိအပ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော သဘာဝေါ၊ သည်။ သဗ္ဗဓမ္မယာထာဝအသမ္ပဋိဝေဓော၊ မည်၏။ ဧတိဿာ အဝိဇ္ဇာယ၊ အား။ သော၊ ထိုအလုံးစုံသော တရားတို့၏ မဖောက်မပြန် မှန်သောသဘောကို ထိုးထွင်း၍ မသိနိုင်ကြောင်းဟု ဆိုအပ်သော။ လက္ခဏံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ အဝိဇ္ဇာ၊ ကို။ တထာ၊ ထိုသဗ္ဗဓမ္မယာထာဝသမ္ပဋိဝေဓလက္ခဏာဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ၏။

ဧတေန၊ ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဓမ္မသဘာဝပဋိစ္ဆာဒနလက္ခဏာ၊ တရားသဘောကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိသော တရားသည်။ အဝိဇ္ဇာ၊ မည်၏။ အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။ ဓမ္မသဘာဝပဋိစ္ဆာဒနလက္ခဏာ၊ တရားသဘောကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပဋိဝေဓော၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း။ သမ္ပဋိဝေဓော၊ ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း။ တဿ၊ ထိုကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း၏။ ပဋိပက္ခော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားတည်း။ အသမ္ပဋိဝေဓော၊ မည်၏။ ကတ္ထ ပန၊ အဘယ်၌ကား။ သမ္ပဋိဝေဓဿ၊ ၏။ သော ပဋိပက္ခော၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားသည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “သဗ္ဗ ... လက္ခဏာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ အသုဘေ၊ ၌။ သုဘံ၊ တည်း။ ဣတိ အာဒိ ဝိပလ္လာသေ၊ ဤသို့ အစရှိသော ဝိပလ္လာသသည်။ သတိ၊ သော်။ တတ္ထ၊ ထိုသဘောတရားတို့၌။ သမ္မောဟော၊ သည်။ ဥပရူပရိ၊ အဆင့်ဆင့်။ ဇာယတိ ယေဝ၊ သာတည်း။ န ဟာယတိ၊ မဆုတ်ယုတ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တဿာ ဝိပလ္လာသာ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ပိယရူပံ သာတရူပန္တိ၊ ကား။ ပိယာယိတဗ္ဗဇာတိယဉ္စ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိသော တရားသည်လည်းကောင်း။ ဣဋ္ဌဇာတိယဉ္စ၊ အလိုရှိအပ်သော သဘောရှိသော တရားသည်လည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ စွ။ “ယံ လောကေ ... ဥပ္ပဇ္ဇတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “လောကေ၊ လောက၌။ ယံ ပိယရူပံ၊ အကြင်ချစ်အပ်သော သဘောသည်လည်းကောင်း။ ယံ သာတရူပဉ္စ၊ အကြင်သာယာအပ် အလိုရှိအပ်သော သဘောသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤချစ်အပ် သာယာအပ် အလိုရှိအပ်သော သဘောတရား၌။ ဧသာ တဏှာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏”။ အဒိန္နာဒါနန္တိ၊ ကား။ အဒိန္နာဒါနစေတနာ၊ သည်။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ၊ ထိုအဒိန္နာဒါန် စေတနာသည်။ ဧကဝါရံ၊ တစ်ကြိမ်။ ဥပ္ပန္နာပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ အနာဒီနဝဒဿိတာယ၊ အပြစ်ကို မြင်လေ့ ရှုလေ့ မရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ လောဘဿ၊ ၏။ ဥပ္ပတ္တိကာရဏံ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုလောက၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဒေါသဿ၊ ၏။ ပါဏာတိပါတော၊ ပါဏာတိပါတစေတနာသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ မောဟဿ၊ ၏။ မိစ္ဆာပဋိပဒါ၊ မေ့လျော့ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ ဝါ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထာပိ၊ ဤဒေါသ မောဟတို့၌လည်း။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဝဏ္ဏသဏ္ဌာနဗျဉ္ဇနဂ္ဂဟဏလက္ခဏာတိ၊ ကား။ နိမိတ္တာနုဗျဉ္ဇနဂ္ဂဟဏလက္ခဏာ၊ ဣတ္ထိနိမိတ် ပုရိသနိမိတ်ကိုယူခြင်း လက်ခြေပုံစံ ပြုံးရယ်ခြင်း ပြောဟောခြင်း အစရှိသော အခြင်းအရာကို ယူခြင်း လက္ခဏာရှိ၏။ ဖဿပစ္စယတာဝ၊ ဖဿလျှင် အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်သည်သာလျှင်။ သုခသညာယ၊ ဒုက္ခ၌ သုခဟု မှတ်သောသညာ၏။ ဖဿဿ ဥပဂမနလက္ခဏတာ၊ ဖဿဖြင့် အာရုံသို့ ကပ်ခြင်း လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ စွ။ “ဖုဋ္ဌော သဉ္ဇာနာတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့သည်ဖြစ်၍။ သဉ္ဇာနာတိ၊ အမှတ်ပြု၍ သိ၏”။ အဿာဒေါတိ၊ ကား။ တဏှာ၊ သည်။ ဥပ္ပါဒဝယညထတ္တာနိ၊ ဖြစ်ခြင်းပျက်ခြင်း ဖောက်ပြန်ခြင်းတို့သည်။ သင်္ခတလက္ခဏာနိ၊ သင်္ခတလက္ခဏာမည်ကုန်၏။

ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ နိစ္စဂ္ဂဟဏံ၊ နိစ္စဟူ၍ ယူခြင်း စွဲလမ်းခြင်းသည်။ ဝိညာဏဓီနံ၊ ဝိညာဉ်နှင့်စပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိစ္စသညာယ၊ ၏။ (တာ၌ စပ်)။ ဝိညာဏပဒဋ္ဌာနတာ၊ ဝိညာဉ်လျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ သော ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ တံယေဝ ဝိညာဏံ၊ ကိုသာလျှင်။ သန္ဓာဝတိ၊ တစ်ဘဝမှသည် တစ်ဘဝသို့ သွား၏ဟူ၍။ သံသရတိ၊ အဖန်တလဲလဲသွားခြင်း လာခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့် ကျင်လည်၏ဟူ၍။ သရသိ၊ အောက်မေ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိညာဏဝိသယမေဝ၊ ဝိညာဉ်လျှင်အာရုံရှိသည်သာ ဖြစ်သော။ အတ္တနော၊ ၏။ နိစ္စဂါဟံ၊ မြဲ၏ဟု ယူခြင်းကို။ ပဝေဒေသိ၊ ဟောကြားတော်မူ၏။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ အနိစ္စတာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒုက္ခတာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ယဒိ သုဒိဋ္ဌာ၊ အကယ်၍ ကောင်းစွာ မြင်အပ်သည်ဖြစ်အံ့။ အတ္တသညာ၊ သည်။ အနဝကာသာ၊ အရာမဟုတ်။ ဝါ၊ အခွင့်မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အနိစ္စ ... အတ္တသညာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “ယဒနိစ္စံ ... တဒနတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “ယံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ အနတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏”။

ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ အရူပဓမ္မေသု၊ နာမ်တရားတို့၌။ အတ္တာဘိနိဝေသော၊ အတ္တဟူ၍နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တဿာ နာမကာယော ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ သဗ္ဗံ နေယျန္တိ၊ ကား။ စတ္တာရိ သစ္စာနိ၊ တို့သည်။ ကသ္မာ၊ ကား။ စတုသစ္စဝိနိမုတ္တဿ၊ သော။ နေယျဿ၊ သိအပ်သော တရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဥဒ္ဓစ္စဝိက္ခမ္ဘနံ၊ ဥဒ္ဓစ္စကို ခွာခြင်းသည်။ စိတ္တဝိက္ခေပပဋိသံဟရဏံ၊ စိတ်၏ပြန့်လွင့်ခြင်းကို ကောင်းစွာ ဖျောက်ခြင်း မည်၏။ အသုဘာတိ၊ ကား။ အသုဘာနုပဿနာ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ပဋိဘာဂနိမိတ္တဘူတာ၊ ပဋိဘာဂနိမိတ်ဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။ အသုဘာ ဧဝ၊ အသုဘအာရုံတို့သည်သာလျှင်တည်း။ သမထဿ၊ ၏။ တဏှာပဋိပက္ခတ္တာ၊ တဏှာ၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အသုဘာ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အဘိဇ္ဈာယ၊ ၏။ တနုကရဏတော၊ ခေါင်းပါးခြင်းကို ပြုတတ်သောကြောင့်။ အဒိန္နာဒါနာဝေရမဏီ၊ အဒိန္နာဒါန်မှကြဉ်ခြင်းကို။ အလောဘဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ ဗျာပါဒဿ၊ ၏။ တနုကရဏတော၊ ကြောင့်။ ပါဏာတိပါတာဝေရမဏီ၊ ကို။ အဒေါသဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။

ဝိသယသဘာဝပဋိဝေဓော၊ အာရုံ၏ သဘောကို ထိုးထွင်းခြင်းသည်။ ဝတ္ထုအဝိပ္ပဋိပတ္တိ၊ မည်၏။ ဝတ္ထုအဝိပ္ပဋိပတ္တိ၊ ဟူသည်။ ဝိသယသဘာဝပဋိဝေဓော၊ အာရုံ၏ သဘောကို ထိုးထွင်းခြင်းတည်း။

သီလသမာဓိသမ္ပဒါနံ၊ သီလသမာဓိတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်။ သမ္မာပဋိပတ္တိ၊ မည်၏။ သမ္ပာပဋိပတ္တိ၊ ဟူသည်။ သီလသမာဓိသမ္ပဒါနံ၊ တည်း။

ဉာဏေန၊ ဖြင့်။ အနဘိရတိ၊ ငြီးငွေ့ခြင်းသည်။ နိဗ္ဗိဒါ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ တထာပဝတ္တံ၊ ထိုသို့ငြီးငွေ့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်ဖြစ်သော။ ဉာဏမေဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ နိဗ္ဗိဒါ၊ မည်၏။ နိဗ္ဗိဒါ၊ ဒါဟူသည်။ ဉာဏေန၊ ဖြင့်။ အနဘိရတိ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ တထာပဝတ္တံ၊ သော။ ဉာဏမေဝ၊ သာတည်း။

သဗ္ဗာပိ၊ သော။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဒုက္ခဒုက္ခတာဒိဘာဝတော၊ ဒုက္ခဒုက္ခအဖြစ်အစရှိသောအဖြစ်အားဖြင့်။ ဒုက္ခံ၊ မည်၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။ “ဒုက္ခသညာယ၊ ၏။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဓမ္မသညာတိ၊ ကား။ ဓမ္မမတ္တန္တိ၊ ပရမတ္ထသဘောမျှသာတည်းဟူ၍။ ပဝတ္တာ၊ သော။ သညာ၊ တည်း။

သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့အား။ ကာယေ၊ ရူပကာယ၌။ အဝီတရာဂတာ၊ မကင်းသော ရာဂရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ အဇ္ဈတ္တိကာယတနာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ၊ လ၊ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ကာယော၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ ရူပန္တိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဈာနနိဿယဘူတေ၊ ဈာန်၏မှီရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။ မနာယတနေ စ၊ ၌လည်း။ နိကန္တိ၊ ဘဝ၌တပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သဠာယတနံ ဘဝရာဂဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဧဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ရူပံ၊ သည်။ မာနိဗ္ဗတ္တတု၊ မဖြစ်စေသတည်း။ ဧဒိသီ၊ သော။ ဝေဒနာ၊ သည်။ မာ နိဗ္ဗတ္တတု၊ တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပဝတ္တာ၊ သော။ ရူပါဒိအဘိနန္ဒနာ၊ ရုပ်အစရှိသည်တို့၌ အလွန်တပ်နှစ်သက်ခြင်းသည်။ နိဗ္ဗတ္တဘဝါနုပဿိတာ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ပြီးပြီးသော ဘဝကို အဖန်တလဲ လဲ ရှုလေ့ရှိသောသူ၏ အဖြစ်မည်၏။ ဉာဏဒဿနဿာတိ၊ ကား။ ကမ္မဿကတဉာဏဒဿနဿ၊ ကံသာလျှင် ဥစ္စာရှိ၏ဟု ဖြစ်သောဉာဏ်အမြင်၏။

(ဟိကား ဝါကျာရမ္ဘ)။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ မနသိကာရဝတော၊ နှလုံးသွင်းခြင်းရှိသော သူ၏။ ဝါ၊ အား။ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ၊ သည်။ ကမ္မဿကတဉာဏဿ၊ ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အယောနိသော၊ မသင့်သောအားဖြင့်။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တဿ၊ နှလုံးသွင်းသောသူ၏။ ဝါ၊ အား။ ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ၊ သည်။ ကမ္မဿကတဉာဏဿ၊ ၏။ ကာရဏံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဣမဿ စ အတ္ထဿ၊ ကိုလည်း။ ဝိဘာဝနတ္ထံ၊ ထင်ရှားပြခြင်းငှာ။ မဟာနာရဒကဿပဇာတကဉ္စ၊ မဟာနာရဒကဿပဇာတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဗြဟ္မဇာလေ၊ ဗြဟ္မဇာလသုတ်၌။ ဧကစ္စသဿတဝါဒေါ စ၊ ဧကစ္စသဿတဝါဒကိုလည်းကောင်း။ ဥဒါဟရိတဗ္ဗော၊ ဆောင်အပ်၏။ ဝါ၊ ထုတ်အပ်၏။

‘ဩကပ္ပနလက္ခဏာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သဒ္ဓါပသာဒါနံ၊ သဒ္ဓါပသာဒတို့၏။ ဝိသေသံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

သော ပန ပသာဒေါ၊ ကို။ သဒ္ဓါယယေဝ၊ ၏သာလျှင်။ အဝတ္ထာဝိသေသော၊ အခိုက်အတန့်အထူးဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သဒ္ဒဟနဝသေန၊ ယုံကြည်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာရမ္မဏဿ၊ ၏။ ဝါ၊ သို့။ ဩဂါဟဏံ နိစ္ဆယော၊ သက်ဝင်ခြင်း ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည်။ ဝါ၊ သက်ဝင်၍ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည်။ ဩကပ္ပနံ၊ မည်၏။ အသဒ္ဓိယာပဂမေန၊ မယုံကြည်ခြင်းမှကင်းသဖြင့်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အကာလုဿိယတာ၊ မနောက်ကျိသည်၏အဖြစ်သည်။ အနာဝိလတာ၊ မည်၏။ သဒ္ဒဟနမေဝ၊ ယုံကြည်ခြင်းသည်သာလျှင်။ အဘိပတ္ထိယနာ၊ မည်၏။ ပညာသဟိတော၊ ပညာနှင့်တကွဖြစ်သော။ အာယတနဂတော၊ ရတနာသုံးပါးလျှင်အာရုံရှိသော။ အဘိပ္ပသာဒေါ၊ အလွန်ကြည်ညိုခြင်းသည်။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေါ၊ မည်၏။ အသမ္မောသော၊ မမေ့ခြင်းသည်။ အပိလာပနံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ နိမုဇ္ဇိတွာ၊ ငုပ်၍။ ဩဂါဟဏံ ဝိယ၊ သက်ဝင်သကဲ့သို့။ အာရမ္မဏဿ၊ သို့။ ဩဂါဟဏံ၊ သက်ဝင်ခြင်းသည်။ အပိလာပနံ၊ မည်၏။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသဒ္ဓါအစရှိသည်တို့၏ ပဒဋ္ဌာန်ကို ဆိုရာ၌လည်း။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ တို့၏။ (ပဒဋ္ဌာနံ၌ စပ်)။ ပသာဒသဒ္ဓါသမ္မပ္ပဓာနသတိပဋ္ဌာနဈာနင်္ဂါနိ၊ ပသာဒ သဒ္ဓါ သမ္မပ္ပဓာန် သတိပဋ္ဌာန် ဈာန်တို့သည်။ ယထာက္ကမံ၊ စွာ။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တေန၊ ဆိုတော်မူသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ အဝတ္ထာဝိသေသဝသေန၊ အခိုက်အတန့်အထူး၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဒဋ္ဌာနဘာဝေါ၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဝါ၊ ကား။ သတိသမာဓီနံ၊ တို့၏။ (ပဒဋ္ဌာန်သို့ သွား)။ ကာယာဒယော၊ ရူပကာယ အစရှိသည်တို့ကို။ သတိပဋ္ဌာနာတိ၊ ဟူ၍။ ဝိတက္ကာဒယော စ၊ တို့ကိုလည်း။ ဈာနာနီတိ၊ ဟူ၍။ ပဒဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။

သံယောဇနီယေသု၊ သံယောဇဉ်၏အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အဿာဒါနုပဿိတာ၊ သာယာသောအားဖြင့် ရှုသည်၏ အဖြစ်သည်။ အဿာဒမနသိကာရော၊ မည်၏။ ပုနဗ္ဘဝဝိရောဟဏာတိ၊ ကား။ ပုနဗ္ဘဝါယ၊ ဘဝသစ်၏ ဖြစ်ခြင်းငှာ။ ဝိရောဟဏာ၊ ထောက်စေခြင်းသည်။ ပုနဗ္ဘဝနိဗ္ဗတ္တနာရဟတာ၊ ဘဝသစ်ကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ ထိုက်သည်၏အဖြစ်သည်။ ဝိပါကဓမ္မတာ၊ အကျိုးပေးခြင်းသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဩပပစ္စယိကနိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏန္တိ၊ ကား။ ဥပပတ္တိဘဝဘာဝေန၊ ဥပပတ္တိဘဝ၏အဖြစ်ဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တနသဘာဝံ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။

နာမကာယရူပကာယသင်္ဃာတလက္ခဏန္တိ၊ ကား။ အရူပရူပကာယာနံ၊ နာမကာယရူပကာယတို့၏။ သမူဟိတဘာဝံ၊ အပေါင်းဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ စက္ခာဒီနံ၊ ကုန်သော။ ဆန္နံ ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့၏။ ဝဝတ္ထိတဘာဝေါ၊ ပိုင်းခြားအပ်သည်၏အဖြစ်သည်။ ဣန္ဒြိယဝဝတ္ထာနံ၊ မည်၏။

ဩပပစ္စယိကန္တိ၊ ကား။ ဥပပတ္တိက္ခန္ဓနိဗ္ဗတ္တကံ၊ ဥပပတ္တိခန္ဓာကို ဖြစ်စေတတ်၏။ ဥပဓီတိ၊ ကား။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောတည်း။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ ပိယဿ၊ ချစ်အပ်သောသူ၏။ မရဏံ၊ ကို။ စိန္တေန္တဿ၊ ကြံသော။ ဗာလဿ၊ အား။ ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ သောကော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မရဏံ၊ ကို။ သောကဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ စေတသော၊ စိတ်၏။ သန္တာပေါ၊ ပူပန်ခြင်းသည်။ ဥဿုက္ကံ၊ မည်၏။ ဩဒဟနန္တိ၊ ကား။ အဝဒဟနံ၊ ပြင်းစွာ ပူလောင်ခြင်းတည်း။

အတ္တနော၊ ၏။ နိဿယဿ၊ မှီရာ၏။ သန္တပနမေဝ၊ ပူပန်ခြင်းလျှင်တည်း။

ဘဝဿာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ သော။ ဘဝံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။” ဣမာနီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဘဝဿ၊ ၏။ အင်္ဂါနိ စ၊ အကြောင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ဘဝသင်္ခါတာနိ၊ ဘဝဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ အင်္ဂါနိ စ၊ အစိတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဘဝင်္ဂါနိ၊ မည်ကုန်၏။

တေသု၊ ထိုဘဝ၏အကြောင်း ဘဝဟုဆိုအပ်သော အစိတ်တို့တွင်။ ကိလေသာ၊ တို့သည်။ ဘဝဿ၊ ၏။ အင်္ဂါနိ၊ အကြောင်းတို့တည်း။ ကမ္မဝိပါကဝဋ္ဋံ၊ ကမ္မဝဋ်ဝိပါကဝဋ်သည်။ ဘဝသင်္ခါတာနိ၊ ကုန်သော။ အင်္ဂါနိ၊ အစိတ်တို့တည်း။ သမဂ္ဂါနီတိ၊ ကား။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံတို့သည်။ ခန္ဓာယတနာဒီနံ၊ တို့၏။ အပရာပရုပ္ပတ္တိသံသရဏံ၊ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်သော အားဖြင့် ကျင်လည်ခြင်းသည်။ အပရာပရုပ္ပတ္တိံ၊ အဆင့်ဆင့်ဖြစ်ခြင်းတည်းဟူသော။ သံသရဏံ၊ ကျင်လည်ခြင်းသည်။ ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ သံသာရော၊ မည်၏။ တဿ၊ ထိုသံသရာ၏။ ပုရိမပုရိမဇာတိနိပ္ဖန္နံ၊ ရှေးရှေးသောဘဝ၌ဖြစ်သော။ ကိလေသာဒိဝဋ္ဋံ၊ ကိလေသာအစရှိသော ဝဋ်သည်။ ကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဘဝေါ သံသာရဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

သမ္ပာပကဟေတုဘာဝံ၊ သမ္မာပကအကြောင်း၏အဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “မဂ္ဂေါ နိရောဓဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ကမ္မဋ္ဌာနောဂါဟကဿ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ သက်ဝင်ခြင်း၏။ ဩတရဏဋ္ဌာနတာယ၊ သက်ရာဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဗဟုဿုတော၊ များသော အ ကြားအမြင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တိတ္ထံ နာမ၊ မည်၏။ (’တရတိ ဩတရတိ ဧတ္ထာတိ တိတ္ထံ’ဟူသော ဝစနတ္ထဖြင့် ဗဟုဿုတပုဂ္ဂိုလ်သည် တိတ္ထမည်၏ဟူလိုသော်)။ တဿ၊ ထိုများသော အကြားအမြင်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သမ္မာပယိရုပါသနာ၊ ကောင်းစွာ ဆည်းကပ်ခြင်းသည်။ တိတ္ထညုတာ၊ မည်၏။ ဓမ္မူပသဉှိတံ၊ တရားနှင့်စပ်သော။ ပါမောဇ္ဇံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ပီတံ နာမ၊ မည်၏။ သဗ္ဗာယဓမ္မဿဝနေန၊ လျောက်ပတ်သော တရားကို ကြားနာခြင်းဖြင့်။ တံ၊ ထိုပါမောဇ္ဇကို။ ဥပ္ပါဒေတွာ၊ ၍။ ကမ္မဋ္ဌာနဿ၊ ကို။ ဝါ၊ ဘာဝနာကို။ ဗြူဟနာ၊ ပွားစေခြင်းသည်။ ပီတညုတာ၊ မည်၏။ ဘာဝနာယ၊ ၏။ ထောကမ္ပိ၊ အတန်ငယ်မျှလည်း။ လယာပတ္တိယာ စ၊ တွန့်တိုခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဥဒ္ဓံပတ္တိယာ စ၊ ဥဒ္ဓစ္စအားဖြင့် ပြန့်လွင့်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဇာနနာ၊ သိခြင်းသည်။ ပတ္တညုတာ၊ မည်၏။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ပဓာနိယင်္ဂေဟိ၊ ပဓာနိယအင်္ဂါတို့နှင့်။ သမာန္နာဂတဿ၊ သော။ အတ္တနော၊ ကို။ ဇာနနာ၊ သည်။ အတ္တညုတာ၊ မည်၏။ တေသု၊ တိတ္ထညုတာအစရှိသည်တို့၌။ ပုရိမာနံ ပုရိမာနံ၊ ရှေးရှေးသော တရားတို့၏။ ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်သော တရား၏။ ပဒဋ္ဌာနဘာဝေါ၊ သည်။ သုဝိညေယျော ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ကတပုညဿေဝ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှုရှိသောသူအားသာလျှင်။ ပတိရူပဒေသဝါသော၊ လျောက်ပတ်သင့်တင့်သော အရပ်၌ နေခြင်းသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ ဣတရဿ၊ ပြုအပ်သော ကောင်းမှုမရှိသော သူအား။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ပုဗ္ဗေ...ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အဓိဋ္ဌာနေန၊ တီရဏပရိညာ၏တည်ရာဖြစ်သော ဉာတပရိညာနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ တရုဏဝိပဿနာ၊ နုသောဝိပဿနာသည်။ ယထာဘူတဉာဏဒဿနံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်စွာ ဖြစ်သော ဉာဏ်အမြင်မည်၏။ နိဗ္ဗိဒါတိ၊ ကား။ ဗလဝဝိပဿနာ၊ အားကြီးသော ဝိပဿနာတည်း။ ဝိရာဂေါတိ၊ ကား။ မဂ္ဂေါ၊ တည်း။ ဝိမုတ္တီတိ၊ ကား။ ဖလံ၊ တည်း။ ဧဝန္တိ၊ ကား။ “တဿာ ဝိပလ္လာသာ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာဒီနံ၊ တို့၏။ ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ပြီ။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤပြအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ အထာပိ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း။ ယော ကောစိ၊ အလုံးစုံသော။ ဥပနိဿယော ဗလဝပစ္စယော၊ အားကြီးသော အကြောင်းသည်လည်းကောင်း။ ယော ကောစိ၊ သော။ အဝသေသပစ္စယော၊ ဥပနိဿယမှကြွင်းသော အကြောင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ သော သဗ္ဗော၊ ထိုအလုံးစုံသော အကြောင်းသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ ကာရဏံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ဧဝံ ယာ ကာစိ ဥပနိသာ ယောဂတော စ ပစ္စယတော စာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပဌန္တိ၊ ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ရွတ်သော ပါဌ်၌။ ဥပနိသာတိ၊ ကား။ ကာရဏံ၊ တည်း။ ယောဂတောတိ၊ ကား။ ယုတ္တိတော၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပစ္စယတောတိ၊ ကား။ ပစ္စယဘာဝမတ္တတော၊ ပစ္စည်း၏အဖြစ်မျှအားဖြင့်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤပဒဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်း၌။ ယံ ပန ဝစနံ၊ ကို။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ န ဝိဘတ္တံ၊ မဝေဖန်အပ်။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

ပဒဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

စာပိုဒ် ၂၃။ တတ္ထ ကတမော လက္ခဏော ဟာရောတိ အာဒိ၊ သည်။ လက္ခဏဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။ တတ္ထ၊ ထိုလက္ခဏဟာရဝိဘင်း၌။ ကိံ လက္ခယတီတိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ လက္ခဏဟာရဿ၊ ၏။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။ “ယေ ဓမ္မာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ လက္ခဏဟာရံ၊ ကို။ သင်္ခေပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ တံ၊ ထိုလက္ခဏဟာရကို။ ဥဒါဟရဏေဟိ၊ ဥဒါဟရုဏ်တို့ဖြင့်။ ဝိဘဇိတုံ၊ ငှာ။ “စက္ခု”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ “ဝဓကဋ္ဌေန ဧကလက္ခဏာ”တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ အနဝဋ္ဌိတဘာဝါဒိနာပိ၊ အမြဲမတည်သည်၏ အဖြစ်အစရှိသောအားဖြင့်လည်း။ ဧကလက္ခဏတာ၊ တူသောလက္ခဏာ ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ အာယတနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတံ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ခန္ဓာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အတီတေ... ဟောဟီ”တိ အာဒိ သုတ္တံ၊ ကို။ အာဘတံ၊ ဆောင်အပ်၏။ ယမကောဝါဒသုတ္တေ ဝဓကဋ္ဌေန ဧကလက္ခဏာ ဝုတ္တာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ တသ္မိံ သုတ္တေ၊ ထိုယမကောဝါဒသုတ်၌။ “ဝဓကံ၊ သူသတ်နှင့်တူသော။ ရူပံ၊ ရုပ်တည်း။ ဝဓကံ၊ သော။ ရူပံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း။ နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အာဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဣမိဿံ ဂါထာယံ၊ ဤယေသဉ္စ သုသမာရဒ္ဓါဟူသော ဂါထာ၌။ ကာယဂတာယ၊ ကာယအစုလျှင် အာရုံရှိသော။ သတိယာ၊ ကို။ ဝုတ္တာယ၊ သော်။ ဝေဒနာဂတာ၊ ဝေဒနာလျှင် အာရုံရှိသော။ သတိ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ စိတ္တဂတာ၊ သော။ သတိ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဓမ္မဂတာ၊ သော။ သတိ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သတိပဋ္ဌာနဘာဝေန၊ သတိပဋ္ဌာန်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဘဝတိ၊ ၏။ (ဘဝန္တိ၊ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ အင်္ဂါသိတတည်း)။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဒိဋ္ဌန္တိ အာဒီနံ၊ ဒိဋ္ဌံအစရှိသော ပုဒ်တို့၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပရတော၊ မှ။ (စတုဗျူဟဟာရကို ယူ)။ ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ ကုန်အံ့။

ကာယေ ကာယာနုပဿီ ဝိဟရာဟီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ကာယေတိ၊ ကား။ ရူပကာယေ၊ ၌။

အဘယ့်ကြောင့် ရူပကာယသည် ကာယမည်သနည်း။ ပုစ္ဆာရှိရကား ‘ရူပကာယော ဟိ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ရူပကာယော၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ အင်္ဂပစ္စင်္ဂါနဉ္စ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏လည်းကောင်း။ ကေသာဒီနဉ္စ၊ ဆံအစရှိသည်တို့၏လည်းကောင်း။ သမူဟဋ္ဌေန၊ အပေါင်းဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။ ဝါ၊ သဘောကြောင့်။ ကာယောတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ သမူဟဋ္ဌေန၊ ကြောင့်။ ကာယောတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ကုစ္ဆိတာနံ၊ စက်ဆုပ်အပ်သော ဆံအစရှိသည်တို့၏။ အာယဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။ ကာယောတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ကုစ္ဆိတာနံ၊ စက်ဆုပ်အပ်ကုန်သော။ ပရမဇေဂုစ္ဆာနံ၊ အလွန်စက်ဆုပ်ဖွယ်ရှိကုန်သော ဆံအစရှိသည်တို့၏။ သော၊ ထိုရူပကာယသည်။ အာယော၊ ဖြစ်ရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိပိ တသ္မာ၊ ကြောင့်လည်း။ ကာယော၊ မည်၏။ အာယောတိ၊ ကား။ ဥပ္ပတ္တိဒေသော၊ ဖြစ်ရာအရပ်တည်း။ တတြ၊ ထိုကာယသဒ္ဒါ၌။ အယံ၊ ကား။ ဝစနတ္ထော၊ တည်း။ တတော၊ ထိုရူပကာယမှ။ အာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာယော၊ မည်၏။ တေ၊ အဘယ်သည်တို့သည်။ အာယန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။ ကုစ္ဆိတာ၊ ကုန်သော။ ကေသာဒယော၊ တို့သည်။ အာယန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကုစ္ဆိတာနံ၊ ကုန်သော။ ကေသာဒီနံ၊ တို့၏။ အာယော၊ ဖြစ်ရာတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာယော၊ မည်၏။

ကာယာနုပဿီတိ၊ ကား။ ကာယံ၊ ရူပကာယကို။ အနုပဿနသီလော၊ အဖန်တလဲလဲရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ကား။ ကာယံ၊ ကို။ အနုပဿမာနော၊ အဖန်တလဲလဲရှုသည်ဖြစ်၍။ (ရှေးနှင့် တဿီလမဟုတ်သည်သာ အထူး)။ “ကာယေ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ကာယာနုပဿီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဒုတိယံ၊ သော။ ကာယဂ္ဂဟဏံ၊ ကာယသဒ္ဒါကို ဆိုခြင်းသည်။ အသမ္မိဿတော၊ မရောယှက်သောအားဖြင့်။ ဝဝတ္ထာနဃနဝိနိဗ္ဘောဂါဒီနံ၊ ပိုင်းခြားခြင်း တစ်ခဲနက်ကို အသီးဝေဖန်ခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းအကျိုးရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ဒဿိတံ၌စပ်)။ ကာယေ၊ ရူပကာယ၌။ ဝေဒနာနုပဿီ ဝါ၊ ဝေဒနာကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်လည်း။ န၊ မဟုတ်။ စိတ္တဓမ္မာနုပဿီ ဝါ၊ စိတ်ဓမ္မကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်လည်း။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်ကား။ ကာယာနုပဿီ ဧဝ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကာယသင်္ခါတေ၊ ရူပကာယဟု ဆိုအပ်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ၌။ ကာယာနုပဿနာကာရဿေဝ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသောအခြင်းအရာကိုသာလျှင်။ ဒဿနေန၊ ပြသဖြင့်။ အသမ္မိဿတော၊ အားဖြင့်။ ဝဝတ္ထာနံ၊ ပိုင်းခြင်းကို။ ဒဿိတံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မရောယှက်သောအားဖြင့် ပိုင်းခြားခြင်းကို ပြပြီ။ ဃနဝိနိဗ္ဘောဂကို အဘယ်သို့ ပြအပ်သနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘တထာ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တထာ၊ ပါး။ ကာယေ၊ ၌။ အင်္ဂပစ္စင်္ဂဝိနိမုတ္တဧကဓမ္မာနုပဿီ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်မှ လွတ်သော တစ်ခုသော တရားကိုမျှ အဖန်တလဲလဲရှုသည်။ န၊ မဟုတ်။ ကေသလောမာဒိ ဝိနိမုတ္တဣတ္ထိပုရိသာနုပဿီပိ၊ ဆံအမွေးအစရှိသည်တို့မှ လွတ်သော မိန်းမယောကျ်ားတို့ကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်လည်း။ န၊ မဟုတ်။ (နာပိ၌ အပိကို နုပဿီမှာ ယှဉ်သည်)။

ဧတ္ထ ကာယေ၊ ၌။ ကေသလောမာဒိတော၊ သော။ ဘူတုပါဒါယသမူဟသင်္ခါတော၊ ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်တို့၏ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ယောပိ ကာယော၊ သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတ္ထပိ၊ ထိုရူပကာယ၌လည်း။ ဘူတုပါဒါယဝိနိမုတ္တဧကဓမ္မာနုပဿီ၊ ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်မှ လွတ်သော တစ်ခုသော တရားကိုမျှ အဖန်တလဲလဲရှုသည်။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ ကား။ ရထသမ္ဘာရာနုပဿကော ဝိယ၊ ရထား၏ အဆောက်အဦကို ရှုသောသူကဲ့သို့။ အင်္ဂပစ္စင်္ဂသမူဟာနုပဿီ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့၏ အပေါင်းကို အဖန်တလဲလဲရှု၏။ နဂရာဝယဝါနုပဿကော ဝိယ၊ ပြာသာဒ်အစရှိသော မြို့၏အစိတ်ကို ရှုသော သူကဲ့သို့။ ကေသလောမာဒိသမူဟာနုပဿီ၊ ဆံအမွေးအစရှိသည်တို့၏အပေါင်းကို အဖန်တလဲလဲရှု၏။ ကဒလိက္ခန္ဓပတ္တဝဋ္ဋိဝိနိဘုဇ္ဇကော ဝိယ စ၊ ငှက်ပျောရွက်ဖူးကို အသီးအသီး ဝေဖန်သော သူကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ရိတ္တမုဋ္ဌိဝိနိဝေဌကော ဝိယ စ၊ အချည်းနှီးသော လက်ဆုပ်ကို ဖြေသောသူကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဘူတုပါဒါယသမူဟာနုပဿီ ဧဝ၊ ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်တို့၏ အပေါင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နာနပ္ပကာရတော၊ အားဖြင့်။ သမူဟဝသေနေဝ၊ အပေါင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ကာယသင်္ခါတဿ၊ သော။ ဝတ္ထုနော၊ ကို။ ဒဿနေန၊ ပြသဖြင့်။ ဃနဝိနိဗ္ဘောဂေါ၊ တစ်ခဲနက်ကို အသီးအသီး ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿိတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ ဧတ္ထ ကာယေ၊ ၌။ ယထာဝုတ္တသမူဟဝိနိမုတ္တော၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသောအပေါင်းမှလွတ်သော။ ကာယော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အညော၊ သော။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဓမ္မော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ န ဒိဿတိ၊ မထင်။ ယထာဝုတ္တဓမ္မသမူဟမတ္တေ ဧဝ ပန၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော တရားအပေါင်းမျှ၌သာလျှင်။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသံ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းကို။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ ပေါရာဏာ၊ ရှေးအဋ္ဌကထာဆရာတို့သည်။ “ယံ ပဿတိ... န မုစ္စတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟု၊ ဆိုကုန်ပြီ။ “ယံ၊ အကြင်မိန်းမယောကျ်ားကို။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအားဖြင့်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ တံ၊ ထိုမိန်းမယောကျ်ားသည်။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်သော ရူပါယတနသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်သော ရူပါယတနသည်။ တံ၊ ထိုမိန်းမယောကျ်ားသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တံ၊ ထိုမိန်းမယောကျ်ားသည်။ ဒိဋ္ဌံ၊ ဆံအစရှိသော ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်တို့၏ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော မြင်အပ်သော တရားသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒိဋ္ဌံ၊ ဆံအစရှိသော ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်တို့၏အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော မြင်အပ်သော တရားသည်။ တံ၊ ထိုမိန်းမယောကျ်ားသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ယံ၊ အကြင်ရူပါယတနကို။ ဝါ၊ အကြင်ဆံအစရှိသော ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်တို့၏အပေါင်းကို။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်၏။ တံ၊ ထိုရူပါယတနကို။ ဝါ၊ ဆံအစရှိသော ဘူတရုပ်ပါဒါရုပ်တို့၏အပေါင်းကို။ ပညာစက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ မုဠှော၊ တွေဝေသည် ဖြစ်၍။ အပဿံ အပဿန္တော၊ မမြင်သောသူကို။ ဗဇ္ဈတေ၊ ကိလေသာဖြင့် နှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ ဗဇ္ဈမာနော၊ ကိလေသာဖြင့် နှောင်ဖွဲ့အပ်သောသူသည်။ န မုစ္စတိ၊ သံသရာမှ မလွတ်”။ ဃနဝိနိဗ္ဘောဂါဒိဒဿနတ္ထန္တိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အာဒိသဒ္ဒေန၊ ဖြင့်။ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ ကထံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ အဘယ်သို့ သိအပ်သနည်းဟူမူကား။ အယံ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဧတသ္မိံ ကာယေ၊ ဤရူပကာယ၌။ ကာယာနုပဿီ ယေဝ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်သာတည်း။ အညဓမ္မာနုပဿီ၊ ရူပကာယမှတစ်ပါးသော သဘောကို အဖန်တလဲလဲရှုသည်။ န၊ မဟုတ်။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အနုဒကဘူတာယပိ၊ ရေမဟုတ်သော်လည်း။ ဝါ၊ လျက်လည်း။ မရီစိယာ၊ တံလျှပ်၌။ ဥဒကာနုပဿိနော၊ ရေဟုရှုကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အနိစ္စဒုက္ခာနတ္တအသုဘဘူတေ ဧဝ၊ အနိစ္စဒုက္ခအနတ္တအသုဘသာ ဖြစ်သော။ ဣမသ္မိံ ကာယေ၊ ၌။ နိစ္စသုခအတ္တသုဘဘာဝါနုပဿီ၊ နိစ္စသုခအတ္တသုဘဟူ၍ ရှုသည်။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ ကား။ ကာယာနုပဿီ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲ ရှု၏။ အနိစ္စဒုက္ခအနတ္တ အသုဘာကာရသမူဟာနုပဿီ၊ အနိစ္စဒုက္ခအနတ္တအသုဘဟူသော အခြင်းအရာအပေါင်းကို အဖန်တလဲလဲ ရှု၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အထ ဝါ၊ ကား။ မဟာသတိပဋ္ဌာနေ၊ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ်၌။ အဿာသပဿာသာဒိစုဏ္ဏိကဇာတအဋ္ဌိကပရိယောသာနော၊ ထွက်သက်ဝင်သက်အစရှိသော မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်ဖြစ်၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်သော အရိုးအဆုံးရှိသော။ ယွာယံ ယော အယံ ကာယော စ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တော၊ ၏။” ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပထဝီကာယံ၊ ပထဝီဓာတ်အပေါင်းကို။ အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ အနုပဿတိ၊ အဖန်တလဲလဲ ရှု၏။ အာပေါကာယံ၊ အာပေါဓာတ်အပေါင်းကို။ တေဇောကာယံ၊ ကို။ ဝါယောကာယံ၊ ကို။ ကေသကာယံ၊ ဆံအပေါင်းကို။ လ။ အဋ္ဌိမိဉ္ဇကာယံ၊ ခြင်ဆီအပေါင်းကို။ အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ အနုပဿတိ၊ ၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ၌။ ယော စ ကာယော၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တော၊ ၏။ သဗ္ဗဿ၊ သော။ တဿ ကာယဿ၊ ထိုရူပကာယအပေါင်း၏။ ဣမသ္မိံယေဝ ကာယေ၊ ဤရူပကာယ၌သာလျှင်။ အနုပဿနတော၊ အဖန်တလဲလဲ ရှုသောကြောင့်။ ဝါ၊ ရှုသောအားဖြင့်။ ကာယေ၊ ရူပကာယ၌။ ကာယနုပဿီ၊ ရူပကာယကို အဖန်တလဲလဲ ရှု၏။ ဣတိ ဧဝမ္ပိ၊ သို့လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤကာယေ ကာယာနုပဿီဟူသော ပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။

အထ ဝါ၊ ကား။ ကာယေ၊ ၌။ အဟန္တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ မမန္တိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဂဟေတဗ္ဗဿ၊ အပ်သော။ ကဿစိ၊ ကို။ အနနုပဿနတော၊ အား။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ကေသလောမာဒိကဿ၊ သော။ တဿ ပန နာနာဓမ္မသမူဟဿ၊ ကို။ အနုပဿနတော၊ သူအား။ ဝါ၊ ခြင်းကြောင့်။ ကေသာဒိဓမ္မသမူဟသင်္ခါတေ၊ သော။ ကာယေ၊ ၌။ ကာယာနုပဿီ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။

ယခုအခါ ခုနစ်ပါးသော အနုပဿနာတို့၏ သရုပ်အားဖြင့်လည်း ကာယာနုပဿနာကို ပြအံ့သောငှာ ‘အပိ စ’အစရှိသည်ကို မိန့်သတည်း။

အပိစ အပရော နယော၊ နည်းတစ်ပါးကို။ မယာ၊ သည်။ ဝုစ္စတေ၊ အပ်၏။” ဣမသ္မိံ ကာယေ၊ ၌။ အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ အနုပဿတိ၊ ၏။ နိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ နော အနုပဿတိ၊ မရှု”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အနုက္ကမေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ၌။ အာဂတနယဿ၊ လာသော နည်းရှိသော။ အာဂတနယဿ၊ လာသောနည်း၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗဿေဝ၊ သော။ အနိစ္စလက္ခဏာဒိကဿ၊ အနိစ္စအစရှိသော လက္ခဏာရှိသော။ အာကာရသမူဟသင်္ခါတဿ၊ အခြင်းအရာအပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ အနိစ္စအစရှိသော အခြင်းအရာအပေါင်း၏ ပရိယာယ်ဖြစ်သော။ ကာယဿ၊ ရူပကာယကို။ အနုပဿနတော၊ ရှုသောကြောင့်။ ဝါ၊ ရှုသောအားဖြင့်။ ကာယေ၊ ၌။ ကာယာနုပဿီ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဝိဟရာဟီတိ၊ ကား။ ဝတ္တာဟိ၊ နေလော့။ အာတာပီတိ၊ ကား။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဘဝေသု၊ တို့၌။ ကိလေသေ၊ တို့ကို။ အာတာပေတိ၊ ပူပန်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာတာပေါ၊ မည်၏။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ သော အာတာပေါ၊ ထိုကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာတာပီ၊ မည်၏။ သမ္ပဇာနောတိ၊ ကား။ သမ္ပဇညသင်္ခါတေန၊ သမ္ပဇညဟု ဆိုအပ်သော။ ဉာဏေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ သတိမာတိ၊ ကား။ ကာယပရိဂ္ဂါဟိကာယ၊ ရူပကာယကို သိမ်းဆည်းတတ်သော။ သတိယာ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ၍။

‘ကာယေ ကာယာနုပဿီ ဝိဟရာ’ဟူ၍ ဆိုက မပြီးကောင်းပါသလော။ အဘယ့်ကြောင့် ‘အာတာပီ သမ္ပဇာနော သတိမာ’ဟူ၍လည်း ဆိုပြန်သနည်းဟု စောဒနာပုစ္ဆာ ရှိရာသောကြောင့် ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘အယံ ပန’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အယံ ပန၊ ဤရဟန်းသည်ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတိယာ၊ ဖြင့်။ အာရမ္မဏံ၊ ကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ အနုပဿတိ၊ ၏။

သတိဖြင့် အာရုံကို မသိမ်းဆည်းဘဲလည်း ရှုခြင်းကိစ္စ မပြီးကောင်းပါသလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘န ဟိ’စသည်ကို ဆိုသော်။

ဟိ၊ စွ။ သတိဝိရဟိတာ၊ သတိမှ ကင်းသော။ အနုပဿနာ၊ ရှုခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “သတိံ စ... ဝဒါမီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ “ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သတိံ စ၊ သတိကို။ သဗ္ဗတ္ထိကံ၊ အလုံးစုံသော တွန့်တိုသော စိတ် ပြန့်လွင့်သော စိတ်၌ အလိုရှိအပ်၏ဟူ၍။ ဝါ၊ တွန့်ခြင်း ပြန့်လွင့်ခြင်းဖြစ်သော အခါ၌ အလုံးစုံ ပွားစေအပ်သော ဗောဇ္ဈင်တို့ကို အလိုရှိကြောင်းဖြစ်သော တရားဟူ၍။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ။ ဟောတော်မူ၏”။ အနာတာပိနော စ၊ လုံ့လမရှိသောသူအားလည်း။ အန္တော သင်္ကောစော၊ အတွင်း၌ တွန့်တိုခြင်းသည်။ အန္တရာယကရော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း၏ အန္တရာယ်ကို ပြုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဘယ်သို့ အန္တရာယ်ပြုသနည်း။ စောဒနာကြောင့် ‘ကမ္မဋ္ဌာနံ န သမ္ပဇ္ဇတိ’ဟု ဆိုပြန်သော်။

ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ သည်။ န သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယေသံ ဓမ္မာနံ၊ အကြင်ဝီရိယပညာသတိတရားတို့၏။ အနုဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ တံ ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ သည်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ ဒဿနတ္ထံ၊ ထိုဝီရိယပညာသတိရားတို့ကို ပြအံ့သောငှာ။ “အာတာပီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဝိနေယျာတိ၊ ကား။ တဒင်္ဂဝိနယေန ဝါ၊ တဒင်္ဂအားဖြင့် ဖျောက်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။ ဝိက္ခမ္ဘနဝိနယေန ဝါ၊ ဝိက္ခမ္ဘနအားဖြင့် ဖျောက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိနယိတွာ၊ ဖျောက်၍။ လောကေတိ၊ ကား။ တသ္မိံယေဝ ကာယေ၊ ထိုရူပကာယ၌သာလျှင်။

သတ္တလောကစသည်သာ လောကမည်ကောင်းသည် မဟုတ်လော။ စုဒ်ရှိရာသောကြောင့် ‘ကာယော ဟိ’စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ကာယော၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ လုဇ္ဇနပလုဇ္ဇနဋ္ဌေန၊ ပျက်တတ်ဖြစ်တတ်သော သဘောကြောင့်။ လောကောတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ အဘိဇ္ဈာဂ္ဂဟဏေန၊ အဘိဇ္ဈာကို ယူသဖြင့်။ ဝါ၊ အဘိဇ္ဈာသဒ္ဒါဖြင့်။ ကာမစ္ဆန္ဒော၊ ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ ဒေါမနဿဂ္ဂဟဏေန၊ ဖြင့်။ ဗျာပါဒေါ၊ ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နီဝရဏေသု၊ တို့တွင်။ ဗလဝဓမ္မဒွယပ္ပဟာနဒဿနေန၊ အားကြီးသော တရားနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းကို ပယ်ခြင်းကို ပြသဖြင့်။ နီဝရဏပ္ပဟာနံ၊ နီဝရဏကို ပယ်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာနဿ၊ ၏။ ပဟာနင်္ဂံ၊ ပယ်အပ်သော အင်္ဂါကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။ “အာတာပီ”တိ အာဒိနာ ပန၊ ဖြင့်ကား။ သမ္ပယောဂင်္ဂံ၊ သမ္ပယောဂအင်္ဂါကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အာတာပီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

‘ဝိနေယျလောကေ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿံ’ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿကို ဖျောက်ခြင်းကိုသာ ဟောသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် ‘ဝိနေယျ... သမာဓိန္ဒြိယ’ဟု ဆိုတော်မူလေသည်ကား မသင့်လေသည်ဟု စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘တတ္ထ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုပါဠိ၌။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာနံ၊ တို့၏။ သမထော၊ သည်။ ဥဇုပဋိပက္ခော၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿဝိနယော၊ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿကို ဖျောက်ခြင်းကို။ ဝုစ္စမာနော၊ ဟောသည်ရှိသော်။ ဝုစ္စမာနော၊ သော။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿဝိနယော၊ သည်။ သမာဓိန္ဒြိယံ၊ ကို။ ဒီပေတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဝိနေယျ၊ လ၊ သမာဓိန္ဒြိယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူလေသတည်း။ ဧကလက္ခဏတ္တာ စတုန္နံ ဣန္ဒြိယာနန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (အတ္ထောသို့ စပ်)။ ဝီရိယပညာသမာဓိန္ဒြိယေဟိ၊ ဝီရိယိန္ဒြေ ပညိန္ဒြေ သမာဓိန္ဒြေတို့ဖြင့်။ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာ နံ၊ သည်။ ဣဇ္ဈတိ ယထာ၊ ပြည့်စုံသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဝေဒနာစိတ္တဓမ္မာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာနာနိပိ၊ ဝေဒနာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် စိတ္တာနုပဿနာ သတိပဋ္ဌာန် ဓမ္မာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်တို့သည်လည်း။ တေဟိ၊ ထိုဝီရိယိန္ဒြေ ပညိန္ဒြေ သမာဓိန္ဒြေတို့ဖြင့်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စတုသတိပဋ္ဌာနသာဓနေ၊ လေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့ကို ပြီးစေခြင်း၌။ ဣမေသံ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဤဝီရိယအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့၏။ သဘာဝဘေဒါဘာဝတော၊ သဘောအပြား မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သမာနလက္ခဏတ္တာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဣတရာနိ သတိပဋ္ဌာနာနိပိ၊ ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်မှတစ်ပါးသော သတိပဋ္ဌာန်တို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တာနိ ဧဝ၊ ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဣဒါနိ၊ ၌။ သတိပဋ္ဌာနေသု၊ တို့ကို။ ဂဟိတေသု၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ သဗ္ဗေသံ၊ ကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဂဟိတဘာဝံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ စတူသု သတိပဋ္ဌာနေသူတိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဗောဓင်္ဂမာတိ၊ ကား။ ဗောဓံ အရိယမဂ္ဂဉာဏံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗောဓင်္ဂမာ၊ မည်ကုန်၏။ ယထာဝုတ္တဿ၊ သော။ ဗောဓဿ၊ အရိယမဂ်၏။ ပက္ခေ၊ အဖို့၌။ ဘဝါ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗောဓိပက္ခိယာ၊ မည်ကုန်၏။ နေယျာနိကလက္ခဏေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ နိမိတ္တတော စ၊ နိစ္စအစရှိသော နိမိတ်မှလည်းကောင်း။ ပဝတ္တတော စ၊ ဝဋ်တရားမှလည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ ထမြောက်ခြင်းသည်။ နိယျာနံ၊ မည်၏။ နိယျာနေ၊ ထွက်မြောက်ခြင်း၌။ နိယုတ္တာ၊ ယှဉ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နေယျာနိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဒေါဝါရိကောတိ ယထာ၊ ဒေါဝါရိကောဟူသကဲ့သို့တည်း။ ဝါ၊ ကား။ နိယျာနသင်္ခါတံ၊ ထွက်မြောက်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အရဟန္တိ၊ ထိုက်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နေယျာနိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ ဧတေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့အား။ နိယျာနံ၊ ထွက်မြောက်ခြင်းတည်းဟူသော။ ပယောဇနံ၊ အကျိုးသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နေယျာနိကာ၊ မည်ကုန်၏။ “နိယျာနိကာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနိယျာနိကာဟူ၍ ရှိသောပါဌ်၌။ ဧတေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့အား။ နိယျာနံ၊ ထွက်မြောက်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိယျာနိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “နိယျာနိယာ”တိပိ၊ လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။ တဿ၊ ထိုနိယျာနိယာဟူသော ပါဌ်၏။ နိယျန္တိ၊ ထွက်မြောက်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိယျာနိယာ၊ မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ နိယျာနိကလက္ခဏေနာတိ၊ ကား။ နိယျာနိကသဘာဝေန၊ ထွက်မြောက်ခြင်း၌ ယှဉ်သော သဘောအားဖြင့်။

ဧဝံ အကုသလာပိ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ ကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ဧကလက္ခဏဘာဝေန၊ တူသောလက္ခဏာ ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အကုသလာပိ ဓမ္မာ၊ တို့ကိုလည်း။ ဧကလက္ခဏဋ္ဌေန၊ တူသောလက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ကထံ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ အဘယ်သို့ ထုတ်အပ်ကုန်သနည်း။ ပဟာနေကဋ္ဌတာဝသေန၊ ပယ်သောအားဖြင့် တူသော တည်ရာရှိသည်၏အဖြစ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ၍။ “ပဟာနံ အဗ္ဘတ္ထံ ဂစ္ဆန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တံ ပဟာနံ၊ ထိုပယ်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “စတူသု သတိပဋ္ဌာနေသူ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကာယာနုပဿနာဒီသု၊ ကုန်သော။ စတူသု သတိပဋ္ဌာနေသု၊ တို့ကို။ ဘာဝိယမာနေသု၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ အသုဘေ သုဘန္တိ အာဒယော၊ ကုန်သော။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာ၊ တို့ကို။ ပဟီယန္တိ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။ ကဗဠီကာရာဟာရာဒယော၊ ကုန်သော။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ အာဟာရာ စ၊ တို့သည်လည်း။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပရိညံ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုအာဟာရတို့ကို။ ပရိဇာနနဿ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပရိဗန္ဓိနော၊ ဘေးရန်ဖြစ်ကုန်သော။ ကာမရာဂါဒယော၊ တို့သည်။ ဗျန္တီကတာ၊ ကင်းခြင်းကို ပြုကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ကသ္မာ၊ ကား။ တေဟိ၊ ထိုဝိပလ္လာသတို့နှင့်။ ပဟာတဗ္ဗဘာဝေန၊ ပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ‘ဥပါဒါနေဟိ အနုဝါဒါနော’အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဧဝံ... ဂစ္ဆန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ အညေန၊ သော။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်ဖြင့်။ လက္ခဏဟာရဿ၊ ၏။ ဥဒါဟရဏာနိ၊ ဥဒါဟရုဏ်တို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယတ္ထ ဝါ ပနာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ယတ္ထာတိ၊ ကား။ ယဿံ ဒေသနာယံ၊ ၌။ ဝါ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဝိကပ္ပနတ္ထော၊ အထူးကြံခြင်းအနက်ရှိ၏။ ပနာတိ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ပဒပူရဏော၊ သော။ နိပါတော၊ တည်း။ ရူပိန္ဒြိယန္တိ၊ ကား။ ရုပ္ပနသဘာဝံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိသော။ အဋ္ဌဝိဓံ၊ သော။ ဣန္ဒြိယံ၊ ကို။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ တဿံ ဒေသနာယံ၊ ၌။ ရူပဓာတူတိ၊ ကား။ ရုပ္ပနသဘာဝါ၊ ကုန်သော။ ဒသဓာတုယော၊ တို့ကို။ ရူပါယတနန္တိ၊ ကား။ ရုပ္ပနသဘာဝံ၊ သော။ ဒသာယတနံ၊ ကို။

ဝဏ္ဏာယတနကိုသာ ယူလေရာသောကြောင့် ‘ရူပီနိ’စသည်ကို မိန့်သော်။

ရူပီနိ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိကုန်သော။ ဒသာယတနာနိ၊ တို့ကို။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ရုပ်ဣန္ဒြေကို ဟောသော ဒေသနာ၌ အဘယ်ကြောင့် ရူပဓာတ် ရူပါယတနဟု ဆိုအပ်သော ဆယ်ပါးသော အာယတနတို့ကို ဟောအပ်လေကုန်သနည်း အမေးရှိရကား ‘ရုပ္ပနလက္ခဏေန’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ရုပ္ပနလက္ခဏေန၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းလက္ခဏာအားဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဣမာနိ၊ ဤဆယ်ပါးသော အာယတနတို့ကို။ ဒေသိတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ တတ္ထ၊ ၌။ သုခိန္ဒြိယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သောမနဿိန္ဒြိယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သုခဝေဒနာသဘာဝေန၊ သုခဝေဒနာသဘောအားဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဒေသိတံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

ဒုက္ခသမုဒယော စ အရိယသစ္စန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ အကုသလဿ၊ သော။ သောမနဿဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (အလုံးစုံသော သောမနဿ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုသည် မဟုတ်ဟူလိုသော်)။ သာသဝကုသလဿ၊ အာသဝေါ၏အာရုံဖြစ်သော။ သောမနဿဿာပိ၊ ၏လည်း။ (သောမနဿကိုလိုက်စေသည်)။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ယုဇ္ဇတိ ဧဝ၊ သင့်သလျှင်ကတည်း။ သဗ္ဗော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ စ၊ ကိုလည်း။ ဒေသိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒေသိတော၊ နည်းဟူမူကား။ အဒုက္ခမသုခါယ၊ အဒုက္ခမသုခဖြစ်သော။ ဝေဒနာယ၊ ၌။ အဝိဇ္ဇနုသယိတတ္တာ၊ အဝိဇ္ဇာကိန်းဝပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပဒေါ စ၊ ကိုလည်း။ ဒေသိတော၊ ၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ “အဒုက္ခမ... အနုသေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “အဒုက္ခမသုခါယ၊ သော။ ဝေဒနာယ၊ ၌။ အဝိဇ္ဇာနုသယော၊ သည်။ အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။

မိမိစကားကို တစ်ပါးသော ပါဠိဖြင့် ပြီးစေပြီး၍ ဤနေတ္တိပါဠိဖြင့် ပြီးစေလိုပြန်ရကား ‘တထာ စ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တထာ စ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း။ “အဒုက္ခမ၊ လ၊ အနုသေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယင်းသို့ ‘အဒုက္ခမသုခါယ ဟိ ဝေဒနာယ အဝိဇ္ဇာ အနုသေတိ’ဟူသော ဧသာ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာကို ဟောသောဒေသနာ၌ အဝိဇ္ဇာ၏ ကိန်းခြင်းကိုသာ မဟောအပ်ကောင်းပါသလော။ အဘယ်သို့ အလုံးစုံသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဟောအပ်သနည်း။ အမေးပုစ္ဆာရှိရကား ‘ဧတေန’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဧတေန၊ ဤ’အဒုက္ခမသုခါယ ဟိ’အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ အဒုက္ခာမသုခဝေဒနာဂ္ဂဟဏေန၊ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာကိုယူသဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ ကို။ ဂဟိတာ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ယင်းသို့ အဝိဇ္ဇာကို ယူအပ်ပါသော် အဝိဇ္ဇာကို ဟော၏ဟုသာ မဆိုကောင်းပါသလော။ အသို့မူ၍ အလုံးစုံသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ဟောအပ်၏ဟု ဆိုသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘သတိ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အဒုက္ခမသုခါယ ဟိ ဝေဒနာယ အဝိဇ္ဇာ အနုသေတိ’သာဆိုက မပြီးကောင်းပါသလော။ အသို့မူ၍ ‘အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ’စသည်ကို ဆိုသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘သတိ စ’ စသည်ကို မိန့်သော်။

အဝိဇ္ဇာဂ္ဂဟဏေ၊ အဝိဇ္ဇာကို ယူခြင်းသည်။ သတိ စ၊ ရှိသော်လည်း။ သဗ္ဗော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ကို။ ဒေသိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သော စာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ စ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဗျတိရေကတ္ထော၊ ဗျတိရေကအနက်ရှိ၏။ ဝါ၊ အနုလောပပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ဟူသော အနက်ကို ဆည်းခြင်းအနက်ရှိ၏။ တေန၊ ထိုစသဒ္ဒါဖြင့်။ သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ သည်။ အနုလောမပဋိလောမဝသေန၊ အားဖြင့်။ ဒုဝိဓော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ ဝက္ခမာနဝိသေသံ၊ ဆိုလေအံ့သော အထူးကို။ ဇောတေတိ၊ ပြ၏။

ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် အဘယ်သည် ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်။ အဘယ်သည် ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပါနည်းဟု အမေးပုစ္ဆာရှိရကား ‘တေသု’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

တေသု၊ ထိုနှစ်ပါးသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တို့တွင်။ ယထာဒဿိတော၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြအပ်ပြီးသော။ (အဝိဇ္ဇာပစ္စယာစသည်ဖြင့် ဆိုပြီးသည်ကို ယူ)။ ‘သရာဂ... ဟာတဗ္ဗော’တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည်။ အနုလောမတော၊ အားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ မည်၏။ အဝိဇ္ဇာယ တွေဝ... အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ယော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ သော ပန ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ သည်ကား။ (ပဋိလောမတောပန၌ ပနသဒ္ဒါကို ‘သော’ဟူသော ပါဌသေသနိယတ်နှင့် ယှဉ်ပေးသည်)။ ပဋိလောမတော၊ အားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ မည် ၏။

အဝိဇ္ဇာယတွေဝ’အစရှိသည်ဖြင့် ဟောအပ်သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်သည် ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် မည်သောဟူ၏။ ‘အဝိဇ္ဇာယတွေဝ’စသည်ဖြင့် ဤဟာရဝိဘင်း၌ မဟောခဲ့။ ယင်းသို့ မဟောသော် ‘တေန... ဝိသေသံ ဇောတေတိ’ဟု ဆိုသော ဆရာစကား မသင့်ခဲ့။ စောဒနာရှိရကား ‘တံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တံ၊ ထိုပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “ဝီတရာဂ... ဟာတဗ္ဗော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေသု၊ တို့တွင်။ အနုလောမတော၊ အားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ သော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပဒေါ၊ ကို။ “သရာဂ... ဟာတဗ္ဗော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ၏။ “အဝိဇ္ဇာယတွေဝ... နိရောဓာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ဝုတ္တော၊ သော။ ပဋိလောမတော၊ အားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ သော။ ယော ပန ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ သည်ကား။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “ဝီတရာဂ... ဟာတဗ္ဗော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ဧကလက္ခဏတာဝိဘာဝနေန၊ တူသောလက္ခဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကို ပြသဖြင့်။ လက္ခဏဟာရယောဇနာယ၊ လက္ခဏဟာရကို ယှဉ်ခြင်း၌။ နယံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဧဝံ ယေ ဓမ္မာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကိစ္စတောတိ၊ ကား။ ပထဝီအာဒီနဉ္စ၊ ပထဝီဓာတ်အစရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဖဿာဒီနဉ္စ၊ ကုန်သော။ ရူပါရူပဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ သန္ဓာရဏသင်္ဃဋ္ဋနာဒိကိစ္စတော၊ ခိုင်ခန့်စေခြင်း ထောက်ပင့်ခြင်း ထိပါးခြင်း အစရှိသော ကိစ္စအားဖြင့်။ ဝါ၊ ကား။ တေသံ တေသံ ပစ္စယဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုသို့သော ပစ္စည်း တရားတို့၏။ တံ တံ ပစ္စယုပ္ပန္နဓမ္မဿ၊ ထိုထိုသို့သော ပစ္စယုပ္ပန်တရားအား။ ပစ္စယဘာဝသင်္ခါတကိစ္စတော၊ ကျေးဇူးပြုသည်၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော ကိစ္စအားဖြင့်။ လက္ခဏတောတိ၊ ကား။ ကက္ခဠဖုသနာဒိသဘာဝတော၊ ကက္ခဠအစရှိသောသဘော ဖုသနအစရှိသော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သာမညတောတိ၊ ကား။ ရုပ္ပနနမနာဒိတော စ၊ ရုပ္ပန နမန အစရှိသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနိစ္စာဒိတော စ၊ အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ခန္ဓာယတနာဒိတော စ၊ အားဖြင့်လည်းကောင်း။ စုတူပပါတတောတိ၊ ကား။ သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဘင်္ဂတော စ၊ ပြောင်းရွေ့ပျက်စီးသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပါဒတော စ၊ ဖြစ်သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။

ထိုနှစ်ပုဒ်ကို ဖွင့်လိုရကား ‘သမာန’စသည်ကို ဆိုသတည်း။

သမာနနိရောဓတော စ၊ တူသောချုပ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သမာနုပ္ပါဒတော စ၊ တူသော ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧတ္ထ စ၊ ဤ’ကိစ္စတော စ’ အစရှိသော ပါဌ်၌လည်း။ သဟစရဏံ၊ တကွဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း။ သမာနဟေတုတာ၊ တူသော အကြောင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနဖလတာ၊ တူသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနဘူမိတာ၊ တူသောဘုံ ရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနဝိသယတာ၊ တူသောအရာရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ သမာနာရမ္မဏတာ၊ တူသောအာရုံရှိသည်၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝမာဒယော၊ ဤသို့အစရှိသည်တို့ကို။ စ သဒ္ဒေန၊ ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ သေသံ၊ သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်သော အနက်ရှိသလျှင်ကတည်း။

၆ စတုဗျူဟဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ

တတ္ထ ကတမော စတုဗျူဟော ဟာရောတိ၊ ဟူသော စကားသည်။ ဝါ၊ အစရှိသော စကားသည်။ (ရှေးကား နိဒဿန၊ နောက်ကား အာဒျတ္ထဣတိ သဒ္ဒါကိုယူ)။ စတုဗျူဟဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။ တတ္ထ၊ ထိုစတုဗျူဟဟာရဝိဘင်း၌။ ဗျဉ္ဇနေန... ဂဝေသိတဗ္ဗောတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ သင်္ခေပေန၊ ဖြင့်။ တာဝ၊ စွာ။ စတုဗျူဟံ၊ စတုဗျူဟဟာရကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ “ဗျဉ္ဇနေနာ”တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဟာရာနံ၊ ဟာရတို့တွင်။ ဣမဿ စတုဗျူဟဟာရဿ၊ ၏။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ ၏။ ဗျဉ္ဇနဝိစယဘာဝတော၊ သဒ္ဒါကို ရွေးချယ်စီစစ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗျဉ္ဇနမုခေနေဝ၊ သဒ္ဒါကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ ဧတေ စတုဗျူဟဟာရပဒတ္ထာ၊ ဤစတုဗျူဟဟာရ၏ ပဒတ္ထတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ နေရုတ္တန္တိ၊ ကား။ နိရုတ္တံ၊ ဝိဂြိုဟ်မည်၏။ (ဣကာရန္တ အာကာရန္တသာ ကွဲသည်ဟူလိုသော်)။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်တည်း။ တစ်နည်း။ နေရုတ္တန္တိ၊ ကား။ နိရုတ္တံ နိဗ္ဗစနံ၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ နိရုတ္တမေဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ နေရုတ္တံ၊ မည်၏။ (ကပစ္စည်းကား သွတ္ထဟူလိုသော်)။

ထိုသို့ကပစ္စည်းသည် သွတ္ထဖြစ်၍ နိရုတ္တသည်ပင် နေရုတ္တမည်သည်၏အဖြစ်ကို ပြီးစေလိုရကား ‘တေနေဝါဟ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တေနေဝ၊ ထိုထိုနိရုတ္တသည်ပင် နေရုတ္တမည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ “ယာ နိရုတ္တိပဒသံဟိတာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ယင်းသို့ဆိုစေကာမူ ထိုပါဠိ၌ ဆိုအပ်သော နိရုတ္တိသည် နေရုတ္တမှတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သော် သာဓကသာဓေတဗ္ဗဆန့်၏ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘တဿတ္ထော... နေရုတ္တံ’ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကား။ ယာ နိရုတ္တိ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤနိရုတ္တိသည်။ နေရုတ္တံ၊ မည်၏။ သာ ပန နိရုတ္တိ၊ သည်ကား။ ကာ၊ အဘယ်နည်း။ ပဒသံဟိတာ၊ ပုဒ်တို့၌ ယှဉ်သော။ သဘာဝနိရုတ္တိ၊ တည်း။ (ဤသို့မေးဦး။ ဤကဲ့သို့သော အရာ၌သဒ္ဒါတူရကား အဝုတ္တနည်းအားဖြင့် ဖြေလေသတည်း)။ ပဒသံဟိတာတိ၊ ကား။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သံဟိတာ ယုတ္တာ၊ ယှဉ်သော သဘာဝနိရုတ္တိတည်း။ လိင်္ဂဝစနကာလသာဓနပုရိသာဒိဝိသေသယောဂေန၊ လိင်ဝုစ်ကာလသာဓနပုရိသ်အစရှိသော အထူးနှင့်ယှဉ်သဖြင့်။ ယော ယော အတ္ထော၊ ကို။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အနက်ကို ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပဝတ္တသဘာဝနိရုတ္တိ၊ ဖြစ်သော သဘာနိရုတ္တိတည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ယံ... ဉာဏ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ယန္တိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ယံဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ ဟေတုအတ္ထေ၊ ၌။ ပဝတ္တော၊ သော။ နိပါတော၊ တည်း။

ပုဒ်လေးပါးတွင် နာမ်ပုဒ်ထင်ဖွယ်ရှိ၍ ဤသို့ဖွင့်သည်။

ကာရဏဘူတာယ၊ သော။ ယာယ နိရုတ္တိယာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဓမ္မာနန္တိ၊ ကား။ ဉေယျဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ နာမသောတိ၊ ကား။ ပထဝီ၊ ပထဝီဓာတ်။ ဖဿော၊ ဖဿ။ ခန္ဓာ၊ ကိုယ်။ ဓာတု၊ ဓာတ်။ တိဿော၊ တိဿ။ ဖုဿော၊ ဖုဿ။ ဣတိ ဧဝမာဒိ နာမဝိသေသေန၊ ဤသို့အစရှိသော အမည်အထူးအားဖြင့်။ ဉာဏံ၊ သိသောဉာဏ်သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ အယံ နိရုတ္တိ၊ သည်။ သဘာဝနိရုတ္တိ နာမ၊ မည်၏။

ပထဝီဖဿအစရှိသော အမည်ဝိသေသနှင့် ကင်း၍လည်း ဉေယျဓမ္မတို့ကို သိကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော စောဒနာရှိရကား ‘ပထဝီတိ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပထဝီတိ ဧဝမာဒိကံ၊ ပထဝီဤသို့ အစရှိသော။ သဒ္ဒံ၊ သဒ္ဒါကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ တတော ပရံ၊ ထိုနောင်မှ။ သင်္ကေတဒွါရေန၊ သင်္ကေတကိုအကြောင်းပြုသဖြင့်။ တဒတ္ထပဋိပတ္တိ၊ ထိုသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို သိခြင်းသည်။ တံတံအနိယတနာမပညတ္တိဂ္ဂဟဏ ဝသေနေဝ၊ ထိုထိုသို့သော အမှတ်မရှိသော နာမပညတ်ကို ယူခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နာမဝိသေသေန၊ ဖြင့်။ ဉာဏံ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ အထ ဝါ၊ ကား။ ပဒသံဟိတာတိ၊ ကား။ ပဒေန၊ နှင့်။ သံဟိတာ၊ ယှဉ်သည်တည်း။

အဘယ့်ကြောင့် ပုဒ်နှင့်ယှဉ်၏ဟု ဆိုသနည်း စောဒနာရှိရကား ‘သာ နာမပညတ္တိပဒေန သံဟိတာ ပဒတ္ထံ ဗောဓေတီတိ ပဒသံဟိတာတိ ဝုတ္တာ’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

သာ နာမပညတ္တိ’ဟု အသို့မူ၍ ဆိုသနည်း။ ပါဠိ၌ နိရုတ္တိဟူ၍သာ ဆိုသည်မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာကြောင့် ‘နိရုတ္တိသင်္ခါတာ’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

နာမပညတ်ကို နိရုတ္တိဟု ဆိုအပ်ပါသည်ဟူလိုသော် နိရုတ္တိဟု ဆိုအပ်သော နာမပညတ်သည် အဘယ့်ကြောင့် ပုဒ်နှင့်ယှဉ်သည်ဖြစ်၍ ပဒတ္ထကို သိစေသနည်း။ မယှဉ်ဘဲလည်း သိစေကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘ပဒတော ဟိ ပဒတ္ထာဝဗောဓော’ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

ယင်းသို့ ပုဒ်ဖြင့် ပဒတ္ထကို သိပါသော် ပဒတ္ထကို သိခြင်းသည် ပုဒ်နှင့် ယှဉ်၏ဟူ၍သာ ဆိုကောင်း၏။ နာမပညတ်သည် ပုဒ်နှင့်ယှဉ်၏ဟု မဆိုကောင်းတကား။ စောဒနာပုစ္ဆာ ရှိသောကြောင့် ‘သော ပနဿ... ဟောတီတိ’ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဒတော၊ ပုဒ်အားဖြင့်။ ပဒတ္ထာဝဗောဓော၊ ပုဒ်၏အနက်ကို သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော ပန၊ ထိုပုဒ်၏အနက်ကိုသိခြင်းသည်ကား။ အဿ၊ ထိုပုဒ်၏။ အတ္ထေ၊ ၌။ ပဝတ္တိနိမိတ္တဘူတာယ၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ပညတ္တိယာ၊ နာမပညတ်ကို။ ဂဟိတာယ ဧဝ၊ ယူအပ်သော်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ ပန ပညတ္တိ၊ သည်။ နိရုတ္တိသင်္ခါတပဒေန၊ နှင့်။ သံဟိတာ၊ ယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ ပဒတ္ထံ၊ ကို။ ဗောဓေတိ၊ သိစေ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဒသံဟိတာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ “ယဒါ ဟိ ဘိက္ခူ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ “ဓမ္မာနံ နာမသော ဉာဏ”န္တိ ပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အတ္ထဿာတိ၊ ကား။ သဒ္ဒါဘိဓေယျဿ၊ သဒ္ဒါသည် ဟောအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ ၏။ နာမံ ဇာနာတီတိ၊ ကား။ နာမပညတ္တိဝသေန၊ ဖြင့်။ အယံ၊ ဤအနက်သည်။ အယံ နာမ၊ ဤအမည်ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နာမံ၊ ကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဓမ္မဿာတိ၊ ကား။ သဘာဝဓမ္မဿ၊ သဘောတရား၏။ တထာ တထာ နံ အဘိနိရောပေတီတိ၊ ကား။ ယော ယော အတ္ထော စ၊ အကြင်အကြင်အနက်ကိုလည်းကောင်း။ ယော ယော ဓမ္မော စ၊ အကြင်အကြင်သဘောတရားကိုလည်းကောင်း။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝေါဟရိတဗ္ဗော၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုအနက် ထိုထိုသဘောတရား ထိုထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။ နံ နာမံ ဝေါဟာရံ၊ ကို။ အဘိနိရောပေတိ၊ ထင်၏။ ဒေသေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧတ္တာဝတာ စ၊ အနက်ကို သိခြင်းအစရှိသော ဤမျှအတိုင်းအရှည်ဖြင့်လည်း။ အယံ ဘိက္ခု၊ ကို။ အတ္ထကုသလော၊ အနက်၌ လိမ္မာ၏။ ယာဝ အနေကာဓိဝစနကုသလော၊ များစွာသော ပညတ်တိုင်အောင် လိမ္မာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။

တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထကုသလောတိ၊ ကား။ ပါဠိအတ္ထေ၊ ပါဠိ၏အနက်၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ဓမ္မကုသလောတိ၊ ကား။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ကုသလော၊ ၏။ ဗျဉ္ဇနကုသလောတိ၊ ကား။ အက္ခရေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဝါကျေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ကုသလော၊ ၏။ နိရုတ္တိကုသလောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗစနေ၊ ဝိဂြိုဟ်၌။ ကုသလော၊ လိမ္မာ၏။ ပုဗ္ဗာပရကုသလောတိ၊ ကား။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ ပုဗ္ဗာပရကုသလော၊ ရှေ့နောက်၌ လိမ္မာ၏။ ဒေသနာကုသလောတိ၊ ကား။ ဓမ္မဿ၊ ကို။ ဒေသနာယ၊ ဟောခြင်း၌။ ကုသလော၊ ၏။ အတီတာဓိဝစနကုသလောတိ၊ ကား။ အတီတပညတ္တိကုသလော၊ အတိတ်ပညတ်၌ လိမ်မာ၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော အနာဂတာဓိဝစနကုသလောအစရှိသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ ဧဝံ... နိရုတ္တာနီတိ၊ ကား။ ယတ္တကာနိ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ သတ္တဝေါဟာရပဒါနိ၊ သတ္တဝါတို့၏ ဝေါဟာရဖြစ်သော ပုဒ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံသော။ တာနိ၊ ထိုသတ္တဝါတို့၏ ဝေါဟာရဖြစ်သော ပုဒ်တို့ကိုလည်း။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ စွာ။ သုတ္တေ၊ ၌။ နိဗ္ဗစနဝသေန၊ ဝိဂြိုဟ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ကာတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ ဝတ္တဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သဗ္ဗာ စ ဇနပဒနိရုတ္တိယောတိ၊ ကား။ သဗ္ဗာ စ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ လောကသမညာယော၊ လူတို့၏အမည်ဝေါဟာရတို့ကို။ ယထာရဟံ၊ စွာ။ ကာတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ဟိ၊ စွ။ “သမညံ နာတိဓာဝေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “သမညံ၊ လူတို့၏အမည် ဝေါဟာရကို။ နာတိဓာဝေယျ၊ လွန်၍မပြေးရာ”။

ထိုထိုသို့သော လောက၏အမည်ဝေါဟာရနှင့် မဆန့်ကျင်သဖြင့်သာလျှင် ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါကို ပြီးစေ၍ နောက်မှ သစ္စာကို သိခြင်းသို့ ရောက်ရကား ‘တထာ ဟိ... ဟောတီတိ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

လူတို့၏အမည်ဝေါဟာရကို ပြုပါသဖြင့် အဘယ်အကျိုး ရှိပါသနည်း။ အမေးပုစ္ဆာရှိရကား ‘တထာ ဟိ’စသည်ကို မိန့်သော်။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ လူတို့၏အမည်ဝေါဟာရကို ပြုသောကြောင့်သာလျှင်။ သမ္မုတိသစ္စမုခေနေဝ၊ သမ္မုတိသစ္စာကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ ပရမတ္ထသစ္စာဓိဂမော၊ ပရမတ္ထသစ္စာကို သိခြင်းသည်။ ဝါ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤကား အဓိပ္ပါယ်တည်း။

အဓိပ္ပာယကဏ္ဍ၌ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာကို မပြုခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ ‘အဓိပ္ပါယကဏ္ဍေ အနုတ္တာနံ နာမ နတ္ထိ’ဟု ဆိုသတည်း။

အဓိပ္ပါယကဏ္ဍေ၊ အဓိပ္ပါယကဏ္ဍ၌။ ဝါ၊ ဒေသကတို့၏ အလိုကိုဆိုသော အပိုင်းအခြား၌။ အနုတ္တာနံ နာမ၊ မပေါ်သောပုဒ် မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ၊

နိဒါနကဏ္ဍေ၊ ၌။ ဣမိနာ ဝတ္ထုနာတိ၊ ကား။ ပုတ္တဂဝါဒိကိတ္တနသင်္ခါတေန၊ သားနွားအစရှိသည်ကို ကြားခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ ဟိ၊ စွ။ ကာရဏံ၊ ကို။ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဝတ္ထုန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ နိဒါနန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော နိဒါန်း၌။ နိဒါနနိဒ္ဓါရဏံ၊ ထုတ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ကာမန္ဓာတိ၊ ကား။ ကိလေသကာမေန၊ ဖြင့်။ အန္ဓာ၊ ကန်းကုန်သော။ ဇာလသဉ္ဆန္နာတိ၊ ကား။ တဏှာဇာလပလိဂုဏ္ဌိတာ၊ တဏှာတည်းဟူသော ကွန်ရက်ဖြင့် မြှေးယှက်ဖုံးလွှမ်းအပ်ကုန်သော။ တဏှာဆဒနဆာဒိတာတိ၊ ကား။ တဏှာသင်္ခါတေန၊ သော။ အန္ဓကာရေန၊ အမိုက်တိုက်ဖြင့်။ ပိဟိတာ၊ ပိတ်အပ်ကုန်သော။ ဗန္ဓနာဗဒ္ဓါတိ၊ ကား။ ကာမဂုဏသင်္ခါတေန၊ သော။ ဗန္ဓနေန၊ အနှောင်အဖွဲ့ဖြင့်။ ဗဒ္ဓါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်ကုန်သော။ “ပမတ္တဗန္ဓနာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ပမာဒေန၊ မေ့လျော့ခြင်းသည်။ ဗဒ္ဓါ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်ကုန်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ပမတ္တဗန္ဓုကား မာရပရိယာယ်)။ ပုဗ္ဗာပရေနာတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗေန ဝါ၊ ရှေးလည်းဖြစ်သော။ အပရေန ဝါ၊ နောက်လည်းဖြစ်သော။ ဒေသနန္တရေန၊ ဒေသနာတစ်ပါးနှင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ယုဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ယောဂံ၊ ယှဉ်ခြင်းသို့။ ဥပေတိ၊ ရောက်သနည်း။ သမေတိ၊ ညီသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ပရိယုဋ္ဌာနေဟိ၏အရတိုင် ပရိယုဋ္ဌာနဓမ္မယူချေသော် ‘ဣမေဟိ ပဒေဟိ’ဟူသော ဝိသေသျနှင့် မတန်ရကား ‘ဣမေဟိ... ဒီပကေဟိ’ဟု ဖွင့်သော်။

ဣမေဟိ ပဒေဟိ ပရိယုဋ္ဌာနေဟီတိ၊ ကား။ တဏှာပရိယုဋ္ဌာနဒီပကေဟိ၊ တဏှာပရိယုဋ္ဌာန်ကို ပြတတ်ကုန်သော။ ယထာဝုတ္တေဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဂါထာပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သာယေဝ တဏှာတိ၊ ကား။ ယာ တဏှာ၊ ကို။ ပုရိမဂါထာယ၊ ၌။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ သာယေဝ တဏှာ၊ ကိုသာလျှင်။ “ယဉ္စာဟာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ ဂါထာနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ အတ္ထသံသန္ဒနေန၊ အနက်ကို နှီးနှောသဖြင့်။ ပုဗ္ဗာပရံ၊ ရှေ့နောက်ဖြစ်သော ဒေသနာအထူးကို။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။ ပယောဂေနာတိ၊ ကား။ သမုဒါစာရေန၊ များစွာ အပြတ်ဖြစ်သဖြင့်။ တသ္မာတိ၊ ကား။ ယတ္ထ သန္တာနေ၊ အကြင်သန္တာန်၌။ သယံ၊ တဏှာဟု ဆိုအပ်သော မိမိသည်။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်၏။ တံ သန္တာနံ၊ ကို။ နိဿရိတုံ၊ ထွက်မြောက်အံ့သောငှာ။ အဒေန္တီ၊ မပေးမူ၍။ နာနာရမ္မဏေဟိ၊ အထူးထူးသောအာရုံတို့သည်။ ပလောဘယမာနာ၊ ဖြားယောင်းအပ်သည်ဖြစ်၍။ ကိလေသေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပရိယာဒါယ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ယူ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကိလေသဝသေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိယုဋ္ဌာနဝသေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ တဏှာ၊ ကို။ ဗန္ဓနံ၊ အနှောင်အဖွဲ့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။

သံသာရေ၊ ၌။ စိရံ၊ မြင့်ရှည်စွာ။ ပပဉ္စေန္တိ ဌပေန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပပဉ္စာ၊ မည်ကုန်၏။ ဧတာဟိ၊ ဤအနုသသယတို့ဖြင့်။ တိဋ္ဌန္တိ၊ ဝဋ်၌တည်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဌိတိ၊ မည်၏။ ဗန္ဓနဋ္ဌေန၊ နှောင်ဖွဲ့တတ်သော သဘောကြောင့်။ သန္ဒာနံ ဝိယ၊ ပင့်ကူချည်ကဲ့သို့။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သန္ဒာနံ၊ မည်၏။ နိဗ္ဗာနနဂရပ္ပဝေသဿ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော မြို့သို့ ဝင်ခြင်းကို။ ပဋိသေဓနတော၊ တားမြစ်တတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပလိဃံ ဝိယ၊ တံခါးကျည်ကဲ့သို့။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပလိဃံ၊ မည်၏။ အနဝသေသတဏှာပဟာနေန၊ အကြွင်းမရှိသော တဏှာကို ပယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိတ္တဏှော၊ မည်၏။ အတ္တဟိတပရဟိတာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣဓလောကပရလောကာနဉ္စ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက တမလွန်လောကကိုလည်းကောင်း။ မုနနတော စ၊ သိတတ်သောကြောင့်။ မုနိ၊ မည်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဂါထာယ၊ ၏။ ပဒတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ပပဉ္စာဒိအတ္ထော ပန၊ ပပဉ္စအစရှိသည်တို့၏ အရဖြစ်သော အနက်ကိုကား။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ဝိဘတ္တော ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အမှေဟိ၊ တို့သည်။ န ဝုတ္တော၊ မဆိုအပ်ပါသတည်း။ (ဤသို့ပေး)။

ပါဠိ၌ ယော ဧတံ သဗ္ဗံ သမတိက္ကန္တော အယံ ဝုစ္စတိ နိတ္တိဏှောဟူ၍သာ ဆိုခဲ့၏။ နိပ္ပပဉ္ဆော ဣတိ နိဋ္ဌိတိ ဣတိ နိဿန္ဒာနော ဣတိ နိပလိဃော ဣတိ’ဟူ၍လည်း ဆိုကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလောဟု စောဒနာရှိရာသည်ကို မြင်၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘တတ္ထ’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တတ္ထ၊ ထိုပပဉ္စအစရှိသော တရားတို့တွင်။ ယဿ မုနိနော၊ အကြင်အသေခမုနိအား။ ဧတေ ပပဉ္စာဒယော၊ ထိုပပဉ္စအစရှိသော တရားတို့သည်။ အဗ္ဘတ္ထံ၊ ချုပ်ခြင်းကင်းခြင်းသို့။ ဂတာ၊ ရောက်ကုန်၏။ တဿ မုနိနော၊ အား။ တဏှာယ၊ ၏။ လေသောပိ၊ အမြွက်မျှသည်လည်း။ န ဘဝတိ၊ မဖြစ်။ တေန၊ ကြောင့်။ “ယော... နိတ္တဏှော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ပရိယုဋ္ဌာနန္တိ၊ ကား။ “တဏှာယ ပရိယုဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ တဏှာဝိစရိတာနိ၊ တဏှာဝိစရိုက်တို့တည်း။ သင်္ခါရာတိ၊ ကား။ “တဒဘိသင်္ခတာ သင်္ခါရာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သော။ တဏှာဒိဋ္ဌိမာနဟေတုကာ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိမာနလျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့တည်း။ တေ ပန၊ ထိုတဏှာဝိစရိုက်သင်္ခါရတို့သည်ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတ္တသု ဇဝနစေတနာသု၊ ခုနစ်ချက်သော ဇောစေတနာတို့တွင်။ ပဌမစေတနာ၊ ပဌမဇောစေတနာသည်။ ပစ္စယသမဝါယေ၊ အကြောင်း၏ ညီညွတ်ခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ ဣမသ္မိံယေဝ အတ္တဘာဝေ၊ ဤကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။ ဖလံ၊ ကို။ ဒေတိ၊ ၏။ မစ္ဆိမစေတနာ၊ အဆုံးဖြစ်သော သတ္တမဇောစေတနာသည်။ အနန္တရေ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော။ အတ္တဘာဝေ၊ ၌။ ဖလံ၊ ကို။ ဒေတိ၊ ၏။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ပါးသော ပဌမဇောစေတနာ သတ္တမဇောစေတနာတို့၏။ ဝေမဇ္ဈစေတနာ၊ အလယ်ဇောစေတနာသည်။ ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသော အဖြစ်၌။ ဖလံ၊ ကို။ ဒေတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိပစ္စနောကာသဝသေန၊ အကျိုးပေးရာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယာ ဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယင်းသို့ဆိုသော် စေတနာကိုသာ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယအစရှိသည်ဖြင့် ဆိုတန်စေ။ တဏှာကို အသို့မူ၍ ‘ဧဝံ တဏှာ တိဝိဓံ ဖလံ ဒေတိ’ဟု ဆိုဘိသနည်း။ စောဒနာရှိလေရကား ‘ယသ္မာ ပန’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ တံတံစေတနာသမ္ပယုတ္တာ၊ ထိုထိုသို့သော စေတနာနှင့် ယှဉ်သော။ တဏှာပိ၊ သည်လည်း။ စေတနာ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယာဒိဝသေန၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ တိဓာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဧဝံ... ဒေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပုဗ္ဗာပရေန ယုဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗံ ပုရိမံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။ သင်္ခါရာနံ၊ တို့၏။ ယံ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယတာဒိ ဝစနံ၊ အကြင်ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယအဖြစ်အစရှိသည်ကို ဆိုသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ အပရေန၊ နောက်ဖြစ်သော။ ကမ္မဿ၊ ၏။ ဣမိနာ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယတာဒိဝစနေန၊ ဤဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယအဖြစ်အစရှိသည်ကို ဆိုသောစကားနှင့်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်၏။ ဂင်္ဂေါဒကံ၊ ဂင်္ဂါရေသည်။ ယမုနောဒကေန၊ ယမုနာရေနှင့်။ သံသန္ဒတိ ဝိယ၊ နှီးနှောသကဲ့သို့။ သမေတိ ဝိယ၊ ညီသကဲ့သို့။ သံသန္ဒတိ၊ ၏။ သမေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

သင်္ခါရာ ဒဿနဗလေနာတိ၊ ကား။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ္တေသု စ၊ ဒိဋ္ဌိဂတသမ္ပယုတ်စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့၌လည်းကောင်း။ ဝိစိကိစ္ဆာသမ္ပယုတ္တေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ စိတ္တုပ္ပါဒေသု၊ တို့၌။ သင်္ခါရာ၊ တို့ကို။ ပဌမမဂ္ဂပညာဗလေန၊ ပဌမမဂ်ပညာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆတ္တိံသ... ဗလေနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ပဌမမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ပဟီနာဝသေသဝသေန၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်မှကြွင်းသော တဏှာဝိစရိုက်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော တဏှာဝိစရိုက်တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ န ဝုတ္တံ၊ အပ်။

အနုဗန္ဓောတိ၊ ကား။ တဏှာဒီနံ၊ တို့၏။ အနုပ္ပဗန္ဓေန၊ အစဉ်မပြတ်လိုက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ ယော စာပိ ပပဉ္စောတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ (သံသန္ဒေတိ၌စပ်)။ “ပပဉ္စေတီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ (ဝုတ္တံတွင် စပ်)။ (ဤပါဌ်ကားအချို့စာမရှိ။ ရှိသည်သာကောင်း၏)။ ဝုတ္တံ၊ သော။ သုတ္တဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ရာဓသုတ္တဉ္စ၊ ရာဓသုတ်ကိုလည်းကောင်း။ သံသန္ဒေတိ၊ နှီးနှော၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။” ဣဒံ ဧကတ္ထ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ ယဒိပိ ဧကံ၊ အကယ်၍ကား တူ၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ သော်လည်း။ ဒေသနာယ၊ ၏။ ဝိသေသော၊ သည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အပိစာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဧဝန္တိ၊ ကား။ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အပြားအားဖြင့်။ သုတ္တေနာတိ၊ ကား။ သံဝဏ္ဏိယမာနေန၊ ဖွင့်အပ်သော။ သုတ္တေန၊ နှင့်။ သုတ္တန္တိ၊ ကား။ သုတ္တန္တရံ၊ သုတ်တစ်ပါးကို။ သံသန္ဒယိတွာတိ၊ ကား။ ဝိမိဿိတွာ၊ ၍။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ အဘိန္နံ၊ မပြားသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ သဒ္ဓိံ ယောဇယိတွာတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗေန၊ သော။ သုတ္တေန ဝါ၊ နှင့်လည်းကောင်း။ အပရေန၊ သော။ သုတ္တေန ဝါ၊ နှင့်လည်းကောင်း။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ သမ္ဗန္ဓံ၊ တစ်စပ်တည်း။ ယောဇေတွာ၊ ၍။ ဝုတ္တမေဝ၊ သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပါကဋံ၊ စွာ။ ကရောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုသို့ပြုသဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုတ္တန္တရဒဿနေန၊ သုတ်တစ်ပါးကို ပြသဖြင့်။ ဝိတ္ထာရိတော၊ ချဲ့အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကေဝလံ၊ သက်သက်။ သုတ္တန္တရသံသန္ဒနမေဝ၊ သုတ်တစ်ပါးနှင့်နှီးနှောခြင်းသည်သာလျှင်။ ပုဗ္ဗာပရသန္ဓိ၊ မည်သည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အထ ခေါ၊ ကား။ အညောပိ၊ တစ်ပါးသော။ ပုဗ္ဗာပရသန္ဓိသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သော စာယ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထသန္ဓီတိ၊ ကား။ ကိရိယာကာရကာဒိဝသေန၊ ကိရိယာကာရကအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အတ္ထဿ၊ ၏။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းတည်း။

ကိရိယာကာရကအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် အနက်တို့၏ အချင်းချင်း ငဲ့ခြင်းသည်သာ အတ္ထသန္ဓိမည်သည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ့်ကြောင့် ‘အတ္ထသန္ဓိသပဒါနံ’အစရှိသည်ကို ဆိုဘိသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘သော ပန’စသည်ကို ဆိုသတည်း။

အဘယ့်ကြောင့် အတ္ထပဒခြောက်ပါးတို့၏သာ သမ္ဗန္ဓဖြစ်ကောင်းအံ့နည်း။ ပိဋကတ်၌ အနက်သည် အနန္တအပရိမာဏမဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား ‘သဗ္ဗဿာပိ ပဒတ္ထဿ တဒဝရောဓတော’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ခြောက်ပါးသော အတ္ထပဒတို့၏ သမ္ဗန္ဓဖြစ်ပါသော် ‘အတ္ထသန္ဓိသပဒါနံ သမ္ဗန္ဓော သင်္ကာသနာယ’ စသည်ဖြင့်သာ ဆိုကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ အသို့မူ၍။ ‘ဆပဒါနိ သင်္ကာသနာ’စသည်ဖြင့် ဆိုဘိသနည်း။ အမေးပုစ္ဆာရှိရကား ‘သမဣန္ဓေစ နာမ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

သော ပန၊ ထိုအနက်၏ စပ်ခြင်းသည်ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗဿာပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပဒတ္ထဿ၊ ၏။ တဒဝရောဓတော၊ ထိုခြောက်ပါးသော အတ္ထပဒတို့၌ဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သင်္ကာသနာဒီနံ၊ ကုန်သော။ ဆန္နံ၊ ကုန်သော။ အတ္ထာပဒါနံယေဝ၊ တို့၏သာလျှင်။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သမ္ဗန္ဓော စ နာမ၊ စပ်ခြင်းမည်သည်လည်း။ ကောစိ၊ သော။ အတ္ထော၊ အနက်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အတ္ထသန္ဓိ ဆပ္ပဒါနီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဗျဉ္ဇနသန္ဓီတိ၊ ကား။ ပဒဿ၊ ၏။ ပဒန္တရေန၊ ပုဒ်တစ်ပါးနှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ တည်း။ ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ သော။ ဆဟိ ဗျဉ္ဇနပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အသင်္ဂဟိတံ၊ သော။ နာမာဒိပဒံ နာမ၊ နာမ်အစရှိသော ပုဒ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဗျဉ္ဇနသန္ဓိ ဆပ္ပဒါနီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဒေသနာသန္ဓီတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တဒေသနန္တရေန၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော ဒေသနာတစ်ပါးနှင့်။ ဒေသနာယ၊ ကို။ သံသန္ဒနံ၊ တည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဒေသနာ သန္ဓိ၌။ န စ ပထဝိံ နိဿာယာတိ၊ ကား။ ဝိသယသင်္ခါတံ၊ အာရုံဟု ဆိုအပ်သော။ ပထဝိံ၊ ပထဝီဓာတ်ကို။ နိဿယံ၊ မှီရာကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပထဝိံ၊ ကို။ အာလမ္ဗိတွာ၊ အာရုံပြု၍။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဈာယီတိ၊ ကား။ ဖလသမာပတ္တိဈာနေန၊ ဖြင့်။ ဈာယီ၊ ဈာန်ဝင်စားခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဟိ၊ စွ။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ သဗ္ဗသင်္ခါရနိဿဋံ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတရားတို့မှ ထွက်မြောက်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ အာလမ္ဗိတွာ၊ ၍။ သမာပဇ္ဇနဝသေန၊ ဖလသမာပတ်ကို ဝင်စားသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဈာယတိ၊ ဈာန်ဝင်စား၏။ ပထဝိံ၊ ကို။ နိဿာယ၊ ၍။ န ဈာယတိ၊ ဈာန်မဝင်စား။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တော၊ ၏။ သေသပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ပင်တည်း။ ဧတ္ထ၊ ၌။ စတူဟိ၊ ကုန်သော။ မဟာဘူတေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ရူပပ္ပဋိဗဒ္ဓဝုတ္တိတာယ၊ ရုပ်နှင့်စပ်၍ ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗော၊ သော။ ကာမဘဝေါ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ရူပဘဝေါ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဂဟိတာ၊ ၏။

အရူပဘဝကား လွတ်လေတော့မည်လော။ စုဒ်ရှိရကား ‘အရူပဘဝေါ ပန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

မှတ်ချက်။ န စ အာကာသာနဉ္စယတနံ စသည်ဖြင့် သရုပ်အားဖြင့်ပင် ယူအပ်ပြီဟူလိုသော်။

အရူပဘဝေါ ပန၊ ကိုကား။ သရူပေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဂဟိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ သဗ္ဗံ လောကံ၊ ကို။ ပရိယာဒိယိတွာ၊ ကုန်စေ၍။ အညေနပိ၊ သော။ ပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ တံ၊ ထိုလောကကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “န စ ဣမံ လောက”န္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

လောကသည် အများဖြစ်လျက် အဘယ်သို့ ‘န စ ဣမံ လောကံ’စသော ပါဌ်ဖြင့် အလုံးစုံ အကုန်ပြုနိုင်အံ့နည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘သဗ္ဗော ဟိ’အစရှိသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ သဗ္ဗော၊ သော။ လောကော၊ သည်။ ဣဓလောကော စ၊ လည်းကောင်း။ ပရလောကော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေဝ ကောဋ္ဌာသာ၊ နှစ်ခုတို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

ယင်းသို့ ဣဓလောက ပရလောကအားဖြင့် နှစ်ပါးသာ ဖြစ်သည်ရှိသော် ‘ယမိဒံ ဥဘယန္တရေန’အစရှိသည်ဖြင့် ဆိုစရာလောက မရှိပြီတကား။ ယင်းသို့ မရှိဘဲလျက် အသို့မူ၍ ‘ယမိဒံ ဥဘယမန္တရေန’ဟု ဆိုဘိသနည်း စောဒနာရှိရကား ‘ယသ္မာ ပန’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။” ဣဓ လောကော”တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဘူတော၊ မျက်မှောက်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ သတ္တသန္တာနော၊ သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ “ပရလောကော”တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ ဘဝန္တရသင်္ခေပဂတော၊ ဘဝတစ်ပါးဟူသော အရေအတွက်သို့ ရောက်သော။ သတ္တသန္တာနော၊ သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တဒုဘယဝိနိမုတ္တော၊ ထိုနှစ်ပါးသော သတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်မှ လွတ်သော။ အနိန္ဒြိယဗဒ္ဓေါ၊ ဣန္ဒြေနှင့် မစပ်သော။ ရူပသန္တာနော၊ ရုပ်အစဉ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ ရူပသန္တာနံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “ယမိဒံ ဥဘယမန္တရေနာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယေ ပန၊ အကြင်သူတို့သည်ကား။ “ဥဘယမန္တရေနာ”တိ ဝစနံ၊ ဥဘယမန္တရေနဟူသော စကားကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ အန္တရာဘဝံ၊ အကြားဖြစ်သော ဘဝကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ တံ၊ ထိုသို့ အလိုရှိခြင်းသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှား၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အန္တရာဘဝေါ၊ အကြားဖြစ်သော ဘဝကို။ အဘိဓမ္မေ၊ ၌။ ပဋိက္ခိတ္တော၊ ပယ်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မိစ္ဆာ၊ ၏။ ဒိဋ္ဌန္တိ၊ ကား။ ရူပါယတနံ၊ တည်း။ သုတန္တိ၊ ကား။ သဒ္ဒါယတနံ၊ တည်း။ မုတန္တိ၊ ကား။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ ဂဟေတဗ္ဗတော၊ ကြောင့်။ ဂန္ဓာယတနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ရသာယတနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ မုတံ၊ မည်၏။ ဝိညာတန္တိ၊ ကား။ အဝသိဋ္ဌံ၊ ကြွင်းသော။ ဓမ္မာရမ္မဏပရိယာပန္နရူပံ၊ ဓမ္မာယတန၌ အကျုံးဝင်သော ရုပ်တည်း။ (အာပေါဓာတ် အာကာသဓာတ် လက္ခဏရုပ် ဆဋ္ဌကကိုယူ)။ ပတ္တန္တိ၊ ကား။ ပရိယေသိတွာ ဝါ၊ ရှာ၍လည်းကောင်း။ အပရိယေသိတွာ ဝါ၊ ၍လည်းကောင်း။ ပတ္တံ၊ ရောက်အပ်သော ရုပ်တည်း။ ပရိယေသိတန္တိ၊ ကား။ ပတ္တံ ဝါ၊ ရအပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ ရောက်အပ်သည်လည်းဖြစ်သော။ အပ္ပတ္တံ ဝါ၊ သော။ ပရိယေသိတံ၊ ရှာမှီးအပ်သော ရုပ်တည်း။ ဝိတက္ကိတံ ဝိစာရိတန္တိ၊ ကား။ ဝိတက္ကနဝသေန စ၊ ကြံခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုမဇ္ဇနဝသေန စ၊ သုံးသပ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အာလမ္ဗိတံ၊ အာရုံပြုအပ်သည်။ မနသာနုစိန္တိတန္တိ၊ ကား။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ အနု အနု စိန္တိတံ၊ အဖန်တလဲလဲ ကြံအပ်သော ရုပ်တည်း။ အယံ ... ဈာယန္တောတိ၊ ကား။ ဖလသမာပတ္တိဈာနေန၊ ဖြင့်။ ဈာယန္တော၊ ဈာန်ဝင်စားသော။ အယံ ခီဏာသဝေါ၊ သည်။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေး၌သာလျှင်။ တဏှာဒိဋ္ဌိနိဿယာနံ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော မှီရာတို့၏။ သုဋ္ဌု၊ စွာ။ ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဒေဝကေ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကေ၊ ၌။ လ။ သဒေဝမနုဿာယ၊ နတ်လူနှင့်တကွသော။ ပဇာယ၊ ၌။ ယတ္ထ ကတ္ထစိပိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော လောက၌လည်း။ အနိဿိတေန၊ မမှီသော။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ ဈာယတိ နာမ၊ ဈာန်ဝင်စားသည် မည်၏။ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ လောကေ၊ ၌။ ကေနစိပိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူမျှလည်း။ “အယံ၊ ဤသူသည်။ ဣဒံ နာမ၊ မည်သော လောကကို။ နိဿာယ၊ ၍။ ဈာယတိ၊ ၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ န ဉာယတိ၊ မသိအပ်။ ဟိ၊ စွ။ “နမော တေ ... ဈာယသီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ “ပုရိသာဇည၊ ယောကျ်ားအာဇာနည်။ တေ၊ အား။ နမော၊ ရှိခိုး၏။ ပုရိသုတ္တမ၊ ယောကျ်ားမြတ်။ တေ၊ အား။ နမော၊ ၏။ ယဿ တေ၊ အကြင်သင်၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ နာဘိဇာနာမိ၊ ငါ မသိ။ တွံ၊ သည်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ နိဿာယ၊ ၍။ ဈာယသိ၊ ဈာန်ဝင်စားသနည်း”။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ခီဏာသဝစိတ္တဿ၊ ရဟန္တာစိတ်၏။ ကတ္ထစိပိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော လောက၌လည်း။ အနိဿိတဘာဝံ၊ မမှီသည်၏အဖြစ်ကို။ ဂေါဓိကသုတ္တေန စ၊ ဂေါဓိကသုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝက္ကလိသုတ္တေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်ရှားပြအံ့သောငှာ။ “ယထာ မာရော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဝိညာဏံ သမနွေသန္တောတိ၊ ကား။ ပရိနိဗ္ဗာနတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်မှ။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌ ဖြစ်သော။ ဝိညာဏံ၊ ကို။ ပရိယေသန္တော၊ ရှာသည်ရှိသော်။ “ပပဉ္စာတီတော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အဒဿနဿ၊ မမြင်ခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ အာဟ၊ ၏။ အနိဿိတစိတ္တာ န ဉာယန္တိ ဈာယမာနာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ကေဝလံ၊ သက်။ အနုပါဒိသေသာယ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာကဋတ္တာရုပ်တို့၏ အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ ငြိမ်းခြင်းသဘောဖြစ်သဖြင့်။ ခီဏာသဝဿ၊ ၏။ စိတ္တဂတိံ၊ စိတ်၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ မာရာဒယော၊ မာရ် အစရှိသည်တို့သည်။ န ဇာနန္တိ၊ ကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်သေး။ အပိ စ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ သဥပါဒိသေသာယပိ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာကဋတ္တာရုပ်တို့၏ အကြွင်းရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာပိ၊ ငြိမ်းခြင်းသဘောဖြစ်သဖြင့်လည်း။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ တံ၊ ထိုစိတ်၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ န ဇာနန္တိ၊ ကုန်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အယံ ဒေသနာသန္ဓီတိ၊ ကား။ ဂေါဓိကသုတ္တဝက္ကလိသုတ္တာနံ၊ တို့၏။ အညမညအတ္ထသံသန္ဒနာ ဝိယ၊ အချင်းချင်း အနက်၏ နှီးနှောခြင်းကဲ့သို့။ သုတ္တန္တာနံ၊ သုတ်တို့၏။ အညမညအတ္ထသံသန္ဒနာ၊ သည်။ ဒေသနာသန္ဓိ နာမ၊ မည်၏။

နိဒ္ဒေသသန္ဓီတိ၊ ကား။ နိဒ္ဒေသဿ၊ နောက်ဖြစ်သော နိဒ္ဒေသ၏။ သန္ဓိ၊ ရှေးနိဒ္ဒေသနှင့် စပ်ခြင်းသည်။ နိဒ္ဒေသသန္ဓိ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ နိဒ္ဒေသေန၊ ရှေးနိဒ္ဒေသနှင့်။ သန္ဓိ၊ နောက်နိဒ္ဒေသ၏ စပ်ခြင်းသည်။ နိဒ္ဒေသသန္ဓိ၊ မည်၏။

ထိုကိုဖွင့်အံ့သောငှာ ‘ပုရိမေန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

သုတ္တဿ၊ ၏။ ပုရိမေန၊ သော။ နိဒ္ဒေသေန၊ နှင့်။ တဿေဝ၊ ထိုသုတ်၏သာလျှင်။ ပစ္ဆိမဿ၊ သော။ နိဒ္ဒေသဿ၊ ၏။ သမ္ဗန္ဓံ၊ စပ်ခြင်းတည်း။ ဝါ၊ ကား။ ပစ္ဆိမေန၊ သော။ (နိဒ္ဒေသေန လိုက်စေသည်)။ ပုရိမဿ၊ သော။ နိဒ္ဒေသဿ၊ ၏။ (ဤလည်းအလိုက်။ သမ္ဗန္ဓနံ ထည့်)။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

နိဿိတစိတ္တာ’ စသည်ကို အဘယ်အလို့ငှာ ဆိုလေသနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ‘တံ ဒဿေတုံ နိဿိတစိတ္တာတိ အာဒိ ဝုတ္တံ’ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့သော ‘အနိဿိတစိတ္တာ’ စသည်ကို ရှေးဦးစွာ ဆိုပါလော။ အသို့မူ၍ ‘နိဿိတစိတ္တာ’ စသည်ကို ဆိုဘိသနည်းဟု ပုစ္ဆာရှိပြန်သောကြောင့် ‘ယသ္မာ ... တသ္မာ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တံ၊ ထိုနိဒ္ဒေသသန္ဓိကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ (ဝုတ္တံ၌ စပ်)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ ပဌမံ၊ စွာ။ ဝဋ္ဋံ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ပစ္ဆာ၊ မှ။ ဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်ကင်းခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “နိဿတစိတ္တာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဧတေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့အား။ နိဿိတံ၊ မှီသော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိဿိတစိတ္တာ၊ မည်ကုန်၏။ ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနာယ၊ ပုဂ္ဂိုလ်လျှင် တည်ရာရှိသော။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာအားဖြင့်။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ (ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနာယ ကား လိုက်စေသည်)။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်အရပ်တို့၌။ နိဿိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိဿိတစိတ္တာ၊ မည်ကုန်၏။ နိဿိတစိတ္တဝန္တော၊ မှီသော စိတ်ရှိကုန်သော။ တဏှာဒိဋ္ဌိနိဿယဝသေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော မှီရာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တာ၊ ကုန်သော။ သုတ္တပဒေသာ၊ သုတ်အရပ်တို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဧတ္ထ၊ ဤစတုဗျူဟဟာရဝိဘင်း၌။ သဗ္ဗံ၊ သော။ သေသံ၊ သည်။ ပါကဋမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

စတုဗျူဟဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ စတုဗျူဟဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၇။ အာဝဋ္ဋဟာရဝိဘင်း အဖွင့်

စာပိုဒ် ၂၉။ တတ္ထ ... ဟာရောတိ၊ အစရှိသော စကားသည်။ အာဝဋ္ဋဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ တည်း။ (ဤကား သမုဒါယတ္ထတည်း)။

သမုဒါယတ္ထကို ဆိုပြီ။ အဝယဝတ္ထကိုကား မဆိုပြီလော။ စုဒ်ရှိကား ‘တတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုအာဝဋ္ဋဟာရဝိဘင်း၌။ အဝယဝတ္ထော၊ အစိတ်ဖြစ်သော အနက်ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ (သိအပ်)၏။ အာရမ္ဘထာတိ၊ (အာရမ္ဘထ ဟူသည်)ကား။ အာရမ္ဘဓာတုသင်္ခါတံ၊ အာရမ္ဘဓာတ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝီရိယံ၊ (ဝီရိယ)ကို။ ကရောထ၊ (ပြု)ကုန်လော့။ နိက္ကမထာတိ၊ (နိက္ကမထ ဟူသည်)ကား။ ကောသဇ္ဇပက္ခတော၊ ပျင်းခြင်းအဖို့မှ။ နိက္ခန္တတ္တာ၊ ထွက်မြောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိက္ကမဓာတုသင်္ခါတံ၊ နိက္ကမဓာတ်ဟု ဆိုအပ်သော။ တဒုတ္တရိဝီရိယံ၊ ထိုရှေးဝီရိယထက် လွန်သော ဝီရိယကို။ ကရောထ၊ (ပြု)ကုန်လော့။ ယုဉ္ဇထ ဗုဒ္ဓသာသနေတိ၊ (ယုဉ္ဇထ ဗုဒ္ဓသာသနေ ဟူသည်)ကား။ ယသ္မာ၊ (အကြင်)ကြောင့်။ သီလသံဝရော၊ သီလကို စောင့်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣန္ဒြိယေသု၊ စက္ခု အစရှိသော ဣန္ဒြေတို့၌။ ဂုတ္တဒွါရတာ၊ လုံသောဒွါရ ရှိသည်၏အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဘောဇနေ၊ ဘောဇဉ်၌။ မတ္တညုတာ၊ အတိုင်းအရှည်ကို သိသည်၏အဖြစ်လည်းကောင်း။ သတိ၊ သတိလည်းကောင်း။ သမ္ပဇညံ၊ သမ္ပဇဉ်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမေသု ဓမ္မေသု၊ ဤတရားတို့၌။ ပတိဋ္ဌိတာနံ၊ တည်ကုန်သော သူတို့အား။ ဇာဂရိယာနုယောဂဝသေန၊ နိုးကြားခြင်းနှင့် ယှဉ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အာရမ္ဘနိက္ကမဓာတုယော၊ အာရမ္ဘဓာတ် နိက္ကမဓာတ်တို့သည်။ သမ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တထာဘူတသမထဝိပဿနာသင်္ခါတေ၊ ထိုသို့ သီလအစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော သမထဝိပဿနာဟု ဆိုအပ်သော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနေ၊ သာသနာတော်၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တာ၊ အလွန်အားထုတ်ကုန်သည်။ ဟောထ၊ ဖြစ်ကုန်လော့။ ဓုနာထ ... ကုဉ္ဇရောတိ၊ (ဓုနာထ ... ကုဉ္ဇရောတိ ဟူသည်)ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိပဇ္ဇန္တာ စ၊ ကျင့်ကုန်သည်ဖြစ်၍လည်း။ တေဓာတုဣဿရဿ၊ သုံးပါးသော ဓာတ်ကို အစိုးရသော။ မစ္စုရာဇဿ၊ သေမင်း၏။ ဝသံ၊ အလိုသို့။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ နေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္ာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုသေမင်း၏။ သေနာသင်္ခါတံ၊ စစ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ အဗလံ၊ အားမရှိသော။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားနည်းသော။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဗလူပပန္နော၊ အားနှင့် ပြည့်စုံသော။ ကုဉ္ဇရော၊ ဆင်သည်။ နဠေဟိ၊ ကျူတို့ဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ အဂါရံ၊ အိမ်ကို။ ခဏေနေဝ၊ တစ်ခဏခြင်းလျှင်။ ဝိဒ္ဓံသေတိ ယထာ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဧဝံ တထာ၊ ဤအတူ။ ကိလေသဂဏံ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ ဓုနာထ ဝိဓမထ ဝိဒ္ဓံသေထ၊ ဖျက်ဆီးကုန်လော့။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ကိလေသာအပေါင်းသည် အစမထင်သော သံသရာကာလပတ်လုံး ရအပ်သော တည်ရာရှိသည်ဖြစ်၍ မြဲမြံခိုင်ခံ့လျက် အားမရှိသော ထိုကိလေသာအပေါင်းကို ဆင်သည် ကျူဖြင့် ပြုအပ်သော အိမ်ကို ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့ ဖျက်နိုင်အံ့နည်း အမေးပုစ္ဆာရှိရာသောကြောင့် အဗလံ ဒုဗ္ဗလံ ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုတော်မူသတည်း။

ကိလေသာအပေါင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အဗလ ဒုဗ္ဗလ ဖြစ်အံ့နည်းဟူမူကား အစမထင်သော သံသရာကာလပတ်လုံး ရအပ်သော တည်ရာရှိသော်လည်း မရှည်မမြင့်သော ကာလပတ်လုံး ပွားစေအပ်သော ကုသိုလ်ဓမ္မတို့သည် အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်သောကြောင့် အဗလ ဒုဗ္ဗလ ဖြစ်သတည်း။ ဉာပကကား အဗလာနံ ဗလိယန္တိတည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယဒတ္ထံ၊ အကြင် ပဒဋ္ဌာန်ကို ယှဉ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ အယံ ဂါထာ၊ ဤဂါထာကို။ နိက္ခိတ္တာ၊ ထားအပ်ပြီ။ တံ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန်ကို။ ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အာရမ္ဘထ ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိ၊ “အာရမ္ဘထ...ပဒဋ္ဌာန်” အစရှိသော ပါဠိကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အာရမ္ဘထ နိက္ကမထ” ဤစကားသည်။ ဝီရိယာရမ္ဘေ၊ ဝီရိယကို အားထုတ်ခြင်း၌။ နိယောဇနတော၊ တိုက်တွန်းသောကြောင့်။ ဝီရိယဿ၊ ဝီရိယ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်တည်း။ ဝီရိယယောဂဿ၊ ဝီရိယကို ယှဉ်ခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။

ယုဉ္ဇထ ဗုဒ္ဓသာသနေတိ သမာဓိဿ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟု အရှင်ကစ္စည်းဆိုခဲ့၏။ ‘ယုဉ္ဇထ’ ဟူသော ပါဌ်နှင့် လျော်စွာ ‘ယောဂဿ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟု ဆိုပါလော့။ စောဒနာရှိရကား ‘ယောဂါ ဝေ ... ဘာဝနာတိ ဝုတ္တံ၊ ယုဉ္ဇထ ဗုဒ္ဓသာသနေတိ သမာဓိဿ ပဒဋ္ဌာနန္တိ’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ ဘာဝနာသည် ယောဂမည်ပါသော် ‘ဘာဝနာယ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟူ၍သော်လည်းကောင်း။ ‘သမာဓိဝိပဿနာယ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုပါလော့။ အသို့မူ၍ ‘သမာဓိဿ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟု ဆိုလေသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘တတ္ထ သမာဓိဘာဝနာ ဣဓာဓိပ္ပေတာ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အဘယ်ကြောင့် သမာဓိဘာဝနာကိုသာ လိုအပ်သနည်း။ ဝိပဿနာဘာဝနာလည်း ဘာဝနာပင် မဟုတ်ပါလော။ စောဒနာရှိရကား ‘ဝိပဿနာ ဘာဝနာယ ဝက္ခမာနတ္တာ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

‘ယောဂါ ဝေ ဇာယတီ ဘူရီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ စကားကြောင့်။ ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာသည်။ ယောဂေါ၊ ယောဂမည်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဘာဝနာတို့တွင်။ ဝိပဿနာဘာဝနာယ၊ ဝိပဿနာဘာဝနာ၏။ ဝက္ခမာနတ္တာ၊ (နောက်)ဆိုလတ္တံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမာဓိဘာဝနာ၊ သမာဓိဘာဝနာကို။ ဣဓ၊ ဤ၌။ အဓိပ္ပေတာ၊ လိုလားအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယုဉ္ဇထ ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ယုဉ္ဇထ...ပဒဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

မရဏဿ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟုဆိုပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ပညာယ ပဒဋ္ဌာနံ’ဟု ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘မစ္စုနော’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

‘မစ္စုနော သေန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာယ၊ ဆိုအပ်သော။ ကိလေသသေနာယ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော စစ်သည်ကို။ သမ္မာ ဓုနနံ၊ ကောင်းစွာ ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ ဉာဏေနေဝ၊ ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဓုနာထ ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဓုနာထ...ပဒဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာတိ ဝီရိယိန္ဒြိယဿ ပဒဋ္ဌာနံ’စသည်ဖြင့် ဆိုရပြီးလျက် အဘယ့်ကြောင့် ‘အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာတိ ဝီရိယိန္ဒြိယဿ ပဒဋ္ဌာနံ’စသည်ကို တစ်ဖန် ဆိုပြန်သနည်း။ ပုနရုတ္တိသာ ဖြစ်အံ့သည်တကား။ စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ထိုစောဒနာကို ပြအံ့သောငှာ ‘ပုန’အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယထာဝုတ္တဝီရိယသမာဓိပညာ၊ အကြင်ဆိုအပ်ကုန်ပြီးသော ဝီရိယသမာဓိပညာတို့သည်။ သမ္ပယုတ္တေသု၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့၌။ အာဓိပစ္စကိစ္စတာယ၊ အကြီး၏ အဖြစ်ဟူသော ကိစ္စရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပပဉ္စပ္ပဟာနသမတ္ထာ၊ ရာဂ အစရှိသော ပပဉ္စတရားတို့ကို ပယ်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝဋ္ဋမူလံ၊ ဝဋ်၏ မူလကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။ ဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်၏ ကင်းခြင်းသို့။ ပါပေန္တိ စ၊ ရောက်လည်း ရောက်စေကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှာ။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “အာရမ္ဘထ ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိ၊ “အာရမ္ဘထ...ပဒဋ္ဌာန်” အစရှိသော ပါဠိကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ ဣမာနိ ပဒဋ္ဌာနာနိ ဒေသနာတိ ဧတ္ထ၊ “ဤပဒဋ္ဌာန်တို့သည် ဒေသနာတည်း” ဤ၌။ (အတ္ထောသို့ ဆိုက်)။ “ဝီရိယဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိနာ၊ “ဝီရိယ၏ ပဒဋ္ဌာန်” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝီရိယာဒီနံ၊ ဝီရိယအစရှိသည်တို့၏။ ယာနိမာနိ ပဒဋ္ဌာနာနိ၊ အကြင်ပဒဋ္ဌာန်တို့ကို။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။ သာ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန်သည်။ (ဒေသနာကို ငဲ့၍ ဣတ္ထိလိင်သို့ လိုက်လေသည်)။ အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာတိ အာဒိ ဒေသနာ၊ “အာရမ္ဘထ နိက္ကမထ” အစရှိသော ဒေသနာတည်း။ ဝီရိယာရမ္ဘဝတ္ထုအာဒီနိ၊ ဝီရိယာရမ္ဘဝတ္ထု အစရှိသည်တို့သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ (ဤ၌ ဝုတ္တာနိနောင် ‘သာ’ဟု အချို့ပါဌ် မရှိ။ အာရမ္ဘထ နိက္ကမထာတိ အာဒီနိ ဒေသနာနိ နှင့်လည်း ရှိ၏။ ဆင်ခြင်၍ယူ)။ ဣတိ၊ ဤကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝီရိယာရမ္ဘဝတ္ထု အစရှိသည်တို့သည်လည်း ပဒဋ္ဌာန် ဖြစ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော စောဒနာရှိရကား ‘တထာ စေဝ သံဝဏ္ဏိတံ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တထာ စေဝ၊ ထိုဒေသနာ၏ ပဒဋ္ဌာန်အဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ သံဝဏ္ဏိတံ၊ ဖွင့်အပ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနက်အဖွင့်ကို ပြုအပ်၏။ (ဝီရိယာရမ္ဘဝတ္ထု စသည်တို့၏ ပဒဋ္ဌာန်၏ အဖြစ်ဖြင့် မဖွင့်အပ် ဟူလိုသော်)။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာနိက္ခိတ္တာယ၊ ထားအပ်သော။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာ၏။ ပဒဋ္ဌာနဝသေန၊ ပဒဋ္ဌာန်အစွမ်းအားဖြင့်။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ဆုံးဖြတ်ပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တံ ဒေသနံ၊ ထိုဒေသနာကို။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန၊ သဘာဂတရား ဝိသဘာဂတရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋေတုကာမော၊ လည်စေလိုသည် ဖြစ်၍။ တဿ၊ ထိုသဘာဂ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် လည်စေခြင်း၏။ ဘူမိံ၊ အရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အယုဉ္ဇန္တာနံ ဝါ ... အာရမ္ဘော”တိ အာဒိံ၊ “အယုဉ္ဇန္တာနံ ဝါ ... အာရမ္ဘော” အစရှိသော ပါဠိကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယောဂေ ဘာဝနာယံ၊ ဘာဝနာ၌။ တံ၊ ထိုဘာဝနာကို။ အယုဉ္ဇန္တာနံ၊ အားမထုတ်ကုန်သော။ အပရိပက္ကဉာဏာနံ၊ မရင့်သေးသော ဉာဏ်ရှိကုန်သော။ သတ္တာနံ ဝါ၊ သတ္တဝါတို့အားလည်း။ ဝါသနာဘာဂေန၊ ဝါသနာအဖို့ဖြင့်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဝိဇာနနတ္ထံ၊ သိစေခြင်းငှာ။ အယံ ဒေသနာရမ္ဘော၊ ဤဒေသနာကို အားထုတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယုဉ္ဇန္တာနံ၊ (အားထုတ်)ကုန်သော။ ပရိပက္ကဉာဏာနံ၊ (ရင့်)ကုန်သော။ သတ္တာနံ ဝါ၊ သတ္တဝါတို့အားလည်း။ ဝိသေသာဓိဂမာယ၊ တရားအထူးကို ရခြင်းငှာ။ အယံ ဒေသနာရမ္ဘော၊ ဤဒေသနာကို အားထုတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သော ပမာဒေါ ဒုဝိဓောတိ၊ (သော ပမာဒေါ ဒုဝိဓောတိ ဟူသည်)ကား။ ယေန ပမာဒေန၊ အကြင် ပမာဒဖြင့်။ ဘာဝနံ၊ ဘာဝနာကို။ နာနုယုဉ္ဇန္တိ၊ အားမထုတ်ကုန်။ သော ပမာဒေါ၊ ထိုပမာဒသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကာရဏဘေဒေန၊ အကြောင်း၏ အပြားအားဖြင့်။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်ပါးရှိ၏။ အညာဏေနာတိ၊ (အညာဏေန ဟူသည်)ကား။ ပဉ္စန္နံ ခန္ဓာနံ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏။ သလက္ခဏသာမညလက္ခဏပဋိစ္ဆာဒကေန၊ အသီးသီးသော မိမိလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။ သမ္မောဟေန၊ မောဟဖြင့်။ နိဝုတောတိ၊ (နိဝုတော ဟူသည်)ကား။ ဆာဒိတော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သည်ဖြစ်၍။ ဉေယျဋ္ဌာနန္တိ၊ (ဉေယျဋ္ဌာနံ ဟူသည်)ကား။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ ထိုဓမ္မဇာတ်သည်။ ဉေယျဉ္စ၊ သိအပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။” ဣတိ ဣဒံ၊ “ဤသည်ကား” ဤသည်။ ရူပံ၊ ရုပ်တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ သမုဒယော၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤအစရှိသည်ဖြင့်။ ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။ ပဝတ္တနဋ္ဌာနဉ္စ၊ ဖြစ်ရာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဉေယျဋ္ဌာနံ၊ ဉေယျဋ္ဌာန် မည်၏။ ပါပဓမ္မာနံ၊ ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့၏။ အနေကဘေဒတ္တာ၊ များသော အပြားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဗ္ဗသေန၊ ထိုအကုသိုလ်တရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပမာဒေါ၊ ပမာဒသည်။ အနေကဘေဒေါပိ၊ များသောအပြားရှိသော်လည်း။ မူလဘူတာယ၊ အကြောင်းရင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧကော ဧဝ၊ တစ်ပါးတည်းသာတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဧကဝိဓော အဝိဇ္ဇာယာ”တိ၊ “အဝိဇ္ဇာ၏ အားဖြင့် တစ်မျိုးတည်း” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

န ဘိက္ခဝေ တဏှာမူလကေ သမ္မာဒေသိဿာမိ’ အစရှိသည်ဖြင့် ဟောရကား တဏှာမူလကတရားသည် များသည် မဟုတ်တုံလော။ ထိုသို့လျက် အဘယ်ကြောင့် ‘တိဝိဓော တဏှာယ’ဟု ဆိုလေသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘လာဘဝိနိစ္ဆယ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

လာဘဝိနိစ္ဆယပရိဂ္ဂဟမစ္ဆရိယာနိ၊ ရခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၊ သိမ်းဆည်းခြင်း၊ ဝန်တိုခြင်းတို့သည်။ ပရိယေသနာအာရက္ခာပရိဘောဂေသု၊ ရှာမှီးခြင်း၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ သုံးဆောင်ခြင်းတို့၌။ အန္တောဂဓာနိ၊ ဝင်ကုန်၏။ ဆန္ဒရာဂဇ္ဈောသာနာ၊ အားနည်းသော ရာဂတဏှာ၏အစွမ်းအားဖြင့် အားကြီးစွာ ဆုံးဖြတ်ခြင်းတို့သည်။ တဏှာ ဧဝ၊ တဏှာသာတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှာမူလကေပိ၊ တဏှာလျှင် အကြောင်းရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤသုံးပါးတို့၌သာလျှင်။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ “တိဝိဓော တဏှာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား ရူပါရုံ အစရှိသည်ကို ရခြင်းသည် လာဘမည်၏။ ထိုလာဘသည် ရှာမှီးခြင်း ရှိသော်သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ပရိယေသနာကို ယူသဖြင့် လာဘကို ယူအပ်၏။ ဤမျှသည် ရူပါရုံအကျိုးငှာ၊ ဤမျှသည် သဒ္ဒါရုံ အစရှိသော အကျိုးငှာ၊ ဤမျှသည် သူတစ်ပါးတို့ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဤမျှကို သုံးဆောင်အံ့။ ဤမျှကို သိုမှီးအံ့ဟု ဖြစ်သော အကြံသည် ဝိနိစ္ဆယ မည်၏။ ထိုဝိနိစ္ဆယကိုလည်း လာဘအကြောင်းရှိသောကြောင့် ထိုလာဘ၏လည်း ပရိယေသနာလျှင် မူလရှိသောကြောင့် ပရိယေသနာကို ယူသဖြင့်သာ ယူအပ်၏။ ထို့အတူ ပရိဂ္ဂဟ မစ္ဆရိယတို့ကိုလည်း ပရိယေသနာကို ယူသဖြင့်သာ ယူအပ်ကုန်၏ ဟူလိုသော်။

ရူပီသု ဘဝေသူတိ၊ (ရူပီသု ဘဝေသု ဟူသည်)ကား။ ရူပဓမ္မေသု၊ ရုပ်တရားတို့၌။ အဇ္ဈောသာနန္တိ၊ (အဇ္ဈောသာနံ ဟူသည်)ကား။ တဏှာဘိနိဝေသော၊ တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်း။ ဧတေန၊ ဤ “ရူပီသု ဘဝေသု အဇ္ဈောသာနံ” ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ “တဏှာယ ရူပကာယော ပဒဋ္ဌာန”န္တိ ပဒဿ၊ “တဏှာ၏ အားဖြင့် ရုပ်အပေါင်းသည် ပဒဋ္ဌာန်တည်း” ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဝရတိ၊ ဖွင့်၏။

အဘယ်ကြောင့် ရူပကာယသည် တဏှာ၏ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ‘အနာဒိမတိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အနာဒိမတိ၊ မသိနိုင်သော အစရှိသော။ သံသာရေ၊ သံသရာ၌။ ဣတ္ထိပုရိသာ၊ ဣတ္ထိပုရိသတို့သည်။ အညမညရူပါဘိရာမာ၊ အချင်းချင်း၏ ရုပ်တို့၌ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရူပကာယော၊ ရုပ်အပေါင်းသည်။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ စိတ္တပရိယာဒါနသုတ္တေန၊ စိတ္တပရိယာဒါနသုတ်ဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။ အရူပီသု သမ္မောဟောတိ၊ (အရူပီသု သမ္မောဟော ဟူသည်)ကား။ ဖဿာဒီနံ၊ ဖဿအစရှိသည်တို့၏။ အတိသုခုမသဘာဝတ္တာ စ၊ အလွန်သိမ်မွေ့သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သန္တတိသမူဟကိစ္စာရမ္မဏဃနဝိနိဗ္ဘောဂဿ၊ အစဉ်တစ်ခဲနက်၊ အပေါင်းတစ်ခဲနက်၊ ကိစ္စတစ်ခဲနက်ကို အသီးအသီး ဝေဖန်ခြင်း၏။ ဒုက္ကရတ္တာ စ၊ ခဲယဉ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အရူပဓမ္မေသု၊ နာမ်တရားတို့၌။ သမ္မောဟော၊ ပြင်းစွာ တွေဝေခြင်းသည်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနသေသော၊ စကားကြွင်းကို။ အာဟရိတဗ္ဗော၊ ဆောင်အပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိဒ္ဓါရိတေ၊ ထုတ်အပ်သော။ ရူပကာယနာမကာယသင်္ခါတေ၊ ရုပ်အပေါင်း နာမ်အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓပဉ္စကေ၊ ဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၌။ အာရမ္မဏကရဏဝသေန၊ အာရုံပြုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ အဝိသေသေန၊ သာမညအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ တဏှဉ္စ၊ တဏှာကိုလည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇဉ္စ၊ အဝိဇ္ဇာကိုလည်းကောင်း။ (ဒိဋ္ဌိဉ္စ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ဆင်ခြင်)။

မှတ်ချက်။ ကတမေန ဥပါဒါနေန သည် ဥပါဒါနာဟု ဝိဘာဂအားဖြင့် မေးပြီး၍လည်း အဝိဇ္ဇာယ စ တဏှာယ စ ဟု မခွဲခြားမူ၍ သာမညဆိုအပ်သည် ဟူလိုသော်။

စတုပါဒါနာနံ၊ ကာမဥပါဒါန် အစရှိသော လေးပါးသော ဥပါဒါန်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ (စတုရူပါဒါနက္ခန္ဓာနံဟု ပါဌ်အချို့ရှိသည်ကား ပါဌ်ပျက်)။ ဝိဘဇိတွာ၊ ခွဲခြား၍။ တေသံ ခန္ဓာနဉ္စ၊ ထိုဥပါဒါန်၏ အာရုံဖြစ်သော ခန္ဓာတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ ဥပါဒါနဉ္စ၊ ထိုဥပါဒါန်တို့၏လည်းကောင်း။ (တေသံကား လိုက်စေသည်)။ ဒုက္ခသမုဒယဘာဝေန၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏ အဖြစ်၊ သမုဒယသစ္စာ၏ အဖြစ်နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ပရိညေယျပဟာတဗ္ဗဘာဝံ၊ ပရိညေယျအဖြစ်၊ ပဟာတဗ္ဗအဖြစ်ကို။ “တတ္ထ ရူပကာယော”တိ အာဒိနာ၊ “ထိုရုပ်အပေါင်းသည်” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

မှတ်ချက်။ ခန္ဓာတို့၏ ဒုက္ခသစ္စာ၏ အဖြစ်နှင့်တကွ ပရိညေယျအဖြစ်ကို။ ဥပါဒါန်တို့၏ သမုဒယသစ္စာ၏ အဖြစ်နှင့်တကွ ပဟာတဗ္ဗအဖြစ်ကို ပြ၏။ ဤသို့ ယှဉ်၍ယူ။

စာပိုဒ် ၃၀။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပမာဒမုခေန၊ ပမာဒကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ပုရိမသစ္စဒွယံ၊ ရှေးဖြစ်သော သစ္စာနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ဆုံးဖြတ်ပြီး၍။ ပမာဒမုခေနေဝ၊ ပမာဒကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ အပရမ္ပိ၊ အခြားလည်းဖြစ်သော။ သစ္စဒွယံ၊ သစ္စာနှစ်ပါးကို။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ယော”တိ အာဒိ၊ “ထို၌ အကြင်” အစရှိသော ပါဠိကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ တဿာတိ၊ (တဿာ ဟူသည်)ကား။ တဿ ပမာဒဿ၊ ထိုပမာဒကို။ သမ္ပဋိဝေဓေနာတိ၊ (သမ္ပဋိဝေဓေန ဟူသည်)ကား။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပရိဇာနနေန၊ သိသဖြင့်။ အဿာဒါဒီနံ၊ အဿာဒအစရှိသည်တို့၏။ ဇာနနေန၊ သိခြင်းဖြင့်။ ရက္ခဏာ ပဋိသံဟရဏာတိ၊ (ရက္ခဏာ ပဋိသံဟရဏာ ဟူသည်)ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စိတ္တဿ၊ စိတ်ကို။ ရက္ခဏသင်္ခါတာ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ပမာဒဿ၊ ပမာဒကို။ ပဋိသံဟရဏာ၊ ဖျောက်ခြင်းသည်။ တပ္ပဋိပက္ခေန၊ ထိုပမာဒ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အပ္ပမာဒဖြင့်။ သင်္ကောစနာ၊ တွန့်စေခြင်းသည်။ (တပ္ပဋိပက္ခေန ဟူသော ပုဒ်ကို ဖွင့်လိုရကား အပ္ပမာဒါနုယောဂေနဟု ဆိုသတည်း)။ အပ္ပမာဒါနုယောဂေန၊ အပ္ပမာဒနှင့် ယှဉ်ခြင်းဖြင့်။ ယာ ခေပနာ၊ အကြင်ကုန်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ သမထောတိ ဣမိနာ၊ “ဤသည်ကား သမထတည်း” ဤစကားဖြင့်။ ကိစ္စေန၊ ကိစ္စဖြင့်။ သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ (စိတ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ ပမာဒကို ဖျောက်ခြင်းကိစ္စဖြင့် သမာဓိကို ပြသည် ဟူလိုသော်)။ အယံ၊ ဤသို့ လည်စေခြင်းသည်။ ဝေါဒါနပက္ခဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန၊ ဝေါဒါနပက္ခဖြစ်သော ပမာဒ၏ ဝိသဘာဂဖြစ်သော သမထတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနာ၊ လည်စေခြင်းတည်း။ “ယဒါ ... အာနိသံသ”န္တိ ဣမိနာ၊ “အကြင်အခါ ... အကျိုး” ဤစကားဖြင့်။ သမထာဓိဂမဿ၊ သမထကို ရခြင်း၏။ ဥပါယံ၊ အကြောင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကာမာနန္တိ၊ (ကာမာနံ ဟူသည်)ကား။ ဝတ္ထုကာမာနဉ္စ၊ ဝတ္ထုကာမတို့၏လည်းကောင်း။ ကိလေသကာမာနဉ္စ၊ ကိလေသာကာမတို့၏လည်းကောင်း။ အဿာဒဉ္စ အဿာဒတောတိ၊ (အဿာဒဉ္စ အဿာဒတော ဟူသည်)ကား။ ကာမေ၊ ကာမတို့၌။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။ သုခသောမနဿသင်္ခါတံ၊ သုခ သောမနဿဟု ဆိုအပ်သော။ အဿာဒံ၊ အဿာဒကို။ အဿာဒတာယ၊ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်အားဖြင့်။ အဿာဒမတ္တတော၊ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်မျှအားဖြင့်။ (အဿာဒတ္တတောလည်း ရှိ၏။ သာယာအပ်သည်၏ အဖြစ်အားဖြင့်)။ အာဒီနဝန္တိ၊ (အာဒီနဝံ ဟူသည်)ကား။ “အပ္ပဿာဒါ ကာမာ ဗဟုဒုက္ခာ”တိ အာဒိနာ၊ “ကာမတို့သည် အဿာဒနည်းပါးကုန်၏၊ ဆင်းရဲများကုန်၏” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အာဒီနဝံ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ နိဿရဏန္တိ၊ (နိဿရဏံ ဟူသည်)ကား။ ပဌမဇ္ဈာနံ၊ ပဌမဈာန်ကို။

အရိယမဂ် နိဗ္ဗာန်သည် နိဿရဏ မည်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ ပဌမဈာန်၏ နိဿရဏ မည်သည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိပါသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ဝုတ္တံ ဉှေတံ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ သစ္စံ၊ မှန်၏။ “ကာမာနမေတံ နိဿရဏံ ယဒိဒံ နေက္ခမ္မံ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ “ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ နေက္ခမ္မံ၊ အကြင် ကာမမှ ထွက်မြောက်သော ပဌမဈာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတံ၊ ဤပဌမဈာန်သည်။ ကာမာနံ၊ ကာမတို့၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာတည်း”။ ဩကာရန္တိ၊ (ဩကာရံ ဟူသည်)ကား။ လာမကဘာဝံ၊ ယုတ်မာသည်၏ အဖြစ်ကို။ သံကိလေသန္တိ၊ (သံကိလေသံ ဟူသည်)ကား။ သံကိလိဿနံ၊ ညစ်ညူးခြင်းကို။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ကာမဟေတု၊ ကာမဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သံကိလိဿန္တိ၊ ညစ်ညူးကုန်၏။ ဝေါဒါနန္တိ၊ (ဝေါဒါနံ ဟူသည်)ကား။ ဝိသုဇ္ဈနံ၊ ဖြူစင်ခြင်းကို။ နေက္ခမ္မေ စ အာနိသံသန္တိ၊ (နေက္ခမ္မေ စ အာနိသံသံ ဟူသည်)ကား။ နီဝရဏပ္ပဟာနာဒိဂုဏဝိသေသယောဂံ၊ နီဝရဏကို ပယ်ခြင်း အစရှိသော ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကို။ တတ္ထာတိ၊ (တတ္ထ ဟူသည်)ကား။ ယထာဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ တသ္မိံ သမထေ၊ ထိုသမထ၌။ သတိ၊ ရှိသော်။ ယာ ဝီမံသာတိ၊ (ယာ ဝီမံသာ ဟူသည်)ကား။ ယာ ပညာ၊ အကြင်ပညာသည်။

သမထ ဖြစ်သည်ရှိသော် ပညာဖြစ်သည်ကို ဉာပကဖြင့် ပြီးစေလိုရကား ‘သမာဟိတော’ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ “သမာဟိတော ... ပဇာနာတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ “သမာဟိတော၊ တည်ကြည်သော သူသည်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏”။

ဣမေသု ဒွီသု ပဟီနေသု’ဟူသော စကားကို အဘယ်အလို့ငှာ ဆိုတော်မူလေသနည်း။ စောဒနာကို ဖြေလို၍ ‘တဏှာအဝိဇ္ဇာ ... ပဟီနေသူတိ အာဟ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တဏှာအဝိဇ္ဇာကို ပယ်သဖြင့် တဏှာအဝိဇ္ဇာသာ ချုပ်ကောင်း၏တကား။ အဘယ်ကြောင့် အလုံးစုံသော ဝဋ္ဋဒုက္ခချုပ်ပါအံ့နည်းဟု စောဒနာ ရှိပြန်လေရကား ‘တာသု ... ဧဝါတိ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တဏှာချုပ်သည်ရှိသော် ဥပါဒါန်တို့သာ မချုပ်ကောင်းပါသလော။ အဘယ်သို့ တဏှာ အဝိဇ္ဇာချုပ်သဖြင့် ဥပါဒါန်အစရှိသည်တို့၏ မဖြစ်ခြင်းသည် ဖြစ်ကောင်းအံ့နည်း။ စောဒနာ ရှိပြန်ရာသောကြောင့် ‘ယထာ စ ... ပစ္စယော’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တဏှာသဟိတာဝ၊ တဏှာနှင့် တကွဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤအတူ။ အဝိဇ္ဇာသဟိတာဝ၊ အဝိဇ္ဇာနှင့်တကွဖြစ်သော။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ဥပါဒါနာနံ၊ ဥပါဒါန်တို့၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တာသု၊ ထိုတဏှာ အဝိဇ္ဇာတို့သည်။ နိရုဒ္ဓါသု၊ ချုပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ဥပါဒါနာဒီနံ၊ ဥပါဒါန်အစရှိသည်တို့၏။ အဘာဝေါ ဧဝ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှာအဝိဇ္ဇာပဟာနေန၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာကို ပယ်သဖြင့်။ သကလဝဋ္ဋဒုက္ခနိရောဓံ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ခြင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။” ဣမေသု ဒွီသု ဓမ္မေသု ပဟီနေသူ”တိ၊ “ဤနှစ်ပါးသော တရားတို့၌ ပယ်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနိ၊ ဤလေးပါးသော သစ္စာတို့ကို။ ဝိသဘာဂသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနဝသေန၊ ဝိသဘာဂတရား၊ သဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေါဒါနပက္ခံ၊ ဖြူစင်ခြင်း အဖို့ရှိသော တရားကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ထား၍။ တဿ၊ ထိုဝေါဒါနပက္ခဖြစ်သော တရား၏။ ဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန စ၊ ဝိသဘာဂဖြစ်သော ပမာဒတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သဘာဂဓမ္မဝသေန စ၊ သဘာဂဖြစ်သော သမထ အစရှိသော တရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်ခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သံကိလေသပက္ခံ၊ ညစ်ညူးခြင်း အဖို့ရှိသော တရားကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ ထား၍။ တဿ၊ ထိုသံကိလေသပက္ခတရား၏။ ဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန၊ ဝိသဘာဂတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ယထာပိ မူလေ”တိ ဂါထံ၊ “အကြင်သို့လျှင် အရင်း၌” ဤဂါထာကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ပတိဋ္ဌာဟေတုဘာဝေန၊ တည်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မူလန္တိ၊ “မူလ” ဟူ၍။ လဒ္ဓဝေါဟာရေ၊ ရအပ်သော ခေါ်ဝေါ်ခြင်းရှိသော။ ဘူမိဂတေ၊ မြေ၌ တည်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မြေသို့လျှောက်သော။ ရုက္ခဿ၊ သစ်ပင်၏။ အဝယဝေ၊ အစိတ်ဖြစ်သော အဖြစ်သည်။ ဖရသုဆေဒါဒိ အန္တရာယာဘာဝေန၊ ပုဆိန်ဖြင့် ဖြတ်ခြင်း အစရှိသော အန္တရာယ် မရှိသဖြင့်။ အနုပဒ္ဒဝေ၊ ဥပဒ္ဒဝေါ မရှိသည်ရှိသော်။ တတော ဧဝ၊ ထိုဥပဒ္ဒဝေါ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လျှင်။ ဒဠှေ ထိရေ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ခန္ဓေ၊ ပင်စည်ကို။ ဆိန္နေပိ၊ ဖြတ်သော်လည်း။ ခန္ဓေ၊ ပင်စည်သည်။ ဆိန္နေပိ၊ ဖြတ်သော်လည်း။ အဿတ္ထာဒိရုက္ခော၊ ညောင်ဗုဒ္ဓဟေ အစရှိသော သစ်ပင်သည်။ ရုဟတိ ယထာ၊ ပေါက်ရောက်ပြန်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဧဝံ တထာ၊ ဤအတူ။ တဏှာနုသယသင်္ခါတေ၊ တဏှာအနုသယဟု ဆိုအပ်သော။ အတ္တဘာဝရုက္ခဿ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော သစ်ပင်၏။ မူလေ၊ အမြစ်ကို။ မဂ္ဂဉာဏဖရသုနာ၊ မဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော ပုဆိန်ဖြင့်။ အနုပစ္ဆိန္နေ၊ မဖြတ်အပ်သည်ရှိသော်။ တယိဒံ တံ ဣဒံ ဒုက္ခံ၊ ထိုဆင်းရဲသည်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ အပရာပရဘာဝေန၊ အဆင့်ဆင့်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ န နိရုဇ္ဈတိ၊ မချုပ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ကာမတဏှာဒိနိဝတ္တနတ္ထံ၊ ကာမတဏှာ အစရှိသည်ကို နစ်စေခြင်းငှာ။ “ဘဝတဏှာယာ”တိ၊ “ဘဝတဏှာ၏ အားဖြင့်” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ ဧတဿ ဓမ္မဿ ပစ္စယောတိ၊ (ဧတဿ ဓမ္မဿ ပစ္စယော ဟူသည်)ကား။ ဘဝတဏှာသင်္ခါတဿ၊ ဘဝတဏှာဟု ဆိုအပ်သော။ ဧတဿ ဓမ္မဿ၊ ဤတရား၏။ ဘဝေသု၊ ဘဝတို့၌။ အာဒီနဝပ္ပဋိစ္ဆာဒနာဒိဝသေန၊ အပြစ်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဿာဒဂ္ဂဟဏဿ၊ အဿာဒကို ယူခြင်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဿာဒအားဖြင့် ယူခြင်း၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ “သံယောဇနီယေသု ... ပဝဍ္ဎတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သံယောဇနီယေသု၊ သံယောဇဉ်၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ အဿာဒါနုပဿိနော၊ အဿာဒကို အဖန်တလဲလဲ ရှုသောသူအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဿာဒအားဖြင့် အဖန်တလဲလဲ ရှုသော သူအား။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွားများ၏”။ တေနေဝ၊ ထိုစကားကြောင့်သာလျှင်။ “အဝိဇ္ဇာ ... တဏှာ”တိ၊ “အဝိဇ္ဇာ ... တဏှာ” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ ဣဓ၊ ဤ၌။ သမထော စ၊ သမထကိုလည်းကောင်း။ ဝိပဿနာ စ၊ ဝိပဿနာကိုလည်းကောင်း။ မဂ္ဂသမာဓိ မဂ္ဂပညာ စ၊ မဂ်သမာဓိ၊ မဂ်ပညာကိုလည်းကောင်း။ အဓိပ္ပေတာ၊ လိုလားအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယေန ... သမူဟနတီ”တိ အာဒိ၊ “အကြင်တရားဖြင့် ... ဖျက်ဆီးတတ်၏” အစရှိသော ပါဠိကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနိ၊ ဤလေးပါးသော သစ္စာတို့ကို။ ဝိသဘာဂသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနဝသေန၊ ဝိသဘာဂတရား၊ သဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ သေသံ၊ ကြွင်းသော အနက်သည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ (ဆိုအပ်ပြီး) နည်းအတိုင်းသာလျှင်တည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ နိဒ္ဓါရိတေဟေဝ၊ ထုတ်အပ်သည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝိသဘာဂသဘာဂဓမ္မေဟိ၊ ဝိသဘာဂတရား၊ သဘာဂတရားတို့ဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်စေခြင်းသည်။ အာဝဋ္ဋဟာရော၊ အာဝဋ္ဋဟာရမည်သည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အထ ခေါ၊ သို့မဟုတ်။ ပါဠိအာဂတေဟိပိ၊ ပါဠိ၌ လာသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ တေဟိ၊ ထိုဝိသဘာဂတရား သဘာဂတရားတို့ဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်စေခြင်းသည်။ အာဝဋ္ဋဟာရော၊ အာဝဋ္ဋဟာရ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သဗ္ဗပါပဿ အကရဏ”န္တိ ဂါထံ၊ “အပြစ်အားလုံးကို မပြုခြင်း” ဤဂါထာကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ သဗ္ဗပါပဿာတိ၊ (သဗ္ဗပါပဿ ဟူသည်)ကား။ သဗ္ဗာကုသလဿ၊ အကုသိုလ်အားလုံးကို။ အကရဏန္တိ၊ (အကရဏံ ဟူသည်)ကား။ အနုပ္ပါဒနံ၊ မဖြစ်စေခြင်း။ ကုသလဿာတိ၊ (ကုသလဿ ဟူသည်)ကား။ စတုဘူမကကုသလဿ၊ လေးပါးသော ဘုံ၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို။ ဥပသမ္ပဒါတိ၊ (ဥပသမ္ပဒါ ဟူသည်)ကား။ ပဋိလာဘော၊ ရခြင်း။ သစိတ္တပရိယောဒပနန္တိ၊ (သစိတ္တပရိယောဒပနံ ဟူသည်)ကား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ စိတ္တဝေါဒါနံ၊ စိတ်ကို ဖြူစင်စေခြင်း။ (ဖြူစင်ခြင်းသာမန်လည်း ပါရကား ‘တံ ပန အရဟတ္တေန ဟောတိ’ဟု မိန့်သော်)။ တံ ပန၊ ထိုဖြူစင်စေခြင်းသည်ကား။ အရဟတ္တေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (သိခါပတ္တဖြစ်သော ဖြူစင်ခြင်းကို ဤ၌ လိုအပ်၏ဟူလိုသော်)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သီလသံဝရေန၊ သီလကို စောင့်ခြင်းဖြင့်။ သဗ္ဗပါပံ၊ အပြစ်အားလုံးကို။ ပဟာယ၊ ပယ်၍။ သမထဝိပဿနာဟိ၊ သမထဝိပဿနာတို့ဖြင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ သမ္ပာဒေတွာ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ အရဟတ္တဖလေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိယောဒပေတဗ္ဗံ၊ ဖြူစင်စေအပ်၏။ ဣတိ ဧတံ၊ ဤသည်ကား။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ သာသနံ ဩဝါဒေါ အနုသိဋ္ဌိ၊ အဆုံးအမတော်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းချုပ်အနက်တည်း။ ဝိတ္ထာရတော ပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ပါဠိတော ဧဝ၊ ပါဠိဖြင့်သာလျှင်။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ “သဗ္ဗပါပံ နာမာ”တိ အာဒီသု၊ “အပြစ်အားလုံးမည်သည်” အစရှိသည်တို့၌။ ဒေါသသမုဋ္ဌာနန္တိ၊ (ဒေါသသမုဋ္ဌာနံ ဟူသည်)ကား။ ဧတဿ၊ ထိုပါဏာတိပါတအစရှိသော ဒုစရိုက်သုံးပါးအား။ ဒေါသော၊ ဒေါသဟု ဆိုအပ်သော။ သမုဋ္ဌာနံ ဧဝ၊ ဖြစ်ကြောင်းသည်သာလျှင်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒေါသသမုဋ္ဌာနံ၊ ဒေါသလျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိ၏။ ဒေါသော ဧဝ၊ ဒေါသသည်သာလျှင်။ သမုဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မသိအပ်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ လောဘသမုဋ္ဌာနာယပိ၊ လောဘလျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ပိသုဏဝါစာယ၊ ပိသုဏဝါစာ၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်တည်း။

ပါဏာတိပါတသို့ လိုက်၍ ဒေါသသမုဋ္ဌာနော၊ ပိသုဏဝါစာ၊ ဖရုသဝါစာသို့ လိုက်၍ ဒေါသသမုဋ္ဌာနာဟု မဆိုကောင်းပါသလော။ အသို့မူ၍ ဒေါသသမုဋ္ဌာနံဟု ဆိုဘိသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ‘ကာယ... နိဒ္ဒေသော’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကာယဒုစ္စရိတန္တိ ပဒံ၊ “ကာယဒုစ္စရိုက်” ဟူသော ပုဒ်ကို။ အပေက္ခိတွာ၊ စွဲ၍။ “ဒေါသသမုဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဒေါသသမုဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ နပုံသကနိဒ္ဒေသော၊ နပုလ္လိင်ဖြင့် ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ လောဘသမုဋ္ဌာနံ မောဟသမုဋ္ဌာနန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ “လောဘသမုဋ္ဌာန်၊ မောဟသမုဋ္ဌာန်” ဤစကားတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ သမ္ဖပ္ပလာပေါ၊ သမ္ဖပ္ပလာပသည်။ ဥဒ္ဓစ္စစိတ္တေန၊ ဥဒ္ဓစ္စစိတ်ဖြင့်။ ပဝတ္တယတိ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဣတိ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုအားဖြင့်။ တဿ၊ ထိုသမ္ဖပ္ပလာပ၏။ မောဟသမုဋ္ဌာနတာ၊ မောဟဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုစ္စရိတအကုသလကမ္မပထကမ္မဝိဘာဂေန၊ ဒုစရိုက်ကို ဝေဖန်ခြင်း၊ အကုသိုလ် ကမ္မပထတို့ကို ဝေဖန်ခြင်း၊ ကံကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။

မှတ်ချက်။ တီဟိ ဒုစ္စရိတာနိ စသည်ဖြင့် ဒုစ္စရိုက်ကို။ တေ ဒသအကုသလကမ္မပထာ စသည်ဖြင့် ကမ္မပထကို။ တာနိ ဒွေ ကမ္မာနိ စသည်ဖြင့် ကံကို ဝေဖန်သည်ဟူလိုသော်။

‘သဗ္ဗပါပ”န္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ “အပြစ်အားလုံး” ဟူသော ဤပုဒ်၌။ ဝုတ္တပါပံ၊ ဆိုအပ်သော အပြစ်ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုအကုသိုလ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အကုသလမူလဝသေန၊ အကုသိုလ်မူလအားဖြင့်။ အဂတိဂမနဝိဘာဂမ္ပိ၊ အဂတိဂမနအားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အကုသလမူလ”န္တိ အာဒိ၊ “အကုသိုလ်မူလ” အစရှိသော ပါဠိကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထို၌။ အကုသလမူလံ ပယောဂံ ဂစ္ဆန္တန္တိ၊ (အကုသလမူလံ ပယောဂံ ဂစ္ဆန္တံ ဟူသည်)ကား။ လောဘာဒိအကုသလာနိ၊ လောဘအစရှိသော အကုသိုလ်တို့သည်။ ကာယဝစီပယောဂံ၊ ကိုယ်မှုနှုတ်မှုသို့။ ဂစ္ဆန္တာနိ၊ ရောက်ကုန်သည်ရှိသော်။

ရောက်ကုန်၏ဟူသည်ကား အဘယ်သို့ ရောက်ကုန်သနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘ကာယ... အတ္ထော’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကာယဝစီပယောဂံ၊ ကိုယ်မှုနှုတ်မှုကို။ သမုဋ္ဌာပေန္တာနိ၊ ဖြစ်စေကုန်သည်ရှိသော်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဆန္ဒာတိ၊ (ဆန္ဒာ ဟူသည်)ကား။ ဆန္ဒဟေတု၊ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကြောင့်။ ယံ... ဋ္ဌာနန္တိ၊ (ယံ... ဋ္ဌာနံ ဟူသည်)ကား။ ဆန္ဒာ၊ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကြောင့်။ အဂတိံ၊ မလားအပ်သော အရာသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ အဂတိဂမနံ၊ အကြင်မလားအပ်သော အရာသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကြောင့် မလားအပ်သော အရာသို့ ရောက်ခြင်းသည်။ လောဘသမုဋ္ဌာနံ၊ လောဘဟူသော အကြောင်းရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောတို့၌လည်း။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ “သဗ္ဗပါပဿ အကရဏ”န္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ “အပြစ်အားလုံးကို မပြုခြင်း” ဤပါဌ်၌။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ပါပံ၊ အပြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿ၊ ထိုမကောင်းမှုကို။ အကရဏံ၊ မပြုခြင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။ “လောဘော...ပညာယာ”တိ၊ “လောဘသည် ပညာဖြင့်” ဟူ၍။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ကုသလမူလေဟိ၊ ကုသိုလ်မူလတို့ဖြင့်။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ အကုသလမူလာနံ၊ အကုသိုလ်မူလတို့ကို။ ပဟာနဝသေန၊ ပယ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗပါပဿ၊ အပြစ်အားလုံးကို။ အကရဏံ အနုပ္ပါဒနံ၊ မဖြစ်စေခြင်းကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တထာ၊ ဤအတူ။ လောဘော ဥပေက္ခာယာတိ အာဒိနာ၊ “လောဘသည် ဥပေက္ခာဖြင့်” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဗြဟ္မဝိဟာရေဟိ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရတို့ဖြင့်။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ အကုသလမူလာနံ၊ အကုသိုလ်မူလတို့ကို။ ပဟာနဝသေန၊ ပယ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗပါပဿ၊ အပြစ်အားလုံးကို။ အကရဏံ အနုပ္ပါဒနံ၊ မဖြစ်စေခြင်းကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ (ဤသို့ ငင်၍ သမ္ဗန်)။

မုဒိတာဖြင့် အရတိသာ ပယ်ခြင်းချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်ကောင်း၏တကား။ အဘယ်သို့လျှင် မောဟသည် မုဒိတာဖြင့် ပယ်ခြင်းချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့နည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘တတ္ထ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော ဗြဟ္မဝိဟာရတို့တွင်။ အရတိံ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အရတိကို။ ဝူပသမေန္တိ၊ ငြိမ်းစေသည်ဖြစ်၍။ မုဒိတာ၊ မုဒိတာသည်။ တဿာ၊ ထိုအရတိ၏။ မူလဘူတံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ မောဟံ၊ မောဟကို။ ပဇဟတိ၊ ပယ်၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့ နှလုံးပြု၍။ တစ်နည်း။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ မောဟော...ဂစ္ဆတီတိ၊ “မောဟသည် ... ရောက်၏” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

စာပိုဒ် ၃၁။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အညေနပိ၊ အခြားသော။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်ဖြင့်။ ပါပဉ္စ၊ အပြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တဿ ပါပဿ၊ ထိုအပြစ်ကို။ အကရဏဉ္စ၊ မပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ သေသပဒါနဉ္စ၊ ကုသလဿ ဥပသမ္ပဒါ အစရှိသော ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၏လည်း။ အတ္ထဝိဘာဝနမုခေန၊ အနက်ကို ထင်ရှားပြခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနံ၊ သဘာဂတရား ဝိသဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သဗ္ဗပါပံ...မိစ္ဆတ္တာနီ”တိ အာဒိ၊ “အပြစ်အားလုံး ... မိစ္ဆတ္တများ” အစရှိသော ပါဠိကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

ယော အကိရိယာ ကရဏံ အနဇ္ဈစာ ရောဟု ဆိုသည်နှင့်အညီ ဣဒံ ဝုစ္စတိ သဗ္ဗပါပဿ အကိရိယာ အကရဏံ အနဇ္ဈာစာရောဟု ဆိုပါလော့။ အဘယ်ကြောင့် ဣဒံ ဝုစ္စတိ သဗ္ဗပါပဿ အကရဏံသာ ဆိုလေသနည်းဟု လီနန္တရစောဒနာ ဖြစ်ရာသောကြောင့် ထိုလီနန္တရစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘အကိရိယာ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အကိရိယာ အကရဏံ အနဇ္ဈာစာရောတိ၊ “မပြုခြင်း၊ မပြုခြင်း၊ မကျင့်ခြင်း” ဟူ၍။ တီဟိပိ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်သုံးပါးဖြင့်လည်း။ မိစ္ဆတ္တာနံ၊ မိစ္ဆတ္တတရားတို့ကို။ အနုပ္ပါဒနမေဝ၊ မဖြစ်စေခြင်းကိုသာလျှင်။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ တထာ၊ ဤအတူ။ ကိရိယာ ကရဏံ အဇ္ဈာစာရောတိ၊ “ပြုခြင်း၊ ပြုခြင်း၊ ကျင့်ခြင်း” ဟူ၍။ တီဟိပိ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်သုံးပါးဖြင့်လည်း။ ဥပ္ပါဒနမေဝ၊ ဖြစ်စေခြင်းကိုသာလျှင်။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ အဇ္ဈာစာရောတိ၊ (အဇ္ဈာစာရော ဟူသည်)ကား။ အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။ အာစရဏံ၊ ကျင့်ခြင်း။ (အာစရဏံ အာစာရော၊ အဓိဋ္ဌဟိတွာ အာစာရော အဇ္ဈာစာရောဟု ပြုစေလိုသည်)။ အတီတဿာတိ၊ (အတီတဿ ဟူသည်)ကား။ စိရကာလပ္ပဝတ္တိဝသေန၊ ရှည်မြင့်သော ကာလ၌ ဖြစ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုရာဏဿ၊ ရှေး၌ ဖြစ်သော။ မဂ္ဂဿာတိ၊ (မဂ္ဂဿ ဟူသည်)ကား။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်ကို။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ “ပုရာဏမဂ္ဂံ...အဓိဝစန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ “ပုရာဏံ အဉ္ဇသန္တိ ဧတံ ဝစနံ၊ “ရှေးဟောင်းလမ်း” ဟူသော ဤစကားသည်။ ခေါ၊ စင်စစ်။ အရိယဿ၊ မြတ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဖြူစင်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကဿ၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ အဓိဝစနံ နာမ၊ အမည်တည်း”။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အတီတေန၊ လွန်လေပြီးသော။ ဝိပဿိနာ၊ ဝိပဿီအမည်ရှိတော်မူသော။ ဘဂဝတာ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ ယထာဓိဂတံ၊ ရတော်မူအပ်သော အပြားအားလျော်စွာ။ ဒေသိတဘာဝံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “အတီတဿ မဂ္ဂဿာ”တိ၊ “အတိတ်မဂ်၏” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

ယင်းသို့ ဝိပဿီဘုရားရှင် ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို ရည်၍ သိသည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိရပါအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ဝိပဿိနော ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ အယံ ဂါထာ၊ ဤဂါထာသည်။ ဝိပဿိနော၊ ဝိပဿီအမည်ရှိတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ဘုန်းခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ၏။ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသဂါထာ၊ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသဂါထာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ယံ ပဋိဝေဓေနာတိ၊ (ယံ ပဋိဝေဓေန ဟူသည်)ကား။ ယဿ၊ အကြင် ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းကို။ ပရိညာဘိသမယေန၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းတည်းဟူသော သိခြင်းဖြင့်။

အသင်္ခတဓာတ်သည် တစ်စုံတစ်ခုသော သံကိလေသဖြင့် မညစ်ညူးဘဲလျက် ‘ယံ ပရိယောဒါပိတံ အယံ နိရောဓော’ဟု ဆိုတော်မူသည်ကား မသင့်လေဟု အယူရှိရာသောကြောင့် ထိုအယူကို နစ်စေခြင်းငှာ ‘ယံ ပရိယောဒါပိတံ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယံ...နိရောဓောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အကြင် ... ချုပ်ခြင်း” ဤစကားကို။ အသင်္ခတာ ဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်သည်။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သံကိလေသေန၊ ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားဖြင့်။ ယဒိပိ န သံကိလိဿတိ၊ အကယ်၍ကား မညစ်ညူး၏။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ မညစ်ညူးလျှင်းမူလည်း။ အဓိဂစ္ဆန္တဿ၊ ရသော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။

အသင်္ခတဓာတ်သည် ပကတိသဘောအားဖြင့် ဖြူစင်ပါလျက် ရသောပုဂ္ဂိုလ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်၏ဟူသော စကားသည် အဘယ်သို့ သင့်ပါအံ့နည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘တဿ ဟိ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာပင်လျှင် မှန်၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ သံကိလေသာ၊ ညစ်ညူးစေတတ်သော ကိလေသာတို့သည်။ န ဝိဂစ္ဆန္တိ၊ မကင်းကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ အသင်္ခတဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်ကို။ အပရိယောဒပိတာတိ၊ မဖြူစင်စေအပ်သေး ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ထိုစကားကို ဥပမာဖြင့် ပြီးစေလိုရကား ‘ယထာ’ စသည်ကို မိန့်သော်။

ကိမိဝ၊ အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား။ နိဗ္ဗာနာဓိဂမေန၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရသဖြင့်။ ယေ ခန္ဓာ၊ အကြင် ခန္ဓာတို့သည်။ ဝူပသမေတဗ္ဗာ၊ ငြိမ်းစေအပ်ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုခန္ဓာတို့၏။ သေသဘာဝေန စ၊ ကြွင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အသေသဘာဝေန စ၊ အကြွင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “သဥပါဒိသေသာ”တိ စ၊ သဥပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်ဟူ၍လည်းကောင်း။ “အနုပါဒိသေသာ”တိ စ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤအတူ။ ဣဒံ သမ္ပဒံ၊ ဤဥပမာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဤ “ပရိယောဒါပိတံ” ဟူသော စကား၏ ပြီးခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာနိ သစ္စာနိ၊ ဤသစ္စာတို့ကို။ ပါဠိအာဂတဓမ္မာနံ၊ ပါဠိ၌ လာကုန်သော တရားတို့၏။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနဝသေန၊ သဘာဂတရား ဝိသဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ပုနပိ၊ တစ်ဖန်လည်း။ ပါဠိအာဂတဓမ္မာနံ၊ ပါဠိ၌ လာကုန်သော တရားတို့၏။ သဘာဂဝိသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနေန၊ သဘာဂတရား ဝိသဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်းဖြင့်။ အာဝဋ္ဋဟာရံ၊ အာဝဋ္ဋဟာရကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဓမ္မော ဟဝေ ရက္ခတီ”တိ ဂါထံ၊ “ဓမ္မသည် စင်စစ် စောင့်ရှောက်တတ်၏” ဤဂါထာကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တဿာ၊ ထိုဂါထာ၏။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်သည်သာလျှင်။

ဓမ္မသာမန်လျင်းပါးဖွယ်ရှိရကား ‘ဓမ္မောတိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဓမ္မောတိ၊ (ဓမ္မော ဟူသည်)ကား။ ဣဓ၊ ဤ၌။ ပုညဓမ္မော၊ ကုသိုလ်တရားကို။ အဓိပ္ပေတော၊ လိုလားအပ်၏။ တံ ပုညဓမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ်တရားကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။ “ဓမ္မော...မဂ္ဂေါ စာ”တိ၊ “ဓမ္မ ... မဂ်” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

ဣန္ဒြိယသံဝရော ပါဌ်ဖြင့် ဣန္ဒြိယသံဝရသီလကိုသာ မှတ်အပ်သလော။ ယင်းသို့ မှတ်အပ်သည်ရှိသော် ‘တတ္ထ ယာ သံဝရသီလေ’ဟု ဆိုလတ္တံ့သော စကားနှင့် ပုဗ္ဗာပရ ဆန့်ကျင်ခဲ့၏။ စုဒ်ရှိရကား ‘ဣန္ဒြိယ...ဒဋ္ဌဗ္ဗံ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ စ သဒ္ဒါကား ဝါကျာရမ္ဘ။

ဧတ္ထ၊ ဤနှစ်ပါးသော တရားတို့တွင်။ ဣန္ဒြိယသံဝရသီသေန၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသီလဖြင့်။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သီလံ၊ သီလကို။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဒုက္ခဒုက္ခတာဒိယောဂေန၊ ဒုက္ခဒုက္ခတာ အစရှိသည်တို့နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခဂတိယော၊ ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ရာတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ (ဒုက္ခဂတိကတ္တာဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဒုက္ခဂတိကတ္တာ၊ ဒုက္ခ၏ဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဤသို့ပေး)။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဥပပတ္တိယော၊ ဥပပတ္တိဘဝတို့သည်။ ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဂ္ဂတိ မည်၏။ ယထာဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဒုဝိဓေ၊ နှစ်ပါးသော။ ဓမ္မေ၊ တရား၌။ ပဌမော၊ ပထမဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ ဓမ္မသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ သုစိဏ္ဏော၊ ကောင်းစွာ လေ့ကျက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ယာ သံဝရသီလေ အခဏ္ဍကာရိတာကို ရည်သည်)။ ယတော စ၊ အကြင်အဂတိမှလည်း။ သော ဓမ္မော၊ ထိုဓမ္မသည်။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။ (အပါယေဟိ ရက္ခတိကို ရည်သည်)။ ယတ္ထ စ၊ အကြင်ဂတိ၌လည်း။ ပတိဋ္ဌာပေတိ၊ တည်စေ၏။ (ဒွေမာ ဘိက္ခဝေ စသည်ကို ရည်သည်)။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအားလုံးကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ...ကာရိတာ”တိ အာဒိ၊ “ထို၌ ... ပြုခြင်း” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တဿ ဓမ္မဿ၊ ထိုဓမ္မ၏။ အပါယတော၊ အပါယ်ဘုံမှ။ ရက္ခဏေ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း၌။ ဧကန္တိကဘာဝံ၊ စင်စစ်မှန်သော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်ရှားပြခြင်းငှာ။ ဂါမဏိသံယုတ္တေ၊ ဂါမဏိသံယုတ်၌။ အသိဗန္ဓကပုတ္တသုတ္တံ၊ အသိဗန္ဓကပုတ္တသုတ်ကို။ အာဘတံ၊ ဆောင်ခဲ့ပြီ။

တတ္ထ၊ ထိုအသိဗန္ဓကပုတ္တသုတ်၌။ ဧဝန္တိ သဒ္ဒေါ၊ “ဧဝံ” ဟူသော ပုဒ်သည်။ ပကာရေန၊ အပြားဟူသော အနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ စ သဒ္ဒေါ၊ “စ” ဟူသော ပုဒ်သည်။ သမ္ပိဏ္ဍနေ၊ အပေါင်းအနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမိနာပိ ပကာရေန၊ ဤနည်းဖြင့်လည်း။ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ အသိဗန္ဓကပုတ္တောတိ၊ (အသိဗန္ဓကပုတ္တော ဟူသည်)ကား။ အသိဗန္ဓကဿ နာမ၊ အသိဗန္ဓက အမည်ရှိသော သူ၏။ ပုတ္တော၊ သားသည်။ ဂါမေ၊ ရွာ၌။ ဇေဋ္ဌကတာယ၊ ရွာသူကြီးဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂါမဏီ၊ ဂါမဏီ မည်၏။ ပစ္ဆာဘူမကာတိ၊ (ပစ္ဆာဘူမကာ ဟူသည်)ကား။ ပစ္ဆာဘူမိဝါသိနော၊ ပစ္ဆာဘူမိအရပ်၌ နေကုန်သောသူတို့။ ကာမဏ္ဍလုကာတိ၊ (ကာမဏ္ဍလုကာ ဟူသည်)ကား။ သကမဏ္ဍလုနော၊ မိမိရေကရားနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်၏။ သေဝါလမာလိကာတိ၊ (သေဝါလမာလိကာ ဟူသည်)ကား။ ပါတောဝ၊ စောစောသာလျှင်။ ဥဒကတော၊ ရေမှ။ သေဝါလဉ္စေဝ၊ မှော်ပန်းကိုလည်းကောင်း။ ဥပ္ပလာဒီနိ စ၊ ကြာညိုအစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဥဒကသုဒ္ဓိဘာဝဇာနနတ္ထံ၊ ရေဖြင့် စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကို သိစေခြင်းငှာ။ မာလံ ကတွာ၊ ပန်းပြု၍။ ပိဠန္ဓနကာ၊ ပန်ဆင်ကုန်၍။ ဥဒကောရောဟကာတိ၊ (ဥဒကောရောဟကာ ဟူသည်)ကား။ သာယံ ပါတံ၊ ညဉ့်နက်နံနက်။ ဥဒကံ၊ ရေသို့။ ဩရောဟဏကာ၊ ဆင်းသက်ကုန်၏။ ဥယျာပေန္တီတိ၊ (ဥယျာပေန္တိ ဟူသည်)ကား။ ဥပရိ၊ အထက်နတ်ပြည်သို့။ ယာပေန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။ သညာပေန္တီတိ၊ (သညာပေန္တိ ဟူသည်)ကား။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ယာပေန္တိ၊ ရောက်စေကုန်၏။ သဂ္ဂံ နာမ ဩက္ကာမေန္တီတိ၊ (သဂ္ဂံ နာမ ဩက္ကာမေန္တိ ဟူသည်)ကား။ ပရိဝါရေတွာ၊ ခြံရံ၍။ ဌိတာဝ၊ တည်ကုန်လျက်သာလျှင်။ “ဘော၊ အရှင်။ ဗြဟ္မလောကံ၊ ဗြဟ္မာပြည်သို့။ ဂစ္ဆ၊ သွားလေလော့။ ဘော၊ အရှင်။ ဗြဟ္မလောကံ၊ ဗြဟ္မာပြည်သို့။ ဂစ္ဆ၊ သွားလေလော့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တာ၊ ဆိုကုန်၍။ သဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်သို့။ ပဝေသေန္တိ၊ သွင်းကုန်၏။

အနုပရိသက္ကေယျာတိ၊ (အနုပရိသက္ကေယျ ဟူသည်)ကား။ အနုပရိဂစ္ဆေယျ၊ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်ရာ၏။ ဥမ္မုဇ္ဇာတိ၊ (ဥမ္မုဇ္ဇ ဟူသည်)ကား။ ဥဋ္ဌဟ၊ ပေါ်လော့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထလော့။ ဥပ္လဝါတိ၊ (ဥပ္လဝ ဟူသည်)ကား။ ဇလဿ၊ ရေ၏။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ပ္လဝ၊ ပေါ်လော့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မျောလော့။ ထလမုပ္လဝါတိ၊ (ထလမုပ္လဝ ဟူသည်)ကား။ ထလံ၊ ကြည်းသို့။ အဘိရုဟ၊ တက်လော့။ တတြ ယာဿာတိ၊ (တတြ ယာဿ ဟူသည်)ကား။ တတြ၊ ထိုရေအိုင်၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုသို့ စွဲရာ၌။ ယံ၊ အကြင်ကျောက်စရစ်အိုးခြမ်းသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ယံ၊ အကြင်ကျောက်စရစ်အိုးခြမ်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ (ဤကား ရှေး၏အဖွင့်)။ သက္ခရကဌလန္တိ၊ (သက္ခရကဌလံ ဟူသည်)ကား။ သက္ခရာ ဝါ၊ ကျောက်စရစ်သည်လည်းကောင်း။ ကဌလာ ဝါ၊ အိုးခြမ်းသည်လည်းကောင်း။ သာ အဓောဂါမီ အဿာတိ၊ (သာ အဓောဂါမီ အဿ ဟူသည်)ကား။ သာ၊ ထိုကျောက်စရစ်အိုးခြမ်းသည်။ အဓော၊ အောက်သို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ သွားရာ၏။ ဟေဋ္ဌာဂါမီ၊ အောက်သို့ သွားသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အဓော ဂစ္ဆေယျာတိ၊ (အဓော ဂစ္ဆေယျ ဟူသည်)ကား။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်သို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ သွားရာအံ့လော။ မဂ္ဂဿာတိ၊ (မဂ္ဂဿ ဟူသည်)ကား။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ တိက္ခတာတိ၊ (တိက္ခတာ ဟူသည်)ကား။ တိခိဏတာ၊ ထက်သည်၏အဖြစ်တည်း။ သာ စ ခေါ၊ ထိုထက်သည်၏အဖြစ်သည်လည်း။ သတ္ထကဿ၊ ဓားလက်နက်၏။ တိက္ခတာ ဝိယ၊ ထက်သည်၏အဖြစ်ကဲ့သို့။ နိဿိတကရဏတာ၊ သွေးခြင်းကို ပြုသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ သို့မဟုတ်။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ ပဋုဘာဝေါ၊ ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အဓိမတ္တတာ”တိ၊ “အတိုင်းထက်အလွန်ဖြစ်ခြင်း” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ ပဟာတဗ္ဗကိလေသေ၊ ပယ်အပ်သော ကိလေသာတို့ကို။ အနဝသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။ သမုစ္ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အတိခိဏော နာမ၊ မထက်သော အရိယမဂ်မည်သည်။ နတ္ထိ နနု စ၊ မရှိမဟုတ်လော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ပုစ္ဆာ၊ မေးခွန်းတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ “နော စ ခေါ ယထာ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တဿာ”တိ၊ “ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ကဲ့သို့ မဟုတ်” ဟူ၍။ ဝစနတော၊ စကားကြောင့်။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တာနံ၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ကိလေသပ္ပဟာနံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ခြင်းကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။ ကာစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဝိသေသမတ္တာ၊ အထူးမျှသည်။ (ဝိသေသပ္ပတ္တာ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ အထူးသို့ ရောက်သော ထက်ခြင်းသည်ပေး)။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ အယံ ပန ဝိသေသော၊ ဤအထူးမူကား။ ဣဓ၊ ဤ၌။ သဗ္ဗုပပတ္တိသမတိက္ကမနဿ၊ အလုံးစုံသော ဥပပတ္တိဘဝမှ လွန်မြောက်ခြင်း၏။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ လိုလားအပ်သောကြောင့်။ န အဓိပ္ပေတော၊ မလိုလားအပ်။

ယင်းသို့ မလိုအပ်သော် အဘယ်ကို လိုအပ်သနည်း။ ဤ၌ လိုအပ်သော တိက္ခအဖြစ်ပင် မရှိပြီလော။ စောဒနာရှိရကား ‘ယော ဝဇိရူပမ...အဓိပ္ပေတာ’ ကို မိန့်သတည်း။

အဘယ့်ကြောင့် အရဟတ္တမဂ်တို့၏ ပဋုတမအဖြစ်ကိုသာ လိုအပ်သနည်း။ ဆိုအပ်ပြီးသော ဝိသေသကိုလည်း လိုအပ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ယသ္မာ... ဟောတီတိ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်မူကား။ အရိယမဂ္ဂေန၊ အရိယမဂ်ဖြင့်။ ဩဓိသော၊ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ ပဟီယန္တိ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။ နေသံ၊ ထိုကိလေသာတို့ကို။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တဉ္စ ပဟာနံ၊ ထိုပယ်ခြင်းသည်လည်း။ မဂ္ဂဓမ္မေသု၊ မဂ်တရားတို့၌။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ အပါဋဝပါဋဝတရပါဋဝတမဘာဝေန၊ မထင်ရှားသည်၏အဖြစ်၊ ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်၊ အလွန်ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်၊ အတိုင်းထက်အလွန် ထင်ရှားသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝဇိရူပမဓမ္မေသု၊ ဝဇိရိန်ဥပမာရှိသော တရားတို့တွင်။ မတ္ထကပ္ပတ္တာနံ၊ အဆုံးသို့ရောက်ကုန်သော။ အဂ္ဂမဂ္ဂဓမ္မာနံ၊ အရဟတ္တမဂ်တရားတို့၏။ ယော ပဋတမဘာဝေါ၊ အကြင် အတိုင်းထက်အလွန် ထင်ရှားသည်၏ အဖြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤအတိုင်းထက်အလွန် ထင်ရှားသည်၏အဖြစ်သည်။ ဣဓ၊ ဤ၌။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။ တိက္ခတာ၊ ထက်သည်၏အဖြစ် မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဓိပ္ပေတာ၊ လိုလားအပ်၏။ တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “အယံ...ရက္ခတီ”တိ၊ “ဤ ... စောင့်ရှောက်တတ်၏” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တာဿာ”တိ အာဒိနာ၊ “ထို့ကြောင့် စောင့်ရှောက်အပ်သောစိတ်ရှိသူအား” အစရှိသည်ဖြင့်။ သုတ္တန္တရေန၊ အခြားသုတ်ဖြင့်။ သုဂတိသညိတာနမ္ပိ၊ သုဂတိဟု သမုတ်အပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဥပပတ္တီနံ၊ ဥပပတ္တိတို့၏။ ဒုဂ္ဂတိဘာဝံ၊ ဒုဂ္ဂတိအဖြစ်ကို။ သာဓေတိ၊ ပြီးစေ၏။

စာပိုဒ် ၃၂

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယထာဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဓမ္မဿ၊ ဓမ္မ၏။ (သီလမဂ်ကိုယူ)။ တဏှာဝိဇ္ဇာဒီနံ၊ တဏှာ အဝိဇ္ဇာအစရှိသည်ကုန်သော။ ဝိသဘာဂဓမ္မာနဉ္စ၊ ဝိသဘာဂဓမ္မတို့ကိုလည်းကောင်း။ သမထဝိပဿနာဒီနံ၊ သမထဝိပဿနာအစရှိသည်ကုန်သော။ သဘာဂဓမ္မာနဉ္စ၊ သဘာဂဓမ္မတို့ကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋဟာရံ၊ အာဝဋ္ဋဟာရကို။ ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်တွဲ၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ...အဝိဇ္ဇာ စာ”တိ အာဒိံ၊ “ထို၌ ... အဝိဇ္ဇာလည်း” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြစ်သောကြောင့်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာ သိအပ်ပြီးဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဣဒံ ဝုစ္စတိ ဗြဟ္မစရိယန္တိ၊ (ဣဒံ ဝုစ္စတိ ဗြဟ္မစရိယံ ဟူသည်)ကား။ အရိယံ၊ မြတ်သော။ သမထဝိပဿနာသင်္ခါတံ၊ သမထ ဝိပဿနာဟု ဆိုအပ်သော။ ဣဒံ၊ ဤတရားကို။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယန္တိ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သော အကျင့်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

အရိယမဂ်သာ တဏှာအဝိဇ္ဇာအစရှိသည်တို့ကို ပယ်သည်ဖြစ်၍ စောင့်တတ်သည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ်ကြောင့် ‘ယံ ရက္ခတိ’ဟု နိဗ္ဗာန်ကို စောင့်တတ်သော ကတ္တား၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆိုလေသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ယံ...ဝုတ္တော’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ဆိုသော်လည်း နိဗ္ဗာန်သည် ကတ္တုဗျာပါရ မရှိသည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ်ကြောင့် စောင့်သကဲ့သို့ ဆိုအပ်သနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘နိမိတ္တဿ...ဥပစရိတတ္တာ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယံ ရက္ခတီတိ၊ “အကြင်တရားသည် စောင့်ရှောက်တတ်၏” ဟူ၍။ (ဝုတ္တောသို့ ဆိုက်)။ သဗ္ဗာဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဒုဂ္ဂတီဟိ၊ ဒုဂ္ဂတိတို့မှ။ ရက္ခန္တဿ၊ စောင့်ရှောက်တတ်သော။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ အာရမ္မဏဘူတော၊ အာရုံဖြစ်သော။ နိရောဓော၊ နိရောဓကို။ ရက္ခန္တော ဝိယ၊ စောင့်ရှောက်တတ်သည် ကဲ့သို့။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ နိမိတ္တဿ၊ အာရုံအကြောင်းဖြစ်သော နိရောဓ၏။ ကတ္တုဘာဝေန၊ ကတ္တားအဖြစ်ဖြင့်။ ဥပစရိတတ္တာ၊ တင်စား၍ ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနိ၊ ဤလေးပါးသော သစ္စာတို့ကို။ ဝိသဘာဂသဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋနဝသေန၊ ဝိသဘာဂတရား၊ သဘာဂတရားတို့ကို လည်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။

မှတ်ချက်။ ဝိသဘာဂဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ရှေးသစ္စာနှစ်ပါးတို့ကို။ သဘာဂဓမ္မာဝဋ္ဋန၏ အစွမ်းအားဖြင့် နောက်သစ္စာနှစ်ပါးတို့ကို ထုတ်အပ်ကုန်၏ဟူလိုသော်။

အာဝဋ္ဋဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ အာဝဋ္ဋဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၈ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၃၃။ တတ္ထ ကတမော ဝိဘတ္တိဟာရောတိ၊ “ထို၌ အဘယ် ဝိဘတ္တိဟာရနည်း” အစရှိသော စကားသည်။ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်း၌။ ဓမ္မဝိဘတ္တိ၊ ဓမ္မကို ဝေဖန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဘူမိဝိဘတ္တိ၊ ဘူမိကို ဝေဖန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနဝိဘတ္တိ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို ဝေဖန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဘတ္တိ၊ ဝေဖန်ခြင်းသည်။ တိဝိဓာ၊ သုံးပါးရှိ၏။ တာသု၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဓမ္မေသု၊ သဘောတရားတို့ကို။ ဝိဘာဂတော၊ ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌေသု၊ ပြဆိုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ တတ္ထ၊ ထိုသဘောတရားတို့၌။ လဗ္ဘမာနော၊ ရအပ်သော။ ဘူမိဝိဘာဂေါ စ၊ ဘူမိကို ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနဝိဘာဂေါ စ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဒိသိယမာနော၊ ပြဆိုအပ်သော်။ သုဝိညေယျော၊ ကောင်းစွာ သိလွယ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မဝိဘတ္တိံ၊ ဓမ္မဝိဘတ္တိကို။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော အရှင်ကစ္စည်းမထေရ်သည်။ သောဠသဝိဓေ၊ ဆယ့်ခြောက်ပါးသော။ ပဋ္ဌာနေ၊ သာသနပဋ္ဌာန်၌။ ယေသံ သုတ္တာနံ၊ အကြင်သုတ်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိသေသတော၊ အထူးအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတဗ္ဗာ၊ ဝေဖန်အပ်၏။ တာနိ သုတ္တာနိ၊ ထိုသုတ်တို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဒွေ...ဂိယဉ္စာ”တိ၊ “နှစ်ပါး ... ခြင်း” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ (မိန့်)ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ပုညဘာဝနာ၊ ကောင်းမှု၏ ပွားခြင်းသည်။ ဝါသနာ၊ ဝါသနာမည်၏။ တဿာ၊ ထိုကောင်းမှုပွားခြင်း၏။ ဘာဝေါ ကောဋ္ဌာသော၊ အဖို့တည်း။ ဝါသနာဘာဂေါ၊ ကောင်းမှုပွားခြင်း၏ အဖို့။ တဿ၊ ထိုကောင်းမှုပွားခြင်းအဖို့အား။ ဟိတံ၊ လျော်သည်တည်း။ (’သုတ္တဟိတံ တဒ္ဓိတံ’စသည်တို့၌ကဲ့သို့ ဟိတသဒ္ဒါသည် အနုကူလအနက်ဟောတည်း)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ဝါသနာဘာဂီယ မည်၏။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ လောဘက္ခန္ဓာဒီနံ၊ လောဘအစု အစရှိသည်တို့ကို။ နိဗ္ဗိဇ္ဈနံ ပဒါလနံ၊ ဖောက်ခွဲခြင်းသည်။ နိဗ္ဗေဓော၊ နိဗ္ဗေဓ မည်၏။ တဿ၊ ထိုလောဘအစုအစရှိသည်တို့ကို ဖောက်ခွဲခြင်း၏။ ဘာဂေါ၊ အဖို့တည်း။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ (ဣတိကား အာဒျတ္ထ)။ သေသံ၊ ကြွင်းသည်။ ပုရိမသဒိသမေဝ၊ ရှေးနှင့် တူသည်သာလျှင်။

ထိုနှစ်သုတ်တို့၏ အထူးကို ပြအံ့သောငှာ ‘ယသ္မိံ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌။ တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ပုညကြိယဝတ္ထူနိ၊ ကုသိုလ်ပြုရာဝတ္ထုတို့ကို။ ဒေသိတာနိ၊ ဟောကြားအပ်ကုန်၏။ တံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ်သည်။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ဝါသနာဘာဂီယ မည်၏။ ယသ္မိံ ပန သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ သေက္ခာသေက္ခာ၊ သေက္ခ အသေက္ခတရားတို့ကို။ ဒေသိတာ၊ ဟောကြားအပ်ကုန်၏။ တံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ်သည်။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂီယ မည်၏။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်လည်း။ ပါဠိယံယေဝ၊ ပါဠိ၌သာလျှင်။ အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။

ပုညဘာဂိယာတိ၊ (ပုညဘာဂိယ ဟူသည်)ကား။ ပုညဘာဂေ၊ ကောင်းမှုအဖို့၌။ ဘဝါ၊ ဖြစ်သော အကျင့်တည်း။ တထာ၊ ဤအတူ။ ဖလဘာဂိယာ၊ ဖလဘာဂီယအကျင့်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

“တထာ ဖလဘာဂိယာ ဝေဒိတဗ္ဗာ”ဟု ဆိုသည်ကို စွဲ၍ ပုညနှင့် ဖလလည်း အတူတူဟု အယူရှိလေရကား ‘ဖလန္တိ ပန သာမညဖလံ’ဟု မိန့်သတည်း။

ဖလန္တိ ပန၊ ဖလဟူသည်ကား။ သာမညဖလံ၊ သာမညဖိုလ်တည်း။ သံဝရသီလန္တိ၊ (သံဝရသီလံ ဟူသည်)ကား။ ပါတိမောက္ခသံဝရော၊ ပါတိမောက္ခသံဝရလည်းကောင်း။ သတိသံဝရော၊ သတိသံဝရလည်းကောင်း။ ဉာဏသံဝရော၊ ဉာဏသံဝရလည်းကောင်း။ ခန္တိသံဝရော၊ ခန္တိသံဝရလည်းကောင်း။ ဝီရိယသံဝရော၊ ဝီရိယသံဝရလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စသံဝရာ၊ သံဝရငါးပါးတို့သည်။ သံဝရသီလံ၊ သံဝရသီလ မည်၏။ ပဟာနသီလန္တိ၊ (ပဟာနသီလံ ဟူသည်)ကား။ တဒင်္ဂပ္ပဟာနံ၊ တဒင်္ဂပ္ပဟာန်လည်းကောင်း...နိဿရဏပ္ပဟာနံ၊ နိဿရဏပ္ပဟာန်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စပ္ပဟာနာနိ၊ ပဟာန်ငါးပါးတို့တည်း။ တေသု၊ ထိုငါးပါးသော ပဟာန်တို့တွင်။ နိဿရဏပ္ပဟာနဝဇ္ဇာနံ၊ နိဿရဏပ္ပဟာန်သည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော။ ပဟာနာနံ၊ ပဟာန်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဟာနသီလံ၊ ပဟာန်သီလကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ သောတိ၊ (သော ဟူသည်)ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝါသနာဘာဂိယသုတ္တသမ္ပဋိဂ္ဂါဟကော၊ ဝါသနာဘာဂီယသုတ်ကို နာခံ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တေန ဗြဟ္မစရိယေနာတိ၊ (တေန ဗြဟ္မစရိယေန ဟူသည်)ကား။ သံဝရသီလသင်္ခါတေန၊ သံဝရသီလဟု ဆိုအပ်သော။ ကာရဏဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ တေန သေဋ္ဌစရိယေန၊ ထိုမြတ်သော အကျင့်ဖြင့်။ ဗြဟ္မစာရီ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤ “တေန ဗြဟ္မစရိယေန”ဟူသော ပါဌ်၌။ အဋ္ဌသမာပတ္တိဗြဟ္မစရိယဿ၊ ရှစ်ပါးသော သမာပတ်တည်းဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို။ ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (တေနေဝဟု နိယမကို မပြုသောကြောင့် ဟူလိုသော်)။ ကေစိ ပန၊ အချို့ဆရာတို့သည်ကား။ “တေနေဝ ဗြဟ္မစရိယေနာ”တိ၊ “ထိုဗြဟ္မစရိယဖြင့်သာ” ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုဆရာတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ တဿ၊ ထိုရှစ်ပါးသော သမာပတ်တည်းဟူသော မြတ်သောအကျင့်ကို။ ပဋိက္ခေပေါ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ပဟာနသီလေ ဌိတောတိ၊ (ပဟာနသီလေ ဌိတော ဟူသည်)ကား။ သမုစ္ဆေဒပဋိပ္ပဿဒ္ဓိပ္ပဟာနာနံ၊ သမုစ္ဆေဒပဟာန်၊ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိပ္ပဟာန်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဟာနသီလေ၊ ပဟာနသီလ၌။ ဌိတော၊ တည်သည်ဖြစ်၍။ တေန ဗြဟ္မစရိယေနာတိ၊ (တေန ဗြဟ္မစရိယေန ဟူသည်)ကား။ ပဟာနသီလေန၊ ပဟာနသီလဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိသေသဘူတေန၊ အထူးဖြစ်သော။ တေန မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယေန၊ ထိုမဂ်ဗြဟ္မစရိယဖြင့်။ ယေ ပန အာစရိယာ၊ အကြင်ဆရာတို့သည်ကား။ “တေနေဝ ဗြဟ္မစရိယေနာ”တိ၊ “ထိုဗြဟ္မစရိယဖြင့်သာ” ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။ (ရှေးဗြဟ္မစရိယေနကို ရည်၍ ဆိုသည်)။ တေသံ၊ ထိုဆရာတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ “ဝါသနာဘာဂိယံ နာမ...ကထာ”တိ၊ “ဝါသနာဘာဂီယမည်သည်...စကား” ဟူ၍။ အယံ ပါဌော၊ ဤပါဠိသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ ယေ ပန အာစရိယာ၊ အကြင်ဆရာတို့သည်ကား။ “တေန ဗြဟ္မစရိယေနာ”တိ၊ “ထိုဗြဟ္မစရိယဖြင့်” ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုဆရာတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ “ဝါသနာ...အာနိသံသော”တိ၊ “ဝါသနာ...အာနိသင်” ဟူ၍။ အယံ ပါဌော၊ ဤပါဠိသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ပါဠိတို့တွင်။ ကတမော ပါဌော၊ အဘယ်ပါဠိသည်။ ယုတ္တတရော၊ ပို၍ သင့်မြတ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ ပစ္ဆိမော ပါဌော၊ နောက်ပါဠိသည်။ ယုတ္တတရော၊ ပို၍ သင့်မြတ်၏ဟူ၍။ နိဋ္ဌံ၊ ဆုံးဖြစ်ခြင်းသို့။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်၏။

အဘယ့်ကြောင့် နောက်ပါဠိသာ သင့်သနည်းဟု အမေးရှိရာသောကြောင့် နောက်ပါဠိ၏သာ သင့်မြတ်ကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ “နိဗ္ဗေဓ...ပ္ပကာသနာ”တိ၊ “နိဗ္ဗေဓ...ပြခြင်း” ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။

ယင်းသို့ဆိုကာမျှဖြင့် နောက်ပါဠိသာ သင့်မြတ်သည်၏အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ မှတ်ရအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘န ဟိ’ အစရှိသော ပါဌ်ထွက်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ မဟာထေရော၊ မဟာထေရ်သည်။ သာဝသေသံ၊ အကြွင်းရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဓမ္မံ၊ ဓမ္မကို။ န ဒေသေတိ၊ မဟောကြားမူ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပစ္ဆိမော ပါဌော၊ နောက်ပါဠိသည်။ ယုတ္တတရော၊ ပို၍ သင့်မြတ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား မဟဂ္ဂုတ်ဖြစ်သော ကုသိုလ်တို့၏ နိဗ္ဗေဓသဘောမရှိခြင်းကြောင့် ‘နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ နာမ သုတ္တံ ယာ စတုဿစ္စပ္ပကာသနာ’ဟု သစ္စာလေးပါးကို ပြခြင်းကိုသာ သိလေသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမဟဂ္ဂုတ်ဖြစ်သော ကုသိုလ်တို့ကို နိဗ္ဗေဓဘာဂီယသုတ်ဖြင့် မသင်္ဂြိုဟ်အပ်။ ဝါသနာဘာဂီယသုတ်ဖြင့်သာ သင်္ဂြိုဟ်အပ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုမဟဂ္ဂုတ်ကုသိုလ်ကို သင်္ဂြိုဟ်တတ်သော နောက်ပါဠိသာ သင့်မြတ်၏။ အကယ်၍ မဟဂ္ဂုတ်ကုသိုလ်တို့ကို ဝါသနာဘာဂီယသုတ်ဖြင့် မသင်္ဂြိုဟ်သည်ဖြစ်အံ့ နိဗ္ဗေဓသဘော မရှိခြင်းကြောင့် နိဗ္ဗေဓဘာဂီယသုတ်ဖြင့်လည်း မသင်္ဂြိုဟ်အပ်သည်ဖြစ်၍ နှစ်ပါးသော သုတ်မှ လွတ်လေရာ၏။ ယင်းသို့ လွတ်သည်ရှိသော် အရှင်ကစ္စည်းဒေသနာသည် နိရာဝသေသမဟုတ်သည်သာ ဖြစ်ရာ၏ဟူလိုသော်။

‘နတ္ထိ ပဇာနနာ”တိ အာဒိနာ၊ “သိခြင်းမရှိ” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ သုတ္တာနံ၊ သုတ်တို့၏။ သာတိသယံ၊ လွန်စွာ။ အသင်္ကရကာရဏံ၊ မရောယှက်ခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ပဇာနနာတိ၊ (ပဇာနနာ ဟူသည်)ကား။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ ပဒဋ္ဌာနဘူတာ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သော။ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာပညာ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာပညာတည်း။

အောက်၌ ‘ဒွေသုတ္တာနိ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ’ဟု ဆိုအပ်သောကြောင့် နှစ်သုတ်သာ ဖြစ်ရာ၏။ အဘယ်သို့သော သုတ်ဖြစ်ပါအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ဣမာနိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣမာနိ စတ္တာရိ သုတ္တာနီတိ၊ (ဣမာနိ စတ္တာရိ သုတ္တာနိ ဟူသည်)ကား။ ဝါသနာဘာဂိယနိဗ္ဗေဓဘာဂိယာနံ၊ ဝါသနာဘာဂီယနှင့် နိဗ္ဗေဓဘာဂီယဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေသံ သုတ္တာနဉ္စ၊ ဤသုတ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဝက္ခမာနာနံ၊ ဆိုလတ္တံ့ဖြစ်ကုန်သော။ သံကိလေသဘာဂိယအသေက္ခဘာဂိယာနဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂီယနှင့် အသေက္ခဘာဂီယသုတ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သုတ္တာနိ၊ သုတ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

မှတ်ချက်။ ကာမရာဂဗျာပါဒဥဒ္ဓံဘာဂိယသံယောဇနသဒ္ဒါဖြင့် သံကိလေသဘာဂီယသုတ်တို့ကို။ ဝီတရာဂအသေက္ခသဒ္ဒါဖြင့် အသေက္ခဘာဂီယ သုတ်တို့ကို ဆိုလတ္တံ့ဖြစ်သောကြောင့် ‘ဝက္ခမာနာနဉ္စ... ဝသေန’ဟု ဆိုသည်။

ဒေသနာယာတိ၊ (ဒေသနာယ ဟူသည်)ကား။ ဒေသနာနယေန၊ ဒေသနာနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗတော ဝိစယေန ဟာရေန ဝိစိနိတွာတိ၊ (သဗ္ဗတော ဝိစယေန ဟာရေန ဝိစိနိတွာ ဟူသည်)ကား။ သဗ္ဗတောဘာဂေန၊ အလုံးစုံသော အဖို့ဖြင့်။ ဧကာဒသသု၊ ဆယ့်တစ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ ဌာနတို့၌။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ (ဧကာသေသအရကား ပဒပုစ္ဆာအစရှိသော ဝိစယဟာရပဒတ္ထတစ်ဆယ့်တစ်ပါးကိုယူ)။ “ယုတ္တိဟာရေန ယောဇေတဗ္ဗာနီ”တိ ဧတေန၊ “ယုတ္တိဟာရဖြင့် ယှဉ်တွဲအပ်ကုန်၏” ဤစကားဖြင့်။ ဝိစယဟာရယုတ္တိဟာရာ၊ ဝိစယဟာရနှင့် ယုတ္တိဟာရတို့သည်။ ဝိဘတ္တိဟာရဿ၊ ဝိဘတ္တိဟာရ၏။ ပရိကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ပရိကံအရာ၌ တည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ “ယာဝတိကာ ဉာဏဿ ဘူမီ”တိ ဣမိနာ၊ “ဉာဏ်၏ ဘုံသည် အကြင်မျှလောက်” ဤစကားဖြင့်။ ဝိဘတ္တိဟာရဿ၊ ဝိဘတ္တိဟာရ၏။ မဟာဝိသယတံ၊ ကျယ်သော အရာရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

စာပိုဒ် ၃၄

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝါသနာဘာဂိယနိဗ္ဗေဓဘာဂိယဘာဝေဟိ၊ ဝါသနာဘာဂီယအဖြစ်၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂီယအဖြစ်တို့ဖြင့်။ ဓမ္မေ၊ သဘောတရားတို့ကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေ ဓမ္မေ၊ ထိုသဘောတရားတို့ကို။ သံကိလေသဘာဂိယအသေက္ခဘာဂိယဘာဝေဟိ၊ သံကိလေသဘာဂီယအဖြစ်၊ အသေက္ခဘာဂီယအဖြစ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ သာဓာရဏာသာဓာရဏဘာဝေဟိ၊ သာဓာရဏအဖြစ်၊ အသာဓာရဏအဖြစ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ တစ်နည်း။ သံကိလေသဘာဂိယအသေက္ခဘာဂိယဘာဝေဟိ၊ သံကိလေသဘာဂီယအဖြစ်၊ အသေက္ခဘာဂီယအဖြစ်တို့နှင့်။ သဟ၊ အတူ။ သာဓာရဏာသာဓာရဏဘာဝေဟိ၊ သာဓာရဏအဖြစ်၊ အသာဓာရဏအဖြစ်တို့ဖြင့်။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ “တတ္ထ...သာဓာရဏာ”တိ အာဒိ၊ “ထို၌ ... သာဓာရဏများ” အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အစပြုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကတမေ ဓမ္မာတိ၊ (ကတမေ ဓမ္မာ ဟူသည်)ကား။ ကတမေ သဘာဝဓမ္မာ၊ အဘယ်သဘောတူသော တရားတို့သည်။ သာဓာရဏာတိ၊ (သာဓာရဏာ ဟူသည်)ကား။ အဝိသိဋ္ဌာ၊ မထူးကုန်သနည်း။ သမာနာ၊ တူကုန်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဒွေ ဓမ္မာတိ၊ (ဒွေ ဓမ္မာ ဟူသည်)ကား။ ဒုဝေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပကတိယော၊ သဘောတို့သည်။ ဟိ၊ စင်စစ်။ အယံ ဓမ္မ သဒ္ဒေါ၊ ဤ “ဓမ္မ” ဟူသော ပုဒ်သည်။ “ဇာတိဓမ္မာနံ သတ္တာန”န္တိ အာဒီသု ဝိယ၊ “ဇာတိဓမ္မရှိသော သတ္တဝါတို့အား” အစရှိသည်တို့၌ကဲ့သို့။ ပကတိအတ္တော၊ ပကတိအနက်ရှိ၏။ နာမသာဓာရဏာတိ၊ (နာမသာဓာရဏာ ဟူသည်)ကား။ နာမေန၊ အမည်အားဖြင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ ကုသလာ၊ ကုသိုလ်တို့လည်းကောင်း။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမာနနာမာ၊ တူသောအမည်ရှိကုန်၏။ ဣတိ အာဒိ သမာနနာမာ၊ ဤသို့အစရှိသော တူသောအမည်ရှိကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝတ္ထုသာဓာရဏာတိ၊ (ဝတ္ထုသာဓာရဏာ ဟူသည်)ကား။ နိဿယေန၊ မှီရာဖြစ်သော။ ဝတ္ထုနာ၊ ဝတ္ထုဖြင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ ဧကသန္တတိပတိတတာယ၊ တူသော သန္တာန်၌ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ သမာနဝတ္ထုကာ၊ တူသောမှီရာဝတ္ထုရှိကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝိသေသတော၊ အထူးအားဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသပက္ခ၌။ ပဟာနေကဋ္ဌာ၊ ပယ်သောအားဖြင့် တူသော တည်ရာရှိကုန်သော တရားတို့သည်။ နာမသာဓာရဏာ၊ အမည်အားဖြင့် ဆက်ဆံကုန်၏။

မှတ်ချက်။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဝိစိကိစ္ဆာသီလဗ္ဗတပရာမာသတရားတို့သည် သဘောအားဖြင့် ပြားကုန်သော်လည်း ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗ အဖြစ်ကို မလွန်ကုန်။ ကာမရာဂ အစရှိသည်တို့သည်လည်း ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗ အဖြစ်ကို မလွန်ကုန်။ ထို့ကြောင့် နာမသာဓာရဏ ဖြစ်ကုန်၏ဟူလိုသော်။

သဟဇေကဋ္ဌာ၊ တကွဖြစ်သောအားဖြင့် တူသော တည်ရာရှိကုန်သော တရားတို့သည်။ ဝတ္ထုသာဓာရဏာ၊ တည်ရာဝတ္ထုအားဖြင့် ဆက်ဆံကုန်၏။

မှတ်ချက်။ သဟဇေကဋ္ဌတရားတို့သည် အချင်းချင်း ဖုသနအစရှိသော သဘောအားဖြင့် ပြားကုန်သော်လည်း အကြင်မှီရာဝတ္ထု၌ ဖြစ်ကုန်၏။ ထိုမှီရာဝတ္ထုအားဖြင့် ဆက်ဆံကုန်၏ဟူလိုသော်။

အညမ္ပိ ဧဝံ ဇာတိယန္တိ ဣမိနာ၊ “အခြားလည်း ဤသို့ ဇာတိအားဖြင့်” ဤစကားဖြင့်။ ကိစ္စပ္ပစ္စယပဋိပက္ခာဒီဟိ၊ ကိစ္စ၊ အကြောင်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သမာနံ၊ တူသော သဘောတရားကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ စုပေါင်းယူ၏။ မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ အနိယတာနန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “မိစ္ဆတ္တနိယတတို့အား၊ အနိယတတို့အား” ဤစကားသည်။ ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ ပုထုဇဉ်တို့၏။ ဥပလက္ခဏံ၊ မှတ်ကြောင်းမျှသာဖြစ်သော စကားတည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဿတဝါဒါ၊ သဿတအယူရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်းကောင်း။ ဥစ္ဆေဒဝါဒါ၊ ဥစ္ဆေဒအယူရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒိကော၊ ဤသို့ အစရှိသော။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ပုထုဇ္ဇနဘေဒေါ၊ ပုထုဇဉ်အပြားကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်၏။ မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ ဧဝ စ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားသာလည်းကောင်း။ အနိယတာနံ ဧဝ စ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်းကောင်း။ သမ္ဘဝတော စ၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သမ္မတ္တနိယတာနံ၊ သမ္မတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ အသမ္ဘဝတော စ၊ မဖြစ်သင့်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒဿနပ္ပဟာတဗ္ဗာ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည် ပယ်အပ်ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်းကောင်း။ ပုထုဇ္ဇနဿ၊ ပုထုဇဉ်၏ အစရှိသော ဝါကျတို့၌လည်းကောင်း။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အရိယသာဝကောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အရိယသာဝက” ဤစကားကို။ သေက္ခံ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်ညွှန်း၍။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ သဗ္ဗာ သာ အဝီတရာဂေဟိ သာဓာရဏာတိ၊ “ထိုအားလုံးသည် အဝီတရာဂတို့နှင့် ဆက်ဆံ၏” ဟူသည်ကား။ လောကိယသမာပတ္တိ၊ လောကီသမာပတ်။ ရူပါဝစရာ၊ ရူပါဝစရသမာပတ်။ အရူပဝစရာ၊ အရူပဝစရသမာပတ်။ ဒိဗ္ဗဝိဟာရော၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရ။ ဗြဟ္မဝိဟာရော၊ ဗြဟ္မဝိဟာရ။ ပဌမဇ္ဈာနသမာပတ္တိ၊ ပထမဈာန်သမာပတ်။ ဣတိ ဧဝမာဒိ ပရိယာယေဟိ၊ ဤသို့ အစရှိသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံ၏။ ကုသလသမာပတ္တိ၊ ကုသိုလ်သမာပတ်။ ဣတိ ပန ဣမိနာ ပရိယာယေန၊ ဤသို့သော ပရိယာယ်အားဖြင့်ကား။ အသာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣမံ ပန ဒေါသံ၊ ဤအပြစ်ကို။ ပဿန္တာ၊ မြင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည်။ “ယံ ကိဉ္စိ...သဗ္ဗာ သာ အဝီတရာဂေဟိ သာဓာရဏာ”တိ၊ “အကြင်အရာသည်... ထိုအားလုံးသည် အဝီတရာဂတို့နှင့် ဆက်ဆံ၏” ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ ရွတ်ဆိုကုန်၏။ ကထံ ကေန ပကာရေန၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ တေ ဓမ္မာ၊ ထိုသာဓာရဏဟူ၍ ဆိုအပ်သော တရားတို့ကို။ ဩဓိသော၊ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်သနည်း။ ဩဓိသော၊ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ အထ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ အကယ်၍ ယူအပ်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ သန္တေသု၊ ဤသို့ ယူအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ကထံ ကေန ပကာရေန၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်အံ့နည်း။ ဣတိ အနုယောဂံ၊ ဤသို့သော စောဒနာခြင်းကို။ မနသိကတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။ တံ အနုယောဂံ၊ ထိုစောဒနာခြင်းကို။ ဝိသောဓေန္တော၊ ဖြေလိုရကား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုတ်သင်လိုရကား။ “သာဓာရဏာ...အညမည”န္တိ အာဒိ၊ “သာဓာရဏ ... အချင်းချင်း” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား သာမညဖြစ်သော တရားတို့သည် သာဓာရဏမည်ကုန်၏။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပိုင်းခြား၍ ထိုသာမညဖြစ်သော တရားတို့၏ ဖြစ်ရာဌာနကို ဆိုလေသနည်း။ မဆိုသင့်ပြီ။ အကယ်၍ ပိုင်းခြားဆိုသည်ဖြစ်အံ့။ ထိုတရားတို့ကို သာဓာရဏဟု မဆိုသင့်ပြီ။ ဤသို့ စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘သာဓာရဏာ ဟိ’ အစရှိသည်ကို ဆိုတော်မူသည်ဟူလိုသော်။

တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယထာ၊ အကြင်အပိုင်းအခြားသော အခြင်းအရာဖြင့်။ မိစ္ဆတ္တနိယတာနဉ္စ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်အားလည်းကောင်း။ အနိယတာနဉ္စ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်းကောင်း။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုသို့ ပိုင်းခြားသော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဣမေသံ ဥဘယေသံယေဝ၊ ဤနှစ်ယောက်သော မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားသာလျှင်။ ဓမ္မာ၊ ဒဿနပ္ပဟာတဗ္ဗအစရှိသော တရားတို့သည်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့အား။ သာဓာရဏတာယ၊ ဆက်ဆံခြင်းဖြင့်။ န သာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံကုန်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ပရံ ပရံ၊ တစ်ပါးတစ်ပါးသော။ သကံ သကံ၊ မိမိမိမိတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ နာတိဝတ္တန္တိ၊ မလွန်ကုန်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣမေသံ ဥဘယေသံယေဝ၊ ဤနှစ်ယောက်တို့အားသာလျှင်။ သာဓာရဏာ၊ ဆက်ဆံကုန်၏။ သဗ္ဗသတ္တာနံ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့အား။ န သာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံကုန်။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

အသို့မူ၍ မိမိတို့၏ အရာကို မလွန်သနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘ပဋိနိယတဉှိ’ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စင်စစ်။ တေသံ၊ ထိုတရားတို့အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ရာဌာန်သည်။ ပဋိနိယတံ၊ အသီးသီး မြဲ၏။ ဣတရထာ၊ မမြဲသော ဖြစ်ရာရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ တထာ ဝေါဟာရော ဧဝ၊ ထိုသို့ သာဓာရဏ၊ အသာဓာရဏဟူသော အမည်ဝေါဟာရသည်ပင်လျှင်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။

မြဲသောအရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ပါဠိဖြင့် ပြီးစေလိုရကား ‘ယသ္မာ’ အစရှိသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ စ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။ ဧတေ ဧဝ ဓမ္မာ၊ ထိုအသာဓာရဏဟူ၍ ဆိုအပ်သော တရားတို့သည်သာလျှင်။ ဧဝံ ဣမိနာ ပကာရေန၊ ဤသို့ မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ အစရှိသည်ကိုဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားအားဖြင့်။ နိယတာ ဝိသယာ၊ မြဲသောအရာရှိကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပိုင်းခြားအပ်သော ဖြစ်ရာရှိကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယောပိ...ဝတ္တတီ”တိ၊ “အကြင် ... ဖြစ်၏” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို အနွယဗျတိရေကအားဖြင့် ထင်ရှားပြလိုရကား ‘န ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ မိစ္ဆတ္တနိယတာနဉ္စ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်းကောင်း။ အနိယတာနဉ္စ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်းကောင်း။ ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗာ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည် ပယ်အပ်ကုန်သော ကိလေသာတို့သည်။ န သန္တိ၊ မရှိကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ သန္တိ ဧဝ၊ ရှိသည်သာလျှင်။ အညေသံ ဝါ၊ အခြားသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့အားကား။ (ဝါသဒ္ဒါကား ဗျတိရိက်အနက်ရှိ၏)။ န သန္တိ၊ မရှိကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တေ ဧဝ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်သာလျှင်။ နိယတာ ဝိသယာ၊ မြဲသော အရာရှိကုန်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သေသေပိ၊ ကြွင်းသော ဘာဝနာပဟာတဗ္ဗအစရှိသည်၌လည်း။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။

အသာဓာရဏဓမ္မကို ပြသော အရှင်ကစ္စည်းမထေရ်သည် ‘အဋ္ဌမကဿ’ အစရှိသည်ကိုသာ မဆိုမူ၍ ‘ကတမေ ဓမ္မာ...ဘဗ္ဗာဘဗ္ဗာ’ ဟူသော စကားကို အဘယ့်ကြောင့် ဆိုတော်မူသနည်းဟူသော အမေးပုစ္ဆာကို ဖြေလို၊ ပယ်လိုရကား ‘အသာဓာရဏော နာမ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အသာဓာရဏော၊ အသာဓာရဏဖြစ်သော။ ဓမ္မော နာမ၊ ဓမ္မမည်သည်ကို။ (ဤကား သာမည၊ ဂဟေတဗ္ဗောသို့ ဆိုက်)။ တဿ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပစ္စတ္တနိယတော၊ အသီးသီးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာဖြစ်သော တရားကို။ (ဤကား ဝိသေသ၊ ဂဟေတဗ္ဗော၌ စပ်)။ အရိယေသု၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ သေက္ခာသေက္ခဓမ္မာဝသေန၊ သေက္ခတရား၊ အသေက္ခတရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနရိယေသု၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ဘဗ္ဗာဘဗ္ဗဝသေန၊ ဘဗ္ဗ၊ အဘဗ္ဗတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဂဝေသိတဗ္ဗော၊ ရှာအပ်၏။

အသီးသီးသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာမဟုတ်သော တရားကိုလည်း ယူအပ်ကောင်း၊ ရှာအပ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ့်ကြောင့် အသီးသီးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာဖြစ်သော တရားကိုသာ ယူအပ်၊ ရှာအပ်လေသနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ဣတရဿ... ဘာဝတော’ ကို မိန့်သော်။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣတရဿ၊ အသီးသီးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာမဟုတ်သော တရား၏။ တထာ၊ ထိုအသာဓာရဏ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗဘာဝါဘာဝတော၊ ညွှန်ပြအပ်သော အဖြစ်၏ မရှိသောကြောင့်တည်း။ (နိဿဇ္ဇိတဗ္ဗာဘာဝတော၊ ကပ်ငြိခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ လည်ပါးခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်းလည်းဟူ)။ သော စ ခေါ၊ ထိုအသီးသီးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာဖြစ်သော တရားကိုလည်း။ သာဓာရဏဝိဓုရတာယ၊ သာဓာရဏ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်၏အဖြစ်ဖြင့်။ တံ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုထိုဓမ္မကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ တထာဝုတ္တဒေသနာနုသာရေန၊ ထိုသို့ဆိုအပ်သော ဒေသနာကို အစဉ်မှီသဖြင့်။ ဂဟေတဗ္ဗော၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ “ကတမေ...ဘဗ္ဗာဘဗ္ဗာ”တိ ဣမိနာ၊ “အဘယ်...ဘဗ္ဗာဘဗ္ဗများ” ဤစကားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ပဋိပတ္တိအရေအတွက်အားဖြင့် အရဟတ္တဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဋ္ဌမကဖြစ်ခြင်းကြောင့် ထိုကိုဝန်ခံစေခြင်းငှာ ‘အဋ္ဌမကဿာတိ’ အစရှိသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဒက္ခိဏေယျအရေအတွက်အားဖြင့် ပဋိလောမအားဖြင့် ရေတွက်သည်ရှိသော် သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်သည် အဋ္ဌမကဖြစ်သည်ဟူလိုသော်။

အဋ္ဌမကဿာတိ၊ (အဋ္ဌမကဿ ဟူသည်)ကား။ သောတာပတ္တိဖလသစ္ဆိကိရိယာယ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်ကို။ မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သော သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဓမ္မတာတိ၊ (ဓမ္မတာ ဟူသည်)ကား။ ဓမ္မသဘာဝေါ၊ တရားသဘောတည်း။

ဓမ္မသဘောဟူသည် အဘယ်နည်းဟု အမေးရှိသောကြောင့် ‘ပဌမဿ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ပဌမဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ မဂ္ဂဋ္ဌတာ၊ မဂ္ဂဋ္ဌာန်၏ အဖြစ်တည်း။ ဒုတိယဿ၊ သောတာပတ္တိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဖလဋ္ဌတာ၊ ဖလဋ္ဌာန်၏အဖြစ်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပဌမဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပဟီယမာနကိလေသတာ၊ ပယ်ဆဲဖြစ်သော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဒုတိယဿ၊ သောတာပတ္တိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပဟီနကိလေသတာ၊ ပယ်ပြီးသော ကိလေသာရှိသည်၏အဖြစ်တည်း။ အသာဓာရဏာ၊ မဆက်ဆံ။ (ဤသို့ပေး)။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ အဋ္ဌမကဿာတိ၊ (အဋ္ဌမကဿ ဟူသည်)ကား။ အနာဂါမိမဂ္ဂဋ္ဌဿ၊ အနာဂါမိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်အား။

မှတ်ချက်။ မဂ္ဂဋ္ဌာန်၏အဖြစ်၊ ပယ်ဆဲသော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ခပ်သိမ်းသော မဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် အဋ္ဌမကဖြစ်သော သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တူရကား အဋ္ဌမကမည်ကုန်သည်။

နာမန္တိ၊ (နာမ ဟူသည်)ကား။ သေက္ခာတိ နာမံ၊ သေက္ခဟူသော အမည်သည်။ သာဓာရဏံ၊ ဆက်ဆံ၏။ ဓမ္မတာတိ၊ (ဓမ္မတာ ဟူသည်)ကား။ တံ တံ မဂ္ဂဋ္ဌတာ စ၊ ထိုထိုမဂ္ဂဋ္ဌာန်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌိမဖလဋ္ဌတာ စ၊ အောက်ဖြစ်သော ဖလဋ္ဌာန်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အောက်ဖြစ်သော ဗိုလ်၌ တည်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အသာဓာရဏံ၊ မဆက်ဆံ။ ပဋိပန္နကာနန္တိ၊ (ပဋိပန္နကာနံ ဟူသည်)ကား။ မဂ္ဂသမင်္ဂီနံ၊ မဂ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ နာမန္တိ၊ (နာမ ဟူသည်)ကား။ ပဋိပန္နကာတိ နာမံ၊ ပဋိပန္နကဟူသော အမည်သည်။ သာဓာရဏံ၊ ဆက်ဆံ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ “အဋ္ဌမကဿာ”တိ အာဒိနာ၊ “အဋ္ဌမကအား” အစရှိသည်ဖြင့်။ အရိယပုဂ္ဂလေသု၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ အသာဓာရဏဓမ္မံ၊ အသာဓာရဏဓမ္မကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣတရေသု၊ အခြားသော ဘဗ္ဗ၊ အဘဗ္ဗဟူ၍ ဆိုအပ်ကုန်သော ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ နယဒဿနတ္ထံ၊ နည်းပြခြင်းငှာ။ “ဧဝံ ဝိသေသာနုပဿိနာ”တိ အာဒိ၊ “ဤသို့ အထူးကို ရှုသူဖြင့်” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

အဘယ့်ကြောင့် ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌သာ ဟီန၊ ဥက္ကဋ္ဌ၊ မဇ္ဈိမကို စွဲ၍ အသာဓာရဏဓမ္မကို ဟောအပ်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘လောကိယဓမ္မေသု’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ လောကိယဓမ္မေသု ဧဝ၊ လောကီဓမ္မတို့၌သာလျှင်။ ဟီနာဒိဘာဝေါ၊ ဟီနအစရှိသော အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟီနုက္ကဋ္ဌမဇ္ဈိမံ၊ အယုတ်၊ အမြတ်၊ အလတ်ကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ အသာဓာရဏဓမ္မံ၊ အသာဓာရဏဖြစ်သော သဘောတရားကို။ ဂဝေသိတဗ္ဗံ၊ ရှာအပ်၏။ (ဤသို့သမ္ပန်)။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဝိသေသာနုပဿိနာတိ၊ (ဝိသေသာနုပဿိနာ ဟူသည်)ကား။ အသာဓာရဏဓမ္မာနုပဿိနာ၊ မဆက်ဆံသော တရားကိုရှုသူဖြင့်။

အဘယ်သို့ ရှုအပ်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလိုရကား ‘မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

မိစ္ဆတ္တနိယတာနံ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အနိယတာ၊ အနိယတဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ သာဓာရဏာ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ဆက်ဆံကုန်၏။ မိစ္ဆတ္တနိယတာ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အသာဓာရဏာ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား မဆက်ဆံကုန်။ မိစ္ဆတ္တနိယတေသုပိ၊ မိစ္ဆတ္တနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်လည်း။ နိယတမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကာနံ၊ နိယတမိစ္ဆာအယူရှိကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အနိယတာ၊ အနိယတဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ သာဓာရဏာ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ဆက်ဆံကုန်၏။ နိယတမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ နိယတမိစ္ဆာအယူသည်။ အသာဓာရဏာ၊ အနိယတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား မဆက်ဆံ။ ဣတိ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ဝိသေသာနုပဿိနာ၊ တူသော သဘောတရားကိုရှုသူဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ နာနာနယေဟိ၊ အထူးထူးသောနည်းတို့ဖြင့်။ ဓမ္မဝိဘတ္တိံ၊ ဓမ္မဝိဘတ္တိကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘူမိဝိဘတ္တိဉ္စ၊ ဘူမိဝိဘတ္တိကိုလည်းကောင်း။ ပဒဋ္ဌာနဝိဘတ္တိဉ္စ၊ ပဒဋ္ဌာနဝိဘတ္တိကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဒဿနဘူမီ”တိ အာဒိံ၊ “ဒဿနဘူမိ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဒဿနဘူမီတိ၊ (ဒဿနဘူမိ ဟူသည်)ကား။ ပဌမမဂ္ဂေါ၊ ပထမမဂ်တည်း။

အဘယ့်ကြောင့် ဒဿနဘုံသည် နိယာမတို့ထက် မြတ်သည်၏ ပဒဋ္ဌာန်ဟု ဆိုသနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ ပန’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ ပဌမမဂ္ဂက္ခဏေ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။ အရိယသာဝကော၊ အရိယသာဝကသည်။ သမ္မတ္တနိယာမံ၊ သမ္မတ္တနိယာမသို့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မဖောက်မပြန်သော သဘောအားဖြင့် မြဲသောမဂ်သို့။ ဩက္ကမန္တော နာမ၊ သက်ဆဲမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုသောတာပတ္တိမဂ်ခဏမှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ ဩက္ကန္တော၊ သက်ပြီးသည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒဿန...ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဒဿန...ပဒဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

အောက်အောက်သောမဂ်သည် အထက်အထက်သောမဂ်ကို ရခြင်း၏အကြောင်း ဖြစ်ပါသောကြောင့် ‘ဘာဝနာဘူမိ ဥပရိမဂ္ဂါနံ ပဒဋ္ဌာနံ’ ဟု ဆိုကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ အသို့မူ၍ ‘ဘာဝနာဘူမိ ဥတ္တရိကာနံ ဖလာနံ ပတ္တိယာ ပဒဋ္ဌာနံ’ ဟု ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးပိုက်၍ ‘ကိဉ္စာပိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

သက္ကာယဒိဋ္ဌိအာဒီနိ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိအစရှိသည်တို့ကို။ အပ္ပဟာယ၊ မပယ်မူ၍။ ကာမရာဂ ဗျာပါဒါဒိပ္ပဟာနဿ၊ ကာမရာဂ၊ ဗျာပါဒအစရှိသည်ကို ပယ်ခြင်း၏။ အသက္ကုဏေယျတ္တာ၊ မစွမ်းနိုင်သောကြောင့်။ ဟေဋ္ဌိမော ဟေဋ္ဌိမော၊ အောက်အောက်၌ဖြစ်သော။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။ ဥပရိ ဥပရိ မဂ္ဂါဓိဂမဿ၊ အထက်အထက်ဖြစ်သော မဂ်ကိုရခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဖလဿ၊ အကျိုး၏။ ဝိသေသကာရဏဉ္စ၊ ထူးသောအကြောင်းသည်လည်းကောင်း။ အာသန္နကာရဏဉ္စ၊ နီးစွာသော အကြောင်းသည် လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဘာဝနာ...ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဘာဝနာ...ပဒဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ သုခါ ပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာ၊ သုခါပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာသည်။ ဉာဏုတ္တရဿ၊ လွန်သောဉာဏ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ တထာဝိဓပစ္စယသမာယောဂေ စ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော ဉာဏ်အထူး၏ အကြောင်းညီညွတ်သည်ရှိသော်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ၊ ထိုသုခါ ပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာကို။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာကို သမထ၏ ပဒဋ္ဌာန်ဟု ဆိုတော်မူ၏။ ကြွင်းသော ပဋိပဒါသုံးပါးတို့အား သမထတို့၏အကြောင်းမဟုတ်ကုန်ဟု အနက်ရောက်ခဲ့။ စောဒနာရှိရကား ‘ဣတရာ ပန’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဣတရာ၊ ကြွင်းကုန်သော။ တိဿောပိ၊ သုံးပါးတို့သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ပဋိပဒါ ပန၊ ပဋိပဒါတို့သည်ကား။ သမထံ၊ သမထကို။ အာဝဟန္တိ ဧဝ၊ ဆောင်ကုန်သည်သာလျှင်။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ တာသု၊ ထိုပဋိပဒါလေးပါးတို့တွင်။ သဗ္ဗမုဒုတာယ၊ အလုံးစုံသော ပဋိပဒါတို့အောက်ယုတ်သော ပဋိပဒါကို။ ဒဿိတာယ၊ ပြသော်။ သေသာပိ၊ ကြွင်းသော ပဋိပဒါတို့ကိုလည်း။ ဒဿိတာ ဧဝ၊ ပြပြီးသည်သာလျှင်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုက္ခာ...ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဒုက္ခ...ပဒဋ္ဌာန်” ဟူ၍။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။

ဒါနမယံပုညကိရိယဝတ္ထူတိ ဧတ္ထ၊ “ဒါနမယပုညကိရိယဝတ္ထု” ဤ၌။ ဒါနမေဝ၊ ဒါနသည်သာလျှင်။ ဒါနမယံ၊ ဒါနမယမည်၏။ (မယပစ္စည်းကား သွတ္ထဟူလိုသော်)။ ပုဇ္ဇဖလနိဗ္ဗတ္တနဋ္ဌေန၊ ပူဇော်အပ်သော အကျိုးကိုဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဖြူစင်သော အကျိုးကိုဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုညံ၊ ပုညမည်၏။ တဒေဝ၊ ထိုပုညသည်ပင်လျှင်။ ကတ္တဗ္ဗတော၊ ပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကိရိယာ စ၊ ကိရိယာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပယောဂသမ္ပတ္တိယာဒီနံ၊ ပယောဂသမ္ပတ္တိအစရှိသည်တို့၏။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝတော၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝတ္ထု စ၊ ဝတ္ထုသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒါနမယပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ဒါနမယပုညကိရိယဝတ္ထုမည်၏။ ပရတောဃောသဿာတိ၊ (ပရတောဃောသဿ ဟူသည်)ကား။ ဓမ္မဿဝနဿ၊ ဓမ္မဿဝန၏။ သာဓာရဏန္တိ ဧတ္ထ၊ “သာဓာရဏ” ဤ၌။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ အင်္ကုရဿ၊ အညွန့်၏။ အာဝေဏိကံ၊ အသီးသီးသော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ ဝိယ စ၊ ဖြစ်ဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဒဿနဘူမိအာဒယော၊ ဒဿနဘူမိအစရှိသည်တို့သည်။ နိယာမာဝက္ကန္တိအာဒီနံ၊ သမ္မတ္တနိယာမသို့ သက်ပြီးသည်၏ အဖြစ်အစရှိသည်တို့၏။ အာဝေဏိကာ၊ အသီးသီးသော အကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ ယထာ စ၊ ဖြစ်ဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ အာဝေဏိကံ၊ အသီးသီးသော အကြောင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အထ ခေါ၊ သို့သော်လည်း။ တဒညကာရဏေဟိပိ၊ ထိုဒါနမယဖြစ်သော ပုညကြိယဝတ္ထုမှ တစ်ပါးသော အကြောင်းတို့ဖြင့်လည်း။ ပရတောဃောသဿ၊ တရားနာခြင်း၏။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သာဓာရဏံ၊ ဆက်ဆံသော။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဒါနမယပုညကိရိယဝတ္ထု၌ ပရတောဃောသ၏ ပဒဋ္ဌာန်၏အဖြစ်ကို ဆိုရာ၌။ ကေစိ၊ အချို့တို့သည်။ ဒါယကဿ၊ ဒါယကာအား။ ဒါနာနုမောဒနံ၊ အလှူ၏အနုမောဒနာကို ပြုခြင်းသည်။ အာစိဏ္ဏံ၊ အလေ့အကျင့်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒါနံ၊ ဒါနသည်။ ပရတောဃောသဿ၊ ပရတောဃောသ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။

ထိုကေစိတို့၏ စကားကို မနှစ်သက်လွန်းရကား ‘ဒါယကော ပန’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ပန၊ သို့သော်လည်း။ ဒါယကော၊ ဒါယကာသည်။ ဒက္ခိဏာဝိသုဒ္ဓိံ၊ အလှူပေးကျိုး၏ စင်ခြင်းကို။ အာကင်္ခန္တော၊ တောင့်တ၍။ ဒါနသီလာဒိဂုဏဝိသေသာနံ၊ ဒါန၊ သီလ အစရှိသည်တို့၏ အကျိုးအထူးတို့ကို။

မှတ်ချက်။ ‘ဂုဏော ပဋလရာသီသု၊ အာနိသံသော စ ဗန္ဓနေ’ စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်သော အနက်တို့တွင် ဤ၌ ဂုဏသဒ္ဒါသည် အာနိသံသအနက်ဟောတည်း။

သဝနေ၊ နာခြင်း၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တော၊ အလွန်အားထုတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒါနံ၊ ဒါနကို။ ဓမ္မဿဝနဿ၊ ဓမ္မဿဝန၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

သီလသမ္ပန္နော၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသောသူသည်။ ဝိပ္ပဋိသာရာဘာဝေ န၊ နှလုံးမသာ မရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မစိန္တာသမတ္ထော၊ တရားမှမကင်းသော အကြံကို ကြံခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သီလံ၊ သီလသည်။ စိန္တာမယဉာဏဿ၊ စိန္တာမယဉာဏ်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သီလမယ”န္တိ အာဒိ၊ “သီလမယ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ (မိန့်)ဆို၏။ ဘာဝနာမယန္တိ၊ (ဘာဝနာမယ ဟူသည်)ကား။ သမထသင်္ခါတံ၊ သမထဟု ဆိုအပ်သော။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယတည်း။ ဘာဝနာမယိယာတိ၊ (ဘာဝနာမယိယာ ဟူသည်)ကား။ ဥပရိဈာနသင်္ခါတာယ စ၊ အထက်ဈာန်ဟု ဆိုအပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ဝိပဿနာသင်္ခါတာယ စ၊ ဝိပဿနာဟု ဆိုအပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ဘာဝနာမယိကာ၊ ဘာဝနာမယိကတည်း။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ၊ သမထဟုဆိုအပ်သော ဘာဝနာမယသည် ဈာန်ပင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဈာန်ဟုဆိုအပ်သော ဘာဝနာမယီပညာသည်လည်း သမထပင် ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ယင်းသို့ဖြစ်ခဲ့သော် သမထဟုဆိုအပ်သော ဘာဝနာမယသည် ဝိပဿနာဟုဆိုအပ်သော ဘာဝနာမယီပညာ၏ ပဒဋ္ဌာန်ကား ဖြစ်တန်စေ။ သမထလည်းဖြစ်သော ဈာန်ဟုဆိုအပ်သော ဘာဝနာမယီပညာ၏ ပဒဋ္ဌာန်ကား အဘယ်သို့ဖြစ်အံ့နည်း။ မိမိသည်ပင် မိမိ၏ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်ရာခဲ့ဟု ဥပရိဟူသော စကားကို မငဲ့မူ၍ ဈာနသင်္ခါတာယဟူသော စကားကိုသာ ယူ၍ သူတစ်ထူးတို့ စောဒနာအံ့သည်ကိုမြင်ရကား ’ပုရိမံ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ပုရိမံ ပုရိမံ၊ ရှေးရှေး၌ဖြစ်သော ဈာန်သည်။ ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်၌ဖြစ်သော ဈာန်၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ (ပဒဋ္ဌာန်) ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ဒါနဉ္စ၊ ဒါနသည်လည်းကောင်း။ သီလဉ္စ၊ သီလသည်လည်းကောင်း။ လောကိယဘာဝနာ စ၊ လောကီဘာဝနာသည်လည်းကောင်း။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ယထာဝုတ္တပရတောဃောသာဒီနံ ယေဝ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော တရားနာခြင်းအစရှိသည်တို့၏သာလျှင်။ ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်သေး။ အထ ခေါ၊ သို့သော်လည်း။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ပရိယတ္တိဗာဟုသစ္စကမ္မဋ္ဌာနာနုယောဂမဂ္ဂ သမ္မာဒိဋ္ဌီနမ္ပိ၊ ပရိယတ်၌ များသော အကြားအမြင်ရှိသည်၏အဖြစ်၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အားထုတ်ခြင်း၊ မဂ်ဖြစ်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိတို့၏လည်း။ ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သေး၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တမ္ပိ နယံ၊ ထိုနည်းကိုလည်း။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ဒါနမယ”န္တိ အာဒိနာ၊ “ဒါနမယ” အစရှိသည်ဖြင့်။ ဒေသနံ၊ တရားတော်ကို။ ဝဍ္ဎေတိ၊ ပွားစေတော်မူ၏။

မှတ်ချက်။ ပါဠိ၌ သုတမယဉာဏ်ဖြင့် ‘ယေ တေ ဓမ္မာ အာဒိကလျာဏာ’ အစရှိသော သုတ်ပုဒ်ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်သော အနက်ကို သိမ်းဆည်းသောကြောင့် ‘ပရိယတ္တိဗာဟုသစ္စ’ ဟုလည်းကောင်း၊ ယောနိသောမနသီကာရဖြစ်သော ‘အနိစ္စန္တိ ယောနိသော မနသိကရောတိ’ အစရှိသည်ဖြင့် ဟောအပ်သော ဥပါယမနသိကာရကို သိမ်းဆည်းသောကြောင့် ‘ကမ္မဋ္ဌာနာနုယောဂ’ ဟုလည်းကောင်း၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့် ‘သမ္မာဒိဋ္ဌိံ ဘာဝေတိ ဝိဝေကနိဿိတံ’ အစရှိသည်ဖြင့် ဟောအပ်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိကို သိမ်းဆည်းသောကြောင့် ‘မဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌီနံ’ ဟု အဋ္ဌကထာဆရာ မိန့်တော်မူသတည်း။

တထာ၊ ထို့အတူ။ ပတိရူပဒေသဝါသာဒယော၊ ပတိရူပဒေသ၌ နေခြင်းအစရှိသည်တို့သည်။ ကာယဝိဝေကစိတ္တဝိဝေကာဒီနံ၊ ကိုယ်ဆိတ်ငြိမ်ခြင်း၊ စိတ်ဆိတ်ငြိမ်ခြင်း အစရှိသည်တို့၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ဣမံ နယံ၊ ဤနည်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “ပတိရူပဒေသဝါသော”တိ အာဒိံ၊ “ပတိရူပဒေသဝါသော” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ၊ ထို၌။ ကုသလဝီမံသာယာတိ၊ ကုသလဝီမံသာယ ဟူသည်ကား။ ပဋိသင်္ခါနုပဿနာယ၊ အဖန်တလဲလဲ ဆင်ခြင်သော အနုပဿနာ၏ (အရဖြစ်၏)။

ကုသလဝီမံသ၏ အရသည် ကုသိုလ်ပညာ သာမန် ဖြစ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ပဋိသင်္ခါနုပဿနာယ’ဟု ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးထား၍ ‘အကုသလပရိစ္စာဂေါတိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

အကုသလပရိစ္စာဂေါတိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ အကုသလပရိစ္စာဂေါ ဟူသော ဤစကားဖြင့်။ ပဟာနပရိညာ၊ ပဟာနပရိညာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ပဋိသင်္ခါနုပဿနာတိ၊ ပဋိသင်္ခါနုပဿနာ ဟူ၍။ မယာ၊ ငါ့အား။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

အကုသလပရိစ္စာဂေါဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ပဟာနပရိညာကို ဆိုသောကြောင့် သမာဓိန္ဒြေသာမန် ဖြစ်သင့်ရကား ‘သမာဓိန္ဒြိယဿာတိ မဂ္ဂသမာဓိန္ဒြိယဿ’ ဟု ဖွင့်သော်။

သမာဓိန္ဒြိယဿာတိ၊ သမာဓိန္ဒြိယဿ ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂသမာဓိန္ဒြိယဿ၊ မဂ်ဖြစ်သော သမာဓိန္ဒြေ၏ (အရဖြစ်၏)။ သေသံ၊ ကြွင်းသော အနက်သည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိနိုင်သည်သာလျှင်။

ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဝိဘတ္တိဟာရဝိဘင်းအဖွင့် (ဝဏ္ဏနာ)သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၉ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၃၅။ တတ္ထ...ဟာရောတိ၊ တတ္ထ...ဟာရ ဟူသည်ကား။ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်းတည်း။

ပရိဝတ္တနဟာရကို ဝေဖန်၍ ပြတော်မူသော အရှင်ကစ္စည်းမထေရ်သည် ‘သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပဋိပက္ခော’ စသဖြင့်လည်းကောင်း၊ ‘သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပဋိပက္ခာ’ စသည်ဖြင့်လည်းကောင်း ဆိုပါလော့။ အဘယ့်ကြောင့် ‘သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနိဇိဏ္ဏာ ဟောတိ’ စသည်ကို ဆိုဘိသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုစောဒနာကို ပြအံ့သောငှာ ‘တတ္ထ ယသ္မာ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထို၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ သံဝဏ္ဏိယမာနေ၊ ကောင်းစွာ ဖော်ပြအပ်သော။ သုတ္တေ၊ သုတ်၌။ ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌာနံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ကုသလာကုသလဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ်တရားတို့၏။ ပဋိပက္ခဘူတေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကုန်သော။ အကုသလကုသလဓမ္မေ၊ အကုသိုလ်၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို။ ပဟာတဗ္ဗဘာဝါဒိဝသေန၊ ပယ်ရှားအပ်သည်၏အဖြစ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရဏံ၊ ထုတ်ပြခြင်းသည်။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ပရိဝတ္တနံ၊ ပြောင်းလဲခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမ္မာ...ဘဝတီ”တိ အာဒိ၊ “သမ္မာ...ဘဝတိ” အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အဝယဝတ္ထာ၊ အစိတ်အ ပိုင်း၏ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်အား။ သမ္မာ ပသဋ္ဌာ၊ ကောင်းစွာ ချီးမွမ်းအပ်သော။ သုန္ဒရာ၊ လှပသော။ ဒိဋ္ဌိ၊ အယူသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အမြင်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ မည်၏။ တဿ သမ္မာဒိဋ္ဌိဿ၊ ထိုကောင်းစွာ ချီးမွမ်းအပ်သော အယူရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ သာ ပန သမ္မာဒိဋ္ဌိတာ၊ ထိုကောင်းစွာ ချီးမွမ်းအပ်သော အမည်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပုဗ္ဗဘာဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ ဝါ၊ မဂ်၏ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်းကောင်း။ လောကုတ္တရသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ ဝါ၊ လောကုတ္တရာသမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ နိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဘဝတီတိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနိဇ္ဇိဏ္ဏာ ဟောတိ ဟူသည်ကား။ ပုရိမနယေ၊ ရှေးနည်း၌ (ပုဗ္ဗဘာဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာကို ရည်သည်)။ ဝိပဿနာသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ ဝိပဿနာသမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိက္ခမ္ဘိတာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပစ္ဆိမနယေ၊ နောက်နည်း၌။ ပဌမမဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ ပထမမဂ်သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်။ (သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်း ရှိ၏။ သင့်မြတ်၏)။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သမုစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ယေ စဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပစ္စယာတိ၊ ယေ စဿ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပစ္စယာ ဟူသည်ကား။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသဟေတု၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ အရိယာနံ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ အဒဿနကာမတာဒယော စ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ အလိုမရှိသည်၏ အဖြစ်အစရှိသည်တို့လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ လောဘာဒယော စ၊ လောဘအစရှိသည်တို့လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ပါဏာတိပါတာဒယော စ၊ ပါဏာတိပါတ်အစရှိသည်တို့လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အနေကေ၊ များစွာကုန်သော။ လာမကဋ္ဌေန၊ ယုတ်မာသော သဘောကြောင့်။ ပါပကာ၊ မကောင်းကုန်သော။ အကောသလ္လသမ္ဘူတဋ္ဌေန၊ မလိမ္မာခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောင်းကြောင့်။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ကုန်သော။ ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့သည်။ ဣမဿ အာရဒ္ဓဝိပဿကဿ စ၊ ဤအားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်းကောင်း။ ဣမဿ အရိယဿ စ၊ ဤအရိယာပုဂ္ဂိုလ်အားလည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ဖြစ်ပေါ်ကုန်ရာ၏။ ဓမ္မာတိ၊ ဓမ္မာ ဟူသည်ကား။ သမထဝိပဿနာဓမ္မာ၊ သမထဝိပဿနာတရားတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သတ္တတ္တိံသဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့သည်။

သမ္ဘဝန္တိ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပါရိပုရိံ ဂစ္ဆန္တိ ဟူ၍လည်းကောင်း နှစ်ချက်ဆိုတော်မူ၏။ အဘယ်တရားတို့သည် ဖြစ်ကုန်သနည်း။ အဘယ်တရားတို့သည် ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သနည်း။ အထူးအခြား အပြားမရှိသော် နှစ်ချက်မဆိုတန် တကားဟု စောဒနာရှိရကား ‘အနုပ္ပန္နာ...ဂစ္ဆန္တိ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အနုပ္ပန္နာ၊ မဖြစ်ကုန်သေးသော ကုသိုလ်တရားတို့သည်။ (အနုပ္ပန္နာ ဝါ ဟု အချို့စာရှိ၏၊ ဆင်ခြင်)။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပေါ်ပြီးကုန်သော တရားတို့သည်။ ဘာဝနာပါရိပုရိံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဿာတိ အာဒီနမ္ပိ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပဿ အစရှိသည်တို့၏လည်း။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အယံ ပန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သမ္မာဝိမုတ္တိအာဒီနံ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ အစရှိသည်တို့၏။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားချက်တည်း။ အဝိမုတ္တာဝ၊ မလွတ်ကုန်သည်သာလျှင်။ သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လျက်။ “မယံ၊ ငါတို့သည်။ ဝိမုတ္တာ၊ လွတ်ကုန်ပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဝံ သညိနော၊ ဤသို့ မှတ်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဝိမုတ္တိယံ၊ မလွတ်သည်၌။ ဝိမုတ္တိသညိနော၊ လွတ်၏ဟူ၍ မှတ်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သမ္မာဝိမုတ္တိအာဒီနံ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ အစရှိသည်တို့၏။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ မည်၏။ တတြ၊ ထိုမိစ္ဆာဝိမုတ္တိဟူသော ပါဌ်၌။ အယံ၊ ဤကား။ ဝစနတ္ထော၊ စကားအနက်တည်း။ ဧတဿ၊ ထိုမှတ်ခြင်းအား။ မိစ္ဆာ ပါပိကာ၊ ယုတ်မာသော။ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခော၊ လွတ်၏ဟု၍ မှတ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ မည်၏။ (မိစ္ဆာ ပါပိကာ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခောတိ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ ဟု အချို့ပါဌ်ရှိ၏။ မိစ္ဆာ ပါပိကာ၊ ယုတ်မာသော။ ဝိမုတ္တိ ဝိမောက္ခာ၊ လွတ်၏ဟူ၍ မှတ်ခြင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ မည်၏ ဟုပေး)။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ သည်။ အဋ္ဌင်္ဂါ၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိ၏။ (စသဒ္ဒါကား ဝါကျာရမ္ဘ၊ ဥပနျာသတည်း)။ ယထာဝုတ္တေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ အာကာရေန စ၊ အခြင်းအရာဖြင့်လည်းကောင်း။ (အဝိမုတ္တာဝ သမာနာ စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာကိုယူ)။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသဝသေန စ၊ မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓမဟုတ်သည်ကို သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓတည်း အစရှိသည်ဖြင့် ဖောက်ပြန်သော နှလုံးသွင်းခြင်းဟူလိုသော်)။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်ပေါ်သည်။ အန္တဒွယလက္ခဏာ၊ အယုတ်တရားနှစ်ပါးလျှင် လက္ခဏာရှိ၏။ ဖလဓမ္မာ ပန၊ ဖိုလ်တရားတို့သည်ကား။ သမ္မာဝိမုတ္တိ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိ မည်၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကေ၊ မိစ္ဆာအယူရှိကုန်သော သူတို့ကို။ သမာသေဝတော၊ ကောင်းစွာ မှီဝဲသောသူ၏။ မိစ္ဆာဝိမောက္ခော၊ ဖောက်ပြန်မှားယွင်းသော ကြည်ညိုခြင်းသည်။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိ မည်၏။ မိစ္ဆာဝိမောက္ခေ စ၊ ဖောက်ပြန်မှားယွင်းသော ကြည်ညိုခြင်းလည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ စ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၌လည်းကောင်း။ သာရန္တိ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ ဂဟဏဝသေန၊ ယူခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ အကုသလစိတ္တပ္ပါဒေါ စ၊ အကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အန္တမသော၊ အဆုံး၌ပင်။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။ “မယာ၊ ငါသည်။ သုကတံ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်ပေပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္စဝေက္ခတော၊ ဆင်ခြင်သောသူအား။ ဥပ္ပန္နမောဟော စ၊ ဖြစ်သော မောဟသည်လည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ မိစ္ဆာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန မည်၏။ (ပနကား ပက္ခန္တရ)။

အနေကေ ကုသလာ ဓမ္မာ သမ္ဘဝန္တိ ဟောသည်ကား ‘နော ပါရိပုရိံ ဂစ္ဆန္တိ’ ဟူသော သဒ္ဒန္တရသန္နိဋ္ဌာန်ကြောင့် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည် ဤ၌ မဖြစ်သင့်ရကား ‘သမ္မာ...ဒဿနဿာတိ ဧတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

သမ္မာ...ဒဿနဿာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ သမ္မာ...ဒဿနဿ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ သေက္ခာနံ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏံ၊ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကို။ သမ္မာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနန္တိ၊ သမ္မာဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။

အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကိုလည်း လိုအပ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘တဉှိ’ စသည်ကို ဆိုသော်။

ဟိ၊ စွ။ တံ၊ ထိုအသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည်။ ဥတ္တရိဘာဝနာပါရိပူရိယာ၊ အထက်ဖြစ်သော ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည် အထက်ဖြစ်သော ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းငှာ မဖြစ်သောကြောင့် အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကို မလိုအပ်ဘဲ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်ကိုသာ လိုအပ်၏ဟူလိုသော်။

စာပိုဒ် ၃၆

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိမုခေန၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအာဒိံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ပါဏာတိပါတအဒိန္နာဒါနကာမေသုမိစ္ဆာစာရာဒိတော၊ ပါဏာတိပါတ်၊ အဒိန္နာဒါန်၊ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရ အစရှိသည်တို့မှ။ ဝေရမဏိယာဒီဟိ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပါဏာတိပါတာဒီနံ၊ ပါဏာတိပါတ်အစရှိသည်တို့၏။ ပရိဝတ္တနံ၊ ပြောင်းလဲခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “ယဿာ”တိ အာဒိ၊ “ယဿ” အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကာလဝါဒိဿာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကာလဝါဒီ ဟူသော ဤစကားသည်။ လက္ခဏဝစနံ၊ မှတ်ကြောင်းဖြစ်သော စကားတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဥပလက္ခဏမျှသာဖြစ်သော စကားသာတည်း။ ကာလေန...သဉှိတန္တိ စ၊ ကာလေန...သဉှိတံ ဟူ၍လည်းကောင်း။ သော သမ္ဖပ္ပလာပဿ...ဟောတီတိ စ၊ သော သမ္ဖပ္ပလာပဿ...ဟောတိ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ (ဤသို့ စသဒ္ဒါနှင့်တကွ ပေး)။ ကာလေန၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အချိန်အခါ၌။ သာပဒေသံ၊ အကြောင်းဥပမာနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ ပရိယန္တဝတိံ၊ အပိုင်းအခြားရှိသော။ အတ္ထသဉှိတံ၊ အကျိုးနှင့် ယှဉ်သော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသိတာ၊ ဟော၏။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သမ္ဖပ္ပလာပဿ၊ စကားအချည်းနှီးကို။ ပဟာနာယ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်ကြံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ယေ စ ခေါ ကေစီ”တိ အာဒိနာ၊ “ယေ စ ခေါ ကေစိ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိမုခေနေဝ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအာဒီဟိ ဧဝ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအစရှိသည်တို့ဖြင့်သာလျှင်။ ပရိဝတ္တနံ၊ ပြောင်းလဲခြင်းကို။ ပကာရန္တရေန၊ တစ်ပါးသော အပြားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သန္ဒိဋ္ဌိကာတိ၊ သန္ဒိဋ္ဌိက ဟူသည်ကား။ ပစ္စက္ခာ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်ကုန်သော။ သဟဓမ္မိကာတိ၊ သဟဓမ္မိက ဟူသည်ကား။ သကာရဏာ၊ အကြောင်းနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ဂါရယှာတိ၊ ဂါရယှ ဟူသည်ကား။ ဂရဟိတဗ္ဗယုတ္တာ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်နှင့် ယှဉ်သော။ ဝါဒါနုဝါဒါတိ၊ ဝါဒါနုဝါဒ ဟူသည်ကား။ ဝါဒါ စေဝ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ အနုဝါဒါ စ၊ စွပ်စွဲခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ “ဝါဒါနုပါတာ”တိပိ၊ “ဝါဒါနုပါတ” ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဝါဒါနုပဝတ္တိယော၊ အပြစ်တို့အား လျော်စွာ ဖြစ်ခြင်းတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပုဇ္ဇာတိ၊ ပုဇ္ဇ ဟူသည်ကား။ ပူဇနီယာ၊ ပူဇော်အပ်ကုန်သည်။ ပါသံသာတိ၊ ပါသံသ ဟူသည်ကား။ ပသံသိတဗ္ဗာ၊ ချီးမွမ်းအပ်ကုန်သည်။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ယေ စ ခေါ ကေစီ”တိ အာဒိနာ၊ “ယေ စ ခေါ ကေစိ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ မဇ္ဈိမာယ၊ အလယ်၌ဖြစ်သော။ ပဋိပတ္တိယာ၊ အကျင့်ဖြင့်။ အန္တဒွယပရိဝတ္တနံ၊ အယုတ်တရားနှစ်ပါးအပေါင်း၏ ပြောင်းလဲခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ မဇ္ဈိမပဋိပတ္တိဟူသည်ကား မဂ်တည်း။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂတည်းဟူသော အယုတ်တရား၊ အတ္တကိလမထာနုယောဂတည်းဟူသော အယုတ်တရား အစရှိသည်တို့မှ လွတ်သောကြောင့် မဇ္ဈိမဟူပါသတည်း။ အန္တဒွယဟူသည်ကား ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂနှင့် အတ္တကိလမထာနုယောဂ နှစ်ပါးတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗာတိ အာဒီနိ၊ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗ အစရှိသည်ကုန်သော။ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ ပုဒ်လေးပုဒ်တို့ကို။ ဝတ္ထုကာမဝသေန၊ ဝတ္ထုကာမ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗာနိ၊ စပ်ယှဉ်အပ်ကုန်၏။ ဘာဝယိတဗ္ဗာ ဗဟုလီကာတဗ္ဗာတိ ပဒဒွယံ၊ ဘာဝယိတဗ္ဗ၊ ဗဟုလီကာတဗ္ဗ ဟူသော ပုဒ်နှစ်ပုဒ်ကို။ ကိလေသကာမဝသေန၊ ကိလေသာကာမ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ စပ်ယှဉ်အပ်၏။

ကာမတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် ဓမ္မစင်စစ်ဖြစ်ပါသည် မဟုတ်ကုန်လော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် အဓမ္မဖြစ်အံ့နည်းဟု စောဒနာရှိရကား ‘တေသံ အဓမ္မောတိ ဘာဝေတဗ္ဗော နာမ သိယာ ဣတိ သာ တေသံ အဓမ္မော အာပဇ္ဇတီတိ အဓိပ္ပါယော’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ ဘာဝေတဗ္ဗဓမ္မမည်သည် ရှိပါသော် ကာမတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် ဘာဝေတဗ္ဗဖြစ်သောကြောင့် ဓမ္မပင် ဖြစ်ကောင်း၏တကား။ စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘ကာမာ စ တေသံ ဘာဝေတဗ္ဗာ ဣစ္ဆိတာ’ ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ယင်းသို့ ကာမတို့ကို ဘာဝေတဗ္ဗဟု အလိုရှိစေကာမူ အဘယ့်ကြောင့် ကာမတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် အဓမ္မဖြစ်ရအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ကာမေဟိ စ ဝေရမဏီ ကာမာနံ ပဋိပက္ခော’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တေသံ အဓမ္မောတိ ဧတ္ထ၊ တေသံ အဓမ္မော ဟူသော ဤပုဒ်၌။ ဘာဝေတဗ္ဗော၊ ပွားစေအပ်သော။ ဓမ္မော နာမ၊ တရားမည်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ကာမာ စ၊ ကာမတို့သည်လည်း။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွားစေအပ်ကုန်၏ဟူ၍။ ဣစ္ဆိတာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။ ကာမေဟိ၊ ကာမတို့မှ။ ဝေရမဏီ စ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်လည်း။ ကာမာနံ၊ ကာမတို့၏။ ပဋိပက္ခော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ သာ၊ ထိုကာမတို့မှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ အဓမ္မော၊ အဓမ္မဟူ၍။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။

နိယျာနိကော ဓမ္မောတိ၊ နိယျာနိကော ဓမ္မော ဟူသည်ကား။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်။ သဟ၊ တကွ ဖြစ်သော။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ အရိယမဂ်တည်း။ ဒုက္ခောတိ ဣမိနာ၊ ဒုက္ခ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ နိဇ္ဇရာပေဿာမ၊ ကွယ်ပျောက်စေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဝတ္တိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ သရီရတာပနံ၊ ကိုယ်ကို ပူပန်စေခြင်းကို။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ သုခောတိ၊ သုခ ဟူသည်ကား။ အနဝဇ္ဇပစ္စယပရိဘောဂသုခံ၊ အပြစ်မရှိသော ပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ချမ်းသာတည်း။ ဧတေသုပိ ဝါရေသု၊ ထိုနှစ်ဝါရတို့၌လည်း။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ အဓမ္မဘာဝါပတ္တိ၊ အဓမ္မအဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်းကို။ ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အကယ်၍ အတ္တကိလမထာနုယောဂသည် ဓမ္မဖြစ်အံ့၊ ထိုဓမ္မ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဝိပဿနာမဂ်တည်းဟူသော နိယျာနိကသည် အဓမ္မအဖြစ်သို့ ရောက်ရာ၏။ ဒုက္ခသည် ဓမ္မဖြစ်အံ့၊ ထိုဓမ္မ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဈာန်မဂ်ဖိုလ်ချမ်းသာသည်လည်းကောင်း၊ အပြစ်မရှိသော ပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ခြင်းချမ်းသာသည်လည်းကောင်း အဓမ္မအဖြစ်သို့ ရောက်ရာ၏ ဟူလိုသော်။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အသုဘသညာဒိမုခေန၊ အသုဘသညာအစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သုဘသညာဒိပရိဝတ္တနံ၊ သုဘသညာအစရှိသည်တို့၏ ပြောင်းလဲခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “ယထာ ဝါ ပနာ”တိ အာဒိ၊ “ယထာ ဝါ ပန” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ အာရဒ္ဓဝိပဿကဿ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝိပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကိလေသာသုစိပဂ္ဃရဏဝသေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မစင်ကို ယိုစေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တေဘူမကသင်္ခါရာ၊ ဘုံသုံးပါး၌ ရှိသော သင်္ခါရတို့သည်။ အသုဘတော၊ မတင့်တယ်သည်အားဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့မှတ်ယူ၍။ “သဗ္ဗ...ဝိဟရတော”တိ၊ “သဗ္ဗ...ဝိဟရတော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ “ယံ ယံ ဝါ ပနာ”တိ အာဒိနာ၊ “ယံ ယံ ဝါ ပန” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ ပဋိပက္ခဿ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရား၏။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ ဝိဘာဝေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အဇ္ဈာပန္နောတိ၊ အဇ္ဈာပန္န ဟူသည်ကား။ အဓိအာပန္နော၊ ရှေ့ရှုရောက်သည်။ အဘိဥပဂတော၊ ရှေ့ရှုရောက်သည်။ ပရိညာတော၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည်။ (ပဋိညာတောလည်း ရှိ၏။ ဝန်ခံအပ်သည်)။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ပရိဝတ္တနဟာရဝိဘင်းအဖွင့် (ဝဏ္ဏနာ)သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၀ ဝေဝစနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၃၇။ တတ္ထ...ဟာရောတိ၊ တတ္ထ...ဟာရ ဟူသည်ကား။ ဝေဝစနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ဝေဝစနဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထို၌။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ဝေဝစနနိဒ္ဒေသော၊ ဝေဝုစ်ကို ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ အာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “ဧကံ...နိဒ္ဒိသတီ”တိ၊ “ဧကံ...နိဒ္ဒိသတိ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဝေဝစနေဟီတိ၊ ဝေဝစနေဟိ ဟူသည်ကား။ ပရိယာယသဒ္ဒေဟိ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်ကို။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးနိဒ္ဒေသဝါရ၌။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်။ ကသ္မာ ပန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်လျှင်။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧကံ ဓမ္မံ၊ တရားတစ်ခုကို။ အနေကပရိယာယေဟိ၊ များစွာသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ပရိဟာရော၊ ဖြေရှင်းချက်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအံ့။ ဒေသနာကာလေ စ၊ တရားဟောသောအခါ၌လည်းကောင်း။ အာယတိဉ္စ၊ နောင်ဆင်ခြင်သောအခါ၌လည်းကောင်း။ ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူအား။ ကထဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အပြားအားဖြင့်။ တဒတ္ထပဋိဗောဓော၊ ထိုတရား၏အနက်ကို သိစေခြင်းသည်။ (နောက်တစ်ပါးသော ပရိယာယ်သဒ္ဒါဖြင့်)။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။

မှတ်ချက်။ ရှေးဦးစွာဟောအပ်သော ပရိယာယ်ပုဒ်ဖြင့် မသိသောသူသည် နောက်တစ်ပါးသော ပရိယာယ်ပုဒ်ဖြင့် သိရာ၏ဟု ပရိယာယ်ပုဒ်ကို ပြတော်မူသည်ဟူလိုသော်။

တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုပရိယာယ်ပုဒ်ကို ဟောသောအခိုက်အတန့်၌။ ဝိက္ခိတ္တစိတ္တာနံ၊ အာရုံတစ်ပါးတို့ဖြင့် အထူးထူးအပြားပြား ပြန့်လွင့်သော စိတ်ရှိကုန်သော သူတို့အားလည်းကောင်း။ အညဝိဟိတာနံ၊ တစ်ပါးကို ကြံကုန်သော သူတို့အားလည်းကောင်း။ (ဝိပရိယာယာနံ၊ ဖောက်ပြန်ကုန်သော သူတို့အားလည်းကောင်း။ ဤပါဌ်ကား အချို့စာမရှိ)။ အညေန၊ တစ်ပါးသော။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်ဖြင့်။ တဒတ္ထာဝဗောဓနတ္ထံ၊ ထိုတရား၏အနက်ကို သိစေခြင်းငှာ။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။

အဘယ့်ကြောင့် တစ်ပါးသော ပရိယာယ်ဖြင့် ထိုတရား၏အနက်ကို သိအံ့နည်း။ ဤသို့ ပရိယာယ်ပုဒ်ဖြင့် ဟောသည်ရှိသော် ဒဠှီကရဏသာ ဖြစ်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော ဟူသော စောဒနာကို ရည်၍ ‘တေနေဝ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကသ္မာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ တေနေဝ ပဒေန၊ ထိုပရိယာယ်ပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဝစနေ၊ ဟောသည်ရှိသော်။ တဒညေသံ၊ ထိုပြန့်လွင့်သော စိတ်ရှိသော သူအစရှိသည်တို့မှ တစ်ပါးသော သူတို့အား။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ဟောခြင်း၌။ အဓိဂတတာ၊ လွန်စွာသိသည်၏အဖြစ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ တဒတ္ထာဝဗောဓနတ္ထံ၊ ထိုတရား၏အနက်ကို သိစေခြင်းငှာ။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။ (ဤသို့ ပြန်၍ သမ္ဗန်)။ မန္ဒဗုဒ္ဓီနံ၊ ဉာဏ်နုသော ပညာရှိသော သူတို့အား။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။ တဒတ္ထသလ္လက္ခဏေ၊ ထိုတရား၏ အနက်ကို မှတ်ခြင်း၌။ အသမ္မောသနတ္ထံ၊ မမေ့လျော့စေခြင်းငှာ။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။ အနေကေပိ၊ များစွာကုန်သောလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထာ၊ အနက်တို့သည်။ သမာနဗျဉ္ဇနာ၊ တူသော သဒ္ဒါရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ယာ အတ္ထန္တရပရိကပ္ပနာ၊ အကြင်အနက်အထူးကို ကြံခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တဿာ၊ ထိုအနက်အထူးကို ကြံခြင်းကို။ ပရိဝဇ္ဇနတ္ထမ္ပိ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းငှာလည်း။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။ နိဃဏ္ဍုသတ္ထေ သေယျထာပိ၊ နိဃဏ္ဍုကျမ်း၌ကဲ့သို့။ အနညဿ၊ တစ်ပါးမဟုတ်သော ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဝစနေ၊ ဟောသည်ရှိသော်။ အနေကာဟိ၊ များစွာကုန်သော။ တာဟိ တာဟိ သညာဟိ၊ ထိုထိုသို့သော သိစေခြင်းတို့ဖြင့်။ တေသံ တေသံ အတ္ထာနံ၊ ထိုထိုသို့သော အနက်တို့၏။ ဉာပနတ္ထမ္ပိ၊ သိစေခြင်းငှာလည်း။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။ ဓမ္မကထိကာနံ၊ တရားဟောပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ တန္တိအတ္ထုပနိဗန္ဓနပရာဝဗောဓနာနံ၊ ပါဠိ၏အနက်ကို စိတ်၌ထားခြင်း၊ လွန်စွာသိခြင်းတို့၏။ (ဤကား ပါဌ်ရှိတိုင်းပေးသည်။ တန္တံ အတ္ထုပနိဗန္ဓနပရာဝဗောဓနံ ရှိလိုမည်ထင်၏။ ထိုထိုသို့သော အနက်ကို စိတ်၌ထားခြင်း၊ လွန်စွာသိခြင်းတို့၏)။ သုခသိဒ္ဓိယာပိ၊ ပြီးလွယ်စေခြင်းငှာလည်း။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဓမ္မနိရုတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါပ္ပတ္တိယာ၊ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါ၊ နိရုတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါတို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဝိဘာဝနတ္ထံ ဝါ၊ ထင်ရှားပြအံ့သောငှာလည်းကောင်း။ ဝေနေယျာနံ၊ ဆုံးမသင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ တတ္ထ၊ ထိုဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါ၊ နိရုတ္တိပဋိသမ္ဘိဒါ၌။ ဗီဇာဝါပနတ္ထံ ဝါ၊ အစေ့ကို စိုက်ပျိုးခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြတော်မူ၏။

ဤသို့ မြတ်စွာဘုရား၏ ပရိယာယ်ဖြစ်သော ဒေသနာတော်၏ များစွာသော အကျိုးတို့ကို ဆိုပြီး၍ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင် ဘုရားရှင်တို့သည် ဘုရား၏ တင့်တယ်ခြင်းဖြင့် များစွာသော ပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ဖြင့် တရားဟောတော်မူကုန်သတည်းဟု ပြလိုရကား ‘ကိံ ဗဟုနာ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဗဟုနာ စ၊ များစွာဆိုသဖြင့်လည်း။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ ယဿာ ဓမ္မဓာတုယာ၊ အကြင်သဗ္ဗညုတဉာဏ်၏။ သုပ္ပဋိဝိဒ္ဓတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်တို့သည်။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ အလုံးစုံသော။ အတ္ထေ၊ အနက်၌။ အပဋိဟတဉာဏာစာရာ၊ အပိတ်အပင်မရှိသော ဉာဏ်တော်၏ ဖြစ်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ အလုံးစုံသော။ သဒ္ဒဝေါဟာရေ၊ သဒ္ဒါတို့၏ ဝေါဟာရ၌။ အပဋိဟတဉာဏာစာရာ၊ အပိတ်အပင်မရှိသော ဉာဏ်တော်၏ ဖြစ်ခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧကမ္ပိ အတ္ထံ၊ အနက်တစ်ခုကိုလည်း။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ပရိယာယေဟိ၊ ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ဗောဓေတိ၊ သိစေတော်မူ၏။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ ဟောခြင်း၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုသဒ္ဒါဝေါဟာရ၌။ ဒန္ဓာယိတတ္တံ၊ နှေးကွေးသည်၏ အဖြစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အတ္ထဿ၊ အနက်၏။ ဝိတ္ထာယိတတ္တံ၊ ပျံ့နှံ့သည်၏ အဖြစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဓမ္မဒေသနာဟာနိပိ၊ တရားဒေသနာ၏ ယုတ်လျော့ခြင်းသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အယံ ဗုဒ္ဓဓမ္မော၊ ဤဗုဒ္ဓဓမ္မသည်။ အာဝေဏိကောဝ၊ အသီးသန့်သော ဘုရားတို့၏ ဥစ္စာသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ပရိယာယဒေသနံ၊ ပရိယာယ်ဖြစ်သော ဒေသနာကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “အာသာ”တိ အာဒိံ၊ “အာသာ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တတ္ထ၊ ထို အာသာ အစရှိသော ဒေသနာ၌။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “အာသာ...အတ္ထဿာ”တိ အာဒိံ၊ “အာသာ...အတ္ထဿ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဘဝိဿဿ အတ္ထဿာတိ၊ ဘဝိဿဿ အတ္ထဿ ဟူသည်ကား။ အနာဂတဿ၊ နောင်လာမည့်။ ဣစ္ဆိတဗ္ဗဿ၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အကျိုးကို။ “အဝဿံ အာဂမိဿတီ”တိ အာဒိနာ၊ “အဝဿံ အာဂမိဿတိ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ တဿာ၊ ထိုတောင့်တခြင်း၏။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်း၏။ အာကာရံ၊ အခြင်းအရာကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ အနာဂတတ္ထဝိသယာ၊ နောင်လာမည့် အကျိုးလျှင် အာရုံရှိသော။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ အာသာ၊ အာသာ မည်၏။ အနာဂတပစ္စုပ္ပန္နတ္ထဝိသယာ၊ နောင်လာမည့် အကျိုး၊ ပစ္စုပ္ပန်အကျိုးလျှင် အာရုံရှိသော။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ပိဟာ၊ ပိဟာ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ ဧတာသံ၊ ထို အာသာ နှင့် ပိဟာ တို့၏။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားချက်တည်း။

အတ္ထနိပ္ဖတ္တိပဋိပါလနာတိ၊ အတ္ထနိပ္ဖတ္တိပဋိပါလနာ ဟူသည်ကား။ ယာယ၊ အကြင်တဏှာဖြင့်။ ဣစ္ဆိတဿ၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အကျိုး၏။ နိပ္ဖတ္တိံ၊ ပြီးခြင်းကို။ ပဋိပါလေတိ အာဂမေတိ၊ စောင့်မျှော်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယာယ၊ အကြင်တဏှာဖြင့်။ နိပ္ဖန္နံ၊ ပြီးစီးပြီးသော။ အတ္ထံ၊ အကျိုးကို။ ပဋိပါလေတိ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။ အယံ၊ ဤတဏှာသည်။ အဘိနန္ဒနာ နာမ၊ အဘိနန္ဒနာ မည်၏။ ယထာလဒ္ဓဿ၊ အကြင်ရရှိပြီးသော။ အတ္ထဿ၊ အကျိုးကို။ ကေလာယနာ နာမ၊ စွဲလမ်း နှစ်သက်မြတ်နိုးခြင်း မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တံ အတ္ထနိပ္ဖတ္တိံ၊ ထိုအကျိုး၏ ပြီးခြင်းကို။ သတ္တသင်္ခါရဝသေန၊ သတ္တဝါနှင့် သင်္ခါရတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြတတ်ခြင်းကြောင့်။ “ပိယံ ဝါ ဉာတိ”န္တိ အာဒိံ၊ “ပိယံ ဝါ ဉာတိ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဓမ္မန္တိ၊ ဓမ္မ ဟူသည်ကား။ အတိဣဋ္ဌာရမ္မဏံ၊ အလွန်နှစ်သက်ဖွယ် အာရုံဖြစ်သော။ ရူပါဒိအာရမ္မဏဓမ္မံ၊ ရူပါရုံအစရှိသော အာရုံတရားကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ အလွန်နှစ်သက်၏။ အနိဋ္ဌာရမ္မဏေဟိပိ၊ မနှစ်သက်ဖွယ် အာရုံတို့ဖြင့်လည်း။ (စက္ခုဒွါရာရမ္မဏေဟိဟု စာအများရှိ၏ ဆင်ခြင်ပါ)။ တံ၊ ထိုသတ္တဝါ သင်္ခါရကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “အပ္ပဋိက္ကူလတော ဝါ အဘိနန္ဒတီ”တိ၊ “အပ္ပဋိက္ကူလတော ဝါ အဘိနန္ဒတိ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

အနိဋ္ဌာရုံဖြစ်လျက် အဘယ်သို့ အဘိနန္ဒနဖြစ်ရာအံ့နည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးထား၍ ‘ပဋိက္ကူလေပိ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ ဧကန်။ ပဋိက္ကူလေပိ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ရှိသော်လည်း။ ဝိပလ္လာသဝသေန၊ ဖောက်ပြန်သော အစွမ်းအားဖြင့်။ သတ္တံ ဝါ၊ သတ္တဝါကိုလည်းကောင်း။ သင်္ခါရံ ဝါ၊ သင်္ခါရကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဋိက္ကူလတော၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် မရှိသော အားဖြင့်။ အဘိနန္ဒတိ၊ နှစ်သက်မြတ်နိုး၏။

ယာသု အနေကဓာတူသု၊ အကြင်များစွာသော ဓာတ်တို့၌။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ “အနေကဓာတူသု သရာ”တိ၊ “အနေကဓာတူသု သရ” ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တာ ဓာတုယော၊ ထိုဓာတ်တို့ကို။ ဝိဘာဂေန၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “စက္ခုဓာတူ”တိ အာဒိ၊ “စက္ခုဓာတု” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဓာတုဝိဘင်္ဂါဒီသု၊ ဓာတုဝိဘင်းအစရှိသည်တို့၌။ ကာမဓာတုအာဒယော၊ ကာမဓာတ်အစရှိသည်ကုန်သော။ အညာပိ၊ အခြားသောလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အနေကဓာတုယော၊ များစွာသော ဓာတ်တို့သည်။ ကိဉ္စာပိ အာဂတာ၊ ရောက်လာကုန်၏။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ တာသမ္ပိ၊ ထိုကာမဓာတ်အစရှိသော များစွာသော ဓာတ်တို့၏လည်း။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤတစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဓာတ်တို့၌သာလျှင်။ သမဝရောဓော၊ အကျုံးဝင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ အဋ္ဌာရသေဝ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဓာတ်တို့ကိုသာလျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤဓာတ်တို့ကို ဝေဖန်၍ ပြရာ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကေစိ ရူပါဓိမုတ္တာတိ အာဒိ၊ ကေစိ ရူပါဓိမုတ္တ အစရှိသည်သည်။ တာသု ဓာတူသု၊ ထိုဓာတ်တို့၌။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပဝတ္တိဒဿနံ၊ ဖြစ်ရာကို ပြသော စကားတည်း။

ယင်းသို့ တဏှာ၏ ဖြစ်ရာကိုပြပါသော် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဓာတ်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပြပါလော့။ အသို့မူ၍ အာရုံခြောက်ပါးတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာ ပြလေသနည်းဟူသော စောဒနာပုစ္ဆာကို ရည်၍ ‘တတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုတဏှာ၏ ဖြစ်ရာကို ပြရာ၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ အဇ္ဈတ္တိကာ၊ အတွင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဓာတုယော စ၊ ဓာတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။ ဝိညာဏဓာတုယော စ၊ ဝိညာဏ်ဓာတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဓမ္မဓာတု စ၊ ဓမ္မဓာတ်သည်လည်းကောင်း။ ဓမ္မာရမ္မဏေနေဝ၊ ဓမ္မာရုံဖြင့်သာလျှင်။ သင်္ဂဟိတာ၊ အကျုံးဝင်အပ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဋ္ဌာရသ ဓာတုယော၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ဓာတ်တို့ကို။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဆဠေဝ၊ ခြောက်ပါးသာ ဖြစ်ကုန်သော။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပဝတ္တိဋ္ဌာနာနိ၊ ဖြစ်ရာတို့ကို။ ဝိဘတ္တာနိ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

သောမနဿသာ တဏှာပက္ခဖြစ်ရာ၏။ ဒေါမနဿကား တဏှာပက္ခမဖြစ်ရာ။ ထို့ကြောင့် ‘ဂေဟဿိတသောမနဿဆက္က၊ နေက္ခမဿိတသောမနဿဆက္က’၏ အစွမ်းအားဖြင့် ‘ဣမာနိ ဒွါဒသ ပဒါနိ တဏှာပက္ခော’ဟူ၍သာ ဆိုပါလော့။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ဂေဟဿိတဒေါမနဿဆက္က၊ နေက္ခမဿိတဒေါမနဿဆက္က’၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း ‘ဣမာနိ စတုဝီသတိ ပဒါနိ တဏှာပက္ခော’ဟု ဆိုဘိသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘တဏှာပက္ခာ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အနုတ္တရေသု၊ မြတ်ကုန်သော။ ဝိမောက္ခေသု၊ ဝိမောက္ခတရားတို့၌။ ပိဟံ၊ တောင့်တခြင်းကို။ ဥပဋ္ဌာပယတော၊ ဖြစ်စေသော။ တဿ၊ ထိုသူအား။ “ပိဟပစ္စယာ၊ တောင့်တခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေါမနဿံ၊ စိတ်မချမ်းသာခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနတော၊ စကားရှိသောကြောင့်။ နေက္ခမဿိတာပိ၊ အနုတ္တရဝိမောက္ခဖြစ်သော နေက္ခမ္မကို မှီသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေါမနဿုပဝိစာရာ၊ ဒေါမနဿ၏ ဖြစ်ခြင်းတို့သည်။ တဏှာပက္ခာ၊ တဏှာအဖို့ရှိကုန်သေး၏။ ဂေဟဿိတေသု၊ ကာမဂုဏ်ကို မှီကုန်သော။ ဒေါမနဿုပဝိစာရေသု ပန၊ ဒေါမနဿ၏ ဖြစ်ခြင်းတို့၌ကား။ ကော ဝါဒေါ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိအံ့နည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဣမာနိ...ပက္ခော”တိ၊ “ဣမာနိ...ပက္ခော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

ဂေဟဿိတဖြစ်သော ဥပေက္ခာသည်လည်း တဏှာပက္ခဖြစ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် ‘ယာ ဆ ဥပေက္ခာ ဂေဟဿိတာ အယံ ဒိဋ္ဌိပက္ခော’ဟု ဆိုဘိသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးပိုက်၍ ‘ဂေဟဿိတာ ပန’စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဂေဟဿိတာ၊ ကာမဂုဏ်ကို မှီသော။ ဥပေက္ခာ ပန၊ ဥပေက္ခာသည်ကား။ အညာဏုပေက္ခတာယ၊ အညာဏုပေက္ခာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယထာဘိနိဝေသဿ၊ အကြင်အကြင်သို့သော မှားသောနှလုံးသွင်းခြင်း၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယာ...ပက္ခော”တိ၊ “ယာ...ပက္ခော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။

စာပိုဒ် ၃၈

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေသံ ဥပဝိစာရာနံ၊ ထိုဒေါမနဿ အစရှိသည်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းတို့၏။ တဏှာပရိယာယံ၊ တဏှာ၏ပရိယာယ် (ဝေဝုစ်၏အဖြစ်)ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “သာယေဝ...ဓမ္မနန္ဒီ”တိ အာဒိံ၊ “သာယေဝ...ဓမ္မနန္ဒီ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ (ဝိဘဇိတွာ ဒဿေတုံ အာဟသို့ စပ်)။ စိတ္တံ၊ စိတ်လည်းကောင်း။ ပညာ၊ ပညာလည်းကောင်း။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါလည်းကောင်း။ ဓမ္မော၊ တရားလည်းကောင်း။ သံဃော၊ သံဃာလည်းကောင်း။ သီလံ၊ သီလလည်းကောင်း။ စာဂေါ၊ စွန့်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမေသံ၊ ဤစိတ်၊ ပညာ အစရှိသည်တို့၏။ ပရိယာယဝစနနိဒ္ဓါရဏေန၊ ပရိယာယ်ပုဒ်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်းဖြင့်။ ဝေဝစနဟာရံ၊ ဝေဝစနဟာရကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြတတ်ခြင်းငှာ။ “စိတ္တံ မနော ဝိညာဏ”န္တိ အာဒိ၊ “စိတ္တံ မနော ဝိညာဏံ” အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်ဆိုအပ်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထို၌။ “အညမ္ပိ ဧဝံ ဇာတိယ”န္တိ ဣမိနာ၊ “အညမ္ပိ ဧဝံ ဇာတိယံ” ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်လည်း။ (သင်္ဂဟောသို့ စပ်)။ ပညာ၊ ထိုထိုသို့သော အနက်ကို ထင်ရှားစွာ ပြုတတ်သော ပညာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အပြားအားဖြင့် သိတတ်သော ပညာ။ ပဇာနနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိသော အခြင်းအရာ။ ဝိစယော၊ စုံစမ်းတတ်သော ပညာ။ ပဝိစယော၊ အထူးထူး စုံစမ်းတတ်သော ပညာ။ ဓမ္မဝိစယော၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို စုံစမ်းတတ်သော ပညာ။ သလ္လက္ခဏာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို မှတ်တတ်သော ပညာ။ ဥပလက္ခဏာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို ကပ်၍ မှတ်တတ်သော ပညာ။ ပစ္စုပလက္ခဏာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို အဖန်တလဲလဲ ကပ်၍ မှတ်တတ်သော ပညာ။ ပဏ္ဍိစ္စံ၊ ပညာရှိသောသူ၏ အဖြစ်။ ကောသလ္လံ၊ လိမ္မာသောသူ၏ အဖြစ်။ နေပုညံ၊ သိမ်မွေ့သောသူ၏ အဖြစ်။ ဝေဘဗျာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို ထင်ရှားပြတတ်သည်၏ အဖြစ်။ စိန္တာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို ကြံတတ်သော ပညာ။ ဥပပရိက္ခာ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို စူးစမ်းဆင်ခြင်တတ်သော ပညာ။ ဘူရီ၊ မြေကြီးနှင့်တူသော ပညာ။ ဟုတ်မှန်သော အနက်သဘော၌ မွေ့လျော်သော ပညာ။ မေဓာ၊ ကိလေသာတို့ကို ဖျက်ဆီးညှဉ်းဆဲတတ်သော ပညာ။ ပရိဏာယိကာ၊ မဖောက်မပြန်သော လက္ခဏာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်း၌ ညွတ်စေတတ်သော ပညာ။ ဝိပဿနာ၊ အနိစ္စအစရှိသော အထူးထူးသော အခြင်းအရာဖြင့် ရှုတတ်သော ပညာ။ သမ္ပဇညံ၊ ကောင်းစွာအပြားအားဖြင့် သိတတ်သော ပညာ။ ပတောဒေါ၊ လှံကန်နှင့်တူသော ပညာ။ ပညာ၊ ပညာဟု ဆိုအပ်သော။ ပညိန္ဒြိယံ၊ ပညိန္ဒြေ။ ပညာဗလံ၊ ပညာဗိုလ်။ ပညာသတ္ထံ၊ ပညာတည်းဟူသော လက်နက်။ ပညာပါသာဒေါ၊ ပညာတည်းဟူသော ပြာသာဒ်။ ပညာအာလောကော၊ ပညာတည်းဟူသော အလင်း။ ပညာဩဘာသော၊ ပညာတည်းဟူသော အရောင်။ ပညာပဇ္ဇောတော၊ ထွန်းတောက်ပသော ပညာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပညာတည်းဟူသော ထွန်းတောက်ပခြင်း။ ပညာရတနံ၊ ပညာတည်းဟူသော ရတနာ။ အမောဟော၊ မတွေဝေသော ပညာ။ ဣတိ ဧဝမာဒီနမ္ပိ၊ ဤသို့ အစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ပညာယ၊ ပညာ၏။ ပရိယာယသဒ္ဒါနံ၊ ပရိယာယ်ပုဒ်တို့ကို။ သင်္ဂဟော၊ ရေတွက်သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ လောကုတ္တရာနီတိ၊ ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ လောကုတ္တရာနိ ဟူသည်ကား။ ခယေ ဉာဏန္တိ အာဒီနိ၊ ခယေဉာဏ် အစရှိကုန်သော။ ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ၊ ပညိန္ဒြေငါးပါးတို့သည်။ လောကုတ္တရာနိ၊ လောကုတ္တရာတရားတို့တည်း။ လောကုတ္တရပညာယ၊ လောကုတ္တရာပညာ၏။ ဝေဝစနာနိ၊ ဝေဝုစ်တို့တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သဗ္ဗာပညာတိ၊ သဗ္ဗာပညာ ဟူသည်ကား။ ဣတရေဟိ၊ ဤခယေ ဉာဏံ အစရှိသည်တို့မှ တစ်ပါးကုန်သော။ ဝေဝစနေဟိ၊ ဝေဝုစ်တို့ဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်သော။ သဗ္ဗာ ပညာ၊ အလုံးစုံသော ပညာသည်။ လောကိယလောကုတ္တရမိဿိကာ၊ လောကီနှင့် လောကုတ္တရာ ရောနှောသော ပညာတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ “အပိ စာ”တိ အာဒိနာ၊ “အပိ စ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ ဣမိနာပိ ပရိယာယေန၊ ဤပရိယာယ်ဖြင့်လည်း။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်ကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ အာဓိပတေယျဋ္ဌေနာတိ၊ အာဓိပတေယျဋ္ဌေန ဟူသည်ကား။ အဓိမောက္ခလက္ခဏေ၊ အာရုံသို့ ညွတ်ခြင်း လက္ခဏာ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်း လက္ခဏာ၌။ အာဓိပတေယျဋ္ဌေန၊ အစိုးရသည်၏ အဖြစ်တည်းဟူသော သဘောကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အကြီး၏အဖြစ် ဟူသော သဘောကြောင့်။ ယထာ စ ဗုဒ္ဓါနုဿတိယံ ဝုတ္တန္တိ၊ ယထာ စ ဗုဒ္ဓါနုဿတိယံ ဝုတ္တံ ဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓါနုဿတိနိဒ္ဒေသေ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိနိဒ္ဒေသ၌။ ဣတိပိ သော ဘဂဝါတိ အာဒိနာ ပါဠိယာ၊ “ဣတိပိ သော ဘဂဝါ” အစရှိသော ပါဠိဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣတိပိ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့ ကိလေသာတို့မှ အလွန်ဝေးတော်မူခြင်း အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အရဟံ၊ အရဟံ မည်၏... ဣတိပိ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့ ကောင်းမှုတည်းဟူသော ဘုန်းနှင့် ပြည့်စုံတော်မူခြင်း အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ဝေဝစနေဟိ၊ ဝေဝုစ်တို့ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားကို။ အနုဿရိတဗ္ဗော၊ အဖန်တလဲလဲ အောက်မေ့အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ယထာ၊ ဆိုအပ်သည် ကဲ့သို့။ ဣမိနာဝ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာလျှင်။ ဗလနိပ္ဖတ္တိဂတော၊ ဗလနိပ္ဖတ္တိဂတောဟူသော ပရိယာယ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ ဝေသာရဇ္ဇပ္ပတ္တော၊ ဝေသာရဇ္ဇပ္ပတ္တောဟူသော ပရိယာယ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ ယာဝ ဓမ္မောဘာသပဇ္ဇောတကရော၊ ဓမ္မောဘာသပဇ္ဇောတကရော တိုင်အောင်သော ပရိယာယ်ပုဒ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဟေဟိ ပရိယာယေဟိ၊ ဤပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသောတရားကို သိတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရား၏။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်ကို။ ဗုဒ္ဓါနုဿတိယံ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိ၌။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတာနိပိ၊ ဤဝေဝုစ်တို့သည်လည်း။ ကတိပယာနိ ဧဝ၊ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရား၏။ ဝေဝစနာနိ၊ ဝေဝုစ်တို့တည်း။ ဟိ၊ ဧကန်။ ဗုဒ္ဓဂုဏာ၊ ဗုဒ္ဓဂုဏ်တို့သည်။ အသင်္ချေယျာ၊ မရေတွက်နိုင်ကုန်။

ဘုရားကျေးဇူးအသင်္ချေယျဖြစ်လေရာ အသို့မူ၍ ဝေဝုစ်များအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ဂုဏနေမိတ္တကာနိ စ ဘဂဝတော နာမာနိ’ဟု မိန့်သတည်း။

ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရား၏။ နာမာနိ စ၊ အမည်တို့သည်လည်း။ ဂုဏနေမိတ္တကာနိ၊ ဂုဏ်လျှင် အကြောင်းရှိကုန်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ ဧကန် မှန်၏။ ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ တရားစစ်သူကြီးဖြစ်သော အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်။ “အသင်္ချေယျာနိ...သဟဿတော”တိ၊ “အသင်္ချေယျာနိ...သဟဿတော” ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ မဟေသိနော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သဂုဏေန၊ မိမိဂုဏ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပဝတ္တာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ နာမာနိ၊ အမည်တို့သည်။ အသင်္ချေယျာနိ၊ မရေတွက်နိုင်ကုန်။ နာမသဟဿတော အပိ၊ အမည်ပေါင်း တစ်ထောင်တို့မှလည်း။ ဂုဏေန၊ ဂုဏ်အားဖြင့်။ နာမံ၊ အမည်ကို။ ဥဒ္ဓရေယျံ၊ ထုတ်အပ်၏။

ဓမ္မာနုဿတိယံ၊ ဓမ္မာနုဿတိ၌။ (ဧဝံ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော ၌ စပ်)။ “အသင်္ခတ”န္တိ အာဒီသု၊ “အသင်္ခတ” အစရှိသည်တို့၌။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပစ္စယေန၊ အကြောင်းတရားဖြင့်။ န သင်္ခတံ၊ ပြုပြင်အပ်သည် မဟုတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသင်္ခတံ၊ အသင်္ခတ မည်၏။ ဧတဿ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်အား။ အန္တော ဝိနာသော၊ ပျက်စီးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အနန္တံ၊ အနန္တ မည်၏။ အာသဝါနံ၊ အာသဝေါတရားတို့၏။ အနာရမ္မဏတော၊ အာရုံမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနာသဝံ၊ အနာသဝ မည်၏။ အဝိပရိတသဘာဝတ္တာ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သစ္စံ၊ သစ္စ မည်၏။ သံသာရဿ၊ သံသရာ၏။ ပရတီရဘာဝတော၊ ဟိုဘက်ကမ်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပါရံ၊ ပါရ မည်၏။ နိပုဏဉာဏဝိသယာတ္တာ စ၊ သိမ်မွေ့သောဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သုခုမသဘာဝတ္တာ စ၊ သိမ်မွေ့သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နိပုဏံ၊ နိပုဏ မည်၏။ အနုပစိတဉာဏသမ္ဘာရေဟိ၊ ဆည်းပူးအပ်သော ဉာဏ်တည်းဟူသော အဆောက်အဦမရှိကုန်သော သူတို့သည်။ ဒဋ္ဌုံ၊ မြင်ခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုဒုဒ္ဒသံ၊ သုဒုဒ္ဒသ မည်၏။ ဥပ္ပါဒဇရာဟိ၊ ဖြစ်ခြင်း၊ ရင့်ခြင်းတို့ဖြင့်။ အနဗ္ဘာဟတတ္တာ၊ မထိခိုက် မညှဉ်းဆဲအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဇဇ္ဇရံ၊ အဇ္ဇရ မည်၏။ ထိရဘာဝေန၊ ခိုင်မြဲသော သဘောကြောင့်။ ဓုဝံ၊ ဓုဝ မည်၏။ ဇရာမရဏေဟိ၊ အိုခြင်း၊ သေခြင်းတို့ဖြင့်။ အပလုဇ္ဇနတော၊ မပျက်စီးတတ်သောကြောင့်။ အပလောကိတံ၊ အပလောကိတ မည်၏။ မံသစက္ခုနာ စ၊ အသားမျက်စိဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ စ၊ နတ်မျက်စိဖြင့်လည်းကောင်း။ အပဿိတဗ္ဗတ္တာ၊ မမြင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနိဒဿနံ၊ အနိဒဿန မည်၏။ ရာဂါဒိပပဉ္စာဘာဝေန၊ ရာဂအစရှိသော ပပဉ္စတရား မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိပ္ပပဉ္စံ၊ နိပ္ပပဉ္စ မည်၏။ ကိလေသာဘိသင်္ခါရာနံ၊ ကိလေသာ၊ အဘိသင်္ခါရတို့၏။ ဝူပသမဟေတုတာယ၊ ငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သန္တံ၊ သန္တ မည်၏။

အမတဟေတုတာယ စ၊ မသေခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဘင်္ဂါဘာဝတော စ၊ ပျက်စီးခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အမတံ၊ အမတ မည်၏။ ဥတ္တမဋ္ဌေန စ၊ မြတ်သော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ အတပ္ပကဋ္ဌေန စ၊ မရောင့်ရဲခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဏီတံ၊ ပဏီတ မည်၏။ အသိဝါနံ၊ မချမ်းမြေ့ကုန်သော။ ကမ္မကိလေသဝိပါကဝဋ္ဋာနံ၊ ကမ္မဝဋ်၊ ကိလေသဝဋ်၊ ဝိပါကဝဋ်တို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိသောကြောင့်။ သိဝံ၊ သိဝ မည်၏။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ယောဂေဟိ၊ ယောဂတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ယောဂတို့သည်။ အနုပဒ္ဒဝဘာဝေန၊ မနှိပ်စက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ခေမံ၊ ခေမ မည်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှက္ခယော၊ တဏှက္ခယ မည်၏။ ကတပုညေဟိပိ၊ ပြုအပ်သော ကောင်းမှုရှိသောသူတို့သည်လည်း။ ကဒါစိဒေဝ၊ တစ်ခါတစ်ရံမှသာလျှင်။ ပဿိတဗ္ဗတ္တာ၊ မြင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အစ္ဆရိယံ၊ အစ္ဆရိယ မည်၏။ အဘူတပုဗ္ဗတ္တာ၊ မဖြစ်ဖူးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဗ္ဘုတံ၊ အဗ္ဘုတ မည်၏။ အနန္တရာယတ္တာ၊ အန္တရာယ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနီတိကံ၊ အနီတိက မည်၏။ အနန္တရာယဘာဝဟေတုတော၊ အန္တရာယ်မရှိခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်။ အနီတိကဓမ္မံ၊ အနီတိကဓမ္မ မည်၏။

အနိဗ္ဗတ္တိသဘာဝတ္တာ၊ မဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဇာတံ၊ အဇာတ မည်၏။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသဘောမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ အဘူတံ၊ အဘူတ မည်၏။ ဥဘယေနာပိ၊ ပုဒ်နှစ်ခုလုံးဖြင့်လည်း။ ဥပ္ပါဒရဟိတံ၊ ဖြစ်ခြင်းမှ ကင်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည် ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးရန်သည်။ အနုပဒ္ဒုတတ္တာ၊ မနှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနုပဒ္ဒဝံ၊ အနုပဒ္ဒဝ မည်၏။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပစ္စယေန၊ အကြောင်းဖြင့်။ န ကတံ၊ ပြုအပ်သည် မဟုတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အကတံ၊ အကတ မည်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌။ သောကော၊ စိုးရိမ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသောကံ၊ အသောက မည်၏။ သောကဟေတုဝိဂမေန၊ စိုးရိမ်ခြင်း၏ အကြောင်း ကင်းခြင်းကြောင့်။ ဝိသောကံ၊ ဝိသောက မည်၏။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော စီရင်ခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည်။ အနုပသဇ္ဇိတဗ္ဗတ္တာ၊ မစီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနုပသဂ္ဂံ၊ အနုပသဂ္ဂ မည်၏။ အနုပသဂ္ဂဘာဝဟေတုတော၊ စီရင်ခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်၏ အကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်။ အနုပသဂ္ဂဓမ္မံ၊ အနုပသဂ္ဂဓမ္မ မည်၏။

ဂမ္ဘီရဉာဏဂေါစရတော၊ နက်နဲသော ဉာဏ်၏ အာရုံ ဖြစ်သောကြောင့်။ ဂမ္ဘီရံ၊ ဂမ္ဘီရ မည်၏။ သမ္မာပဋိပတ္တိံ၊ ကောင်းသော အကျင့်ကို။ ဝိနာ၊ မပါဘဲ။ ပဿိတုံ၊ မြင်ခြင်းငှာ။ ပတ္တုံ၊ ရောက်ခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျတ္တာ၊ မတတ်နိုင်သောကြောင့်။ ဒုပ္ပဿံ၊ ဒုပ္ပဿ မည်၏။ သဗ္ဗလောကံ၊ အလုံးစုံသော လောကကို။ ဥတ္တရိတွာ၊ လွန်မြောက်၍။ ဌိတံ၊ တည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥတ္တရံ၊ ဥတ္တရ မည်၏။ ဧတဿ၊ ဤနိဗ္ဗာန်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထက်။ ဥတ္တရံ၊ လွန်ကဲသော တရားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အနုတ္တရံ၊ အနုတ္တရ မည်၏။ သမဿ သဒိသဿ၊ တူသောတရား၏။ အဘာဝေန၊ မရှိသောကြောင့်။ အသမံ၊ အသမ မည်၏။ ပဋိဘာဂါဘာဝေန၊ အစွမ်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပ္ပဋိသမံ၊ အပ္ပဋိသမ မည်၏။ ဥတ္တမဋ္ဌေန၊ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်။ ဇေဋ္ဌံ၊ ဇေဋ္ဌ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပါသံသတမတ္တာ၊ အထူးသဖြင့် ချီးမွမ်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဇေဋ္ဌံ၊ ဇေဋ္ဌ မည်၏။ သံသာရဒုက္ခဋ္ဌိတေဟိ၊ သံသရာဆင်းရဲဖြင့် နှိပ်စက်ခံရကုန်သော သူတို့သည်။ လေတဗ္ဗတော၊ ပုန်းအောင်းရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ လေဏံ၊ လေဏ မည်၏။ တတော၊ ထိုသံသရာဆင်းရဲမှ။ ရက္ခဏတော၊ စောင့်ရှောက်သောကြောင့်။ တာဏံ၊ တာဏ မည်၏။ ရဏာဘာဝေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရာဂအစရှိသော ငိုကြွေးကြောင်းတရား မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အရဏံ၊ အရဏ မည်၏။ အင်္ဂဏာဘာဝေန၊ ကိလေသာ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနင်္ဂဏံ၊ အနင်္ဂဏ မည်၏။ နိဒ္ဒေါသတာယ၊ အပြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အကာစံ၊ အကာစ မည်၏။ ရာဂါဒိမလာပဂမေန၊ ရာဂအစရှိသော အညစ်အကြေးမှ ကင်းခြင်းကြောင့်။ ဝိမလံ၊ ဝိမလ မည်၏။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဩဃေဟိ၊ ဩဃတို့သည်။ အနဇ္ဈောတ္ထရဏီယတော၊ မလွှမ်းမိုးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒီပေါ၊ ဒီပ မည်၏။ သံသာရဝူပသမသုခတာယ၊ သံသရာမှငြိမ်းသည်ဖြစ်၍ ချမ်းသာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုခံ၊ သုခ မည်၏။ ပမာဏကရဓမ္မာဘာဝတော၊ ပမာဏကိုပြုတတ်သော ရာဂအစရှိသော တရား မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပ္ပမာဏံ၊ အပ္ပမာဏ မည်၏။ စ၊ ဧတဿ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်၏။ ပမာဏံ၊ ပမာဏကို။ ဂဏေတုံ၊ ရေတွက်ခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အပ္ပမာဏံ၊ အပ္ပမာဏ မည်၏။ သံသာရသမုဒ္ဒေ၊ သံသရာတည်းဟူသော သမုဒ္ဒရာ၌။ အနောသီဒနဋ္ဌာနတာယ၊ မနစ်ရာ အရပ်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပတိဋ္ဌာ၊ ပတိဋ္ဌာ မည်၏။ ရာဂါဒိကိဉ္စနာဘာဝေန စ၊ ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပရိဂ္ဂဟာဘာဝေန စ၊ သိမ်းဆည်းခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အကိဉ္စနံ၊ အကိဉ္စန မည်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

သံဃာနုဿတိယံ၊ သံဃာနုဿတိ၌။ သတ္တာနံ သာရောတိ၊ သတ္တာနံ သာရ ဟူသည်ကား။ သီလသာရာဒိသာရဂုဏယောဂတော၊ သီလအနှစ် အစရှိသော အနှစ်ဖြစ်သော ကျေးဇူးနှင့်ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္တေသု၊ သတ္တဝါတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ သာရဘူတော၊ အနှစ်ဖြစ်၍ တည်၏။ သတ္တာနံ မဏ္ဍောတိ၊ သတ္တာနံ မဏ္ဍ ဟူသည်ကား။ ဂေါရသေသု၊ နွားနို့အရသာတို့တွင်။ သပ္ပိမဏ္ဍော ဝိယ၊ ထောပတ်ကြည်ကဲ့သို့။ သတ္တေသု၊ သတ္တဝါတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ မဏ္ဍဘူတော၊ ကြည်သောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ သာရဂုဏဝသေနေဝ၊ အနှစ်ဖြစ်သောကျေးဇူး၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ သတ္တေသု၊ သတ္တဝါတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ ဥဒ္ဓရိတဗ္ဗတော၊ ထုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ ဥဒ္ဓါရော၊ ထုတ်အပ်သောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ နိစ္စလဂုဏတာယ၊ မတုန်လှုပ်သောကျေးဇူးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ ဧသိကာ၊ တံခါးတိုင်နှင့် တူတော်မူ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျောက်တိုင်နှင့် တူတော်မူ၏။ ဂုဏသောဘာသုရဘိဘာဝေန၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးတို့ဖြင့် တင့်တယ်သည်၏အဖြစ်၊ မွှေးကြိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သတ္တဝါတို့တွင်။ ပသူနံ သုရဘိ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းသဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကုသုမံ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းသဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဂုဏေသု၊ ဂုဏ်တို့တွင်။ ပညာ၊ ပညာသည်။ ဥတ္တမင်္ဂံ၊ မြတ်သော ဦးခေါင်းအင်္ဂါ မည်၏။ တဿာ၊ ထိုပညာ၏။ ဥပသောဘာဟေတုတာယ၊ တင့်တယ်ခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သီလံ၊ သီလကို။ ဥတ္တမင်္ဂေါပသောဘနံ၊ မြတ်သော ဦးခေါင်းအင်္ဂါနှင့်တူသော ပညာကို တင့်တယ်စေတတ်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ သီလေသု၊ သီလတို့၌။ ပရိပူရကာရိနော၊ ဖြည့်ခြင်းကို ပြုလေ့ရှိသော သူအား။ အနိဇ္ဈန္တာ၊ မပြည့်စုံကုန်သော။ ဂုဏာ နာမ၊ ဂုဏ်တို့မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သဗ္ဗဒေါဘဂ္ဂသမတိက္ကမနဋ္ဌေန၊ အလုံးစုံသော ဆင်းရဲခြင်း ပျက်စီးခြင်းကို လွန်မြောက်သော သဘောအားဖြင့်။ သီလံ၊ သီလသည်။ နိဓာနံ၊ မြှုပ်ထားအပ်သော ဥစ္စာနှင့်တူ၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုလည်း။ အာကင်္ခေယျသုတ္တေန၊ အာကင်္ခေယျသုတ် ဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။ “ဣဇ္ဈတိ...ဝိသုဒ္ဓတ္တာ”တိ၊ “ဣဇ္ဈတိ...ဝိသုဒ္ဓတ္တာ” ဟူ၍။ အပရမ္ပိ၊ တစ်ပါးသော စကားကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သီလဝတော၊ သီလရှိသော သူအား။ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ သန့်ရှင်းသောကြောင့်။ စေတောပဏိဓိ၊ စိတ်၏ တောင့်တခြင်းသည်။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ သိပ္ပန္တိ၊ သိပ္ပ ဟူသည်ကား။ ဓနုသိပ္ပံ၊ အက္ခဏဝေဓီလေးသမား၏ လေးအတတ်နှင့် တူ၏။ ဓညန္တိ၊ ဓည ဟူသည်ကား။ ဓနာယိတဗ္ဗံ၊ တောင့်တအပ်သော စပါးနှင့် တူ၏။ ဓမ္မဝေါလောကနတာယာတိ၊ ဓမ္မဝေါလောကနတာယ ဟူသည်ကား။ သမထဝိပဿနာဒိဓမ္မဿ၊ သမထဝိပဿနာ အစရှိသော တရားကို။ ဝေါလောကနဘာဝေန၊ ကြည့်ရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝေါလောကနဋ္ဌေနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဝေါလောကနဋ္ဌေန ဟူသော ဤစကားကို။ သတ္တဘူမကာဒိပါသာဒေ၊ ဘုံခုနစ်ဆင့်ရှိသော ပြာသာဒ်အစရှိသည်၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ဝေါလောကေတုံ၊ ကြည့်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ ဝိယ၊ တတ်နိုင်သကဲ့သို့။ သီလေ၊ သီလ၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ အဘိညာစက္ခုနာ၊ အဘိညာဉ်တည်းဟူသော မျက်စိဖြင့်။ လောကံ၊ လောကကို။ (ဋီကာကို ထောက်သော် လောကိတံ ရှိလိုမည် ထင်၏။ လောကိတံ၊ လောကတရားကို ပေး)။ ဝေါလောကေတုံ၊ ကြည့်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ စတုဘူမကကုသလဿာပိ၊ လေးပါးသော ဘုံ၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်၏လည်း။ တဒနုဝတ္တနတော၊ ထိုသီလသို့ အစဉ်လိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သီလံ၊ သီလသည်။ သဗ္ဗဘူမာနုပရိဝတ္တိ စ၊ အလုံးစုံသော ဘုံ၌ဖြစ်သော ကုသိုလ်တရားတို့ကို အစဉ်လိုက်စေတတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သေသံ၊ ကျန်သည်များသည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လွယ်ကူ၏။ ဣတိ၊ ဤကား အပြီးတည်း။

ဝေဝစနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဝေဝစနဟာရ ဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၁ ပညတ္တိဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၃၉။ တတ္ထ...ရောတိ၊ တတ္ထ...ရော ဟူသည်သည်။ ပညတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ပညတ္တိဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထို၌။ အယံ ပညတ္တိ၊ ဤပညတ်သည်။ ကာ ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ စောဒနာ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်။ “ယာ...ဒေသနာ”တိ၊ “ယာ...ဒေသနာ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသည်ကား ဤသို့ အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒေသနာဟာရာဒယော ဝိယ၊ ဒေသနာဟာရအစရှိသည်တို့ကဲ့သို့။ အဿာဒါဒိပဒတ္ထဝိသေသနိဒ္ဓါရဏံ၊ အဿာဒ်အစရှိသော ပဒတ္ထအထူးကို ထုတ်ဖော်ခြင်းကို။ အကတွာ၊ မပြုဘဲ။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာဘာဝိကဓမ္မကထာယ၊ မိမိ၏ သဘောအားဖြင့် ဖြစ်သော တရားစကားဖြင့်။ ယာ ဒေသနာ၊ အကြင်ဒေသနာသည်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်၏။ တဿာ ဒေသနာယ၊ ထိုဒေသနာ၏။ ယာ ပညာပနာ၊ အကြင် အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ ပညာပနာ၊ ဤအပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းသည်။ ပညတ္တိဟာရော၊ ပညတ္တိဟာရ မည်၏။

ကထာနှင့် ဒေသနာသည် အရမပြားသော်လည်း အဘေဒဘေဒူပစာရအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အပေါင်းအစိတ်ကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း ‘ဓမ္မကထာယ ဒေသနာ’ဟု ဆိုပါသတည်း။

အဘယ့်ကြောင့် အဘယ်သည် နိက္ခေပ၊ အဘယ်သည် အဘယ့်ကြောင့် နိက္ခေပပညတ် မည်သနည်းဟူသော နှစ်ချက်သော စောဒနာကို ယထာက္ကမအားဖြင့် ဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ ပန’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်ကား။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာ ဒေသနာ၊ ထိုဒေသနာသည်။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော ပရိညေယျ အစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ ဝေနေယျသန္တာနေ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့၏ သန္တာန်၌။ ယထာဓိပ္ပေတံ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့၏ အလိုအားလျော်သော။ အတ္ထံ၊ ဒေသေတဗ္ဗ ဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဒုက္ခသစ္စာ အစရှိသော အနက်ကို။ နိက္ခိပတိ၊ ထားတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိက္ခေပေါ၊ နိက္ခေပ မည်၏။ တဿ စ၊ ထိုနိက္ခေပဟု ဆိုအပ်သော ဒေသနာ၏လည်း။ (အယံ ဟာရော နှင့် သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ ဟု သမ္ဗန်သံဝဏ္ဏနာသမ္ဗန္ဓီ စပ်)။ အယံ ဟာရော၊ ဤဟာရကို။ (ဝုတ္တော သို့ စပ်)။ ဒုက္ခာဒိသင်္ခါတေ၊ ဒုက္ခအစရှိသော သင်္ခါရကုန်သော။ ဘာဂေ၊ အဖို့တို့ကို။ (သဘာဂေ လည်း ရှိ၏။ သဘော တို့ကို ပေး)။ ပကာရေဟိ၊ ပုံစံတို့ဖြင့်။ ဉာပေတိ၊ သိစေတတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အသင်္ကရတော၊ ရောနှောခြင်းမရှိသောအားဖြင့်။ ဌပေတိ၊ ထား၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နိက္ခေပပညတ္တိ”၊ “နိက္ခေပပညတ်” ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပကတိကထာယ၊ ပကတိကထာ၏။ ဒေသနာတိ၊ ဒေသနာ ဟူ၍။ သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဖန်ခြင်းငှာ။ “ကာ စ...ဒေသနာ”တိ၊ “ကာ စ...ဒေသနာ” ဟူ၍။ ပုစ္ဆိတွာ၊ မေး၍။ “စတ္တာရိသစ္စာနီ”တိ၊ အာဒိ၊ “စတ္တာရိသစ္စာနိ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။

တတ္ထ၊ ထိုနိက္ခေပပညတ္တိဒေသနာ၌။ ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ အယံ ပညတ္တီတိ၊ “ဣဒံ ဒုက္ခန္တိ အယံ ပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ အတီတာဒိဝသေန၊ အတိတ်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကဘေဒဘိန္နေ၊ များစွာသော အပြားအားဖြင့် ကွဲပြားကုန်သော။ ကက္ခဠဖုသနာဒိသဘာဝေ၊ ကြမ်းတမ်းသောသဘော၊ ထိတွေ့သောသဘော အစရှိသော။ ရူပါရူပဓမ္မေ၊ ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို။ အဘိန္ဒိတွာ၊ မခွဲခြားမူ၍။ ပီဠနသင်္ခတသန္တာပဝိပရိဏာမဋ္ဌတာသာမညေန၊ နှိပ်စက်တတ်သောသဘော၊ အကြောင်းတရားတို့သည် ပြုပြင်အပ်သောသဘော၊ ပူပန်စေတတ်သောသဘော၊ ဖောက်ပြန်တတ်သောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ဟူသော အားဖြင့်။ ကုစ္ဆိတဘာဝါဒိမုခေန၊ စက်ဆုပ်အပ်သည်၏အဖြစ် အစရှိသည်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဧကဇ္ဈံ၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ဂဟဏဿ၊ ယူခြင်း၏။ ကာရဏဘူတာ၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ယာ ပညတ္တိ၊ အကြင်ပညတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ ပညတ္တိ၊ ဤပညတ်သည်။ နိက္ခေပပညတ္တိ၊ နိက္ခေပပညတ် မည်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ သာ ပန ပညတ္တိ၊ ထိုပညတ်သည်ကား။ ကာ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ နာမပညတ္တိနိဗန္ဓနာ၊ နာမပညတ်နှင့် စပ်သော။ တဇ္ဇာပညတ္တိ၊ တဇ္ဇာပညတ်တည်း။ “ဝိညတ္တိဝိကာရသဟိတော၊ ဝိညတ်ဝိကာရနှင့် တကွဖြစ်သော။ သဒ္ဒေါ ဧဝ၊ အသံသာတည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အပရေ၊ အချို့တို့သည်။ ဝဒန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော အရာတို့၌။ ပညတ္တိအတ္ထော၊ ပညတ်၏ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ “ပဉ္စန္နံ ခန္ဓာန”န္တိ အာဒိနာ၊ “ပဉ္စန္နံ ခန္ဓာနံ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ တဿာ ပညတ္တိယာ၊ ထိုပညတ်၏။ ဥပါဒါနံ၊ စွဲလမ်းရာကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဒသန္နံ ဣန္ဒြိယာနန္တိ၊ ဒသန္နံ ဣန္ဒြိယာနံ ဟူသည်ကား။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ ရူပိန္ဒြိယာနိ၊ ရုပ်ဣန္ဒြေတို့သည်လည်းကောင်း။ မနိန္ဒြိယံ၊ မနိန္ဒြေသည်လည်းကောင်း။ ဝေဒနိန္ဒြိယံ၊ ဝေဒနိန္ဒြေသည်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ဝေဒနိန္ဒြေငါးပါးဖြစ်၍ ဣန္ဒြေသည် ဗာဝီသတိ ဖြစ်ပါသည် မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား ‘အနု...ဧကမိန္ဒြိယံ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ယင်းသို့ဆိုသော် သဒ္ဓိန္ဒြေ စသော ရှစ်ပါးနှင့်တကွ အဋ္ဌာရသ ဖြစ်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား ‘တထာ သဒ္ဓါဒယော စ မဂ္ဂပက္ခိယာ’ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ ဧကန်။ အနုဘဝနသာမညေန၊ ခံစားခြင်း လက္ခဏာတူသော အားဖြင့်။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။ ဧကံ၊ တစ်ပါးသော။ ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဒ္ဓါဒယော စ၊ သဒ္ဓါအစရှိသည်တို့သည်လည်း။ မဂ္ဂပက္ခိယာ၊ မဂ်အဖို့ ရှိသည်တို့ကို။ ကတာ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။ မဂ္ဂပက္ခိယာ၊ မဂ်အဖို့ရှိကုန်သော။ သဒ္ဓါဒယော စ၊ သဒ္ဓါအစရှိသည်တို့သည်လည်း။ ဒုက္ခသစ္စတော၊ ဒုက္ခသစ္စာမှ။ ဗဟိ၊ အပြင်သို့။ ကတာ၊ ထားအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

ကဗဠံ၊ အလုပ်အလွေးကို။ ကရီယတိ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကဗဠီကာရော၊ ကဗဠီကာရ မည်၏။

မှတ်ချက်။။ နိဂ္ဂဟိတာဂမ အားဖြင့် ကဗဠီကာရ ပြီးသည်ဟု အဋ္ဌသာလိနီယောဇနာ ဆို၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတ္ထုဝသေန၊ ဝတ္ထု၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အယံ နိဒ္ဒေသော၊ ဤသို့ ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အလုပ်အလွေးကို ပြုအပ်သော ဝဇ္ဇနီယဘောဇနီယဝတ္ထုပင် ရပါသော် ဝတ္ထု၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပြသည်ဟု ဆိုကောင်းမည်လော။ စောဒနာရှိရကား ‘ယာယ’ စသည်ကို တက်သတည်း။

ဧတံ၊ ဤကဗဠီကာရဟူသော အမည်သည်။ ယာယ ဩဇာယ၊ အကြင်ဩဇာဖြင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ယာပေန္တိ၊ မျှကုန်၏။ တဿာ ဩဇာယ၊ ထိုဩဇာ၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။

ဝဇ္ဇနိယစသော ဝတ္ထုသာ ဩဇဋ္ဌမကရုပ်ကို ဆောင်တတ်သော် ဩဇာ၏ အမည်ဟုဆိုသော စကားလည်း မသင့်သေး။ စောဒနာရှိရကား ‘သာ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သော်။ ဤအနုသန္ဓေအားဖြင့် ‘ဟိ’ သဒ္ဒါကို ဒဠှီယူ။

ကဗဠီကာရ၏ ဝစနတ္ထကိုလည်းကောင်း။ အရသရုပ်ကိုလည်းကောင်း ဆရာဆိုပြီ။ အဘယ့်ကြောင့် ထိုဩဇာသည် အာဟာရမည်သနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘သာ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သော်။ ဤအလိုကား ဟိသဒ္ဒါကို ဝါကျာရမ္ဘပက္ခန္တရယူ။

ဟိ၊ ဧကန်။ သာ၊ ထိုဩဇာသည်။ ဩဇဋ္ဌမကဿ၊ ဩဇာလျှင် ရှစ်ခုမြောက်ရှိသော။ ရူပဿ၊ ရုပ်ကို။ အာဟရဏတော၊ ဆောင်တတ်သောကြောင့်။ အာဟာရော၊ အာဟာရ မည်၏။ အတ္ထီတိ၊ အတ္ထိ ဟူသည်ကား။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ အသမုစ္ဆိန္နတာယ၊ အကြွင်းမဲ့ မဖြတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။ ရာဂေါတိ၊ ရာဂ ဟူသည်ကား။ ရဉ္ဇနဋ္ဌေန၊ တပ်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ရာဂေါ၊ ရာဂ မည်၏။ နန္ဒဋ္ဌေန၊ နှစ်သက်တတ်သော သဘောကြောင့်။ နန္ဒီ၊ နန္ဒီ မည်၏။ တဏှာယနဋ္ဌေန၊ တောင့်တတတ်သော သဘောကြောင့်။ တဏှာ၊ တဏှာ မည်၏။ သဗ္ဗာနိ၊ ကုန်သော။ ဧတာနိ၊ ဤရာဂအစရှိသည်တို့သည်။ လောဘဿေဝ၊ လောဘ၏သာလျှင်။ နာမာနိ၊ အမည်တို့တည်း။ ပတိဋ္ဌိတံ တတ္ထ ဝိညာဏံ ဝိရုဠှန္တိ၊ ပတိဋ္ဌိတံ တတ္ထ ဝိညာဏံ ဝိရုဠှံ ဟူသည်ကား။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ဇဝါပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ပဋိသန္ဓိအာကဍ္ဎနသမတ္ထတာယ၊ ပဋိသန္ဓေကို ငင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပတိဋ္ဌိတဉ္စေဝ၊ တည်လည်းတည်၏။ ဝိရုဠှဉ္စ၊ တက်လည်းတက်၏။ ယတ္ထာတိ၊ ယတ္ထာ ဟူသည်ကား။ တေဘူမကဝဋ္ဋေ၊ တေဘူမကဝဋ်၌။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်တည်း။

မှတ်ချက်။ ‘တွာဒယော ဝိဘတ္တိသညာယော’ သုတ်ဖြင့် ဝိဘတ်မည်ရကား တ္တ ပစ္စည်းကိုပင် ဘုမ္မ ဟူပါသည်။

သဗ္ဗတ္ထ ဝါ၊ အလုံးစုံသော အရာ၌လည်း။ ပုရိမပုရိမပဒေ၊ ရှေ့ရှေ့ပုဒ်၌။ ဧတံ ဘုမ္မံ၊ ဤသတ္တမီဝိဘတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတ္ထိ တတ္ထ သင်္ခါရာနံ ဝုဒ္ဓီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အတ္ထိ တတ္ထ သင်္ခါရာနံ ဝုဒ္ဓိ” ဟူသော ဤစကားကို။ ဣမသ္မိံ ဝိပါကဝဋ္ဋေ၊ ဤဝိပါကဝဋ်၌။ ဌိတဿ၊ တည်သော သူအား။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဝဍ္ဎနဟေတုကာ၊ ပွားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ယေ သင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေ သင်္ခါရေ၊ ထိုသင်္ခါရတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ “ယတ္ထ အတ္ထိ အာယတိံ ပုနဗ္ဘဝါဘိနိဗ္ဗတ္တီ”တိ၊ “ယတ္ထ အတ္ထိ အာယတိံ ပုနဗ္ဘဝါဘိနိဗ္ဗတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ယသ္မိံ ဌာနေ၊ အကြင်ဘဝ ရှိသည်ဟုဆိုအပ်သော အရပ်၌။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝါဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ ဘဝသစ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အတ္ထိ တတ္ထ အာယတိံ ဇရာမရဏန္တိ၊ “အတ္ထိ တတ္ထ အာယတိံ ဇရာမရဏံ” ဟူသည်ကား။ ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။ ပဋိသန္ဓိဂ္ဂဟဏံ၊ ပဋိသန္ဓေယူခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုအရပ်၌။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ အဘိနိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏာ၊ ထင်ရှားဖြစ်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ဇာတိ စ၊ ဇာတိသည်လည်းကောင်း။ ပရိပါကလက္ခဏာ၊ ရင့်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ဇရာ စ၊ ဇရာသည်လည်းကောင်း။ ဘေဒနလက္ခဏံ၊ ပျက်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ မရဏဉ္စ၊ မရဏသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ...စာတိ ဧတ္ထ၊ “အယံ...စ” ဟူသော ဤအရာ၌။ ယထာဝုတ္တာ၊ ရှေ့၌ဆိုခဲ့သော။ အယံ ဒေသနာ၊ ဤဒေသနာသည်။ ဝိပါကဝဋ္ဋဿ စ၊ ဝိပါကဝဋ်၏လည်းကောင်း။ သင်္ခါရာနဉ္စ၊ သင်္ခါရတို့၏လည်းကောင်း။ တဏှာပစ္စယနိဒ္ဒေသတော၊ တဏှာလျှင် အကြောင်းကို ပြခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခသစ္စဿ စ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏လည်းကောင်း။ သမုဒယသစ္စဿ စ၊ သမုဒယသစ္စာ၏လည်းကောင်း။ သမုဋ္ဌာနပညတ္တိ၊ ဖြစ်စေတတ်သော အကြောင်းကို သိစေတတ်သော ပညတ်မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။

နတ္ထိ ရာဂေါတိ၊ နတ္ထိ ရာဂေါ ဟူသည်ကား။

ကဗဠီကာရေ စေ’၌ စေ သဒ္ဒါကို ‘နတ္ထိ’ ပုဒ်နှင့် ယှဉ်၍ ယောဇနာအပ်သောကြောင့် ‘နတ္ထိ စေ ရာဂေါ’ ဟု ပုဒ်ကို တည်ထုတ်အပ်သတည်း။

အဂ္ဂမဂ္ဂဘာဝနာယ၊ အရဟတ္တမဂ်ကို ပွားစေသဖြင့်။ သမုစ္ဆိန္နတ္တာ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်သောကြောင့်။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ စေ နတ္ထိ၊ မရှိအံ့။ အပ္ပတိဋ္ဌိတံ တတ္ထ ဝိညာဏံ အဝိရူဠှန္တိ ဧတ္ထ၊ “အပ္ပတိဋ္ဌိတံ တတ္ထ ဝိညာဏံ အဝိရူဠှံ” ဟူသော ဤအရာ၌။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ဇဝါပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ပဋိသန္ဓိအာကဍ္ဎနသမတ္ထတာယ၊ ပဋိသန္ဓေကို ငင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်၏။ အဘာဝေန၊ မရှိသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မရှိခြင်းကြောင့်။ အပ္ပတိဋ္ဌိတဉ္စေဝ၊ လည်းမတည်။ အဝိရုဠှဉ္စ၊ ရောက်လည်းမရောက်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ဆန့်ကျင်သော နည်းဖြင့်။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

‘အယံ ပရိညာပညတ္တီ”တိ အာဒိနာ၊ “အယံ ပရိညာပညတ္တိ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ ဧကာဘိသမယဝသေနေဝ၊ တစ်ပြိုင်နက် သိခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ မဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဂ်သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စေသု၊ အရိယသစ္စာတို့၌။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ အယံ ဘာဝနာပညတ္တီတိ၊ “အယံ ဘာဝနာပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဒွါရာရမ္မဏေဟိ၊ ဒွါရ အာရုံတို့နှင့်။ သဟ၊ အတူတကွ။ ဆဒွါရပ္ပဝတ္တဓမ္မာနံ၊ ခြောက်ပါးသော ဒွါရတို့၌ ဖြစ်ကုန်သော တရားတို့၏။ အယံ အနိစ္စာနုပဿနာ၊ ဤအနိစ္စအားဖြင့် ရှုခြင်းကို ပြသော ဒေသနာသည်။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မဂ်ကို။ ဘာဝနာပညတ္တိ၊ ပွားစေခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေတတ်သော ပညတ်တည်း။ နိရောဓပညတ္တိ နိရောဓဿာတိ၊ “နိရောဓပညတ္တိ နိရောဓဿ” ဟူသည်ကား။ ရောဓသင်္ခါတာယ၊ ရောဓဟု ဆိုအပ်သော။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ အနဝသေသနိရောဓပညတ္တိ၊ အကြွင်းမဲ့ချုပ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ဥပ္ပါဒပညတ္တီတိ၊ “ဥပ္ပါဒပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်ခြင်းကို။ ပညာပနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းတည်း။ ဩကာသပညတ္တီတိ၊ “ဩကာသပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဌာနဿ၊ တည်ခြင်းကို။ ပညာပနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းတည်း။ အာဟဋနာပညတ္တီတိ၊ “အာဟဋနာပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ နီဟာရဏပညတ္တိ၊ ထုတ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ အာသာဋိကာနန္တိ၊ “အာသာဋိကာနံ” ဟူသည်ကား။ ဂုန္နံ၊ နွားတို့၏။ ဝဏေသု၊ အနာတို့၌။ နီလမက္ခိကာဟိ၊ ယင်မဲရိုင်းတို့သည်။ ဌပိတအဏ္ဍကာ၊ ထားအပ်သော ဥတို့သည်။ အာသာဋိကာ နာမ၊ အာသာဋိကာ မည်ကုန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ယဿ၊ အကြင်သတ္တဝါအား။ (ဤကား ‘ဧတ္ထ ယဿ’ ဟုရှိသော ပါဌ်အတိုင်းပေးသည်။ ယတ္ထ အယံ ဟူ၍လည်းရှိ၏။ ဆင်ခြင်ပါ)။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တဿ သတ္တဿ၊ ထိုသတ္တဝါ၏။ အနယဗျသနဟေတုတာယ၊ အကျိုးမဲ့ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာသာဋိကာ ဝိယ၊ ယင်ဥတို့ကဲ့သို့။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အာသာဋိကာ၊ အာသာဋိကာ မည်ကုန်၏။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ တေသံ အာသာဋိကာနံ၊ ထိုယင်ဥနှင့်တူသော ကိလေသာတို့ကို။ သမုဂ္ဃာတပညတ္တိ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းသည်။ အဘိနိဃာတပညတ္တိတိ၊ အဘိနိဃာတပညတ် မည်၏။

စာပိုဒ် ၄၁။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋမုခေန စ၊ ဝဋ်ဝိဝဋ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်လည်းကောင်း။ သမ္မသနဥပါဒါနက္ခန္ဓမုခေန စ၊ သုံးသပ်ခြင်း ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့ကို အရင်းပြုသဖြင့်လည်းကောင်း။ သစ္စေသု၊ သစ္စာတို့၌။ ပညတ္တိဝိဘာဂံ၊ ပညတ်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သစ္စေသု၊ သစ္စာတို့၌။ (လိုက်စေသည်)။ တေပရိဝဋ္ဋဝသေန၊ သုံးပါးသော အပြန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ (သစ္စဉာဏ်၊ ကိစ္စဉာဏ်၊ ကတဉာဏ်သုံးပါးကို တေပရိဝဋ္ဋ ယူ)။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ဣဒံ... ဘိက္ခဝေ”တိ အာဒိ၊ “ဣဒံ... ဘိက္ခဝေ” အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်ခဲ့ပြီ။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဒဿနဋ္ဌေန၊ မြင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ စက္ခု၊ စက္ခု မည်၏။ ယထာသဘာဝဇာနနဋ္ဌေန၊ သဘောအားလျော်စွာ သိတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အကြင်အကြင်သို့သော သဘောကို သိတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ် မည်၏။ ပဋိဝိဇ္ဈနဋ္ဌေန၊ ထိုးထွင်းသိတတ်သောကြောင့်။ ပညာ၊ ပညာ မည်၏။ ဝိဒိတကရဏဋ္ဌေန၊ ထင်ရှားပြုတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာ မည်၏။ ဩဘာသနဋ္ဌေန၊ ထွန်းလင်းတတ်သော သဘောကြောင့်။ အာလောကော၊ အာလောက မည်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ ပညာဝေဝစနမေဝ၊ ပညာ၏ ဝေဝုစ်သာတည်း။ အယံ၊ ဤစက္ခုံ ဥဒပါဒိ အစရှိသော ဒေသနာသည်။ ဝေဝစနပညတ္တိ၊ ဝေဝုစ်ကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ သစ္ဆိကိရိယာပညတ္တီတိ၊ “သစ္ဆိကိရိယာပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ပစ္စက္ခကရဏပညတ္တိ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။

တုလမတုလဉ္စာတိ ဂါထာယံ၊ “တုလမတုလဉ္စ” ဟူသော ဂါထာ၌။ ပစုရဇနာနံ၊ အပြိန်အဖျင်းဖြစ်သော လူတို့၏။ ပစ္စက္ခဘာဝတော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တုလိတံ ပရိစ္ဆိန္နံ၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တုလံ၊ တုလ မည်၏။ ကာမာဝစရံ၊ ကာမာဝစရကံတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကာမာဝစရကံကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရ၏။ တုလံ၊ ပိုင်းခြားအပ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အတုလံ၊ အတုလ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဿ၊ ထိုမဟဂ္ဂုတ်ကံအား။ တုလံ သဒိသံ၊ တူသော။ အညံ၊ အခြားသော။ လောကိယကမ္မံ၊ လောကီကံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အတုလံ၊ အတုလ မည်၏။ မဟဂ္ဂတကမ္မံ၊ မဟဂ္ဂုတ်ကံတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကာမာဝစရရူပါဝစရကမ္မံ၊ ကာမာဝစရ ရူပါဝစရကံသည်။ တုလံ၊ တုလ မည်၏။ အရူပါဝစရံ၊ အရူပါဝစရကံသည်။ အတုလံ၊ အတုလ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပ္ပဝိပါကံ၊ နည်းသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ တုလံ၊ တုလ မည်၏။ ဗဟုဝိပါကံ၊ များသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ အတုလံ၊ အတုလ မည်၏။ ဧတေန ကမ္မေန၊ ဤကံဖြင့်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမ္ဘဝံ၊ သမ္ဘဝ မည်၏။ သမ္ဘဝဟေတုဘူတံ၊ ဘဝ၏ အကြောင်းဖြစ်၍ တည်သော။ ဘဝသင်္ခါရံ ပုနဗ္ဘဝသင်္ခါရဏကံ၊ ဘဝသစ်ကို ပြုပြင်တတ်သော ကံကို။ အဝဿဇီတိ၊ “အဝဿဇိ” ဟူသည်ကား။ ဝိဿဇ္ဇေသိ၊ စွန့်၏။ မုနီတိ၊ “မုနိ” ဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓမုနိ၊ ဘုရားတည်းဟူသော မုနိသည်။ အဇ္ဈတ္တရတောတိ၊ “အဇ္ဈတ္တရတော” ဟူသည်ကား။ နိယကဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိသန္တာန်ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။

မှတ်ချက်။ ဝိပဿနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂေါစရာသေဝန၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း မွေ့လျော်သည် ဟူလိုသော်။

သမာဟိတောတိ၊ “သမာဟိတော” ဟူသည်ကား။ ဥပစာရပ္ပနာသမာဓိဝသေန၊ ဥပစာရသမာဓိ၊ အပ္ပနာသမာဓိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်၍။ အဘိန္ဒိ ကဝစမိဝါတိ၊ “အဘိန္ဒိ ကဝစမိဝ” ဟူသည်ကား။ ကဝစံ ဝိယ၊ ချပ်ကိုကဲ့သို့။ ဘိန္ဒိ၊ ဖျက်ဆီးပြီ။ အတ္တသမ္ဘဝန္တိ၊ “အတ္တသမ္ဘဝံ” ဟူသည်ကား။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ သဉ္ဇာတံ၊ ဖြစ်သော။ ကိလေသံ၊ ကိလေသာကို။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ဤသည်ကား ဤသို့ အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဝိပါကဋ္ဌေန၊ အကျိုးပေးတတ်သော သဘောကြောင့်။ သမ္ဘဝန္တိ စ၊ “သမ္ဘဝ” ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဘဝါဘိသင်္ခရဏဋ္ဌေန၊ ဘဝသစ်ကို ပြုပြင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဘဝသင်္ခါရန္တိ စ၊ “ဘဝသင်္ခါရ” ဟူ၍လည်းကောင်း။ လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ တုလာတုလသင်္ခါတံ၊ တုလ၊ အတုလ ဟု ဆိုအပ်သော။ လောကိယကမ္မဉ္စ၊ လောကီကံကိုလည်း။ ဩဿဇိ၊ စွန့်ပြီ။ သင်္ဂါမသီသေ၊ စစ်မြေအဝ၌။ မဟာယောဓော၊ သူရဲကြီးသည်။ ကဝစံ၊ ချပ်ကို။ ဘိန္ဒတိ ဝိယ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ အတ္တသမ္ဘဝံ၊ မိမိ၌ဖြစ်သော။ ကိလေသဉ္စ၊ ကိလေသာကိုလည်း။ အဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်သည်။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အဘိန္ဒိ၊ ဖျက်ဆီးပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တုလန္တိ၊ “တုလံ” ဟူသည်ကား။ တုလယန္တော တီရေန္တော၊ စုံစမ်းသည်ဖြစ်၍။ အတုလဉ္စ သမ္ဘဝန္တိ၊ “အတုလဉ္စ သမ္ဘဝံ” ဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနဉ္စေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုလည်းကောင်း။ သမ္ဘဝဉ္စ၊ ဘဝကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဘဝသင်္ခါရန္တိ၊ “ဘဝသင်္ခါရံ” ဟူသည်ကား။ ဘဝဂါမိကမ္မံ၊ ဘဝသို့လားစေတတ်သော ကံကို။ အဝဿဇိ မုနီတိ၊ “အဝဿဇိ မုနိ” ဟူသည်ကား။ “ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့သည်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်။ တေသံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးတို့၏။ နိရောဓော၊ ချုပ်ရာဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ နိစ္စံ၊ မြဲ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ တုလယန္တော၊ စုံစမ်းသည်ဖြစ်၍။ ဗုဒ္ဓမုနိ၊ ဘုရားတည်းဟူသော မုနိသည်။ ဘဝေ၊ ဘဝ၌။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကိုလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ အာနိသံသဉ္စ၊ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ မူလဘူတံ၊ အရင်းခံဖြစ်သော။ တံ ဘဝသင်္ခါရံ၊ ထိုဘဝကို ပြုပြင်တတ်သော ကံကို။ ကမ္မက္ခယကရေန၊ ကံ၏ကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်သော။ အရိယမဂ္ဂေန၊ အရိယမဂ်ဖြင့်။ အဝဿဇိ၊ စွန့်ပြီ။ ကထံ အဝဿဇိ၊ အဘယ်သို့ စွန့်သနည်းဟူမူကား။ အဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ အဝဿဇိ၊ စွန့်ပြီ။ ဟိ၊ ဧကန်။ သော၊ ထိုဘုရားတည်းဟူသော မုနိသည်။ ဝိပဿနာဝသေန၊ ဝိပဿနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်၍။ သမထဝသေန၊ သမထ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်၍။ ကဝစမိဝ၊ ချပ်ကိုကဲ့သို့။ အတ္တဘာဝံ၊ အတ္တဘောကို။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ ဌိတံ၊ တည်သော။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ သမ္ဘဝတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “အတ္တသမ္ဘဝ”န္တိ၊ “အတ္တသမ္ဘဝ” ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ကိလေသဇာတံ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ အဘိန္ဒိ၊ ဖျက်ဆီးပြီ။ ကိလေသဘာဝေ စ၊ ကိလေသာ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ ကမ္မံ၊ ကံသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကံကို။ အပ္ပဋိသန္ဓိကတ္တာ၊ ပဋိသန္ဓေကို မဖြစ်စေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝဿဋ္ဌံ နာမ၊ စွန့်အပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကိလေသာဘာဝေန၊ ကိလေသာ မရှိသဖြင့်။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ဇဟိ၊ ပယ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သင်္ခါတာသင်္ခတဓာတုဝိနိမုတ္တဿ၊ သင်္ခတအသင်္ခတဓာတ်မှ လွတ်သော။ အဘိညေယျဿ၊ ထူးသော ဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သော တရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသောကြောင့်။ “တုလ...ဓမ္မန”န္တိ၊ “တုလ...ဓမ္မန” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တေန၊ ထိုတုလမတုလသမ္ဘဝံ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါ၊ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နိက္ခေပပညတ္တိ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါယာ”တိ၊ “နိက္ခေပပညတ္တိ ဓမ္မပဋိသမ္ဘိဒါယ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဘဝသင်္ခါရေသု၊ ဘဝကို ပြုပြင်တတ်သော ကံတို့တွင်။ သမုဒယပက္ခိယံ၊ သမုဒယသစ္စာ၏ အဖို့၌ဖြစ်သော ကံကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “ပရိစ္စာဂပညတ္တီ”တိ၊ “ပရိစ္စာဂပညတ္တိ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဒုက္ခသစ္စပက္ခိယဝသေန၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏ အဖို့၌ဖြစ်သော ကံ၏အစွမ်းဖြင့်။ “ပရိညာပညတ္တီ”တိ၊ “ပရိညာပညတ္တိ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ဘာဝနာပညတ္တိ ကာယဂတာယ သတိယာ ဆိုက ဌိတိပညတ္တိစိတ္တေကဂ္ဂတာ ကို မဆိုမနေကောင်းပါ။ ‘ဌိတိပညတ္တိစိတ္တေကဂ္ဂတာယ’ ဆိုကလည်း ‘ဘာဝနာပညတ္တိ ကာယဂတာယ သတိယာ’ ကို မဆိုမနေကောင်းပါသလော။ စောဒနာရှိရကား ‘သမာဓာနဝိသိဋ္ဌဿ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

သမာဓာနဝိသိဋ္ဌဿ၊ တည်ကြည်ခြင်းဖြင့် အထူးပြုအပ်သော။ အဇ္ဈတ္တရတဘာဝဿ၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ “ဘာဝနာ...သတိယာ”တိ၊ “ဘာဝနာ...သတိယာ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ အဇ္ဈတ္တရတတာ၊ မိမိသန္တာန်၌ဖြစ်သော တရားတို့၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိသိဋ္ဌဿ၊ အထူးပြုအပ်သော။ သမာဓာနဿ၊ တည်ကြည်ခြင်း၏။ ဝသေန ပန၊ အစွမ်းအားဖြင့်ကား။ “ဌိတိပညတ္တိ စိတ္တေကဂ္ဂတာယာ”တိ၊ “ဌိတိပညတ္တိ စိတ္တေကဂ္ဂတာယ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ အဘိနိဗ္ဗိဒါပညတ္တိ စိတ္တဿာတိ၊ “အဘိနိဗ္ဗိဒါပညတ္တိ စိတ္တဿ” ဟူသည်ကား။ အာယုသင်္ခါရောဿဇ္ဇနဝသေန၊ အာယုသင်္ခါရကို လွှတ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်ကို။ အဘိနီဟရဏပညတ္တိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်းသို့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေတတ်သော ပညတ်တည်း။ ဥပါဒါပညတ္တီတိ၊ “ဥပါဒါပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဂဟဏပညတ္တိ၊ ယူခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ သဗ္ဗညုတာယာတိ၊ “သဗ္ဗညုတာယ” ဟူသည်ကား။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဘာဝဿ၊ အလုံးစုံသော တရားကို မဖောက်မပြန် ကိုယ်တော်တိုင်သိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဧတေန၊ ဤသဗ္ဗညုတာယ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ အသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ မဟုတ်သော သူအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ မဟုတ်သော သူ၏။ အာယုသင်္ခါရောဿဇ္ဇနံ၊ အာယုသင်္ခါရလွှတ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ကိလေသဘာဝေန၊ ကိလေသာ မရှိသဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ဇဟတိ၊ ပယ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “ပဒါလနာပညတ္တိ အဝိဇ္ဇဏ္ဍကောသာန”န္တိ၊ “ပဒါလနာပညတ္တိ အဝိဇ္ဇဏ္ဍကောသာနံ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ယော ဒုက္ခမဒ္ဒက္ခိ ယတောနိဒါနန္တိ၊ “ယော ဒုက္ခမဒ္ဒက္ခိ ယတောနိဒါနံ” ဟူသည်ကား။ အာရဒ္ဓဝိပဿကော၊ ဝိပဿနာကို အားထုတ်သော။ ယော ဇန္တု၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တေဘူမကံ၊ ဘုံသုံးပါး၌ဖြစ်သော။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခကို။ အဒက္ခိ ပဿိ၊ မြင်ပြီ။ တဉ္စ၊ ထိုတေဘူမကဒုက္ခသည်လည်း။ ယတောနိဒါနံ ယံ ဟေတုကံ၊ အကြင်တဏှာလျှင် အကြောင်းရှိ၏။ တမ္ပိ တဏှံ၊ ထိုတဏှာကိုလည်း။ အဿ၊ ထိုတေဘူမကဒုက္ခ၏။ ကာရဏဘာဝေန၊ အကြောင်းဖြစ်သောအားဖြင့်။ ပဿိ၊ မြင်ပြီ။ ကာမေသု သော ဇန္တု ကထံ နမေယျာတိ၊ “ကာမေသု သော ဇန္တု ကထံ နမေယျ” ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သော။ သော ပုရိသော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဝတ္ထုကာမေသု၊ ဝတ္ထုကာမနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ကိလေသကာမေသု၊ ကိလေသာကာမတို့၌။ ယေန ပကာရေန၊ အကြင်ပုံစံဖြင့်။ နမေယျ အဘိနမေယျ၊ ရှေးရှုညွတ်ရာ၏။ သော ပကာရော၊ ထိုပုံစံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ လောကေ၊ လောက၌။ ကာမာ၊ ကာမတို့သည်။ သင်္ဂေါ၊ ငြိတတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိသောကြောင့်။ သော ပကာရော၊ ထိုပုံစံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ကာမာ ဟိ လောကေ သင်္ဂေါတိ ဉတွာ ကို ဖွင့်လိုရကား ‘ယသ္မာ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဣမသ္မိံ လောကေ၊ ဤလောက၌။ ကာမသဒိသံ၊ ကာမနှင့်တူသော။ ဗန္ဓနံ၊ ဗန္ဓနသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ ဧကန်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “န တံ ဒဠှံ ဗန္ဓနမာဟု ဓီရာ”တိ အာဒိ ဧတံ ဝစနံ၊ “န တံ ဒဠှံ ဗန္ဓနမာဟု ဓီရာ” အစရှိသော ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။ အာသဇ္ဇနဋ္ဌေန၊ ကပ်ငြိတတ်သော သဘောကြောင့်။ သင်္ဂေါတိ၊ ကပ်ငြိတတ်၏ဟူ၍။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိသောကြောင့်။ တေသံ...သိက္ခေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ “တေသံ...သိက္ခေတိ” ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ကာယဂတာသတိယောဂေန၊ ကာယဂတာသတိနှင့် ယှဉ်သဖြင့်။ သတိမာ၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ တေသံ ကာမာနံ၊ ထိုကာမတို့၏။ ဝူပသမာယ၊ ငြိမ်းခြင်းငှာ။ တီသုပိ သိက္ခာသု၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့၌လည်း။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ သိက္ခေယျ၊ ကျင့်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဝေဝစနပညတ္တီတိ၊ “ဝေဝစနပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ခန္ဓာဒီနံ၊ ခန္ဓာအစရှိသည်တို့၏။ ဝေဝစနပညတ္တိ၊ ဝေဝစနပညတ်တည်း။

ဝေဝစနပညတ္တိ သာ ဆိုပါလော့။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ဒုက္ခဿ ပရိညာ ပညတ္တိ စ’ဟူ၍လည်း ဆိုသနည်း ဟူသော အမေးကို ဖြေလိုရကား ‘အဒက္ခီတိ ပန ပဒေန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

အဒက္ခီတိ ပန ပဒေန၊ အဒက္ခိ ဟူသော ပုဒ်နှင့်ကား။ သမ္ဗန္ဓတ္တာ၊ စပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ဒုက္ခဿ ပရိညာ ပညတ္တိ စာ”တိ၊ “ဒုက္ခဿ ပရိညာပညတ္တိ စ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ဒုက္ခံ ဟူသော ပုဒ်သည် အဒက္ခိ ဟူသော ကြိယာပုဒ်နှင့် စပ်သောကြောင့် ပိုင်းခြား၍ သိ၏ ဟူသော အနက်ကိုပြရကား **ပရိညာပညတ်** ဖြစ်ပါသတည်း။

ပစ္စတ္ထိကတော ဒဿနပညတ္တီတိ၊ “ပစ္စတ္ထိကတော ဒဿနပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ အနတ္ထဇနနတော၊ အကျိုးမဲ့ကို ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်။ ပစ္စတ္ထိကတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူအားဖြင့်။ ဒဿနပညတ္တိ၊ မြင်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ ပါဝကကပ္ပါတိ၊ “ပါဝကကပ္ပ” ဟူသည်ကား။ ဇလိတအဂ္ဂိက္ခန္ဓသဒိသာ၊ ပြောင်ပြောင်တောက်သော မီးပုံနှင့်တူကုန်၏။ ပပါတဥရဂေါပမာတိ၊ “ပပါတဥရဂေါပမာ” ဟူသည်ကား။ ပပါတူပမာ စ၊ ကမ်းပါးပြတ်ဥပမာလည်း ရှိကုန်၏။ ဥရဂေါပမာ စ၊ မြွေဥပမာလည်း ရှိကုန်၏။

မောဟသမ္ဗန္ဓနော လောကောတိ၊ “မောဟသမ္ဗန္ဓနော လောကော” ဟူသည်ကား။ အယံ လောကော၊ ဤသတ္တလောကသည်။ အဝိဇ္ဇာဟေတုကေဟိ၊ အဝိဇ္ဇာလျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။ သံယောဇနေဟိ၊ သံယောဇဉ်တို့သည်။ ဗန္ဓော၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဘဗ္ဗရူပေါဝ ဒိဿတီတိ၊ “ဘဗ္ဗရူပေါဝ ဒိဿတိ” ဟူသည်ကား။ ဝိပန္နဇ္ဈာသယောပိ၊ ပျက်စီးဖောက်ပြန်သော အဇ္ဈာသယရှိသော်လည်း။ မာယာယ စ၊ လှည့်ပတ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ သာဌေယျေန စ၊ စဉ်းလဲခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိစ္ဆာဒိတသဘာဝေါ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘဗ္ဗဇာတိကံ ဝိယ၊ ကျွတ်ထိုက်သော သဘောရှိသကဲ့သို့။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဥပဓိ...ပရိဝါရိတောတိ၊ “ဥပဓိ...ပရိဝါရိတော” ဟူသည်ကား။ တဿ ပန ဗာလဿ၊ ထိုမိုက်သော သူ၏ကား။ တထာဒဿနေ၊ ထိုသို့ကျွတ်ထိုက်သော သဘောရှိသကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကိုပြခြင်း၌။ သမ္မောဟတမသာ၊ အလွန်တွေဝေသော မောဟတည်းဟူသော အမိုက်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မောဟတည်းဟူသော အမိုက်သည်။ ပရိဝါရိတတ္တာ၊ ခြံရံအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမဂုဏေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ အနာဒီနဝဒဿိတာယ၊ အပြစ်ကို မမြင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဗန္ဓတ္တာ ၌စပ်)။ ကိလေသာဘိသင်္ခါရေဟိ၊ ကိလေသာဘိသင်္ခါရတို့သည်။ ဗန္ဓတ္တာ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တထာ ဘူတော စ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်သည်လည်းဖြစ်သော။ အယံ ဗာလော၊ ဤမိုက်သော သူသည်။ ပဏ္ဍိတာနံ၊ ပညာရှိတို့အား။ အဿိရီ ဝိယ၊ အသရေမရှိသကဲ့သို့။ ခါယတိ၊ ထင်၏။ အလက္ခိကော ဧဝ၊ အသရေမရှိသည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။ တယိဒံ တံ ဣဒံ သဗ္ဗံ၊ ထိုမောဟလျှင် အကြောင်းရှိသော သံယောဇဉ်တို့ဖြင့် နှောင်ဖွဲ့ခြင်းအစရှိသော အလုံးစုံသည်။ ဗာလဿ၊ မိုက်သည်။ သတော၊ ဖြစ်သောသူအား။ ရာဂါဒိကိဉ္စနတော၊ ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံကို။ ပညာစက္ခုနာ၊ ပညာမျက်စိဖြင့်။ ပဿတော၊ မြင်သော။ ပဏ္ဍိတဿ ပန၊ ပညာရှိအားကား။ ကိဉ္စနံ၊ ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းအနက်တည်း။

မောဟသမ္ဗန္ဓနော လောကောတိ ဒေသနာပညတ္တိ မောဟဿ’ဟူ၍သာ ဆိုပါလော့။ အသို့မူ၍ ‘ဝိပလ္လာသာနံ’ ဟု ဆိုလေသနည်းဟု စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘မောဟသီသေန’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

မောဟသီသေန၊ မောဟကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ ဝိပလ္လာသာ၊ ဝိပလ္လာသတို့။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒေသနာပညတ္တိ ဝိပလ္လာသာနန္တိ၊ “ဒေသနာပညတ္တိ ဝိပလ္လာသာနံ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဝိပရီတပညတ္တီတိ၊ “ဝိပရီတပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဝိပရီတာကာရေန၊ ဖောက်ပြန်သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟမာနဿ၊ ထင်ခြင်းကို။ ပညာပနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းတည်း။

နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ သမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ သမဏဗြာဟ္မဏတို့၏။ ဝါစာဝတ္ထုမတ္တမေဝ၊ စကားတည်းဟူသော အကြောင်းမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒန္တာနံ၊ ဆိုကုန်သော။ သမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏။ ဝစနံ၊ စကားသည်။ ဝါစာဝတ္ထုမတ္တမေဝ၊ စကားတည်းဟူသော အကြောင်းမျှသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ အလဗ္ဘမာနသဘာဝတ္တာ၊ မရအပ်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိပ္ပဋိပန္နာနံ၊ ဖောက်ပြန်သော အကျင့်ရှိကုန်သော သူတို့၏။ မိစ္ဆာဝါဒံ၊ မှားသောအယူကို။ ဘဉ္ဇိတုံ၊ ဖျက်ဆီးအံ့သောငှာ။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “အတ္ထိ...အသင်္ခတ”န္တိ၊ “အတ္ထိ...အသင်္ခတံ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ရှိ၏ဟု ဟောတော်မူခြင်း၌။ ဟေတုံ၊ အကြောင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “နော စေတံ ဘိက္ခဝေ”တိ အာဒိ၊ “နော စေတံ ဘိက္ခဝေ” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဿ၊ ထိုအနက်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ချစ်သားရဟန်းတို့။ အသင်္ခတာ ဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်သည်။ ယဒိ န အဘဝိဿ၊ အကယ်၍ မရှိသည်ဖြစ်အံ့။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော။ သင်္ခတဿ၊ သင်္ခတတရား၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။ န သိယာ၊ မဖြစ်ရာ။ ဟိ၊ ဧကန်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အာရမ္မဏံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။ ပဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒယော၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသော။ မဂ္ဂဓမ္မာ၊ မဂ်တရားတို့သည်။ အနဝသေသကိလေသေ၊ အကြွင်းမရှိသော ကိလေသာတို့ကို။ သမုစ္ဆိန္ဒန္တိ၊ ဖြတ်ကုန်၏။ တတော၊ ထိုသို့ဖြတ်သောကြောင့်။ တိဝိဓဿပိ၊ သုံးမျိုးသော။ ဝဋ္ဋဿ၊ ဝဋ်၏။ အပ္ပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သာလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အယံ၊ ဤကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ ပရိညေယျတာယ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သဥတ္တရာနံ၊ လွန်ကဲသော တရားနှင့်တကွဖြစ်ကုန်သော။ ကာမာနဉ္စ၊ ကာမာဝစရတရားတို့၏လည်းကောင်း။ ရူပါနဉ္စ၊ ရူပါဝစရတရားတို့၏လည်းကောင်း။ ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ တဗ္ဗိဓုရသဘာဝံ၊ ထိုကာမာဝစရတရားတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းသဘော ရှိသော။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။ ပညာယတိ ယထာ၊ ထင်သကဲ့သို့။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ကာမာဝစရာတို့၏ ထွက်မြောက်ရာကား ရူပါဝစရတရားတည်း။ ရူပါဝစရတရားတို့၏ ထွက်မြောက်ရာကား အရူပါဝစရတရားတည်း။

ဧဝံ တထာ၊ ဤသို့ ထိုနည်းတူ။ တံသဘာဝါနံ၊ ထိုလွန်ကဲသော တရားတို့နှင့်တကွဖြစ်ခြင်း သဘောရှိကုန်သော။ သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတဓမ္မာတို့၏။ ပဋိပက္ခဘူတေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ တဗ္ဗိဓုရတာသဘာဝေန၊ ထိုသင်္ခတတရားတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်း သဘောရှိသော။ နိဿရဏေန၊ ထွက်မြောက်ရာဖြင့်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တံ နိဿရဏံ၊ ထိုသင်္ခါတတရားတို့၏ ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော။ ယဉ္စ ဓမ္မဇာတံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သာ၊ ဤသင်္ခတရားတို့၏ ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော သဘောတရားသည်။ အသင်္ခတာ ဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်တည်း။ ကိဉ္စ ဘိယျော၊ ဆိုဖွယ်တစ်ပါးရှိသေး၏။ သင်္ခတဓမ္မာရမ္မဏံ၊ သင်္ခတတရားလျှင် အာရုံရှိသော။ ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်သည်။ အနုလောမဉာဏံ အပိ၊ အနုလောမဉာဏ်ဖြစ်သော်လည်း။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ သမုစ္ဆေဒဝသေန၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဇဟိတုံ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။ သမ္မုတိသစ္စာရမ္မဏမ္ပိ၊ သမ္မုတိသစ္စာလျှင် အာရုံရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ပဌမဇ္ဈာနာဒီသု၊ ပဌမဈာန်အစရှိသည်တို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ဝိက္ခမ္ဘနမတ္တမေဝ၊ ခွါခြင်းမျှကိုသာလျှင်။ ကရောတိ၊ ပြုနိုင်၏။ သမုစ္ဆေဒံ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်ခြင်းကို။ န ကရောတိ၊ မပြုနိုင်။ အရိယမဂ္ဂဉာဏဉ္စ၊ အရိယမဂ်ဉာဏ်သည်လည်း။ သမုစ္ဆေဒပ္ပဟာနကရံ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်သောအားဖြင့် ပယ်ခြင်းကို ပြုတတ်၏။ တဿ၊ ထိုအရိယမဂ်၏။ သင်္ခတဓမ္မသမ္မုတိသစ္စဝိပရီတေန၊ သင်္ခတတရား သမ္မုတိသစ္စာ တို့မှ ပြန်သော။ အာရမ္မဏေန၊ အာရုံဖြင့်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သာ၊ ထိုအာရုံသည်။ အသင်္ခတာ ဓာတု၊ အသင်္ခတဓာတ်တည်း။ တထာ၊ ထိုမြို့။ ကတ္ထစိ ဝိသယေ၊ အချို့သော အရာ၌။ (အသင်္ခတဓာတ်ကို ရည်သည်)။ “သီဟသဒ္ဒေါ”တိ ယထာ၊ “သီဟသဒ္ဒေါ” ဟူသည် သီဟသဒ္ဒါကဲ့သို့။ (တံ ကား အနက်မရှိ။ နိပါတ်မျှသာ)။ ဥပစာရဝုတ္တိသဗ္ဘာဝတော၊ တင်စားသောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝိပရီတတ္ထော၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်သော အနက်ရှိသော။ နိဗ္ဗာန သဒ္ဒေါ၊ နိဗ္ဗာနသဒ္ဒါကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား သီဟော၊ မာဏဝကောစသည်ဖြင့် လုလင်အစရှိသည်တို့၌ ဥပစာရအားဖြင့် ဖြစ်သော သီဟသဒ္ဒါသည် ခြင်္သေ့မင်း၌ ဟုတ်မှန်သော အနက်လျှင် အရာရှိသကဲ့သို့ ထို့အတူ ‘ယတော ခေါ ဘော အယံ အတ္တာ ပဉ္စဟိ ကာမဂုဏေဟိ သမပ္ပိတော သမင်္ဂီဘူတော ပရိစာရေတိ၊ ဧတ္တာဝတာ ခေါ ဘော အယံ အတ္တာ ပရမဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာနပတ္တော ဟောတိ’ အစရှိသည်တို့၌ ကာမဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်၊ ရူပဈာန်နှင့်ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်တို့၌ ဥပစာရအားဖြင့် ဖြစ်သော နိဗ္ဗာနသဒ္ဒါသည် အချို့သောအရာ၌ အဝိပရီတအနက်ရှိ၏။ အကြင်အရာ၌ အဝိပရီတအနက်ရှိ၏။ ထိုအရာသည်ကား အသင်္ခတဓာတ်ဖြစ်၏ ဟူလိုသော်။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ “အတ္ထိ...အသင်္ခတ”န္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အတ္ထိ...အသင်္ခတံ” ဟူသော ဤစကားသည်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘာသိတတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သောကြောင့်။ အဝိပရီတတ္ထံ၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်သော အနက်ရှိ၏။ ဟိ၊ ဧကန်။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ အဝိပရီတတ္ထံ၊ မဖောက်မပြန် ဟုတ်မှန်သော အနက်ရှိ၏။ ယထာ တံ ဝစနံ ဝိယ၊ အဘယ်စကားကဲ့သို့ နည်းဟူမူကား။ (ဤ၌လည်း တံ သဒ္ဒါကား နိပါတ်မျှသာ)။ “သဗ္ဗေ။ လ။ အနတ္တာ”တိ ဣဒံ ဝစနံ ယထာ၊ “သဗ္ဗေ...အနတ္တာ” ဟူသော ဤစကားကဲ့သို့တည်း။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ ယုတ္တိဝသေန၊ အသင့်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အသင်္ခတာယ ဓာတုယာ၊ အသင်္ခတဓာတ်၏။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ သဗ္ဘာဝေါ၊ ထင်ရှားဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

လက်ဝါးပြင်ဝယ်တင်၍ ထားသော ပတ္တမြားကဲ့သို့ ဉေယျဓံတရားကို ပစ္စက္ခအားဖြင့် မြင်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားစကားတော်သာ ဤ၌ ပမာဏဖြစ်သတည်း ဟု ပြလိုရကား ‘ကိံ ဝါ ဧတာယ ယုတ္တိစိန္တာယ’ အစရှိသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတာယ ယုတ္တိစိန္တာယ၊ ဤသို့ ယုတ္တိကို ကြံသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်မူစအံ့နည်း။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ “အတ္ထိ...အသင်္ခတ”န္တိ အာဒိနာ စ၊ “အတ္ထိ...အသင်္ခတံ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်လည်းကောင်း။ “အပ္ပစ္စယာ ဓမ္မာ အသင်္ခတာ ဓမ္မာ”တိ အာဒိနာ စ၊ “အပ္ပစ္စယာ ဓမ္မာ အသင်္ခတာ ဓမ္မာ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်လည်းကောင်း။ “အသင်္ခတဉ္စ ဝေါ...ပဋိပဒ”န္တိ အာဒိနာ စ၊ “အသင်္ခတဉ္စ ဝေါ...ပဋိပဒ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်လည်းကောင်း။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ်ပုဒ်တို့ဖြင့်။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်၏။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်။ သဗ္ဘာဝေါ၊ ထင်ရှားရှိခြင်းကို။ ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧတာယ ယုတ္တိစိန္တာယ၊ ဤယုတ္တိကို ကြံစည်ခြင်းဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဥပနယနပညတ္တီတိ၊ “ဥပနယနပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ပဋိပက္ခတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ဟေတု ဥပနယနဿ၊ နိဗ္ဗာန်ရှိသောအဖြစ်၏ အကြောင်းကို ဆောင်ခြင်းကို။ ပညာပနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းတည်း။ ဇောတနာပညတ္တီတိ၊ “ဇောတနာပညတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ပဋိညာတဿ၊ ဝန်ခံအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်၏။ သိဒ္ဓိယာ၊ ပြီးခြင်းကို။ ပကာသနာပညတ္တိ၊ ပြသောပညတ်တည်း။ သေသံ၊ ကျန်သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်သည်သာလျှင်။

ပညတ္တိဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ပညတ္တိဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၂ ဩတရဏဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၄၂။ တတ္ထ...ဟာရောတိ၊ “တတ္ထ...ဟာရော” ဟူသည်ကား။ ဩတရဏဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ဩတရဏဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဩတရဏဟာရ၌။ အသေက္ခာဝိမုတ္တီတိ၊ “အသေက္ခာဝိမုတ္တိ” ဟူသည်ကား။ တေဓာတုကေ၊ သုံးပါးသောဓာတ်၌။ အယံ ဝီတရာဂတာ၊ ဤရာဂကင်းသည်၏ အဖြစ်သည်။ အသေက္ခာ၊ အသေက္ခမည်သော။ ဖလဝိမုတ္တိ၊ ဖိုလ်တည်းဟူသော ဝိမုတ္တိမည်၏။ တာနိယေဝါတိ၊ “တာနိယေဝ” ဟူသည်ကား။ အသေက္ခာယံ၊ အသေက္ခမည်သော။ ဝိမုတ္တိယံ၊ ဝိမုတ္တိ၌။ တာနိ သဒ္ဒါဒီနိ၊ ထိုသဒ္ဓါအစရှိသည်တို့သည်။ အယံ ဣန္ဒြိယေဟိ ဩတရဏာတိ၊ “အယံ ဣန္ဒြိယေဟိ ဩတရဏာ” ဟူသည်ကား။ အသေက္ခာယ၊ အသေက္ခမည်သော။ ဝိမုတ္တိယာ၊ ဝိမုတ္တိ၌။ နိဒ္ဓါရိတေဟိ၊ ထင်ရှားပြအပ်ကုန်သော။ သဒ္ဓါဒီဟိ၊ သဒ္ဓါအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ (အချို့စာကား ‘နိဒ္ဓါရိတေဟိ’ မရှိ။ ‘တေဟိ’ ဟု ရှိ၏။ တေဟိ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ ထိုဣန္ဒြေတို့ဖြင့်ပေး)။ သံဝဏ္ဏနာယ၊ ဖွင့်ဆိုသောအားဖြင့်။ ဩတရဏာ၊ သွင်းခြင်းတည်း။

ပညိန္ဒြေသာ ဝိဇ္ဇာ မည်သည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အသို့မူ၍ ‘ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာ’ဟု ဆိုသနည်းဟု လီနန္တရစောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာတိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကိုမိန့်သတည်း။

ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာတိ ဧတ္ထ၊ “ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ ဝိဇ္ဇာ” ဟူသော ဤအရာ၌။ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအား။ ဥပကာရတ္တာ၊ ကျေးဇူးပြုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပညာက္ခန္ဓေ၊ ပညာက္ခန္ဓာ၌။ (ပေ၌ ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ ငါးပါးသောခန္ဓာ၌ ဟုရှိသည်။ သီလက္ခန် စသည်ကိုယူ)။ သင်္ဂဏှနဝသေန၊ သင်္ဂြိုဟ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပကို။ ဝုတ္တော ဝိယ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ သဒ္ဓါဒီနိ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော။ စတ္တာရိ ဣန္ဒြိယာနိ၊ လေးပါးသော ဣန္ဒြေတို့ကို။ ဝိဇ္ဇာယ၊ ဝိဇ္ဇာအား။ ဥပကာရတ္တာ၊ ကျေးဇူးပြုသောကြောင့်။ သင်္ဂဏှနဝသေန၊ သင်္ဂြိုဟ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ သင်္ခါရပရိယာပန္နာနီတိ၊ “သင်္ခါရပရိယာပန္နာနိ” ဟူသည်ကား။ ပဉ္စသု ခန္ဓေသု၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့တွင်။ သင်္ခါရက္ခန္ဓေ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၌။ အန္တောဂတာနိ၊ အကျုံးဝင်ကုန်၏။ ယေ သင်္ခါရာ အနာသဝါတိ ဣမိနာ၊ “ယေ သင်္ခါရာ အနာသဝါ” ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ တံ သင်္ခါရက္ခန္ဓံ၊ ထိုသင်္ခါရက္ခန္ဓာကို။ ဝိသေသေတိ၊ အထူးပြု၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အဂ္ဂဖလဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၏။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ အလိုရှိအပ်သောကြောင့်တည်း။ တတော ဧဝ စ၊ ထိုသို့အာသဝေါ၏ အာရုံမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ နော စ ဘဝင်္ဂါ၊ ဘဝ၏အကြောင်း မဟုတ်ကုန်။ ဓမ္မဓာတုသင်္ဂဟိတာတိ၊ “ဓမ္မဓာတုသင်္ဂဟိတာ” ဟူသည်ကား။ အဋ္ဌာရသဓာတူသု၊ ဓာတ်တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးတို့တွင်။ ဓမ္မဓာတုသင်္ဂဟိတာ၊ ဓမ္မဓာတ်ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။ ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။ ဝီတရာဂတာ၊ ရာဂကင်းသော အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ အသေက္ခာဝိမုတ္တိ၊ အသေက္ခဝိမုတ္တိကို။ ယဒိပိ ဒဿိတာ၊ ပြခဲ့သော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ တဿာ၊ ထိုအသေက္ခဝိမုတ္တိ၏။ ပဋိပတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ အကျင့်ကိုပြခြင်းငှာ။ (ဝုတ္တော ဝယ် စပ်)။ “အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ”တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ “အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ” ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဒဿနမဂ္ဂေါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ကို။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ”တိ အာဒိ၊ “အယံ အဟမသ္မီတိ အနာနုပဿီ” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းသာလျှင်တည်း။

စာပိုဒ် ၄၃။ နိဿိတဿ စလိတန္တိ၊ “နိဿိတဿ စလိတံ” ဟူသည်ကား။ တဏှာဒိဋ္ဌိဝသေန၊ တဏှာ၊ ဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကမ္ပနံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။ အနဝဋ္ဌာနံ၊ မရပ်တည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ စုတူပပါတောတိ၊ “စုတူပပါတော” ဟူသည်ကား။ အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။ စဝနဉ္စ၊ စုတေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဥပပတနဉ္စ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ နိဿိတပဒေ၊ နိဿိတ ပုဒ်၌။ လဗ္ဘမာနံ၊ ရအပ်သော။ နိဿယနံ၊ မှီရာကို။ ဥဒ္ဓရန္တော၊ ထုတ်လိုရကား။ “နိဿယော နာမာ”တိ၊ “နိဿယော နာမ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တဏှာနိဿယောတိ၊ “တဏှာနိဿယော” ဟူသည်ကား။ တဏှာဘိနိဝေသော၊ တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်း။

တဏှာဘိနိဝေသော ဟု ဆိုဘိ၏။ တဏှာနိဿယော ဟု သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗရှိသည် မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား ‘သော ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ ဧကန်။ သော၊ ထိုတဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းကို။ တဏှာစရိတဿ၊ တဏှာစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပတိဋ္ဌာဘာဝေန၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ (နိဿယော ဟု ဆိုသည်ဟူလိုသော်)။ ဧဝံ၊ ဤနည်းတူ။ ဒိဋ္ဌိနိဿယောပိ၊ ဒိဋ္ဌိနိဿယကိုလည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ရှုအပ်၏။

စေတနာလည်း တဏှာမဟုတ်။ တဏှာလည်း စေတနာမဟုတ်ခဲ့။ ယင်းသို့လျက် ‘ယာ ရတ္တဿ စေတနာ အယံ တဏှာနိဿယော’ ဟု အရှင်ကစ္စည်း ဆိုတော်မူသည်ကား ယံ ဝါ တံ ဝါ စကားလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ရတ္တဿ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ရတ္တဿ စေတနာတိ ဣမိနာ၊ “ရတ္တဿ စေတနာ” ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သင်္ခါရက္ခန္ဓဓမ္မာနံ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓတရားတို့၏။ စေတနာပဓာနတ္တာ၊ စေတနာပြဓာန်းခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စေတနာသီသေန၊ စေတနာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ တဏှံ ဧဝ၊ တဏှာကိုသာလျှင်။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ တေနေဝ၊ ထိုသို့ဆိုသောကြောင့်သာလျှင်။ “အယံ တဏှာနိဿယော”တိ၊ “အယံ တဏှာနိဿယော” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ ဝိပရီတာဘိနိဝေသော၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ မောဟဿ၊ မောဟ၏။ ဗလဝဘာဝေ၊ အားကြီးသည်၏ အဖြစ်၌။ သတိ ဧဝ၊ ရှိသော်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယာ...နိဿယော”တိ၊ “ယာ...နိဿယော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ စေတနာသီသေန၊ စေတနာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ တဏှာဒိဋ္ဌိယော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ကို။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တတ္ထ၊ ထိုတဏှာဒိဋ္ဌိတို့၌။ နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ စေတနံ ယေဝ၊ စေတနာကိုသာလျှင်။ ဂဏှန္တော၊ ယူ၍။ “စေတနာ ပန သင်္ခါရာ”တိ၊ “စေတနာ ပန သင်္ခါရာ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ယာ...ဝေဒနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “ယာ...ဝေဒနာ” ဟူသော ဤစကားကို။ သုခါယ၊ ချမ်းသာသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့မှတ်ယူ၍ ဤအကြောင်းကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ အဒုက္ခမသုခါယ၊ မဆင်းရဲမချမ်းသာသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယာ...ဝေဒနာ”တိ၊ “ယာ...ဝေဒနာ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဣဓ၊ ဤ ယာ ရတ္တဿ အစရှိသော ပါဠိ၌။ ဝေဒနာသီသေန၊ ဝေဒနာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ စေတနာ၊ စေတနာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။

တဏှာယဒိဋ္ဌိယာ ၌ ဥပယောဂတ္ထ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ်တည်းဟု ပြလိုရကား ‘တဏှာယာတိ တဏှံ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တဏှာယာတိ၊ “တဏှာယ” ဟူသည်ကား။ တဏှံ၊ တဏှာကို။ ဒိဋ္ဌိယာတိ၊ “ဒိဋ္ဌိယာ” ဟူသည်ကား။ ဒိဋ္ဌိံ၊ ဒိဋ္ဌိကို။

ယခုအခါ ဥပယောဂ၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်လျှင် ‘တဏှာယ’ အစရှိသော ပါဌ်တို့၏ အနက်ကို ပြအံ့သောငှာ ‘ယထာ ဝါ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သေသဓမ္မာနံ၊ တဏှာမှကြွင်းသော တရားတို့၏။ (နိဿယ ၌စပ်)။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ (ဘာဝ ၌စပ်)။ နိဿယဘာဝေ၊ မှီရာ၏ အဖြစ်၌။ သန္တေ၊ ရှိသော်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ နိဿိတောတိ၊ မှီရာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ (ပေ၌ နိဿယောတိ၊ မှီရာဟူ၍။ ဝုစ္စတိယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ နိဿိတော ဟု စာရှိ၏။ ဆင်ခြင်၍ယူပါကုန် ဟုပါရှိ၏)။

ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ (ပစ္စယ ၌စပ်)။ သေသဓမ္မာနံ၊ ကြွင်းသော တရားတို့၏။ (ဘာဝ ၌စပ်)။ ပစ္စယဘာဝေ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်၌။ သန္တေ၊ ရှိသော်။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တဏှာယ၊ တဏှာကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တဏှာ၌။ နိဿိတောတိ၊ မှီ၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တဏှာယ အနိဿိတော”တိ၊ “တဏှာယ အနိဿိတော” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား တဏှာသည် ကြွင်းသော တရားတို့၏ မှီရာနိဿယဖြစ်သော အခါကို တဏှာ၏မှီရာ နိဿယတပါး တရားမရှိသည်ဖြစ်၍ ပုဂ္ဂိုလ်ကို တဏှာ၏မှီရာဟု ဆိုအပ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ကြွင်းသောတရားတို့သည် တဏှာ၏ အကြောင်းဖြစ်သောအခါ ထိုတဏှာကို မှီတတ်သော တစ်ပါးတရား မရှိရကား တဏှာကို ပုဂ္ဂိုလ်မှီ၏ ဟု ဆိုအပ်၏ဟူလိုသော်။ ဆင်ခြင်ကုန်။

ပဿဒ္ဓီတိ၊ “ပဿဒ္ဓိ” ဟူသည်ကား။ ဒရထပဋိပ္ပဿမ္ဘနာ၊ ပူပန်ခြင်း၏ ငြိမ်းခြင်းသည်။ ကာယိကာတိ၊ “ကာယိကာ” ဟူသည်ကား။ ကရဇကာယသန္နိဿိတာ၊ ကရဇကာယကို မှီသော ပဿဒ္ဓိ။ စေတသိကာတိ၊ “စေတသိကာ” ဟူသည်ကား။ စိတ္တသန္နိဿိတာ၊ စိတ်ကိုမှီသော ပဿဒ္ဓိ။

သုခသည် ပဿဒ္ဓိမဟုတ်တကား။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် ‘ယံ ကာယိကံ သုခံ’ အစရှိသည်ကိုဖြင့် ဆိုဘိသနည်း။ ဒုဝိဓပဿဒ္ဓိ စသည်ဖြင့် ပဿဒ္ဓိ၏ အပြားသရုပ်ကို ပြရပြီးလျက် အသို့မူ၍ ‘ပဿဒ္ဓကာယော’ စသည်ကို ဆိုလေသနည်းဟု ပုစ္ဆာနှစ်ချက် ထွက်ရာသောကြောင့် ထိုပုစ္ဆာနှစ်ချက်ကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ ပန’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ဤကား ‘ဝုတ္တာယ ပဿဒ္ဓိယာ’ ဟု ပါဌ်ရှိသည်အတိုင်း ဆိုသော အနုသန္ဓေတည်း။ ဝုတ္တာယ လိုမည် မထင်။ ဝုတ္တာ သာ လိုမည်ထင်သည်။ စာအများရှိသောကြောင့်မူကား ဆင်ခြင်။ ဝုတ္တာ ဟု ရှိအံ့။ အနုသန္ဓေကို အသီးဆို။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ သာ ဒရထပဋိပ္ပဿဒ္ဓိ၊ ထိုပူပန်ခြင်း၏ ငြိမ်းခြင်းသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ငြိမ်းခြင်းသည်။ ကာယစိတ္တာနံ၊ ကာယနှင့်စိတ်တို့၏။ သုခေ၊ ချမ်းသာ၌။ သတိ၊ ရှိသော်။ ပါကဋာ၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ကာယိကံ သုခ”န္တိ အာဒိနာ၊ “ကာယိကံ သုခံ” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ ဖလူပစာရေန၊ အကျိုးကို တင်စားသောအားဖြင့်။ ဝုတ္တာယ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ (ကံ ကား ပဿဒ္ဓိလာ)။ ပဿဒ္ဓိယာ၊ ပဿဒ္ဓိ၏။ (ဘာဝ ၌စပ်)။ နတိအဘာဝဿ၊ အာရုံ၌ ညွတ်ခြင်းမရှိသည်၏။ ကာရဏဘာဝံ၊ အဆင့်သော အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ပဿဒ္ဓကာယော”တိ အာဒိ၊ “ပဿဒ္ဓကာယော” အစရှိသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သောတိ၊ “သော” ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိမုတ္တစိတ္တော၊ လွတ်သောစိတ်ရှိသော။ ခီဏာသဝေါ၊ ကုန်ပြီးသော အာသဝေါရှိသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပသင်္ခယေ ဝိမုတ္တောတိ၊ “ရူပသင်္ခယေ ဝိမုတ္တော” ဟူသည်ကား။ ရူပါနံ၊ ရုပ်တို့၏။ သင်္ခယသင်္ခါတေ၊ ကုန်ရာဟုဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ ဝိမုတ္တော၊ လွတ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လွတ်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္ထီတိပိ န ဥပေတီတိ၊ “အတ္ထီတိပိ န ဥပေတိ” ဟူသည်ကား။ အတ္တာ စ၊ ကိုယ်သည်လည်းကောင်း။ လောကော စ၊ လောကသည်လည်းကောင်း။ သဿတော၊ မြဲ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ကပ်ခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ကပ်ခြင်း ဒိဋ္ဌိနှင့်တကွဖြစ်သော တဏှာတည်းဟူသော ကပ်ခြင်းဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ မကပ်။ န ဂဏှာတိ၊ မယူ။

မှတ်ချက်။ ဤကား ‘သဿတော အတ္တာ စ လောကော စာတိ’ ဟု ရှိသော ပါဌ်အတိုင်းပေးသည်။ ‘သဿတောတိ အနနုပဿီ အတ္တာ စ လောကော စာတိ’ ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ သဿတောတိ၊ မြဲ၏ဟူ၍။ အနာနုပဿီ၊ မရှုသည်ဖြစ်၍။ အတ္တာ စ၊ ကိုယ်ဟူ၍လည်းကောင်း။ လောကော စ၊ လောကဟူ၍လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ မကပ်။ န ဂဏှာတိ၊ မယူ။ ဤသို့ပေး။

နတ္ထီတိ၊ “နတ္ထိ” ဟူသည်ကား။ အသဿတော၊ မမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ မကပ်။ အတ္ထိနတ္တီတိ၊ “အတ္ထိနတ္ထိ” ဟူသည်ကား။ ဧကစ္စံ၊ အချို့သည်။ သဿတံ၊ မြဲ၏။ ဧကစ္စံ၊ အချို့သည်။ အသဿတံ၊ မမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တဏှာဒိဋ္ဌိဥပယေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ မကပ်။ နေဝတ္ထိ နော နတ္ထီတိ၊ “နေဝတ္ထိ နော နတ္ထိ” ဟူသည်ကား။ အမရာဝိက္ခေပဝသေန၊ မရပ်တည်သော အယူစကား ပျံ့လွင့်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အမရာဝိက္ခေပဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ န ဥပေတိ၊ မကပ်။ ဂမ္ဘီရောတိ၊ “ဂမ္ဘီရော” ဟူသည်ကား။ ဥတ္တာနဘာဝဟေတူနံ၊ တိမ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကိလေသာတို့ မရှိခြင်းကြောင့်။ ဂမ္ဘီရော၊ နက်နဲ၏။ နိဗ္ဗုတောတိ၊ “နိဗ္ဗုတော” ဟူသည်ကား။ အတ္ထီတိ အာဒိနာ၊ မြဲသောအားဖြင့်ရှိ၏ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဥပဂမနကိလေသာနံ၊ ကပ်သောကိလေသာတို့၏။ ဝူပသမေန၊ ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။ ပရိနိဗ္ဗုတော သီတိဘူတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသည်ဖြစ်၍ အေးငြိမ်းသည်ဖြစ်၏။

ဣဓာဂတီတိ၊ “ဣဓာဂတိ” ဟူသည်ကား။ ပရလောကတော၊ တမလွန်ဘဝမှ။ ဣဓ၊ ဤဘဝသို့။ အာဂတိ၊ လာခြင်း။ ဂတီတိ၊ “ဂတိ” ဟူသည်ကား။ ဣဓလောကတော၊ ဤဘဝမှ။ ပရလောကဂမနံ၊ တမလွန်ဘဝသို့ သွားခြင်း။ တံ ပန၊ ထိုတမလွန်ဘဝသို့ သွားခြင်းသည်ကား။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ ဘဝသစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပေစ္စဘဝေါ”တိ၊ “ပေစ္စဘဝေါ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ဣဓ ဟုရန္တိ ပဒေဟိ၊ “ဣဓ” နှင့် “ဟုရံ” ဟူသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဒွါရာရမ္မဏဓမ္မာ၊ ဒွါရအာရုံဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ (ဣဓ ဖြင့် ဒွါရကို။ ဟုရံ ဖြင့် အာရုံကို ပြသည်)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဥဘယမန္တရေနာ”တိ ပဒေန၊ “ဥဘယမန္တရေန” ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဒွါရပ္ပဝတ္တဓမ္မေ၊ ဒွါရ၌ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “ဖဿသမုဋ္ဌိတေသု ဓမ္မေသူ”တိ၊ “ဖဿသမုဋ္ဌိတေသု ဓမ္မေသု” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တဿ၊ ထိုအနက်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဖဿေန၊ ဖဿဖြင့်။ သဒ္ဓိံ စ၊ အတူလည်းကောင်း။ ကာရဏဘူတေန၊ အနန္တရအကြောင်း ဥပနိဿယအကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဖဿေန စ၊ ဖဿဖြင့်လည်းကောင်း။ (ကာရဏဖဿေန လည်း ရှိ၏ ဆင်ခြင်)။ သမုဒိတေသု သမ္ဘူတေသု၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝိညာဏဝေဒနာသညာစေတနာဝိတက္ကဝိစာရာဒိ ဓမ္မေသု၊ ဝိညာဉ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ၊ ဝိတက်၊ ဝိစာရ အစရှိသော တရားတို့၌။ အတ္တာနံ န ပဿတီတိ၊ “အတ္တာနံ န ပဿတိ” ဟူသည်ကား။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုဝိညာဉ်အစရှိသော တရားတို့၏။ အနတ္တဘာဝေနေဝ၊ အနတ္တအဖြစ်ဖြင့်သာလျှင်။ တတ္ထ၊ ထိုဝိညာဉ်အစရှိသော တရားတို့၌။ အတ္တာနံ၊ အတ္တကို။ န ပဿတိ၊ မရှု။

သီလအဝိပ္ပဋိသာရစသည်တို့သည် လောကီမဟုတ်တုံလော။ ထိုသို့လျက် ‘လောကုတ္တရော သီလဝတော’ စသည်ဖြင့် အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ ‘လောကုတ္တရော ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတိ’ စသည်ဖြင့်သာ ဆိုပါလောဟု စောဒနာရှိရကား ‘ဝိရဇ္ဇတိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတီတိ ပဒေဟိ၊ “ဝိရဇ္ဇတိ ဝိရာဂါ ဝိမုစ္စတိ” ဟူသော ပုဒ်တို့ဖြင့်။ လောကုတ္တရဓမ္မာနံ၊ လောကုတ္တရာတရားတို့၏။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဘာဝံ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသော အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်။ သီလာဒီနမ္ပိ၊ သီလအစရှိသည်တို့၏လည်း။ တဒတ္ထတာယ၊ ထိုဝိရာဂဝိမုတ္တိအကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ တဗ္ဘာဝံ၊ ထိုလောကုတ္တရာပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အဖြစ်ကို။ လောကုတ္တရောတိ အာဒိနာ၊ “လောကုတ္တရော” အစရှိသည်ကိုဖြင့်။ အာဟ၊ မိန့်၏။

နာမ်သည် ရူပကာယအား သမ္ပယုတ္တပစ္စည်းမတပ်ခဲ့ရကား ‘နာမသမ္ပယုတ္တောတိ နာမေန မိဿိတော’ ဟုဖွင့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၄၄။ နာမသမ္ပယုတ္တောတိ၊ "နာမသမ္ပယုတ္တော" ဟူသည်ကား။ နာမေန၊ နာမ်နှင့်။ မိဿိတော၊ ရောနှော၏။

သဥပါဒိသေသဖြစ်သော နိဗ္ဗာနဓာတ်သည် ကိလေသာတို့၏ ငြိမ်းခြင်းသာ ဖြစ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အသို့မူ၍ ‘သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု ဝိဇ္ဇာ’ ဟု ဆိုသနည်း ဟူသော အမေးပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ‘သဥပါဒိ...ဝိဇ္ဇာတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ အရဟတ္ထဖိုလ်ကို အလိုရှိအပ်ပါသော် ‘သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု အရဟတ္တဖလံ’ ဟူ၍သာ ဆိုကောင်းပါသည်မဟုတ်ကုန်လော ဟု စောဒနာထွက်ပြန်ရာရကား ‘တဉ္စ ပညာပဓာနံ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

“သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတူ”တိ ဧတ္ထ၊ “သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု” ဟူသော ဤပုဒ်၌။ အရဟတ္တဖလံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ အရဟတ္တဖလံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ “သဥပါ...ဓာတူ”တိ၊ “သဥပါ...ဓာတူ” ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။ တဉ္စ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သည်လည်း။ ပညာပဓာနံ၊ ပညာကို အဓိကထား၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု ဝိဇ္ဇာ”တိ၊ “သဥပါဒိသေသာ နိဗ္ဗာနဓာတု ဝိဇ္ဇာ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ သေသံ၊ ကြွင်းသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လွယ်ကူ၏။

ဩတရဏဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ဩတရဏဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၃ သောဓနဟာရဝိဘင်း အဖွင့်

စာပိုဒ် ၄၅။ တတ္ထ...ဟာရောတိ၊ “တတ္ထ...ဟာရော” ဟူသည်ကား။ သောဓနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ သောဓနဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုသောဓနဟာရ၌။ ဘဂဝါ ပဒံ သောဓေတီတိ၊ “ဘဂဝါ ပဒံ သောဓေတိ” ဟူသည်ကား။ “အဝိဇ္ဇာယ နိဝုတော လောကော”တိ၊ “အဝိဇ္ဇာယ နိဝုတော လောကော” ဟူ၍။ ဝဒန္တော၊ ဟောတော်မူသော။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည် (မြတ်စွာဘုရားသည်)။ “ကေနဿု နိဝုတော လောကော”တိ၊ “ကေနဿု နိဝုတော လောကော” ဟူ၍။ အာယသ္မတာ၊ အာယုရှည်သော။ အဇိတေန၊ အဇိတက။ ပုစ္ဆာဝသေန၊ မေးမြန်းခြင်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သော။ ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။ သောဓေတိ နာမ၊ သုတ်သင်သည်မည်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တဒတ္ထဿ၊ ထိုပုဒ်၏အနက်ကို။ ဝိဿဇ္ဇနတော၊ ဖြေကြားသောကြောင့်တည်း။

မှတ်ချက်။ မေးအပ်သော အနက်ကို အာရုံပြု၍ ဖြစ်သော ‘အညာဏ သံသယ’ စသည်ကို ပယ်သဖြင့် မေးအပ်သော အနက်ကို သုတ်သင်၏။ ထိုသို့ သုတ်သင်သော်လည်း ပုဒ်၏အနက်နှင့် အပြားမရှိသည်ကို ပြု၍ အဘေဒဘေဒူပစာရအားဖြင့် ပုဒ်ကို သုတ်သင်သည် မည်ရကား ‘ပဒံ သောဓေတိ နာမ’ ဟု နာမသဒ္ဒါ နှင့် ဆိုသည်။

နော စ အာရမ္ဘန္တိ၊ “နော စ အာရမ္ဘံ” ဟူသည်ကား။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတဿ၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်၏။ အပရိယောသိတတ္တာ၊ မဆုံးသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တာဝ၊ ထိုမျှဖြင့်။ အာရမ္ဘံ၊ အားထုတ်အပ်သော အနက်ကို။ န သောဓေတိ၊ မသုတ်သင်။ သုဒ္ဓေါ အာရမ္ဘောတိ၊ “သုဒ္ဓေါ အာရမ္ဘော” ဟူသည်ကား။ ဉာတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတဿ၊ အလိုရှိအပ်သော။ အတ္ထဿ၊ အနက်၏။ ပဗောဓိတတ္တာ၊ ပွင့်လင်းစေပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာရမ္ဘော၊ အားထုတ်အပ်သော အနက်ကို။ သောဓိတော၊ သုတ်သင်အပ်ပြီ။

သုတ်သင်ခြင်းမည်သည် ဖုံးလွှမ်းသော သဘောရှိသော အနက်ကို ဒေသနာ၏ အစွမ်းအာနုဘော်ဖြင့် ဖွင့်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြုခြင်း ဖြစ်ရကား ထိုအနက်ကို ဥပမာဖြင့် ထင်ရှားပြအံ့သောငှာ ‘အညာဏပက္ခန္ဒာနံ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အညာဏပက္ခန္ဒာနံ ဝါ၊ မသိခြင်းသို့ ပြေးဝင်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ဒွေဠှကဇာတာနံ ဝါ၊ နှလုံးနှစ်ခွ ဖြစ်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပုစ္ဆနကာလေ၊ မေးသောကာလ၌။ ပုစ္ဆိတာနံ၊ မေးသော သူတို့အား။ ပုစ္ဆာဝိသယော၊ ပုစ္ဆာ၏ အရာဖြစ်သော အနက်သည်။ အဝိဇဋံ၊ ရှုပ်ထွေးမြှေးယှက်သော။ (‘အ’ ဟူသော ‘ဝိ’ ဟူသော ပဋိသေဓနှစ်ပါးနှင့် ယှဉ်ရကား ‘ဒွေ ပဋိသေဓော ပကတျတ္ထဝါစကော’ ဟူသည်နှင့် အညီ ရှုပ်ထွေးမြှေးယှက်ခြင်းဟူသော ပကတိအနက်ကို ဟောသတည်း)။ မဟာဂဟနံ ဝိယ၊ ကြီးစွာသော ချုံကဲ့သို့လည်းကောင်း။ မဟာဒုဂ္ဂံ ဝိယ စ၊ ကြီးစွာသော ချောက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ အန္ဓကာရံ၊ အမိုက်တိုက်သည်။ အဝိဘူတံ၊ မထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယဒါ စ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ (စသဒ္ဒါ ကား ပနတ္ထ တည်း)။ ဘဂဝတာ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတေဟိ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာဝကေဟိ ဝါ၊ တပည့်တို့သည်လည်းကောင်း။ အပဒေ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။ ပဒံ၊ အရာကို။ ဒဿေန္တေဟိ၊ ပြအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ နိဇ္ဇဋံ၊ အမြှေးအယှက် မရှိသည်ကို။ နိဂုမ္ဗံ၊ ချုံမရှိသည်ကို။

(ပေ ၃၁၄) ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖုံးလွှမ်းခြင်း မရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပေဥှ၊ ပြဿနာကို။ ဝိဿဇ္ဇိတေ၊ ဖြေဆိုသော်။ မဟတာ၊ ကြီးသော။ ဂန္ဓဟတ္ထိနာ၊ ဂန္ဓဆင်သည်။ အဘိဘဝိတွာ၊ နှိပ်နင်း၍။ ဩဘဂ္ဂပဒါလိတော၊ စနောင့်စနင်းချိုးဖဲ့ ဖျက်ဆီးအပ်သော။ ဂဟဏပဒေသော ဝိယ၊ ချုံအရပ်ကဲ့သို့။ ဝိဂတန္ဓကာရော၊ ကင်းသော အမိုက်တိုက်ရှိသည်။ ဝိဘူတော ဥပဋ္ဌဟမာနော၊ ထင်ရှားလျက် တည်တံ့၍။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိသောဓိတော နာမ၊ သုတ်သင်အပ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သောဓနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သောဓနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၄ အဓိဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်

စာပိုဒ် ၄၆။ တတ္ထ ... ဟာရောတိ၊ “တတ္ထ...ဟာရော” ဟူသည်ကား။ အဓိဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုအဓိဋ္ဌာနဟာရ၌။ တထာ ဓာရယိတဗ္ဗာတိ၊ “တထာ ဓာရယိတဗ္ဗာ” ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တဝေမတ္တတာသင်္ခါတသာမညဝိသေသမတ္တတော၊ ဧကတ္တ ဝေမတ္တအဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော သာမညဝိသေသမျှအားဖြင့်။ ဓာရယိတဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပြအပ်သော တရားတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုတရားတို့တွင်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော တရားကို။ န ပန ဝိကပ္ပေတဗ္ဗာ၊ အထူးမကြံအပ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်တည်း။ အဝိကပ္ပေတဗ္ဗတာယ၊ အထူးမကြံအပ်သည်၏ အဖြစ်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ နိဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာယံ၊ နိဒ္ဒေသဝါရဝဏ္ဏနာ၌။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်၏။ တံ တံ ဖလံ၊ ထိုထိုသို့သော နိရယ အစရှိသော အကျိုးကို။ မဂ္ဂတိ ဂဝေသတိ၊ ရှာတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တဒတ္ထိကေဟိ၊ ထိုထိုသို့သော အကျိုးကို အလိုရှိသော သူတို့သည်။ မဂ္ဂီယတိ ဂဝေသီယတိ၊ ရှာအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်မည်၏။ နိရတိယဋ္ဌေန စ၊ မွေ့လျော်ခြင်း မရှိသော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ နိရဿာဒဋ္ဌေန စ၊ သာယာခြင်း မရှိသော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ နိရယော၊ နိရယ်မည်၏။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။ အနုဂန္တွာ၊ မတက်မူ၍။ တိရိယံ၊ ဖီလာ။ အဉ္ဇိတာ၊ သွားတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တိရစ္ဆာနာ၊ တိရစ္ဆာန်မည်ကုန်၏။ တိရစ္ဆာနာဝ၊ တိရစ္ဆာန်တို့သည်ပင်လျှင်။ တိရစ္ဆာနယောနိ၊ တိရစ္ဆာန်မျိုး၏ အဖြစ်။ ပေတတာယ၊ သေ၍ ဘဝတစ်ပါးသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပေတ္တိ၊ ပြိတ္တာမည်၏။ ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ ပေစ္စ မရိတွာ၊ သေ၍။ ဂတဘာဝေါ၊ ဘဝတစ်ပါးသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ပေတ္တိ ဧဝ၊ ပြိတ္တာသည်ပင်လျှင်။ ပေတ္တိဝိသယော၊ ပြိတ္တာဘုံမည်၏။ န သုရန္တိ န ဘာသန္တိ န ဒိဗ္ဗန္တိ၊ မထွန်းပကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသုရာ၊ အသုရာမည်ကုန်၏။ အသုရာ ဧဝ၊ အသုရာတို့သည်ပင်လျှင်။ အသုရယောနိ၊ အသုရာမျိုးမည်၏။ ဒိဗ္ဗေဟိ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ရူပါဒီဟိ၊ ရူပါရုံ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ အဂ္ဂါ၊ မြတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဂ္ဂါ၊ နတ်မည်ကုန်၏။ မနဿ၊ စိတ်၏။ ဥဿန္နတာယ၊ များသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မနုဿာ၊ လူမည်ကုန်၏။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ ဝါနံ၊ ကင်း၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ၊ ထိုတဏှာသည်။ တတ္ထ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်မည်၏။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိရယဂါမီ၊ ငရဲသို့ရောက်တတ်သူမည်၏။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းတည်း။ အသုရယောနိယောတိ၊ “အသုရယောနိယော” ဟူသည်ကား။ အသုရယောနိယာ၊ အသုရာမျိုးအား။ ဟိတော၊ လျော်သော။ တစ်နည်း။ အသုရယောနိယာ၊ အသုရာမျိုး၏။ ဟိတော၊ အစီးအပွားဖြစ်သော။ အသုရဇာတိနိဗ္ဗတ္တနကော၊ အသုရာအမျိုးကို ဖြစ်စေတတ်သော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သဂ္ဂံ၊ နတ်ပြည်သို့။ ဂမေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဂ္ဂဂါမိယော၊ နတ်ပြည်သို့ရောက်စေတတ်သူမည်၏။ မနုဿဂါမီတိ၊ “မနုဿဂါမီ” ဟူသည်ကား။ မနုဿလောကဂါမီ၊ လူ့ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သော။ ပဋိသင်္ခါနိရောဓောတိ၊ “ပဋိသင်္ခါနိရောဓော” ဟူသည်ကား။ ပဋိသင်္ခါယ ပဋိပက္ခဘာဝနာယ၊ ဆင်ခြင်၍ ဆန့်ကျင်ဘက် ဘာဝနာဖြင့်။ နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပဋိပက္ခေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားသည်။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အပ္ပဝတ္တေ၊ မဖြစ်သည်ရှိသော်။ (ဥပ္ပဇ္ဇမာန တွင်ပင် စပ်)။ ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟဿ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ ထိုက်သော တရား၏။ (အနုပ္ပါဒေါ ၌ စပ်)။ ပဋိပက္ခဝုတ္တိယာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရား၏ ဖြစ်ခြင်းဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်ခြင်း။ အပ္ပဋိသင်္ခါနိရောဓောတိ၊ “အပ္ပဋိသင်္ခါနိရောဓော” ဟူသည်ကား။ သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတတရားတို့၏။ သရသနိရောဓော၊ မိမိသဘောအားဖြင့် ချုပ်ခြင်း။ ခဏိကနိရောဓော၊ ခဏနှင့်ယှဉ်သော ချုပ်ခြင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၄၇။ ရူပန္တိ၊ “ရူပ” ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏ အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘူတာနံ၊ ဘူတရုပ်တို့၏။ ဥပါဒါယ၊ ဥပါဒါရုပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပါဒါရူပန္တိ၊ ဥပါဒါရုပ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စက္ခာယတနံ ... ကဗဠီကာရော၊ စက္ခာယတနမှသည် ကဗဠီကာရဟု ဆိုအပ်သော။ အာဟာရော၊ အာဟာရ။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ဘူတရူပန္တိ၊ ဘူတရုပ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပထဝီဓာတု...ဝါယောဓာတူတိ၊ ပထဝီဓာတ်မှသည် ဝါယောဓာတ်ဟူသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပထဝီဓာတူတိ၊ ပထဝီဓာတ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝီသတိ အာကာရာ၊ နှစ်ဆယ်သော ကောဋ္ဌာသတို့သည်။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ကေသာ အစ မတ္ထလုင်္ဂံ အဆုံးကို ယူ)။ အာပေါဓာတူတိ၊ အာပေါဓာတ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒွါဒသ အာကာရာ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးသော ကောဋ္ဌာသတို့သည်။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ပိတ္တ အစ မုတ္တံ အဆုံးကို ယူ)။ တေဇောဓာတူတိ၊ တေဇောဓာတ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စတ္တာရော အာကာရာ၊ လေးပါးသော ကောဋ္ဌာသတို့သည်။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ယေန သန္တပ္ပတိ စသည်ကို ယူ)။ ဝါယောဓာတူတိ၊ ဝါယောဓာတ်ဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ တူသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဆ အာကာရာ၊ ခြောက်ပါးသော ကောဋ္ဌာသတို့သည်။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဥဒ္ဓင်္ဂမ စသည်ကိုယူ)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ၍။ “ဒွီဟိ ... ပရိဂ္ဂဏှာတီ”တိ အာဒိံ၊ “ဒွီဟိ...ပရိဂ္ဂဏှာတိ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကေသာတိ ဧတ္ထ၊ “ကေသာ” ဟူသော ဤပုဒ်၌။ ကေသာ နာမ၊ ဆံပင်တို့မည်သည်ကား။ ဥပါဒိန္နကသရီရဋ္ဌကာ၊ ဥပါဒိန္နကကိုယ်၌ တည်ကုန်၏။ ကက္ခဠလက္ခဏာ၊ ကြမ်းတမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိကုန်၏။ ဣမသ္မိံ သရီရေ၊ ဤကိုယ်၌။ ပါဋိယေက္ကော၊ သီးခြားဖြစ်သော။ ပထဝီဓာတုကောဋ္ဌာသော၊ ပထဝီဓာတ်အစုတည်း။ လောမာ နာမ၊ အမွှေးတို့မည်သည်ကား။ လ။ မတ္ထလုင်္ဂံ နာမ၊ ဥဏှောက်မည်သည်ကား။ သရီရဋ္ဌကံ၊ ကိုယ်၌ တည်၏။ ကက္ခဠလက္ခဏံ၊ ကြမ်းတမ်းခြင်းလက္ခဏာရှိ၏။ ဣမသ္မိံ သရီရေ၊ ဤကိုယ်၌။ ပါဋိယေက္ကော၊ သီးခြားဖြစ်သော။ ကောဋ္ဌာသော၊ အစုတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာပေါဓာတူတိ အာဒိကောဋ္ဌာသေသု၊ အာပေါဓာတ် အစရှိသော ကောဋ္ဌာသတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုကောဋ္ဌာသတို့တွင်။ ပိတ္တာဒီသုပိ၊ သည်းခြေ အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းတည်း။ အယံ ပန၊ ဤသည်ကား။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားချက်တည်း။ ယေန စာတိ၊ “ယေန စ” ဟူသည်ကား။ ကုပိတေန၊ ဖောက်ပြန်သော။ ယေန တေဇောဓာတုနာ၊ အကြင်တေဇောဓာတ်ဖြင့်။ သန္တပ္ပတီတိ၊ “သန္တပ္ပတိ” ဟူသည်ကား။ အယံ ကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ သန္တပ္ပတိ၊ ပူ၏။ ဧကာတိကဇရာဒိဘာဝေန၊ တစ်ရက်ချန်ဖျားခြင်း အစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ ဥသုမဇာတော၊ ဖြစ်သော ပူပန်ခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယေန စ ဇီရီယတီတိ၊ “ယေန စ ဇီရီယတိ” ဟူသည်ကား။ ယေန၊ အကြင်တေဇောဓာတ်ဖြင့်။ အယံ ကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ ဇရီယတိ၊ ဆွေးမြေ့အိုမင်း၏။ ဣန္ဒြိယဝေကလ္လတဉ္စ၊ ဣန္ဒြေ၏ ချို့တဲ့သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဗလက္ခယဉ္စ၊ အားကုန်ခြင်းသို့လည်းကောင်း။ ဝလိတ္တစပလိတာဒိဉ္စ၊ အရေတွန့်သည်၏ အဖြစ် ဆံဖြူသည်၏ အဖြစ် အစရှိသည်သို့လည်းကောင်း။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ ယေန စ ပရိဍယှတီတိ၊ “ယေန စ ပရိဍယှတိ” ဟူသည်ကား။ ကုပိတေန၊ ဖောက်ပြန်သော။ ယေန၊ အကြင်တေဇောဓာတ်ဖြင့်လည်း။ အယံ ကာယော၊ ဤကိုယ်သည်။ ဍယှတိ၊ လောင်၏။ သော စ ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ “ဍယှာမိ ဍယှာမိ”၊ “လောင်၏ လောင်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကန္ဒန္တော၊ မြည်တမ်းလျက်။ သတဓောတသပ္ပိဂေါသီတစန္ဒနာဒိလေပနဉ္စ၊ အကြိမ်တစ်ရာစစ်ပြီးသော ထောပတ်၊ ဂေါသီတစန္ဒကူး အစရှိသည်ဖြင့် လိမ်းကျံခြင်းကိုလည်းကောင်း။ တာလဝဏ္ဋဝါတဉ္စ၊ ယပ်လေကိုလည်းကောင်း။ ပစ္စာသီသတိ၊ တောင့်တ၏။ ယေန စ ... ဂစ္ဆတီတိ၊ “ယေန စ ... ဂစ္ဆတိ” ဟူသည်ကား။ ဩဒနာဒိ၊ ထမင်း အစရှိသော။ အသိတံ ဝါ၊ စားအပ်သော ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ ပါနကာဒိ၊ အဖျော် အစရှိသော။ ပီတံ ဝါ၊ သောက်အပ်သော ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ ပိဋ္ဌခဇ္ဇကာဒိ၊ အမှုန့်ခဲဖွယ် အစရှိသော။ ခါယိတံ ဝါ၊ ခဲအပ်သော ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ အမ္ဗပက္ကမဓုဖာဏိတာဒိ၊ သရက်မှည့်၊ ပျား၊ တင်လဲ အစရှိသော။ သာယိတံ ဝါ၊ လျက်အပ်သော ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပရိပါကံ၊ ကြေခြင်းသို့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျက်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ရသာဒိဘာဝေန၊ အရည် အစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဝေကံ၊ အသီးဝေဖန်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ထိုတေဇောဓာတ်တို့တွင် အဘယ်တေဇောဓာတ်သည် အဘယ်သမုဋ္ဌာန် ရှိသနည်း အမေးရှိရကား ‘ဧတ္ထ စ’ အစရှိသော ပါဌ်ထွက်သော်။

ဧတ္ထ စ၊ ဤတေဇောကောဋ္ဌာသ၌လည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တေဇောဓာတ်တို့တွင်လည်း။ ပုရိမာ၊ ရှေးဦးဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ တေဇောဓာတူ၊ တေဇောဓာတ်တို့သည်။ စတုသမုဋ္ဌာနာ၊ လေးပါးသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်ကုန်၏။ ပစ္ဆိမော၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော။ တေဇော၊ တေဇောသည်။ ကမ္မသမုဋ္ဌာနောဝ၊ ကံကြောင့် ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။

ဥဒ္ဓင်္ဂမာ ဝါတာတိ၊ “ဥဒ္ဓင်္ဂမာ ဝါတာ” ဟူသည်ကား။ ဥဂ္ဂါရဟိက္ကာရာဒိပဝတ္တကာ၊ ကြို့ထိုးခြင်း၊ သန်းခြင်း အစရှိသည်ကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ဥဒ္ဓံ အာရောဟနဝါတာ၊ အထက်သို့ တက်သော လေတို့သည်။ အဓောဂမာ ဝါတာတိ၊ “အဓောဂမာ ဝါတာ” ဟူသည်ကား။ ဥစ္စာရပဿာဝါဒိနီဟရဏကာ၊ ကျင်ကြီး၊ ကျင်ငယ် အစရှိသည်ကို ထုတ်တတ်ကုန်သော။ အဓော ဩရောဟနဝါတာ၊ အောက်သို့ သက်သော လေတို့သည်။ ကုစ္ဆိသယာ ဝါတာတိ၊ “ကုစ္ဆိသယာ ဝါတာ” ဟူသည်ကား။ အန္တာနံ၊ အအူတို့၏။ ဗဟိဝါတာ၊ အပ၌ ဖြစ်သော လေတို့သည်။ ကောဋ္ဌာသယာ ဝါတာတိ၊ “ကောဋ္ဌာသယာ ဝါတာ” ဟူသည်ကား။ အန္တာနံ၊ အအူတို့၏။ အန္တောဝါတာ၊ အတွင်းလေတို့သည်။ အင်္ဂမင်္ဂါနုသာရိနော ဝါတာတိ၊ “အင်္ဂမင်္ဂါနုသာရိနော ဝါတာ” ဟူသည်ကား။ ဓမနိဇာလာနုသာရေန၊ အကြောတည်းဟူသော ကွန်ရက်ကို လျှောက်သဖြင့်။ သကလသရီရေ၊ တစ်ကိုယ်လုံး၌။ အင်္ဂမင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့ကို။ အနုသဋာ၊ နှံ့ကုန်သော။ သမိဉ္ဇနပသာရဏာဒိနိဗ္ဗတ္တကာ၊ ကွေးခြင်း၊ ဆန့်ခြင်း အစရှိသည်ကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ဝါတာ၊ လေတို့သည်။ အဿာသောတိ၊ “အဿာသ” ဟူသည်ကား။ အန္တောပဝိသနနာသိကဝါတော၊ အတွင်းသို့ ဝင်သော နှာခေါင်းလေတည်း။ ပဿာသောတိ၊ “ပဿာသ” ဟူသည်ကား။ ဗဟိနိက္ခမနနာသိကဝါတော၊ အပြင်သို့ ထွက်သော နှာခေါင်းလေတည်း။ ဧတ္ထ စ၊ ဤဝါယောကောဋ္ဌာသ၌လည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝါယောဓာတ်တို့တွင်လည်း။ ပုရိမာ၊ ရှေးဦးဖြစ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော လေတို့သည်။ စတုသမုဋ္ဌာနာ၊ လေးပါးသော အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်ကုန်၏။ အဿာသပဿာသာ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်လေတို့သည်။ စိတ္တသမုဋ္ဌာနာ ဧဝ၊ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်ကုန်သည်သာတည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေမတ္တတာဒဿနဝသေန၊ အထူးကို ပြသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘာဂေန၊ ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဥဒါဟဋာ၊ ထုတ်အပ်ကုန်သော။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဓာတုယော၊ ဓာတ်တို့ကို။ ပဋိက္ကူလမနသိကာရဝသေန၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဟု နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပသံဟရန္တော၊ ဆောင်လိုသည်ဖြစ်၍။ “ဣမေဟိ ... အာကာရေဟီ”တိ အာဒိံ၊ “ဣမေဟိ ... အာကာရေဟိ” အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ န ဂယှူပဂန္တိ၊ “န ဂယှူပဂ” ဟူသည်ကား။ ဂဟဏယောဂ္ဂံ၊ ယူခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ကာယံ ဝါ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ ကာယပဒေသံ ဝါ၊ ကိုယ်အစိတ်ကိုလည်းကောင်း။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ (ဤသို့ ပါဠိမှ ဆောင်၍ သမ္ဗန်)။ သဘာဝဘာဝတောတိ၊ “သဘာဝဘာဝတော” ဟူသည်ကား။ သဘာဝလက္ခဏတော၊ သဘောလက္ခဏာအားဖြင့်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိက္ကူလမနသိကာရံ၊ စက်ဆုပ် ရွံရှာဖွယ်ဟု နှလုံးသွင်းခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ တတ္ထ၊ ထိုဓာတ်တို့၌။ သမ္မသနစာရံ၊ သုံးသပ်ခြင်းဝါရကို။ ပါဠိဝသေနေဝ၊ ပါဠိဖြင့်သာလျှင်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တေနာဟ ... ပနာ”တိ အာဒိံ၊ “တေနာဟ ... ပန” အစရှိသော ပါဌ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသည်။ သုဝိညေယျံ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။

စာပိုဒ် ၄၈။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သစ္စမဂ္ဂရူပဓမ္မဝသေန၊ သစ္စာ၊ မဂ်၊ ရုပ်တရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာနဟာရံ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အဝိဇ္ဇာဝိဇ္ဇာဒီနမ္ပိ၊ အဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာတို့၏လည်း။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ တံ၊ ထိုအဓိဋ္ဌာနဟာရကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အဝိဇ္ဇာတိ ဧကတ္တတာ”တိ အာဒိ၊ “အဝိဇ္ဇာတိ ဧကတ္တတာ” အစရှိသော ပါဌ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ “ဒုက္ခေ အညာဏ”န္တိ အာဒီသု၊ “ဒုက္ခေ အညာဏံ” အစရှိသည်တို့၌။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒုက္ခသစ္စဿ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏။ ယာထာဝသရသလက္ခဏံ၊ မဖောက်မပြန်သော မိမိသဘောလက္ခဏာကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်းခြင်းငှာလည်းကောင်း။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုက္ခေ အညာဏ”န္တိ၊ “ဒုက္ခေ အညာဏံ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဒုက္ခသမုဒယဿ၊ ဒုက္ခ၏ အကြောင်းဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာ၏။ ဒုက္ခနိရောဓဿ၊ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာဖြစ်သော နိရောဓသစ္စာ၏။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ၊ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာဖြစ်သော နိရောဓသစ္စာသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်၏။ ယာထာဝသရသလက္ခဏံ၊ မဖောက်မပြန်သော မိမိသဘောလက္ခဏာကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်းခြင်းငှာလည်းကောင်း။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ... အညာဏ”န္တိ၊ “ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ... အညာဏံ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အတီတဒ္ဓဘူတာ၊ အတိတ်ကာလ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ခန္ဓာယတနဓာတုယော၊ ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်တို့သည်။ ပုဗ္ဗန္တော၊ ရှေးအဖို့မည်၏။ အနာဂတဒ္ဓဘူတာ၊ အနာဂတ်ကာလ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ခန္ဓာယတနဓာတုယော၊ ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်တို့သည်။ အပရန္တော၊ နောက်အဖို့မည်၏။ တဒုဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးသော အတိတ်၊ အနာဂတ်ကာလ၌ ဖြစ်သော ခန္ဓာ၊ အာယတန၊ ဓာတ်သည်။ ပုဗ္ဗန္တာပရန္တော၊ ရှေးအဖို့၊ နောက်အဖို့ မည်၏။ သင်္ခါရာဒီနံ၊ သင်္ခါရအစရှိသည်တို့၏။ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ အဝိဇ္ဇာဒီနိ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသည်တို့သည်။ ဣဒပ္ပစ္စယတာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ခြင်းမည်၏။ အဝိဇ္ဇာဒီဟိ၊ အဝိဇ္ဇာအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အဝိဇ္ဇာအစရှိသည်တို့ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရာဒိဓမ္မာ၊ သင်္ခါရအစရှိသော တရားတို့သည်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာ၊ အကြောင်းကို စွဲ၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားမည်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုပုဗ္ဗန္တ အစရှိသော တရားတို့တွင်။ အယံ အဝိဇ္ဇာ၊ ဤအဝိဇ္ဇာသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အတီတာနံ ခန္ဓာဒီနံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော ခန္ဓာအစရှိသည်တို့၏။ ယာဝ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာနံ ဓမ္မာနံ၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တိုင်အောင်သော တရားတို့၏။ ယာထာဝသရသလက္ခဏံ၊ မဖောက်မပြန်သော မိမိသဘောလက္ခဏာကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်းခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပုဗ္ဗန္တေ...အညာဏ”န္တိ၊ “ပုဗ္ဗန္တေ...အညာဏံ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အယံ အဝိဇ္ဇာ၊ ဤအဝိဇ္ဇာကို။ ကိစ္စတော စ၊ ကိစ္စအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဇာတိတော စ၊ ဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ရာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။

ကိစ္စအားဖြင့် အဘယ်သို့၊ ဇာတ်အားဖြင့် အဘယ်သို့ ဟောသနည်း ဟူသော အမေးကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘အယဉှိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ အမှန်စင်စစ်။ အယံ အဝိဇ္ဇာ၊ ဤအဝိဇ္ဇာသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဣမာနိ အဋ္ဌဋ္ဌာနာနိ၊ ဤရှစ်ပါးသော ဌာနတို့ကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်းခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကိစ္စတော၊ ကိစ္စအားဖြင့်။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနာပိ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်လည်း။ ဣမေသု အဋ္ဌသု ဌာနေသု၊ ဤရှစ်ပါးသော ဌာနတို့၌။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဇာတိတော၊ ဇာတ်အားဖြင့်။ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ကိစ္စတော စ၊ ကိစ္စအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဇာတိတော စ၊ ဇာတ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထိတာပိ၊ ဆိုအပ်သော်လည်း။ လက္ခဏတော၊ လက္ခဏာအားဖြင့်။ ကထိတေ ဧဝ၊ ဆိုအပ်သည်သာလျှင်။ သုကထိတာ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သည် ဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ လက္ခဏတော၊ လက္ခဏာအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အညာဏ”န္တိ၊ “အညာဏံ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။ အတ္ထာနတ္ထံ၊ အကျိုးရှိသည်၊ အကျိုးမရှိသည်ကိုလည်းကောင်း။ ကာရဏာကာရဏံ၊ အကြောင်းဟုတ်သည်၊ အကြောင်းမဟုတ်သည်ကိုလည်းကောင်း။ စတုသစ္စဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကိုလည်းကောင်း။ ဝိဒိတံ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထင်ရှားသည်ကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ အယံ ပန အဝိဇ္ဇာ၊ ဤအဝိဇ္ဇာသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ တံ၊ ထိုအတ္ထာနတ္ထအစရှိသည်ကို။ ဝိဒိတံ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဉာဏပစ္စနီကတော၊ ဉာဏ်၏ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အညာဏံ၊ အညာဏမည်၏။ ဒဿနန္တိပိ၊ ဒဿနဟူသည်လည်း။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သာ၊ ထိုပညာသည်။ တံ အာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ ပဿတိ၊ မြင်တတ်၏။ အဝိဇ္ဇာ ပန၊ အဝိဇ္ဇာသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ ပဿိတုံ၊ မြင်ခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဒဿနံ၊ အဒဿနမည်၏။ အဘိသမယောတိပိ၊ အဘိသမယဟူသည်လည်း။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ သာ၊ ထိုပညာသည်။ တံ အာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာသို့။ အဘိသမေတိ၊ ရှေ့ရှုကောင်းစွာ ရောက်တတ်၏။ အဝိဇ္ဇာ ပန၊ အဝိဇ္ဇာသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ တံ အာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာသို့။ အဘိသမေတုံ၊ ရှေ့ရှုကောင်းစွာ ရောက်ခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ပေ ၃၁၉) အနနုဗောဓော၊ အနနုဗောဓမည်၏။ အသမ္ဗောဓော၊ အသမ္ဗောဓမည်၏။ အပ္ပဋိဝေဓော၊ အပ္ပဋိဝေဓမည်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ သလ္လက္ခဏံ... သမပေက္ခဏန္တိပိ၊ သလ္လက္ခဏာမှသည် သမပေက္ခဏာဟူသည်လည်း။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ သာ၊ ထိုပညာသည်။ တံ အာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ သလ္လက္ခတိ၊ ကောင်းစွာ မှတ်တတ်၏။ ဥပလက္ခတိ၊ ကပ်၍ မှတ်တတ်၏။ ပစ္စုပလက္ခတိ၊ အဖန်တလဲလဲ ကပ်၍ မှတ်တတ်၏။ သမဉ္စ၊ အညီအညွတ်လည်းကောင်း။ သမ္မာ စ၊ ကောင်းစွာလည်းကောင်း။ အပေက္ခတိ၊ ရှုတတ်၏။ အဝိဇ္ဇာ ပန၊ အဝိဇ္ဇာသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ တဿာ၊ ထိုပညာအား။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသလ္လက္ခဏန္တိ စ၊ အသလ္လက္ခဏာဟူ၍လည်းကောင်း။ အနုပလက္ခဏန္တိ စ၊ အနုပလက္ခဏာဟူ၍လည်းကောင်း။ အပစ္စုပလက္ခဏန္တိ စ၊ အပစ္စုပလက္ခဏာဟူ၍လည်းကောင်း။ အသမပေက္ခဏန္တိ စ၊ အသမပေက္ခဏာဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

[ကျမ်း ၁၃၂] အဿ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာအား။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပစ္စက္ခကမ္မံ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော အမှုသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ (နောယံ ကိဉ္စိ ဟူ၍လည်း ရှိ၏)။ သယဉ္စ၊ မိမိသည်လည်း။ အပ္ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ မဆင်ခြင်မူ၍။ ကတကမ္မံ၊ ပြုအပ်သော အမှုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အပ္ပစ္စက္ခကမ္မံ၊ အပ္ပစ္စက္ခကမ္မမည်၏။ ဒုမ္မေဓာနံ၊ ပညာမရှိသော သူတို့၏။ ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုမ္မေဇ္ဈံ၊ ဒုမ္မေဇ္ဈမည်၏။ ဗာလာနံ၊ သူမိုက်တို့၏။ ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဗာလျံ၊ ဗာလျမည်၏။ သမ္ပဇညန္တိ၊ သမ္ပဇညဟူသည်ကား။ ပညာ၊ ပညာတည်း။ သာ၊ ထိုပညာသည်။ အတ္ထာနတ္ထံ၊ အကျိုးရှိသည်၊ အကျိုးမရှိသည်ကိုလည်းကောင်း။ ကာရဏာကာရဏံ၊ အကြောင်းဟုတ်သည်၊ အကြောင်းမဟုတ်သည်ကိုလည်းကောင်း။ စတုသစ္စဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကိုလည်းကောင်း။ သမ္ပဇာနာတိ၊ ကောင်းစွာအပြားအားဖြင့် သိတတ်၏။ အဝိဇ္ဇာ ပန၊ အဝိဇ္ဇာသည်ကား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ တံ ကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ပဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ န ဒေတိ၊ မပေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသမ္ပဇညံ၊ အသမ္ပဇညမည်၏။ မောဟနဝသေန၊ တွေဝေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ မောဟော၊ မောဟမည်၏။ ပမောဟနဝသေန၊ အားကြီးစွာ တွေဝေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပမောဟော၊ ပမောဟမည်၏။ သမ္မောဟနဝသေန၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ တွေဝေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမ္မောဟော၊ သမ္မောဟမည်၏။ အဝိန္ဒိယံ၊ မရအပ်သော ကာယဒုစရိုက် အစရှိသည်ကို။ ဝိန္ဒတိ၊ ရတတ်၏။ ဝိန္ဒိယံ၊ ရအပ်သော ကာယသုစရိုက် အစရှိသည်ကို။ န ဝိန္ဒတိ၊ မရတတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာမည်၏။ ဝဋ္ဋသ္မိံ၊ ဝဋ်၌။ ဩဟနတိ ဩတရတိ၊ နစ်မြုပ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇောဃော၊ အဝိဇ္ဇောဃမည်၏။ ဝဋ္ဋသ္မိံ၊ ဝဋ်၌။ ယောဇေတိ၊ ယှဉ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာယောဂေါ၊ အဝိဇ္ဇာယောဂမည်၏။ အပ္ပဟီနဋ္ဌေန စေဝ၊ မပယ်အပ်သေးသော သဘောကြောင့်လည်းကောင်း။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဥပ္ပဇ္ဇနတော စ၊ ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇာနုသယော၊ အဝိဇ္ဇာနုသယမည်၏။ မဂ္ဂေ၊ ခရီး၌။ အဒ္ဓိကေ၊ ခရီးသွားသော သူတို့ကို။ ပရိယုဋ္ဌိတစောရာ ဝိယ၊ လုယက်သော ခိုးသူတို့ကဲ့သို့။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။ ပရိယုဋ္ဌာတိ ဝိလုပ္ပတိ၊ လုယက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာပရိယုဋ္ဌာနံ၊ အဝိဇ္ဇာပရိယုဋ္ဌာနမည်၏။ နဂရဒွါရေ၊ မြို့တံခါး၌။ ပလိဃသင်္ခါတာယ၊ ပလိဃဟု ဆိုအပ်သော။ လင်္ဂိယာ၊ တံခါးကျည်သည်။ ပတိတာယ၊ ကျသည်ရှိသော်။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ နဂရပဝေသော၊ မြို့သို့ ဝင်ခြင်းသည်။ ပစ္ဆိဇ္ဇတိ ယထာ၊ ပြတ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဧဝံ ယထာ၊ ဤနည်းတူ။ ယဿ၊ အကြင်သူ၏။ သက္ကာယနဂရေ၊ သက္ကာယဟု ဆိုအပ်သော မြို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်ဟု ဆိုအပ်သောမြို့၌။ အယံ၊ ဤအဝိဇ္ဇာသည်။ ပတိတာ၊ ကျ၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ နိဗ္ဗာနသမ္ပာပကံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော။ ဉာဏဂမနံ၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော သွားခြင်းသည်။ ပစ္ဆိဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာလင်္ဂီ နာမ၊ အဝိဇ္ဇာလင်္ဂီမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ အညာဏံ၊ ထိုအညာဏသည်။ အကုသလဉ္စ၊ အကုသိုလ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မူလဉ္စ၊ အရင်းအမြစ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အကုသလမူလံ၊ အကုသလမူလမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်တို့၏။ မူလံ၊ အရင်းအမြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အကုသလမူလံ၊ အကုသလမူလမည်၏။

အကုသလမူလံသာ ဆိုပါလော့။ အသို့မူ၍ ‘မောဟော အကုသလမူလံ’ ဟု ဆိုဘိသနည်း ဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလိုရကား ‘တံ ပန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

တံ ပန၊ ထိုအကုသိုလ်မူလသည်ကား။ အညံ၊ တစ်ပါးသော တရားသည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣဓ၊ ဤ၌။ မောဟော၊ မောဟကို။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မောဟော အကုသလမူလန္တိ၊ “မောဟော အကုသလမူလံ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧကပဒိကော၊ တစ်ခုသော ပုဒ်ရှိသော။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ အတ္ထုဒ္ဓါရော၊ အနက်ကို ထုတ်ခြင်းတည်း။ အယံ ဝေမတ္တတာတိ၊ “အယံ ဝေမတ္တတာ” ဟူသည်ကား။ အယံ၊ ဤဒုက္ခေ အညာဏံ အစရှိသည်သည်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဝိဇ္ဇာတိ၊ “ဝိဇ္ဇာ” ဟူသည်ကား။ ဝိန္ဒိယံ၊ ရအပ်သည်ကို။ ဝိန္ဒတိ၊ ရ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာမည်၏။ ဝိဇ္ဇနဋ္ဌေန၊ ထိုးဖောက်တတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာမည်၏။ ဝိဒိတကရဏဋ္ဌေန၊ ထင်ရှားစွာ ပြုတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာမည်၏။ “ဒုက္ခေ ဉာဏ”န္တိ အာဒီသု၊ “ဒုက္ခေ ဉာဏံ” အစရှိသည်တို့၌။ ဒုက္ခသစ္စဿ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၏။ ယာထာဝသရသလက္ခဏံ၊ မဖောက်မပြန်သော မိမိသဘောလက္ခဏာကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုးထွင်း၍ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိသယဘူတေ၊ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဒုက္ခေ၊ ဒုက္ခဟု ဆိုအပ်သော။ အရိယသစ္စေ၊ အရိယသစ္စာ၌။ ဉာဏံ၊ သိတတ်သော ဉာဏ်တည်း။ “ဒုက္ခေ ဉာဏ”န္တိ၊ “ဒုက္ခေ ဉာဏံ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ဤနည်းတည်း။ ပညာတိ၊ “ပညာ” ဟူသည်ကား။ တဿ တဿ အတ္ထ္ထဿ၊ ထိုထိုအနက်ကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုထိုအနက်၏။ ပါကဋကရဏသင်္ခါတေန၊ ထင်ရှားပြုခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ပညာပနဋ္ဌေန၊ ထင်ရှားပြုတတ်သော သဘောကြောင့်။ ပညာ၊ ပညာမည်၏။

ပညာပနအနက်အားဖြင့် ပြပြီး၍ ယခုအခါ ပဇာနနအနက်အားဖြင့် ပြန်လိုရကား ‘တေန တေန ဝါ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တေန တေန အနိစ္စာဒိနာ ပကာရေန၊ ထိုထိုအနိစ္စအစရှိသော အပြားဖြင့်။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပညာ၊ ပညာမည်၏။ ပဇာနနာကာရော၊ အပြားအားဖြင့် သိသော အခြင်းအရာသည်။ ပဇာနနာ၊ ပဇာနနာမည်၏။ အနိစ္စာဒီနိ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို။ (အဝိဇ္ဇာဒီနိ ဟု ပါဌ်ရှိ၏ ဆင်ခြင်။ အဋ္ဌသာလိနီ ၌လည်း အနိစ္စာဒီနိသာ ရှိသည်)။ ဝိစိနတိ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိစယော၊ ဝိစယမည်၏။ ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။ ဝိစိနတိ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဝိစယော၊ ပဝိစယမည်၏။ စတုသစ္စဓမ္မေ၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကို။ ဝိစိနတိ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မဝိစယော၊ ဓမ္မဝိစယမည်၏။ အနိစ္စာဒီနံ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့၏။ သလ္လက္ခဏဝသေန၊ ကောင်းစွာ မှတ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သလ္လက္ခဏာ၊ သလ္လက္ခဏာမည်၏။ တေသံယေဝ၊ ထိုအနိစ္စအစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။ ပတိ ပတိ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဥပလက္ခဏဝသေန၊ ကပ်၍ မှတ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပစ္စုပလက္ခဏာ၊ ပစ္စုပလက္ခဏာမည်၏။ ပဏ္ဍိတဘာဝေါ၊ ပညာရှိသောသူ၏ အဖြစ်။ ပဏ္ဍိစ္စံ၊ ပဏ္ဍိစ္စမည်၏။ ကုသလဘာဝေါ၊ လိမ္မာသောသူ၏ အဖြစ်။ ကောသလ္လံ၊ ကောသလ္လမည်၏။ နိပုဏဘာဝေါ၊ သိမ်မွေ့သောသူ၏ အဖြစ်။ နေပုညံ၊ နေပုညမည်၏။ အနိစ္စာဒီနံ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့၏။ ဝိဘာဝနဝသေန၊ ထင်ရှားပြခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဘဗျာ၊ ဝေဘဗျာမည်၏။ တေသံယေဝ၊ ထိုအနိစ္စအစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။ စိန္တနဝသေန၊ ကြံခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စိန္တာ၊ စိန္တာမည်၏။ အနိစ္စာဒီနိ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို။ ဥပပရိက္ခတိ၊ စုံစမ်းဆင်ခြင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥပပရိက္ခာ၊ ဥပပရိက္ခာမည်၏။ ဘူရီတိ၊ “ဘူရိ” ဟူသည်ကား။ ပထဝိယာ၊ မြေကြီး၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။ အယမ္ပိ၊ ဤပညာသည်လည်း။ (အယံ ဟိ ရှိတတ်၏)။ သဏှဋ္ဌေန စ၊ သိမ်မွေ့သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိတ္ထတဋ္ဌေန စ၊ ပြန့်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကျယ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘူရီ ဝိယ၊ မြေကြီးကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘူရီ၊ ဘူရိမည်၏။

ဤအရာ၌ သဏ္ဌနဋ္ဌေန ဟု မုဒ္ဓဇဒုတိယက္ခရာနှင့် ရှိတတ်၏။ ရှိသည်အတိုင်းလည်း တည်ရာဖြစ်သော အနက်အားဖြင့်ဟု ပေးတတ်၏။ မသင့်။ မသင့်ကြောင်းကိုကား ‘ပါသာဏသက္ခရဝါလိကာဒိရဟိတာ ဘူမိ သဏှာတိ သဏှဋ္ဌေနာတိ ဝုတ္တံ’ ဟူသော ဋီကာ၊ မူလဋီကာ၊ ‘သဏှဋ္ဌေနာတိ သုခုမဋ္ဌေန’ ဟူသော အနုဋီကာ ကိုထောက်၍ သိအပ်၏။

အဓိပ္ပာယ်ကား ကျောက်အစရှိသည်မှ ကင်းသောမြေကို နူးညံ့၏ဟု ဆိုအပ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ပညာကိုလည်း ကိလေသာတည်းဟူသော ကျောက်အစရှိသည်မှ ကင်းသောကြောင့် နူးညံ့၏ဟု ဆိုအပ်ပါသည် ဟူလိုသော်။

တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဘူရီ ... ဘူရိပညော”တိ၊ “ဘူရိ ... ဘူရိပညော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ “ပထဝီ၊ မြေကြီးကို။ ဘူရီ၊ ဘူရိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ပထဝိသမာယ၊ မြေကြီးနှင့် တူသော။ ဝိတ္ထတာယ၊ ပြန့်သော။ တာယ ပညာယ၊ ထိုပညာနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘူရိပညော၊ ဘူရိပညမည်၏”။

ဥပမာအနက်အားဖြင့် ပြပြီး၍ မုချအနက်အားဖြင့် ပြအံ့သောငှာ ‘အပိ စ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို တက်သတည်း။

အပိ စ၊ ထို့ပြင်။ ဘူရီတိ ဧတံ ဝစနံ၊ “ဘူရိ” ဟူသော ဤစကားသည်။ ပညာယေဝ၊ ပညာ၏သာလျှင်။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။

ယင်းသို့ ပညာ၏ အဓိဝစနဖြစ်သော် အဘယ်ဝစနတ္ထကြောင့် ဘူရိမည်သနည်း စုဒ်ရှိရကား ‘ဘူတေ’ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဘူတေ၊ ဟုတ်မှန်သော။ အတ္ထေ၊ အနက်၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘူရီ၊ ဘူရိမည်၏။

ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ မေဓတိ ဟိံသတိ၊ နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မေဓာ၊ မေဓာမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်မြန်စွာပင်။ ဂဟဏဓာရဏဋ္ဌေန၊ ယူခြင်း၊ ဆောင်ခြင်း သဘောအားဖြင့်။ မေဓာ၊ မေဓာမည်၏။

မှတ်ချက်။ ဤဝိကပ်၌ မေဓာတ် ဓာဓာတ် နှစ်ပါး ကြံသည်။ ထိုတွင် မေဓာတ် ကား အာဒါန အနက်၌။ ဓာဓာတ် ကား ဓာရဏ အနက်၌ ဖြစ်၏။ မေဓာတ် ကို ရည်၍ ဂဟဏ၊ ဓာဓာတ် ကို ရည်၍ ဓာရဏဋ္ဌေန ဟု ဆိုသည်။ ဝိဂြိုဟ် စစ်ကား သုခုမမ္ပိ အတ္ထံ ဓမ္မဉ္စ ခိပ္ပမေဝ မေတိ အာဒဒါတိ စ ဓာရေတိ စာတိ မေဓာ ဟု ပြု။ သဒ္ဒနီတိ ဧကက္ခရ ကောသဋီကာ အလို။

ယဿ သတ္တဿ၊ အကြင်သတ္တဝါအား။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ သတ္တံ၊ ထိုသတ္တဝါကို။ ဟိတပဋိပတ္တိယံ၊ အစီးအပွားရှိသော အကျင့်၌။ ပရိဏေတိ၊ ညွတ်စေတတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သမ္ပယုတ္တံ၊ သမ္ပယုတ်တရားကို။ ယာထာဝလက္ခဏပဋိဝေဓေ၊ မဖောက်မပြန်သော လက္ခဏာကို ထိုးထွင်းခြင်း၌။ ပရိဏေတိ၊ ညွတ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပရိဏာယိကာ၊ ပရိဏာယိကာမည်၏။ အနိစ္စာဒိဝသေန၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဝိပဿတိ၊ အထူးထူးသော အပြားအားဖြင့် ရှုတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာမည်၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပကာရေဟိ၊ အပြားတို့ဖြင့်။ အနိစ္စာဒီနိ၊ အနိစ္စအစရှိသည်တို့ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမ္ပဇညံ၊ သမ္ပဇညမည်၏။ ဥပ္ပထပဋိပန္နေ၊ ခရီးမဟုတ်သည်၌ ပြေးသွားကုန်သော။ သိန္ဓဝေ၊ သိန္ဓောမြင်းတို့ကို။ ဝီထိအာရောပနတ္ထံ၊ ခရီးသို့ တင်ခြင်းငှာ။ ပတောဒေါ၊ လှံတံသည်။ ဝိဇ္ဈတိ ဝိယ၊ ထိုးသကဲ့သို့။ ဥပ္ပထေ၊ ခရီးမဟုတ်သည်၌။ ဓာဝနကူဋစိတ္တံ၊ ပြေးသွားသော စဉ်းလဲသော စိတ်ကို။ ဝီထိအာရောပနတ္ထံ၊ ခရီးသို့ တင်ခြင်းငှာ။ ဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုးတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပတောဒေါ ဝိယ၊ လှံတံကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပတောဒေါ၊ ပတောဒမည်၏။ ဒဿနလက္ခဏေ၊ မြင်ခြင်းလက္ခဏာ၌။ ဣန္ဒဋ္ဌံ၊ အစိုးရသည်၏ အဖြစ်ကို။ ကာရေတိ၊ ပြုစေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြိယမည်၏။ ပညာသင်္ခါတံ၊ ပညာဟု ဆိုအပ်သော။ ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြေ။ ပညိန္ဒြိယံ၊ ပညိန္ဒြေမည်၏။ အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာကြောင့်။ န ကမ္ပတိ၊ မတုန်လှုပ်တတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပညာဗလံ၊ ပညာဗလမည်၏။ ကိလေသစ္ဆေဒနဋ္ဌေန၊ ကိလေသာကို ဖြတ်တတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ကိလေသာကို ဖြတ်တတ်သောကြောင့်။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ သတ္ထံ၊ လက်နက်တည်း။ ပညာသတ္ထံ၊ ပညာလက်နက်မည်၏။ အစ္စုဂ္ဂတဋ္ဌေန၊ အလွန်တက်တတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ ပါသာဒေါ၊ ပြာသာဒ်တည်း။ ပညာပါသာဒေါ၊ ပညာပါသာဒ်မည်၏။ အာလောကနဋ္ဌေန၊ ထွန်းလင်းသော သဘောအားဖြင့်။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ အာလောကော၊ အလင်းတည်း။ ပညာအာလောကော၊ ပညာအလင်းမည်၏။

ဩဘာသနဋ္ဌေန၊ အရောင်ဟူသော သဘောအားဖြင့်။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ ဩဘာသော၊ အရောင်တည်း။ ပညာဩဘာသော၊ ပညာဩဘာသမည်၏။ ပဇ္ဇောတနဋ္ဌေန၊ ထွန်းတောက်ပသော သဘောအားဖြင့်။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ ပဇ္ဇောတော၊ ထွန်းတောက်ပခြင်းတည်း။ ပညာပဇ္ဇောတော၊ ပညာပဇ္ဇောတမည်၏။ ရတိကရဏဋ္ဌေန စ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို ပြုတတ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ရတိဒါယကဋ္ဌေန စ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို ပေးတတ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ရတိဇနကဋ္ဌေန စ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ စိတ္တီကတဋ္ဌေန စ၊ အရိုအသေပြုအပ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုလ္လဘပါတုဘာဝဋ္ဌေန စ၊ ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းကို ရခဲသော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အတုလဋ္ဌေန စ၊ အတုမရှိသော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနောမသတ္တပရိဘောဂဋ္ဌေန စ၊ မယုတ်နိမ့်သော သတ္တဝါတို့၏ အသုံးအဆောင်ဖြစ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာဝ၊ ပညာသည်ပင်လျှင်။ ရတနံ၊ ရတနာတည်း။ ပညာရတနံ၊ ပညာရတနာမည်၏။ တေန ဓမ္မေန၊ ထိုတရားဖြင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ န မုယှန္တိ၊ မတွေဝေကုန်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သယံ၊ မိမိသည်လည်း။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ န မုယှတိ၊ မတွေဝေတတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အမောဟော၊ အမောဟမည်၏။ ဓမ္မဝိစယပဒံ၊ ဓမ္မဝိစယပုဒ်သည်။ ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ပင်လျှင်တည်း။ ကသ္မာ ပန၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ဧတံ၊ ဤဓမ္မဝိစယဟူသော ပုဒ်ကို။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုခဲ့အံ့။ အမောဟဿ၊ အမောဟ၏။ မောဟပဋိပက္ခဘာဝဒီပနတ္ထံ၊ မောဟ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာ။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တေန၊ ထိုဓမ္မဝိစယဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ယွာယံ ယော အယံ အမောဟော၊ အကြင်အမောဟသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သော အမောဟော၊ ထိုအမောဟသည်။ ကေဝလံ၊ စင်စစ်။ မောဟတော၊ မောဟမှ။ အညော၊ တစ်ပါးသော။ ဓမ္မော၊ တရားသည်။ န၊ မဟုတ်။ မောဟဿ၊ မောဟ၏။ ပဋိပက္ခော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ ဓမ္မဝိစယသင်္ခါတော၊ ဓမ္မဝိစယဟု ဆိုအပ်သော။ အမောဟောဝ၊ အမောဟကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ဤ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ သမ္မာဒိဋ္ဌီတိ၊ “သမ္မာဒိဋ္ဌိ” ဟူသည်ကား။ ယာထာဝနိယျာနိကကုသလဒိဋ္ဌိ၊ မဖောက်မပြန်သော ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ကုသိုလ်ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိအယူတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် အမြင်တည်း။ ဓမ္မဝိစယသင်္ခါတော၊ ဓမ္မဝိစယဟု ဆိုအပ်သော။ ပသတ္ထော၊ ချီးမွမ်းအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုန္ဒရော၊ ကောင်းမြတ်သော။ ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ၊ ဗောဇ္ဈင်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ၊ ဓမ္မဝိစယသမ္ဗောဇ္ဈင်မည်၏။ မဂ္ဂင်္ဂန္တိ၊ “မဂ္ဂင်္ဂံ” ဟူသည်ကား။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ အင်္ဂံ ကာရဏံ၊ အင်္ဂါ၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဂ္ဂင်္ဂံ၊ မဂ္ဂင်္ဂမည်၏။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ အရိယမဂ်၏။ အန္တောဂဓတ္တာ၊ အတွင်းဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မဂ္ဂပရိယာပန္နန္တိ၊ “မဂ္ဂပရိယာပန္နံ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အသညာသမာပတ္တီတိ၊ “အသညာသမာပတ္တိ” ဟူသည်ကား။ သညာဝိရာဂဘာဝနာဝသေန၊ သညာ၌ တပ်ခြင်းကင်းသော ဘာဝနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ အသညဘဝူပပတ္တိနိဗ္ဗတ္တနသမာပတ္တိ၊ အသညီဘုံ၌ ပဋိသန္ဓေကို ဖြစ်စေတတ်သော သမာပတ်တည်း။

အဘယ်သို့ သညာ၌ တပ်ခြင်းကင်းသော ဘာဝနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်စေအပ်သနည်း။ ထိုသမာပတ်သည် အသညီဘုံ၌ အဘယ်သို့ ဖြစ်စေသနည်းဟု စောဒနာ ရှိရကား ‘အနုပ္ပန္နေ ဟိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အမှန်စင်စစ် အကျယ်ဆိုအံ့။ ဗုဒ္ဓေ၊ ဘုရားရှင်သည်။ အနုပ္ပန္နေ၊ မပွင့်ပေါ်သေးသော်။ ဧကစ္စေ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ တိတ္ထာယတနေ၊ တိတ္ထိတို့၏ နေရာ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တိတ္ထိတို့၏ ကျောင်း၌။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြုကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝါယောကသိဏေ၊ ဝါယောကသိုဏ်း၌။ ပရိကမ္မံ၊ ပရိကံကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စတုတ္ထဇ္ဈာနံ၊ စတုတ္ထဈာန်ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဈာနာ၊ ဈာန်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ သညာယ၊ သညာ၌။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ပဿန္တိ၊ မြင်ကုန်၏။ ကိံ ပဿန္တိ၊ အဘယ်ကို မြင်ကုန်သနည်း ဟူမူကား။ သညာယ၊ သညာသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဟတ္ထစ္ဆေဒါဒိဒုက္ခဉ္စေဝ၊ လက်ပြတ်ခြင်း၊ ခြေပြတ်ခြင်း အစရှိသော ဆင်းရဲသည်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗဘယာနိ စ၊ အလုံးစုံသော ဘေးတို့သည်လည်းကောင်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ “ဣမာယ သညာယ၊ ဤသညာဖြင့်။ အလံ၊ အကျိုးမရှိ။ သညာဘာဝေါ၊ သညာ၏ မရှိခြင်းသည်။ သန္တော၊ ငြိမ်းချမ်း၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဿန္တိ၊ မြင်ကုန်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သညာယ၊ သညာ၌။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ သညာဝိရာဂဝသေန၊ သညာ၌ တပ်ခြင်းကင်းသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတုတ္ထဇ္ဈာနံ၊ စတုတ္ထဈာန်ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ အပရိဟီနဇ္ဈာနာ၊ မယုတ်သော ဈာန်ရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကာလံ ကတွာ၊ သေ၍။ အသညီသု၊ အသညသတ်ဘုံတို့၌။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ နေသံ၊ ထိုအသညသတ်ဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော သူတို့၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ စုတိစိတ္တနိရောဓေနေဝ၊ စုတိစိတ်ချုပ်သဖြင့်သာလျှင်။ ဣဓ၊ ဤကာမဘုံ၌။ နိဝတ္တတိ၊ နစ်၏။ ရူပက္ခန္ဓမတ္တမေဝ၊ ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်သာလျှင်။ တတ္ထ၊ ထိုအသညသတ်ဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

တေ၊ ထိုအသညသတ်ဘုံ၌ ဖြစ်သောသူတို့သည်။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ဇိယာဝေဂုက္ခိတ္တော၊ ညှို့၏ အဟုန်ဖြင့် လွှတ်သော။ သရော၊ မြားသည်။ ယတ္တကော၊ အကြင်မျှလောက်သော။ ဇိယာဝေဂေါ၊ ညှို့အဟုန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္တကမေဝ၊ ထိုမျှလောက်သာလျှင်။ အာကာသေ၊ ကောင်းကင်၌။ ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ သွားသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ ဈာနဝေဂုက္ခိတ္တာ၊ ဈာန်၏ အဟုန်ဖြင့် ပစ်ချအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။ ယတ္တကော၊ အကြင်မျှလောက်သော။ ဈာနဝေဂေါ၊ ဈာန်၏ အဟုန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တတ္တကမေဝ ကာလံ၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံးသာလျှင်။ (ကမ္ဘာငါးရာကို ယူ)။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ ဈာနဝေဂေ၊ ဈာန်၏ အဟုန်သည်။ ပရိက္ခီဏေ ပန၊ ကုန်ဆုံးသော်ကား။ တတ္ထ၊ ထိုအသညသတ်ဘုံ၌။ ရူပက္ခန္ဓော၊ ရုပ်ခန္ဓာသည်။ အန္တရဓာယတိ၊ ကွယ်၏။ ဣဓ၊ ဤကာမဘုံ၌။ ပဋိသန္ဓိသညာ၊ ပဋိသန္ဓေသညာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုစတုတ္ထဈာန်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “အသည...သမာပတ္တီ”တိ၊ “အသည...သမာပတ္တိ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဝိဘူတသညာသမာပတ္တီတိ၊ “ဝိဘူတသညာသမာပတ္တိ” ဟူသည်ကား။ ဝိညာဏဉ္စာယတနသမာပတ္တိ၊ ဝိညာဏဉ္စာယတနသမာပတ်တည်း။

အဘယ့်ကြောင့် ဝိဘူတသညာဟု ဆိုရသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘သာ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဝိဘူတသညာ သမာပတ္တီတိ ပါကဋသညာသမာပတ္တိ စသည်ဖြင့် ဆိုပါလော့။ စောဒနာ ရှိရကား ‘သာ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ သာ၊ ထိုဝိညာဏဉ္စာယတနသမာပတ်ကို။ ပဌမာရုပ္ပဝိညာဏဿ၊ ပဌမာရုပ္ပဝိညာဉ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပဌမာရုပ္ပသညာယပိ၊ ပဌမာရုပ္ပသညာကိုလည်း။ ဝိဘာဝနတော၊ ထင်ရှားပြတတ်သောကြောင့်။ “ဝိဘူတသညာ”တိ၊ “ဝိဘူတသညာ” ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ကေစိ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ “ဝိဘူတရူပသညာ”တိ၊ “ဝိဘူတရူပသညာ” ဟူ၍။ ပဌန္တိ၊ သင်ယူကုန်၏။ (‘ဝိဘူတသညာတိ’ ဟု ရှိ၏။ ‘ဝိဘူတရူပသမာပတ္တိ နာမ’ ဟူသော နောက်စကားနှင့် မတန်ရကား။ ဆင်ခြင်အပ်၏)။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။ ဝိဘူတရူပသမာပတ္တိ နာမ၊ “ဝိဘူတရူပသမာပတ္တိ” မည်သည်။ သေသာရုပ္ပသမာပတ္တိယော၊ နေဝသညာနာသညာယတနသမာပတ်မှ ကြွင်းသော အရူပသမာပတ်တို့တည်း။ (နေဝသညာနာသညာယတနသမာပတ်ကို အသီးယူပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုသည်)။ သေသာ၊ ကြွင်းကုန်သော။ သမာပတ္တိယော၊ သမာပတ်တို့သည်။ သုဝိညေယျာဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

နေဝသေက္ခနာသေက္ခော ဈာယတီတိ၊ “နေဝသေက္ခနာသေက္ခော ဈာယတိ” ဟူသည်ကား။ ဈာနလာဘီ၊ ဈာန်ရသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်တည်း။ အာဇာနိယော ဈာယီတိ၊ “အာဇာနိယော ဈာယီ” ဟူသည်ကား။ အရဟာ၊ ရဟန္တာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အရိယပုဂ္ဂလာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့တည်း။ အဿခလုင်္ကော ဈာယီတိ၊ “အဿခလုင်္ကော ဈာယီ” ဟူသည်ကား။ ခလုင်္ကဿသဒိသော၊ မြင်းကြမ်းနှင့် တူသော။ ဈာယီ၊ ဈာန်ဝင်စားသော သူတည်း။

မြင်းကြမ်းနှင့် အသို့ တူသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘တထာ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ခလုင်္ကော၊ ကြမ်းသော။ အဿော၊ မြင်းသည်။ ဒမထံ၊ ဆုံးမခြင်းသို့။ န ဥပေတိ၊ မရောက်။ ဣတော စိတော စ၊ ထိုမှ ဤမှလည်း။ ယထာရုစိ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ဓာဝတိ ယထာ၊ ပြေးသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ ယော ပုထုဇ္ဇနော၊ အကြင်ပုထုဇဉ်သည်။ အဘိညာလာဘီ၊ အဘိညာဉ်ကို ရ၏။ သော ပုထုဇ္ဇနော၊ ထိုပုထုဇဉ်သည်။ အဘိညာ၊ အဘိညာဉ်တို့ကို။ အဿာဒေတွာ၊ သာယာ၍။ “ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှဖြင့်။ အလံ၊ တန်သင့်ပြီ။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှဖြင့်။ ကတံ နိဋ္ဌိတံ၊ ကိစ္စပြီးပြီ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥတ္တရိဒမထာယ၊ အထက်ဖြစ်သော အရိယမဂ်ဟူသော ဆုံးမခြင်းအကျိုးငှာ။ အပရိသက္ကန္တော၊ လုံ့လမပြုသည်ဖြစ်၍။ အဘိညာစိတ္တဝသေန၊ အဘိညာဉ်စိတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣတော စိတော စ၊ ထိုမှ ဤမှလည်း။ ဓာဝတိ၊ ပြေး၏။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လည်၏။ သော ပုထုဇ္ဇနော၊ ထိုပုထုဇဉ်ကို။ “အဿခလုင်္ကော၊ မြင်းကြမ်းနှင့် တူသော။ ဈာယီတိ၊ ဈာန်ဝင်စားသော သူဟူ၍”။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဒိဋ္ဌုတ္တရော ဈာယီတိ၊ “ဒိဋ္ဌုတ္တရော ဈာယီ” ဟူသည်ကား။ ဈာနလာဘီ၊ ဈာန်ရသော။ ဒိဋ္ဌိဂတိကော၊ မိစ္ဆာအယူရှိသော သူတည်း။ ပညုတ္တရော ဈာယီတိ၊ “ပညုတ္တရော ဈာယီ” ဟူသည်ကား။ လက္ခဏူပနိဇ္ဈာနေန၊ လက္ခဏာကို ကပ်၍ ရှုတတ်သော ဈာန်ဖြင့်။ ဈာယီ၊ ဈာန်ဝင်စားသော သူတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗော ဧဝ၊ အလုံးစုံသော။ ပညာဓိကော၊ ပညာလွန်သော။ ဈာယီ၊ ဈာန်ဝင်စားသော သူတည်း။

သရဏော သမာဓီတိ၊ “သရဏော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ အကုသလစိတ္တေကဂ္ဂတာ၊ အကုသိုလ်စိတ်၏ ဧကဂ္ဂတာတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံသော။ သာသဝေါ၊ အာသဝေါ၏ အာရုံဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ အရဏော သမာဓီတိ၊ “အရဏော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ကုသလာဗျာကတော၊ ကုသိုလ်၊ အဗျာကတဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လောကုတ္တရော ဧဝ၊ လောကုတ္တရာသက်သက်သာဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ သဝေရော သမာဓီတိ၊ “သဝေရော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ ပဋိဃစိတ္တေသု၊ ပဋိဃစိတ်တို့၌။ ဧကဂ္ဂတာ၊ ဧကဂ္ဂတာတည်း။ အဝေရော သမာဓီတိ၊ “အဝေရော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိ၊ မေတ္တာစေတောဝိမုတ္တိတည်း။ အနန္တရဒုကေပိ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော ဒုက်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းတည်း။ သာမိသော သမာဓီတိ၊ “သာမိသော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ လောကိယသမာဓိ၊ လောကီသမာဓိတည်း။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သော၊ ထိုလောကီသမာဓိသည်။ အနတိက္ကန္တဝဋ္ဋာမိသလောကာမိသတာယ၊ မလွန်မြောက်သော ဝဋ္ဋာမိသ၊ လောကာမိသ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သာမိသော၊ အာမိသနှင့်တကွ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ နှင့် တကွဖြစ်သော ရာဂ၊ ထိုရာဂ၏ အာရုံသည် လောကာမိသ မည်၏။ တစ်နည်းကား လောကဓံတရားတို့သည် လောကာမိသ မည်၏။ ဝဋ်ကို သာယာခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သော ရာဂ၊ ထိုရာဂ၏ အာရုံသည် နိရာမိသ မည်၏။ ထို့ကြောင့် ဗောဇ္ဈင်္ဂဝိဘင်းအဖွင့် မူလဋီကာ၌ ‘သဿတော အတ္တာ စ လောကောစာတိ အာဒိနာ လောကဂ္ဂဟဏဝသေန ပဝတ္တော သဿတုစ္ဆေဒသဟဂတော ရာဂေါ တဒါရမ္မဏဉ္စ လောကာမိသံ၊ လောကဓမ္မော ဝါ၊ ဝဋ္ဋဿာဒဝသေန ဥပ္ပန္နော သံသာရဋ္ဌာနိကော ရာဂေါ တဒါရမ္မဏဉ္စ ဝဋ္ဋာမိသံ’ ဟု မိန့်သတည်း။

နိရာမိသော သမာဓီတိ၊ “နိရာမိသော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ လောကုတ္တရော၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ သသင်္ခါရော သမာဓီတိ၊ “သသင်္ခါရော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ ဒုက္ခာပဋိပဒေါ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော အကျင့်ရှိသော။ ဒန္ဓာဘိညော စ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်ရှိသော သမာဓိလည်းကောင်း။ သုခါပဋိပဒေါ၊ လွယ်သော အကျင့်ရှိသော။ ဒန္ဓာဘိညော စ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်ရှိသော သမာဓိလည်းကောင်း ဖြစ်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သော သမာဓိ၊ ထိုသမာဓိကို။ သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော။ သပ္ပယောဂေန၊ လုံ့လနှင့် တကွဖြစ်သော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ ပစ္စနီကဓမ္မေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတို့ကို။ ကိစ္ဆေန၊ ငြိုငြင်သဖြင့်။ ကသိရေန၊ ပင်ပန်းသဖြင့်။ နိဂ္ဂဟေတွာ၊ နှိပ်၍။ အဓိဂန္တဗ္ဗော၊ ရအပ်၏။ ဣတရော၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ၊ ခိပ္ပာဘိညသမာဓိ၊ သုခါပဋိပဒါ၊ ခိပ္ပာဘိညသမာဓိသည်။ အသင်္ခါရော သမာဓိ၊ အသင်္ခါရသမာဓိမည်၏။ ဧကံသဘာဝိတော သမာဓီတိ၊ “ဧကံသဘာဝိတော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ သုက္ခဝိပဿကဿ၊ သုက္ခဝိပဿကပုဂ္ဂိုလ်၏။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ ဥဘယံသဘာဝိတော သမာဓီတိ၊ “ဥဘယံသဘာဝိတော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ သမထယာနိကဿ၊ သမထယာနိကပုဂ္ဂိုလ်၏။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ ဥဘယတော ဘာဝိတဘာဝနော သမာဓီတိ၊ “ဥဘယတော ဘာဝိတဘာဝနော သမာဓိ” ဟူသည်ကား။ ကာယသက္ခိနော စ၊ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တဿ စ၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။ သမာဓိ၊ သမာဓိတည်း။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သော၊ ထိုကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်၊ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥဘယတော ဘာဂေဟိ၊ ရူပကာယ၊ နာမကာယဟု ဆိုအပ်သော နှစ်ပါးသော အဖို့တို့ဖြင့်။ ဥဘယတော၊ နှစ်ပါးသော ဝိက္ခမ္ဘနဝိမုတ္တိ၊ သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘာဝိတဘာဝနော၊ ပွားစေအပ်သော ဘာဝနာရှိ၏။

အာဂါဠှပဋိပဒါတိ၊ “အာဂါဠှပဋိပဒါ” ဟူသည်ကား။ ကာမာနံ၊ ကာမတို့သို့။ ဩရောဟနပဋိပတ္တိ၊ သက်သော အကျင့်တည်း။ ကာမသုခါနုယောဂေါ၊ ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို ခံစားခြင်းနှင့် ယှဉ်သော အကျင့်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ နိဇ္ဈာမပဋိပဒါတိ၊ “နိဇ္ဈာမပဋိပဒါ” ဟူသည်ကား။ ကာမဿ၊ ကာမကို။ နိဇ္ဈာပနဝသေန၊ လောင်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖုတ်မြိုက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ခေဒနဝသေန၊ ပင်ပန်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ ပဋိပတ္တိ၊ အကျင့်တည်း။ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ၊ ကိုယ်ပင်ပန်းခြင်းနှင့် ယှဉ်သော အကျင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အက္ခမာ ပဋိပဒါတိ အာဒီသု၊ “အက္ခမာ ပဋိပဒါ” အစရှိသည်တို့၌။ ပဓာနကရဏကာလေ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း စီးဖြန်းခြင်းကို ပြုသော ကာလ၌။ သီတာဒီနိ၊ အချမ်းအစရှိသည်တို့ကို။ အသဟန္တဿ၊ သည်းမခံသော သူ၏။ ပဋိပဒါ၊ အကျင့်သည်။ တာနိ၊ ထိုအချမ်းအစရှိသည်တို့ကို။ နက္ခမတိ၊ သည်းမခံတတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အက္ခမာ၊ အက္ခမာမည်၏။ သဟန္တဿ၊ သည်းခံသော သူ၏။ ပဋိပဒါ ပန၊ အကျင့်သည်ကား။ တာနိ၊ ထိုအချမ်းအစရှိသည်တို့ကို။ ခမတိ၊ သည်းခံတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ခမာ၊ ခမာမည်၏။ “ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ကာမဝိတက္ကံ၊ ကာမဝိတက်ကို။ နာဓိဝါသေတိ၊ သည်းမခံ”။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မသာယာ။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤအစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ မိစ္ဆာဝိတက္ကေ၊ မိစ္ဆာဝိတက်တို့ကို။ သမေတိ၊ ငြိမ်းစေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမာ၊ သမာမည်၏။ မနစ္ဆဋ္ဌာနိ၊ မနိန္ဒြေလျှင် ခြောက်ခုမြောက် ရှိကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို။ ဒမေတိ၊ ဆုံးမတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒမာ ပဋိပဒါ၊ ဒမာပဋိပဒါမည်၏။ ဒမာ၊ ဒမာမည်၏။ ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရ၏။

ဧဝန္တိ၊ “ဧဝံ” ဟူသည်ကား။ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ယော ဓမ္မောတိ၊ “ယော ဓမ္မော” ဟူသည်ကား။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဇာတိအာဒိဓမ္မော၊ ဇာတိအစရှိသော တရားသည်။ ယဿ ဓမ္မဿာတိ၊ “ယဿ ဓမ္မဿ” ဟူသည်ကား။ တတော၊ ထိုဇာတိအစရှိသော တရားမှ။ အညဿ၊ တစ်ပါးသော။ ဇရာဒိဓမ္မဿ၊ ဇရာအစရှိသော တရားနှင့်။ သမာနဘာဝေါတိ၊ “သမာနဘာဝေါ” ဟူသည်ကား။ ဒုက္ခာဒိဘာဝေန၊ ဒုက္ခအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမာနဘာဝေါ၊ တူသော သဘောရှိ၏။ ဧကတ္တတာယာတိ၊ “ဧကတ္တတာယာ” ဟူသည်ကား။ ဒုက္ခာဒိဘာဝါနံ၊ ဒုက္ခအစရှိသော အဖြစ်တို့၏။ ဧကီဘာဝေန၊ တစ်ခုတည်းဖြစ်ခြင်းဖြင့်။ သမာနတာယ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကီ ဘဝတီတိ၊ “ဧကီ ဘဝတိ” ဟူသည်ကား။ အနေကောပိ၊ များသော်လည်း။ “ဒုက္ခ”န္တိ အာဒိနာ၊ “ဒုက္ခ” အစရှိသော စကားဖြင့်။ ဧကသဒ္ဒါဘိဓေယျတာယ၊ တူသော သဒ္ဒါသည် ဟောအပ်သော အနက်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကီ ဘဝတိ၊ တူသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တစ်ခုတည်းဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ ဧတေန၊ ဤ ဧဝံ ယော ဓမ္မော အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဧတတ္တတာယ၊ တူသည်၏ အဖြစ်၏။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ယေန ယေန ဝါ ပန ဝိလက္ခဏောတိ၊ “ယေန ယေန ဝါ ပန ဝိလက္ခဏော” ဟူသည်ကား။ ယော ဓမ္မော၊ အကြင်တရားသည်။ ယဿ ဓမ္မဿ၊ အကြင်တရားနှင့်။ ယေန ယေန ဘာဝေန၊ အကြင်အကြင်သို့သော သဘောအားဖြင့်။ ဝိသဒိသော၊ မတူ။ တေန တေန ဝေမတ္တံ ဂစ္ဆတီတိ၊ “တေန တေန ဝေမတ္တံ ဂစ္ဆတိ” ဟူသည်ကား။ တေန တေန ဘာဝေန၊ ထိုထိုသို့သော သဘောအားဖြင့်။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။ တဿ ဓမ္မဿ၊ ထိုတရားနှင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုတရားမှ။ ဝေမတ္တတံ ဝိသဒိသတ္တံ၊ မတူသည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဒုက္ခဘာဝေန၊ ဒုက္ခအဖြစ်ဖြင့်။ သမာနောပိ၊ တူသော်လည်း။ ဇာတိအာဒိကော၊ ဇာတိအစရှိသော တရားရှိသည်။ အဘိနိဗ္ဗတ္တိအာဒိဘာဝေန၊ ဖြစ်ခြင်းအစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ ဇရာဒိကဿ၊ ဇရာအစရှိသော တရားနှင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဇရာအစရှိသော တရားမှ။ ဝိသိဋ္ဌတံ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဣမိနာ၊ ဤ ယေန ယေန ဝါ ပန အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဝေမတ္တတာယ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်၏။ လက္ခဏံ၊ လက္ခဏာကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဧကတ္တဝေမတ္တတာ၊ ထိုတူသည်၏ အဖြစ်၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်တို့ကို။ ဝိသယေ၊ အာရုံ၌။ နိယောဇေတွာ၊ ယှဉ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သုတ္တေ ဝါ ဝေယျာကရဏေ ဝါ”တိ အာဒိ၊ “သုတ္တေ ဝါ ဝေယျာကရဏေ ဝါ” အစရှိသော ပါဌ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ပုစ္ဆိတံ ဟူသော စကားကို အဓိဋ္ဌာနဟာရ၏ ပုစ္ဆာအရာ ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်၏ဟု အယူရှိလေရကား ‘တတ္ထ ပုစ္ဆိတန္တိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ပုစ္ဆိတန္တိ အာဒိဝစနံ၊ “ပုစ္ဆိတံ” အစရှိသော စကားကို။ ပုစ္ဆာဝသေန၊ ပုစ္ဆာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒေသိတသုတ္တဝသေန၊ ဟောအပ်သောသုတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အဓိဋ္ဌာနဟာရဿ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရ၏။ ပုစ္ဆာဝိသယတာယ ပန၊ ပုစ္ဆာလျှင် အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်ကား။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။ သေသံ၊ ကြွင်းသော အနက်သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ ထင်ရှားသည်သာလျှင်တည်း။

အဓိဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၅ ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်း အဖွင့်

စာပိုဒ် ၄၉။ တတ္ထ ... ဟာရောတိ၊ ထို၌...ဟာရဟူသည်ကား။ ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထို၌။ ယော ... ပရိက္ခာရောတိ၊ “ယော ... ပရိက္ခာရော” ဟူ၍။ သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ပရိက္ခာရလက္ခဏံ၊ ပရိက္ခာရလက္ခဏာကို။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တံ၊ ထိုပရိက္ခာရလက္ခဏာကို။ ဝိဘာဂေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “ကိံ လက္ခဏော”တိ အာဒိ၊ “ကိံ လက္ခဏော” အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ ပဋိ၊ စွဲ၍။ ကာရဏဘာဝံ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်သို့။ ဟိနောတိ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဟေတု၊ ဟေတုမည်၏။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဧတသ္မာ၊ ထိုအကြောင်းမှ။ ဖလံ၊ အကျိုးသည်။ ဧတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယမည်၏။

ဟေတုသဒ္ဒါ၊ ပစ္စယသဒ္ဒါ တို့သည် အကြောင်းဟောချည်းဖြစ်လျက် အဘယ်သို့မူ၍ ‘ကိံ လက္ခဏော’ စသည်ကို ဆိုသနည်း ဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ‘ကိဉ္စာပိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟေတုပစ္စယသဒ္ဒေဟိ၊ ဟေတုသဒ္ဒါ၊ ပစ္စယသဒ္ဒါ တို့ဖြင့်။ ကာရဏမေဝ၊ အကြောင်းကိုသာလျှင်။ ကိဉ္စာပိ ဝုစ္စတိ၊ အကယ်၍ကား ဆိုအပ်၏။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့၌။ ဝိသေသံ၊ အထူးကို။ ဝိဘာဂေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အသာဓာရဏလက္ခဏော”တိ အာဒိ၊ “အသာဓာရဏလက္ခဏော” အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သဘာဝေါ ဟေတူတိ၊ “သဘာဝေါ ဟေတူ” ဟူသည်ကား။ သမာနဘာဝေါ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တူသော သဘောရှိသော။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

မှတ်ချက်။ အသီးသာ မျိုးစေ့နှင့် တူရကား ‘ဗီဇံ ဖလဿ ဘာဝေါ’သာ ဆိုသင့်၏။ ‘အင်္ကုရဿ ဘာဝေါ’ဟု မဆိုသင့်တကားဟု အာဘောဂပြု၍ ‘နနု စ’ အစရှိသည်ကိုဖြင့် စောဒနာသတည်း။

ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ အင်္ကုရာဒိသဒိသံ၊ အညွန့်စသည်နှင့် တူသည်။ (အင်္ကုရာ သဒိသာ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ န ဟောတိနှင့် မတန်ရကား ဒီဃနှင့် မရှိသင့်။ ဆင်ခြင်)။ န ဟောတိ နနု စ၊ မဖြစ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုခဲ့အံ့။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်ကား။ နော၊ မဟုတ်။ ဟောတိ ဧဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဟိ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ အညတော၊ မျိုးစေ့မှ တစ်ပါးသော အကြောင်းကြောင့်။ တာဒိသဿ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော အညွန့်၏။ အနုပ္ပဇ္ဇနတော၊ မဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

‘ယထာ ဝါ ပနာ”တိ အာဒိနာပိ၊ “ယထာ ဝါ ပနာ” အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဥဒါဟရဏန္တရဒဿနေန၊ ဥဒါဟရုဏ်တစ်ပါးကို ပြသဖြင့်။ ဟေတုပစ္စယာနံ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့၏။ ဝိသေသမေဝ၊ အထူးကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဒုဒ္ဓန္တိ၊ “ဒုဒ္ဓံ” ဟူသည်ကား။ ခီရံ၊ နို့ရည်တည်း။ ဒဓိ ဘဝတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “ဒဓိ ဘဝတိ” ဤစကားကို။ ဧကတ္တနယေန ဝါ၊ ဧကတ္တနည်းဖြင့်လည်းကောင်း။ အဘေဒေါပစာရေန ဝါ၊ အဘေဒဘေဒူပစာရအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မပြားသည်ကို ပြားသောအားဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ အညထာ၊ ဧကတ္တနည်း၊ အဘေဒဘေဒူပစာရ မှ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်။ န ဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ဧကတ္တနည်းမှ တစ်ပါး နာနတ္တ အစရှိသောနည်း။ အဘေဒ မှ တစ်ပါး ဘေဒ ဖြစ်သော တရားလည်း ရှိသည် မဟုတ်တုံလော။ နို့ရည်နှင့် နို့ဓမ်းလည်း နာနတ္တဘေဒ ဖြစ်ခဲ့သော် ‘န အညထာ ဝုတ္တံ’ဟု ဆိုသော စကားသည် အဘယ်သို့ သင့်အံ့နည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘န ဟိ ခီရံ ဒဓိ ဟောတိ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ ခီရံ၊ နို့ရည်သည်။ ဒဓိ၊ နို့ဓမ်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တေနေဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။ “န စတ္ထိ ... ဒဓိဿ စာ”တိ၊ “န စတ္ထိ ... ဒဓိဿ စ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဃဋေ၊ အိုး၌။ ဒုဒ္ဓံ၊ နို့ရည်ကို။ ပက္ခိတ္တံ၊ ထည့်သည်ရှိသော်။ ဒဓိ၊ နို့ဓမ်းသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုအိုး၌။ ကာလန္တရေ၊ ကာလတစ်ပါး၌။ ပစ္စယန္တရသမာယောဂေန၊ အကြောင်းတစ်ပါးနှင့် ယှဉ်သည်ရှိသော်။ ဒဓိ၊ နို့ဓမ်းသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုဒ္ဓဿ စ၊ နို့ရည်၏လည်းကောင်း။ ဒဓိဿ စ၊ နို့ဓမ်း၏လည်းကောင်း။ ဧကကာလသမဝဓာနံ၊ တစ်ကာလတည်း၌ အတူတကွ တည်ခြင်းသည်။ န စ အတ္ထိ၊ မရှိ။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ရသခီရဝိပါကာဒီဟိ၊ အရည်အခဲကျက်ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဘိန္နသဘာဝတ္တာ၊ ပြားသောသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဧဝမေဝန္တိ၊ ဤနည်းတူ။ ဟေတုဘူတဿ၊ ဟေတုအကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ခီရဿ၊ နို့ရည်၏။ ဖလဘူတေန၊ အကျိုးဖြစ်သော။ ဒဓိနာ၊ နို့ဓမ်းနှင့်။ ဧကကာလသမဝဓာနံ၊ တစ်ကာလတည်း၌ အတူတကွ တည်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ ယထာ၊ မဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ အညဿာပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ ဟေတုဿ၊ ဟေတုအကြောင်း၏။ ဖလေန၊ အကျိုးနှင့်။ ဧကကာလသမဝဓာနံ၊ တစ်ကာလတည်း၌ အတူတကွ တည်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တထာ၊ ထို့နည်းတူ။ ပစ္စယဿ၊ ပစ္စယအကြောင်း၏။ ဖလေန၊ အကျိုးနှင့်။ ဧကကာလသမဝဓာနံ၊ တစ်ကာလတည်း၌ အတူတကွ တည်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။

ဟေတုအကြောင်း၏ အကျိုးနှင့် တစ်ကာလတည်း တည်သကဲ့သို့ ပစ္စယအကြောင်း၏လည်း အကျိုးနှင့် တစ်ကာလတည်း တည်ကောင်းပါ၏တကား စောဒနာရှိရကား ‘န ဟိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းသည်။ ဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ဖလေန၊ အကျိုးနှင့်။ ဘိန္နကာလော ဧဝ၊ ပြားသော ကာလရှိသည်သာလျှင်။ န ဟောတိ၊ မဟုတ်။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ ဟေတုပစ္စယာနံ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့၏။ ဝိသေသော၊ အထူးကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။

မှတ်ချက်။ အကျိုးနှင့် ကာလ ပြားသောအကြောင်းသည် ဟေတု၊ အကျိုးနှင့် ကာလ မပြားသော အကြောင်းသည် ပစ္စယ မည်၏ ဟူလိုသော်။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဗာဟိရံ၊ ပြင်ပဖြစ်သော။ ဟေတုပစ္စယဝိဘာဂံ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အဇ္ဈတ္တိကံ၊ အတွင်းဖြစ်သော။ ဟေတုပစ္စယဝိဘာဂံ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “အယဥှိ သံသာရော”တိ အာဒိ၊ “အယဥှိ သံသာရော” အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ “အဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာယ ဟေတူ”တိ၊ “အဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာယ ဟေတူ” ဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သော်။ ဧကသ္မိံ စိတ္တုပ္ပါဒေ၊ တစ်ခုသော စိတ္တုပ္ပါဒ်၌။ အနေကာ၊ များစွာကုန်သော။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာတို့သည်။ ဝိဇ္ဇန္တိ ကိံ၊ ရှိကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ စောဒနာဖြစ်နိုင်သောကြောင့်။ “ပုရိမိကာ ... ဟေတူ”တိ၊ “ပုရိမိကာ ... ဟေတူ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ တေန၊ ထိုပါဌ်ဖြင့်။ ဧကသ္မိံ ကာလေ၊ တစ်ပြိုင်နက်သော ကာလ၌။ ဟေတုဖလာနံ၊ အကြောင်းအကျိုးတို့၏။ သမဝဓာနံ၊ အတူတကွ တည်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတမေဝတ္ထံ၊ ဤအနက်ကိုသာလျှင်။ သမတ္ထေတိ၊ ပြီးစေ၏။ တတ္ထ “ပုရိမိကာ အဝိဇ္ဇာ”တိ အာဒိနာ၊ ထို၌ “ပုရိမိကာ အဝိဇ္ဇာ” အစရှိသော စကားဖြင့်။ ဟေတုဖလဘူတာနံ၊ အကြောင်းအကျိုးဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ အဝိဇ္ဇာနံ၊ အဝိဇ္ဇာတို့၏။ ဝိဘာဂံ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ “ဗီဇင်္ကုရော ဝိယာ”တိ အာဒိနာ၊ “ဗီဇင်္ကုရော ဝိယာ” အစရှိသော စကားဖြင့်။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ကိံ ဒဿေတိ၊ အဘယ်ကို ပြသနည်း ဟူမူကား။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ အင်္ကုရဿ၊ အညွန့်၏။ ဟေတု ဟောန္တံ၊ အကြောင်းဖြစ်သည်ရှိသော်။ သမနန္တရဟေတုတာယ၊ အခြားမရှိသော အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ပန၊ သို့သော်လည်း။ ဗီဇတော၊ မျိုးစေ့မှ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မျိုးစေ့ကြောင့်။ ယံ ဖလံ၊ အကြင်အသီးသည်။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ ဖလဿ၊ ထိုအသီး၏။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့သည်။ ပရမ္ပရဟေတုတာယ၊ အဆင့်ဆင့်သော အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ အဝိဇ္ဇာယပိ၊ အဝိဇ္ဇာ၏လည်း။ ဟေတုဘာဝေ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်၌။ (ဟေတုဘာဝေန ဟူ၍လည်းရှိ၏။ နကား လွန်သည်။ မသင့်)။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား အဝိဇ္ဇာသည် အနန္တရဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာအား အနန္တရ၊ သမနန္တရ၊ အနန္တရူပနိဿယ၊ အာသေဝန၊ နတ္ထိ၊ ဝိဂတပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျေးဇူးပြု၏။ အနန္တရ မဟုတ်သော သဟဇာတ် အဝိဇ္ဇာအား ဟေတု၊ သဟဇာတ၊ အညမည၊ နိဿယ၊ သမ္ပယုတ္တ၊ အတ္ထိ၊ အဝိဂတပစ္စည်းတို့ဖြင့် ကျေးဇူးပြု၏။ အနန္တရလည်း မဟုတ်၊သဟဇာတ်လည်း မဟုတ်သော အဝိဇ္ဇာအား ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြင့်သာ ကျေးဇူးပြု၏ ဟူလိုသော်။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ယထာ ဝါ ပနာ”တိ အာဒိနာပိ၊ “ယထာ ဝါ ပနာ” အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ ဟေတုပစ္စယဝိဘာဂမေဝ၊ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့ကို ဝေဖန်ခြင်းကိုသာလျှင်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ထာလကန္တိ၊ “ထာလကံ” ဟူသည်ကား။ ဒီပကပလ္လိကာ၊ ဆီမီးခွက်ကို။ အနဂ္ဂိကန္တိ၊ “အနဂ္ဂိကံ” ဟူသည်ကား။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ ဝိနာ၊ မပါဘဲ။ ဒီပေတုန္တိ၊ “ဒီပေတုံ” ဟူသည်ကား။ ဇာလေတုံ၊ ညှိအံ့သောငှာ။ ဣတိ သဘာဝေါ ဟေတူတိ၊ “ဣတိ သဘာဝေါ ဟေတူ” ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဒီပုဇ္ဇာလနာဒီသု၊ ဆီမီးညှိခြင်း အစရှိသည်တို့၌။ အဂ္ဂိအာဒိ၊ မီးအစရှိသော။ ပဒီပသဒိသံ၊ ဆီမီးနှင့် တူသော။ သဘာဝေါ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တူသော သဘောရှိသော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်း မည်၏။ ပရဘာဝေါ ပစ္စယောတိ၊ “ပရဘာဝေါ ပစ္စယော” ဟူသည်ကား။ တတ္ထ၊ ထိုမီးညှိခြင်း အစရှိသည်တို့၌။ ကပလ္လိကာဝဋ္ဋိတေလာဒိသဒိသော၊ ဆီမီးခွက်၊ ဆီမီးစာ၊ ဆီအစရှိသည်နှင့်တူသော။ အဂ္ဂိတော၊ မီးမှ။ အညော သဘာဝေါ၊ တစ်ပါးသော သဘောတရားသည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယမည်၏။ အဇ္ဈတ္တိကောတိ၊ “အဇ္ဈတ္တိကော” ဟူသည်ကား။ နိယကဇ္ဈတ္တိကော၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော။ နိယကဇ္ဈတ္တေ၊ မိမိသန္တာန်၌။ ဘဝေါ၊ ဖြစ်သော အကြောင်းတည်း။ ဗာဟိရောတိ၊ “ဗာဟိရော” ဟူသည်ကား။ တတော၊ ထိုမိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်သော တရားမှ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် မိမိသန္တာန်မှ။ ဗဟိဘူတော၊ အပ၌ ဖြစ်သော အကြောင်းတည်း။ ဇနကောတိ၊ “ဇနကော” ဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗတ္တကော၊ ဖြစ်စေတတ်သော အကြောင်းတည်း။ ပရိဂ္ဂါဟကောတိ၊ “ပရိဂ္ဂါဟကော” ဟူသည်ကား။ ဥပတ္ထမ္ဘကော၊ ထောက်ပံ့သော အကြောင်းတည်း။ အသာဓာရဏောတိ၊ “အသာဓာရဏော” ဟူသည်ကား။ အာဝေဏိကော၊ အသီးသန့်ဖြစ်သော အကြောင်းတည်း။ သာဓာရဏောတိ၊ “သာဓာရဏော” ဟူသည်ကား။ အညေသမ္ပိ၊ အခြားကုန်သော။ ပစ္စယုပ္ပန္နာနံ၊ အကျိုးတရားတို့နှင့်။ သမာနော၊ တူသော အကြောင်းတည်း။

ပရိက္ခာရလက္ခဏာကိုလည်းကောင်း။ ဟေတုအကြောင်း၊ ပစ္စယအကြောင်း တို့၏ ဝိဘာဂတို့ကိုလည်းကောင်း ပြပြီး မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် ‘အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော’ စသည်ကို အဘယ်အကျိုးငှာ ဆိုသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ဣဒါနိ တံ သဗ္ဗံ ... ဝုတ္တံ’ဟူသော ပါဌ်ကို၊

တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံ၏ အရ အဘယ်နည်းဟု စောဒနာရှိရကား ‘ကာရဏဿ ... သမ္ဗန္ဓော’ ပါဌ်ကို၊

ကာရဏအဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ ပရိက္ခာရအဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာဟု ဆိုပါသလော စောဒနာရှိရကား ‘ယသ္မာ ကာရဏံ ပရိက္ခာရောတိ ဝုတ္တံ တသ္မာ’ ပါဌ်ကို၊

ယင်းသို့ ကာရဏဉ္စ ပရိက္ခာရော ဟူ၍ ဆိုအပ်ပါသော် ကာရဏအဖြစ်ကိုသာ ပြတ်စေသော အကျိုးသည် ပရိက္ခာရ မဟုတ်သောကြောင့် အကျိုးကို မပြတ်တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ယသ္မာ ကာရဏဘာဝေါ စ ဖလာပေက္ခာယ တသ္မာ’ ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

(ယသ္မာ၊ တသ္မာ ကို နှစ်ချက်မှာ ယှဉ်၍ ဆိုသည်။) ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယသ္မာ၊ အကြောင်းမူကား။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ “ပရိက္ခာရော”တိ၊ “ပရိက္ခာရ” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ကာရဏဘာဝေါ စ၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်သည်လည်း။ ဖလာပေက္ခာယ၊ အကျိုးကို ငဲ့သောအားဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကာရဏဿ၊ အကြောင်း၏။ ယော ကာရဏဘာဝေါ၊ အကြင် အကြောင်း၏ အဖြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ယထာ စ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်လည်း။ သော ကာရဏဘာဝေါ၊ ထိုအကြောင်း၏ အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယဉ္စ ဖလံ၊ အကြင် အကျိုးသည်လည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုအကျိုး၏။ ယော စ ဝိသေသော၊ အကြင် အထူးသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ကာရဏဖလာနံ၊ အကြောင်းအကျိုးတို့၏။ ယော စ သမ္ဗန္ဓော၊ အကြင် စပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံကို။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်ရှားပြအံ့သောငှာ။ “အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော”တိ အာဒိ၊ “အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော” အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကာရဏဖလဘာဝေန၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမ္ဗန္ဓတာ၊ စပ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ သန္တတိ၊ သန္တတိမည်၏။ စ၊ စောဒနာကိုဆိုအံ့။ တတ္ထ၊ ထိုအကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့် စပ်သည်၏ အဖြစ်တို့တွင်။ သမ္ဗန္ဓော၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့် စပ်ခြင်းသည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ကာရဏဖလဘာဝေါ စ၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်သည်လည်း။ ကော စ၊ အဘယ်နည်း။ (ကော စ တတ္ထ သမ္ဗန္ဓော ကာရဏဖလဘာဝေါ စ လည်း ရှိ၏)။ သော ဧဝ အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော၊ ထိုမပြတ်သော အကြောင်းဟူသော အနက်ပင်တည်း။ သော ဧဝ အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော၊ ထိုမပြတ်သော အကြောင်းဟူသော အနက်သည်သာလျှင်။ သမ္ဗန္ဓော စ၊ စပ်ခြင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကာရဏဖလဘာဝေါ စ၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အဖြစ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဖလဘူတော၊ အကျိုးဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ယော ဓမ္မော၊ အကြင် တရားသည်။ အညဿ၊ တစ်ပါးသော တရား၏။ အကာရဏံ၊ အကြောင်းမဟုတ်သည်ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။ ဝုပစ္ဆိန္နော နာမ၊ ပြတ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုတစ်ပါးသော တရား၏ အကြောင်းမဖြစ်မူ၍ ချုပ်သော တရားသည်။ ယထာ ကထံ၊ အဘယ်နည်း ဟူမူကား။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ စုတိစိတ္တံ၊ စုတိစိတ်တည်း။ ယော ပန ဓမ္မော၊ အကြင် တရားသည်ကား။ အတ္တနော၊ မိမိအား။ အနုရူပဿ၊ လျောက်ပတ်သော။ ဖလဿ၊ အကျိုး၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။ ဟေတုဖလသမ္ဗန္ဓဿ၊ အကြောင်းအကျိုးတို့၏ စပ်ခြင်း၏။ ဝိဇ္ဇမာနတ္တာ၊ ထင်ရှားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနုပစ္ဆိန္နော ဧဝ နာမ၊ မပြတ်သည် မည်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော သန္တတိ အတ္ထော”တိ၊ “အဝုပစ္ဆေဒတ္ထော သန္တတိ အတ္ထော” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ယသ္မာ စ၊ အကြောင်းမူကား။ ကာရဏတော၊ အကြောင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်သော တရားသည်။ ဖလံ နာမ၊ အကျိုးမည်၏။ အနိဗ္ဗတ္တံ၊ မဖြစ်သော တရားသည်။ န ဖလံ နာမ၊ အကျိုးမမည်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “နိဗ္ဗတ္တိ အတ္ထော ဖလတ္ထော”တိ၊ “နိဗ္ဗတ္တိ အတ္ထော ဖလတ္ထော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ယသ္မာ ပန၊ အကြောင်းမူကား။ ပုရိမဘဝေန၊ ရှေးဘဝနှင့်။ အနန္တရဘဝပဋိသန္ဓာနဝသေန၊ အခြားမရှိသော ဘဝကို စပ်သောအားဖြင့်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဥပပတ္တိက္ခန္ဓာ၊ ဥပပတ္တိခန္ဓာတို့သည်။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ ဘဝသစ်မည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပဋိသန္ဓိ အတ္ထော ပုနဗ္ဘဝတ္ထော”တိ၊ “ပဋိသန္ဓိ အတ္ထော ပုနဗ္ဘဝတ္ထော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ပလိဗုန္ဓေန္တိ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တားမြစ်ကုန်၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပဋိပဇ္ဇိတုံ၊ ကျင့်ခြင်းငှာ။ န ဒေန္တိ၊ မပေးကုန်။ ယာဝ စ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံးလည်း။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ အသမုဂ္ဃာတိတာ၊ မဖြတ်အပ်ကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အနုသေန္တိ နာမ၊ ကိန်းဝပ်သည် မည်ကုန်၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ “ပလိဗောဓတ္ထော...အနုသယတ္ထော”တိ၊ “ပလိဗောဓတ္ထော...အနုသယတ္ထော” ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပရိညာဘိသမယဝသေန၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းတည်းဟူသော သိခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပရိညာတေ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည်ရှိသော်။ ကဒါစိ၊ တရံတခါမျှ။ တံ၊ ထိုဝိညာဉ်သည်။ နာမရူပကုၤရဿ၊ နာမ်ရုပ်တည်းဟူသော အညွန့်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ န ဟေဿတိ၊ မဖြစ်လတ်သေး။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ “အပရိညာ ... ဗီဇတ္ထော”တိ၊ “အပရိညာ ... ဗီဇတ္ထော” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ယတ္ထ အဝုပစ္ဆေဒေါ တတ္ထ သန္တတီတိ၊ “ယတ္ထ အဝုပစ္ဆေဒေါ တတ္ထ သန္တတိ” ဟူသည်ကား။ ယတ္ထ ရူပါရူပပ္ပဝတ္တိယံ၊ အကြင် ရုပ်နာမ်တို့၏ ဖြစ်ရာ၌။ ယထာ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ အဝုပစ္ဆေဒေါ၊ အကြောင်း၏ မပြတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုရုပ်နာမ်တို့၏ ဖြစ်ရာ၌။ သန္တတိဝေါဟာရော၊ သန္တတိ ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပစ္စယပရမ္ပရဒဿနံ၊ အကြောင်းအဆင့်ဆင့်ကို ပြတတ်သော။ ယတ္ထ ... နိဗ္ဗတ္တီတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားသည်။ ဟေတုဖလသမ္ဗန္ဓဝိဘာဝနမေဝ၊ အကြောင်းအကျိုးတို့၏ စပ်ခြင်းကို ထင်ရှားပြသော စကားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

’ယထာ ဝါ ပန စက္ခုဉ္စ ပဋိစ္စာ”တိ အာဒိနာ၊ “ယထာ ဝါ ပန စက္ခုဉ္စ ပဋိစ္စ” အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ “သဘာဝေါ ဟေတူ”တိ၊ “သဘာဝေါ ဟေတူ” ဟူ၍။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိဘာဂေန၊ အပြားအားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သန္နိဿယတာယာတိ၊ “သန္နိဿယတာယ” ဟူသည်ကား။ ဥပနိဿယပစ္စယတာယ၊ ဥပနိဿယပစ္စည်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။

မနသိကာရသည် မနသိကာရစေတသိက်တည်းဟူသော အာရမ္မဏပဋိပါဒက မနသိကာရ၊ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းတည်းဟူသော ဝိဓိပဋိပါဒကမနသိကာရ၊ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းတည်းဟူသော ဇဝနပဋိပါဒကမနသိကာရဟူ၍ သုံးပါးအပြားရှိ၏။ ထိုသုံးပါးတို့တွင် အဘယ်မနသိကာရနည်းဟု ယုံမှားဖွယ်ရှိ၍ ထိုယုံမှားကို နစ်စေခြင်းငှာ ‘မနသိကာရောတိ ကိရိယာမနောဓာတု’ဟု ဖွင့်သော်။

မနသိကာရောတိ၊ “မနသိကာရ” ဟူသည်ကား။ ကိရိယာမနောဓာတု၊ ကိရိယာမနောဓာတ်တည်း။ (ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်း ဟူလိုသော်)။

အဘယ်ကြောင့် ထိုမနသိကာရသည် သဘာဝဟေတု မည်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘သာ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

(ဟိကား ဝါကျာရမ္ဘဥပနျာသတည်း။ ပက္ခန္တရလည်းဟူ)။ သာ၊ ထို ကိရိယာမနောဓာတ်သည်။ စက္ခုဝိညာဏဿ၊ စက္ခုဝိညာဉ်၏။ ဝိညာဏဘာဝေန၊ ဝိညာဉ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမာနဇာတိတာယ၊ တူသော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဘာဝေါ ဟေတု၊ တူသော သဘောရှိသော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သင်္ခါရာ ... ဟေတူတိ၊ “သင်္ခါရာ ... ဟေတူ” ဟူသည်ကား။ ပုညာဒိအဘိသင်္ခါရာ၊ ပုညာဘိသင်္ခါရ အစရှိသော အဘိသင်္ခါရတို့သည်။ ပဋိသန္ဓိဝိညာဏဿ၊ ပဋိသန္ဓိဝိညာဉ်၏။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပုညာဘိသင်္ခါရ အစရှိသည်တို့၌။ ယော သဘာဝေါ၊ အကြင် ပြုပြင်ခြင်း သဘောသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သော သဘာဝေါ၊ ထိုပြုပြင်ခြင်းသဘောသည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အလုံးစုံသော သင်္ခါရကိုပင် လိုအပ်သလောဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ‘သင်္ခါရာတိ စေတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

သင်္ခါရာတိ စ ဧတ္ထ၊ “သင်္ခါရာ” ဟူသော ဤပါဌ်၌။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ လောကိယော၊ လောကီဖြစ်သော။ ကုသလာကုသလစိတ္တုပ္ပါဒေါ၊ ကုသိုလ်၊ အကုသိုလ် စိတ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ အဓိပ္ပေတော၊ ဆိုလို၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သေသပဒေသုပိ၊ ဝိညာဏ အစရှိသော ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ဝိညာဉ်သည် နာမ်ရုပ်၏ ပစ္စယအကြောင်း မည်၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမအဓိဋ္ဌာန ဖြစ်သော သဘောသည် ဟေတုအကြောင်း မည်၏ စသည်ဖြင့် သိအပ်၏ ဟူလိုသော်။

ဧဝံ ... ပရိက္ခာရောတိ၊ “ဧဝံ ... ပရိက္ခာရော” ဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယထာဝုတ္တပ္ပဘေဒေါ၊ အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိသော။ (အသာဓာရဏလက္ခဏော ဟေတု စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်သောအပြားကိုယူ)။ ယော ကောစိ၊ အကြင် တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သဗ္ဗော၊ ထိုအလုံးစုံသော။ သော ပစ္စယော၊ ထိုအကြောင်းသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဖလဿ၊ အကျိုးကို။ ပရိက္ခရဏတော အဘိသင်္ခရဏတော၊ ပြုပြင်တတ်သောကြောင့်။ ပရိက္ခာရော၊ ပရိက္ခာရမည်၏။ တဿ၊ ထိုအကြောင်းကို။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ကထနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ ပရိက္ခာရော ဟာရော၊ ပရိက္ခာရဟာရ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်း အဖွင့်

ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ ပရိက္ခာရဟာရဝိဘင်း အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၆ သမာရောပနဟာရဝိဘင်း အဖွင့်

စာပိုဒ် ၅၀။ တတ္ထ ... ဟာရောတိ၊ ထို၌ ... ဟာရဟူသည်ကား။ သမာရောပနဟာရဝိဘင်္ဂေါ၊ သမာရောပနဟာရဝိဘင်းတည်း။ တတ္ထ၊ ထို၌။ ဧကသ္မိံ ပဒဋ္ဌာနေတိ၊ “ဧကသ္မိံ ပဒဋ္ဌာနေ” ဟူသည်ကား။ ယသ္မိံ ကိသ္မိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော။ ကာရဏဘူတေ၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားကို။ သုတ္တေန၊ သုတ်ဖြင့်။ ဂဟိတေ၊ ယူအပ်သော်။ ယတ္တကာနိ ပဒဋ္ဌာနာနိ ဩတရန္တီတိ၊ “ယတ္တကာနိ ပဒဋ္ဌာနာနိ ဩတရန္တိ” ဟူသည်ကား။ ယတ္တကာနိ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ အညေသံ၊ တစ်ပါးသော တရားတို့၏။ ကာရဏဘူတာနိ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော တရားတို့သည်။ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတစ်ခုသော ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သော တရား၌။ သမောသရန္တိ၊ စုဝေးကုန်၏။ သဗ္ဗာနိ တာနိ သမရောပယိတဗ္ဗာနီတိ၊ “သဗ္ဗာနိ တာနိ သမာရောပယိတဗ္ဗာနိ” ဟူသည်ကား။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တာနိ ပဒဋ္ဌာနာနိ၊ ထိုပဒဋ္ဌာန်တို့ကို။ ပဒဋ္ဌာနဘူတာ၊ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။ (ဤနှစ်ပုဒ်ကား ပဒဋ္ဌာနာနိ၏ အဖွင့်)။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာနေတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။ ဒေသနာယ၊ ဒေသနာသို့။ အာရောပေတဗ္ဗာ၊ တင်အပ်ကုန်၏။ ဒေသနာရုဠှေ ဝိယ၊ ဒေသနာသို့ တင်သော ပဒဋ္ဌာန်တို့ကိုကဲ့သို့။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ကထေတဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အာဝဋ္ဋေ ဟာရေ၊ အာဝဋ္ဋဟာရ၌။ (ဝုတ္တာသို့ ဆိုက်)။ “ဧကမှိ...ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ဧကမှိ...ပဒဋ္ဌာန” ဟူ၍။ ဝစနတော၊ စကားကြောင့်။ အနေကေသံ၊ များစွာကုန်သော။ ပဒဋ္ဌာနာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်တို့ကို။ ပရိယေသနာ၊ ရှာမှီးခြင်းကို။ ဝုတ္တာ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤနည်းတူ။ ဣဓာပိ၊ ဤသမာရောပနဟာရ၌လည်း။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။ ပဒဋ္ဌာနာနံ၊ ပဒဋ္ဌာန်တို့ကို။ သမာရောပနာ၊ ကောင်းစွာ တင်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ပြတတ်သောကြောင့်။ “ယထာ အာဝဋ္ဋေ ဟာရေ”တိ၊ “ယထာ အာဝဋ္ဋေ ဟာရေ” ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်၏။ ကေဝလံ၊ တစ်ခုတည်းသော။ ပဒဋ္ဌာနဝသေနေဝ၊ ပဒဋ္ဌာန်၏ အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ သမာရောပနာ၊ ကောင်းစွာ တင်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ အထ ခေါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝေဝစနဘာဝနာပဟာနဝသေနပိ၊ ဝေဝုစ်၊ ဘာဝနာ၊ ပဟာန်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ သမာရောပနာ၊ ကောင်းစွာ တင်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေန္တော၊ ပြတတ်၍။ “တတ္ထ ... စတုဗ္ဗိဓာ”တိ အာဒိံ၊ “တတ္ထ ... စတုဗ္ဗိဓာ” အစရှိသော စကားကို။ အာဟ၊ မိန့်၏။

ပဒဋ္ဌာန်၊ ဝေဝုစ် တို့ကို ယူသဖြင့် ပုနရုတ္တိသာ ဖြစ်အံ့သည် တကားဟု နှလုံးပိုက်၍ ကသ္မာ ပနေတ္ထ စသည်ဖြင့် စောဒနာသတည်း။

ကသ္မာ ပန၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤသမာရောပနဟာရ၌။ ပဒဋ္ဌာနဝေဝစနာနိ၊ ပဒဋ္ဌာန်၊ ဝေဝုစ် တို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ယူကုန်သနည်း။ ပဒဋ္ဌာနဝေဝစနဟာရေ ဧဝ၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရ၊ ဝေဝစနဟာရ၌သာလျှင်။ အယံ ပန အတ္ထော၊ ဤအနက်ကိုကား။ ဝိဘာဝိတော နနု၊ ထင်ရှားပြအပ်ပြီ မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစောဒကဆိုသော စကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။

မှန်ပါသော် မယူ။ နေကောင်း၏ တကားဟု တုံ့ပြန်ရာသောကြောင့် ‘ဣဓ ပန’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ဣဓ၊ ဤသမာရောပနဟာရ၌။ ပဒဋ္ဌာနဝေဝစနဂ္ဂဟဏံ၊ ပဒဋ္ဌာန်၊ ဝေဝုစ် တို့ကို ယူခြင်းသည်။ ဘာဝနာပဟာနာနံ၊ ဘာဝနာ၊ ပဟာန်တို့၏။ အဓိဋ္ဌာနဝိသယဒဿနတ္ထဉ္စေဝ၊ တည်ခြင်း၏ အရာကို ပြခြင်းအကျိုးငှာလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကျိုးရှိသည်လည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထိုဘာဝနာ၊ ပဟာန်တို့၏။ အဓိဝစနဝိဘာဂဒဿနတ္ထဉ္စ၊ အမည်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို ပြခြင်း အကျိုးငှာလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကျိုးရှိသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ ပဒဋ္ဌာန်ကို ယူခြင်းသည် တည်ခြင်း၏ အရာကို ပြခြင်း အကျိုးရှိ၏။ ဝေဝုစ်ကို ယူခြင်းသည် အဓိဝစနဝိဘာဂကို ပြခြင်း အကျိုးရှိ၏။ ဤသို့ ယှဉ်၍ယူ။

ပဒဋ္ဌာန်ဝေဝုစ်ကို မယူသော်လည်း ဘာဝနာပဟာန်တို့၏ အဓိဋ္ဌာနဝိသယ အဓိဝစနဝိဘာဂကို ပြခြင်းကိစ္စ မပြီးကောင်းပါသလော စောဒနာရှိရကား ‘ဧဝံ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ယူသည်ရှိသော်။ ဘာဝနာပဟာနာနိ၊ တို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ သုဝိညေယျာနိ စ၊ သိလွယ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ပညာပေတုံ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းငှာ။ သုကရာနိ စ၊ ပြုလွယ်ကုန်သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣဒံ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ကား။ တိဝိဓံ၊ သော။ ဣဒံ သုစရိတံ၊ သည်။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ တို့၏။ သာသနဿ ဩဝါဒဿ၊ အဆုံးအမ၏။ ဝိသယာဓိဋ္ဌာနဘာဝတော၊ ဝိသယဟုဆိုအပ်သော ဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတ္ထ “ကာယိက”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ သုစရိတေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သီလာဒယော၊ ကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ ခန္ဓေ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သမထဝိပဿနာ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ တတိယစတုတ္ထဖလာနိ စ၊ တတိယဖိုလ် စတုတ္ထဖိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ၍။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ယံ ပဉ္စကာမဂုဏာဒိကံ၊ အကြင်ငါးပါးသော ကာမဂုဏ် အစရှိသည်ကို။ တဏှာဒိနာ၊ တဏှာ အစရှိသည်သည်။ ဝနီယတိ၊ မှီဝဲဆည်းကပ်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ ပဉ္စကာမဂုဏာဒိကံ၊ သည်။ ဝနံ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။ တဏှာသည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ဆည်းကပ်အပ်သော ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်။ သံယောဇဉ်သည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ဆည်းကပ်အပ်သော ခြောက်ပါးသော အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရာယတန။ ပရိယုဋ္ဌာန်သည် အကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆည်းကပ်အပ်သော အနုသယ ရစေ။

ဝါ၊ ကား။ (ဝါကို ဤ၌လည်း ယှဉ်ပါသည်)။ ယံ နိမိတ္တဂ္ဂါဟံ၊ အကြင် မိန်းမယောကျ်ားဟူ၍ နိမိတ်ကို ယူခြင်းသည်။ ဝနတိ၊ မှီဝဲဆည်းကပ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ နိမိတ္တဂ္ဂါဟံ၊ သည်။ ဝနံ၊ မည်၏။ (နိမိတ္တဂ္ဂါဟ ရစေ)။ ဝါ၊ ကား။ ယံ နိမိတ္တဂ္ဂါဟံ၊ သည်။ ဝနုတေ၊ တောင့်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ နိမိတ္တဂ္ဂါဟံ၊ သည်။ ဝနံ၊ မည်၏။ (၎င်း ရစေ)။ တတ္ထ၊ ထိုဝနတရား ဝနထတရားတို့တွင်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဉ္စ ကာမဂုဏာ စ၊ တို့သည်လည်း။ ကာမတဏှာယ၊ ၏။ ကာရဏာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ နိမိတ္တဂ္ဂါဟော စ၊ နိမိတ်ကို ယူခြင်းသည်လည်း။ အနုဗျဉ္ဇနဂ္ဂါဟဿ၊ ကိလေသာကို ပြတတ်သော အခြင်းအရာကို ယူခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရာနိ၊ အဇ္ဈတ္တိက ဗာဟိရ ဖြစ်ကုန်သော။ အာယတနာနိ စ၊ တို့သည်လည်း။ တပ္ပဋိဗန္ဓဆန္ဒရာဂါဒီနံ၊ ထိုအာယတနနှင့် စပ်သော ဆန္ဒရာဂ အစရှိသည်တို့၏။ ဝါ၊ ထိုအာယတနတို့၌ တပ်သော ဆန္ဒရာဂ အစရှိသည်တို့၏။ ကာရဏာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ အနုသယာ စ၊ တို့သည်လည်း။ ပရိယုဋ္ဌာနာနံ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်တို့၏။ ကာရဏာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တမတ္ထံ၊ ထိုအနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ပဉ္စ ကာမဂုဏာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၅၁။ အယံ ဝေဝစနေန သမာရောပနာတိ၊ ကား။ “ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တိ၊ ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တိသဒ္ဒါလည်းကောင်း။ သေက္ခဖလံ၊ လည်းကောင်း။ အနာဂါမိဖလံ၊ လည်းကောင်း။ ကာမဓာတုသမတိက္ကမနံ၊ လည်းကောင်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတေဟိ ပရိယာယဝစနေဟိ၊ ဤပရိယာယ်သဒ္ဒါတို့ဖြင့်။ တတိယဖလဿ၊ တတိယဖိုလ်ကို။ ယော နိဒ္ဒေသော စ၊ အကြင်ပြခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထိုမှတူစွာ။ “အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တိ၊ သဒ္ဒါလည်းကောင်း။ အသေက္ခဖလံ၊ လည်းကောင်း။ အဂ္ဂဖလံ၊ လည်းကောင်း။ အရဟတ္တံ၊ လည်းကောင်း။ တေဓာတုသမတိက္ကမနံ၊ လည်းကောင်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတေဟိ ပရိယာယဝစနေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ စတုတ္ထဖလဿ၊ ကို။ ယော နိဒ္ဒေသော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ “ပညိန္ဒြိယန္တိ”အာဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ပရိယာယဝစနေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပညာယ၊ ကို။ ယော စ နိဒ္ဒေသော၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ နိဒ္ဒေသော၊ ဤသို့ ပြခြင်းသည်။ ဝေဝစနေဟိ စ၊ တို့ဖြင့်လည်း။ သမာရောပနာ၊ ကောင်းစွာတင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တသ္မာ ... ဝိဟရာဟီတိ အာဒိ၊ ကို။ လက္ခဏဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

တစ်စုံတစ်ခု ဝိသေသမရှိပြီလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘ကေဝလံ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ကေဝလံ၊ အထူးကား။ တတ္ထ၊ ထိုလက္ခဏဟာရဝိဘင်း၌။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝုတ္တာနမ္ပိ၊ သုတ်၌ မဟောအပ်သော တရားတို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တဘာဝဒဿနဝသေန၊ ဟောအပ်သည်၏အဖြစ်ကို ပြခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ ၏။ ဣဓ၊ ဤသမာရောပနဟာရဝိဘင်း၌။ ဘာဝနာသမာရောပနဝသေန၊ ဘာဝနာအားဖြင့် ကောင်းစွာတင်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အယမေဝ၊ ဤမျှသည်သာလျှင်။ ဝိသေသော၊ တည်း။

‘ကာယေ ကာယာနုပဿီ ဝိဟရန္တော’ စသော ပါဌ်ဖြင့် အဘယ်ကို ပြသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ‘ဣမမတ္ထံ ဒဿေတိ ... အာဒိနာ’ ပါဌ်ကို၊

ဤအနက်ဟူသည် အဘယ်နည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘ဧတေသံ ... သံဝတ္တတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ထိုပါပဓမ္မဟူသည် အဘယ်နည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘သုဘသညာ ... ဆန္ဒာဂတိဂမနန္တိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ကာယာနုပဿနာသည် အဘယ့်ကြောင့် သုဘသညာ စသည်ကို ပယ်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘ကာယ ... ပဋိပက္ခာတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကာယာနုပဿနာ၊ သည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ကာမရာဂတဒေကဋ္ဌကိလေသာနံ၊ ကာမရာဂ ထိုကာမရာဂနှင့်တူသော တည်ရာရှိသော ကိလေသာတို့၏။ ဧကန္တပဋိပက္ခာ၊ စင်စစ်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ အသုဘာနုပဿနာ ဧဝ၊ အသုဘအားဖြင့် ရှုတတ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ကာမရာဂ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သောကြောင့် သုဘသညာကို။ တဒေကဋ္ဌကိလေသာတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သောကြောင့် ကဗဠီကာရာဟာရကို။ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏ ဘေးရန်စသော ကိလေသာ စသည်ကို ပယ်သည် ဟူလိုသော်။

သာ၊ ထိုကာယာနုပဿနာသည်။ (သံဝတ္တတိသို့ ဆိုက်)။ သုဘသညာ၊ လည်းကောင်း။ (ဤ၌ အသုဘသညာဟူ၍လည်းကောင်း ပါဌ်ရှိ၏။ ပါဌ်ပျက် ပမာဒလေခသာ။ သုဘသညာသာ လိုသည်)။ ကဗဠီကာရာဟာရပရိညာယ၊ ကဗဠီကာရာဟာရကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပရိဗန္ဓကိလေသာ၊ ဘေးရန်ဖြစ်သော ကိလေသာတို့လည်းကောင်း။ ကာမုပါဒါနံ၊ လည်းကောင်း။ ကာမယောဂေါ၊ လည်းကောင်း။ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထော၊ လည်းကောင်း။ ကာမာသဝေါ၊ လည်းကောင်း။ ကာမောဃော၊ လည်းကောင်း။ ရာဂသလ္လံ၊ ရာဂတည်းဟူသော မြားလည်းကောင်း။ ရူပဓမ္မပရိညာယ၊ ကိလေသာသညာ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော ရုပ်တရားဟုဆိုအပ်သော အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏ တည်ရာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ဝါ၊ ရုပ်တရားကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပဋိပက္ခကိလေသာ၊ တို့လည်းကောင်း။ ရူပဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ရာဂေါ၊ တပ်သော ရာဂလည်းကောင်း။ ဆန္ဒာဂတိဂမနံ၊ ချစ်သဖြင့် မလားအပ်သောအရာသို့ လားခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတေသံ ပါပဓမ္မာနံ၊ ဤယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့ကို။ ပဟာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ “ကာယေ ... ဝိဟရန္တော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။

‘ဝေဒနာသု ဝေဒနာနုပဿီ’ စသော ပါဌ်ဖြင့် အဘယ်ကို ပြသနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘တထာ ဧတမတ္ထံ ... အာဒိနာ’ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ဤအနက်ဟူသည် အဘယ်နည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘သာ သုခသညာယ ... သံဝတ္တတီတိ’ဟူသော ပါဌ်ကို၊

သုခသညာကို အဘယ့်ကြောင့် ပယ်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ “ဒုက္ခ”န္တိ ပဿန္တိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ဒုက္ခဝေဒနာကိုသာ ဒုက္ခဟုရှုသလောဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘သဗ္ဗံ ဝေဒနံ’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ဒုက္ခဝေဒနာကိုသာ ဒုက္ခဟု ရှုကောင်းသည်။ တစ်နည်းကား အဘယ့်ကြောင့် အလုံးစုံသော ဝေဒနာကို ဒုက္ခဟု ရှုလော့ဟူ၍ ဆိုသနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘အာဒိဝစနတော’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

အဘယ်သို့ ဟောသနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ‘ယော...အနိစ္စတောတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို၊

ဝေဒနာနုပဿနာ ဖြေလို၍ ‘ဝေဒနာနုပဿနာ ဝိသေသတော ဒုက္ခာနုပဿနာ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တထာ၊ ပါး။ ဝေဒနာနုပဿနာ၊ သည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဒုက္ခာနုပဿနာ၊ ဒုက္ခအားဖြင့်ရှုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ သာ၊ ထိုဝေဒနာနုပဿနာသည်။ (ဒုက္ခန္တိ ပဿန္တီ သံဝတ္တတိ သို့ သွား)။ “ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သုခံ၊ သုခဝေဒနာကို။ ဒုက္ခတော၊ အားဖြင့်။ အဒ္ဒက္ခိ၊ ရှု၏။ ဝါ၊ မြင်၏။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ သလ္လတော၊ ငြောင့်အားဖြင့်။ အဒ္ဒက္ခိ၊ ၏။ သန္တံ၊ ငြိမ်သက်သော။ အဒုက္ခမသုခံ၊ ကို။ အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ အဒ္ဒက္ခိ၊ ၏”။ (နံကား အနက်မရှိ။ နိပါတ်မျှသာ)။ ဣတိ အာဒိဝစနတော၊ ဤသို့ အစရှိသောအားဖြင့် ဟောတော်မူသောကြောင့်။ သဗ္ဗံ၊ သော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ “ဒုက္ခ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ပဿန္တီ၊ ရှုသည်ဖြစ်၍။ (ပဟာနာယ သံဝတ္တတိမှာ ဆိုက်)။ သုခသညာယ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒနာဟေတုပရိညာယ၊ ဝေဒနာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဖဿကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပရိဗန္ဓကိလေသာနဉ္စ၊ ဘေးရန်ဖြစ်သော ကိလေသာတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဂေါသီလာဒီဟိ၊ နွားတို့၏အလေ့ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဘဝသုဒ္ဓိ၊ ဘဝ၏ စင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒနာဿာဒေန၊ ဝေဒနာ၌ သာယာသဖြင့်။ ပဝတ္တဿ၊ သော။ ဘဝုပါဒါနသင်္ခါတဿ၊ သော။ သီလဗ္ဗတုပါဒါနဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒနာဝသေန၊ ဖြင့်။ “မေ၊ ၏။ အနတ္ထံ၊ အကျိုးမဲ့ကို။ အစရိ၊ ကျင့်ပြီ”။ ဣတိ အာဒိနယပ္ပဝတ္တဿ၊ ဤသို့ အစရှိသော နည်းအားဖြင့် ဖြစ်သော။ ဗျာပါဒကာယဂန္ထဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသသလ္လဿ စ၊ ဒေါသတည်းဟူသော မြားကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒနာဿာဒဝသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ပဝတ္တဿ၊ သော။ ဘဝယောဂဘဝါသဝဘဝေါဃသင်္ခါတဿ၊ သော။ ဘဝရာဂဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဘဝပရိညာယ၊ ဘဝကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ (ပေမူ၌ ‘ဝေဒနာပရိညာယ’၊ ကိလေသာသည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော ဝေဒနာဟုဆိုအပ်သော အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏ တည်ရာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ဝါ၊ ဝေဒနာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏ ဟုရှိသည်)။ ပရိဗန္ဓကိလေသာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝေဒနာဝိသယဿ၊ ဝေဒနာလျှင် အာရုံရှိသော။ ရာဂဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသာဂတိဂမနဿ စ၊ ဒေါသအားဖြင့် မလားအပ်သော အရာသို့လားခြင်းကို လည်းကောင်း။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ကို။ “ဝေဒနာသု ဝေဒနာနုပဿီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။

တထာ၊ ပါး။ စိတ္တာနုပဿနာ၊ သည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ အနိစ္စာနုပဿနာ၊ အနိစ္စဟူ၍ ရှုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ၊ ထိုစိတ္တာနုပဿနာသည်။ စိတ္တံ၊ ကို။ “အနိစ္စ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ပဿန္တီ၊ ၍။ တတ္ထ စိတ္တေ၊ ၌။ ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ နိစ္စသညိနော၊ နိစ္စဟူ၍ အမှတ်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နိစ္စသညာယ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝိညာဏာဟာရပရိညာယ၊ ဝိညာဉ်ဟုဆိုအပ်သော အာဟာရကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပရိဗန္ဓကိလေသာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ အနိစ္စာဘိနိဝေသပဋိပက္ခတော ဧဝ၊ အနိစ္စဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဒိဋ္ဌုပါဒါန...သင်္ခါတာယ၊ သော။ ဒိဋ္ဌိယာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ နိစ္စသညာနိမိတ္တဿ၊ နိစ္စဟုမှတ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ “အဟံ၊ သည်။ သေယျော၊ မြတ်သည်။ အသ္မိ၊ ၏”။ ဣတိ အာဒိ နယပ္ပဝတ္တဿ၊ သော။ မာနသလ္လဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သညာပရိညာယ၊ ကိလေသာသည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော သညာဟုဆိုအပ်သော အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏ တည်ရာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ဝါ၊ သညာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပဋိပက္ခကိလေသာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သညာယံ၊ ၌။ ရာဂဿ စ၊ တပ်သော ရာဂကိုလည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌာဘိနိဝေသဿ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၏။ အပ္ပဟီနတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇနကဿ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သော။ ဘယာဂတိဂမနဿ စ၊ ကြောက်သောအားဖြင့် မလားအပ်သော အရာသို့ လားခြင်းကိုလည်း။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမမတ္ထံ၊ ကို။ “စိတ္တေ စိတ္တာနုပဿီ”တိအာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ “စိတ္တေ စိတ္တာနုပဿီ”၊ စသော ပါဌ်ဖြင့် အဘယ်အနက်ကို ပြသနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ‘တထာ ဣမမတ္ထံ ... အာဒိနာ’ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်၊

ဤအနက်ဟူသည် အဘယ်နည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ‘နိစ္စသညာယ ... သံဝတ္တတီတိ’ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်၊

အဘယ့်ကြောင့် နိစ္စသညာကို ပယ်သနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ‘သာ စိတ္တံ “အနိစ္စ”န္တိ ပဿန္တီ’ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်၊

စိတ္တာနုပဿနာသည် စိတ်ကို အနိစ္စဟူ၍ ရှုစေကာမူ သတ္တဝါတို့သည် နိစ္စဟူ၍ သညာမရှိခဲ့သော် နိစ္စသညာကို မပယ်ရာတကားဟူသော ပုစ္ဆာကို ‘တတ္ထ ... သညိနောတိ’ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်၊

စိတ္တာနုပဿနာသည် စိတ်ဟူ၍သာ ရှုကောင်းသည် မဟုတ်လော။ အသို့မူ၍ နိစ္စဟူ၍ ရှုကောင်းအံ့နည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ‘စိတ္တာ ... နုပဿနာတိ’ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေတော်မူသတည်း။

တထာ၊ ပါး။ ဓမ္မာနုပဿနာ၊ သည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ အနတ္တသညာ၊ အနတ္တဟူ၍ မှတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သာ၊ ထိုဓမ္မာနုပဿနာသည်။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ အတ္တသညာယ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မနောသဉ္စေတနာဟာရပရိညာယ၊ ၏။ ပဋိပက္ခကိလေသာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိယာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။” ဣဒမေဝ၊ ဤအယူသည်သာလျှင်။ သစ္စံ၊ မှန်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ပဝတ္တဿ၊ သော။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသဿ စ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသဟေတုကာယ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိသော။ အဝိဇ္ဇာယောဂ ... သင်္ခါတာယ၊ သော။ အဝိဇ္ဇာယ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သင်္ခါရပရိညာယ၊ ကိလေသာသည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော သင်္ခါရဟု ဆိုအပ်သော အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏ တည်ရာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ဝါ၊ သင်္ခါရတို့ကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း၏။ ပရိဗန္ဓကိလေသာနဉ္စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ ရာဂဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မောဟာဂတိဂမနဿ စ၊ မိုက်သောအားဖြင့် မလားအပ်သော အရာသို့ လားခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ “ဓမ္မေသု ဓမ္မာနုပဿီ ဝိဟရန္တော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။ သေသံ၊ သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

သမာရောပနဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သမာရောပနဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

ဟာရဝိဘင်း အဖွင့်ကား ကြွင်းလေသလော စုဒ်ရှိရကား ‘နိဋ္ဌိတာ စ ဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟာရဝိဘင်္ဂဝဏ္ဏနာ စ၊ ဟာရဝိဘင်းအဖွင့်သည်လည်း။

နေတ္တိအဋ္ဌကထာနိဿယ

၁ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတအဖွင့်

(ပေ ၁) နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ

အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည် အထူးထူးသော သုတ်အရပ်တို့ကို ထုတ်၍ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့ကို ဝေဖန်ပြီး မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ်အကျိုးငှာ ဟာရသမ္ပာတဝါရကို အားထုတ်ပြန်သနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ဟာရသမ္ပာတဒေသနာ၏ အနုသန္ဓေသမ္ဗန္ဓကို ပြအံ့သောငှာ ဧဝံ...အာရဘိဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ ဟာရသမ္ပာတကို အားထုတ်ပါသော် တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရသံပါတော စသည်ကိုသာ ဆိုပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် သောဠသ ဟာရာ ပထမံ စသည်ကို ဆိုသနည်း။ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရ၌ကဲ့သို့ ထို သောဠသ ဟာရာ ပဌမံ ဟူသော ဂါထာကို မဆိုသော်လည်း ဟာရသမ္ပာတဝါရကို အားထုတ်ခြင်းကိစ္စသည် ပြီးကောင်းပါ၏ မဟုတ်တုံလော စောဒနာရှိရကား။ “အာရဘန္တော စ ယာယံ ဂါထာ ဝုတ္တာ၊ ယသ္မာ တံ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော နပ္ပယောဇေတိ၊ ဟာရသမ္ပာတဝါရော ပန တံ ပယောဇေတိ”၊ တ (ပေ ၂) သ္မာ... အာဟဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ထိုဂါထာကား အဘယ်နည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ သောဠသ...သုတ္တန္တိ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အဘယ်၌ ဆိုအပ်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ နိဒ္ဒေသပါရေ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ပိဋကတ်သုံးပုံ၏ သံဝဏ္ဏနာချည်း ဖြစ်ကြလျက် ထိုဂါထာကို “ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရကား အဘယ့်ကြောင့် မယှဉ်စေအပ်သနည်း။ ဟာရသမ္ပာတဝါရကား အဘယ့်ကြောင့် ယှဉ်စေသနည်း” ဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ဝိပ္ပကိဏ္ဏ...အန္တရိတတ္တာ စ၊ ဧကသ္မိံ ယေဝ... ကထိတတ္ထာ ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရသည် ဟာရသမ္ပာတဝါရနှင့် သံဝဏ္ဏနာ၏ အဖြစ်ဖြင့် တူသည် မဟုတ်ပါလောဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ အနေကေဟိ...ဝိဘင်္ဂဝါရော ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သုပရိကမ္မကတာယ၊ ကောင်းစွာ အပြေအပြစ် ပြုအပ်ပြီးသော။ ဘူမိယာ၊ ၌။ နာနာဝဏ္ဏာနိ၊ အထူးထူးသော အဆင်းရှိကုန်သော။ မုတ္တပုပ္ဖာနိ၊ ပုလဲပန်းတို့ကို။ ပကိ (ပေ ၃) ရန္တော ဝိယ စ၊ ကြဲသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ သုသိက္ခိတသိပ္ပာစရိယဝိစာရိတေသု၊ ကောင်းစွာ သင်အပ်သော အတတ်ရှိသော ဆရာသည် စီရင်အပ်ကုန်သော။ သုရတ္တသုဝဏ္ဏာလင်္ကာရေသု၊ အလွန်ကောင်းစွာ နီသော ရွှေဖြင့်ပြီးသော တန်ဆာတို့၌။ နာနာဝိဓရံသိဇာလသမုဇ္ဇလာနိ၊ အထူးထူးအပြားပြားရှိသော ရောင်ခြည်ကွန်ရက်တို့ဖြင့် တောက်ပကုန်သော။ ဝိဝိဓာနိ၊ ကုန်သော။ မဏိရတနာနိ၊ ပတ္တမြားရတနာတို့ကို။ ဗန္ဓန္တော ဝိယ စ၊ ဖွဲ့ယှက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ မဟာပထဝိံ၊ ကို။ ပရိဝတ္တေတွာ၊ လှန်၍။ ပပ္ပဋကောဇံ၊ မြေဆီဩဇာကို။ ခါဒါပေန္တော ဝိယ စ၊ ခဲစေဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ယောဇနိကမဓုဂဏ္ဍံ၊ တစ်ယူဇနာရှိသော ပျားလဘို့ကို။ ပီဠေတွာ၊ ညှစ်၍။ သုမဓုရသံ၊ ကောင်းသော ပျားရည်အရသာကို။ ပါယေန္တော ဝိယ စ၊ သောက်စေဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ အာယသ္မာ၊ ရှည်သော အသက်ရှိသော။ မဟာကစ္စာ ယနော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ နာနာသုတ္တပဒေသေ၊ အထူးထူးသော သုတ်အရပ် တို့ကို။ ဥဒါဟရန္တော၊ ထုတ်ဆောင်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ သောဠသ၊ ကုန်သော။ ဟာရေ၊ တို့ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တေ သောဠသဟာရေ၊ တို့ကို။ ဧကသ္မိံယေဝ သုတ္တေ၊ ၌သာလျှင်။ ယောဇေတွာ၊ ၍။ ဒဿေန္တော၊ ရကား။ ဟာရသမ္ပာတဝါရံ၊ ကို။ အာရဘိ၊ ၏။

အာရဘန္တော စ၊ သော်လည်း။ နိဒ္ဒေသဝါရေ၊ ၌။

(စာပိုဒ် ၅၂။) သောဠသ ဟာရာ ပဌမံ... နယေဟိ တီဟိ နိဒ္ဒိသေ သုတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။

ယာ အယံ ဂါထာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ ဂါထံ၊ ကို။ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော၊ သည်။ နပ္ပယောဇေတိ၊ မယှဉ်စေ။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဝိပ္ပကိဏ္ဏဝိသယတ္တာ စ၊ ဖရိုဖရဲသော သုတ်အရာ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နယဝိစာရဿ၊ နည်းအစီရင်ဖြင့် (၏ လည်းဟူ)။ အန္တရိတတ္တာ စ၊ ခြားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နပ္ပယောဇေတိ၊ မယှဉ်စေ။ ဟိ၊ ဆိုသင့်စွ။ အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ သုတ္တပဒေသေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဟာရာနံ၊ တို့ကို (တို့၏)။ ဝိဘာဂဒဿနမေဝ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို ပြခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟာရဝိဘင်္ဂဝါရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟာရသမ္ပာတဝါရော ပန၊ သည်ကား။ တံ ဂါထံ၊ ကို။ ပယောဇေတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဧကသ္မိံယေဝ သုတ္တပဒေသေ၊ တစ်ခုသော သုတ်အရပ်၌သာလျှင်။ သောဠသ၊ ကုန်သော။ ဟာရေ၊ တို့ကို။ ယောဇေတွာဝ၊ ၍သာ။ တဒနန္တရံ၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ဟာရတို့ကို ယှဉ်စေသည်၏ အခြားမဲ့၌။ နယသမုဋ္ဌာနဿ၊ နယသမုဋ္ဌာန်၏။ ဝါ၊ ကို။ ကထိတတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သောဠသ ဟာရာ ပဌမန္တိ ဂါထံ၊ ကို။ ပစ္စာမသိတွာ၊ တစ်ဖန်သုံးသပ်၍။ တ (ပေ ၄) ဿာ...သံပါတေတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ “တဿာ ဂါထာယ၊ ထို သောဠသ ဟာရာ ပဌမံ ဟူသော ဂါထာ၏။ နိဒ္ဒေသော၊ သည်။ ကတ္ထ၊ အဘယ်၌။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ သနည်း”။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧတေန၊ ဤပါဠိဖြင့်။ သုတ္တေသု၊ တို့၌။ ဟာရာနံ၊ တို့ကို။ ယောဇနာနယဒဿနံ၊ ယှဉ်ခြင်းနည်းကို ပြခြင်းသည်။ ဟာရသမ္ပာတဝါရော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဟာရသမ္ပာတပဒဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။

အရက္ခိတေန စိတ္တေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ စက္ခုဒွါရာဒီသု၊ တို့၌။ သတိအာရက္ခာ ဘာဝေန၊ သတိတည်းဟူသော အစောင့်အရှောက် မရှိသဖြင့်။ အဂုတ္တေန၊ မစောင့်ရှောက် အပ်သော။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ သဿတာဒိမိစ္ဆာဘိနိဝေသ ဒူသိတေန၊ သဿတအစရှိသောအားဖြင့် မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်းသည် ဖျက်ဆီးအပ်သော။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတေနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ စိတ္တဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ကာယဿ စ၊ ဝေဒနာအစရှိသော ခန္ဓာသုံးပါးအပေါင်း၏လည်းကောင်း။ အကလျတာ လက္ခဏေဟိ၊ မခံ့သည်၏ အဖြစ်လျှင် လက္ခဏာ ရှိကုန်သော။ ထိနမိဒ္ဓေဟိ၊ တို့သည်။ အဇ္ဈောတ္ထဋေန၊ နှိပ်စက် လွှမ်းမိုးအပ်သော (ထိနနှင့် စိတ္တအကလျတာလက္ခဏာ၊ မိဒ္ဓနှင့် ကာယအကလျတာ လက္ခဏာကို ယှဉ်)။ ဝသံ မာရဿ ဂစ္ဆတီ’တိ၊ ဟူသည်ကား။ ကိလေသမာရာဒီနံ၊ ကိလေသမာရ် အစရှိသည်တို့သည်။ ယထာ ကာမံ ကရဏီယော၊ အလိုအတိုင်း ပြုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ တာဝ၊ စွာ။ ဂါထာယ၊ ၏ (၌ လည်းဟူ)။ ပဒတ္ထော၊ တည်း။

ပမာဒန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ “အရက္ခိတေန စိတ္တေနာ”တိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဒွါရေသု၊ တို့၌။ သတိဝေါသဂ္ဂလက္ခဏံ၊ သတိ၏လွတ်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ပမာဒံ၊ ကို။ ကထေတိ၊ ဟော၏။ တံ မစ္စုနောပဒန္တိ၊ ကား။ တံ ပမဇ္ဇနံ၊ ထိုမေ့လျော့ခြင်းသည်။ ဂုဏမာရဏတော၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို သတ်တတ်ဖျက်ဆီးတတ်သောကြောင့်။ မစ္စုသင်္ခါတဿ၊ သော။ မာရဿ၊ ၏။ ဝသဝတ္တနဋ္ဌာနံ၊ အလိုသို့ လိုက်ရခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထို မစ္စုနော ပဒံ ဟူသော စကားဖြင့်။ “အရက္ခိတေန စိတ္တေန၊ ဝသံ မာရဿ ဂစ္ဆတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ပဌမပါဒံ၊ ကို။ စတုတ္ထပါဒေန၊ နှင့်။ သမ္ဗန္ဓိတွာ၊ စပ်၍။ ဒဿေတိ၊ ၏။ သော ဝိပလ္လာသောတိ၊ ကား။ အနိစ္စဿ၊ သော။ ခန္ဓပဉ္စကဿ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းကို။ “နိစ္စ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ယံ ဒဿနံ၊ အ (ပေ ၅) ကြင် မြင်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သော၊ ထိုအမြင်သည်။ ဝိပလ္လာသော ဝိပရိယေသဂ္ဂါဟော၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူခြင်းတည်း။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဝိပရိတဂ္ဂါဟလက္ခဏော ဝိပလ္လာသော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ယဒါ အနိစ္စေ နိစ္စန္တိ ပဿတိ၊ သော ဝိပလ္လာသောဟု ဆိုသောကြောင့် ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသတည်းဟု သရုပ်အားဖြင့် ထင်ရှားရှိပြီးလျက် သော ကိံ ဝိပလ္လာသယတိဟု မေးဖွယ်မရှိပြီတကားဟု စောဒနာရာသောကြောင့် သဗ္ဗံ ဝိပလ္လာသံ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

သဗ္ဗံ၊ သော ဝိပလ္လာသကို။ ဝိပလ္လာသသာမညေန၊ ဝိပလ္လာသသာမညအားဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ တဿ၊ ထိုဝိပလ္လာသ၏။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ တည်ရာကို။ “ကိံ ဝိပလ္လာသယတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။

သညာ စိတ် ဒိဋ္ဌိတို့သည်ပင် ဝိပလ္လာသဖြစ်ရကား ထိုသညာ စသည်တို့သည် ဝိပလ္လာသ၏ တည်ရာ မဟုတ်တကား။ ယင်းသို့လျက် တယော ဓမ္မေ သညစိတ္တဒိဋ္ဌိဟု အသို့မူ၍ မဆိုဘိသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးထား၍ သာမညဿ စ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

သာမညဿ စ၊ ၏လည်း (အဓိဋ္ဌာန၌ စပ်)။ ဝိသေသော၊ ကို။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝေန၊ တည်ရာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝေါဟရီယတိ၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သညံ စိတ္တံ ဒိဋ္ဌိမိတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တံ ပဒံ၊ ထို သညံ စိတ္တံ ဒိဋ္ဌိဟူသော ပုဒ်ကို။ “ဝိပလ္လာသယတီ”တိ ပဒေန၊ နှင့်။ သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။

ဝိသေသ၏ သာမည၏ တည်ရာအဖြစ်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်အပ်သော်လည်း အနက်အားဖြင့် သညာ စသည်တို့သည် ရူပါရုံစသည်တို့သည် ရူပါရုံစသည်ကို ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူတတ်သောကြောင့် ဝိပလ္လာသမည်ရကား ထိုဝိပလ္လာသသုံးပါးတို့၏ အထူးကို ပြအံ့သောငှာ တေသု အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တေသု၊ ထိုသုံးပါးသော ဝိပလ္လာသတို့တွင်။ သညာဝိပလ္လာသော၊ သည်။ သဗ္ဗမုဒုကော၊ အလုံးစုံသော သညာတို့အောက် နူးညံ့၏။ မိဂပေါတကာနံ၊ သမင်ငယ်တို့၏ (တို့အား)။ တိဏပုရိသကေသု၊ မြက်ရုပ်ယောကျ်ားတို့၌။ ပုရိသောတိ၊ ဟူ၍။ ဥပ္ပန္နသညာ ဝိယ၊ ဖြစ်သော အမှတ်ကဲ့သို့။ အနိစ္စာဒိကဿ၊ သော။ ဝိသယဿ၊ အာရုံကို။ မိစ္ဆာဝသေန၊ မှားသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပဋ္ဌိတာကာရဂ္ဂဟဏမတ္တံ၊ ထင်သောအခြင်းအရာအားဖြင့် ယူခြင်းမျှသာတည်း။ စိတ္တဝိပလ္လာသော၊ သည်။ တတော၊ ထိုသညာဝိပလ္လာသထက်။ ဗလဝတရော၊ ၏။ အမဏိအာဒိကေ၊ (ပေ ၆) ပတ္တမြားအစရှိသည် မဟုတ်သော။ ဝိသယေ၊ သည်။ မဏိအာဒိအာကာရေန၊ ပတ္တမြားအစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟန္တေ၊ ထင်လတ်သော်။ တထာ၊ ထိုပတ္တမြားအစရှိသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သန္နိဋ္ဌာနံ ဝိယ၊ ဆုံးဖြတ်သကဲ့သို့။ နိစ္စာဒိတော၊ အားဖြင့်။ သန္နိဋ္ဌာနမတ္တံ၊ ဆုံးဖြတ်ကာမျှတည်း။ ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသော ပန၊ သည်ကား။ သဗ္ဗဗလဝတရော၊ အလုံးစုံသော ဝိပလ္လာသတို့ထက် အလွန်အားကြီး၏။ ယံ ယံ အာရမ္မဏံ၊ သည်။ ယထာ ယထာ၊ အကြင် အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နံ၊ ထိုအာရုံကို။ သဿတာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။” ဣဒမေဝ၊ ဤအယူသာလျှင်။ သစ္စံ၊ ၏။ အညံ၊ တစ်ပါးသော အယူသည်။ မောဃံ၊ အချဉ်းနှီးသာတည်း”။ ဣတိ၊ သို့။ အဘိနီဝိသန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည်ဖြစ်၍။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော ဝိပလ္လာသတို့တွင်။ သညာဝိပလ္လာသော၊ သည်။ စိတ္တဝိပလ္လာသဿ၊ ၏။ ကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ စိတ္တဝိပလ္လာသော၊ သည်။ ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသဿ၊ ၏။ ကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ တို့၏။ ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သော။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သော ကုဟိံ...အတ္တဘာဝဝတ္ထူသူ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အတ္တဘာဝဝတ္ထူသူတိ၊ ကား။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ တေဟိ၊ ထိုငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်။ ဧတ္ထ ခန္ဓပဉ္စကေ၊ ၌။ အဟံ မာနော၊ ငါဟူသော မာန်ကို။ အာဟိတော၊ ထားအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္တာ၊ မည်၏။ ဧတ္ထ ခန္ဓပဉ္စကေ၊ ၌။ “အတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓိ စ၊ အသိဉာဏ်သည်လည်းကောင်း။ ဝေါဟာရော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဘဝတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္တဘာဝေါ၊ မည်၏။ သော ဧဝ၊ ထိုအတ္တဘောသည်ပင်လျှင်။ သုဘာဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဝိပလ္လာသဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝတော၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝတ္ထု စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အတ္တဘာဝဝတ္ထူ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ရူပံ အတ္တတော သမနုပဿတီတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့၏ (ဘာဝ၌လည်းကောင်း။ ဝတ္ထုတံ၌လည်းကောင်း စပ်)။ သဗ္ဗဝိပလ္လာသမူလဘူတာယ၊ အလုံးစုံသော ဝိပလ္လာသတို့၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိယာ၊ ၏။ ပဝတ္တိဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တဘာဝဝတ္ထုတံ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော တည်ရာ၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဝိပလ္လာ (ပေ ၇) သာနံ၊ တို့၏။ ပဝတ္တိအာကာရေန၊ ဖြစ်သော အခြင်းအရာနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ရူပံ...သုဘ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက် ၁။ ဤ၌ အသုဘေ သုဘအစရှိသည်သည် ပဝတ္တိအာကာရမည်၏။ ရုပ်အစရှိသည်သည် ဝိသယမည်၏။

တံ သဗ္ဗံ၊ သည်။ သုဝိညေယျံ၊ ၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ မူလကာရဏဝသေန၊ အကြောင်းရင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိပလ္လာသေ၊ တို့ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒွေ ဓမ္မာ...သံကိလေသာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

တဏှာသည်လည်း အဝိဇ္ဇာနှင့် မကင်း။ အဝိဇ္ဇာသည်လည်း နိစ္စသညာ အတ္တသညာတို့၏သာ အကြောင်းဖြစ်သည် မဟုတ်။ သုဘသညာ သုခသညာတို့၏လည်း အကြောင်း ဖြစ်၏။ ယင်းသို့လျက် အသို့မူ၍ တဏှာ နိဝုတ္တံ စိတ္ထံဟူ၍သာ ဆိုလေသနည်း။ တဏှာ ဝိဇ္ဇာ နိဝုတံဟု ဆိုကောင်းပါလေ၏တကားဟု ပါဠိ၌ စောဒနာဖွယ်ရှိရာသည်ကို နှလုံးပိုက်တော်မူ၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ တတ္ထ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အဝိဇ္ဇာရဟိတာ၊ အဝိဇ္ဇာမှ ကင်းသော။ တဏှာ၊ သည်။ ကိဉ္စာပိ နတ္ထိ၊ ရှင့်။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည်လည်း။ သုဘသုခသညာနမ္ပိ၊ သုဘသညာ သုခသညာတို့၏လည်း။ ပစ္စယော ဧဝ၊ အကြောင်းသည်လျှင်။ ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ တဏှာ၊ သည်။ ဧတာသံ၊ ထိုသုဘသညာ သုခသညာတို့၏။ သာတိသယံ၊ လွန်စွာ။ ပစ္စယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တဏှာ နိဝုတ္တံ... ဒုက္ခေ သုခ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အောက်၌ တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စဟု ဆိုသည်နှင့်အညီ။ အဝိဇ္ဇာ နိဝုတံဟု ဆိုကောင်း၏။ ယင်းသို့ မဆိုမူ၍ ဒိဋ္ဌိနိဝုတံဟု ဆိုတော်မူလေသည်ကား ပုဗ္ဗာပရဆန့်ခဲ့ဟု စောဒနာအံ့သည်ကို မြင်ရကား ဒိဋ္ဌိနိဝုတန္တိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဒိဋ္ဌိနိဝုတန္တိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိသီသေန၊ ဒိဋ္ဌိကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာနိဝုတံ၊ အဝိဇ္ဇာသည် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏ (ဤသို့ပေး)။

ဤ၌လည်း တဏှာဒိဋ္ဌိနိဝုတံ ဟု ဆိုသင့်ကောင်း၏တကား ဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ကာမဉ္စေတ္ထကို မိန့်သော်။

ဧတ္ထ၊ ဤဒိဋ္ဌိနိဝုတံ အစရှိသော ပါဌ်၌။ တဏှာရဟိတာ၊ သော။ ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ကာမဉ္စ နတ္ထိ၊ ရှင့်။ တဏှာပိ၊ သည်လည်း။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ ၏။ ပစ္စယော ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ ကာမဉ္စ ဟောတိ၊ ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ တဏှာပိ၊ သည်လည်း။ “နိစ္စံ၊ တည်း။ အတ္တာ၊ တည်း”။ ဣတိ၊ သို့။ အယောနိသော၊ မသင့်သောအားဖြင့်။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တာနံ၊ နှလုံးသွင်းကုန်သောသူတို့၏။ တထာပ (ပေ ၈) ဝတ္တမိစ္ဆာဘိနိဝေသဿ၊ ထိုသို့ နိစ္စအတ္တဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်သော မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်း၏။ မောဟော၊ သည်။ ဝိသေသပစ္စယော၊ ထူးသော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒိဋ္ဌိနိဝုတံ...အတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယော ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသော ဟူသော စကားကို ဝိပလ္လာသ လေးပါးကိုပင် ရည်၍ ဆို၏ဟူသော အယူကို နစ်စေခြင်းငှာ ယော ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသောတိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်၏။

ယော ဒိဋ္ဌိဝိပလ္လာသောတိ၊ ကား။ “အနိစ္စေ၊ အနိစ္စ၌။ နိစ္စံ၊ နိစ္စဟုလည်းကောင်း။ အနတ္တနိ၊ အတ္တမဟုတ်သည်၌။ အတ္တာ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသဒွယမ္ပိ၊ ဝိပလ္လာသနှစ်ပါးအပေါင်းကိုလည်း။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “သော... သမနုပဿတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဧတေန ဝစနေန၊ ဖြင့်။ အဋ္ဌာရသဝိဓောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပုဗ္ဗန္တာနုကပ္ပိကဝါဒေါ၊ ရှေးအဖို့ကို လျှောက်သဖြင့် ကြံ၍ ယူသောအယူသည်။ ပစ္ဆိမာနံ၊ ကုန်သော။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ချုပ်လေပြီး ကင်းလေပြီးသော အာရုံ၌ တဏှာအားမကြီးသောကြောင့် တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော ပုဗ္ဗန္တာနုကပ္ပိကဝါဒသည် နောက်ဝိပလ္လာသနှစ်ပါးတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာ ဖြစ်သတည်း။ ထိုကြောင့် ပါဠိ၌လည်း “သော အတီတံ ရူပံ အတ္တတော သမနုပဿတီ”တိ၊ ဟူ၍သာ ဆိုလေသည်။ တဏှာဝိပလ္လာသ၌ကဲ့သို့ အဘိနန္ဒတိဟူ၍ကား မဆိုလေသည် ဟူလိုသော်။ တဏှာ၏ မိမိသည်ပင် ဝိပလ္လာသမဟုတ်ရကား တဏှာ ဧဝ ဝိပလ္လာသော ဟူသော အနက်ကို နစ်စေ၍ တဏှံ ဥပနိဿာယ ပဝတ္တော ဝိပလ္လာသော တဏှာဝိပလ္လာသော ဟူသော အချင်းအနက်ကို ယူစေလိုရကား တဏှာဝိပလ္လာသောတိ တဏှာမူလကော ဝိပလ္လာသောဟု ဖွင့်သတည်း။

တဏှာဝိပလ္လာသောတိ၊ ကား။ တဏှာမူလကော၊ တဏှာလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ဝိပလ္လာသော၊ သည်။ “အသုဘေ သုဘံ ဒုက္ခေ သုခ”န္တိ၊ သုခံဟူသော။ ဧတံ ဝိပလ္လာသဒွယံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ အနာဂတံ ရူပံ အဘိနန္ဒတီတိ၊ ကား။ အနာဂတံ၊ သော။ ရူပံ၊ ကို။ ဒိဋ္ဌာဘိနန္ဒနဝသေန၊ တဏှာကို မှီ၍ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော အလွန်နှစ်သက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။ အနာဂတံ ဝေဒနံ...ဝိညာဏံ အဘိနန္ဒတီတိ ဧတ္ထာပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။ ဧတေန၊ ဤယော တဏှာဝိပလ္လာသော အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ စတုစတ္တာလီသဝိဓောပိ၊ လေးဆယ့်လေးပါး အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အပရန္တာနုကပ္ပိကဝါဒေါ၊ နောက်အဖို့သို့ လျှောက်သဖြင့် ကြံ၍ ယူသော အယူသည်။ ယျေဘုယျေန၊ ဖြင့်၂။ ပုရိမာနံ၊ ကုန်သော။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်၂။ ဤ၌ သညီဝါဒအစရှိသော လေးဆယ့်လေးပါးသော အပရန္တကပ္ပိကဝါဒတို့သည် အတ္တ၏ မြဲသည်၏အဖြစ် ငြိမ်းခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကို ကြံသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ယူကုန်သကဲ့သို့ ထိုအတူ သဿတဝါဒဥစ္ဆေဒဝါဒတို့သည်လည်း ယူကုန်ရကား ယေဘုယျေနဟု ဆိုပါသတည်း။

ဒွေ ဓမ္မာ စိတ္တဿ ဥပက္ကိလေသာတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ပရမသာဝဇ္ဇဿ၊ လွန်စွာသော အပြစ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသဿ၊ ၏။ မူလကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ ဒွေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ စိတ္တဿ၊ ကို။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်ညူးစေတတ်ကုန်၏။ တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စာတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ တေ၊ ထိုနှစ်ပါးသော တရားတို့ကို။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တာဟိ ဝိသုဇ္ဈန္တံ စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတီတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ပဋိပက္ခဝသေနပိ၊ ဥပက္ကိလေသ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဝိသုဒ္ဓိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ တာသံ၊ ထိုတဏှာအဝိဇ္ဇာတို့၏။ ဥပက္ကိလေသဘာဝံ ယေဝ၊ ညစ်ညူးစေတတ်သည်၏အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။

ထိုစကားကို သဘာဝညာပကအားဖြင့် ပြီးစေလိုရကား နဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဏှာအဝိဇ္ဇာသု၊ တို့ကို။ ပဟီနာသု၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီးသည်ရှိသော်။ ကောစိ၊ သော။ သံကိလေသဓမ္မော၊ ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားကို။ နပ္ပဟီယတိ၊ မပယ်အပ်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ ပဟီယတိ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဋိပက္ခဝသေနပိ၊ ဖြင့်လည်း။ တာသံ၊ တို့၏။ ဥပက္ကိလေသဘာဝံ ယေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ တဏှာဝိဇ္ဇာ၊ သည်။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ တို့၏။ မူလကာရဏံ၊ အကြောင်းရင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ သကလဿာပိ၊ သော။ ဝဋ္ဋဿ၊ ၏။ မူလကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့ (ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့် လည်းဟူ)။ ယထာနုသန္ဓိနာဝ၊ ယထာနုသန္ဓေအားဖြင့်သာလျှင်။ ဂါထံ၊ ကို။ နိဋ္ဌပေတုံ၊ ပြီးစေခြင်းငှာ။ “တေသ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်၃။ အနုသန္ဓေသည် ပုစ္ဆာနုသန္ဓေ အဇ္ဈာသယာနုသန္ဓေ ယထာနုသန္ဓေအားဖြင့် သုံးပါးအပြား ရှိ၏။ ထိုသုံးပါးတို့တွင် ဤအနုသန္ဓေသည် အရက္ခိတေန စိတ္တေန အစရှိသော ပါဠိကို ထားပြီး၍ ဝိပလ္လာသကို အရင်းပြုသဖြင့် ထိုတဏှာအဝိဇ္ဇာတို့ကို ထုတ်၍ ထိုတဏှာအဝိဇ္ဇာတို့ကိုပယ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင် ဒေသနာကို ထုတ်အပ်သောကြောင့် ယထာနုသန္ဓေမည်၏။ အနုသန္ဓေသုံးပါးတို့၏ အထူးကိုကား သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာကို ရှု။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တေသန္တိ၊ ကား။ ယေသံ၊ အကြင်သူတို့အား။ အရက္ခိတဉ္စ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတဉ္စ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် ဖျက်ဆီးအပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေသံ၊ တို့၏ (တို့အား လည်းဟူ)။ “အဝိဇ္ဇာနီဝရဏာန”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ မာရဿ၊ ကိလေသမာရ်၏။ ဝသဂမနေန၊ အလိုသို့ လိုက်ရသဖြင့်။ အနာဒိမတိသံသာရေ၊ မသိနိုင်သော အစရှိသော သံသရာ၌။ သံသရဏံ၊ ကျင်လည်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတေနာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ “ထိနံ နာမာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ထိနမိဒ္ဓါနံ၊ တို့၏။ သရူပံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တေဟိ၊ ထိုထိနမိဒ္ဓတို့သည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အဘိဘူတတာ၊ နှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ သုဝိညေယျာဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုထိနမိဒ္ဓတို့သည် နှိပ်စက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ အနာမသိတွာ၊ မသုံးသပ်မူ၍။ ကိလေသမာရဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ ကိလေသမာရ်ကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ တံနိမိတ္တာ၊ ထိုကိလေသမာရ်လျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။ အဘိသင်္ခါရမာရခန္ဓမာရမစ္စုမာရာ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာ ဧဝ၊ ကုန်သလျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ကိလေသမာရဿ စ သတ္တမာရဿ စာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏ (ဤသို့သမ္ဗန်၊)။ ဝါ၊ ကား။ စ သဒ္ဒေန၊ ဖြင့်။ တေသမ္ပိ၊ ထိုအဘိသင်္ခါရမာရအစရှိသော သုံးပါးသော မာရ်တို့ကိုလည်း။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ ကတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ သော ဟိ နိဝုတော သံသာရာဘိမုခေါတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌ (အဓိပ္ပာယောသို့ ဆိုက်)။ မာရဝသံ၊ မာရ်၏ အလိုသို့။ ဂတော၊ လိုက်သော။ တတော ဧဝ၊ ထိုမာရ်၏ အလိုသို့ လိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လျှင်။ ကိလေသေဟိ၊ တို့သည်။ နိဝုတော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ သော၊ ထိုသူသည်။ ယာဝ၊ လောက်။ မာရဗန္ဓနံ၊ မာရ်၏ အနှောင်အဖွဲ့သည်။ တစ်နည်းကား။ မာရ်တည်းဟူသော အနှောင်အဖွဲ့သည်။

မှတ်ချက်၄။ ရှေးကား သတ္တမာရ်ကို ရည်သည် နောက်ကား ကြွင်းသော မာရ်ကို ရည်သည်။

န ဆိဇ္ဇတိ၊ မပြတ်သေး။ တာဝ၊ လောက်။ သံသာရာဘိမုခေါဝ၊ သံသရာကို ရှေးရှုသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝိသင်္ခါရာဘိမုခေါ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရှေးရှုသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပာယော၊ တည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ဒေသိတာနိ၊ ကုန်၏။ ကထံ ဒေသိတာနိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။

တတ္ထ၊ ထိုသို့ဟောခြင်း၌ (ထိုအာရက္ခိတေနအစရှိသော ဒေသနာ၌ လည်းဟူ)။ ကထာ၊ သည်။ အဘိဓမ္မနိဿိတာ စ၊ အဘိဓမ္မာကို မှီသော စကားလည်းကောင်း။ သုတ္တန္တနိဿိတာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓာ၊ ၏။ တာသု၊ တို့တွင်။ အဘိဓမ္မနိဿိတာ နာမ၊ အဘိဓမ္မာကို မှီသော စကား မည်သည်ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အရက္ခိတေန စိတ္တေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ရတ္တံ၊ တပ်သော။ စိတ္တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ အရက္ခိတံ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ် မည်၏။ ဒုဋ္ဌံ၊ ပျက်စီးပြစ်မှားသော။ စိတ္တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ အရက္ခိတံ၊ မည်၏။ မူဠှံ၊ တွေဝေသော။ စိတ္တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ အရက္ခိတံ၊ မည်၏။ တတ္ထ၊ ထိုတပ်သော စိတ် အစရှိသည်တို့တွင်။ ရတ္တံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ လောဘသဟဂတစိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဒုဋ္ဌံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ ပဋိဃစိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ မူဠှံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ မောမူဟစိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဣမေသံ စိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့ကို။ အဂုတ္တိ၊ မလုံစေခြင်းသည်။ အဂေါပါယနာ၊ မလုံခြုံစေသော အခြင်းအရာသည်။ အပါလနာ၊ မစောင့်ခြင်းသည်။ အနာရက္ခာ၊ သည်။ သတိဝေါသဂ္ဂေါ၊ သတိ၏ လွတ်ခြင်းသည်။ ပမာဒေါ၊ သည်။ စိတ္တဿ၊ ကို။ အသံဝရော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝ။ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဧဝံ၊ သို့။ အရက္ခိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတံ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် နှိပ်စက်အပ်သော။ စိတ္တံ နာမ၊ မည်သည်ကို။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပယုတ္တစိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတံ၊ ထိနမိဒ္ဓတို့သည် နှိပ်စက်အပ်သော။ စိတ္တံ နာမ၊ မည်သည်ကို။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ သသင်္ခါရိကာကုသလစိတ္တုပ္ပါဒါနံ၊ သသင်္ခါရိကဖြစ်သော အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ဆိုအပ်ပြီးသော အကုသိုလ်တို့သည် အဘယ်မျှ ပြားကုန်သနည်းဟူသော အမေးကို ဖြေလို၍ ဧဝံ သဗ္ဗေပိ ဒွါဒသ အကုသလစိတ္တုပ္ပါဒါ ဟောန္တိဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ရတ္တစိတ္တုပ္ပါဒ် ရှစ်ပါး။ ဒုဋ္ဌစိတ္တုပ္ပါဒ် နှစ်ပါး။ မူလစိတ္တုပ္ပါဒ် နှစ်ပါးအားဖြင့် ရက္ခိတစိတ္တုပ္ပါဒ်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသဟဂတစိတ္တုပ္ပါဒ် လေးပါး။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတစိတ္တုပ္ပါဒ် ငါးပါးအားဖြင့် အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ် (ပေ ၁၂) သည်။ ဧကတိံသ မဟုတ်ကုန်လော။ စောဒနာတွက်ရာသောကြောင့် အာဟိတဂဏသော ဟဏေနဟူသော ပါဌ်ကိုမိန့်သတည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံသော အကုသိုလ်တရားတို့သည်လည်း။ အဂ္ဂဟိတဂ္ဂဏေန၊ ယူအပ်ပြီးသည်ကို မယူသောအားဖြင့်။ ဒွါဒသအကုသလစိတ္တုပ္ပါဒါ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုအကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်တို့ကို။ “ကတမေ ဓမ္မာ...ဥပ္ပန္နံ ဟောတီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ စိတ္တုပ္ပါဒကဏ္ဍေ၊ ၌။ အကုသလစိတ္တုပ္ပါဒဒေသနာဝသေန၊ အကုသိုလ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ကို ဟောသောဒေသနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိတ္ထာရတော၊ အားဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ မာရဿာတိ ဧတ္ထ ပါဋ္ဌေ၊ ၌။ မာရာ၊ တို့သည်။ ပဉ္စ၊ တို့တည်း။ တေသု၊ ထိုငါးပါးသော မာရ်တို့တွင်။ ကိလေသမာရဿ၊ ၏ (ဝိဘာဂေါ၌ စပ်)။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ အာသဝါနံ၊ တို့၏ လည်းကောင်း... ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ ကိလေသဝတ္ထူနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အာသဝဝေါစ္ဆကာဒီသု၊ တို့၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ တထာ၊ မှတစ်ပါး။ “ဇာတိမဒေါ၊ အမျိုးအားဖြင့် မာန်ယစ်ခြင်း။ ဂေါတ္တမဒေါ၊ အနွယ်အားဖြင့် မာန်ယစ်ခြင်း။ အာရောဂျမဒေါ၊ အနာကင်းသောအားဖြင့် မာန်ယစ်ခြင်း”။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ခုဒ္ဒကဝတ္ထုဝိဘင်္ဂေ၊ ခုဒ္ဒကဝတ္ထုဝိဘင်း၌။ အာဂတာနံ၊ ကုန်သော။ သတ္တန္နံ၊ ကုန်သော။ ကိလေသာနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိဘာဂေါ၊ ကို။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤနှစ်ပါးသော စကားတို့တွင်။ တာဝ၊ စွာ။ အဘိဓမ္မနိဿိတာ၊ သော။ ကထာ၊ တည်း။

သုတ္တန္တနိဿိတာ ပန၊ ကိုကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ အရက္ခိတေန စိတ္တေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ နိမိတ္တဂ္ဂါဟီ၊ မိန်းမ ယောကျ်ား သုဘဟူ၍ ကြံအပ်သော နိမိတ်ကို ယူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနုဗျဉ္ဇနဂ္ဂါဟီ၊ ကိလေသာကို ပြတတ်သော အခြင်းအရာကို ယူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယတွာဓိကရဏံ၊ အကြင် စက္ခုန္ဒြေမစောင့်ခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ စက္ခုန္ဒြိယံ၊ ကို။ အသံဝုတံ၊ မစောင့်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တံ၊ သော။ ဧနံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ပါပကာ၊ ကုန်သော။ အကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အနွာသဝေယျုံ၊ အဖန်တလဲလဲ နှိပ်စက်ကုန်ရာ၏။ တဿ၊ ထိုစက္ခုန္ဒြေကို။ သံဝရာယ၊ စောင့်ခြင်းငှာ။ န ပဋိပဇ္ဇတိ၊ မကျင့်။ စက္ခုန္ဒြိယံ၊ ကို။ န ရက္ခတိ၊ မစောင့်။ စက္ခုန္ဒြိယေ၊ ၌။ သံဝရံ၊ သို့။ န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။ သောတေန၊ ဖြင့်... ဃာနေန၊ ဖြင့်။ ဇိဝှါယ၊ ဖြင့်။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ မနသာ၊ ဖြင့်... မနိန္ဒြိယေ၊ ၌။ သံဝရံ၊ သို့။ န အာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ သို့။ အရက္ခိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတေန စာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတံ၊ သော။ စိတ္တံ နာမ၊ မည်သည်ကား။ ပုဗ္ဗန္တ ကပ္ပနဝသေန ဝါ၊ ရှေးအဖို့သို့ လျှောက်၍ ကြံခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အပရန္တကပ္ပနဝသေန ဝါ၊ နောက်အဖို့သို့ လျှောက်၍ ကြံခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပုဗ္ဗန္တာပရန္တကပ္ပနဝသေန ဝါ၊ ရှေ့အဖို့ နောက်အဖို့သို့ လျှောက်၍ ကြံခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဘိနိဝိသန္တဿ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းသော။ အယောနိသော၊ အားဖြင့်။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တဿ၊ အား။ “လောကော၊ သည်။ သဿတော၊ မြဲ၏”။ ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း... “တထာဂတော၊ သတ္တဝါသည်။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ န နဟောတိ၊ မဖြစ်သည် မဟုတ်”။ ဣတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ယာ ဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မိစ္ဆာအယူသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တာယ၊ ထိုမိစ္ဆာအယူသည်။ ဟတံ ဥပဟတံ၊ နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးအပ်၏။ “စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ သဿတဝါဒါ၊ မြဲ၏ဟု ယူသော အယူတို့သည်လည်းကောင်း...ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ပရမဒိဋ္ဌဓမ္မနိဗ္ဗာနဝါဒါ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌ မြတ်သော ငြိမ်းခြင်းရှိ၏ဟု ယူသော အယူတို့သည်လည်းကောင်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ဗြဟ္မဇာလေ စ၊ ဗြဟ္မဇာလသုတ်၌လည်းကောင်း။ ပဉ္စတ္တယေ စ၊ ပဉ္စတ္တယသုတ်၌လည်းကောင်း။ အာဂတာ၊ ကုန်သော။ ယာ စ ဣမာ ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိယော၊ အကြင် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော ဒိဋ္ဌိတို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တာသံ၊ ထိုခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော ဒိဋ္ဌိတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတဘာဝေါ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် နှိပ်စက်ဖျက်ဆီးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။

ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အကမ္မညတာ၊ အမှု၌ မခံ့သည်၏အဖြစ်သည်။ ထိနံ နာမံ၊ မည်၏။ ဝေဒနာဒိက္ခန္ဓတ္တယဿ၊ ၏။ အကမ္မညတာ၊ သည်။ မိဒ္ဓံ နာမ၊ မည်၏။ တထာ၊ ထိုမြို့။ အနုဿာဟသံဟနနံ၊ အားမထုတ်ခြင်း တွန့်တိုခြင်းသည် (ပြင်ခြင်းသည် လည်းဟ)။ ထိနံ၊ မည်၏။ အသတ္တိဝိဃာတော၊ မစွန့်ခြင်း ပင်ပန်းခြင်းသည်။ မိဒ္ဓံ၊ မည်၏။ ဣတိ ဣမိနာ ထိနေန စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဣမိနာ မိဒ္ဓေန စ၊ သည်လည်းကောင်း။ စိတ္တံ၊ ကို။ အဘိဘူတံ၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ အဇ္ဈောတ္ထဋံ၊ လွှမ်းမိုးအပ်၏။ ဥပဒ္ဒုတံ၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ သင်္ကောစနပ္ပတ္တံ၊ တွန့်ခြင်းသို့ ရောက်စေအပ်၏။ လယာပန္နံ၊ ပျင်းခြင်းသို့ ရောက်စေအပ်၏။ ဝသံ မာရဿ ဂစ္ဆတီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဝသော နာမ၊ မည်သည်ကား။ ဣစ္ဆာ၊ အလိုတည်း။ လောဘော၊ တည်း။ အဓိပ္ပာယော၊ အလိုတည်း။ ရုစိ၊ နှစ်သက်ခြင်းတည်း။ အာကင်္ခါ၊ တောင့်တခြင်းတည်း။ အာဏာ၊ အာဏာတည်း။ အာဏတ္တိ၊ အစီအရင်တည်း။ မာရောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မာရာ၊ တို့သည်။ ခန္ဓမာရော၊ လည်းကောင်း... ကိလေသမာရော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စ၊ တို့တည်း။ ဂစ္ဆတီတိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုငါးပါးသော မာရ်တို့၏။ ဝသံ၊ နိုင်ငံသို့။ ဣစ္ဆံ၊ သို့... အာဏတ္တိံ၊ အစီအရင်သို့။ ဂစ္ဆတိ ဥပဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဥပေတိ၊ ကပ်၏။ ဝတ္တတိ၊ လိုက်၏။ အနုဝတ္တတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ နာတိက္ကမတိ၊ မလွန်။ တေန၊ ကြောင့်။ “ဝသံ မာရဿ ဂစ္ဆတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုအရက္ခိတေန စိတ္တေနဟူသော ပါဌ်၌။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်သော။ အကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သမုဒယသစ္စံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ တဏှာဝိဇ္ဇာ ဧဝ၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာတို့သည်သာလျှင်။ သမုဒယသစ္စံ၊ မည်၏။ ယော သော ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ “ဝသံ မာရဿ ဂစ္ဆတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ယေ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ ပညတ္တော၊ ၏။ တေ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ထိုသမုဒယသစ္စာကြဉ်သော ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည်။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ မည်၏။ ဧဝံ ဣမိနာ ပကာရေန၊ ဤသို့ ပါဠိအဋ္ဌကထာ၌ ထုတ်အပ်သော အပြားအားဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤ အရက္ခိတေန စိတ္တေန ဟူသော ဂါထာ၌။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ဒေသိတာနိ၊ ကုန်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဒုက္ခံ သမုဒယော စာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တေသံ ဘဂဝါ ပရိညာယ စ ပဟာနာယ စ ဓမ္မံ ဒေသေတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တမေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပါကဋတရံ၊ အလွန်ထင်ရှားစွာ (အလွန်ထင်ရှားသည်ကို လည်းဟူ)။ ကာတုံ၊ ငှာ။ “ဒုက္ခဿ ပရိညာယ သမုဒယဿ ပဟာနာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကထံ ဒေသေတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။

’တသ္မာ... ဇဟေ”တိ ဂါထာယ၊ ဖြင့်။ ဒေသေတိ၊ ၏။ (ဂါထာ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ “တသ္မာ... ဇဟေ”တိ ဂါထာ၊ ကို။ ဒေသိတာ၊ ၏ ဟု ပေးပါ။) အနက်ကား။ အဖွင့်ကို ထောက်သဖြင့် သိလွယ်ပြီး။ တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အရက္ခိတေန၊ သော။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ မာရဿ၊ ၏။ ဝသံ၊ အလိုသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ လိုက်ရ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတိသံဝရေန၊ ဖြင့်။ မနစ္ဆဋ္ဌာနံ၊ ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့ကို။ ရက္ခဏေန၊ စောင့်သဖြင့်။ ရက္ခိတစိတ္တော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာမသင်္ကပ္ပာဒိ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပဂေါစရော၊ သည် (မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပအစရှိသော မှားသော အကြံလျှင် ကျက်စားရာရှိသော သူသည် လည်းဟူ)။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အယောနိသော၊ အားဖြင့်။ ဝိကပ္ပေတွာ၊ ကြံ၍။ နာနာဝိဓာနိ၊ ကုန်သော။ မိစ္ဆာဒဿနာနိ၊ မှားသော အယူတို့ကို။ ဂဏှာတိ၊ ၏။ တတော ဧဝ စ၊ ထိုသို့ မှားသော အယူကို ယူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟတေန၊ သော။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ မာရဿ၊ ၏။ ဝသံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယောနိသော မနသိကာရေန၊ အသင့်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့်။ ကမ္မံ၊ ဘာဝနာကို ပွားစေခြင်းအမှုကို။ ကရောန္တော၊ ၍။ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပာဒိ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော၊ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပအစရှိသော ကောင်းသော အကြံလျှင် ကျက်စားရာ ရှိသည်။ အဿ၊ ရာ၏။ သမ္မာဒိဋ္ဌိံ ပုရက္ခတွာတိ၊ ကား။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရတာယ၊ ကောင်းသော အကြံလျှင် ကျက်စားရာရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိဓုတမိစ္ဆာဒဿနော၊ ဖျက်ဆီး ခါတွက်အပ်သော မှားသော အမြင် ရှိသည်ဖြစ်၍ (များသော အယူရှိသည်ဖြစ်၍ လည်းဟူ)။ ကမ္မဿကတာလက္ခဏံ၊ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာ ရှိ၏ဟု မြင်ခြင်းလက္ခဏာ ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ယထာဘူတညာဏလက္ခဏဉ္စ၊ မဖောက်မပြန် မှန်သောအားဖြင့် သိခြင်း လက္ခဏာ ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ သမ္မာဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ ကတွာ၊ ရှေ့သွားပြု၍။ သီလသမာဓီသု၊ တို့၌။ ယုတ္တပ္ပယုတ္တော၊ အလွန်အားထုတ်သည် ဖြစ်၍။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ အားထုတ်ခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဥဒယဗ္ဗယံ၊ ဖြစ်ခြင်း ပျက်ခြင်းကို။ ဉတွာန၊ သိ၍။

ဉတွာ ဥဒယဗ္ဗယံကို ဖွင့်လိုရကား ပဉ္စသု စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ သမပညာသာယ၊ အမျှငါးဆယ်သော။ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။

မှတ်ချက်၅။ သမပညာသသရုပ်ကား: အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ ရူပသမုဒယော၊ တဏှာသမုဒယာ ရူပသမုဒယော၊ ကမ္မသမုဒယာ ရူပသမုဒယော၊ အာဟာရသမုဒယာ ရူပသမုဒယော၊ ဤသို့ ရူပက္ခန္ဓာ၌ အကြောင်းလေးပါးတို့အတူ ဝေဒနာသညာသင်္ခါရက္ခန္ဓာတို့၌ အကြောင်းလေးပါးတို့တွင် အာဟာရသမုဒယောကို ပယ်၍ ဖဿသမုဒယောကို တည်၍။ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၌ နာမရူပသမုဒယာကို ထည့်၍ လေးပါးစီ ဤသို့ အကြောင်းအားဖြင့် နှစ်ဆယ်။ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ဥပ္ပါဒက္ခဏငါးပါးအားဖြင့် ဥဒယလက္ခဏာနှစ်ဆယ့်ငါးပါး။ အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ ရူပနိရောဓော စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအားဖြင့် အကြောင်းအားဖြင့် နှစ်ဆယ်။ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ ဘင်္ဂက္ခဏငါးပါးအားဖြင့် ဝယလက္ခဏာနှစ်ဆယ်ငါးပါး။ ဤသို့ သမပညာသဖြစ်သတည်း။

ဥပ္ပါဒဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ နိရောဓဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဉတွာ၊ ၍။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ဥဿုက္ကာပေတွာ၊ လုလ္လပြု၍။ အနုက္ကမေန၊ ဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂေ၊ တို့ကို။ ဂဏှန္တော၊ ယူသည်ဖြစ်၍။ အဂ္ဂမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။ (ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူ၊ ထိနမိဒ္ဓကို နှိပ်နှင်းသော။ ဘိက္ခု၊ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီးသော ကိလေသာရှိသော ရဟန္တာသည်။ သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ ဒုဂ္ဂတိယော၊ တို့ကို။ ဇဟေ၊ စွန့်ရာ၏)။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူ ဘိက္ခု သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော ဇဟေတိ၊ ကား။

မှတ်ချက်၆။ ဤသို့ ဥလ္လိင်္ဂနည်း ထုတ်ပြန်ဦး။

ဧဝံ၊ သို့။ သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ ဘိန္နကိလေသတ္တာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ပြီးသော ကိလေသာ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ ကိလေသာတို့ကို ချိုးဖျက်ပြီးသော။ ခီဏာသဝေါ၊ သည်။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ စွာ။ တိဝိဓဒုက္ခတာယောဂေန၊ သုံးပါးအပြားရှိသော ဒုက္ခအဖြစ်နှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုဂ္ဂတိသင်္ခါတာ၊ ကုန်သော။ သဗ္ဗာပိ၊ ကုန်သော။ ဂတိယော၊ တို့ကို။ ဇဟေယျ၊ ရာ၏။ တာသံ၊ ထိုဒုဂ္ဂတိတို့၏။ ပရဘာဂေ၊ ထိုမှာဘက်အဖို့ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနေ၊ ၌။ တိဋ္ဌေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိအယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ယံ တဏှာယ...အယံ နိရောဓောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ပဟာနဿ၊ ပယ်ခြင်း၏ (ဘာဝ၌ စပ်)။ နိရောဓဿ၊ ၏ (ပစ္စယဘာဝတော၌ စပ်)။ ပစ္စယဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အသင်္ခတဓာတုပဟာနန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ နိရောဓောတိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနီတိ၊ ကား။ ပုရိမဂါထာယ၊ ၌ (အရက္ခိတေန စိတ္တေနဂါထာကို ယူ)။ ပုရိမာနိ၊ ကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးသော သစ္စာတို့လည်းကောင်း။ ပစ္ဆိမဂါထာယ၊ ၌ (တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿဂါထာကိုယူ)။ ပစ္ဆိမာနိ၊ ကုန်သော။ ဒွေ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွီဟိ ဂါထာဟိ၊ တို့ဖြင့်။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ အရိယသစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ဘာသိတာနိ၊ ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ သမုဒယေန၊ ဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုက္ခေန၊ ဒုက္ခသစ္စာဖြင့်။ အာဒီနဝေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဂ္ဂနိရောဓေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ နိဿရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သဗ္ဗဂတိဇဟနံ၊ အလုံးစုံသော ဂတိကို စွန့်ခြင်းသည်။ ဖလံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ရက္ခိတစိတ္တတာဒိကော၊ စောင့်ရှောက်သော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသည်သည်။ ဥပါယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အရက္ခိတစိတ္တတာဒိနိသေဓနမုခေန၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်အစရှိသည်ကို မြစ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ရက္ခိတစိတ္တတာဒီသု၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသည်တို့၌။ နိယောဇနံ၊ တိုက်တွန်းခြင်းသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အာဏတ္တီတိ၊ မည်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဒေသနာဟာရပဒတ္ထာ၊ ဒေသနာဟာရ၏ ပဒတ္ထဖြစ်ကုန်သော။ အဿာဒါဒယော၊ တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “နိယုတ္တော ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတအဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၂ ဝိစယဟာရသမ္ပာတအဖွင့်

စာပိုဒ် ၅၃။ ဧဝံ ယထာဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတံ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတံ၊ ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူသော ကစ္စည်းမထေရ်သည်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒေသနာဟာရပဒတ္ထဝိစယော၊ ဒေသနာဟာရ၏ ပဒတ္ထကို ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်းသည်။ ဝိစယဟာရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒေသနာဟာရေ၊ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတ၌။ ဝိပလ္လာသဟေတုဘာဝေန၊ ဝိပလ္လာသ၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ နိဒ္ဒါရိတာယ၊ သော။ တဏှာယ၊ ၏။ ကုသလာဒိဝိဘာဂပဝိစယမုခေန၊ ကုသိုလ်အစရှိသောအားဖြင့် ဝေဖန်ခြင်းကို ရွေးချယ်စိစစ်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ တဏှာ ဒုဝိဓာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကုသလာတိကား။ ကုသလဓမ္မာရမ္မဏာ၊ ကုသိုလ်တရားလျှင် အာရုံရှိသော တဏှာကုသိုလ်တရားတို့ကို။

မှတ်ချက်၇။ ရည်၍ ဖြစ်ကာမျှကို ရည်၍ ဆိုသည်။ လောကုတ္တရာတရားကို အလိုရှိအပ်ရကား အာရမ္မဏပစ္စည်း၏အဖြစ်ကို ရည်၍ မဆို။

ဖိုလ်တရားကို ရည်၍ ဖြစ်သော တဏှာကို ယူအပ်ရကား ကုသလသဒ္ဒေါ... ဒဋ္ဌဗ္ဗောဟု မိန့်သတည်း။

ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကုသလသဒ္ဒေါ၊ ကို။ ဗာဟိတိကသုတ္တေ ဝိယ၊ ၌ကဲ့သို့။ အနဝဇ္ဇတ္ထေ၊ အန (ပေ ၁၈) ဝဇ္ဇအနက်၌။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ ကသ္မာပနေတ္ထ၊ ကြောင့်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤဝိစယသမ္ပာတဟာရ၌။ တဏှာ၊ ကို။ ကုသလပရိယာယေန၊ ကုသိုလ်ပရိယာယ်အားဖြင့်။ ဥဒ္ဓဋာ၊ ထုတ်အပ်သနည်းဟူမူကား။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဒေသနာဟာရေ၊ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတ၌။ ဝိပလ္လာသဟေတုဘာဝေန၊ ဖြင့်။ တဏှာ၊ ကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ၍။ တဿာ၊ ထိုတဏှာ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခော၊ သံကိလေသပက္ခတရားကို။ ဒဿိတော၊ ၏။ ဝိစိတ္တပဋိဘာနတာယ ပန၊ ဆန်းကြယ်သော ပညာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ ဣဓာပိ၊ ဤဝိစယဟာရသမ္ပာတ၌လည်း။ တဏှာမုခေနေဝ၊ တဏှာကို အရင်းပြုသဖြင့်သာလျှင်။ ဝေါဒါနပက္ခံ၊ ပက္ခတရားကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ကုသလပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ တဏှာ၊ ကို။ ဥဒ္ဓဋာ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုအကုသလာသံသာရဂါမိနိအစရှိသော ပါဠိ၌။ သံသာရံ၊ သို့။ ဂမေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သံသာရဂါမိနီ၊ မည်၏။ သံသာရနာယိကာ၊ သံသရာကို ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အပစယံ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂမေတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အပစယဂါမိနီ၊ မည်၏။ ကထံ ပန၊ လျှင်။ တဏှာ၊ သည်။ အပစယဂါမိနီ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေသနည်း။ ဣတိ စောဒနံ၊ ကို။ မနသိ ကတွာ၊ ၍။ “ပဟာနတဏှာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တဒင်္ဂါဒိပ္ပဟာနဿ၊ တဒင်္ဂအစရှိသော ပဟာန်၏။ ဟေတုဘူတာ၊ သော။ တဏှာ၊ သည်။ ကထံ ပန၊ လျှင်။ ဧကန္တသာဝဇ္ဇာယ၊ စင်စစ် အပြစ်ရှိသော။ တဏှာယ၊ ၏။ ကုသလဘာဝေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ အံ့နည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ စောဒနာ၊ တည်း။ သေဝိတဗ္ဗဘာဝတော၊ မှီဝဲအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလဘာဝေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အကုသိုလ်ကို ပယ်ခြင်းငှာ ကျေးဇူးပြုသောကြောင့် သေဝိတဗ္ဗ ဖြစ်ပါသတည်း။

တဏှာကို ဆိုသောအရာ၌ မာနကို အဘယ်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ အရာမဟုတ်ခဲ့တကား စောဒနာရှိ၍ ယထာတဏှာစသည်ကို မိန့်သတည်း။

တဏှာ ယထာ၊ တဏှာကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ မာနောပိ၊ သည်လည်း။ ကုသလောပိ၊ ကုသိုလ်ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော မာနလည်းကောင်း။ အကုသလောပိ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော မာနလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓော၊ ၏။ တဏှာ ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဒုဝိဓာ၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ သို့ (နိဒဿန၌စပ်)။ တဏှာယ၊ ၏။ နိဒဿနဘာဝေန၊ ညွှန်းကြောင်းသက်သေ၏အဖြစ်ဖြင့်။ မာနော၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုမာနကို ဆိုရာ၌။ မာနဿ၊ ၏။ ယထာဓိပ္ပေတံ၊ အကြင်အကြင် အလိုရှိအပ်သော။ ကုသလာဒိဘာဝံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယံ မာနံ နိဿာယာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “မာနမဟံ...အသေဝိတဗ္ဗ”န္တိ အာဒိ၊ သော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဒေဝါနမိန္ဒ၊ နတ်တို့ကို အစိုးရသော သိကြားမင်း။ သေဝိတဗ္ဗမ္ပိ၊ မှီဝဲအပ်သော မာနလည်းကောင်း။ အသေဝိတဗ္ဗမ္ပိ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ မာနံ၊ ကို။ ဒုဝိဓေန၊ ဖြင့်။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ ၏။)

မှတ်ချက်၈။ ဤ၌: “သက္က၊ မာဂဓနှင့်။ သကဋဘာသာ၊ ဝေါဟာအပြား။ ဤနှစ်ပါးတွင်။ ဤအား: အက္ခရာ၊ လွှဲကာလည်းပြု။ မြန်မာမှုဖြင့်။ ယခုလူတွင်။ သိကြားထင်သည်။ မည်ပင်လည်းကောင်း။ နတ်စောလောင်းကား” ဟု ရှေးဆရာတို့ မိန့်ရကား သင်္သကရိုက်ဘာသာအားဖြင့် ဖြစ်သော သကြဟူသော ပုဒ်၌ သဝယ် အကို ဤပြု၍ ကြ၌ အကို အာပြု၍ သကြားဟု ရေးအပ် ဖတ်အပ် ရွတ်အပ်၏။

ယံ နေက္ခမ္မနိဿိတံ ဒေါမနဿန္တိ အာဒိ၊ ကို။ “ကုသလာ”တိ ဟူ၍ (ကုသလာဒိဟု အချို့ ပါဌ်ရှိ၏။ မသင့်)။ ဝုတ္တတဏှာယ၊ ၏။ သရူပဒဿနတ္ထံ၊ သရုပ်ကို ပြအံ့သောငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ နေက္ခမ္မဿိတံ၊ နေက္ခမ္မကို မှီသော။ ဒေါမနဿံ နာမ၊ မည်သည်ကား (အနုသောစတော ဥပ္ပန္နံ ဒေါမနဿံ၌ စပ်)။

‘တတ္ထ၊ ထိုဒေါမနဿတို့တွင်။ နေက္ခမ္မဿိတာနိ၊ ကုန်သော။ ဆ၊ ကုန်သော။ ဒေါမနဿာနိ၊ တို့သည်။ ကတမာနိ၊ တို့နည်းဟူမူကား။ ရူပါနံတွေဝ၊ ရူပါရုံတို့သာလျှင်။ အနိစ္စတံ၊ အမြဲမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝိပရိနာမဝိရာဂနိရောဓံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကင်းခြင်း ချုပ်ခြင်းကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ ‘ပုဗ္ဗေ စေဝ၊ ရှေးကာလ၌လည်းကောင်း။ ဧတရဟိ စ၊ ယခုပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌လည်းကောင်း။ ပဝတ္တာ၊ ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ တေ ရူပါ၊ တို့သည်။ အနိစ္စာ၊ အမြဲမရှိကုန်။ ဒုက္ခာ၊ ကုန်၏။ ဝိပရိနာမဓမ္မာ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိကုန်၏’။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတံ၊ ထိုအနိစ္စအဖြစ် အစရှိသည်ကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း။ သမ္မပ္ပညာယ၊ အသင့်အားဖြင့် သိသောပညာဖြင့်။ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ အနုတ္တရေသု၊ မြတ်ကုန်သော။ ဝိမောက္ခေသု၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ပိဟံ၊ တောင့်တခြင်းကို။ ဥပဋ္ဌာပေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ကိံ ဥပဋ္ဌာပေတိ၊ နည်းဟူမူကား။ ‘အရိယာ၊ တို့သည်။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ယံ အာယတနံ၊ အကြင်အရိယဖိုလ်ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရန္တိ၊ ကုန်၏။ တဒါယတနံ တံ အာယတနံ၊ ထိုအရိယဖိုလ်ကို။ အဟံ၊ သည်။ ကုဒါဿု နာမ၊ အဘယ်အခါ၌။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။ ဝိဟရိဿာမိ၊ နေရပါအံ့နည်း’။ ဣတိ၊ သို့။ ပိဟံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပေတိ၊ စေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အနုတ္တရေသု၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခေသု၊ တို့၌။ ပိဟံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပယတော၊ ဖြစ်စေသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပိဟာ၊ တောင့်တခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပိဟာပစ္စယာ၊ တောင့်တခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေါမနဿံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဧဝရူပံ၊ သော။ ယံ ဒေါမနဿံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ ဒေါမနဿံ၊ ကို။ နေက္ခမ္မဿိတံ၊ သော။ ဒေါမနဿ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဤသို့ ပါဠိ၌ ဟောအပ်သော အပြားအားဖြင့်။ အနုတ္တရဝိမောက္ခသင်္ခါတအရိယဖလဓမ္မေသု၊ မြတ်သော ဝိမောက္ခဟု ဆိုအပ်သော အရိယဖိုလ်တို့၌။ ပိဟံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပေတွာ၊ စေ၍။ ဆသု ဒွါရေသု၊ တို့၌။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏေ၊ သည်။ အာပါထဂတေ၊ ထင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်ရှိသော်။ တဒဓိဂမာယ၊ ထိုအရိယဖိုလ်ကို ရခြင်းငှာ။ အနိစ္စာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဥဿုက္ကာပေတုံ၊ လုလ္လပြုခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တဿ၊ မတတ်နိုင်သည်ဖြစ်၍။ ဣမမ္ပိ ပက္ခံ၊ ဤလခွဲပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ဣမမ္ပိ မာသံ၊ ဤတစ်လပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ဣမမ္ပိ သံဝစ္ဆရံ၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ဥဿုက္ကာပေတွာ၊ ၍။ အရိယဘူမိံ၊ အရိယဘုံသို့။ သံမ္ပာပုဏိတုံ၊ ရောက်အံ့သောငှာ။ အဟံ၊ သည်။ နာသက္ခိံ၊ မတတ်နိုင်ခဲ့တကား။ ဣတိ၊ သို့။ အနုသောစတော၊ အဖန်တလဲလဲ စိုးရိမ်ပူပန်သော သူအား။ (အနုသောစနတော၊ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ န ကား လွန်သည်)။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ဒေါမနဿံ၊ သည်။ နေက္ခမ္မဝသေန၊ ၏အစွမ်းအားဖြင့်။

နေက္ခမ္မဝသေနဟူသော ပုဒ်၏အနက်ကို ဖွင့်လိုရကား ဝိပဿနာဝသေန စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဝိပဿနာဝသေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုဿတိဝသေန၊ ၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဌမဇ္ဈာနာဒိဝသေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိပတ္တိယာ၊ ၏။ ဟေတုဘာဝေန၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇနတော၊ ကြောင့်။ နေက္ခမ္မဿိတံ၊ သော။ ဒေါမနဿံ နာမ၊ မည်၏။ အယံ တဏှာ ကုသလာတိ၊ ကား။ “ပိဟာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ သော။ အယံ တဏှာ၊ သည်။ ကုသလာ၊ မည်၏။ ကထံ ကုသလာ၊ အဘယ်သို့ ကုသိုလ်မည်သနည်း ဟူမူကား။ ရာဂဝိရာဂါစေတောဝိမုတ္တိ၊ သည်။ ကုသလာ၊ မည်၏။ တဒါရမ္မဏာ၊ ထိုအနာဂါမိဖိုလ်ကို ရည်၍ဖြစ်သော တဏှာသည်။ ကုသလာ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။ ကထံ၊ သို့။ ကုသလာ၊ မည်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုယောဂသမ္ဘဝတော၊ စောဒနာ၏ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ ရာဂ...ကုသလာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏ (ဤသို့ ပေး)။

အနာဂါမိဖိုလ်သည် သုခဝိပါကကုသိုလ် မဟုတ်ခဲ့တကား။ အဘယ်သို့ ထိုအနာဂါမိဖိုလ်ကို ရည်၍ ဖြစ်သော တဏှာသည် ကုသိုလ်မည်ပါအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ဣဒံ ဝုတ္တံ ယောတိ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပာယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ရာဂဝိရာဂါစေတောဝိမုတ္တိ၊ သည်။ သဘာဝေန၊ ဖြင့်။ န ကုသလာ၊ မမည်။ အနဝဇ္ဇဋ္ဌေန၊ အပြစ်မရှိသော သဘောအားဖြင့်။ ကုသလာ၊ မည်၏။

ယင်းသို့ အနဝဇ္ဇအားဖြင့် အနာဂါမိဖိုလ်သည် ကုသိုလ်မည်တန်စေ။ တဏှာကား အသို့မူ၍ ကုသိုလ်မည်သနည်း စုဒ်ရှိရကား တံ ဥဒ္ဒဿ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တံ၊ ထိုအနာဂါမိဖိုလ်ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ပဝတ္တိယာ၊ ကြောင့်။ တဒါရမ္မဏာ၊ ထိုအနာဂါမိဖိုလ်ကို ရည်၍ဖြစ်သော။ တဏှာ ပန၊ သည်ကား။ ကုသလာရမ္မဏတာယ၊ အပြစ်မရှိသော အနာဂါမိဖိုလ်ကို ရည်၍ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကုသလာ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါပညာဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ အနဝဇ္ဇဋ္ဌေန၊ ဖြင့်။ ကုသလာ၊ မည်၏။ တဿာတိ၊ ကား။ ပညာဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ယာယ၊ အကြင် ပညာဝိမုတ္တိ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿာ”တိ ဂါထာယံ၊ ၌။ “သဗ္ဗာ ဒုက္ခဂ္ဂတိယော ဇဟေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဣတိ၊ သို့။ စိရတရံ၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံး။ ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာ၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ ပရိဝသိတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိညာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော အကျင့်ရှိသော နုန့်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်။ အဓိဂတာယ၊ ရအပ်သော။ ပညာဝိမုတ္တိယာ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တဿာ ကော ပဝိစယော”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပညာဝိမုတ္တိ၊ သည်။ အရိယမဂ္ဂမူလိကာ၊ အရိယမဂ်လျှင် အကြောင်း ရှိ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စတုတ္ထဇ္ဈာနပါဒကေ၊ စတုတ္ထဈာန်လျှင် အခြေရှိကုန်သော။ အရိယမဂ္ဂဓမ္မေ၊ တို့ကို။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ အကျဉ်းပြ၍။ တေသံ၊ ထိုအရိယမဂ်တရားတို့၏။ အာဂမနပဋိပဒံ၊ အကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ကတ္ထ ဒဋ္ဌဗ္ဗော စတုတ္ထေ ဈာနေ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ပါရမိတာယာတိ၊ ကား။ စတုတ္ထဇ္ဈာနဘာဝနာယ၊ စတုတ္ထဈာန်ကို ပွားစေခြင်း၏။ ဥက္ကံသဂတာယ၊ လွန်ကဲခြင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။ ယေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတံ၊ သော။ စတုတ္ထဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

(သမန္နာဂတန္တိ၊ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ယင်းသို့ ဣတိနှင့် ရှိမူ အဋ္ဌင်္ဂသမန္နာဂတံဟု ရှိလိုမည် ထင်၏။ ဆင်ခြင်။ အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။ ယေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။ အဋ္ဌင်္ဂသမန္နာဂတန္တိ၊ ဟူ၍။ စတုတ္ထဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဤသို့ပေး။)

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဥပေက္ခာသတိဝါရိသုဒ္ဓိဘာဝေန၊ တတြမဇ္ဇတ္တုပေက္ခာသည် ဖြစ်စေအပ်သော သတိ၏ စင်ကြယ်ခြင်းသဘောအားဖြင့်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်၏။ ပရိသုဒ္ဓတ္တာ ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ပရိယောဒါတံ၊ ဖြူစင်၏။ ပဘဿရံ၊ ပြိုးပြိုးပြက် ရှိ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုခါဒီနံ၊ တို့၏။ ပစ္စယဃာတေန၊ အကြောင်းကို သတ်သဖြင့်။ ဝီတရာဂါဒိအဂဏတ္တာ၊ ကင်းသော ရာဂအစရှိသော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနင်္ဂဏံ၊ ကိလေသာမရှိ။ အနင်္ဂဏတ္တာ ဧဝ၊ ကိလေသာမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဝိဂတူပက္ကိလေသံ၊ ညစ်ညူးခြင်း ကင်း၏။

ကိလေသာကြောင့် မညစ်ညူးခဲ့သော် သင့်မည်လော စုဒ်ရှိရကား အင်္ဂဏေန ဟိ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စွ။ အင်္ဂဏေန၊ ကိလေသာဖြင့် (ကြောင့် လည်းဟူ)။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဥပက္ကိလိဿတိ၊ ညစ်ညူး၏။ သုဘာဝိတတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ပွားစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မုဒုဘူတံ၊ နူးညံ့ကုန်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်၏။

လဲဝါဂွမ်း စသည်ကဲ့သို့ ဖဿအားဖြင့် ဖြစ်သလော စောဒနာကြောင့် ဝသိဘာဝပ္ပတ္တန္တိ အတ္ထောဟု အဓိပ္ပါယ်ကျ ပြသတည်း။

ဝသီဘာဝပ္ပတ္တံ၊ လေ့လာသော အဖြစ်သို့ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဖဿအားဖြင့် နူးညံ့ကုန်သည်ကိုသာ မုဒုဟု ဆိုခဲ့သော် အသို့ သင့်မည်နည်း။ ပုစ္ဆာ ရှိရကား ဝသေ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စွ။ ဝသေ၊ အလို၌ (လေ့လာခြင်း၌ လည်းဟူ)။ ဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်သော။ စိတ္တံ၊ ကို။ “မုဒူ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ မုဒုတ္တာ ဧဝ စ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ကမ္မနိယံ၊ အမှုအား ခံ့၏။ ကမ္မက္ခမံ ကမ္မယောဂ္ဂံ၊ ဝိပဿနာဘာဝနာ အစရှိသော အမှုအား ခံ့၏ ဝိပဿနာဘာဝနာအစရှိသော အမှုအား လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

မုဒုစိတ်သည် စင်စစ် ကမ္မနိယဖြစ်သော် နူးညံ့ကုန်သောကြောင့် ကမ္မနိယဖြစ်၏ဟူသော စကားသည် သင့်၏ဖြစ်ခဲ့သော်။ မသင့်တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား မုဒုံ ဟိ စသည်ကို တက်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ မုဒုံ၊ နူးညံ့သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ကမ္မနိယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကိမိဝ၊ ဟူမူကား။ သုဓန္တံ၊ ကောင်းစွာ ဦးသော။ သုဝဏ္ဏံ ဣဝ၊ ရွှေကဲ့သို့။ ကမ္မနိယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒုဘယမ္ပိ စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော နူးညံ့ခြင်း အမှုအား ခံ့ခြင်းသည်လည်း။ သုဘာဝိတတ္တာ ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယထာဟ၊ ဘုရားအဘယ်သို့ ဟောသနည်းဟူမူကား။ “နာဟံ...စိတ္တ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ (ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ စိတ္တံ၊ သည်။ မုဒု စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ကမ္မနိယဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ယောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘာဝိတံ၊ သော။ ယံ ဓမ္မဇာတံ၊ သည်။ မုဒုဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကမ္မနိယဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အညံ၊ သော။ ဧကဓမ္မမ္ပိ၊ တစ်ခုသော တရားကိုမျှလည်း။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ န သမနုပဿမိ၊ မြင်တော်မမူ။ ဧတေသု ပရိသုဒ္ဓဘာဝါဒီသု၊ ထိုစင်ကြယ်သည်၏အဖြစ် အစရှိသည်တို့၌။ ဌိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဌိတံ၊ ၏။ ဌိတတ္တာ ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ အာနဉ္ဇပတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်၏။ အစလံ၊ မတုန်မလှုပ်။ နိရိဉ္ဇနံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ မုဒုကမ္မညဘာဝေန၊ နူးညံ့သည်၏အဖြစ် အမှုအား ခံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝသေန၊ အလို၌။ ဌိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဌိတံ၊ ၏။ သဒ္ဓါဒီဟိ၊ တို့သည် (တို့ဖြင့်)။ ပရိဂ္ဂဟိတတ္တာ၊ သိမ်းဆည်းအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အာနဉ္ဇပတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်၏။

ယခုအခါ သင်္ခေပအားဖြင့် ဆိုအပ်သော အနက်ကို အကျယ်ချဲ့အံ့သောငှာ သဒ္ဓါပရိဂ္ဂဟိတံ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အံ့။ သဒ္ဓါပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သဒ္ဓါဖြင့် သိမ်းဆည်းအပ်သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အသဒ္ဓိယေန၊ မယုံကြည်ခြင်းကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ (အသဒ္ဓိယေလည်း ရှိ၏။ အနက်တူ၏)။ ဝီရိယပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ကောသဇ္ဇေန၊ ပျင်းခြင်းကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ သတိပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ပမာဒေန၊ ကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ သမာဓိပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဥဒ္ဓစ္စေန၊ ကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ပညာပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အဝိဇ္ဇာယ၊ ကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ဩဘာသဂတံ၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော အလင်းသို့ ရောက်သော (ဉာဏ်တည်းဟူသော အလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းခြင်းသို့ ရောက်သော လည်းဟူ)။ စိတ္တံ၊ သည်။ ကိလေသန္ဓကာရေန၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အမိုက်တိုက်ကြောင့်။ န ဣဉ္ဇတိ၊ မတုန်လှုပ်။ ဆဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပရိဂ္ဂဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အာနဉ္ဇပတ္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ထိုအင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော စိတ်သည် အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်းဟူသော အမေးပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ဧဝံ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ အဋ္ဌင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အဘိနီဟာရက္ခမံ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓ အစရှိသော အကျိုးသို့ ရှေးရှုဆောင်ခြင်းငှာ ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဘိညာသစ္ဆိကရဏီယာနံ၊ အဘိညာဉ်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ အဘိညာသစ္ဆိကိရိယာယ၊ အဘိညာဉ်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ၏။

အပရော နယော၊ ကို။ ဝုစ္စတေ၊ အံ့။ စတုတ္ထဇ္ဈာနသမာဓိနာ၊ ဖြင့်။ သမာဟိတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ နီဝရဏဒူရိဘာဝေန၊ နီဝရဏမှ ဝေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်၏။ ဝိတက္ကာဒိသမတိက္ကမေန၊ ဝိတက်အစရှိသည်တို့ကို လွန်ခြင်းကြောင့်။ ပရိယောဒါတံ၊ ပြိုးပြိုးပြက် ရှိ၏။ ဈာနပဋိလာဘပစ္စနိကာနံ၊ ဈာန်ကို ရခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကုန်သော (ဈာနပဋိလာဘပစ္စနီယာနံ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ဈာန်ကို ရခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိကုန်သောဟု ပေး)။ ပါပကာနံ၊ ကုန်သော။ ဣစ္ဆာဝစရာနံ၊ အလိုအားဖြင့် သက်ကုန်သော တရားတို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိသဖြင့် (မရှိခြင်းကြောင့် လည်းဟူ)။ အနင်္ဂဏံ၊ ကိလေသာ မရှိ။ ဣစ္ဆဝစရာနန္တိ၊ ကား။ ဣစ္ဆာယ၊ အားဖြင့်။ အဝစရာနံ၊ သက်ကုန်သော။ ဣစ္ဆာဝသေန၊ ဖြင့်။ ဩတိဏ္ဏာနံ၊ သက်ကုန်သော။ ပဝတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ နာနပ္ပကာရာနံ၊ ကုန်သော။ ကောပအပစ္စယာနံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်း နှလုံးမသာခြင်းတို့၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အဘိဇ္ဈာဒီနံ၊ ကုန်သော။ စိတ္တုပက္ကိလေသာနံ၊ စိတ်ကို ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားတို့၏။ ဝိဂမေန၊ ကင်းသဖြင့် (ကင်းခြင်းကြောင့် လည်းဟူ)။ ဝိဂတူပက္ကိလေသံ၊ ညစ်ညူးခြင်းမှ ကင်း၏။ ဧတံ ဥဘယမ္ပိ စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ကိလေသာမရှိသည်၏အဖြစ် ညစ်ညူးခြင်း ကင်းသည်၏အဖြစ်ကိုလည်း။ အနင်္ဂဏသုတ္တဝတ္ထသုတ္တာနံ၊ အနင်္ဂဏသုတ် ဝတ္ထသုတ်တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ကိလေသာမရှိသည်၏အဖြစ်ကို အနင်္ဂဏသုတ်ဖြင့်၊ ညစ်ညူးခြင်းကင်းသည်၏အဖြစ်ကို ဝတ္ထသုတ်ဖြင့် သိအပ်၏။ ဤသို့ အစဉ်အတိုင်း ယူ။ ဤအဋ္ဌကထာ၌လည်းကောင်း။ ပါရာဇိကဏ်အဋ္ဌကထာ စသည်တို့၌လည်းကောင်း ဝတ္ထုသုတ္တာနံ ဟု ဥကာရန္တနှင့် ရှိတတ်၏။ ထိုသုတ်သည် အဝတ်ကို ဥပမာပြု၍ မူလပဏ္ဏာသ၌ ဟောအပ်ကုန်ရကား ဥကာရန္တနှင့် မသင့်။ ဝတ္ထသုတ္တာနံဟု အကာရန္တနှင့် သာ ရှိလို၏။

ဝသိပ္ပတ္တိယာ၊ လေ့လာခြင်းသို့ ရောက်သောအားဖြင့်။ မုဒုဘူတံ၊ ၏။ ဣဒ္ဓိပါဒဘာဝူပဂမေန၊ ဣဒ္ဓိပ္ပါဒ်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သဖြင့်။ ကမ္မနိယံ၊ ၏။ ဘာဝနာပါရိပူရိယာ၊ အဘိနီဟာရက္ခမဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ပဏီတဘာဝူပဂမေန၊ မြတ်သည်၏အဖြစ်၊ မရောင့်ရဲခြင်းကို ပြုတတ်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်သဖြင့်။ အာနေဉ္ဇပတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဌိတံ၊ ၏။

အာနေဉ္ဇပ္ပတ္တေတိ ဣဒံ ဌိတိယာ ဝိသေသနံ၊ တေနာဟ “ယထာ အာနဉ္ဇဘာဝံ အာနေဉ္ဇပ္ပတ္တံ ဟောတိ၊ ဧဝံ ဌိတိ တေ”တိ ဟူသော ပါရာဇိကဏ်ဋီကာနှင့် အညီတည်း။

ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ အာနေဉ္ဇဘာဝပ္ပတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်သည်ရှိသော်။ အာနေဉ္ဇပ္ပတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ဌိတံ၊ ၏။ ဣတိအယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧဝံပိ၊ လည်း။ အဋ္ဌင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အဘိနီဟာရက္ခမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဘိညာသစ္ဆိကရဏီယာနံ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။

အဘိညာသစ္ဆိကိရဏီယာနေဉ္ဇပ္ပတ္တနှစ်ပါးကို တပေါင်းတည်းပြု၍ သမာဟိတကို ထည့်၍ အဋ္ဌင်္ဂယူသည်။ ရှေးဝိကပ်၌ကား သမာဟိတကို အင်္ဂါအဖြစ်ဖြင့် မယူမူ၍ ဋ္ဌိတ အာနေဉ္ဇပ္ပတ္တနှစ်ပါးကို အသီးပြု၍ အဋ္ဌင်္ဂယူသည်။

အဘိညာသစ္ဆိကိရိယာယ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနဘူတံ၊ သော။ ပါဒကံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “သော တတ္ထ...ဒွေ စ ဝိသေသေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အာဟ၊ ပြီ။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သောတိ၊ ကား။ အဓိဂတစတုတ္ထဇ္ဈာနော၊ ရအပ်သော စတုတ္ထဈာန်ရှိသော။ သော ယောဂီ၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ အဓိဋ္ဌာနဘူတေ၊ တည်ရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။ တသ္မိံ စတုတ္ထဇ္ဈာနေ၊ ၌။ အဋ္ဌဝိဓံ အဓိဂစ္ဆတီတိ၊ ကား။ အဋ္ဌဝိဓံ၊ သော။ ဂုဏံ၊ ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။ အဋ္ဌဝိဓော၊ သော။ သော ဂုဏော ပန၊ သည်ကား။ ကော၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတောကြောင့်။ “ဆ အဘိညာ ဒွေ စ ဝိသေသေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးတို့သည်။ ထင်ရှားသိသာကုန်ပြီးဖြစ်၍ ထိုအဘိညာဉ် ခြောက်ပါးတို့ကို မပြမူ၍ ဒွေ ဝိသေသေ ဟုဆိုအပ်သော တရားတို့ကို ပြအံ့သောငှာ မနောမယိဒ္ဓိဝိပဿနာညာဏဉ္စဟု မိန့်သတည်း။

မနောမယိဒ္ဓိ စ၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဿနာညာဏဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ ဒွေ၊ တို့သည်။ တံ စိတ္တန္တိ၊ ကား။ စတုတ္ထဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ သည်။ “ယတော...ပရိယောဒါတံ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပုရိမံ ပုရိမံ၊ ရှေးရှေးသော ပရိသုဒ္ဓအစရှိသည်သည်။ ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်သော ပရိယောဒါတအစရှိသည်၏။ ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းကို ဆိုသော စကားတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တဒုဘယန္တိ၊ ကား။ ယေသံ ရာဂါဒိအင်္ဂဏာနဉ္စ၊ အကြင် ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့၏လည်းကောင်း။ ယေသံ အဘိဇ္ဈာဒိဥပက္ကိလေသာနဉ္စ၊ အကြင် အဘိဇ္ဈာအစရှိသော ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားတို့၏လည်းကောင်း။ အဘာဝေန၊ ကြောင့်။ “အနင်္ဂဏ”န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “ဝိဂတူပက္ကိလေသ”န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တာနိ အင်္ဂဏာနိ စ၊ ထိုကိလေသာတို့သည်လည်းကောင်း။ တေ ဥပက္ကိလေသာ စ၊ ထိုညစ်ညူးစေတတ်သော တရားတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တံ ဥဘယံ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသည်။ တဒုဘယံ၊ သည်။ တဏှာသဘာဝတ္တာ စ၊ တဏှာသဘောရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဏှာယ၊ အား။ အနုလောမတော စ၊ တဒေကဋ္ဌအားဖြင့် လျော်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဏှာပက္ခော၊ တဏှာ၏ အသင်းအပင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယာ စ ဣဉ္ဇနာတိ၊ ကား။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အသမာဒါနေန၊ မတည်ကြည်သဖြင့် (အာရုံဖြင့် ကောင်းစွာမထားသဖြင့် လည်းဟူ)။ ယာ ဖန္ဒနာ၊ အကြင်တုန်လှုပ်ခြင်းသည်။ အဋ္ဌိတီတိ၊ ကား။ အနဝဋ္ဌာနံ၊ အမြဲမတည်ခြင်းသည်။ အယံ ဒိဋ္ဌိပက္ခောတိ၊ ကား။ ယာ ဣဉ္ဇနာ စ၊ အကြင်တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယာ အဋ္ဌိတိ စ၊ အကြင်အမြဲမတည်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤတုန်လှုပ်ခြင်း အမြဲမတည်ခြင်းသည်။ မိစ္ဆာဘိနိဝေသဟေတုတာယ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဋ္ဌိပက္ခော၊ ဒိဋ္ဌိအသင်းအပင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

စတ္တာရိ ဣန္ဒြိယာနီတိအာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝေဒနာတောပိ၊ အားဖြင့်လည်း။ စတုတ္ထဇ္ဈာနံ၊ ကို။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။

အရိယမဂ်တို့၏ အကြောင်းပဋိပဒါဖြစ်သောစတုတ္ထဈာန်ကို ပြရပြီး မဟုတ်သလော၊ ထိုသို့လျက် အဘယ်အကျိုးငှာ သော ဥပရိမံ အစရှိသည်ကို ပြသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုသော ဥပရိမံ အစရှိသော ပါဠိ၏အနုသန္ဓေသမ္ဗန္ဓကို ပြအံ့သောငှာ အရူပသမာပတ္တိယာ...အာဒိမာဟဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်။

အရူပသမာပတ်၏ မနသိကာရအစီအရင်ကို မပြသော်လည်း အရိယမဂ်တို့၏ အကြောင်းပဋိပဒါကို ပြခြင်းကိစ္စပြီးကောင်းသည် မဟုတ်သလော၊ စောဒနာရှိရကား ဧဝံ...အဘိနီဟာရက္ခမံ ဟောတိဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်။

ယင်းသို့ စတုတ္ထဈာန်စိတ်သည် အဘိနီဟာရက္ခမ မဖြစ်ပါသော် အဘိနီဟာရက္ခမဖြစ်သည်ကိုသာ မပြကောင်းပါသလော။ အသို့မူ၍ အရူပသမာပတ်၏ မနသိကာရအစီအရင်ကို ပြသနည်း။ စောဒနာရှိရကား သာ စ...စိဏ္ဏဝသိဘာဝဿေဝ ဟောတိဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်။

ယင်းသို့သော် တစ်ဆယ့်လေးပါးသော အရာတို့ဖြင့် လေ့ကျက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကိုသာ ပြကြောင်းပါသည်မဟုတ်သလော။ စောဒနာရှိရကား သော စ...လာဘိနောဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ အဋ္ဌင်္ဂသမန္နာဂတံ၊ သော။ စတုတ္ထဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ သည်။ ဥပရိအဘိညာဝိဂမာယ၊ အထက်ဖြစ်သော အဘိညာဉ်ကို ရခြင်းငှာ။ အဘိနီဟာရက္ခမံ၊ ရှေးရှုဆောင်ခြင်းအား ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သာ စ အဘိနီဟာရက္ခမတာ၊ ထိုရှေးရှုဆောင်ခြင်းငှာ ခံ့သည်၏အဖြစ်သည်လည်း။ စုဒ္ဒသဟိ၊ ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ စိဏ္ဏဝသိဘာဝဿေဝ၊ လေ့ကျက်အပ်သော ဝသီဘော်ရှိသော သူအားသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ (စုဒ္ဒသ သရုပ်ကို ဝိသုဒ္ဓိမဂ်မှ ရှုပါ)။ သော စ ဝသိဘာဝေါ၊ သည်လည်း။ အဋ္ဌသမာပတ္တိလာဘိနော၊ ရှစ်ပါးသော သမာပတ်ကို ရသောသူအား။ ဟောတိ၊ ၏။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနမတ္တလာဘိနော၊ ရူပါဝစရဈာန်မျှကို ရသောသူအား။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာရုပ္ပသမာပတ္တိယာ၊ ကို (၏လည်းဟူ)။ မနသိကာရဝိဓိံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းအစီအရင်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ၍။ “သော...မနသိကရောတီ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဥပရိမံ သမာပတ္တိန္တိ၊ ကား။ အာကာသာနဉ္စာယတနသမာပတ္တိံ၊ ကို။ သန္တတော မနသိကရောတီတိ၊ ကား။ အင်္ဂသန္တတာယပိ၊ အင်္ဂါငြိမ်သက်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အာရမ္မဏသန္တတာယပိ၊ အာရုံငြိမ်သက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ “သန္တာ”တိ၊ ငြိမ်သက်၏ဟူ၍။ မနသိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။ ဟိ၊ မှန်၏။ ယတော ယတော၊ အကြင်အကြင်အခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ အာရုပ္ပသမာပတ္တိံ၊ ကို။ သန္တတော၊ အားဖြင့်။ မနသိကရောတိ၊ ၏။ တတော တတော၊ ထိုထိုအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနံ၊ သည်။ အဝူပသန္တံ၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥပဋ္ဌာတိ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ “တဿ တဿ ဥပရိမံ...သဏ္ဌဟတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ပြီ။ ဥက္ကဏ္ဌာ စ ပဋိဃသညာတိ၊ ကား။ ပဋိဃသညာသင်္ခါတာသု၊ ကုန်သော။ ပဉ္စဝိညာဏသညာသု၊ တို့၌။ အနဘိရတိ၊ မမွေ့လျော်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သဏ္ဌဟတိ၊ ၏။ “သော သဗ္ဗသော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဧကဒေသေန၊ အားဖြင့်။ အာရုပ္ပသမာပတ္တိံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ အဘိညာဘိနီဟာရော ရူပသညာတိ၊ ကား။ ဧတာ ရူပါဝစရသညာ နာမ၊ မည် သည်။ ယာဝဒေဝ၊ မျှလောက်။ အဘိညတ္ထာဘိနီဟာရမတ္တံ၊ မျှသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာဝဒေဝ၊ လောက်။ ရူပါဝစရသညာ နာမ၊ မည်၏။ ပန၊ သော်လည်း။ အရူပါဝစရသမာပတ္တိယော၊ တို့သည်။ သန္တာ ဝိယ၊ ငြိမ်သက်ကုန်သကဲ့သို့။ သန္တာ ဝိယ၊ ငြိမ်သက်ကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ၊ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဝေါကာရော နာနတ္တသညာတိ၊ ကား။ ဧတာ နာနတ္တသညာ နာမ၊ မည်သည်။ နာနာရမ္မဏေသု၊ တို့၌။ ဝေါကာရော၊ ရောပြွမ်းခြင်းတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အာကုလပ္ပဝတ္တိ၊ ခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ သမတိက္ကမတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ တတ္ထ၊ ၌။ အာဒီနဝဒဿီ၊ အပြစ်ကိုမြင်လေ့ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တာ၊ ထိုရူပသညာ နာနတ္တသညာတို့ကို။ သမတိက္ကမတိ၊ ကောင်းစွာလွန်၏။ ပဋိဃသညာ စဿ အဗ္ဘတ္ထံ ဂစ္ဆတီတိ၊ ကား။ အာကာသာနဉ္စာယတနသမာပတ္တိံ၊ ကို။ အဓိဂစ္ဆန္တဿ၊ သော။ အဿ ယောဂိနော၊ အား။ ဒသပိ၊ ကုန်သော။ ပဋိဃသညာ၊ တို့သည်။ ဝိဂစ္ဆန္တိ၊ ကင်းကုန်၏။ ဣမိနာ၊ ဤပဋိဃသညာ စဿ အဗ္ဘတ္ထံ ဂစ္ဆတိဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ပဌမာရုပ္ပသမ္မာပတ္တိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

ဧဝံ သမာဟိတဿာတိ၊ ကား။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနေ၊ ၌။ စိတ္တေကဂ္ဂတာယပိ၊ စိတ္တေကဂ္ဂတာမျှကိုလည်း။ သမတိက္ကမေန၊ ကောင်းစွာ လွန်သဖြင့်။ သမာဟိတဿ၊ ကောင်းစွာတည်ကြည်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။ သမာဟိတဿာတိ၊ ကား။ အန္တဝုတ္တိနာ၊ ငြိမ်သက်သော ဖြစ်ခြင်းရှိသော။ အာရုပ္ပသမာဓိနာ၊ ဖြင့်။ သမာဟိတဿ၊ တည်ကြည်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဩဘာသောတိ၊ ကား။ ပုရေ၊ ရှေး၌။ ယော ရူပါဝစရဇ္ဈာနောဘာသော၊ အကြင် ရူပါဝစရဈာန်၏ အရောင်အလင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏ (သော ရူပါဝစရဇ္ဈာနောဘာသော၊ သည်။ ဤသို့ ပေး)။ အန္တရဓာယတီတိ၊ ကား။ သော ရူပါဝစရဇ္ဈာနောဘာသော၊ သည်။ အရူပါဝစရဇ္ဈာနသမာပဇ္ဇနကာလေ၊ ၌။ ဝိဂစ္ဆတိ၊ ကင်း၏။

ဒဿနဉ္စဟူသော ပုဒ်ကိုလည်း အန္တရဓာယတိတို့နှင့်စပ်စေလိုရကား ရူပါဝစရ... အန္တရဓာယတိဟု ဆိုသတည်း။

ဒဿနဉ္စာတိ၊ ကား။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနစက္ခုနာ၊ ရူပါဝစရဈာန်တည်းဟူသော မျက်စိဖြင့်။ ဒဿနဉ္စ၊ မြင်ခြင်းသည်လည်း။ အန္တရဓာယတိ၊ ၏။ သော သမာဓီတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တော၊ သော။ သော ရူပါရူပသမာဓိ၊ ကို။ ဆဠင်္ဂသမန္နာဂတောတိ၊ ကား။ ဥပကာရကပရိက္ခာရသဘာဝဘူတေဟိ၊ ကျေးဇူးပြုတတ်သောသဘော အဆောက်အဦ အခြံအရံသဘော ဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော (အဘိဇ္ဈာကို ပယ်ခြင်း။ ဗျာပါဒကို ပယ်ခြင်း။ ဝီရိယ ဤသုံးပါးသည် ဥပကာရကအင်္ဂါတည်း။ ပဿဒ္ဓိ သမာဓိ သတိ၊ ဤသုံးပါးသည် ပရိက္ခာရအင်္ဂါတည်း)။ ဆဟိ၊ ကုန်သော။ အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗောတိ၊ ကား။ ပတိ ပတိ၊ အဖန်တလဲလဲ။ အဝေက္ခိတဗ္ဗော၊ ဆင်ခြင်အပ်၏။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ စိန္တေတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ပစ္စဝေက္ခဏာကာရံ၊ အဖန်တလဲလဲ ဆင်ခြင်ရာသော အခြင်းအရာကို။ ဝိသယေန၊ နှင့်။ သဟ။ တကွ။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အနဘိဇ္ဈာသဟဂတ”န္တိအာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သဗ္ဗလောကေတိ၊ ကား။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ သော။ ပိယရူပေ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိသော။ သာတရူပေ၊ သာယာအပ်သော သဘောရှိသော။ သတ္တလောကေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သင်္ခါရလောကေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ တေန၊ ဤအနဘိဇ္ဈာသဟဂတံအစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ ကာမစ္ဆန္ဒဿ၊ ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ အာဟ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ “အဗျာပန္န”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဗျာပါဒ ကောသဇ္ဇ သာရမ္ဘ သာဌေယျ ဝိက္ခေပ သမ္မောသာနံ၊ စိတ်၏ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်စေတတ်သော ပူပန်ခြင်း၊ ပျင်းရိသူ၏ဖြစ်ကြောင်း၊ ချုပ်ချယ်ခြင်း၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲခြင်း၊ ပျံ့လွင့်ခြင်း မေ့လျော့ခြင်းတို့ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ အာဟ၊ ၏။

မှတ်ချက်။။ အဗျာပန္နံ...သတ္တေသုဖြင့် ဗျာပါဒကို။ အာရဒ္ဓံ မေ ဝိရိယံ ပဂ္ဂဟိတံဖြင့် ကောသဇ္ဇကို။ ပဿဒ္ဓေါ မေ ကာယော အသာရဒ္ဓေါဖြင့် ဒရထကို။ သမာဟိတံ မေ စိတ္တံ အဝိက္ခိတ္တံဖြင့် ဝိက္ခေပကို။ ဥပဋ္ဌိတာ...အသံမုဋ္ဌာဖြင့် သမ္မောသကို ပယ်ခြင်းကို ပြ၏။ ဤသို့ အစဉ်အတိုင်း မှတ်ယူလင့်ကုန်။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ တာနိ ဆ အင်္ဂါနိ၊ တို့ကို။ သမထဝိပဿနာဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယဉ္စ အနဘိဇ္ဈာသဟဂတ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ သည်။ သုဝိညေယျံ၊ ပြီ။

စာပိုဒ် ၅၄။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော ကတ္ထ ဒဋ္ဌဗ္ဗော အစရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ “ပညာဝိမုတ္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တဿ၊ သော။ အရဟတ္တဖလဿ၊ ၏။ သမာဓိမုခေန၊ ဖြင့်။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒံ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အရဟတ္တဖလသမာဓိံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သော သမာဓိ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သော သမာဓီတိ၊ ကား။ ယော သမာဓိ၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ပြီ။ သော သမ္မာသမာဓိ၊ ကို။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဝုတ္တဿ၊ သော။ အရိယမဂ္ဂသမာဓိဿ၊ အရိယမဂ်သမာဓိ၏။ ဖလဘူတော၊ အကျိုးဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ ကို။ ပဉ္စဝိဓေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤကား ဝုတ္တိနည်း) ဣဒါနိ၊ ၌။ ဝုတ္တမာနေဟိ၊ ဆိုလတ္တံ့ကုန်သော။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ (ပဉ္စဝိဓ၌ သရုပ်စပ်)။ အတ္တနော၊ ၏။ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာကာရသင်္ခါတေန၊ ဆင်ခြင်အပ်သောအခြင်းအရာဟု ဆိုအပ်သော။ ပဉ္စဝိဓေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ “အယံ သမာဓိပစ္စုပ္ပန္န သုခေါ”တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အယံ အရဟတ္တဖလသမာဓိ၊ သည်။ အပ္ပိတပ္ပိတက္ခဏေ၊ ဝင်စားတိုင်း ဝင်စားတိုင်းသော ခဏ၌။ သုခတ္တာ၊ ချမ်းသာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ ချမ်းသာ၏။ ပုရိမော ပုရိမော၊ ရှေးရှေး၌ ဖြစ်သော သမာဓိသည်။ ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ သော။ သမာဓိသုခဿ၊ သမာဓိချမ်းသာ၏။ ပစ္စယတ္တာ၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အာယတိံ၊ ၌။ သုခဝိပါကော၊ ချမ်းသာသော အကျိုးရှိ၏။ ကိလေသေဟိ၊ တို့မှ။ အာရကတ္တာ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အရိယော၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေး၏ (ဖြူစင်၏ လည်းဟူ)။ ကာမာမိသ ဝဋ္ဋာမိသ လောကာမိသာနံ၊ ကာမအာမိသ ဝဋ္ဋအာမိသ လောကအာမိသတို့၏။ အဘာဝါ၊ ကြောင့်။ နိရာမိသော၊ အာမိသမရှိ။

မှတ်ချက်။။ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်၌ ဖြစ်သော ရာဂ၊ ထိုရာဂ၏ အာရုံသည် ကာမာမိသ မည်၏။ ထို့ကြောင့် ဗောဇ္ဈင်္ဂဝိဘင်းအဖွင့် မူလဋီကာ၌ ပဉ္စကာမဂုဏိကော စ ရာဂေါ တဒါရမ္မဏဉ္စ ကာမာမိသံဟု မိန့်သတည်း။ ဝဋ္ဋမိသလောကာမိသအရကို အောက်ကဆိုခဲ့ပြီ။

ဗုဒ္ဓါဒီဟိ မဟာပုရိသေဟိ၊ ဘုရားအစရှိသော မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သေဝိတတ္တာ၊ မှီဝဲအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အကပ္ပုရိသသေဝိတော၊ မယုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် မှီဝဲအပ်၏။ အင်္ဂသန္တတာယ စ၊ ဖိုလ်ဈာန်နှင့် ငြိမ်သက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗကိလေသဒရထသန္တတာယ စ၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်းမှ ငြိမ်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သန္တော၊ ငြိမ်း၏။ အတိတ္တိကရဋ္ဌေန၊ မရောင့်ရဲခြင်းကို ပြုတတ်သော သဘောအားဖြင့် (သဘောကြောင့် လည်းဟူ)။ ပဏီတော၊ ရောင့်ရဲခြင်းကို မပြုတတ်။ ကိလေသပဋိပ္ပဿဒ္ဓိယာ၊ ကိလေသာမှ ငြိမ်းသဖြင့်။ လဒ္ဓတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ကား။ ကိလေသပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဘာဝေန၊ ငြိမ်းသော ကိလေသာ မရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ လဒ္ဓတ္တာ၊ ကြောင့်။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓေါ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။။ ပဋိပဿဒ္ဓိဘာဝေနဟု အချို့ပါဌ်ရှိ၏။ ပဿဒ္ဓံ ပဿဒ္ဓီတိ ဟိ ဣဒံ အတ္ထတော ဧကံဟူသော နောက်စကားကို ထောက်၍ ဆင်ခြင်သင့်၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဘာဝေနဟု ဆို၏။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓေါဟု သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနိပ္ပန္နပုဒ်နှင့် မတန်တကားဟု စောဒနာရှိရကား ပဿဒ္ဓံ...ဧကံ ဟူသော ပါဌ်ထွက်သတည်း။ (ဤ၌ ဆင်ခြင်ဖွယ်ရှိ၏။)

ဟိ၊ သင့်တန်စွ။ ပဿဒ္ဓံ၊ ပဿဒ္ဓဟူသော ပုဒ်လည်းကောင်း။ ပဿဒ္ဓိ၊ ပဿဒ္ဓိဟူသော ပုဒ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣဒံ ပဒဒွယံ၊ သည်။ အတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ ဧကံ၊ တူ၏။ ဝါ၊ ကား။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိကိလေသေန၊ ငြိမ်းပြီးသော ကိလေသာရှိသော။ အရဟတာ၊ ရဟန္တာသည်။ လဒ္ဓတ္တာပိ၊ ကြောင့်လည်း။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိလဒ္ဓေါ၊ မည်၏။ ဧကောဒိဘာဝေန၊ မြတ်သော တည်ကြည်ခြင်းကို ပွားစေတတ်သော မဂ်သမာဓိဖြင့်။ အဓိဂတတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကောဒိဘာဝါဒိဂတော၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ ဧကောဒိဘာဝမေဝ၊ မြတ်သော တည်ကြည်ခြင်းကို ပွားစေတတ်သော သမာဓိသည်ပင်လျှင်။ အဓိဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဧကောဒိဘာဝါဓိဂတော၊ မည်၏။ အပ္ပဂုဏသာသဝသမာဓိ ဝိယ၊ မလေ့လာအပ်သော အာသဝေါ၏ အာရုံဖြစ်သော လောကီသမာဓိကဲ့သို့။ သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းခြင်းနှင့် တကွ။ သမ္ပယောဂေန၊ လုံ့လနှင့် တကွ။ ပစ္စနီကဓမ္မေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ နိဂ္ဂယှ၊ နှိပ်၍။ ကိလေသေ၊ တို့ကို။ ဝါရေတွာ၊ ဖြတ်၍။ အနဓိဂတတ္တာ၊ မရအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နသင်္ခါရနိဂ္ဂယှဝါရိတဂတော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ အပ်၏။

မှတ်ချက်။။ အဓိပ္ပာယ်ကား လောကီသမာဓိအားဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သော ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော နီဝရဏပထမဈာန်၌ တပ်ခြင်းအစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဖြတ်အပ်သော တစ်ပါးသော ကိလေသာတို့သည်လည်းကောင်း ရှိကုန်၏။ ဤအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိအားကား ငြိမ်းပြီးသော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် နှိပ်စက်အပ်သော နီဝရဏအစရှိသော ဆန့်ကျင်ဘက်တရားလည်း မရှိ။ ဖြတ်အပ်သော တစ်ပါးသော ကိလေသာလည်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိသည် မဂ်၏ အခြားမဲ့ ဝင်စားသော ခဏ၌ တိုက်တွန်းခြင်း ပယောဂမရှိသဖြင့် ရအပ်သောကြောင့် နသသင်္ခါရနိဂ္ဂယှဝါရိတဝတ မည်၏ ဟူလိုသော်။

ယတော ယတော၊ အကြင်အကြင်အခါ၌။ ဘာဂတော၊ အဖို့အစုအားဖြင့်။ တဉ္စ သမာဓိ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိကိုလည်း။ သမာပဇ္ဇန္တော ဝါ၊ ဝင်စားမူလည်း ဝင်စား၏။ တတော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌဟန္တော ဝါ၊ ထမူလည်း ထ၏။ တတော တတော၊ ထိုထိုအခါ၌ သတိဝေပုလ္လပ္ပတ္တော၊ သတိ၏ ပြန့်ပြောခြင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သတောဝ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ သမာပဇ္ဇတိ၊ ဝင်စား၏။ သတောဝ၊ ၍သာလျှင်။ ဝုဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။ ဝါ၊ ကား။ ယထာပရိစ္ဆိန္နကာလဝသေန၊ ပိုင်းခြားတိုင်းသော ကာလ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ သတော၊ ၍။ သမာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ သတော၊ ၍။ ဝုဋ္ဌဟတိ၊ ၏။

ဤသို့ အယံ သမာဓိပစ္စုပ္ပန္နေသု ခေါ အစရှိသော ပါဠိကို ဖွင့်ပြီး၍ ယခုအခါ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အလုံးစုံသော စကား၏ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ပြလိုရကား တသ္မာ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိ၌။ “အယံ သမာဓိ၊ ဤအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိသည်။ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ စေဝ၊ ပစ္စုပ္ပန်ချမ်းသာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အာယတိံ၊ ၌။ သုခဝိပါကော စ၊ ချမ်းသာသော အကျိုးရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပစ္စဝေက္ခန္တဿ၊ အား။ ပစ္စတ္တမေဝ၊ အသီးသာလျှင်ဖြစ်သော။ ယံ အပရပ္ပစ္စယဉာဏံ၊ တစ်ပါးသော အကြောင်း မရှိသောဉာဏ်သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤဉာဏ်သည်။ ဧကော၊ သော။ အာကာရော၊ အခြင်းအရာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။။ ဤကို ထောက်၍လည်းကောင်း။ ရှေး၌ အယံ သမာဓိ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါတိ အာဒီသု ဟုဆိုသော စကားကို ထောက်၍လည်းကောင်း ပါဠိ၌ အယံ သမာဓိ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ စေဝ အာယတိဉ္စ သုခဝိပါကောတိ ဣတိဿ ပစ္စတ္တမေဝံ ဉာဏဒဿနပစ္စုပဋ္ဌိတံ ဘဝတိဟူ၍ ရှိသင့်မည် ထင်၏။ ယင်းသို့ကား မရှိ။ အယံ သမာဓိ ပစ္စုပ္ပန္နသုခေါ ဣတိဿ ပစ္စတ္တမေဝ ဉာဏဒဿနံ ပစ္စုပဋ္ဌိတံ ဘဝတိ၊ အယံ သမာဓိ အာယတိ သုခဝိပါကောတိ၊ ဣတိဿ ပစ္စတ္တမေဝ ဉာဏဒဿနံ ပစ္စုပဋ္ဌိတံ ဘဝတိဟု ပါဠိရှိ၏။ ယင်းသို့ရှိသော် ဆဗ္ဗိဓ ဖြစ်ရာ၏။ ယင်းသို့ဖြစ်ခဲ့သော် ပဉ္စဝိဓေန ဝေဒိတဗ္ဗော စသော စကားနှင့် ဆန့်ကျင်ခဲ့ရာ၏။ ဆင်ခြင်ထောက်ထားလင့်ကုန် သူတော်ကောင်းတို့။

သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာကာရတို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ တည်း။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ဧတေသံ ပစ္စဝေက္ခိတဗ္ဗာကာရာနံ၊ ဤဆင်ခြင်အပ်သော အခြင်းအရာတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ သမာဓိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိကို။ ပဉ္စဝိဓေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ယော စ သမာဓီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အရဟတ္တဖလေ၊ ၌။ သမထဝိပဿနာဝိဘာဂံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သမာဓိသုခဿ၊ သမာဓိနှင့် ယှဉ်သော သုခ၏။ “သုခ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ ကြောင့်။ “ယော စ...သမထော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အရိယနိရာမိသာဒိဘာဝေါ ပန၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးခြင်း အာမိသ မရှိခြင်း အစရှိသော အဖြစ်သည်ကား (အဓိပ္ပာယတ္ထတည်း)။ ပညာနုဘာဝေန၊ ဖြင့်။ နိပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပြီး၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ယော စ သမာဓိ အရိယော...အယံ ဝိပဿနာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ အရဟတ္တဖလသမာဓိံ၊ ကို။ ဝိဘာဂေန၊ ဝေဖန်ခြင်းဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တဿ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သမာဓိ၏။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒံ၊ ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော အကျင့်ကို။ သမာဓိဝိဘာဂေန၊ သမာဓိကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သော သမာဓီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဣတိကား နိဒဿနတည်း)။ “သော သမာဓီ”တိ၊ သော သမာဓိအစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဣတိကား အာဒျတ္ထတည်း)။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သော သမာဓီတိ၊ ကား။ အရဟတ္တဖလသမာဓိဿ၊ ၏။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါယံ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော အကျင့်၌။ ဝုတ္တော၊ သော။ ယော သော ရူပါဝစရစတုတ္ထဇ္ဈာနသမာဓိ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သောသမာဓိ၊ ကို။ ပဉ္စဝိဓေနာတိ၊ ကား။ ဝက္ခမာနေန၊ အခြားမဲ့၌ ဆိုလတ္တံ့သော။ ပဉ္စပ္ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ “ပီတိဖရဏတာ”တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ပီတိံ၊ ကို။ ဖရမာနာ၊ နှံ့စေသည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒွီသု၊ ကုန်သော။ ဈာနေသု၊ တို့၌။ ပဝတ္တာ၊ သော။ ပညာ၊ သည်။ ပီတိဖရဏတာ နာမ၊ ပီတိဖြင့် နှံ့သည်၏အဖြစ် မည်၏။ သုခံ၊ သုခဖြင့်။ ဖရမာနာ၊ နှံ့သည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တီသု ဈာနေသု၊ တို့၌။ ပဝတ္တာ၊ သော။ ပညာ၊ သည်။ သုခဖရဏတာ နာမ၊ မည်၏။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏။ စေတောဖရမာနာ၊ စိတ်ကို နှံ့သည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စေတောပရိယပညာ၊ သည်။ စေတောဖရဏတာ နာမ၊ စိတ်ကို နှံ့သည်၏အဖြစ် မည်၏။ အာလောကဖရဏေ၊ အလင်းကို နှံ့စေခြင်း၌။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗစက္ခုပညာ၊ သည်။ အာလောကဖရဏတာ နာမ၊ အလင်းကို နှံ့စေသည် မည်၏။ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏံ၊ သည်။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိမိတ္တံ နာမ၊ မည်၏။ စ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။ “ဒွီသု ဈာနေသု...ပစ္စဝေက္ခဏာနိမိတ္တ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတမ္ပိ ဝစနံ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ဒွီသု ဈာနေသု၊ တို့၌။ ပဝတ္တာ၊ သော။ ပညာ၊ သည်။ ပီတိဖရဏတာ၊ မည်၏။ တီသု ဈာနေသု၊ တို့၌။ ပဝတ္တာ၊ သော။ ပညာ၊ သည်။ သုခဖရဏတာ၊ မည်၏။ ပရစိတ္တေ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ စိတ်၌။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ စေတောဖရဏတာ၊ မည်၏။ ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ သည်။ အာလောကဖရဏတာ၊ မည်၏။ တမှာ တမှာ သမာဓိမှာ၊ မှ။ ဝုဋ္ဌိတဿ၊ ထသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏံ၊ သည်။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိမိတ္တံ၊ မည်၏။

ဣဓ၊ ဤရူပါဝစရစတုတ္ထဈာန်သမာဓိ၌။ သမထဝိပဿနာဝိဘာဂံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယော စ ပီတိ ဖရဏော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ သမာဓိဝိဘာဂအရာဖြစ်လျက် အသို့မူ၍ ဒွီသု ဈာနေသု ပညာ ပိတီဖရဏတာ နာမ စသည်ဖြင့် ပညာ၏အစွမ်းအားဖြင့် အတ္ထသံဝဏ္ဏနာကို ပြုသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ဧတ္ထအစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသမာဓိကို ဝေဖန်ရာ၌လည်း။ ပညာသီသေန၊ ပညာကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာကို။ ကတာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပညာဝသေန၊ ဖြင့်။ သံဝဏ္ဏနာ၊ အဖွင့်ကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ကတာ၊ ၏။

ယင်းသို့ ပညာကို ပဓာနပြု၍ ဒေသနာကို ပြုသည်ရှိသော် ပညာသည် သမထမဟုတ်ရကား ယော စ ပီတိဖရဏော...သမထောဟု သမာဓိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် မထုတ်သင့်တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရာသည်ကို နှလုံးပိုက်၍ ပညာအစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ပညာပီတိဖရဏတာတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ပညာ၊ သည်။ သမာဓိသဟဂတာ ဧဝ၊ သမာဓိနှင့် တကွဖြစ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုပီတိဖရဏတာ အစရှိသည်တို့၌။ သမာဓိဝသေန၊ ဖြင့်။ သမထော၊ ကို။ ဥဒ္ဓဋော၊ ၏။

မှတ်ချက်။။ သဘောအားဖြင့် ထုတ်၏ ဥပကာရဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့် မထုတ်ဟူလိုသော်။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပီတိသုခစေတောဖရဏတာ၊ ပီတိ၏ နှံ့သည်၏အဖြစ်။ သုခဖြင့် နှံ့သည်၏အဖြစ်။ စိတ်ကို နှံ့စေသည်၏အဖြစ်တို့သည်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ သမာဓိဝိပ္ဖာရဝသေန၊ သမာဓိပြန့်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာ၊ ထိုပီတိဖြင့် နှံ့သည်၏အဖြစ်အစရှိသည်တို့ကို။ သမထောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတရာနိ၊ ဤမှ တစ်ပါးသော အာလောကဖရဏပစ္စဝေက္ခဏနိမိတ်တို့သည်။ ပညာဝိပ္ဖါရဝသေန၊ ပညာပြန့်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာ၊ ထိုအာလောကဖရဏပစ္စဝေက္ခဏနိမိတ်တို့ကို။ “သမထော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတရာနိ၊ တို့သည်။ ဉာဏဝိပ္ဖါရဝသေန၊ အားဖြင့်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာနိ၊ တို့ကို။ “ဝိပဿနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။

စာပိုဒ် ၅၅။

ဣဒါနိ၊ ၌။ တံ သမာဓိံ၊ ကို။ အာရမ္မဏဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒသ ကသိဏာယတနာနီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တာနိ ဓမ္မဇာတာနိ၊ တို့သည်။ ကသိဏဈာနသင်္ခါတာနိ၊ ကသိုဏ်းဈာန်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ကသိဏာနိ စ၊ ကသိုဏ်းတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ယောဂိနော၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။ သုခဝိသေသာနံ၊ သုခအထူးတို့၏။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝတော၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ မနာယတနဓမ္မာယတနဘာဝတော စ၊ မနာယတန ဓမ္မာယတနဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အာယတနာနိ စ၊ တို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကသိဏာယတနာနိ၊ မည်ကုန်၏။ ပထဝီကသိဏန္တိ၊ ကား။ ကတပရိကမ္မံ၊ အပြေအပြစ်ပြုအပ်ပြီးသော။ ပထဝီမဏ္ဍလမ္ပိ၊ မြေအဝန်းကိုလည်းကောင်း။ တတ္ထ၊ ထိုမြေအဝန်း၌။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဥဂ္ဂဟပဋိဘာဂနိမိတ္တမ္ပိ၊ ဥဂ္ဂဟနိမိတ် ပဋိဘာဂနိမိတ္တကိုလည်းကောင်း။ တသ္မိံ နိမိတ္တေ၊ ထိုဥဂ္ဂဟနိမိတ် ပဋိဘာဂနိမိတ္တ၌။ ဥပ္ပန္နဇ္ဈာနမ္ပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တေသု၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ ဈာနံ၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ အာကာသကသိဏန္တိ၊ ကား။ ကသိဏုဂ္ဃာဋိမာကာသေ၊ ကသိုဏ်းကိုးပါးကို ခွာသောအားဖြင့် ရအပ်သော ကောင်းကင်၌။ ပဝတ္တပဌမာရုပ္ပဇ္ဈာနံ၊ တည်း။

ကသိဏဿ ဥဂ္ဃာဋော ကသိဏုဂ္ဃာဋော၊ တေန လဒ္ဓေါတိ ကသိဏုဂ္ဃာဋိမော ကသိဏုဂ္ဃာဋိမော ယေဝ အာကာသော ကသိဏုဂ္ဃာဋိမာကာသော။

ဝိညာဏကသိဏန္တိ၊ ကား။ ပဌမာရုပ္ပဝိညာဏာရမ္မဏံ၊ ပဌမာရုပ္ပဝိညာဉ်လျှင် အာရုံရှိသော။ ဒုတိယာရုပ္ပဇ္ဈာနံ၊ တည်း။ သုဒ္ဓသမထဘာဝနာဝသေန၊ သက်သက်သော သမထဘာဝနာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တိတေ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်သော။ ပထဝီကသိဏာဒိကေ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။” ဣမာနိ အဋ္ဌကသိဏာနိ သမထော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဝိပဿနာဓိဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ဝိပဿနာ၏ တည်ရာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ပဝတ္တံ ပဝတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ သေသကသိဏဒွိယံ၊ ကို။ “ဝိပဿနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဧဝန္တိ၊ ကား။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗော အရိယမဂ္ဂေါတိ၊ ကား။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ သည်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒိဘာဝေန၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိအစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ အဘိန္နောပိ၊ မပြားသော်လည်း။ သတိပဋ္ဌာနာဒိပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါဘေဒေန၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိသော ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော အပြားအားဖြင့်။ အနေကဘေဒဘိန္နော၊ များသော အပြားအားဖြင့် ပြားသော။ နိရဝသေသော၊ သော။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ ကို။ ယေန ယေန အာကာရေနာတိ၊ ကား။ အနဘိဇ္ဈာဒီသု၊ ကုန်သော။ အာကာရေသု စ၊ တို့တွင်လည်းကောင်း။ ပစ္စုပ္ပန္နသုခတာဒီသု၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ ချမ်းသာသည်၏အဖြစ် အစရှိကုန်သော။ အာကာရေသု စ၊ တို့တွင်လည်းကာင်း။ ယေန ယေန အာကာရေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ၏။ တေန တေနာတိ၊ ကား။ တေသု တေသု အာကာရေသု၊ တို့တွင်။ ယေ ယေ အာကာရာ၊ တို့သည်။ သမထဝသေန၊ ဖြင့်။ ယောဇေတုံ၊ ယှဉ်ခြင်းငှာ။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ယေ စ ယေ စ အာကာရာ၊ တို့သည်လည်း။ ဝိပဿနာဝသေန၊ ဖြင့်။ ယောဇေတုံ၊ ငှာ။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန တေန အာကာရေန၊ ဖြင့်။ သမထဝိပဿနာဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ ကို။ ဝိစိနိတွာ၊ ရွေးချယ်စိစစ်၍။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ၏။ တေတိ၊ ကား။ သမထာဓိဋ္ဌာနဝိပဿနာဓမ္မာ၊ သမထ၏ တည်ရာဖြစ်ကုန်သောဝိပဿနာတရားတို့ကို။ တီဟိ ဓမ္မေဟိ သင်္ဂဟိတာတိ၊ ကား။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ အနုပဿနာဓမ္မေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတာ၊ ရေတွက်အပ်ကုန်၏။ ဂဏနံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။ ဂတာ၊ ရောက်ကုန်၏။ ကတမေဟိ တီဟိ၊ အဘယ်သုံးပါးသော အနုပဿနာတို့ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတာ၊ ရေတွက်အပ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒနာသမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “အနိစ္စတာယ ဒုက္ခတာယ အနတ္တတာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ တီဟိ ဓမ္မေဟိ၏ အရကို အနုပဿနာဓမ္မဟု ဆရာဆိုခဲ့၏။ အနိစ္စတာအစရှိသော သုံးပါးသည်လည်း အနုပဿနာဓမ္မ မဟုတ်။ ထိုအနုပဿနာဓမ္မ၏ အာရုံသာ ဖြစ်ခဲ့တကား။ သရုပ်သရူပဝန္တမဆန့်ကျင်ခဲ့ပြီလော။ စောဒနာရှိရကား အနိစ္စတာယ သဟစရဏတော ဝိပဿနာ အနိစ္စတာတိ ဝုတ္တာ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အနိစ္စတာယ၊ အနိစ္စအဖြစ်နှင့်။ သဟစရဏတော၊ တကွဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဝိပဿနာ၊ ကို။ “အနိစ္စတာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။

မှတ်ချက်။။ အနိစ္စတာနှင့် အာရုံအာရမ္မဏိက၏ အဖြစ်ဖြင့်တကွ ဖြစ်သောကြောင့်သာ အနုပဿနာကို အနိစ္စတာဟု ဆိုပါသည်။ စင်စစ် အနုပဿနာသည် အနိစ္စတာ ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုသည်မဟုတ် ဟူလိုသော်။

သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဒုက္ခတာအနတ္တတာတို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ပင်တည်း။

သော သမထဝိပဿနံ...ဘာဝယတီတိ၊ ကား။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမာယ၊ အရိယမဂ်ကို ရခြင်းငှာ။ ယုတ္တပယုတ္တော၊ အလွန်အားထုတ်သော။ သော ယောဂီ၊ သည်။ ကာလေန၊ ရံခါ။ သမထံ၊ ကို။ သမာပဇ္ဇနဝသေန၊ ဝင်စားခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကာလေန၊ ခါ။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ သမ္မသနဝသေန၊ သုံးသပ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝဍ္ဎယမာနော၊ ပွားစေသည်ရှိသော်။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခါဒိသင်္ခါတာ၊ အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခအစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ တိဿော၊ ကုန်သော။ အနုပဿနာ၊ တို့ကို။ ဗြူဟေတိ၊ ပွားစေ၏။ တယော ခန္ဓေ ဘာဝယတီတိ၊ ကား။ တိဿော၊ ကုန်သော။ အနုပဿနာ၊ တို့ကို။ ဥပရူပရိဝိသေသံ၊ အဆင့်ဆင့်အထူးသို့။ ပါပေန္တော၊ ရောက်စေသည်ဖြစ်၍။ သီလက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ သမာဓိက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ပညက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ ဧတေ ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ ဝဍ္ဎေတိ၊ စေ၏။

မှတ်ချက်။။ ခန္ဓာသုံးပါးတို့ကို ပွားစေသည်ရှိသော် မဂ်သုံးပါးကိုသော်လည်း ပွားကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် တယော ခန္ဓေ ဘာဝယန္တော အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂိကံ မဂ္ဂံ ဘာဝယတိဟု ဆိုလေသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ယသ္မာ ပန အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အရိယော၊ ဖြူစင်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ မဂ္ဂေါ၊ ကို။ သင်္ဂဟိတော၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တယော ခန္ဓေ...မဂ္ဂံ ဘာဝယတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ယတ္ထ၊ အကြင် အဓိသီလအစရှိသော သိက္ခာတို့၌။ သိက္ခန္တာနံ၊ ကျင့်ကုန်သော။ ယေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့အား။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ နိယျာနမုခါနိ၊ ထွက်မြောက်ခြင်း၏အကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ယေသဉ္စ ကိလေသာနံ၊ တို့၏လည်း။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခါနိ၊ တို့သည်။ ပဋိပက္ခဘူတာနိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် သိက္ခာ ကိလေသာတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ တာနိ၊ ထိုဝိမောက္ခမုခတို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ရာဂစရိတော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အနိမိတ္တေန ဝိမောက္ခမုခေနာတိ၊ ကား။ အနိစ္စာနုပဿနာယ၊ ဖြင့်။

အနိစ္စာနုပဿနာယဟု အတ္ထကို ဆို၏။ အနိမိတ္တေန ဝိမောက္ခမုခေနဟူသော သဒ္ဒါနှင့် မဆန့်ကျင်ခဲ့တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား သာဟိအစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

ဟိ၊ စွ။ သာ၊ ထိုအနိစ္စာနုပဿနာကို။ နိစ္စနိမိတ္တာဒိသမုဂ္ဃာဋနေန၊ နိစ္စနိမိတ်အစရှိသည်ကို ဖြတ်သဖြင့် (ဖြတ်ခြင်းကြောင့် လည်းဟူ။) အနိမိတ္တော၊ မည်၏။ ရာဂါဒီနံ၊ တို့ကို။ သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိယာ၊ ပြတ်သောအားဖြင့် လွတ်ခြင်းဖြင့်။ ဝိမောက္ခော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ လဒ္ဓနာမဿ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ ၏။ မုခဘာဝတော ဒွါရဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ အဓိစိတ္တသိက္ခာယာတိ၊ ကား။ သမာဓိသ္မိံ၊ သမာဓိသိက္ခာ၌။ သုခဝေဒနီယံ ဖဿံ အနုပဂစ္ဆန္တောတိ၊ ကား။ သုခဝေဒနာကာရဏတော၊ သုခဝေဒနာ၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သုခဝေဒနာယ၊ အား။ ဟိတံ၊ လျောက်ပတ်သော။ ဖဿံ၊ ကို။ တဏှာယ၊ အားဖြင့်။ အနုပဂစ္ဆန္တော၊ မကပ်မူ၍။ သုခံ ဝေဒနံ ပရိဇာနန္တောတိ၊ ကား။ “အယံ သုခါဝေဒနာ၊ သည်။ ဝိပရိဏာမာဒိနာ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းအစရှိသောအားဖြင့်။ ဒုက္ခာ၊ ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ပရိဇာနန္တော၊ ပိုင်းခြားသိလျက်။ သဝိသယံ၊ အာရုံနှင့်တကွဖြစ်သော။ ရာဂံ၊ ကို။ သမတိက္ကန္တော၊ ကောင်းစွာလွန်သည်ဖြစ်၍။ “ရာဂမလံ ပဝါဟေန္တော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ တေဟိ ပရိယာယေဟိ၊ ထိုရာဂတည်းဟူသော အညစ်အကြေးကို လျှော်ခြင်း အစရှိသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ရာဂဿေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ပဟာနံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ “ဒေါသစရိတော ပုဂ္ဂလော”တိ အာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ပညာဓိကဿ၊ လွန်သော ပညာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သန္တတိသမူဟကိစ္စာရမ္မဏာဒိဃနဝိနိဗ္ဘောဂေန၊ အစဉ် အပေါင်း ကိစ္စ အာရုံ အစရှိသော တစ်ခဲနက်ကို အသီးအသီး ဝေဖန်သဖြင့်။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ အတ္တသုညတာ၊ အတ္တမှ ဆိတ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ပါကဋာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ အနတ္တာနုပဿနာ၊ သည်။ ပညာပဓာနာ၊ ပညာလျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သုညတဝိမောက္ခမုခံ ပညက္ခန္ဓော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ သရသပဘင်္ဂုတာယ၊ မိမိသဘောအားဖြင့် ပျက်စီးခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ပရံပရဟိတ်တည်း)။ ဣတ္တရခဏတ္တာ၊ ထိုခဏရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဥပ္ပန္နာနံ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာနံ၊ တို့၏။ တတ္ထ တတ္ထေဝ၊ ထိုထိုဖြစ်ရာအရပ်၌ပင်လျှင်။ ဘိဇ္ဇနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသည်။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ သမာဟိတဿေဝ၊ တည်ကြည်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာလျှင်။ ပါကဋံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ အနိစ္စာနုပဿနာ၊ သည်။ သမာဓိပဓာနာ၊ မည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိသေသတော၊ အားဖြင့်။ အနိစ္စာနုပဿနာ၊ သည်။ သမာဓိပ္ပဓာနာ၊ မည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခံ သမာဓိက္ခန္ဓောတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ သီလေသု၊ တို့၌။ ပရိပူရကာရိနော၊ ပြည့်ခြင်းကို ပြုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍ (ရှိသော် လည်းဟူ)။ ခန္တိဗဟုလဿ၊ များသော သည်းခံခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍ (ရှိသော် လည်းဟူ)။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ဒုက္ခဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အရတိဉ္စ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အဘိဘုယျ၊ နှိပ်စက်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သင်္ခါရာနံ၊ တို့၏။ ဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခအဖြစ်သည်။ ဝိဘူတာ၊ ထင်ရှားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ခာနုပဿနာ၊ သည်။ သီလပ္ပဓာနာ၊ မည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခမုခံ သီလက္ခန္ဓော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခေဟိ၊ အရိယမဂ်၏အကြောင်းဖြစ်သော အနုပဿနာတို့ဖြင့်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ သင်္ဂဟိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ “သော တီဏိ...ခန္ဓေ ဘာဝယတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်လည်း။ (ဝုတ္တံ ၌စပ်။) တီဟိ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓေဟိ စ၊ တို့ဖြင့်လည်း။ အရိယဿ၊ သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကဿ၊ သော။ မဂ္ဂဿ၊ ၏။ သင်္ဂဟိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ တယော၊ ကုန်သော။ ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ ဘာဝယန္တော၊ သည်ရှိသော်။ “အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂိကံ မဂ္ဂံ ဘာဝေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေဟိ၊ ထိုသုံးပါးသော ခန္ဓာတို့ဖြင့်။ တဿ၊ ထိုအရိယမဂ်ကို။ သင်္ဂဟံ၊ ကို။ ဒဿေန္တော၊ ၍။ “ယာ စ သမ္မာဝါစာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

ပုန၊ ဖန်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ သမထဝိပဿနာဘာဝံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သီလက္ခန္ဓော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

သီလ သမထ မဟုတ်ခဲ့တကား။ ယင်းသို့လျက် သမထသို့ ဝင်ခြင်းကို အဘယ်သို့ မှတ်ရပါအံ့နည်း စုဒ်ရှိရကား တတ္ထအစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော ခန္ဓာတို့တွင်။ သီလဿ၊ သီလ၏။ ခန္တိပဓာနတ္တာ စ၊ သည်းခံခြင်းလျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမာဓိဿ၊ အား။ ဗဟူပကာရတ္တာ စ၊ များသော ကျေးဇူးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမထပက္ခဘဇနံ၊ သမထအဖို့သို့ ဝင်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ ဘဝင်္ဂါနီတိ၊ ကား။ ဥပပတ္တိဘဝဿ၊ ၏။ အင်္ဂါနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။ ဒွေ ပဒါနီတိ၊ ကား။ ဒွေ ပါဒါ၊ နှစ်ပါးသော စရဏတရားတို့သည်။

စရဏတရားတို့သည် တစ်ဆယ့်ငါးပါး ဖြစ်ကုန်လျက် အဘယ့်ကြောင့် သီလ သမာဓိနှစ်ပါးသာ ဖြစ်အံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ယျေဘုယျေန ဟိ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယျေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ ပဉ္စဒသ၊ ကုန်သော။ စရဏဓမ္မာ၊ တို့ကို။ သီလသမာဓိသင်္ဂဟိတာ၊ သီလသမာဓိတို့ဖြင့် သင်္ဂြိုဟ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒွေ ပါဒါ၊ နှစ်ပါးသော စရဏတရားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ (ဤသို့ ပေး)။ ဘာဝိတကာယောတိ၊ ကား။ အာဘိသမာစာရိကသီလဿ၊ အာဘိသမာစာရိကသီလ၏။ ပါရိပူရိယာ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ။ ဘာဝိတကာယော၊ ပွားစေအပ်ပြီးသော ကိုယ်ရှိသည်။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ အာဘိသမာစာရိကသီလဟူသည် အာဇီဝဋ္ဌမကသီလမှ ကြွင်းသော သီလတည်း။

ဘာဝိတသီလောတိ၊ ကား။ (ဤပါဌ်ကား အချို့စာ မရှိ။ ရှိသည်သာ ကောင်း၏။) အာဒိဗြဟ္မစရိယကသီလဿ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သော အကျင့်၏ အစဖြစ်သော သီလ၏။ ပါရိပူရိယာ၊ ငှာ။ ဘာဝိတသီလော၊ ပွားစေအပ်ပြီးသော သီလရှိသည်။ (ဤ၌ အာဒိဗြဟ္မစရိယကသီလဟူသည် အာဇိဝဌမကသီလတည်း။) အထ ဝါ၊ ကား။ ဘာဝိတကာယောတိ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယသံဝရေန၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသီလအားဖြင့်။ ဘာဝိတပဉ္စဒွါရကာယော၊ ပွားစေအပ်ပြီးသော ပဉ္စဒွါရကာယ ရှိသည်။ ဘာဝိတသီလောတိ၊ ကား။ အဝသိဋ္ဌသီလဝသေန၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသီလမှ ကြွင်းသော သီလ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘာဝိတသီလော၊ သည်။ သမ္မာ၊ စွာ။ ကာယဘာဝနာယ၊ ကာယကို ပွားစေခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ (တံသဘာဝတ္တာ စ၊ ထို သမ္မာကမ္မန္တ သမ္မာဝါယာမသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဒုဘယကာရဏတ္တာ စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သမ္မာကမ္မန္တ သမ္မာဝါယာမ၏အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။) အစ္စန္တံ၊ စင်စစ်။ ကာယဒုစ္စရိတပ္ပဟာနဉ္စ၊ ကာယဒုစရိုက်ကို ပယ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ဥဋ္ဌာနဉ္စ၊ လုံ့လဝီရိယသည်လည်းကောင်း။ (ဥပဓာနံ၊ ဟူ၍လည်းရှိ၏။ သမ္မာဝါယာမနှင့် မတန်ရကားမသင့်)။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ပြည့်စုံ၏။ တထာ၊ ပါး။ အနုတ္တရေ၊ မြတ်သော။ သီလေ၊ သည်။ သိဇ္ဈမာနေ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။ (တံသဘာဝတ္တာ စ၊ ထိုသမ္မာဝါစာ သမ္မာအာဇီဝသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဒုဘယကာရဏတ္တာ စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သမ္မာဝါစာ သမ္မာအာဇီဝ၏အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။) အနဝသေသတော၊ ဖြင့်။ မိစ္ဆာဝါစာယ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဇီဝဿ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပဟာနံ၊ သည်။ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ စိတ္တပညာသု စ၊ စိတ် ပညာတို့ကိုလည်း။ ဘာဝိတာသု၊ ပွားစေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ တံသဘာဝတ္တာ စ၊ ထို သမ္မာသတိအစရှိသော သဘောရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဒုဘယကာရဏတ္တာ စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သမ္မာသတိအစရှိသော တရား၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမ္မာသတိသမ္မာသမာဓိသမ္မာဒိဋ္ဌိသမ္မာသင်္ကပ္ပာ၊ တို့သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂတာ ဧဝ၊ ရောက်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ “ကာယေ ဘာဝိယမာနေ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။ (ဤ၌ တံသဘာဝတ္တာ တဒုဘယကာရဏတ္တာဟူသော ဟိတ်နှစ်ပုဒ်ကို ရှေးနှစ်ပုဒ်တို့နှင့် ယှဉ်၍လည်း ယောဇနာ သည်။)

ပဉ္စဝိဓံ အဓိဂမံ ဂစ္ဆတီတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမမေဝ၊ အရိယမဂ်ကို သိခြင်းကိုသာလျှင်။ အဝတ္ထာဝိသေသဝသေန၊ အခိုက်အတန့်အထူးအားဖြင့်။ ပဉ္စဓာ၊ အားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတိ၊ ၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ခိပ္ပာဓိဂမအစရှိသော ငါးပါးသည် သရုပ်အားဖြင့် ပြားခဲ့သော် အရိယမဂ္ဂအဓိဂမကိုပင် အဝတ္ထာဝိသေသဖြင့် ငါးပါးဝေဖန်၍ ပြ၏ဟုဆိုသော စကားသည် အသို့သင့်ပါအံ့နည်းဟု စောဒနာရှိရကား အရိယမဂ္ဂေါတိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။ ဤကား ဟိကို ဒဠှီကြံသည်။

တစ်နည်းကား အဘယ်သို့ အဝတ္တာဝိသေသအားဖြင့် ငါးပါးပြားသနည်း ပုစ္ဆာရှိရကား အရိယမဂ္ဂေါ ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။ ဤကား ဟိကို ဝိတ္ထာရကြံသည်။

ဟိ၊ စွ။ (တစ်နည်းကား) ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အံ့။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ သည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ သကိံ၊ တစ်ကြိမ်တည်း။ ဧကစိတ္တက္ခဏေနေဝ၊ တစ်ခုသော စိတ္တက္ခဏဖြင့်သာလျှင်။ စတူသု သစ္စေသု၊ တို့၌။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂန္တဗ္ဗံ၊ သိအပ်သည်ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ သိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထို အရိယမဂ်အား။ လောကိယသမာပတ္တိယာ၊ အား။ ဝသိဘာဝနာကိစ္စံ၊ လေ့လာသောအားဖြင့် ပွားစေခြင်းကိစ္စရှိသည်။ (ဝသိဘာဝကိစ္စံ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ လေ့လာသည်၏အဖြစ်ဟူသော ကိစ္စသည် ပေး။) အတ္ထိ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ ဝသိဘာဝနာကိစ္စံ၊ သည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ခိပ္ပာဓိဂမော စ၊ လျင်စွာ သိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ပဇဟိတဗ္ဗာနံ၊ ပယ်အပ်သော ကိလေသာတို့ကို။ အစ္စန္တဝိမုတ္တိဝသေန၊ စင်စစ် လွတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဇဟနတော၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။ ဝိမုတ္တာမိဂမော စ၊ လွတ်သော အားဖြင့်ရသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ လောကိယေဟိ၊ လောကီဖြစ်သော သီလကျေးဇူး အစရှိသည်တို့ထက်။ မဟန္တာနံ၊ မြတ်ကုန်သော။ သီလက္ခန္ဓာဒီနံ၊ သီလကျေးဇူး အစရှိသည်တို့ကို။ အဓိဂမနဘာဝတော၊ ရခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မဟာဓိဂမော စ၊ မြတ်ကျေးဇူးကို ရသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝိပုလဖလာနံ၊ ပြန့်ပြောသော အကျိုးရှိကုန်သော။ (အကျိုးဖြစ်ကုန်သော လည်းဟူ)။ တေသံယေဝ၊ ထိုသီလကျေးဇူး အစရှိသည်တို့ကိုသာလျှင်။ အဓိဂမနတော၊ ရခြင်းကြောင့်။ ဝိပုလာဓိဂမော စ၊ ပြန့်ပြောသော အကျိုးရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အတ္တနာ၊ သည်။ ကတ္တဗ္ဗဿ၊ သော။ ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ကိစ္စ၏။ အနဝသေသတော၊ အကြွင်း မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အနဝသေသာဓိဂမော စ၊ အကြွင်းမဲ့ ရသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဧတေ အဓိဂမာ၊ ထိုရခြင်းတို့သည်။ ကေ ပန၊ ဟူ၍။ (ကဏ္ဌဇပဌမက္ခရာနှင့်ရှိ၏။ မသင့်။) ကေစိ၊ အချို့သော ရခြင်းတို့သည်။ သမထာနုဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ကေစိ၊ တို့သည်။ ဝိပဿနာနုဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣမံ ဝိဘာဂံ၊ ဤသို့သော ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ သမထေနာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၅၆။

ဣတိ၊ သို့။ မဟာထေရော၊ အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿာ”တိ ဂါထာယ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အရဟတ္တဖလဝိမုတ္တိမုခေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသော ဝိမုတ္တိကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတံ၊ ကို။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ပြတော်မူသည်ရှိသော်။ ဒေသနာကုသလတာယ၊ ဒေသနာ၌ လိမ္မာတော်မူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ သုတ္တပ္ပဒေသေဟိ၊ သုတ်အရပ်တို့ဖြင့်။ တဿာ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိ၏။ ဝါ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိကို။ (ပဝိစယဟာရံ၌ စပ်။) ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါယ စ၊ ရှေးအဖို့၌ဖြစ်သော စတုတ္ထဈာန်အဖြစ်ကို ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဘာဝနာဝိသေသာနဉ္စ၊ ဘာဝနာအထူးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဘာဝနာနိသံသာနဉ္စ၊ ဘာဝနာ၏ အကျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘဇနဝသေန၊ ဝေဖန်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နာနပ္ပကာရတော၊ အားဖြင့်။ ဝိစယဟာရံ၊ ရွေးချယ်စိစစ်အပ်သော ဟာရကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ တထာဂတဗလာနမ္ပိ၊ မြတ်စွာဘုရား၏အားတော်တို့၏လည်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ တံ ဝိစယဟာရံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ယော ဒေသယတီ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌ (ဤပါဌ်ကား အချို့စာမရှိ။ ကျလေသည်)။ ဩဝါဒေန သာဝကေ န ဝိသံဝါဒယတီတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ကို။ ဝါ၊ ၏။ အနုသိဋ္ဌိယာ၊ အဆုံးအမဖြင့်။ ဓမ္မဿ၊ ကို။ သဝနတော၊ နာခံသောကြောင့်။ “သာဝကာ”တိ၊ ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမေ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိကုန်သော။ ဝေနေယျေ၊ တို့ကို။ န ဝိပ္ပလမ္ဘေတိ၊ မဖြားယောင်း (မယောင်ယမ်းစေ လည်းဟူ)။ န ဝဉ္စေတိ၊ မလှည့်ပတ်။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဝိသံဝါဒနဟေတူနံ၊ ချွတ်ယွင်းခြင်း လှည့်ပတ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ပါပဓမ္မာနံ၊ လောဘ အစရှိသော ယုတ်မာသော အကုသိုလ်တရားတို့၏။ အရိယမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ဗောဓိမူလေ ဧဝ၊ ဗောဓိပင်၏ အနီး၌သာလျှင်။ သုပ္ပဟီနတ္တာ၊ ကောင်းစွာ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တိဝိဓန္တိ၊ ကား။ တိပ္ပကာရံ=တိပ္ပကာရေဟိ၊ သုံးပါးသောအခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

(တိဝိဓ သရုပ်ကား ဣဒံ ကရောထ စသည်ဖြင့် အနန္တရ၌ ဆိုအပ်သည်ကို ယူ။)

ဣဒံ ကရောထာတိ၊ ကား။ ဣမံ သရဏဂမနဉ္စ၊ ဤသရဏဂုံကိုလည်းကောင်း။ ဣမံ သီလာဒိဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရထ၊ ကုန်လော့။ ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤသို့သော အစီအရင်ဖြင့်။ ကရောထ၊ ကုန်လော့။

ဤကား ဝုတ္တိနည်းတည်း။ ဣမိနာ ဥပါယေန ကရောထာတိ၊ ဟူ၍လည်း ဥလ္လိင်္ဂနည်း ရှိ၏။ သင့်သည်ချည်း။

အနေန ဝိဓိနာပိ၊ ဤအစီအရင်ဖြင့်လည်း။ သရဏာနိ၊ သရဏဂုံတို့ကို။ သောဓေန္တော၊ သုတ်သင်ကုန်လျက်။ သီလာဒီသု၊ တို့ကို။ ပရိပူရေန္တော၊ ပြည့်စေကုန်လျက်။ သမ္ပာဒေထ၊ ပြည့်စုံစေကုန်လော့။ ဣဒံ ဝေါ ကုရုမာနာနန္တိ၊ ကား။ ဣဒံ သရဏဂမနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဣဒံ သီလာဒိဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ တုမှာကံ၊ တို့အား။ အနုသိဋ္ဌာနံ၊ ဆုံးမအပ်ကုန်သော။

မှတ်ချက်။ အနုတိဋ္ဌန္တာနံ၊ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။ အဆုံးအမ၌ လျောက်ပတ်စွာ တည်ကုန်သောဟု ပေး။ နောက်ပါဌ်သာ ကုရုမာနာနံဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့် လျော်၏။

ဒိဋ္ဌဓမ္မသမ္ပရာယနိဗ္ဗာနာနံ၊ မျက်မှောက်၌ဖြစ်သော အကျိုး။ တမလွန်၌ဖြစ်သော အကျိုး နိဗ္ဗာန်တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဟိတာယ စ၊ စီးပွားခြင်းငှာလည်းကောင်း။ သုခါယ စ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ တာနိ၊ ထို သရဏဂုံသီလအစရှိသည်တို့ကို။ သမ္ပာဒေထ၊ ကုန်လော့။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ ဩဝါဒနာကာရံ၊ ဆုံးမသော အခြင်းအရာကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ “ဩဝါဒေန သာဝကေ န ဝိသံဝါဒယတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ယံ အဝိသံဝါဒနံ၊ အကြင် ချွတ်ယွင်းစေခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ အဝိသံဝါဒနံ၊ ကို။ တထာဂတဗလေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သော တထာ ဩဝဒိတော”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တထာတိ၊ ကား။ တေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။

ထိုကို ဖွင့်လိုရကား။ ဣဒံစသည်ကို မိန့်သော်။

“ဣဒံ၊ ဤသရဏဂုံသီလအစရှိသည်ကို။ ကရောထ၊ ကုန်လော့။ ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤသို့သော အစီအရင်ဖြင့်။ ကရောထ၊ ကုန်လော့”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ သော။ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဩဝဒိတောတိ၊ ကား။ ဓမ္မဒေသနာယ၊ ဖြင့်။ သာသိတော၊ ဆုံးမအပ်သော။ အနုသိဋ္ဌောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ တဿေဝ၊ ထိုဩဝဒိတောဟူသော ပုဒ်၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ တည်း။ တထာ ကရောန္တောတိ၊ ကား။ ယထာနုသိဋ္ဌံ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့် ဆုံးမအပ်၏။ (အဗျယိဘောသမာသ်ဖြစ်ရကား ယထာနုသိဋ္ဌံဟု သိကို အံပြု၍ ပြီးသတည်း။) တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ကရောန္တော၊ သော။ တံ ဘူမိန္တိ၊ ကား။ ယဿာ ဘူမိယာ၊ အကြင်ဒဿနဘုံ ဘာဝနာဘုံကို။ အဓိဂမတ္ထာယ၊ ရစေခြင်းငှာ။ ဩဝဒိတော၊ အပ်၏။ တံ ဒဿနဘူမိဉ္စ၊ သို့လည်းကောင်း။ တံ ဘာဝနာဘူမိဉ္စ၊ သို့လည်းကောင်း။ နေတံ ဋ္ဌာနံ ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ဧတံ ကာရဏံ၊ သည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ၊

မှတ်ချက်။ ကာရဏံဟူ၍ အနက်ကို ဖွင့်ခြင်းသည် ဌာနံဟူသော သဒ္ဒါနှင့် မတန်တကားဟု စောဒနာအံ့သည်ကို နှလုံးပိုက်၍ ကာရဏံ ဟိ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စွ။ ကာရဏံ၊ ကို။ ဧတ္ထ ကာရဏေ၊ ၌။ တဒါယတ္တဝုတ္တိတာယ၊ ထိုအကြောင်းနှင့် စပ်၍ ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဖလံ၊ သည်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဒုတိယဝါရေ၊ ၌။ ဘူမိန္တိ၊ ကား။ သီလက္ခန္ဓေန၊ သီလကျေးဇူးဖြင့်။ ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်သော။ သမ္ပတ္တိဘဝသင်္ခါတံ၊ သမ္ပတ္တိဘဝဟု ဆိုအပ်သော။ ဘူမိံ၊ သို့။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ စတုဝေသာရဇ္ဇာနိပိ၊ လေးပါးသော ဝေသာရဇ္ဇတို့သည်လည်း။ အဝိပရီတသဘာဝတာယ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဌမဖလဉာဏဿ၊ ရှေးဦးစွာသော အားတော်ဖြစ်သော ဉာဏ်၏။ ဝိသယဝိသေသော၊ အရာအထူးသည်။ ဟောတိ၊ ၏ (ဝိကတိသို့ လိုက်၍ ဧကဝုစ်ဆိုလေသည်)။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာနိပိ၊ ထိုဝေသာရဇ္ဇဉာဏ်တို့ကိုလည်း။ တဿ၊ ထိုပဌမဖလဉာဏ်တော်၏။ ဝိသယဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ တေ သတော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ တေ သတောတိ၊ ကား။ အဟံ၊ သည်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့ကို မဖောက်မပြန် အလိုလိုသာ သိတော်မူ၏။ မယာ၊ သည်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိဇာနနေန၊ ဝန်ခံသဖြင့်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသည်။ သတော၊ ဖြစ်သော။ တေ တယာ၊ သည်။ ဣမေ ဓမ္မာ အနဘိသမ္ဗုဒ္ဓါတိ နေတံ ဌာနံ ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ကား။” ဣမေ နာမ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ တယာ၊ သည်။ အနဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ မသိအပ်ကုန်”။ ဣတိ၊ သို့။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ သဟဓမ္မေန သဟေတုနာ သကာရဏေန၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဝစနေန၊ ဖြင့်။ ပဋိစောဒိဿတိ၊ တစ်ဖန်စောဒနာလတ္တံ့။

မှတ်ချက်။ ဤသို့လှမ်း၍ ပေးဦး။

ကောစိ ပဋိစောဒိဿတိ ဆိုပါလော၊ အဘယ့်ကြောင့် သဟဓမ္မေန စသည်ဖြင့် ဝိသေသဆိုသနည်း စောဒနာရှိရကား။ သုနက္ခတ္တော ဝိယ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

သုနက္ခတ္တော ဝိယ၊ သုနက္ခတ်ကဲ့သို့။ ဝိပ္ပလပန္တာ ပန၊ ဆိုမြည်တမ်းသော သူတို့သည်ကား။ အပ္ပမာဏံ၊ ပမာဏမဟုတ်။ (အကြောင်းနှင့် ကင်း၍ ဆိုလေရာ ပမာဏမဟုတ် ဟူလိုသော်)။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဟဓမ္မေန၊ အကြောင်းနှင့်တကွ။ ပဋိစောဒေဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဣတိ ဧတံ ကာရဏံ၊ ဤသို့ စောဒနာခြင်း၏အကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ သေသပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ပင်တည်း။ ယဿ တေ အတ္ထာယ ဓမ္မော ဒေသိတောတိ၊ ကား။ ရာဂါဒီသု၊ တို့တွင်။ ယဿ ယဿ၊ အကြင် အကြင်သို့သော အကုသိုလ်ကို။ ပဟာနတ္ထာယ၊ ပယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ အသုဘဘာဝနာဒိဓမ္မော၊ အသုဘဘာဝနာအစရှိသော တရားကို။ ကထိတော၊ ၏။ တက္ကရဿာတိ၊ ကား။ တထာပဋိပန္နဿ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ကျင့်သောသူအား။ ဝိသေသာဓိဂမန္တိ၊ ကား။ အဘိညာပဋိသမ္ဘိဒါဒိဝိသေသာဓိဂမံ၊ အဘိညာဉ် ပဋိသမ္ဘိဒါ အစရှိသော တရားအထူးကို ရခြင်းကို။

အန္တရာယိကာတိ၊ ကား။ အန္တရာယကရဏံ၊ အန္တရာယ်ကို ပြုခြင်းသည်။ အန္တရာယော၊ မည်၏။

(ရတ္တူပရတော၌ ရတ္တိယာ ဘောဇနံ ရတ္တိ ဟူသကဲ့သို့ ကရဏသဒ္ဒါ ကျေသည် ဟူလိုသော်။)

ဧတေသံ၊ ထိုတရားတို့အား။ သော၊ ထိုအန္တရာယ်ကို ပြုခြင်းတည်းဟူသော။ သီလံ၊ အလေ့သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ အန္တရာယိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ အန္တရာယေ၊ အန္တရာယ်ကို ပြုခြင်း၌။ နိယုတ္တာ၊ ယှဉ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အန္တရာယိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ အန္တရာယံ၊ အန္တရာယ်ကို ပြုခြင်းတည်းဟူသော။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အရဟန္တိ၊ ထိုက်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အန္တရာယိကာ၊ မည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ကား။ အန္တရာယပယောဇနာ၊ အန္တရာယ်ကို ပြုခြင်းအကျိုး ရှိကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အန္တရာယိကာ၊ မည်ကုန်၏။ တေ ပန၊ ထိုအန္တရာယိကတရားတို့သည်ကား။ ကမ္မကိလေသာဒိဘေဒေန၊ ကံ ကိလေသာအစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ ပဉ္စဝိဓာ၊ ကုန်၏။

မှတ်ချက်။ အာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ဝိပါက၊ ဥပဝါဒ၊ အာဏာတိက္ကမ္မ သုံးပါးကို ယူ။ ထိုငါးပါးတို့တွင် မာတုဃာတကစသော အနန္တရိယကံငါးပါးသည် ကမ္မနိယတိမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် ကိလေသာအဟိတ် ဒွိဟိတ် ပဋိသန္ဓေသည်။ ဝိပါက၊ အရိယုပဝါဒသည် ဥပဝါဒ၊ သိက္ခာပုဒ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းသည် အာဏာတိက္ကမမည်၏။

အနိယျာနိကာတိ၊ ကား။ အရိယမဂ္ဂဝဇ္ဇာ၊ အရိယမဂ်ဖြင့် သတ်အပ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။

ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နောတိ၊ ကား။ မဂ္ဂဒိဋ္ဌိယာ၊ မဂ်သညာနှင့်။ သမ္ပန္နော၊ သော။ သောတာပန္နော၊ သော။ အရိယသာဝကော၊ သည်။

မှတ်ချက်။ သုဟတံ၌ သုသဒ္ဒါသည် သု သောဘဏေသု၊ ခေ သမာ ဘူသ သုဋ္ဌု သမိဒ္ဓီသု ဟုမိန့်အပ်သော သောဘဏအစရှိသော ခြောက်ပါးသော အနက်တို့တွင် အဘယ်အနက်၌ ဖြစ်သနည်း။ ဟနဓာတ်သည် ဟန=ဟိံသာ ဂတီသု ဟုဆိုအပ်သော နှစ်ပါးသော အနက်တို့တွင် အဘယ်အနက်၌ ဖြစ်သနည်းဟု ယုံမှားဖွယ်ရှိရကား သုဟတန္တိ အတိဝဓိတံဟု ဖွင့်သတည်း။ သုသဒ္ဒါသည် ဘူသတ္ထ၌ ဟနဓာတ်သည် ဟိံသတ္ထ၌ ဖြစ်၏ဟူလိုသော်။

သတ်ကားသတ်၏။ အလွန်သာ မသတ်ဟု သုဟတံ ဟူသော စကားကြောင့် အယူမှားဖွယ်ရှိရကား ဣဒမ္ပိစသည်ကို မိန့်သတည်း။

သုဟတန္တိ၊ ကား။ အဘိဝဓိတံ၊ အလွန်သတ်သည်ကို။ ဣဒမ္ပိ၊ ဤသုဟတံဟူသော စကားသည်လည်း။ ဧကဒေသကထနမေဝ၊ တစ်စိတ်မျှကို ဆိုသော စကားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ပိသဒ္ဒါဖြင့် မာတရံကို သင်္ဂြိုဟ်။) မတကပေတာဒိဒါနမ္ပိ၊ သေလွန်ပြီးကုန်သောသူ ပေတအစရှိသူတို့အား ပေးလှူခြင်းကိုလည်း။ သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ န ကရောတိ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ပုထုဇ္ဇနောတိ၊ ကား။ ပုထူနံ၊ များစွာကုန်သော။ ကိလေသာဘိသင်္ခါရာဒီနံ၊ ကိလေသာဘိသင်္ခါရအစရှိသည်တို့ကို။ ဇနနာဒီဟိ၊ ဖြစ်စေခြင်းအစရှိကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ မည်၏။ ဟိ၊ စွ။ “ပုထူနံ...ဣတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ပုထူနံ၊ များစွာသော ကိလေသာအစရှိသည်တို့ကို။ ဇနနာဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ မည်၏။ ပုထုဇ္ဇနန္တောဂဓတ္တာ၊ များစွာသော ယုတ်သော အကျင့်ရှိသော သူတို့၏ အတွင်းဝင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ မည်၏။ အယံ ဇနော၊ ဤသူသည်။ ပုထုဝ၊ အသီးသီးသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ပုထုဝ၊ အသီး သီးသာဖြစ်သော။ ဇနော၊ လူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနော၊ မည်၏။ (သီလစသော ဂုဏ်တို့ဖြင့် အရိယာတို့နှင့် မရော၊ အသီးဟူလိုသော်။)

မာတရန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ မနုဿဘူတာ၊ လူဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဇနိကာ၊ အမိရင်းဖြစ်သော။ (မွေးဖွားသော လည်းဟူ။) မာတာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မနုဿဘူတော၊ သော။ ဇနကော၊ အဖရင်းဖြစ်သော။ ပိတာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ မနုဿဘူတော၊ သော။ ခီဏာသဝေါ၊ ကို။ အရဟာတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ မနုဿဘူတော၊ ဟူသောသောပုဒ်ကို ပုဗ္ဗာပရာပေက္ခဖြစ်သောကြောင့် အသီးသီးယှဉ်၍ ပေးသည်။ ဇနိကာ၊ ဇနကောဖြင့် ပေါသာဝနိက စသော အမိအဖတို့ကို နစ်စေသည်။ မာတရံ ပိတရံ အရဟန္တံ ဟူသော စကားကို ခွဲ၍ ကိံ ပန စသည်ဖြင့် စောဒနာသတည်း။

အရိယသာဝကော၊ သည်။ အညေ၊ တစ်ပါးသော သူတို့ကို။ ဇီဝိတာ၊ မှ။ ဝေါရောပေယျ၊ ချရာအံ့လော။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။ ဧတမ္ပိ၊ ဤသို့ သူတစ်ပါးတို့ကို အသက်မှ ချခြင်းသည်လည်း။ အဋ္ဌာနံ၊ အရာမဟုတ်။ သစေပိ၊ ၍လည်း။ ဘဝန္တရဂတံ၊ ဘဝတစ်ပါးသို့ ရောက်သော။ အတ္တနော၊ ၏။ အရိယသာဝကဘာဝံ၊ ကို။ အဇာနန္တမ္ပိ၊ မသိသည်လည်းဖြစ်သော။ အရိယသာဝကံ၊ ကို။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူသည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဒေယျ၊ အံ့။ ကိံ ဝဒေယျ၊ ရာသနည်း ဟူမူကား။” ဣမံ ကုန္ထကိပိလ္လိကံ၊ ဤပိုးရွခြပုန်းကို။ ဇိဝိတာ၊ မှ။ ဝေါရောပေတွာ၊ ချ၍။ သကလစက္ကဝါဠဂမ္ဘေ၊ အလုံးစုံသော စကြဝဠာတိုက်၌။ စက္ကဝတ္တိရဇ္ဇံ၊ စက္ကဝတ်မင်း၏ အဖြစ်ကို။ ပဋိပဇ္ဇာဟိ၊ ကျင့်လော့”။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။ သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ နံ၊ ထိုပိုးရွခြပုန်းကို။ ဇီဝိတာ၊ မှ။ နေဝ ဝေါရောပေယျ၊ မချရာသလျှင်ကတည်း။” ဣမံ၊ ဤပိုးရွခြပုန်းကို။ သစေ န ဃာတေဿတိ၊ ငြားအံ့။ ဧဝံ သတိ၊ သော်။ တေ၊ သင်၏။ သီသံ၊ ကို။ ဆိန္ဒိဿာမ၊ ကုန်အံ့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အထာပိ ဝဒေယျုံ၊ အကယ်၍မူလည်း ဆိုကုန်အံ့။ အဿ၊ ထိုအရိယာသာဝက၏။ သီသမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဆိန္ဒေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။ သော အရိယသာဝကော၊ သည်။ တံ၊ ထိုပိုးရွခြပုန်းကို။ နေဝ ဃာတေယျ၊ မသတ်ရာသလျှင်ကတည်း။

ယင်းသို့ တစ်ပါးသော သတ္တဝါတို့ကိုလည်း အသက်မှ မချဘဲလျက် အသို့မူ၍ မာတရံ ဝါ စသည်ဖြင့် ဆိုသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ပုထုဇ္ဇနဘာဝဿ ပန စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ပန တထာပိ၊ ထိုသို့တစ်ပါးသော သတ္တဝါတို့ကို အသက်မှ မချသော်လည်း။ ပုထုဇ္ဇနဘာဝဿ၊ ပုထုဇဉ်၏ အဖြစ်၏။ မဟာသာဝဇ္ဇဘာဝဒဿနတ္ထဉ္စ၊ ကြီးသော အပြစ် ရှိသည်၏အဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အရိယဘာဝဿ၊ ၏။ ဖလဒီပနတ္ထဉ္စ၊ အကျိုးကို ပြအံ့သောငှာလည်းကောင်း။

ဤကား ဩဋ္ဌဇဒုတိယက္ခရာနှင့် ရှိသော ပါဌ်အတိုင်း ပေးသည်။ တတိယအက္ခရာနှင့်လည်း ရှိ၏။ ကြီးသော အစွမ်းကို ပြအံ့သောငှာလည်းကောင်းဟု ပေး။

ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ပုထုဇ္ဇနဘာဝေါ၊ သည်။ သာဝဇ္ဇော ဝတ၊ အပြစ်ရှိစွတကား။ ယတြ ဟိ ယော ပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ မာတုဃာတာဒီနိပိ၊ အမိကို သတ်ခြင်းအစရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အာနန္တရိယာနိ၊ အာနန္တရိယကံတို့ကို။ ကရိဿတိ နာမ၊ ပြုဘိ၏။

မှတ်ချက်။ နာမသဒ္ဒါကား ဂရဟအနက်ရှိ၏။ ကရောတိဟု ဆိုအပ်လျက် ယတြသဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့် ကရိဿတိဟု အနာဂတ်၏အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုပါသတည်း။ ထိုကြောင့် ယတြ သဒ္ဒယုတ္တတ္တာ ပနေတံ အနာဂတဝသေန ဝုတ္တံ ဧဝရူပန္တိ ဤဒိသေသု ဌာနေသု သဒ္ဒလက္ခဏံဟု မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်အဋ္ဌကထာ မိန့်သတည်း။

အရိယဘာဝေါ၊ သည်။ မဟာဖလော၊ ကြီးသောအကျိုး ရှိ၏။

မှတ်ချက်။ ဤကား ဩဋ္ဌဇဒုတိယက္ခရာနှင့် ရှိသည်အတိုင်း ပေးသည်။ မဟာဗလောဟူ၍လည်း တတိယက္ခရာနှင့် ရှိ၏။ ကြီးသော အစွမ်းရှိ၏ဟု ပေး။ စ ကား ပက္ခန္တရတ္ထ၊

ယော အရိယော၊ သည်။ ဧတာနိ ကမ္မာနိ၊ ထိုအာနန္တရိယကံတို့ကို။ န ကရောတိ၊ မပြု။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

သံဃံ ဘိန္ဒေယျာတိ၊ ကား။ သမာနသံဝါသကံ၊ တူသော ပေါင်းဖော်ခြင်း ရှိသော။ သမာနသီမာယံ၊ တူသော သိမ်၌။ ဌိတံ၊ တည်သော။ သံဃံ၊ သံဃာကို။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဘိန္ဒေယျ၊ ရာ၏။

“ပဉ္စဟုပါလိ...သလာကဂ္ဂါဟေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ဥပါလိ၊ လိ။ ကမ္မေန၊ အပလောကနကံအစရှိသော လေးပါးသော ကံတို့တွင် တစ်ပါးသော ကံဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥဒ္ဒေသေန၊ ငါးပါးသော ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဥဒ္ဒေသဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝေါဟရန္တော၊ သင်းကွဲခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြု၍ ဆိုသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ အနုဿာဝနေန၊ သင်းကွဲခြင်းအားလျော်စွာ နားရင်း၌ ကြားခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ သလာကဂ္ဂါဟေန၊ စာရေးတံကို ယူစေသဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ သံဃော၊ သည်။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ကွဲ၏။

ထိုငါးပါးသော အကြောင်းကို ဖွင့်လိုရကား တတ္ထစသည်ကို မိန့်သော်။

တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးသော အကြောင်းတို့တွင်။ ဝါ၊ ထိုပါဠိ၌။ ကမ္မေနာတိ၊ ကား။ အပလောကနာဒီသု၊ ကုန်သော။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ကမ္မေသု၊ ကံတို့တွင်။ အညတရေန၊ တစ်ပါးပါးသော။ ကမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဥဒ္ဒေသေနာတိ၊ ကား။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသေသု၊ တို့တွင်။ အညတရေန၊ သော။ ဥဒ္ဒေသေန၊ ဖြင့်။ ဝေါဟရန္တောတိ၊ ကား။ ကထယန္တော၊ ဆိုသည်ဖြစ်၍။

ထိုကို ဖွင့်လိုရကား တာဟိ တာဟိ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

တာဟိ တာဟိ ဥပပတ္တီဟိ၊ ထိုသို့သော အသင်းတို့ဖြင့်။ “အဓမ္မံ ဓမ္မော”တိအာဒီနိ၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌာရသဘေဒကရဝတ္ထူနိ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော သင်းကွဲခြင်းကို ပြုတတ်သော အကြောင်းတို့ကို။ ဒီပယန္တော၊ ပြသည်ဖြစ်၍။

မှတ်ချက်။ အဋ္ဌာရသဘေဒကရသရုပ်ကို ဓမ္မဝိနယဘာသိတာ၊ စိဏ္ဏပညတ္တိဂရုကာ၊ အာပတ္တိလဟုဒုဋ္ဌုလ္လ သာဝသေသဒုကာနိ စ၊ ဧတာနျဋ္ဌာရသဘေဒ ကရဝတ္ထူတိ ဝုစ္စရေ၊ ဝိပလ္လာသဂဟိတာနိ၊ ဝါဒမူလူပနိဿယာ ဟု ဝိနယတ္ထမဉ္ဇူသာမည်သော ကင်္ခါဋီကာ၌ မိန့်အပ်သော နှစ်ဂါထာတို့ဖြင့် မှတ်အပ်၏။

အနုဿာဝနေနာတိ၊ ကား။ “တုမှေ၊ တို့သည်။ မယှံ၊ ၏။ ဥစ္စာကုလာ၊ မြင့်မြတ်သော အမျိုးမှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။

ဝိဘတ္တိဝိသယအပါဒါန်ဖြစ်ရကား ကြိယာတစ်ပါး ဆောင်ပါသည်။

ပဗ္ဗဇိတဘာဝဉ္စ၊ ရဟန်းပြုသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဗဟုဿုတဘာဝဉ္စ၊ များသော အကြားအမြင် ရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဇာနာထ နနု၊ သိကုန်သည် မဟုတ်တုံလော။ မာဒိသော နာမ၊ ငါကဲ့သို့သော သူမည်သည်။ ဥဒ္ဓမ္မံ၊ ဓမ္မ မဟုတ်သော။ ဥဗ္ဗိနယံ၊ ဝိနည်း မဟုတ်သော။ သတ္ထုသာသနံ၊ ကို။ ဂါဟေယျ၊ ယူစေရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ တုမှာကံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့အား။ စိတ္တမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ဥပ္ပါဒေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ယုတ္တံ ကိံ၊ သင့်သလော။ အဟံ၊ သည်။ အပါယတော၊ မှ။ န ဘာယာမီ”တိ၊ မကြောက်သလော ဟူ၍။ ကိံ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ ဘာယာမိ၊ ကြောက်အံ့နည်း။ ဣတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ကဏ္ဏမူလေ၊ နားရင်း၌။ ဝစီဘေဒံ၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ အနုဿာဝနေန၊ သင်းကွဲခြင်းအားလျော်စွာ ကြားခြင်းဖြင့်။ သလာကဂ္ဂါဟေနာတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ အနုဿာဝေတွာ၊ သင်းကွဲခြင်းအားလျော်စွာ ကြား၍။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပတ္ထမ္ဘေတွာ၊ ခိုင်ခံ့စေ၍။ အနိဝတ္တိဓမ္မံ၊ မဆုတ်နစ်သော သဘောရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။” ဣမံ သလာကံ၊ ဤစာရေးတံကို။ ဂဏှထ၊ ယူကုန်လော”။ ဣတိ၊ သို့။ သလာကဂ္ဂါဟေန၊ ဖြင့်။

ဧတ္ထ စ၊ ဤငါးပါးသော အကြောင်းတို့တွင်လည်း။ ကမ္မမေဝ၊ အပလောကနအစရှိသော လေးပါးသော ကံတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ကံသည်သာလျှင်။ ဝါ၊ ကား။ ဥဒ္ဒေသော၊ ငါးပါးသော ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသတို့တွင် တစ်ပါးပါးသော ဥဒ္ဒေသသည်။ ပမာဏံ၊ တည်း။ (သင်းကွဲခြင်း၌ ပဓာနဟူလိုသော်။) ဝေါဟာရာနုဿာဝနသလာကဂ္ဂါဟာပနံ၊ သင်းကွဲခြင်း၏အကြောင်းကို ပြ၍ ဆိုခြင်း။ သင်းကွဲသော အားလျော်စွာ ကြားခြင်း။ စာရေးတံယူစေခြင်းသည်ကား။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ သင်းကွဲခြင်း၏ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်၏။

သင်းကွဲခြင်း၏ အကြောင်းချည်းဖြစ်လျက် ဝေါဟာရစသော သုံးပါးသည် ပုဗ္ဗဘာဂသာ၊ အသို့မူ၍ အသို့ဖြစ်သနည်းဟု စောဒနာကို ဖြေလို၍ အဋ္ဌာရသအစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ အဌာရသဝတ္ထုဒီပနဝသေန၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော သင်းကွဲခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝေါဟရန္တေန၊ ဆိုသဖြင့်။ တတ္ထ၊ ထိုသင်းကွဲခြင်း၌။ ရုစိဇနနတ္ထံ၊ နှစ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ အနုဿာဝေတွာ၊ ၍။ သလာကာယ၊ ကို။ ဂါဟိတာယပိ၊ ယူစေသော်လည်း။ သံဃော၊ သည်။ အဘိန္နော ဧဝ၊ မကွဲသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

ယင်းသို့သော် အဘယ်အခါမှ ကွဲသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ယဒါ ပန အစရှိသည်ကို ဆိုသတည်း။

ယဒါ ပန၊ ၌ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ စတ္တာရော ဝါ၊ လေးယောက်သော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း။ အတိရေကာ ဝါ၊ လေးယောက်ထက် လွန်သော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း။ သလာကံ၊ ကို။ ဂါဟေတွာ၊ ယူစေ၍။ အာဝေဏိကံ၊ အသီး။ ကမ္မံ ဝါ၊ အပလောကနစသော ကံကိုလည်းကောင်း။ ဥဒ္ဒေသံ ဝါ၊ ပါတိမောက်ပြခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ တဒါ၊ ၌။ သံဃော၊ သည်။ ဘိန္နော နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နော၊ မဂ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော။ ပုဂ္ဂလော၊ အရိယပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သံဃံ၊ ကို။ ဘိန္ဒေယျ၊ ရာ၏။ သံဃရာဇိံ ဝါ၊ သံဃာ၏ အရေးကိုလည်း။ ဇနေယျ၊ ဖြစ်စေရာ၏။ ဧတံ ဌာနံ၊ ထိုသင်းခွဲခြင်း သံဃာ၏အရေးကိုပြုခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်။)

ဒုဋ္ဌစိတ္တောတိ၊ ကား။ ဝဓကစိတ္တေန၊ သတ်လိုသော စိတ်ဖြင့်။ ပဒုဋ္ဌစိတ္တော၊ ပျက်စီးသော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ လောဟိတံ ဥပ္ပာဒေယျာတိ၊ ကား။ ဇီဝမာနကသရီရေ၊ အသက်ရှည်သော ကိုယ်တော်၌။ ခုဒ္ဒကမက္ခိကာယ၊ ယင်ငယ်သည်။ ပိဝနမတ္တမ္ပိ၊ သောက်လောက်ရုံမျှလည်းဖြစ်သော။ လောဟိတံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေယျ၊ ဖြစ်စေရာ၏။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားဖြင့်။ မာတုဃာတာဒီနိ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စာနန္တရိယကမ္မာနိ၊ တို့ကို။ ဒဿိတာနိ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ယာနိ၊ အကြင်ငါးပါးသော အာနန္တရိယကံတို့ကို။ ပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ ကရောတိ၊ ၏။ တာနိ၊ ထိုငါးပါးသော အာနန္တရိယကံတို့ကို။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ န ကရောတိ၊ ပြု။ ဒုဋ္ဌစိတ္တောတိ၊ ကား။ ဝိနာသစိတ္တေန၊ ပျက်စီးလိုသော စိတ်ဖြင့်။ ပဒုဋ္ဌစိတ္တော၊ ပျက်စီးသော စိတ် ရှိသည်ဖြစ်၍။ ထူပန္တိ၊ ကား။ စေတီယံ၊ ကို။ ဘိန္ဒေယျာတိ၊ ကား။ နာသေယျ၊ ပျက်စီးရာ၏။

အညံ သတ္ထာရန္တိ၊ ကား။ “အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ၏။ သတ္ထာ၊ ဆရာတည်း။ သတ္ထု ကိစ္စံ၊ ဆရာကိစ္စကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဝန္တရေပိ၊ ဘဝတစ်ပါး၌လည်း။ အညံ၊ သော။ တိတ္ထကရံ၊ အယူကို ပြုတတ်သော သူကို။ အပဒိသေယျာတိ၊ ကား။ “အယံ၊ ဤသူသည်။ မေ၊ ၏။ သတ္ထာ၊ တည်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဂဏှေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ ဧတံ ဌာနံ၊ ဤသို့ ယူခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ ဣတော...ပရိယေသေယျာတိ၊ ကား။ သာသနတော၊ မှ။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပ၌။ အညံ၊ သော။ ဗာဟိရကံ၊ အပ၌ဖြစ်သော။ သမဏံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဗြာဟ္မဏံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပရိယေသေယျ၊ ရှာရာ၏။ (ဤသို့ပေး။) “အယံ၊ သည်။ ဒက္ခိနာရဟော၊ အလှူကို ခံထိုက်၏။ ဣမသ္မိံ၊ ဤသူ၌။ ကတာ၊ ကုန်သော။ ကာရာ၊ ကောင်းမှုတို့သည်။ မဟပ္ဖလာ၊ ကြီးသောအကျိုးရှိကုန်သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့”။ ဣတိ ဣမိနာ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့သော အလိုအားဖြင့်။ တသ္မိံ၊ ထိုဗာဟိရကဖြစ်သော ရဟန်းပုဏ္ဏား၌။ ပဋိပဇ္ဇေယျ၊ ကျင့်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ကုတူဟလမင်္ဂလေန သုဒ္ဓိံ ပစ္စေယျာတိ၊ ကား။” ဣမိနာ၊ ဤအကြောင်းဖြင့်။ ဣဒံ၊ ဤအကျိုးသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပဝတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ကုတူဟလသင်္ခါတေန၊ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဒိဋ္ဌသုတမုတမင်္ဂလေန၊ ဒိဋ္ဌမင်္ဂလာသုတမင်္ဂလာမုတမင်္ဂလာဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ သုဒ္ဓိံ ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ခြင်းကို။ သဒ္ဒဟေယျ၊ ယုံကြည်ရာ၏။

ဣတ္ထီ ရာဇာ...ဌာနံ ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣတ္ထိယာ၊ အား။ ကောသောဟိတဝတ္ထဂုယှာဒီနံ၊ အိမ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော အင်္ဂါဇာတ်အစရှိသည်တို့၏။ အဘာဝေန၊ ကြောင့်။ လက္ခဏာနိ၊ တို့သည်။ န ပရိပူရေန္တိ၊ မပြည့်စုံကုန်။ ဣတ္တိရတနာဘာဝေန၊ ဣတ္ထိရတနာ မရှိခြင်းကြောင့်။ သတ္တရတနသမင်္ဂိတာ၊ ခုနစ်ပါးသော ရတနာတို့နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်သည်။ န သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံ။ သဗ္ဗမနုဿာနမ္ပိ၊ တို့ထက်။ အဓိကော၊ လွန်သော။ အတ္တဘာဝေါ စ၊ သည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။” ဣတ္ထီ...ဝိဇ္ဇတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သက္ကတ္တာဒီနိ၊ သိကြားအဖြစ် အစရှိကုန်သော။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ဌာနာနိ၊ အရာတို့သည်။ ဥတ္တမာနိ၊ မြတ်ကုန်၏။

မြတ်လျှင် အဘယ်ပြုသနည်း။ သိကြားသည် မဖြစ်ကောင်းပါသလော။ စုဒ်ရှိရကား ဣတ္ထိလိင်္ဂဉ္စ ဟီနံကို မိန့်သော်။

ဣတ္ထိလိင်္ဂဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟီနံ၊ ယုတ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿာ၊ ထိုမိန်းမအား။ သက္ကတ္တာဒီနိပိ၊ သိကြားအဖြစ် အစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ပဋိသိဒ္ဓါနိ၊ မြစ်အပ်ကုန်၏။ နနု စ စောဒေမိ၊ အံ့။ ဣတ္ထိလိင်္ဂံ၊ သည်။ ဗြဟ္မလောကေ၊ ၌။ နတ္ထိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ပုရိသလိင်္ဂံမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ဗြဟ္မလောကေ၊ ၌။ နတ္ထိ၊ ရှိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုရိသော မဟာဗြဟ္မာ သိယာတိ၊ ဟူ၍။ န ဝတ္တဗ္ဗံ နနု၊ မဆိုအပ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ စောဒနာ၊ တည်း။ န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ သည်။ နော၊ မဟုတ်။ ဝတ္တဗ္ဗံ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဣဓ၊ ဤကာမသုဂတိဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တဿ၊ သော။ ပုရိသဿ၊ ၏။ ဣဓ၊ ဤကာမသုဂတိဘုံ၌။ ပုရိသဿ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုမဟာဗြဟ္မာဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တနတော၊ ကြောင့်တည်း။

အကြောင်းဈာန်နှင့် ပြည့်စုံပါသော် မိန်းမသည်လည်း မဟာဗြဟ္မာဘုံ၌ ဖြစ်ကောင်းပါသည်မဟုတ်လော။ စောဒနာကို နှလုံးပိုက်၍ ဣတ္ထိယော ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ ဣတ္ထိယော၊ တို့သည်။ ဈာနံ၊ ကို။ ဘာဝေတွာ၊ ၍။ ကာလင်္ကတွာ၊ သေ၍။ ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာနံ၊ ဗြဟ္မပါရိသဇ္ဇာဗြဟ္မာတို့၏။ သဟဗျတံ၊ အပေါင်းအဖော်၏ အဖြစ်သို့။ ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ မဟာဗြဟ္မာနံ၊ တို့၏။ သဟဗျတံ၊ သို့။ န ဥပပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ ပုရိသော ပန၊ သည်ကား။ ဝါ၊ ကိုကား။ ကတ္ထစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဗြဟ္မာ့ပြည်၌။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ န ဝတ္တဗ္ဗော၊ မဆိုအပ်။ တတ္ထ၊ ထိုဘုံ၌။ သမာနေပိ၊ သော်လည်း။ ဥဘယလိင်္ဂါဘာဝေ၊ လိင်နှစ်ပါးစုံတို့၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုဘုံ၌။ ဗြဟ္မာနော၊ တို့သည်။ ပုရိသသဏ္ဌာနာဝ၊ ယောကျ်ားသဏ္ဌာန်ရှိကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတ္ထိသဏ္ဌာနာ၊ ကုန်သည်။ န ဟောန္တိ၊ ကုန်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတံ ဝစနံ၊ ထိုပုရိသော မဟာဗြဟ္မာ သိယာဟူသော စကားသည်။ သုဝုတ္တံ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သော စကားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတ္ထိ တထာဂတောတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သဗ္ဗညုဂုဏေ၊ သဗ္ဗညုတဘုရားကျေးဇူးတို့ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ လောကာနံ၊ သတ္တလောကတို့ကို။ တာရဏသမတ္ထော၊ ကယ်တင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော။ ဗုဒ္ဓဘာဝေါ၊ သည်။ တာဝ၊ စွာ။ တိဋ္ဌတိ၊ ရှိစေဦး။ ပဏိဓာနမတ္တမ္ပိ၊ ဘုရားဆု တောင်းခြင်းမျှသည်လည်း။ ဣတ္ထိယာ၊ အား။ န သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြည့်စုံ။ “မနုဿတ္တဉ္စ၊ လူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။ လိင်္ဂသမ္ပတ္တိ စ၊ ပုရိသလိင်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟေတု စ၊ ရှေးအကြောင်း ကောင်းမှုနှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်းကောင်း။ (ဤဋီကာ အလို။) တိဟိတ်ပဋိသန္ဓေနေခြင်းလည်းကောင်း။ (မူလဋီကာ အလို။) သတ္ထာရဒဿနဉ္စ၊ ဘုရားကို မျက်မှောက်ဖူးတွေ့ရခြင်းလည်းကောင်း။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ စ၊ ရဟန်းအဖြစ်လည်းကောင်း။ ဂုဏသမ္ပတ္တိ စ၊ အဘိညာဉ်သမာပတ်ကျေးဇူးနှင့် ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။ အဓိကာရော စ၊ မိမိကိုယ်ကို မငဲ့မူ၍ ဘုရားအား လွန်စွာ အရိုအသေပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဆန္ဒတာ စ၊ ဘုရားဖြစ်ခြင်းငှာ ပြင်းစွာ အလိုရှိခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌ ဓမ္မသမောဓာနာ၊ ရှစ်ပါးသော အကြောင်းတရားတို့၏ ပေါင်းခြင်းကြောင့်။ အဘိနီဟာရော၊ ဆုတောင်းခြင်းသည်။ သမိဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ၊ ဤအကြောင်းတို့သည်။ ပဏိဓာနသမ္ပတ္တိကာရဏာနိ၊ ဆုတောင်းခြင်း၏ ပြည့်စုံခြင်း၏အကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပဏိဓာနမတ္တမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ သမ္ပာဒေတုံ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ။ အသမတ္ထာယ၊ သော။ ဣတ္ထိယာ၊ ၏။ ဝါ၊ အား။ ဗုဒ္ဓဘာဝေါ၊ သည်။ ကုတော သမ္ပဇ္ဇတိ၊ အဘယ်မှာပြည့်စုံသနည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။” ဣတ္ထိ...ဝိဇ္ဇတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သဗ္ဗာကာရပရိပူရော၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာနှင့် ပြည့်စုံသော။ ပုညုဿယော၊ များစွာသော ကောင်းမှုသည်။ ဝါ၊ ကောင်းမှုအပေါင်းသည်။ သဗ္ဗာကာရပရိပူရမေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ အတ္တဘာဝံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတိ၊ စေ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုရိသောဝ၊ လျှင်။ အရဟတာ၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးသော။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဧကိဿာ လောကဓာတုယာတိ၊ ကား။ ဒသသဟဿလောကဓာတုယာ၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်၌။

(ဒသသဟဿလောကဓာတုယာဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့် မတန်ချေရကား ယာ ဇာတိခေတ္တန္တိ ဝုစ္စတိဟု ဆိုသတည်း။)

ယာ၊ အကြင်တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်ကို။ ဇာတိခေတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ သာ၊ ထိုတစ်သောင်းသော လောကဓာတ်သည်။ တထာဂတဿ၊ ၏။ ဂဗ္ဘောက္ကန္တိကာလာဒီသု၊ မယ်တော်ဝမ်း၌ ပဋိသန္ဓေနေတော်မူသောအခါ အစရှိသည်တို့၌။ ကမ္ပတိ၊ လှုပ်၏။

ဇာတိခေတ်ကို ဆိုသဖြင့် အာဏာခေတ် ဝိသယခေတ် နှစ်ပါးလုံး ပသင်္ဂဖြစ်ရကား အာဏာခေတ္တံ ပန စသည်ကို မိန့်သတည်း။

အာဏာခေတ္တံ ပန၊ သည်ကား။ ကောဋိသတသဟဿစက္ကဝါဠံ၊ ကုဋေတစ်သိန်း စကြဝဠာတည်း။ ယာ၊ အကြင်ကုဋေတစ်သိန်းသော စကြဝဠာသည်။ ဧကတော၊ တကွနက်။ သံဝဋ္ဋတိ စ၊ ပျက်လည်း ပျက်၏။ ဝိဝဋ္ဋတိ စ၊ တည်လည်း တည်၏။ ယတ္ထ စ၊ အကြင်ကုဋေတစ်သိန်းသော စကြဝဠာ၌လည်း။ အာဋာနာဋိယပရိတ္တာဒီနံ၊ တို့၏။ အာဏာ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ နှံ့၏။ ဝိသယခေတ္တဿ၊ ၏။ ပရိမာဏံ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ၊

အဘယ့်ကြောင့် အပရိမာဏအဖြစ်ကို သိပါသနည်း။ စောဒနာဖွယ် ရှိရကား ဗုဒ္ဓါနံ ဟိ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စွ။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ တို့၏။ (အဝိသယော၌ စပ်။) “ယာဝတ္တကံ၊ အကြင်မျှလောက်သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာဝတ္တကံ၊ သော။ နေယျံ၊ သိအပ်သော တရားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယာဝတ္တကံ၊ သော။ နေယျံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာဝတ္တကံ၊ သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဉာဏံ၊ သည်။ နေယျပရိယန္တိကံ၊ သိအပ်သော တရားအပိုင်းအခြားရှိ၏။ နေယျံ၊ သည်။ ဉာဏပရိယန္တိကံ၊ ဉာဏ်အပိုင်းအခြားရှိ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝစနတော၊ ကြောင့်။ အဝိသယော နာမ၊ အရာမဟုတ်သည် မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဣမေသု ခေတ္တေသု၊ တို့တွင်။ ဝါ၊ တို့၌။ တိဿော သင်္ဂီတိယော၊ တိုသို့။ အာရုဠှေ၊ သော။ တေ ပိဋကေ၊ ပိဋကတ်သုံးပုံဖြစ်သော။ ဗုဒ္ဓဝစနေ၊ ၌။” ဣမံ စက္ကဝါဠံ၊ ငါတို့စကြဝဠာကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အညသ္မိံ စက္ကဝါဠေ၊ ၌။ ဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သုတ္တံ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ”။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ ဣတိ ပန၊ ဤသို့ကား။ သုတ္တံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

အပုဗ္ဗံ အစရိမန္တိ၊ ကား။ အပုရေ အပစ္ဆာ၊ မရှေးမနှောင်း။ ဧကတော၊ တစ်ပြိုင်နက်။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ ပုရေ ဝါ၊ ရှေး၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆာ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အဘယ်မှစ၍ ရှေ့။ အဘယ်မှစ၍ နောက်ဟူ၍ သိအပ်သနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား တတ္ထစသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထို အပုဗ္ဗံ အစရိမံဟူသော စကား၌။ ဂဗ္ဘောက္ကန္တိတော၊ မယ်တော်ဝမ်း၌ ပဋိသန္ဓေနေတော်မူသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေ့ကို။ ပုရေတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်သည်မှ ရှေးသည် ပုဗ္ဗမည်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား တတော ပဋ္ဌာယ ဟိ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စွ။ တတော၊ ထိုမယ်တော်ဝမ်း၌ ပဋိသန္ဓေနေတော်မူသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဒသသဟဿိစက္ကဝါဠကမ္ပနေန၊ တစ်သောင်းသော စကြဝဠာလှုပ်သဖြင့်။ ခေတ္တပရိဂ္ဂဟော၊ ဘုရား၏ ခေတ်ကို သိမ်းဆည်းခြင်းကို။ ကတော နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဤသည်ကား။ ဗုဒ္ဓခေတ်မည်၏ဟု သိမ်းဆည်းသည်ဟူလိုသော်။

အညဿ၊ တစ်ပါးသော။ ဗုဒ္ဓဿ၊ ဘုရား၏။ ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ ရှိ။ ဓာတုပရိနိဗ္ဗာနတော၊ ဓာတုပရိနိဗ္ဗာန်မှ။ ပရတော၊ နောက်သည်။ (ပရံ လည်းရှိ၏။) ပစ္ဆာ၊ မည်၏။ တတော၊ ထိုဓာတုပရိနိဗ္ဗာန်မှ။ ဟေဋ္ဌာပိ၊ ၌လည်း။ အညဿ၊ သော။ ဗုဒ္ဓဿ၊ ၏။ ဥပ္ပတ္တိ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ ရှိ။ ဥဒ္ဓံ၊ ဓာတုပရိနိဗ္ဗာန်မှ နောက်၌။ န ဝါရိတာ၊ မမြစ်အပ်။

ကသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ မရှေးမနှောင်း။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။ အနစ္ဆရိယတ္တာ၊ အံ့ဖွယ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ နှောင်း။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ ဟိ၊ စွ။ ဗုဒ္ဓါ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိတော်မူသော။ ဘဂဝန္တော၊ သည်။ အစ္ဆရိယမနုဿာ၊ အံ့ဖွယ်သော လူတို့သည်။ (ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်းဟူ။) ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ယထာ ဟိ၊ ကား။ “ဧကပုဂ္ဂလော...အစ္ဆရိယမနုဿော”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧကော၊ သော။ အစ္ဆရိယမနုဿော၊ အံ့ဖွယ်သော လူဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ လောကေ၊ ၌။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ အနေကေ၊ ကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ဧကတော၊ နက်။ ယဒိ စ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ကုန်အံ့။ အနစ္ဆရိယာ၊ အံ့ဖွယ်မရှိကုန်သည်။ ဘဝေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။

တစ်ပြိုင်နက် မဖြစ်သည်ကို တစ်နည်းပြလိုရကား ဒေသနာယ အစရှိသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဒေသနာယ၊ ၏။ ဝိသေသာဘာဝတော စ၊ အထူးမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ နှောင်း။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ (ဤသို့ပေး။) ဟိ၊ စွ။ သတိပဋ္ဌာနာဒိဘေဒံ၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိသည် အပြားရှိသော။ ယံ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဧကော၊ တစ်ဆူသော ဘုရားသည်။ ဒေသေတိ၊ ၏။ အညေနပိ၊ တစ်ပါးသော ဘုရားသည်လည်း။ သော ဧဝ၊ ထိုတစ်ဆူသော တရားကိုပင်လျှင်။ ဒေသေတဗ္ဗော၊ သည်။ သိယာ၊ ရာ၏။ ဝိဝါဒဘာဝတော စ၊ အငြင်းအခုံဖြစ်ရာသောကြောင့်လည်း။ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ၊ နှောင်း။ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်။ ဗဟူသု၊ ကုန်သော။ (စသဒ္ဒါကား ဝိတ္ထာရပါကဋီကရဏတည်း။) ဧကတော၊ နက်။ ဗုဒ္ဓေသု၊ တို့သည်။ ဥပ္ပန္နေသု၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ ဗဟူနံ၊ ကုန်သော။ အာစရိယာနံ၊ တို့၏။ အန္တေဝါသိကာ ဝိယ၊ တပည့်တို့ကဲ့သို့။ “အမှာကံ၊ တို့၏။ ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။ ပါသာဒိကော၊ ကြည်ညိုဖွယ်ရှိ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုများစွာသော ဘုရားတို့၏။ သာဝကာ၊ တို့သည်။ ဝိဝဒေယျုံ၊ ငြင်းခုံရာ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဧတေန ကာရဏဂဝေသကေန၊ ဤသို့ မရှေးမနှောင်းမဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကိုရှာသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်မူစအံ့နည်း။ ဝါ၊ အဘယ်အကျိုး ရှိအံ့နည်း။ ဧကိဿာ လောကဓာတုယာ၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်၌။ ဒွေပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တထာဂတာ၊ တို့သည်။ ဧကတော၊ နက်။ ယံ န ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ အကြင် မဖြစ်ကုန်။ ဧသာ၊ ဤသို့ မဖြစ်ခြင်းသည်။ ဓမ္မတာဝ၊ ဓမ္မတာသဘောသာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဤ၌ စကြဝဠာတစ်သောင်းအတွင်း၌သာ ဘုရားနှစ်ဆူ မဖြစ်သည်။ တစ်ပါးသော စကြဝဠာကားဖြစ်၏ဟု သမ္မောယောဇနာဆရာ မိန့်၏။ ဣမေသု တီသု ခေတ္တေသု တိဿော သင်္ဂိတိယော အာရုဠှေ တေပိဋကေ ဗုဒ္ဓဝစနေ ဌပေတွာ၊ ဣမံ စက္ကဝါဠံဟု ခေတ်သုံးပါးမှ ထုတ်၍ ဤစကြဝဠာကို အသီးထား၍ ဤအဋ္ဌကထာ၌လည်းကောင်း။ ဤအဋ္ဌကထာကဲ့သို့ သမ္မောဟဝိနောဒနီ ပါထေယဝဂ်အဋ္ဌကထာစသည်တို့၌လည်းကောင်း ဆိုသည်ကို ထောက်သဖြင့် ဤစကြဝဠာမှ တစ်ပါးသော အနန္တစကြဝဠာ၌ပင်လျှင် မဖြစ်ဟု ယူသင့်၏။ ဤအဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုသည်ကို ရည်၍ အရှင်မဟာသီလဝံသသည်လည်း မှီထိစပ် ကြ၊ ဩကာသဟု၊ လောကတရည်။ အမည်ပင်ပင်။ သို့နှင်နှင်တည်း။ အသင်္ချေချေ။ ဆက်ဆက်ရေလည်း။ ဆုတ်လေမရှိ။ ထိုသို့ ပြီးတွင်။ ဗောဓိမာရ်အောင်။ ဉာဏ်တန်ဆောင်ကို။ ညှိထောင်ပွဲမှောက်။ တွင်သာဆောက်၍။ ထုတ်ချောက်ဘဝဂ်။ အောက်ထက်သောင်းတွင်း။ ကုန်အောင်လင်းလျက်။ ချွတ်ခင်းလုံးစုံ။ မြေပုံပွဲညာ၊ ဘုရားလျာတို့။ ပွားရာတိုက်စဉ် တွင်သတည်းဟု စသည်ဖြင့် ဤစကြဝဠာကို ချီငေါ်၍ ဆိုတော်မူသည်။

နိမ္ဗဗီဇကောသာဋကိဗီဇာဒီနိ၊ တမာစေ့ သပွတ်ခါးစေ့အစရှိသည်တို့သည်။ မဓုရံ၊ ချိုသော။ (မဓုရသံ၊ ဟူ၍လည်းရှိ၏။ မဓုရသံ၊ ချိုသော အရသာရှိသောဟု ပေး၊) ဖလံ၊ အသီးကို။ န နိဗ္ဗတ္တေန္တိ ယထာ၊ မဖြစ်စေကုန်သကဲ့သို့။ အသာတံ၊ မသာယာအပ်သော။ အမဓုရမေဝ၊ မချိုသည်သာ ဖြစ်သော။ ဖလံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေန္တိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ကာယဒုစ္စရိတာဒီနိ၊ တို့သည်။ မဓုရဝိပါကံ၊ ကောင်းသော အကျိုးကို။ န နိဗ္ဗတ္တေန္တိ၊ ကုန်။ အမဓုရမေဝ၊ မကောင်းသည်သာဖြစ်သော။ ဝိပါကံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေန္တိ၊ ကုန်၏။ ဥစ္ဆုဗီဇသာလိဗီဇာဒိနိ၊ ကြံမျိုးစေ့ သလေးမျိုးစေ့ အစရှိသည်တို့သည်။ မဓုရံ၊ ကောင်းသော။ သာဒုရသမေဝ၊ သည်သာဖြစ်သော။ ဖလံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေန္တိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ အသာတံ၊ သော။ ကဋုုကံ၊ သော။ ဖလံ၊ ကို။ န နိဗ္ဗတ္တေန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ကာယသုစရိတာဒီနိ၊ တို့သည်။ မဓုရမေဝ၊ သော။ ဝိပါကံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေန္တိ၊ ကုန်၏။ အမဓုရံ၊ မကောင်းသော။ ဝိပါကံ၊ ကို။ န နိဗ္ဗတ္တေန္တိ၊ ကုန်။ စ ယုတ္တံ၊ ၏။ “ယာဒိသံ ဝပတေ ဗီဇံ...ပါပကာရီ စ ပါပက”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ယာဒိသံ၊ အကြင်သို့သော သဘောရှိသော။ ဗီဇံ၊ မျိုးစေ့ကို။ ဝပတေ၊ စိုက်ပျိုး၏။ တာဒိသံ၊ သော။ ဖလံ၊ အသီးကို။ ဟရတေ၊ ဆောင်၏။ ကလျာဏကာရီ၊ ကောင်းမှုကို ပြုလေ့ရှိသော သူသည်။ ကလျာဏံ၊ ကောင်းကျိုးကို။ ပဿတိ၊ မြင်ရ၏။ ပစ္စာနုဘဝတိ၊ ခံစားရ၏။ ပါပကာရီ စ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသော သူသည်လည်း။ ပါပကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ ပဿတိ၊ မြင်ရ၏။ ပစ္စာနုဘဝတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တိဏ္ဏံ ဒုစ္စရိတာနန္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အညတရော သမဏော ဝါ ဗြဟ္မဏော ဝါ တိ၊ ကား။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ပဗ္ဗဇ္ဇာမတ္တေန၊ ရဟန်းအဖြစ်မျှဖြင့်။ သမဏော ဝါ၊ ရဟန်းဖြစ်သော သူသည်လည်းကောင်း။ ဇာတိမတ္တေန၊ ပုဏ္ဏားဇာတ်မျှဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏော ဝါ၊ ပုဏ္ဏားဖြစ်သော သူသည်လည်းကောင်း။

သမိတပါပဖြစ်သော သမဏဗာဟိတပါပဖြစ်သော ဗြာဟ္မဏကို နစ်စေ စင်စေသည်။

ပါပိစ္ဆော၊ ယုတ်မာသော အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ သမ္ဘာဝနာဓိပ္ပါယေန၊ မိမိ၌ ထင်ရှားမရှိသော ကျေးဇူးကို ပြောဟောချီးမွမ်းလိုသဖြင့်။ ဝိမှာပနတော၊ အံ့ဖွယ်သရဲကို ဖြစ်စေသောအားဖြင့်။ ကုဟကော၊ အံ့ဖွယ် သရဲကို ပြုတတ်သော။ ပစ္စယသန္နိဿိတာယ၊ ပစ္စည်းကို မှီသော။ ပယုတ္တဝါစာယ၊ ဝိညတ်နှင့် ယှဉ်သော စကား၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ လပကော၊ ပြောပတတ်သော။ ပစ္စယနိဗ္ဗတ္တကနိမိတ္တာဝစရဏတော၊ ပစ္စည်းကို ဖြစ်စေတတ်သော အကြောင်းကို ကျင့်သောအားဖြင့်။ နေမိတ္တကော၊ နိမိတ်ကို ပြုတတ်သော။ ကုဟနလပနနေမိတ္တကတ္တံ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ ကတွာတိ၊ ကား။ ကုဟနာဒိဘာဝမေဝ၊ အံ့ဖွယ်သရဲကို ပြုခြင်းအစရှိသော အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ပုရက္ခတွာ၊ ရှေးညွှန်ပြု၍။ သန္တိန္ဒြိယော ဝိယ၊ ငြိမ်သက်သော ဣန္ဒြေရှိသကဲ့သို့။ သန္တမာနသော ဝိယ၊ ငြိမ်သက်သော စိတ်ရှိသကဲ့သို့။ စရန္တော၊ ကျင့်သည်ဖြစ်၍။ ပဉ္စနီဝရဏေတိ၊ ကား။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒိကေ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စ နီဝရဏေ၊ တို့ကို။ အပ္ပဟာယ အသမုစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ မဖြတ်မူ၍။ စေတသော ဥပက္ကိလေသေတိ၊ ကား။ နီဝရဏေ၊ တို့ကို။

ဆရာဖွင့်သည် သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့် မတန်တကားဟု စောဒနာရာသောကြောင့်။ နီဝရဏာ ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ နီဝရဏာ၊ တို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပက္ကိလေသေန္တိ၊ နှိပ်စက်တတ်, ပူပန်စေတတ်ကုန်၏။ ကိလိဋ္ဌံ၊ အောင်။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝိဗာဓေန္တိ စ၊ နှိပ်လည်း နှိပ်စက်တတ်ကုန်၏။ ဥပတာပေန္တိ စ၊ ပူလည်း ပူပန်စေတတ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “စေတသော ဥပက္ကိလေသာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ ပညာယ ဒုဗ္ဗလီကရဏေတိ၊ ကား။ နီဝရဏေ၊ တို့ကို။ ဟိ၊ စွ။ နီဝရဏာ၊ တို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနာ၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ အနုပ္ပန္နာယ၊ သော။ ပညာယ၊ ၏။ ဝါ၊ အား။ ဥပ္ပဇ္ဇိတုံ၊ ငှာ။ န ဒေန္တိ၊ ကုန်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ပညာယ ဒုဗ္ဗလီကရဏာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ အနုပဋ္ဌိတဿတီတိ၊ ကား။ စတူသု၊ ကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနေသု၊ တို့၌။ န ဥပဋ္ဌိတဿတိ၊ မထင်သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ အဘာဝယိတွာတိ၊ ကား။ အဝဍ္ဎယိတွာ၊ မပွားစေ၍။ အနုတ္တရံ သမ္မာသမ္ဗောဓိန္တိ၊ ကား။ အရဟတ္တပဒဋ္ဌာနံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်လျှင် နီးစွာသော အကြောင်းရှိသော။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ ကို။

ပစ္ဆိမဝါရေ၊ ၌။ အညတရော သမဏော ဝါ ဗြာဟ္မဏော ဝါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ သဗ္ဗညုဗောဓိသတ္တံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုပစ္ဆိမဝါရ၌။ သဗ္ဗဒေါသာပဂတောတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေဟိ၊ ကုန်သော။ ပါရမိတာပဋိပက္ခဘူတေဟိ၊ ပါရမီ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေါသေဟိ၊ အပြစ်တို့မှ။ အပဂတော၊ ကင်းသော။ ဧတေန၊ ဤသဗ္ဗဒေါသာပဂတော ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ပရိပူရိတပါရမိဘာဝံ၊ ဖြည့်အပ်သော ပါရမီရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ သတိပဋ္ဌာနာနိ၊ မည်ကုန်၏။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ ဗောဇ္ဈင်္ဂေါ၊ မည်၏။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ အနုတ္တရာ၊ မြတ်သော။ သမ္မာသမ္ဗောဓိ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ သတိပဋ္ဌာနာနိ၊ မည်ကုန်၏။ ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာမဂ်အရောင်တို့သည်။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ မည်ကုန်၏။ (ဗောဇ္ဈင်္ဂမိဿကာ ဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိ၏။ ဆင်ခြင်သင့်၏။) အရဟတ္တမေဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ သမ္မာသမ္ဗောဓိ၊ မည်၏။ သေသံ၊ ကို။ အနန္တရဝါရေ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော ဝါရ၌။ ဝုတ္တပဋိပက္ခတော၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ယံ ဧတ္ထ ညာဏန္တိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တေ၊ သော။ ဧတသ္မိံ ဌာနေ စ၊ ဤအကြောင်းဟုတ်သည်၌လည်း။ ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဧတသ္မိံ အဋ္ဌာနေ စ၊ ဤအကြောင်းမဟုတ်သည်၌လည်း။ အဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းမဟုတ်။ ဣတိ၊ သို့။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ယံ ညာဏံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဟေတုသောတိ၊ ကား။ တဿ ဌာနဿ စ၊ ထိုအကြောင်းဟုတ်သည်၏လည်းကောင်း။ တဿ အဋ္ဌာနဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ဟေတုတော၊ အကြောင်းအားဖြင့်။ ဌာနသောတိ၊ ကား။ ကင်္ခဏေ ဧဝ၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။ အာဝဇ္ဇနသမနန္တရံ၊ ဆင်ခြင်သည်၏ အခြားမဲ့၌။ အနောဓိသောတိ၊ ကား။ ဩဓိအဘာဝေန၊ အပိုင်းအခြား မရှိသောအားဖြင့်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကို။ အနဝသေသေတွာ၊ မကြွင်းစေမူ၍။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဣတိ ဋ္ဌာနာဌာနဂတာတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဌာနာဌာနဘာဝံ၊ အကြောင်းဟုတ်သည်၏ အဖြစ်။ အကြောင်းမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂတာ၊ ရောက်ကုန်သော။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ အညေပိ၊ ကုန်သော။ ဌာနာဌာနဘာဝံ ဌာနာဌာနဘာဝေန၊ အရာဟုတ်သည်၏ အဖြစ် အရာမဟုတ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဂတာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေတိ၊ ကား။ ခယဝယဝိရဇ္ဇနနိရုဇ္ဈနသဘာဝါ၊ ကုန်ခြင်းသဘော ပျက်ခြင်းသဘော ကင်းခြင်းသဘော ချုပ်ခြင်းသဘောရှိကုန်သော။ သင်္ခတဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ ဧဝ စ၊ ထိုသင်္ခတတရားတို့သည်သာလျှင်။ သတ္တပညတ္တိယာ၊ သတ္တပညတ်၏။ ဥပါဒါနဘူတာ၊ စွဲလမ်းရာဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ ဓမ္မစာရိနော၊ တရားကို ကျင့်လေ့ရှိကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ သဂ္ဂူပဂါ၊ နတ်ပြည်သို့ လားကုန်၏။ ယေ၊ တို့သည်။ အဓမ္မစာရိနော၊ တရားကို ကျင့်လေ့မရှိကုန်။ ဝါ၊ အဓမ္မကို ကျင့်လေ့ရှိကုန်၏။ ကေစိ၊ ကုန်သော။ တေ၊ တို့သည်။ အပါယူပဂါ၊ အပါယ်သို့ လားကုန်၏။ ယေ၊ တို့သည်။ ကမ္မက္ခယကရံ၊ ကံကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်ကုန်၏။ အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။ ပဋိပ္ပန္နာ၊ ကျင့်ကုန်၏။ ကေစိ၊ ကုန်သော။ တေ၊ တို့သည်။ နိဗ္ဗာနူပဂါ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ လားကုန်၏။

စာပိုဒ် ၅၈။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ယထာဝုတ္တံ၊ သော။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပိဝရန္တော၊ ၍။ “သဗ္ဗေ သတ္တာ မရိဿန္တီ”တိ ဂါထာဒွယံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုဂါထာနှစ်ခုအပေါင်း၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ “သဗ္ဗေ သတ္တာတိ အရိယာ စ အနရိယာ စာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သယမေဝ၊ အရှင်ကစ္စည်းဆရာသည်ပင်လျှင်။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုဂါထာတို့၏အနက်ကို ပြရာ၌။ ဇီဝိတပရိယန္တော မရဏပရိယန္တောတိ၊ ကား။ ဇီဝိတဿ၊ ၏။ ပရိယန္တော နာမ၊ အပိုင်းအခြားမည်သည်။ ဝါ၊ အဆုံးမည်သည်။ မရဏသင်္ခါတော၊ သေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ အန္တော၊ အပိုင်းအခြားသည်။ ဝါ၊ အဆုံးမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယထာ ကမ္မံ ဂမိဿန္တီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ယထာကမ္မံ၊ ကံအားလျော်စွာ။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ ဂမနံ၊ အကြင်သွားခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤကံအားလျော်စွာ သွားခြင်းသည်။ ကမ္မဿကတာ၊ ကံသာလျှင် ဥစ္စာရှိသည်၏အဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ကမ္မာနံ ဖလဒဿာဝိတာ စ အဝိပ္ပဝါသော စာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ (အတ္ထော၊ သို့စပ်။) “ပုညပါပဖလူပဂါ”တိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဖြင့်။ ကမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဖလဿ၊ အကျိုးကို။ ပစ္စက္ခကာရိတာ စ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ကတူပစိတာနံ၊ ပြုအပ် ဆည်းပူးအပ်ကုန်သော။ ကမ္မာနံ၊ တို့၏။ အတ္တနော၊ ၏။ ဖလဿ၊ ကို။ အပ္ပဒါနာဘာဝေါ စ၊ မပေးခြင်း မရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒဿိတော၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ကမ္မမေဝ၊ ကံသည်ပင်လျှင်။ ကမ္မန္တံ၊ မည်၏။ (အန္တပစ္စည်းကား သုတ္တန္တစသည်တို့၌ကဲ့သို့ သွတ္ထဟူလိုသော်။) ဧတေသံ၊ ထိုသတ္တဝါတို့အား။ ပါပံ၊ မကောင်းသော။ ကမ္မန္တံ၊ အမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပါပကမ္မန္တာ၊ မည်ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုပါပကမ္မန္တာဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အပုညသင်္ခါရာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဧတေသံ၊ တို့အား။ အပုညော၊ မကောင်းမှုတည်းဟူသော။ သင်္ခါရော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အပုညသင်္ခါရာ၊ မည်ကုန်၏။

ပါပကမ္မန္တံ ဧတေသန္တိ ပါပကမ္မန္တာ ဟု ပစ္စတ္တဝိဘတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်ကို ဆိုပြီး၍ ယခုအခါ နိဿက္ကဝိဘတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပါပကမ္မန္တာတိ ဝါ နိဿက္ကဝစနံ ဟု တစ်ဝိကပ် အားထုတ်တော်မူပြန်သတည်း။

ဝါသဒ္ဒါကား အချို့စာမရှိ။ ရှိသည်သာ သင့်မြတ်၏။

ဝါ၊ ကား။ ပါပကမ္မန္တာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ နိဿက္ကဝစနံ၊ ပဉ္စမီဝိဘတ်တည်း။ ပါပကမ္မန္တဟေတု၊ မကောင်းမှုဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အပုညသင်္ခါရာတိအာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ တထာ၊ ထို့အတူတည်း။ (တထာ ပုညသင်္ခါရာဒီသု ဟုအချို့ပါဌ်ရှိ၏ မသင့်။) ပုန၊ တစ်ဖန်။ “နိရယံ ပါပကမ္မန္တာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အန္တဒွယေန၊ အန္တဒွေနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ မဇ္ဈိမပဋိပဒံ၊ မဇ္ဈိမပဋိပဒါကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တထာ၊ မှတစ်ပါး။ “အယံ သံကိလေသော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋဝသေန စ၊ ဝဋ္ဋ ဝိဝဋ္ဋ၏ အစွမ်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ အာဒီနဝဿာဒနိဿရဏဝသေန၊ အာဒီနဝ အဿာဒ နိဿရဏတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဟေတုဖလဝသေန စ၊ အကြောင်းအကျိုး၏ အစွမ်း အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဂါထာယံ၊ ၌။ တယော၊ ကုန်သော။ အတ္ထဝိကပ္ပါ၊ အတ္ထဝိကပ်တို့ကို။ ဝါ၊ အနက်ကို ကြံခြင်းတို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ကုန်၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “နိရယံ ပါပကမ္မန္တာတိ အယံ သံကိလေသော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝေါဒါနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဂါထာယ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၅၉။ တေန တေနာတိ၊ ကား။ အဇ္ဈောသိတဝတ္ထုနာ၊ တဏှာဘိနိဝေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းအပ်သော ဝတ္ထုဖြစ်သော။ တေန တေန ရူပဘဝအရူပဘဝါဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဆတ္တိံသာတိ၊ ကား။ တာဝ၊ စွာ။ ကာမတဏှာ၊ သည်။ ရူပါဒိဝိသယဘေဒေန၊ ရူပါရုံအစရှိသော အာရုံတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆ၊ ခြောက်ပါးအပြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဝိဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ တထာ၊ တူ။ ဆ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌာရသ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တာ ဧဝ၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော တဏှာတို့သည်သာလျှင်။ အဇ္ဈတ္တိကေသု၊ ကုန်သော။ ရူပါဒီသု၊ တို့၌။ အဋ္ဌာရသ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဗာဟိရေသု၊ ကုန်သော။ ရူပါဒီသု၊ တို့၌။ အဋ္ဌာရသ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဆတ္တိံသ၊ သုံးဆယ့်ခြောက်ပါးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (နိယတိတ္ထိလိင်္ဂေကဝသေနဖြစ်၍ ဆတ္တိံသကို ဧကဝုစ်ပေးသည်။) ယေန ယေနာတိ၊ ကား။ “သုဘံ သုခ”န္တိအာဒိနာ၊ သော။

ယေန ယေန ဝတ္ထုနာ၊ အကြင်သို့သော နှလုံးသွင်းအပ်သော ဝတ္ထုဖြင့်။ ဝေါဒါနံ၊ သည်။ ခန္ဓတ္တယဝသေန၊ သီလအစုရှိသော ခန္ဓာသုံးပါးတို့၏အပေါင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိဝိဓံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ (ဤကား ခန္ဓတ္တယဝသေနာတိဟူ၍ရှိသော ပါဌ်အတိုင်းပေးသည်။ ခန္ဓတ္တယဝသေန တံ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။) ခန္ဓတ္တယဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေါဒါနံ၊ သည်။ တိဝိဓံ၊ ၏။ တံ၊ ထိုဝေါဒါန်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တဏှာသံကိလေသော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “သဗ္ဗေ သတ္တာ မရိဿန္တီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ သဗ္ဗ သတ္တာ ဂါမိနီအစရှိသော ပဋိသမ္ဘိဒါကို ဝေဘန်သောအားဖြင့်။ ဂါထာနံ၊ တို့၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ တတ္ထ ဂါမိနီတိ၊ ကား။ တတ္ထ တတ္ထေဝ၊ မဖေါက်မပြန် မှန်သည်သာ ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနေ၊ သို့။ ဂါမိနီ၊ ရောက်စေတတ်သော။

တတ္ထ တတ္ထ ဂါမိနီတိ တတ္ထေဝ ဂါမိနိ နိဗ္ဗာနဂါမိနိဟုပါဌ် ရှိသည် များ၏။ တတ္ထ တတ္ထ ဂါမိနိ တတ္ထ တတ္ထေဝ ဂါမိနိဟုရှိသော ပါဌ်သာ သင့်မြတ်၏ဟု ဆရာတို့ မိန့်ကုန်၏။

နိဗ္ဗာနဿ၊ သို့။ ဂမနသီလာ၊ ရောက်စေတတ်သော အလေ့ရှိသော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ တတ္ထတတ္ထဂါမိနီသဗ္ဗတ္ထဂါမိနီနံ၊ မဖေါက်မပြန်မှန်သော ငရဲအစရှိသော အရပ် နိဗ္ဗာန်အရပ်သို့ ရောက်စေတတ်ကုန်သော။ ပဋိပဒါနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့ကို။ ဝိဘာဂံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တယော ရာသီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ယန္တိ၊ ကား။ ယံ နိရိယာဒိ၊ အကြင်ငရဲအစရှိသည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ တံ ဌာနံ၊ ထိုထိုသို့သော အရပ်သို့။ ယထာရဟံ၊ စွာ။ ဂမေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗတ္ထဂါမိနီ၊ မည်၏။ ပဋိပဒါသင်္ခါတေ၊ သော။ အပုညကမ္မေ စ၊ မကောင်းမှုကံ၌လည်းကောင်း။ ပုညကမ္မေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ကမ္မက္ခယကရဏကမ္မေ စ၊ ကံ၏ကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်သော ကံ၌လည်းကောင်း။ ဝိဘာဂသော၊ ဝေဖန်ခွဲခြမ်းသောအားဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပဝတ္တနဉာဏံ၊ ဖြစ်သော ဉာဏ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ ဉာဏံ၊ သည်။ သဗ္ဗတ္ထဂါမိနီ ပဋိပဒါဉာဏံ နာမ။ သဗ္ဗတ္ထဂါမိနီပဋိပဒါဉာဏ် မည်သော။ တထာဂတဗလံ၊ မြတ်စွာဘုရား အားတော်မည်၏

အလုံးစုံသောအရပ်သို့ ရောက်စေတတ်သော အပုညကံ အစရှိသော ပဋိပဒါကို သိမူကား သဗ္ဗတ္ထဂါမိနီပဋိပဒါဉာဏ် မည်၏ဟု ဆိုသင့်၏။ မသိသော်ကား မဆိုသင့်ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ဣမိနာ ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဣမိနာ ဉာဏေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ သော။ ပဋိပဒံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

ကထံ ပဇာနာတိ၊ နည်းဟူမူကား။ သကလဂါမဝါသိကေသုပိ၊ အလုံးစုံသော ရွာ၌နေသော သူတို့သည်လည်း။ ဧကံ၊ သော။ သူကရံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မိဂံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မာရေန္တေသု၊ သတ်ကုန်သည်ရှိသော်။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းသော သူတို့၏။ စေတနာ၊ သည်။ ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။ ဇီဝိတိန္ဒြိယာရမ္မဏာဝ၊ ဇိဝိတိန္ဒြေအာရုံရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပန တထာပိ၊ ထိုသို့ သူတစ်ပါးတို့၏ ဇိဝိတိန္ဒြေအာရုံရှိသော်လည်း။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ဝါ၊ တို့အား။ အာယူဟနက္ခဏေယေဝ၊ အားထုတ်သော ခဏ၌သာလျှင်။ နာနာ၊ ထူးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟိ ကထံ နာနာ၊ အဘယ်သို့ ထူးသနည်းဟူမူကား။ တေသု၊ အကြင်သူတို့တွင်။ ဧကော၊ တစ်ယောက်သော သူသည်။ ဝါ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ အာဒရေန၊ ရိုသေသဖြင့်။ ကရောတိ၊ ၏။ ဧကော၊ သည်။ “တွမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ကရောဟိ၊ လော့”။ ဣတိ၊ သို့။ ပရေဟိ၊ သူတစ်ပါးတို့သည်။ နိပ္ပီဠိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်ဖြစ်၍။ ကရောတိ၊ ၏။ ဧကော၊ သည်။ သမာနစ္ဆန္ဒော ဝိယ၊ တူသော အလိုရှိသကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ၍။ အပ္ပဋိဗာဟမာနော၊ မတားမြစ်မူ၍။ ဝိစရတိ၊ သွား၏။ တေသု၊ ထိုသူတို့တွင်။ ဧကော၊ သည်။ တေနေဝ ကမ္မေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။ နိရယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ၏။ ဧကော၊ သည်။ တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ တိရစ္ဆာန်အမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ၏။ ဧကော၊ သည်။ ပေတ္တိဝိသယေ၊ ပြိတ္တာဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကို။ တထာဂတော၊ သည်။ အာယူဟနက္ခဏေ ယေဝ၊ ၌သာလျှင်။” ဣမိနာ နီဟာရေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အာယူဟိတတ္တာ၊ အားထုတ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧသ ဧသော၊ ဤသူသည်။ နိရယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ပေတ္တိဝိသယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ နိရယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တနကမ္ပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သော သူကိုလည်း။ “ဧသ ဧသော၊ သည်။ အဋ္ဌသု၊ ကုန်သော။ မဟာနိရယေသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ သောဠသသု၊ ကုန်သော။ ဥဿဒေသု၊ ဥဿဒရက်ငရဲတို့၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။

ငရဲကြီးရှစ်ထပ်တို့တွင် တစ်ခုတစ်ခုသောငရဲ၏ တံခါးလေးမျက်နှာတို့သည် ရှိကုန်၏။ တစ်ခုတစ်ခုသော တံခါး၌ လေးခုလေးခုသော မစင်စုငရဲ အစရှိသော ဥဿဒရက် ငရဲငယ်ရှိရကား သောဠသသု ဟု ဆိုပါသတည်း။

တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တနကမ္ပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သော သူကိုလည်း။ “ဧသ ဧသော၊ သည်။ အပါဒကော၊ အခြေမရှိသော တိရစ္ဆာန်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဒွိပါဒကော၊ ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော တိရစ္ဆာန်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ စတုပ္ပါဒကော၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဗဟုပ္ပါဒကော၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ပေတ္တိဝိသယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တနကမ္ပိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သော သူကိုလည်း။ “ဧသ ဧသော၊ သည်။ နိဇ္ဈာမတဏှိကော၊ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ခုပ္ပိပါသိကော၊ သိကပိတ္တာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ပရဒတ္တူပဇီဝီ၊ သူတစ်ပါးပေးအပ်သော အာဟာရကို မှီ၍ အသက်မွေးသော ပြိတ္တာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။

“တေသု စ ကမ္မေသု၊ ထိုကံတို့တွင်လည်း။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ကို။ အာကဍ္ဎိဿတိ၊ အံ့။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ နာကဍ္ဎိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားနည်းသော ကံသည်။ (ဘဝိဿတိ၌ စပ်)။ ပဋိသန္ဓိယာ၊ ကို။ ဒိန္နာယ၊ ပေးအပ်သည်ရှိသော်။ ဥပဓိဝေပက္ကမတ္တံ၊ အတ္တဘော၏ ရင့်ခြင်းမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ (ဤသို့ပေး)။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ သကလဂါမဝါသိကေသု၊ တို့သည်။ ဧကတော၊ နက်။ ဒါနံ၊ ကို။ ဒဒမာနေသု၊ ပေးကုန်သည်ရှိသော်။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ စေတနာ၊ သည်။ ဒေယျဓမ္မာရမ္မဏာဝ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထုအာရုံရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပန တထာပိ၊ သော်လည်း။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ တေသံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့အား။ အာယူဟနက္ခဏေ ဧဝ၊ ၌သာလျှင်။ နာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟိ၊ မှန်၏။ တေသု၊ ထိုသူတို့တွင်။ ကေစိ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ ကေစိ၊ တို့သည်။ မနုဿလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ တထာဂတော၊ သည်။ အာယူဟနက္ခဏေ ဧဝ၊ ၌သာလျှင်။” ဣမိနာ နီဟာရေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းဖြင့်။ ဝါ၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အာယူဟိတတ္တာ၊ အားထုတ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧသ ဧသော၊ ဤသူသည်။ မနုဿလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ တတ္ထပိ၊ ထိုနတ်ပြည်၌ဖြစ်လတ္တံ့သော သူတို့တွင်လည်း။ “ဧသ ဧသော၊ သည်။ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီသု၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဘုမ္မဒေဝေသု၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဇေဋ္ဌကဒေဝရာဇာ၊ အကြီးဖြစ်သော နတ်မင်းသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ တဿ၊ ထိုနတ်မင်း၏။ ဒုတိယံ၊ သော။ ဌာနန္တရံ ဝါ၊ အရာအထူးကိုလည်းကောင်း။ တတိယံ၊ သော။ ဌာနန္တရံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တော၊ သော။ ပရိစာရကော၊ အလုပ်အကျွေးသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။

“တေသု စ ကမ္မေသု၊ တို့တွင်လည်း။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ကို။ အာကဍ္ဎိတုံ၊ ငှာ။ သက္ခိဿတိ၊ စွမ်းနိုင်လတ္တံ့။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ ပဋိသန္ဓိံ၊ ကို။ အာကဍ္ဎိတုံ၊ ငှာ။ န သက္ခိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ပဋိသန္ဓိယာ၊ ကို။ ဒုဗ္ဗလံ၊ ဒိန္နာယ၊ သည်ရှိသော်။ ဥပဓိဝေပက္ကမတ္တံ၊ သည်သာလျှင်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ တထာ၊ ပါး။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ပဋ္ဌပေန္တေသု၊ ဖြစ်စေကုန်သော သူတို့တွင်။ “ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဣမိနာ နီဟာရေ၊ ဖြင့်။ ဝိပဿနာယ၊ ၏။ အာရဒ္ဓတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ အနာဂါမီ၊ သည်။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ သကဒါဂါမီ၊ သည်။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဧကဗီဇီ၊ ဇီသောတာပန်သည်။ ကောလံကောလော၊ ကောလသောတာပန်သည်။ သတ္တက္ခတ္တုပရမော၊ မသောတာပန်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ မဂ္ဂံ၊ သို့။ ပတ္တုံ၊ ရောက်အံ့သောငှာ။ န သက္ခိဿတိ၊ လတ္တံ့။ လက္ခဏာရမ္မဏိကဝိပဿနာယမေဝ၊ လက္ခဏာရေးသုံးပါးလျှင် အာရုံရှိသော ဝိပဿနာ၌သာလျှင်။ ဌဿတိ၊ တည်လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟေ စ၊ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ နာမရူပပရိဂ္ဂဟေ စ၊ နာမ်ရုပ်ကို သိမ်းဆည်းခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ အရူပပရိဂ္ဂဟေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဌဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ မဟာဘူတမတ္တမေဝ၊ မဟာဘုတ်မျှကိုသာလျှင်။ ဝဝတ္ထပေဿတိ၊ မှတ်လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ။ သလ္လက္ခေတုံ၊ မှတ်အံ့သောငှာ။ န သက္ခိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ “ကသိဏပရိကမ္မံ၊ ကသိုဏ်းပရိကံကို။ ကရောန္တေသုပိ၊ ပြုသောသူတို့တွင်လည်း။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ပရိကမ္မမတ္တေ ဧဝ၊ ပရိကံမျှ ၌သာလျှင်။ ဌဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်ကို။ ဥပ္ပါဒေတုံ၊ ငှာ။ သက္ခိဿတိ၊ လတ္တံ့။ အပ္ပနံ၊ အပ္ပနာကို။ ဥပ္ပါဒေတုံ၊ ငှာ။ န သက္ခိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ အပ္ပနမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ဥပ္ပါဒေဿတိ၊ အံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဈာနံ၊ ကို။ အဓိဂမိဿတိ၊ ရလတ္တံ့။ ဥပရိဝိသေသံ၊ အထက်ဖြစ်သော တရားအထူးကို။ န အဓိဂမိဿတိ၊ အံ့။ ဧသ ဧသော၊ သည်။ ဥပရိဝိသေသမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ အဓိဂမိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။

အနေကဓာတူတိ၊ ကား။ ဧတဿ လောကဿ၊ အား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ စက္ခာဒယော စ၊ စက္ခုအစရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ပထဝါဒယော စ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဓာတုယော၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနေကဓာတု၊ မည်၏။ ဗဟုဓာတု၊ များသော ဓာတ်ရှိသော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ လောကောတိ၊ ကား။ ခန္ဓာယတနာဒိလောကော၊ ခန္ဓာအာယတနအစရှိသော လောကတည်း။ စက္ခုဓာတူတိ အာဒိ၊ သည်။ ယာဟိ ဓာတူဟိ၊ တို့ဖြင့်။ “အနေကဓာတု၊ များသော ဓာတ်ရှိ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ လောကော၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ တာသံ ဓာတူနံ၊ တို့ကို။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဒဿနံ၊ ပြကြောင်းဖြစ်သော စကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သဘာဝဋ္ဌေန စ၊ သဘောဟူသော အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ နိဿတ္တဋ္ဌေန စ၊ သတ္တမဟုတ်သော အနက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓာတု၊ မည်၏။ စက္ခု ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဓာတု၊ တည်း။ စက္ခုဓာတု၊ ဓာတ်။ သေသပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ ဧသော ဧဝ နယော၊ ပင်တည်း။ ကာမဓာတူတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ကာမာ၊ တို့သည်။ ကိလေသကာမော စ၊ လည်းကောင်း။ ဝတ္ထုကာမော စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။ တေသု၊ ထိုနှစ်ပါးသော ကာမတို့တွင်။ (ဤသို့ ပါဌသေသဆောင်ပါ)။ ကိလေသကာမပက္ခေ၊ ကိလေသကာမအဖို့၌။ ကာမပဋိယံယုတ္တော၊ ကာမရာဂဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ ကာမနှင့် ယှဉ်သော စပ်သော။ ဓာတု၊ သည်။ ကာမဓာတု၊ မည်၏။

ကာမရာဂနှင့် ယှဉ်သော ဓမ္မဟူသ၍ပင် ကာမဓာတ်မည်သလော စောဒနာရှိရကား ကာမဝိတက္ကဿေတံ နာမံ ဟု မိန့်သတည်း။

ဧတံ နာမံ၊ ထိုကာမဓာတုဟူသော အမည်သည်။ ကာမဝိတက္ကဿ၊ ၏။ နာမံ၊ တည်း။

ကာမနှင့် ယှဉ်သောတရားတို့သည် ရှိငြားသော်လည်း ကာမသဒ္ဒါ ဓာတုသဒ္ဒါသည် ဝိတက်၌သာ နိရုဠှဖြစ်ရကား ကာမဝိတက်၏ အမည်သာ ဟူလိုသော်။

ဝတ္ထုကာမပက္ခေ ပန၊ ၌ကား။ ကာမာဝစရဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဥတ္တရပဒလောပေန၊ အဝစရဟူသော နောက်ပုဒ်ကျေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကာမော၊ မည်၏။ သော သဘာဝေါ၊ သည်။ ကာမော စ၊ ကာမာဝစရတရားသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဓာတု စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကာမဓာတု၊ မည်၏။ ဗျာပါဒပဋိသံယုတ္တော၊ ဗျာပါဒနှင့် ယှဉ်သော။ ဓာတု၊ သည်။ ဗျာပါဒဓာတု၊ မည်၏။ ဧတံ နာမံ၊ ထို ဗျာပါဒဓာတုဟူသော အမည်သည်။ ဗျာပါဒဝိတက္ကဿ၊ ၏။ နာမံ၊ တည်း။

ဗျာပါဒေန ပဋိသံယုတ္တော ဓာတု၊ ဗျာပါဒဓာတုဟူသော မဇ္ဈေလောပဘိန္နာဓိကရဏ သမာသ်ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ တုလျာဓိကရဏသမာသ်ကို ပြပြန်လိုရကား ဗျာပါဒေါ စ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

(ဝါ သဒ္ဒါမရှိသော်လည်း တစ်ဝိကပ်ဟု မှတ်အပ်၏။) ဗျာပါဒေါဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ ဓာတု၊ တည်း။ ဗျာပါဒဓာတု၊ ဓာတ်။ ဧတံ နာမံ၊ သည်။ ဒသအာဃာတဝတ္ထုဝိသယဿ၊ ဆယ်ပါးသော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းလျှင် အာရုံရှိသော။ ပဋိဃဿ၊ ၏။ နာမံ၊ တည်း။ ဝိဟိံသာပဋိသံယုတ္တော၊ သော။ ဓာတု၊ သည်။ ဝိဟိံသာဓာတု၊ မည်၏။ ဝိဟိံသာဝိတက္ကော၊ တည်း။ ဝိဟိံသာဝိတက္ကော၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဝိဟိံသာ ဧဝ၊ သည်ပင်လျှင်။ ဓာတု၊ တည်း။ ဝိဟိံသာဓာတု၊ ဓာတ်။ ဧတံ နာမံ၊ သည်။ ပရသတ္တဝိဟေသနဿ၊ တစ်ပါးသော သတ္တဝါကို ညှဉ်းဆဲခြင်း၏။ နာမံ၊ တည်း။ နေက္ခမ္မဝိတက္ကာဒယော၊ နေက္ခမ္မဝိတက်အစရှိသည်တို့သည်။ နေက္ခမ္မအဗျာပါဒအဝိဟိံသာဓာတုယော၊ နေက္ခမ္မဓာတ် အဗျာပါဒဓာတ် အဝိဟိံသာဓာတ် မည်ကုန်၏။

နေက္ခမ္မဝိတက်အစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော နေက္ခမ္မဓာတ် အစရှိသည်တို့သည် အဘယ်တရားနည်းဟု အမေးရှိရကား သဗ္ဗကုသလဓမ္မာ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

သဗ္ဗကုသလဓမ္မာ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ မေတ္တာကရုဏာ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ဓာတ်သုံးပါးနှင့် အစဉ်အတိုင်းဟပ်၍ ယူပါ။) ရူပဓာတူတိ၊ ကား။ ရူပဘဝေါ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ သဗ္ဗေ၊ သော။ ရူပဓမ္မာ၊ ရုပ်တရားတည်း။ အရူပဓာတူတိ၊ ကား။ အရူပဘဝေါ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ အရူပဓမ္မာ၊ ရုပ်နာမ်တရားတည်း။ နိရောဓဓာတူတိ၊ ကား။ နိရောဓတဏှာ၊ တည်း။ သင်္ခါရဓာတူတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သင်္ခတဓမ္မာ၊ တို့တည်း။ သေသံ၊ သည်။ သုဝိညေယျံ၊ ပြီ။

အညမညဝိလက္ခဏတ္တာ၊ အချင်းချင်းထူးသော လက္ခဏာရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နာနပ္ပကာရာ၊ ကုန်သော။ ဓာတုယော၊ တို့သည်။ ဧတသ္မိံ၊ ဤလောက၌။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နာနာဓာတု၊ မည်၏။ လောကော၊ လောကကို ရ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “အညာ စက္ခုဓာတုယာဝ အညာနိဗ္ဗာနဓာတု၊ အညာ စက္ခုဓာတုမှ စ၍ အညာနိဗ္ဗာနဓာတုတိုင်သော”။ ဣတိ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ ဣဒံ ဉာဏံ၊ သည်။ စက္ခုဓာတုအာဒိဘေဒေန၊ စက္ခုဓာတ်အစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ ဥပါဒိန္နကသင်္ခါရလောကဿ၊ ဥပါဒိန္နကဖြစ်သော သင်္ခါရလောက၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အနေကဓာတုနာနာဓာတုလောကံ၊ များသော ဓာတ် အထူးထူးသော ဓာတ်ရှိသော လောကကို။ ပဇာနာတိ ယထာ စ၊ ကဲ့သို့လည်း။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ အနုပါဒိန္နကသင်္ခါရလောကဿပိ၊ အနုပါဒိန္နကဖြစ်သော သင်္ခါရလောက၏လည်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ တံ၊ ထိုများသော ဓာတ်အထူးထူးသော ဓာတ်ရှိသော လောကကို။ ပဇာနာတိ၊ ၏။

ထိုသို့ သိခြင်းကို ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ အဂ္ဂသာဝကတို့၏ သိခြင်းကို ပုဗ္ဗင်္ဂမပြု၍ အကျယ်ပြအံ့သောငှာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ ဟိ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အံ့။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ အဂ္ဂသာဝကာ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပါဒိန္နကသင်္ခါရလောကဿေဝ၊ ၏သာလျှင်။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်ကို။ ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။ တမ္ပိ၊ ထိုဥပါဒိဏ္ဏကဖြစ်သော သင်္ခါရလောက ကိုလည်းကောင်း။ ဧကဒေသေနေဝ၊ တစ်စိတ်တစ်ဒေသအားဖြင့်သာလျှင်။ ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။ နိပ္ပဒေသတော၊ အကြွင်းမရှိသောအားဖြင့်။ န ဇာနန္တိ၊ ကုန်။ အနုပါဒိန္နကသင်္ခါရလောကဿ ပန၊ ၏ကား။ နာနတ္တံ၊ ကို။ န ဇာနန္တိ၊ ကုန်။ ဘဂဝါ ပန၊ သည်ကား။” ဣမာယ နာမ ဓာတုယာ၊ ဤမည်သော ဓာတ်သည်။ ဥဿန္နာယ၊ များသည်ရှိသော်။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ ပင်စည်သည်။ သေတော၊ ဖြူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ သည်။ ကာဠော၊ မည်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ သည်။ မဋ္ဌော၊ ပြေပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ သည်။ ဖရုသော၊ ကြမ်းတမ်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ သည်။ ဗဟလော၊ ထူသော အခေါက်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ခန္ဓော၊ သည်။ တနုတ္တစော၊ ပါးသော အခေါက်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမာယ နာမ ဓာတုယာ၊ သည်။ ဥဿန္နာယ၊ သော်။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ပတ္တံ၊ အရွက်သည်။ ဝဏ္ဏသဏ္ဌာနာဒိဝသေန၊ အဆင်းသဏ္ဌာန်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧဝရူပံ နာမ၊ ဤသို့ သဘောရှိသည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမာယ နာမ ဓာတုယာ၊ ၏။ ဥဿန္နတ္တာ၊ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ပုပ္ဖံ၊ အပွင့်သည်။ နီလံ၊ ညိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပီတကံ၊ ရွှေသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ လောဟိတကံ၊ နီသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဩဒါတံ၊ ဖြူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုဂန္ဓံ၊ ကောင်းသော အနံ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမာယ နာမ ဓာတုယာ၊ သည်။ ဥဿန္နာယ၊ ရှိသော်။ ဖလံ၊ အသီးသည်။ ခုဒ္ဒကံ၊ ငယ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဟန္တံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒီဃံ၊ ရှည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝဋ္ဋံ၊ လုံးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုသဏ္ဌာနံ၊ ကောင်းသာ သဏ္ဌာန်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုဿဏ္ဌာနံ၊ မကောင်းသော သဏ္ဌာန်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဋ္ဌံ၊ ပြေပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဖရုသံ၊ ကြမ်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုဂန္ဓံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုဂ္ဂန္ဓံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တိတ္တံ၊ ခါးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဓုရံ၊ ချိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကဋုကံ၊ စပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အမ္ဗိလံ၊ ချဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသာဝံ၊ ဖန်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣမာယ နာမ ဓာတုယာ၊ သည်။ ဥဿန္နာယ၊ သော်။ ဣမဿ ရုက္ခဿ၊ ၏။ ကဏ္ဋကော၊ ဆူးသည်။ တိခိဏော၊ ထက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အတိခိဏော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥဇုကော၊ ဖြောင့်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကုဋိလော၊ ကောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကဏှော၊ မည်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နီလော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဩဒါတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အနုပါဒိန္နကသင်္ခါရ လောကဿာပိ၊ ၏လည်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အနေကဓာတုနာနာဓာတုဘာဝံ၊ များသော ဓာတ်ရှိသည်၏ အဖြစ် အထူးထူးသော ဓာတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ဧတံ၊ ထိုသို့သိခြင်းသည်။ သဗ္ဗညုဗုဒ္ဓါနံ ဧဝ၊ တို့၏သာလျှင်။ ဗလံ၊ တည်း။ အညေသံ၊ တစ်ပါးသော သူတို့၏။ ဗလံ၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။

စာပိုဒ် ၆၀

ယံ ယံ ဒေဝဓာတုန္တိ၊ ကား။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ဟီနာဒိသဘာဝံ၊ ဟီနအစရှိသောသဘောကို။

“အဓိမုစ္စန္တိ။ အဓိဋ္ဌဟန္တိ၊ အဘိနိဝိသန္တိ”ဟု သုံးခွန်းဆိုတော်မူ၏။ တစ်ခွန်းကိုသာ ဆိုက မပြီးကောင်းပါသလော။ အဘယ့်ကြောင့် အဓိမုစ္စန္တိကို ဆိုသနည်း” ဟူသော စောဒနာကို ယသ္မာ...ပဝတ္တနံဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေတော်မူသတည်း။

“အဘယ့်ကြောင့် အဓိဋ္ဌဟန္တိကို ဆိုသနည်း” ဟူသော စောဒနာကို တံ ပန တဿ တံ တံ အဓိဋ္ဌဟနံ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေတော်မူသတည်း။

“အဘယ့်ကြောင့် အဘိနိဝိသန္တိကို ဆိုသနည်း” ဟူသော စောဒနာကို အဘိနိဝိသနဉ္စ ဟောတီတိ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေတော်မူသတည်း။

ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဓိမုတ္တိ နာမ၊ မည်သည်ကား။ အဇ္ဈာသယဓာတု၊ အဇ္ဈာသယဓာတ်သည်။ ဝါ၊ အဇ္ဈာသယသဘောသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဇ္ဈာသယဿ၊ အလို၏။ ဟီနာဒိသဘာဝေန၊ ဖြင့်။ ပဝတ္တနံ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အဓိမုစ္စနံ၊ အဓိမုစ္စနမည်၏။ တံ ပန အဓိမုစ္စနံ၊ သည်ကား။ တဿ၊ ထိုအလိုအား။ တံ တံ အဓိဋ္ဌဟနဉ္စ၊ ထိုထိုသို့သော ဆောက်တည်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တံ တံ အဘိနိဝိသနဉ္စ၊ ထိုထိုသို့သော နှလုံးသွင်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အဓိမုစ္စန္တိ၊ တံ တဒေဝ အဓိဋ္ဌဟနန္တိ အဘိနိဝိသန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ အဓိမုစ္စနဿ၊ နှလုံးသွင်းခြင်း အလို၏။ ဝိသယံ၊ အရာကို။ ဝိဘာဂေန၊ အားဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ကေစိ ရူပါဓိမုတ္တာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ နာနာဓိမုတ္တိကတာဉာဏန္တိ၊ ကား။ ဟီနာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ နာနာဓိမုတ္တိကတာယ၊ အထူးထူးသော အလိုနှလုံးသွင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဉာဏံ၊ သိသော ဉာဏ်ကို။ (ဝုစ္စတိကို ငဲ့၍ ကံပေးသည်)။

တေ ယထာဓိမုတ္တာ စ ဘဝန္တီတိ၊ ကား။ ဟီနာဓိမုတ္တိကာ၊ အယုတ်ကို အလိုရှိကုန်, နှလုံးသွင်းကုန်သော။ ပဏီတာဓိမုတ္တိကာ၊ အမြတ်ကို အလိုရှိကုန် နှလုံးသွင်းကုန်သော။ တေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ယထာ ယထာ၊ အကြင် အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ အဓိမုတ္တာ၊ အလိုရှိကုန် နှလုံးသွင်းကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တံ တံ ကမ္မသမာဒါနံ သမာဒိယန္တီတိ၊ ကား။ အဓိမုတ္တိအနုရူပံ၊ အလို နှလုံးသွင်းခြင်းအားလျော်စွာ။ အတ္တနာ၊ သည်။ သမာဒယိတဗ္ဗံ၊ ဆောက်တည်အပ်သော။ ကတ္တဗ္ဗံ၊ သော။ တံ တံ ကမ္မံ၊ ထိုထိုသို့သော ကံကို။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ တာနိ ကမ္မသမာဒါနာနိ၊ ထိုကံကို ဆောက်တည်ခြင်းတို့ကို။ ဝါ၊ ဆောက်တည်အပ်သော ကံတို့ကို။ သမုဋ္ဌာနဝသေန၊ သမုဋ္ဌာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇန္တော၊ လိုသည်ဖြစ်၍။ “တေ ဆဗ္ဗိဓံ ကမ္မ”န္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကေစိ၊ အချို့သော သတ္တဝါတို့သည်။ လောဘဝသေန၊ ဖြင့်။ ကမ္မံ၊ ကို။ သမာဒိယန္တိ၊ ဆောက်တည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ပင်တည်း။ တံ ဝိဘဇ္ဇမာနန္တိ၊ ကား။ သမုဋ္ဌာနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဆဗ္ဗိဓံ၊ သော။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ပဝတ္တိနိဝတ္တိဝသေန၊ ဝဋ်၏ဖြစ်ခြင်း ဝဋ်၏နစ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇ္ဇမာနံ၊ ဝေဖန်အပ်သည်ရှိသော်။ ဒုဝိဓံ၊ ၏။

ယံ လောဘဝသေန...ကမ္မံ ကရောတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ဒသ အကုသလကမ္မပထကမ္မံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ တံ၊ ထိုဆယ်ပါးသော အကုသိုလ်ကမ္မပထကံသည်။ သံကိလိဋ္ဌတာယ၊ နှိပ်စက်ပူပန်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကာဠကံ၊ မည်းညစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကဏှံ၊ မည်၏။ အပါယေသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တာပနတော၊ ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်။ ကာဠကဝိပါကံ၊ မည်းညစ်သော အကျိုးရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကဏှဝိပါကံ၊ မည်၏။ ယံ သဒ္ဓါဝသေန ကမ္မံ ကရောတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ဒသကုသလကမ္မံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဟိ၊ စွ။ တံ၊ ထိုဆယ်ပါးသော ကုသိုလ်ကမ္မပထကံသည်။ အသံကိလိဋ္ဌတ္တာ၊ မနှိပ်စက် မပူပန်စေတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဏ္ဍရံ၊ ဖြူစင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သုက္ကံ၊ ဖြူ၏။ သဂ္ဂေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တာပနတော၊ ကြောင့်။ ပဏ္ဍရဝိပါကတ္တာ၊ ဖြူစင်သော အကျိုးရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သုက္ကဝိပါကံ၊ မည်၏။ ယံလောဘဝသေန...ဣဒံ ကဏှသုက္ကန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝေါမိဿကကမ္မံ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ရောသော ကံကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ ကဏှသုက္ကဝိပါကန္တိ၊ ကား။ သုခဒုက္ခဝိပါကံ၊ ချမ်းသာသော ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိ၏။

အဘယ်သို့ သုခဒုက္ခအကျိုးရှိသနည်းဟု စောဒနာရှိ၍ ထိုကို အကျယ်ပြအံ့သောငှာ မိဿကံ ဟိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အံ့။ မိဿကကမ္မံ၊ ရောသော ကံကို။ ကတွာ၊ ၍။ အကုသလဝသေန၊ အားဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ တိရစ္ဆာန်အမျိုး၌။ မင်္ဂလဟတ္ထိဘာဝံ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဆင်၏အဖြစ်သို့။ ဥပပန္နော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ကုသလေန၊ အားဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ပဝတ္တေ၊ ပဝတ္တိအခါ၌။ သုခံ၊ ကို။ အနုဘဝတိ၊ ခံစားရ၏။ ကုသလေန၊ အားဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ရာဇကုလေ၊ မင်းမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တောပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ အကုသလေန၊ အားဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ ဝေဒယတိ၊ ခံစားရ၏။ ဝီရိယဝသေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာဝသေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ယံ ကမ္မံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣဒံ ကမ္မံ၊ သည်။ အကဏှံ၊ မမည်း။ အသုက္ကံ၊ မဖြူ။ အကဏှအသုက္ကဝိပါကံ၊ မမည်းမဖြူသော အကျိုးရှိ၏။

ဤယံ ဝီရိယံ စသည်ကို ဝုတ္တိနည်းအားဖြင့် အဋ္ဌကထာဆိုပါသတည်း။ ယင်းသို့။ အကဏှအသုက္က၊ အကဏှအသုက္ကဝိပါက ဖြစ်သည်ရှိသော် ထိုကံသည် အဘယ်ကိစ္စသဘော ရှိပါသနည်း။ စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ကမ္မက္ခယကရာဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကမ္မက္ခယကရဖြစ်သော ထိုကံ၏ အရကား အဘယ်နည်း စောဒနာဖွယ်ရှိရကား စတုမဂ္ဂစောဒနာဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စတုမဂ္ဂစေတနာ၊ လေးပါးသော မဂ်စေတနာသည်။ ကမ္မက္ခယကရာ၊ ကံ၏ ကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်၏။

မှတ်ချက်။ အဘယ့်ကြောင့် မမည်းမဖြူသော အကျိုးရှိသနည်း စုဒ်ရှိရကား၊ တံ ဟိ၊ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ ကဏှံ၊ မည်းသည်။ ယဒိ ဘဝေယျံ၊ အံ့။ ကဏှဝိပါကံ၊ မည်းသော အကျိုးကို။ ဒဒေယျ၊ ရာ၏။ သုက္ကံ၊ သည်။ ယဒိ ဘဝေယျ၊ အံ့။ သုက္ကံ၊ သော။ ဥပပတ္တိပရိယာပန္နံ၊ ဥပပတ္တိဘဝ၌ မကျုံးဝင်သော။ ဝိပါကံ၊ ကို။ ဒဒေယျ၊ ရာ၏။ ဥဘယဝိပါကဿ၊ နှစ်ပါးသောအကျိုးကို။ အပ္ပဒါနတော ပန၊ မပေးခြင်းကြောင့်ကား။ အကဏှအသုက္ကဝိပါကံ၊ မမည်းမဖြူသော အကျိုးရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ အတ္ထော၊ တည်း။

ကမ္မသမာဒါနေ၊ ကံကို ဆောက်တည်ခြင်း၌။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော ကံကို ဆောက်တည်ခြင်းသည်။ အစေလကပဋိပဒါ၊ အစေလကတို့၏ အကျင့်ဖြစ်သော။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ ပါတဗျတာ၊ သောက်သုံးသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဝါ၊ သုံးဆောင်ခံစားသည်၏ အဖြစ်တည်း။

မှတ်ချက်။ ပေမူ၌ ကမ္မသမာဒါနေ၊ ကံကို ဆောက်တည်ခြင်း၌။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ကံကို ဆောက်တည်ခြင်းသည်။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ ပါတဗျတာ၊ သောက်သုံးသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဝါ၊ သုံးဆောင်ခံစားသည်၏ အဖြစ်တည်း ဟုရှိသည်။

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော ကံကို ဆောက်တည်ခြင်းသည်။ တိဗ္ဗကိလေသဿ၊ ထက်သော ကိလေသာရှိသည်ဖြစ်၍။ အဿုမုခဿာပိ၊ မျက်ရည်ယိုသော မျက်နှာရှိသည်ဖြစ်၍လည်း။ ရုဒတော၊ ငိုလျက်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။ ဗြဟ္မစရိယစရဏံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းတည်း။ (ပရိသုဒ္ဓဗြဟ္မစရိယစရဏံ ဟူ၍ ပါဌ်ရှိ၏။ စင်ကြယ်သော မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်း ဟုပေး)။ တတိယံ၊ သည်။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ အပါတဗျတာ၊ မသောက်သုံးသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဝါ၊ မသုံးဆောင်မခံစားသည်၏ အဖြစ်သည်။ အစေဠကပဋိပဒါ၊ အဝတ်မဝတ်သော တိတ္ထိတို့၏ အကျင့်တည်း။ (အတ္တန္တပအစရှိသော အကျင့်ကို ယူ။ ကာမေသု ပါတဗျတာ၊ အစေလကပဋိပဒါဟု အချို့ပါဌ်ရှိ၏ ဆင်ခြင်ပါ)။ စတုတ္ထံ၊ သည်။ ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။ အလဘမာနဿာပိ၊ မရသော်လည်း။ ဈာနဝိပဿနာသုခသမင်္ဂိနော၊ ဈာန်ချမ်းသာ ဝိပဿနာချမ်းသာနှင့် ပြည့်စုံသော သူ၏။ သာသနဗြဟ္မစရိယစရဏံ၊ သာသနာတည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းတည်း။ ယံ ဧဝံ ဇာတိယံ ကမ္မသမာဒါနန္တိ၊ ကား။ အညမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ဧဝံပကာရံ၊ ဤသို့ အပြားရှိသော။ ဝါ၊ ဤသို့ ဆိုအပ်ပြီးသော ကံတို့နှင့် တူသော။ ယံ ကမ္မံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣမိနာ ပုဂ္ဂလေနာတိ အာဒိ၊ သည်။ တသ္မိံ ကမ္မဝိပါကေ၊ ထိုကံ၏ အကျိုး၌။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဉာဏဿ၊ ၏။ ပဝတ္တနာကာရဒဿနံ၊ ဖြစ်သော အခြင်းအရာကို ပြသော စကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဥပစိတန္တိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ကတံ၊ သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ ဖလဒါနသမတ္ထံ၊ အကျိုးကို ပေးခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ တံ ကမ္မံ၊ ကို။ ဥပစိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်၏။ တစ်နည်း။ ဥပစိတံ၊ သော။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ အဝိပက္ကန္တိ၊ ကား။ န ဝိပက္ကဝိပါကံ၊ ဝိပက္ကအကျိုး မရှိ။ ဝိပါကာယ ပစ္စုပဋ္ဌိတန္တိ၊ ကား။ ဝိပါကဒါနာယ၊ အကျိုးကို ပေးခြင်းငှာ။ ကတောကာသံ၊ ပြုအပ်ပြီးသော အခွင့်ရှိ၏။ န စ ဘဗ္ဗော အဘိနိဗ္ဗိဓာ ဂန္တုန္တိ၊ ကား။ ကိလေသာဘိသင်္ခါရာနံ၊ တို့ကို။ အဘိနိဗ္ဗိဇ္ဈနတော၊ ဖောက်ထွင်းတတ်သောကြောင့်။ အဘိနိဗ္ဗိဒါသင်္ခါတံ၊ အဘိနိဗ္ဗိဒါဟုဆိုအပ်သော။ အရိယမဂ္ဂံ၊ သို့။ အဓိဂန္တုံ၊ ရောက်ခြင်းငှာ။ န စ ဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။ တံ ဘဂဝါ န ဩဝဒတီတိ၊ ကား။ ဝိပါကာဝရဏေန၊ မဂ်ကိုတားမြစ်တတ်သော ဝိပါက်ဖြင့်။ (အဟိတ် ဒွိဟိတ် ပဋိသန္ဓေကို ယူ)။ နိဝုတံ၊ ဖုံးလွှမ်းပိတ်ပင်အပ်သော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သစ္စပဋိဝေဓံ၊ သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းကို။ ပုရက္ခတွာ၊ ရှေ့ညွှန်ပြု၍။ န ဩဝဒတိ၊ ဆုံးမတော်မမူ။ ဝါသနတ္ထံ ပန၊ ဝါသနာဖြစ်စေခြင်းငှာကား။ တာဒိသာနမ္ပိ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော သူတို့အားလည်း။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ အဇာတသတ္တုအာဒီနံ ဝိယ၊ အဇာတသတ်မင်း အစရှိသော သူတို့အားကဲ့သို့။ ဒေသေတိ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။

မှတ်ချက်။ အကုသိုလ်ကံ၏ ပြုအပ်သော အခွင့်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို ပါဠိ၌ ဆိုသောကြောင့် ဝိပါကာဝရဏေန နိဝုတံ ဆိုပါသည်။ ထိုသို့ ဆိုခြင်းသည်ကား ကမ္မာဝရဏစသည်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခြင်းကိုလည်း လိုအပ်ရကား နိဒဿနမျှသာတည်း။

ဥပစိတန္တိ၊ ကား။ ကာတုံ၊ ငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “န စ တာဝ ပါရိပူရိံ ဂတ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ထို န စ တာဝ ပါရိပူရိံ ဂတံဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ မိစ္ဆတ္တနိယာမဿ၊ ဖောက်ပြန်သော သဘောရှိသော စုတိအခြားမဲ့၌ အကျိုးပေးသော မြဲသော ကံ၏။ အသမတ္ထတံ၊ မပြည့်စုံသေးသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ပုရာ ပါရိပူရိံ ဂစ္ဆတီတိ၊ ကား။ ပါရိပူရီ၊ ပြည့်စုံခြင်းတည်း။ ဖလနိပ္ဖာဒနသမတ္ထတံ၊ အကျိုးကို ပြီးစေခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ပုရာ ဂစ္ဆတိ, ပုရာ အဓိဂစ္ဆေယျ၊ မရောက်မီ။ မိစ္ဆတ္တနိယတတာယ၊ ဖောက်ပြန်သော စုတိ၏ အခြားမဲ့အကျိုးပေးခြင်း မြဲသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သဇ္ဇုကံ၊ ထိုနေ့၌။ ဖလဓမ္မဿ၊ ဖိုလ်တရား၏။ အဘာဇနဘာဝံ၊ တည်ရာမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ပုရာ နိဗ္ဗတ္တယတိ၊ မဖြစ်စေပြီ။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ပုရာ ဝေနေယျတ္တံ သမတိက္ကမတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ “ပုရာ အနိယတံ သမတိက္ကမတီ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သော ဧဝ အတ္ထော၊ ကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ အသမတ္တေတိ၊ ကား။ ကမ္မေ၊ သည်။ အသမ္ပုဏ္ဏေ၊ မပြည့်မီ။ ဝါ၊ ကား။ အသမ္ပုဏ္ဏေ၊ မပြည့်စုံသေးသော ကံရှိကုန်သော။ တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။

စာပိုဒ် ၆၁

ဧဝံ၊ သို့။ ကိလေသန္တရာယမိဿကံ၊ ကိလေသန္တရာယ်နှင့် ရောသော။ ကမ္မန္တရာယံ၊ ကမ္မန္တရာယ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အမိဿကံ၊ ကိလေသန္တရာယ်နှင့် မရောသော။ ကမ္မန္တရာယံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။” ဣမဿ စ ပုဂ္ဂလဿာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

ဤ၌ နိယတမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် ကိလေသန္တရာယ်။ ပဉ္စာနန္တရိယကံသည် ကမ္မန္တရာယ် မည်၏။

သဗ္ဗေသန္တိ၊ ကား။ ဣမသ္မိံ ဖလနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။ ဝုတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ သဗ္ဗေသံ ကမ္မာနံ၊ တို့၏။ မုဒုမဇ္ဈာဓိမတ္တတာတိ၊ ကား။ မုဒုမဇ္ဈတိဗ္ဗဘာဝေါ၊ အညံ၏အဖြစ် အလတ်၏ အဖြစ် ထက်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ဟိ၊ စွ။ ကမ္မာနံ၊ တို့၏။ မုဒုအာဒိဘာဝေန၊ အညံအစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ တံ ဝိပါကာနံ၊ ထိုကံတို့၏ အကျိုးတို့၏။ မုဒုမဇ္ဈတိက္ခဘာဝေါ၊ ကို။ ဝိညာယတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဒိဋ္ဌဓမ္မေ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ဤမျက်မှောက်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ခံစားအပ်သော။ ဖလံ၊ အကျိုးသည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ မည်၏။ ဥပပဇ္ဇေ အနန္တရေ အတ္တဘာဝေ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော အတ္တဘော၌။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သော။ ဖလံ၊ သည်။ ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယံ၊ မည်၏။ ဣတော အတ္တဘာဝတော၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ဖြစ်သော အတ္တဘောမှ။ အပရသ္မိံ အညသ္မိံ၊ တစ်ပါးသော။ အတ္တဘာဝေ၊ ၌။ ယသ္မိံ ကသ္မိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော။ အတ္တဘာဝေ၊ ၌။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သော။ ဖလံ၊ သည်။ အပရာပရိယဝေဒနီယံ၊ မည်၏။

အကျိုး၏ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယ အစရှိသော အဖြစ်ကို ပြပြီး၍ ကံ၏ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယ အစရှိသော အဖြစ်ကို ပြလိုရကား ဧကဇဝနဝါရသ္မိံ ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။ ဟိ၊ ကား။ ဝါကျာရမ္ဘဥပနျာသတည်း။

ဟိ၊ အံ့။ ဧကဇဝနဝါရသ္မိံ၊ တစ်ခုသော ဇော၏ ဝါရ၌။ သတ္တသု၊ ကုန်သော။ စေတနာသု၊ တို့တွင်။ ပဌမစေတနာ၊ သည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ နာမ၊ မည်၏။ ပရိယောသာနစေတနာ၊ အဆုံးဖြစ်သော စေတနာသည်။ ဥပပဇ္ဇဝေဒနီယံ နာမ၊ မည်၏။ မဇ္ဈေ၊ ၌။ ပဉ္စ၊ သော။ စေတနာ၊ သည်။ အပရာပရိယဝေဒနီယံ နာမ၊ မည်၏။ ဝိပါကဝေမတ္တတာညာဏန္တိ၊ ကား။ ဝိပါကဝေမတ္တတာယ၊ အကျိုးပေးထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိပါကဝိသေသေ၊ အကျိုးအထူး၌။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဉာဏံ၊ ကို။ ဣမဿ ပန ကမ္မဝိပါကဿ၊ ဤကံ၏ အကျိုး၏။ ဂတိသမ္ပတ္တိ... ပယောဂဝိပတ္တိယော၊ ဂတိသမ္ပတ္တိ...ပယောဂဝိပတ္တိ တို့သည်။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ စ၊ အံ့။ နေသံ၊ ထို ဂတိသမ္ပတ္တိ အစရှိသည်တို့၏။ သော ကာရဏဘာဝေါ၊ ထိုအကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ “အတ္ထေကစ္စာနိ... ဝိပစ္စန္တီ”တိ အာဒိ ပါဠိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဂတိသမ္ပတ္တိပဋိဗာဠှာနိ၊ ဂတိသမ္ပတ္တိသည် တားမြစ်အပ်ကုန်သော။ ဧကစ္စာနိ၊ အချို့ကုန်သော။ ပါပကာနိ၊ ကုန်သော။ ကမ္မသမာဒါနာနိ၊ ကံကို ဆောက်တည်ခြင်းတို့သည်။ ဝါ၊ ဆောက်တည်အပ်သော ကံတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ တာနိ ကမ္မသမာဒါနာနိ၊ တို့သည်။ န ဝိပစ္စန္တိ၊ အကျိုးမပေးကုန်။ (ဂတိသမ္ပတ္တိစသည်တို့၏ အကျယ်ကို သမ္မောဟဝိနောဒနီ မှ ယူပါ။)။

စာပိုဒ် ၆၂

အနန္တရဗလနိဒ္ဒေသေ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော တထာဂတဗလနိဒ္ဒေသ၌။ ဝုတ္တကမ္မသမာဒါနပဒေနေဝ၊ ဆိုအပ်သော ကမ္မသမာဒါနပုဒ်ဖြင့်သာလျှင်။ ဈာနာဒီနိ၊ တို့ကို။ သင်္ဂဟေတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တထာ သမာဒိန္နာနံ ကမ္မာန”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သေက္ခပုထုဇ္ဇနသန္တာနေသု၊ သေက္ခပုထုဇဉ်တို့၏ သန္တာန်တို့၌။ ပဝတ္တာနိ၊ ကုန်သော။ ဈာနာဒီနိ၊ တို့သည်။ (ကာရကာဒီနိဟု ရှိသည်များ၏။ ကာရဏာဒီနိ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းအစရှိသည်တို့သည်ဟု ပေး)။ ကမ္မံ၊ ကံသည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တထာ သမာဒိန္နာနန္တိ၊ ကား။ “သုက္ကံ...သုခဝိပါက”န္တိ ဧဝမာဒိ ပကာရေဟိ၊ သုက္ကံ...သုခဝိပါကံ ဤသို့အစရှိသော အပြားတို့ဖြင့်။ သမာဒိန္နေသု၊ ဆောက်တည်အပ်ကုန်သော။ ကမ္မေသု၊ တို့၌။ သံကိလေသောတိ၊ ကား။ ပဋိပက္ခဓမ္မဝသေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကိလိဋ္ဌဘာဝေါ၊ ညစ်နွမ်းသည်၏ အဖြစ်သည်။ ပဋိပက္ခဓမ္မေဟိ၊ တို့မှ။ ဝိသုဇ္ဈနံ၊ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ ဝေါဒါနံ၊ မည်၏။ ပဂုဏဝေါဒါနဉ္စ၊ လေ့ကျက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြူစင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဘဝင်္ဂဝုဋ္ဌာနဉ္စ၊ ဘဝင်၏ ဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား လေ့လာသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြူစင်ခြင်းသည် ပထမဈာန်အစရှိသည်တို့မှ ထ၍ ဒုတိယဈာန်အစရှိသည်တို့ကို ရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ဝုဋ္ဌာန မည်၏။ ဘဝင်စိတ်ဖြစ်သည်ရှိသော် ထိုဘဝင်စိတ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် သမာပတ်မှ ထသည်မည်၏ ဟူလိုသော်။

ဧဝံ သံကိလိဿတီတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဣမိနာ အာကာရေန၊ ဤသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝါ၊ အကြောင်းဖြင့်။ ဈာနာဒိ၊ ဈာန်အစရှိသော ကြားသည်။ သံကိလိဿတိ၊ ညစ်ညူး၏။ ဝေါဒါယတိ၊ ဖြူစင်၏။ ဝုဋ္ဌဟတိ၊ ထ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနနဉာဏံ၊ သိတတ်သော ဉာဏ်သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အနာဝရဏဉာဏံ၊ မည်၏။ တဿ၊ ထို အနာဝရဏဉာဏ်အား။ အာဝရဏံ၊ တားမြစ်ပိတ်ပင်ခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ ရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ကတိ ဈာနာနီတိအာဒိ၊ ကို။ ဈာနာဒယော၊ တို့ကို။ ဝိဘာဂေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ စတ္တာရိ ဈာနာနီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ စတုက္ကနယဝသေန၊ စတုက္ကနည်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ရူပါဝစရဇ္ဈာနာနိ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဧကာဒသာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ “ရူပီ ရူပါနိ ပဿတီ”တိ အာဒိနာ၊ ရူပီ ရူပါနိ ပဿတီတိ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။ အဋ္ဌန္နဉ္စ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ သုညတဝိမောက္ခာဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ သုညတဝိမောက္ခာဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ အဋ္ဌသရုပ်ကို အဋ္ဌ ခေါ ဣမေ အာနန္ဒ ဝိမောက္ခာ ကတမေ အဋ္ဌ၊ ရူပီ ရူပါနိ ပဿတိ၊ အယံ ပဌမော ဝိမောက္ခော။ အဇ္ဈတ္တံ အရူပသညီ ဗဟိဒ္ဓါ ရူပါနိ ပဿတိ၊ အယံ ဒုတိယော ဝိမောက္ခော။ သုဘန္တေဝ အဝိမုတ္တော ဟောတိ၊ အယံ တတိယော ဝိမောက္ခော။ သဗ္ဗသောရူပသညာနံ သမတိက္ကမ္မ ဝဋိဃသညာနံ အတ္ထင်္ဂမာ နာနတ္တသညာနံ အမနသိကာရာ “အနန္တော အာကာသော”တိ အာကာသာနဉ္စာယတနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ စတုတ္ထော ဝိမောက္ခော။ သဗ္ဗသော အာကာသာနဉ္စာယတနံ သမတိက္ကမ္မ “အနန္တံ ဝိညာဏ”န္တိ ဝိညာဏဉ္စာယတနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ ပဉ္စမော ဝိမောက္ခော။ သဗ္ဗသော ဝိညာဏဉ္စာယတနံ သမတိက္ကမ္မ “နတ္ထိ ကိဉ္စီ”တိ အာကိဉ္စညာယတနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ ဆဋ္ဌော ဝိမောက္ခော။ သဗ္ဗသော အာကိဉ္စညာယတနံ သမတိက္ကမ္မ နေဝသညာယတနံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ သတ္တမော ဝိမောက္ခော။ သဗ္ဗသော နေဝသညာနာသညာယတနံ သမတိက္ကမ္မ သညာဝေဒယိတနိရောဓံ ဥပသမ္ပဇ္ဇ ဝိဟရတိ၊ အယံ အဋ္ဌမော ဝိမောက္ခော။ ဣမေ ခေါ အာနန္ဒ အဋ္ဌ ဝိမောက္ခောဟု လာသော မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် အစရှိသည်ကို မှီ၍ သိအပ်၏ တီဏိသရုပ်ကား။ သညာဝိမောက္ခ အနိမိတ္တဝိမောက္ခ အပဏိဟိတဝိမောက္ခ၊ သုံးပါးတည်း။)

အဋ္ဌာတိ၊ ကား။ တေသု၊ ထို တစ်ဆယ့်တစ်ပါးသော ဝိမောက္ခတို့တွင်။ လောကုတ္တရေ၊ ဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခေ၊ သုံးပါးသော ဝိမောက္ခတို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အဋ္ဌ၊ တို့သည်။ သတ္တာတိ၊ ကား။ တေသု ဧဝ၊ ထို ရှစ်ပါးသော ဝိမောက္ခတို့တွင်။ နိရောဓသမာပတ္တိံ၊ ကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ သတ္တ၊ တို့သည်။ တယောတိ၊ ကား။ သုတ္တန္တပရိယာယေန၊ သုတ္တန်ဒေသနာအားဖြင့်။ သုညတဝိမောက္ခာဒယော၊ ကုန်သော။ တယော၊ တို့သည်။ ဒွေတိ၊ ကား။ အဘိဓမ္မပရိယာယေန၊ အဘိဓမ္မာဒေသနာအားဖြင့်။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခဿ၊ ၏။ အသမ္ဘဝတော၊ မဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ အဝသေသာ၊ ကုန်သော။ ဒွေ၊ တို့သည်။ (အနိမိတ္တဝိမောက္ခ မရှိကြောင်းကို အဋ္ဌသာလိနီ မှ ယူပါ)။ ဧတ္ထ စ၊ ဤ ဝိမောက္ခတို့တွင်လည်း။ ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။ သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးသော ဝိမောက္ခတို့သည်။ အပ္ပိတပ္ပိတက္ခဏေ၊ ဝင်စားသော ခဏ၌။ ဝိက္ခမ္ဘနဝသေန၊ ခွာသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပစ္စနီကဓမ္မေဟိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတို့မှ။ ဝိမုစ္စနတော စ၊ လွတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ အာရမ္မဏေ၊ ၌။ အဓိမုစ္စနတော စ၊ လွတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိမောက္ခာ၊ မည်ကုန်၏။ နိရောဓသမာပတ္တိ ပန၊ သည်ကား။ သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ (တစ်နည်းကား) သဗ္ဗသော သဗ္ဗေဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သညာဝေဒယိတေဟိ၊ သညာဝေဒနာတို့မှ။ ဝိမုတ္တတ္တာ၊ လွတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အပဂမဝိမောက္ခော နာမ၊ ကင်းသောအားဖြင့် လွတ်သော ဝိမောက္ခမည်၏။ လောကုတ္တရာ စ၊ လောကုတ္တရာဝိမောက္ခ သုံးပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ တံ တံ မဂ္ဂဝဇ္ဈကိလေသေဟိ၊ ထိုထိုသို့သော မဂ်ဖြင့် သတ်အပ်သော ကိလေသာတို့မှ။ သမုစ္ဆေဒဝသေန၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဝိမောက္ခော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အယံ ဝိသေသော၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

သမာဓီသု၊ တို့၌။ ဝါ၊ တို့တွင်။ စတုက္ကနယပဉ္စကနယေသု၊ တို့၌။ ပဌမဇ္ဈာနသမာဓိ၊ သည်။ သဝိတက္ကော သဝိစာရော၊ ဖြစ်သော။ ဝါ၊ ဝိတက်နှင့်လည်းတကွ ဝိစာရနှင့်လည်းတကွ ဖြစ်သော။ သမာဓိ နာမ၊ မည်၏။ ပဉ္စကနယေ၊ ၌။ ဒုတိယဇ္ဈာနသမာဓိ၊ သည်။ အဝိတက္ကော ဝိစာရမတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝါ၊ ဝိတက်မရှိ ဝိစာရမျှသာ ရှိသော။ သမာဓိ နာမ၊ မည်၏။ စတုက္ကနယေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။ ပဉ္စကနယေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။ သေသဈာနေသု၊ တို့၌။ သမာဓိ၊ သည်။ အဝိတက္ကော အဝိစာရော၊ ဝိတက်လည်း မရှိ, ဝိစာရလည်း မရှိသော။ သမာဓိ နာမ၊ မည်၏။

သမာပတ္တီသု၊ တို့၌။ ဝါ၊ တို့တွင်။ ပဋိပါဋိယာ၊ တိုင်း။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ သမာပတ္တီနံ၊ တို့၏။ “သမာဓီ”တိပိ နာမံ၊ သမာဓိဟူသော အမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ “သမာပတ္တီ”တိပိ နာမံ၊ သမာပတ်ဟူသော အမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ စိတ္တေကဂ္ဂတာသဗ္ဘာဝတော၊ စိတ်၏ တည်ကြည်ခြင်းသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ နိရောဓသမာပတ္တိယာ၊ ၏။ တဒဘာဝတော၊ ထို စိတ္တေကဂ္ဂတာသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “သမာဓီ”တိ နာမံ၊ သမာဓိဟူသော အမည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သညာသမာပတ္တိအာဒိ၊ သညာသမာပတ္တိအစရှိသော စကားကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဝုတ္တမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

ဟာနဘာဂိယော သမာဓီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အပ္ပဂုဏေဟိ၊ မလေ့ကျက်အပ်ကုန်သော။ ပထမဇ္ဈာနာဒီဟိ၊ တို့မှ။ ဝုဋ္ဌိတဿ၊ ထသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သညာမနသိကာရာနံ၊ သညာမနသိကာရတို့၏။ ကာမာဒိအနုပက္ခန္ဒနံ၊ ကာမရာဂ အစရှိသည်တို့သို့ ပြေးဝင်ခြင်းသည်။ ပထမဇ္ဈာနာဒိသမာဓိဿ၊ ရှိသော။ ဟာနဘာဂိယတာ၊ ယုတ်သော အဖို့ ရှိသည်၏အဖြစ် မည်၏။

ကာမရာဂအစရှိသည်သို့ ပြေးဝင်ခြင်းအားဖြင့် ဟာနဘာဂီယဖြစ်သော ပဌမဈာန်သမာဓိ အစရှိသည်သည် မိမိသည်ပင် မိမိ၏ သံကိလေသဖြစ်သလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ပဌမဿ...ယောဇေတဗ္ဗံဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

“ပဌမဇ္ဈာနဿ ကာမရာဂဗျာပါဒါ သံကိလေသော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တတ္တာ၊ ပါဠိ၌ ဟောအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုတိယဇ္ဈာနာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား ကာမရာဂဗျာပါဒတို့သည် ပဌမဈာန်၏ သံကိလေသမည်၏။ ထိုသံကိလေသဖြင့် ဟာနဘာဂိယဖြစ်သော ပထမဈာန်သမာဓိသည် မိမိသည်ပင် မိမိ၏ သံကိလေသ မဟုတ်။ ဟာနဘာဂိယဖြစ်သော သမာဓိသည် အထက်အထက်သော သမာဓိဝိသေသ၏ ဥပနိဿယမဖြစ်ရကား ဟာနဘာဂိယဖြစ်သော ပဌမဈာန်သမာဓိသည် ဒုတိယဈာန်သမာဓိ၏။ သံကိလေသဟာနဘာဂိယဖြစ်သော ဒုတိယဈာန်သမာဓိသည် တတိယဈာန်သမာဓိ၏။ သံကိလေသဟာနဘာဂိယဖြစ်သော တတိယဈာန်သမာဓိသည် စတုတ္ထဈာန်သမာဓိ၏ သံကိလေသ မည်၏။ ဤသို့ အထက်အထက်သော ဒုတိယဈာန်သမာဓိ အစရှိသည်တို့၏ သံကိလေသအဖြစ်ဖြင့် ယှဉ်အပ်၏။ ဟာနဘာဂိယဖြစ်သော ပဌမဈာန်သမာဓိ အစရှိသည်ကို မိမိ၏ပင် သံကိလေသ၏ အဖြစ်ဖြင့် မယှဉ်အပ် ဟူလိုသော်။ ကြံကြပါကုန် သူမြတ်တို့။

အဇညာဇိဂုစ္ဆနမုခေန၊ မစက်ဆုပ် မရွံရှာခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ တပ္ပရမတာ၊ ထို ဈာန်အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ကုက္ကုဋံ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ကုက္ကုဋဖြစ်သော ဈာန်သမာဓိ၏ သံကိလေသဖြစ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ကုက္ကုဋဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်ပညတ်သည် သံကိလေသ မဖြစ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် ကုက္ကုဋဈာယီဟု အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသနည်း။ စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ကုက္ကုဋဈာယီတိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကုက္ကုဋဈာယီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနေန၊ ပုဂ္ဂိုလ်လျှင် တည်ရာရှိသောအားဖြင့်။ ဈာနာနိ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ပထမဒုတိယဇ္ဈာနာနိ၊ တို့သည်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အဘယ်ဈာန်ကို ကုက္ကုဋဈာန်ဟု ဆိုအပ်သနည်း စောဒနာရှိရကား ယော ပဌမံ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပဌမံ၊ သော။ ဈာနံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဒုတိယံ၊ သော။ ဈာနံ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ၍။ “ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှဖြင့်။ အလံ၊ တန်ပြီ။ ဝါ၊ သင့်ပြီ”။ ဣတိ၊ သို့။ သင်္ကောစံ၊ တွန့်တိုခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ န ဝါယမတိ၊ လုလ္လမပြု။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ စတ္တာရိပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တာနိ ဈာနာနိ၊ တို့ကို။ “ကုက္ကုဋဈာနာနီ”တိ၊ တွန့်သော ဈာန်မည်ကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ တံသမင်္ဂိနော၊ တွန့်တိုသော ဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ကုက္ကုဋဈာယီ၊ မည်ကုန်၏။

ကုက္ကုဋဈာန်ချည်းဖြစ်လျက် အဘယ့်ကြောင့် ရှေးဈာန်နှစ်ပါးတို့ကို သံကိလေသအဖြစ်ဖြင့် နောက်ဈာန်နှစ်ပါးတို့ကို ဝေါဒါန်၏အဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်ကုန်သနည်း။ စောဒနာဖွယ်ရှိရကား တေသု အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တေသု၊ ထိုလေးပါးသော ဈာန်တို့တွင်။ ပုရိမာနိ၊ ကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးသော ဈာန်တို့ကို။ အာသန္နဗလဝပစ္စတ္ထိကတ္တာ စ၊ နီးသော အားကြီးသော ရန်သူရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိသေသဘာဂိယတာဘာဝတော စ၊ ဟူသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သံကိလေသဘာဝေန၊ သ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတရာနိ ပန၊ နောက်ဖြစ်သော နှစ်ပါးသော ဈာန်တို့ကိုကား။ ဝိသေသဘာဂိယတာဘာဝေ၊ ထူးသော အဖို့ရှိသည်၏အဖြစ်မရှိသည်။ သတိပိ၊ သော်လည်း။ မန္ဒပစ္စတ္ထိကတ္တာ၊ နည်းသော ရန်သူ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝေါဒါနဘာဝေန၊ ဝေါဒါန်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုတ္တနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဝိသေသဘာဂိယော သမာဓိ ဟူသော ပါဌ်၌ အဘယ်သည် ဝိသေသဘာဂ မည်သနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလိုရကား ဝိသေသ...ပက္ခန္ဒနံဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဝိသေသဘာဂိယော သမာဓီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ပဂုဏေဟိ၊ လေ့လာအပ်ကုန်သော။ ပဌမဇ္ဈာနာဒီဟိ၊ တို့မှ။ ဝုဋ္ဌိတဿ၊ ထသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သညာမနသိကာရာနံ၊ တို့၏။ ဒုတိယဇ္ဈာနာဒိပက္ခန္ဒနံ၊ ဒုတိယဈာန်အစရှိသည်တို့သို့ ပြေးဝင်ခြင်းသည်။ ဝိသေသဘာဂိယတာ၊ ထူးသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်မည်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)

ဝုဋ္ဌာနဟူသည် အဘယ်နည်းဟူသော စောဒနာပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ ပဂုဏ... ဝုတ္တံဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ပဂုဏဝေါဒါနဉ္စ၊ လေ့လာသော အဖြစ်ဖြင့် ဖြူစင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဘဝင်္ဂဝုဋ္ဌာနဉ္စ၊ ဘဝင်၏ ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ “ဝုဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အဘယ့်ကြောင့် ပဂုဏ ဝေါဒါန ဘဝင်္ဂဋ္ဌာန နှစ်ပါးကို ဝုဋ္ဌာနဟု ဆိုလေသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ဟေဋ္ဌိမံ... ဝုဋ္ဌာနံဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဟေဋ္ဌိမံ ဟေဋ္ဌိမံ၊ အောက်အောက်၌ ဖြစ်သော။ ပဂုဏဇ္ဈာနံ၊ လေ့လာအပ်သော ဈာန်သည်။ ဥပရိမဿ ဥပရိမဿ၊ အထက်အထက်၌ ဖြစ်သော ဈာန်၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝေါဒါနမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ “ဝုဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဘဝင်္ဂဝသေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗဈာနေဟိ၊ တို့မှ။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ ထခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဝင်္ဂဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဝေါဒါနဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။ ယင်းသို့ ပဂုဏ ဝေါဒါန ဘဝင်္ဂဝုဋ္ဌာနကို ဝုဋ္ဌာနဟု ဆိုအပ်ပါသည် ရှိသော် ယံ ပဂုဏဝေါဒါနံ ဘဝင်္ဂဝုဋ္ဌာနံ ဣဒံ ဝုဋ္ဌာနံဟု အရှင်ကစ္စည်းဆိုကောင်းပါ၏။ ယင်းသို့လျက်ကား မဆိုခဲ့။ ဆရာစကားသည် ပါဠိနှင့် သို့ညီပါအံ့မည်နည်း စောဒနာရှိရကား ယသ္မာ ပန စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ ဝုဋ္ဌာနဝသိဘာဝေန၊ ဝုဌာနဝသီ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ယထာပရိစ္ဆိန္နကာလံ၊ ပိုင်းခြားအပ်သော ကာလအားလျော်စွာ။ သမာပတ္တိတော၊ မှ။ ဝုဋ္ဌာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သမာပတ္တိဝုဋ္ဌာနကောသလ္လံ၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ “ဝုဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၆၃။ တဿေဝ သမာဓိဿာတိ၊ ကား။ တဿ၊ ၏။ အနန္တရဗလနိဒ္ဒေသေ၊ ၌။ ဈာနာဒိပရိယာယေဟိ၊ ဈာန်အစရှိသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်။ ဝုတ္တသမာဓိဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သမာဓိ၏။ ပရိဝါရာတိ၊ ကား။ ပရိက္ခာရာ၊ အခြံအရံတို့တည်း။

မှတ်ချက်။ ဝီရိယကို အသီးယူပြီးဖြစ်ရကား ဂေါဗလီဗဒ္ဒ ပုညဉာဏသမ္ဘာရနည်းအားဖြင့် ဣန္ဒြိယာနီတိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣန္ဒြိယာနီတိ၊ ကား။ သဒ္ဓါသတိပညိန္ဒြိယာနိ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေ သတိန္ဒြေ ပညိန္ဒြေတို့တည်း။ ဗလာနီတိ၊ ကား။ ဟိရောတ္တပ္ပေဟိ၊ ဟိရိဩတ္တပ္ပတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ တာနိယေဝ၊ ထိုသုံးပါးသော ဖိုလ်တို့သည်သာလျှင်တည်း။

ဣန္ဒြေဗိုလ်ဖြစ်လျက် ဝီရိယကို အသို့မူ၍ အသီးယူသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ဝီရိယဿ စသည်ကို မိန့်သော်။

ဝီရိယဿ၊ ကို။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဗလာနံ၊ ဗိုလ်တို့အား။ ဗဟူပကာရဒဿနတ္ထံ၊ များသော ကျေးဇူးဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်း အကျိုးရှိ၏။

ထိုစကား၏ ဒဠှီဘာဝဖြစ်စေခြင်းငှာ ဝီရိယုပတ္ထမ္ဘေန ဟိ အစရှိသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ ဝီရိယုပတ္ထမ္ဘေန၊ ဝီရိယထောက်ပင့်သဖြင့်။ ဝါ၊ ဝီရိယဟူသော ထောက်အပင့်ဖြင့်။ သဒ္ဓါဒယော၊ တို့သည်။ ပဋိပက္ခေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားကြောင့်။ အကပ္ပနီယာ၊ မတုန်လှုပ်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဝီရိယဝသေန ဗလာနိ ဘဝန္တီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ပြီ။ တေသန္တိ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့၏။ မုဒုမဇ္ဈာဓိမတ္တကာတိ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အဝိသဒံ၊ မသန့်ရှင်းခြင်းသည်။ မုဒု၊ မည်၏။ နာတိဝိသဒံ၊ အလွန်မသန့်ရှင်းမှုသည်။ မဇ္ဈံ၊ မည်၏။ အတိဝိသဒံ၊ အလွန်သန့်ရှင်းခြင်းသည်။ အဓိမတ္တံ၊ မည်၏။ ဗလဝံ၊ အားကြီးသော သန့်ရှင်းခြင်းသည်။ “တိက္ခံ”၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

(ပေ ၈၄) တိက္ခိန္ဒြိယပုဂ္ဂိုလ်ကို အကျဉ်းအားဖြင့်။ မဇ္ဈိမိန္ဒြိယပုဂ္ဂိုလ်ကို အကျဉ်းအကျယ်အားဖြင့်။ မုဒိန္ဒြိယပုဂ္ဂိုလ်ကို အကျယ်အားဖြင့် အဘယ့်ကြောင့် ဆုံးမတော်မူသနည်း။ သာမညဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို သာမညဖြစ်သော အဆုံးအမဖြင့် မဆုံးမကောင်းပါသလောဟု စောဒနာထွက်ရာသည်ကို မြင်ရကား ဝေနေယျာနံအစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဝေနေယျာနံ၊ တို့၏။ ဣန္ဒြိယာနုရူပံ၊ ဣန္ဒြေအားလျော်စွာ။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဒေသနာပဝတ္တိ၊ ဒေသနာတော်၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ဘဂဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

သံခိတ္တော စ ဝိတ္ထာရော စ ဟု ဒွန်သမာသ်ကို ယူအံ့စိုးရကား တတ္ထ...ဝိတ္ထာရေဟု ဖွင့်သော်။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သံခိတ္တဝိတ္ထာရေနာတိ၊ ကား။ သံခိတ္တဿ၊ အကျဉ်းကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ ချဲ့သော။ အထ ဝါ၊ ကား။ သံခိတ္တေနာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌမတ္တေန၊ အကျဉ်းပြကာမျှဖြစ်သော။ သံခိတ္တဝိတ္ထာရေနာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဒေသေန စ၊ ဥဒ္ဒေသလည်းဖြစ်သော။ နိဒ္ဒေသေန စ၊ သော။

ဤဝိကပ်အလိုကား။ သံခိတ္တော စ ဝိတ္ထာရော စ ဟု ဒွန်သမာသ်ကို ပင်ယူလို သတည်း။ ဝိတ္ထာရေနာတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဒေသနိဒ္ဒေသပဋိနိဒ္ဒေသေဟိ၊ သဖြစ်ကုန်သော။ မုဒုကန္တိ၊ ကား။ လဟုကံ၊ ပေါ့သော။ အပါယဘယဝဋ္ဋဘယာဒီဟိ၊ အပါယ်ဘေး ဝဋ်ဘေး အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သန္တဇ္ဇနဝသေန၊ ခြိမ်းခြောက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘာရိယံ၊ လေးသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ မုဒုတိက္ခန္တိ၊ ကား။ နာတိတိက္ခံ၊ အလွန်မထက်သော။ သံဝေဂဝတ္ထူဟိ၊ ထိတ်လန့်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ သံဝေဂဇနနာဒိဝသေန၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘာရိယံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ သမထံ ဥပဒိသတီတိ၊ ကား။ သမထံ၊ ကို။ အဓိကံ၊ လွန်သည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥပဒိသတိ၊ ညွှန်ပြတော်မူ၏။ တထာ၊ ထိုသမထအတူ။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ အဓိကံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ န ဥပဒိသတိ၊ ညွှန်ပြတော်မမူ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ဤသို့ ယောဇနာ။

ထိုပါဌ်ဖြင့် သမထကိုလည်း ညွှန်ပြတော်မူ၏။ ဝိပဿနာကိုလည်း ညွှန်ပြတော်မူ၏။ ထိုသမထဝိပဿနာတို့တွင် ဝိပဿနာထက် သမထကို အလွန်အကဲ ပြု၍ ညွှန်ပြတော်မူ၏။ သမထသက်သက်ကိုသာ ညွှန်ပြတော်မူသည် မဟုတ်ဟူသော အနက်ကို ပြသတည်း။ သမထံ ဥပဒိသတိဟု ဆိုသောကြောင့် သမထသက်သက်ကိုသာ ညွှန်ပြတော်မူကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ စောဒနာရှိရကား န ဟိ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ကေဝလေန၊ သက်သက်သော။ သမထေန၊ ဖြင့်။ သစ္စပ္ပပဋိဝေဓော၊ သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။ သမထဝိပဿနန္တိ၊ ကား။ သမဓုရံ၊ မျှသော ဝန်ရှိသော။ သမထဝိပဿနံ၊ ကို။ ဝိပဿနန္တိ၊ ကား။ သာတိသယံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ဥပဒိသတိ၊ ၏။ ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ တိက္ခိန္ဒြိယာဒယော၊ တိက္ခိန္ဒြိယ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူအာဒယောဝ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တိက္ခိန္ဒြိယဿ နိဿရဏံ ဥပဒိသတီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အဓိပညာသိက္ခာယာတိ၊ ကား။ အဓိပညာသိက္ခံ၊ ကို (ဥပယောဂတ္ထ၌ ဘုမ္မဝိဘတ်ဟူလိုသော်)။

ယံ ဧတ္ထ ဉာဏန္တိ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့၏။ ဧတ္ထ မုဒုမဇ္ဈာဓိမတ္တတာယ၊ ဤနူးညံ့သည်၏ အဖြစ် အလတ်၏အဖြစ် လွန်သည်၏အဖြစ်၌။ ယံ ဉာဏံ၊ သည်။ ပဝတ္တံ၊ ၏။ ဣဒံ ဉာဏံ၊ ကို။ ပရသတ္တာနံ၊ မြတ်သောပဓာနဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏။ ပရပုဂ္ဂလာနံ၊ ထိုမှ တစ်ပါးသော ယုတ်သော သတ္တဝါတို့၏။ ဣန္ဒြိယပရောပရိယတ္တဝေမတ္တတာဉာဏံ၊ ဣန္ဒြေရင့်ခြင်း မရင့်ခြင်းအထူးကို သိသော ဉာဏ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။ တဿ ဉာဏဿ၊ ၏။ ပဝတ္တနာကာရံ၊ ဖြစ်သောအခြင်းအရာကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အယံ ဣမံ ဘူမိ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အယံ ဣမံ ဘူမိံ ဘာဝနဉ္စ ဂတောတိ၊ ကား။ “အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဣမံ သံကိလေသဝါသနဉ္စ၊ ဤ သံကိလေသဝါသနာသို့လည်းကောင်း။ ဝေါဒါနဉ္စ၊ ဝေါဒါန်သို့လည်းကောင်း။ ဘဝင်္ဂဉ္စ၊ ဘဝင်သို့လည်းကောင်း။ (ဝေါဒါနံ ဘာဝနဉ္စဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ဆင်ခြင်ပါကုန်)။ ဒုဒ္ဓန္တိ ယထာ၊ ဒုဒ္ဓံဟူသကဲ့သို့။ ကာလဝစနိစ္ဆာယ၊ ကာလအထူးကို ဆိုလိုခြင်း၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဂတော စ၊ ရောက်လည်း ရောက်ပြီ။ ဂစ္ဆတိ စ၊ ရောက်လည်း ရောက်ဆဲ။ ဂမိဿတိ စ၊ ရောက်လည်း ရောက်လတ္တံ့။ ဣမာယ ဝေလာယ ဣမသ္မိံ သမယေ၊ ဤကာလ၌။ ဣမာယ မုဒုမဇ္ဈတိက္ခဘေဒါယ၊ ဤမုဒုမဇ္ဈတိက္ခတို့၏ အပြားအားဖြင့်။ အနုသာသနိယာ၊ အားလျော်သော။ ဧဝံ ဓာတုကောတိ၊ ကား။ ဟီနာဒိဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ ဧဝံအဇ္ဈာသယော၊ ဤသို့ အလိုရှိ၏။ ဧဝံ အဓိမုတ္တိကော၊ ဤသို့နှလုံးသွင်းခြင်းရှိ၏။ အယဉ္စဿ အာသယောတိ၊ ကား။ ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ သဿတုစ္ဆေဒပကာရော ဝါ၊ သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ယထာဘူတဉာဏာနုလောမခန္တိပ္ပကာရော ဝါ၊ ယထာဘူတဉာဏ် အနုလောမခန္တီ အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အယံ အာသယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မှတ်ချက်။ အနုလောမခန္တိဝိပဿနာဉာဏံ ယထာဘူတံ ဉာဏံ ပန မဂ္ဂဉာဏံ၊ (သမ္မောဟဝိနောဒနီ၊) ဝိပဿနာညာဏကမ္မဿကတာဉာဏဉ္စ ဟူ၍ အဋ္ဌကထာ ဆိုလတ္တံ့သည်ကို ထောက်သော်ကား ဝိပဿနာဉာဏ်သည် ယထာဘူတဉာဏ် မည်၏။ ကမ္မဿကတာဉာဏ်သည် ယထာဘူတဉာဏ် မည်၏။

သဿတ စသော လေးပါးသည် အဘယ်ကြောင့် အာသယမည်သနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ဣဒံ ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ သော။ ဣဒံ၊ ဤသဿတဒိဋ္ဌိအစရှိသည်ကို။ “ဧတ္ထ၊ ဤသဿတဒိဋ္ဌိအစရှိသည်၌။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အာသယန္တိ ဝသန္တိ၊ နေကုန်၏”။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာသယောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

အာသယကို သိတော်မူသည်ရှိသော် ဖြစ်ဆဲ၌သာ သိတော်မူ၏ဟု အယူရှိလေရာသောကြောင့် ထိုအယူကို နစ်စေလိုရကား ဣဒံ ပန စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဘဂဝါ ပန၊ သည်ကား။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဣမံ အာသယံ၊ ကို။ ဇာနန္တော၊ သော်။ တေသံ ဒိဋ္ဌိဂတာနဉ္စ၊ ထိုသဿတဒိဋ္ဌိ, ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ ဝိပဿနာဉာဏကမ္မဿကတာဉာဏာနဉ္စ၊ ထိုဝိပဿနာဉာဏ် ကမ္မဿကတာဉာဏ်တို့၏လည်းကောင်း။ အပဝတ္တိက္ခဏေပိ၊ မဖြစ်သောခဏ၌လည်း။ ဇာနာတိ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ စ ယုတ္တံ၊ ၏။ “ကာမံ... ထိနမိဒ္ဓါဓိမုတ္တောတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတမ္ပိ ဝစနံ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ “ကာမံ၊ တို့ကို။ သေဝန္တညေဝ၊ မှီဝဲစဉ်သာလျှင်။ ‘အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကာမဂရုကော၊ ကာမဂုဏ်ကို အလေးပြု၏။ ကာမသယော၊ ကာမဂုဏ်လျှင် ကျိန်းဝပ်ရာ ရှိ၏။ ကာမာဓိမုတ္တော၊ ကာမဂုဏ်ကို နှလုံးသွင်း၏။ ဝါ၊ ကာမဂုဏ်ကို အလိုရှိ၏’။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ကာမံ၊ ကို။ သေဝန္တညေဝ၊ စဉ်သာလျှင်။ ‘အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ နေက္ခမ္မဂရုကော၊ ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို အလေးပြု၏။ နေက္ခမ္မာသယော၊ ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းလျှင် ကျိန်းဝပ်ရာ ရှိ၏။ နေက္ခမ္မာဓိမုတ္တော၊ ကာမဂုဏ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို အလိုရှိ၏။ ဝါ၊ ညွှတ်၏။ နှလုံးသွင်း၏’။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ ၏။ နေက္ခမံ၊ ကို။ သေဝန္တညေဝ၊ စဉ်သာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဗျာပါဒံ၊ ကို။ အဗျာပါဒံ၊ ကို။ ထိနမိဒ္ဓံ၊ ကို။ အာလောကသညံ၊ ကို။ သေဝန္တညေဝ၊ စဉ်သာလျှင်။ ‘အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ထိနမိဒ္ဓဂရုကော၊ လိနမိဒ္ဓကို အလေးပြု၏။ ထိနမိဒ္ဓါသယော၊ ၏။ ထိနမိဒ္ဓါဓိမုတ္တော၊ ၏’။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ ၏”။

အယံ အနုယောတိ၊ ကား။ ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ ဝါ၊ အား။ ကာမရာဂါဒိကော၊ သော။ အပ္ပဟီနောယေဝ၊ မပယ်အပ်သေးသည်သာဖြစ်သော။ အယံ အနုသယိတကိလေသော၊ ဤကျိန်းဝပ်သော ကိလေသာသည်။ ဟိ၊ စွ။ အပ္ပဟီနောယေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။ ထာမဂတော၊ အားအစွမ်းသို့ ရောက်သော။ ကိလေသော၊ သည်။ အနုသယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပရသတ္တာနန္တိ၊ ကား။ ပဓာနသတ္တာနံ၊ ပဓာနဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏။ ပရပုဂ္ဂလာနန္တိ၊ ကား။ တတော၊ ထိုပဓာနဖြစ်သော သတ္တဝါတို့မှ။ ပရေသံ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဟီနသတ္တာနံ၊ ယုတ်သော သတ္တဝါတို့၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဧတံ ပဒဒွယံ၊ ဤပုဒ်နှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းသည်။ ဧကတ္ထမေဝ၊ တူသော အနက်ရှိသလျှင်ကတည်း။

မှတ်ချက်။ ဧကတ္ထဖြစ်သော် အဘယ့်ကြောင့်နှစ်ပုဒ်လုံးကို ဟောသနည်း စောဒနာရာသောကြောင့် ဝေနေယျဝသေန ဒွိဓာ ဝုတ္တံ ဟု မိန့်သတည်း။

ဝေနေယျဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဝါ၊ ကား။ ဧကတ္ထမေဝ၊ တူသော အနက်ရှိသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ဧတံ ပဒဒွယံ၊ ဤပုဒ်နှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းကို။ ဝေနေယျဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣန္ဒြိယပရောပရိယတ္တဝေမတ္တတာဉာဏန္တိ၊ ကား။ ပရဘာဝေါ စ၊ ရင့်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အပရဘာဝေါ စ၊ မရင့်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မမြတ်သည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အကာရဿ၊ အအက္ခရာ၏။ ဩကာရံ၊ ဩအက္ခရာကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပရောပရိယတ္တံ၊ မည်၏။ တဿ၊ ထို ရင့်သည်၏အဖြစ် မရင့်သည်၏အဖြစ်၏။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်သည်။ ပရောပရိယတ္တဝေမတ္တတာ၊ မည်၏။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ သဒ္ဓါအစရှိကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ ပရောပရိယတ္တဝေမတ္တတာယ၊ ရင့်သည်၏အဖြစ် မရင့်သည်၏အဖြစ် ထူးသည်အဖြစ်၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဣန္ဒြိယပရောပရိယတ္တဝေမတ္တတာဉာဏံ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့၏ ရင့်သည်၏အဖြစ် မရင့်သည်၏အဖြစ် ထူးသည်အဖြစ်၌ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော ဉာဏ်မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပဒဝိဘာဂေါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုစကားရပ်၌။ ယန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌ (တတ္ထ ကား သံဝဏ္ဏေဗ္ဗတ္ထတည်း)။ အနေကဝိဟိတဿ၊ များသော အပြားရှိသော။ ပုဗ္ဗေနိဝါသဿ၊ ရှေး၌ နေဖူးသော ခန္ဓာကို။ အနုဿရဏဝသေန၊ အောက်မေ့ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ယံ ဉာဏံ၊ သည်။ ပဝတ္တံ၊ ၏။ ဣဒံ ဉာဏံ၊ သည်။ အဋ္ဌမံ၊ သော။ တထာဂတဗလံ၊ မြတ်စွာဘုရား အားတော်မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။ အနေကဝိဟိတန္တိ၊ ကား။ အနေကဝိဓံ၊ များသောအပြားရှိသော။ ဝါ၊ ကား။ အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ ပကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပဝတ္တိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော။

မှတ်ချက်။ ဤဝိကပ်အလိုကား အနေကေဟိ ဝိဟိတော အနေကဝိဟိတောဟု ပြု။ ရှေးဝိကပ်အလိုကား အနေကော ဝိဟိတော အနေကဝိဟိတောဟု ပြု။ ဝိဟိတကား ဝိဓပရိယာယ်တည်း။

ပုဗ္ဗေနိဝါသန္တိ၊ ကား။ အနုဿရိတုံ၊ အောင်မေ့ခြင်းငှာ။ ဣစ္ဆိတံ၊ သော။ အတ္တနော စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ပရေသဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ သမနန္တရာတီတံ၊ အခြားမဲ့လွန်ပြီးသော။ ဘဝံ၊ ကို။ အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝ၌။ နိဝုတ္ထသန္တာနံ၊ နေဖူးသော သန္တာန်ကို။ အနုဿရတီတိ၊ ကား။ “ဧကမ္ပိ ဇာတိံ၊ တစ်ဘဝကိုလည်းကောင်း။ ဒွေပိ ဇာတိယော၊ နှစ်ဘဝတို့ကိုလည်းကောင်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဇာတိပဋိပါဋိယာ၊ ဘဝအစဉ်အားဖြင့်။ အနုဂန္တွာ၊ လျှောက်၍။ သရတိ၊ အောက်မေ့၏။

အနုသဒ္ဒါ၏ အနုဂမနတ္ထကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ အနန္တရတ္ထကို ပြလိုရကား အနုဒေဝဝါ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဝါ၊ ကား။ အနုဒေဝ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသသို့ ရှေးရှုညွတ်သည်၏ အခြားမဲ့၌သာလျှင် (ဒ ကား အာဂုံ)။ သရတိ၊ ၏။ စိတ္တေ၊ ကို။ အဘိနိန္နာမိတမတ္တေ ဧဝ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသသို့ ရှေးရှု ညွတ်စေကာမျှဖြစ်သော်သာလျှင်။ သရတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ရှေးရှု ညွတ်စေကာမျှဖြင့် မအောင့်မေ့နိုင်သည်လည်း မဖြစ်ရာ ပါသလော။ စောဒနာ ရှိရကား ဘဂဝတော ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဘဂဝတော၊ အား။ ပရိကမ္မကိစ္စံ၊ ပရိကံပြုခြင်းကိစ္စသည်။ နတ္ထိ၊ ရှိ။ အာဝဇ္ဇနမတ္တေနေဝ၊ ဆင်ခြင်ကာမျှသာလျှင်။ သရတိ၊ ၏။ သေယျထိဒန္တိ၊ ကား။ အာရဒ္ဓပ္ပကာရနိဒဿနတ္ထေ၊ အောက်မေ့ခြင်းငှာ အားထုတ်အပ်သော ပုဗ္ဗေနိဝါသခန္ဓာအပြားကို ပြခြင်းအနက်၌။ ပဝတ္တော၊ သော။ နိပါတော၊ တည်း။ ဧကမ္ပိ ဇာတိန္တိ၊ ကား။ ဧကမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပဋိသန္ဓိမူလံ၊ ပဋိသန္ဓေလျှင်အရင်းရှိသော။ စုတိပရိယောသာနံ၊ စုတိအဆုံးရှိသော။ ဧကဘဝပရိယာပန္နံ၊ တစ်ခုသောဘဝ၌ အကျုံးဝင်သော။ ခန္ဓသန္တာနံ၊ ခန္ဓာအစဉ်ကို။ ဒွေပိ ဇာတိယောတိအာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသ ဧသော နယော၊ ပင်တည်း။

အနေကေပိ သံဝဋ္ဋကပ္ပေတိ အာဒီသု ပန၊ တို့၌ကား။ ပရိဟာယမာနော၊ ဆုတ်ယုတ်ဆဲဖြစ်သော။ ဝါ၊ ပျက်ဆဲဖြစ်သော။ ကပ္ပေါ၊ သည်။ သံဝဋ္ဋကပ္ပေါ၊ မည်၏။ ဝဍ္ဎမာနော၊ ပွားဆဲဖြစ်သော။ ကပ္ပေါ၊ သည်။ ဝိဝဋ္ဋကပ္ပေါ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အသင်္ချေယျလေးကပ် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် သံဝဋ္ဋကပ် ဝိဝဋ္ဋကပ်နှစ်ပါးကိုသာ ဆိုလေသနည်း။ ကြွင်းသော နှစ်ကပ်ကို ဘုရားမအောက်မေ့နိုင်၍လော။ စောဒနာရှိရကား တတ္ထ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသံဝဋ္ဋကပ် ဝိဝဋ္ဋကပ်တို့တွင်။ သံဝဋ္ဋေန၊ သံဝဋ္ဋကပ်ဖြင့်။ တံမူလတ္တာ၊ ထိုသံဝဋ္ဋကပ်လျှင် အကြောင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သံဝဋ္ဋဋ္ဌာယီ၊ သံဝဋ္ဋဌာယီကပ်ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ ဝိဝဋ္ဋေန စ၊ ဖြင့်လည်း။ တံမူလတ္တာ၊ ထိုဝိဝဋ္ဋကပ်လျှင် အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် (လိုက်ပါစေသည်။ မဇ္ဈေဒီပကနည်းတည်း)။ ဝိဝဋ္ဋဌာယီ၊ ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။

ယင်းသို့ ယူသော် အဘယ်အကျိုးရှိပါသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ဧဝံ သတိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ယူသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ “စတ္တာရိမာနိ... ဝိဝဋ္ဋဋ္ဌာယီ”တိ၊ ဟူ၍။ ယာနိ အသင်္ချေယာနိ၊ အကြင်အသင်္ချေယျကပ်တို့ကို။ ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗာနိ၊ ကုန်သော။ တာနိ အသင်္ချေယျာနိ၊ တို့ကို။ ပရိဂ္ဂဟိတာနိ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ “ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကပ္ပဿ၊ ကပ်၏။ အသင်္ချေယျာနိ၊ တို့သည်။ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။ စတ္တာရိ၊ တို့ဟူသည်။ ကတမာနိ၊ တို့နည်းဟူမူကား။ သံဝဋ္ဋော၊ သံဝဋ္ဋကပ်လည်းကောင်း။ သံဝဋ္ဋဋ္ဌာယီ၊ လည်းကောင်း။ ဝိဝဋ္ဋော၊ လည်းကောင်း။ ဝိဝဋ္ဋဋ္ဌာယီ၊ လည်းကောင်း။ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။ အမုတြာသိန္တိအာဒိ၊ သည်။ သရဏာကာရဒဿနံ၊ အောက်မေ့သော အခြင်းအရာကို ပြသော စကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အမုတြာသိန္တိ၊ ကား။ အမုမှိ၊ ဤအမည်ရှိသော။ သံဝဋ္ဋကပ္ပေ၊ ၌။ အမုမှိ၊ သော။ ဘဝေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ယောနိယံ ဝါ၊ ယောနိ၌လည်းကောင်း။ ဂတိယံ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဝိညာဏဌိတိယံ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ သတ္တာဝါသေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ သတ္တနိကာယေ ဝါ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌လည်းကောင်း။ ဧဝံနာမောတိ၊ ကား။ တိဿော ဝါ၊ တိဿအမည်ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဖုဿော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဧဝံ ဂေါတ္ထောတိ၊ ကား။ ဘဂ္ဂဝေါ ဝါ၊ ဘဂ္ဂဝအနွယ်ရှိသည်လည်းကောင်း။ ဂေါတမော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဧဝံ ဝဏ္ဏောတိ၊ ကား။ ဩဒါတော ဝါ၊ ဖြူသော အဆင်းရှိသည်လည်းကောင်း။ သာမော ဝါ၊ ရွှေသော အဆင်းရှိသည်လည်းကောင်း။ ဧဝ မာဟာရောတိ၊ ကား။ သာလိမံသောဒနာဟာရော ဝါ၊ သလေးသားပြွမ်းထမင်းလျှင် အစာရှိသည်လည်းကောင်း။ ပဝတ္တဖလဘောဇနော ဝါ၊ အလိုလိုကျသော သစ်သီးလျှင် အစာရှိသည်လည်းကောင်း (ဤကား တာပဿ စသော ကာလကို ရည်သည်။ ရှေးကား ဂီဟိကာလကို ရည်သည်)။ ဧဝံ သုခဒုက္ခပ္ပဋိသံဝေဒီတိ၊ ကား။ အနေကပ္ပကာရေန၊ များသော အပြားအားဖြင့်။ ကာယိကစေတသိကာနံ ဝါ၊ ကာယိကစေတသိကလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သာမိသနိရာမိသပ္ပဘေဒါနံ ဝါ၊ သာမိသနိရာမိသအပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သုခဒုက္ခာနံ၊ တို့ကို။ ပဋိသံဝေဒီ၊ ခံစားဖူးပြီ။ ဧဝ မာယုပရိယန္တောတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝဿသတပရမာယုပရိယန္တော ဝါ၊ အနှစ်တစ်ရာ အတိုင်းအရှည်ရှိသော အသက်အပိုင်းအခြား အပြားရှိသည်လည်းကောင်း။ စတုရာသီတိကပ္ပသဟဿပရမာယုပရိယန္တော ဝါ၊ ကမ္ဘာရှစ်သောင်းလေးထောင်အတိုင်းအရှည်ရှိသော အသက်အပိုင်းအခြား ရှိသည်လည်းကောင်း။ သော တတော စုတော အမုတြ ဥဒပါဒိန္တိ၊ ကား။ သော တထာဂတော၊ သည်။ တတော ဘဝတော ဝါ၊ ထိုဘဝမှလည်းကောင်း။ တတော သတ္တနိကာယတော ဝါ၊ မှလည်းကောင်း။ စုတော၊ ပြောင်းရွှေ့စုတေသည်ရှိသော်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ အမုကသ္မိံ နာမ သတ္တနိကာယေ၊ ဤမည်သော သတ္တဝါအပေါင်း၌။ ဥဒပါဒိံ၊ ပြီ။ အထ ဝါ၊ ကား။ တတြာပိ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဘဝေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ သတ္တနိကာယေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ အဟောသိံ၊ ပြီ။ ဧဝံ နာမောတိအာဒိ၊ သည်။ ဝုတ္တတ္ထမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသလျှင်ကတည်း။

မှတ်ချက်။ ပေမူ၌ တတြပါသိန္တိ ကား၊ ထိုသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ တတြာပိ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဘဝေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ သတ္တနိကာယေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ပုန၊ ဖန်။ အဟောသိ၊ ပြီ။ အထ ဝါ တတြာပိ ပါဌ်ရှိ၏။ ပမာဒလေခမျှသာ။ ပါဌ်ပျက်။ တတြာပါသိန္တိ အထတြာပိသာ ရှိသင့်သည်။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်။ ပါရာဇိကဏ်အဋ္ဌကထာတို့၌လည်း ဤကဲ့သို့သာ ရှိ၏ ဟုဆိုသည်။

စာပိုဒ် ၆၄။ ဒိဗ္ဗေနာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ဒိဗ္ဗသဒိသတ္တာ၊ နတ်မျက်စိနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။

(ဒိဗ္ဗေ ဘဝန္တိ ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်တို့၏ ပသာဒစက္ခု ရစေ။ ဒိဗ္ဗေန သဒိသံ ဒိဗ္ဗံ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ် ရစေ။)

ယခုအခါ နတ်မျက်စိနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကို ထင်ရှားပြအံ့သောငှာ ဒေဝါနံ ဟိ အစရှိသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ဒေဝါနံ၊ တို့၏။ ဣဒမ္ပိ၊ ဤပသာဒစက္ခုသည်လည်း။ သုစရိတကမ္မနိဗ္ဗတ္တံ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်အပ်သော ကောင်းမှုကံကြောင့် ဖြစ်သော။ ပိတ္တသေမှရုဟိရာဒီဟိ၊ သလိပ် သည်းခြေ သွေး အစရှိသည်တို့သည်။ အပလိဗုဒ္ဓံ၊ မနှိပ်စက်အပ်သော။ ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တတ္တာ၊ ညစ်ညူးခြင်းမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒူရေပိ၊ အဝေး၌လည်း။ အာရမ္မဏဂ္ဂဟဏသမတ္ထံ၊ အာရုံကို ယူခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော။ ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော။ ပသာဒစက္ခု၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝီရိယဘာဝနာဗလနိဗ္ဗတ္တံ၊ ဝီရိယဘာဝနာ၏ အစွမ်းကြောင့်ဖြစ်သော။ ဣဒံ ဝိညာဏစက္ခူပိ၊ ဤဉာဏ်တည်းဟူသော မျက်စိသည်လည်း။ တာဒိသမေဝ၊ ထိုနတ်မျက်စိနှင့် တူသော သဘောရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒိဗ္ဗသဒိသတ္တာ၊ နတ်မျက်စိနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။

ကာရဏူပစာရတ္ထအားဖြင့် ပြုပြန်လိုရကား ဒိဗ္ဗဝိဟာရဝသေန စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဝါ၊ ကား။ ဒိဗ္ဗဝိဟာရဝသေန၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရဟုဆိုအပ်သော လေးပါးသော ဈာန်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဋိလဒ္ဓတ္တာ၊ ရအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။

ဤသို့ လှမ်း၍ပေး။ ဒူရကာရဏအားဖြင့် ပြပြီး၍ အာသန္နကာရဏအားဖြင့် ပြခြင်းငှာ အတ္တနာ စ အစရှိသော ဝိကပ်ကို ဆိုသတည်း။

စ၊ အတ္တနာ၊ သည်။ ဒိဗ္ဗဝိဟာရသန္နိဿိတတ္တာ၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရတည်းဟူသော ပါဒကဈာန်ကို မှီသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တစ်နည်း ဒိဗ္ဗဝိဟာရသန္နိဿိတတ္တာ၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရ၌ အကျွမ်းဝင်သော ရူပါဝစရစတုတ္ထဈာန်ကို မှီသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။ အာလောကပရိဂ္ဂဟေန၊ ကသိုဏ်းအလင်းကို သိမ်းဆည်းသဖြင့်။ မဟာဇုတိကတ္တာပိ၊ များစွာ ထွန်းလင်းတောက်ပသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။ (ဒိဗ္ဗတိ ဇောတယတီတိ ဒိဗ္ဗံ၊ ဟုပြု)။ တိရောကုဋ္ဋာဒိဂတရူပဒဿနေန၊ နံရံတစ်ဖက် အစရှိသည်တို့၌ ဖြစ်သော ရူပါရုံကို မြင်သဖြင့်။ မဟာဂတိကတ္တာပိ၊ များစွာ အံ့ဖွယ်သရဲဖြစ်ခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်း။ ဒိဗ္ဗံ၊ မည်၏။ (ဒိဗ္ဗတိ ဂစ္ဆတိ အသဇ္ဇမာနံ ပဝတ္တတီတိ ဒိဗ္ဗံဟုပြု)။ တံ သဗ္ဗံ၊ ကို။ သဒ္ဒသတ္ထာနုသာရေန၊ သဒ္ဒါကျမ်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား ဒိဝုဓာတ်သည် သဒ္ဒါနည်းအားဖြင့် ဝိဟာရဝိဇယစ္ဆာ ဝေါဟာရဂတိ ဤအနက်တို့၌ ဖြစ်၏ ဟူလိုသော်။ တစ်နည်းကား ဇုတိဂတိအနက်ကိုသာ ရည်၍ ထိုအနက်တို့၌ ဒိဝုဓာတ်၏ ဖြစ်ခြင်းကို သဒ္ဒါကျမ်းဖြင့် သိအပ်၏ ဟူလိုသော်။

ဒဿနဋ္ဌေန၊ ရူပါရုံကိုမြင်တတ်သော သဘောကြောင့်။ စက္ခု၊ မည်၏။

ဤပါဌ်ဖြင့် စက္ခတိ ရူပံ ဝိဘာဝေတီတိ စက္ခုဟူသော ဝစနတ္ထကို ပြသတည်း။ ဥပမာတဒ္ဓိတ်ကို ပြပြန်လို၍ စက္ခုကိစ္စကရဏေန စသည်ကို မိန့်သတည်း။

စက္ခုကိစ္စကရဏေန၊ မျက်စိ၏ ကိစ္စကိုပြသဖြင့်။ ဝါ၊ မြင်ခြင်းကိစ္စကို ပြုသဖြင့်။ စက္ခုမိဝ၊ မျက်စိကဲ့သို့။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာပိ၊ ကြောင့်လည်း။ စက္ခု၊ မည်၏။ စုတူပပါတဒဿနေန၊ စုတိပဋိသန္ဓေကို မြင်သဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိဟေတုတ္တာ၊ အယူစင်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ မည်၏။ ဟိ၊ စွ။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ စုတိမတ္တမေဝ၊ စုတိမျှကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဥပပါတံ၊ ပဋိသန္ဓေကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။ ဂဏှာတိ၊ ၏။ (နောက်ဖြစ်သည်ကို မမြင်ရကား ဤဘဝ၌သာ သတ္တဝါပြတ်၏ဟု ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကို ယူသည်ဟူလိုသော်) ယော၊ သည်။ ဥပပါတမတ္တမေဝ၊ ပဋိသန္ဓေမျှကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ ၏။ စုတိံ၊ ကို။ န ပဿတိ၊ မမြင်။ သော၊ သည်။ နဝသတ္တပါတုဘာဝဒိဋ္ဌိံ၊ သတ္တဝါအသစ်ဖြစ်၏ ဟူသော အယူကို။ ဂဏှာတိ၊ ၏။ (ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိအဘိညာဉ်ဖြင့် ရှေးဘဝကို အောက်မေ့သည် ရှိသော် ဤဘုံ၌ ဖြစ်သည်ကိုသာ မြင်၍ အခြားမဲ့ဖြစ်သော အသညသတ်ဘုံ၌ ဖြစ်သည်ကို မမြင်ခြင်းကြောင့်။ ဝါ ကား အကြောင်းမရှိဘဲ ဤဘဝတွင်သာ ဖြစ်၏ဟု အဓိစ္စသမုပ္ပန္နအယူကို ယူသကဲ့သို့ စုတိကို မမြင်ရကား သတ္တဝါ အသစ်ဖြစ်၏ဟု ယူသည်ဟူလိုသော်) ယော ပန၊ ကား။ တဒုဘယံ၊ စုံကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ သော၊ သည်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုဝိဓမ္ပိ၊ သော။ တံ ဒိဋ္ဌိဂတံ၊ ထိုမိစ္ဆာအယူကို။ အတိဝတ္တတိ၊ လွှမ်းမိုး၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုစုတိ ပဋိသန္ဓေနှစ်ပါးကို မြင်သောသူ၏။ တံ ဒဿနံ၊ ထိုသို့မြင်ခြင်းသည်။ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိဟေတု၊ အယူစင်ခြင်း၏အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘုရားကားမြင်ပါသလော။ စုဒ်ရှိရကား တဒုဘယဉ္စ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

တဒုဘယဉ္စ၊ ထိုနှစ်ပါးသော စုတိပဋိသန္ဓေကိုလည်း။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဿတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “စုတူပပါတဒဿနေန ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိဟေတုတ္တာ ဝိသုဒ္ဓ”န္တိ၊ ဟူ၍။ မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယခုအခါတစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်လည်း ဝိသုဒ္ဓအကြောင်းကို ပြလိုရကား ဧကာဒသအစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဝါ၊ ကား။ ဧကာဒသဥပက္ကိလေသဝိရဟတော၊ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးသော ညစ်ညူးခြင်းမှ ကင်းသောကြောင့်။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ မည်၏။ (ဥပက္ကိလေသေဟိ ဝိသုဇ္ဈတီတိ ဝိသုဒ္ဓံဟူသော ကတ္တုသတ်ကို ပြသည်)။ ယထာ ယေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဧကာဒသဥပက္ကိလေသဝိရဟတော၊ ကြောင့်။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ မည်၏။ တထာ တေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ “သော ခေါ အဟံ... ဥပက္ကိလေသံ ပဇဟိ”န္တိ ဧဝမာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တထာ တေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အာဟ၊ ၏။ “သော ခေါ အဟံ... ဥပက္ကိလေသံ ပဇဟိ”န္တိ ဧဝမာဒိ၊ အစရှိသည်တည်း။

မှတ်ချက်။ ဤကား အာဟပုဒ်နောင်။ အာကာရနှင့်။ အာဒိဆောင်မူ၊ ပဌမာ၊ ရှေးဆောင်ရာကား။ ဒုတိယာဟု နိယံဆရာတို့ မိန့်သည်နှင့် အညီတည်း။ ရှေးအနက်ကား ပဌမာ ဒုတိယာ နှစ်ပါးပင် သင့်၏ဟု ဆိုသော် မဏိဒီပအလိုတည်း။ ဥပက္ကိလေသသုတ်၌ အနုရုဒ္ဓဟု ဧကဝစနန္တအာလုပ် ရှိ၏။ မသင့်။ အနုရုဒ္ဓါဟု ဗဟုဝစနန္တသာ လိုသည်။ အဘယ်ကြောင့်နည်း ဟူမူကား ထိုသုတ်ကို အရှင်အနုရုဒ္ဓါအားသာ ဟောသည် မဟုတ်။ အနုရုဒ္ဓါ နန္ဒိယ ကိမိလ ဤသုံးယောက်သော မထေရ်တို့ကို အာလုပ်ပြု၍ ဟောရကား အနုရုဒ္ဓေါ စ နန္ဒိယော စ ကိမိလော စ အနုရုဒ္ဓါဟု ဝိရူပေကသေသ ပြုအပ်သောကြောင့်တည်း။

‘အနုရုဒ္ဓါ၊ အနုရုဒ္ဓါတို့။ သော ခေါ အဟံ၊ သည် (ဝဒိတွာ ပဇဟိံတို့၌ စပ်)။ ‘ဝိစိကိစ္ဆာ၊ သည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသော၊ ညစ်ညူးကြောင်းတည်း’။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝိဒိတွာ၊ ဤသို့ သိ၍။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသံ၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော။ ဝိစိကိစ္ဆံ၊ ကို။ ပဇဟိံ၊ စွန့်ပြီ။ ‘အမနသိကာရော၊ အထူးထူးသော ရူပါရုံတို့ကို နှလုံးမပြုခြင်းသည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသော၊ တည်း’။ ‘ထိနမိဒ္ဓံ၊ သည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသော၊ တည်း’။ ‘ဆမ္ဘိတတ္တံ၊ နှလုံး၏ ထိတ်လန့်ခြင်းသည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသော၊ တည်း’။ ‘ဥပ္ပိလံ၊ နှစ်လိုခြင်းတည်းဟူသော ပေါ်လွန်းခြင်းသည်။ ဒုဋ္ဌုလ္လံ၊ ကိုယ်၏ ရုန့်ရင်းခြင်းသည်။ အစ္စာရဒ္ဓဝီရိယံ၊ အလွန်အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယသည်။ အတိလီနဝီရိယံ၊ အလွန်တွန့်သော ဝီရိယသည်။ (အနောလီနဝီရိယံ ရှိသည်ကား မသင့်။ ပမာဒလေခသာတည်း)။ အဘိဇပ္ပါ၊ တဏှာသည်။ နာနတ္တသညာ၊ အထူးထူးသော သဘော၌ ဖြစ်သော သညာသည်။ ရူပါနံ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ အတိနိဇ္ဈာယိတတ္တံ၊ အလွန်ရှုသည်၏ အဖြစ်သည်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသော၊ တည်း’။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနာမိ၊ ၏။ ဣတိ ဝိဒိတွာ၊ ၍။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဥပက္ကိလေသံ၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော။ ရူပါနံ၊ ရူပါရုံတို့ကို။ အတိနိဇ္ဈာတိတတ္တံ၊ ကို။ ပဇဟိံ၊ ပြီ”။ တံ ဉာဏစက္ခု၊ သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဧကာဒသဥပက္ကိလေသဝိရဟတော ဝါ၊ ကြောင့်လည်း။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ မည်၏။ မနုဿူပစာရံ၊ လူတို့ မျက်စိမမြင်ရာ အရပ်ကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။ ရူပဒဿနေန၊ ရူပါရုံကို မြင်သဖြင့်။ ဝါ၊ မြင်ခြင်းကြောင့်။ အတိက္ကန္တမာနုသကံ၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ မံသစက္ခုံ၊ မံသစက္ခုကို။ အတိက္ကန္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ အတိက္ကန္တမာနုသကံ၊ မည်၏။ ဝိသုဒ္ဓေန၊ အယူစင်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဝိသုဒ္ဓေန၊ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးသော ညစ်ညူးခြင်းမှ စင်ကြယ်သော။ အတိက္ကန္တမာနုသကေန၊ လူတို့၏ မျက်စိမြင်ကောင်းရာ အရပ်ကို လွန်သော။ အတိက္ကန္တမာနုသကေန၊ လူတို့၏မျက်စိမြင်ကောင်းသော အရပ်ကို လွန်သော။ အတိက္ကန္တမာနုသကေန၊ လူတို့၏ မျက်စိကို လွန်သော။ တေန ဒိဗ္ဗေန စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။

သတ္တေ ပဿတီတိ၊ ကား။ မနုဿော၊ သည်။ မနုဿံ၊ ကို။ မံသစက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ပဿတိ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သတ္တေ၊ တို့ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ ဩလောကေတိ၊ ကြည့်၏။ စဝမာနေ ဥပပဇ္ဇမာနေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ စုတိက္ခဏေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဥပပတ္တိက္ခဏေ ဝါ၊ ပဋိသန္ဓေခဏ၌လည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခုနာပိ၊ ဖြင့်လည်း။ ဒဋ္ဌုံ၊ မြင်ခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ ကောင်း။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ ယေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ အာသန္နစုတိကာ၊ နီးသောစုတေခြင်း ရှိကုန်၏။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ စဝိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။ ယေ စ သတ္တာ၊ တို့သည်လည်း။ ဂဟိတပဋိသန္ဓိကာ၊ ယူအပ်ပြီးသော ပဋိသန္ဓေရှိကုန်၏။ သမ္ပတိ၊ ယခု။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ န်၏။ တေ သတ္တာ၊ တို့ကို။ “စဝမာနာ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “ဥပပဇ္ဇမာနာ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ အဓိပ္ပေတာ၊ န်၏။ (ဣတိ စ ကို ရှေးမှာလည်းရှိသည်။ အချို့ပါဌ်ကား စသဒ္ဒါ မရှိ။ တချက်တည်း ငုံ၍ ပေး၏။)

ဧဝရူပေ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ စဝမာနေ၊ စုတိအနီးဖြစ်ကုန်သော။ ဥပပဇ္ဇမာနေ၊ ယူအပ်ပြီးသော ပဋိသန္ဓေရှိကုန်သော။ တေ သတ္တေ၊ တို့ကို။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား ပစ္စုပ္ပန်၏ အနီးဖြစ်သောကြောင့် အနာဂတ်ဖြစ်သော စုတိ, အတိတ်ဖြစ်သော ပဋိသန္ဓေကို စဝမာနေ, ဥပဇ္ဇမာနေဟု ဝတ္တမာန်ဖြစ်သော မာနပစ္စည်းဖြင့် ဆိုလေသည်။ စင်စစ် ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုသည်မဟုတ် ဟူလိုသော်။ ပစ္စုပ္ပန်၏ အနီးဖြစ်သော အတိတ်အနာဂတ်ကိုလည်း ပစ္စုပ္ပန်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်၏။ ထို့ကြောင့် တံသမီပေါပိ တာဒိသောဟု သဒ္ဒဝိဒူဆရာတို့ မိန့်ကုန်သတည်း။

ဟီနေတိ၊ ကား။ မောဟနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ မောဟ၏ အကျိုးဆက်နှင့် ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟီနဇာတိကုလဘောဂါဒိဝသေန၊ ယုတ်သော ဇာတ်,ယုတ်သော အမျိုး,ယုတ်သော စည်းစိမ်အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ (ဟီနသဒ္ဒါကို ဒွန္ဒတောပုဗ္ဗ ဖြစ်ရကား ပုဒ်တိုင်းနှင့် ယှဉ်ပါသည်)။ ဟီဠိတေ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ကုန်သော။ ပရိဘူတေ၊ နှိပ်စက်အပ်ကုန်သော။ ပဏီတေတိ၊ ကား။ အမောဟနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ အမောဟ၏အကျိုးဆက်နှင့် ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တဗ္ဗိပရီတေ၊ ထိုမှအပြန်ဖြစ်ကုန်သော။ (အဟီဠိတေ၊ အပရိဘူတေ ဟူလိုသော်)။ သုဝဏ္ဏေတိ၊ ကား။ အဒေါသနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ အဒေါသ၏အကျိုးဆက်နှင့် ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣဋ္ဌကန္တမနာပဝဏ္ဏယုတ္တေ၊ အလိုရှိအပ် နှစ်သက်အပ် နှလုံးကိုပွားစေတတ်သော အဆင်းနှင့် ယှဉ်ကုန်သော။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏေတိ၊ ကား။ ဒေါသနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ အနိဋ္ဌာကန္တာမနာပဝဏ္ဏယုတ္တေ၊ အလိုမရှိအပ် မနှစ်သက်အပ် နှလုံးကိုမပွားစေတတ်သော အဆင်းနှင့် ယှဉ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ကား။ အဘိရူပေ၊ အလွန်အဆင်းလှကုန်သော။ ဝိရူပေ၊ အဆင်းမလှကုန်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ အဘိရူပေ ဝိရူပေကို သဏ္ဌာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣဋ္ဌ... ယုတ္တေကို အဆင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုပါသည်။

သုန္ဒရံ ဂတိံ ဂတာ သုဂတာဟူသော အနက်ကို ပြအံ့သောငှာ သုဂတေတိ သုဂတိဂတေဟု ဖွင့်သော်။

သုဂတေတိ၊ ကား။ သုဂတိဂတေ၊ ကောင်းသော အလားသို့ လားကုန်သော။ ဝါ၊ ကား။ အလောဘနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ အဒ္ဓေ၊ ကြွယ်ဝကုန်သော။ မဟဒ္ဓနေ၊ များသောဥစ္စာရှိကုန်သော။ ဒုဂ္ဂတေတိ၊ ကား။ ဒုဂ္ဂတိဂတေ၊ မကောင်းသော အလားသို့ လားကုန်သော။ ဝါ၊ ကား။ လောဘနိဿန္ဒယုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဒလိဒ္ဒေ၊ ဆင်းရဲကုန်သော။ အပ္ပန္နပါနဘောဇနေ၊ နည်းသော ထမင်း, အဖျော်, ဘောဇဉ်ရှိကုန်သော။ ယထာကမ္မူပဂေတိ၊ ကား။ ယံ ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် အကြင်သို့သော ကံကို။ ဥပစိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်၏။ တေန တေန ကမ္မေန၊ ဖြင့်။ ဥပဂတေ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ တတ္ထ၊ ထိုစဝမာနေအစရှိသော ပုဒ်တို့တွင်။ ပုရိမေဟိ၊ ကုန်သော။ “စဝမာနေ”တိ အာဒီဟိ၊ စဝမာနေအစရှိသောပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဒိဗ္ဗစက္ခုကိစ္စံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣမိနာ ပန ပဒေန၊ ဤယထာကမ္မူပဂေဟူသော ပုဒ်ဖြင့်ကား။ ယထာကမ္မူပဂဉာဏကိစ္စံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်၏ ပရိကံအသီးအခြား ရှိသကဲ့သို့ ယထာကမ္မူပဂဉာဏ် အနာဂတံသဉာဏ်တို့၏ ပရိကံအသီးအခြား မရှိဟု ပြအံ့သောငှာ ယထာကမ္မူပဂ... ဣဇ္ဈန္တိဟု မိန့်သတည်း။

ယထာကမ္မူပဂအနာဂတံသဉာဏာနိ စ၊ တို့သည်လည်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခုပါဒကာနေဝ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုလျှင် အခြေရှိကုန်သည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ၊ နှင့်။ သဟေဝ၊ ကွသာလျှင်။ ဣဇ္ဈန္တိ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။

ကာယဒုစ္စရိတေနာတိ အာဒီသု၊ ပါဌ်တို့၌။ ကိလေသပူတိကတ္တာ၊ ကိလေသာဖြင့် ပုပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုဋ္ဌု၊ မကောင်းသော။ စရိတံ၊ အကျင့်တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဒုဋ္ဌံ၊ မကောင်းသော။ စရိတံ၊ အကျင့်တည်း။ ဒုစ္စရိတံ၊ မကောင်းသော အကျင့်။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဒုစ္စရိတံ၊ တည်း။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုယ်ဖြင့်ဖြစ်သော မကောင်းသောအကျင့်။ (ဤသို့ပေး)။ ဝါ၊ ကား။ ကာယတော၊ မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဒုစ္စရိတံ၊ တည်း။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုယ်မှ ဖြစ်သော မကောင်းသောအကျင့်။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဝစီမနောဒုစ္စရိတာနိပိ၊ ဝစီဒုစ္စရိုက် မနောဒုစ္စရိုက်တို့ကိုလည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာနိ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။ သမန္နာဂတာတိ၊ ဟူသည်ကား။ သမင်္ဂီဘူတာ၊ တကွဖြစ်ကုန်၏။ အရိယာနံ ဥပဝါဒကာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓါဒီနံ၊ ဘုရားအစရှိကုန်သော။ အရိယာနံ၊ အရိယာတို့အား။ (ဥပဝါဒကာသို့ သွား)။ အန္တမသော၊ အဆုံးစွန်အားဖြင့်။ ဂိဟိသောတာပန္နာနမ္ပိ၊ လူဖြစ်သော သောတာပန်တို့ကိုလည်း။ အန္တိမဝတ္ထုနာ ဝါ၊ ပါရာဇိကဝတ္ထုဖြင့် လည်းကောင်း။ ဂုဏပရိဓံသနေန ဝါ၊ ဂုဏ်ကို ဖျက်ဆီးသဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥပဝါဒကာ၊ စွပ်စွဲတတ်ကုန်၏။ အက္ကောသကာ၊ ဆဲရေးတတ်ကုန်၏။ ဂရဟကာ၊ ကဲ့ရဲ့တတ်ကုန်၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဝိပရီတဒဿနာ၊ ဖောက်ပြန်သော အယူရှိကုန်၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကမ္မသမာဒါနာတိ၊ ဟူသည်ကား။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟေတုဘူတသမာဒိန္နနာနာဝိဓကမ္မာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိလျှင် အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ဆောက်တည်အပ်သော အထူးထူးသော ကံရှိကုန်၏။

မှတ်ချက်။ ဤဝိကပ်ဖြင့် သမာဒိယန္တီတိ သမာဒါနာနိ (ကံရစေ)။ ကမ္မာနိ သမာဒါနာနိ ဧတေသန္တိ ကမ္မသမာဒါနာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဝသေန ကမ္မသမာဒါနာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကမ္မသမာဒါနာဟူသော ဝိဂ္ဂဟကို ပြသတည်း။

ယေ စ၊ အကြင် သူတို့သည်လည်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမူလကေသု၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိလျှင် အရင်းရှိကုန်သော။ ကာယကမ္မာဒီသု၊ ကာယကံအစရှိသည်တို့၌။ အညေပိ၊ တစ်ပါးသော သူတို့ကိုလည်း။ သမာဒပေန္တိ၊ ဆောက်တည်စေကုန်၏။ တေ စ၊ ထိုသူတို့သည်လည်း။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကမ္မသမာဒါနာ၊ မည်ကုန်၏။

ဤဝိကပ်ဖြင့် ကမ္မာနိ သမာဒပေန္တီတိ ကမ္မသမာဒါနာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ ကမ္မသမာဒါနာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကမ္မသမာနာဟူသော ဝိဂ္ဂဟကို ပြသတည်း။ ဝစီဒုစရိုက်ဖြင့် အရိယူပဝါဒကို။ မနောဒုစရိုက်ဖြင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကို ယူရပြီးလျက် အသီးဆိုခြင်းသည် ပုနရုတ္တိသာဟု အောက်မေ့ရာသောကြောင့် တတ္ထ အစရှိသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးသော ဒုစရိုက်တို့တွင်။ ဝစီမနောဒုစ္စရိတဂ္ဂဟဏေန၊ ဝစီဒုစရိုက်ကို ယူသဖြင့်။ အရိယူပဝါဒမိစ္ဆာဒိဋ္ဌီသု၊ အရိယူပဝါဒနှင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့တွင်။ ဂဟိတာသုပိ၊ ပါဝင်ကုန်လျက်လည်း။ တေသံ၊ ထိုအရိယူပဝါဒမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့ကို။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ မဟာသာဝဇ္ဇဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ ကြီးသော အပြစ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်းအကျိုးရှိ၏။

ထိုစကားကို ဒဠှီဘာဝဖြစ်စေခြင်းငှာ မဟာသာဝဇ္ဇော စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိသစ္စံ၊ ဧကန်စင်စစ်။ အရိယူပဝါဒေါ၊ အရိယာကို စွပ်စွဲခြင်းသည်။ မဟာသာဝဇ္ဇော၊ ကြီးသော အပြစ်ရှိ၏။ အာနန္တရိယသဒိသော၊ အာနန္တရိယကံနှင့် တူ၏။ ယထာ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။ အရိယူပဝါဒေါ၊ အရိယာကို စွပ်စွဲခြင်းသည်။ မဟာသာဝဇ္ဇော၊ ကြီးသော အပြစ်ရှိ၏။ တထာ တေန ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ “သေယျထာပိ... ဧဝံ နိရယေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတ္တ။ သီလသမ္ပန္နော၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသော။ သမာဓိသမ္ပန္နော၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံသော။ ပညာသမ္ပန္နော၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သော ဘဝ၌သာလျှင်။ အညံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အာရာဓေယျ သေယျထာပိ၊ ပြီးစေနိုင်သကဲ့သို့။ သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတ္တ။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဣဒံ သမ္ပဒံ၊ ဤမချွတ်မလွဲ ငရဲ၌ ဖြစ်ခြင်းကို။ ဝဒါမိ၊ ငါဘုရား ဟောတော်မူ၏။ တံ ဝါစံ၊ ထိုအရိယာကို စွပ်စွဲသော စကားကို။ အပ္ပဟာယ၊ မစွန့်မူ၍။ တံ စိတ္တံ၊ ထိုအရိယူပဝါဒကို ဖြစ်စေတတ်သော စိတ်ကို။ အပ္ပဟာယ၊ မစွန့်မူ၍။ တံ ဒိဋ္ဌိံ၊ ထိုအရိယာတို့ကို စွပ်စွဲခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော အယူကို။ အပ္ပဋိနိဿဇ္ဇိတွာ၊ မစွန့်မူ၍။ နိရယပါလေဟိ၊ ငရဲထိန်းတို့သည်။ အာဘတံ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူခဲ့ပြီး။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိက္ခိတ္တော ယထာ၊ ထားဘိသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိက္ခိတ္တော၊ ထားအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်၌ကား အရဟတ္တမဂ်နောင် အရဟတ္တဖိုလ်၏ ဖြစ်ခြင်းသည် မချွတ်မလွဲသကဲ့သို့ ထို့အတူ အရိယာတို့ကို စွပ်စွဲကဲ့ရဲ့သောသူသည် အရိယာတို့ကို မတာနန္တရဘဝ၌ ငရဲ၌ ဖြစ်အံ့သည် မချွတ်ဟူလိုသော်။

မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတော စ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိထက်လည်း။ မဟာသာဝဇ္ဇတရံ၊ အလွန်အပြစ်ကြီးသော။ အညံ နာမ၊ တစ်ပါးသော ကံမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ယထာ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတော၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိထက်။ မဟာသာဝဇ္ဇတရံ၊ အလွန်အပြစ်ကြီးသော။ အညံ နာမ၊ ကံမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တထာ တေန ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ “နာဟံ... ဝဇ္ဇာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ချစ်သား ရဟန်းတို့။ ဣဒံ အယံ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ ဤမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည်။ မဟာသာဝဇ္ဇတရာ ယထာ၊ အလွန်ကြီးသော အပြစ်ရှိသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအတူ။ ဘိက္ခဝေ၊ ချစ်သား ရဟန်းတို့။ မဟာသာဝဇ္ဇတရံ၊ အလွန်အပြစ်ကြီးသော။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ဧကဓမ္မမ္ပိ၊ တစ်ခုသော တရားကိုမျှလည်း။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ န သမနုပဿာမိ၊ မြင်တော်မမူ။ ဘိက္ခဝေ၊ ချစ်သား ရဟန်းတို့။ ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်တို့သည်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိပရမာနိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိလျှင် လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည် ရှိကုန်၏။

မှတ်ချက်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသည် အလုံးစုံသော မကောင်းမှု၏ မူလဖြစ်ရကား ခပ်သိမ်းသော အပြစ်တို့ထက် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသာ လွန်သော အပြစ်ရှိ၏ ဟူလိုသော်။

ကာယဿ ဘေဒါတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဥပါဒိန္နက္ခန္ဓပရိစ္စာဂါ၊ ဥပါဒိန္နကဖြစ်သော ခန္ဓာကို စွန့်ခြင်းကြောင့်။

မှတ်ချက်။ ကာယသဒ္ဒါကား ဥစ္ဆိန္နဘဝနေတ္တိကော ဘိက္ခဝေ တထာဂတဿ ကာယော စသည်၌ ကဲ့သို့ ခန္ဓာပဉ္စက ဆိုပါသတည်း။

ပရံ မရဏာတိ၊ ဟူသည်ကား။ တဒနန္တရံ၊ ထိုခန္ဓာကို စွန့်သည်၏ အခြားမဲ့၌။ အဘိနိဗ္ဗတ္တက္ခန္ဓဂ္ဂဟဏေ၊ အသစ်ဖြစ်သော ခန္ဓာကို ယူသောအခါ၌။

မှတ်ချက်။ ဤကား အဝီတရာဂပုဂ္ဂိုလ်၏ ပရံ မရဏဟူသည် ဘဝအထူးကို စွဲလမ်းခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဆိုပါသတည်း။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကာယဿ ဘေဒါတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဇီဝိတိန္ဒြိယဿ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေ၏။ ဥပစ္ဆေဒါ၊ ပြတ်ခြင်းကြောင့်။

မှတ်ချက်။ ဤကား အကြင်ဇီဝိတိန္ဒြေဖြင့် တည်၏။ ထိုဇီဝိတိန္ဒြေပြတ်သဖြင့်သာလျှင် ဥပါဒိန္နကခန္ဓာ ပြတ်သောကြောင့် ဆိုပါသတည်း။

ပရံ မရဏာတိ၊ ဟူသည်ကား။ စုတိတော၊ စုတိစိတ်မှ။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။

မှတ်ချက်။ ဤကား ပရသဒ္ဒါ၏ အဝဓိဝိသေသနမျှကို ရည်၍ ဆိုပါသတည်း။

အပါယန္တိ အာဒိ၊ အပါယ်အစရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော ပုဒ်သည်။ နိရယဝေဝစနံ၊ နိရယသဒ္ဒါ၏ ဝေဝုစ်တည်း။

သဒ္ဒါထူးသောကြောင့် အနက်မထူးကောင်းပါသလော စုဒ်ရှိရာသောကြောင့် ထိုစကားကို မြဲစေ၊ ခိုင်စေလိုရကား ‘နိရယော ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ နိရယော၊ ငရဲသည်။ သဂ္ဂမောက္ခဟေတုဘူတာ၊ နတ်ရွာနိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ပုညသမ္မတာ၊ ကောင်းမှုဟု သမုတ်အပ်သော။ အယာ၊ ကုသိုလ်မှ။ အပေတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယော၊ အပါယ်မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုခါနံ၊ ချမ်းသာတို့၏။ အာယဿ၊ ကောင်းသော သာယာခြင်း၏။ အဘာဝါ၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယော၊ အပါယ်မည်၏။ (ရှေးဝိကပ်အလိုကား ‘ဧတိ ဧတသ္မာသုခန္တိ အယော’၊ ပုညရစေ။ ‘အယတော အပေတော အပါယော’ဟု ပြု။ နောက်ဝိကပ်အလိုကား ‘အယန္တိ ဧတသ္မာ သုခါနီတိ အယော’။ အဿာဒရစေ။ ‘အယတော အပေတော အပါယော’ဟု ပြု)။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဂတိ၊ ဖြစ်ရာတည်း။ ပဋိသရဏံ၊ လဲလျောင်းရာတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဂ္ဂတိမည်၏။ (ပဋိသရဏံပါဌ်ဖြင့် ဂတိသဒ္ဒါ၏ အဓိကရဏသာဓ်ကို ပြသည်။ ဂစ္ဆတိ ပဝတ္တတိ ဧတ္ထာတိ ဂတိ၊ ဒုက္ခဿ ဂတိ ဒုဂ္ဂတိ’ဟု ပြုလေ ဟူလိုသော်)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒေါသဗဟုလတာယ၊ ဒေါသများသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုဋ္ဌေန၊ မကောင်းသော။ ကမ္မုနာ၊ ကံကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ ဂတိ၊ လားရာတည်း။ ဒုဂ္ဂတိ၊ မကောင်းသော ကံကြောင့် ဖြစ်သောလားရာ။ တတ္ထ နိရယေ၊ ထိုငရဲ၌။ ဒုက္ကဋကာရိနော၊ မကောင်းမှုကို ပြုကုန်သော သူတို့သည်။ ဝိဝသာ၊ အလိုကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍ (အလိုမရှိကုန်ဘဲလျက်လည်းဟူ)။ နိပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝိနိပါတော၊ ဝိနိပါတ်မည်၏။ ဧတ္ထ နိရယေ၊ ဤငရဲ၌။ အဿာဒသညိတော၊ အဿာဒဟု မှတ်အပ်သော။ အယော၊ သာယာခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိရယော၊ ငရဲမည်၏။

နတ္ထိ အယော အဿာဒေါ ဧတ္ထာတိ နိရယော’ဟုပြုလေ ဟူလိုသော်။ ရကား အာဂုံ။ ဝေဝုစ်မှတစ်ပါး အနက် အထူးအားဖြင့် ပြလိုရကား ‘အထ ဝါ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပါယဂ္ဂဟဏေန၊ အပါယသဒ္ဒါဖြင့်။ တိရစ္ဆာနယောနိံ၊ တိရစ္ဆာန်အမျိုးကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ တိရစ္ဆာနယောနိ၊ တိရစ္ဆာန်အမျိုးသည်။ သုဂတိတော၊ သုဂတိမှ။ အပေတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယော၊ အပါယ်မည်၏။ မဟေသက္ခာနံ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ နာဂရာဇာဒီနံ၊ နဂါးမင်းအစရှိသည်တို့၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ရာ ဖြစ်သောကြောင့်။ န ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဂ္ဂတိမမည်။ ဒုဂ္ဂတိဂ္ဂဟဏေန၊ ဒုဂ္ဂတိဖြင့်။ ပေတ္တိဝိသယံ၊ ပြိတ္တာဘုံကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သော ပေတ္တိဝိသယော၊ ထိုပြိတ္တာဘုံသည်။ သုဂတိတော၊ သုဂတိမှ။ အပေတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခဿ စ၊ ဆင်းရဲ၏လည်း။ ဂတိဘူတတ္တာ၊ ဖြစ်ရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယော စေဝ၊ အပါယ်လည်း မည်၏။ ဒုဂ္ဂတိ စ၊ ဒုဂ္ဂတိလည်း မည်၏။ အသုရသဒိသံ၊ ပြိတ္တာအသူရာနှင့်တူစွာ။ အဝိနိပတိတတ္တာ၊ မချို့တဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ န တု ဝိနိပါတော၊ ဝိနိပါတ်ကား မမည်။ ဟိ၊ သင့်စွ။ ပေတမဟိဒ္ဓိကာနံ၊ တန်ခိုးကြီးသော ပြိတ္တာတို့၏။ ဝိမာနာနိပိ၊ ဗိမာန်တို့သည်လည်း။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝိနိပါတဂ္ဂဟဏေန၊ ဝိနိပါတ်ဖြင့်။ အသုရကာယံ၊ အသူရကာယ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ သော အသုရကာယော၊ ထိုအသူရကာယ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ယထာဝုတ္တေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ အတ္ထေန၊ အနက်ဖြင့်။ အပါယော စေဝ၊ အပါယ်လည်း မည်၏။ ဒုဂ္ဂတိ စ၊ ဒုဂ္ဂတိလည်းမည်၏။ သုခသမုဿယေဟိ၊ ချမ်းသာအပေါင်းတို့မှ။ ဝိနိပါတတ္တာ၊ ချို့တဲ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိနိပါတော၊ ဝိနိပါတ်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ နိရယဂ္ဂဟဏေန စ၊ နိရယဖြင့်လည်း။ အဝီစိအာဒိအနေကပ္ပကာရံ၊ အဝီစိအစရှိသော များသော အပြားရှိသော။ နိရယမေဝ၊ ငရဲကိုသာလျှင်။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဥပပန္နာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဥပဂတာ၊ ရောက်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုငရဲ၌။ အဘိနိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤလျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပါယ်တည်း။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ သုက္ကပက္ခော၊ သုဂတိပက္ခကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

မှတ်ချက်။ သုဋ္ဌု စရိတံ၊ သောဘဏံ ဝါ စရိတံ စသည်ဖြင့် ပြန်၍သိလိုလတ်သော် တစ်စုံတစ်ခု ဝိသေသ မရှိပြီလော၊ စုဒ်ရှိရကား ‘အယံ ပန’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

အယံ ပန၊ ဤကား။ ဝိသေသော၊ ထူးခြားချက်တည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤပုဒ်တို့တွင်။ ဝါ၊ သုဂတိပက္ခ၌။ သုဂတိဂ္ဂဟဏေန၊ သုဂတိဖြင့်။ မနုဿဂတိမ္ပိ၊ လူ့ပြည်ကိုလည်း။ သင်္ဂဏှာတိ၊ ပါဝင်စေ၏။ သဂ္ဂဂ္ဂဟဏေန၊ သဂ္ဂဖြင့်။ ဒေဝဂတိံ ဧဝ၊ နတ်ပြည်ကိုသာလျှင်။ သင်္ဂဏှာတိ၊ ပါဝင်စေ၏။ တတ္ထ တေသု ပဒေသု၊ ထိုပုဒ်တို့၌။ သုန္ဒရာ၊ ကောင်းမြတ်သော။ ဂတိ၊ လားရာတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုဂတိ၊ ကောင်းသောလားရာ။ ရူပါဒီဟိ၊ ရူပါရုံအစရှိကုန်သော။ ဝိသယေဟိ၊ အာရုံတို့ဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်သည်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဂ္ဂေါ၊ နတ်ပြည်မည်၏။ သော သဗ္ဗောပိ၊ ထိုအားလုံးသည်လည်း။ လုဇ္ဇနဋ္ဌေန၊ ပျက်စီးတတ်သော သဘောကြောင့်။ (လုဇ္ဇနပလုဇ္ဇနဋ္ဌေန လည်းရှိ၏။ ပျက်တတ် ဖြစ်တတ်သောလည်းပေး)။ လောကော၊ လောကမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဝစနတ္ထော၊ ဝစနတ်တည်း။ အမုကာယ၊ ဤအမည်ရှိသော။ ကပ္ပကောဋိယံ၊ ကမ္ဘာကုဋေ၌။ ဥပစိတံ ဥပစိတန္တော၊ ဆည်းပူးသော။ အယံ၊ ဤသူသည်။ တေန၊ ထိုကံဖြင့်။

ဤကား ပါဌ်ရှိအတိုင်း ပေးသည်။ အမုကာယံ ကပ္ပကောဋိယံ၊ ဥပစိတန္တိ ဥပစိတေနာယံ ရှိလိုမည် ထင်၏။ အမုကာယ ကပ္ပကောဋိယံ ဥပစိတန္တိ ဣမိနာ၊ ဖြင့်။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ဥပစိတေန၊ ဆည်းပူးအပ်သော ကံဖြင့် ဟုပေး။

ဧတရဟိ ဝါ၊ ယခုအခါ၌လည်းကောင်း။ အနာဂတေ ဝါ၊ အနာဂတ်၌လည်းကောင်း။ သဂ္ဂူပဂေါ စ၊ နတ်ပြည်သို့ လားသည်လည်းကောင်း။ အပါယူပဂေါ စ၊ အပါယ်သို့ လားသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဋ္ဌမနဝမဗလဉာဏကိစ္စံ၊ အဋ္ဌမဗလဉာဏ် နဝမဗလဉာဏ်တို့၏ ကိစ္စကို။ ဧကဇ္ဈံ၊ တပေါင်းတည်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒဿိတံ၊ ပြအပ်၏။ ကပ္ပသတသဟဿေ ဝါတိ အာဒီသုပိ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်း စသည်တို့၌လည်း။ တထာ၊ ထိုအတူတည်း။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ဣမာနိ ဘဂဝတော ဒွေ ဉာဏာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

နိဟတော မာရော ဗောဓိမူလေတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဗောဓိရုက္ခမူလေ၊ ဗောဓိပင်ရင်း၌။ ကိလေသမာရော၊ ကိလေသာမာရ်ကို။ နိဟတော သမုစ္ဆိန္နော၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်အပ်ပြီ။ ဣဒံ ဘဂဝတော ဒသမံ ဗလန္တိ၊ ဟူသည်ကား။ ကိလေသမာရဿ၊ ကိလေသာမာရ်ကို။ ဟနနံ သမုစ္ဆိန္ဒနံ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်တတ်သော သို့မဟုတ် ဖြတ်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဣဒံ ဉာဏံ၊ ဤဉာဏ်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သော။ ဗလံ၊ အားတော်မည်၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “သဗ္ဗာသဝပရိက္ခယံ ဉာဏံ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်ကား။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ အရဟတ္တမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။ သဝါသနာ၊ ဝါသနာနှင့် တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော။ အာသဝါ၊ အာသဝတို့သည်။ ခေပိတာ၊ ကုန်စေအပ်ကုန်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို။ အဓိဂတံ နာမ၊ ရအပ်သည် မည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ယံ သဗ္ဗညုတာ ပတ္တာ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ဆရာအလို လောစုဒ်ရှိရကား အယံ... ကထာပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အယံ၊ ဤစကားသည်။ ဧတ္ထ၊ ဤဒသဗလအရာ၌။ အာစရိယာနံ၊ ဆရာတို့၏။ သမာနတ္ထကထာ၊ အညီအညွတ်ဆိုသော စကားတည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် တူသော အလိုရှိသော စကားတည်း။ ပရဝါဒီ ပန၊ ပရဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ အာဟ၊ ဆို၏။ ကိံ အာဟ၊ အဘယ်ကို ဆိုသနည်းဟူမူကား။ “ဒသဗလဉာဏံ နာမ၊ ဒသဗလဉာဏ်မည်သည်။ ပါဋိဧက္ကံ၊ အသီးသီး။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

မှတ်ချက်။ အသီးမရှိသော် အဘယ်သည် ဗလဉာဏ် ဖြစ်သနည်း။ သရုပ်ဝိသေသအားဖြင့် ဒသဗလဉာဏ်ကို မရကောင်းပြီလော စောဒနာကြောင့် ယသ္မာ စသည်ကို ဆိုသတည်း။ ထို ပရဝါဒီစကားကို သာရအားဖြင့် မှတ်ရမည်လော။ စောဒနာကြာင့် ‘တံ န’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။ ‘သဗ္ဗညုတာ ပတ္တာ ဝိဒိတာ သဗ္ဗဓမ္မာ’ဟု ပါဠိ၌ ဆိုအပ်သည် မဟုတ်လော။ ပုစ္ဆာရှိရကား အညမေဝ စသည်ကို မိန့်သတည်း။ တစ်ပါးမကဖြစ်သည်ကို ထင်ရှားစွာ ချဲ့လိုရကား ဒသဗလဉာဏံ ဟိ စသည်ကို မိန့်သော်။ ဒသဗလဉာဏ်သည် အဘယ်သို့ မိမိ မိမိတို့၏ ကိစ္စကို သိသနည်း အမေးရှိရကား ဒသဗလညာဏေသု ဟိ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ယသ္မာ၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။ “သဗ္ဗညုတာ ပတ္တာ ဝိဒိတာ သဗ္ဗဓမ္မာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဗ္ဗညုတညာဏဿေဝ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်၏သာလျှင်။ အယံ ပဘေဒေါ၊ ဤဒသဗလဉာဏ်အပြားသည်။ “ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုပရဝါဒီ ဆိုသော စကားကို။ တထာ၊ ထို ပရဝါဒီ ဆိုတိုင်း။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မမှတ်အပ်။ ဟိ၊ စင်စစ်။ ဒသဗလဉာဏံ၊ ဒသဗလဉာဏ်သည်။ အညမေဝ၊ တစ်ပါးသာတည်း။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်။ အညမေဝ၊ တစ်ပါးသာတည်း။ (ဧဝကို လိုက်စေ)။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ချဲ့ပြအံ့။ ဒသဗလဉာဏံ၊ ဒသဗလဉာဏ်သည်။ သကသကကိစ္စမေဝ၊ မိမိတို့၏ ကိစ္စကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်။ တမ္ပိ၊ ထိုဒသဗလဉာဏ်၏ ကိစ္စကိုလည်းကောင်း။ တတော၊ ထိုဒသဗလဉာဏ်၏ ကိစ္စမှ။ အဝသေသမ္ပိ၊ ကြွင်းသော ကိစ္စကိုလည်းကောင်း။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဟိ ကထံ ဇာနာတိ၊ အဘယ်သို့ သိသနည်းဟူမူကား။ ဒသဗလဉာဏေသု၊ ဒသဗလဉာဏ်တို့တွင်။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော ဉာဏ်သည်။ ကာရဏာကာရဏမေဝ၊ အကြောင်းဟုတ်သည်၊ အကြောင်းမဟုတ်သည်ကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဒုတိယံ၊ ဒုတိယဉာဏ်သည်။ ကမ္မပရိစ္ဆေဒမေဝ၊ ကံ၏ အပိုင်းအခြားကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ တတိယံ၊ တတိယဉာဏ်သည်။ ဓာတုနာနတ္တကာရဏမေဝ၊ ဓာတ်အထူးကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ စတုတ္ထံ၊ စတုတ္ထဉာဏ်သည်။ အဇ္ဈာသယာဓိမုတ္တိမေဝ၊ အဇ္ဈာသယကို နှလုံးသွင်းခြင်းကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ပဉ္စမံ၊ ပဉ္စမဉာဏ်သည်။ ကမ္မဝိပါကန္တရမေဝ၊ ကံ၏ အကျိုးအထူးကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဆဋ္ဌံ၊ ဆဋ္ဌမဉာဏ်သည်။ ဈာနာဒီဟိ၊ ဈာန်အစရှိသည်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ တေသံ၊ ထိုဈာန်အစရှိသည်တို့၏။ သကိလေသာဒိမေဝ၊ ညစ်ညူးခြင်း အစရှိသည်ကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သတ္တမံ၊ သတ္တမဉာဏ်သည်။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ တိက္ခမုဒုဘာဝမေဝ၊ ထက်သည်၏အဖြစ် နူးညံ့သည်၏အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ အဋ္ဌမံ၊ အဋ္ဌမဉာဏ်သည်။ ပုဗ္ဗေနိဝုတ္ထက္ခန္ဓသန္တတိမေဝ၊ ရှေး၌ နေခဲ့ဖူးသော ခန္ဓာအစဉ်ကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ နဝမံ၊ နဝမဉာဏ်သည်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့၏။ စုတူပပါတမေဝ၊ စုတိပဋိသန္ဓေကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဒသမံ၊ ဒသမဉာဏ်သည်။ သစ္စပရိစ္ဆေဒမေဝ၊ သစ္စာအပိုင်းအခြားကိုသာလျှင်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သဗ္ဗညုတညာဏံ ပန၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်ကား။ ဧတေဟိ၊ ထိုဒသဗလဉာဏ်တို့သည်။ ဇာနိတဗ္ဗဉ္စ၊ သိအပ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ တတော၊ ထို သိအပ်သော တရားမှ။ ဥတ္တရိဉ္စ၊ အလွန်ဖြစ်သော တရားကိုလည်းကောင်း။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဧတေသံ ပန၊ ထိုဒသဗလဉာဏ်တို့၏ကား။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စကို။ န ကရောတိ၊ မပြု။

သိပါသော် ပြုကောင်းပါ၏တကားဟု စောဒနာရှိ၍ ‘တံ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်။

ဟိ၊ စင်စစ်။ တံ၊ ထိုသဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်။ ဈာနံ၊ ဈာန်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အပ္ပေတုံ၊ ဝင်စားခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။ ဣဒ္ဓိ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓဉာဏ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိကုဗ္ဗိတုံ၊ တန်ခိုးဖန်ဆင်းခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ခေပေတုံ၊ ကုန်စေခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။

အပိ စ၊ တစ်နည်းလည်း။ ပရဝါဒီ၊ ပရဝါဒီကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ မေးအပ်၏။ “ဧတံ ဒသဗလဉာဏံ နာမ၊ ဤဒသဗလဉာဏ်မည်သည်။ သဝိတက္ကသဝိစာရံ၊ သဝိတက်၊ သဝိစာရဖြစ်သလော။ အဝိတက္ကဝိစာရမတ္တံ၊ အဝိတက်၊ ဝိစာရမတ္တမျှလော။ အဝိတက္ကအဝိစာရံ၊ အဝိတက်၊ အဝိစာရလော။ ကာမာဝစရံ၊ ကာမာဝစရလော။ ရူပါဝစရံ၊ ရူပါဝစရလော။ အရူပါဝစရံ၊ အရူပါဝစရလော။ လောကိယံ၊ လောကီလော။ လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာလော”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ မေးအပ်၏။ ဇာနန္တော၊ သိသည်ရှိသော်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သိသော ပရဝါဒီသည်။ “ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။ သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးသော ဉာဏ်တို့သည်။ သဝိတက္ကသဝိစာရာနိ၊ သဝိတက်၊ သဝိစာရတို့တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တတော၊ ထို ခုနစ်ပါးသော ဉာဏ်တို့မှ။ ပရာနိ၊ တစ်ပါးကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် နောက်ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးသော ဉာဏ်တို့သည်။ အဝိတက္ကအဝိစာရာနိ၊ အဝိတက်၊ အဝိစာရတို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ အာသဝက္ခယဉာဏံ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်သည်။ သိယာ၊ ရံခါ။ သဝိတက္ကသဝိစာရံ၊ သဝိတက်၊ သဝိစာရတည်း။ သိယာ၊ ရံခါကား။ အဝိတက္ကဝိစာရမတ္တံ၊ အဝိတက်၊ ဝိစာရမတ္တတည်း။ သိယာ၊ ရံခါကား။ အဝိတက္ကအဝိစာရံ၊ အဝိတက်၊ အဝိစာရတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တထာ၊ ထိုမြို့။ ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။ သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးသော ဉာဏ်တို့သည်။ ကာမာဝစရာနိ၊ ကာမာဝစရတို့တည်း။ တတော၊ ထို ခုနစ်ပါးသောဉာဏ်တို့မှ။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့သည်။ ရူပါဝစရာနိ၊ ရူပါဝစရတို့တည်း။ အဝသာနေ၊ အဆုံး၌။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော ဉာဏ်သည်။ လောကုတ္တရံ၊ လောကုတ္တရာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ သဗ္ဗညုတညာဏံ ပန၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည်ကား။ သဝိတက္ကသဝိစာရမေဝ၊ သဝိတက်၊ သဝိစာရသာတည်း။ ကာမာဝစရမေဝ၊ ကာမာဝစရသာတည်း။ လောကိယမေဝ၊ လောကီသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိဋ္ဌံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်၏။

ဝိစယဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ ဝိစယဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၆၅။ ဧဝံ ယထာဝုတ္တနယေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ နာနာနယေဟိ၊ အထူးထူးသော နည်းတို့ဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတံ၊ ဝိစယဟာရသမ္ပာတကို။ ဝိတ္ထာရေတွာ၊ ပြည့်စုံစေပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတာဒီနိ၊ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ကတမော ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော”တိ အာဒိ၊ “ထိုတွင် ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတမည်သည် အဘယ်နည်း”ဟူသော အစရှိသည်တို့ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်ခဲ့ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုယုတ္တိဟာရသမ္ပာတ အစရှိသည်တို့၌။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿာ”တိ ဂါထာယ၊ “ထို့ကြောင့် စိတ်ကိုစောင့်ရှောက်သူအား”ဟူသော ဂါထာ၏။ ပဒတ္ထော၊ ပုဒ်အနက်သည် (ရှေ့တွင်)။ ဝိတ္ထာရိတောယေဝ၊ ဖွင့်ဆိုပြီးဖြစ်သည်။ ရက္ခိတစိတ္တဿ...ယုဇ္ဇတီတိ ပဒဿ၊ “ရက္ခိတစိတ္တဿ...ယုဇ္ဇတိ”ဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ မနစ္ဆဋ္ဌာနိ၊ မနောဒွါရလျှင် ခြောက်ခုမြောက်ရှိကုန်သော။ ဒွါရာနိ၊ ဒွါရတို့ကို။ သတိကဝါဋေန၊ သတိတည်းဟူသော တံခါးရွက်ဖြင့်။ ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်၍။ ဝိဟရန္တဿ၊ နေသောသူအား။ ကာမဝိတက္ကာဒီနံ၊ ကာမဝိတက်အစရှိကုန်သော။ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပါနံ၊ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပတို့၏။ အဝသရော ဧဝ၊ အခွင့်သည်သာလျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နေက္ခမ္မဝိတက္ကဒိကော၊ နေက္ခမ္မဝိတက်စသော။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ ဧဝ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပသည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဂေါစရော ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ၊ ကျက်စားရာဖြစ်၏။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည် (မှန်ကန်ကြောင်း)။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်လျော်၏။ ယုတ္တိယာ၊ ယုတ္တိနှင့်။ ဃဋေတိ၊ စပ်၏။ သံသန္ဒတိ၊ နှီးနှော၏။ သမေတိ၊ ညီ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ဖြစ်၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဘဝိဿတီတိ၊ “သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဘဝိဿတိ”ဟူသည်ကား။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပလျှင် ဖြစ်ရာရှိသော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည် (မဖောက်မပြန်ကြံသောကြောင့်)။ အဝိပရီတမေဝ၊ မဖောက်မပြန်သာလျှင်။ ဝိတက္ကတော၊ ကြံသောကြောင့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဖောက်မပြန်မှန်သောအယူရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မှတ်ချက်။ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပတို့၏ အခွင့်ကို မပေးမူ၍ သုတ်သင်အပ်သော နေက္ခမ္မ အစရှိသော ဝိတက်ရှိသဖြင့် သမ္မာသင်္ကပ္ပလျှင် ဖြစ်ရာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မဖောက်မပြန် မှန်သောအားဖြင့် ကြံခြင်းကြောင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိအယူရှိကုန်သော အနက်သည် သင့်၏ ဟူလိုသော်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ... ယုဇ္ဇတိဟူသော ပါဠိ၏ အနက်ကို ပြလိုရကား သမ္မာဒိဋ္ဌိသင်္ခါတံ... ပဋိဝိဇ္ဈိဿတိ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

သမ္မာဒိဋ္ဌိသင်္ခါတံ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိမည်သော။ ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ကို။ ပုရက္ခတွာ၊ ရှေ့ညွှန်ပြု၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေသောကြောင့်။ မဂ္ဂဉာဏေန၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်။ ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ ဥဒယဗ္ဗယံ၊ ဖြစ်ခြင်း၊ ပျက်ခြင်းကို။ အသမ္မောဟတော၊ မတွေဝေသောအားဖြင့်။ ပဋိဝိဇ္ဈိဿတိ၊ ထိုးထွင်း၍သိလိမ့်မည်။

ဥဒယဗ္ဗယံ... ပဋိဝိဇ္ဈိဿတိဟူသော ပါဠိ၏အနက်ကို ဖွင့်အံ့သောငှာ တထာ... ဇဟိဿတိ ဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ပဋိဝိဇ္ဈန္တော စ၊ ထိုးထွင်း၍ သိသူဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သိသောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခသဘာဝတ္တာ၊ ဒုက္ခသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုဂ္ဂတိသင်္ခါတာ၊ ဒုဂ္ဂတိမည်ကုန်သော။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဘဝဂတိယော၊ ဘဝဂတိတို့ကို။ ဇဟိဿတိ၊ စွန့်လိမ့်မည်။ (တတော ဧဝ စသောပါဌ်ဖြင့် သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော... ယုဇ္ဇတိ ဟူသောပါဌ်ကိုဖွင့်သတည်း)။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ ဖွင့်သောကြောင့်သာလျှင်။ (ဤပါဌ်ဖြင့် ရဟန္တော၌ အန္တပစ္စည်း၏ ဧယံ ဝေရံ ပဿတိ စသည်၌ကဲ့သို့ ဟေတုအနက်ကို ပြသတည်း)။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ဝိနိပါတဘယဉ္စ၊ ဝိနိပါတဘေးကိုလည်းကောင်း။ သံသာရဘယဉ္စ၊ သံသရာဘေးကိုလည်းကောင်း။ သမတိက္ကမိဿတိ၊ လွန်မြောက်လိမ့်မည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗောပိ စ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်။ ယုတ္တော ဧဝ၊ သင့်လျော်သည်သာလျှင်။ (သဗ္ဗော အတ္ထော၊ ဟူသည်ကား။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဘဝိဿတိ စသော အနက်တည်း။ ဣတိသဒ္ဒါကား ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်ပြီး၏ဟူသော ပရိသမာပန အနက်ကို ပြသတည်း)။

ယုတ္တိဟာရ သမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်အကျယ်သည် (ဤ၌)။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၄ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၆၆။ သကသမ္ပတ္တိယာ ဝယိ၊ မိမိ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြင့် ဖြစ်သကဲ့သို့။ သုသံဝိဟိတသင်္ကပ္ပေါ၊ ကောင်းစွာ စီရင်အပ်သော ကောင်းသော အကြံရှိသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣန္ဒြိယေသု၊ ဣန္ဒြေတို့၌။ ဂုတ္တဒွါရတာ၊ လုံခြုံသောတံခါးရှိခြင်းသည် (ကိုယ်၊ နှုတ်၊ စိတ် သုစရိုက်ပြည့်စုံခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်)။ သုစရိတပါရိပူရိယာ၊ သုစရိုက်ပြည့်စုံခြင်း၏။ အာသန္နကာရဏံ၊ နီးစပ်သော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ရက္ခိတစိတ္တဿာတိ တိဏ္ဏံ သုစရိတာနံ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “စိတ်ကို စောင့်ရှောက်သူအား သုစရိုက်သုံးပါးတို့၏ အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ “ရက္ခိတစိတ္တဿာ”တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “ရက္ခိတစိတ္တဿ”ဟူသော ဤစကားသည်။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော။ သုစရိတာနံ၊ သုစရိုက်တို့၏။ ပဒဋ္ဌာနဝစနံ၊ နီးစပ်သောအကြောင်းကို ဟောသောစကားတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ဖြစ်၏။ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပါဒိဗဟုလဿ၊ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပစသည်တို့နှင့် များစွာယှဉ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒိနီဝရဏပ္ပဟာနံ၊ ကာမစ္ဆန္ဒအစရှိသော နီဝရဏကို ပယ်ခြင်းကို။ သုကရံ၊ ပြုလွယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပါဒယော၊ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပအစရှိသည်တို့သည်။ သမထဿ၊ သမထ၏။ အာသန္နကာရဏံ၊ နီးစပ်သောအကြောင်းသည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောတိ သမထဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောသည် သမထ၏အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ကမ္မဿကတာသမ္မာဒိဋ္ဌိယဉ္စ၊ ကမ္မဿကတဉာဏ်တည်းဟူသော သမ္မာဒိဋ္ဌိ၌လည်းကောင်း။ သပ္ပစ္စယနာမရူပဒဿနသမ္မာဒိဋ္ဌိယဉ္စ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်တို့ကို မြင်တတ်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိ၌လည်းကောင်း။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ အတ္တာဓီနံ၊ မိမိနှင့်စပ်သော။ သံသာရဒုက္ခံ၊ သံသရာဆင်းရဲကို။ ပဿန္တော၊ မြင်သည်ဖြစ်၍။ တဒတိက္ကမနုပါယံ၊ ထိုသံသရာဆင်းရဲကို လွန်မြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ အာရဘတိ၊ အားထုတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိဝိပဿနာယ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည် ဝိပဿနာ၏။ ဝိသေသကာရဏံ၊ ထူးသော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမ္မာဒိဋ္ဌိပုရေက္ခာရောတိ ဝိပဿနာယ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ရှေ့ဆောင်ပြုခြင်းသည် ဝိပဿနာ၏အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဥဒယဗ္ဗယဒဿနံ၊ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်ခြင်းသည် (ဥဒယဗ္ဗယဒဿနံ ဟူသော ဤပုဒ်သည်)။ ဥဒယဗ္ဗယဒဿနေန၊ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်ခြင်းဖြင့်။ ဥဿုက္ကာပေန္တော၊ လုံ့လပြုသောသူသည်။ သမ္မတ္တနိယာမံ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘော၌ မြဲသောမဂ်သို့။ ဩက္ကမတိ၊ ဆိုက်ရောက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ၊ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို မြင်ခြင်းသည်။ ပဌမမဂ္ဂါဓိဂမဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ကို ရခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဉတွာန ဥဒယဗ္ဗယန္တိ ဒဿနဘူမိယာ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “အဖြစ်အပျက်ကို သိခြင်းသည် ဒဿနဘူမိ၏အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ အာလောကသညာမနသိကာရာဒီဟိ၊ အာလောကသညာကို နှလုံးသွင်းခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ထိနမိဒ္ဓဿ၊ ထိနမိဒ္ဓ၏။ အဘိဘဝနံ၊ နှိပ်စက်ခြင်းသည်။ ဝီရိယဿ၊ ဝီရိယ၏။ အာသန္နကာရဏံ၊ နီးစပ်သောအကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူ ဘိက္ခူတိ ဝီရိယဿ ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “ထိနမိဒ္ဓကို အောင်သော ရဟန်းသည် ဝီရိယ၏အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ အရိယမဂ္ဂက္ခဏေ၊ အရိယမဂ်ခဏ၌။ ဧကာဘိသမယဿ၊ တစ်ပြိုင်နက်သိခြင်း၏။ ဣစ္ဆိတတ္တာ၊ အလိုရှိသောကြောင့်။ ပဟာနဘာဝနာ၊ ပယ်ခြင်း၊ ပွားစေခြင်းတို့သည်။ သမာနကာလာ၊ တူသောကာလရှိကုန်သည်။ ယဒိပိ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြသော်လည်း။ တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ပဟာတဗ္ဗဿ၊ ပယ်အပ်သောတရားကို။ ပဟာနာဘာဝေ၊ ပယ်ခြင်းမရှိလျှင်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဘာဝနာပါရိပူရီ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဟာနနိမိတ္တာ ဝိယ၊ ပဟာန်လျှင် အကြောင်းရှိသကဲ့သို့။ ကတွာ၊ ပြု၍။ “သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော ဇဟေတိ ဘာဝနာယ ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ “အလုံးစုံသော ဒုဂ္ဂတိတို့ကို စွန့်ခြင်းသည် ဘာဝနာ၏အကြောင်းဖြစ်သည်”ဟူ၍။ ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆို၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ “သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော ဇဟေ”တိ၊ “အလုံးစုံသော ဒုဂ္ဂတိတို့ကို စွန့်လွှတ်စေ”ဟူသော။ ဇဟေဟူသော၊ ဇဟေဟူသော (ပုဒ်သည်)။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ ယောဂီနံ၊ ယောဂီတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တို့အား (ဖြစ်စေရန်)။ ဥဿာဟဇနနတ္ထံ၊ အားထုတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ အာနိသံသကိတ္တနံ၊ အကျိုးဆက်ကို ကြားစေသောစကားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘာဝနာယ ဝိသေသကာရဏံ၊ ဘာဝနာ၏ထူးသော အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သဗ္ဗာ... ပဒဋ္ဌာန”န္တိ၊ “အလုံးစုံ... အကြောင်း”ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။

မှတ်ချက်။ ဤအလိုကား။ သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော ဇဟေတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ “အလုံးစုံသော ဒုဂ္ဂတိတို့ကို စွန့်လွှတ်စေ”ဟူသော ဤစကားသည်။ ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဤသို့ အနက်ပေးလေဟူလိုသော်။ ရှေးအလိုကား။ သဗ္ဗာ ဒုဂ္ဂတိယော ဇဟေတိ၊ “အလုံးစုံသော ဒုဂ္ဂတိတို့ကို စွန့်လွှတ်စေ”ဟူ၍။ ယံ ပဟာနံ၊ အကြင်ပယ်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။ ဣဒံ ပဟာနံ၊ ဤပယ်ခြင်းသည်။ ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဤသို့ပေးလေဟူလိုသော်။

ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်အကျယ်သည် (ဤ၌)။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၅ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

မှတ်ချက်။ ဣဒံ သတိန္ဒြိယံဟု ဆိုတော်မူခြင်းသည် တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော ဟူသော ဒေသနာနှင့် မတန်ခဲ့။ သမ္မာသင်္ကပ္ပလည်း သတိန္ဒြေ မဟုတ်ခဲ့။ ယင်းသို့လျက် အဘယ့်ကြောင့် ‘တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောတိ ဣဒံ သတိန္ဒြိယံ’ဟု ဆိုသနည်း စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ဣန္ဒြိယေသု... ဣဒံ သတိန္ဒြိယန္တိ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၆၇။ ဣန္ဒြိယေသု၊ ဣန္ဒြေတို့၌။ ဂုတ္တဒွါရတာ၊ လုံခြုံသောတံခါးရှိခြင်းသည်။ သတိသံဝရော၊ သတိသံဝရတည်း။ သတိဗလေန စ၊ သတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်း။ နေက္ခမ္မဝိတက္ကာဒိဗဟုလော၊ များစွာသော နေက္ခမ္မဝိတက် အစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောတိ ဣဒံ သတိန္ဒြိယ”န္တိ၊ “ထို့ကြောင့် စိတ်ကိုစောင့်ရှောက်သောသူအား သမ္မာသင်္ကပ္ပသည် သတိန္ဒြေမည်၏”ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရော”တိ ဧတ္ထ၊ “ထို့ကြောင့် စိတ်ကိုစောင့်ရှောက်သောသူအား သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရ”ဟူသော ဤ၌။ ရက္ခိတစိတ္တတာယ စ၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ယာ စ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရတာ၊ အကြင်သမ္မာသင်္ကပ္ပလျှင် ဖြစ်ရာရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤစောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပလျှင် ဖြစ်ရာရှိသည်၏ အဖြစ်သည် (နှစ်ပါးလုံး)။ ကာရဏူပစာရေန၊ အကြောင်းကို အကျိုးကဲ့သို့ တင်စားခေါ်ဝေါ်ခြင်းအားဖြင့်။ သတိန္ဒြိယံ၊ သတိန္ဒြေမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ ဣတိ သဒ္ဒါ၊ “ဣတိ”သဒ္ဒါသည်ကား။ လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌဂမျမာန်တည်း။ သတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် နေက္ခမ္မဝိတက် အစရှိသော သမ္မာသင်္ကပ္ပဖြစ်ရကား ကာရဏူပစာရေန ဟူသော ပါဌ်ကိုသာ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရတာကို ရည်၍ ဆိုပါသတည်း။ ဆရာတို့ကား ရက္ခိတစိတ္တတာ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရတာ နှစ်ပါးကိုပင် ရည်၍ဆိုသတည်းဟု အယူရှိတော်မူကုန်၏။ ဆင်ခြင်ပါကုန် သူမွန်တို့။

ဣန္ဒြိယလက္ခဏေန ဝါ၊ ဣန္ဒြေ၏ လက္ခဏာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိမုတ္တိပရိပါစနဘာဝေန ဝါ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရင့်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူညီသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဉ္စန္ဒြိယာနိ၊ ပဉ္စေန္ဒြေတို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ယူအပ်ကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုအလျောက်ဖြစ်၏။ ဂဟိတော ဘဝတီတိ ဧတ္ထ၊ “ဂဟိတော ဘဝတိ”ဟူသော ဤ၌။ မဂ္ဂလက္ခဏေန၊ မဂ်၏ လက္ခဏာအားဖြင့်။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ သုဝိညေယျံ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တံ၊ ထိုမဂ်၏ လက္ခဏာအားဖြင့် ယူခြင်းကို။ ဌပေတွာ၊ ပယ်၍။ ကာရဏတော၊ အကြောင်းအားဖြင့်။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “သမ္မာဒိဋ္ဌိတော ဟိ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ ပဘဝတီ”တိ အာဒိ၊ “မှန်ကန်သော အမြင်မှသာ မှန်ကန်သော ကြံစည်မှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်”ဟူသော အစရှိသည်တို့ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။

မှတ်ချက်။ မဂ်၏ လက္ခဏာအားဖြင့် ယူအပ်သောကြောင့်မဟုတ်ဟူလိုသော်။

တတော ဧဝ၊ ထိုအကြောင်းကို ယူသဖြင့် အကျိုးကို ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဂဟိတော ဘဝတိ အရိယော အဋ္ဌင်္ဂိကော မဂ္ဂေါတိ၊ အရိယမဂ် ရှစ်ပါးကို ယူအပ်၏”ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ဝိမုတ္တိဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနာနိပိ၊ ဖိုလ် (ဝိမုတ္တိ) နှင့် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ် (ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန) တို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

လက္ခဏဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်အကျယ်သည် (ဤ၌)။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၆ စတုဗျူဟဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

ရက္ခိတံ ပရိပါလီယတီတိ ဧသာ နိရုတ္တိ’ဟု အတ္ထ၏အစွမ်းအားဖြင့်သာ နိဗ္ဗစနကို အရှင်ကစ္စည်းဆိုခဲ့၏။ ပဒနိဗ္ဗစနကို အဘယ်သို့ ငါဆိုသော် သောတုဇနတို့ သိပါအံ့နည်းဟု အမေးပုစ္ဆာ ရှိရာသောကြောင့် ရက္ခီယတီတိ ရက္ခိတံ၊ “စောင့်ရှောက်အပ်၏၊ ထို့ကြောင့် ရက္ခိတံ မည်၏”။ ဣဒံ ပဒဝသေန နိဗ္ဗစနံဟု ပဒနိဗ္ဗစနကို ပြတော်မူသတည်း။

စာပိုဒ် ၆၈။ ရက္ခီယတိ၊ စောင့်ရှောက်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရက္ခိတံ၊ “ရက္ခိတံ”မည်၏။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ပဒဝသေန၊ ပုဒ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်တည်း။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်ကား။ အတ္ထဝသေန၊ အနက်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဗ္ဗစနေ၊ ဝိဂြိုဟ်ကို။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သော်။ ပဒဝသေန၊ ပုဒ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်ကို။ ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ရက္ခိတံ ပရိပါလီယတီတိ ဧသာ နိရုတ္တီ”တိ၊ “စောင့်ရှောက်အပ်၏၊ စောင့်ထိန်းအပ်၏ဟူသော ဤနိရုတ္တိ (ဝိဂြိုဟ်) ဖြစ်သည်”ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။ တတ္ထ၊ ထို “ပရိပါလီယတီတိ”ဟူသော ပါဌ်၌။ ဣတိ သဒ္ဒေါ၊ “ဣတိ”သဒ္ဒါသည်။ အာဒျတ္ထော၊ “အာဒိ”သဒ္ဒါ၏ အနက်ရှိ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပကာရေ၊ အထူးထူးသော အနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ အာဒျတ္ထ ပကာရတ္ထ ဖြစ်သော် အဘယ်ဂုဏ်ရှိသနည်း။ အမေးရှိရကား ‘တေန’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဧဝမာဒိကာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧဝံပကာရာ၊ ဤသို့ အထူးရှိသော။ ဧသာ၊ ဤဝိဂြိုဟ်ပြုခြင်းသည်။ နိရုတ္တိ၊ နိရုတ္တိမည်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုပြီးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယင်းသို့ ဧဝမာဒိကာ ဧဝံပကာရာ ဝါ ဧသာ နိရုတ္တိဟု အနက်ကို ဆိုရသဖြင့် အဘယ်ဂုဏ်ရှိသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘တသ္မာ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စိန္တေတိ၊ ကြံတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စိတ္တံ၊ “စိတ္တံ”မည်၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သန္တာနံ၊ အစဉ်ကို။ စိနောတိ၊ စီတတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အစုပြုတတ်၏၊ အစုပြုတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စိတ္တံ၊ “စိတ္တံ”မည်၏။ ပစ္စယေဟိ၊ အကြောင်းတရားတို့သည်။ စိတံ၊ ပွားစေအပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ စိတ္တံ၊ “စိတ္တံ”မည်၏။ စိတ္တဝိစိတ္တဋ္ဌေန၊ ဆန်းကြယ်သောအနက်အားဖြင့်။ စိတ္တံ၊ “စိတ္တံ”မည်၏။ စိတ္တကရဏဋ္ဌေန၊ ဆန်းကြယ်ခြင်းကို ပြုတတ်သော အနက်အားဖြင့်။ စိတ္တံ၊ “စိတ္တံ”မည်၏။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အသင့်အားဖြင့်၊ အသင့်အားဖြင့်။ သင်္ကပ္ပေတိ၊ ကြံတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ “သမ္မာသင်္ကပ္ပ”မည်၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ နိရုတ္တိ၊ နိရုတ္တိ (ဝိဂြိုဟ်)ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

အယံ ဧတ္ထ ဘဂဝတော အဓိပ္ပါယောတိ၊ “ဤ၌ မြတ်စွာဘုရား၏ အလိုတော်”ဟူသည်ကား။ “ရက္ခိတစိတ္တော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်။ အဿ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ တစ်နည်း ရက္ခိတစိတ္တော အဿာတိ အာဒိနာ၊ “စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိရာ၏”ဟူသော အစရှိသည်ဖြင့်လည်း။ ဣန္ဒြိယသံဝရာဒယော စ၊ ဣန္ဒြေကို စောင့်ရှောက်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒုဂ္ဂတိပဟာနဉ္စ၊ ဒုဂ္ဂတိကို ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝဒတော၊ ဟောတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဧတ္ထ ဂါထာယံ၊ ဤဂါထာ၌။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတော်တည်း။ ကောကာလိကော ဟီတိ အာဒိ၊ “ကောကာလိကော ဟိ”အစရှိသော စကားသည်။ နိဒါနနိဒ္ဒေသော၊ ဒေသနာ၏ အကြောင်းကို ပြသောစကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဟိ သဒ္ဒေါ၊ “ဟိ”သဒ္ဒါသည်။ ကာရဏေ၊ အကြောင်းဟူသော အနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

ကာရဏတ္ထ၌ ဖြစ်ပြီး အတ္ထယုတ္တိရှိပါ၏လော၊ (အကြောင်းအနက်၌ ဖြစ်ပြီး အနက်၏ ယုတ္တိရှိပါသလား)။ ‘စုဒ်ရှိရကား ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣဒံ အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုပြီးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယသ္မာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ ကောကာလိကော၊ ကောကာလိကသည် (မိမိ၏စိတ်ကို မစောင့်ရှောက်ခဲ့သောကြောင့်)။ အရက္ခိတ စိတ္တတာယ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဂ္ဂသာဝကေသု၊ အဂ္ဂသာဝကတို့၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပဒေါသေတွာ၊ ပြစ်မှား၍။ ပဒုမနိရယံ၊ ပဒုမငရဲသို့။ ဥပပန္နော၊ ရောက်ရလေ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒုဂ္ဂတိယော၊ ဒုဂ္ဂတိတို့ကို။ ဇဟိတုကာမော၊ စွန့်ခြင်းငှာ အလိုရှိသောသူသည်။ ရက္ခိတစိတ္တော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်။ အဿ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုပြီးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘဂဝါ သတိအာရက္ခေန စေတသာ သမန္နာဂတော’ဟူသော ပါဌ်၌ ဝစနသေသကို ဆောင်၍ ယောဇနာ စေလိုရကား ‘ဘဂဝါ...အတ္ထော’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သတိအာရက္ခေန၊ သတိတည်းဟူသော အစောင့်အရှောက်ရှိသော။ စေတသာ၊ စိတ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံ၍။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဒုဂ္ဂတိယော၊ ဒုဂ္ဂတိတို့ကို။ ဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်ဖြစ်၏။ သုတ္တမှိ ဝုတ္တံ “သတိယာ စိတ္တံ ရက္ခိတဗ္ဗ”န္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သုတ္တန်၌ ဆိုအပ်သော “သတိယာ စိတ္တံ ရက္ခိတဗ္ဗံ”ဟူသော ဤစကားသည်။ ဒေသနာနုသန္ဓိဒဿနံ၊ ဒေသနာနုသန္ဓိကို ပြသောစကားတည်း။

စတုဗျူဟဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ စတုဗျူဟဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်အကျယ်သည် (ဤ၌)။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

ရက္ခိတစိတ်သည် သမထမဟုတ်တကား။ ယင်းသို့လျက် ‘အယံ သမထော’ဟု အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသနည်းဟု လီနန္တရစောဒနာ ထွက်ရာသောကြောင့် ‘နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပဗဟုလော... သမထောတိ’ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

၇ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၆၉။ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပဗဟုလော၊ များစွာသော နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် (ရက္ခိတစိတ္တော နာမ ဟောတိ ၌စပ်)။ ကသိဏဝသေန ဝါ၊ ကသိုဏ်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ မေတ္တာဒိဝသေန ဝါ၊ မေတ္တာအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ လဒ္ဓါယ၊ ရရှိသော။ စိတ္တေကဂ္ဂတာသင်္ခါတာယ၊ စိတ်တစ်ပါးတည်းဖြစ်ခြင်းမည်သော။ စိတ္တမဉ္ဇူသာယ၊ စိတ်၏ထင်ရာဖြစ်သော တံတင်း၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထားသောကြောင့်။ သမာဓိံယေဝ၊ သမာဓိသည်ပင်လျှင်။ ယထာလဒ္ဓံ၊ ရရှိပြီးသော။ တံ စိတ္တံ၊ ထိုစိတ်ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထားသောကြောင့်။ သံကိလေသတော၊ ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားမှ။ ရက္ခိတစိတ္တော နာမ၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော စိတ်ရှိသည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တသ္မာ ရက္ခိတစိတ္တဿ သမ္မာသင်္ကပ္ပဂေါစရောတိ အယံ သမထော”တိ၊ “ထို့ကြောင့် စိတ်ကိုစောင့်ရှောက်သောသူအား သမ္မာသင်္ကပ္ပသည် သမထမည်၏”ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။ ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာသည်။ ပညာပဓာနာ၊ ပညာကို အဓိကထားခြင်းရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “သမ္မာဒိဋ္ဌိပုရေက္ခာရောတိ အယံ ဝိပဿနာ”တိ၊ “သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ရှေ့ဆောင်ပြုခြင်းသည် ဝိပဿနာမည်၏”ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ အရိယမဂ္ဂေန၊ အရိယမဂ်ဖြင့်။ ဒုက္ခသစ္စေ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၌။ ပရိညာတေ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည်ရှိသော်။ ဥဒယဗ္ဗယဒဿနံ၊ အဖြစ်အပျက်မြင်ခြင်းသည်။ မတ္ထကပ္ပတ္တံ နာမ၊ အဆုံးသို့ရောက်သည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဉတွာန ဥဒယဗ္ဗယန္တိ ဒုက္ခပရိညာ”တိ၊ “အဖြစ်အပျက်ကို သိခြင်းသည် ဒုက္ခပရိညာမည်၏”ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆို၏။

အဘယ်သို့ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်သနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘ယံ ကိဉ္စိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော တရားသည်။ သမုဒယဓမ္မံ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တံ သမုဒယဓမ္မံ၊ ထိုဖြစ်ခြင်းသဘောရှိသော တရားသည်။ နိရောဓဓမ္မံ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဟိ ကား ဝါကျာရမ္ဘ)။ မဂ္ဂဉာဏဿ၊ မဂ်ဉာဏ်၏။ ပဝတ္တိဒဿနာ၊ အဖြစ်အပျက်ကို မြင်ခြင်းသည် (ဖြစ်သည်။)။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သစ္စာနီတိ ဣမိနာ၊ “ဤလေးပါးသော သစ္စာတို့”ဟူသော ဤစကားဖြင့်။ စတုသစ္စဓမ္မဝသေန၊ သစ္စာလေးပါးဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်ခြင်းကို။ နိဋ္ဌပေတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ ပုရိမေန၊ ရှေ့ပိုင်းသော။ သစ္စဒွယဋ္ဌပနေန၊ သစ္စာနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းကို ထားသဖြင့်။ ဝိသဘာဂဓမ္မဝသေန၊ မတူညီသော သဘောရှိသော ဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပစ္ဆိမေန၊ နောက်ပိုင်းသော။ သဘာဂဓမ္မဝသေန၊ တူညီသော သဘောရှိသော ဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဝဋ္ဋနံ၊ လည်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်အကျယ်သည် (ဤ၌)။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၈ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

ကုသလပက္ခော ကုသလပက္ခေန နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗော’၌ အဘယ်သို့ ကုသိုလ်ကို ကုသလပက္ခဖြင့် ပြအပ်သနည်း။ အမေးရှိရကား ကုသလော စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

စာပိုဒ် ၇၀။ ကုသလပက္ခော ကုသလပက္ခေန နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗောတိ ဧတ္ထ၊ “ကုသလပက္ခော ကုသလပက္ခေန နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗော”ဟူသော ဤ၌။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာကာရော၊ ပြအပ်သော အခြင်းအရာကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ရက္ခိတစိတ္တဿာတိ ဧတ္ထ၊ “ရက္ခိတစိတ္တဿ”ဟူသော ဤ၌။ သတိသံဝရော၊ သတိသံဝရကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ သော သတိသံဝရော၊ ထိုသတိသံဝရသည်။ ဒွါရဝသေန၊ ဒွါရ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စက္ခုဒွါရသံဝရော၊ စက္ခုဒွါရသံဝရလည်းကောင်း။ ယာဝ မနောဒွါရသံဝရော၊ မနောဒွါရသံဝရတိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဆဗ္ဗိဓော၊ ခြောက်မျိုးဖြစ်၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပသည်။ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပေါ၊ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပလည်းကောင်း။ အဗျာပါဒသင်္ကပ္ပေါ၊ အဗျာပါဒသင်္ကပ္ပလည်းကောင်း။ အဝိဟိံသာသင်္ကပ္ပေါ၊ အဝိဟိံသာသင်္ကပ္ပလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓော၊ သုံးမျိုးဖြစ်၏။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။ ဒုက္ခေ၊ ဒုက္ခသစ္စာ၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်လည်းကောင်း။ (လ။) ဣဒပ္ပစ္စယတာပဋိစ္စသမုပ္ပန္နေသု၊ ဤသင်္ခါရအစရှိသည်တို့၏ အကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ထိုကိုစွဲ၍ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ ဓမ္မတို့၌။ တစ်နည်း။ ဣဒပ္ပစ္စယတာပဋိစ္စသမုပ္ပန္နေသု ဓမ္မေသု၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် တရားတို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဉာဏံ၊ ဉာဏ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဋ္ဌဝိဓာ၊ ရှစ်မျိုးဖြစ်၏။ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏံ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်သည်။ အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ရူပသမုဒယော၊ ရုပ်၏ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (လ။) ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း လက္ခဏာကို။ ပဿန္တောပိ၊ မြင်၍လည်း။ ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။ ဝယံ၊ ပျက်ခြင်းကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပညာသဝိဓံ၊ ငါးဆယ်မျိုးဖြစ်၏။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘဝနံ၊ ထိနမိဒ္ဓကို နှိပ်စက်ခြင်းသည်။ စုတိမဂ္ဂဝသေန၊ စုတိမဂ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုးဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသတိသံဝရ သမ္မာသင်္ကပ္ပ အစရှိသည်တို့တွင်။ သတိသံဝရော၊ သတိသံဝရသည်။ လောကိယလောကုတ္တရဝသေန၊ လောကီနှင့် လောကုတ္တရာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးဖြစ်၏။ တေသု၊ ထိုနှစ်မျိုးတို့တွင်။ လောကိယော၊ လောကီဖြစ်သော သတိသံဝရသည်။ ကာမာဝစရောဝ၊ ကာမာဝစရသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ လောကုတ္တရော၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော သတိသံဝရသည်။ ဒဿနဘာဝနာဘေဒတော၊ ဒဿနဘာဝနာအပြားအားဖြင့်။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးဖြစ်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤဒဿနဘာဝနာအားဖြင့် ပြားသော နှစ်မျိုးသော သတိသံဝရတို့တွင်။ ဧကံ ဧကော၊ တစ်မျိုးတစ်မျိုးသည်။ စတုသတိပဋ္ဌာနဘေဒတော၊ စတုသတိပဋ္ဌာန်အပြားအားဖြင့်။ စတုဗ္ဗိဓော၊ လေးမျိုးဖြစ်၏။ သမ္မာသင်္ကပ္ပါဒီသုပိ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသ နယော၊ ဤနည်းတည်း။

အယံ ပန၊ ကား။ ဝိသေသော၊ တည်း။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ပဌမဇ္ဈာနဝသေန၊ ပဌမဈာန်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ရူပါဝစရော၊ မည်၏။ ဣတိပိ၊ သို့လည်း။ နီဟရိတဗ္ဗော၊ ထုတ်အပ်၏။ ပဒဋ္ဌာနဝိဘာဂေါ၊ ပဒဋ္ဌာန်ကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏။ အကုသလဝက္ခေ၊ ၌။ အသံဝရော၊ သည်။ စက္ခုအသံဝရော၊ လည်းကောင်း။ လ။ ကာယအသံဝရော၊ လည်းကောင်း။ စောပနကာယအသံဝရော၊ စောပနကာယအသံဝရလည်းကောင်း။ ဝါစာအသံဝရော၊ လည်းကောင်း။ မနောအသံဝရော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌဝိဓော၊ ၏။ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပေါ၊ သည်။ ကာမဝိတက္ကာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ တိဝိဓော၊ ၏။ အညာဏံ၊ မသိခြင်းကို။ “ဒုက္ခေ အညာဏ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အဋ္ဌဝိဓာ၊ ရှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဝိဘတ္တံ၊ ဝေဖန်အပ်၏။ သမ္မာဒိဋ္ဌိပဋိပက္ခတော၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ ကို။ ဒွါသဋ္ဌိဝိဓေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ ထိနမိဒ္ဓံ၊ သည်။ ဥပ္ပတ္တိဘူမိတော၊ ဖြစ်ရာဘုံဖြင့်။ ပဉ္စဝိဓံ၊ ၏။ (သသင်္ခါရိက အကုသိုလ်စိတ် ငါးခုကို ဥပ္ပတ္တိဘုံဟု ဆိုပါသည်)။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အကုသလပက္ခေ၊ ၌။ ဝိဘတ္တိ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။

ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၉ ပရိဝတ္တနဟာရသမ္ပာတအဖွင့်

ပရိဝတ္တနဟာရ၌ သမထဝိပဿနာကို မထုတ်မူ၍ ‘သမထဝိပဿနာယ ဘာဝိတာယ’ဟူ၍သာ အဘယ့်ကြောင့် ဆိုလေသနည်း။ သမထဝိပဿနာတို့ကို ထုတ်ပြီးမှ ‘သမထဝိပဿနာယ ဘာဝိတာယ’ဟူ၍ ဆိုကောင်းရကား စောဒနာရှိရာသောကြောင့် ‘ပရိဝတ္တနဟာရေ... အာဟ’ ဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၇၁။ ပရိဝတ္တနဟာရေ၊ ၌။ အာဝဋ္ဋဟာရေ၊ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ၌။ ဝုတ္တနယေန ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ကြောင့်။ သမထဝိပဿနာ၊ သမထဝိပဿနာတို့ကို။ နိဒ္ဓါရဏံ၊ ထုတ်ခြင်းကို။ အကတွာ၊ ၍။ “သမထဝိပဿနာယ ဘာဝိတာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ၌ ဆိုအပ်သောနည်း ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့်သာ သမထဝိပဿနာတို့ကို မထုတ်ဦးဘဲ သမထဝိပဿနာယ ဘာဝိတာယ ဟူ၍သာ ဆိုပါလေသည် ဟူလိုသော်။

ဧတ္ထ စ၊ ဤပရိဝတ္တနဟာရသမ္ပာတ၌လည်း။ လောကိယာ၊ ကုန်သော။ သမထဝိပဿနာ၊ တို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။ ပဋိပက္ခေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ “အရက္ခိတေန စိတ္တေနာ”တိ ဂါထာယ၊ ၏။ ပဋိပက္ခေန၊ အားဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဝိဘတ္တိဟာရေ၊ ၌။ နိဒ္ဒိဋ္ဌဿ၊ ပြအပ်သော။ အကုသလပက္ခဿ၊ ၏။ ပဋိပက္ခေန၊ အားဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။။

ပရိဝတ္တနဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

၁၀ ဝေဝစနဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၇၂။ “မာနသံ၊ စိတ်။ ဟဒယံ၊ အတွင်း၌ ဖြစ်သော စိတ်။ ပဏ္ဍရံ၊ ဖြူစင်သော စိတ်။ ဝိညာဏက္ခန္ဓော၊ မနောဝိညာဉ်။ ဓာတု၊ ဓာတ်”။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်း။ စိတ္တဿ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ (စသဒ္ဒါဖြင့် ပါဠိ၌ ဆိုအပ်သော စိတ္တံ မနောဝိညာဏံ စသည်ကို ဆိုပါသတည်း)။ “တက္ကော၊ အကြံ။ ဝိတက္ကော၊ အကြံ။ (အားကြီးသော အကြံ)။ သင်္ကပ္ပေါ၊ ကောင်းသောအကြံ။ အပ္ပနာ၊ စိတ်ကိုအာရုံ၌ ထားတတ်သော တရား။ ဗျပ္ပနာ၊ စိတ်ကို အာရုံ၌ အားကြီးစွာ ထားတတ်သော တရား။ စေတသော၊ စိတ်ကို။ အဘိနိရောပနာ၊ အာရုံသို့ တင်တတ်သော တရား။ ဝါ၊ အာရုံ၌ ထားတတ်သော တရား”။ ဣတိ စ၊ လည်း။ သမ္မာသင်္ကပ္ပဿ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ပညာ၊ အပြားအားဖြင့် သိတတ်သော ပညာ။ ပဇာနနာ၊ အပြားအားဖြင့် သိသော အခြင်းအရာ။ ဝိစယော၊ အထူးထူးသော အပြားအားဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်တတ်သော ပညာ။ ပဝိစယော၊ အပြားအားဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်တတ်သော ပညာ”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ထိနံ၊ ခက်တရော် ရှိသောတရား။ ထိယနာ၊ ခက်တရော်ရှိသော အခြင်းအရာ။ ထိယိတတ္ထံ၊ ခက်တရော်ရှိသည်၏ အဖြစ်။ စိတ္တဿ၊ ၏။ အကလ္လတာ၊ ကြင်နာသည်၏ အဖြစ်။ အကမ္မညတာ၊ အဖြစ်။ ပရိနာဟော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ မြှေးတတ်သော တရား။ ဩနာဟော၊ သက်ဝင်၍ မြှေးတတ်သော တရား။ အန္တောသင်္ကောစော၊ အတွင်း၌ တွန့်တိုသော တရား”။ ဣတိ၊ သို့။ ထိနဿ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “အကလ္လတာ၊ ကြင်နာသည်၏ အဖြစ်။ အကမ္မညတာ၊ အမှု၌ မခံ့သည်၏ အဖြစ်။ ကာယာလသိယံ၊ ကာယသုံးပါးအပေါင်း၏ ပျင်းသည်၏ အဖြစ်။ သုပျံ၊ အိပ်ပျော်စေတတ်သော တရား။ သုပျနာ၊ အိပ်ပျော်စေသော အခြင်းအရာ။ သုပိတတ္တံ၊ အိပ်ပျော်စေသည်၏ အဖြစ်”။ ဣတိ၊ သို့။ မိဒ္ဓဿ၊ ၏။ ဝစနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “ဘိက္ခကော၊ တောင်းတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘိက္ခု၊ မည်၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဘိက္ခုပဒဿ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ဒုဂ္ဂတိ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသောသူတို့၏ လားရာ။ အပါယော၊ ကောင်းမှုမှ ကင်းရာ။ ဝါ၊ ချမ်းသာ၏ အကြောင်းမှ ကင်းရာ။ ဝိနိပါတော၊ အလိုမရှိဘဲ ကျရာ။ ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ။ သံသာရော၊ သံသရာ”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒုဂ္ဂတိယာ၊ ၏။ ဝေဝစနံ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။။

ဝေဝစနဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၁၁ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၇၃။ အဓိဋ္ဌဟိတွာ၊ ဆောက်တည်၍။ ရက္ခန္တိယာ၊ စောင့်တတ်သော။ သတိယာ၊ သည်။ ဝါ၊ ဖြင့်။ ရက္ခိယမာနံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ တဿာဝ၊ ထိုသတိ၏ သာလျှင်။ အဓိဋ္ဌာနံ ဝိယ၊ တည်ရာကဲ့သို့။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ “ရက္ခိတစိတ္တဿာတိ ပဒဋ္ဌာနပညတ္တိ သတိယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သေသံ၊ သည်။ ဣမသ္မိံ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဣတော၊ ဤပညတ္တိဟာရသမ္ပာတမှ။ ပရေသု၊ ကုန်သော။ ဩတရဏသောဓနဟာရသမ္ပာတေသုပိ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ အပုဗ္ဗံ၊ အသစ်သော စကားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။။

ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

၁၄ အဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

စာပိုဒ် ၇၆။ အဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတေ၊ ၌။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ နာမ ယံ ဒုက္ခေ ဉာဏန္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ စတုသစ္စဟေတု ဟေတုသမုပ္ပန္န ပစ္စယ ပစ္စယုပ္ပန္နသင်္ခါတဿ၊ သစ္စာလေးပါး ဟေတုဟေတုသမုပ္ပန္န ပစ္စယပစ္စယုပ္ပန္နဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိသယဿ၊ အရာ၏။ ဝါ၊ အာရုံ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေမတ္တတံ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ယံ တတ္ထ တတ္ထ ယထာဘူတံ ဉာဏဒဿနန္တိ၊ ဟူ၍။ ပါဠိပါဠိအတ္ထာနံ၊ ပါဠိ ပါဠိ၏အနက်တို့၏။ အဝသိဋ္ဌဝိသယဝသေနေဝ၊ ကြွင်းသောအရာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဝေမတ္တတံ၊ ကို။ ဒီပေတိ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ယံ သစ္စာဂမနန္တိ၊ ကား။ သစ္စတော အဝိပရီတတော၊ မဖောက်မပြန်သောအားဖြင့်။ ဝိသယဿ၊ အာရုံကို။ ယံ အာဂမနံ၊ အကြင်သိခြင်းသည်။ ယော အဓိဂမော၊ အကြင်ရခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “ယံ ပစ္စာဂမန”န္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါဌ်၏။ (အတ္ထော ၌စပ်)။ ပဋိပါဋိဝိသယဿ၊ အသီးအသီးသော အာရုံကို။ ယံ အာဂမနံ၊ အကြင်သိခြင်းသည်။ တံ တံ ဝိသယာဓိဂမော၊ ထိုထိုသို့သော အာရုံကို သိခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေသံ၊ သည်။ ဧတ္ထ စ၊ ဤအဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ၌လည်းကောင်း။ ပရိက္ခာရသမာရောပနဟာရသမ္ပာတေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ယံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုရာ၏။ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။။

အဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

မိဿကဟာရသမ္ပာတ အဖွင့်

ယခုအခါ သုတ်တို့၌ ဟာရတို့ကို ယှဉ်ခြင်းနည်းကို ပြခြင်းအကျိုးရှိသော ဟာရသမ္ပာတဒေသနာသည် ဟာရဝိဘင်္ဂဒေသနာကဲ့သို့ သရုပ်မျှကိုသာ ပြခြင်းအကျိုးရှိသည် မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပေဋကောပဒေသ၌ လာသောနည်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့် တစ်ပါးသော ပရိယာယ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ဟာရသမ္ပာတကို ယှဉ်ခြင်းအစီအရင်ကို ပြတော်မူလို၍ ‘အပိ စေတ္ထ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

အပိ စ၊ တစ်နည်းလည်း။ (ဝေဒိတဗ္ဗော ၌စပ်)။ ဧတ္ထ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌။ ဟာရသမ္ပာတနိဒ္ဒေသော၊ ကို။ ဣမိနာပိ နယေန၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော နည်းဖြင့်လည်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဓမ္မာ၊ နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့သည်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာလျှင် ရှေ့သွားရှိကုန်၏။ ဝါ၊ ပြဓာန်းခြင်းရှိကုန်၏။ မနောသေဋ္ဌာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာသာလျှင် အကြီးရှိကုန်၏။ မနောမယာ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ စေ ဘာသတိ ဝါ၊ အကယ်၍ ဆိုမူလည်း ဆိုအံ့။ စေ ကရောတိ ဝါ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ ကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်။ နံ၊ ထိုသူသို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဆာယာ၊ မိမိအရိပ်သည်။ အနုပါယိနီ ဣဝ၊ အစဉ်လိုက်သကဲ့သို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဂါထာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။။

တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနောဣတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ခန္ဓဝဝတ္ထာနေန၊ ခန္ဓာကို မှတ်သောအားဖြင့်။ ဝိညာဏက္ခန္ဓံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ အာယတနဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ မနာယတနံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဓာတုဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ ဝိညာဏဓာတုံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဣန္ဒြိယဝဝတ္ထာနေန၊ ဖြင့်။ မနိန္ဒြိယံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ကတမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဆ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ကုန်၏။

ခြောက်ပါးသော ဓမ္မသရုပ်ကို ပြအံ့သောငှာ ကုသလာနံ ကုသလမူလာနိပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ ကုသလာနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာနိ၊ ရှေ့သွားဖြစ်ကုန်၏။ အကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ အကုသလာနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။

မှတ်ချက်။ ဝိဇ္ဇာ အဝိဇ္ဇာတို့ကဲ့သို့ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၌ အလောဘ အဒေါသ အမောဟ တို့သည်လည်း အဆင့်အဆင့်၏ အဖြစ်ဖြင့် အကြောင်းအားဖြင့် ဖြစ်စေကုန်၏ ဟူသော အနက်ကို ဤဆိုအပ်ပြီးသော ပါဌ်ဖြင့် ပြသတည်း။ အကြောင်း၏အဖြစ်ဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမ အဖြစ်ကို ရအပ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ မိမိအလိုသို့ လိုက်စေသောအားဖြင့်လည်း ပုဗ္ဗင်္ဂမအဖြစ်ကို ရအပ်ရကား၊ သာဓိပတိကာနံ အဓိပတိ၊ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပါဒါနံ ဣန္ဒြိယာနိ ဟု မိန့်ပြန်သတည်း။

အဓိပတိ၊ တိသည်။ သာဓိပတိကာနံ၊ အဓိပတိတို့နှင့် တကွဖြစ်သော တရားတို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပဒါနံ၊ တို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

မှတ်ချက်။ သာမညအားဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမတရားတို့ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ဤ၌ လိုအပ်သော ပုဗ္ဗင်္ဂမတရားကို ပြလို၍ အပိစ... အဓိပ္ပေတော ဟူသော ပါဌ်ကိုမိန့်သတည်း။ စိတ်၏ ပုဗ္ဗင်္ဂမ အဖြစ်ကို အဘယ်လောကူပမာအားဖြင့် သိရာအံ့နည်း အမေးထွက်ရာသောကြောင့် ယထာ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ပုဗ္ဗင်္ဂမ ဖြစ်သနည်းဟူသော စောဒနာကို တတ္ထ စသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေသတည်း။

အပိ စ၊ စင်စစ်ကား။ ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ၌။ မနော၊ ကို။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ရာဇာ၊ သည်။ ဗလဂ္ဂဿ၊ ဗိုလ်ပါအပေါင်း၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ မနော၊ သည်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာ တရားသုံးပါးတို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုစိတ်သည် ပုဗ္ဗင်္ဂမဖြစ်၏ဟု ဆိုသောစကား၌။ မနော၊ သည်။ နေက္ခမ္မဆန္ဒေန၊ ကုသိုလ်ဆန္ဒဖြင့်လည်းကောင်း။ အဗျာပါဒဆန္ဒေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝိဟိံသာဆန္ဒေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဝိဓေန၊ အားဖြင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ထိုသုံးပါးတို့တွင် အဘယ်ဖြင့် အဘယ်၏ ပုဗ္ဗင်္ဂမ ဖြစ်သနည်း အမေးပုစ္ဆာ ရှိရကား။ တတ္ထ စသော ပါဌ် ထွက်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ အလောဘဿ၊ ၏။ နေက္ခမ္မဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဒေါသဿ၊ ၏။ အဗျပါဒဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အမောဟဿ၊ ၏။ အဝိဟိံသာဆန္ဒေန၊ ဖြင့်။ မနော၊ သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။။

မနောသေဋ္ဌာတိ၊ ကား။ မနော၊ သည်။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထို နာမက္ခန္ဓာတရား သုံးပါးတို့၏။ သေဋ္ဌံ၊ အကြီးတည်း။ ဝိသိဋ္ဌံ၊ အထူးတည်း။ ဥတ္တမံ ပဝရံ၊ အမြတ်တည်း။ မူလံ၊ အကြောင်းတည်း။ ပမုခံ၊ အဦးတည်း။ ပါမောက္ခံ၊ အကြီးတည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ “မနောသေဋ္ဌာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ မနောမယာတိ၊ ကား။ မနေန၊ သည်။ ကတာ၊ ကုန်၏။ မနေန၊ သည်။ နိမ္မိတာ၊ ဖန်ဆင်းအပ်ကုန်၏။ မနေန၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကုန်၏။ မနော၊ သည်။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပစ္စယော၊ တည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ “မနောမယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

စိတ်လျှင် ပုဗ္ဗင်္ဂမ ရှိသော တရားတို့ကား သရုပ်အားဖြင့် အဘယ်တရားတို့နည်း စောဒနာရှိရကား တေ ပန စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဆန္ဒသမုဒါနိတာ၊ နေက္ခမ္မ အစရှိသော ဆန္ဒမှ လာကုန်သော။ အနာဝိလသင်္ကပ္ပသမုဋ္ဌာနာ၊ မနောက်ကျုသော အကြံအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သောကြောင့်။ ဝါ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဖဿသမောဓာနာ၊ ဖဿလျှင် ပေါင်းစုံရာ ရှိကုန်သော။ တေ ပန ဓမ္မာ၊ ထိုပုဗ္ဗင်္ဂမဖြစ်သော တရားတို့သည်ကား။ ဝေဒနာက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ သညာက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ သင်္ခါရက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့တည်း။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ ကား။ ယာ သဒ္ဓါ၊ အကြင်ယုံကြည်ခြင်းသည်။ ယာ သဒ္ဒဟနာ၊ အကြင် ယုံကြည်သော အခြင်းအရာသည်။ ယာ ဩက္ကပ္ပနာ၊ အကြင်သက်ဝင်၍ ယုံကြည်ခြင်းသည်။ ယော အဘိပ္ပသာဒေါ၊ အကြင် အလွန်ယုံကြည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ ဣမိနာ ပသာဒေန၊ နှင့်။ ဥပတော၊ ပြည့်စုံ၏။ သမုပေတော၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံ၏။ ဥပဂတော၊ ရောက်၏။ သမုပဂတော၊ ကောင်းစွာ ရောက်၏။ သမ္ပန္နော၊ ပြည့်စုံ၏။ သမန္နာဂတော၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “ပသန္နေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ဖြစ်သော ကုသိုလ်သည်။ မနောကမ္မံ၊ မည်၏။ ဘာသတိ ဝါ တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဝစီကမ္မံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။ ကရောတိ ဝါ တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ကာယကမ္မံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒသကုသလကမ္မပထာ၊ တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ကုန်၏။။

မှတ်ချက်။ ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ စသော ကာယသုစရိုက် သုံးပါး။ မုသာဝါဒါဝေရမဏိ စသော ဝစီသုစရိုက် လေးပါး။ အနဘိဇ္ဈာ စသော မနောသုစရိုက် သုံးပါးအားဖြင့် ဒသကုသလကမ္မပထ ဖြစ်သတည်း။

တတောတိ၊ ကား။ ဒသဝိဓဿ၊ သော။ ကုသလကမ္မဿ၊ ၏။ ကတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥပစိတတ္တာ၊ ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နန္တိ၊ နံ ဟူသည်ကား။ ယော သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကတပုညော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကောင်းမှုရှိ၏။ ကတကုသလော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်ရှိ၏။ ကတဘီရုတ္တာဏော၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကြောက်ခြင်းကို တားမြစ်တတ်သော ကောင်းမှု ရှိ၏။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ သုခန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ သုခံ၊ သည်။ ကာယိကဉ္စ၊ ကာယိကသုခလည်းကောင်း။ စေတသိကဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒုဝိဓံ၊ ၏။ အနွေတီတိ၊ ကား။ အနုဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်တစ်စိုက်လိုက်၏။။

သုခမနွေတိ၊ ဟူ၍ သင်္ခေပအားဖြင့် ဆိုအပ်သော သုခ၏ အစဉ်တစိုက်လိုက်ခြင်းကို ဝိတ္ထာရအားဖြင့် ပြလိုရကား ‘ဣဓဿု ပုရိသော’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဣဓ လောကေ၊ ၌။ (သုကား နိပါတ်မျှသာ)။ ပုရိသော၊ သည်။ အပ္ပဟီနာနုသယော၊ မပယ်အပ်သော အနုသယရှိသည် ဖြစ်၍။ သံယောဇနိယေသု၊ သံယောဇဉ်၏ အာရုံ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အဿာဒံ၊ သာယာခြင်းကို။ အနုပဿတိ၊ ၏။ သော ပုရိသော၊ သည်။ သံယောဇနိယေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အဿာဒံ၊ ကို။ အနုပဿန္တော၊ ၍။ ယထာဒိဋ္ဌံ၊ အကြင် အကြင် မြင်အပ်သော။ ယထာသုတံ၊ အကြင် အကြင် ကြားအပ်သော။ သမ္ပတ္တိဘဝံ၊ ပြည့်စုံသော ဘဝကို။ ပတ္ထေတိ၊ တောင့်တ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဿ ပုရိသဿ၊ အား။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အနုဗဒ္ဓါ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (ထေရော စ ဒဟရော ဓမ္မံ ဒေသေန္တိ စသည်ကဲ့သို့။ အနုဗဒ္ဓါ ဟောန္တိဟု ဗဟုဝုစ်ဆိုပါသတည်း)။ သော ပုရိသော၊ သည်။ ယထာဒိဋ္ဌံ၊ သော။ ယထာသုတံ၊ သော။ သမ္ပတ္တိဘဝံ၊ ကို။ ပတ္ထေန္တော၊ ၍။ ပသာဒနီယဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြည်ညိုအပ်သော အရာ၌။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပသာဒေတိ၊ ကြည်ညိုစေ၏။ သဒ္ဒဟတိ၊ ယုံကြည်၏။ ဩကပ္ပေတိ၊ သက်ဝင်၍ ယုံကြည်၏။ သော ပုရိသော၊ သည်။ ပသန္နစိတ္တော၊ ကြည်ညိုသော စိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍။ ဒါနမယံ၊ လည်းကောင်း။ သီလမယံ၊ လည်းကောင်း။ ဘာဝနာမယံ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဝိဓံ၊ သော။ ပုညကြိယဝတ္ထုံ၊ ကို။ ကာယေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ မနသာ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုတိဋ္ဌတိ၊ လျောက်ပတ်စွာ ဖြစ်စေ၏။ ဝါ၊ ဆောက်တည်၏။ သော ပုရိသော၊ သည်။ တဿ၊ ထိုကောင်းမှု၏။ ဝိပါကံ၊ ကို။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏ အဖြစ်၌လည်းကောင်း။ ဥပပဇ္ဇေ ဝါ၊ အခြားမဲ့သော ဘဝ၌လည်းကောင်း။ အပရာပရေ ဝါ ပရိယာယေ၊ တတိယဘဝမှစ၍ အဆက်ဆက်သော ဘဝ၌လည်းကောင်း။ ပစ္စနုဘောတိ၊ ခံစားရ၏။ ဣတိ ခေါ ပန၊ ဤသို့လျှင်။ အဿ ပုရိသဿ၊ အား။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အဝိဇ္ဇာဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဝိညာဏပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ နာမရူပံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ နာမရူပပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သဠာယတနံ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ သဠာယတနပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ သုခဝေဒနီယော၊ သော။ ဝါ၊ သုခဝေဒနာရှိသော ချမ်းသာသဖြင့် ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိသော။ ဖဿော၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဖဿပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒနာ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ၏။ ဣတိ ဧဝံ သန္တံ၊ ဤသို့ဖြစ်သော။ တံ ပုရိသံ၊ သို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ တဿ ပုရိသဿ၊ အား။ ဝေဒနာယ၊ သည်။ အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။ ပရိဝတ္တမာနာယ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ တဏှာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တဏှာပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ဥပါဒါနံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ လ၊ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ၊ ဆင်းရဲအစု၏။ သမုဒယော၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဣတိကား ပရိသမာပနတ္ထဒီပက တည်း)။။

ဤဂါထာ၏ အနက်ဖြစ်သော တရားတို့ကို ဝေဖန်ပြီး၍ ယခုအခါ ထိုတရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် သစ္စာလေးပါးကို ထုတ်လိုရကား ‘တတ္ထ ယံ မနော’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော ဂါထာ၏ အနက်ဖြစ်သော တရားတို့တွင်။ ယံ မနော စ၊ အကြင် စိတ်သည်လည်းကောင်း။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ပြဓာန်းခြင်း ရှိကုန်သော။ ယေ စ ဓမ္မာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ယဉ္စ သုခံ၊ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ ဒုက္ခသစ္စံ၊ မည်၏။ တေသံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးတို့၏။ ပုရိမကာရဏဘူတာ၊ ရှေးအကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ သမုဒယသစ္စံ၊ မည်၏။ တေသံ၊ ထိုနှစ်ပါးသော သစ္စာတို့ကို။ ပရိညာယ စ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပဟာနာယ စ၊ ပယ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေတိ၊ ၏။

အဘယ်သစ္စာကို ပိုင်း၍ သိခြင်းငှာ အဘယ်သစ္စာကို ပယ်ခြင်းငှာ ဟောသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘ဒုက္ခဿ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ဒုက္ခဿ၊ ကို။ ပရိညာယ၊ ငှာ။ သမုဒယဿ၊ ကို။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။ ဒေသေတိ၊ ၏။ ယေန၊ အကြင်တရားဖြင့်။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိ၏။ ယေန၊ ဖြင့်။ ပဇဟတိ၊ ပယ်၏။ အယံ၊ ဤတရားသည်။ မဂ္ဂေါ၊ မည်၏။ ယတ္ထ စ၊ အကြင် တရား၌လည်း။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ အယံ၊ သည်။ နိရောဓော၊ သစ္စာမည်၏။ ဣမာနိ၊ တို့ကား။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ သစ္စာနိ၊ တို့တည်း။ ဧဝံ၊ တူ။ တစ်နည်း။ ဧဝံ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်လည်း။ အာယတနဓာတုဣန္ဒြိယမုခေနာပိ၊ အာယတနဓာတ် ဣန္ဒြေတို့ကို အရင်းပြုသဖြင့်လည်း။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။

ဤသို့ သစ္စာလေးပါးတို့ကို ထုတ်အပ်ပြီး၍ ယခုအခါ ထိုသစ္စာလေးပါးကို အရင်းပြုသဖြင့် အဿာဒ အစရှိသည်တို့ကို ထုတ်၍ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတကို ယှဉ်အံ့သောငှာ တတ္ထ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော သစ္စာတို့တွင်။ သမုဒယေန၊ ဖြင့်။ အဿာဒေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုက္ခေန၊ ဒုက္ခသစ္စာဖြင့်။ အာဒီနဝေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မဂ္ဂနိရောဓေဟိ၊ မဂ္ဂသစ္စာ နိရောဓသစ္စာတို့ဖြင့်။ နိဿရဏံ၊ ဏသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုခဿ၊ ၏။ အနွယော၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်ခြင်းသည်။ ဖလံ၊ မည်၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ကာယဝစီသမီဟာ၊ ကိုယ်နှုတ်တို့ဖြင့် လုံ့လပြုခြင်းသည်။ ဥပါယော၊ မည်၏။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမတ္တာ၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ သုခကာမေန၊ ချမ်းသာကို အလိုရှိသော သူသည်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝစီကမ္မဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကာယကမ္မဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပဝတ္တေတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်စေအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ တိုက်တွန်းခြင်းသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အာဏတ္တိ၊ မည်၏။ အယံ၊ ကား။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုမနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာဟူသော ဂါထာ၌။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။ မနနတော အာရမ္မဏဝိဇာနနတော၊ အာရုံကို သိတတ်သောကြောင့်။ မနော၊ မည်၏။ မနနလက္ခဏေ၊ အာရုံကို သိခြင်း လက္ခဏာကြောင့်။ သမ္ပယုတ္တေသု၊ သမ္ပယုတ် တရားတို့၌။ အာဓိပစ္စကရဏတော၊ အားကြီးသည်၏ အဖြစ်ကို ပြသောကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဤဟာဘာဝတော၊ အားထုတ်ခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ဗျာပါရမရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဿတ္တနိဇ္ဇီဝဋ္ဌေန၊ သတ္တမဟုတ် ဇီဝမဟုတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ မည်ကုန်၏။ ဂါမေသု၊ ရွာတို့၌။ ဂါမဏိ ဝိယ၊ ရွာသူကြီး ကဲ့သို့။ ပဓာနဋ္ဌေန၊ ပြဓာန်းသော သဘောကြောင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာ တရားသုံးပါးတို့အား။ မနော၊ စိတ်ဟုဆိုအပ်သော။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတေသံ၊ တို့၏။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးကား။ မနော၊ စိတ်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောသေဋ္ဌာ၊ မည်ကုန်၏။ သဟဇာတာဒိပစ္စယဘူတေန၊ သဟဇာတအစရှိသော ပစ္စည်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောမယာ၊ မည်ကုန်၏။ အကာလုဿိယတော စ၊ မနောက်ကျုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အာရမ္မဏဿ၊ သို့။ ဩကပ္ပနတော စ၊ သက်၍ ယုံကြည်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ပသန္နေန၊ ကြည်လင်သော။ (ရှေ့ဟိတ်အလို)။ ပသန္နေန၊ ကြည်ညိုသော။ (နောက်ဟိတ်အလို)။

မှတ်ချက်။ အကြင်ပသာဒနှင့် ပြည့်စုံသောကြောင့် စိတ်ကို ပသန္နဟု ဆိုအပ်၏။ ထိုပသာဒ၏ ကိစ္စကို စိတ်၌ တင်၍သာ ‘အာကာလုဿိယတော... ပသန္နေန’ဟုဆိုအပ်ပါသတည်း။

ဝစီဝိညတ္တိဝိပ္ဖာရတော စ၊ ဝစီဝိညတ်ပြန့်သော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ တထာ သာဒိယနတော စ၊ ထိုသို့ ကိုယ်ဖြင့်ပြုခြင်းကို သာယာသောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား ကုသိုလ်ဝစီကံကို ဝိညတ်ဖြင့် ဆိုသော်လည်း ဘာသတိပင် မည်၏။ နှုတ်ဖြင့်ဆိုအပ်သော ကုသိုလ်ဝစီကံကို နှုတ်ဖြင့် မဆိုမူ၍ ကိုယ်ဖြင့် ပြုသော်လည်း ဘာသတိပင် မည်၏ ဟူလိုသော်။

စောပနကာယဝိပ္ဖာရတော စ၊ တုန်လှုပ်သော ကိုယ်၏ ပြန့်သောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ တစ်နည်း။ စောပနကာယ၊ ပြန့်သော်လည်းကောင်း။ တထာ သာဒိယနတော စ၊ ထိုသို့ နှုတ်ဖြင့်ဆိုခြင်းကို သာယာသော အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကရောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား ကုသိုလ်ကာယကို ကိုယ်ဖြင့်ပြုသော်လည်း ကရောတိပင် မည်၏။ ကိုယ်ဖြင့် မပြုမူ၍ နှုတ်ဖြင့် စီရင်သော်လည်း ကရောတိပင် မည်၏ဟူလိုသော်။

တထာ ပသုတတ္တာ စ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနညတ္တာ စ၊ တစ်ပါး မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “တတော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ရှေ့ဟိတ်အလိုကား တတော၊ ထိုသို့ ကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်းပြုခြင်းကြောင့်ဟု ပေးစေလိုသည်။ နောက်ဟိတ်အလိုကား တတော၊ ထိုသို့ ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်သာလျှင်ဟု ပေးစေလိုသည်။

သုခနတော စ၊ ချမ်းသာစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သာတဘာဝတော စ၊ သာယာအပ်သော ဝေဒနာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဣဋ္ဌဘာဝတော စ၊ အလိုရှိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “သုခ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ပဌမဟိတ်ကို ‘သုခဿေတံ ဘိက္ခဝေ အဓိဝစနံ ယဒိဒံ ပုညာနိ’ စသည်၌ကဲ့သို့ သုခဟေတုဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို ရည်၍ ဆိုသည်။ ဒုတိယဟိတ်ကို ‘သုခဿ စ ပဟာနာ’ စသည်၌ကဲ့သို့ သုခဝေဒနာကို ရည်၍ ဆိုသည်။ တတိယဟိတ်ကို ‘အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကလက္ခဏာ ကုသလာ’ စသည်၌ကဲ့သို့ ဣဋ္ဌဝိပါက ပရိယာယ်ဖြစ်၍ ဆိုသည်။

ကတူပစိတတ္တာ စ၊ ပြုအပ် ဆည်းပူးအပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အဝိပက္ကဝိပါကတ္တာ စ၊ မရင့်သေးသော အကျိုးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အကျိုးမပေးသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ “အနွေတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကာရဏာယတ္တဝုတ္တိတော စ၊ အကြောင်းနှင့် စပ်၍ ဖြစ်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အသင်္ကန္တိတော စ၊ မိမိသန္တာန်မှ မပြောင်းရွေ့သောကြောင့်လည်းကောင်း။ “ဆာယာဝ အနပါယိနီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ အနုပဒဝိစယတော၊ ပုဒ်စဉ်အတိုင်း စိစစ်သောအားဖြင့်။ ဝိစယဟာရသမ္ပာတော၊ ဝိစယဟာရသမ္ပာတတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုမနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာဟူသော ဂါထာ၌။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ မနဿ၊ ၏။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ အာဓိပစ္စယောဂတော၊ အကြီး၏အဖြစ်နှင့် ယှဉ်သောကြောင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမတာ၊ ရှေ့သွား၏ အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်၏။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ အကြီး၏အဖြစ်နှင့် ယှဉ်သောကြောင့်သာလျှင်။ မနဿ၊ သို့။ အနုဝတ္တနတော၊ အစဉ်လိုက်သောကြောင့်။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထို နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောသေဋ္ဌတာ၊ စိတ်လျှင်အကြီးရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ သဟဇာတာဒိပစ္စယဝသေန၊ သဟဇာတအစရှိသော ပစ္စည်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ မနောမယတာ၊ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ သမုဋ္ဌာနာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ကာယဝစီကမ္မာနံ၊ ကာယကံ ဝစီကံတို့၏။ ကုသလဘာဝေါ၊ ကုသိုလ်၏အဖြစ်သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ယေန၊ အကြင်သူသည်။ ကုသလကမ္မံ၊ ကို။ ဥပစိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်၏။ တံ၊ ထိုသူသို့။ ဆာယာ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သုခံ၊ သည်။ အနွေတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ ကထာ၊ သည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ပဒဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ မနော၊ သည်။ မနောပဝိစာရာနံ၊ စိတ်ကို မှီ၍ဖြစ်ကုန်သော နေက္ခမ္မသိတ ဖြစ်သော မနဿုပဝိစာရဥပေက္ခုပဝိစာရတို့၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗဿ၊ သော။ ကုသလပက္ခဿ၊ စတုဘူမိက ကုသိုလ်အဖို့၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ “ဘာသတီ”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ သမ္မာဝါစာ၊ ကို။ ဂဟိတာ၊ ၏။ “ကရောတီ”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ သမ္မာကမ္မန္တော၊ ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ တေ၊ ထို သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တ တို့သည်။ သမ္မာအာဇီဝဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။

မှတ်ချက်။ စင်ကြယ်သော ကာယကံဝစီကံ၌ တည်သောသူအားသာ အာဇီဝစင်ကြယ်သောကြောင့် မစင်ကြယ်သော ကာယကံဝစီကံ၌ တည်သောသူအားသာ အာဇီဝမစင်ကြယ်သောကြောင့် သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တတို့သည် သမ္မာအာဇီဝ၏ပဒဋ္ဌာန် ဖြစ်လေသတည်း ဟူလိုသော်။

သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သည်။ သမ္မာဝါယာမဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ သမ္မာဝါယာမော၊ သည်။ သမ္မာသတိယာ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ သမ္မာသတိ၊ သည်။ သမ္မာသမာဓိဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ “မနသာ ပသန္နေနာ”တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ပသာဒေါ၊ သည်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ တည်း။ တံ၊ သည်။ သီလဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ သီလံ၊ သည်။ သမာဓိဿ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ သမာဓိ၊ သည်။ ပညာယ၊ ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ယာဝ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနာ၊ ပစ္စဝေက္ခဏလက္ခဏဉာဏ်အမြင်တိုင်အောင်။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ လက္ခဏော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ “မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ”တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမတာဝစနေန၊ စိတ်လျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ဆိုသဖြင့်။ ဓမ္မာနံ၊ နာမက္ခန္ဓာတရားတို့၏။ ဆန္ဒပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ဆန္ဒ၏သာလျှင် ရှေ့သွားရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝီရိယပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝီမံသာပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ အာဓိပတေယျလက္ခဏေန၊ အကြီး၏အဖြစ်ဟူသော လက္ခဏာအားဖြင့်။ ဆန္ဒာဒီနံ၊ တို့၏။ မနသာ၊ နှင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသော လက္ခဏာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တထာ၊ တူ။ နေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ သဒ္ဓါဒိပုဗ္ဗင်္ဂမတာပိ၊ ကိုလည်း။ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဣန္ဒြိယလက္ခဏေန၊ ဖြင့်။ သဒ္ဓါဒီနံ၊ တို့၏။ မနသာ၊ နှင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။ “မနသာ စေ ပသန္နေနာ”တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မနဿ၊ ၏။ ပသာဒသမန္နာဂမော၊ ပသာဒနှင့် ပြည့်စုံသည်။ တံ သမုဋ္ဌာနာနံ၊ ထိုစိတ်ကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ကာယဝစီကမ္မာနံ၊ တို့၏။ အနဝဇ္ဇဘာဝလက္ခဏံ၊ အပြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသော လက္ခဏာသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ စိတ္တဿ၊ ၏။ သတိအာဒိသမန္နာဂမောပိ၊ သတိ အစရှိသည်တို့နှင့် ပြည့်စုံခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နေသံ၊ ထို ကာယကံ ဝစီကံတို့၏။ အနဝဇ္ဇဘာဝလက္ခဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ယောနိသောမနသိကာရသမုဋ္ဌာနဘာဝေန၊ ယောနိသော မနသိကာရကြောင့် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။ “သုခမနွေတီ”တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ သုခါနုဂမနဝစနေန၊ သုခ၏ အစဉ်တစိုက်လိုက်ခြင်းကို ဆိုသဖြင့်။ သုခဿ၊ ၏။ ပစ္စယဘူတာနံ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ မနာပိယရူပါဒီနံ၊ နှစ်သက်အပ်သော ရူပါရုံ အစရှိသည်တို့၏။ အနုဂမော၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ တေသမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ ကမ္မပစ္စယတာယ၊ ကုသိုလ်ကံဟူသော အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ ကြောင့်တည်း။ အယံ၊ ကား။ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ စတုဗျူဟော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ “မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ”တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ “မနော”တိ အာဒီနံ၊ ကုန်သော။ ပဒါနံ၊ တို့၏။ နိဗ္ဗစနံ၊ ဝိဂြိုဟ်သည်။ နိရုတ္တံ၊ မည်၏။ တံ၊ ထိုဝိဂြိုဟ်ကို ပဒတ္ထနိဒ္ဒေသဝသေန၊ ပဒနိဒ္ဒေသ အတ္ထနိဒ္ဒေသ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ပဒနိဒ္ဒေသ အတ္ထနိဒ္ဒေသဖြင့် သိအပ်ပါသော် ဆရာဆိုပါလော၊ စုဒ်ရှိရကား ‘ပဒတ္ထော စ... သုဝိညေယျောဝ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ပဒတ္ထော စ၊ ပုဒ်အနက်ကိုလည်း။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သုဝိညေယျောဝ၊ လျှင်ကတည်း။ (ဝိစယဟာရသမ္ပာတ၌ မနနတော အာရမ္မဏဝိဇာနနတော စသည်ဖြင့် ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော နည်းဖြင့် သိရာပြီ ဟူလိုသော်။ ပဒဉ္စ အတ္ထော စ ပဒတ္ထောဟု ဒွန်ပြု၊) ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ သုခေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထိကာ၊ အလိုရှိကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုသူတို့သည်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ကာယဝစီမနောကမ္မာနိ၊ တို့ကို။ ပဝတ္တေတဗ္ဗာနိ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာဟူသော ဂါထာ၌။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတော်တည်း။ ပုညကိရိယာယ၊ ကောင်းမှုကို ပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ ပြုခြင်း၌။ အညေသမ္ပိ၊ တစ်ပါးသော သူတို့၏လည်း။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ ရှေ့သွားတို့သည်။ ဟုတွာ၊ ကုန်၍။ တတ္ထ၊ ထိုကောင်းမှုကို ပြုခြင်း၌။ တေသံ၊ ထိုတစ်ပါးသော သူတို့ကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝါ၊ အသင့်အားဖြင့်။ ဥပနေတာရော၊ ဆောင်ကုန်သော သူတို့သည်။ ဣမိဿာ ဒေသနာယ၊ ၏။ နိဒါနံ၊ အကြောင်းတည်း။ “ဆ ဒွါရာဓိပတီ... မနွဂူ”တိ၊ ဆဒွါရာဓိပတိ... မနွဂူဟူ၍။ ဧဝမာဒိသမာနယနေန၊ ဤသို့ အစရှိသော ဒေသနာကို ကောင်းစွာအညီအညွတ် ဆောင်သဖြင့်။ ဣမိဿာ ဒေသနာယ၊ ကို။ သံသန္ဒနာ၊ နှီးနှောခြင်းသည်။ ဒေသနာနုသန္ဓိ၊ မည်၏။ (ဤ၌ ဆဒွါရာဓိပတီ ရာဇာသည် ဒေသနာတစ်ပါး စိတ္တာနုပရိဝတ္တိနော ဓမ္မာလည်း ဒေသနာတစ်ပါး။ စိတ္တဿ... မနွဂူလည်း ဒေသနာတစ်ပါးတည်း။) မနော၊ သည်။ ဆဒွါရာဓိပတီ ရာဇာ၊ ခြောက်ပါးသော ဒွါရ၌ အကြီးဖြစ်သော မင်းမည်၏။ စိတ္တာနုပရိဝတ္တိနော၊ စိတ်သို့ အစဉ်လိုက်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့သည်သာလျှင်။ စိတ္တဿ၊ စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဧကဓမ္မဿ၊ တစ်ခုသော တရား၏။ ဝသံ၊ အလိုသို့။ အနွဂူ၊ အစဉ်လိုက်ကုန်၏။ ပဒါနုသန္ဓိယော ပန၊ ပဒါနုသန္ဓိ အစရှိသည်တို့ကိုကား။ သုဝိညေယျာဝ၊ ကုန်သလျှင်ကတည်း။ အယံ၊ ကား။ စတုဗျူဟော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ အာဝဋ္ဋောဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ “မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ”တိ၊ ဟူ၍။ ယေ ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ တတ္ထ တေသု ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ယာနိ ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တာနိ ကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ သမ္မတ္တာနံ၊ သမ္မတ္တတရားတို့၏။ ဝါ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသော တရားတို့၏။ ဟေတု၊ ဟိတ်တို့တည်း။ ယေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သမ္မတ္တာ၊ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။ အယံ၊ ဤ မဖောက်မပြန်သော သဘောရှိသော တရားသည်။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ သော။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂသစ္စာတည်း။ သဟဇနာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ ယံ မနော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤနာမ်ရုပ်နှင့် တကွဖြစ်သော စိတ်သည်။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာတည်း။ အသမုစ္ဆိန္နာ၊ မဂ်ဖြင့် မဖြတ်အပ်သေးသော။ ပုရိမနိပ္ဖန္နာ၊ ရှေးဘဝ၌ ပြီးသော။ အဝိဇ္ဇာ ဘဝတဏှာ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤ အဝိဇ္ဇာဘဝတဏှာသည်။ သမုဒယော၊ သမုဒယသစ္စာတည်း။ ယတ္ထ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်၌။ တေသံ၊ ထို အဝိဇ္ဇာတဏှာတို့ကို။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤ နိဗ္ဗာန်သည်။ နိရောဓော၊ နိရောဓသစ္စာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ သစ္စာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ အယံ၊ ကား။ အာဝဋ္ဋော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။

ပဒဋ္ဌာနဝိဘာဂ ဘူမိဝိဘာဂတို့သည် ဆိုအပ်ပြီးသောနည်း ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် သိလွယ်ရကား ဓမ္မဝိဘာဂကိုသာ ပြအံ့သောငှာ ‘မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ထိုစကားကို ချဲ့လိုရကား ယော ဟိ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

“မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ... သုခမနွေတီ”တိ ဣဒံဝစနံ၊ ကို။ ယထာရုတဝသေန၊ တိုက်ရိုက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ အပ်။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ယော သမဏော ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ယော ဗြာဟ္မဏော ဝါ၊ လည်းကောင်း။ ပါဏာတိပါတိမှိ၊ သူ့အသက်ကို သတ်လေ့ရှိသော။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကေ၊ မှားသော အယူရှိသော။ မိစ္ဆာပဋိပန္နေ၊ မှားသော အကျင့်ကို ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်၌။ သကစိတ္တံ၊ မိမိစိတ်ကို။ ပသာဒေတိ၊ ကြည်ညိုစေ၏။ ပသန္နေန၊ သော။ စိတ္တေန စ၊ ဖြင့်လည်း။ အဘူတဂုဏာဘိတ္ထဝနဝသေန၊ မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ ထင်ရှားမရှိသော ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဘာသတိ ဝါ၊ မူလည်းပြောဆို၏။ အဿ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားအား။ နိပစ္စကာရံ၊ အရိုအသေပြုခြင်းကို။ ကရောတိ ဝါ၊ မူလည်းပြု၏။ တတော၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်။ နံ၊ ထိုသူကို။ သုခံ၊ ချမ်းသာသည်။ န အနွေတိ၊ မလိုက်။

ယင်းသို့ သုခအစဉ်မလိုက်သော် အဘယ်ကား အစဉ် လိုက်ပါသနည်း။ စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ဒုက္ခမေဝ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတော၊ ထိုသို့ ဆိုခြင်းပြုခြင်းကြောင့်။ စက္ကံ၊ လှည်းဘီးသည်။ ဝဟတော၊ ဝန်ကို ရွက်ဆောင်သော နွား၏။ ပဒံ၊ ခြေရာသို့။ အနွေတိ ဣဝ၊ ကဲ့သို့။ ဒုက္ခမေဝ ပန၊ သည်သာလျှင်။ တံ၊ ထိုသူသို့။ အနွေတိ၊ ၏။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ မနသာ စေ ပသန္နေန ဟူသော စကားသည်။ စက္ခုံ အနိစ္စံ စသည်ကဲ့သို့ ယထာရုတဧကန္တအားဖြင့် ယူအပ်။ ဖြေအပ်။ ကြားအပ်သော စကားမဟုတ်။ အညိန္ဒြိယံ စသည်ကဲ့သို့ ဘုရား အစရှိသည်တို့၌ စိတ်ကို ကြည်ညိုစေခြင်း။ ကြည်ညိုသော စိတ်ဖြင့် ယထာဘူတကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် အရိုအသေပြုခြင်းကြောင့်သာ သုခအစဉ်လိုက်၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက ပဋိပန္နဖြစ်သော ရဟန်းပုဏ္ဏားစိတ်ကို ကြည်ညိုစေခြင်း။ ကြည်ညိုသောစိတ်ဖြင့် မဟုတ်မမှန်သော ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်ဆိုခြင်း။ အရိုအသေပြုခြင်း ကြောင့်ကား သုခအစဉ်မလိုက်။ ဒုက္ခသာ အစဉ်လိုက်၏။ ဤသို့ ဝေဖန်ခွဲခြမ်း၍ ယူအပ်။ ဖြေအပ်။ ကြားအပ်သော စကားဟူလိုသော်။

မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိက မိစ္ဆာပဋိပန္နဖြစ်သော ရဟန်း ပုဏ္ဏား၌ ကြည်ညိုခြင်းသည် ဘုရားအစ ရှိသည်တို့၌ ကြည်ညိုခြင်းနှင့် ပသန္နအဖြစ်ဖြင့် အတူတူ မဟုတ်တုံလော၊ စောဒနာ ရှိရာသောကြောင့် ‘ဣတိ ဟိဒံ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဣတိ၊ သို့။ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယံ၊ ဝေဖန်၍ ဖြေအပ် ကြားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ စေ၊ အကယ်၍။ ယံ ဘာသတိ ဝါ၊ အကြင်ဆိုမူလည်း ဆိုအံ့။ ယံ ကရောတိ ဝါ၊ အကြင်ပြုမူလည်း ပြုအံ့။ တံ စေ၊ ထိုသို့ဆိုခြင်းပြုခြင်းသည်။ သုခဝေဒနီယံ၊ ချမ်းသာစွာ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိသော။ ဝစီကမ္မဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာယကမ္မဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဘဇ္ဇဗျာကရဏီယံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ တံ၊ ထိုသို့ဆိုခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူကား။ သမ္မတ္တဂတေဟိ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်သောသူတို့ဖြင့်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဘာသနကရဏံ၊ ဆိုခြင်း ပြုခြင်းသည်။ သုခဝေဒနီယံ၊ ချမ်းသာစွာ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိ၏။ မိစ္ဆာဂတေဟိ၊ ဖောက်ပြန်သော အကျင့်ရှိသောသူတို့ဖြင့်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ဘာသနကရဏံ၊ သည်။ ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်တည်း။

ကြည်ညိုခြင်း တူပါသောကြောင့် သုခဝေဒနီယသာ ဖြစ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်လောဟု အာဘောဂပြု၍ ‘ကထံ ပနာယံ ပသာဒေါ ဒဋ္ဌဗ္ဗော’ဟု စုဒ်ထုတ်သတည်း။

ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အယံ ပသာဒေါ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်းဟူမူကား။ အယံ၊ ဤဖောက်ပြန်သော အကျင့်ရှိသောသူ၌ ကြည်ညိုခြင်းသည်။ ပသာဒေါ၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။

ပသာဒမဟုတ်သော် အဘယ်နည်းဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘ပသာဒ... ဝဒါမိ’ ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

ပသာဒပဋိရူပကော၊ ပသာဒနှင့်တူသော။ မိစ္ဆာဓိမောက္ခော ပန၊ မှားသော နှလုံးသွင်းခြင်းသည်ကား။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝဒါမိ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ အာဒိ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ အစရှိသောဂါထာသည်။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္ပာတော၊ မည်၏။ ပဒုဋ္ဌေန၊ ပြစ်မှားသော။ ဝါ၊ ပျက်စီးသော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ ယံ ဘာသတိ ဝါ၊ အံ့။ ယံ ကရောတိ ဝါ၊ အံ့။ တတော၊ ထိုသို့ ပြစ်မှားပျက်စီးသော စိတ်ဖြင့် ဆိုခြင်း ပြုခြင်းကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသူအား။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ အနုဂါမီ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ’ဟူသော ပဌမ ဂါထာသည်။ ဧတဿ၊ ဤ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာဟူသော ဒုတိယဂါထာ၏။ ဥဇုပဋိပက္ခော၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အယံ၊ ကား။ ပရိဝတ္တနော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ၊ မနောသေဋ္ဌာ မနောမယာ၊ မနသာ စေ ပဒုဋ္ဌေန၊ ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါ၊ တတော နံ ဒုက္ခမနွေတိ၊ စက္ကံဝ ဝဟတော ပဒံ ဟူသော ပဌမဂါထာသည်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ... သုခမနွေတိ ဟူသော ဒုတိယဂါထာ၏ ပဋိပက္ခဟူလိုသော်။

တတ္ထ၊ ၌။ ဝေဝစနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ “မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ”တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ မနော... ဓာတူတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယာယ်သဒ္ဒါတည်း။ ပုဗ္ဗင်္ဂမာ ပုရေစာရိနော ပုရေဂါမိနောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ ဓမ္မာ အတ္တာ သဘာဝါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ သေဋ္ဌံ ပဓာနံ ပဝရန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ မနောမယာ မနောနိဗ္ဗတ္တာ မနောသမ္ဘူတာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ ပသန္နေန သဒ္ဒဟန္တေန ဩကပ္ပေန္တေနာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ သုခံ သာတံ ဝေဒယိတန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ အနွေတိ အနုဂစ္ဆတိ အနုဗန္ဓတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ပရိယာယဝစနံ၊ တည်း။ အယံ၊ ကား။ ဝေဝစနော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ မနသော၊ စိတ်၏။ ကိစ္စပညတ္တိ၊ ကိစ္စကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ (အဓိပတိပစ္စည်းကို ကိစ္စယူပါသည်)။ ဓမ္မာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဘာဝပညတ္တိ၊ သဘောတရားကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ကုသလကမ္မပထပညတ္တိ၊ တည်း။ မနောသေဋ္ဌာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ ပဓာနပညတ္တိ၊ ပဓာနအဖြစ်ကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ မနောမယာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဟဇာတပညတ္တိ၊ စိတ်နှင့် တကွဖြစ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ပသန္နေနာတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သဒ္ဓိန္ဒြိယေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတပညတ္တိ၊ ပြည့်စုံခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ အသဒ္ဓိယဿ၊ မယုံကြည်ခြင်းကို။ ပဋိက္ခေပပညတ္တိ၊ ပယ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တာနံ၊ တို့ကို။ နိက္ခေပပညတ္တိ၊ ဝေနေယျတို့၏ သန္တာန်၌ ထားခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ တတော နံ သုခမနွေတီတိ အယံ ပညတ္တိ၊ သည်။ ကမ္မဿ၊ ကုသိုလ်ကံ၏။ ဖလာနုဗန္ဓပညတ္တိ၊ အကျိုး၏ အစဉ်လိုက်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ကမ္မဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ကုသိုလ်ကံ၏။ အဝိနာသပညတ္တိ၊ မပျက်စီးခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသော ပညတ်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ဩတရဏော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောတိ၊ ကား။ ဝိညာဏက္ခန္ဓော၊ တည်း။ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ ဝေဒနာသညာသင်္ခါရက္ခန္ဓာ၊ တို့တည်း။ ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါတိ၊ ကား။ ကာယဝစီဝိညတ္တိယော၊ တို့လည်းကောင်း။ တာသံ၊ ထို ကာယဝိညတ် ဝစီဝိညတ်တို့၏။ နိဿယာ၊ မှီရာ ဖြစ်ကုန်သော။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ မဟာဘူတာ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒယော၊ ကား။ (ဣတိ ကား အာဒျတ္ထ)။ ရူပက္ခန္ဓော၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ သွင်းခြင်းသည်။ ခန္ဓေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။ မနောတိ၊ သည်ကား။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မနောဂ္ဂဟဏေန၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်စိတ်ကို ယူသဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ အဝိဇ္ဇာအကြောင်းရှိကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သင်္ခါရပစ္စယာ၊ သင်္ခါရဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ လ၊ သမုဒယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ သွင်းခြင်းသည်။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေန၊ ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဩတရဏော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ သောဓနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောတိ၊ မနောဟူသော စကားသည်။ အာရမ္ဘော၊ အားထုတ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပဒသုဒ္ဓိ၊ ပုဒ်၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ နေဝ ဟောတိ၊ ဖြစ်။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ၊ အာရမ္ဘ၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဟူသော သမာသ်ပုဒ်၏ မနောဟူသောပုဒ်သည် ထိုသမာသ်ပုဒ်၏ အစိတ်မျှသာဖြစ်သောကြောင့် ပဒသုဒ္ဓိ မဖြစ်။ ဆိုအပ်သရွေ့သော ဂါထာ မဆုံးသေးသောကြောင့်လည်း အာရမ္ဘသုဒ္ဓိမဖြစ် ဟူလိုသော်)။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဟူသော စကားသည်။ ပဒသုဒ္ဓိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဓမ္မာတိ၊ ဓမ္မာဟူသော စကားသည်။ တထာ၊ တူ။ ပဒသုဒ္ဓိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ သို့။ ယာဝ သုခန္တိ၊ သုခံတိုင်အောင်သော စကားသည်။ ပဒသုဒ္ဓိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သုခမနွေတီတိ ပန၊ သုခမနွေတီဟူသော စကားသည်ကား။ ပဒသုဒ္ဓိ စ၊ ပဒသုဒ္ဓိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ စ၊ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။

သုခမနွေတိတွင် ဂါထာမဆုံးသေးရကား ထိုသုခမနွေတိသည်လည်း ပဒသုဒ္ဓိသာ ဖြစ်ကောင်း၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ မဖြစ်ကောင်း။ ဆာယာဝ အနပါယိနီသာ ပဒသုဒ္ဓိ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ ဖြစ်ကောင်း၏ ဟူမူကား ထိုဆာယာဝ အနပါယိနီ ဟူသောစကားသည် ဥပမာမျှသာ။ ဆိုအပ်သော အနက်ပြီးသေးသည် မဟုတ်။ သုခမနွေတိဟူသော စကားသည်ကား လိုအပ်သော အနက်ကို ပြီးစေ၏။ ထို့ကြောင့် သုခမနွေတိဟူသော စကားသည် ပဒသုဒ္ဓိ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ ဖြစ်ပါသတည်း။

ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ သောဓနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သောဓနော ဟာရသမ္ပာတောတည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ အဓိဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတော၊ အဓိဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတောသည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ မနောသေဋ္ဌာ မနောမယာတိ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ မနောသေဋ္ဌာ မနောမယာဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ သာမညတည်း။ ဝါ၊ သာမညဟူသည်၏ အဖြစ်တည်း။ မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ မနသာ စေ ပသန္နေနာဟူသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ အထူးတည်း။ တထာ၊ တူ။ မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ မနသာ စေ ပသန္နေနာဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ ဧကတ္တတာတည်း။ ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါတိ၊ ဘာသတိ ဝါ ကရောတိ ဝါဟူသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ဝေမတ္တတာတည်း။ (စိတ်သာမန်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပြုကြောင်းဖြစ်သော စိတ်ဟူသော အထူး၌ တည်စေရကား ဝေမတ္တတာဟူလိုသော်)။ တထာ၊ တူ။ မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ မနသာ စေ ပသန္နေနာဟူသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ ဧကတ္တတာတည်း။ သော ပသာဒေါ၊ ထို ပသာဒသည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်၌။ ဗျာပါဒဝိက္ခမ္ဘနတော စ၊ ဗျာပါဒကို ပယ်သော ပသာဒအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပဖြစ်သော ယုံကြည်အပ်သော ဝတ္ထု၌။ ဩကပ္ပနတော စ၊ သက်ဝင်၍ ယုံကြည်သော ပသာဒအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးရှိ၏။ တထာ၊ တူ။ သမ္ပတ္တိဘဝဟေတုဘူတောပိ၊ သမ္ပတ္တိဘဝ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ပသာဒသည်လည်း။ ဝဍ္ဎိဟေတုဘူတောဝ၊ ကြီးပွားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ပသာဒသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

(ပေမူ၌ သမ္ပတ္တိဘဝဟေတုဘူတော စ၊ သမ္ပတ္တိဘဝ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ပသာဒလည်းကောင်း။ ဝဍ္ဎိဟေတုဘူတော စ၊ ကြီးပွားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ပသာဒလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးရှိ၏ ဟုရှိသည်)။

ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ ဝေမတ္တတာတည်း။ တယိဒံ တံ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ္တံကို။ ဒွီဟိ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။ (အာကာရကား ကောဋ္ဌာသသမ္ဗန္ဓတည်း)။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗံ၊ ဆောက်တည်အပ်၏။ ဝါ၊ မှတ်အပ်၏။

နှစ်ပါးဟူသည် အဘယ်နည်း ပုစ္ဆာရှိရကား ‘ဟေတုနာ စ ဝိပါကေန စ’ ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ဟေတုဝိပါက ဟူသည် အဘယ်နည်း ပုစ္ဆာရှိရကား ‘ယော ပသန္နမာနသော ယော သုခဝေဒနီယော’ ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟေတုနာ စ၊ အကြောင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ယော ဟေတု၊ အကြင်ဟေတုသည်။ ပသန္နမာနသော၊ ကြည်ညိုသော စိတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိပါကေန စ၊ အကျိုးအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ယော ဝိပါကော၊ အကြင်ဝိပါကသည်။ သုခဝေဒနီယော၊ ချမ်းသာစွာ ခံစားအပ်သော အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွီဟိ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အာကာရတို့ဖြင့်။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗံ၊ ဆောက်တည်အပ်၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဓိဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတော၊ အဓိဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတောတည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ ပရိက္ခာရော ဟာရသမ္ပာတော၊ ပရိက္ခာရော ဟာရသမ္ပာတောသည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ ဧတ္ထ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဟူသော ပုဒ်၌။ မနောတိ၊ မနောဟူသော ပုဒ်သည်။ ကုသလဝိညာဏံ၊ ကုသလဝိညာဏံတည်း။ တဿ စ၊ ထို ကုသိုလ်ဝိညာဉ်၏လည်း။ (ဤကား သာမန်)။ ဉာဏသမ္ပယုတ္တဿ၊ ဉာဏသမ္ပယုတ်ဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝိညာဉ်၏ (ဤကား ဝိသေသတည်း)။ အလောဘော၊ အလောဘလည်းကောင်း။ အဒေါသော၊ အဒေါသလည်းကောင်း။ အမောဟော၊ အမောဟလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တယော၊ သုံးမျိုးကုန်သော။ သမ္ပယုတ္တာ၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့သည်။ ဟေတူ၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ ဉာဏဝိပ္ပယုတ္တဿ၊ ဉာဏဝိပ္ပယုတ်ဖြစ်သော ကုသိုလ်ဝိညာဉ်၏။ အလောဘော၊ အလောဘလည်းကောင်း။ အဒေါသော၊ အဒေါသလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ သမ္ပယုတ္တာ၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့သည်။ ဟေတူ၊ ဟေတုတည်း။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ကုသိုလ်ဝိညာဉ်တို့၏။ အဝိသေသေန၊ သာမန်အားဖြင့်။ ယောနိသောမနသိကာရော၊ ယောနိသောမနသိကာရောသည်။ ဟေတု၊ ဟေတုတည်း။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သမ္ပတ္တိစက္ကာနိ၊ သမ္ပတ္တိစက်တို့သည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းတည်း။ သဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သူတော်ကောင်းတရားကို နာခြင်းသည်။ တထာ၊ တူ။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယတည်း။ ဒါနာဒိဝသေန၊ ဒါနအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဝတ္တမာနဿ၊ ဖြစ်သော။ တဿ စ၊ ထိုကုသိုလ်ဝိညာဉ်၏လည်း။ ဒေယျဓမ္မာဒယော၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု အစရှိသည်တို့သည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယတည်း။ ဓမ္မာတိ စေတ္ထ၊ ဓမ္မာဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ ဝေဒနာဒီနံ၊ ဝေဒနာအစရှိသည်တို့၏။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏာဒယော၊ ဣဋ္ဌာရမ္မဏအစရှိသည်တို့သည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယတည်း။ တထာ၊ တူ။ တယော၊ သုံးမျိုးကုန်သော။ ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ၏။ ဝေဒနာဒယော၊ ဝေဒနာအစရှိသည်တို့သည်။ ပသာဒဿ၊ ပသာဒ၏။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယတည်း။ သဒ္ဓေယျဝတ္ထုကုသလာဘိသင်္ခါရော၊ ယုံကြည်အပ်သော ရတနာသုံးပါး ကုသိုလ်ဖြစ်သော အဘိသင်္ခါရတို့သည်။ ဝိပါကသုခဿ၊ ဝိပါက်ဖြစ်သော သုခ၏။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပရိက္ခာရော ဟာရသမ္ပာတော၊ ပရိက္ခာရော ဟာရသမ္ပာတောတည်း။

တတ္ထ၊ ၌။ သမာရောပနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သမာရောပနော ဟာရသမ္ပာတောသည်။ ကတမော၊ ကား။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာတိ ဧတ္ထ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာဟူသော ပုဒ်၌။ မနောတိ၊ မနောဟူသည်။ ပုညစိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်တည်း။ တံ၊ ထိုကုသိုလ်စိတ်သည်။ ဒါနမယံ၊ ဒါနမယလည်းကောင်း။ သီလမယံ၊ သီလမယလည်းကောင်း။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓံ၊ သုံးမျိုးရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင်။ ဒါနမယဿ၊ ဒါနမယ ကုသိုလ်စိတ်၏။ အလောဘော၊ အလောဘသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ သီလမယဿ၊ သီလမယ ကုသိုလ်စိတ်၏။ အဒေါသော၊ အဒေါသသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ ဘာဝနာမယဿ၊ ဘာဝနာမယ ကုသိုလ်စိတ်၏။ အမောဟော၊ အမောဟသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော ကုသိုလ်စိတ်တို့၏။ အဘိပ္ပသာဒေါ၊ အလွန်ကြည်ညိုခြင်းသည်။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။

အဘိပ္ပသာဒ၏ အလုံးစုံသော ကုသိုလ်စိတ်တို့၏ ပဒဋ္ဌာန်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ ယုံကြည်ရအံ့နည်း စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ‘သဒ္ဓါဇာတော’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

‘သဒ္ဓါဇာတော ဥပသင်္ကမတိ၊ ဥပသင်္ကမန္တော ပယိရုပါသတီ”တိ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ထိုသုတ္တံကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ၊ ချဲ့အပ်၏။ သဒ္ဓါဇာတော၊ သဒ္ဓါတရားရှိသောသူသည်။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ဆည်းကပ်၏။ ဥပသင်္ကမန္တော၊ ဆည်းကပ်သည်ဖြစ်၍။ ပယိရုပါသတိ၊ လုပ်ကျွေး၏။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသလစိတ္တံသည်။ သုခဿ၊ ချမ်းသာသော။ ဣဋ္ဌဝိပါကဿ၊ အလိုရှိသော အကျိုး၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ ယောနိသောမနသိကာရော၊ ယောနိသောမနသိကာရောသည်။ ကုသလစိတ္တဿ၊ ကုသိုလ်စိတ်၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။

ထိုစကား၏ ဒဠှီဘာဝဖြစ်စေခြင်းငှာ ‘ယောနိသော ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ ဧကန်စင်စစ်။ ယောနိသော၊ အသင့်အားဖြင့်။ မနသိ ကရောန္တော၊ နှလုံးသွင်းသောသူသည်။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။ အဓိဋ္ဌာတိ၊ အားထုတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဓိဋ္ဌာတိ၊ ဆောက်တည်၏။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွားစေ၏။ ပဒဋ္ဌာနသမာရောပနကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ဘာဝနာသမာရောပနကို ပြလိုရကား ‘သော’ အစရှိသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

သော၊ ထို ကုသိုလ်စိတ်ကို ပွားစေသော သူသည်။ အနုပ္ပန္နာနံ၊ မဖြစ်သေးကုန်သော။ ပါပကာနံ၊ မကောင်းကုန်သော။ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ အကုသိုလ်တရားတို့အား။ အနုပ္ပါဒါယ၊ မဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ဆန္ဒံ၊ အလိုကို။ ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပြီးကုန်သော။ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ ကုသိုလ်တရားတို့အား။ ဥပါဒါယ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ ပဒဟတိ၊ အားထုတ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တဿ၊ ထို သူသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သူအား။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ သမ္မပ္ပဓာနေသု၊ သမ္မပ္ပဓာန်တို့၌။ ဘာဝိယမာနေသု၊ ပွားစေအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့သည်။ အရိယော၊ မြတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ ယာဝ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တိုင်အောင်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာအားဖြင့်။ သမာရောပနာ၊ တင်ခြင်းတည်း။ ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၌။ သတိ စ၊ သတိသည်လည်း။ ပဟာနဉ္စ၊ ပဟာန်သည်လည်း။ သိဒ္ဓမေဝ၊ ပြီးသလျှင်ကတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ သမာရောပနော ဟာရသမ္ပာတော၊ သမာရောပနော ဟာရသမ္ပာတောတည်း။

ဤသို့ ‘မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ’ဟူသော ဂါထာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဟာရသမ္ပာတယောဇနာ အစီအရင်ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ဂါထာတစ်ပါးဖြင့် ပြအံ့သောငှာ ‘တထာ ဒဒတော ပုညံ’ အစရှိသောပါဌ်ကို ဆိုတော်မူသတည်း။

တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဟာရသမ္ပာတနိဒ္ဒေသော၊ ဟာရသမ္ပာတနိဒ္ဒေသကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဒဒတော၊ ပေးလှူသောသူအား။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွားများ၏။ သံယမတော၊ သီလကို စောင့်ရှောက်သူအား။ ဝေရံ၊ ငါးပါးသော ရန်သည်။ န စီယတိ၊ မပွား။ ကုသလော စ၊ လိမ္မာသော သူသည်လည်း။ ပါပကံ၊ မကောင်းမှုကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ သ သော၊ ထိုလိမ္မာသော သူသည်။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ၊ ရာဂဒေါသမောဟတို့၏ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယာ ဂါထာ၊ အကြင်ဂါထာကို။ ဘဂဝတာ၊ ဘဂဝါမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူ၏။

တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ထိုတိဿံ ဂါထာ၌။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒါနမယံ၊ ဒါနမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သီလမယံ၊ သီလမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ လောဘဿ စ၊ လောဘကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသဿ စ၊ ဒေါသကိုလည်းကောင်း။ မောဟဿ စ၊ မောဟကိုလည်းကောင်း။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာနံ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် စွဲလမ်းခြင်းမရှိသော ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်းကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အလောဘော၊ အလောဘဟု ဆိုအပ်သော။ ကုသလမူလံ၊ ကုသလမူလံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ (ဒါန၏ အလောဘပြဋ္ဌာန်းသောကြောင့် ဆိုသတည်း)။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အဒေါသော၊ အဒေါသဟုဆိုအပ်သော။ ကုသလမူလံ၊ ကုသလမူလံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ (သီလ၏ အဒေါသပြဋ္ဌာန်းသောကြောင့် ဆိုသတည်း)။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အမောဟော၊ အမောဟဟုဆိုအပ်သော။ ကုသလမူလံ၊ ကုသလမူလံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ (ဘာဝနာ၏ အမောဟ ပြဋ္ဌာန်းသောကြောင့် ဆိုသတည်း)။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုတရားတို့၏။ နိဿရဏံ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

မှတ်ချက်။ စွန့်ကြဲလေ့ရှိသော သူသည် အလောဘဇ္ဈာသယ ရှိသည်ဖြစ်၍ ကာမဂုဏ်တို့၌ အပြစ်ကို မြင်သည်ဖြစ်၍ ကောင်းစွာ သီလကို ဖြည့်ရကား ‘ဒဒတော... ပဒဋ္ဌာနံ’ဟု မိန့်သတည်း။

ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ၊ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ ဒါနံ၊ ဒါနသည်။ သီလက္ခန္ဓဿ၊ သီလကျေးဇူး၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ၊ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ သီလံ၊ သီလသည်။ သမာဓိက္ခန္ဓဿ၊ သမာဓိကျေးဇူး၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုသည်။ ပညာက္ခန္ဓဿ၊ ပညာကျေးဇူး၏။ ဝိမုတ္တိက္ခန္ဓဿ၊ ဝိမုတ္တိကျေးဇူး၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ ပဒဋ္ဌာနံတည်း။ ဒါနေန၊ ဒါနဖြင့်။ ဩဠာရိကာနံ၊ ရုန့်ရင်းကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဝီတိက္ကမအခိုက်၌ ဩဠာရိကဖြစ်သတည်း။ ထို ဩဠာရိကကိလေသာကို တဒင်္ဂပဟာန်ဖြင့် ပယ်သတည်း)။ သီလေန၊ သီလဖြင့်။ မဇ္ဈိမာနံ၊ အလယ်အလတ်ကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ပရိယုဋ္ဌာန်အခိုက်၌ မဇ္ဈိမဖြစ်သတည်း)။ ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။ သုခုမာနံ၊ သိမ်မွေ့သော။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (အနုသယအခိုက်၌ သုခုမဖြစ်သတည်း)။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ကတာဝီဘူမိ၊ ရဟန္တာဘုံကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

ဒဒတော ပုညံ... ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော ပုညံ... ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သေက္ခဘူမိ၊ သေက္ခဘုံကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အဂ္ဂဖလံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ အလောဘော ကုသလမူလံ’ စသည်ဖြင့် မဝေဖန်သောအားဖြင့် ကုသိုလ်မူလတို့ကို ထုတ်အပ်ပြီ။ ဝေဖန်သောအားဖြင့်ကား မထုတ်အပ်ပြီလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘တထာ’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ဒဒတော ပုညံ... န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော ပုညံ... န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ လောကိယကုသလမူလံ၊ လောကိယကုသလမူလံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ လောကုတ္တရကုသလမူလံ၊ လောကုတ္တရကုသလမူလံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ လောကုတ္တရဿ၊ လောကုတ္တရာ၏။ ကုသလမူလဿ၊ ကုသလမူလ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

ဒဒတော... န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော... န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပုထုဇ္ဇနဘူမိ၊ ပုထုဇ္ဇနဘုံကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သေက္ခဘူမိ၊ သေက္ခဘုံကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။ (ပဟာန်၏ မပြီးမဆုံးသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပုထုဇ္ဇနဘုံ သေက္ခဘုံကို ပြပါသတည်း)။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အသေက္ခဘူမိ၊ အသေက္ခဘုံကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာန်ကို ပြသောကြောင့် အသေက္ခဘုံကို ပြသတည်း။

ဒဒတော... န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော... န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သဂ္ဂဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်သော အကျင့်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။ (သဂ္ဂဂါမိနီ ပဋိပဒါပုဗ္ဗဘာဂပဋိပတ္တိဟု ဋီကာဆို၏)။ ကုသလော စဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သေက္ခဝိမုတ္တိ၊ သေက္ခဝိမုတ္တိကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အသေက္ခဝိမုတ္တိ၊ အသေက္ခဝိမုတ္တိကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

ဒဒတော... န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော... န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒါနကထံ၊ ဒါနစကားကိုလည်းကောင်း။ သီလကထံ၊ သီလစကားကိုလည်းကောင်း။ သဂ္ဂကထံ၊ နတ်ပြည်စကားကိုလည်းကောင်း။ လောကိယာနံ၊ လောကီကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ ဒေသနံ၊ ဟောခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။ ကုသလော စဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ လောကေ၊ လောက၌။ အာဒီနဝါနုပဿနာယ၊ အပြစ်ရှုခြင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ သာမုက္ကံသိကံ၊ အသီးထုတ်အပ်သော။ ဓမ္မဒေသနံ၊ ဓမ္မဒေသနာကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ တဿာ ဒေသနာယ၊ ထိုဒေသနာ၏။ ဖလံ၊ အကျိုးကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဓမ္မဒါနဉ္စ၊ ဓမ္မဒါနကိုလည်းကောင်း။ အာမိသဒါနဉ္စ၊ အာမိသဒါနကိုလည်းကောင်း။ ဝဒတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပါဏာတိပါတာ၊ ပါဏာတိပါတ်မှ။ ဝေရမဏိယာ၊ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းဖြင့်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ အဘယဒါနံ၊ ဘေးမဲ့ပေးခြင်းကို။ ဝဒတိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သဗ္ဗာနိပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သိက္ခာပဒါနိ၊ သိက္ခာပုဒ်တို့ကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗာနိ၊ ချဲ့အပ်ကုန်၏။ (အာဒိန္န ကြဉ်သဖြင့် သတ္တဝါတို့အား ဘေးမဲ့ပေးခြင်းကို ဟောတော်မူ၏ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ချဲ့လေ ဟူလိုသော်)။ တေန စ သီလသံယမေန၊ ထိုသီလကို စောင့်သဖြင့်လည်း။ သီလေ၊ သီလ၌။ ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်သော သူသည်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ သံယမေတိ၊ စောင့်၏။ တဿ၊ ထိုသူအား။ သမထော၊ သမထသည်။ ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမထေ၊ သမထ၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဝိပဿနာကောသလ္လယောဂတော၊ ဝိပဿနာ၌ လိမ္မာခြင်းနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ ကုသလော စ၊ လိမ္မာသည်ဖြစ်၍လည်း။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော မကောင်းမှုကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ ရာဂံ၊ ရာဂကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ ဒေါသံ၊ ဒေါသကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ မောဟံ၊ မောဟကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ အရိယမဂ္ဂေန၊ အရိယမဂ်ဖြင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ပါပကေ၊ မကောင်းကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိပန္နော၊ ကျင့်သော။ သော စ၊ ထိုသူသည်လည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ၊ ရာဂဒေါသမောဟကုန်ခြင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗုတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ဒွေပိ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ ဝိမုတ္တိယော၊ ဝိမုတ္တိတို့ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။ (သေက္ခဝိမုတ္တိ အသေက္ခဝိမုတ္တိကိုလည်းကောင်း။ သဥပါဒိသေသဝိမုတ္တိ အနုပါဒိသေသဝိမုတ္တိကိုလည်းကောင်း ယူ)။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ သုတ္တနိဒ္ဒေသော၊ သုတ်၏အနက်ကို ပြခြင်းတည်း။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ‘ဒဒတော ပုညံ’ အစရှိသော သုတ်၏ အနက်ကို ပြတော်မူ၏။ ဟာရသမ္ပာတယောဇနာအစီအရင်ကို ပြအံ့သောငှာ ဤ ‘ဒဒတော ပုညံ’ စသော သုတ်ကို ဆိုသည် မဟုတ်တုံလော။ ဟာရသမ္ပာတယောဇနာအစီအရင်ကို ဆရာ မပြပါပြီလော၊ စောဒနာရှိရကား ‘တတ္ထ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထို ဒဒတော ပုညံဟူသော ဂါထာ၌။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတောသည်။ ကတမော၊ ဟူမူကား။ ဣမသ္မိံ သုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဒေသိတံ၊ ဟောအပ်သနည်း ဟူမူကား။ ဒေဝါ စ၊ ဒေဝဂတိလည်းကောင်း။ မနုဿာ စ၊ မနုဿဂတိလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ ဂတိယော၊ နှစ်ပါးသော ဂတိကိုလည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗာ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စ ကာမဂုဏာ စ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ မာနုသကာ၊ လူ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စ ကာမဂုဏာ စ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗာ၊ နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ စ၊ ဥပါဒါန်ခန္ဓာငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ မာနုသကာ၊ လူ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓာ စ၊ ဥပါဒါန်ခန္ဓာငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒေသိတာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤအလုံးစုံကို။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ အရိယသစ္စံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ဒဒတော ပုညံ စသော သုတ်၌ ကောင်းမှုစသည်ကိုသာ ပြအပ်သည် မဟုတ်တုံလော။ ထိုသို့လျှင် နှစ်ပါးသော ဂတိ စသည်တို့ကို ဟောအပ်ကုန်၏ဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုသနည်း အမေးပုစ္ဆာ ထွက်အံ့။ ‘ကာရဏူပစာရေန ကာရဏဂ္ဂဟဏေန ဝါ ဖလံ ဂဟိတန္တိ အာဟ၊ ဒွေပိ ဂတိယောတိ အာဒိ’ ဟူသော ဋီကာပါဌ်ဖြင့် ဝိသဇ္ဇနာပြုပေ။

တဿ ဒုက္ခသစ္စဿ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာ၏။ ကာရဏဘာဝေန၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပုရိမပုရိမနိပ္ဖန္နာ၊ ရှေးရှေးဘဝ၌ပြီးသော။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ သမုဒယော၊ သမုဒယဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ အရိယသစ္စံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တယိဒံ တံ ဣဒံ သစ္စဒွယံ၊ ထိုဤသစ္စာနှစ်ပါးကို။ အဿာဒေါ စ၊ အဿာဒဟုလည်းကောင်း။ အာဒီနဝေါ စ၊ အာဒီနဝဟုလည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (သမုဒယကို အဿာဒ၊ ဒုက္ခကို အာဒီနဝ ယူပါ)။

ထိုဒုက္ခသစ္စာ သမုဒယသစ္စာကို ဂါထာ၌ အဘယ်ပုဒ်ဖြင့် ပြသနည်းဟု စောဒနာထွက်ရာသောကြောင့် သဗ္ဗဿ... န စီယတီတိ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော ဒုက္ခသစ္စာ သမုဒယသစ္စာကို။ ဒဒတော... န စီယတီတိ၊ ဒဒတော... န စီယတီဟူကုန်သော။ ပုရိမေဟိ၊ ရှေးကုန်သော။ ဒွီဟိ ပဒေဟိ၊ ပုဒ်နှစ်မျိုးတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒေသော၊ ပြခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သဥပါဒိသေသာ စ၊ သဥပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်လည်းကောင်း။ အနုပါဒိသေသာ စ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်တို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤမဂ္ဂသစ္စာ နိဗ္ဗာနဓာတ်နှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်းသည်။ နိဿရဏံ၊ နိဿရဏံမည်၏။ တစ်နည်းကား နိဿရဏံ၊ နိဿရဏံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဖလာဒီနိ ပန၊ ဖလအစရှိသည်တို့ကိုကား။ ယထာရဟံ၊ အသင့်အားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ သိအပ်ကုန်၏။

အဓိပ္ပါယ်ကား ဝဋ္ဋသမ္ပတ္တိ ဝိဝဋ္ဋသမ္ပတ္တိတို့သည် ဒေသနာဖလ မည်၏။ ဒါနသီလဘာဝနာသည် ဥပါယမည်၏။ ထို သမ္ပတ္တိနှစ်ပါးကို အလိုရှိသော သူသည် ဒါနကုသိုလ် အစရှိသော ကုသိုလ်မှု၌ မမေ့လျော့သင့်ဟု တိုက်တွန်းခြင်းအစီအရင်သည် အာဏတ္တိ မည်၏။ ဤသို့ ယထာရဟ သိအပ်၏ ဟူလိုသော်။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတော၊ ဒေသနာဟာရသမ္ပာတောတည်း။

ဝိစယောတိ၊ ဝိစယသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ (ဋီကာ၌ကား ဝိစယောတိ ဝိစယဟာရသမ္ပာတော ဝုစ္စတီတိ အတ္ထော၊ ဧသနယော ဣတော ပရေသု ပိ ဟုဆို၏။ ဝိစယောတိ၊ ဝိစယဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကို။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအံ့။ ဤသို့ပေး)။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ၊ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီဟူသော။ ပဌမေန၊ ပဌမဖြစ်သော။ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒါနမယံ၊ ဒါနမယလည်းကောင်း။ သီလမယံ၊ သီလမယလည်းကောင်း။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓမ္ပိ၊ သုံးမျိုးလုံးဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ယခင် ပါဌ်နှစ်ထွေရှိရာတွင် ရှေးပါဌ်သည် ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ ဟူသော ဂါထာပါဒနှင့် လျော်၏။ တိဝိဓမ္ပိသရုပ်ကိုကား အယူခဲ၏။ နောက်ပါဌ်သည်ကား တိဝိဓသရုပ်နှင့် လျော်၏။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ ဟူသော ဂါထာပါဒနှင့်ကား ဆန့်ခဲ့။ ဤသို့ ရှေးသို့တိုးလည်း ထမ်းပိုးနှင့်။ နောက်သို့ဆုတ်လည်း လှည်းတုပ်နှင့် ဟူ၍ဆိုဖြစ်ခဲ့။ ဆင်ခြင်ပါကုန် သူမြတ်တို့။ ဤသို့သော်ကား သင့်အံ့သကဲ့သို့ ထင်၏။ ပေးလှူခြင်းသည် ငါတို့အမျိုးအနွယ်၏ ကျင့်ဝတ်တည်းဟု ကုလဝံသ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပေးလှူခြင်းသည် သီလမယမည်၏။ ဤ ဒါတဗ္ဗဝတ္ထုသည် ကုန်ခြင်း ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်လတ္တံ့ဟု ခယဝယကမ္မဋ္ဌာန်းကို ဖြစ်စေသောအားဖြင့် ပေးလှူခြင်းသည် ဘာဝနာမယမည်၏။ ယခင်ဆိုအပ်ပြီးသော အခြင်းအရာနှစ်ပါးမှ လွတ်သောအားဖြင့် ပေးလှူခြင်းသည် ဒါနမယမည်၏။ ဤသို့ဆိုသော် ယခင်ပါဌ်နှစ်ထွေ ရှိသည်နှင့် လျော်၏။

ဒသဝိဓဿပိ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။ ဒေယျဓမ္မဿ၊ လှူဖွယ်ဝတ္ထု၏။ ပရိစ္စာဂေါ၊ စွန့်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်၏။ တထာ၊ တူ။ ဆဗ္ဗိဓဿပိ၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော။ ရူပါဒိအာရမ္မဏဿ၊ ရူပအစရှိသော အာရမ္မဏ၏။ ပရိစ္စာဂေါ၊ စွန့်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ဟောအပ်၏။ “သံယမတော ဝေရံ န စီယတီ”တိ၊ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီဟူသော။ ဒုတိယေန၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ ပဒေန၊ ပုဒ်ဖြင့်။ အဝေရာ စ၊ အတွင်းရန် မရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အသပတ္တာ စ၊ အပရန် မရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အဗျာပါဒါ စ၊ ဗျာပါဒမရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဒေါသော၊ ဒေါသမရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ပဋိပဒါ၊ အကျင့်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ‘အတ္တနော ပရေသံ အာဃာဋပဋိဝိနယေန အဝေရံ အတ္တနိ စ ပရေသံ အာဃာဋပဋိဝိနယေန အသမ္ပတ္တံ’ဟု သုတ္တနိပါတ် မေတ္တသုတ်အဋ္ဌကထာကို ထောက်၍ အတွင်းရန်မရှိ၊ အပရန်မရှိဟု ပေးသည်။

’ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပက”န္တိ ဟူသော။ တတိယေန၊ ထို။ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဉာဏုပ္ပါဒေါ၊ ဉာဏ်၏ဖြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အညာဏနိရောဓော၊ မောဟ၏ချုပ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သဗ္ဗောပိ၊ ထို။ အရိယော၊ ထို။ အဋ္ဌင်္ဂိတော၊ ထို။ မဂ္ဂေါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယာ၊ အရိယမဂ်၏ အဖို့၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟူ၏။ “ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော”တိ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ရာဂက္ခယေန၊ ရာဂ၏ကုန်ခြင်းဖြင့်။ ရာဂဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တိ၊ အနာဂါမိဖိုလ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟူ၏။ မောဟက္ခယေန၊ ဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟူ၏။ အယံ၊ ဤကား။ ဝိစယော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။ (ဤအလုံးစုံကား ပဒဝိစယသာတည်း)။

ယုတ္တီတိ၊ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒါနေ၊ ၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ မစ္ဆရိယပ္ပဟာနဉ္စ၊ မစ္ဆရိယကို ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပုညာဘိသန္ဒဉ္စ၊ ကောင်းမှုအလျဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣဒံ ဥဘယံ၊ ဤနှစ်ပါးစုံကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဧသာ ယုတ္တိ၊ ဤအသင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သီလသံယမေ၊ ၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ဥပစာရသမာဓိံ စ၊ ဥပစာရသမာဓိကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပနာသမာဓိဉ္စ၊ အပ္ပနာသမာဓိကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ ဣဒံ ဥဘယံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဧသာ ယုတ္တိ၊ ဤအသင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ပါပကေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ပဇဟန္တော၊ စွန့်သောသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို။ ပရိဇာနာတိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်၏။ နိရောဓံ၊ နိရောဓသစ္စာကို။ သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြု၏။ မဂ္ဂံ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို။ ဘာဝေတိ၊ ပွားများ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧသာ ယုတ္တိ၊ ဤအသင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ရာဂဒေါသမောဟေသု၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟတို့မှ။ သဗ္ဗသော၊ အကြွင်းမဲ့။ ပရိက္ခီဏေသု၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ အနုပါဒိသေသာယ၊ ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ၊ ကမ္မဇရုပ်တို့၏ အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ၊ ငြိမ်းခြင်းသဘောဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြု၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧသာ ယုတ္တိ၊ ဤအသင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤကား။ ယုတ္တိဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

ပဒဋ္ဌာနန္တိ၊ ပဒဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ဤစကားသည်။ စာဂါဓိဋ္ဌာနဿ၊ စာဂတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယံ ဒါနံ၊ အကြင် ဒါနကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ ဣဒံ ဒါနံ၊ ဤဒါနသည်။ စာဂါဓိဋ္ဌာနဿ၊ စာဂတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ဤစကားသည်။ သစ္စာဓိဋ္ဌာနဿ၊ သစ္စာတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယံ သီလံ၊ အကြင်သီလကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ ဣဒံ သီလံ၊ ဤသီလသည်။ သစ္စာဓိဋ္ဌာနဿ၊ သစ္စာတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ဤစကားသည်။ ပညာဓိဋ္ဌာနဿ၊ ပညာတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယံ ကောသလ္လံ၊ အကြင်လိမ္မာခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ယံ ပါပ ဇဟနံ၊ အကြင် မကောင်းမှုကို ပယ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ ဣဒံ၊ ဤလိမ္မာခြင်း မကောင်းမှုကို ပယ်ခြင်းသည်။ ပညာဓိဋ္ဌာနဿ၊ ပညာတည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ဤစကားသည်။ ဥပသမာဓိဋ္ဌာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယော ရာဂါဒိက္ခယော၊ အကြင် ရာဂအစရှိသည်တို့၏ ကုန်ခြင်းကို။ ဝုတ္တော၊ ဟူ၏။ ဣဒံ၊ ဤရာဂအစရှိသည်တို့၏ ကုန်ခြင်းသည်။ ဥပသမာဓိဋ္ဌာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော တည်ရာတည်ကြောင်း၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။

မှတ်ချက်။ အကြွင်းမဲ့ ရာဂအစရှိသည်တို့ကို ပယ်အပ်ကုန်ပြီးသည်ရှိသော် နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ဥပသမတို့ ဖြစ်စေသည် မည်သောကြောင့် ဥပသမာဓိဋ္ဌာနဿ ပဒဋ္ဌာနံဟု ဆိုပါသတည်း။ စင်စစ်နိဗ္ဗာန်သည် ဖြစ်စေအပ်သော ဓမ္မဟုတ်သောကြောင့် ဆိုသည်မဟုတ်။

ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ပဒဋ္ဌာနော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

လက္ခဏောတိ၊ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ “ဒဒတော”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ‘ဒဒတော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပေယျဝဇ္ဇဉ္စ၊ ချစ်ဖွယ်ဆိုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အတ္ထစရိယဉ္စ၊ အကျိုးစီးပွားကိုကျင့်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ သမာနတ္တတာ စ၊ ကိုယ်တူပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ သင်္ဂဟဝတ္ထုဘာဝေန၊ သင်္ဂဟဝတ္ထု၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ “သံယမတော”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ‘သံယမတော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ခန္တိမေတ္တာအဝိဟိံသာအနုဒ္ဒယာဒယော၊ သည်းခံခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ မညှဉ်းဆဲခြင်း၊ သနားခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဝေရာနုပ္ပါဒနလက္ခဏေန၊ ရန်ကို မဖြစ်စေခြင်းလက္ခဏာအားဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ “ဝေရံ န စီယတီ”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ‘ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဟိရီဩတ္တပ္ပအပ္ပိစ္ဆတာသန္တုဋ္ဌိတာဒယော၊ ဟိရီ၊ ဩတ္တပ္ပ၊ အပ္ပိစ္ဆတာ၊ သန္တုဋ္ဌိတာအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ဝေရာဝဍ္ဎနေန၊ ရန်ကို မပွားစေသောအားဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ အဟိရီကာနောတ္တပ္ပါဒယော၊ အဟိရီက၊ အနောတ္တပ္ပအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အစေတဗ္ဗဘာဝေန၊ မပွားစေအပ်သော အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ “ကုသလော”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ‘ကုသလော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ကောသလ္လဒီပနေန၊ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကို ပြသဖြင့်။ သမ္မာသင်္ကပ္ပါဒယော၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပအစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ မဂ္ဂင်္ဂါဒိဘာဝေန၊ မဂ္ဂင်္ဂအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ “ဇဟာတိ ပါပက”န္တိ ဧတေန ပဒေန၊ ‘ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပရိညာဘိသမယာဒယောပိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းတည်းဟူသော အဘိသမယအစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ အဘိသမယလက္ခဏေန၊ သိခြင်းလက္ခဏာအားဖြင့်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ “ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ”တိ ဧတေန၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ အဝသိဋ္ဌကိလေသာဒီနမ္ပိ၊ ကြွင်းသော ကိလေသာအစရှိသည်တို့၏လည်း။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းတို့ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ခေပေတဗ္ဗဘာဝေန၊ ကုန်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧကလက္ခဏတ္တာ၊ တူသောလက္ခဏာရှိသောကြောင့်တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ လက္ခဏော၊ လက္ခဏဟာရသမ္ပာတ တည်း။

စတုဗျူဟောတိ၊ စတုဗျူဟဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတောတိ ဂါထာယံ၊ ‘ဒဒတော’ ဟူသော ဂါထာ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတော်သည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ မဟာဘောဂတံ၊ များသောစည်းစိမ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပတ္ထယိဿန္တိ၊ တောင့်တကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ဒါလိဒ္ဒိယပ္ပဟာနာယ၊ ဆင်းရဲသည်၏အဖြစ်ကို ပယ်ခြင်းငှာ။ ဒါနံ၊ ဒါနကို။ ဒဿန္တိ၊ ပေးကုန်လတ္တံ့။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ အဝေရတံ၊ ရန်မရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဣစ္ဆန္တိ၊ အလိုရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဝေရာနိ၊ ရန်တို့ကို။ ပဇဟိဿန္တိ၊ စွန့်ကုန်လတ္တံ့။ (ပါဏာတိပါတာ စသည်ကို ပဉ္စဝေရ ယူပါသတည်း)။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ ကုသလဓမ္မေဟိ၊ အပြစ်မရှိသော ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တို့ဖြင့်။ ဆန္ဒကာမာ၊ အလိုရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ အဋ္ဌင်္ဂိကံ၊ ရှစ်ပါးသော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဘာဝေဿန္တိ၊ ပွားစေကုန်လတ္တံ့။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ နိဗ္ဗာယိတုကာမာ၊ ငြိမ်းခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ရာဂဒေါသမောဟံ၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟကို။ ပဇဟိဿန္တိ၊ စွန့်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဧတ္ထ၊ ဤ’ဒဒတော’ ဟူသော ဂါထာ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတော်တည်း။ (နိဗ္ဗာန်စသည်တို့သည်ကား သိသာကုန်ပြီး ဖြစ်ရကား ဧဝံစသည်ကို ဆိုသတည်း)။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ နိဗ္ဗစနနိဒါနသန္ဓယော၊ ဝိဂြိုဟ်၊ ဒေသနာ၏အကြောင်း၊ ပုဗ္ဗာပရသန္ဓိတို့ကို။ ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ စတုဗျူဟော၊ စတုဗျူဟဟာရသမ္ပာတ တည်း။

အာဝဋ္ဋောတိ၊ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ အဒဒတော၊ မပေးသောသူအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ယဉ္စ မစ္ဆရိယံ၊ အကြင် မစ္ဆရိယသည်။ အသံယမတော၊ သီလကို မစောင့်သောသူအား။ ယဉ္စ ဝေရံ၊ အကြင် ငါးပါးသောရန်သည်။ အကုသလဿ၊ မလိမ္မာသောသူအား။ ပါပဿ၊ မကောင်းမှုကို။ ယဉ္စ အပ္ပဟာနံ၊ အကြင် မပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဋိပက္ခနိဒ္ဒေသေန၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြသောအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရိတော၊ ထုတ်အပ်သော။ အယံ၊ ဤမစ္ဆရိယအစရှိသည်သည်။ သမုဒယော၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။ တဿ၊ ထိုသမုဒယသစ္စာကို။ အလောဘေန စ၊ အလောဘဖြင့်လည်းကောင်း။ အဒေါသေန စ၊ အဒေါသဖြင့်လည်းကောင်း။ အမောဟေန စ၊ အမောဟဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒါနာဒီဟိ၊ ဒါနအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမာနိ၊ ဤအလောဘအစရှိသည်တို့သည်။ တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ကုသလမူလာနိ၊ ကုသိုလ်မူလ မည်ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုကုသိုလ်မူလတို့၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းကား။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ သမ္မတ္တာ၊ သမ္မတ္တတရားတို့တည်း။ အယံ၊ ဤရှစ်ပါးသော သမ္မတ္တတရားသည်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ္ဂ မည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။ ရာဂဒေါသမောဟာနံ၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟတို့၏။ ယော ခယော၊ အကြင်ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤရာဂအစရှိသည်တို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည်။ နိရောဓော၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ အာဝဋ္ဋော၊ အာဝဋ္ဋဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ဝိဘတ္တီတိ၊ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဧကံသေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဘယဟေတု၊ ဘေးဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ ရာဂဟေတု၊ ရာဂဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ အာမိသကိဉ္စိက္ခဟေတု၊ အာမိသကို အလိုရှိခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ တဿ၊ ထိုသူအား။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ န ဝဍ္ဎတိ၊ မပွား။ ပရဝိဟေဌနတ္ထံ၊ သူတစ်ပါးတို့ကို ညှဉ်းဆဲအံ့သောငှာ။ ယဉ္စ ဒဏ္ဍဒါနံ၊ အကြင် တုတ် လှံတံကို ပေးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယဉ္စ သတ္ထဒါနံ၊ အကြင် ဓားလက်နက်ကို ပေးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုသို့ တုတ် လှံတံ ဓားလက်နက်ကို ပေးခြင်းကြောင့်။ (ဤကား ဝစနသေသတည်း)။ အဿ၊ ထိုသူအား။ အပုညံ၊ မကောင်းမှုသည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ ပန၊ သို့သော်လည်း။ ကုသလေန၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သော။ စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ အနုကမ္ပန္တော ဝါ၊ သနားသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ (ဒုက္ခိတသတ္တဝါကို ရည်သည်)။ အပစာယမာနော ဝါ၊ အရိုအသေပြုသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ (ဂုဏ်ရှိသောသူ၊ ကျေးဇူးရှိသောသူကို ရည်သည်)။ အန္နံ၊ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။ ယံ ဒေတိ၊ အကြင် ပေး၏။ ပါနံ၊ အဖျော်ကို။ ဝတ္ထံ၊ အဝတ်ကို။ ယာနံ၊ ယာဉ်ကို။ မာလာဂန္ဓဝိလေပနံ၊ ပန်း၊ နံ့သာ၊ နံ့သာပျစ်ကို။ သေယျာဝသထံ၊ အိပ်ရာ၊ နေရာကျောင်းကို။ ပဒီပေယျံ၊ ဆီမီးကို။ ယံ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သဗ္ဗသတ္တာနံ ဝါ၊ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အားလည်း။ အဘယဒါနံ၊ ဘေးမဲ့ပေးခြင်းကို။ ယံ ဒေတိ၊ ပေး၏။ မေတ္တစိတ္တော၊ မေတ္တာစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဟိတဇ္ဈာသယော၊ အစီးအပွားကို အလိုရှိသည်ဖြစ်၍။ နိဿရဏသညီ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း၌ အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ယံ ဒေသေတိ၊ ဟော၏။ တေန၊ ထိုသို့ ပေးခြင်း၊ တရားဟောခြင်းကြောင့်။ တဿ၊ ထိုသူအား။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဧတ္ထ၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဧကံသေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ (အတူ)။ အဘယူပရတဿ၊ ဘေးမှ မကြဉ်သောသူအား။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ စီယတိ၊ ပွား၏။ ဘယူပရတဿ၊ ဘေးမှ ကြဉ်သောသူအား။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စီယတိ၊ မပွား။ ကိံ ကာရဏံ ကသ္မာ ကာရဏာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ယံ ယသ္မာ ကာရဏာ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ အသမတ္ထော၊ မစွမ်းသောသူသည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မဝန့်သောသူသည်။ ဘယူပရတော၊ ဘေးမှကြဉ်၏။ “မံ၊ ငါ့ကို။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်း၍။ ဟတ္ထံ ဝါ၊ လက်ကိုမူလည်း။ မာ ဆိန္ဒေယျုံ၊ မဖြတ်ပါစေကုန်လင့်။ ဇီဝန္တမ္ပိ၊ အရှင်အတိုင်းလည်း။ သူလေ၊ တံကျင်၌။ မာ ဥတ္တာသေယျုံ၊ မလျှိုပါစေကုန်လင့်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကဿ၊ မျက်မှောက်၌ဖြစ်သော ဘေးမှ။ ဘာယတိ၊ ကြောက်၏။ တသ္မာ ကာရဏာ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ (ပါဌသေသတည်း)။ တေန သံယမေန၊ ထိုသို့စောင့်စည်းသဖြင့်။ အဝေရံ၊ ရန်မရှိခြင်းသည်။ စိယတိ၊ ပွား၏။ ယော ပန၊ အကြင်သူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမာနော၊ ရှိသော်။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စီယတိ၊ မပွား။

ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်ဘေးမှ ကြောက်၍ စောင့်စည်းသဖြင့် ရန်မပွားသည်၏အဖြစ်ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ သံသရာဘေးမှ ကြောက်၍ စောင့်စည်းသဖြင့် ရန်မပွားသည်၏အဖြစ်ကို ပြအံ့သောငှာ ‘ယော ပန’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ယော ပန၊ အကြင်သူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမာဒိယတိ၊ ဆောက်တည်၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ သမာဒိယတိ၊ ဆောက်တည်နည်းဟူမူကား။ ပါဏာတိပါတဿ၊ ပါဏာတိပါတ၏။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ဒိဋ္ဌေ စေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌လည်းကောင်း။ အဘိသမ္ပရာယေ စ၊ တမလွန်ဘဝ၌လည်းကောင်း။ ပါပကော၊ မကောင်း၏။ ဣတိ သမာဒိယတိ၊ ဤသို့ ဆောက်တည်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ သဗ္ဗဿ၊ အားလုံးသော။ အကုသလဿ၊ အကုသိုလ်၏။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ဒိဋ္ဌေ စေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌လည်းကောင်း။ အဘိသမ္ပရာယေ စ၊ တမလွန်ဘဝ၌လည်းကောင်း။ ပါပကော၊ မကောင်း၏။ ဣတိ သမာဒိယတိ၊ ဤသို့ ဆောက်တည်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ တတော၊ ထိုမကောင်းမှုမှ။ အာရမတိ၊ ဝေးစွာကြဉ်၏။ ဣမိနာ သံယမေန၊ ဤကြဉ်ခြင်းဖြင့်။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စိယတိ၊ မပွား။ သံယမော နာမ၊ သံယမ မည်သည်ကား။ သီလံ၊ သီလတည်း။ တံ၊ ထိုသီလသည်။ စေတနာ သီလံ၊ စေတနာသီလလည်းကောင်း။ စေတသိကံ သီလံ၊ စေတသိကသီလလည်းကောင်း။ သံဝရော သီလံ၊ သံဝရသီလလည်းကောင်း။ အဝီတိက္ကမော သီလံ၊ အဝီတိက္ကမသီလလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုးရှိ၏။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ပါပပဟာယကာ၊ မကောင်းမှုကို ပယ်တတ်ကုန်သော။ သတ္တတိံသ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ၊ သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မတို့ကို။ ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ဝိဘတ္တိ၊ ဝိဘတ္တိဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ပရိဝတ္တနောတိ၊ ပရိဝတ္တနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော၊ ပေးသောသူအား။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ အဒဒတောပိ၊ မပေးသောသူအားလည်း။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ ဒါနမယိကံ၊ ဒါနမယဖြစ်သော ကုသိုလ်သည်ကား။ န ပဝဍ္ဎတိ၊ မပွား။ သံယမတော၊ စောင့်စည်းသောသူအား။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စိယတိ၊ မပွား။ (ဤကား ‘န စိယတိ’ နောင် ‘ယ’ ဟူသောပုဒ် မရှိသော ပါဌ်အတိုင်း ပေးသည်။ ‘န စီယတိ ယံ’ ဟူ၍လည်း ရှိ၏)။ အသံယမတောပိ၊ မစောင့်စည်းသောသူအားလည်း။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စီယတိ၊ မပွား။

အသံယမကြောင့်ဖြစ်သော ရန်ပင် မပွားသလောဟု စုဒ်ရှိရာသောကြောင့် ‘ယံ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

ယံ ဝေရံ၊ အကြင်ရန်သည်။ ဒါနေန၊ ဒါနဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိသင်္ခါနဗလေန၊ ဆင်ခြင်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘာဝနာဗလေန၊ ဘာဝနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ တံ ဝေရံ၊ ထိုရန်သည်။ န စိယတိ၊ မပွား။

(အသံယမကြောင့်ဖြစ်သော ရန် မပွားသည်မဟုတ်။ အကြင်ရန်သည် ဒါနစသည်ကြောင့်ဖြစ်သော် ဖြစ်ရာ၏၊ ထိုဒါနစသည်ကြောင့် ရန်မပွားသည်ဟူလိုသော်)။

မှတ်ချက်။ ပေမူ၌ ‘အသံယမတောပိ၊ မစောင့်စည်းသောသူအားလည်း။ ဒါနေန၊ ပေးကမ်းသဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိသင်္ခါနဗလေန၊ ဆင်ခြင်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘာဝနာဗလေန၊ ဘာဝနာ၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝေရံ၊ ရန်သည်။ န စိယတိ၊ မပွား။’ ဟု ရှိသည်။

အဒဒတောစသည်ဖြင့် ဒါနစသည်တို့၏ ပဋိပက္ခအားဖြင့်လည်း ဖြစ်ခြင်းကို ပြအပ်သကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ပဟာနပဋိပက္ခအားဖြင့်လည်း လည်ခြင်းကို ပြအပ်ရကား ‘ကုသလော စ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကုသလော စ၊ လိမ္မာသောသူသည်လည်း။ ပါပကံ၊ မကောင်းမှုကို။ ဇဟာတိ၊ စွန့်၏။ အကုသလော ပန၊ မလိမ္မာသောသူသည်ကား။ န ဇဟာတိ၊ မစွန့်။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ၊ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟကုန်ခြင်းကြောင့်။ သော၊ ထိုလိမ္မာသောသူသည်။ နိဗ္ဗုတော၊ ငြိမ်း၏။ တေသံ၊ ထိုရာဂအစရှိသည်တို့၏။ အပရိက္ခယာ၊ မကုန်ခြင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗုတိ၊ ငြိမ်းခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ပရိဝတ္တနော၊ ပရိဝတ္တနဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ဝေဝစနောတိ၊ ဝေဝစနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော၊ ပေးသောသူအား။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ ပရိဉ္စာဂတော၊ စွန့်ကြဲခြင်းကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဥပစိယတိ၊ ပွား၏။ အနုမောဒတောပိ၊ ဝမ်းမြောက်သောကြောင့်လည်း။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ စိတ္တပသာဒတောပိ၊ စိတ်ကြည်ညိုသောကြောင့်လည်း။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ ဝေယျာဝစ္စကိရိယာယပိ၊ အမှုကြီးငယ်ကိုပြုသောကြောင့်လည်း။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ပဝဍ္ဎတိ၊ ပွား၏။ သံယမတောတိ ပဒဿ၊ ‘သံယမတော’ ဟူသောပုဒ်၏။ သီလသံဝရတော၊ သီလကိုစောင့်သောသူအား။ သောရစ္စတော၊ ကောင်းသောအမှု၌ မွေ့လျော်သောသူအား။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေဝစနံ၊ အနက်တူသောစကားတည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဝေရံ န စီယတီတိ ပဒဿ၊ ‘ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသောပုဒ်၏။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ န ဝဍ္ဎတိ၊ မပွား။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ န ဝဍ္ဎတိ၊ မပွား။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေဝစနံ၊ အနက်တူသောစကားတည်း။ ကုသလောတိ ပဒဿ၊ ‘ကုသလော’ ဟူသောပုဒ်၏။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသောသူ။ နိပုဏော၊ သိမ်မွေ့သောသူ။ မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသောသူ။ ပရိက္ခကော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်တတ်သောသူ။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေဝစနံ၊ အနက်တူသောစကားတည်း။ ဇဟာတီတိ ပဒဿ၊ ‘ဇဟာတိ’ ဟူသောပုဒ်၏။ သမုစ္ဆိန္ဒတိ၊ ပြတ်၏။ သမုဂ္ဃာဋေတိ၊ ခွာ၏။ ဣဒံ၊ ဤကား။ ဝေဝစနံ၊ အနက်တူသောစကားတည်း။ အယံ၊ ဤကား။ ဝေဝစနော၊ ဝေဝစနဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ပညတ္တီတိ၊ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ အယံ ပညတ္တိ၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ဤပညတ်သည်။ လောဘဿ၊ လောဘကို။ ပဋိနိသဂ္ဂပညတ္တိ၊ စွန့်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ အလောဘဿ၊ အလောဘကို။ နိက္ခေပပညတ္တိ၊ ဝေနေယျတို့၏ သန္တာန်၌ ထားခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ အယံ ပညတ္တိ၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ဤပညတ်သည်။ ဒေါသဿ၊ ဒေါသကို။ ဝိက္ခမ္ဘနပညတ္တိ၊ ခွာခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ အဒေါသဿ၊ အဒေါသကို။ နိက္ခေပပညတ္တိ၊ ထားခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ အယံ ပညတ္တိ၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ဤပညတ်သည်။ မောဟဿ၊ မောဟကို။ သမုဂ္ဃာတပညတ္တိ၊ အကြွင်းမဲ့ ဖြတ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ အမောဟဿ၊ အမောဟကို။ ဘာဝနာပညတ္တိ၊ ပွားစေခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ ရာဂဒေါသမောဟဿ၊ ရာဂ၊ ဒေါသ၊ မောဟကို။ ပဟာနပညတ္တိ၊ ပယ်ခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ အလောဘာဒေါသာမောဟဿ၊ အလောဘ၊ အဒေါသ၊ အမောဟကို။ ဘာဝနာပညတ္တိ၊ ပွားစေခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ အယံ ပညတ္တိ၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ဤပညတ်သည်။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိပညတ္တိ၊ ငြိမ်းခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ သစ္ဆိကိရိယပညတ္တိ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းကို အပြားအားဖြင့် သိစေသောပညတ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ပညတ္တိ၊ ပညတ္တိဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ဩတရဏောတိ၊ ဩတရဏဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိတိ ဧတ္ထ၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဒါနံ နာမ၊ ဒါနမည်သည်။ သဒ္ဓါဒီဟိ၊ သဒ္ဓါအစရှိသည်ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ ဣန္ဒြေတို့ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ သဒ္ဓိန္ဒြေစသည်တို့ဖြင့် ဒါနဖြစ်ဟန်ကိုကား ‘ကမ္မဖလံ သဒ္ဒဟန္တော ဒါနကိရိယံ သဒ္ဒဟန္တော ယေန ဝိဓိနာ ဒါနံ ဒါတဗ္ဗံ၊ တတ္ထ သတိဥပဋ္ဌပေန္တော စိတ္တံ သမာဒဟန္တော သမ္မာဒိဋ္ဌိ ပုရေက္ခန္တော ဒါနေ သမ္မာပဋိပ္ပန္နော နာမ ဟောတီတိ အာဟ ဒါနံ နာမ... ဟောတီတိ’ ဟူသော ဋီကာဖြင့် သိပါ။

ဣတိ အယံ၊ ဤသို့ သွင်းခြင်းသည်။ ဣန္ဒြိယေဟိ၊ ဣန္ဒြေတို့ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဧတ္ထ၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ သံယမော နာမ၊ သံယမ မည်သည်ကား။ သီလက္ခန္ဓော၊ သီလက္ခန္ဓာတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ခန္ဓေဟိ၊ ခန္ဓာတို့ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဧတ္ထ၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ပါပပ္ပဟာနံ နာမ၊ မကောင်းမှုကို ပယ်ခြင်းမည်သည်။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခေဟိ၊ ဝိမောက္ခတို့ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေသံ၊ ထိုသုံးပါးသော ဝိမောက္ခတို့၏။ ဥပါယဘူတာနိ၊ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့ကား။ တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခါနိ၊ ဝိမောက္ခမုခတို့တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝိမောက္ခမုခေဟိ၊ ဝိမောက္ခမုခတို့ဖြင့်။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ပဒေန၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ ဝိမုတ္တိက္ခန္ဓော၊ ဝိမုတ္တိကျေးဇူးကို။ ဝုတ္တော၊ ဟူ၏။ သော စ၊ ထိုဝိမုတ္တိကျေးဇူးသည်လည်း။ ဓမ္မဓာတု စ၊ ဓမ္မဓာတုလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဓမ္မာယတနဉ္စ၊ ဓမ္မာယတနလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဓာတုဟိ စ၊ ဓာတုတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ အာယတနေဟိ စ၊ အာယတနတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဩတရဏော၊ သွင်းခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ဩတရဏော၊ ဩတရဏဟာရသမ္ပာတ တည်း။

သောဓနောတိ၊ သောဓနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတောတိ အာဒိကာ၊ ‘ဒဒတော’ အစရှိသည်တို့သည်။ ပဒသုဒ္ဓိ၊ ပုဒ်၏ စင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ၊ အားထုတ်ခြင်း၏ စင်ခြင်းသည်။ နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်ကား။ ပဒသုဒ္ဓိ စ၊ ပုဒ်၏ စင်ခြင်းလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာရမ္ဘသုဒ္ဓိ စ၊ အားထုတ်ခြင်း၏ စင်ခြင်းလည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ သောဓနော၊ သောဓနဟာရသမ္ပာတ တည်း။

အဓိဋ္ဌာနောတိ၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘ဒဒတော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယံ ဒါနံ၊ အကြင်ဒါနကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ အယံ၊ ဤဒါနသည်။ ဧကတ္တတာ၊ သာမညတည်း။ စာဂေါ၊ စွန့်ကြဲခြင်း။ ပရိစ္ဆာဂေါ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ စွန့်ကြဲခြင်း။ ဓမ္မဒါနံ၊ ဓမ္မအလှူ။ အာမိသဒါနံ၊ အာမိသအလှူ။ အဘယဒါနံ၊ ဘေးမဲ့ပေးခြင်း။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ ဒါနာနိ၊ အလှူတို့ကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗာနိ၊ ပြန့်ပွားစေအပ်ကုန်၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝေမတ္တတာ၊ အထူးတည်း။ သံယမတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘သံယမတော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယံ သီလံ၊ အကြင်သီလကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ အယံ၊ ဤသီလသည်။ ဧကတ္တတာ၊ သာမညတည်း။ ပါတိမောက္ခသံဝရော၊ ပါတိမောက္ခသံဝရ။ သတိသံဝရော၊ သတိသံဝရ။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဝေမတ္တတာ၊ အထူးတည်း။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယံ ပါပဇဟံ၊ အကြင်မကောင်းမှုကို စွန့်ခြင်းကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ အယံ၊ ဤမကောင်းမှုကို စွန့်ခြင်းသည်။ ဧကတ္တတာ၊ သာမညတည်း။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိံ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိကို။ ပဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဝိစိကိစ္ဆံ၊ ဝိစိကိစ္ဆာကို။ ပဇဟတိ၊ စွန့်၏။ ဣတိ အာဒိကာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ အယံ၊ ဤစွန့်ခြင်းသည်။ ဝေမတ္တတာ၊ အထူးတည်း။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ယာ နိဗ္ဗုတိ၊ အကြင်ငြိမ်းခြင်းကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟူ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဧကတ္တတာ၊ သာမညတည်း။ သဥပါဒိသေသာ၊ သဥပါဒိသေသဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်။ အနုပါဒိသေသာ၊ အနုပါဒိသေသဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ ဝေမတ္တတာ၊ အထူးတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ အဓိဋ္ဌာနော၊ အဓိဋ္ဌာနဟာရသမ္ပာတ တည်း။

ပရိက္ခာရောတိ၊ ပရိက္ခါရဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒါနဿ၊ ဒါန၏။ ပါမောဇ္ဇံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းတည်း။ အလောဘော၊ အလောဘသည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ သံယမဿ၊ စောင့်စည်းခြင်း၏။ ဟိရောတ္တပ္ပါဒယော၊ ဟိရီ၊ ဩတ္တပ္ပအစရှိသည်တို့သည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းတည်း။ ယောနိသောမနသိကာရော စ၊ ယောနိသောမနသိကာရလည်းကောင်း။ အဒေါသော စ၊ အဒေါသလည်းကောင်း။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ ပါပပ္ပဟာနဿ၊ မကောင်းမှုကို ပယ်ခြင်း၏။ သမာဓိ စ၊ သမာဓိလည်းကောင်း။ ယထာဘူတဉာဏဒဿနဉ္စ၊ မဖောက်မပြန်သော ဉာဏ်အမြင်လည်းကောင်း။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းတည်း။ တိဿော၊ သုံးပါးကုန်သော။ အနုပဿနာ၊ အနုပဿနာတို့သည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ နိဗ္ဗုတိယာ၊ ငြိမ်းခြင်း၏။ မဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဂ်ဖြစ်သော သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။ ဟေတု၊ ဟေတုအကြောင်းတည်း။ သမ္မာသင်္ကပ္ပါဒယော၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပအစရှိသည်တို့သည်။ ပစ္စယော၊ ပစ္စယအကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ ပရိက္ခာရော၊ ပရိက္ခါရဟာရသမ္ပာတ တည်း။

သမာရောပနောဟာရသမ္ပာတောတိ၊ သမာရောပနဟာရသမ္ပာတ ဟူသည်ကား။ ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘ဒဒတော ပုညံ ပဝဍ္ဎတိ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒါနမယံ၊ ဒါနမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ တံ၊ ထိုဒါနမယဖြစ်သော ပုညကိရိယဝတ္ထုသည်။ သီလဿ၊ သီလ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။ သံယမတော ဝေရံ န စီယတီတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘သံယမတော ဝေရံ န စီယတိ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သီလမယံ၊ သီလမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟူ၏။ တံ၊ ထိုပုညကိရိယဝတ္ထုသည်။ သမာဓိဿ၊ သမာဓိ၏။ ပဒဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းတည်း။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ၊ သမာဓိကြောင့် ကိလေသာတည်းဟူသော ရန်ပွားခဲ့သော် ရန်မပွားခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော သီလသည် သမာဓိ၏ပဒဋ္ဌာန် အသို့ဖြစ်သင့်အံ့နည်းဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘သီလေန ဟိ’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ အမှန်စင်စစ်။ သီလေနပိ၊ သီလဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဈာနေနပိ၊ ဈာန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ (သမာဓိကိုပင် ဈာန်ဟူပါသည်)။ ရာဂါဒိကိလေသာ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့သည်။ န စီယန္တိ၊ မပွားကုန်။ (’သီလေန ဟိ ကိလေသာ’ ဟူ၍လည်း ရှိ၏)။ အဿ၊ ထိုသီလကိုစောင့်သူအား။ တပ္ပစ္စယာ၊ ထိုကိလေသာဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုမစောင့်စည်းခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ယေပိ အာသဝါ၊ အကြင်အာသဝတို့သည်လည်းကောင်း။ ယေပိ ဝိဃာတပရိဠာဟာ၊ အကြင် ပူပန်ခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပဇ္ဇေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုအာသဝအစရှိသည်တို့သည်လည်း။ အဿ၊ ထိုသူအား။ န ဟောန္တိ၊ မရှိကုန်။ ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ‘ကုသလော စ ဇဟာတိ ပါပကံ’ ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ပဟာနပရိညာ၊ ပဟာနပရိညာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟူ၏။ တံ၊ ထိုပဟာနပရိညာသည်။ ဘာဝနာမယံ၊ ဘာဝနာမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ပုညကိရိယဝတ္ထုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘ရာဂဒေါသမောဟက္ခယာ သ နိဗ္ဗုတော’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ရာဂဿပိ၊ ရာဂ၏လည်း။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ဒေါသဿပိ၊ ဒေါသ၏လည်း။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ မောဟဿပိ၊ မောဟ၏လည်း။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ (ဤကား အနက်ကိုပြသည်)။

ဝေဝုစ်ကို ပြလိုရကား ‘တတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုရာဂ ဒေါသ မောဟတို့တွင်။ ရာဂေါတိ၊ ရာဂ ဟူသည်ကား။ ယော ရာဂေါ၊ အကြင် တပ်ခြင်းသည်။ ယော သာရောဂေါ၊ အကြင် ပြင်းစွာ တပ်ခြင်းသည်။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ယာ သာရဇ္ဇနာ၊ အကြင် တပ်သော အခြင်းအရာသည်။ ယော လောဘော၊ အကြင် တပ်တတ်သော တရားသည်။ ယာ လုဗ္ဘနာ၊ အကြင် တပ်သော အခြင်းအရာသည်။ ယံ လုဗ္ဘိတတ္တံ၊ အကြင် တပ်သည်၏ အဖြစ်သည်။ ယာ အဘိဇ္ဈာ၊ အကြင် ရှေးရှု ကြံခြင်းသည်။ လောဘော၊ လောဘဟု ဆိုအပ်သော။ ယံ အကုသလမူလံ၊ အကြင် အကုသိုလ်မူလသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ရာဂေါ၊ ရာဂမည်၏။ (ဤသို့ ပေး)။ ဒေါသောတိ၊ ဒေါသ ဟူသည်ကား။ ယော ဒေါသော၊ အကြင် ပြစ်မှားတတ်သော တရားသည်။ ယာ ဒုဿနာ၊ အကြင် ပြစ်မှားသော အခြင်းအရာသည်။ ယံ ဒုဿိတတ္တံ၊ အကြင် ပြစ်မှားသည်၏ အဖြစ်သည်။ ယော ဗျာပါဒေါ၊ အကြင် စိတ်ကို ဖောက်ပြန်စေတတ်သော တရားသည်။ စေတသော၊ စိတ်ကို။ ယာ ဗျာပဇ္ဇနာ၊ အကြင် ဖောက်ပြန်စေသော အခြင်းအရာသည်။ ဒေါသော၊ ဒေါသဟု ဆိုအပ်သော။ ယံ အကုသလမူလံ၊ အကြင် အကုသိုလ်မူလသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဒေါသော၊ ဒေါသမည်၏။ မောဟောတိ၊ မောဟ ဟူသည်ကား။ ယံ အညာဏံ၊ အကြင် မသိခြင်းသည်။ ယံ အဒဿနံ၊ မမြင်ခြင်းသည်။ ယော အနဘိသမယော၊ အကြင် အာရုံသို့ ရှေးရှု မရောက်စေတတ်သော တရားသည်။ ယော အသမ္ဗောဓော၊ အကြင် ကောင်းစွာ မသိသော တရားသည်။ ယော အပ္ပဋိဝေဓော၊ အကြင် ကောင်းစွာ ထိုးထွင်း၍ မသိတတ်သော တရားသည်။ ယံ ဒုမ္မေဇ္ဈံ၊ အကြင် ပညာမရှိသောသူ၏ အဖြစ်သည်။ ယံ ဗာလျံ၊ အကြင် လူမိုက်၏ အဖြစ်သည်။ ယံ အသမ္ပဇညံ၊ အကြင် ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် မသိတတ်သော တရားသည်။ မောဟော၊ မောဟဟု ဆိုအပ်သော။ ယံ အကုသလမူလံ၊ အကြင် အကုသိုလ်မူလသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤကား။ မောဟော၊ မောဟတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမေသံ ရာဂါဒီနံ၊ ဤရာဂအစရှိသည်တို့၏။ ခယော၊ ကုန်ခြင်း။ နိရောဓော၊ ချုပ်ခြင်း။ ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ လွတ်ခြင်း။ နိဗ္ဗုတိ၊ ငြိမ်းခြင်း။ နိဗ္ဗာယနာ၊ ငြိမ်းသောအခြင်းအရာ။ ပရိနိဗ္ဗာနံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်း။ သဥပါဒိသေသာ၊ သဥပါဒိသေသဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်။ အနုပါဒိသေသာ၊ အနုပါဒိသေသဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ အယံ၊ ဤကား။ သမာရောပနော ဟာရသမ္ပာတော၊ တည်း။

ဤသမာရောပနဟာရသမ္ပာတ၌။ ဘာဝနာသမာရောပန၊ ပဟာနသမာရောပနတို့ကို ပါဠိ၌ သရုပ်အားဖြင့် သိအပ်ကောင်းပြီဖြစ်၍ ပဒဋ္ဌာနံသမာရောပန ဝေဝစနသမာရောပနတို့ကိုသာ ပြသတည်း။

ဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာ၊ ဟာရသမ္ပာတဝဏ္ဏနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

နယသမုဋ္ဌာနဝါရအဖွင့်

ဟာရအစီအရင်ကို ပြပြီးလျက် အသို့မူ၍ ‘တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာနံ’ စသည်ကို ဆိုပြန်သနည်းဟု အမေးပုစ္ဆာ စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထို ‘တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာနံ’ စသော ပါဠိ၏ အနုသန္ဓေသမ္ဗန္ဓကို ပြလိုသော အဋ္ဌကထာဆရာသည် ‘ဧဝံ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုတော်မူသတည်း။

စာပိုဒ် ၇၉။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ နာနာသုတ္တဝသေန၊ အထူးထူးသော သုတ်၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (ဝိဘင်္ဂဂါရကို ရည်သည်)။ ဧကသုတ္တဝသေန စ၊ တစ်သုတ်၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ (သမ္ပာတဝါရကို ရည်သည်)။ ဟာရဝိစာရံ၊ ဟာရအစီအရင်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ နယဝိစာရံ၊ နယအစီအရင်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိ၊ ‘တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာနံ’ အစရှိသော စကားကို။ အာယသ္မတာ မဟာကစ္စာယနေန၊ သက်တော်ရှည်သော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်သတည်း။

မှတ်ချက်။ အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ၊ အရှင်ကစ္စည်းသည် ‘တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော၊ အဿာဒါဒီနဝတာတိဂါထာ အယံ ဒေသနာဟာရော၊ ကိံ ဒေသယတိ’ စသည်ဖြင့် ဟာရနိဒ္ဒေသကို အားထုတ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ‘တတ္ထ ကတမော နန္ဒိယာဝဋ္ဋော။ တဏှဉ္စ အဝိဇ္ဇမ္ပိဂါထာအယံ နန္ဒိယာဝဋ္ဋော၊ ကိံ နယတီတိ’ စသည်ဖြင့် အားထုတ်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် ‘တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာနံ’ စသည်ဖြင့် သမုဋ္ဌာန်ကို အရင်းပြုသဖြင့် အားထုတ်ဘိသနည်း။ ယင်းသို့ အားထုတ်သည်ရှိသော် ‘တိတ်တိတ် မနေ၊ ဆိုပါခြေလည်း။ မပြေမပြစ်။ အထစ်ထစ်လျှင်။ ကျစ်လစ်မရှိ။ အငြိငြိတည့်။ ဟုတ်လိနိုးနိုး။ ဆင်ကန်းတိုးသို့။ အကျိုးအကြောင်း။ ကောင်းကောင်းမမှန်။ သမ္ဗန်ပါဌ်လျှောက်။ ရှေ့နောက် မညီ၊ အစီအလျဉ်။ အစဉ်မသင့်။ တမြင့်တပါး။ ရယ်ဖွယ်များခဲ့’ ဟု ဆိုသည်နှင့်အညီ မဖြစ်ခဲ့ပြီလောဟု စောဒနာရာသောကြောင့် ထိုစောဒနာကို ပြလိုဖြေလိုရကား ‘ကသ္မာ ပနေတ္ထ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ကသ္မာ ပန၊ အဘယ့်ကြောင့်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤနယအစီအရင်၌။ “တတ္ထ... ဒေသယတီ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တတ္ထ... ဒေသယတိ’ ဖြင့်။ ဟာရနိဒ္ဒေသော၊ ဟာရနိဒ္ဒေသကို။ အာရဒ္ဓေါ ယထာ၊ အားထုတ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ “တတ္ထ... နယတီ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တတ္ထ... နယတိ’ ဖြင့်။ အနာရဘိတွာ၊ အားမထုတ်မူ၍။ သမုဋ္ဌာနမုခေန၊ သမုဋ္ဌာန်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်လေသနည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ပရိဟာရော၊ အဖြေကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအံ့။ ဟာရနယာနံ၊ ဟာရနှင့်နယတို့၏။ ဝိသယဘေဒတော၊ အရာပြားသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အရာထူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ “တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော... ဒေသယတီ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တတ္ထ ကတမော ဒေသနာဟာရော... ဒေသယတိ’ ဖြင့်။ ဟာရနိဒ္ဒေသော၊ ဟာရနိဒ္ဒေသကို။ အာရဒ္ဓေါ ယထာ၊ အားထုတ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ “တတ္ထ ကတမော နန္ဒိယာဝဋ္ဋော... နယတီ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တတ္ထ ကတမော နန္ဒိယာဝဋ္ဋော... နယတိ’ ဖြင့်။ အနာရဘိတွာ၊ အားမထုတ်မူ၍။ သမုဋ္ဌာနမုခေန၊ သမုဋ္ဌာန်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူလေသတည်း။ (ဤသို့ ဆောင်၍ပေး)။

အဘယ်သို့ ဝိသယဘေဒ ဖြစ်သနည်းဟု အမေးပုစ္ဆာရှိသောကြောင့် ‘ဝိသယဘေဒတော’ ဟု အကျဉ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်သော အနက်ကို အကျယ်အားဖြင့် ဖွင့်အံ့သောငှာ ‘ယထာ ဟိ’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ဟာရာ၊ တို့သည်။ ဗျဉ္ဇနမုခေန၊ သဒ္ဒါကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ ၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အနက်အဖွင့်တို့သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ နယာ၊ တို့သည်။ ဗျဉ္ဇနမုခေန၊ ဖြင့်။ သုတ္တဿ၊ ၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ တို့သည်။ န ဟောန္တိ၊ ကုန်။

ယင်းသို့ မဖြစ်ကုန်သော် နယတို့သည် အဘယ်သို့ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ စုဒ်ထွက်လေရကား ‘နယာ ပန’စသည်ကို ဆိုသတည်း။

နယာ ပန၊ တို့သည်ကား။ နာနာသုတ္တတော၊ မှ။ နိဒ္ဓါရိတေဟိ၊ ထုတ်အပ်ကုန်သော။ တဏှာဝိဇ္ဇာဒီဟိ၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာ အစရှိကုန်သော။ မူလပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့နှင့်။ စတုသစ္စယောဇနာယ၊ သစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းငှာ။ နယတော၊ နည်းဟူသော အားဖြင့်။ အနုဗုဇ္ဈိယမာနော၊ လျောက်ပတ်စွာ သိအပ်သော။ (တစ်ပြိုင်နက် ထိုးထွင်းခြင်းအားဖြင့်သာလျှင် မဂ်ဉာဏ်ဖြစ်သည် အားလျော်စွာ သိအပ်သည် ဟူလိုသော်)။ ဒုက္ခာဒိအတ္ထော၊ ဒုက္ခသစ္စာ အစရှိသော အနက်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (ပကတိသို့ လိုက်၍ ဗဟုဝုစ်ကြိယာ ထည့်သည်)။

ဒုက္ခ စသောအနက်သည် နယဟူသည်နှင့် မတန်တကား စောဒနာကြောင့် ‘သော ဟိ’ စသည်ကို တက်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ သော၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာ အစရှိသော အနက်သည်။ မဂ္ဂဉာဏံ၊ သို့။ နယတိ သမ္ပာပေတိ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နယော၊ မည်၏။

ယင်းသို့ မဂ်ဉာဏ်သို့ ရောက်စေတတ်သောကြောင့် ဒုက္ခစသော အနက်သည် နယ မည်သည်ရှိသော် အဘယ်သို့ ထိုနယသည် သုံးပါးပြားအံ့နည်းဟူသော စောဒနာကို ရည်၍ ‘ပဋိဝိဇ္ဈန္တာနံ ပန’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ပဋိဝိဇ္ဈန္တာနံ၊ သိကုန်သော။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒီနံ၊ ကုန်သော။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝသေန ပန၊ ဖြင့်ကား။ (ပနကို ဤမှာယှဉ်သည်)။ မူလပဒဝိဘာဂတော၊ မူလပဒကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ တိဓာ၊ သုံးပါးအပြားဖြင့်။ ဝိဘတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤသုံးပါးသော အတ္ထနယတို့တွင်။ ဧကမေကော စ၊ တစ်ပါးတစ်ပါးသော နည်းသည်လည်း။ (ဒွိသင်္ဂဟောသို့ ဆိုက်)။ ယတော၊ အကြင်သံကိလေသတရားမှ။ နေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။ ဝါ၊ ရောက်စေတတ်၏။ ယဉ္စ၊ အကြင် ဝေါဒါန်တရားသို့လည်း။ နေတိ၊ ၏။ တေသံ၊ တရားတို့၏။ ဝိဘာဂတော၊ အားဖြင့်။ ဒွိသင်္ဂဟော စ၊ နှစ်ပါးအပြားအားဖြင့် ရေတွက်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ စတုဆအဋ္ဌဒိသော စ၊ လေးပါးသော ဒိသာ ခြောက်ပါးသော ဒိသာ ရှစ်ပါးသော ဒိသာတို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (စတုဒိသာ စ၊ တို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဆဒိသာ စ၊ တို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဤသို့သော်လည်း အသီးအသီး ယှဉ်၍ပေး)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဟာရနယာနံ၊ တို့၏။ ဘိန္နော၊ ပြားသော။ ဝိသယော၊ အရာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ အတ္ထနယသုံးပါးတို့တွင် နန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၌ တဏှာအဝိဇ္ဇာ သမထဝိပဿနာဟူသော မူလပထလေးပါး၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဒိသာလေးပါး။ တိပုက္ခလနည်း၌ လောဘစသော အကုသိုလ်မူလသုံးပါး။ အလောဘစသော ကုသိုလ်မူလသုံးပါးတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဒိသာခြောက်ပါး။ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၌ ဝိပလ္လာသလေးပါး။ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါး၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဒိသာရှစ်ပါးပြားသတည်း။ ဤသို့ အစဉ်အတိုင်း ယူပါကုန်။

တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ တထာ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ “ဟာရာ... သုတ္တတ္ထော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။

ယခုအခါ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို နိဂုံးအုပ်လို၍ ‘ဧဝံ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ ဟာရနယာနံ၊ တို့၏။ ဝိသိဋ္ဌဝိသယတ္တာ၊ ထူးသော အရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဟာရေဟိ၊ တို့မှ။ အညထာ၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်။ နယေ၊ တို့ကို။ နိဒ္ဒိသန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည် ဖြစ်၍။ “တတ္ထ ကတမံ နယသမုဋ္ဌာန”န္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝစနတ္ထော၊ တည်း။ ဧတေန၊ ဤသစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းဖြင့်။ သမုဋ္ဌဟန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ ကေ၊ အဘယ်သည်တို့သည်။ သမုဋ္ဌဟန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။ နယာ၊ တို့သည်။ သမုဋ္ဌဟန္တိ၊ ကုန်၏။ နယာနံ၊ တို့၏။ သမုဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ နယသမုဋ္ဌာနံ၊ ကြောင်း။ တံ၊ သည်။ ကိံ ပန၊ အဘယ်နည်း ဟူမူကား။ တံ တံ မူလပဒေဟိ၊ တို့နှင့်။ စတုသစ္စယောဇနာ၊ သစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းတည်း။

သစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းသည် နယသမုဌာန်မည်၏ ဟူသော စကားသည် အဘယ်သို့ သင့်ပါအံ့နည်း စုဒ်ရှိရကား ‘သာ ဟိ... ဝုစ္စတိ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ထိုစကားကို ပါဠိဖြင့် ပြီးစေလို၍ ‘တထာ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ သာ၊ ထိုသစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းကို။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋာဒီနံ၊ အစရှိကုန်သော။ နယာနံ၊ တို့၏။ ဥပတ္တိဋ္ဌာနတာယ၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာနန္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဘူမီတိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တထာ စ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း။ “အယံ... ဘူမီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝက္ခတိ၊ တ္တံ့။ “ပုဗ္ဗာ ကောဋိ န ပညာယတိ အဝိဇ္ဇာယ စ ဘဝတဏှာယ စာ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသောပါဌ်သည်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ၊ မည်သော။ နယဿ၊ ၏။ ဘူမိဒဿနံ၊ ကြောင်းပါဌ်တည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ “ပုဗ္ဗာ ကောဋိ န ပညာယတီ”တိ၊ ကား။ အသုကဿ နာမ၊ ဤအမည်ရှိသော။ ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိသော။ ဘဂဝတော ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။ အသုကဿ၊ သော။ စက္ကဝတ္တိနော ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။ ကာလေ၊ ၌။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဘဝတဏှာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်၏။ တတော၊ ထိုအခါမှ။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ နာဟောသိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝိဇ္ဇာဘဝတဏှာနံ၊ တို့၏။ ပုရိမာ၊ သော။ ကာစိ၊ သော။ မရိယာဒါ၊ အပိုင်းအခြားကို။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ကသ္မာ၊ ကား။ သံသာရဿ၊ ၏။ အနမတဂ္ဂတ္တာ၊ မသိနိုင်သော အစရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဟိ၊ စွ။ “အနမတဂ္ဂေါယံ... န ပညာယတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဆရာဆောင်သော ဉာပကပါဠိ၌ သံသရာ၏ အနမတဂ္ဂအဖြစ်ကိုသာ ဆိုခဲ့၏။ အဝိဇ္ဇာဘဝတဏှာတို့၏ ရှေးအပိုင်းအခြားကို မရအပ်သည်၏အဖြစ်ကို မဆိုခဲ့။ ယင်းသို့ မဆိုသော် ဉာပကဉာပေတဗ္ဗ မတန်ခဲ့ဟု စောဒနာရှိရာသည်ကို နှလုံးပိုက်၍ ‘ဝိတ္ထာရော’ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဝိတ္ထာရော၊ ပါဠိအကျယ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိလေအပ်၏။ (ပါဠိဖြင့် ကြွင်းလေသေးသည် ဟူလိုသော်)။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ သံသာရော၊ သည်။ အနမတဂ္ဂေါ၊ မသိနိုင်သော အစရှိ၏။ ပုဗ္ဗာ ကောဋိ၊ ရှေးအစွန်သည်။ န ပညာယတိ၊ မထင်။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇာ ဘဝတဏှာသု၊ တို့တွင်။

အဝိဇ္ဇာ၏လည်း သံယောဇနအဖြစ်။ တဏှာ၏လည်း နီဝရဏအဖြစ်ကို ပါဠိ၌ ဟောသည် မဟုတ်တုံလော။ ထိုသို့သိလျက် အသို့မူ၍ အဝိဇ္ဇာကို နီဝရဏ၊ တဏှာကို သံယောဇဉ်ဟု အရှင်ကစ္စည်း မိန့်လေသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးထား၍ ‘ယဒိပိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။ သံယောဇနဘာဝေါ စ၊ သံယောဇဉ်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တဏှာယ၊ ၏။ နီဝရဏဘာဝေါ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ယဒိပိ ဝုတ္တော၊ ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ အဝိဇ္ဇာယ၊ သည်။ ပဋိစ္ဆာဒိတာဒီနဝေဟိ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော အပြစ်ရှိကုန်သော။ ဘဝေဟိ၊ ဘဝတို့နှင့်။ တဏှာ၊ သည်။ သံယောဇေတိ၊ ယှဉ်စေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမဿ အတ္ထဿ၊ ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ “အဝိဇ္ဇာ... သံယောဇန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤပါဌ်ဖြင့် တဏှာသည်လည်း ပဋိစ္ဆာဒနသဘောရှိသော်လည်း အဝိဇ္ဇာ၏။ အဖြစ်ကို ဖုံးလွှမ်းခြင်းသည် သာတိသယဖြစ်၏။ အဝိဇ္ဇာသည်လည်း သံယောဇနသဘောရှိသော်လည်း တဏှာ၏ ဘဝတို့၌ တပ်ခြင်း ငဲ့ခြင်းရှိသောကြောင့် နှောင်ဖွဲ့ခြင်းသဘောသည် အဝိဇ္ဇာထက် လွန်၏ ဟူသော အနက်ကို ပြသတည်း။

အဝိဇ္ဇာသံယုတ္တာတိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇာယ၊ နှင့်။ မိဿိတာ၊ ရောနှောကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇာယ၊ နှင့်။ အဘိနိဝေသဝတ္ထူသု၊ နှလုံးသွင်းအပ်သော ဝတ္ထုတို့၌။ ဗဒ္ဓါ၊ စပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ (အဘိနိဝေသ ဝတ္ထုသမ္ပန္နာဟူ၍လည်း ရှိ၏။ နှလုံးသွင်းအပ်သော ဝတ္ထုတို့၌ စပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍ဟု ပေး)။

အဝိဇ္ဇာယ ပက္ခော သဟ ယော ယဿ ဝိပလ္လဿာတိ အဝိဇ္ဇာပက္ခောဟူသော အနက်ကို ယူစေလိုရကား အဝိဇ္ဇာပက္ခေန အဝိဇ္ဇာသဟာယေန ဒွါဒသဝိဓေန ဝိပ္ပလ္လာသေန’ဟု ဖွင့်သတည်း။

အဝိဇ္ဇာပက္ခေန ဝိစရန္တီတိ၊ ကား။ အဝိဇ္ဇာပက္ခေန အဝိဇ္ဇာသဟာယေန၊ အဝိဇ္ဇာဟူသော အဖော်ရှိသော။ ဒွါဒသဝိဓေန၊ သော။ ဝိပလ္လာသေန၊ ဖြင့်။ အဘိနိဝေသဝတ္ထုဘူတေ၊ နှလုံးသွင်းအပ်သော ဝတ္ထုဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အာရမ္မဏေ၊ ၌။ ပဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

အဝိဇ္ဇာနီဝရဏရှိသော သတ္တဝါတို့ကို ‘အဝိဇ္ဇာစရိတ’ဟူ၍သာ ဆိုအပ်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ဒိဋ္ဌိစရိတ’ဟု ဆိုအပ်ကုန်သနည်းဟူသော စောဒနာကိုရည်၍ ‘တေ ဝုစ္စန္တိ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

တေ ဝုစ္စန္တိ ဒိဋ္ဌိစရိတာတိ၊ ကား။ တေ၊ ထို အဝိဇ္ဇာနီဝရဏ အစရှိသော သတ္တဝါတို့ကို။ အဝိဇ္ဇာဘိဘူတာ၊ အဝိဇ္ဇာဖြင့် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ရူပါဒီနိ၊ ရူပက္ခန္ဓာ အစရှိသည်တို့ကို။ နိစ္စာဒိတော၊ အားဖြင့်။ အဘိနိဝိသန္တာ၊ နှလုံးသွင်းကုန်သောကြောင့်။ ဒိဋ္ဌိစရိတာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။

ဤသည်ကား ‘ဒိဋ္ဌိစရိတ’တည်းဟု ဝစီဘေဒအားဖြင့် ဆိုအပ်သည်ကို အသို့ဆိုကောင်းသလောဟု စောဒနာရှိရကား ‘ဒိဋ္ဌိစရိတာ နာမာတိ အတ္ထော’ဟု မိန့်သတည်း။

ဒိဋ္ဌိစရိတာ နာမ၊ မည်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား အဝိဇ္ဇာ၏ မဟုတ်မမှန် ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူခြင်း၏အကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအဝိဇ္ဇာနှင့် နှိပ်စက်ကုန်သည်ဖြစ်၍ နိစ္စ စသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းကုန်ရကား အဝိဇ္ဇာနီဝရဏရှိသော သတ္တဝါတို့သည် ဒိဋ္ဌိစရိတမည်၏ဟူလိုသော်။

တဏှာပက္ခေနာတိ၊ ကား။ အဋ္ဌသတတဏှာဝိစရိတေန၊ တစ်ရာ့ရှစ်ပါးသော တဏှာဝိစရိုက်ဖြင့်။ ဒိဋ္ဌိဝိစရိတေ စ၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်းကောင်း။ တဏှာဝိစရိတေ စ၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ပဋိပတ္တိယာ၊ ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒိဋ္ဌိစရိတာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အတ္တကိလမထာနုယောဂန္တိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ကာယဿ၊ ကို။ ကိလိဿနပယောဂံ၊ ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လကို။

ကိလိဿနဟူသည် ဥပတာပနတည်းဟု သိစေလို၍ အတ္တပရိတာပနပဋိပတ္တိံဟု ဆိုသတည်း။

အတ္တပရိတာပနပဋိပတ္တိံ၊ မိမိကို ပူပန်စေတတ်သော အကျင့်ကို။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂန္တိ၊ ကား။ ကာမသုခဿ၊ ကို။ အလ္လီယနပယောဂံ၊ မှီဝဲခြင်း လုံ့လကို။ ကာမေသု၊ တို့၌။ ပါတဗျတံ၊ သောက်သည်၏ အဖြစ်ကို။

ဗာဟိရကာ၊ သာသနာမှ အပဖြစ်သောသူတို့သည်။ “ဒုက္ခ”န္တိ စ၊ ဒုက္ခဟူ၍လည်းကောင်း။ “တဏှာ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ယဒိပိ ဇာနန္တိ၊ အကယ်၍ကား သိကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ လည်း။” ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ဒုက္ခံ၊ တည်း။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ ဧတ္တကံ၊ ဤမျှတည်း”။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ (စသဒ္ဒါကား လောပတည်း)။ “အယံ၊ ဤသည်ကား။ တဏှာ၊ တည်း။ အယံ၊ ကား။ တဿ၊ ထိုတဏှာ၏။ ဝိရာဂေါ၊ ကင်းရာတည်း”။ ဣတိ စ၊ လည်းကောင်း။ (ဤ၌လည်း စသဒ္ဒါကား လောပတည်း)။ ပရိညေယျပဟာတဗ္ဗဘာဝေန၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သည်၏အဖြစ် ပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ န ဇာနန္တိ၊ ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဝတ္တိ ပဝတ္တိဟေတုမတ္တမ္ပိ၊ ဝဋ် ဝဋ်၏အကြောင်းမျှကိုလည်း။ ဝါ၊ ဒုက္ခသစ္စာ သမုဒယသစ္စာ မျှကိုသော်လည်း။ န ဇာနန္တိ၊ မသိကုန်သေး၏ရှင့်။ နိဝတ္တိ နိဝတ္တိဟေတူသု ပန၊ ဝဋ်၏နစ်ရာ နစ်ရာ၏ အကြောင်းတို့၌ကား။ ဝါ၊ နိရောဓသစ္စာ မဂ္ဂသစ္စာတို့၌ကား။ ကာ ကထာ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။” ဣတော ဗဟိဒ္ဓါ နတ္ထိ သစ္စဝဝတ္ထာန”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သစ္စပ္ပကာသနာတိ၊ ကား။ သစ္စဒေသနာ၊ သစ္စာဟူသော ဒေသနာသည်။ သမထဝိပဿနာကောသလ္လန္တိ၊ ကား။ သမထဝိပဿနာသု၊ တို့၌။ ဘာဝနာကောသလ္လံ၊ ပွားစေခြင်း၌ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ ကား။ တာသု၊ ထိုသမထဝိပဿနာတို့၌။ ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာသဝနမနသိကာရ ကောသလ္လံ၊ သင်ခြင်း မေးမြန်းခြင်း နာယူခြင်း နှလုံးသွင်းခြင်း၌ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်သည်။

ဤ၌ သက်သက်သော သမထကို လိုအပ်သလောဟူသော စောဒနာကြောင့် ‘ဝိပဿနာဓိဋ္ဌာနဉ္စေတ္ထ သမထံ အဓိပ္ပေတံ’ဟု ဆိုအပ်သတည်း။

ဧတ္ထ စ၊ ဤအရာ၌လည်း။ ဝိပဿနာဓိဋ္ဌာနံ၊ ဝိပဿနာ၏ တည်ရာဖြစ်သော။ သမထံ၊ ကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ ဥပသမသုခပ္ပတ္တီတိ၊ ကား။ ကိလေသာနံ၊ တို့၏။ ဝူပသမသုခါဓိဂမော၊ ငြိမ်းရာဖြစ်သော ချမ်းသာကို ရခြင်းသည်။ ဝိပရီတစေတာတိ၊ ကား။ မိစ္ဆာဘိနိဝိဋ္ဌစေတာ၊ မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းသော စိတ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍။ နတ္ထိ သုခေန သုခန္တိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဖြင့်။ အနဝဇ္ဇပစ္စယပရိဘောဂသုခေန၊ အပြစ်မရှိသော ပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ခြင်းဟူသော ချမ်းသာခြင်းဖြင့်။ ကာယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ စိတ္တဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပဋိပဿဒ္ဓဒရထံ၊ ငြိမ်းသော ပူပန်ခြင်းရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အရိယေဟိ၊ တို့သည်။ ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်သော။ ယံ ဥပသမသုခံ၊ အကြင်ငြိမ်းသော ချမ်းသာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ ဥပသမသုခံ၊ ကို။ ပဋိက္ခိပတိ၊ ပယ်၏။ ဒုက္ခေနာတိ၊ ကား။ ကာယခေဒနဒုက္ခေန၊ ကိုယ်၏ ပင်ပန်းခြင်းဟူသော ဆင်းရဲခြင်းဖြင့်။

သော လောကံ ဝဍ္ဎယတီတိ၊ ကား။ ကာမေ၊ တို့ကို။ ပဋိသေဝေန္တော၊ မှီဝဲသော။ သော၊ ထိုသူသည်။ အတ္တဘာဝသင်္ခါတံ၊ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်သော။ လောကံ၊ ကို။ ဝဍ္ဎေတိ၊ ၏။ ပီနေတိ၊ ပျို့စေ၏။ ဝါ၊ ကား။ ပုတ္တနတ္တုပရမ္ပရာယ၊ သားမြေးအဆက်ဆက်ဖြင့်။ သံသာရဿ၊ ၏။ အနုပစ္ဆေဒနတော၊ မပြတ်သေး သောကြောင့်။ သတ္တလောကံ၊ ကို။ ဝဍ္ဎေတိ၊ စေ၏။ ဗဟုံ ပုညံ ပသဝတီတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ကာမဂုဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သန္တပ္ပနေန စ၊ ရောင့်ရဲခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ပုတ္တမုခဒဿနေန စ၊ သား၏ မျက်နှာကို မြင်သဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ပုညံ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ၏။ (သား၏ မျက်နှာကို မြင်ရသော် သံသရာပြတ်၏ဟု ယူသတည်း)။ အဘိနိဝေသဿ၊ နှလုံးသွင်းခြင်း၏။ နာတိဒဠှတာယ၊ အလွန်မမြဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့ အမှတ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဒဠှတာယ၊ မြဲမြံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧဝံဒိဋ္ဌီ၊ ဤသို့အယူ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။

ဒုက္ခေန သုခံ ပတ္ထယမာနာ စသော ပါဌ်ကို အဘယ်သို့ ဆိုအပ်သနည်း။ ယထာရုတအားဖြင့် စပ်အပ်သလော စောဒနာကြောင့် ‘ဒုက္ခေန’ စသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

ဒုက္ခေန၊ ဖြင့်။ သုခံ၊ ကို။ ပတ္ထယမာနာ၊ တောင့်တကုန်သည် ဖြစ်၍။ အတ္တကိလမထာနုယောဂံ၊ မိမိကိုယ်ကို ပူပန်စေတတ်သော အကျင့်ကို။ အနုယုတ္တာ စ၊ အားထုတ်ကုန်သည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ကာမေသု၊ တို့၌။ ပုညသညီ၊ ကောင်းမှုဟု အမှတ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂံ၊ ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို မှီဝဲခြင်းအကျင့်ကို။ အနုယုတ္တာ စ၊ ကုန်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။

တဒဘိညာ သန္တာတိ၊ ကား။ တထာသညိနော၊ ထိုထိုသို့အမှတ်ရှိကုန်သည်။ သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ ရောဂမေဝ ဝဍ္ဎယန္တီတိ၊ ကား။ အတ္တဘာဝရောဂမေဝ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော အနာကိုသာလျှင်။ ဝါ၊ ကား။ ကိလေသရောဂမေဝ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အနာကိုသာလျှင်။ အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။ ဝဍ္ဎေန္တိ၊ ပွားစေကုန်၏။ ဂဏ္ဍသလ္လေသုပိ၊ ဂဏ္ဍသလ္လေသတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။ ရောဂါဘိတုန္နာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တရောဂဗျာဓိတာ၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော အနာဖြင့် ကျင်နာကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဂဏ္ဍပဋိပီဠိတာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တဂဏ္ဍဗာဓိတာ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အိုင်းအနာဖြင့် ကျင်နာကုန်သည်ဖြစ်၍။ သလ္လာနုဝိဒ္ဓါတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တသလ္လေန၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော မြားဖြင့်။ ဝါ၊ သည်။ အနုပဝိဋ္ဌာ၊ စူးဝင်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဥမ္မုဇ္ဇနိမုဇ္ဇာနီတိ၊ ကား။ ဥပပဇ္ဇနစဝနာနိ၊ ဖြစ်ခြင်းပြောင်းရွှေ့ခြင်းတို့ကို။ ဥဂ္ဃာတနိဂ္ဃာတန္တိ၊ ကား။ ဥစ္စာဝစဘာဝံ၊ ပြတ်သည်၏အဖြစ်ယုတ်သည်၏အဖြစ်ကို။ ရောဂဂဏ္ဍသလ္လဘေသဇ္ဇန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ယထာဝုတ္တရောဂါဒိတိကိစ္ဆနံ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီးသော အနာအစရှိသည်ကို ဖျောက်တတ်သော။ ဝါ၊ ကုသော။ သမထဝိပဿနံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “သမထဝိပဿနာ ရောဂနိဂ္ဃာတကဘေသဇ္ဇ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ရောဂနိဂ္ဃာတကန္တိ၊ ကား။ ရောဂဝူပသမနံ၊ အနာကို ငြိမ်းစေတတ်သော။ “သံကိလေသော ဒုက္ခ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ တေသံ၊ ထိုသစ္စာတို့၏။ ပရိညေယျာဒိဘာဝေန၊ ပရိညေယျ အစရှိသည်တို့၏အဖြစ်ဖြင့်။ ကထေတိ၊ ၏။

တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သံကိလေသော ဒုက္ခန္တိ၊ ကား။ အတ္တကိလမထာနုယောဂ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂ သံကိလေသဝန္တော၊ မိမိကိုယ်ကို ပူပန်စေတတ်သော အကျင့် ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို မှီဝဲခြင်း အကျင့်တည်းဟူသော ညစ်ညူးစေတတ်သော တရားရှိသော ရူပကာယနာမကာယသည်။ ဝါ၊ ကား။ တေဟိ၊ ထိုသံကိလေသတရားတို့ဖြင့်။ သံကိလိဿမာနော၊ ညစ်ညူးသော။ ရူပါရူပကာယော၊ ရူပကာယ နာမကာယသည်။ ဒုက္ခံ၊ သော။ အရိယသစ္စံ၊ မည်၏။ တဒဘိသင်္ဂေါ တဏှာတိ၊ ကား။ တတ္ထ၊ ထိုရူပကာယ နာမကာယ၌။ အာသင်္ဂေါတိ၊ ကပ်ညိတတ်၏ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမာ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ တဏှာ၊ သည်။ အဘိသင်္ဂေါ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၈၀။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဒိဋ္ဌိစရိတတဏှာစရိတာနံ၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဒဿနေ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ အမြင်၌။ ပဝတ္တိဘေဒံ၊ ဖြစ်ခြင်း အပြားကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဒိဋ္ဌိစရိတာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ရူပက္ခန္ဓာ စသည်ကို အတ္တဟု ယူကုန်သနည်း စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘တတ္ထ ဒိဋ္ဌိစရိတာ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ ရူပံ အတ္တတော ဥပဂစ္ဆန္တီတိ၊ ကား။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဒိဋ္ဌာဘိနိဝေသဿ၊ ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၏။ ဗလဝဘာဝတော၊ အာကြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ “အတ္တာ”တိ၊ အတ္တဟူ၍။ ဂဏှန္တိ၊ ကုန်၏။

ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း အားကြီးသည်ရှိသော် ‘ရူပဝန္တံ အတ္တာနံ’ဟူ၍လည်း မယူကောင်းပါသလောဟု စုဒ်ရှိရကား ‘တေသံ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ တေသံ၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ အတ္တာဘိနိဝေသော၊ အတ္တဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဗလဝါ၊ အားကြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တထာ၊ တူ။ အတ္တနိယာဘိနိဝေသော၊ ငါ၏ ဥစ္စာဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဗလဝါ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (အကြင်အကြင်ထင်သော ရုပ်ကို အတ္တဟူ၍သာယူသောကြောင့်။ အတ္တာဘိနိဝေသဗလဝ ဖြစ်သည်ဟူလိုသော်)။ ဝေဒနန္တိ အာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသ နယော၊ တည်း။

မှတ်ချက်။ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့ အတ္တအားဖြင့် မယူမူ၍ အဘယ့်ကြောင့် ‘ရူပဝန္တံ အတ္တာနံ’ စသည်ဖြင့် ယူကုန်သနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ဖြေလို၍ တဏှာစရိတာ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တဏှာစရိတာ ရူပဝန္တံ အတ္တာနန္တိ၊ ကား။ တဏှာစရိတာ၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ တဏှာဘိနိဝေသဿ၊ တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း၏။ ဗလဝဘာဝတော၊ ကြောင့်။ ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ အတ္တနော၊ ၏။ ကိဉ္စနပလိဗောဓဘာဝေ၊ ကြောင့်ကြမှုရှိသည်၏ အဖြစ်၌။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ အဝသေသံ၊ သော။ ဝေဒနာဒိံ၊ ဝေဒနာ အစရှိသည်ကို။ “အတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဂဏှန္တိ၊ ကုန်၏။ အတ္တနိ ဝါ ရူပန္တိ၊ ကား။ အတ္တာဓာရံ၊ အတ္တလျှင် တည်ရာရှိသော။ ရူပံ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ရူပသ္မိံ ဝါ အတ္တာနန္တိ၊ ကား။ ရူပါဓာရံ၊ ရုပ်လျှင် တည်ရာရှိသော။ အတ္တာနံ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ဝေဒနာဝန္တန္တိ အာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

တဏှာဘိနိဝေသအားကြီးသောကြောင့်လည်း အတ္တအားဖြင့် မယူကောင်းပါသလောဟူသော စောဒနာကို ပြလို၍ ‘ဧတေသံ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုတဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ အတ္တနိယာဘိနိဝေသော၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဗလဝါ၊ အားကြီး၏။ တထာ၊ တူ။ အတ္တာဘိနိဝေသော၊ ငါဟူ၍ နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဗလဝါ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယထာလဒ္ဓံ၊ အကြင်အကြင်ရအပ်တိုင်းကို။ အတ္တနိယန္တိ၊ ဟူ၍။ ကပ္ပေတွာ၊ ကြံ၍။ တဒညံ၊ ထိုမှတစ်ပါးသော ဝေဒနာအစရှိသည်ကို။ “အတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဂဏှန္တိ၊ ကုန်၏။ အယံ... သက္ကာယဒိဋ္ဌီတိ၊ ကား။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့တွင်။ ဧကေကသ္မိံ၊ တစ်ပါးတစ်ပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ၌။ စတုန္နံ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဂါဟာနံ၊ အယူတို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝီသတိဝတ္ထုကာ၊ နှစ်ဆယ်သော ဝတ္ထုရှိသော။ အယံ၊ ဤအယူကို။ သတိ ဝိဇ္ဇမာနေ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော။ ခန္ဓပဉ္စကသင်္ခါတေ၊ ခန္ဓပဉ္စကဟု ဆိုအပ်သော။ ကာယေ၊ အပေါင်း၌။ ဒိဋ္ဌိ၊ အယူတည်း။ ဝါ၊ ကား။ တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ အပေါင်း၌။ သတီ ဝိဇ္ဇမာနာ၊ ပရမတ္ထအားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော။ ဒိဋ္ဌိ၊ တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သက္ကာယဋ္ဌိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ဤသို့ ဝုစ္စတိကြိယာကို ဆောင်၍ပေး။ ဤ၌ စတုန္နံ ဂါဟာနံ၏သရုပ်ကို ‘ရူပံ အတ္တတော ဥပဂစ္ဆန္တိ’ စသည်ကို ယူ။ လောကုတ္တရာ သမ္မာဒိဋ္ဌိဟူ၍ သာမညဆိုသော်လည်း ‘တဿာ ပဋိပက္ခော’ ဟူသောကြောင့် သောတာပတ္တိမဂ်မှ တပါးသော သမ္မာဒိဋ္ဌိကို မလိုအပ်ရကား ‘လောကုတ္တရာ... သမ္မာဒိဋ္ဌိ’ဟု ဖွင့်သတည်း။

လောကုတ္တရာ သမ္မာဒိဋ္ဌီတိ၊ ကား။ ပဌမမဂ္ဂသမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၌ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။ အနွာယိကာတိ၊ ကား။ သမ္မာဒိဋ္ဌိယာ၊ သို့။ အနုဂါမိနော၊ အစဉ်လိုက်သော တရားတို့သည်။

မှတ်ချက်။ အဘယ်သို့ အစဉ်လိုက်သနည်း အမေးရှိရကား ‘ယဒါ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ယဒါ၊ ၌။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိယာ၊ ကို။ ပဇဟနဝသေန၊ ဖြင့်။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ၌။ တဿာ၊ ထိုသမ္မာဒိဋ္ဌိအား။ အနုဂုဏဘာဝေန၊ လျော်သော အဖို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တမာနကာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ တေ၊ ထိုသမ္မာဒိဋ္ဌိသို့ အစဉ်လိုက်သော တရားတို့သည်။ ကေ ပန၊ အဘယ်တရားတို့နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒနာ သမ္ဘဝတော၊ ကြောင့်။ “သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ “တေ တယော ခန္ဓာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂတော၊ မှ။ ခန္ဓမုခေန၊ ခန္ဓာကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သမထဝိပဿနာ၊ တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတိ၊ ထုတ်၏။ “တတ္ထ သက္ကာယော”တိ အာဒိ၊ ယော အစရှိသော စကားသည်။ စတုသစ္စနိဒ္ဓါရဏံ၊ သစ္စာလေးပါးကို ထုတ်သော စကားတည်း။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော စကားသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

ပုန၊ တစ်ဖန်။ “တတ္ထ ယေ ရူပံ အတ္တတော ဥပဂစ္ဆန္တီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ သက္ကာယဒဿနမုခေန၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဥစ္ဆေဒါဒိအန္တဒွယဉ္စ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အစရှိသော အန္တဒွေကိုလည်းကောင်း။ မဇ္ဈိမံ၊ အလတ်ဖြစ်သော။ ပဋိပဒဉ္စ၊ အကျင့်ကိုလည်းကောင်း။ နိဒ္ဓါရေတိ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဣမေ ဝုစ္စန္တိ ဥစ္ဆေဒဝါဒိနောတိ၊ ကား။ ရူပါဒိကေ၊ ရူပက္ခန္ဓာအစရှိကုန်သော။ ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တအားဖြင့်။ ဥပဂစ္ဆန္တာ၊ ကပ်ကုန်သော။ ဣမေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ရူပါဒီနံ၊ ရူပက္ခန္ဓာ အစရှိသည်တို့၏။ အနိစ္စဘာဝတော၊ မမြဲသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တာ၊ သည်။ ဥစ္ဆိဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ မရဏာ၊ သေသည်မှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ န ဟောတိ၊ ဖြစ်။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အဘိနိဝိသနတော၊ နှလုံးသွင်းခြင်းကြောင့်။ “ဥစ္ဆေဒဝါဒိနော”တိ၊ ဥစ္ဆေဒအယူရှိကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣမေ ဝုစ္စန္တိ သဿတဝါဒိနောတိ၊ ကား။ “ရူပဝန္တံ ဝါ အတ္တာနံ”န္တိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ ရူပါဒိဝိနိမုတ္တော၊ ရုပ် အစရှိသည်တို့မှ လွတ်သော။ အညော၊ သော။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ (ဝိဘတ္တော၊ အသီးဝေဖန်အပ်သော)။ အတ္တာ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တာ၊ ကပ်ကုန်သော။ ဣမေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ “သော အတ္တာ၊ သည်။ နိစ္စော ဓုဝေါ သဿတော၊ မြဲ၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဘိနိဝိသနတော၊ ကြောင့်။ “သဿတဝါဒိနော”တိ၊ သဿတအယူရှိကုန်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ “ဥစ္ဆေဒ... ပဝတ္တီ”တိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားသည်။ သစ္စနိဒ္ဓါရဏံ၊ သစ္စာကို ထုတ်သော စကားတည်း။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ သုဝိညေယျံ၊ ပြီ။

ဥစ္ဆေဒသဿတံ... သက္ကာယဒိဋ္ဌီတိ၊ ကား။ အတ္တာ၊ သည်။ ဥစ္ဆဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ အတ္တာ၊ သည်။ နိစ္စော၊ မြဲ၏။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ (ဤကဲ့သို့ အရာ၌ ဣတိသဒ္ဒါ တစ်ပုဒ်ကျေသည် ဟူကုန်၏)။ အာဒိပ္ပဝတ္တနတော၊ နှစ်ဆယ်သော ဝတ္ထုရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဥစ္ဆေဒသဿတဒဿနံ၊ ဥစ္ဆေဒအယူသဿတ အယူသည်။ သင်္ခေပတော၊ အားဖြင့်။ ဝိသတိဝတ္ထုကာ၊ နှစ်ဆယ်သော ဝတ္ထုရှိကုန်သော။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဒိဋ္ဌိအပြား များသည်မဟုတ်တုံလော။ အဘယ်သို့ နှစ်ဆယ်သော ဝတ္ထုရှိသော သက္ကာယဒိဋ္ဌိသာ ဖြစ်ပါအံ့နည်း။ ပုစ္ဆာထွက်လေရကား ‘သဗ္ဗောပိ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗောပိ၊ သော။ အတ္တဝါဒေါ၊ အတ္တဟူသော အယူသည်။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိအန္တောဂဓော ဧဝ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၌ အတွင်းဝင်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိသတိဝတ္ထုကာ၊ သော။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိ ဧဝ၊ လျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဝိတ္ထာရတော ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနီတိ၊ ကား။ ဥစ္ဆေဒသဿတဒဿနံ၊ ဥစ္ဆေဒသဿတဒိဋ္ဌိအယူကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ ဖြင့်။ ဗြဟ္မဇာလေ၊ ဇာလသုတ်၌။ အာဂတာနိ၊ ကုန်သော။ ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော ဒိဋ္ဌိတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သင်္ခေပဝိတ္ထာရဝန္တာနံ၊ အကျဉ်းအကျယ်ရှိကုန်သော။ ဥစ္ဆေဒသဿတဒဿနာနံ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ သဿတဒိဋ္ဌိတို့၏။ ပဋိပက္ခောတိ၊ ကား။ ပဟာယကပဋိပက္ခော၊ ပယ်တတ်သော ဆန့်ကျင်ဘက်တရား။

ဗောဓိပက္ခိယတရားသည် သရုပ်အားဖြင့် သတ္တတိံသသာ ထင်ရှားခဲ့၏။ အရှင်ကစ္စည်းလည်း တေစတ္တာလီသဟုသာ ဆိုခဲ့၏။ ‘ယံ ဝါ တံ ဝါ’ ဆိုသော စကား အဘယ်သို့ တေစတ္တာလီသ ဖြစ်သနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘တေစတ္တာလီသံ’ အစရှိသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

တေစတ္တာလီသံ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ အနိစ္စသညာ၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခသညာ၊ လည်းကောင်း။ အနတ္တသညာ၊ လည်းကောင်း။ ပဟာနသညာ၊ လည်းကောင်း။ ဝိရာဂသညာ၊ လည်းကောင်း။ နိရောဓသညာ၊ လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ တို့လည်းကောင်း။ အရိယော၊ သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ သော။ မဂ္ဂေါ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တေစတ္တာလီသံ၊ လေးဆယ့်သုံးပါးသော။ ဧတေ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ၊ ဤ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့သည်။

ဧဝံ၊ သို့။ ဝိပဿနာဝသေန၊ ဖြင့်။ ပဋိပက္ခံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော တရားကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ သမထဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “အဋ္ဌ ဝိမောက္ခာ ဒသ စ ကသိဏာယတနာနီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ မောဟဇာလန္တိ၊ ကား။ ဒွါသဋ္ဌိ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော။ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည်။ မောဟဇာလဟေတုကတ္တာ၊ မောဟဘဝတဏှာတည်းဟူသော ကွန်ရက်လျှင် အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မောဟဇာလဉ္စ၊ လည်းမည်၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ စ မောဟဇာလဟေတုကတ္တာ မောဟဇာလဉ္စဟု စသဒ္ဒါနှင့်ပါဌ် ရှိ၏။ ဆင်ခြင် ထောက်ထားနှိုင်းယှဉ်၍ ယူအပ်၏။

ဥပါဒ်ဟူသောအစ ဘင်ဟူသောအဆုံး မရှိသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အနာဒိအနိဓနပ္ပဝတ္တံဟု အဘယ့်ကြောင့် ဆိုသနည်းဟူသော ပုစ္ဆာကို ရည်၍ အနာဒိ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

အနာဒိအနိဓနပ္ပဝတ္တန္တိ၊ ကား။ ပုရိမာယ၊ သော။ ကောဋိယာ၊ အစွန်း၏။ အဘာဝတော၊ ကြောင့်။ အနာဒိ၊ အစမရှိ။ ပဋိပက္ခာဒိဂမေ၊ မဟာဝဇီရဉာဏ်တည်းဟူသော ဆန့်ကျင်ဘက်တရားကို ရခြင်းသည်။ အသတိ၊ သော်။ သန္တာနဝသေန၊ အစဉ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနုပစ္ဆေဒေန၊ မပြတ်သောအားဖြင့်။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်သောကြောင့်။ အနိဓနပ္ပဝတ္တံ၊ မဆုံးမရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်၏။ ဝါ၊ အဆုံးမရှိသော ကာလပတ်လုံး ဖြစ်၏။ (နိဓနသဒ္ဒါကား အဆုံးဟောတည်း)။

နိဓနဝပုဓရဏံစသည်၌ကဲ့သို့ အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ ‘ဝိတ္ထာရတော ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ တေသံ ပဋိပက္ခော စတ္တာလီသံ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ’ဟု အောက်၌ ဆိုသောကြောင့် လေးဆယ့်သုံးပါးသော ဗောဓိပက္ခိယတရားတည်းဟူသော ဉာဏဝဇိရသည် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့၏ ပဋိပက္ခဖြစ်ရကား ‘တေစတ္တာလီသံ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ ဉာဏဝဇိရံ ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတပဒါလနံ’ဟု ဆိုပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် အရှင်ကစ္စည်းသည် ‘တေစတ္တာလီသံ... မောဟဇာလပ္ပဒါလနံ’ဟု ဆိုသနည်း။ ပုဗ္ဗာပရဝိရောဓိဒေါသ မရောက်ခဲ့ပြီလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ ပန’ အစရှိသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ ကား။ မောဟဇာလဟေတုကာနိ၊ မောဟဘဝတဏှာတည်းဟူသော ကွန်ရက်လျှင် အကြောင်းရှိကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ မောဟဇာလေ၊ မောဟဘဝတဏှာတည်းဟူသော ကွန်ရက်ကို။ ပဒါလိတေ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သည်ရှိသော်။ ပဒါလိတာနိ၊ ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တေစတ္တာလီသံ... မောဟဇာလပ္ပဒါလန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဉာဏဝဇိရန္တိ၊ ကား။ ဝဇိရူပမဉာဏံ၊ ဝရဇိန်ဥပမာရှိသော ဉာဏ်တည်း။

မှတ်ချက်။ ဝဇိရူပမဉာဏ်ဟူသည် အဘယ်ဉာဏ်နည်းဟု အမေးပုစ္ဆာထွက်လေရကား ‘အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

အဋ္ဌ သမာပတ္တိယော၊ တို့ကို။ သမာပဇ္ဇိတွာ၊ ဝင်စား၍။ တေဇေတွာ၊ တက်စေ၍။ တိက္ခသဘာဝံ၊ ထက်သော သဘောသို့။ အာပါဒိတံ၊ ရောက်စေအပ်သော။ ဝိပဿနာဉာဏဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ မဂ္ဂဉာဏဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဉာဏဝဇိရံ၊ မည်၏။

ဝိပဿနာဉာဏ် မဂ်ဉာဏ်မှ တစ်ပါး ဝဇိရဉာဏ်အသီးသီး ဖြစ်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော၊ စုဒ်ရှိရကား ‘ဣဒမေဝ ဟိ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။ (ဧဝကို ထောက်သတည်း။)

ဟိ၊ စွ။ ဣဒမေဝ ဉာဏံ၊ ဤဝိပဿနာဉာဏ် မဂ်ဉာဏ်ကိုသာလျှင်။ ဘဂဝတော၊ အား။ ပဝတ္တံ ပဝတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ “မဟာဝဇိရဉာဏ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ တစ်နည်းကား ဘဂဝတော၊ အား။ ပဝတ္တံ၊ သော။ ဣဒမေဝ ဉာဏံ၊ ကိုသာလျှင်။ “မဟာဝဇီရဉာဏ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ဉာဏဝဇီရံသာ ဆိုပါလော။ အသို့မူ၍ ‘တေစတ္တာလီသံ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ’ ဟူ၍လည်း ဆိုဘိသနည်း ဟူသော စောဒနာကို ပြလို၍ ‘တံ ပန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

တံ ပန၊ ထိုဝရဇိန်နှင့်တူသော ဉာဏ်ကိုကား။ သသမ္ဘာရံ၊ အဆောက်အဦနှင့်တကွ။ ကတွာ၊ ၍။ ဒဿေန္တော၊ ရကား။ “တေစတ္တာလီသံ ဗောဓိပက္ခိယာ ဓမ္မာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဝိပဿနာဉာဏ် မဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော ဝဇိရဉာဏ်နှစ်ပါးတို့၏ မောဟဇာလကို ဖျက်ဆီးခြင်းသတ္တိ တူကြသလော။ အမေးရှိရကား ‘မောဟဇာလပ္ပဒါလနန္တိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

မောဟဇာလပ္ပဒါလနန္တိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ မဂ်၏ ရှေးအဖို့၌။ ဝိက္ခမ္ဘနဝသေန၊ ခွါသည်၏အစွမ်းဖြင့်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ သမုစ္ဆေဒဝသေန၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာဘဝတဏှာနံ၊ တို့ကို။ ပဒါလနံ၊ ဖျက်ဆီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ‘ဇာလံ ဘဝတဏှာ’ဟု အရှင်ကစ္စည်း ဆိုတော်မူ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဘဝတဏှာသည် ဇာလမည်သနည်း။ ဤသို့ ပုစ္ဆာရှိရကား ‘အတီတာဒိ’ စသည်ဖြင့် ဖြေသတည်း။

အတီတာဒိဘေဒဘိန္နေသု၊ အတိတ်အစရှိသော အပြားအားဖြင့် ပြားကုန်သော။ ရူပါဒီသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ သကအတ္တဘာဝါဒီသု စ၊ မိမိ၏ အတ္တဘောတို့၌လည်းကောင်း။ သံသိဗ္ဗနဝသေန၊ ဖွဲ့ယှက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တနတော၊ ကြောင့်။ ဘဝတဏှာ၊ သည်။ ဇာလံ၊ ကွန်ရက်မည်၏။ ဘဝတဏှာ၏ ဇာလမည်သည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိရပါအံ့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘တဿာ ဟိ’ စသည်ကို ဆိုသော်။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿာ၊ ထိုဘဝတဏှာ၏။ တဏှာ ဇာလိနီ သိဗ္ဗိနီ ဇာလန္တိ စ၊ ဇာလံဟူ၍လည်း။ အဓိဝစနံ၊ အမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဝတဏှာ၊ သည်။ ဇာလံ၊ မည်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္တကိလမထာနုယောဂကာမသုခလ္လိကာနုယောဂဒိဋ္ဌိတဏှာဘိနိဝေသသဿတုစ္ဆေဒါနံ၊ မိမိကိုယ်ကို ပူပန်စေတတ်သော အကျင့် ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို မှီဝဲခြင်းအကျင့် ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်း သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိတို့ကို။ နိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ ထုတ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ မောဟဇာလပရိယာယဝိသေသတော၊ မောဟဇာလဟူသော ပရိယာယ်အထူးအားဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာတဏှာ၊ တို့ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပြီး၍။ ယထာနုသန္ဓိနာ၊ အနုသန္ဓေအားလျော်စွာ။ သံကိလေသပက္ခံ၊ သံကိလေသအဖို့ရှိသော တရားကို။ နိဂမေန္တော၊ နိဂုံးအုပ်လိုရကား။ “တေန... ဘဝတဏှာယ စာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၈၁။ “တတ္ထ ဒိဋ္ဌိစရိတော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သလ္လေခါနုသန္တတဝုတ္တီတိ၊ ကား။ အနုပဒ္ဒုတသလ္လေခဝုတ္တိ၊ မကင်းသော ခေါင်းပါးသောအကျင့် ရှိသည်။

ပါဠိ၌ ‘သလ္လေခေ တိဗ္ဗဂါရဝေါ’ဟူသော စကားသည် သလ္လေခါနုသန္တတဝုတ္တိ၏ အကြောင်းကို ပြသော စကားတည်းဟု သိစေလိုရကား ‘ကသ္မာ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

ကသ္မာ၊ ဟူမူကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သလ္လေခေ၊ ခေါင်းပါးခြင်း၌။ တိဗ္ဗဂါရဝေါ၊ ပြင်းစွာရိုသေခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သလ္လေခါနုသန္တတဝုတ္တိ၊ မကင်းသော ခေါင်းပါးသောအကျင့် ရှိသည်။ ဘဝတိ၊ ၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

အဘယ့်ကြောင့် ခေါင်းပါးခြင်း၌ တိဗ္ဗဂါရဝဖြစ်သနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ဒိဋ္ဌိစရိတော ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ စရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တပေါဇိဂုစ္ဆာဒိနာ၊ ကိလေသာတို့ကို စက်ဆုပ်တတ်သော လုလ္လအစရှိသော။ အနုပါယေနပိ၊ အကြောင်းမဟုတ်သဖြင့်လည်း။ ယျေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ ကိလေသာနံ၊ တို့၏။ သလ္လေခနာဓိပ္ပါယေန၊ ခေါင်းပါးခြင်းကို အလိုရှိသဖြင့်။ စရတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သာသနေ၊ ၌။ ပဗ္ဗဇိတော၊ သော်။ ဓုတဓမ္မဝသေန၊ ကိလေသာကို ခါတတ်သော တရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သလ္လေခပဋိပဒံ၊ ခေါင်းပါးစေတတ်သော အကျင့်ကို။ ပူရေတိ၊ ၏။ သိက္ခာနုသန္တတဝုတ္တီတိ၊ ကား။ အစ္ဆိဒ္ဒစတုပါရိသုဒ္ဓိသီလဝုတ္တိ၊ မဖောက်သော လေးပါးသော ပါရိသုဒ္ဓိ သီလတည်းဟူသော အကျင့်ရှိသည်။

မှတ်ချက်။ အဘယ့်ကြောင့် ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည် ဓမ္မာနုသာရီ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည် သဒ္ဓါနုသာရီဖြစ်သနည်းဟူသော အမေးပုစ္ဆာကို ဒိဋ္ဌိယာ သဝိသယေ စသောပါဌ်ဖြင့် ဖြေသတည်း။

ဒိဋ္ဌိယာ၊ မိမိအရာ၌။ သဝိသယေ၊ မိမိအရာ၌။ ပညာသဒိသီ၊ ပညာနှင့်တူသော။ ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သော၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိသုဇ္ဈမာနော၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။ ပညာဓိကော၊ ပညာလွန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒိဋ္ဌိစရိတော... ဘဝတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ တဏှာဝသေန၊ တဏှာအားဖြင့်။ မိစ္ဆာဓိမောက္ခော၊ မှားသောအားဖြင့် ကြည်ညိုခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိသုဇ္ဈမာနော၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။ သဒ္ဓါဒိကောဝ၊ သဒ္ဓါလွန်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တဏှာ... ဘဝတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဒိဋ္ဌိစရိတော သုခါယ ပဋိပဒါယာတိ အာဒိ ပဋိပဒါနိဒ္ဒေသော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတော သုခါယ ပဋိပဒါ အစရှိသော ပဋိပဒါနိဒ္ဒေသသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဒေသနာဟာရဝိဘင်္ဂေ၊ ဒေသနာဟာရဝိဘင်း၌။ အာဂတော ဧဝ၊ လာပြီးဖြစ်သည်။ အတ္ထောပိ၊ အနက်ကိုလည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဒေသနာဟာရဝိဘင်းအဖွင့်၌။ သဗ္ဗပကာရတော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်သည်။

အပုဗ္ဗပဒေသု ပန၊ အသစ်ဖြစ်သော ပုဒ်တို့တွင်ကား။ ဝါ၊ တို့၌ကား။ ဝိဝေစိယမာနောတိ၊ ကား။ ဝိမောစိယမာနော၊ လွတ်စေသည်ရှိသော်။ ပဋိနိဿရတီတိ၊ ကား။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဒန္ဓဉ္စ ဓမ္မံ အာဇာနာတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ မန္ဒပညဿ၊ နှေးသော ပညာရှိသော။ တဏှာစရိတဿ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ အားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ပါဠိ၌ သာမန်သာ ဆိုသည်မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ်သို့မူ၍ မန္ဒပညာဖြစ်သော တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဆိုအပ်သောဟု ဆရာအထူးဆိုသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ‘တိက္ခပညော ပန ခိပ္ပံ ဓမ္မံ အာဇာနာတိ’ဟု မိန့်သတည်း။

တိက္ခပညော ပန၊ ထက်သော ပညာရှိသော တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ ခိပ္ပံ၊ လျင်စွာ။ ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။ အာဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ဤကားအထူးတည်း။ “သတ္တာပိ ဒုဝိဓာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဣန္ဒြိယဝိဘာဂေန၊ ဣန္ဒြေတို့၏ အပြားအားဖြင့်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ပဋိပဒါဝိဘာဂံ၊ ပဋိပဒါအပြားကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ သုဝိညေယျံ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။

‘ယေ ဟိ ကေစီ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ တာသံ ပဋိပဒါနံ၊ ထိုပဋိပဒါတို့၏။ နိယျာနေ၊ ထွက်မြောက်ခြင်း၌။ တီသုပိ ကာလေသု၊ အခါသုံးပါးတို့၌လည်း။ ဧကန္တိကဘာဝံ၊ စင်စစ်မှန်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဣမာဟိ ဧဝ စတူဟိ ပဋိပဒါဟီတိ၊ ကား။ တဗ္ဗိနိမုတ္တာယ၊ ထိုလေးပါးသော ပဋိပဒါမှ လွတ်သော။ အညာယ၊ အခြားသော။ ပဋိပဒါယ၊ ပဋိပဒါ၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသောကြောင့်။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာဟိ ဧဝ ပဋိပဒါဟိ၊ ဤပဋိပဒါတို့ဖြင့်သာလျှင်။ စတုက္ကမဂ္ဂန္တိ၊ ကား။ ပဋိပဒါစတုက္ကံ၊ ပဋိပဒါလေးပါးတို့၏ အပေါင်းကို။

မဂ္ဂစတုက္ကံ ဟူပါလောဟု စုဒ်ရှိရကား ‘ပဋိပဒါဟိ မဂ္ဂေါတိ’ဟု ဆိုသတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါသည်။ မဂ္ဂေါ၊ မည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဋိပဒါစတုက္ကန္တိ၊ ဟူ၍။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ စတုက္ကမဂ္ဂန္တိ၊ ကား။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ၊ နန္ဒီဝဋ်၏။ စတုဒ္ဒိသာသင်္ခါတံ၊ လေးပါးသော ဒိသာဟု ဆိုအပ်သော။ မဂ္ဂံ၊ ဖြစ်ကြောင်းကို။

ယင်းသို့ စတုဒ္ဒိသာသည် စတုမဂ်ဖြစ်သော် ထိုဒိသာလေးပါးကို ဆရာပြပါဦးလော့ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘တာ ပန’ စသည်ကို မိန့်သော်။

စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ တာ ပန ဒိသာ၊ ထိုဒိသာတို့သည်။ ဒိသာလောစနနယေ၊ ဒိသာလောစနနည်း၌။ အာဂမိဿန္တိ၊ ရောက်လာကုန်လတ္တံ့။ ကိမတ္ထံ ပန၊ အဘယ်အကျိုးငှာကား။ (ပုန ဟုပါဌ်ရှိ၏။ ဆင်ခြင်ပါ)။ စတုက္ကမဂ္ဂံ၊ ပဋိပဒါလေးပါးတို့၏ အပေါင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၏ ဒိသာဟုဆိုအပ်သော ဖြစ်ကြောင်းကို။ ပညာပေန္တိ၊ ပညတ်ကုန်သနည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပြားအားဖြင့် သိစေကုန်သနည်း။ ဣတိ စောဒနာယ၊ ဤသို့သော စောဒနာခြင်း၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ “အဗုဓဇနသေဝိတာယာ”တိ အာဒိနာ၊ ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ၊ ထို၌။ အဗုဓဇနသေဝိတာယာတိ၊ ကား။ အပဏ္ဍိတဇနသေဝိတာယ၊ ပညာမရှိသော သူသည်မှီဝဲအပ်သော။ ဗာလကန္တာယာတိ၊ ကား။ ဗာလဇနကာမိတာယ၊ သူမိုက်တို့သည် အလိုရှိအပ်သော။ ရတ္တဝါသိနိယာတိ၊ ကား။ ရတ္တေသု၊ တပ်ကုန်သော။ ရာဂါဘိဘူတေသု၊ ရာဂဖြင့် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သော သူတို့၌။ (ဤကား ရှေး၏အဖွင့်)။ ဝသတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရတ္တဝါသိနီ၊ ရတ္တဝါသိနီမည်၏။ တဿာ၊ ထိုတပ်သောသူတို့၌ နေတတ်ဖြစ်တတ်သော တဏှာကို။ နန္ဒိယာတိ၊ ကား။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုသော အာရုံတို့၌။ အဘိနန္ဒနဋ္ဌေန၊ နှစ်သက်တတ်သော အနက်အားဖြင့်။ နန္ဒီသင်္ခါတာယ၊ နန္ဒီဟုဆိုအပ်သော။ အဝဋ္ဋနတ္ထန္တိ၊ ကား။ သမုစ္ဆိန္ဒနတ္ထံ၊ ပြတ်ခြင်းငှာ။ အယံ ဝုစ္စတိ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ နယဿ ဘူမီတိ၊ ကား။ တဏှာဝိဇ္ဇာနံ၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာတို့၏။ ဝသေန၊ အားဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသဘက်၌။ ဒွေ ဒိသာ၊ နှစ်ပါးသော ဒိသာရှိသော။ (စတုသစ္စယောဇနာ၌စပ်)။ သမထဝိပဿနာနံ၊ သမထနှင့် ဝိပဿနာတို့၏။ ဝသေန၊ အားဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခေပိ၊ ဝေါဒါနဘက်၌လည်း။ ဒွေ ဒိသာ၊ နှစ်ပါးသော ဒိသာရှိသော။ အယံ စတုသစ္စယောဇနာ၊ ဤသစ္စာလေးပါးကို ယှဉ်ခြင်းကို။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ နယဿ၊ နန္ဒီဝဋ်နည်း၏။ သမုဋ္ဌာနတာယ၊ ဖြစ်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘူမီတိ၊ ဘုံဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

စာပိုဒ် ၈၂

ဧဝံ၊ ဤသို့။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ နယဿ၊ နန္ဒီဝဋ်နည်း၏။ ဘူမိံ၊ ဘုံကို။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြတော်မူ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ တဿ၊ ထိုနန္ဒီဝဋ်နည်း၏။ ဒိသာဘူတဓမ္မေ၊ ဒိသာဖြစ်၍ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ နိဒ္ဒိသန္တေန၊ ပြတော်မူလိုသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ (အာရဒ္ဓံ သို့ဆိုက်)။ ယသ္မာ စ၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်လည်း။ အဿ၊ ထိုနန္ဒီဝဋ်နည်း၏။ ဒိသာဘူတဓမ္မေသု၊ ဒိသာဖြစ်၍ဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဝုတ္တေသု၊ ဆိုအပ်ကုန်သော်။ ဒိသာလောစနနယော၊ ဒိသာလောစနနည်းကို။ ဝုတ္တော ယေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဝေယျာကရဏေသု ဟိ ယေ ကုသလာကုသလာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဒိသာလောစနလက္ခဏံ၊ ဒိသာလောစနလက္ခဏာကို။ ဧကဒေသေန၊ တစ်စိတ်တစ်ဒေသအားဖြင့်။ ပစ္စာမသိတွာ၊ သုံးသပ်၍။ “တေ ဒုဝိဓာ ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အစပြု၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ တေတိ၊ ကား။ ဒိသာဘူတဓမ္မာ၊ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဒုဝိဓာတိ၊ ကား။ “ဣမေ၊ ဤတရားတို့သည်။ သံကိလေသဓမ္မာ၊ သံကိလေသတရားတို့တည်း။ ဣမေ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဝေါဒါနဓမ္မာ၊ ဝေါဒါနတရားတို့တည်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓေန၊ နှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗာတိ၊ ကား။ ဥပပတ္တိတော၊ အသင့်အားဖြင့်။ ပရိတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ဣက္ခိတဗ္ဗာ၊ ရှုအပ်ကုန်၏။ ဓမ္မယုတ္တိတော၊ တရားနှင့်လျော်သောအားဖြင့်။ တံ တံ ဒိသာဘာဂေန၊ ထိုထိုဒိသာ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ပေက္ခိတဗ္ဗာ အာလောစိတဗ္ဗာ၊ ကြည့်ရှုအပ်ကုန်၏၊ စိစစ်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၈၃

ယံ ပကာရံ၊ အကြင်အပြားကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ “ဒုဝိဓာ ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ပကာရံ၊ ထိုအပြားကို။ “လောကဝဋ္ဋာနုသာရီ စ လောကဝိဝဋ္ဋာနုသာရီ စာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ လောက... နုသာရိစာတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ လောကဝဋ္ဋာနုသာရီ စသည်ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တဿ၊ ထိုပုဒ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ လောကော ဧဝ၊ လောကသည်ပင်လျှင်။ ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တည်း။ လောကဝဋ္ဋံ၊ လောကဝဋ်။ လောကဝဋ္ဋဘာဝေန၊ လောကဟူသော ဝဋ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အနုသရတိ ပဝတ္တတိ၊ လျောက်ပတ်စွာ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လောကဝဋ္ဋာနုသာရီ၊ လောကဝဋ်ကို လိုက်တတ်သည်မည်၏။ သံကိလေသဓမ္မော၊ သံကိလေသတရားတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ လောကဿ၊ လောက၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လောကတော၊ လောကမှ။ ဝိဝဋ္ဋံ၊ ကင်းရာတည်း။ လောကဝိဝဋ္ဋံ၊ လောကမှ ကင်းရာမည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လောက၏ ကင်းရာ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။ တံ၊ ထိုလောကမှ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လောကမှ ကင်းရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သို့။ အနုသရတိ အနုလောမနဝသေန ဂစ္ဆတိ၊ လျော်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ရောက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ လောကဝိဝဋ္ဋာနုသာရီ၊ လောကမှ ကင်းရာကို လိုက်တတ်သည်မည်၏။ ဝေါဒါနဓမ္မော၊ ဝေါဒါနတရားတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တေနေဝ၊ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်သာလျှင်။ “ဝဋ္ဋံ နာမ သံသာရော၊ ဝဋ်မည်သည် သံသရာတည်း။ ဝိဝဋ္ဋံ နိဗ္ဗာန”န္တိ၊ ဝိဝဋ်သည် နိဗ္ဗာန်တည်း” ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

စာပိုဒ် ၈၄

တံ ကထံ ဒဋ္ဌဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုကံကို။ ကထံ ကေန ပကာရေန၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ကြည့်ရှုအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ ဥပစယေန ဥပစယာဝတ္ထာယ၊ ဆည်းပူးသော အခိုက်အတန့်ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိပါကဝဋ်ကို ပွားစေသော အခိုက်အတန့်ဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ကြည့်ရှုအပ်၏။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ကမ္မံ၊ ကံသည်။ ဖလဒါနသမတ္ထံ၊ အကျိုးပေးခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော ကံကို။ ဥပစိတန္တိ၊ ဥပစိတဟူ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဆည်းပူးအပ်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဥပစိတဘာဝေ၊ ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်၌။ ကမ္မံ နာမ၊ ကံမည်သည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိပါကဝဋ္ဋဿ၊ ဝိပါကဝဋ်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဒသန္နမ္ပိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာဝတ္ထုတို့၏။ ဝိပလ္လာသဟေတုဘာဝတော၊ ဝိပလ္လာသ၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့ကို။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသေဟိ၊ ဝိပလ္လာသတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကြောင့်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာ၊ ပြအပ်ကုန်၏။ တေ ကတ္ထ ဒဋ္ဌဗ္ဗာတိ၊ ကား။ တေ ပန ဝိပလ္လာသာ၊ ထိုဝိပလ္လာသတို့ကိုကား။ ကတ္ထ၊ အဘယ်၌။ ပဿိတဗ္ဗာ၊ ရှုအပ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့စောဒနာဖွယ်ရှိသောကြောင့်။ “ဒသဝတ္ထုကေ ကိလေသပုဉ္ဇေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ဒသဝိဓကာရဏေ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသော အကြောင်းရှိသော။

မှတ်ချက်။ ပေမူ၌ ‘ဣတိ အာဟ’ ဟု ရှိသည်ကား လိုမည်မထင်၊ ဆင်ခြင်ပါကုန်။ “ဒသဝတ္ထုကေ ကိလေသပုဉ္ဇေ”တိ၊ ကား။ ဒသဝိဓကာရဏေ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသော အကြောင်းရှိသော။ ဆယ်ပါးအပြား၏ အကြောင်းဖြစ်၏’ ဟု ရှိသည်။

ကိလေသသမူဟေ၊ ကိလေသာအပေါင်း၌။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အဘယ်တရားသည် ကိလေသာ၏အကြောင်းဝတ္ထုဖြစ်သနည်း အမေးရှိရကား ‘တတ္ထ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကိလေသာပိ၊ ကိလေသာတို့သည်လည်း။ ကိလေသဝတ္ထု၊ ကိလေသဝတ္ထုမည်၏။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပစ္စယဓမ္မာပိ၊ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့သည်လည်း။ ကိလေသဝတ္ထု၊ ကိလေသဝတ္ထုမည်၏။

ကိလေသာတို့သည် မိမိတို့သည်ပင် မိမိတို့၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်အံ့လောဟု စောဒနာရှိရကား ‘တေသု’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

တေသု၊ ထိုကိလေသာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့တွင်။ ကာရဏဘာဝေန၊ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပုရိမသိဒ္ဓါ ပုရိမသိဒ္ဓါနံ၊ ရှေး၌ပြီးကုန်သော။ ကိလေသာ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ (ဘာဝ၌စပ်)။ ပရတော၊ နောက်၌။ ပရေသံ၊ အခြားသောကုန်သော။ (ပေမူ၌ ‘ပဝတ္တာနံ’ ဟု ရှိသည်)။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ ပစ္စယဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကိလေသာပိ၊ ကိလေသာတို့သည်လည်း။ ကိလေသဝတ္ထု၊ ကိလေသဝတ္ထုမည်၏။ အယောနိသောမနသိကာရော အယောနိသောမနသိကာရဿ စ၊ အယောနိသောမနသိကာရသည် အယောနိသောမနသိကာရ၏ အကြောင်းဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ အယောနိသောမနသိကာရပရိက္ခတာ စ အယောနိသောမနသိကာရပရိက္ခတာနဉ္စ၊ အယောနိသောမနသိကာရ၏ အခြံအရံဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ ဓမ္မာနဉ္စ၊ တရားတို့သည် တရားတို့၏လည်းကောင်း။ (ဘာဝ၌စပ်)။ ကိလေသုပ္ပတ္တိဟေတုဘာဝတော၊ ကိလေသာဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကိလေသပ္ပစ္စယာပိ၊ ကိလေသာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့သည်လည်း။ ကိလေသဝတ္ထု၊ ကိလေသဝတ္ထုမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

စာပိုဒ် ၈၅

စတ္တာရော အာဟာရာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ စတ္တာရော အာဟာရာ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အာဟာရသီသေန၊ အာဟာရကို ပဓာနပြုသဖြင့်။ တဗ္ဗိသယာ၊ ထိုအာဟာရလျှင် အာရုံရှိကုန်သော။ ကိလေသာပိ၊ ကိလေသာတို့ကိုလည်း။ အဓိပ္ပေတာ၊ ရည်ရွယ်အပ်ကုန်၏။

အာဟာရကိုသာ ယူချေသော် ကိလေသာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့သည်သာ ကိလေသဝတ္ထု မည်၏။ ကိလေသာတို့သည်ကား ကိလေသဝတ္ထုမမည်ရာ။ ထို့ကြောင့် အာဟာရလေးပါးတို့ကိုသာ လိုအပ်သည် မဟုတ်။ ထိုအာဟာရလေးပါးကို ပိုင်းခြား၍သိခြင်း၏ဘေးရန် ဖြစ်ကုန်သော ကိလေသာတို့ကိုလည်း လိုအပ်ပါကုန်၏ ဟူလိုသော်။

စတဿော ဝိညာဏဋ္ဌိတိယောတိ ဧတ္ထာပိ၊ စတဿော ဝိညာဏဋ္ဌိတိယော ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းအတိုင်းသာတည်း။ “ပဌမေ အာဟာရေ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒသဝတ္ထုကေ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဆယ်ပါး၏အကြောင်းဖြစ်သော။ ကိလေသပုဉ္ဇေ၊ ကိလေသာအပေါင်း၌။ ပုရိမံ ပုရိမံ၊ ရှေးရှေးသော ကိလေသဝတ္ထုသည်။ ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်သော ကိလေသဝတ္ထု၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ပဌမေ အာဟာရေတိ ပဒေ၊ ပဌမေ အာဟာရေ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဝိသယဘူတေ၊ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အရာဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ပဌမေ၊ ပဌမသော။ အာဟာရေ၊ အာဟာရ၌။ ပဌမေ၊ ပဌမသော။ အာဟာရေ၊ အာဟာရသည်။ ဝိသယဘူတေ၊ ဆန္ဒရာဂ၏ အာရုံ၏အဖြစ်သို့ ရောက်သည်ရှိသော်။ ပဌမော၊ ပဌမသော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသသည်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသာဟာရေသုပိ၊ ကြွင်းသော အာဟာရတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းအတိုင်းသာတည်း။

အဓိပ္ပာယ်ကား ကာယ၌ဖြစ်သော ပဌမဝိပလ္လာသသည် ကာယအပေါင်း၌လည်းကောင်း။ ကာယအစိတ်ဖြစ်သော ကဗဠီကာရာဟာရ၌လည်းကောင်း ဖြစ်သည်သာ ဖြစ်၏ ဟူလိုသော်။ ဝေဒနာ၌ဖြစ်သော ဒုတိယဝိပလ္လာသသည် ထိုဝေဒနာ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဖဿာဟာရ၌။ စိတ်၌ဖြစ်သော တတိယဝိပလ္လာသသည် ထိုစိတ်၏ အကြောင်းဖြစ်သော မနောသဉ္စေတနာဟာရ၌။ မိန်းမ၌ဖြစ်သော စတုတ္ထဝိပလ္လာသသည် ထိုမိန်းမ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဝိညာဏာဟာရ၌ ဖြစ်သည်သာ ဖြစ်၏ ဟူလိုသော်။ ရှေးကဲ့သို့ ဝိသယအနက်ကို ယူအံ့ရကား ပဌမေ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ပဌမေ ဝိပ္ပလ္လာသေတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ပဌမေ ဝိပ္ပလ္လာသေ ဟူသော ဤပုဒ်၌။ ပဌမေ၊ ပဌမသော။ ဝိပလ္လာသေ၊ ဝိပလ္လာသကို။ အပ္ပဟီနေ၊ မပယ်အပ်သည်ရှိသော်။ သတိ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပဌမံ၊ ပဌမသော။ ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန်သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းအတိုင်းသာတည်း။ ပန၊ အထူးကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ နိဒ္ဒေသေယေဝ၊ နိဒ္ဒေသ၌သာလျှင်။ ကထယိဿာမ၊ ဆိုလတ္တံ့။

စာပိုဒ် ၈၆

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ ဒသဝတ္ထုကံ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။ ကိလေသပုဉ္ဇံ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ တဏှာဝိဇ္ဇာဝသေန၊ တဏှာအဝိဇ္ဇာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒွေ ကောဋ္ဌာသေ၊ နှစ်ပါးသော အစုတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုတော်မူ၍။ “ယော စ ကဗဠီကာရော အာဟာရော”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ကဗဠီကာရာဟာရံ၊ ကဗဠီကာရာဟာရကိုလည်းကောင်း။ ဖဿာဟာရဉ္စ၊ ဖဿာဟာရကိုလည်းကောင်း။ အပရိဇာနန္တဿ၊ ပိုင်းခြား၍ မသိသော။ တဏှာစရိတဿ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်အား။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ ကာယဝေဒနာသု၊ ရူပကာယဝေဒနာတို့၌။ တိဗ္ဗော၊ ပြင်းစွာသော။ ဆန္ဒရာဂေါ၊ ဆန္ဒရာဂသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပက္ကိလေသဿ၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော။ ဆန္ဒရာဂဿ၊ ဆန္ဒရာဂ၏။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယော စ ကဗဠီကာရော အာဟာရော... ဥပက္ကိလေသာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထိုမှတစ်ပါး။ မနောသဉ္စေတနာဟာရံ၊ မနောသဉ္စေတနာဟာရကိုလည်းကောင်း။ ဝိညာဏာဟာရဉ္စ၊ ဝိညာဏာဟာရကိုလည်းကောင်း။ အပရိဇာနန္တော၊ ပိုင်းခြား၍ မသိသော။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တေသု၊ ထိုမနောသဉ္စေတနာဟာရ ဝိညာဏာဟာရတို့၌။ အတ္တသညီ စ၊ အတ္တဟူ၍ အမှတ်ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိစ္စသညီ စ၊ နိစ္စဟူ၍ အမှတ်ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ခဲ့သောနည်းဖြင့်သာလျှင်။ တေ၊ ထိုမနောသဉ္စေတနာဟာရ ဝိညာဏာဟာရတို့ကို။ ဒိဋ္ဌိစရိတဿ၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပက္ကိလေသာတိ၊ ညစ်ညူးကြောင်းတရားဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တထာ၊ တစ်ပါး။ ပုရိမကာ၊ ရှေးကုန်သော။ ဒွေ ဝိပလ္လာသာ စ၊ ဝိပလ္လာသနှစ်ပါးတို့သည်လည်းကောင်း။ ပုရိမာကာနိ ဧဝ စ၊ ရှေး၌သာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေ ဒွေ၊ နှစ်နှစ်ကုန်သော။ ဥပါဒါနယောဂဂန္ထအာသဝဩဃသလ္လဝိညာဏဋ္ဌိတိအဂတိဂမနာနိ စ၊ ဥပါဒါန်, ယောဂ, ဂန္ထ, အာသဝ, ဩဃ, သလ္လ, ဝိညာဏဋ္ဌိတိ, အဂတိဂမနတို့ကိုလည်းကောင်း။ တဏှာပဓာနတ္တာ စ၊ တဏှာပြဓာန်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဏှာသဘာဝတ္တာ စ၊ တဏှာသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဏှာဝိသယတ္တာ စ၊ တဏှာ၏ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တဏှာစရိတဿ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပက္ကိလေသာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ပစ္ဆိမကာနိ၊ နောက်ကုန်သော။ တာနိ ပန၊ ထိုတရားတို့ကိုကား။ ဒိဋ္ဌိပဓာနတ္တာ စ၊ ဒိဋ္ဌိပြဓာန်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌိသဘာဝတ္တာ စ၊ ဒိဋ္ဌိသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌိဝိသယတ္တာ စ၊ ဒိဋ္ဌိ၏ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌိစရိတဿ၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပက္ကိလေသာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။

စာပိုဒ် ၈၇

ကဗဠီကာရေ... ဝိပလ္လာသောတိ၊ ကား။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ အာဟာရေသု၊ အာဟာရတို့တွင်။ ကဗဠီကာရေ၊ ကဗဠီကာရဟု ဆိုအပ်သော။ အာဟာရေ၊ အာဟာရ၌။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသေသု စ၊ ဝိပလ္လာသတို့တွင်လည်း။ “အသုဘေ၊ မတင့်တယ်သည်၌။ သုဘန္တိ၊ တင့်တယ်၏” ဟူ၍။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လသော၊ ဝိပလ္လာသကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

မှတ်ချက်။ ကဗဠီကာရာဟာရလျှင် အာရုံရှိသော ဆန္ဒရာဂကို မပယ်သောကြောင့်ဟူသော ပရိယာယ်အားဖြင့် မှတ်အပ်သလော စောဒနာရှိရကား ‘ကဗဠီကာရာဟာရဿ... သမုဋ္ဌာနတ္တာ စ’ ဟူသော ဟိတ်နှစ်ချက် ထွက်သတည်း။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်သနည်းဟူမူကား။ ကဗဠီကာရာဟာရဿ၊ ကဗဠီကာရာဟာရ၏။ အသုဘသဘာဝတ္တာ စ၊ မတင့်တယ်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အသုဘသမုဋ္ဌာနတ္တာ စ၊ မတင့်တယ်ခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ဖဿာဟာရဿ၊ ဖဿာဟာရ၏။ ဒုက္ခသဘာဝတ္တာ စ၊ သင်္ခါရဒုက္ခသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခပစ္စယတ္တာ စ၊ သုံးပါးသော ဒုက္ခ၏ အကြောင်း ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိသေသတော၊ အထူးအားဖြင့်။ တတ္ထ၊ ထို၌။ “ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲသည်၌။ သုခန္တိ၊ ချမ်းသာ၏” ဟူ၍။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ယျေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ဝိညာဏေ၊ ဝိညာဏ်၌။ နိစ္စသညိနော၊ မြဲ၏ဟု အမှတ်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သင်္ခါရေသု စ၊ သင်္ခါရတို့၌လည်း။ အတ္တသညိနော၊ အတ္တဟု အမှတ်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သင်္ခါရာ စ၊ သင်္ခါရတို့သည်လည်း။ စေတနာပဓာနာ၊ စေတနာကို ပြဓာန်းကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဝိညာဏေ အာဟာရေ... အတ္တာတိ ဝိပလ္လာသော”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပဌမေ... ဥပါဒိယတီတိ၊ ကား။ “အသုဘေ၊ မတင့်တယ်သည်၌။ သုဘန္တိ၊ တင့်တယ်၏” ဟူ၍။ ဝိပရိယေသဂ္ဂါဟီ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူသောသူသည်။ ကိလေသကာမေန၊ ကိလေသာကာမဖြင့်။ ဝတ္ထုကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ဒဠှံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ ဣဒံ ဝုစ္စတိ ကာမုပါဒါနန္တိ၊ ကား။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ကာမာနံ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို။ ယံ ဂဟဏံ၊ အကြင်ယူခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ ယူခြင်းကို။ ကာမုပါဒါနံ၊ ကာမုပါဒါန်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ “ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲသည်၌။ သုခန္တိ၊ ချမ်းသာ၏” ဟူ၍။ ဝိပရိယေသဂ္ဂါဟီ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူသောသူသည်။ “သီလဗ္ဗတေဟိ၊ သီလအကျင့်တို့ဖြင့်။ (ဂေါသီလ စသည်ကိုယူ)။ အနာဂတေ၊ နောင်၌။ ဘဝဝိသုဒ္ဓိ၊ ဘဝ၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်။ နိဗ္ဗုတိ၊ ငြိမ်းခြင်းသည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာတည်း”။ (နိဗ္ဗူတိသုခံ’ကား ဘဝဝိသုဒ္ဓိ၏ အဖွင့်)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဠှံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ “အနိစ္စေ၊ မမြဲသည်၌။ နိစ္စန္တိ၊ မြဲ၏” ဟူ၍။ ဝိပရိယေသဂ္ဂါဟီ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူသောသူသည်။ “သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဘဝါ၊ ဘဝတို့သည်။ နိစ္စာ ဓုဝါ သဿတာ၊ မြဲကုန်၏။ အဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘော မရှိကုန်”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သံသာရာဘိနန္ဒိနိံ၊ သံသရာ၌ အလွန်နှစ်သက်တတ်သော။ ဘဝဒိဋ္ဌိံ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိကို။ ဒဠှံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ “အနတ္တနိ၊ အတ္တမဟုတ်သည်၌။ အတ္တာတိ၊ အတ္တဟူ၍”။ ဝိပရိယေသဂ္ဂါဟီ၊ ဖောက်ပြန်သောအားဖြင့် ယူသောသူသည်။ “အတ္တနိ၊ ကိုယ်သည်။ အသတိ၊ မရှိသော်။ ကဿ၊ အဘယ်သူအား။ ဣဒံ ကမ္မဖလံ၊ ဤကံ၏အကျိုးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့နည်း။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ယော၊ အကြင်ကိုယ်သည်။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ သော၊ ထိုကိုယ်သည်။ ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အတ္တဒိဋ္ဌိံ၊ အတ္တဟူသော အယူကို။ ဒဠှံ၊ မြဲစွာ။ ဂဏှာတိ၊ ယူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ “ဒုတိယေ ဝိပလ္လာသေ ဌိတော”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

စာပိုဒ် ၈၈

အယံ ဝုစ္စတိ ကာမယောဂေါတိ၊ ကား။ ကာမရာဂသင်္ခါတေန၊ ကာမရာဂဟုဆိုအပ်သော။ ယေန ကာမုပါဒါနေန၊ အကြင်ကာမုပါဒါန်ဖြင့်။ ဝတ္ထုကာမေဟိ၊ ဝတ္ထုကာမတို့နှင့်။ သဟ၊ အတူ။ သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။ သံယောဇီယတိ၊ ယှဉ်အပ်၏။ အယံ ကာမရာဂေါ၊ ဤကာမရာဂကို။ “ကာမယောဂေါ”တိ၊ ကာမယောဂဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ ဝုစ္စတိ ဘဝယောဂေါတိ၊ ကား။ ယတော၊ အကြင်ဘဝရာဂကြောင့်။ သီလဗ္ဗတုပါဒါနသင်္ခါတေန၊ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဘဝုပါဒါနေန၊ ဘဝုပါဒါန်သည်။ ဘဝေန၊ ဘဝနှင့်။ သဟ၊ အတူ။ သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။ သံယောဇီယတိ၊ ယှဉ်အပ်၏။ အယံ ဘဝရာဂေါ၊ ဤဘဝရာဂကို။ “ဘဝယောဂေါ” တိ၊ ဘဝယောဂဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ ဝုစ္စတိ ဒိဋ္ဌိယောဂေါတိ၊ ကား။ အဟေတုကဒိဋ္ဌိအာဒိသခါၤတာယ၊ အဟေတုကဒိဋ္ဌိအစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်သော။ ပါပိကာယ၊ ယုတ်မာသော။ ယာယ ဒိဋ္ဌိယာ စ၊ အကြင်ဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်းကောင်း။ ယာယ သက္ကာယဒိဋ္ဌိအာဒိအဝသိဋ္ဌဒိဋ္ဌိယာ စ၊ အကြင်သက္ကာယဒိဋ္ဌိအစရှိသော ကြွင်းသော ဒိဋ္ဌိဖြင့်လည်းကောင်း။ သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။ ဒုက္ခေန၊ ဒုက္ခနှင့်။ သဟ၊ အတူ။ သံယောဇီယတိ၊ ယှဉ်အပ်၏။ ပါပိကာ၊ ယုတ်မာသော။ အယံ ဒိဋ္ဌိ၊ ဤဒိဋ္ဌိကို။ “ဒိဋ္ဌိယောဂေါ” တိ၊ ဒိဋ္ဌိယောဂဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ အယံ ဝုစ္စတိ အဝိဇ္ဇာယောဂေါ တိ၊ ကား။ ယာယ အဝိဇ္ဇာယ၊ အကြင်အဝိဇ္ဇာဖြင့်။ အတ္တဝါဒုပါဒါနေန စ၊ အတ္တဝါဒုပါဒါန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သကလဝဋ္ဋဒုက္ခေန စ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ်ဒုက္ခဖြင့်လည်းကောင်း။ သဟ၊ အတူ။ သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။ သံယောဇီယတိ၊ ယှဉ်အပ်၏။ အယံ အဝိဇ္ဇာ၊ ဤအဝိဇ္ဇာကို။ “အဝိဇ္ဇာယောဂေါ”တိ၊ အဝိဇ္ဇာယောဂဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

စာပိုဒ် ၈၉

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်ကား။ ကာမယောဂါဒယော၊ ကာမယောဂအစရှိသည်တို့သည်။ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထာဒီနံ၊ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထအစရှိသည်တို့အား။ ပစ္စယာ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပဌမေ ယောဂေ ဌိတော အဘိဇ္ဈာယ ကာယံ ဂန္ထတီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ အဘိဇ္ဈာယ ကာယံ ဂန္ထတီတိ ပဒဿ၊ အဘိဇ္ဈာယ ကာယံ ဂန္ထတိ ဟူသော ပုဒ်၏။ ပရာဘိဇ္ဈာယနလက္ခဏာယ၊ သူတစ်ပါးဥစ္စာကို မိမိသို့ ရှေးရှုကြံခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ အဘိဇ္ဈာယ၊ အဘိဇ္ဈာဖြင့်။ နာမကာယံ၊ နာမ်ကာယကို။ ဂန္ထတိ ဃဋ္ဋေတိ၊ စပ်၏၊ ထိခိုက်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ဘဝပတ္ထနာယ၊ ဘဝကို တောင့်တခြင်း၏။ အပ္ပဟီနတ္တာ၊ မပယ်အပ်သောကြောင့်။ ဘဝဒိဋ္ဌိဘဝရာဂဝသေန၊ ဘဝဒိဋ္ဌိဘဝရာဂ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဃာတဝတ္ထူသု၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းတို့၌။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ စိတ္တာနိ၊ စိတ်တို့ကို။ ပဒူသေန္တိ၊ ပြစ်မှားစေကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပျက်စီးစေကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုတိယေ... ဂန္ထတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ တထာ၊ ထိုနည်းတူ။ ဒိဋ္ဌိဝသေန စ၊ ဒိဋ္ဌိအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇာဝသေန စ၊ အဝိဇ္ဇာအားဖြင့်လည်းကောင်း။ “သီလဗ္ဗတေဟိ၊ သီလအကျင့်တို့ဖြင့်။ သုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏”။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ “ဣဒမေဝ၊ ဤငါ၏ အယူသာလျှင်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ အညံ၊ တစ်ပါးသော သူတို့၏ အယူသည်။ မောဃံ၊ အချည်းနှီးတည်း”။ ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ အဘိနိဝိသတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တတိယေ... ဣဒံ သစ္စာဘိနိဝေသေန ကာယံ ဂန္ထတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

စာပိုဒ် ၉၀

တဿာတိ၊ ကား။ အဘိဇ္ဈာဒီဟိ၊ အဘိဇ္ဈာအစရှိသည်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ (ဧဝံ ဂန္ထိတာ၊ ၌ တ ပစ္စည်းသည် ကတ္တရိကရဏဝစန ဖြစ်သည်ဟု ပြလို၍ ‘ဂန္ထိတွာ ဌိတာ’ ဟု ဖွင့်သတည်း)။ ဧဝံ ဂန္ထိတာတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဘိဇ္ဈာယနာဒိဝသေန၊ သူတစ်ပါးတို့၏ ဥစ္စာကို မိမိသို့ ရှေးရှုကြံခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နာမကာယံ၊ နာမ်ကာယကို။ ဂန္ထိတွာ၊ စပ်၍။ ဌိတာ၊ တည်ကုန်သော။ အာသဝန္တီတိ၊ ကား။ အာသဝဘာဝေန၊ အာသဝေါ၏အဖြစ်ဖြင့်။ ပဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ကုတော စ ဝုစ္စတိ အာသဝန္တီတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ကုတော စ ဝုစ္စတိ အာသဝန္တိ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ကုတော ပန ဟေတုတော၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်ကား။ (ကုတော ပန ဟူရကား စ သဒ္ဒါ၏ ပနတ္ထ ကို သိလင့်ကုန်)။ တေ ကိလေသာ၊ ထိုကိလေသာတို့သည်။ အာသဝန္တိ၊ အာသဝေါ၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာသဝဟေတုံ၊ အာသဝေါ၏အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းကို။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်ကား။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ ကုသလပ္ပဝတ္တိံ၊ ကုသိုလ်၏ ဖြစ်ခြင်းကို။ နိဝါရေတွာ၊ မြစ်၍။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိယာဒါယ၊ ကုန်စေ၍။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ထက်ဝန်းကျင်မှယူ၍။ တိဋ္ဌန္တာ ဝါ၊ တည်ကုန်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ အသမုစ္ဆိန္နာ ဧဝ ဝါ၊ မဖြတ်အပ်ကုန်သေးသည်သာ ဖြစ်ကုန်၍လည်းကောင်း။ အာသဝါနံ၊ အာသဝေါတို့၏။ ဥပ္ပတ္တိဟေတု၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “အနုသယတော ဝါ ပရိယုဋ္ဌာနတော ဝါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ယခင်ပါဌ်ဖြင့် ‘အနုသယေန အနုသယဘာဝေန သဟ ဂတာ ပဝတ္တာတိ အနုသယသဟဂတာ’ စသော ဝိဂ္ဂဟကို ပြသတည်း။

နန္ဒိယာ သဟဂတာ စသည်တို့၌ကဲ့သို့ သဟဂတ သဒ္ဒါသည် တဗ္ဗော တည်းဟု ပြပြန်လို၍ ‘အနုသယဘူတာ ဝါ’ ဟု ဆိုပြန်သော်။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနုသယဘူတာ၊ အနုသယ ဖြစ်ကုန်၍။ အဇ္ဈာသယန္တိ၊ ကား။ စိတ္တံ၊ စိတ်သို့။ အနုပဝိဋ္ဌာတိ၊ ကား။ ဩဂါဠှာ၊ သက်ကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဟဒယံ အာဟစ္စ တိဋ္ဌန္တီတိ၊ ကား။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အဗ္ဘန္တရသင်္ခါတံ၊ အဗ္ဘန္တရဟု ဆိုအပ်သော။ ဟဒယံ၊ အတွင်းကို။ အာဟန္တွာ၊ ထိခိုက်၍။ (အာဂန္တာ လည်းရှိ၏။ ‘ဟဒယံ၊ အတွင်းသို့။ အာဂန္တာ၊ ရောက်၍’ ဟု ပေး)။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်သာလျှင်။ အဋ္ဌသာလိနိယံ၊ အဋ္ဌသာလိနီ၌။ “အဗ္ဘန္တရဋ္ဌေန ဟဒယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်သည်။ “တေန ဝုစ္စန္တိ သလ္လာ”တိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်။ အဇ္ဈာသယံ၊ စိတ်သို့။ အနုပဝိဋ္ဌာ၊ သက်ဝင်ကုန်၍။ ဟဒယံ၊ စိတ်အတွင်းကို။ အာဟစ္စ၊ ထိခိုက်၍။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သလ္လာ”တိ၊ သလ္လာဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

စာပိုဒ် ၉၁

အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထေန ကာမာသဝေါတိ၊ ကား။ သိဒ္ဓေန၊ ပြီးသော။ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထေန၊ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထဖြင့်။ ကာမရာဂသဘာဝတ္တာ၊ ကာမရာဂသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမာသဝေါ၊ ကာမာသဝေါသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကတ္ထစိဒေဝ ဝိသယေ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အာရုံ၌သာလျှင်။ ဒေါမနဿိတော၊ နှလုံးမသာရှိသော သူသည်။ တပ္ပဋိပက္ခေ၊ ထိုဒေါမနဿ၏ ဖြစ်ရာအာရုံ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ ဝိသယေ စ၊ အာရုံ၌လည်းကောင်း။ တဗ္ဗိသယဗဟုလေ စ၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက်အာရုံ များသော။ (သောမနဿ၏ ဖြစ်ရာအာရုံများသည်ဟု ဆိုသော်)။ ဘဝေ စ၊ ဘဝ၌လည်းကောင်း။ ပတ္ထေတိ၊ တောင့်တ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဗျာပါဒကာယဂန္ထေန ဘဝါသဝေါ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ပရာမာသကာယဂန္ထေန ဒိဋ္ဌာသဝေါတိ၊ ကား။ သိဒ္ဓေန၊ ပြီးသော။ သီလဗ္ဗတပရာမာသကာယဂန္ထေန၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသကာယဂန္ထဖြင့်။ တံသဘာဝတ္တာ၊ ထိုဒိဋ္ဌိသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပရာပရံ ဝါ၊ အချင်းချင်းလည်းဖြစ်သော။ ဒိဋ္ဌိယော၊ ဒိဋ္ဌိတို့ကို။ ဂန္ထေန္တဿ၊ စပ်သောသူအား။ ဒိဋ္ဌာသဝေါ၊ ဒိဋ္ဌာသဝေါသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထေန အဝိဇ္ဇာသဝေါတိ၊ ကား။ “ဣဒမေဝ၊ ဤသာလျှင်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ အညံ၊ အခြားအယူသည်။ မောဃံ၊ အချည်းနှီးတည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဘိနိဝိသန္တဿ၊ နှလုံးသွင်းသောကြောင့်။ အယောနိသော၊ မသင့်သောအားဖြင့်။ မနသိကာရတော၊ နှလုံးပြုသောကြောင့်။ အနေကေဟိ၊ များပြားကုန်သော။ အကုသလေဟိ၊ အကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူ။ အဝိဇ္ဇာသဝေါ၊ အဝိဇ္ဇာသဝေါသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ ဤကား ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထကို အကြောင်းယူ၍ ထိုကြောင့်ဖြစ်သော ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထပြီးသဖြင့် အကျိုးဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာသဝပြီးသည်၏အဖြစ်ကို ပြသတည်း။ ထိုကြောင့် ဋီကာ၌ ‘အယောနိသော မနသိကာရတော... အဝိဇ္ဇာသဝေါ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသဿ ဖလဘူတံ’ ဟု ဆိုသတည်း။ အဝိဇ္ဇာပြီးသည်၏အဖြစ်ကို ပြလိုရကား သဗ္ဗေသံ ဝါ စသည်ဖြင့် တစ်ဝိကပ်ကို အားထုတ်တော်မူသတည်း။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့၏။ အဝိဇ္ဇာပုဗ္ဗင်္ဂမတ္တာ၊ အဝိဇ္ဇာပြဓာန်းခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သိဒ္ဓေန၊ ပြီးသော။ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထေန၊ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထဖြင့်။ တဿ၊ ထိုဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထ၏။ ဟေတုဘူတော၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇာသဝေါ၊ အဝိဇ္ဇာသဝေါသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စာပိုဒ် ၉၂

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်ကား။ အာသဝါ ဧဝ၊ အာသဝေါတို့သည်သာလျှင်။ ပရိဗုဒ္ဓါ၊ ပွားများကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝဋ္ဋသ္မိံ၊ ဝဋ်၌။ ဩဟနန္တိ ဩသာဒေန္တိ၊ နစ်မွန်းစေတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဩဃာ”တိ၊ ဩဃာဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “တဿ ဣမေ စတ္တာရော အာသဝါ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

စာပိုဒ် ၉၃

အနုသယသမာဂတာတိ၊ ကား။ အနုသယဘာဝံ၊ အနုသယအဖြစ်ကို။ အပ္ပဋိက္ခိပိတွာ၊ မပယ်မူ၍။ ဂတာ ပဝတ္တာ၊ ရောက်ကုန်၍ ဖြစ်ကုန်သော။

မှတ်ချက်။ ယခင်ပါဌ်ဖြင့် ‘အနုသယေန အနုသယဘာဝေန သဟ ဂတာ ပဝတ္တာတိ အနုသယသဟဂတာ’ စသော ဝိဂ္ဂဟကို ပြသတည်း။

နန္ဒိယာ သဟဂတာ စသည်တို့၌ကဲ့သို့ သဟဂတ သဒ္ဒါသည် တဗ္ဗော တည်းဟု ပြပြန်လို၍ ‘အနုသယဘူတာ ဝါ’ ဟု ဆိုပြန်သော်။

ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနုသယဘူတာ၊ အနုသယ ဖြစ်ကုန်၍။ အဇ္ဈာသယန္တိ၊ ကား။ စိတ္တံ၊ စိတ်သို့။ အနုပဝိဋ္ဌာတိ၊ ကား။ ဩဂါဠှာ၊ သက်ဝင်ကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဟဒယံ အာဟစ္စ တိဋ္ဌန္တီတိ၊ ကား။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အဗ္ဘန္တရသင်္ခါတံ၊ အဗ္ဘန္တရဟု ဆိုအပ်သော။ ဟဒယံ၊ အတွင်းကို။ အာဟန္တွာ၊ ထိခိုက်၍။ (အာဂန္တာ လည်းရှိ၏။ ‘ဟဒယံ၊ အတွင်းသို့။ အာဂန္တာ၊ ရောက်၍’ ဟု ပေး)။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်သာလျှင်။ အဋ္ဌသာလိနိယံ၊ အဋ္ဌသာလိနီ၌။ “အဗ္ဘန္တရဋ္ဌေန ဟဒယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီးဖြစ်သည်။ “တေန ဝုစ္စန္တိ သလ္လာ”တိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်သို့ဖြစ်သောကြောင့်။ အဇ္ဈာသယံ၊ စိတ်သို့။ အနုပဝိဋ္ဌာ၊ သက်ဝင်ကုန်၍။ ဟဒယံ၊ စိတ်အတွင်းကို။ အာဟစ္စ၊ ထိခိုက်၍။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သလ္လာ”တိ၊ သလ္လာဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

သလ္လဟူ၍ ဆိုရကြောင်းကို ဆိုပြီ။ သလ္လဋ္ဌကား အဘယ်နည်းဟု အမေးထွက်ရာလေသောကြောင့် ပီဠာဇနနံ စသည်ကို မိန့်သော်။

ပီဠာဇနနဉ္စ၊ နှိပ်စက်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဒုရုဒ္ဓရဏတာ စ၊ နှုတ်နိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ သလ္လဋ္ဌော၊ သလ္လအနက် မည်၏။

မှတ်ချက်။ ။ ဒိဋ္ဌောဃဖြင့် မာနသလ္လ အဘယ်သို့ ဖြစ်ပါသနည်းဟု စုဒ်ရှိရကား ‘ဧသော မေ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

‘ဧသော၊ ဤသည်ကား။ မေ၊ ငါ့ဥစ္စာ။ အတ္တာ၊ ငါ့ကိုယ်။ တည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဟဏမုခေန၊ ယူခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ “ဧသော၊ ဤကိုယ်သည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒိဋ္ဌိံ၊ အယူကို။ နိဿာယပိ၊ ဆိုင်၍လည်း။ မာနံ၊ မာန်ကို။ ဇပ္ပေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒိဋ္ဌောဃေန မာနသလ္လော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ပရိယာဒိန္နန္တိ၊ ယူအပ်ပြီဟူသည်ကား။ အညဿ၊ တစ်ပါးသော တရား၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ အဒတွာ၊ မပေးမူ၍။ သမန္တတော၊ အလုံးစုံမှ။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သော။ စတူသု ဓမ္မေသု သဏ္ဌဟတီတိ၊ လေးပါးသော တရားတို့၌ တည်၏ဟူသည်ကား။ အာရမ္မဏပစ္စယတာယ၊ အာရမ္မဏပစ္စည်း၏အဖြစ်ဖြင့်လည်း။ အာရမ္မဏဘူတေသု၊ အာရုံဖြစ်ကုန်သော။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ ပတိဋ္ဌဟတိ၊ တည်၏။

မှတ်ချက်။ ။ ဤ၌ အာရမ္မဏပစ္စယတာယ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် အာရမ္မဏဘူတေသု၌ အာရမ္မဏသဒ္ဒါ၏ ‘လဘတိ မာရော အာရမ္မဏ’ စသည်၌ကဲ့သို့ ကာရဏအနက်ကို နစ်စေသည်။

တာနိ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သော တရားတို့ကို။ “ရူပေ ဝေဒနာယ သညာယ သင်္ခါရေသူ”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ရုပ်၌ ဝေဒနာ၌ သညာ၌ သင်္ခါရတို့၌ဟူသော ဤပုဒ်ဖြင့်။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ နန္ဒူပသေစနေနာတိ၊ နှစ်သက်ခြင်းဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သည်ဟူသည်ကား။ လောဘသဟဂတဿ၊ လောဘနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဝိညာဉ်အား၊ ဝိညာဉ်၏။ သဟဇာတကောတိယာ၊ သဟဇာတ အစွန်းဖြင့်။ ဥပသေစနံ၊ သွန်းလောင်းတတ်သော။ သမ္ပယုတ္တာ၊ ယှဉ်သော။ နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်း (တဏှာ)သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတရဿ၊ တစ်ပါးသော ဝိညာဉ်အား။ ဥပနိဿယကောဋိယာ၊ ဥပနိဿယအစွန်းအားဖြင့်။ ဥပသေစနံ၊ သွန်းလောင်းတတ်သော။ နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နန္ဒူပသေစနံ၊ နှစ်သက်ခြင်းဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သည် မည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ တေန နန္ဒူပသေစနေန၊ ထိုသွန်းလောင်းတတ်သော နှစ်သက်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ပန၊ သို့သော်။ ကေန၊ အဘယ်ကြောင့်။ တံ ဝိညာဏံ၊ ထိုဝိညာဉ်သည်။ နန္ဒူပသေစနံ၊ နှစ်သက်ခြင်းဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာယ၊ စောဒနာရှိသည်၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ “ရာဂသလ္လေန နန္ဒူပသေစနေန ဝိညာဏေနာ”တိ၊ ရာဂမြားဖြင့် နှစ်သက်ခြင်းဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သော ဝိညာဉ်ဖြင့်ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

တတ္ထ၊ ထိုရာဂသလ္လ၌။ ရာဂသလ္လေနာတိ၊ ရာဂမြားဖြင့်ဟူသည်ကား။ ဟေတုဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ရာဂသလ္လေန၊ ရာဂမြားကြောင့်။ နန္ဒူပသေစနေန ဝိညာဏေနာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ နှစ်သက်ခြင်းဖြင့် သွန်းလောင်းအပ်သော ဝိညာဉ်ဖြင့်ဟူသော ဤပုဒ်၌။ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေ၊ ထိုသို့ဖြစ်သည်ကို မှတ်ခြင်းအနက်၌။ ကရဏဝစနံ၊ ကရဏဝစနံတည်း။ (ဦနပဉ္စဗန္ဓနေန ပတ္တေန စသည်၌ကဲ့သို့)။ ရူပူပဂါ ဝိညာဏဋ္ဌီတီတိ၊ ရုပ်သို့ ကပ်သော ဝိညာဉ်တည်ရာဟူသည်ကား။ ရူပမေဝ၊ ရုပ်သည်ပင်လျှင်။ အာရမ္မဏကရဏဝသေန၊ အာရုံပြုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိညာဏဿ ဝိညာဏေန၊ ဝိညာဉ်အား ဝိညာဉ်ဖြင့်။ ဥပဂန္တဗ္ဗတော စ၊ ကပ်အပ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ (ဝိညာဏဿကို ဝိကပ်ပြန်၍ ယှဉ်သည်)။ ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဉ်၏။ ပတိဋ္ဌာဘာဝတော စ၊ တည်ရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ရူပူပဂါ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ရုပ်သို့ ကပ်သော ဝိညာဉ်တည်ရာ မည်၏။ ဧတ္ထ၊ ဤ၌။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဌိတိ၊ တည်ရာ မည်၏။

ရူပံ ဥပဂစ္ဆတီတိ ရူပူပဂါ၊ ရုပ်သို့ ကပ်တတ်သောကြောင့် ရူပူပဂါ။ ဝိညာဏံ ဧဝ ဌိတိ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်သာလျှင် တည်ရာဖြစ်၍ ဝိညာဉ်တည်ရာဟူ၍လည်း အနက်မရကောင်းသလော’ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘ပဉ္စဝေါကာရဘဝသ္မိံ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ပဉ္စဝေါကာရဘဝသ္မိံ၊ ပဉ္စဝေါကာရဘဝ၌။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏံ၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်သည်။ ရူပက္ခန္ဓံ၊ ရူပက္ခန္ဓာကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဒေါသသလ္လေနာတိ ပဒေ၊ ဒေါသမြားဖြင့်ဟူသော ပုဒ်၌။ သဟဇာတေန၊ သဟဇာတဖြစ်သော။ ဒေါသသလ္လေန၊ ဒေါသတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဝေဒနူပဂါ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝေဒနာသို့ကပ်သော ဝိညာဉ်တည်ရာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ဥပနိဿယကောဋိယာဝ၊ ဥပနိဿယအစွန်းဖြင့်သာလျှင်။ နန္ဒိယာ၊ နှစ်သက်ခြင်းတည်းဟူသော တဏှာသည်။ ဥပသိတ္တံ၊ သွန်းလောင်းအပ်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

မှတ်ချက်။ ။ သဟဇာတ်ဖြစ်သော ဒေါသတည်းဟူသော မြားကြောင့် ဝေဒနူပဂဝိညာဏဋ္ဌိတိ’ဟု ဆိုအပ်သောအခါ တဏှာ၏ ဝေဒနာနှင့် သဟဇာတ် မဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဥပနိဿယ၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာ သွန်းလောင်းအပ်၏ ဟူလိုသော်။

ဝေဒနာပိ၊ ဝေဒနာကိုလည်း။ ဒေါမနဿဝေဒနာဝ၊ ဒေါမနဿဝေဒနာကိုသာလျှင်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

မှတ်ချက်။ ။ သဟဇာတ်ဖြစ်သော ဒေါသဟူသော မြားကြောင့် ဝေဒနူပဂဖြစ်ရကား တစ်ပါးသော ဝေဒနာ မဖြစ်သင့်သောကြောင့် ဒေါမနဿဝေဒနာကို မှတ်အပ်၏ ဟူလိုသော်။

ယဒါ စ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ (စ သဒ္ဒါသည် ပနအနက်တည်း)။ ဥပနိဿယပစ္စယဘူတေန၊ ဥပနိဿယပစ္စည်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဒေါသသလ္လေန၊ ဒေါသမြားကြောင့်။ ဝေဒနူပဂါ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝေဒနာသို့ ကပ်သော ဝိညာဉ်တည်ရာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ သဟဇာတကောဋိယာ ဝါ၊ သဟဇာတအစွန်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥပနိဿယကောဋိယာ ဝါ၊ ဥပနိဿယအစွန်းဖြင့်လည်းကောင်း။ နန္ဒိယာ၊ နှစ်သက်ခြင်းတည်းဟူသော တဏှာသည်။ ဥပသိတ္တံ၊ သွန်းလောင်းအပ်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဉ်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ဝေဒနာ ပန၊ ဝေဒနာတို့ကိုကား။ တိဿောပိ၊ သုံးပါးသော ဝေဒနာတို့ကိုလည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ တိဿန္နမ္ပိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ ဝေဒနာတို့၏။ အာရမ္မဏူပနိဿယဘာဝတော၊ အာရမ္မဏပစ္စည်း ဥပနိဿယပစ္စည်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

မှတ်ချက်။ ။ နည်းနှစ်ပါး၏ အထူးကား အဘယ်နည်း။ အထူးမရှိဘဲလျက် နှစ်ပါးကို ဆိုကောင်းမည်လော’ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘တတ္ထ’ စသည်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော နည်းတို့တွင်။ ပဌမနယော၊ ပဌမနည်းကို။ ဒေါမနဿာရမ္မဏဿ၊ ဒေါမနဿလျှင် အာရုံရှိသော။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဒုတိယော၊ ဒုတိယနည်းကို။ သဗ္ဗဝေဒနာရမ္မဏဿ၊ အလုံးစုံသော ဝေဒနာလျှင်အာရုံရှိသော။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

မာနသလ္လေနာတိ၊ မာနမြားဖြင့်ဟူသည်ကား။ သဟဇာတေန ဝါ၊ သဟဇာတဖြစ်သောလည်းကောင်း။ ဥပနိဿယဘူတေန ဝါ၊ ဥပနိဿယဖြစ်သောလည်းကောင်း။ မာနသလ္လေန၊ မာနတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ မောဟသလ္လေနာတိ ဧတ္ထာပိ၊ မောဟမြားဖြင့်ဟူသော ဤ၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။

ပါဠိ၌ ရာဂသလ္လ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပဌမဝိညာဏဋ္ဌိတိ’ကို။ ဒေါသသလ္လ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဒုတိယဝိညာဏဋ္ဌိတိ’ကို။ မာနသလ္လ၏ အစွမ်းအားဖြင့် တတိယဝိညာဏဋ္ဌိတိ’ကို။ မောဟသလ္လ၏ အစွမ်းအားဖြင့် စတုတ္ထဝိညာဏဋ္ဌိတိ’ကို အဘယ့်ကြောင့် ယှဉ်အပ်သနည်း။ သလ္လသာမန်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဝိညာဏဋ္ဌိတိသာမန်ကို မယှဉ်အပ် ကောင်းပါသလော’ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုစောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ဧတ္ထ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဧတ္ထ စ၊ ဤရာဂသလ္လပဌမဝိညာဏဋ္ဌိတိ အစရှိသည်တို့တွင်လည်း။ အနာဒိမတိသံသာရေ၊ မသိအပ်သော အစရှိသော သံသရာ၌။ ဣတ္ထိပုရိသာ၊ ဣတ္ထိပုရိသတို့သည်။ ရူပါဘိရာမာ၊ ရုပ်လျှင်မွေ့လျော်ရာ ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရာဂသလ္လဝသေန၊ ရာဂတည်းဟူသော မြား၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဌမာ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ပဌမဝိညာဉ်တည်ရာကို။ ယောဇိတာ၊ ယှဉ်အပ်၏။ သဗ္ဗာယပိ၊ အလုံးစုံသော။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။ ဒုက္ခပရိယာယသဗ္ဘာဝတော၊ ဒုက္ခပရိယာယ်သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ခာယ စ၊ ဒုက္ခဝေဒနာ၌လည်း။ ဒေါသော၊ ဒေါသသည်။ အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒေါသသလ္လဝသေန၊ ဒေါသမြားဖြင့်။ ဒုတိယာ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်တည်ရာကို။ ယောဇိတာ၊ ယှဉ်အပ်၏။ သညာဝသေန၊ သညာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ “အဟံ၊ ငါသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။” ဣတိ၊ ဤသို့။ မညနာ၊ အောက်မေ့ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မာနသလ္လဝသေန၊ မာနမြား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တတိယာ၊ တတိယသော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်တည်ရာကို။ ယောဇိတာ၊ ယှဉ်အပ်၏။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။ သမူဟဃနံ၊ အပေါင်း တစ်ခဲနက်ကို။ ဒုဗ္ဗိနိဗ္ဘောဂံ၊ သိနိုင်ခဲ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မောဟသလ္လဝသေန၊ မောဟမြား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စတုတ္ထီ၊ လေးခုမြောက်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်တည်ရာကို။ ယောဇိတာ၊ ယှဉ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်၏။

ဥပတ္ထဒ္ဓန္တိ၊ ထောက်ပင့်အပ်သည်ဟူသည်ကား။ ဩလုဗ္ဘာရမ္မဏဘူတာဟိ၊ ထောက်အပ်သော အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတီဟိ၊ ဝိညာဉ်တည်ရာတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဥပတ္ထမ္ဘိတံ၊ ထောက်ပင့်အပ်သော။ တဉ္စ ကမ္မန္တိ၊ ထိုကံကားဟူသည်ကား။ “စေတနာ စေတသိက”န္တိ၊ စေတနာ စေတသိက်ဟူ၍။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ယံ ကမ္မံ၊ အကြင် ကံကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဉ္စ ကမ္မံ၊ ထိုကံလည်းကောင်း။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဣမေ စ ကိလေသာတိ၊ ဤကိလေသာတို့လည်းကားဟူသည်ကား။ ဒသဝတ္ထုကာ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိကုန်သော။ ဣမေ စ ကိလေသာ၊ ဤကိလေသာတို့လည်းကောင်း။ သေသံ၊ ကြွင်းသော။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။

စာပိုဒ် ၈၅။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ အာဟာရာဒယော၊ အာဟာရစသည်တို့သည်။ နယာနံ၊ နည်းတို့၏။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသပက္ခ၌။ ဒိသာဘာဝေန၊ ဒိသာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝဝတ္ထပေတုံ၊ မှတ်အံ့သောငှာ။” ဣမာ စတဿော ဒိသာ”တိ အာဒိ၊ ဤလေးပါးသော ဒိသာတို့ဟူ၍ စသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အစပြုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လွယ်ကူ၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ကဗဠီကာရော အာဟာရောတိ အာဒိ၊ ကဗဠီကာရာဟာရဟူ၍ စသည်ကို။ အာဟာရာဒီသု၊ အာဟာရစသည်တို့တွင်။ ယော အာဟာရာဒယော၊ အကြင် အာဟာရစသည်တို့သည်။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်ညူးကြောင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တံ၊ ထိုအာဟာရ အစရှိသော တရားပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအကြောင်းကို။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ အစပြုအပ်၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ဒသန္နံ သုတ္တာနန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဆယ်သုတ်တို့၏ဟူသော ဤစကားကို။ ဧကဒေသေသု၊ အစိတ်တို့၏။ သမုဒါယဝေါဟာရေန၊ အပေါင်းကို ခေါ်ဝေါ်သောအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အပေါင်းတို့၌သာ အပေါင်းဟူသော ဝေါဟာရ မဖြစ်ကောင်းပါသလော’ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘သမုဒါယေသု ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ သမုဒါယေသု၊ အပေါင်းတို့၌။ ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်သော။ သမညာ၊ အမည်သည်။ အဝယဝေသုပိ၊ အစိတ်တို့၌လည်း။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ “ပဋော ဒဍ္ဎောတိ စ၊ ပုဆိုးလောင်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ သမုဒ္ဒေါ ဒိဋ္ဌောတိ စ၊ သမုဒ္ဒရာကို မြင်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဒိဿတိ ယထာ၊ ထင်သကဲ့သို့တည်း။

မှတ်ချက်။ ။ အဓိပ္ပါယ်ကား မီးလောင်ရာ ပုဆိုးအရပ်တစ်စိတ်၌ အပေါင်းဖြစ်သော ပုဆိုးဟူသော ဝေါဟာရကို တင်စား၍ ပဋော ဒဍ္ဎောဟု။ မျက်စိမြင်ကောင်းသော သမုဒ္ဒရာတစ်စိတ်၌ အပေါင်းဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာဟူသော ဝေါဟာရကို တင်စား၍ သမုဒ္ဒေါ ဒိဋ္ဌောဟု ဆိုသကဲ့သို့ ထို့အတူ ကဗဠီကာရာဟာရအစရှိသော အစိတ်၌ အာဟာရလေးပါး အစရှိသော အပေါင်းဟူသော ဝေါဟာရ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ‘ဒသန္နံ သုတ္တာနံ’ဟု ဆိုပါသည် ဟူလိုသော်။

ဆယ်သုတ်ဖြစ်ရကား အတ္တလည်း ဆယ်ပါးမဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ်ကြောင့် ‘ဧကော အတ္ထော’ဟု ဆိုဘိသနည်းဟူသော အမေးပုစ္ဆာ စောဒနာကို မြင်ရကား ‘ဧကော... ဝုတ္တံ’ဟု ဆိုသတည်း။

ဧကော အတ္ထောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ တစ်ခုသော အနက်ဟူသော ဤစကားကို။ ဧကဿ၊ တစ်ခုသော။ အတ္ထဿ၊ အကျိုးကို။ နိပ္ဖါဒနတော၊ ပြီးစေသောကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဗျဉ္ဇနမေဝ နာနန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ဗျဉ္ဇနာသာလျှင် နာနာဖြစ်၏ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဗျဉ္ဇနဂ္ဂဟဏေန၊ ဗျဉ္ဇနကို ယူသဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဗျဉ္ဇနသဒ္ဒါဖြင့်။ ဗျဉ္ဇနတ္ထောပိ၊ ဗျဉ္ဇနအနက်ကိုလည်း။ ဂဟိတော၊ ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ ဒသဟိပိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ်ပုဒ်တို့ဖြင့်။ သဝတ္ထုကာ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။ တဏှာ၊ တဏှာသည်။ ရာဂစရိတံ၊ ရာဂစရိုက်ဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။ ဒူသေတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။” ဣမေ ရာဂစရိတဿ ပုဂ္ဂလဿ ဥပက္ကိလေသာ”တိ၊ ဤတရားတို့သည် ရာဂစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ညစ်ညူးကြောင်းတို့ဖြစ်ကုန်၏ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။ ပဌမဒိသာဘာဝေန စ၊ ပဌမဒိသာ၏ အဖြစ်ဖြင့်ကား။ ဝုတ္တဓမ္မာ၊ ဆိုအပ်သော တရားတို့သည်။ ရာဂစရိတဿ၊ ရာဂစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်ညူးကြောင်းတို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ ယထာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဒုတိယဒိသာဘာဝေန၊ ဒုတိယဒိသာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုတ္တဓမ္မာ၊ ဆိုအပ်သော တရားတို့သည်။ ဒေါသစရိတဿ၊ ဒေါသစရိုက်ရှိသူ၏။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်ညူးကြောင်းတို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တတိယစတုတ္ထဒိသာဘာဝေန၊ တတိယဒိသာ စတုတ္ထဒိသာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝုတ္တဓမ္မာ၊ ဆိုအပ်သော တရားတို့သည်။ ယထာက္ကမံ၊ အစဉ်အတိုင်း။ မန္ဒဿ၊ ပညာနုန့်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတဿ စ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသူ၏လည်းကောင်း။ တိက္ခဿ၊ ပညာထက်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတဿ စ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသူ၏လည်းကောင်း။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်ညူးကြောင်းတို့ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုဒုတိယဒိသာအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်ကုန်သော တရားတို့၏။ ဥပက္ကိလေသဘာဝေါ၊ ညစ်ညူးကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းအတိုင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အာဟာရဝိပလ္လာသာဒယော၊ အာဟာရဝိပလ္လာသအစရှိကုန်သော။ သဗ္ဗေဟိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ (ပေမူ၌ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ဥပက္ကိလေသတရားတို့သည်။ (တို့ကိုလည်းဟူ) ’ဟူ ရှိသည်)။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခေဟိ၊ ဝိမောက္ခ၏ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေးအဖို့ကို။ ယထာရဟံ၊ အလျောက်။ ပရိညေယျာ စ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ပဟာတဗ္ဗာ စ၊ ပယ်အပ်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ယဒိပိ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ယဿ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒုက္ခာနုပဿနာ၊ ဒုက္ခာနုပဿနာသည်။ ပုရိမေ၊ ရှေးသော။ အာဟာရဒွယေ၊ အာဟာရနှစ်ပါး၌။ ဒုက္ခာကာရေန၊ ဒုက္ခဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဗဟုလံ၊ များစွာ။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယော စ... ဂစ္ဆန္တီတိ၊ ယော စ... ဂစ္ဆန္တိဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဥပက္ကိလေသတရားတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။

မှတ်ချက်။ ။ ဝိမောက္ခမုခအထူးကို ထုတ်ကား ထုတ်၏။ ထုတ်သည့်အတိုင်း မှတ်အပ်ပါ၏လော’ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘ဧဝဉ္စေတံ၊ ဤသို့ပင်ဖြစ်သောကြောင့်။ န အညထာ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧတဉ္စ၊ ထိုဝိမောက္ခမုခအထူးကို ထုတ်ခြင်းကိုလည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့ထုတ်သော အတိုင်းသာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ အညထာ၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်။ န ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ မသိအပ်။

အဘယ်အကြောင်းဖြင့် ဝိမောက္ခမုခအထူးကို ထုတ်သည်အတိုင်း မှတ်အပ်သနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ အကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ ‘န ဟိ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြောင်းမူကား။ အရိယမဂ္ဂါနံ၊ အရိယမဂ်တို့၏။ ပဟာတဗ္ဗေသု၊ ပယ်အပ်သော တရားတို့၌။ နိယမော၊ အမြဲသည်။ သမ္ဘဝတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိမောက္ခမုခါနံ၊ ဝိမောက္ခမုခတို့၏။ ပရိညေယျပဟာတဗ္ဗေသု၊ ပိုင်းခြား၍သိအပ်သော ပယ်အပ်သော တရားတို့၌။ ကောစိ၊ အချို့သော။ နိယမော၊ အမြဲသည်။ သမ္ဘဝတိ ဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိမောက္ခမုခါနံ၊ ဝိမောက္ခမုခတို့၏ အထူးကိုထုတ်သော အတိုင်းသာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။

မှတ်ချက်။ ။ အဓိပ္ပါယ်ကား အရိယမဂ်တို့၏ အပိုင်းအခြားအားဖြင့် ကိလေသာကို ပယ်သောကြောင့် ပဟာတဗ္ဗတရားတို့၌ နိယမရှိသကဲ့သို့ ထို့အတူ ဝိပဿနာ၏ ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းပယ်ခြင်း အမြဲမရှိသောကြောင့် အကြင် အကြင် အနုပဿနာများ၏။ ထိုသို့ အနုပဿနာများခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဝိမောက္ခမုခအထူးကို ထုတ်ခြင်းကို မှတ်အပ်၏ ဟူလိုသော်)။ ဣတိ... မုခေဟီတိ၊ ဤသို့... မုခေဟိဟူသော။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ နိဂမနံ၊ နိဂုံးတည်း။ တဿ၊ ထိုနိဂုံးပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဣတိ ဧဝံ ဝုတ္တပ္ပကာရာ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော အပြားရှိကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အာဟာရာဒယော၊ အာဟာရစသည်ကုန်သော။ လောကသင်္ခါတဝဋ္ဋာနုသာရိနော၊ လောကဟု ဆိုအပ်သော ဝဋ်သို့ အစဉ်လျှောက်၍ ဖြစ်တတ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အနိစ္စာနုပဿနာဒီဟိ၊ အနိစ္စာနုပဿနာစသည်ကုန်သော။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခေဟိ၊ ဝိမောက္ခမုခတို့ဖြင့်။ တေ လောကဘူတာ၊ ထိုသုံးပါးသော လောကဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဝဋ္ဋတော၊ ဝဋ်မှ။ နိယျန္တိ၊ ထွက်မြောက်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၈၆။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသပက္ခ၌။ ဒိသာဘူတဓမ္မေ၊ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့ကို။ နိဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဝေါဒါနပက္ခေ၊ ဝေါဒါနပက္ခ၌။ ဒိသာဘူတဓမ္မေ၊ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ “စတဿော ပဋိပဒါ”တိ အာဒိ၊ လေးပါးသော ပဋိပဒါဟူ၍ စသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ဝစန၊ ထိုစကား၌။ ဒိဗ္ဗဗြဟ္မအရိယအာနေဉ္ဇဝိဟာရောတိ၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရ ဗြဟ္မဝိဟာရ အရိယဝိဟာရ အာနဉ္ဇဝိဟာရတို့ဟူ၍။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိဟာရာ၊ ဝိဟာရတို့တည်း။ (အပ္ပမညာကြဉ်သော ရူပါဝစရသမာပတ်သည် ဒိဗ္ဗဝိဟာရ၊ အပ္ပမညာလေးပါးသည် ဗြဟ္မဝိဟာရ၊ ဖလသမာပတ်သည် အရိယဝိဟာရ၊ အရူပသမာပတ်သည် အာနေဉ္ဇဝိဟာရမည်၏)။ မာနပ္ပဟာန... ဘဝူပသမာတိ၊ မာန်ကို ပယ်ခြင်း အာလယကို ဖြတ်ခြင်း အဝိဇ္ဇာကို ပယ်ခြင်း ဘဝမှ ငြိမ်းခြင်းတို့ဟူ၍။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အစ္ဆရိယာ၊ အံ့အပ်ကုန်သော။ အဗ္ဘုတာ ဓမ္မာ၊ မဖြစ်ဖူးသော တရားတို့သည်။ သစ္စာဓိဋ္ဌာနာဒီနိ၊ သစ္စာဓိဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့သည်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ အဓိဋ္ဌာနာနိ၊ အဓိဋ္ဌာန်မည်ကုန်၏။ ဆန္ဒသမာဓိဘာဝနာဒယော၊ ဆန္ဒလျှင် အကြီးရှိသော ပွားစေအပ်သော သမာဓိအစရှိသည်တို့သည်။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ သမာဓိဘာဝနာ၊ ပွားစေအပ်သော သမာဓိမည်ကုန်၏။ ဣန္ဒြိယသံဝရော စ၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသည်လည်းကောင်း။ တပသင်္ခါတော၊ အကျင့်ဟု ဆိုအပ်သော။ ပုညဓမ္မော စ၊ ကုသိုလ်တရားသည်လည်းကောင်း။ ဗောဇ္ဈင်္ဂဘာဝနာ စ၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂကို ပွားစေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗူပဓိပဋိနိဿဂ္ဂသင်္ခါတံ၊ အလုံးစုံသော ဥပဓိတို့မှ လွတ်ရာဟု ဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သုခဘာဂိယာ၊ သုခသို့ ဆည်းကပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

ပဌမာ ပဋိပဒါတိ အာဒိ၊ ပဌမပဋိပဒါဟူ၍ စသည်သည်။ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာနာဒီနံ၊ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့၏။ အဘေဒသန္ဒဿနံ၊ အပြားမရှိသည်ကို ပြသောစကားတည်း။ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာနာဒီနံ၊ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာန်တို့၏။ အဘေဒေါ၊ မပြားခြင်းသည်။ ယဒိ သိယာ၊ ရှိအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်သည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းကို။ ကတံ၊ ပြုသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စေ ဝဒေယျ၊ ဆိုအံ့။ ဒသဝတ္ထုကဿ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။ ကိလေသပုဉ္ဇဿ၊ ကိလေသာအစု၏။ ပဋိပက္ခဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်းငှာ။ ပဋိပဒါဒိဒသကနိဒ္ဒေသော၊ ပဋိပဒါ အစရှိသော ဒသကကို ပြခြင်းကို။ ကတော၊ ပြုအပ်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “စတ္တာရော အာဟာရာ တေသံ ပဋိပက္ခော စတဿော ပဋိပဒါ”တိ အာဒိ၊ လေးပါးသော အာဟာရတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သည် လေးပါးသော ပဋိပဒါဟူ၍ စသည်ကို။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနေသု၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့တွင်။” ဣဒံ နာမ သတိပဋ္ဌာနံ၊ ဤမည်သော သတိပဋ္ဌာန်သည်။ ဣမာယ ဧဝ ပဋိပဒါယ၊ ဤပဋိပဒါဖြင့်သာလျှင်။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီး၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိယမော၊ အမြဲသည်။ ဝါ၊ မှတ်ခြင်းသည်။ ကိဉ္စာပိ နတ္ထိ၊ ရှိသော်လည်း။ တထာပိ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ ပဌမာယ၊ ပဌမသော။ ပဋိပဒါယ၊ ပဋိပဒါဖြင့်။ ပဌမံ၊ ပဌမသော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဘဝဝသေန၊ ဖြစ်သင့်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ “ပဌမာယ ပဋိပဒါယ ပဌမံ သတိပဋ္ဌာနံ”တိ၊ ပဌမပဋိပဒါဖြင့် ပဌမသတိပဋ္ဌာန်ဟူ၍။ ဧဝံ ဝစနံ၊ ဤသို့စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ။ အာဟာရဝိပလ္လာသ စသည်တို့၌ကဲ့သို့ ‘ပဌမာယ ပဋိပဒါယ ပဌမံ သတိပဋ္ဌာနံ’ စသည်ဖြင့် ပုဗ္ဗာပရ ညီအောင် ဆိုပါလော့။ အဘယ့်ကြောင့် ‘ပဌမာ ပဋိပဒါ ပဌမံ သတိပဋ္ဌာနံ’ စသည်ဖြင့် ဆိုသနည်းဟု စောဒနာရှိရကား ‘ယသ္မာ ပန’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ အကြောင်းမူကား။ အာဟာရဝိပလ္လာသာဒီနံ၊ အာဟာရဝိပလ္လာသစသည်တို့၏။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်သည်။ အတ္ထိ ဝိယ၊ ရှိသကဲ့သို့။ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာနာဒီနံ၊ ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာန်တို့၏။ အတ္ထတော၊ အတ္တသဘောအားဖြင့်။ နာနတ္တံ၊ ထူးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇမာနာနိ၊ ကျင့်အပ်ကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနိယေဝ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့သည်သာလျှင်။ ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိညာဒိနာမကာနိ၊ ဒုက္ခပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာ အစရှိသော အမည်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသပက္ခ၌။ “ပဌမေ အာဟာရေ ပဌမော ဝိပလ္လာသော”တိ အာဒိနာ၊ ပဌမအာဟာရ၌ ပဌမဝိပလ္လာသဟူ၍ စသည်ဖြင့်။ အဓိကရဏဘေဒေန၊ တည်ရာအပြားအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ အဓိကရဏဘေဒံ၊ တည်ရာအပြားကို။ အကတွာ၊ မပြုမူ၍။ “ပဌမာ ပဋိပဒါ ပဌမံ သတိပဋ္ဌာနံ”တိ အာဒိ၊ ပဌမပဋိပဒါ ပဌမသတိပဋ္ဌာန်ဟူ၍ စသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဈာန် အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။

အန္ဓဿ၊ သူကန်း၏။ ပဗ္ဗတာရောဟနံ ဝိယ၊ တောင်တက်ခြင်းကဲ့သို့။ ကဒါစိဒေဝ၊ ရံခါသာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇနကံ၊ ဖြစ်သော သဘောသည်။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဖွယ် မည်၏။ အစ္ဆရာယောဂ္ဂံ၊ လက်ဖျစ်တီးခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သော သဘောသည်။ အစ္ဆရိယံ၊ အံ့ဖွယ် မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပေါရာဏာ၊ ရှေးဆရာတို့သည်။ အာဟု၊ ဆိုကုန်၏။ အဘူတပုဗ္ဗံ၊ မဖြစ်ဖူးသော သဘောသည်။ ဘူတံ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဗ္ဘုတံ၊ မဖြစ်ဖူးသော အံ့ဖွယ် မည်၏။ ဧတံ ဥဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးစုံသည်လည်း။ ဝိမှယာဝဟဿ၊ အံ့ဖွယ်သရဲကို ဆောင်တတ်သော သဘောတရား၏။ အဓိဝစနံ နာမံ၊ အမည်တည်း။ ဟိ၊ စွ။ မာနပ္ပဟာနာဒိတော၊ မာန်ကို ပယ်ခြင်း အစရှိသည်မှ။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ ဒုရဘိသမ္ဘဝတရဉ္စ၊ ဖြစ်စေနိုင်ခဲသော သဘောတရားကိုလည်းကောင်း။ ဝိမှနီယဉ္စ၊ အံ့ဖွယ်သရဲသော ဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အစ္ဆရိယော၊ အံ့အပ်သော။ အဗ္ဘုတော၊ မဖြစ်ဖူးသော။ ဓမ္မော၊ တရား မည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဧတေန သစ္စေန၊ ဤသစ္စာဖြင့်။ သီလာဒိ၊ သီလအစရှိသည်သည်။ အဓိတိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတ္ထ သစ္စေ၊ ဤသစ္စာ၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ တံ သစ္စံ၊ ထိုသစ္စာသည်။ အဓိဋ္ဌာနမတ္တမေဝ၊ တည်ခြင်းမျှသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ အဓိဋ္ဌာန် မည်၏။ တံ ဓမ္မဇာတံ၊ ထိုတရားအမျိုးသည်။ သစ္စဉ္စ၊ သစ္စာသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ တည်ကြောင်းတည်ရာ တည်ခြင်းမျှသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သစ္စဿ၊ သစ္စာ၏။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ တည်ကြောင်းတည်ရာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဧတဿ၊ ထိုသီလအစရှိသော တရားအား။ သစ္စံ၊ သစ္စာတည်းဟူသော။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ တည်ကြောင်းတည်ရာ တည်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သစ္စာဓိဋ္ဌာနံ၊ သစ္စာဓိဋ္ဌာန် မည်၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော စာဂါဓိဋ္ဌာန်အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ သမာဓိ ဧဝ၊ သမာဓိသည်ပင်လျှင်။ ဘာဝေတဗ္ဗတာယ၊ ပွားစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမာဓိဘာဝနာ၊ သမာဓိဘာဝနာ မည်၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာသို့။ ဘဇတိ၊ ဆည်းကပ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုခဘာဂိယော၊ သုခဘာဂိယ မည်၏။ (ဝိကပ်ဖြင့် ဣယပစ္စည်း၏ သွတ္ထအဖြစ်ကို ပြသတည်း။ ဣယပစ္စည်း၏ ဟိတတ္ထကို ပြပြန်လို၍ သုခဘာဂဿ ဝါ စသော တစ်ဝိကပ်ကို ဆိုပြန်သတည်း)။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုခဘာဂဿ သုခကောဋ္ဌာသဿ၊ ချမ်းသာအဖို့အား။ ဟိတော၊ အကျိုးရှိသည်တည်း။ သုခဘာဂဿ သုခကောဋ္ဌာသဿ၊ ချမ်းသာအဖို့၏။ ဟိတော၊ အစီးအပွားတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုခဘာဂိယော၊ သုခဘာဂိယ မည်၏။ အသုဘဘာဝနာဒယော ဝိယ၊ အသုဘဘာဝနာ အစရှိသည်တို့ကဲ့သို့။ ဧကဒေသေ၊ တစ်စိတ်၌။ အဝတ္တိတွာ၊ မဖြစ်မူ၍။ ဧကဿပိ သတ္တဿ၊ တစ်ယောက်သော သတ္တဝါကိုလည်း။ အနဝသေသပရိယာဒါနတော၊ မကြွင်းစေမူ၍ ယူသောကြောင့်။ ဧတိဿာ၊ ဤကရုဏာအစရှိသော သဘောတရား၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပမာဏံ၊ ပမာဏသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အပ္ပမညာ၊ အပ္ပမညာ မည်၏။ (ပမာဏမေဝ ပမညံ၊ ပမာဏသည်သာလျှင် ပမညာမည်၏။ နတ္ထိ ပမညံ ဧတိဿာတိ အပ္ပမညာဟု ပြုလိုရင်း)။

ပဌမာ... ပရိပူရေတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ပဌမပဋိပဒါသည် ပြည့်စုံစေ၏ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ပဌမာယ၊ ပဌမသော။ ပဋိပဒါယ၊ ပဋိပဒါကို။ ဘာဝနာ၊ ပွားစေခြင်းသည်။ ဗဟုလီကာရော၊ အဖန်တလဲလဲ ပြုခြင်းသည်။ ပဌမဿ၊ ပဌမသော။ သတိပဋ္ဌာနဿ၊ သတိပဋ္ဌာန်၏။ ဘာဝနာပါရိပူရီ၊ ဘာဝနာကို ပြည့်စုံစေတတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။

ပဋိပဒါသတိပဋ္ဌာန်တို့၏ နာနန္တရိကအဖြစ်ကို ဥပမာအားဖြင့် ပြလိုရကား ‘ယထာ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ပါကဋံ ကရောမိ၊ အကြောင်းမူကား ထင်စွာပြုအံ့။ အရိယမဂ္ဂေ၊ အရိယမဂ်ကို။ ဘာဝိတေ၊ ပွားအပ်သော်။ သတိပဋ္ဌာနာဒယော၊ သတိပဋ္ဌာန်အစရှိကုန်သော။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဘာဝိတာ ဧဝ၊ ပွားအပ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဣဒံ သမ္ပဒံ၊ ဤပဋိပဒါကို ပွားစေသဖြင့် သတိပဋ္ဌာန်ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံသောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

အဘယ့်ကြောင့် ပဌမသတိပဋ္ဌာန်သည် ပဌမဈာန်ကို ပြည့်စုံစေသနည်း။ ဒုတိယသတိပဋ္ဌာန် စသည်သည် ဒုတိယဈာန် အစရှိသည်ကို ပြည့်စုံစေသနည်း။ ပဌမသတိပဋ္ဌာန် အစရှိသည်သည် ဒုတိယဈာန် အစရှိသည်ကိုလည်း ပြည့်စုံကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော ဟူသော စောဒနာကို ရည်၍ ‘ကာယာနုပဿနာယ’စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ကာယာနုပဿနာယ၊ ကာယာနုပဿနာဖြင့်။ (ဘာဝ၌စပ်)။ ကာမရာဂဿ၊ ကာမရာဂ၏။ (ဝိပစ္စနီက၌စပ်)။ ဥဇုနဝိပစ္စနီကဘာဝတော၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘာဝိတော၊ ပွားအပ်သော။ ဗဟုလီကတော၊ အဖန်တလဲလဲပြုအပ်သော။ ပဌမော၊ ပဌမ။ သတိပဌာနော၊ သတိပဋ္ဌာန်သည်။ ကာမပဋိပက္ခံ၊ ကာမ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။ ပဌမံ ဈာနံ၊ ပဌမဈာန်ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပီတိပဋိသံဝေဒနာဒိဝသေန၊ ပီတိကို ပြုခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော။ ဒုတိယံ၊ ဒုတိယ။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်သည်။ သပ္ပီတိကဿ၊ ပီတိနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ ဒုတိယဇ္ဈာနဿ၊ ဒုတိယဈာန်၏။ ပါရိပူရိယာ၊ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ အဘိပ္ပမောဒနဝသေန၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်ဆဲဖြစ်သော။ တတိယံ၊ တတိယ။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်သည်။ ဥက္ကံသဂတသုခဿ၊ လွန်ကဲခြင်းသို့ ရောက်သော သုခရှိသော။ တတိယဇ္ဈာနဿ၊ တတိယဈာန်၏။ ပါရိပူရိယာ၊ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ အနိစ္စဝိရာဂါဒိဝသေန၊ အနိစ္စဝိရာဂ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။ ဥပေက္ခကံ၊ လျစ်လျူရှုသော။ စတုတ္ထံ၊ စတုတ္ထ။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်သည်။ ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိဘာဝတော၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာသည် ဖြစ်စေအပ်သော သတိ၏ စင်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စတုတ္ထဇ္ဈာနဿ၊ စတုတ္ထဈာန်၏။ ပါရိပူရိယာ၊ ပြည့်စုံခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်။ ရူပါဝစရပဌမဇ္ဈာနံ၊ ရူပါဝစရပဌမဈာန်သည်။ ရူပါဝစရသမာပတ္တီနံ၊ ရူပါဝစရသမာပတ်တို့၏။ ဝိသေသတော၊ ထူးသောအဖြစ်အားဖြင့်။ ပစ္စယော၊ အကြောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုတိယဇ္ဈာနံ၊ ဒုတိယဈာန်သည်။ ဗျာပါဒဝိတက္ကာဒိဒူရီဘာဝေန၊ ဗျာပါဒဝိတက် အစရှိသည်တို့မှ ဝေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗြဟ္မဝိဟာရာနံ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရတို့၏။ ဝိသေသတော၊ ထူးသောအဖြစ်အားဖြင့်။ ပစ္စယော၊ အကြောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပီတိဝိရာဂေန၊ ပီတိကို ကင်းခြင်းကြောင့်။ သို့မဟုတ် ပီတိ၏ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်။ သုခေန၊ သုခဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။ အဓိဋ္ဌာနဘူတံ၊ တည်ရာဖြစ်သော။ တတိယဇ္ဈာနံ၊ တတိယဈာန်သည်။ အရိယဝိဟာရာနံ၊ အရိယဝိဟာရတို့၏။ ဝိသေသတော၊ ထူးသောအဖြစ်အားဖြင့်။ ပစ္စယော၊ အကြောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိအာနေဉ္ဇပ္ပတ္တံ၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာသည် ဖြစ်စေအပ်သော သတိ၏ စင်ခြင်းရှိသော တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်သော။ စတုတ္ထဇ္ဈာနံ၊ စတုတ္ထဈာန်သည်။ အာနေဉ္ဇဝိဟာရာနံ၊ အာနေဉ္ဇဝိဟာရတို့၏။ ဝိသေသတော၊ ထူးသောအဖြစ်အားဖြင့်။ ပစ္စယော၊ အကြောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ပဌမံ... ပရိပူရေတီ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ ဤသို့ ပဌမဈာန် အစရှိသည်တို့ကို ပြည့်စုံစေသည်၏အဖြစ်၌ အကြောင်းကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ပဌမဝိဟာရ အစရှိသည်တို့၏ မဖြစ်သေးသော အကုသိုလ်တရားတို့၏ မဖြစ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကို ပြည့်စုံစေသည်၏အဖြစ်၌ အကြောင်းကို နည်းအကျဉ်းအားဖြင့် ပြလိုသော အဋ္ဌကထာဆရာသည် ‘ဣတိ... ဒဋ္ဌဗ္ဗံ’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣတိ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ယော ဓမ္မော၊ အကြင်တရားသည်။ ယဿ ဓမ္မဿ၊ အကြင်တရား၏။ ဝိသေသပစ္စယော၊ ထူးသောအကြောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။ တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

စာပိုဒ် ၈၇။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ ပဋိပဒါဒယော၊ ပဋိပဒါ အစရှိသည်တို့ကို။ ဝေါဒါနပက္ခေ၊ ဖြူစင်ကြောင်းအပိုင်း၌။ ဒိသာဘာဝေန၊ နည်းတို့၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဝဝတ္ထပေတုံ၊ ပိုင်းခြား၍ ထားခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ဣမာ စတဿော ဒိသာ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “ပဌမာ ပဋိပဒါ”တိ အာဒိ၊ ‘ပဌမာ ပဋိပဒါ’ အစရှိသော စကားကို။ ပဋိပဒါစတုက္ကာဒီသု၊ ပဋိပဒါစတုက္က အစရှိသည်တို့တွင်။ ယေန၊ အကြင်စတုက္ကဖြင့်။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ၊ ထိုစတုက္ကပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းပင် ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား ပိုင်းခြား၍ မသိအပ်၊ ပယ်အပ်ကုန်သော အာဟာရဝိပလ္လာသ အစရှိသည်တို့သည် ရာဂစရိတ စသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥပက္ကိလေသဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ပဌမပဋိပဒါ စသည်တို့ကို ပွားစေအပ်၊ အဖန်တလဲလဲ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော် ထိုရာဂစရိတစသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စင်ကြယ်ကြောင်းဖြစ်ကုန်၏ ဟူလိုသတည်း။

တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဝိမောက္ခမုခေသု၊ ဝိမောက္ခမုခတို့တွင်။” ဣဒံ နာမ ဝိမောက္ခမုခံ၊ ဤမည်သော ဝိမောက္ခမုခသည်။ ဣမာယ ဧဝ ပဋိပဒါယ၊ ဤပဋိပဒါဖြင့်သာလျှင်။ ဣဇ္ဈတိ၊ ပြီး၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိယမော၊ ပိုင်းဖြတ်ခြင်း။ ယဒိပိ နတ္ထိ၊ ရှိသည်မဟုတ်သော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ယေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ပုရိမာဟိ၊ ရှေးကုန်သော။ ဒွီဟိ ပဋိပဒါဟိ၊ ပဋိပဒါနှစ်ပါးတို့ဖြင့်။ သိဇ္ဈမာနေန၊ ပြီးသော။ (ဤသို့ ဝစနသေသကိုယှဉ်)။ အပ္ပဏိဟိတေန၊ အပ္ပဏိဟိတဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခမုခေန၊ ဝိမောက္ခမုခဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမော၊ အရိယမဂ်ကို ရခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ တတိယာယ၊ တတိယ။ ပဋိပဒါယ၊ ပဋိပဒါဖြင့်။ သိဇ္ဈမာနေန၊ ပြီးသော။ သုညတဝိမောက္ခမုခေန၊ သုညတဝိမောက္ခမုခဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမော၊ အရိယမဂ်ကို ရခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယဿ စ ပုဂ္ဂလဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။ စတုတ္ထာယ၊ စတုတ္ထ။ ပဋိပဒါယ၊ ပဋိပဒါဖြင့်။ သိဇ္ဈမာနေန၊ ပြီးသော။ အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခေန၊ အနိမိတ္တဝိမောက္ခမုခဖြင့်။ အရိယမဂ္ဂါဓိဂမော၊ အရိယမဂ်ကို ရခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ အယံ ပဋိပဒါဝိမောက္ခမုခသံသန္ဒနာ၊ ဤပဋိပဒါတို့နှင့် ဝိမောက္ခကို နှီးနှောခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သတိပဋ္ဌာနာဒီဟိ၊ သတိပဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့နှင့်။ ဝိမောက္ခမုခသံသန္ဒနာယပိ၊ ဝိမောက္ခမုခကို နှီးနှောခြင်း၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင် ဖြစ်၏။

တေသံ ဝိက္ကီဠိတန္တိ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ကွန့်မြူးခြင်းဟူသည်ကား။ အသန္တာသနဇဝပရက္ကမာဒိဝိသေသယောဂေန၊ မထိတ်လန့်ခြင်း လျင်မြန်သော လုံ့လ အစရှိသော ဂုဏ်အထူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းကြောင့်။ သီဟာနံ၊ သီဟဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ခြင်္သေ့နှင့်တူကုန်သော။ တေသံ ဗုဒ္ဓါနဉ္စ၊ ထိုဗုဒ္ဓတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါနဉ္စ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ ဗုဒ္ဓသာဝကာနဉ္စ၊ ထိုဗုဒ္ဓသာဝကတို့၏လည်းကောင်း။ ဝိဟရဏံ၊ နေခြင်းတည်းဟူသော။ ယဒိဒံ ဝိက္ကီဠိတံ၊ အကြင်ကွန့်မြူးခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဟာရာဒိကိလေသဝတ္ထုသမတိက္ကမနမုခေန၊ အာဟာရ အစရှိသော ကိလေသဝတ္ထုကို လွန်ခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သပရသန္တာနေ၊ မိမိသန္တာန် သူတစ်ပါးသန္တာန်၌။ ယဒိဒံ ယာ အယံ ပဋိပဒါဒိသမ္ပါဒနာ၊ အကြင်ပဋိပဒါ အစရှိသည်တို့ကို ပြည့်စုံစေခြင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣဒံ၊ ဤပဋိပဒါ အစရှိသည်တို့ကို ပြည့်စုံစေခြင်းသည်။ ဝိဟရဏံ၊ နေခြင်းတည်းဟူသော။ ဝိက္ကီဠိတံ၊ ကွန့်မြူးခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ အာဟာရာဒီနံ၊ အာဟာရ အစရှိသည်တို့၏။ ပဋိပဒါဒီဟိ၊ ပဋိပဒါ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ယေန ပဋိပက္ခဘာဝေန၊ အကြင်ဆန့်ကျင်ဘက်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သမတိက္ကမနံ၊ လွန်ခြင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေသံ၊ ထိုအာဟာရ အစရှိသည်တို့၏။ တံ ပဋိပက္ခဘာဝံ၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။ “စတ္တာရော အာဟာရာ... စတဿော ပဋိပဒါ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

အာဟာရပဋိပဒါ စသည်တို့၏ ပဋိပက္ခအဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိအပ်ပါအံ့နည်းဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘တတ္ထ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုပဋိပက္ခအဖြစ်ကို ပြသောစကား၌။ တေသံ၊ ထိုအာဟာရပဋိပဒါ အစရှိသည်တို့၏။ ပဋိပက္ခဘာဝေါ စ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ပဟာတဗ္ဗဘာဝေါ စ၊ ပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ပဟာယကဘာဝေါ စ၊ ပယ်တတ်သည်၏အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ အာဟာရစသည်တို့၏ ပဟာတဗ္ဗအဖြစ်သည် ပဋိပက္ခအဖြစ်။ ပဋိပဒါ စသည်တို့၏ ပဟာယကအဖြစ်သည် ပဋိပက္ခအဖြစ်မည်၏ ဟူလိုသတည်း။

ဝိပလ္လာသစသည်တို့ကဲ့သို့ အာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတိ၏လည်း ထိုအာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်ပင် ပဟာတဗ္ဗအဖြစ်ကို မှတ်ရမည်လော။ ထိုအာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတိတို့သည်လည်း ပဟာတဗ္ဗမဟုတ်ခဲ့ဟု စောဒနာဖွယ် ရှိရကား ‘အာဟာရ... ဒဋ္ဌဗ္ဗော’ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧတ္ထ၊ ဤအာဟာရဝိပလ္လာသ အစရှိသည်တို့တွင်။ အာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတီနံ၊ အာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတိတို့၏။ (စသဒ္ဒါကား ဝါကျာရမ္ဘ ဥပနျာသတည်း)။ ပဟာတဗ္ဗဘာဝေါ၊ ပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ကို။ တပ္ပဋိဗန္ဓဆန္ဒရာဂဝသေန၊ ထိုအာဟာရဝိညာဏဋ္ဌိတိတို့နှင့် စပ်သော ဆန္ဒရာဂ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပဋိပက္ခအဖြစ်ကို ပြသောစကား၌။ “ဝိက္ကီဠိတံ ဘာဝနာ သစ္ဆိကိရိယာ စာ”တိ အာဒိ၊ ကိရိယာ စ အစရှိသော ပါဠိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ တေသံ ဝိက္ကီဠိတန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘တေသံ ဝိက္ကီဠိတံ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ ဝိက္ကီဠိတံ နာမ၊ အကြင်ကွန့်မြူးခြင်းမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ ဝိက္ကီဠိတံ၊ ထိုကွန့်မြူးခြင်းသည်။ (ဤသို့ နိယတ် အနိယတ်အပြည့်အစုံပေး)။ ဘာဝေတဗ္ဗာနံ၊ ပွားစေအပ်ကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာနံ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၏။ ဘာဝနာ စ၊ ပွားစေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗာနံ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်ကုန်သော။ ဖလနိဗ္ဗာနာနံ၊ ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တို့ကို။ သစ္ဆိကိရိယာ စ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပဟာတဗ္ဗဿ၊ ပယ်အပ်သော။ ဒသဝတ္ထုကဿ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော။ ကိလေသပုဉ္ဇဿ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ တဒင်္ဂါဒိဝသေန၊ ထိုအင်္ဂါ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းကို။ ဗျန္တီကိရိယာ၊ ကင်းအောင်ပြုခြင်းကို။ အနဝသေသနံ၊ အကြွင်းမရှိအောင်ပြုခြင်းကို။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ တံ၊ ထိုအနက်ကို။ သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဒဿေန္တော၊ ပြလျက်။” ဣန္ဒြိယာဓိဋ္ဌာနံ ဝိက္ကီဠိတံ ဝိပရိယာသာနဓိဋ္ဌာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဣန္ဒြိယာဓိဋ္ဌာနန္တိ၊ ‘ဣန္ဒြိယာဓိဋ္ဌာနံ’ ဟူသည်ကား။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့ကို။ ပဝတ္တနံ၊ ဖြစ်စေခြင်းသည်။ (ထိုကို ဖွင့်လိုရကား ‘ဘာဝနာသစ္ဆိကိရိယာ စ’ဟု ဆိုသတည်း)။ ဘာဝနာ စ၊ ပွားစေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သစ္ဆိကိရိယာ စ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်းတည်း။ ဝိပရိယာသာနဓိဋ္ဌာနန္တိ၊ ‘ဝိပရိယာသာနဓိဋ္ဌာနံ’ ဟူသည်ကား။ ဝိပလ္လာသာနံ၊ ဝိပလ္လာသတို့ကို။ အပဝတ္တနံ၊ မဖြစ်စေခြင်းသည်။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသည်။ အနုပ္ပါဒနံ၊ မဖြစ်စေခြင်းသည်။ ဣန္ဒြိယာနိ သဒ္ဓမ္မဂေါစရောတိ ပဒဿ၊ ‘ဣန္ဒြိယာနိ သဒ္ဓမ္မဂေါစရော’ ဟူသော ပုဒ်၏။ (အတ္ထောသို့ ဆိုက်)။ ဧတ္ထ စ၊ ဤ ဣန္ဒြေဝိပလ္လာသတို့တွင်လည်း။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ဣန္ဒြေတို့သည်။ သဒ္ဓမ္မဿ၊ သဒ္ဓမ္မ၏။ ဂေါစရဘူတာနိ၊ ကျက်စားရာဖြစ်ကုန်၏။ ပဝတ္တိဟေတု၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဓိပ္ပေတာနိ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ သဒ္ဓိန္ဒြိယာနိ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဝိပရိယာသာ ကိလေသဂေါစရောတိ ပဒဿ၊ ‘ဝိပရိယာသာ ကိလေသဂေါစရော’ ဟူသော ပုဒ်၏။ ဝိပလ္လာသာ၊ ဝိပလ္လာသတို့သည်။ သံကိလေသပက္ခဿ၊ သံကိလေသအပိုင်း၏။ ပဝတ္တိဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ရာအရပ်။ ပဝတ္တိဟေတု၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ အယံ ဝုစ္စတိ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ နယဿ ဘူမီတိ၊ ‘အယံ ဝုစ္စတိ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ နယဿ ဘူမိ’ဟူသည်ကား။ “စတ္တာရော အာဟာရာ”တိ အာဒိနာ၊ ‘စတ္တာရော အာဟာရာ’ စသည်ဖြင့်။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသအပိုင်း၌။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ စတုက္ကာနံ၊ စတုက္ကတို့ကို။ (နိဒ္ဓါရဏာ၌စပ်)။ “စတသော ပဋိပဒါ”တိ အာဒိနာ၊ ‘စတသော ပဋိပဒါ’ စသည်ဖြင့်။ ဝေါဒါနပက္ခေပိ၊ ဝေါဒါနအပိုင်း၌လည်း။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ စတုက္ကာနံ၊ စတုက္ကတို့ကို။ တဏှာစရိတာဒီနံ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ် အစရှိသည်တို့၏။ ဥပက္ကိလေသဝေါဒါနဝိဘာဝနာမုခေန၊ ညစ်ညူးကြောင်းတရား ဖြူစင်သောတရား ပွားများခြင်းတရားတို့ကို ထင်ရှားပြုခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ယာ အယံ နိဒ္ဓါရဏာ၊ အကြင်ထုတ်ခြင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ နိဒ္ဓါရဏာ၊ ဤထုတ်ခြင်းသည်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ နယဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ ဘူမိနာမ၊ အခြေခံမည်၏။

မှတ်ချက်။ ဤ၌ ‘ဝုစ္စတိ’ဟု ပါဠိရှိသည်ကို ‘ဘူမိ နာမ’ဟု ‘နာမ’သဒ္ဒါဖြင့် အဘယ့်ကြောင့် ဖွင့်သနည်းဟူမူကား ‘ဆိုအပ်၏’ဟူသည် ဤသည်ကား သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဘုံတည်း။ ဤသည်ကား သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဘုံတည်းဟု ဝစီဘေဒအားဖြင့် ဆိုအပ်သည်ကို၊ ‘ဝုစ္စတိ’၊ ဆိုသလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ‘ဆိုအပ်၏’ဟူသည် သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဘုံမည်၏ ဟူသောအနက်ကို ပြအံ့သောငှာ နာမသဒ္ဒါဖြင့် ဖွင့်သတည်း။

သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဘုံကို ဝေဖန်ရပြီးလျက် အဘယ်အကျိုးငှာ ‘တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယ’ စသည်ကို အားထုတ်ပြန်သနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ဣဒါနိ... ဝိဘာဝေတုကာမော၊ တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယာတိ အာဒိ အာရဒ္ဓံ’ဟူသော ပါဌ်ကို (မိန့်သတည်း)။

ယင်းသို့ ဥဂ္ဃတိတညူစသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် တိပုက္ခလနည်း၏ ဘုံကို ပြလိုပါသော် ‘တေသံ တိဏ္ဏံ ပုဂ္ဂလာနံ အယံ သံကိလေသော’ စသည်ကို (မိန့်သတည်း)။

အဘယ့်ကြောင့် ‘တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယ’စသည်ကို ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘တတော ဧဝ... နိဒ္ဓါရေတုံ’ဟူသော ပါဌ်ကို (မိန့်သတည်း)။

ယင်းသို့ ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်တို့မှ ဥဂ္ဃဋိတညူစသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်ကို ထုတ်လိုပါသော် ‘တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယ... တီဏိ ဘဝန္တိ ဥဂ္ဃဋိတညူ ဝိပဉ္စိတညူ နေယျောတိ’ ဟူသောပါဌ်ကို ဆိုပါလော့။ အဘယ့်ကြောင့် ‘တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသနည်း ဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ပဋိပဒါ အာဂတော... နိဒ္ဒိသိတွာ’ဟူသော ပါဌ်ကို (မိန့်သတည်း)။

ပဋိပဒါဝိဘာဂအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်ကိုလည်းကောင်း။ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဘုံကိုလည်းကောင်း မပြမူ၍လည်း ဥဂ္ဃဋိတညူစသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်ကို မထုတ်ကောင်းပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် ပြပြန်သနည်းဟူသော စောဒနာကိုဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ... တသ္မာ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၈၈။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒိပုဂ္ဂလတ္တယဝသေန၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့၏ အပေါင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တိပုက္ခလနယဿ၊ တိပုက္ခလနည်း၏။ ဘူမိံ၊ အခြေခံကို။ ဝိဘာဝေတုကာမော၊ ထင်ရှားပြတော်မူလိုသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်။ နယာနံ၊ နည်းတို့၏။ အညမညာနုပ္ပဝေသဿ၊ အချင်းချင်းဝင်ခြင်း၏။ ဣစ္ဆိတတ္တာ၊ အလိုရှိအပ်သည်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတနယတော၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်းမှ။ တိပုက္ခလနယော၊ တိပုက္ခလနည်းသည်။ နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ထွက်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဋိပဒါဝိဘာဂတော၊ ပဋိပဒါဝေဖန်ခြင်းအားဖြင့်။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေပိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သီဟဝိက္ကီဠိတနယဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ ဘူမိံ၊ အခြေခံကိုလည်းကောင်း။ (ဤကား ဆရာတို့၏အလို)။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သီဟဝိက္ကီဠိတနယဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ ဘူမိံ၊ အခြေခံကို။ နိဒ္ဒိဿိတွာ၊ ပြပြီး၍။ (ဤကား ‘ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနေန စေတ္ထ ဓမ္မာ ဝုတ္တာတိ အာဟ ဘူမိံ နိဒ္ဒိသိတွာတိ’ဟူသော ဋီကာကို ထောက်၍ နောမတိ)။ တတော ဧဝ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်အပေါင်းမှသာလျှင်။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒိပုဂ္ဂလတ္တယေ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်တို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ထုတ်ခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယာ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ဣမေ ဒွေ ပုဂ္ဂလာတိ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်ဟူသည်ကား။ ပုရိမာနံ၊ ရှေးကုန်သော။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါနံ၊ ပဋိပဒါတို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣမေ ဒွေ ပုဂ္ဂလာ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတရတ္ထာပိ၊ ဤမှ တစ်ပါးသော။ ယေ သုခါယ ... ပုဂ္ဂလာဟူသော ပါဌ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင် ဖြစ်၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “တတ္ထ ယေ ဒုက္ခာယ ပဋိပဒါယာ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ ယထာဝုတ္တပုဂ္ဂလစတုက္ကတော၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်တို့၏ အပေါင်းမှ။ ဥဂ္ဃဋိတညုအာဒိပုဂ္ဂလတ္တယံ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးယောက်ကို။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ထုတ်ခြင်းငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ ယော သာဓာရဏာယာတိ၊ ‘ယော သာဓာရဏာယ’ ဟူသည်ကား။ ဒုက္ခာပဋိပဒါယ၊ ဆင်းရဲသော အကျင့်ရှိသော။ ခိပ္ပါဘိညာယ စ၊ လျင်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သုခါပဋိပဒါယ၊ ချမ်းသာသော အကျင့်ရှိသော။ ဒန္ဓာဘိညာယ စ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ပဋိပဒါဒွယံ၊ ပဋိပဒါနှစ်ပါးသည်။ ဧကဿ၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကထံ ပန သမ္ဘဝတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်အံ့နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာခြင်းတည်း။ ဧကဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော ခဏ၌တည်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မဂ်၌တည်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါတို့သည်။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မမှတ်အပ်။

ယင်းသို့မဖြစ်သော် ထိုပဋိပဒါနှစ်ပါး အဘယ်သို့ဖြစ်အံ့နည်း စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘ယထာ ဝုတ္တာသု ပန’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ပန၊ သို့သော်လည်း။ ယထာ ဝုတ္တာသု၊ ဆိုအပ်ပြီးကုန်သော။ ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါသု၊ ပဋိပဒါတို့တွင်။ ယာယ ကာယစိ၊ အမှတ်မရှိသော ပဋိပဒါဖြင့်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ ဝိပဉ္စိတညူမည်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ဧတ္ထ၊ ဤ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုရှိသော အနက်တည်း။

ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိညာ အစရှိသော ပဋိပဒါဘေဒကို အသီးအသီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌သာ လိုအပ်သလောဟူသော စောဒနာပုစ္ဆာကို နှလုံးထား၍ ‘ဧကဿပိ... ဣစ္ဆိတော ဝါတိ’ဟူသော ပါဌ်ကို (မိန့်သတည်း)။

အဘယ်သို့ကြောင့်သိသနည်းဟူသော စောဒနာကို နှလုံးပိုက်၍ ‘တသ္မာ... တသ္မာ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယသ္မာ ပန၊ အကြင်ကြောင့်။ အဋ္ဌသာလိနိယံ၊ အဋ္ဌသာလိနီကျမ်း၌။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါသည်။ စလတိ၊ လှုပ်သလော။ န စလတိ၊ မလှုပ်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိစာရဏာယံ၊ စီစစ်ခြင်း၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဆင်ခြင်ခြင်း၌။ “စလတိ”၊ လှုပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧကဿပိ ပုဂ္ဂလဿ၊ တစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဈာနန္တရမဂ္ဂန္တရေသု၊ ဈာန်အထူး မဂ်အထူးတို့၌။ ပဋိပဒါဘေဒေါ၊ ပဋိပဒါအပြားကို။ ဣစ္ဆိတောဝ၊ လိုအပ်သည်ပင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား တစ်ယောက်တည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်အားလည်း အောက်အောက်သော ဈာန်မဂ်တို့၌ ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိညာစသော ပဋိပဒါ ဖြစ်သော်လည်း အထက်အထက်သော ဈာန်မဂ်တို့၌ ဒုက္ခာပဋိပဒါခိပ္ပါဘိညာစသော ပဋိပဒါလည်း ဖြစ်၏။ အောက်အောက်သော ဈာန်မဂ်တို့၌ ဖြစ်သော ပဋိပဒါနှင့် အထက်ထက်သော ဈာန်မဂ်တို့၌ဖြစ်သော ပဋိပဒါ တူသည် မရှိဟူလိုသတည်း။

‘တတ္ထ ဘဂဝါ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တတ္ထ ဘဂဝါ’ စသည်ဖြင့်။ ဒေသနာဝိဘာဂေဟိပိ၊ ဒေသနာဝေဖန်ခြင်းတို့ဖြင့်လည်း။ တမေဝ ပုဂ္ဂလဝိဘာဂံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ဝေဖန်ခြင်းကိုပင်။ ဝိဘာဝေတိ၊ ထင်ရှားပြ၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းပင် ဖြစ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဒေသနာ ဝိဘာဂဖြင့် ပုဂ္ဂလဝိဘာဂကို ပြရာ၌။ အဓိစိတ္တန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ‘အဓိစိတ္တံ’ ဟူသော ပုဒ်၌။ အဓိစိတ္တသိက္ခဉ္စ၊ အဓိစိတ္တသိက္ခာကိုလည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ စ သဒ္ဒေါ၊ ‘စ’သဒ္ဒါကို။ လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ချေ၍ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ အဓိစိတ္တသိက္ခဉ္စ၊ အဓိစိတ္တသိက္ခာကိုလည်းကောင်း။ အဓိပညာသိက္ခဉ္စ၊ အဓိပညာသိက္ခာကိုလည်းကောင်း။ ဝိပဉ္စိတညုဿ၊ ဝိပဉ္စိတညူအား။ ပညပေတိ၊ ပညတ်တော်မူ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ (ဤသို့ပေး)။ အဓိသီလန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ‘အဓိသီလံ’ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင် ဖြစ်၏။ အဓိသီလသိက္ခဉ္စ၊ အဓိသီလသိက္ခာကိုလည်းကောင်း။ အဓိစိတ္တသိက္ခဉ္စ၊ အဓိစိတ္တသိက္ခာကိုလည်းကောင်း။ အဓိပညာသိက္ခဉ္စ၊ အဓိပညာသိက္ခာကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ ယှဉ်တွဲအပ်၏။

စတ္တာရိ ဟုတွာ တီဏိ ဘဝန္တီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘စတ္တာရိ ဟုတွာ တီဏိ ဘဝန္တိ’ဟူသော ဤစကားကို။ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန၊ လိင်လွဲမှားခြင်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

မှတ်ချက်။ လိင်သုံးပါး အနက်မရှိဟူသော အနက်ရောက်ရကား ‘စတ္တာရော’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စတ္တာရော၊ လေးယောက်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အယံ သံကိလေသောတိ၊ ‘အယံ သံကိလေသော’ဟူသည်ကား။ အကုသလမူလာဒိဒွါဒသတ္တိကသင်္ဂဟော၊ အကုသလမူလ အစရှိသော တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့ဖြင့် ရေတွက်အပ်သော။ အယံ၊ ဤတရားအပေါင်းသည်။ ဧတေန ဓမ္မေန၊ ဤတရားဖြင့်။ သံကိလိဿတိ၊ ညစ်ညူးတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးကြောင်းမည်၏။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ ဤစကားအနက်ဖြင့်။ သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဣဒံ ဝေါဒါနန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ‘ဣဒံ ဝေါဒါနံ’ ဟူသော ပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင် ဖြစ်၏။ (ကုသလမူလာဒိဒွါဒသတ္တိကသင်္ဂဟော အနဝဇ္ဇပက္ခော ဝေါဒါနယတိ ဧတေနာတိ ဝေါဒါနံ ဟူလိုသတည်း)။

တီဏိ ဟုတွာ ဒွေ ဘဝန္တီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ‘တီဏိ ဟုတွာ ဒွေ ဘဝန္တိ’ဟူသော ဤစကားကို။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယဿ၊ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၏။ ဒိသာဘူတဓမ္မဒဿနတ္ထံ၊ အကြောင်းဖြစ်သောတရားကို ပြခြင်းငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စာ”တိ အာဒိ၊ ‘တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စ’ အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ ကောင်းစွာသိလွယ်၏။

ကသ္မာ ပန၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤနယသမုဋ္ဌာန်၌။ နယာနံ၊ နည်းတို့၏။ ဥဒ္ဒေသာနုက္ကမေန၊ ဥဒ္ဒေသအစဉ်အားဖြင့်။ နိဒ္ဒေသော၊ ပြခြင်းကို။ န ကတော၊ မပြုအပ်သနည်း။ နယာနံ၊ နည်းတို့၏။ နယေဟိ၊ နည်းတို့ဖြင့်။ သမ္ဘဝဒဿနတ္ထံ၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းကိုပြခြင်းအကျိုးငှာ။ ဥဒ္ဒေသာနုက္ကမေန၊ ဥဒ္ဒေသအစဉ်အားဖြင့်။ နိဒ္ဒေသော၊ ပြခြင်းကို။ န ကတော၊ မပြုအပ်။

အကျယ်အားဖြင့် ဆိုအပ်သော ထိုအနက်ကို ချဲ့လိုရကား ‘ပဌမနယတော ဟိ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရယိဿာမိ၊ အကျယ်ချဲ့ပေအံ့။ ပဌမနယတော၊ ပဌမနည်းမှ။ ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနဝသေန၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို အမှီပြုသောအားဖြင့်။ တတိယနယဿ၊ တတိယနည်း၏။ သမ္ဘဝေါ၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတိယနယတော စ၊ တတိယနည်းမှလည်း။ ဒုတိယနယဿ၊ ဒုတိယနည်း၏။ သမ္ဘဝေါ၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမဿ ဝိသေသဿ၊ ဤအထူးကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှာ။ ပဌမနယာနန္တရံ၊ ပဌမနည်း၏ အခြားမဲ့၌။ တတိယနယော၊ တတိယနည်းကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ပြအပ်၏။ တတိယနယာနန္တရံ၊ တတိယနည်း၏ အခြားမဲ့၌။ ဒုတိယနယော၊ ဒုတိယနည်းကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ပြအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား တဏှာစရိတ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို နှစ်ပါးဝေဖန်၍ ထိုနှစ်ယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့် နန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်းကို ထုတ်၍ တစ်ဖန် ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်တို့ကိုပင် ပဋိပဒါဝိဘာဂအားဖြင့် ဝေဖန်၍ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏ ဖြစ်သင့်ခြင်းကို ပြအပ်၏။ ထိုပဋိပဒါအားဖြင့် ပြားသော လေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုပင် တစ်ဖန် ဥဂ္ဃဋိတညူ စသောအားဖြင့် သုံးပါးဝေဖန်၍ တိပုက္ခလနည်း၏ ဖြစ်သင့်ခြင်းကို ပြအပ်၏ဟူလိုသတည်း။

ဓမ္မာဒိဋ္ဌာနဝသေန ပန၊ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့်ကား။ တတိယနယတော၊ တတိယနည်းမှ။ ဒုတိယနယော၊ ဒုတိယနည်းသည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုတိယနယတော၊ ဒုတိယနည်းမှ။ ပဌမနယောပိ၊ ပဌမနည်းသည်လည်း။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမဿ ဝိသေသဿ၊ ဤအထူးကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြခြင်းငှာ။ အန္တေ၊ အဆုံး၌။ “တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စာ”တိ အာဒိနာ၊ ‘တဏှာ စ အဝိဇ္ဇာ စ’ စသည်ဖြင့်။ ပဌမနယဿ၊ ပဌမနည်း၏။ ဘူမိ၊ အခြေခံကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပါယ်ကား သုဘသညာ သုခသညာတို့ဖြင့် လောဘကို။ နိစ္စသညာဖြင့် ဒေါသကို။ အတ္တသညာဖြင့် မောဟကို။ အသုဘသညာ ဒုက္ခသညာတို့ဖြင့် အလောဘကို။ အနိစ္စသညာဖြင့် အဒေါသကို။ အနတ္တသညာဖြင့် အမောဟကို ယူအပ်၏။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့် တတိယနည်းမှ ဒုတိယနည်း ဖြစ်သင့်၏။ လောဘဖြစ်သည်ရှိသော် ဒေါသဖြစ်ရကား လောဘကို ယူသဖြင့် ဒေါသကို ယူအပ်၏။ ထိုလောဘသည်လည်း တဏှာမည်၏။ အမောဟသည် အဝိဇ္ဇာမည်၏။ ထိုလောဘ စသည်တို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အလောဘ အဒေါသတို့ဖြင့် သမထကို။ အမောဟဖြင့် ဝိပဿနာကို ယူအပ်၏။ ထိုကြောင့် ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့် ဒုတိယနည်းမှ ပဌမနည်းဖြစ်သင့်၏ ဟူလိုသတည်း။

ဟိ၊ စင်စစ်။ တေနေဝ၊ ထိုသို့ ဒုတိယနည်းမှ ပဌမနည်း၏ ဖြစ်သင့်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ စတ္တာရိ ဟုတွာ တီဏိ ဘဝန္တိ။ တီဏိ ဟုတွာ ဒွေ ဘဝန္တီတိ၊ ‘လေးခု ဖြစ်၍ သုံးခု ဖြစ်ကုန်၏။ သုံးခု ဖြစ်၍ နှစ်ခု ဖြစ်ကုန်၏’ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။ အာဂတာပကာရတော၊ လာသော အပြားမှ။ အညေနပိ ပကာရေန၊ တစ်ပါးသော အပြားအားဖြင့်လည်း။ နယာ၊ နည်းတို့သည်။ ယဒိ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာ၊ အကယ်၍ ထုတ်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ထုတ်အပ်ကုန်သည်။ သန္တေသု၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ (ဤသို့ပေး)။ ဒွေ ဟုတွာ... စတ္တာရိ ဘဝန္တီတိ၊ ‘နှစ်ခု ဖြစ်၍... လေးခု ဖြစ်ကုန်၏’ဟူ၍။ အယမ္ပိ နယော၊ ဤနည်းကိုလည်း။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ဆိုအပ်သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာခြင်းတည်း။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားသည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ အယံ နယော၊ ဤနည်းကို။ (တီဏိ ဟုတွာ စတ္တာရိ ဘဝန္တိကို ယူ)။ အတ္ထတော၊ အနက်ရောက်သောအားဖြင့်။ ဒဿိတော၊ ပြအပ်ပြီး။ ဧဝ၊ ပင်တည်း။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ န ဝုတ္တော၊ မဆိုအပ်။

ယခုအခါ ထိုအတ္တာပတ္တိကို ဧကန္တိကပြု၍ ပြခြင်းငှာ ယသ္မာ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ အတ္ထနယာနံ၊ တို့၏။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ အနုပ္ပဝေသော၊ ဝင်ခြင်းကို။ ဣစ္ဆိတော၊ အလိုရှိအပ်၏။

ဝင်ခြင်းကို အလိုရှိအပ်သော် ဝင်ခြင်းသာ ဖြစ်သင့်ကောင်း၏။ ထွက်ခြင်းသည် အသို့ဖြစ်သင့်ကောင်းအံ့နည်း။ စုဒ်ထွက်နိုင်လေရကား သတိအစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုလတ်သော်။

အနုပ္ပဝေသေ၊ ဝင်ခြင်းသည်။ သတိ စ၊ ရှိပါသော်လည်း။ တတော၊ ထိုဝင်ရာဖြစ်သော နည်းမှ။ ဝိနိဂ္ဂမောပိ၊ ထွက်ခြင်းသည်လည်း။ သမ္ဘဝတိ ဧဝ၊ ဖြစ်နိုင်သည်လျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ န ဝုတ္တော၊ မဆိုအပ်။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ အယဉ္စ အတ္ထော၊ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း။ ပေဋကောပဒေသေန၊ ပေဋကောပဒေသကျမ်းဖြင့်။ ဝိဘာဝေတဗ္ဗော၊ ထင်ရှားပြအပ်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုသို့ဆိုရာ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတံ့သည်ကား။ အာဒိတော၊ အစမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ဝိဘာဝနာ၊ ပြခြင်းတည်း။ မုဒိန္ဒြိယော စ၊ မုဒိန္ဒြိယပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ တိက္ခိန္ဒြိယော စ၊ တိက္ခိန္ဒြိယပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓော၊ နှစ်မျိုးသော။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ် လည်းကောင်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ မုဒိန္ဒြိယော၊ မုဒိန္ဒြိယဖြစ်သော။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ၊ နုန့်နှေးသောအဘိညာဉ်ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ တိက္ခိန္ဒြိယော၊ တိက္ခိန္ဒြိယဖြစ်သော။ တဏှာစရိတော၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ၊ လျင်သောအဘိညာဉ်ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ ပန၊ တစ်ဖန်။ မုဒိန္ဒြိယော၊ မုဒိန္ဒြိယဖြစ်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုခါယ၊ လွယ်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ၊ နုန့်နှေးသော အဘိညာဉ်ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ တိက္ခိန္ဒြိယော၊ တိက္ခိန္ဒြိယဖြစ်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတော၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုခါယ၊ လွယ်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ၊ လျင်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ထွက်မြောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာသု ပဋိပဒါသု၊ ဤပဋိပဒါတို့၌။ ယထာရဟံ၊ အသီးအသီးအားလျော်စွာ။ ဌိတေဟိ၊ တည်ကုန်သော။ တဏှာစရိတဒိဋ္ဌိစရိတေဟိ၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ် ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အာဟာရာ၊ အာဟာရတို့ကို။ တပ္ပဋိဗန္ဓဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနေန၊ ထိုအာဟာရလေးပါးတို့နှင့် စပ်သော ဆန္ဒရာဂကို ပယ်ခြင်းဖြင့်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနေ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့ကို။ ဘာဝေတွာ၊ ပွားစေ၍။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာ၊ ဝိပလ္လာသတို့ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ရှုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တစ်နည်း။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ယထာဝုတ္တနယော၊ ရှေးကဆိုခဲ့ပြီးသော နည်းကို။ အနုဂန္တဗ္ဗော၊ လျောက်ပတ်စွာ သိအပ်၏။

မုဒိန္ဒြိယဖြစ်သော တဏှာစရိတ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်တို့၏ ဒုက္ခာ ပဋိပဒါစသော လေးပါးသော ပဋိပဒါတို့ဖြင့် ယထာရဟထွက်မြောက်သည်၏အဖြစ်ကို ပေဋကောပဒေသပါဠိဖြင့် ပြီးစေလို၍ တတ္ထာယံ ပါဠိ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်လေးယောက်တို့၏ ပဋိပဒါလေးပါးတို့ဖြင့် ထွက်မြောက်ရာ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုလေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက် ရှိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ ဒေါသဒိဋ္ဌီ၊ အပြစ်အားဖြင့် ရှုလေ့ရှိကုန်၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အပြစ်ဟူ၍ အယူရှိကုန်၏။ စ၊ ၎င်းပြင်။ ယေ၊ အကြင်ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ အနုသယာ၊ အနုသယတို့ကို။ န သမူဟတာ၊ မနုတ်အပ်ကုန်သေး။ တေ၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အတ္တကိလမထာနုယောဂံ၊ အတ္တကိလမထာနုယောဂကို။ အနုယုတ္တာ၊ လုလ္လပြုကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ သတ္ထာ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်းကောင်း။ အညတရော၊ အမှတ်မရှိသော။ ဂရုဋ္ဌာနိယော၊ အလေးပြုအပ်သော။ သဗြဟ္မစာရီ ဝါ၊ သတင်းသုံးဘော်သည်လည်းကောင်း။ “ကာမေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတိ၊ ဟော၏။ တေ စ၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတသတ္တဝါ တို့သည်လည်း။ ပုဗ္ဗေ ယေဝ၊ ရှေးကပင်လျှင်။ ကာမေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ အနတ္ထိကာ၊ အလိုမရှိကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ အပ္ပကသိရေန၊ မပင်ပန်းသဖြင့်။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ တေ၊ ထိုဒိဋ္ဌိစရိတသတ္တဝါတို့သည်။ စေတသိကေန၊ စေတသိကဖြစ်သော။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲခြင်းဖြင့်။ အနဇ္ဈောသိတာ၊ မနှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။ တေန၊ ထိုနှုတ်အပ်သော ကိလေသာ ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ “သုခါယ ပဋိပဒါ”တိ၊ သုခါပဋိပဒါဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တဏှာစရိတာ၊ တဏှာစရိုက်ရှိကုန်၏။ ယေ ပန သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်ကား။ ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ အဇ္ဈောသိတာ၊ နှစ်လုံးသွင်းကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုတဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ သတ္ထာ ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်းကောင်း။ အညတရော၊ အမှတ်မရှိသော။ ဘိက္ခု ဝါ၊ ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ “ကာမေဟိ၊ ကာမဂုဏ်တို့ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတိ၊ ဟော၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ပိယရူပံ၊ ချစ်အပ်သော သဘောကို။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သဖြင့်။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ တေန၊ ထိုသို့ ထက်သော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ”တိ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဣမေ သတ္တာ၊ ဤတဏှာစရိတဒိဋ္ဌိစရိတသတ္တဝါတို့သည်။ ဒုက္ခာယဉ္စ၊ ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ၌လည်းကောင်း။ သုခါယဉ္စ၊ သုခါ ပဋိပဒါ၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါသု၊ ပဋိပဒါတို့၌။ သမောသရဏံ၊ စုဝေးခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုတဏှာစရိတသတ္တဝါ ဒိဋ္ဌိစရိတသတ္တဝါတို့တွင်။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ တိက္ခိန္ဒြိယာ စ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိသော သတ္တဝါတို့လည်းကောင်း။ မုဒိန္ဒြိယာ စ၊ နုန့်နှေးသော ဣန္ဒြေရှိသော သတ္တဝါတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွိဓာ၊ နှစ်မျိုး။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော သတ္တဝါတို့တွင်။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိကုန်သော။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ တိက္ခိန္ဒြိယာ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ ခိပ္ပဉ္စ၊ လျင်စွာလည်း။ အဘိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သုခါ ပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာ”တိ၊ သုခါပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော သတ္တဝါတို့တွင်။ ဒိဋ္ဌိစရိတာ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိကုန်သော။ မုဒိန္ဒြိယာ၊ နုန့်နှေးသော ဣန္ဒြေရှိကုန်သော။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ပဌမံ၊ ရှေး၌ဆိုခဲ့ပြီးသော။ တိက္ခိန္ဒြိယံ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိသောသူကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ ဒန္ဓတရံ၊ အလွန်နှေးစွာ။ အတိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ သုခေန၊ လွယ်သဖြင့်။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ ဒန္ဓဉ္စ၊ နှေးနှေးလည်း။ အဘိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သုခါ ပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာ”တိ၊ သုခါပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုတဏှာစရိတသတ္တဝါ ဒိဋ္ဌိစရိတသတ္တဝါတို့တွင်။ တဏှာစရိတာ၊ တဏှာစရိုက်ရှိကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ တိက္ခိန္ဒြိယာ စ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိသောသူတို့လည်းကောင်း။ မုဒိန္ဒြိယာ စ၊ နုန့်နှေးသော ဣန္ဒြေရှိသောသူတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒုဝိဓာ၊ နှစ်မျိုး။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော တဏှာစရိတသတ္တဝါတို့တွင်။ တဏှာစရိတာ၊ တဏှာစရိုက်ရှိကုန်သော။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ တိက္ခိန္ဒြိယာ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သဖြင့်။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ ခိပ္ပဉ္စ၊ လျင်စွာလည်း။ အဘိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာ”တိ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ ခိပ္ပါဘိညာဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော တဏှာစရိတသတ္တဝါတို့တွင်။ တဏှာစရိတာ၊ တဏှာစရိုက်ရှိကုန်သော။ မုဒိန္ဒြိယာ၊ နုန့်နှေးသော ဣန္ဒြေရှိကုန်သော။ ယေ သတ္တာ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ပဌမံ၊ ရှေး၌ဆိုခဲ့ပြီးသော။ တိက္ခိန္ဒြိယံ၊ ထက်သော ဣန္ဒြေရှိသောသူကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ ဒန္ဓတရံ၊ အလွန်နှေးစွာ။ အဘိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ ထိုသတ္တဝါတို့သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲခြင်းဖြင့်။ ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ ဒန္ဓဉ္စ၊ နှေးနှေးလည်း။ အဘိသမေန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာ”တိ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာဟု။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။ (ဤသို့ပေး)။

ပဋိပဒါတို့သည် လေးပါးထက် အယုတ်အလွန်မရှိ။ လေးပါးသာတည်းဟု ပြအံ့သောငှာ ဣမာ စတဿော စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ပဋိပဒါယော၊ ပဋိပဒါတို့သည်။ ဣမာ စတဿော၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။ အပဉ္စမာ၊ ငါးခုမြောက် မရှိကုန်။ အဆဋ္ဌာ၊ ခြောက်ခုမြောက် မရှိကုန်။ ဟိ၊ ဧကန်။ ယေ ကေစိ၊ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည်။ အနညာဟိ၊ တစ်ပါးမဟုတ်ကုန်သော။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာဟိ ပဋိပဒါဟိ၊ ဤပဋိပဒါတို့ဖြင့်။ နိဗ္ဗုတာ ဝါ၊ ငြိမ်းလည်း ငြိမ်းကုန်ပြီ။ နိဗ္ဗာယန္တိ ဝါ၊ ငြိမ်းလည်း ငြိမ်းကုန်ဆဲ။ နိဗ္ဗာယိဿန္တိ ဝါ၊ ငြိမ်းလည်း ငြိမ်းကုန်လတ္တံ့။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါတည်း။ (နိဂုံးချုပ်သည်)။ စတုက္ကမဂ္ဂေန၊ အာဟာရအစရှိသော လေးပါးသော ဖြစ်ကြောင်းဖြင့်။ ကိလေသေ၊ ဆယ်ပါးသော အကြောင်းရှိသော ကိလေသာအပေါင်းတို့ကို။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြညွှန်း၏။ စတုက္ကမဂ္ဂေန၊ ပဋိပဒါအစရှိသော လေးပါးသော ဖြစ်ကြောင်းဖြင့်။ အရိယဓမ္မေသု၊ မြတ်သော ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့၌။ ယာ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာ၊ အကြင်တရားကို ညွှန်းပြအပ်၏။ အယံ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာ၊ ဤညွှန်းပြအပ်သော တရားကို။ သီဟဝိက္ကီဠိတော နာမ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတမည်သော။ နယော၊ နည်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

တတြ၊ ထိုသီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၌။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အာဟာရာ၊ အာဟာရတို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိပလ္လာသာ၊ ဝိပလ္လာသတို့လည်းကောင်း။ ဥပါဒါနာ၊ ဥပါဒါန်တို့လည်းကောင်း။ ယောဂါ၊ ယောဂတို့လည်းကောင်း။ ဂန္ဓာ၊ ဂန္ဓတို့လည်းကောင်း။ အာသဝါ၊ အာသဝတို့လည်းကောင်း။ ဩဃာ၊ ဩဃတို့လည်းကောင်း။ သလ္လာ၊ မြားတို့လည်းကောင်း။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိယော၊ ဝိညာဏ်တည်ရာတို့လည်းကောင်း။ အဂတိဂမနာနိ၊ အဂတိဂမန်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံဖြစ်ကုန်သော။ ဣမာနိ ပဒါနိ၊ ဤပုဒ်တို့သည်။ ဒသ၊ ဆယ်ပုဒ်တို့တည်း။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ သုတ္တသံသန္ဒနာ၊ သုတ်ကို နှီးနှောခြင်းတည်း။ (အာဟာရစသည်ကိုပင် သုတ်ဟူပါသတည်း)။

အာဟာရာ၊ အာဟာရတို့သည်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့တည်း။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော အာဟာရတို့တွင်။ ကဗဠီကာရော၊ ကဗဠီကာရဟု ဆိုအပ်သော။ ယော စ အာဟာရော၊ အကြင်အာဟာရသည်လည်းကောင်း။ ဖသော၊ ဖဿဟု ဆိုအပ်သော။ ယော စ အာဟာရော၊ အကြင်အာဟာရသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣမေ၊ ဤအာဟာရတို့ကို။ တဏှာစရိတေန၊ တဏှာစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော အာဟာရတို့တွင်။ ယော စ မနောသဉ္စေတနာဟာရော၊ အကြင် မနောသဉ္စေတနာဟာရသည်လည်းကောင်း။ ယော စ ဝိညာဏာဟာရော၊ အကြင် ဝိညာဏာဟာရသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣမေ၊ ဤအာဟာရတို့ကို။ ဒိဋ္ဌိစရိတေန၊ ဒိဋ္ဌိစရိတပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော အာဟာရတို့တွင်။ ပဌမော၊ ပထမဖြစ်သော။ အာဟာရော၊ အာဟာရသည်။ ပဌမော၊ ပထမဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏...။ စတုတ္ထော၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ အာဟာရော၊ အာဟာရသည်။ စတုတ္ထော၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသတို့သည်။ ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။ အပဉ္စမာ၊ ငါးခုမြောက် မရှိကုန်။ အဆဋ္ဌာ၊ ခြောက်ခုမြောက် မရှိကုန်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အာဟာရာ၊ အာဟာရတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤလေးပါးသော အာဟာရသည်။ ပမာဏံ၊ ဝိပလ္လာသဖြစ်ခြင်း၏ ပမာဏသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မှတ်ချက်။ ပေမူ၌ “ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဧဝံ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဣမာနိ ဒသ ပဒါနိ၊ ဤဆယ်ပါးသောပုဒ်တို့ကို။ ယောဇေတဗ္ဗာနိ၊ ယောဇနာအပ်ကုန်၏” ဟု ဆက်၍ အနက်ပေးထားသော်လည်း ဆဋ္ဌမူအဋ္ဌကထာပါဌ်၌ ၎င်းပါဠိ မပါရှိပါ။

အဓိပ္ပာယ်ကား အကြင်မျှလောက် လေးပါးသော အာဟာရတို့သည် ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းသို့ မရောက်ကုန်သေး။ ထိုမျှလောက် လေးပါးသော ဝိပလ္လာသတို့ကို ပွားစေကုန်၏။ အကြင်မျှလောက် လေးပါးသော ဝိပလ္လာသတို့ကို မပယ်အပ်ကုန်သေး။ ထိုမျှလောက် လေးပါးသော ဥပါဒါန်တို့သည် ပွားကုန်၏။ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့် အာဟာရဝိပလ္လာသစသော ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ဆယ်ပဒတို့ဖြင့် ရှေးရှေး လေးပါးသည် နောက်နောက်လေးပါးဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းပမာဏ ဟူလိုသော်။

တတ္ထ၊ ထိုအာဟာရဝိပလ္လာသအစရှိသည်တို့တွင်။ ပဌမေ၊ ပထမဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသေ၊ ဝိပလ္လာသ၌။ ဌိတော၊ တည်သော သူသည်။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တအားဖြင့်။ ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့ စွဲလမ်းခြင်းသည်။ ကာမုပါဒါနံ၊ ကာမုပါဒါန်မည်၏။ ဒုတိယေ၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသေ၊ ဝိပလ္လာသ၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ဘဝံ၊ ဘဝကို။ ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၏။ ဣဒံ၊ ဤသို့စွဲလမ်းခြင်းသည်။ သီလဗ္ဗတုပါဒါနံ၊ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်မည်၏။ တတိယေ၊ တတိယဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသေ၊ ဝိပလ္လာသ၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ဝိပရီတဒိဋ္ဌိံ၊ ဖောက်ပြန်သော အယူကို။ ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၏။ ဣဒံ၊ ဤသည်သည်။ ဒိဋ္ဌုပါဒါနံ၊ ဒိဋ္ဌုပါဒါန်မည်၏။ စတုတ္ထေ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသေ၊ ဝိပလ္လာသ၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ခန္ဓေ၊ ခန္ဓာတို့ကို။ အတ္တတော၊ အတ္တအားဖြင့်။ ဥပါဒိယတိ၊ စွဲလမ်း၏။ ဣဒံ၊ ဤသည်သည်။ အတ္တဝါဒုပါဒါနံ၊ အတ္တဝါဒုပါဒါန်မည်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော ဥပါဒါန်တို့တွင်။ ကာမုပါဒါနေ၊ ကာမုပါဒါန်၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ကာမေ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို။ အဘိဇ္ဈာယ၊ အဘိဇ္ဈာဖြင့်။ ဂန္ထတိ၊ ထုံးဖွဲ့၏။ အယံ၊ ဤသို့ ထုံးဖွဲ့ခြင်းသည်။ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထော၊ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထမည်၏။ သီလဗ္ဗတုပါဒါနေ၊ သီလဗ္ဗတုပါဒါန်၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ဗျာပါဒံ၊ ဗျာပါဒကို။ ဂန္ထတိ၊ ထုံးဖွဲ့၏။ အယံ၊ ဤသည်သည်။ ဗျာပါဒေါကာယဂန္ထော၊ ဗျာပါဒကာယဂန္ထမည်၏။ ဒိဋ္ဌုပါဒါနေ၊ ဒိဋ္ဌုပါဒါန်၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ပရာမာသံ၊ ပရာမာသကို။ ဂန္ထတိ၊ ထုံးဖွဲ့၏။ အယံ၊ ဤသည်သည်။ ပရာမာသကာယဂန္ထော၊ ပရာမာသကာယဂန္ထမည်၏။ အတ္တဝါဒုပါဒါနေ၊ အတ္တဝါဒုပါဒါန်၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ပပဉ္စေန္တော၊ ဒိဋ္ဌိအားဖြင့်နှလုံးသွင်းခြင်းကို ချဲ့သည်ဖြစ်၍။ ဂန္ထတိ၊ ထုံးဖွဲ့၏။ အယံ၊ ဤသည်သည်။ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထော၊ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထမည်၏။

တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဂန္ထဂန္ထိတာ၊ အလွန်စပ်၍တည်ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ အာသဝန္တိ၊ အာသဝေါ၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်ကုန်၏။ ကိံ ပန၊ အဘယ်တရားကို။ အာသဝန္တီတိ၊ အာသဝေါ၏ အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်ကုန်၏ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်သနည်းဟူမူကား။

မှတ်ချက်။ သာမည၏အစွမ်းအားဖြင့် ကိမ္ပန ဝုစ္စတိဟု ဧကဝုစ်ဖြင့် ဆိုသတည်း။

ဝိပ္ပဋိသာရာ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းကို။ အာသဝန္တီတိ၊ အာသဝေါ၏အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်ကုန်၏ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ယေ ဝိပ္ပဋိသာရာ၊ အကြင်နှလုံးမသာယာခြင်းတို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေ၊ ထိုနှလုံးမသာယာခြင်းတို့သည်။ အနုသယာ၊ အနုသယမည်ကုန်၏။

မပယ်အပ်သေးသော အနုသယရှိသူအားသာ ဝိပ္ပဋိသာရဖြစ်၏။ ပယ်အပ်ပြီးသော အနုသယရှိသူအား မဖြစ်သောကြောင့် ဆိုသတည်း။ ထို ယေ ဝိပ္ပဋိသာရာ တေ အနုသယာဟူသော နှစ်ပုဒ်ဖြင့် အကြောင်းဖြစ်သော ဝိပ္ပဋိသာရအနုသယဟူသော အမည်ကို အကျိုးဖြစ်သော ကိလေသာတို့ကို လွန်ကြူးခြင်း ဝီတိက္ကမဝတ္ထု၌ တင်စား၍ ဆိုပါသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုတရားတို့တွင်။ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထေန၊ အဘိဇ္ဈာကာယဂန္ထဖြင့်။ ကာမာသဝေါ၊ ကာမာသဝသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဗျာပါဒကာယဂန္ထေန၊ ဗျာပါဒကာယဂန္ထဖြင့်။ ဘဝါသဝေါ၊ ဘဝါသဝသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပရာမာသကာယဂန္ထေန၊ ပရာမာသကာယဂန္ထဖြင့်။ ဒိဋ္ဌာသဝေါ၊ ဒိဋ္ဌာသဝသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထေန၊ ဣဒံသစ္စာဘိနိဝေသကာယဂန္ထဖြင့်။ အဝိဇ္ဇာသဝေါ၊ အဝိဇ္ဇာသဝသည်။ သိဒ္ဓေါ၊ ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ တေ အာသဝါ၊ ထိုအာသဝတို့သည်။ ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြောခြင်းသို့။ ဂတာ၊ ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဩဃာ၊ ဩဃတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဩဃာ”တိ၊ ဩဃဟု။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော အာသဝတို့တွင်။ ကာမာသဝေါ၊ ကာမာသဝသည်။ ကာမောဃော၊ ကာမောဃသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘဝါသဝေါ၊ ဘဝါသဝသည်။ ဘဝေါဃော၊ ဘဝေါဃသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝိဇ္ဇာသဝေါ၊ အဝိဇ္ဇာသဝသည်။ အဝိဇ္ဇောဃော၊ အဝိဇ္ဇောဃသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒိဋ္ဌာသဝေါ၊ ဒိဋ္ဌာသဝသည်။ ဒိဋ္ဌောဃော၊ ဒိဋ္ဌောဃသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ တေ ဩဃာ၊ ထိုဩဃတို့သည်။ အာသယံ၊ စိတ်သို့။ အနုပဝိဋ္ဌာ၊ သက်ဝင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ အနုသယသဟဂတာ၊ အနုသယ၏ အဖြစ်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်။ အနုသယဖြစ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “သလ္လာ”တိ၊ သလ္လဟု။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ဟဒယံ၊ စိတ်၏ အတွင်းကို။ အာဟစ္စ၊ ထိခိုက်၍။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော ဩဃတို့တွင်။ ကာမောဃော၊ ကာမောဃသည်။ ရာဂသလ္လံ၊ ရာဂတည်းဟူသောမြားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘဝေါဃော၊ ဘဝေါဃသည်။ ဒေါသသလ္လံ၊ ဒေါသသလ္လသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အဝိဇ္ဇောဃော၊ အဝိဇ္ဇောဃသည်။ မောဟသလ္လံ၊ မောဟသလ္လသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒိဋ္ဌောဃော၊ ဒိဋ္ဌောဃသည်။ ဒိဋ္ဌိသလ္လံ၊ ဒိဋ္ဌိသလ္လသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ သလ္လေဟိ၊ ဤမြှားတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ပရိယာဒိန္နံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ယူအပ်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ ရူပေ၊ ရုပ်၌လည်းကောင်း။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌လည်းကောင်း။ သညာယ၊ သညာ၌လည်းကောင်း။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဣမာ စတဿော၊ ဤလေးပါးတို့သည်။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိယော၊ ဝိညာဏ်တည်ရာမည်ကုန်၏။

အဘယ်မြားကြောင့် အဘယ်ဝိညာဉ် တည်သနည်းဟု အမေးရှိရကား တတ္ထ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသောမြား လေးပါးသောဝိညာဉ်တို့တွင်။ ရာဂသလ္လေန၊ ရာဂတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ နန္ဒူပသေစနံ၊ သွန်းလောင်းသော သပ္ပီတိကတဏှာရှိသော။ ရူပူပဂံ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ရုပ်သို့ ရောက်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဒေါသသလ္လေန၊ ဒေါသတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ ဝေဒနူပဂံ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ဝေဒနာသို့ ရောက်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ မောဟသလ္လေန၊ မောဟတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ သညူပဂံ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် သညာသို့ ရောက်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ ဒိဋ္ဌိသလ္လေန၊ ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော မြားကြောင့်။ နန္ဒူပသေစနံ၊ သွန်းလောင်းသော သပ္ပီတိကတဏှာရှိသော။ သင်္ခါရူပဂံ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် သင်္ခါရသို့ ရောက်သော။ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။

စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတီဟိ၊ ဝိညာဏ်တည်ရာတို့ဖြင့်။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးမျိုးသော။ အဂတိံ၊ မလားအပ်သော အရာသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဆန္ဒာ ဆန္ဒေန၊ ဆန္ဒကြောင့် ဆန္ဒဖြင့်။ ဒေါသော ဒေါသေန၊ ဒေါသကြောင့် ဒေါသဖြင့်။ ဘယာ ဘယေန၊ ဘေးကြောင့် ဘေးဖြင့်။ မောဟာ မောဟေန၊ မောဟကြောင့် မောဟဖြင့်။ အဂတိံ၊ အဂတိသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ရာဂေန၊ ရာဂကြောင့်။ ဆန္ဒာ ဆန္ဒေန၊ ဆန္ဒကြောင့် ဆန္ဒဖြင့်။ အဂတိံ၊ အဂတိသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဒေါသေန၊ ဒေါသကြောင့်။ ဒေါသာ ဒေါသေန၊ ဒေါသကြောင့် ဒေါသဖြင့်။ အဂတိံ၊ အဂတိသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ မောဟေန၊ မောဟကြောင့်။ မောဟာ မောဟေန၊ မောဟကြောင့် မောဟဖြင့်။ အဂတိံ၊ အဂတိသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဒိဋ္ဌိကြောင့်။ ဘယာ ဘယေန၊ ဘေးကြောင့် ဘေးဖြင့်။ အဂတိံ၊ အဂတိသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမာနိ စ ကမ္မာနိ၊ ဤကံတို့သည်လည်းကောင်း။ ဣမေ စ ကိလေသာ၊ ဤကိလေသာတို့သည်လည်းကောင်း။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ အယံ၊ ဤကံ ကိလေသာသည်။ သံသာရဟေတု၊ သံသရာ၏အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သီဟဝိက္ကိဠိတနည်း၏ အရာဖြစ်သော တရားတို့ကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ ထိုတရားတို့ကို ဒိသာအားဖြင့် မှတ်လို၍ တတ္ထိမာ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့၌။ စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣမာ ဒိသာ၊ ဤဒိသာတို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

အဘယ်သို့သင့်သနည်း အမေးပုစ္ဆာကြောင့် ကဗဠီကာရော စသည်ကို ဆိုသော်။

ကဗဠီကာရော၊ ကဗဠီကာရဟုဆိုအပ်သော။ အာဟာရော၊ အာဟာရလည်းကောင်း။ “အသုဘေ၊ အသုဘ၌။ သုဘ”န္တိ၊ သုဘဟု။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသလည်းကောင်း။ ကာမုပါဒါနံ၊ ကာမုပါဒါန်လည်းကောင်း...။ ရာဂသလ္လံ၊ ရာဂတည်းဟူသော မြားလည်းကောင်း။ ရူပူပဂါ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော ရုပ်ဟုဆိုအပ်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဏ်၏တည်ရာ လည်းကောင်း။ ဆန္ဒာ ဆန္ဒေန၊ ဆန္ဒကြောင့် ဆန္ဒဖြင့်။ အဂတိဂမနံ၊ မလားအပ်သော အရာသို့ လားခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ပဌမာ ဒိသာ၊ ပထမဒိသာမည်၏။

ဖဿော၊ ဖဿဟု ဆိုအပ်သော။ အာဟာရော၊ အာဟာရလည်းကောင်း။ “ဒုက္ခေ၊ ဒုက္ခ၌။ သုခ”န္တိ၊ သုခဟု။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသလည်းကောင်း...။ ဝေဒနူပဂါ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော ဝေဒနာဟုဆိုအပ်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်၏ တည်ရာလည်းကောင်း။ ဒေါသာ ဒေါသေန၊ ဒေါသကြောင့် ဒေါသဖြင့်။ အဂတိဂမနံ၊ အဂတိဂမန်လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ ဒုတိယ ဒိသာ၊ ဒုတိယဒိသာမည်၏။

မနောသဉ္စေတနာဟာရော၊ မနောသဉ္စေတနာဟာရလည်းကောင်း။ “အနတ္တနိ၊ အနတ္တ၌။ အတ္တာ”တိ၊ အတ္တဟု။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသလည်းကောင်း...။ သညူပဂါ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော သညာဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်၏ တည်ရာလည်းကောင်း။ ဘယာ ဘယေန၊ ဘေးကြောင့် ဘေးဖြင့်။ အဂတိဂမနံ၊ အဂတိဂမန်လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သည်။ တတိယ ဒိသာ၊ တတိယဒိသာမည်၏။

ဝိညာဏာဟာရော၊ ဝိညာဏာဟာရလည်းကောင်း။ “အနိစ္စေ၊ အနိစ္စ၌။ နိစ္စ”န္တိ၊ နိစ္စဟု။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်သော။ ဝိပလ္လာသော၊ ဝိပလ္လာသလည်းကောင်း...။ သင်္ခါရူပဂါ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော သင်္ခါရဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊ ဝိညာဉ်၏ တည်ရာလည်းကောင်း။ မောဟာ မောဟေန၊ မောဟကြောင့် မောဟဖြင့်။ အဂတိဂမနံ၊ အဂတိဂမန်လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်သည်။ စတုတ္ထီ ဒိသာ၊ စတုတ္ထဒိသာမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမေသံ သုတ္တာနံ၊ ဤသုံးသုတ်တို့တွင်။ (ပေမူ၌ ပဒါနံဟု ရှိသည်)။ ပဌမေန၊ ပထမဖြစ်သော။ ပဒေန၊ သုတ်ပုဒ်ဖြင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသအဖို့၌။ ပဌမာယ၊ ပထမဖြစ်သော။ ဒိသာယ၊ ဒိသာကို။ အာလောကနံ၊ ကြည့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဒုတိယေန၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ ပဒေန၊ ပုဒ်ဖြင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသအဖို့၌။ ဒုတိယာယ၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ ဒိသာယ၊ ဒိသာကို။ အာလောကနံ၊ ကြည့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တတိယေန၊ တတိယဖြစ်သော။ ပဒေန၊ ပုဒ်ဖြင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသအဖို့၌။ တတိယာယ၊ တတိယဖြစ်သော။ ဒိသာယ၊ ဒိသာကို။ အာလောကနံ၊ ကြည့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ စတုတ္ထေန၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ ပဒေန၊ ပုဒ်ဖြင့်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၏။ သံကိလေသပက္ခေ၊ သံကိလေသအဖို့၌။ စတုတ္ထိယာ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ ဒိသာယ၊ ဒိသာကို။ အာလောကနံ၊ ကြည့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤသို့ ကြည့်ခြင်းကို။ ဒိသာ အာလောကနာ၊ ဒိသာလောကနနည်း ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့ကို။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဒေသု၊ ပုဒ်တို့၌။ ပက္ခိပိတဗ္ဗာ၊ တည်အပ်ကုန်၏။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။ အကုသလပက္ခော၊ အကုသိုလ်အဖို့တည်း။

ကုသလပက္ခကိုပြလိုရကား စတဿော စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

စတဿော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဋိပဒါ၊ ပဋိပဒါတို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဈာနာနိ၊ ဈာန်တို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့လည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗော၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရလည်းကောင်း။ ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရလည်းကောင်း။ အရိယော၊ အရိယဝိဟာရလည်းကောင်း။ အာနေဉ္ဇော၊ အာနေဉ္ဇဝိဟာရလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ဝိဟာရော၊ ဝိဟာရတို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သမ္မပ္ပဓာနာ၊ သမ္မပ္ပဓာန်တို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အစ္ဆရိယာ၊ အံ့ဖွယ်သရဲဖြစ်ကုန်သော။ အဗ္ဘုတာ၊ မဖြစ်ဖူးကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အဓိဋ္ဌာနာ၊ သီလအစရှိသည်တို့၏ တည်ရာတို့လည်းကောင်း။ ဆန္ဒသမာဓိ၊ ဆန္ဒလျှင်အကြီးရှိသော သမာဓိလည်းကောင်း...။ ဝီမံသာသမာဓိ၊ ဝီမံသလျှင် အကြီးရှိသော သမာဓိလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သမာဓယော၊ သမာဓိတို့လည်းကောင်း။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ဗောဇ္ဈင်ကို ပွားစေခြင်းကို။ နာညတြ၊ မကြဉ်မူ၍။ တပသာ၊ အကျင့်တည်းဟူသော ကုသိုလ်တရားကို။ နာညတြ၊ မကြဉ်မူ၍။ ဣန္ဒြိယသံဝရာ၊ ဣန္ဒြေကို စောင့်ခြင်းကို။ နာညတြ၊ မကြဉ်မူ၍။ သဗ္ဗနိဿဂ္ဂါ၊ အလုံးစုံသော ဥပဓိမှ လွတ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ နာညတြ၊ မကြဉ်မူ၍။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ သုခဘာဂိယာ၊ သုခသို့ ဆည်းကပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သုခအဖို့အား လျော်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ အပ္ပမာဏာနိ၊ အပ္ပမညာတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ သုတ္တသံသန္ဒနာ၊ သုတ်ကို နှီးနှောခြင်းတည်း။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

တတ္ထ၊ ထိုပဋိပဒါဈာန် အစရှိသော တရားတို့တွင်။ ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာကို။ ဘာဝိယမာနာ၊ ပွားစေအပ်သည် ရှိသော်။ ဗဟုလီကရိယမာနာ၊ အဖန်တလဲလဲ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ ပဌမံ ဈာနံ၊ ပထမဈာန်ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဘာဝိယမာနာ၊ ပွားစေအပ်သော။ ဗဟုလီကရိယမာနာ၊ အဖန်တလဲလဲ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။ ဒုက္ခာ ပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ ဒန္ဓာဘိညာသည်။ ပဌမံ ဈာနံ၊ ပထမဈာန်ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသော။ ပဌမံ ဈာနံ၊ ပထမဈာန်သည်။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏...။ ပရိပုဏ္ဏော၊ ပြည့်စုံသော။ ပဌမော၊ ပထမဖြစ်သော။ အစ္ဆရိယော၊ အံ့ဖွယ်သရဲဖြစ်သော။ အဗ္ဘုတော၊ မဖြစ်ဖူးသော။ ဓမ္မော၊ တရားသည်။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ သစ္စာတည်းဟူသော တည်ရာကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံသော။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ အဓိဋ္ဌာနံ၊ သစ္စာတည်းဟူသော တည်ရာသည်။ ဆန္ဒသမာဓိံ၊ ဆန္ဒလျှင် အကြီးရှိသော သမာဓိကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏...။ ပရိပုဏ္ဏော၊ ပြည့်စုံသော။ ဣန္ဒြိယသံဝရော၊ ဣန္ဒြိယသံဝရသည်။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ အပ္ပမာဏံ၊ အပ္ပမညာကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဧဝံ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ ယာဝ သဗ္ဗနိဿဂ္ဂါ၊ အလုံးစုံသော ဥပဓိတို့၏ လွတ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင်သော တရားသည်။ စတုတ္ထံ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော။ အပ္ပမာဏံ၊ အပ္ပမညာကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။

ပဌမာဒိသာကို မှတ်လိုရကား တတ္ထ စသည်ကို မိန့်သော်။

တတ္ထ၊ ထိုပဋိပဒါဈာန်အစရှိသော တရားတို့တွင်။ ပဌမာ၊ ပထမဖြစ်သော။ ပဋိပဒါ စ၊ ပဋိပဒါလည်းကောင်း။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ ဈာနဉ္စ၊ ဈာန်လည်းကောင်း။ ပဌမံ၊ ပထမဖြစ်သော။ သတိပဋ္ဌာနဉ္စ၊ သတိပဋ္ဌာန်လည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗော၊ ဒိဗ္ဗဝိဟာရဟုဆိုအပ်သော။ ဝိဟာရော စ၊ ဝိဟာရလည်းကောင်း...။ မေတ္တာ၊ မေတ္တာဟု ဆိုအပ်သော။ အပ္ပမာဏဉ္စ၊ အပ္ပမညာလည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ပဌမာ ဒိသာ၊ ပထမဒိသာမည်၏။

ဒုတိယာ၊ သော။ ပဋိပဒါ၊ သော။ ခိပ္ပါဘိညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုတိယံ၊ သော။ ဈာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုတိယံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဗြဟ္မာ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိဟာရော၊ လည်းကောင်း။ ဒုတိယံ၊ သော။ သမ္မပ္ပဓာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုတိယော၊ သော။ အစ္ဆရိယော၊ သော။ အဗ္ဘုတော၊ သော။ ဓမ္မော စ၊ လည်းကောင်း။ စာဂါဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ စိတ္တသမာဓိ စ၊ လည်းကောင်း။ တပေါ စ၊ အကျင့်ဟု ဆိုအပ်သော ကုသိုလ်တရားလည်းကောင်း။ ကရုဏာ၊ ကရုဏာဟု ဆိုအပ်သော။ အပ္ပမာဏဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ဒုတိယာ ဒိသာ၊ မည်၏။

တတိယာ၊ သော။ ပဋိပဒါ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာ စ၊ လည်းကောင်း။ တတိယံ၊ သော။ ဈာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ တတိယံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အရိယော၊ အရိယဝိဟာရဟုဆိုအပ်သော။ ဝိဟာရော၊ လည်းကောင်း။ တတိယံ၊ သော။ သမ္မပ္ပဓာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ တတိယော၊ သော။ အစ္ဆရိယော၊ သော။ အဗ္ဘုတော၊ သော။ ဓမ္မော စ၊ လည်းကောင်း။ သစ္စာဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ သစ္စာတည်းဟူသော တည်ရာလည်းကောင်း။ လ။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ စ၊ ဗောဇ္ဈင်ကို ပွားစေခြင်းတို့လည်းကောင်း။ မုဒိတာ၊ မုဒိတာဟု ဆိုအပ်သော။ အပ္ပမာဏဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ တတိယာ ဒိသာ၊ မည်၏။

စတုတ္ထီ၊ သော။ ပဋိပဒါ၊ သော။ ခိပ္ပါဘိညာ စ၊ လည်းကောင်း... သဗ္ဗနိဿဂ္ဂါ စ၊ အလုံးစုံသော ဥပဓိတို့မှ လွတ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခာ၊ ဥပေက္ခာဟု ဆိုအပ်သော။ အပ္ပမာဏဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ စတုတ္ထီ ဒိသာ၊ မည်ကုန်၏။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမာသံ ဒိသာနံ၊ တို့ကို။ ယာ အာလောကနာ၊ အကြင်ကြည့်ခြင်း သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤကြည့်ခြင်းကို။ ဒိသာလောစနော နာမ၊ မည်သော။ နယော၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ထိုဆိုအပ်ပြီးသော အကုသလကုသလပက္ခတရားတို့တွင် အဘယ်တရားတို့ကို အဘယ် တရားတို့နှင့် ပဋိပက္ခအားဖြင့် ယှဉ်အပ်သနည်း ဟူသော အမေးပုစ္ဆာ ရှိရကား တတ္ထာယံ ယောဇနာ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ယောဇနာ၊ ယှဉ်ခြင်းတည်း။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ အာဟာရာ စ၊ တို့လည်းကောင်း။ စတဿော၊ ကုန်သော။ ပဋိပဒါ စ၊ တို့လည်းကောင်း... စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ အဂတိဂမနာနိ စ၊ တို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ အပ္ပမာဏာနိ စ၊ တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ကုသလာကုသလာနံ၊ အနဝဇ္ဇတရား သာဝဇ္ဇတရားတို့ကို။ ပက္ခပဋိပက္ခဝသေန၊ ထိုဝေါဒါနပက္ခ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကိလေသပက္ခတရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယောဇနာ၊ ယှဉ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ပဌမာ ဒိသာ၏ အဖြစ် အစရှိသည်ဖြင့် အသင့်ကို ပြု၍ စိတ်ဖြင့် ကြည့်ခြင်း ဟူလိုသော်။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ သီဟဝိက္ကီဠိတေ၊ သီဟဝိက္ကီဠိတနည်း၌။ ဒိသာလောစနော၊ ဖြစ်သော။ နယော၊ တည်း။

တဿ၊ ထိုဒိသာကို ကြည့်ခြင်း၏။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ သာမညဖလာနိ၊ သာမညဖိုလ်တို့သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တစ်ခုခုသော ဒိသာ၏ လေးပါး လေးပါးသော မဂ်ဖိုလ်တို့သည်ပင် အဆုံးဖြစ်သလော။ စုဒ်စောဒနာရှိရကား တတ္ထ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုသာမညဖိုလ်တို့တွင်။ ပဌမာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၏။ သောတာပတ္တိဖလံ၊ သည်။ ပရိယောသာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုတိယာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၏။ သကဒါဂါမိဖလံ၊ သည်။ ပရိယောသာနံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတိယာယ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၏။ အနာဂါမိဖလံ၊ သည်။ ပရိယောသာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ စတုတ္ထိယာ၊ သော။ ဒိသာယ၊ ၏။ အရဟတ္တဖလံ၊ သည်။ ပရိယောသာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဣတိကား ပရိသမာပနတ္ထဇောတက)။

တတ္ထ၊ ထိုနည်းတို့တွင်။ တိပုက္ခလနယော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ ပဋိပဒါဝိဘာဂေန၊ ပဋိပဒါကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေသု၊ တို့တွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သုခါယ၊ လွယ်ကူသော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ၊ လျင်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ မည်၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သုခါယ၊ လွယ်သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ ဝါ၊ နှေးသော အဘိညာဉ်ဖြင့် လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲငြိုငြင်သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ ဝါ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ မည်၏။

ဤ၌ ဝါသဒ္ဒါကား ဝိကပ်အနက်ရှိ၏ သမုစ္စည်းအနက်မရှိ။ အကယ်၍ သမုစ္စည်းအနက် ရှိအံ့။ ထိုနှစ်ပါးသော ပဋိပဒါဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ထွက်မြောက်ရာ၏။ ထိုသို့လည်း မထွက်မြောက်ခဲ့။ ထို့ကြောင့် သမုစ္စည်းအနက် မသင့်။ ဝိကပ်အနက်သာ သင့်၏။ သမုစ္စည်းဝိကပ်တို့၏ အထူးကား ဆိုအပ်သရွေ့သော အနက်ကို ယူရသည်ကား သမုစ္စည်းအနက်တည်း။ ပြယုဂ်ကား အဂ္ဂိတော ဝါ၊ ဥဒကတော ဝါ စသည်တည်း။ အဘယ်ကြောင့် ထိုပြယုဂ်၌ သမုစ္စည်းအနက် ဖြစ်သင့်သနည်း ဟူမူကား ထိုပြယုဂ်ပါဠိတော်ဖြင့် ဝေသာလီပြည်ပျက်ခြင်း၏ အကြောင်းသုံးပါးကို မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူသတည်း။ ထိုသုံးပါးသော အကြောင်းတို့တွင်လည်း တစ်ပါးသော အကြောင်းကြောင့်သာ ဝေသာလီပြည် ပျက်သည်မဟုတ်။ သုံးပါးလုံးသော အကြောင်းကြောင့်ပင် ပျက်၏။ ထို့ကြောင့် သုံးပါးသော အကြောင်းတို့တွင် တစ်ပါးပါးကိုသာ မယူရမူ၍ သုံးပါးလုံးသော အကြောင်းကိုပင် ယူရကား ဝိကပ်အနက် မသင့်။ သမုစ္စည်းအနက်သာ သင့်သတည်း။ ဆိုအပ်သော အနက်တို့တွင် တစ်ခုခုသော အနက်ကိုသာ ယူရသည်ကား ဝိကပ်အနက်တည်း။ ပြယုဂ်ကား။ ယသ္မိံ သမယေ ကာမာဝစရံ ကုသလံ စိတ္တံ ဥပ္ပန္နံ ဟောတိ၊ သောမနဿသဟဂတဉာဏသမ္ပယုတ္တံ ရူပါရမ္မဏံ ဝါ... ဓမ္မာရမ္မဏံ ဝါ ယံ ယံ ဝါ ပနာရဗ္ဘ စသည်တည်း။

အဘယ်ကြောင့် ထိုပြယုဂ်၌ ဝိကပ်အနက် ဖြစ်သင့်သနည်း ဟူမူကား ကာမာဝစရကုသိုလ်စိတ်သည် ရူပါရုံစသော အာရုံခြောက်ပါးတို့တွင် တစ်ပါးပါးကိုသာ အာရုံပြု၍ဖြစ်၏။ တစ်ပြိုင်နက် တစ်ချက်တည်း အာရုံခြောက်ပါးကို အာရုံပြု၍ မဖြစ်။ ထို့ကြောင့် ခြောက်ပါးလုံးသော အာရုံကို မယူရမူ၍ တစ်ပါးပါးကိုသာ ယူအပ်ရကား သမုစ္စည်းအနက် မသင့်။ ဝိကပ်အနက်သာ သင့်သတည်း။

ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ၊ ဖြင့်။ နိယျာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ နေယျော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တယော၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုသုံးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ဥဂ္ဃဋိတညုဿ၊ ဥဂ္ဃဋိတညူပုဂ္ဂိုလ်အား။ သမထပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ သမထလျှင် ရှေ့သွားရှိသော။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ နေယျဿ၊ အား။ ဝိပဿနာပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ သော။ သမထော၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဝိပဉ္စိတညုဿ၊ အား။ ယုဂနဒ္ဓါ၊ အစုံဖွဲ့အပ်သော။ သမထဝိပဿနာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဥဂ္ဃဋိတညုဿ၊ အား။ မုဒုကာ၊ နူးညံ့သော။ ဒေသနာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ နေယျဿ၊ အား။ တိက္ခာ၊ ထက်သော။ ဒေသနာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဝိပဉ္စိတညုဿ၊ အား။ တိက္ခမုဒုကာ၊ နူးညံ့သော ထက်သော။ ဒေသနာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။

ဥဂ္ဃဋိတညုဿ၊ အား။ အဓိပညာသိက္ခာ၊ သည်။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဝိပဉ္စိတညုဿ၊ အား။ အဓိစိတ္တသိက္ခာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အဓိပညာသိက္ခာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ နေယျဿ၊ အား။ အဓိသီလသိက္ခာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အဓိစိတ္တသိက္ခာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အဓိပညာသိက္ခာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ သပ္ပါယာ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့အား။ ဝါ၊ တို့၏။ စတူဟိ၊ ကုန်သော။ ပဋိပဒါဟိ၊ တို့ဖြင့်။ နိယျာနံ၊ ထွက်မြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဤသို့ တိပုက္ခလနည်းဖြင့် ဟောအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ဝေဖန်ပြီး၍ ယခုအခါ ထိုတိပုက္ခလနည်း၏ အရာဖြစ်သော ဓမ္မကို ပြလိုရကား တတ္ထာယံ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုတိပုက္ခလနည်း၌။ အယံ၊ ကား။ သံကိလေသပက္ခော၊ သံကိလေသအဖို့၌ ဖြစ်သော တရားတည်း။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ အကုသလမူလာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ တယော၊ ကုန်သော။ ဖဿာ၊ တို့လည်းကောင်း။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ တို့လည်းကောင်း။ တယော၊ ကုန်သော။ ဥပဝိစာရာ၊ ဥပဝိစာရတရားကိုလည်းကောင်း။ တယော၊ ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ တို့လည်းကောင်း။ တယော၊ ကုန်သော။ ဝိတက္ကာ၊ တို့လည်းကောင်း။ တယော၊ ကုန်သော။ ပရိဠာဟာ၊ ပူပန်ခြင်းတို့လည်းကောင်း။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခတလက္ခဏာနိ၊ သင်္ခတဟူ၍ မှတ်ကြောင်း လက္ခဏာတို့လည်းကောင်း။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခအဖြစ်တို့လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤတရားအပေါင်းသည်။ သံကိလေသပက္ခော၊ တည်း။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။

ယခင် ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော တရားတို့ကို သရုပီအားဖြင့် ပြလို၍ တီဏိ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တီဏိ အကုသလမူလာနီတိ၊ ကား။ လောဘော၊ လောဘဟု ဆိုအပ်သော။ အကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်း။ ဒေါသော၊ သော။ အကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်း။ မောဟော၊ သော။ အကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်း။ ဣမာနိ၊ ဤသည်တို့ကား။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ အကုသလ မူလာနိ၊ တို့တည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ တယော ဖဿာတိ၊ ကား။ သုခဝေဒနီယော၊ ခံစားအပ်သော သုခဟူသော အကျိုးရှိသော။ ဝါ၊ သုခဝေဒနာနှင့် ယှဉ်သော။ ဖဿော၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခဝေဒနီယော၊ သော။ ဖဿော၊ လည်းကောင်း။ အဒုက္ခမသုခ ဝေဒနီယော၊ သော။ ဖဿော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တယော၊ ကုန်သော။ ဖဿာ၊ တို့တည်း။ တိဿော ဝေဒနာတိ၊ ကား။ သုခါ၊ ဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာ၊ ဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ လည်းကောင်း။ အဒုက္ခမသုခါ၊ ဖြစ်သော။ ဝေဒနာ၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ တို့တည်း။ တယော ဥပဝိစာရာတိ၊ ကား။ သောမနဿူပဝိစာရော၊ သောမနဿ ဥပဝိစာရလည်းကောင်း။ ဒေါမနဿူပဝိစာရော၊ လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခူပဝိစာရော၊ ဥပေက္ခာ ဥပဝိစာရလည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တယော၊ ကုန်သော။ ဥပဝိစာရာ၊ တို့တည်း။ တယော ကိလေသာတိ၊ ကား။ လောဘော၊ လည်းကောင်း။ ဒေါသော၊ လည်းကောင်း။ မောဟော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တယော၊ ကုန်သော။ ကိလေသာ၊ တို့တည်း။ တယော ဝိတက္ကာတိ၊ ကား။ ကာမဝိတက္ကော၊ လည်းကောင်း။ ဗျာပါဒဝိတက္ကော၊ လည်းကောင်း။ ဝိဟိံသာဝိတက္ကော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တယော၊ ကုန်သော။ ဝိတက္ကော၊ တို့တည်း။ တယော ပရိဠာဟာတိ၊ ကား။ ရာဂဇော၊ ရာဂကြောင့်ဖြစ်သော ပူပန်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဒေါသဇော၊ လည်းကောင်း။ မောဟဇော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တယော၊ ကုန်သော။ ပရိဠာဟာ၊ တို့တည်း။ တီဏိ သင်္ခတလက္ခဏာနီတိ၊ ကား။ ဥပ္ပါဒေါ၊ လည်းကောင်း။ ဌိတိ၊ လည်းကောင်း။ ဝယော၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခတလက္ခဏာနိ၊ တို့တည်း။ တိဿော ဒုက္ခတာတိ၊ ကား။ ဒုက္ခဒုက္ခတာ၊ ဒုက္ခဒုက္ခအဖြစ်လည်းကောင်း။ ဝိပရိနာမဒုက္ခတာ၊ လည်းကောင်း။ သင်္ခါရဒုက္ခတာ၊ လည်းကောင်း။ ဣမေ၊ တို့ကား။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဒုက္ခတာ၊ တို့တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော တရားတို့တွင်။ လောဘော၊ သော။ အကုသလမူလံ၊ သည်။ မနာပိကေန၊ နှစ်လိုဖွယ်ရှိသော။ ဝါ၊ နှစ်လိုဖွယ်သော အခြင်းအရာရှိသော။ အာရမ္မဏေန၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌဟတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒေဝ မနာပိကာရမ္မဏံ၊ ထိုနှစ်လိုဖွယ်ရှိသော အာရုံကိုသာလျှင်။ ဝါ၊ ထိုနှစ်လိုဖွယ်သော အခြင်းအရာရှိသော အာရုံကိုသာလျှင်။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ သုခဝေဒနီယော၊ သော။ ဖဿော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ သုခဝေဒနီယံ၊ သော။ ဖဿံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ သုခါ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ သုခံ ဝေဒနံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ သောမနဿူပဝိစာရော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ သောမနဿူပဝိစာရံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ရာဂေါ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ရာဂံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ကာမဝိတက္ကော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ကာမဝိတက္ကံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ရာဂဇော၊ ရာဂကြောင့်ဖြစ်သော။ ပရိဠာဟော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ရာဂဇံ၊ ရာဂကြောင့်ဖြစ်သော။ ပရိဠာဟံ၊ ပူပန်ခြင်းကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဥပ္ပါဒေါ၊ ဥပါဒ်ဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဥပ္ပါဒံ၊ ဥပါဒ်ဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဝိပရိဏာမဒုက္ခတာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။

ဒေါသော၊ သော။ အကုသလမူလံ၊ သည်။ အမနာပိကေန၊ နှစ်လိုဖွယ်မရှိသော။ ဝါ၊ မနှစ်လိုဖွယ်သော အခြင်းအရာရှိသော။ အာရမ္မဏေန၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌဟတိ၊ ၏။ တဒေဝ အမနာပိကာရမ္မဏံ၊ ထိုနှစ်လိုဖွယ်မရှိသော အာရုံကိုသာလျှင်။ ဝါ၊ ထိုမနှစ်လိုဖွယ်သော အခြင်းအရာရှိသော အာရုံကိုသာလျှင်။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဒုက္ခဝေဒနီယော၊ သော။ ဖဿော၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဒုက္ခဝေဒနီယံ၊ သော။ ဖဿံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏... ဒေါသဇံ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်သော။ ပရိဠာဟံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဌိတဿ၊ တည်သော ခန္ဓာအစဉ်၏။ အညထတ္တံ၊ ဖောက်ပြန်သည်၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဌိတဿ၊ တည်သော ခန္ဓာအစဉ်၏။ အညထတ္တံ၊ ဖောက်ပြန်သည်၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဒုက္ခဒုက္ခတာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။

မောဟော၊ သော။ အကုသလမူလံ၊ သည်။ ဥပေက္ခာဋ္ဌာနိယံ၊ ဥပေက္ခာဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ အာရမ္မဏေန၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌဟတိ၊ ၏... မောဟဇံ၊ သော။ ပရိဠာဟံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဝယော၊ ပျက်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဝယံ၊ သော။ သင်္ခတလက္ခဏံ၊ ကို။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ သင်္ခါရဒုက္ခတာ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတရားတို့ကို။ နိဒ္ဒေသော၊ ပြခြင်းတည်း။ ယော ကောစိ၊ အလုံးစုံသော။ အကုသလပက္ခော၊ အကုသိုလ်အဖို့ရှိသော တရားသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သဗ္ဗော၊ သော။ အကုသလပက္ခော၊ သည်။ တီသု၊ ကုန်သော။ အကုသလမူလေသု၊ တို့၌။ သမောသရတိ၊ သက်ဝင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုတိပုက္ခလနည်း၌။ ကုသလပက္ခော၊ သည်။ ကတမော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ အလောဘော၊ လည်းကောင်း။ အဒေါသော၊ လည်းကောင်း။ အမောဟော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ကုသလမူလာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ သုတမယီ၊ သုတမယိပညာလည်းကောင်း။ စိန္တာမယီ၊ လည်းကောင်း။ ဘာဝနာမယီ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ပညာ၊ တို့လည်းကောင်း။ သဝိတက္ကသဝိစာရော၊ ဝိတက်နှင့်တကွ ဝိစာရနှင့်တကွဖြစ်သော သမာဓိလည်းကောင်း။ အဝိတက္ကဝိစာရမတ္တော၊ ဝိတက်မရှိ ဝိစာရမျှသာ ရှိသော။ သမာဓိ၊ လည်းကောင်း။ အဝိတက္ကအဝိစာရော၊ ဝိတက်လည်း မရှိ, ဝိစာရလည်း မရှိသော သမာဓိလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ သမာဓီ၊ တို့လည်းကောင်း။ အဓိသီလသိက္ခာ၊ လည်းကောင်း။ အဓိစိတ္တသိက္ခာ၊ လည်းကောင်း။ အဓိပညာသိက္ခာ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဿော၊ ကုန်သော။ သိက္ခာ၊ တို့လည်းကောင်း။ သမထနိမိတ္တံ၊ လည်းကောင်း။ ပဂ္ဂဟနိမိတ္တံ၊ လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခာနိမိတ္တံ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ နိမိတ္တာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ အနညတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ လည်းကောင်း။ အညိန္ဒြိယံ၊ လည်းကောင်း။ အညာတာဝိန္ဒြိယံ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့လည်းကောင်း။ နေက္ခမ္မူပဝိစာရော၊ နေက္ခမ္မကို မှီသော ဥပဝိစာရလည်းကောင်း။ အဗျာပါဒူပဝိစာရော၊ အဗျာပါဒဝိတက်ကို မှီသော ဥပဝိစာရလည်းကောင်း။ အဝိဟိံသူပဝိစာရော၊ အဝိဟိံသာဝိတက်ကို မှီသော ဥပဝိစာရလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ ဥပဝိစာရာ၊ တို့လည်းကောင်း။ ကာမေသနာ၊ ကာမကို ရှာမှီးခြင်းလည်းကောင်း။ ဘဝေသနာ၊ ဘဝကို ရှာမှီးခြင်းလည်းကောင်း။ ဗြဟ္မစရိယေသနာ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို ရှာမှီးခြင်း လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဿော၊ ကုန်သော။ ဧသနာ၊ ရှာမှီးခြင်းတို့လည်းကောင်း။ သီလက္ခန္ဓော၊ သီလကျေးဇူးလည်းကောင်း။ သမာဓိက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ပညာက္ခန္ဓော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာ၊ ကျေးဇူးတို့လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ကုသလပက္ခော၊ တည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

တတ္ထ၊ ထိုတရားတို့တွင်။ အလောဘော၊ သော။ ကုသလမူလံ၊ သည်။ သုတမယိပညံ၊ သုတမယိပညာကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။ ပရိပုဏ္ဏာ၊ သော။ သုတမယိပညာ၊ သည်။ သဝိတက္ကသဝိစာရံ၊ ဝိတက်နှင့်တကွဝိစာရနှင့် တကွဖြစ်သော။ သမာဓိံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ စေ၏။ ပရိပုဏ္ဏော၊ သော။ သဝိတက္ကသဝိစာရော၊ ဝိတက်နှင့်တကွ ဝိစာရနှင့်တကွ ဖြစ်သော။ သမာဓိ၊ သည်။ အဓိသီလသိက္ခံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။ ပရိပုဏ္ဏာ၊ သော။ အဓိသီလသိက္ခာ၊ သည်။ သမထနိမိတ္တံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ သော။ သမထနိမိတ္တံ၊ သည်။ နေက္ခမ္မဝိတက္ကံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ၏။ ပရိပုဏ္ဏော၊ သော။ နေက္ခမ္မဝိတက္ကော၊ သည်။ အနညတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ၏။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ သော။ အနညတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ သည်။ နေက္ခမ္မသိတူပဝိစာရံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ၏။ ပရိပုဏ္ဏော၊ သော။ နေက္ခမ္မူပဝိစာရံ၊ နေက္ခမ္မကို မှီသော ဥပဝိစာရသည်။ ကာမေသနံ၊ ကာမကို ရှာမှီးခြင်းကို။ ပဇဟတိ၊ ပယ်၏။ ကာမေသနပ္ပဟာနံ၊ ကာမကို ရှာမှီးခြင်းကို ပယ်ခြင်းသည်။ သီလက္ခန္ဓံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ စေ၏။

အဒေါသော၊ သော။ ကုသလမူလံ၊ သည်... ပရိပုဏ္ဏာ၊ သော။ ဗြဟ္မစရိယေသနာ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို ရှာမှီးခြင်းသည်။ ပညာက္ခန္ဓံ၊ ကို။ ပရိပူရေတိ၊ ၏။

ဣတိ၊ သို့။ ကုသလပက္ခိကာ၊ ကုသိုလ်အဖို့ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ကုသိုလ်အဖို့၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အကုသလပက္ခိကာ၊ အကုသိုလ်အဖို့ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ အကုသိုလ်အဖို့၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ တိကနိဒ္ဒေသေဟိ၊ တိကကိုပြခြင်းတို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။ တိပုက္ခလနယဿ၊ ၏။ ဒိသာ နာမ၊ တို့မည်ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုတိပုက္ခလနည်း၏။ ဝါ၊ ထိုတိပုက္ခလနည်း၏ ဒိသာကို ကြည့်ခြင်း၏။ အပ္ပဏိဟိတော၊ အပ္ပဏိဟိတဝိမောက္ခလည်းကောင်း။ သုညတော၊ ဝိမောက္ခလည်းကောင်း။ အနိမိတ္တော၊ ဝိမောက္ခလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာ၊ တို့သည်။ ပရိယောသာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒိသာလောကနနယေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ သော။ အယံ နယော၊ သည်။ ဒုတိယော၊ သော။ တိပုက္ခလော နာမ နယော၊ မည်၏။ (ဤသို့ ဝစနသေသနှင့်တကွ ယောဇနာ)။

နန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၏ ထုံးကို ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့် ပြအံ့သောငှာ တတ္ထ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ထိုပါဌ်၌ ယေ ဣမေ တယော ဟု ရှိ၏ ယေ ယေ ဣမေ စတ္တာရောတိ အာဒိ ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနေန နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယဿ ဘူမိဒဿနတ္ထံ အာရဒ္ဓံ ဟုဋီကာဆိုသောကြောင့် မသင့်။ ယေ ဣမေ စတ္တာရော တယော သာ လို၏။

တတ္ထ၊ ထိုနည်းတို့တွင်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ လည်းကောင်း။ နေယျော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တယော၊ ကုန်သော။ ယေ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ သုခါယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ စ၊ လျင်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သုခါယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျန္တိ၊ ကုန်၏။ ဒွေ ယေဝ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်သာလျှင်။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤလေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

(ပေမူ၌ တတ္ထ၊ ထိုနည်းတို့တွင်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ယေ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ ဥဂ္ဃဋိတညူ၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဉ္စိတညူ၊ လည်းကောင်း။ နေယျော၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ တယော၊ သုံးယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ သုခါယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ အကျင့်ဖြစ်သော။ ခိပ္ပါဘိညာယ စ၊ လျင်သော အဘိညာဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ သုခါယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျန္တိ၊ ကုန်၏။ ဒွေ ယေဝ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်သာလျှင်။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ခိပ္ပာဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာယ၊ သော။ ပဋိပဒါယ၊ သော။ ဒန္ဓာဘိညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ နိယျန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤလေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဟုရှိပါသည်။)

တေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ ဝိသေသေန၊ အထူးအားဖြင့် (ဒိဋ္ဌိကို မှီသည်၏အဖြစ် တဏှာကိုမှီသည်၏အဖြစ်ဟူသော အထူးဖြင့်ဟူလိုသော်)။ ဒိဋ္ဌိစရိတော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ် လည်းကောင်း။ တဏှာစရိတော စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣမေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ကုန်၍။ တယော၊ သုံးယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တယော၊ တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့၏။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော တရားတည်း။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ အဝိဇ္ဇာလည်းကောင်း။ တဏှာ စ၊ လည်းကောင်း။ အဟိရိကဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အနောတ္တပ္ပဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အသတိ စ၊ သတိမရှိခြင်းလည်းကောင်း။ အသမ္ပဇညဉ္စ၊ ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် မသိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နီဝရဏာနိ စ၊ တို့လည်းကောင်း။ သံယောဇနာနိ စ၊ တို့လည်းကောင်း။ အဇ္ဈောသာနဉ္စ၊ ဒိဋ္ဌိအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည် လည်းကောင်း။ အဘိနိဝေသော စ၊ တဏှာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အဟင်္ကာရော စ၊ ငါဟူသော မာနလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ငါဟူ၍ ပြုခြင်း လည်းကောင်း။ မမံကာရော စ၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူ၍ ပြုခြင်းလည်းကောင်း။ အဿဒ္ဓိယဉ္စ၊ မယုံကြည်ခြင်း လည်းကောင်း။ ဒေါဝစဿတာ စ၊ ဆိုနိုင်ခက်သော သူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။ ကောသဇ္ဇဉ္စ၊ ပျင်းရိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အယောနိသောမနသိကာရော စ၊ မသင့်သောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝိစိကိစ္ဆာ စ၊ လည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း။ အသဒ္ဓမ္မဿဝနဉ္စ၊ သူတော်ကောင်းမဟုတ်သောသူတို့၏ တရားကို နာခြင်းလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏ တရားကို မနာခြင်းလည်းကောင်း။ အသမာပတ္တိ စ၊ ကောင်းစွာ မကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သမာပတ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ သံကိလေသော၊ တည်း။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

တတ္ထ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာတဏှာအစရှိသော တရားတို့တွင်။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း... အသဒ္ဓမ္မဿဝနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ဧကာ၊ သော။ ဒိသာ၊ မည်၏။

တဏှာ စ၊ လည်းကောင်း... အသမာပတ္တိ စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ ဒုတိယာ ဒိသာ၊ မည်၏။ ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ ဒုကာနံ၊ ဒုက်တို့တွင်။ ဒသ၊ ကုန်သော။ ပဒါနိ၊ တရားအဖို့တို့သည်။ ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာကုန်သော။ ဒိသာ၊ တို့တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ကာတဗ္ဗာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။ တစ်နည်း။ ဒသ ပဒါနိ၊ ဆယ်ပါးသော တရားအဖို့တို့ကို။ ကဏှပက္ခဿ၊ မည်းညစ်သော အဖို့ရှိသော တရား၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ သံခိတ္တေန၊ ဖြင့်။ ပဋိပက္ခေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဝေါဒါန်တရားတို့ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ဉာပေန္တိ၊ သိစေတတ်သော။ ပဌမာ ဒိသာ၊ ပဌမာ ဒိသာဟူ၍။ ကာတဗ္ဗာ၊ ၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ ဒုကာနံ၊ တို့တွင်။ ဒုတိယကာနိ၊ နှစ်ခုမြောက်ကုန်သော။ ဒသ ပဒါနိ၊ တို့ကို။ ကဏှပက္ခဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ ပဋိပက္ခေ၊ တို့ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ၍။ ဉာပေန္တိ၊ သော။ ဒုတိယာ ဒိသာတိ၊ ဒုတိယဒိသာဟူ၍။ ကာတဗ္ဗာ၊ ၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ အယံ၊ ဤတဏှာအစရှိသော တရားအစပေါင်းသည်။ ဒုတိယာ ဒိသာ၊ မည်၏။

တတ္ထ၊ ထိုနန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၌။ ကုသလပက္ခော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်းဟူမူကား။ သမထော စ၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဿနာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း။ စရဏဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ သတိ စ၊ လည်းကောင်း။ သမ္ပဇညဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ဟိရီ စ၊ လည်းကောင်း။ ဩတ္တပ္ပဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ အဟံကာရပ္ပဟာနဉ္စ၊ ငါဟူသော မာန်ကို ပယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ငါဟူ၍ ပြုခြင်းကို ပယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ မမံကာရပ္ပဟာနဉ္စ၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူ၍ ပြုခြင်းကို ပယ်ခြင်းလည်းကောင်း။ သမ္မာဝါယာမော စ၊ လည်းကောင်း။ ယောနိသောမနသိကာရော စ၊ အသင့်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းလည်းကောင်း။ သမ္မာသတိ စ၊ လည်းကောင်း။ သမ္မာသမာဓိ စ၊ လည်းကောင်း။ ပညာ စ၊ လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗိဒါ စ၊ ဉာဏနိဗ္ဗိဒါလည်းကောင်း။ သမာပတ္တိ စ၊ သမာပတ်လည်းကောင်း။ သဒ္ဓမ္မဿဝနဉ္စ၊ သူတော်ကောင်းတရားကို နာခြင်း လည်းကောင်း။ သောမနဿဉ္စ၊ တရားနှင့်ယှဉ်သော သောမနဿလည်းကောင်း။ ဓမ္မာနုဓမ္မ ပဋိပတ္တိ စ၊ လောကုတ္တရာတရားအားလျော်သော တရားကို ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤအလုံးစုံသော တရားသည်။ ကုသလပက္ခော၊ တည်း။

ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ ဒုကာနံ၊ တို့တွင်။ သမထာဒီနိ၊ သမထအစရှိကုန်သော။ သောမနဿပရိယောသာနာနိ၊ သောမနဿအဆုံးရှိကုန်သော။ ပဌမာနိ၊ ကုန်သော။ ဒသ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ ပဌမာ ဒိသာ၊ မည်၏။ ဝိပဿနာဒီနိ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပ္ပတ္တိပရိယောသာနာနိ၊ ကုန်သော။ ဒုတိယာနိ၊ ကုန်သော။ ဒသ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ ဒုတိယာ ဒိသာ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အကုသလပက္ခေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ကုသလပက္ခေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ နယဿ၊ ၏။ စတဿော၊ ကုန်သော။ ဒိသာ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

တာသု၊ ထိုလေးပါးသော ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့တွင်။ ကုသလပက္ခေ၊ ၌။ သမထာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အကုသလပက္ခေ၊ ၌။ တဏှာဒယော၊ တို့သည်။ ပဟာနံ၊ ပယ်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုတဏှာ အစရှိသော တရားတို့ကို။ ပဟာနာ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။ ရာဂဝိရာဂါ၊ သော။ စေတောဝိမုတ္တိ၊ အနာဂါမိဖိုလ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကုသလပက္ခေ၊ ၌။ ဝိပဿနာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အကုသလပက္ခေ၊ ၌။ အဝိဇ္ဇာဒယော၊ တို့သည်။ ပဟာနံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုအဝိဇ္ဇာအစရှိသည်တို့ကို။ ပဟာနံ၊ ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ၊ သော။ ပညာဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဣမာ ဝိမုတ္တိယော၊ တို့သည်။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယေ၊ ၌။ ပရိယောသာနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုနန္ဒိယာဝဋ္ဋနည်း၌။ တဏှာ၊ လည်းကောင်း။ အဝိဇ္ဇာ၊ လည်းကောင်း။ သမထော၊ လည်းကောင်း။ ဝိပဿနာ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ပဒါနိ၊ မူလပဒတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုလေးပါးသော မူလပဒတို့၌။ အဋ္ဌာရသမူလပဒါနိ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော မူလပဒတို့သည်။ သမောသရန္တိ၊ စုဝေးကုန်၏။ ကထံ သမောသရန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။ သမထော စ၊ လည်းကောင်း။ အလောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ အဒေါသော စ၊ လည်းကောင်း။ အသုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ ပဉ္စ ပဒါနိ၊ ဤငါးပါးသော မူလပဒတို့သည်။ သမထံ၊ သို့။ ဘဇန္တိ၊ ဆည်းကပ်ကုန်၏။ ဝါ၊ ဝင်ကုန်၏။ ဝိပဿနာ စ၊ လည်းကောင်း။ အမောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ အနိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အနတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ ဝိပဿနံ၊ သို့။ ဘဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ ကိုးပါးသော မူလပဒတို့သည်။ ဒွီသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ မူလပဒတို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ တဏှာ စ၊ လည်းကောင်း။ လောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ ဒေါသော စ၊ လည်းကောင်း။ သုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ သုခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ ပဉ္စ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ တဏှံ၊ သို့။ ဘဇန္တိ၊ ကုန်၏။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း။ မောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ နိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ အဝိဇ္ဇံ၊ သို့။ ဘဇန္တိ၊ ကုန်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ တီသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ တိပုက္ခလော စ၊ တိပုက္ခလနည်းသည်လည်းကောင်း။ သီဟဝိက္ကီဠိတော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ နန္ဒိယာဝဋ္ဋနယံ၊ သို့။ အနုပ္ပဝိသန္တိ၊ ဝင်ကုန်၏။

တိပုက္ခလေ နယေ၊ ၌။ ဣတရေ၊ ဤတိပုက္ခလနည်းမှတစ်ပါးကုန်သော။ ဒွေ နယာ၊ တို့သည်။ ကထံ အနုပ္ပဝိသန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။ ဝိပဿနာ စ၊ လည်းကောင်း။ အမောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ အနိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အနတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ အမောဟော၊ မည်၏။ သမထော စ၊ လည်းကောင်း။ အလောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ အသုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမာနိ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ အလောဘော၊ မည်၏။ အဒေါသော၊ သည်။ အဒေါသော ဧဝ၊ အဒေါသသာ မည်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ တီသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ တဏှာ စ၊ လည်းကောင်း။ လောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ သုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ သုခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ လောဘော၊ မည်၏။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း။ မောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ နိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ မောဟော၊ မည်၏။ ဒေါသော၊ သည်။ ဒေါသော ဧဝ၊ ဒေါသသာ မည်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ တီသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ တိပုက္ခလေ နယေ၊ ၌။ ဣတရေ၊ ကုန်သော။ ဒွေ နယာ၊ တို့သည်။ အနုပ္ပဝိသန္တိ၊ ကုန်၏။

စတူသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ မူလပဒတို့၌။ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါနိ၊ တို့သည်။ ကထံ သမောသရန္တိ၊ ကုန်သနည်းဟူမူကား။ တဏှာ စ၊ လည်းကောင်း။ သုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ ဤတရားနှစ်ပါးသည်။ ပဌမော၊ သော။ ဝိပလ္လာသော၊ မည်၏။ လောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ သုခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ ဒုတိယော၊ သော။ ဝိပလ္လာသော၊ မည်၏။ အဝိဇ္ဇာ စ၊ လည်းကောင်း။ နိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ တတိယော၊ သော။ ဝိပလ္လာသော၊ မည်၏။ မောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ အတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ အယံ၊ သည်။ စတုတ္ထော၊ သော။ ဝိပ္ပလ္လသော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ သမထော စ၊ လည်းကောင်း။ အသုဘသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ပဌမံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ အလောဘော စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုက္ခသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ ဒုတိယံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ ဝိပဿနာ စ၊ လည်းကောင်း။ အနိစ္စသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ တတိယံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ အမောဟော စ၊ လည်းကောင်း။ အနတ္တသညာ စ၊ လည်းကောင်း။ စတုတ္ထံ၊ သော။ သတိပဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။ နဝ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ပဒေသု၊ တို့၌။ သမောသရန္တိ၊ ကုန်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ သီဟဝိက္ကီဠိတနယေ၊ ၌။ ဣတရေ၊ ကုန်သော။ ဒွေ နယာ၊ တို့သည်။ အနုပ္ပဝိသန္တိ၊ ကုန်၏။

ယခုအခါ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ပြလို၍ တိဏ္ဏံ ဟိ နယာနံ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ နယာနံ၊ တို့၏။ ယာ ဘူမိယော၊ အကြင်ဘုံတို့သည်။ ယော ဂေါစရော၊ အကြင်ကျက်စားရာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ (မူလပဒကို ဘုမ္မိ ဂေါစရဟူပါသည်)။ သော၊ ထိုဘုံအရာသည်။ ဧကေကံ၊ တစ်ပါးပါးသော။ နယံ၊ သို့။ အနုပ္ပဝိသတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကေကဿ၊ သော။ နယဿ၊ ၏။ အကုသလေ၊ သော။ ဓမ္မေ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ဝိညာတေ၊ သိအပ်သည်ရှိသော်။ ပဋိပက္ခော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်ကို။ အနွေသိတဗ္ဗော၊ ရှာအပ်၏။ ကုသလေ၊ သော။ ဓမ္မေ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ဝိညာတေ၊ သော်။ ပဋိပက္ခော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အကုသိုလ်ကို။ အနွေသိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ ပဋိပက္ခံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ကုသိုလ်အကုသိုလ်ကို။ အနွေသိတွာ၊ ရှာ၍။ သော နယော၊ ထိုသို့သော နည်းကို။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗော၊ ပြအပ်၏။

မူလပဒတို့၌ မူလပဒတို့၏ ဝင်ခြင်းကို ဆိုအပ်သကဲ့သို့ ထိုအတူ မူလပဒမှ မူလပဒတို့ကို ထုတ်ခြင်းကိုလည်း သိအပ်၏ဟု ပြလိုရကား တမှိ နယေ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တမှိ နယေ၊ ထိုထိုသို့သော နည်းကို။ နိဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ သော။ ဧကမှိ နယေ၊ တစ်ခုသော နည်း၌။ ဣတရေသံ၊ ကုန်သော။ နယာနံ၊ တို့၏။ မူလပဒါနိ၊ တို့သည်။ အနုပ္ပဝိဋ္ဌာနိ၊ ဝင်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ တတော တတော၊ ထိုထိုဝင်ရာဖြစ်သော နည်းမှ။ နီဟရိတွာ၊ ထုတ်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။

အဘယ်ကြောင့် ဝင်ရာဖြစ်သော နည်းမှ မူလပဒတို့ကို ထုတ်၍ ပြအပ်ကုန်သနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထုတ်၍ပြအပ်သည်၏အဖြစ်၌ အကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ ဧကေကသ္မိံ ဟိ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကေကသ္မိံ နယေ၊ ၌။ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါနိ၊ တို့သည်။ အနုပ္ပဝိဋ္ဌာနိ၊ ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုတစ်ခုတစ်ခုသော နည်း၌။ ဧကေကသ္မိံ၊ တစ်ပါးပါးသော။ ဓမ္မေ၊ မူလပဒတရားကို။ ဝါ၊ မူလပဒတရားသည်။ ဝိညာတေ၊ သိအပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ထင်ရှားသည်ရှိသော်။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ မူလပဒတရားတို့ကို။ ဝါ၊ မူလပဒတရားတို့သည်။ ဝိညာတာ၊ သိအပ်ကုန်သည်။ ဝါ၊ ထင်ရှားကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတော၊ ထိုဝင်ရာဖြစ်သောနည်းမှ။ နီဟရိတွာ၊ ထုတ်၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

ယခုအခါ နည်းသုံးပါးတို့၏ ဒိသာဖြစ်သော တရားတို့ကို အပြီးသို့ ရောက်စေသဖြင့် နည်းသုံးပါးတို့၏ အထွက်အဆုံးကို ပြလိုရကား ဣမေသံ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ နယာနံ၊ တို့တွင်။ သီဟဝိက္ကီဠိတဿ နယဿ၊ ၏။ စတ္တာရိ ဖလာနိ၊ လေးပါးကုန်သော ဖိုလ်တို့သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဘယ်ဒိသာ၏ အဘယ်ဖိုလ်သည် အဆုံးဖြစ်သနည်း။ တစ်ခုခုသော ဒိသာ၏ပင် လေးပါးသော ဖိုလ်တို့သည် အဆုံးဖြစ်သလောဟူသော စောဒနာကို ဖြေလို၍ ပဌမာယ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ပဌမာယ ဒိသာယ၊ ပဌမဒိသာ၏။ ပဌမံ ဖလံ၊ ပဌမဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုတိယာယ ဒိသာယ၊ ဒုတိယဒိသာ၏။ ဒုတိယံ ဖလံ၊ ဒုတိယဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတိယာယ ဒိသာယ၊ တတိယဒိသာ၏။ တတိယံ ဖလံ၊ တတိယဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ စတုတ္ထာယ ဒိသာယ၊ စတုတ္ထဒိသာ၏။ စတုတ္ထံ ဖလံ၊ စတုတ္ထဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တိပုက္ခလနယဿ၊ ၏။ တယော၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာ၊ တို့သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဌမာယ ဒိသာယ၊ ပဌမဒိသာ၏။ အပ္ပဏိဟိတော၊ အပ္ပဏိဟိတဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခော၊ ဝိမောက္ခသည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုတိယာယ ဒိသာယ၊ ဒုတိယဒိသာ၏။ သုညတော၊ သုညတဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခော၊ ဝိမောက္ခသည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တတိယာယ ဒိသာယ၊ တတိယဒိသာ၏။ အနိမိတ္တော၊ အနိမိတ္တဖြစ်သော။ ဝိမောက္ခော၊ ဝိမောက္ခသည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နန္ဒိယာဝဋ္ဋဿ နယဿ၊ ၏။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဝိမုတ္တိယော၊ တို့သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဌမာယ ဒိသာယ၊ ပဌမဒိသာ၏။ တဏှာဝိရာဂါ စေတောဝိမုတ္တိ၊ အနာဂါမိဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒုတိယာယ ဒိသာယ၊ ဒုတိယဒိသာ၏။ အဝိဇ္ဇာဝိရာဂါ ပညာဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကမ္မနည်း နှစ်ပါး၏ ဝိဘာဂကို ပြအံ့သောငှာ ဣမေသု စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တီသု၊ ကုန်သော။ ဣမေသု နယေသု၊ တို့၌။ အဋ္ဌာရသန္နံ၊ ကုန်သော။ ပဒါနံ၊ မူလပဒတို့ကို။ ယာ အာလောစနာ၊ အကြင်ကြည့်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤကြည့်ခြင်းသည်။ ဒိသာလောစနော နယော၊ မည်၏။ အာလောကေတွာ၊ ကြည့်၍။ ကုသလပက္ခေ စ၊ ကုသိုလ်အဖို့၌လည်းကောင်း။ အကုသလပက္ခေ စ၊ အကုသိုလ်အဖို့၌လည်းကောင်း။ “အယံ ဓမ္မော၊ ဤတရားသည်။ ဣမံ ဓမ္မံ၊ ဤတရားသို့။ ဘဇတိ၊ ဆည်းကပ်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနန္တေန၊ သိသဖြင့်။ ယာ သမ္မာ ယောဇနာ၊ အကြင် ကောင်းစွာ အညီအညွတ်ယှဉ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤကောင်းစွာ အညီအညွတ်ယှဉ်ခြင်းသည်။ အင်္ကုသော နယော၊ မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမေ ပဉ္စ နယာ၊ ဤနည်းငါးပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ နယသမုဋ္ဌာနဝဏ္ဏနာ၊ နယသမုဋ္ဌာန်အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။

သာသနပဋ္ဌာနဝါရအဖွင့်

သမုဋ္ဌာနဝါရ၏အနက်ကို ဖွင့်ပြီး၍ ယခုအခါ သာသနပဋ္ဌာနဝါရ၏ အနက်ကို ဖွင့်အံ့သောငှာ ဧဝံ သဗ္ဗထာ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ထိုပါဌ်၌ သာသနပဋ္ဌာနကို ဝေဖန်လိုသည်ရှိသော် တတ္ထ ကတမံ သာသနပဋ္ဌာနံ စသည်ကိုသာ ဆိုပါလော။ အဘယ်ကြောင့် အဋ္ဌာရသ မူလပဒါ ကုဟိံ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ သာသနပဋ္ဌာနေ ဟူသော စကားကို အရှင်ကစ္စည်းဆိုတော်မူသနည်း ဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ယသ္မာ... အာဟ ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

စာပိုဒ် ၈၉။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ နယသမုဋ္ဌာနံ၊ နယသမုဋ္ဌာန်ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်ပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ သာသနပဋ္ဌာနကို။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သင်္ဂဟဝါရာဒီသု၊ သင်္ဂြိုဟ်ဝါရအစရှိသည်တို့၌။ မူလပဒေဟေဝ၊ မူလပဒတို့ဖြင့်သာလျှင်။ ပဋ္ဌာနံ၊ သာသနပဋ္ဌာနကို။ သင်္ဂဟေတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ န ဒဿိတံ၊ မပြအပ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မူလပဒေဟိ၊ မူလပဒတို့မှ။ ပဋ္ဌာနံ၊ သာသနပဋ္ဌာနကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗံ ယထာ၊ ထုတ်၍ပြရမည်ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ပဋ္ဌာနတောပိ၊ သာသနာပဋ္ဌာန်မှလည်း။ မူလပဒါနိ၊ မူလပဒတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ထုတ်၍ပြရကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ပြလိုသောငှာ။ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါနိ ကုဟိံ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော မူလပဒတို့ကို အဘယ်၌ သိမြင်ရမည်နည်း။ သာသနပဋ္ဌာနေတိ၊ သာသနပဋ္ဌာန်၌တည်းဟု။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။

အဘယ်ကြောင့် မူလပဒသာသနပဋ္ဌာနတို့ကို အချင်းချင်း ထုတ်အပ်ကုန်သနည်း။ စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထုတ်အပ်ကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ မူလပဒ... ဧဝါတိ ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ မူလပဒသာသနပဋ္ဌာနာနံ၊ မူလပဒနှင့် သာသနပဋ္ဌာနတို့၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အညမညသင်္ဂဟော၊ အချင်းချင်း သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးကပင်။ ဒဿိတော ဧဝ၊ ပြအပ်ပြီးလျှင် ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မူလပဒသာသနပဋ္ဌာနာနိ၊ မူလပဒနှင့် သာသနပဋ္ဌာနတို့ကို။ အညမညတော၊ အချင်းချင်းမှ။ နိဒ္ဓါရေတဗ္ဗာနိ၊ ထုတ်၍ပြအပ်ကုန်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ အထ သာသနပဋ္ဌာနန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ အထ သာသနပဋ္ဌာနံ ဟူသော ဤပုဒ်၌။ (အထကား မင်္ဂလာအနက် ရှိ၏။ ဝါစာသိလိဋ္ဌပဒပူရဏ ဟူလိုသော်)။ ဝစနတ္ထော၊ ပုဒ်၏အနက်သည်။ ကော၊ အဘယ်နည်းဟူမူကား။ သာသနဿ၊ ဒေသနာတည်းဟူသော သာသနာ၏။ ပဋ္ဌာနံ၊ အပြားအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ ဒေသနာတည်းဟူသော သာသနာ၏ အပြားအားဖြင့်ဖြစ်ခြင်း။ သာသနာ၏အရ ပဋ္ဌာန၏ အရကို သရုပ်အားဖြင့် ပြလိုရကား သာသနံ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဒေသနာ၊ ဒေသနာသည်။ သာသနံ၊ သာသနာမည်၏။ သာသနံ၊ သာသနာဟူသည် (အဘယ်နည်းဟူမူ)။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာတည်း။ တဿ၊ ထိုဒေသနာတည်းဟူသော သာသနာ၏။ (ဌာနံ ပဝတ္တိ သို့ သွား)။ ဝေနေယျဇ္ဈာသယာနုရူပံ၊ ဝေနေယျတို့၏ အလိုအားလျော်စွာ။ တေသံ၊ ထိုဝေနေယျတို့၏။ ဟိတသုခနိပ္ဖာဒနတ္ထံ၊ စီးပွားချမ်းသာ၏ ပြီးစေခြင်းငှာ။ ပကာရေဟိ၊ အမျိုးမျိုးသော အပြားတို့ဖြင့်။ ဌာနံ ပဝတ္တိ၊ တည်နေဖြစ်ခြင်းသည်။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ သာသနပဋ္ဌာနမည်၏။

ဤ၌ ထိုသို့သော ဖြစ်ခြင်းကိုပင် သိအပ်သလော စုဒ်ရှိရကား ဣဓ ပန စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဣဓ ပန၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌ကား။ တဿ၊ ထိုဒေသနာဟု ဆိုအပ်သော ပရိယတ္တိသာသနာ၏။ တထာဘာဝဒီပနံ၊ ထိုသို့သံကိလေသဘာဂိယအစရှိသော အပြားအားဖြင့် တည်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်းကို။ “သာသနပဋ္ဌာန”န္တိ၊ သာသနပဋ္ဌာန်ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အဓိသီလသိက္ခာဒယော၊ အဓိသီလသိက္ခာအစရှိသည်တို့သည်။ သာသနံ၊ သာသနာမည်၏။ တေသံ၊ ထိုအဓိသီလသိက္ခာ အစရှိသည်တို့၏။ ပဝတ္တနုပါယဘာဝတော၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧတေဟိ၊ ဤသံကိလေသအစရှိသော တရားတို့ဖြင့်။ ပတိဋ္ဌဟန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ ဣတိ ဣမိနာ ဝစနတ္ထေန၊ ဤပုဒ်အနက်ဖြင့်။ ပဋ္ဌာနာနိ၊ ပဋ္ဌာန်များ မည်ကုန်၏။ သံကိလေသာဒိဓမ္မာ၊ သံကိလေသအစရှိသော တရားတို့ကို။ လဗ္ဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသံကိလေသအစရှိသော တရားတို့ကို။ ပဝေဒနတော၊ ဟောကြားတတ်သောကြောင့်။ တဒုပစာရေန၊ ထိုသံကိလေသအစရှိသော တရားတို့၏ အမည်ကို သုတ်တို့၌ တင်စား၍ ခေါ်ဝေါ်သောအားဖြင့်။ သုတ္တာနိ၊ သုတ်တို့သည်။ ပဋ္ဌာနာနိ၊ ပဋ္ဌာန်များ မည်ကုန်၏။ တေသံ ပန၊ ထိုသုတ်တို့၏ကား။ သမူဟဘာဝတော၊ အပေါင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ ပကရဏပ္ပဒေသော၊ ဤကျမ်းအရပ်သည်။ ပဋ္ဌာနံ နာမ၊ ပဋ္ဌာန်မည်၏။

အပရော၊ တစ်ပါးသော။ နယော၊ နည်းကို။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝုစ္စတေ၊ ဆိုအံ့။ ကေနဋ္ဌေန၊ အဘယ်သဘောကြောင့်။ ပဋ္ဌာနံ၊ ပဋ္ဌာန်မည်သနည်းဟူမူကား။ ပဋ္ဌိတဋ္ဌေန၊ သွားရာဖြစ်သော သဘောကြောင့်။ ပဋ္ဌာနံ၊ ပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဂမနတ္ထေန၊ သွားရာဖြစ်သော သဘောကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤအနက်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဂမနတ္ထေန ဟုဆိုအပ်သော စကားကို ပြယုဂ်ဥဒါဟရုဏ်ဖြင့် ပြီးစေလိုရကား ‘ယေ တေ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ အမှန်စင်စစ်။ “ယေ တေ ဂေါဋ္ဌာ၊ အကြင်နွားခြံတို့သည်။ ပဋ္ဌိတဂါဝေါ၊ နွားတို့၏ သွားရာဖြစ်ကုန်၏။ ဝါ၊ သွားသောနွား ရှိကုန်၏”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဂတဋ္ဌာနသ္မိံ၊ လာသော အရပ်၌။ ယေန ပဋ္ဌာနေန၊ အကြင်ပဋ္ဌာန်ဖြင့်။ တေ “ဂေါဋ္ဌာ၊ ထိုနွားခြံတို့ကို။ ပဋ္ဌိတဂါဝေါ”တိ၊ ပဋ္ဌိတဂါဝေါ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တံ ပဋ္ဌာနံ၊ ထိုပဋ္ဌာန်သည်။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဂမနံ၊ သွားခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နာတိဝိတ္ထာရိတနယေသု၊ အလွန်မကျယ်သောနည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အလွန်မကျယ်သော နည်းရှိကုန်သော။ ဟာရနယေသု၊ ဟာရနယတို့၌။ အနိဿင်္ဂဂမနဿ၊ ငြိရှက်ခြင်းမရှိဘဲ သွားခြင်းရှိသော။

ဒွေ ပဋိသေဓော၊ ပကတျတ္ထဝါစကော ဟူသောကြောင့် အ ဟူသော၊ နိ ဟူသော ပဋိသေဓနှစ်ပါး ဖြစ်ရကား ငြိရှက်ခြင်းဟူသော ပကတိအနက် ဖြစ်သတည်း။

ဒေသနာညာဏဿ၊ ဒေသနာဉာဏ်၏။ (ပဝတ္တဂမနတ္တာသို့ ဆိုက်)။ သံကိလေသဘာဂိယာဒိလောကိယာဒိဘေဒေသု၊ သံကိလေသဘာဂိယအစရှိသော အပြား၊ လောကီအစရှိသော အပြားတို့၌လည်းကောင်း။ တဒုဘယဝေါမိဿကဘေဒေသု စ၊ ထိုသံကိလေသဘာဂိယအစရှိသော နှစ်ပါးတို့နှင့်ရောနှောသော အပြားတို့၌လည်းကောင်း။ ဝိတ္ထာရိတနယလာဘတော၊ ကျယ်သော နည်းကို ရသောကြောင့်။ နိဿင်္ဂဝသေန၊ မငြိရှက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤသံကိလေသဘာဂိယအစရှိသော သုတ်တို့၌။ ပဝတ္တဂမနတ္ထာ၊ ဖြစ်သော သွားခြင်း ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

ဤကား ပဝတ္တဂမနတ္တာ ဧတ္ထာတိ ဝစနသေသော ဟူသော ဋီကာနှင့်အညီ ဧတ္ထ ဟူသော ဝစနသေသနှင့်တကွ ပေးသော အနက်။

တစ်နည်းကား၊ ပဝတ္တဂမနတ္တာ၊ ဖြစ်သောအားဖြင့် သွားရာဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

ဤကား ‘အထ ဝါ’ စသည်ဖြင့် တစ်ဝိကပ်ဆိုသော ဋီကာနှင့်အညီ ဧတ္ထ ဟူသော ဝစနဝိသေသကို ကြည့်၍ပေးသော အနက်။

တေ သံကိလေသဘာဂိယာဒယော စ၊ ထိုသံကိလေသဘာဂိယအစရှိသည်တို့သည် လည်းကောင်း။ တေ လောကိယာဒယော စ၊ ထိုလောကီအစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဝိသုံ ဝိသုံ စ၊ အသီးအသီးလည်းကောင်း။ ဝေါမိဿာ စ၊ ရောနှောကုန်သည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ အဓိကရဏဝသေန၊ အရာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဋ္ဌာနံ နာမ၊ ပဋ္ဌာန်မည်၏။ တေသံ၊ ထိုသံကိလေသဘာဂိယ လောကီ အစရှိသည်တို့ကို။ ပကာသနတော၊ ထင်ရှားပြခြင်းကြောင့်။ အယံ ပကရဏပ္ပဒေသော၊ ဤကျမ်းအရပ်သည်။ ပဋ္ဌာနံ၊ ပဋ္ဌာန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

“သံကိလေသဘာဂိယ”န္တိ အာဒီသု၊ “သံကိလေသဘာဂိယ” စသည်တို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတေန ဓမ္မေန၊ ဤတရားဖြင့်။ သံကိလိဿတိ၊ ညစ်ညူး၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သံကိလေသော၊ သံကိလေသမည်၏။ သံကိလေသဘာဂေ သံကိလေသကောဋ္ဌာသေ၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော အဖို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ ညစ်ညူးကြောင်းအဖို့၌ ဖြစ်သည်။ ပုညဘာဝနာ၊ ကောင်းမှု၏ ပွားခြင်းသည်။ ဝါသနာ၊ ဝါသနာမည်၏။ ဝါသနာဘာဂေ၊ ကောင်းမှုပွားခြင်းအဖို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ကောင်းမှုပွားခြင်းအဖို့၌ ဖြစ်သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဝါသနံ၊ ကောင်းမှုပွားခြင်းသို့။ ဘဇာပေတိ၊ ဆည်းကပ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ဝါသနာဘာဂိယမည်၏။ လောဘက္ခန္ဓာဒီနံ၊ လောဘအစုအစရှိသည်တို့ကို။ နိဗ္ဗိဇ္ဈနံ၊ ပဒါလနံ၊ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ နိဗ္ဗေဓော၊ နိဗ္ဗေဓမည်၏။ နိဗ္ဗေဓဘာဂေ၊ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းအဖို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နိဗ္ဗေဓံ၊ ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းသို့။ ဘဇာပေတိ၊ ဆည်းကပ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယမည်၏။ ပရိနိဋ္ဌိတသိက္ခာ၊ ပြီးစီးသော အကျင့်ရှိကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အသေက္ခာ၊ အသေက္ခမည်ကုန်၏။ အသေက္ခဘာဝေ၊ ပြီးစီးသော အကျင့်ရှိသော တရားအဖို့၌။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အသေက္ခေ၊ ပြီးစီးသောအကျင့် ရှိသော တရားတို့သို့။ ဘဇာပေတိ၊ ဆည်းကပ်စေတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အသေက္ခဘာဂိယံ၊ အသေက္ခဘာဂိယမည်၏။ တေသု၊ ထိုသံကိလေသဘာဂိယအစရှိသော သုတ်တို့တွင်။ ယတ္ထ သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌။ တဏှာဒိသံကိလေသော၊ တဏှာအစရှိသော ညစ်ညူးကြောင်းတရားကို။ ဝိဘတ္တော၊ ဝေဖန်အပ်၏။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ သံကိလေသဘာဂိယမည်၏။ ယတ္ထ သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌။ ဒါနာဒိပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ဒါနအစရှိသော ကောင်းမှုပြုဖွယ်ဝတ္ထုကို။ ဝိဘတ္တံ၊ ဝေဖန်အပ်၏။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ဝါသနာဘာဂိယမည်၏။ ယတ္ထ ပန သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ သေက္ခာ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။ သီလက္ခန္ဓာဒယော၊ သီလအစုအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဘတ္တာ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယမည်၏။ ယတ္ထ ပန သုတ္တေ၊ အကြင်သုတ်၌ကား။ အသေက္ခာ၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။ သီလက္ခန္ဓာဒယော၊ သီလအစုအစရှိသည်တို့ကို။ ဝိဘတ္တာ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်၏။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ်သည်။ အသေက္ခဘာဂိယံ၊ အသေက္ခဘာဂိယမည်၏။ ဣတရာနိ၊ ဤမှတစ်ပါးသော သုတ်တို့ကို။ တေသံ၊ ထိုသံကိလေသဘာဂိယ အစရှိသည်တို့ကို။ ဝေါမိဿကနယဝသေန၊ ရောနှောသောနည်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ထိုရောနှောသောသုတ်တို့ကား အရေအတွက်အားဖြင့် အဘယ်မျှနည်း စုဒ်ရှိရကား ‘တာနိ ပန’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တာနိ ပန၊ ထိုရောနှောသောသုတ်တို့သည်ကား။ ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။ ဒုကာ၊ ဒုက်တို့လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ တိကာ၊ တိတ်တို့လည်းကောင်း။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ စတုက္ကံ၊ စတုက္ကလည်းကောင်း။ အပရမ္ပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ စတုက္ကံ၊ စတုက္ကလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွါဒသ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်သုတ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဆရာကား တစ်ဆယ့်နှစ်သုတ် ဆိုခဲ့၏။ ပါဠိ၌ တစ်ဆယ့်နှစ်သုတ် မလာတကား’ဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘တေသု... န ဥဒ္ဓတာ’ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ‘မထုတ်သင့်သောကြောင့် မထုတ်သလော’ဟူသော စောဒနာကြောင့် ‘အနုဒ္ဓရဏေ ကာရဏံ နတ္ထိ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ‘အကြောင်းမရှိပါသော် ထုတ်ပါတော့လော’ဟူသော စောဒနာကြောင့် ‘ဣမိနာ... ဒဋ္ဌဗ္ဗံ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ‘ပါဠိ၌ မထုတ်ဘဲလျက်လည်း ဆရာ အဘယ့်ကြောင့် ထုတ်သနည်း’ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထုတ်ခြင်း၌ အကြောင်းကို ပြအံ့သောငှာ ‘တထာ ဟိ ဝက္ခတိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တေသု၊ ထိုတစ်ဆယ့်နှစ်သုတ်တို့တွင်။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ ဒုကာ စ၊ ဒုက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။ တိကာ စ၊ တိတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဥဒ္ဓဋာ၊ ထုတ်အပ်ကုန်၏။ ဣတရေ၊ ဤမှတစ်ပါးသော တိက်ဒုက်တို့ကို။ န ဥဒ္ဓဋာ၊ မထုတ်အပ်ကုန်။ အနုဒ္ဓရဏေ၊ မထုတ်ခြင်း၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣမိနာ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ တေပိ၊ ထိုမထုတ်အပ်သော တိက်ဒုက်တို့ကိုလည်း။ ဂဟေတုံ၊ ယူငှာ။ သက္ကာ၊ တတ်နိုင်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိ၌။ သံခိတ္တာ၊ ချုံးအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ တထာ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ ဟိ သစ္စံ၊ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်း၊ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။” ဣမာနိ စတ္တာရိ သုတ္တာနိ၊ ဤသုတ်လေးခုတို့သည်။ သာဓာရဏာနိ ကတာနိ အဋ္ဌ ဘဝန္တီ”တိ အာဒိ၊ စသည်ကို။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ တတ္ထ၊ ထိုသုတ်တို့တွင်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ကတ္တစိ သုတ္တေ၊ အချို့သောသုတ်၌။ တဏှာသံကိလေသောဝ၊ တဏှာတည်းဟူသော ညစ်ညူးကြောင်း တရားကိုသာလျှင်။ နိဒ္ဒိသီယတိ၊ ပြအပ်၏။ ကတ္ထစိ သုတ္တေ၊ အချို့သောသုတ်၌။ ဒိဋ္ဌိသံကိလေသောဝ၊ ဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော ညစ်ညူးကြောင်း တရားကိုသာလျှင်။ နိဒ္ဒိသီယတိ၊ ပြအပ်၏။ ကတ္ထစိ သုတ္တေ၊ အချို့သောသုတ်၌။ ဒုစ္စရိတ သံကိလေသောဝ၊ ဒုစရိုက်တည်းဟူသော ညစ်ညူးကြောင်း တရားကိုသာလျှင်။ နိဒ္ဒိသီယတိ၊ ပြအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သံကိလေသဘာဂိယံ သုတ္တံ၊ သံကိလေသဘာဂိယသုတ်ကို။ တိဓာ၊ သုံးမျိုးအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ “တဏှာသံကိလေသဘာဂိယံ သုတ္တ”န္တိ အာဒိနာ၊ တဏှာသံကိလေသဘာဂိယသုတ် စသည်ဖြင့်။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ရည်ညွှန်းအပ်၏။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝေါဒါနံ နာမ၊ ဝေါဒါန်မည်သည်။ သံကိလေသေ၊ ညစ်ညူးခြင်းသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝေါဒါနဘာဂိယံ သုတ္တံ၊ ဝေါဒါနဘာဂိယသုတ်ကို။ သံကိလေသဝိဘာဂေန၊ သံကိလေသတရားကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်။ “တဏှာဝေါဒါနဘာဂိယံ သုတ္တ”န္တိ အာဒိနာ၊ တဏှာဝေါဒါနဘာဂိယသုတ် စသည်ဖြင့်။ တိဓာဝ၊ သုံးမျိုးဖြင့်သာလျှင်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ဝေဖန်၍။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ရည်ညွှန်းအပ်၏။ တံ ပန၊ ထိုဝေါဒါနဘာဂိယသုတ်သည်ကား။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဝါသနာဘာဂိယာဒိဧဝ၊ ဝါသနာဘာဂိယ အစရှိသော သုတ်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အယဉ္စ နယော၊ ဤနည်းသည်လည်း။ ကေသုစိ ပေါတ္ထကေသု၊ အချို့သော ပေတို့၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

‘တတ္ထ သံကိလေသော တိဝိဓော”တိ အာဒိ၊ ထိုသံကိလေသသည် သုံးမျိုးရှိသည် စသည်ကို။ သံကိလေသပဋိပက္ခတော၊ သံကိလေသတရား၏ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ သမထာဒိနိဒ္ဓါရဏဝသေန၊ သမထအစရှိသည်ကို ထုတ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါသနာဘာဂိယာဒိသုတ္တာနံ၊ ဝါသနာဘာဂိယအစရှိသောသုတ်တို့၏။ ဝိသယဒဿနတ္ထံ၊ အရာကိုပြအံ့သောငှာ။ အာရဒ္ဓံ၊ စတင်အပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ ယဒိ အာသတ္တိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဘဝေသူတိ၊ ဘဝေသု၊ ဘဝတို့၌။ ဆန္ဒရာဂံ၊ ဆန္ဒရာဂကို။ ပဇဟိတုံ၊ ပယ်စွန့်ခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တဿ၊ မတတ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဘဝပတ္ထနာ၊ ဘဝကို တောင့်တခြင်းသည်။ ယဒိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်ပေါ်အံ့။ ဧဝံ သာယန္တိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အယံ သမထဝိပဿနာဘာဝနာမယံ၊ သမထဝိပဿနာဘာဝနာမယဖြစ်သော။ ပုညကိရိယဝတ္ထု၊ ကောင်းမှုပြုဖွယ်ဝတ္ထုသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်းဟူမူကား။ ပုဇ္ဇဘာဝဖလနိဗ္ဗတ္တနတော၊ ပူဇော်အပ်သော ဘဝအကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တတြူပပတ္တိယာ သံဝတ္တတီတိ၊ တတြ တတြ ဘဝေ၊ ထိုထိုဘဝ၌။ ဥပပတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သုတ္တာနီတိ၊ သံကိလေသဘာဂိယာဒီနိ၊ သံကိလေသဘာဂိယအစရှိကုန်သော။ ဣမာနိ စတ္တာရိ သုတ္တာနိ၊ ဤသုတ်လေးခုတို့သည်။ သာဓာရဏာနိ ကတာနီတိ၊ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယဖြစ်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယဖြစ်သော။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယဖြစ်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်ကိုလည်းကောင်း။ (ဤသို့ သုတ္တန်ထည့်၍ ပေး)။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဒန္တရသံယောဇနဝသေန၊ ပုဒ်တစ်ပါးနှင့် ယှဉ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ မိဿိတာနိ၊ ရောနှောအပ်ကုန်သည်တို့ကို။ ကတာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။ အဋ္ဌ ဘဝန္တီတိ၊ ပုရိမာနိ၊ ရှေးကုန်သော။ စတ္တာရိ၊ လေးခုသော ဧကကာလေသုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤဒုက်လေးဒုက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်သုတ်တို့သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တာနိ ယေဝ...သောဠသ ဘဝန္တီတိ၊ ယထာသုတ္တာနိ၊ သုတ်တို့နှင့်အညီ ဖြစ်ကုန်သော။ တာနိယေဝ အဋ္ဌ သုတ္တာနိ၊ ထိုရှစ်သုတ်တို့သည်သာလျှင်။ (သောဠသ ဘဝန္တိ၌ စပ်)။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ အသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယလည်းဖြစ်သော။ နေဝသံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ သံကိလေသဘာဂိယမဟုတ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ နဝါသနာဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယမဟုတ်သော။ နနိဗ္ဗေဓဘာဂိယဉ္စ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယမဟုတ်သော။ နအသေက္ခဘာဂိယဉ္စ၊ အသေက္ခဘာဂိယမဟုတ်သော။ သုတ္တာ၊ သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သာဓာရဏာနိ၊ ဆက်ဆံသည်တို့ကို။ ကတာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ပုရိမာနိ၊ ရှေးကုန်သော။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဣမာနိ အဋ္ဌ၊ ဤရှစ်သုတ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သောဠသ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်သုတ်တို့သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေသု၊ ထိုတစ်ဆယ့်ခြောက်သုတ်တို့၌။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ ဧကကာ၊ ဧကကတို့သည်လည်းကောင်း။ ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။ ဒုကာ၊ ဒုက်တို့သည်လည်းကောင်း။ စတ္တာရော၊ လေးခုကုန်သော။ တိကာ၊ တိက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဧကော၊ တစ်ခုသော။ စတုက္ကော၊ စတုက္ကလည်းကောင်း။ အပရောပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ ဧကော၊ တစ်ခုသော။ စတုက္ကော၊ စတုက္ကလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အယမ္ပိ ဝိဘာဂေါ၊ ဤဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ တတ္ထာပိ၊ ထိုဧကကဒုကအစရှိသည်တို့တွင်လည်း။ ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။ ဒုကာ စ၊ ဒုက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။ တိကာ စ၊ တိက်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။ စတုက္ကာ စ၊ စတုက္ကတို့သည်လည်းကောင်း။ ပါဠိယံ၊ ပါဠိ၌။ အနာဂတာ၊ မလာကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဣမဿ ပဋ္ဌာနဿ၊ ဤသာသနပဋ္ဌာန၌။ (ဘာဝ၌စပ်)။ သကလသာသနသင်္ဂဟိတဘာဝံ၊ အလုံးစုံသော သာသနာကိုသင်္ဂြိုဟ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်ရှားပြခြင်းငှာ။” ဣမေ ဟိ... ဘိန္နံ ဘဝတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ပဋ္ဌာနနယေန၊ သာသနပဋ္ဌာနနည်းဖြင့်။ ဝိဘတ္တေဟိ၊ ဝေဖန်အပ်ကုန်သော။ (ဤကား ဘိန္နေဟိ၏ အဖွင့်)။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီဟိ၊ သံကိလေသဘာဂိယအစရှိကုန်သော။ သောဠသဟိ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးအပြားရှိကုန်သော။ ဣမေဟိ သုတ္တေဟိ၊ ဤသုတ်တို့ဖြင့်။ သုတ္တဂေယျာဒိနဝဝိဓံ၊ သုတ်ဂေယျအစရှိသော ကိုးပါးအပြားရှိသော။ ပရိယတ္တိသာသနသင်္ခါတံ၊ ပရိယတ္တိသာသနာမည်သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည်။ သောဠသဓာ၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်မျိုးအားဖြင့်။ ဘိန္နံ ဝိဘတ္တံ၊ ဝေဖန်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သောဠသဝိဓေန၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်မျိုးသော။ ဣမိနာ ပဋ္ဌာနေန၊ ဤပဋ္ဌာန်ဖြင့်။ အသင်္ဂဟိတော၊ မသင်္ဂြိုဟ်အပ်သော။ ပရိယတ္တိသာသနဿ၊ ပရိယတ္တိသာသနာ၏။ ပဒေသော၊ အရပ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ဤလျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။ ကထံ ပန၊ အဘယ်သို့နည်းဟူမူကား။ သံကိလေသဘာဂိယာဒိဘာဝေါ၊ သံကိလေသဘာဂိယအစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ယူရမည်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုယောဂဿ၊ စိစစ်ခြင်း၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့်။ “ဂါထာယ ဂါထာ အနုမိနိတဗ္ဗာ”တိအာဒိ၊ စသည်ကို။ အာဟ၊ ဆိုတော်မူ၏။ တတ္ထ၊ ထို၌။ ဂါထာယ ဂါထာ အနုမိနိတဗ္ဗာတိ၊ ဂါထာဖြင့် ဂါထာကို နှိုင်းယှဉ်၍ သိအပ်၏ ဟူသည်ကား။ အယံ ဂါထာ ဝိယ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌ ထုတ်သော ဂါထာကဲ့သို့။ ဂါထာ၊ ဤနေတ္တိကျမ်း၌ မထုတ်အပ်သော ဂါထာကို။ သံကိလေသဘာဂိယာတိ ဝါ၊ သံကိလေသဘာဂိယဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝါသနာဘာဂိယာတိ ဝါ၊ ဝါသနာဘာဂိယဟူ၍လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယာတိ ဝါ၊ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယဟူ၍လည်းကောင်း။ အသေက္ခဘာဂိယာတိ ဝါ၊ အသေက္ခဘာဂိယဟူ၍ လည်းကောင်း။ အနုမိနိတဗ္ဗာ၊ အဖန်တလဲလဲ နှိုင်းယှဉ်၍ သိအပ်၏။ အနု အနု၊ အဖန်တလဲလဲ။ မိနိတွာ၊ နှိုင်းယှဉ်၍။ တက္ကေတွာ၊ ကြံဆ၍။ ဇာနိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤလျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သေသပဒေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဝေယျာကရဏပုဒ် သုတ်ပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။

ဂါထာယ ဝေယျာကရဏ သုတ် ဤအင်္ဂါသုံးပါးကိုသာ ပါဠိ၌ဆိုခဲ့၏။ ပရိယတ္တိသာသနာသည် အင်္ဂါကိုးပါးရှိသည် မဟုတ်ပါသလော။ ဆရာလည်း “ဣမေဟိ သောဠသဟိ သုတ္တေဟိ ဘိန္နေဟိ နဝဝိဓံ သုတ္တံ ဘိန္နံ ဘဝတိ” ဟု မဆိုပါသလောဟု ပါဠိ၌ စောဒနာဖွယ်ရှိရာသောကြောင့် ထိုစောဒနာကို ဖြေတော်မူလိုသော အဋ္ဌကထာဆရာသည် ‘ဧတ္ထ စ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧတ္ထ စ၊ ဤဂါထာယအစရှိသော သုတ်ပုဒ်တို့တွင်လည်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဤအရာ၌။ ဂါထာဝေယျာကရဏဝိနိမုတ္တာ၊ ဂါထာဝေယျာကရဏမှ လွတ်သော။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။ ပရိယတ္တိ၊ ပရိယတ္တိကို။ “သုတ္တေနာ”တိ ပဒေန၊ “သုတ္တေန”ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတာ၊ သင်္ဂြိုဟ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

စာပုဒ် ၉၀။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌာနိ၊ အကြင်အကြင်ပြအပ်ကုန်သော။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီနိ၊ သံကိလေသဘာဂိယအစရှိကုန်သော။ သုတ္တာနိ၊ သုတ်တို့ကို။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ထင်ရှားစေခြင်းငှာ။ “တတ္ထ ကတမံ သံကိလေသဘာဂိယံ သုတ္တ”န္တိ အာဒိ၊ ဟူ၍ အစရှိသည်ကို။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကားရပ်၌။ “ကာမန္ဓာ ဇာလသဉ္စန္နာ”တိ ဂါထာယ၊ ကာမန္ဓာ ဇာလသဉ္စန္နာဟူသော ဂါထာ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တော ယေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးလျှင်ကတည်း။ ဣမဿ၊ ဤကာမန္ဓာအစရှိသော ပါဠိ၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ န ဝဏ္ဏယိဿာမ ယထာ၊ မဖွင့်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ဤအတူ။ ဣတော၊ ဤကာမန္ဓာအစရှိသော ပါဠိမှ။ ပရာနမ္ပိ၊ နောက်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တတ္ထာနဉ္စ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ရှိသော ပုဒ်တို့၏လည်းကောင်း။ ဥတ္တာနပဒါနဉ္စ၊ ပေါ်လွင်သော ပုဒ်တို့၏လည်းကောင်း။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ န ဝဏ္ဏယိဿာမ၊ မဖွင့်ကုန်အံ့။

အဂတိဂမနာနီတိ၊ အဂတိဂမနာနိဟူသည်ကား။ ကာယာဒီဟိ၊ ကိုယ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အယုတ္တဂမာနာနိ၊ မသင့်သော အရာသို့ လားခြင်းတို့တည်း။ အကတ္တဗ္ဗကရဏာနိ၊ မပြုအပ်သည်ကို ပြုခြင်းတို့တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဆန္ဒာတိ၊ ဆန္ဒာဟူသည်ကား။ ဆန္ဒဟေတု ဣစ္ဆာပစ္စယာ၊ အလိုဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဣစ္ဆာပစ္စယတည်း။ အဂတိံ ဂစ္ဆတီတိ၊ အဂတိံ ဂစ္ဆတိဟူသည်ကား။ အဂန္တဗ္ဗံ၊ မလားအပ်သော။ ဂတိံ၊ အလားသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ လား၏။ အကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုအပ်သည်ကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဓမ္မန္တိ၊ ဓမ္မံဟူသည်ကား။ သာဓူနံ၊ သူတော်ကောင်းဖြစ်ကုန်သော။ အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ အတိဝတ္တတီတိ၊ အတိဝတ္တတိဟူသည်ကား။ အတိမဒ္ဒိတွာ၊ နင်းနယ်၍။ ဝီတိက္ကမတိ၊ လွန်ကြူး၏။ နိဟိယတီတိ၊ နိဟိယတိဟူသည်ကား။ ဟာယတိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။ ယသောတိ၊ ယသောဟူသည်ကား။ ကိတ္တိ စ၊ ကျော်ဇောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ပရိဝါရော စ၊ အခြံအရံသည်လည်းကောင်းတည်း။

“မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ”တိ ဂါထာယံ၊ “မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ ဓမ္မာ”ဟူသော ဂါထာ၌။ မနောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ မနောဟူသော ဤပုဒ်၌။ ကာမာဝစရကုသလာဒိဘေဒံ၊ ကာမာဝစရကုသိုလ်အစရှိသော အပြားရှိသော။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံသော။ စတုဘူမကစိတ္တံ၊ လေးဘုံ၌ဖြစ်သော စိတ်သည်။ မနော၊ မနမည်သည်။ ယဒိပိ ဟောတိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ ပန တထာပိ၊ သို့သော်လည်း။ ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ဤဌာန၌။ ပုရိမဇာတိယံ၊ ရှေးဘဝ၌။ ဝေဇ္ဇဘူတဿ၊ ဆေးသမားဖြစ်ဖူးသော။ စက္ခုပါလတ္ထေရဿ၊ စက္ခုပါလမထေရ်အား။ ဥပ္ပန္နဝသေန၊ ဖြစ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိယမိယမာနံ၊ မှတ်အပ်သော။ ပဋိဃသမ္ပယုတ္တစိတ္တမေဝ၊ ပဋိဃသမ္ပယုတ်စိတ်ကိုသာလျှင်။ လဗ္ဘတိ၊ ရ၏။ ဧတေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာတရားတို့အား။ သော မနော၊ ထိုပဋိဃသမ္ပယုတ်စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော စိတ်သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ရှေးသွားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာမည်ကုန်၏။ ပဌမဂါမိနာ၊ ရှေးဦးစွာ ဖြစ်သော။ မနသာ၊ စိတ်နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ပြည့်စုံကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ ဓမ္မာတိ၊ ဓမ္မာဟူသည်ကား။ နိဿတ္တနိဇ္ဇီဝဋ္ဌေန၊ သတ္တမဟုတ် ဇီဝမဟုတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ ဓမ္မမည်ကုန်၏။

ထိုတရားတို့ကား အဘယ်တရားတို့နည်းဟု အမေးရှိရကား “တေ ပန”စသည်ကို မိန့်ဆိုတော်မူသတည်း။

တေ ပန ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်ကား။ ဝေဒနာဒယော၊ ဝေဒနာအစရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ အရူပိနော၊ နာမ်ဖြစ်ကုန်သော။ ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာတို့တည်း။

ဝေဒနာစသော နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးဟု ဆရာဆို၏။ ဓမ္မအရာ မများပါသလောဟု စောဒနာ ရှိရကား “ဧတေဟိ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ”ဟု မိန့်ဆိုတော်မူသတည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ဧတေ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့သည်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ စိတ်လျှင် ရှေးသွားရှိကုန်၏။

စိတ်သည် နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့နှင့် ဧကုပ္ပါဒဧကနိရောဓဧကာလမ္ဗဏဧကဝတ္ထုက ဖြစ်ရကား စိတ်သည် နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့၏ ရှေ့သွား မည်ရုံမျှသာလော။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ စိတ်လျှင် ရှေးသွားရှိကုန်သော နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့နှင့် ဧကုပ္ပါဒ ဧကနိရောဓ၊

ဧတေဟိ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော။ ဝတ္ထုသ္မိံ စ၊ မှီရာဝတ္ထု၌လည်းကောင်း။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော။ အာရမ္မဏေ စ၊ အာရုံ၌လည်းကောင်း။ ဧကက္ခဏေ၊ တစ်ပြိုင်နက်သော ခဏ၌။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနော၊ ဖြစ်ပေါ်သော စိတ်သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော နာမ၊ ပုဗ္ဗင်္ဂမမည်သည်။ ကထံ ပန ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ပါအံ့နည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ ဥပ္ပါဒပစ္စယဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော သဘောအားဖြင့်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော နာမ၊ ပုဗ္ဗင်္ဂမမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ဤအနက်ကို ထင်ရှားစွာ ပြကုန်အံ့။ ဗဟူသု၊ များစွာသော သူတို့သည်။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ဂါမဃာတာဒိကမ္မာနိ၊ ရွာကို ဖျက်ဆီးခြင်းအစရှိသော အမှုတို့ကို။ ကရောန္တေသု၊ ပြုကုန်သည်ရှိသော်။ “ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဧတေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ရှေ့သွားနည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သော်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယံ ယံ၊ အကြင်အကြင်သူကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုအမှုကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ဒတ္တော ဝါ၊ ဒတ္တအမည်ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ မိတ္တော ဝါ၊ မိတ္တအမည်ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ သော၊ ထိုသူကို။ ပုဗ္ဗင်္ဂမောတိ၊ ရှေ့သွားဟူ၍။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဣဒံ သမ္ပဒံ၊ ဤစိတ်၏ ပုဗ္ဗင်္ဂမဖြစ်ခြင်းကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥပ္ပါဒပစ္စယဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဧတေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာတရားတို့အား။ မနော၊ ပဋိဃသမ္ပယုတ်စိတ်ဟု ဆိုအပ်သော စိတ်သည်။ ပုဗ္ဗင်္ဂမော၊ ရှေ့သွားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာ၊ မနောပုဗ္ဗင်္ဂမာမည်ကုန်၏။

နာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့၏ စိတ်လျှင် ပြဋ္ဌာန်းခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကို သဘာဝယုတ္တိဖြင့် ပြီးစေလိုရကား “န ဟိ”စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ တေ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့သည်။ မနေ၊ စိတ်သည်။ အနုပ္ပဇ္ဇန္တေ၊ မဖြစ်သည်ရှိသော်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။ န သက္ကုဏန္တိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။ မနော ပန၊ စိတ်သည်ကား။ ဧကစ္စေသု၊ အချို့ကုန်သော။ စေတသိကေသု၊ စေတသိက်တို့သည်။ အနုပ္ပဇ္ဇန္တေသုပိ၊ မဖြစ်ကုန်သော်လည်း။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဧဝ၊ ဖြစ်သည်သာလျှင်ကတည်း။

အဓိပတိဝသေန ပန၊ အဓိပတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်ကား။ ဧတေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာတရားတို့အား။ မနော၊ စိတ်ဟုဆိုအပ်သော စိတ်သည်။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးအမြတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မနောသေဋ္ဌာ၊ မနောသေဋ္ဌာမည်ကုန်၏။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ ဤအနက်ကို ထင်ရှားစွာ ပြကုန်အံ့။ စောရာဒီနံ၊ ခိုးသူအစရှိသည်တို့၏။ စောရဇေဋ္ဌကာဒယော၊ ခိုးသူကြီးအစရှိသော သူတို့သည်။ အဓိပတိနော၊ အကြီးတို့သည်။ သေဋ္ဌာ၊ အမြတ်တို့သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ တေသမ္ပိ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့၏လည်း။ မနော၊ စိတ်သည်။ သေဋ္ဌော၊ အကြီးအမြတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပန၊ သို့သော်လည်း ဆက်ဦးအံ့။ ဒါရုအာဒီဟိ၊ သစ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ နိပ္ဖန္နာနိ၊ ပြီးကုန်သော။ ဘဏ္ဍာနိ၊ ဘဏ္ဍာတို့သည်။ ဒါရုမယာဒီနိ နာမ၊ ဒါရုမယအစရှိသော အမည်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ ယထာ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဧတေပိ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာသုံးပါးတို့သည်လည်း။ မနတော၊ စိတ်ကြောင့်။ နိပ္ဖန္နတ္တာ၊ ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ မနောမယာ နာမ၊ မနောမယမည်ကုန်၏။ ပဒုဋ္ဌေနာတိ၊ ပဒုဋ္ဌေနဟူသည်ကား။ အဘိဇ္ဈာဒီဟိ၊ အဘိဇ္ဈာအစရှိကုန်သော။ ဒေါသေဟိ၊ အပြစ်တို့သည်။ ပဒုဋ္ဌေန ဒူသိတေန၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ်ဖြင့်။ ဘာသတိ ဝါ၊ ဆိုအံ့။ ကရောတိ ဝါ၊ ပြုအံ့။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘာသန္တော စ၊ ဆိုသည်ရှိသော်လည်း။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော။ ဝစီဒုစ္စရိတမေဝ၊ ဝစီဒုစရိုက်ကိုသာလျှင်။ ဘာသတိ၊ ဆို၏။ ကရောန္တောပိ၊ ပြုသော်လည်း။ တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။ ကာယဒုစ္စရိတမေဝ၊ ကာယဒုစရိုက်ကိုသာလျှင်။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ အဘာသန္တော၊ မဆိုသည်ရှိသော်။ အကရောန္တော၊ မပြုသော်လည်း။ တေဟိ အဘိဇ္ဈာဒီဟိ၊ ထိုအဘိဇ္ဈာအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပဒုဋ္ဌမနတာယ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တိဝိဓံ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။ မနောဒုစ္စရိတံ၊ မနောဒုစရိုက်ကို။ ပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဒသ အကုသလကမ္မပထာ၊ ဆယ်ပါးသော အကုသိုလ်ကမ္မပထာတို့သည်။ ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ တတော နံ ဒုက္ခမနွေတီတိ၊ တတော နံ ဒုက္ခမနွေတိဟူသည်ကား။ တတော တိဝိဓဒုစ္စရိတတော၊ ထိုသုံးပါးအပြားရှိသော ဒုစရိုက်ကြောင့်။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အနွေတိ၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်၏။ ဒုစ္စရိတာနုဘာဝေန၊ ဒုစရိုက်၏ အာနုဘော်ကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။ အပါယေသု၊ အပါယ်တို့၌။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အနုဂစ္ဆတိ၊ လိုက်၏။ ယထာ ကိံ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ စက္ကံ၊ လှည်းဘီးသည်။ ဝဟတော၊ လှည်းကို ရွက်ဆောင်သော နွား၏။ ပဒံ၊ ခြေရာသို့။ အနုဂစ္ဆတိ ဣဝ၊ လိုက်သကဲ့သို့တည်း။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ သကဋံ၊ လှည်းကို။ ဝဟတော၊ ဆောင်သော။ ဗလီဗဒ္ဒဿ၊ နွားလား၏။ ပဒံ၊ ခြေရာသို့။ ပဟရန္တံ၊ ပုတ်ခတ်လျက်။ စက္ကံ၊ ဘီးသည်။ အနုဂစ္ဆတိ ယထာ၊ လိုက်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ နံ ပုဂ္ဂလံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အနုဂစ္ဆတိ၊ လိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

“မိဒ္ဓီ ယဒါ ဟောတီ”တိ ဂါထာယံ၊ “မိဒ္ဓီ ယဒါ ဟောတိ”ဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ မိဒ္ဓီတိ၊ မိဒ္ဓီဟူသည်ကား။ ထိနမိဒ္ဓါဘိဘူတော၊ ထိနမိဒ္ဓဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟဂ္ဃသောတိ၊ မဟဂ္ဃသောဟူသည်ကား။ အာဟရဟတ္ထက အလံသာဋက တတြဝဋ္ဋက ကာကမာသက ဘုတ္တဝမိတကာနံ၊ အာဟရဟတ္ထကပုဏ္ဏား အလံသာဋကပုဏ္ဏား တတြဝဋ္ဋကပုဏ္ဏား ကာကမာသကပုဏ္ဏား ဘုတ္တဝမိတကပုဏ္ဏားတို့တွင်။ အညတရော ဝိယ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကဲ့သို့။ မဟာဘောဇနော၊ အစားကြီးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဒ္ဒါယိတာတိ၊ နိဒ္ဒါယိတာဟူသည်ကား။ သုပနသီလော၊ အိပ်မွေ့ခြင်း အလေ့ရှိသည်။ သမ္ပရိဝတ္တသာယီတိ၊ သမ္ပရိဝတ္တသာယီဟူသည်ကား။ သေယျသုခပဿသုခါနံ၊ အိပ်ရာ၌ အိပ်သဖြင့် ရအပ်သော ချမ်းသာ၊ နံပါးနှစ်ဖက်တို့ဖြင့် လူးလည်း၍ အိပ်သဖြင့် ရအပ်သော ချမ်းသာတို့ကို။ အနုယုဉ္ဇနဝသေန၊ လေ့ကျင့်ပြုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမ္ပရိဝတ္တကသယနသီလော၊ တပြောင်းပြန်ပြန် အိပ်လေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဝါပပုဋ္ဌောတိ၊ နိဝါပပုဋ္ဌောဟူသည်ကား။ ကုဏ္ဍကာဒိနာ၊ ဆန်ကွဲအစရှိသော။ သူကရဘတ္တေန၊ ဝက်စာဖြင့်။ ပုဋ္ဌော၊ မွေး၍ ကြီးသော။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ ဃရသူကရော၊ အိမ်ဝက်သည်။ ဗာလကာလတော၊ ငယ်သော ကာလမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ပေါသိယမာနော၊ မွေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ထူလသရီရကာလေ၊ ဆူသောကိုယ်ရှိသော ကာလ၌။ ဂေဟတော၊ အိမ်မှ။ ဗဟိ၊ အပြင်သို့။ နိက္ခမိတုံ၊ ထွက်ခြင်းငှာ။ အလဘန္တော၊ မရသည်ရှိသော်။ ဟေဋ္ဌာမဉ္စာဒီသု၊ ညောင်စောင်းအောက် အစရှိသည်တို့၌။ သမ္ပရိဝတ္တိတွာ၊ လူးလည်း၍။ အဿသန္တော၊ ထွက်သက်ကို ဖြစ်စေလျက်။ ပဿသန္တော၊ ဝင်သက်ကို ဖြစ်စေလျက်။ သယတေဝ၊ အိပ်သည်သာလျှင်ကတည်း။ ဣဒံ အယံ အတ္ထော၊ ဤပိဏ္ဍတ္ထဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ပုရိသော၊ ပုရိသသည်။ မိဒ္ဓီ စ၊ ထိနမိဒ္ဓဖြင့် နှိပ်စက်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟဂ္ဃသော စ၊ အစားကြီးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ နိဝါပပုဋ္ဌော၊ အစာဖြင့် မွေး၍ကြီးသော။ မဟာဝရာဟော ဝိယ၊ ဝက်ကြီးကဲ့သို့။ အညေန၊ အခြားသော။ ဣရိယာပထေန၊ ဣရိယာပုတ်ဖြင့်။ ယာပေတုံ၊ မျှစေခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တော၊ မတတ်နိုင်သည်ဖြစ်၍။ နိဒ္ဒါသီလော၊ အိပ်မွေ့ခြင်းအလေ့ရှိသည်။ သံပရိဝတ္တသာယီ၊ တစ်ပြောင်းပြန်ပြန် တလူးလည်းလည်း အိပ်လေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ “အနိစ္စံ၊ အနိစ္စတည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခတည်း။ အနတ္တာ၊ အနတ္တာတည်း”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့ကို။ မနသိကာတုံ၊ နှလုံးသွင်းခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။ တေသံ၊ ထိုသုံးပါးသော လက္ခဏာရေးတို့ကို။ အမနသိကာရာ၊ နှလုံးမသွင်းခြင်းကြောင့်။ မန္ဒပညော၊ နုံ့သောပညာရှိသော။ ပုရိသော၊ ပုရိသသည်။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဂဗ္ဘံ၊ အမိဝမ်းတိုက်သို့။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသို့။ ဥပေတိ၊ ရောက်၏။ ဂဗ္ဘဝါသတော၊ အမိဝမ်းတိုက်၌ နေခြင်းမှ။ န ပရိမုစ္စတိ၊ မလွတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

“အယသာဝ မလ”န္တိ ဂါထာယံ၊ “အယသာဝ မလံ”ဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ အယသာတိ၊ အယသာဟူသည်ကား။ အယတော၊ သံမှ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် သံကြောင့်။ သမုဋ္ဌိတန္တိ၊ သမုဋ္ဌိတံဟူသည်ကား။ ဇာတံ၊ ဖြစ်သော သံချေးတည်း။ တတုဋ္ဌာယာတိ၊ တတုဋ္ဌာယဟူသည်ကား။ တတော၊ ထိုသံမှ။ ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ တက်၍။ အတိဓောနစာရိနန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ အတိဓောနစာရိနံဟူသော ဤပါဌ်၌။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။ ဧတေန၊ ဤပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ခြင်းဖြင့်။ ဣဒမတ္ထိတာယ၊ ယာဝဒေဝဣမဿကာယဿဌိတိယာ အစရှိသော အကျိုးငှာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဤသို့ သံသရာမှ ကယ်ပေတတ်သော အခြင်းအရာဖြင့် အလိုရှိအပ်သည်၏ အဖြစ်ငှာ။

ရှေးကား အဘိဓမ္မာဂဏ္ဌိနှင့်အညီ၊ နောက်ကား မူလဋီကာနှင့်အညီတည်း။

အလံ၊ လျောက်ပတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။ ပရိဘုဉ္ဇနပညာ၊ သုံးဆောင်သောပညာကို။ ဓောနာတိ၊ ဓောနာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ တံ၊ ထိုပစ္စည်းလေးပါးကို ဆင်ခြင်၍ သုံးဆောင်သော ပညာကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ လွန်၍။ စရန္တော၊ ကျင့်သောသူသည်။ အတိဓောနစာရီ နာမ၊ အတိဓောနစာရီမည်၏။ ဣဒံ အယံ ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ဤပိဏ္ဍတ္ထဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အယတော၊ သံမှ။ မလံ၊ သံချေးသည်။ သမုဋ္ဌာယ၊ ဖြစ်၍။ ယတော၊ အကြင်သံမှ။ တံ၊ ထိုသံချေးသည်။ သမုဋ္ဌိတံ၊ ဖြစ်၏။ တမေဝ၊ ထိုသံချေးဖြစ်ရာ သံကိုသာလျှင်။ ခါဒတိ ယထာ၊ စားသကဲ့သို့။ ဝိနာသေတိ ယထာ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ ယထာ၊ ဤအတူ။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ ပစ္စယေ၊ ပစ္စည်းတို့ကို။ အပ္ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ မဆင်ခြင်မူ၍။ ပရိဘုဉ္ဇန္တံ၊ သုံးဆောင်သော။ အတိဓောနစာရိနံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကို ဆင်ခြင်၍ သုံးဆောင်သော ပညာကို လွန်၍ ကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ယာနိ ကမ္မာနိ၊ အကြင်အကုသိုလ်ကံတို့သည်။ အတ္တတော၊ မိမိမှ။ ဥဋ္ဌိတတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သန္တကာနေဝ၊ ဥစ္စာတို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တာနိ ကမ္မာနိ၊ ထိုကံတို့သည်။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ ဒုဂ္ဂတိသို့။ နယန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

“စောရော ယထာတိ ဂါထာယံ”၊ “စောရော ယထာ”ဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ စောရော ယထာ သန္ဓိမုခေ ဂဟိတောတိ၊ စောရော ယထာ သန္ဓိမုခေ ဂဟိတောဟူသည်ကား။ ဃရသန္ဓိံ၊ အိမ်ခြံတိုက်စပ်ကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။ ဂေဟံ၊ အိမ်သို့။ ပဝိသန္တော၊ ဝင်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ဝင်သည်ဖြစ်၍။ ဃရသန္ဓိမုခေ ဧဝ၊ အိမ်တိုက်စပ်အဝ၌သာလျှင်။ ရာဇပုရိသေဟိ၊ မင်းချင်းတို့သည်။ ဂဟိတော၊ ဖမ်းအပ်သော။ စောရော၊ ခိုးသူသည်။ သကမ္မုနာ၊ မိမိပြုသော အမှုကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဟညတိ ယထာ စ၊ ညှဉ်းဆဲအပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဗဇ္ဈတေ ယထာ စ၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။ သကမ္မုနာ ဟညတိ ပဇ္ဈတေ စာတိ၊ သကမ္မုနာ ဟညတိ ပဇ္ဈတေ စာဟူသည်ကား။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ တေန ကတကမ္မေန၊ ထိုပြုအပ်သော အမှုကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ကသာဘိ၊ ကြိမ်လုံးတို့ဖြင့်။ တာဠနာဒိနာ၊ ပုတ်ခတ်ခြင်းအစရှိသည်ဖြင့်။ ဟညတိ စေဝ၊ ညှဉ်းလည်းညှဉ်းဆဲအပ်၏။ အဒ္ဒုဗန္ဓနာဒိနာ၊ ထိတ်ဖြင့် နှောင်ဖွဲ့ခြင်း အစရှိသည်ဖြင့်။ ဗန္ဓတိ စ၊ နှောင်လည်းနှောင်ဖွဲ့အပ်၏။ ဧဝမယံ ပေစ္စ ပဇာ ပရတ္ထာတိ၊ ဧဝမယံ ပေစ္စ ပဇာ ပရတ္ထာဟူသည်ကား။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤအတူလည်း။ ပါပကာရိနီ၊ မကောင်းမှုကို ပြုလေ့ရှိသော။ အယံ ပဇာ၊ ဤသတ္တဝါသည်။ ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ စဝိတွာ၊ စုတေ၍။ ပရလောကေ၊ တမလွန်လောက၌။ သကမ္မုနာ ဟညတိ ဗဇ္ဈတေ စာတိ၊ သကမ္မုနာ ဟညတိ ဗဇ္ဈတေ စာဟူသည်ကား။ အတ္တနာဝ၊ မိမိသည်သာလျှင်။ ကတေန၊ ပြုအပ်သော။ ပါပကမ္မေန၊ ပါပကံကြောင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ နိရယာဒီသု၊ ငရဲအစရှိသည်တို့၌။ နာနပ္ပကာရေဟိ၊ အထူးထူး အပြားပြားရှိကုန်သော။ ကမ္မကာရဏာဒီဟိ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းတို့ဖြင့်။ ဟိံသတိ စေဝ၊ ညှဉ်းလည်းညှဉ်းဆဲအပ်၏။ ပရိဗဇ္ဈတိ စ၊ နှောင်လည်းနှောင်ဖွဲ့၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ (ဤသို့ပေး)။

“သုခကာမာနီ”တိ ဂါထာယံ၊ “သုခကာမာနိ”ဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ယော ဒဏ္ဍေန ဝိဟိံသတီတိ၊ ယော ဒဏ္ဍေန ဝိဟိံသတိဟူသည်ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒဏ္ဍေန ဝါ၊ လှံတံဖြင့်လည်းကောင်း။ လေဋ္ဋုအာဒီဟိ ဝါ၊ အုတ်ခဲအစရှိသည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိဗာဓတိ၊ ညှဉ်းဆဲ၏။ ပေစ္စ သော န လဘတေ သုခန္တိ၊ ပေစ္စ သော န လဘတေ သုခံဟူသည်ကား။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပရလောကေ၊ တမလွန်လောက၌။ မနုဿသုခံ ဝါ၊ လူချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗသုခံ ဝါ၊ နတ်ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ န လဘတိ၊ မရ။ နိဗ္ဗာနသုခေ ပန၊ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ၌ကား။ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ၊ ဆိုဖွယ်သည်သာလျှင်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

ဂုန္နံ စေ တရမာနာနန္တိ ဂါထာယံ၊ ဂုန္နံ စေ တရမာနာနံဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဂါဝီသု၊ နွားမတို့သည်။ မဟောဃံ၊ ကြီးစွာသော မြစ်ရေအလျဉ်ကို။ တရန္တီသု၊ ကူးကုန်သည်ရှိသော်။ ဇိမှံ ဂစ္ဆတိ ပုင်္ဂဝေါတိ၊ ဇိမှံ ဂစ္ဆတိ ပုင်္ဂဝေါဟူသည်ကား။ ယူထပတိ၊ နွားအပေါင်းတို့၏ အကြီးဖြစ်သော။ ဥသဘော၊ နွားလားသည်။ ကုဋိလံ၊ ကောက်တကျစ်။ ယဒိ ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍ သွားသည်ဖြစ်အံ့။ သဗ္ဗာ တာ ဇိမှံ ဂစ္ဆန္တီတိ၊ သဗ္ဗာ တာ ဇိမှံ ဂစ္ဆန္တိဟူသည်ကား။ သဗ္ဗာပိ၊ အားလုံးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တာ ဂါဝိယော၊ ထိုနွားမတို့သည်။ ကုဋိလမေဝ၊ ကောက်တကျစ်သာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။

နေတ္တေ ဇိမှံ ဂတေ သတိဟူသော ပုဒ်သည် ဇိမှံ ဂစ္ဆန္တိ၏ အကြောင်းကို ပြသော ပုဒ်ဖြစ်ရကား ဇိမှံ ဂစ္ဆန္တိ၌ စပ်စေလို၍ “ကသ္မာ... သတိ”ဟု ပုစ္ဆာထုတ်၍ ဆိုသတည်း။

ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ကုဋိလမေဝ၊ ကောက်တကျစ်သာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်သနည်း။ နေတ္တေ ဇိမှံ ဂတေ သတီတိ၊ နေတ္တေ ဇိမှံ ဂတေ သတိဟူသည်ကား။ နေတ္တရိ၊ ရှေ့ဆောင်သည်။ ကုဋိလံ၊ ကောက်တကျစ်။ ဂတေ၊ သွားသည်။ သတိ၊ ရှိသော်။ ကုဋိလမေဝ၊ ကောက်တကျစ်သာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။

လက္ခဏသည် ဟေတုလက္ခဏ၊ အဟေတုလက္ခဏဟူ၍ ရှိ၏။ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် အနက်ရသောကြောင့် ဟေတုလက္ခဏ ဖြစ်သတည်း။ အနက်မရသော လက္ခဏသည် အဟေတုလက္ခဏမည်၏။ ပြယုဂ်ကား “ဂေါသု ဒုယှမာနေသု ဂတော” အစရှိသည်တည်း။ ဤပြယုဂ်၌ နို့ညှစ်ခြင်းကြောင့် မသွား။ အဘယ်အခါ သွားသနည်း။ နို့ညှစ်ကုန်သည်ရှိသော် သွား၏။ ဤသို့ သွားခြင်း ကြိယာကို မှတ်ကြောင်းမျှသာ ဖြစ်၍ ဟိတ်အနက် မရရကား အဟေတုလက္ခဏမည်၏။ ဤ၌ကား ရှေ့ဆောင်နွားလား ကောက်တကျစ် သွားသောကြောင့် နောက်လိုက်နွားအပေါင်းတို့သည်လည်း ကောက်တကျစ် သွားကုန်ရကား ဟိတ်အနက်ကို ရသောကြောင့် ဟေတုလက္ခဏမည်၏ဟု ပြအံ့သောငှာ “နေတ္တဿ ကုဋိလံ ဂတတ္တာတိ အတ္ထော”ဟု မိန့်တော်မူသတည်း။

နေတ္တဿ၊ ရှေ့ဆောင်နွားလား၏။ ကုဋိလံ၊ ကောက်တကျစ်။ ဂတတ္တာ၊ သွားသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကုဋိလမေဝ၊ ကောက်တကျစ်သာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ရှေ့ဆောင်နွားလားကောက်တစ်ကျစ် သွားလေရာ နောက်လိုက်နွားအပေါင်း အသို့မူ၍ ကောက်တကျစ်သွားကောင်းအံ့နည်းဟု စုဒ်ရှိရကား “သော ဟိ”စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ သော၊ ထိုရှေ့ဆောင်နွားလားသည်။ တာသံ၊ ထိုနောက်လိုက်နွားတို့သည်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ထိုနောက်လိုက်နွားတို့၏။ ပစ္စယိကော စ၊ ယုံကြည်အပ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဥပဒ္ဒဝဟရော စ၊ ဘေးဥပဒ္ဒဝေါကို ဖျောက်တတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

“ဧဝမေဝ”န္တိ ဂါထာယံ၊ “ဧဝမေဝ”ဟူသော ဂါထာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတံ၊ ထိုရှေ့ဆောင်နွားလား၏ ကောက်တကျစ်သွားခြင်းကြောင့် နွားအပေါင်းတို့၏ ကောက်တကျစ်သွားခြင်းသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မနုဿေသု၊ လူတို့၌။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် လူတို့တွင်။ ပဓာနသမ္မတော၊ ပဓာနဟူ၍ သမုတ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အဓမ္မစာရီ၊ တရားနှင့် မလျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်လေ့ရှိသည်။ ယဒိ သိယာ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ တဿ၊ ထိုပဓာနဟူ၍ သမုတ်အပ်သော သူ၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ အနုဇီဝိနော၊ အစဉ်လိုက်၍ အသက်မွေးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေပိ၊ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည်လည်း။ အဓမ္မိကာဝ၊ တရားနှင့် မလျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။ သာမိသမ္ပဒါ၊ အရှင်၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်။ ပကတိသမ္ပဒံ၊ ပကတိသော ပြည့်စုံခြင်းကို။ သမ္ပာဒေတိ၊ ပြီးစေ၏။ ယသ္မာ စ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။ ဧတဒေဝ၊ ထိုသို့ ပဓာနဟု သမုတ်အပ်သော သူ၏ တရားနှင့် မလျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြောင်း တစ်ပါးသောသူတို့၏ တရားနှင့်လျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဓမ္မိကော၊ တရားနှင့် မလျော်သော အကျင့်ကို ကျင့်သည်။ စေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ ရဋ္ဌံ၊ ပြည်တိုင်းကားသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ သေတိ၊ နေရ၏။ သုကိစ္ဆရူပါ ဝတာတိ၊ သုကိစ္ဆရူပါ ဝတာဟူသည်ကား။ သုဋ္ဌု၊ အလွန်။ ကိစ္ဆာပန္နရူပါ ဝတ၊ ငြိုငြင်ခြင်းသို့ ရောက်သော သဘောရှိကုန်စွတကား။ ဥပဓီသူတိ၊ ဥပဓီသူဟူသည်ကား။ ကာမဂုဏူပဓီသု၊ ကာမဂုဏ်တည်းဟူသော ဥပဓိတို့၌။ ရတ္တာတိ၊ ရတ္တာဟူသည်ကား။ ရာဂါဘိဘူတာ၊ ရာဂဖြင့် နှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကဋုကန္တိ၊ ကဋုကံဟူသည်ကား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိသော။

ကုက္ကုစ္စဇနကေနေဝ၊ ကုက္ကုစ္စကို ဖြစ်စေတတ်သည်ဟူ၍ အဖွင့်ရိုးဖြစ်သဖြင့်သာလျှင်။ ပတ္တဝဋ္ဋိပ္ပဘဝဿ၊ ရွက်ဖူးဖြစ်ခြင်း၏။ ဝါ၊ သို့မဟုတ် ရွက်ဖူးပွားများခြင်း၏။ ဥပစ္ဆိန္နတ္တာ၊ ပြတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဖလုပ္ပတ္တိ၊ အသီး၏ဖြစ်ခြင်းသည်။ ကဒလိယာ၊ ငှက်ပျော၏။ ပရာဘဝါယ၊ ပျက်စီးခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဖလံ ကဒလိံ ဟန္တီတိ၊ ဖလံ ကဒလိံ ဟန္တီဟူ၍။ အာဟ၊ ဆို၏။

ငှက်ပျောသီးသည် ငှက်ပျောပင်ကို အဘယ်ကြောင့် သတ်လေသနည်းဟူသော စောဒနာကို “ကုက္ကုဋဇနကေနေဝ” အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့် ဖြေသတည်း။ ဝါးသီးသည် ဝါးကို ကျူသီးသည် ကျူကို အဘယ့်ကြောင့် သတ်လေသနည်းဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား “တထာ” စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တထာ၊ ထို့အတူ။ ဩသဓီနံ၊ အသီးမှည့်သည်၏ အဆုံး၌ သေသော သစ်ပင်တို့၏။ ဖလံ ပရိယောသာနတ္တာ၊ အသီးအဆုံးရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဖလံ ဝေဠုံ ဖလံ နဠန္တိ၊ ဖလံ ဝေဠုံ ဖလံ နဠံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အသီးမှည့်သည်၏ အဆုံး၌ သေသော သစ်ပင်သည် ဩသဓိမည်ပါသတည်း။ ထို့ကြောင့် “ဖလပါကာဝသာနေ ယော၊ မရတျောသဓိ သော ဘဝေ”ဟု အဘိဓာန် ဆိုသတည်း။ ယော ရုက္ခော၊ အကြင်သစ်ပင်သည်။ ဖလပါကာဝသာနေ၊ အသီးမှည့်သည်၏ အဆုံး၌။ မရတိ၊ သေ၏။ သော ရုက္ခော၊ ထိုသစ်ပင်သည်။ ဩသဓိ၊ ဩသဓိမည်သည်။ ဘဝေ၊ ဖြစ်၏။ ဤကား အဘိဓာန်ပါဌ်အနက်။

ဝဠဝါယ၊ မြည်းမ၏။ ကုစ္ဆိသ္မိံ၊ ဝမ်း၌။ ဂဒြဘဿ၊ မြည်းဖိုကြောင့်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်သော မြည်းမသည်။ အဿတရီ နာမ၊ အဿတိုရ်မြည်းမမည်၏။ သာ၊ ထိုအဿတိုရ်မြည်းမသည်။ ဂဗ္ဘံ၊ ကိုယ်ဝန်ကို။ ဂဏှိတွာ၊ ယူ၍။ ကာလေ၊ ဖွားအံ့သော အခါသည်။ သမ္ပတ္တေ၊ ရောက်သည်ရှိသော်။ ဝိဇာယိတုံ၊ ဖွားအံ့သောငှာ။ န သက္ကောတိ၊ မတတ်နိုင်။ ပါဒေဟိ၊ ခြေတို့ဖြင့်။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ ပဟရန္တီ၊ ခတ်သည်ဖြစ်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ အထ၊ ထိုသို့ ခတ်သည်ရှိသော်။ အဿာ၊ အဿတိုရ်မြည်းမ၏။ စတ္တာရော ပါဒေ၊ ခြေလေးချောင်းတို့ကို။ စတူသု ခါဏုကေသု၊ လေးခုသော ငြောင့်တို့၌။ ဗန္ဓိတွာ၊ ချည်၍။ ကုစ္ဆိံ၊ ဝမ်းကို။ ဖာလေထွာ၊ ခွဲ၍။ ပေါတကံ၊ သားငယ်ကို။ နီဟရန္တိ၊ ထုတ်ကုန်၏။ သာ၊ ထိုအဿတိုရ်မြည်းမသည်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုချည်ရာအရပ်၌သာလျှင်။ မရတိ၊ သေ၏။ တေန၊ ထို့ကြောင့်။ “ဂဗ္ဘော အဿတရိံ ယထာ”တိ၊ ဂဗ္ဘော အဿတရိံ ယထာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

ပိဏ္ဍတ္ထကို ပြလိုရကား “ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ”စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဣဒံ အယံ ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ဤပိဏ္ဍတ္ထဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဖလံ၊ အသီးသည်။ ကဒလိဝေဠုနဠေပိ၊ ငှက်ပျောပင် ဝါးပင် ကျူပင်တို့ကိုလည်း။ ဝိနာသေတိ ယထာ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဂဗ္ဘော စ၊ အဿတိုရ်မြည်းမ၏ ဝမ်း၌ဖြစ်သော သားငယ်သည်လည်း။ အဿတရိံ၊ အဿတိုရ်မြည်းမကို။ ဝိနာသေတိ ယထာ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ ထို့အတူ။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကမ္မဖလဘူတော၊ ကံ၏အကျိုးဖြစ်၍ဖြစ်သော။ သက္ကာရော၊ ပူဇော်သက္ကာရသည်။ အသပ္ပုရိသံ၊ သူတော်မဟုတ်သော သူယုတ်ကို။ ဝိနာသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကောဓမက္ခဂရူတိ၊ ကောဓမက္ခဂရူဟူသည်ကား။ ကုဇ္ဈနလက္ခဏံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ ကောဓဉ္စ၊ အမျက်ကိုလည်းကောင်း။ ပရဂုဏမက္ခနလက္ခဏံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏ ကျေးဇူးကိုချေခြင်း လက္ခဏာရှိသော။ မက္ခဉ္စ၊ ကျေးဇူးချေခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဂရုံ၊ အလေးအမြတ်။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။ ကတွာ၊ ပြု၍။ (ဥစ္စံလည်း ရှိ၏။ ဥစ္စံ၊ မြင့်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍)။ ဥက္ခိပိတွာ၊ ချီမြှောက်၍။ စရန္တော၊ ကျင့်သော သူတည်း။

သုခေတ္တေဟူသော ပုဒ်၌ “ယထာ ပူရေ တထာ ပစ္ဆာ ပါရာဇိကော ဟောတိ”စသည်၌ကဲ့သို့ ပိသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို ဆိုသင့်ရကား သုခေတ္တေပိဟု ဖွင့်၏။

သုခေတ္တေတိ၊ သုခေတ္တေဟူသည်ကား။ သုခေတ္တေပိ၊ ကောင်းသော လယ်၌လည်း။ ပူတိဗီဇံဝါတိ၊ ပူတိဗီဇံဝါဟူသည်ကား။ ပူတိဘာဝံ၊ ပုပ်သောအဖြစ်သို့။ ဂတံ၊ ရောက်သော။ ဗီဇံ ဝိယ၊ မျိုးစေ့ကဲ့သို့။ ဆကဏရသာဒိပရိဘာဝနသုက္ခာပနသုခသယာဒီနံ၊ နွားချေးရည်အစရှိသည်ဖြင့် ထုံခြင်း နေပူလှမ်းခြင်း ကောင်းစွာသိုမှီးခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ အကရဏေန၊ မပြုသဖြင့်။ ဗီဇဒေါသဒုဋ္ဌံ၊ မျိုးစေ့အပြစ်သည် ဖျက်စီးအပ်သော။ ဗီဇံ ဝိယ၊ မျိုးစေ့ကဲ့သို့။ (ဝိယလိုက်စေသည်)။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၉၁။ စေတသာတိ၊ စေတသာဟူသည်ကား။ အတ္တနော စိတ္တေန၊ မိမိ၏ စိတ်ဖြင့်။ စေတောတိ၊ စေတောဟူသည်ကား။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိစ္စာတိ၊ ပရိစ္စာဟူသည်ကား။ ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဣရိယတီတိ၊ ဣရိယတိဟူသည်ကား။ ပဝတ္တတိ၊ ကျင့်၏။ ယထာဘတန္တိ၊ ယထာဘတံဟူသည်ကား။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဝတ္ထုကို။ အာဟရိတွာ၊ ဆောင်၍။ ဌပိတံ ယထာ၊ ထားအပ်သကဲ့သို့။

မာကတ္ထာတိ၊ မာကတ္ထာဟူသည်ကား။ မာ အကတ္ထ၊ မပြုကုန်လင့်။ န ပမုတျတ္ထီတိ၊ န ပမုတျတ္ထိဟူသည်ကား။ ပမောက္ခော၊ ထွက်စေခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဥပေစ္စာပီတိ၊ ဥပေစ္စာပိဟူသည်ကား။ သဉ္စိစ္စာပိ၊ သိ၍လည်း။ ဗုဒ္ဓိပုဗ္ဗေနာပိ၊ သိခြင်းရှေးရှိသဖြင့်လည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

မုသာဝါဒသည် အဓမ္မ၌ ဝင်ပြီးလျက် အသီးထုတ်၍ ဆိုခြင်း၏အကျိုးကို ပြအံ့သောငှာ “အဓမ္မေနာတိ” စသည်ကို ဆိုသတည်း။

“အဓမ္မေနာ”တိ၊ အဓမ္မေနဟူ၍။ ဝတွာပိ၊ ဆိုပြီး၍လည်း။ “မုသာဝါဒေနာ”တိ၊ မုသာဝါဒေနဟူ၍။ ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။ မုသာဝါဒဿ၊ မုသာဝါဒ၏။ မဟာသာဝဇ္ဇဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ ကြီးသောအပြစ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်းအကျိုးရှိ၏။ တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ “ဧကံ ဓမ္မံ အတီတဿာ”တိ အာဒိ၊ “ဧကံ ဓမ္မံ အတီတဿာ”ဟူ၍ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ တထာ၊ ထို့မှတစ်ပါး။ “ဧဝံ ပရိတ္တံ...မုသာဝါဒေ လဇ္ဇာ”တိ အာဒိ၊ “ဧဝံ ပရိတ္တံ...မုသာဝါဒေ လဇ္ဇာ”ဟူ၍ အစရှိသည်ကို။ အာဟ၊ ဆို၏။ ရာဟုလ၊ ရာဟုလ။ ယေသံ၊ အကြင်သူတို့အား။ သမ္ပဇာနမုသာဝါဒေ၊ သိလျက် ချွတ်ယွင်းသော စကားကို ဆိုခြင်း၌။ လဇ္ဇာ၊ ရှက်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပရိတ္တံ၊ နည်းသော။ သာမညံ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ကထံ နု ဘဝိဿတီတိ၊ တံ ကထံ နု ဘဝိဿတိဟူသည်ကား။ တံ ဓနံ၊ ထိုဥစ္စာသည်။ ကေန ပကာရေန၊ အဘယ်သို့သော အပြားအားဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ ဘဝိဿတိ နု၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ အဓမ္မေန၊ မတရားသဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့သည်။ သမ္ဘတတ္တာ၊ ဆည်းပူးအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တေသု၊ ထိုသူတို့၌။ နစိရဋ္ဌိတိကံ၊ ကြာမြင့်စွာ မတည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အန္တရာယာသု ဘဝိဿန္တီတိ၊ အန္တရာယာ ဘဝိဿန္တိဟူသည်ကား။ အဓမ္မိယဝေါဟာရာဒိတော၊ တရားနှင့်မလျော်သော ရောင်းဝယ်ခြင်းအစရှိသော အကြောင်းကြောင့်။ ရာဇန္တရာယာဒယော၊ မင်းအန္တရာယ်အစရှိသည်တို့သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတံ့။ သူတိ ဣဒံ ပဒံ၊ သူဟူသော ဤပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ နိပါတ်မျှသာတည်း။ သမ္ဘတ’ဿ ဝိနဿတီတိ၊ သမ္ဘတဿ ဝိနဿတိဟူသည်ကား။ ဣမဿ၊ ဤသူ၏။ သမ္ဘတံ သဇ္ဇိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်သော။ ဓနံ၊ ဥစ္စာသည်။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီးတတ်၏။ သဂ္ဂန္တိ၊ သဂ္ဂံဟူသည်ကား။ သုဂတိံ၊ ကောင်းသော အလားသို့။

သုဂတိဟုဆိုအပ်သော ဝဇ္ဇနှင့် သဂ္ဂံဟူသော ဝါစက မတန်တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ‘သာ ဟိ’စသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ သာ၊ ထိုကောင်းသော အလားကို။ သောဘနေဟိ၊ တင့်တယ်ကုန်သော ရူပါဒီဟိ၊ ရူပါရုံအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သဂ္ဂေါတိ၊ ဟူ၍။ အဓိပ္ပေတော၊ အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ ဧတ္တာဝတာတိ၊ ဤမျှဖြင့်ကား။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကသမ္ပရာယိကာနံ၊ ပစ္စုပ္ပန်တမလွန်၌ဖြစ်ကုန်သော။ အတ္ထာနံ၊ အကျိုးတို့၏။ ဟာနိယာ၊ ယုတ်သဖြင့်။ ဟတာတိ၊ ပျက်စီးကုန်၏။ ဝိနဋ္ဌာ၊ ပျက်စီးကုန်၏။

ဝိဝဋ္ဋတေတိ၊ ကား။ နိဝဋ္ဋတိ၊ နစ်၏။ ဝါ၊ ကင်း၏။ လောဘာ ခဏတိ အတ္တာနန္တိ၊ ကား။ လောဘဟေတု၊ လောဘဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ အပုညာနိ၊ မကောင်းမှုတို့ကို။ ကရောန္တော၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။ ကာယဝိသမာဒိယောဂေန၊ ကိုယ်၏မညီညွတ်ခြင်း အစရှိသည်တို့နှင့် ယှဉ်သဖြင့်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ခဏတိ နာမ၊ တူးဖြိုသည် မည်၏။ မိတ္တေဟိ ဇီရတီတိ၊ ကား။ မိတ္တဘာဝေဟိ၊ အဆွေခင်ပွန်း၏ အဖြစ်တို့မှ။ ဟာယတိ၊ ယုတ်၏။

စရန္တီတိ၊ ကား။ စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ဣရိယာပထေဟိ၊ ဣရိယာပုထ်တို့ဖြင့်။ အကုသလမေဝ၊ အကုသိုလ်ကိုသာလျှင်။ ကရောန္တာ၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။ ဝိစရန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဗာလာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ဗာလာဟူသော ပုဒ်၌။ ဣဓလောကတ္ထဉ္စ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ ဖြစ်သော အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ပရလောကတ္ထဉ္စ၊ တမလွန်လောက၌ ဖြစ်သော အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ အဇာနန္တာ၊ မသိသောသူတို့သည်။ ဣဓ၊ ဤအရာ၌။ ဗာလာ နာမ၊ ဗာလာမည်ကုန်၏။

ဒုဿီလစသည်၌ကဲ့သို့ ဒုသဒ္ဒါသည် ပဋိသေဓအနက်ရှိ၏ဟု ပြလိုရကား နိပ္ပညာဟု ဖွင့်သော်။

ဒုမ္မေဓာတိ၊ ကား။ နိပ္ပညာ၊ ပညာမရှိကုန်သော။

ဒုသဒ္ဒါသည် ‘ဒုဿဿံ’စသည်၌ကဲ့သို့ ဒုဋ္ဌအနက်ကိုသာ ဟောကောင်း၏တကားဟု နှလုံးပိုက်၍ နိပ္ပညာဟုဆိုသော စကားသည် မသင့်လေတကားဟု သူတကာတို့ စောဒနာအံ့သည်ကို မြင်ရကား ‘န ဟိ’စသော ပါဌ်ကို မိန့်ရသတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ထိုအကြောင်းသည်သာလျှင် မှန်၏။ ပညာယ၊ ပညာ၏။ ဒုဋ္ဌတ္တံ နာမ၊ မကောင်းသည်၏ အဖြစ်မည်သည်ကား။ နအတ္ထိ၊ မရှိ။ အမိတ္တေနေဝါတိ၊ ကား။ အမိတ္တဘူတေန ဝိယ၊ ရန်သူဖြစ်၍ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဝေရိနာ ဝိယ၊ ရန်သူကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကဋုကပ္ဖလန္တိ၊ ကား။ တိခိဏဖလံ၊ ပြင်းစွာသော အကျိုးရှိသည်။ ဒုက္ခဖလံ၊ ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိသည်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ န တံ ကမ္မံ ကတံ သာဓု ယံ ကတွာ အနုတပ္ပတီတိ၊ ကား။ နိရယာဒီသု၊ ငရဲအစရှိသည်တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တနသမတ္ထံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော။ ဒုက္ခုဒယံ၊ ဆင်းရဲကို ပွားစေတတ်သော။ (ဒုက္ခိန္ဒြိယံဟူ၍လည်း ရှိ၏။ ဒုက္ခိန္ဒြိယံ၊ ဒုက္ခိန္ဒြေကို ဖြစ်စေတတ်သော’ဟု ပေး)။ ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်အမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အနုဿရိတာနုဿရိတက္ခဏေ၊ အောက်မေ့အောက်မေ့တိုင်းသော ခဏ၌။ အနုတပ္ပတိ အနုသောစတိ၊ အဖန်တလဲလဲ စိုးရိမ်ပူပန်၏။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုအမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်ရှိသော်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့နည်း။ တံ ကမ္မံ၊ ထိုအမှုသည်။ န သာဓု န သုန္ဒရံ၊ မကောင်း။ န ဘဒ္ဒကံ၊ မကောင်း။ ယဿ အဿုမုခေါတိ၊ ကား။ ယဿ၊ အကြင်ပြုအပ်သော ကံ၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ အဿူဟိ၊ မျက်ရည်တို့ဖြင့်။ တိန္တမုခေါ၊ စွတ်သောမျက်နှာ ရှိသည်ဖြစ်၍။ ရောဒန္တော၊ ငိုလျက်။ ပဋိသေဝတိ အနုဘောတိ၊ ခံစားရ၏။

ဒုက္ကရန္တိ၊ ကား။ ဝဋ္ဋပဋိဝတ္တပူရဏာဒိဝသေန၊ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ကို ဖြည့်ခြင်းအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဘိသမာစာရိကသီလဿ၊ အာဘိသမာစာရိကသီလကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျတာယ၊ မတတ်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ကရံ၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။ သမာဒါနတော၊ ဆောက်တည်သည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။ ခဏ္ဍံ၊ ကျိုးသည်ကို။ အကတွာ၊ မပြု၍။ ဝိသေသတော၊ အထူးအားဖြင့်။ အာဒိဗြဟ္မစရိယကဿ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏ အစဖြစ်သော အာဇီဝဋ္ဌမကသီလ၏။ (ပါပေတဗ္ဗတာယ၌ ဘာဝသမ္ဗန်)။ စရိမကစိတ္တံ၊ စုတိစိတ်သို့။ ပါပေတဗ္ဗတာယ၊ ရောက်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုတ္တိတိက္ခံ၊ သည်းခံနိုင်ခဲ၏။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ သီလသံဝရာဒယော၊ သီလသံဝရစသည်တို့ကို။ အပရိက္ခတေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် တရားတို့သည် မခွာအပ်သည်တို့ကို။ ဆန့်ကျင်ဘက်တရားတို့သည် မခြံရံအပ်သည်တို့ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သမ္ပာဒေတုံ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ။ အသက္ကုဏေယျတာယ၊ မတတ်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒုက္ကရံ၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။ အဓိဝါသေတဗ္ဗာနံ၊ သည်းခံအပ်သော အချမ်းအပူအစရှိသည်တို့ကို။ ခန္တိသံဝရဝသေန၊ ခန္တီသံဝရအစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုဿဟနတော ပန၊ သည်းခံနိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ ဒုတ္တိတိက္ခံ၊ သည်းခံနိုင်ခဲ၏။ အဗျတ္တေနာတိ၊ ကား။ မန္ဒပညေန၊ ပညာနည်းသော သူသည်။ သာမညန္တိ၊ ကား။ သမဏဘာဝေါ၊ ရဟန်းအဖြစ်ကို။ တတ္ထာတိ၊ ကား။ တဿ သာမညဿ၊ ထိုရဟန်းအဖြစ်၏။ သမ္ဗာဓာတိ၊ ကား။ ဒုန္နိဝတ္ထဒုပ္ပါရုတမာတုဂါမာဒိသမ္မဒ္ဒါ၊ မကောင်းသောအဝတ် မကောင်းသော အာရုံရှိသော မာတုဂါမအစရှိသည်တို့ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းခြင်းတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ယတ္ထာတိ၊ ကား။ သီလသံဝရာဒီနံ၊ သီလသံဝရစသည်တို့၏။ ပရိဗန္ဓဘူတေသု၊ အနှောင်အဖွဲ့ဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။ သမ္ဗာဓသင်္ခါတေသု၊ ကျဉ်းမြောင်းခြင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဝိသဘာဂါရမ္မဏာဒီသု၊ သဘောမတူသော အာရုံအစရှိသည်တို့၌။ အထ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဒုက္ကရန္တိပဒဿ၊ ဒုက္ကရံဟူသော ပုဒ်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ ဒုတ္တိတိက္ခန္တိ၊ ဒုတ္တိတိက္ခံဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဒုတ္တိတိက္ခန္တိ၊ ကား။ ဒုက္ခမံ ဒုရဓိဝါသိယံ၊ သည်းခံနိုင်ခဲ၏။ အဗျတ္တေနာတိ၊ ကား။ ဗာလေန၊ သူမိုက်သည်။ သာမညန္တိ၊ ကား။ သမဏဓမ္မော၊ ရဟန်းတရားကို။ ဣဒံ အယံ အတ္ထော၊ ဤပိဏ္ဍတ္ထဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်း သားတို့သည်။ ဒသပိ ဝဿာနိ၊ ဆယ်နှစ်တို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ဝီသတိပိ ဝဿာနိ၊ အနှစ်နှစ်ဆယ်တို့ ပတ်လုံးလည်းကောင်း... သဋ္ဌိပိ ဝဿာနိ၊ အနှစ်ခြောက်ဆယ်တို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ဒန္တေဘိ၊ သွားတို့ဖြင့်။ ဒန္တေဘိ ဒန္တေသု၊ သွားတို့၌။ ဒန္တံ၊ သွားကို။ အာဓာယ၊ ထား၍။ (သွားကုန်စေ၍ဟူလိုသော်)။ ဇိဝှါယ၊ လျှာဖြင့်။ တာလုံ၊ အာစောက်ကို။ အာဟစ္စ၊ ထိစေ၍။ ဝါ၊ ပိတ်ဆို့၍။ စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ အဘိနိဂ္ဂဏှိတွာ၊ နှိပ်၍။ ဧကာသနံ၊ တစ်ယောက်တည်း နေခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ တစ်နေရာတည်း၌ နေခြင်းကို လည်းကောင်း။ ဧကဘတ္တံ၊ တစ်ထပ်တည်း စားခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပဋိသေဝမာနာ၊ မှီဝဲကုန်သည်ဖြစ်၍။ အာပါဏကောဋိယံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သော အကျင့်ကို။ စရန္တာ၊ ကျင့်ကုန်လျက်။ ယံ သာမညံ၊ အကြင်ရဟန်းအဖြစ်ကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ တံ သာမညံ၊ ထိုရဟန်းအဖြစ်ကို။ ဗာလာ၊ မိုက်ကုန်သော။ အဗျတ္တာ၊ ပညာနည်းကုန်သော သူတို့သည်။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ န သက္ကောန္တိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဗဟူဟိ တတ္ထ သမ္ဗာဓာတိ၊ ကား။ သာမညသင်္ခါတေ၊ ရဟန်းအဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ တသ္မိံ အရိယမဂ္ဂေ၊ ထိုအရိယမဂ်၌။ ဗဟူ၊ များကုန်သော။ သမ္ဗာဓာ၊ ကျဉ်းမြောင်းခြင်းဟူသော ဘေးရန်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ မဂ္ဂါဓိဂမာယ၊ မဂ်ကိုရခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သောသူအား။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဗဟူ၊ များကုန်သော။ ပရိဿယာ၊ ဘေးရန်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အပ္ပမေယျံ ပမိနန္တောတိ၊ ကား။ အပ္ပမေယျံ၊ မနှိုင်းယှဉ်အပ်သော။ ခီဏာသဝပုဂ္ဂလံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။ “အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧတ္တကသီလော၊ ဤမျှလောက်သော သီလရှိ၏။ ဧတ္တကသမာဓိ၊ ဤမျှလောက်သော သမာဓိရှိ၏။ ဧတ္တကပညော၊ ဤမျှလောက်သော ပညာရှိ၏”။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မိနန္တော၊ နှိုင်းယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ ကောဓ ဝိဒွါ ဝိကပ္ပယေတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ကောဓ ဝိဒွါ ဝိကပ္ပယေဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ ဣဓ လောကေ၊ ဤလောက၌။ ကော၊ အဘယ်မည်သော။ ဝိဒွါ မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသောသူသည်။ ဝိကပ္ပေယျ၊ အထူးကြံနိုင်ရာအံ့နည်း။ ခီဏာသဝေါဝ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်သာလျှင်။ ခီဏာသဝံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။ မိနန္တော၊ နှိုင်းယှဉ်၍။ ဝိကပ္ပေယျ၊ အထူးကြံနိုင်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ နိဝုတံ မညေတိ၊ ကား။ ယော ပန ပုထုဇ္ဇနော၊ အကြင်ပုထုဇဉ်သည်ကား။ မိနေတုံ၊ နှိုင်းယှဉ်ခြင်းငှာ။ အာရဘတိ၊ အားထုတ်၏။ တံ၊ ထိုပုထုဇဉ်ကို။ နိဝုတံ အဝကုဇ္ဇပညံ၊ မှောက်သောပညာရှိသော သူဟူ၍။ မညာမိ၊ အောက်မေ့၏။ အကိဿဝန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ အကိဿဝံဟူသော ပုဒ်၌။ ပညာ၊ ပညာကို။ ကိဿဝါ၊ ကိဿဝါဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ နိပ္ပညံ၊ ပညာမရှိသောသူ ဟူ၍။ မညာမိ၊ အောက်မေ့၏။ (ဤသို့ ပေး)။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကုဌာရီတိ၊ ကား။ အတ္တစ္ဆေဒကဋ္ဌေန၊ မိမိကိုယ်ကိုဖြတ်တတ်သော သဘောအားဖြင့်။ (အတ္တစ္ဆေဒကဋ္ဌေနဟု ဒန္တဇဒုတိယက္ခရာ အသဒိသဒွေဘော် ရှိ၏။ ယာယစ္ဆိန္ဒတိ အတ္တာနံဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗပါဠိကို ထောက်သော် ဒန္တဇပဌမက္ခရာ သဒိသဒွေဘော်သာ သင့်မြတ်၏။) ကုဌာရိသဒိသီ၊ ဓားနှင့်တူသော။ ဖရုသဝါစာ၊ ဖရုသဝါစာသည်။ ဆိန္ဒတီတိ၊ ကား။ ကုသလမူလသင်္ခါတေ၊ ကုသိုလ်မူလဟု ဆိုအပ်သော။ မူလေယေဝ၊ အမြစ်၌သာလျှင်။ နိကန္တတိ၊ ဖြတ်တတ်၏။ ဝိသံ ဟလာဟလံ ဣဝါတိ၊ ကား။ ဟလာဟလသင်္ခါတံ၊ လတ်တလော သေစေတတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိသမိဝ၊ အဆိပ်ကဲ့သို့။ ဧဝံ ဝိရဒ္ဓံ ပါတေတီတိ၊ ကား။ ဝိရဒ္ဓံ အပရဒ္ဓံ၊ ပြစ်မှားသော။ ခလိတပုဂ္ဂလံ၊ ချွတ်ယွင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပါယေသု၊ အပါယ်တို့၌။ န ဟိ ဝိနိပါတေတိ၊ မကျစေတတ်။

ဤကား ‘န ဟိ သတ္တံ’ဟူသော ပါဠိ၌ ‘န ဟိ’သဒ္ဒါကို ယှဉ်၍ ပေးသည်။ အချို့စာ၌ကား န ဟိ ပါတေတိဟူ၍ပင် ရှိ၏။

ဝါစာ ဒုဗ္ဗာသိတာ ယထာတိ၊ ကား။ အရိယူပဝါဒဝသေန၊ အရိယာတို့ကို စွပ်စွဲကဲ့ရဲ့ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒုဗ္ဘာသိတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော။ ဝါစာ၊ ဖရုသဝါစာသည်။ ပါတေတိ ယထာ၊ အပါယ်တို့၌ ကျစေသကဲ့သို့။ (ဤသို့ပေး)။

စာပိုဒ် ၉၂

နန္ဒိယန္တိ၊ ကား။ နိန္ဒနိယံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သောသူကို။ တံ ဝါ နိန္ဒတိ ယော ပသံသိယောတိ၊ ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဂုဏဝိသိဋ္ဌတာယ၊ ထူးသောဂုဏ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပသံသာရဟော၊ ချီးမွမ်းခြင်းငှာထိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တံ ပုဂ္ဂလံ ဝါ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်း။ သော၊ ထိုသူသည်။ ပါပိစ္ဆတာဒီနိ၊ ယုတ်မာသော အလိုရှိသည်၏အဖြစ် အစရှိသည်တို့သို့။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ ဂရဟတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ဝိစိနာတီတိ၊ ကား။ ဥပစိနာတိ၊ ဆည်းပူး၏။ ဝါ၊ ပွားစေ၏။ ကလိန္တိ၊ ကား။ အပရာဓံ၊ အပြစ်ကို။ အယံ ကလီတိ၊ ကား။ အယံ အပရာဓော၊ ဤအပြစ်သည်။ အက္ခေသူတိ၊ ကား။ ဇူတကီဠနက္ခေသု၊ အန်ကစားရာတို့၌။ သဗ္ဗဿာပိ သဟာပိ အတ္တနာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေန၊ အလုံးစုံသော။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဓနေနာပိ၊ ဥစ္စာနှင့်လည်းကောင်း။ အတ္တနာပိ၊ မိမိကိုယ်နှင့်လည်းကောင်း။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ သုဂတေသူတိ၊ ကား။ သောဘနဂမနတ္တာ စ၊ အရိယမဂ်တည်းဟူသော တင့်တယ်သော သွားခြင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သုန္ဒရံ၊ ကောင်းသော။ ဌာနံ၊ နိဗ္ဗာန် အရပ်သို့။ ဂတတ္တာ စ၊ သွားတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမ္မာ ဂတတ္တာ စ၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်စေတတ် ကောင်းစွာ လားစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဂဒတ္တာ စ၊ ဆိုတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သုဂတသင်္ခါတေသု၊ သုဂတဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါဒီသု၊ ဗုဒ္ဓအစရှိသည်တို့၌။ မနံ ပဒေါသယေတိ၊ ကား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မနံ၊ စိတ်ကို။ ပဒေါသေယျ၊ ပြစ်မှားစေရာ၏။ တဿ၊ ထိုသူတို့၏။ အယံ မနောပဒေါသော ဧဝ၊ ဤစိတ်ကိုပြစ်မှားစေခြင်းသည်သာလျှင်။ မဟတ္တရော၊ အလွန်ကြီးသော။ ကလိ၊ အပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ အရိယဂရဟီ၊ အရိယာတို့ကို ကဲ့ရဲ့တတ်သောသူသည်။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ ဝါစဉ္စ၊ စကားကိုလည်းကောင်း။ မနဉ္စ၊ စိတ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဏိဓာယ၊ ဆောက်တည်၍။ ယံ ကာလံ၊ အကြင်ကာလပတ်လုံး။ နိရယံ၊ ငရဲ၌။ ဥပေတိ ပစ္စတိ၊ ကျက်ရာ၏။ သော ကာလော၊ ထိုကာလသည်။ သဟဿာနံ၊ တစ်ထောင်ကုန်သော။ နိရဗ္ဗုဒါနံ၊ နိရဗ္ဗုဒအရေအတွက်တို့၏။ သတံ၊ အရာလည်းကောင်း။ ဆတ္တိံသတိ နိရဗ္ဗုဒါနိ၊ သုံးဆယ့်ခြောက်နိရဗ္ဗုဒအရေအတွက်တို့လည်းကောင်း။ ပဉ္စ အဗ္ဗုဒါနိ၊ ငါးအဗ္ဗုဒအရေအတွက်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတ္တကော၊ ဤမျှလောက်သော အရေအတွက်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံ မနောပဒေါသော ဧဝ၊ ဤစိတ်ကိုပြစ်မှားစေခြင်းသည်သာလျှင်။ မဟတ္တရော၊ အလွန်ကြီးသော။ ကလိ၊ အပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့ ပေယျာလငုပ်လေသည်။ ပါဌ်နှင့် တကွ ယောဇနာ)။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ထိုပါဌ်၌။ သတံ သဟဿာနန္တိ၊ ကား။ နိရဗ္ဗုဒဂဏနာယ၊ နိရဗ္ဗုဒအရေအတွက်ဖြင့်။ သတသဟဿံ၊ တစ်သိန်းလည်းကောင်း။ ဆတ္တိံသတီတိ၊ ကား။ အပရာနိ၊ အခြားကုန်သော။ ဆတ္တိံသတိ နိဗ္ဗုဒါနိ၊ သုံးဆယ့်ခြောက်နိရဗ္ဗုဒတို့လည်းကောင်း။ ပဉ္စစာတိ၊ ကား။ အဗ္ဗုဒဂဏနာယ၊ အဗ္ဗုဒအရေအတွက်ဖြင့်။ ပဉ္စ စ အဗ္ဗုဒါနိ၊ ငါးအဗ္ဗုဒတို့လည်းကောင်း။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ယံ ကာလံ၊ အကြင်ကာလပတ်လုံး။ အရိယဂရဟိဝါစဉ္စ၊ အရိယာတို့ကို ကဲ့ရဲ့တတ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။ မနဉ္စ၊ စိတ်ကိုလည်းကောင်း။ ပဏိဓာယ၊ ဆောက်တည်၍။ ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဥပေတိ၊ ရောက်ရ၏။ တတ္ထ၊ ထိုငရဲ၌။ ပစ္စတိ၊ ကျက်ရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဝုတ္တံ ဟောတိကား နိရိယံ ဥပေတိ၏ စကားကျကို ပြသတည်း)။ သော ကာလော၊ ထိုကာလသည်။ ဝဿဂဏနာယ၊ နှစ်အရေအတွက်ဖြင့်။ ဧတ္တတော၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသည်။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။

အယံ မနောပဒေါသော ဧဝ၊ ဤစိတ်ကိုပြစ်မှားစေခြင်းသည်သာလျှင်။ မဟတ္တရော၊ အလွန်ကြီးသော။ ကလိ၊ အပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ ဣဒဉ္စ ပမာဏံ၊ ဤပမာဏသည်လည်း။ သင်္ခေပေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ပဒုမနိရယေ၊ ပဒုမအမည်ရှိသော ငရဲ၌။ အာယုပ္ပမာဏံ၊ အသက်အတိုင်းအရှည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဝိတ္ထာရေန ပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။ ပရတော၊ နောက်မှ။ အာဂမိဿတိ၊ လာလတ္တံ့။

လောဘဂုဏေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ လောဘဂုဏေဟူသော ပါဌ်၌။ “ဂုဏော”တိ၊ “ဂုဏ်”ဟူသည်ကား။ ဗာလေဟိ၊ သူမိုက်တို့သည်။ ဒိဋ္ဌတ္တာ စ၊ မြင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနေကက္ခတ္တုံ၊ အကြိမ်များစွာ။ ပဝတ္တိတတ္တာ စ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ လောဘောယေဝ၊ လောဘသည်ပင်လျှင်။ လောဘဂုဏော၊ လောဘဂုဏ်မည်၏။ တသ္မိံ လောဘဂုဏေ၊ ထိုလောဘတည်းဟူသော ဂုဏ်၌။ တဏှာယ၊ တဏှာ၌။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အနုယုတ္တောတိ၊ ကား။ အနု အနု၊ အဖန်တလဲလဲ။ ယုတ္တော၊ ယှဉ်၏။ အဝဒညူတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓါနမ္ပိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏လည်း။ ဩဝါဒဿ၊ ဩဝါဒကို။ အဂ္ဂဟဏတော၊ မယူခြင်းကြောင့်။ အဝစနညူ၊ ဆိုဆုံးမသော စကားကို မသိ။ မစ္ဆရီတိ၊ ကား။ ပဉ္စဝိဓမစ္ဆရိယေန၊ ငါးပါးအပြားရှိသော ဝန်တိုခြင်းဖြင့်။ မစ္ဆရီ၊ ဝန်တိုခြင်းရှိ၏။ ပေသုဏိယံ အနုယုတ္တောတိ၊ ကား။ အဂ္ဂသာဝကာနံ၊ အဂ္ဂသာဝကတို့၏။ ဘေဒနေန၊ ဖျက်သဖြင့်။ ပေသုဏိယသ္မိံ၊ ဂုံးတိုက်ခြင်း၌။ ဝါ၊ ချောပြစ်ခြင်း၌။ အနုယုတ္တော၊ အဖန်တလဲလဲ ယှဉ်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ မီယမာနံ၊ သေခါနီးဖြစ်သော။ ကောကာလိကံ၊ ကောကာလိကကို။ ဩဝဒန္တေန၊ ဆုံးမသဖြင့်။ အာယသ္မတာ၊ အာယုရှည်သော။ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနေန၊ မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည်။ ဣမာ ဂါထာ၊ ဤဂါထာတို့အား။ ဘာသိတာ၊ ဟောကြားအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ မုခဒုဂ္ဂါတိ၊ မုခဒုဂ္ဂါဟူသည်ကား။ မုခဝိသမ၊ နှုတ်မညီညွတ်သောသူ။ ဝိဘူတာတိ၊ ကား။ ဝိဂတဘူတ၊ အမှန်မှ ကင်းသောသူ။ အလိကဝါဒိ၊ ပျက်စကားကို ဆိုတတ်သောသူ။ အနရိယာတိ၊ ကား။ အသပ္ပုရိသ၊ သူတော်မဟုတ်သော သူယုတ်။ ဘူနဟူတိ၊ ကား။ ဘူတိဟနက၊ အစီးအပွားကို ဖျက်တတ်သောသူ။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဗုဒ္ဓိဝိနာသက၊ အစီးအပွားကို ဖျက်ဆီးတတ်သောသူ။ ပုရိသန္တာတိ၊ ကား။ ပုရိသာဓမ၊ ယောကျ်ားယုတ်။ (အန္တသဒ္ဒါသည် လာမကအနက်ကို ဟော၏။ ထိုကြောင့် ပုရိသာဓမ္မဟု ဖွင့်သည်)။ ကလီတိ၊ ကား။ အလက္ခိပုရိသ၊ အသရေ မရှိသော ယောကျ်ား။ အဝဇာတကပုတ္တာတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ အဝဇာတပုတ္တ၊ ယုတ်သောသား။ မာ ဗဟုဘာဏိဓ နေရယိကောသီတိ၊ ကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဗဟုဘာဏီ၊ စကားများသည်။ မာ ဟောဟိ၊ မဖြစ်လင့်။ နေရယိကော၊ ငရဲ၌ဖြစ်လတ္တံ့သည်။ အသိ ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။ (အသိကို ဇာတောဟု ဖွင့်သည်)။ ရဇမာကိရသီတိ၊ ကား။ ကိလေသရဇံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော မြူကို။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ ပက္ခိပသိ၊ ချဘိသနည်း။ သန္တေတိ၊ ကား။ သမိတကိလေသေ၊ ငြိမ်းအပ်ပြီးသော ကိလေသာရှိကုန်သော။ ခီဏာသဝေ၊ ရဟန္တာတို့ကို။ ကိဗ္ဗိသကာရီတိ၊ ကား။ ပါပကာရိ၊ မကောင်းမှုကို ပြုလေ့ရှိသောသူ။ ပပတန္တိ၊ ကား။ နရကံ၊ ငရဲသို့။

ဣဒံ သံကိလေသဘာဂိယန္တိ၊ ကား။ တဏှာဒီနံ၊ တဏှာစသည်တို့၏။ သဘာဝဘေဒတော စ၊ သဘောအပြားအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သဘောကို ဝေဖန်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝတ္ထာဘေဒတော စ၊ အခိုက်အတန့်အထူးအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနေကဘေဒတံ၊ များသောအပြား ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ သုတ္တပဒေဟိ၊ သုတ္တပုဒ်တို့ဖြင့်။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဒဿိတံ၊ ပြအပ်သော။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤသုတ္တန်သည်။ သံကိလေသဘာဂိယံ သုတ္တံ၊ သံကိလေသဘာဂိယသုတ္တန်မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

ပသန္နေနာတိ၊ ကား။ ကမ္မကမ္မဖလာဒီနိ၊ ကံကံ၏အကျိုး အစရှိသည်တို့ကို။ သဒ္ဒဟန္တေန၊ ယုံကြည်သော။

စာပိုဒ် ၉၃

ဣဒ္ဓန္တိ၊ ကား။ ဟတ္ထူပဂသီသူပဂါဒိအလင်္ကာရေဟိ စ၊ လက်တန်ဆာ ဦးခေါင်းတန်ဆာ အစရှိသော တန်ဆာတို့နှင့်လည်းကောင်း။ မဏိကနကာဒီဟိ စ၊ ပတ္တမြားရွှေ အစရှိသည် တို့နှင့်လည်းကောင်း။ သမိဒ္ဓံ၊ ပြည့်စုံ၏။ ဖီတန္တိ၊ ကား။ တေလမဓုဖာဏိတာဒီဟိ စ၊ ဆီပျားတင်လဲ အစရှိသည်တို့နှင့်လည်းကောင်း။ ဓနဓညာဒီဟိ စ၊ ဥစ္စာစပါး အစရှိသည်တို့နှင့် လည်းကောင်း။ ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြော၏။ အာကိဏ္ဏမနုဿန္တိ၊ ကား။ နိရန္တရမနုဿံ၊ မပြတ်သော လူရှိ၏။ သမ္ဗာဓဗျူဟန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ သမ္ဗာဓဗျူဟံဟူသော ပုဒ်၌။ အနိဗ္ဗိဒ္ဓရစ္ဆာယော၊ ထုတ်ခြင်းမထွင်းသော ခရီးတို့ကို။ ဗျူဟာ၊ ဗျူဟတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ယေသု၊ အကြင်ခရီးတို့၌။ ပဝိဋ္ဌမဂ္ဂေနေဝ၊ ဝင်သောခရီးဖြင့်သာလျှင်။ နိဂ္ဂစ္ဆန္တိ၊ ထွက်ကုန်၏။ သမ္ဗာဓာ၊ ကျဉ်းမြောင်းကုန်သော။ တေ ဗျူဟကာ၊ ထိုထုတ်ခြင်းမထွင်းသော ခရီးတို့သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤကပ္ပိလဝတ်ပြည်၌။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သမ္ဗာဓဗျူဟံ၊ သမ္ဗာဓဗျူဟံမည်၏။ ဣမိနာပိ၊ ဤသမ္ဗာဓဗျူဟံဟူသော ပါဌ်ဖြင့်လည်း။ တဿ နဂရဿ၊ ထိုကပ္ပိလဝတ်ပြည်၏။ ဃနဝါသမေဝ၊ တစ်ခဲနက်သော နေရာရှိသည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။ ဘန္တေနာတိ၊ ကား။ ဒမထံ၊ ဆုံးမခြင်းသို့။ အနုပဂတေန၊ မရောက်သော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဣတော စိတော စ၊ ထိုမှဤမှလည်း။ ပရိဗ္ဘမန္တေန၊ လည်သော။ အပါပကန္တိ၊ ကား။ အလာမကံ၊ မယုတ်မာသော။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေနာတိ၊ ကား။ အစလပ္ပသာဒေန၊ မတုန်မလှုပ်သော ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။ သစ္စပ္ပဋိဝေဓတော၊ သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိသောအားဖြင့်။ အာဂတေန၊ လာသော။ ပသာဒေန၊ ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။

ပေစ္စ သော လဘတေတိ၊ ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘူတေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်လှံတန်ဖြင့်။ န ဟိံသတိ၊ မညှဉ်းဆဲ။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပရလောကေ၊ တမလွန်လောက၌။ မနုဿဘူတော၊ လူဖြစ်၍။ မနုဿသုခံ၊ လူချမ်းသာကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ ဒေဝဘူတော၊ နတ်ဖြစ်၍။ ဒိဗ္ဗသုခံ၊ နတ်ချမ်းသာကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးသော ချမ်းသာကို။ အတိက္ကန္တော၊ လွန်သည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗာနသုခံ၊ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသို့။ လဘတိ၊ ရ၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

စာပိုဒ် ၉၄

စာရိကံ ပက္ကမိဿတီတိ၊ ကား။ ဇနပဒစာရိကံ၊ ဇနပုဒ်တို့၌ သွားခြင်းကို။ ဂမိဿတိ၊ သွားလတ္တံ့။ (စရဏံ စာရော။ စာရော ဧဝ စာရိကာ။ ဇနပဒေသု စာရိကာ ဇနပဒစာရိကာ၊ ပါရာဇိကဏ်ဋီကာ)။ ကသ္မာ ပန၊ အဘယ်ကြောင့်ကား။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ ဇနပဒစာရိကံ၊ ဇနပုဒ်တို့၌ သွားခြင်းကို။ စရတိ၊ သွားသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စောဒနာ၊ စောဒနာတည်း။ သတ္တဟိ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ ဗုဒ္ဓါ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိကုန်သော။ ဘဂဝန္တော၊ ဘဂဝါတို့သည်။ ဇနပဒစာရိကံ၊ ဇနပဒစာရိကကို။ စရန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဒေသန္တရဂတာနံ၊ အရပ်တစ်ပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ နေကုန်သော။ ဝေနေယျာနံ၊ ဝေနေယျသတ္တဝါတို့ကို။ ဝိနယနတ္တဉ္စ၊ ဆုံးမခြင်းငှာလည်းကောင်း။ တတြ၊ ထိုအရပ်တစ်ပါး၌။ ဌိတာနံ၊ တည်ကုန်သော သူတို့အား။ ဥဿုက္ကသမုပ္ပါဒနဉ္စ၊ အားထုတ်ခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းလည်းကောင်း။ သာဝကာနံ၊ တပည့်သာဝကတို့အား။ ဝါ၊ တပည့်သာဝကတို့၏။ ဧကသ္မိံ ဌာနေ၊ တစ်ခုသောအရပ်၌။ နိဗဒ္ဓဝါသပရိဟရဏဉ္စ၊ အမြဲနေခြင်းကို ပယ်တော်မူခြင်းလည်းကောင်း။ အတ္တနော စ၊ ကိုယ်တော်၏လည်း။ တတ္ထ၊ ထိုတစ်ခုသော အရပ်၌။ အနာသင်္ဂဒဿနဉ္စ၊ ကပ်ငြိခြင်းမရှိသည်ကို ပြုခြင်းလည်းကောင်း။ သမ္ဗုဒ္ဓဝသိတဋ္ဌာနတာယ၊ ဘုရားတို့၏နေရာဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဒေသာနံ၊ အရပ်တို့၏။ စေတီယဘာဝသမ္ပာဒနဉ္စ၊ စေတီ၏ အဖြစ်ကို ပြီးစေခြင်းလည်းကောင်း။ ဝါ၊ အရိုအသေပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြီးစေခြင်းလည်းကောင်း။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ ဒဿနူပသင်္ကမနာဒီဟိ၊ ဖူးမြင်ခြင်း ဆည်းကပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ပုညော ဃပ္ပသဝနဉ္စ၊ ကောင်းမှုအပေါင်း၏ ပွားခြင်းလည်းကောင်း။ အဝုဋ္ဌိအာဒိဥပဒ္ဒဝူပသမနဉ္စ၊ မိုးမရွာခြင်းအစရှိသော ဥပဒ္ဒဝေါ၏ ငြိမ်းခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သတ္တဟိ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။ ဣမေဟိ၊ ကာရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ ဘဂဝန္တော၊ ဘဂဝါတို့သည်။ ဇနပဒစာရိကံ၊ ဇနပဒစာရိကကို။ စရန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။

သတ္တသရုပ်ကို ဆိုရာ၌ ‘တတြ ဌိတာနိ ဩဿုက္ကသမုပ္ပာဒန’စသည်ဖြင့် နောက်သရုပ်ခြောက်ပါးကို ဆိုသကဲ့သို့ ‘ဒေသန္တရဂတာနံ ဝေနေယျာနံ ဝိနယျန’ဟုမဆိုမူ၍ ဝိနယနတ္တံဟု ဆိုခြင်းသည် ရှေ့နောက်မညီတကား ဟူငြားအံ့။ သရုပ်ကို ဆိုသောအရာ မည်သည် ရှေ့နောက်အညီ ဆိုသောအရာလည်း ရှိ၏။ မညီသောအားဖြင့် ဆိုသောအရာလည်း ရှိ၏။ မညီသောအားဖြင့် ဆိုသောဉာပကပြယုဂ်ကား ‘ရာဇဒုဗ္ဘိက္ခကန္တာရ။ ရာဂဝေရိဘယေန ဝါ။ စီဝရာဟရဏတ္တံ ဝါ။ လိင်္ဂဘာဒိယတိဓယော’ဟူသည်တည်း။ ဤဉာပကပြယုဂ်၌။ ‘ရာဇ... ဘယေန ဝါ’ဟု ဆိုပြီး၍ ‘စီဝရာဟရဏတ္တံ ဝါ’ဟု ရှေ့ နောက်မညီသောအားဖြင့် ဆိုသတည်း။ ထိုအထူ ဤ၌လည်း မှတ်အပ်၏။

ဣသိဒတ္တပုရာဏာတိ၊ ကား။ ဣသိဒတ္တော စ၊ ဣသိဒတ္တသည်လည်းကောင်း။ ပုရာဏော စ၊ ပုရာဏသည်လည်းကောင်း။ တေသု၊ ထိုနှစ်ယောက်တို့တွင်။ ဣသိဒတ္တော၊ ဣသိဒတ္တသည်။ သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမီသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပုရာဏော၊ ပုရာဏသည်။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သာကေတေတိ၊ ကား။ “သာကေတော”တိ၊ သာကေတဟူ၍။ လဒ္ဓနာမေ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဘောဂဂါမကေ၊ စားသောရွာငယ်၌။ (ပေမူ၌ သောမုကေတိ၊ ကား။ သောမုကောတိ နာမော၊ သောမုကအမည်ရှိသော။ သောမုကောတိ လဒ္ဓနာမေဟူ၍လည်း ရှိ၏။ သောမုကောတိ၊ သောမုကဟူ၍။ လဒ္ဓနာမေ၊ ရသော အမည်ရှိသော။ ပါဠိ၌ကား သာကေတေဟု ရှိ၏။ အချို့အဋ္ဌကထာ၌လည်း သာကေတေတိ လဒ္ဓနာမေဟုပင် ရှိ၏)။ မဂ္ဂေ ပုရိသံ ဌပေသုန္တိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ ဂါမဒွါရေန၊ ရွာတံခါးဖြင့်။ ဂမနမဂ္ဂေါ၊ ကြွတော်မူရာ ခရီးလမ်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ အမှာကံ၊ ငါတို့သည်။ သုတ္တာနံ ဝါ၊ အိပ်ပျော်နေစဉ်သော်လည်းကောင်း။ ပမတ္တာနံ ဝါ၊ မေ့လျော့နေစဉ်သော်လည်းကောင်း။ သစေ ဂစ္ဆေယျ၊ အကယ်၍ ကြွတော်မူငြားအံ့။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ပဿိတုံ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။ န လဘေယျာမ၊ မရနိုင်ကုန်ရာ”။ ဣတိမနသိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။ မဂ္ဂမဇ္ဈေ၊ ခရီးအလယ်၌။ ပူရိသံ၊ သူကို။ ဌပေသုံ ကိရ၊ ထားကြကုန်သတတ်။

သုတ္တာနံ ဝါ ပမတ္တာနံ ဝါ၌ အနာဒရအနက်၌ ဆဋ္ဌီတည်း။ အနာဒရအဖြစ် မထင်တကား။ အဘယ်သို့ အနာဒရဖြစ်အံ့နည်းဟူမူကား မထီမဲ့မြင်အလိုမရှိသည်ကို ပြုမှသာ အနာဒရမဖြစ်သည် မဟုတ်။ စင်စစ်ကား ကြိယာတစ်ပါးအဖြစ်သည်။ ကြိယာတစ်ပါးလုသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းသည်လည်း အနာဒရမည်၏။ ဤ၌လည်း အိပ်ပျော်ခြင်း မေ့လျော့ခြင်းကြိယာဖြစ်စဉ် သွားခြင်းကြိယာလုသကဲ့သို့ ဖြစ်ရကား အနာဒရ ဖြစ်ပါသတည်း။

အနုဗန္ဓိံသူတိ၊ ကား။ ဒူရတောဝ၊ အဝေးမှသာလျှင်။ အနုဗန္ဓိံသု၊ လိုက်ကုန်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်သေး။ ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ နောက်မှ နောက်မှ။ အနုဗန္ဓိံသု၊ လိုက်ကုန်၏။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အကျယ်ချဲ့ပြအံ့။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ သကဋမဂ္ဂဿ၊ ယာဉ်လမ်း၏။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ဇင်္ဃမဂ္ဂေန၊ ခြေလျင်လမ်းဖြင့်။ အဂမာသိ၊ ကြွတော်မူ၏။ ဣတရေ၊ မြတ်စွာဘုရားမှ တစ်ပါးသော ဣသိဒတ္တပုရာဏတို့သည်။ ဥဘောသု၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပဿေသု၊ အခြမ်းတို့၌။ ဝါ၊ အခြမ်းတို့ဖြင့်။ အနုဂစ္ဆန္တာ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်ကုန်လျက်။ ဝါ၊ နောက်သို့လိုက်ကုန်လျက်။ အဂမံသု၊ သွားကုန်ပြီ။

ခရီးမှဖဲ၍ သစ်ပင်ရင်းသို့ အဘယ်ကြောင့် ကပ်သနည်း။ ခရီးသွားလျက် ပဋိသန္ထာရမပြုကောင်းပါသလော ဟူသော စောဒနာကို ဖြေစေအံ့သောငှာ ‘မဂ္ဂါ ဩက္ကမ္မာတိ ဗုဒ္ဓါ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

မဂ္ဂါ ဩက္ကမ္မာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ မဂ္ဂါ ဩက္ကမ္မာဟူသော ပါဌ်၌။ အဓိပ္ပါယော၊ အဓိပ္ပာယ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ ကေနစိ၊ အချို့သောသူနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဂစ္ဆန္တာဝ၊ ကြွတော်မူကုန်လျက်သာလျှင်။ ပဋိသန္ထာရံ၊ စကားပြောဟောခြင်းကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုတော်မူကြကုန်၏။ ကေနစိ၊ အချို့သောသူနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဌိတာဝ၊ တည်တော်မူကုန်လျက်သာလျှင်။ ပဋိသန္ထာရံ၊ ပဋိသန္ထာရကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ ကေနစိ၊ အချို့သောသူနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ဒိဝသဘာဂမ္ပိ၊ တစ်နေ့အဖို့ကာလပတ်လုံးလည်း။ နိသိန္နာ၊ ထိုင်တော်မူကုန်လျက်။ ပဋိသန္ထာရံ၊ ပဋိသန္ထာရကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ ဘဂဝါသည်။ “ဣမေ၊ ဤဣသိဒတ္တပုရာဏတို့သည်။ မယှံ၊ ငါ၏။ သာသနေ၊ သာသနာ၌။ ဝလ္လဘာ၊ အကျွမ်းဝင်ကုန်၏။ အာဂတဖလာ၊ လာသောဖိုလ်ရှိကုန်၏။ ဣမေဟိ၊ ဤဣသိဒတ္တပုရာဏတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်၍။ ဒိဝသဘာဂံ၊ တစ်နေ့အဖို့လုံး။ ပဋိသန္ထာရံ၊ ပဋိသန္ထာရကို။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိန္တေသိ၊ ကြံတော်မူ၏။ စိန္တေတွာ၊ ကြံ၍။ (ဤသို့ ပါဌသေသဆောင်)။ မဂ္ဂတော၊ လမ်းမှ။ ဩက္ကမိတွာ၊ ဖဲတော်မူ၍။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အညတရံ၊ တစ်ခုသော။ ရုက္ခမူလံ၊ သစ်ပင်ရင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူ၏။

လမ်းခရီး၌ ခင်းအပ်သော နေရာကို မရရာတကား ဟူသော သောတုဇနတို့၏ အကြံဖြစ်လေရာသောကြောင့် ‘ပညတ္တေ အာသနေ နိသိဒီတိ တေ ကိရ’အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ပညတ္တေ အာသနေ နိသီဒီတိ၊ ကား။ တေ၊ ထိုဣသိဒတ္တပုရာဏတို့သည်။ ဆတ္တုပါဟနကတ္တရဒဏ္ဍပါဒဗ္ဘဉ္ဇနတေလာနိ စေဝ၊ ထီးဘိနပ်တောင်ဝှေးခြေသုတ်စရာဆီတို့ကို လည်းကောင်း။ အဋ္ဌဝိဓံ၊ ရှစ်မျိုးသော။ ပါဏကဉ္စ၊ အဖျော်ကိုလည်းကောင်း။ သရဘဝါဒပလ္လင်္ကဉ္စ၊ သရဘမည်သော သားရဲရုပ်အခြေရှိသော ပလ္လင်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ သမင်ဆီးဆောက်ရုပ် အခြေရှိသော ပလ္လင်ကိုလည်းကောင်း။ ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။ အာဂမံသု ကိရ၊ သွားကုန်သတတ်။ (အဂမံသုလည်း ရှိ၏။ လားကုန်သတည်းပေး)။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဝါ၊ ထိုကြောင့်။ နံ ပလ္လင်္ကံ၊ ထိုပလ္လင်ကို။ ပညပေတွာ၊ ခင်း၍။ အဒံသု၊ ပေးကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပလ္လင်၌။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ နိသီဒိ၊ နေတော်မူ၏။ ဧကမန္တံ နိသီဒိံသူတိ၊ ကား။ “ဆတ္တုပါဟနာဒီနိ၊ ထီးဘိနပ်အစရှိသည်တို့ကို။ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာအား။ ဒေထ၊ ပေးကုန်လော့”။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ဘဂဝါကို။ ဝန္ဒိတွာ၊ ရှိခိုး၍။ ဧကမန္တံ၊ လျောက်ပတ်စွာ။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။ နိသီဒိံသု၊ နေကုန်၏။

သာဝတ္ထိယာ ကောသလေသု စာရိကံ ပက္ကမိဿတီတိ၊ အာဒိ၊ သာဝတ္ထိယာ ကောသလေသု စာရိကံ ပက္ကမိဿတိဟူသော အစရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကားကို။ မဇ္ဈိမဒေသဝသေနေဝ၊ မဇ္ဈိမအရပ်၏ အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သနည်းဟူမူကား။ နိယတာစိဏ္ဏတ္တာ၊ မြဲသောအလေ့အကျင့်ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ (ထိုကို ချဲ့လိုရကား ‘ဘဂဝတော ဟိ’စသည်ကို ဆိုသတည်း)။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အကျယ်ချဲ့ပြအံ့။ ဘဂဝတော၊ ဘဂဝါ၏။ စာရိကစရဏံ၊ ဒေသစာရီကြွသွားခြင်းသည်။ မဇ္ဈိမဒေသေယေဝ၊ မဇ္ဈိမဒေသ၌သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပစ္စန္တဒေသေ၊ ပစ္စန္တရာဇ်အရပ်၌။ သစေပိ ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍လည်း ကြွတော်မူသည်ဖြစ်အံ့။ မဇ္ဈိမဒေသေယေဝ၊ မဇ္ဈိမဒေသ၌သာလျှင်။ အရုဏံ၊ အရုဏ်ကို။ ဥဋ္ဌာပေတိ၊ တက်စေတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နိယတာစိဏ္ဏံ၊ မြဲသော အလေ့အကျင့်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ မဇ္ဈိမဒေသဝသေနေဝ၊ မဇ္ဈိမဒေသ၏ အစွမ်းဖြင့်သာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ကာသီသူတိ၊ ကား။ ကာသိရဋ္ဌတော၊ ကာသိကတိုင်းမှ။ မဂဓေသူတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ မဂဓေသုဟူသော ပုဒ်၌။ တထာ၊ ထိုအတူ။ မဂဓရဋ္ဌတော၊ မဂဓတိုင်းမှ။ (ကာသိသုမဂဓေသုဟူသော ဤနှစ်ပုဒ်ကား ပါဠိ၌ ဤအရာတွင်မရှိနောက်၌သာရှိ၏)။ အာသန္နေ နော ဘဂဝါ ဘဝိဿတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ အာသန္နေ နော ဘဂဝါ ဘဝိဿတိဟူသော ပါဌ်၌။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ အာသန္နတ္တာ ဧဝ၊ ဘုရားသခင်နှင့် နီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ တေသံ၊ ထိုဣသိဒတ္တပုရာဏတို့အား။ သောမနဿံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သည်ကား။ န၊ မဟုတ်။ အထခေါ၊ စင်စစ်ကား။” ဣဒါနိ၊ ယခု။ ဒါနံ၊ ဒါနကို။ ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှာ။ ဂန္ဓမာလာဒိပူဇံ၊ နံ့သာပန်းအစရှိသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သောတုံ၊ နာအံ့သောငှာ။ ပဥှံ၊ ပြဿနာကို။ ပုစ္ဆိတုံ၊ မေးခြင်းငှာ။ လဘိဿာမ၊ ရကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နေသံ၊ ထိုဣသိဒတ္တပုရာဏတို့အား။ သောမနဿံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ (’ယထာသဒ္ဒါ နိစ္စသမ္ဗန္ဓာ’ ဟူရကား ယသ္မာ စသည်ဖြင့် အနိယတ်ဖော်သတည်း)။

တသ္မာတိဟ ထပတယော သမ္ဗာဓော ဃရာဝါသောတိ၊ ကား။ ထပတယော၊ လက်သမားတို့။ (ထပတိသဒ္ဒါကား ဝဍ္ဎကီ၏ပရိယာယ်တည်း။ အဘိဓာန်ကိုရှု။ ဂဟပတယောလည်း ရှိ၏။ ဒါယကာတို့ဟု ပေး)။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။ မယိ၊ ငါ၌။ ဒူရိဘူတေ၊ အဝေး၌ဖြစ်သည်ရှိသော်။ အနပ္ပကံ၊ များစွာသော။ ဒေါမနဿံ၊ နှလုံးမသာခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာသန္နေ၊ နီးသည်ရှိသော်။ အနပ္ပကံ၊ များစွာသော။ သောမနဿံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာပိ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ “ဃရာဝါသော၊ အိမ်ရာတည်ထောင်သော လူ၏ဘောင်၌ နေခြင်းသည်။ သမ္ဗာဓော၊ ကျဉ်းမြောင်း၏”။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။ ဟိ သစ္စံ၊ စင်စစ်မှန်၏။ ဃရာဝါသဿ၊ ဃရာဝါသ၏။ ဒေါသေန၊ အပြစ်ကြောင့်။ တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။ ဧဝံ၊ ဤသို့ နှလုံးမသာခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဃရာဝါသံ၊ ဃရာဝါသကို။ ပဟာယ၊ စွန့်၍။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်သည်။ သစေ အဿထ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ မယာ၊ ငါဘုရားနှင့်။ သဒ္ဓိံယေဝ၊ တကွသာလျှင်။ ဂစ္ဆန္တာနဉ္စ၊ သွားကုန်သော်လည်းကောင်း။ အာဂစ္ဆန္တာနဉ္စ၊ မသွားကုန်သော်လည်းကောင်း။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တံ၊ ထိုသို့နှလုံးမသာခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ န ဘဝေယျ၊ မဖြစ်နိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။ ဒီပေန္တော၊ ပြ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုစကား၌။ သကိဉ္စနသပလိဗောဓဋ္ဌေန၊ နှိပ်စက်တတ်သော ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမ္ဗာဓတာ၊ ကျဉ်းမြောင်းသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။

နေရာကျဉ်းမြောင်းသောကြောင့်သာ သမ္ဗာဓဖြစ်ကောင်းပါသလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘မဟာဃရေ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စင်စစ်။ မဟာဃရေ၊ ကြီးစွာသော အိမ်၌။ ဝသန္တဿာပိ၊ နေသောသူအားလည်း။ သကိဉ္စနသပလိဗောဓဋ္ဌေန၊ နှိပ်စက်တတ်သော ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဃရာဝါသော၊ ဃရာဝါသသည်။ သမ္ဗာဓောဝ၊ ကျဉ်းမြောင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ရဇောပထောတိ၊ ကား။ ရာဂါဒိရဇာနံ၊ ရာဂအစရှိသော မြူတို့၏။ အာဂမနပထော၊ လာရာလမ်းကြောင်းသည်။ အာဂမနဋ္ဌာနံ၊ ဖြစ်ရာအရပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ အဗ္ဘောကာသောပဗ္ဗဇ္ဇာတိ၊ ကား။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ ပန၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်ကား။ အကိဉ္စနအပလိဗောဓဋ္ဌေန၊ နှိပ်စက်တတ်သော ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြခြင်း မရှိ သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဗ္ဘောကာသော၊ လွင်တီးခေါင်နှင့် တူသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

နေရာကျယ်သောကြောင့်သာ အဗ္ဘောကာသ ဖြစ်ကောင်း၏ဟု စုဒ်ရှိရကား ‘စတုရတနိကေပိ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သော်။

ဟိ၊ စင်စစ်။ စတုရတနိကေပိ၊ လေးထောင်မျှသာ ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဂဗ္ဘေ၊ တိုက်၌။ ပလ္လင်္ကေန၊ ပလ္လင်နှင့်။ ပလ္လင်္ကံ၊ ပလ္လင်ကို။ ဃဋ္ဋေတွာ၊ ထိစေ၍။ နိသိန္နာနမ္ပိ၊ နေကုန်သော။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အကိဉ္စနာပလိဗောဓဋ္ဌေန၊ နှိပ်စက်တတ်သော ရာဂအစရှိသော ကြောင့်ကြခြင်း မရှိ သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။ အဗ္ဘောကာသော နာမ၊ လွင်တီးခေါင်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အလဉ္စ ပန ဝေါ ထပတယော အပ္ပမာဒါယာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ အလဉ္စ ပန ဝေါ ထပတယော အပ္ပမာဒါယဟူသော ပါဌ်၌။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သမ္ဗာဓဃရာဝါသေ၊ ကျဉ်းမြောင်းသော ဃရာဝါသ၌။ ဝသန္တာနံ၊ နေကုန်သော။ တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။ အပ္ပမာဒမေဝ၊ မမေ့လျော့ခြင်းကိုသာလျှင်။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ယုတ္တံ၊ သင့်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤသို့လျှင်။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

နာဂါတိ၊ ကား။ ဟတ္ထိနော၊ ဆင်တို့သည်။ ဩပဝယှာတိ၊ ကား။ ရညော၊ မင်း၏။ ဝါ၊ မင်းအား။ အာရောဟနယောဂ္ဂါ၊ တက်စီးခြင်းငှာ လျောက်ပတ်ကုန်၏။ ဧကံ ပူရတော ဧကံ ပစ္ဆတော နိသီဒါပေမာတိ၊ ကား။ တေ ဒွေပိ ဇနာ၊ ထိုနှစ်ယောက်သော ဣသိဒတ္တပုရာဏတို့သည်လည်း။ သဗ္ဗာလင်္ကာရပဋိမဏ္ဍိတာ၊ အလုံးစုံသော တန်ဆာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဒွီသု နာဂေသု၊ နှစ်စီးသောဆင်တို့၌။ တာ ဣတ္ထိယော၊ ထိုမိန်းမတို့ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိသီဒါပေတွာ၊ နေစေ၍။ ရညော၊ ပသေနဒီကောသလမင်း၏။ နာဂံ၊ ဆင်ကို။ မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌။ ကတွာ၊ ထား၍။ ဥဘောသု ပဿေသု၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော အခြမ်းတို့၌။ ဂစ္ဆန္တိ ကိရ၊ သွားကုန်သတတ်။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ဆိုကုန်၏။ နာဂေါပိ ရက္ခိတဗ္ဗောတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ရက္ခိတေ၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဝိသေသိတံ၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းကို။ ဝါ၊ မညီညွတ်ခြင်းကို။ န ကရောတိ၊ မပြု။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ ရက္ခိတဗ္ဗော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တာနိ ဘဂိနိယောတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ရက္ခိတာသု၊ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်ရှိသော်။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ခြင်းသို့။ နာပဇ္ဇန္တိ၊ မရောက်ကုန်။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ တာပိ၊ ထိုသို့ နှမတို့ကိုလည်း။ ရက္ခိတဗ္ဗာ၊ စောင့်ရှောက်အပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အတ္တာပီတိ၊ ကား။ သိတကထိတဝိက္ခေပိတာဒီနိ၊ ပြုံးခြင်း ရယ်ခြင်း ပြောဟောခြင်း မသင့်မတင့်သော အားဖြင့် ကြည့်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကို။ အကရောန္တေဟိ၊ မပြုကုန်သဖြင့်။ အတ္တာပိ၊ မိမိကိုယ်ကိုလည်း။ ရက္ခိတဗ္ဗော၊ စောင့်ရှောက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိ၊ စင်စစ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (တထာလည်းရှိ၏။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်’ဟု ပေး။) ကရောန္တော၊ ပြုသောသူသည်။ ဝါ၊ ပြုသောသူကို။ “ဧသော၊ ဤသူသည်။ သာမိဒုဗ္ဗကောတိ၊ အရှင်ကိုပြစ်မှားသောသူ” ဟူ၍။ နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗော၊ နှိပ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တသ္မာတိဟ ထပတယောတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တုမှေ၊ သင်တို့အား။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ရာဇဘဏ္ဍံ၊ မင်းဘဏ္ဍာကို။ ပဋိစ္ဆာပေတိ၊ ဆောက်နှင်း၏။ တသ္မာပိ၊ ထို့ကြောင့်လည်း။ ဃရာဝါသော၊ ဃရာဝါသသည်။ သမ္ဗာဓော၊ ကျဉ်းမြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ရဇောပထော၊ ရာဂအစရှိသော မြူတို့၏အကြောင်းသည်။ ဝါ၊ ရာဂအစရှိသောမြူတို့၏ ဖြစ်ရာအရပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ပန၊ ကား။ ပံသုကူလိကံ၊ ပံ့သကူကို ဆောင်သော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဋိစ္ဆာပေန္တော၊ ဆောက်နှင်းသောသူသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဗ္ဗဇ္ဇာ၊ ရဟန်းအဖြစ်သည်။ အဗ္ဘောကာသော၊ လွင်တီးခေါင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဗ္ဗတ္ထာပိ၊ အလုံးစုံသော ပါဠိရပ်၌လည်း။ ဧဝံ၊ ဤအတူပင်တည်း။ တစ်နည်း။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗထာပိ၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာ အားဖြင့်လည်း။ ထပတယော၊ လက်သ္မားတို့။ (ဂဟပတယော၊ ရှိအံ့။ ဒါယကာတို့ပေး)။ အပ္ပမာဒါယ၊ မမေ့မလျော့ခြင်းငှာ။ အလဉ္စ ခေါ၊ လျောက်ပတ်သလျှင်ကတည်း။ အပမာဒမေဝ၊ မမေ့လျော့ခြင်းကိုသာလျှင်။ ကရောထ၊ ပြုကုန်လော့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။

မုတ္တစာဂေါတိ၊ ကား။ ဝိဿဋ္ဌစာဂေါ၊ လွတ်လွတ်စွန့်ကုန်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပယတပါဏီတိ၊ ကား။ အာဂတာဂတာနံ၊ လာကုန်လာကုန်သော သူတို့အား။ ဒါနတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဓောတဟတ္ထော၊ ဆေးအပ်သော လက်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝေါသဂ္ဂရတောတိ၊ ကား။ ဝေါသဂ္ဂသင်္ခါတေ၊ ဝေါသဂ္ဂဟုဆိုအပ်သော။ စာဂေ၊ စွန့်ကြဲခြင်း၌။ ရတော၊ မွေ့လျော်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယာစယောဂေါတိ၊ ကား။ ယာစိတဗ္ဗယုတ္တော၊ တောင်းအပ်သည်၏ အဖြစ်နှင့်ယှဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ‘ယာဇယောဂေါ’တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဒါနယုတ္တော၊ အမြဲပေးခြင်းနှင့်ယှဉ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဒါနသံဝိဘာဂရတောတိ ဧတေန ပါဌေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပမတ္တကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်မျှလည်း ဖြစ်သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဝတ္ထုကို။ လဘိတွာ၊ ၍။ တတောပိ၊ ထိုအနည်းငယ်သော ဝတ္ထုမှလည်း။ သံဝိဘာဂေ၊ ဝေဖန်ခွဲခြမ်းခြင်း၌။ ရတော၊ မွေ့လျော်၏။ အပ္ပဋိဝိဘတ္တန္တိ၊ ကား။” ဣဒံ၊ ဤဝတ္ထုသည်။ အမှာကံ၊ တို့အား။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဣဒံ၊ သည်။ အညေသံ၊ ထိုအား။ (အယျာနံလည်းရှိ၏။ အရှင်တို့အားပေး။ ရှေးပါဌ်သာအသင့်)။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အကတဝိဘာဂံ၊ မပြုအပ်သော ဝေဖန်ခြင်းရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော ဝတ္ထုသည်။ ဒါတဗ္ဗမေဝ၊ ပေးအပ်သည်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဌိတံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဤအဖွင့်ကားသည်တွင်မလို။ ‘ဣဒါနိ... အာဒိ ဝုတ္တံ’ ၏ နောက်၌သာ ရှိလိုမည် ထင်၏။ သမ္ပန္နာဂတောဟူသော ပုဒ်ကို ဟောတိ ဟူသောပုဒ်နှင့် စပ်အပ်၏။ သောတာပန္နောဟူသော ပုဒ်နှင့် ဝိသေသနဝိသေသျ၏ အဖြစ်နှင့် မစပ်အပ်သည်ဟု ပြလိုသော အဋ္ဌကထာဆရာသည် ‘ဣမေ ဟိ ခေါ... အတ္ထော’ ဟု မိန့်သတည်း။

ဣမေဟိ ခေါ... ဟောတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သောတာပန္နော၊ သည်။ စတူဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

သမန္နာဂတောဟူသော ပုဒ်ကို သောတာပန္နောဟူသော ပုဒ်နှင့် ဝိသေသန ဝိသေသျ အဖြစ်ဖြင့် မစပ်ကောင်းပါသလောဟု စောဒနာရှိရကား ဧတေန အစရှိသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဧတေန၊ ဤပါဌ်ဖြင့်။ သောတာပန္နေန၊ သည်။ (ယော သောတာပန္နောလည်းရှိ၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်ပေး)။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ (လဗ္ဘမာနတံ၌ တာသမ္ဗန်တည်း)။ ဧကန္တတော၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ လဗ္ဘမာနတံ၊ ရအပ်သည်၏။ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ တေသံ ထပတီနံ၊ ထိုလက်သမားတို့၏။ (ဂဟပတီနံရှိအံ့။ ထိုဒါယာတို့၏ပေး)။ စတူဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတံ၊ ပြည့်စုံခြင်းကို။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ ဒဿေတွာ၊ ပြီး၍။ (မရည်မညွှန်းသာမညပြသည် ဟူလိုသော်)။ ဣဒါနိ၊ ၌။ နိပ္ပရိယာယေန၊ မုချအားဖြင့်။ တံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ (စရည်ညွှန်း တိုက်ရိုက်ပြသည်ဟူလိုသော်)။ “တုမှေ ခေါ ထပတယော”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၉၅။ သဟဿံ ကပ္ပကောဋိယောတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သဟဿံ အတ္တဘာဝါ၊ ကုဋေတစ်ထောင်သော အတ္တဘောတို့သည်။ အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “အသီတိ ကပ္ပကောဋိယော” တိပိ၊ လည်း။ ပါဌော၊ ပါဌ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အသီတိ အာယုကပ္ပကောဋိယော၊ ကုဋေရှစ်ဆယ်သော အာယုကပ်တို့ပတ်လုံး။ အဟေသုံ၊ ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ကတ္ထ ပန၊ အဘယ်၌ကား။ တေ၊ ထိုကုဋေတစ်ထောင်သော အတ္တဘောတို့သည်။ အဟေသုံ၊ ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ သံသယဿ၊ ယုံမှားခြင်း၏။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်။ “ဒေဝေ စေဝ မ နုဿေ စာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဒေဝေသု စေဝ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ မနုဿေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သံဝိရူဠှမှီတိ၊ ကား။ သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ပလ္လဝဂ္ဂဟဏေန၊ ရွက်ညွန့်ကို ယူသဖြင့်။ ဝိရုဠှေ၊ ကြီးစွာသော။ အလဘိံဟန္တိ၊ ကား။ အဟံ၊ သည်။ အလဘိံ၊ ရပြီ။ အဇ္ဇ တိံသ တတော ကပ္ပါတိ၊ ကား။ တတော ကပ္ပတော၊ ထိုကမ္ဘာမှ။ အဇ္ဇ သမ္ပတိ၊ ယခုအခါ၌။ (အဇ္ဇနှင့် သံပတိကား အနက်တူ၏)။ အယံ ကပ္ပေါ၊ ဤကမ္ဘာသည်။ တိံသတိမော၊ သုံးဆယ်မြောက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿာ သညာယ ဝါသနာတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓဂတာယ၊ ဘုရားလျှင်အာရုံရှိသော။ တဿာ သညာယ၊ ၏။ ဝါသနတော၊ အစွမ်းကြောင့်။

တဏှာနိဃာတကောတိ၊ ကား။ တဏှာယ၊ ကို။ သမုစ္ဆေဒကော၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်တတ်သော။ ဝဋံသကောတိ၊ ကား။ ပုပ္ဖမယကဏ္ဏိကော၊ ပန်းဖြင့်ပြီးသော အချက်သည်။ သဗ္ဗပုပ္ဖေဟိလင်္ကတောတိ၊ ကား။ နာနာပုပ္ဖေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အလင်္ကတော၊ တန်ဆာဆင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ လပနန္တရာတိ၊ ကား။ ဥတ္တရာဓရောဋ္ဌာနံ၊ အထက်နှုတ်ခမ်းတော် အောက်နှုတ်ခမ်းတော်တို့၏။ အန္တရတော၊ အကြားမှ။ ဩက္ကာတိ၊ ကား။ ပဘာ၊ အရောင်သည်။ မုဒ္ဓနန္တရဓာယထာတိ၊ ကား။ မုဒ္ဓနိ၊ ထိပ်တော်၌။ အန္တရဓာယထ၊ ကွယ်၏။ ကင်္ခံ ဝိတရာတိ၊ ကား။ ဝိမတိံ၊ ယုံမှားခြင်းကို။ ဝိနောဒေဟိ၊ ဖျောက်တော်မူလော့။ ယဿ တံ သဗ္ဗဓမ္မေသု၊ သဒါ ဉာဏံ ပဝတ္တတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ တန္တိ ဣဒံ ပဒံ၊ သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ တည်း။ ယဿ၊ အကြင်မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝါ၊ အား။ သဗ္ဗဓမ္မေသု၊ တို့၌။ အာကင်္ခပဋိဗဒ္ဓတ္တာ၊ အလိုနှင့်စပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဉာဏံ၊ သည်။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ သဗ္ဗညူ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိတော်မူသော။ သော ဘဂဝါ၊ သည်။ အာနန္ဒံ၊ အာနန္ဒာအမည်ရှိသော။ ထေရံ၊ ကို။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ အဗြဝိ၊ ဆိုပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။ ရာဇာ ရဋ္ဌေ ဘဝိဿတီတိ၊ ကား။ သဗ္ဗသ္မိံ၊ သော။ ရဋ္ဌေ၊ ပြည်တိုင်းကား၌။ ရာဇာ၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ စရိမန္တိ၊ ကား။ စရိမဘဝံ စရိမဘဝေ၊ အဆုံးသော ဘဝ၌။ သစ္ဆိကတွာတိ၊ ကား။ ပစ္စက္ခံ၊ မျက်မှောက်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဓမ္မတန္တိ၊ ကား။ စတုသစ္စဓမ္မံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ ဝါ၊ ကား။ ပစ္စေကဗောဓိံ၊ ပစ္စေကဗောဓိကို။

စာပိုဒ် ၉၆။ သုဝဏ္ဏစ္ဆဒနံ နာဝန္တိ၊ ကား။ ဥဘောသု ပဿေသု၊ တို့၌။ သုဝဏ္ဏာလင်္ကာရေဟိ၊ ရွှေတန်ဆာတို့ဖြင့်။ ပဋိမဏ္ဍိတဝသေန၊ တန်ဆာဆင်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဆာဒိတံ၊ မိုးအပ်သော။ ဝါ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ သုဝဏ္ဏနာဝံ၊ ရွှေလှေကို။ ပဥှံ ပုဋ္ဌာ... မေ သုတန္တိ၊ ကား။ သာ ဒေဝတာ၊ သည်။ ပဥှံ၊ ကို။ ပုဋ္ဌာ၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။ သက္ကဿ၊ အား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ ဗျာကာသိ၊ ဖြေကြား၏။ ဧဝံ တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။ မယာပိ၊ အကျွနု်ပ်သည်လည်း။ သုတံ၊ ကြားအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အာယသ္မာ၊ သော။ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနော၊ သည်။ အတ္တနာ၊ သည်။ ယထာသုတံ၊ အကြင်အကြင်ကြားအပ်သော။ ဝါ၊ ကြားသောအတိုင်း။ တံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ ဘဂဝတော၊ အား။ ဝဒတိ၊ လျှောက်၏။

ပံသုထူပေသူတိ၊ ကား။ သရီရဓာတုံ၊ သရီရဓာတ်ကို။ အဗ္ဘန္တရေ၊ ၌။ ဌပေတွာ၊ ၍။ ပံသူဟိ၊ မြေမှုန့်တို့ဖြင့်။ ကတထူပေသု၊ ပြုအပ်သော စေတီတို့ကို။

ကတေသုဟူသော လက္ခဏကြိယာကို ငဲ့၍ လက္ခဏဝန္တကံ ပေးသည်။ အဘယ့်ကြောင့် သရီရဓာတ်တော်ကို အတွင်းထား၍ မြေမှုန့်တို့ဖြင့် ပြုအပ်သော စေတီဟူ အသီးမူ၍ ဆိုသနည်း။ ပံသုထူပေသုသာ ပါဠိရှိသည် မဟုတ်တုံလော။ ဆရာ့စကား အသို့သင့်ပါအံ့နည်းဟု စောဒနာရှိရကား ‘ဧဝံ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသော်။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ပြုသည်ရှိသော်။ တေ၊ ထိုစေတီတို့ကို။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်၍။ ကတာ နာမ၊ ပြုအပ်သည်မည်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ဥဒ္ဒိဿ ကတေသု ဒသဗလဓရာန”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ပြီ။

စာပိုဒ် ၉၇။ ဒေဝပုတ္တသရီရဝဏ္ဏာတိ၊ ကား။ ဒေဝပုတ္တသရီရသဒိသဝဏ္ဏာ၊ နတ်သား၏ ကိုယ်နှင့်တူသော အဆင်းရှိကုန်သော။ သုဘဂသဏ္ဌိတီတိ၊ ကား။ သောဘဂ္ဂယုတ္တသဏ္ဌာနာ၊ တင့်တယ်ခြင်းနှင့် ယှဉ်သော သဏ္ဌာန်ရှိကုန်သော။ ဥဠာရံ ဝတ တံ အာသီတိ၊ ကား။ မယာ၊ သည်။ ကတံ၊ သော။ တံ ပုညံ၊ သည်။ ဥဠာရံ၊ ပြန့်ပြောသည်။ ဝါ၊ မြတ်သည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ အဟောသိ၊ ၏။ ယာဟန္တိ၊ ကား။ ယာ အဟံ၊ အကြင်ငါသည်။ သတသတဿံ ကပ္ပေ၊ မုဒိတော ထူပံ အပူဇေသီတိ၊ ကား။ ထူပံ၊ စေတီကို။ ပူဇေတွာ၊ ကြောင့်။ သတသဟဿံ အာယုကပ္ပေ၊ တသိန်းသော အာယုကပ်တို့ပတ်လုံး။ အဟံ၊ သည်။ မုဒိတော၊ နတ်၏စည်းစိမ်ဖြင့် ဝမ်းမြောက်ရသည်။ အာသိ၊ ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အနာဂန္တုနဝိနိပါတန္တိ၊ ကား။ အပါယုပပတ္တိံ၊ အပါယ်၌ ဖြစ်ခြင်းသို့။ အနုပဂန္တွာ၊ မရောက်မူ၍။ ယံ စက္ခုန္တိ၊ ကား။ ယံ ပညာစက္ခုံ၊ အကြင်ပညာတည်းဟူသော မျက်စိကို။ ပဏိဟိတန္တိ၊ ကား။ ဌပိတံ၊ ထားအပ်ပြီ။ ဝါ၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီ။ ဝိမုတ္တစိတ္တမှီတိ၊ ကား။ ဝိမုတ္တစိတ္တော၊ လွတ်သောစိတ်ရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဝိဓူတလတောတိ၊ ကား။ ဝိဓူတတဏှာလတော၊ ခါအပ်သော တဏှာတည်းဟူသော နွယ်ရှိသည်။ သမုစ္ဆိန္နတဏှော၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော တဏှာရှိသည်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

စာပိုဒ် ၉၈။ သာမာကပတ္ထောဒနမတ္တန္တိ၊ ကား။ သာမာကတိဏာနံ၊ သမန်းမြက်တို့၏။ နာဠိကောဒနမတ္တံ၊ တစ်ကွမ်းစားဖြင့်ချက်အပ်သော ထမင်းမျှသာဖြစ်သော။ အခိလေတိ၊ ကား။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ စေတောခိလာနံ၊ နှလုံးတံသင်းတို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ အခိလေ၊ ငါးပါးသော နှလုံးတံသင်းမရှိသော။ တသ္မိဉ္စ ဩကပ္ပယိ ဓမ္မမုတ္တမန္တိ၊ ကား။ တသ္မိံ ပစ္စေကဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ ဥတ္တမဓမ္မံ၊ မြတ်သော ရတနာဖြစ်သော။ ပစ္စေကဗောဓိံ၊ ကို။” ဣမသ္မိံ၊ ဤအရှင်ဘုရား၌။ ဥတ္တမဓမ္မေန နာမ၊ မြတ်သောပစ္စေကဗောဓိတရား မည်သည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ သဒ္ဒဟိံ၊ ယုံကြည်၏။ “တသ္မိဉ္စ ဓမ္မေ ပဏိဓေသိံ မာနသ”န္တိ၊ ကား။ ဣမိနာ၊ ဤအရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်။ ပဋိလဒ္ဓဓမ္မံ၊ ရအပ်သောတရားကို။ အဟမ္ပိ၊ သည်လည်း။ သစ္ဆိကရေယျံ၊ မျက်မှောက်ပြုရလို၏။ ဣတိ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဏိဒဟိံ၊ ဆောက်တည်၏။ ဘဝေ ကုဒါသုပိ စ မာ အပေက္ခဝါတိ၊ ကား။ ကတ္ထစိ၊ သော။ ဘဝေ၊ ၌။ အပေက္ခဝါ၊ သည်။ မာ ဘဝေယျံ၊ လို၏။ ဣတိ စ၊ လည်း။ မာနသံ၊ ကို။ ပဏိဓေသိံ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။

ကုရူသူတိ၊ ကား။ ဥတ္တရကုရူသု၊ ဥတ္တရကုရုကျွန်း၌ဖြစ်ကုန်သော။ (ပါဏီသု၏ ဝိသေသနတည်း)။ ဒီဃာယုကေသူတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ တေသံ၊ ထိုဥတ္တရကုရုကျွန်းသူတို့၏။ ဝဿသဟဿာယုကတာယ၊ အနှစ်တစ်ထောင်အသက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အမမေသူတိ၊ ကား။ အရိဂ္ဂဟေသု၊ သိမ်းဆည်းခြင်း မရှိကုန်သော။ ပါဏီသူတိ၊ ကား။ သတ္တေသု၊ တို့၌။ အဟီနဂါမီသူတိ၊ ကား။ ယထာလဒ္ဓသမ္ပတ္တီဟိ၊ အကြင်အကြင် ရအပ်သော စည်းစိမ်တို့မှ။ ယာဝတာယုကံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ အပရိဟီနသဘာဝေသု၊ မယုတ်သော သဘောရှိကုန်သော။ တိဒသောပပဇ္ဇတာတိ၊ ကား။ တာဝတိံသော။ တာဝတိံသာနတ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥပပဇ္ဇိံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဝါ၊ ကား။ တိဒသေ တာဝတိံသဘဝနေ၊ ၌။ ဥပပဇ္ဇိံ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဝိသိဋ္ဌကာယူပဂတောတိ၊ ကား။ ဝိသိဋ္ဌကာယေသု၊ ထူးသောနတ်အပေါင်းတို့သို့။ နာနာဝဏ္ဏကာယေသု၊ အထူးထူးသော အဆင်းရှိသော နတ်အပေါင်းတို့သို့။ ဥပဂတော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ရောက်သော။

ယသသည်ကိတ္တိယသပရိဝါရယသအားဖြင့် နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် ကိတ္ထိယသကို နစ်စေလို၍ ပရိဝါရန္တေသုဟု ဖွင့်သတည်း။

ယသဿိသူတိ၊ ကား။ ပရိဝါရဝန္တေသု၊ အခြံအရံရှိကုန်သော။ ဟိတာဟိတာသိဟီတိ၊ ကား။ ကုသလာကုသလေ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်တို့ကို။ ဝီတိဝတ္တီဟိ၊ လွန်ကုန်သော။ ပစ္စက္ခံ ခွိမန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ပစ္စက္ခံ ခေါ၊ မျက်မှောက်လျှင်။ ဣမံ ဝစနံ၊ ကို။ အဝစ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

သကာသီတိ၊ ကား။ သော၊ ထိုသီခိမြတ်စွာဘုရားညီတော်ဖြစ်သော မင်းသည်။ အကာသိ၊ ၏။ ဗလိမာဘိဟာရီတိ၊ ကား။ ပူဇာဗလိံ၊ ပူဇော်ခြင်းတည်းဟူသော အခွန်ကို။ အဘိဟရိ၊ ရှေးရှုဆောင်၏။ ပတိတဿ ဧကန္တိ၊ ကား။ တဿ၊ ထိုပူဇော်သော သူ၏။ ဟတ္ထတော၊ မှ။ ဧကပုပ္ဖံ၊ ပန်းတစ်ပွင့်သည်။ ပတိတံ၊ ကျ၏။ (ပတိတဿကို ပတိတံ အဿဟု ပုဒ်ဖြတ်စေလိုသည်)။

ဥပရိဋ္ဌန္တိ၊ ကား။ ဥပရိဝေဟာသေ၊ အထက်ကောင်းကင်၌။ ဌိတံ၊ တည်သော။ အရိဋ္ဌန္တိ၊ ကား။ အရိဋ္ဌံ နာမ၊ အရိဋ္ဌအမည်ရှိသော။ ပစ္စေကသမ္ဗုဒ္ဓံ၊ အရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါကို။ အဇ္ဈတ္တဉ္စ ဗဟိဒ္ဓါ စာတိ၊ ကား။ အဇ္ဈတ္တဝိသယာ စ၊ အဇ္ဈတ္တတရားလျှင် အာရုံရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဗဟိဒ္ဓဝိသယာ စ၊ ဗဟိဒ္ဓတရားလျှင် အာရုံရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယေ မေ ဝိဇ္ဇိံသူတိ၊ ကား။ ယေ အာသဝါ၊ တို့သည်။ မေ၊ အား။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဝိဇ္ဇမာနာ၊ ထင်ရှားရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။ ဇာတိမရဏသံသာရော နတ္ထိ ဒါနိ ပုနဗ္ဘဝေါတိ၊ ကား။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။ ဇာယနမီယနဘူတော၊ ဖြစ်ခြင်း သေခြင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ယော သံသာရော၊ ကို။ ပုနဗ္ဘဝေါတိ စ၊ တစ်ဖန်အသစ်ဖြစ်သော ဘဝဟူ၍လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ သော သံသာရော၊ သည်။ ဒါနိ၊ ၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဣဒံ ဝါသနာဘာဂိယံ သုတ္တန္တိ၊ ကား။ ဝါသနာဘာဂပုညဝိဘာဝနာနံ၊ ဝါသနာအဖို့ဟု ဆိုအပ်သော ကောင်းမှုကို ပြုခြင်းဟူသော။ နာနာသုတ္တပဒါနံ၊ အထူးထူးသော သုတ်ပုဒ်တို့၏။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ရုဏ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ သည်။ (ဒဿိတံနောင် ဣဒံဟုရှိ၏။ လွန်သည်)။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ ယဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၉၉။ “ဥဒ္ဓံ အဓော... အပုနဗ္ဘဝါယာ”တိ ဣဒံ သုတ္တံ၊ သည်။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ၊ ယဖြစ်သော။ သုတ္တန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဩဃတရဏဿ၊ ဩဃကိုကူးမြောက်ခြင်း၏။ အရိယမဂ္ဂကိစ္စတ္တာ၊ အရိယမဂ်၏ ကိစ္စဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ န စေတနာ ကရဏီယာတိ၊ ကား။ စိတ္တံ၊ ကို။ န ဥပ္ပါဒေတဗ္ဗံ၊ မဖြစ်စေအပ်။ ဓမ္မတာတိ၊ ကား။ ဓမ္မသဘာဝေါ၊ တရားသဘောတည်း။

စာပိုဒ် ၁၀၀။ ယဒါ ဟဝေတိ၊ ကား။ ယသ္မိံ၊ ကာလေ။ ၌။ ဟဝေ၊ စင်စစ်။ ပါတုဘဝန္တီတိ၊ ကား။ ဥပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ အနုလောမပစ္စယာကာရပဋိဝေဓသာဓကာ၊ အနုလောမပဋိစ္စသပုပ္ပါဒ်ကို ထိုးထွင်း၍သိခြင်းကို ပြီးစေတတ်ကုန်သော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဝါ၊ ကား။ ပါတုဘဝန္တီတိ၊ ကား။ ပကာသေန္တိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ကုန်၏။ အဘိသမယ ဝသေန၊ သိခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပါကဋာ၊ ထင်ရှားကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

ပါတုသဒ္ဒါ ရှေးရှိသော ဘဝန္တိသဒ္ဒါသည် ရံခါ ဥပ္ပါဒပရိယာယ်။ ရံခါ အာဝိဘာဝပရိယာယ် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဘဝန္တိ ပါတုဘဝန္တိဟူသော ပုဒ်၏ အနက်ကို ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ ပကာသေန္တိဟု နှစ်နည်း ဖွင့်တော်မူသတည်း။

ဓမ္မာတိ၊ ကား။ စတုသစ္စအရိယဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ကိလေသသန္တာပနဋ္ဌေန၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သော သဘောကြောင့်။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာတာပေါ၊ အာတာပဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ [ကျမ်း၂၃၃] အာတာပိနောတိ၊ ကား။ သမ္မပ္ပဓာနဝီရိယဝတော၊ သမ္မပ္ပဓာန်တည်းဟူသော ဝီရိယရှိသော။ ဈာယတောတိ၊ ကား။ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာနလက္ခဏေန စ၊ အာရုံကို ကပ်၍ ရှုခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဈာန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ လက္ခဏူပနိဇ္ဈာနလက္ခဏေန စ၊ လက္ခဏာကို ကပ်၍ ရှုခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဈာန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဈာယန္တဿ၊ ရှုသော။ ဗြာဟ္မဏဿာတိ၊ ကား။ ဗာဟိတပါပဿ၊ မျှောအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိသော။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ အထဿ ကင်္ခါ ဝပယန္တိ သဗ္ဗာတိ၊ ကား။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ ပါတုဘူတဓမ္မဿ၊ ဖြစ်သောဗောဓိပက္ခိယတရားရှိသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝါ၊ ထင်ရှားသော သစ္စာလေးပါးတရားရှိသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ကော၊ အ ဘယ်သူသည်။ ဖုသတိ နု ခေါ၊ တွေ့သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိ၊ ၏။ ပေဥှာ၊ သည်။ နော ကလ္လော၊ မသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အဝေါစ၊ ၏”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ ကတမံ နု ခေါ၊ အဘယ်နည်း။ ပန၊ မှတစ်ပါး။ ဣဒံ ဇရာမရဏံ၊ သည်။ ကဿ၊ အဘယ်သူ၏။ ဇရာမရဏံ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆိ၊ ၏။ ပေဥှာ၊ သည်။ နော ကလ္လော၊ မသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အဝေါစ၊ ၏။ ဣတိ အာဒိနာ၊ သော။ နယေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ယာ တာ ပစ္စယာကာရကင်္ခါ၊ အကြင် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ယုံမှားခြင်းတို့သည်။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ပစ္စယာကာရဿေဝ၊ ၏သာလျှင်။ အပ္ပဋိဝိဒ္ဓတ္တာ၊ ထိုးထွင်း၍ မသိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ “အဟံ၊ သည်။ အတီတံ၊ လွန်လေပြီးသော။ အဒ္ဓါနံ၊ ကာလ၌။ အဟောသိံ နု ခေါ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီလော”။ ဣတိ အာဒိကာ၊ ကုန်သော။ ယာ စ သောဠသကင်္ခါ၊ အကြင်တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါးသော ယုံမှားခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ “ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ ကင်္ခတိ၊ ယုံမှား၏။ ဓမ္မေ၊ ၌။ ကင်္ခတိ၊ ၏”။ ဣတိ အာဒိကာ၊ ကုန်သော။ ယာ အဋ္ဌ စ ကင်္ခါ၊ အကြင်ရှစ်ပါးသော ယုံမှားခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။ အာဂတာ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ တာ ကင်္ခါ၊ တို့သည်။ ဝပယန္တိ အပဂစ္ဆန္တိ၊ ကင်းကုန်၏။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။

ဤအရာ၌ ဝူပယန္တိဟု ရှိတတ်၏။ မသင့်နေတည်း။ ဝပယန္တိသာ လိုသည်။ ထိုကြောင့်ရကား ဝပယန္တီတိ ဝိအပယန္တိ ဣကာရလောပေနာယံ နိဒ္ဒေသော ဟု တေရသကဏ်ဋီကာ မိန့်သတည်း။

ကသ္မာ၊ ကား။ ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။ သဟေတုဓမ္မံ၊ အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်တရားကို။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ (ယသ္မာစသည်ဖြင့် ထိုကိုဖွင့်သတည်း)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာဒိကေန၊ သော။ ဟေတုနာ၊ အကြောင်းဖြင့်။ သဟေတုကံ၊ အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော။ သင်္ခါရာဒိံ၊ သော။ ကေဝလံ၊ အလုံးစုံသော။ ဝါ၊ သုခမဖက် သက်သက်သော။ ဣမံ ဒုက္ခက္ခန္ဓဓမ္မံ၊ ဤဆင်းရဲအစုတရားကို။ ပဇာနာတိ အညာတိ၊ သိ၏။ ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝပယန္တိ အပဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

ယခင်ကင်္ခါကို ဆိုသောပါဌ်၌ ပဌမပဒအာဒိသဒ္ဒါဖြင့် ‘ဖုသတီ’တိ အဟံ န ဝဒါမိ၊ ‘ဖုသတီ’တိ စာဟံ ဝဒေယျံ၊ တတြဿ ကလ္လော ပေဥှာ “ကော နု ခေါ ဘန္တေ ဖုသတီ”တိ၊ ဧဝံ စာဟံ န ဝဒါမိ။ ဧဝံ မံ အဝဒန္တံ ယော ဧဝံ ပုစ္ဆေယျ “ကိံ ပစ္စယာ နု ခေါ ဘန္တေ ဖဿော”တိ၊ ဧသ ကလ္လော ပေဥှာ၊ တတြ ကလ္လံ ဝေယျာကရဏံ “သဠာယတနပစ္စယာ ဖဿော၊ ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ”တိ၊ “ကော နု ခေါ ဘန္တေ ဝေဒယတီ”တိ၊ “နော ကလ္လော ပေဥှာ”တိ ဘဂဝါ အဝေါစ၊ ‘ဝေဒယတီ’တိ အဟံ န ဝဒါမိ၊ ‘ဝေဒယတီ’ တိ စာဟံ ဝဒေယျံ၊ တတြဿ ကလ္လော ပေဥှာ “ကော နု ခေါ ဘန္တေ ဝေဒယတီ”တိ၊ ဧဝံ စာဟံ န ဝဒါမိ။ ဧဝံ မံ အဝဒန္တံ ယော ဧဝံ ပုစ္ဆေယျ “ကိံ ပစ္စယာ နု ခေါ ဘန္တေ ဝေဒနာ”တိ၊ ဧသ ကလ္လော ပေဥှာ၊ တတြ ကလ္လံ ဝေယျာကရဏံ “ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာ”တိ အစရှိသော ပါဠိကြွင်းကို သင်္ဂြိုဟ်သတည်း။ ဒုတိယအာဒိသဒ္ဒါဖြင့် “ကတမာ နု ခေါ ဘန္တေ ဇာတိ၊ ကဿ စ ပနာယံ ဇာတီ”တိ၊ “နော ကလ္လော ပေဥှာ”တိ ဘဂဝါ အဝေါစ အစရှိသော ပါဠိကြွင်းကို သင်္ဂြိုဟ်သတည်း။ သောဠသကင်္ခါ၏ သရုပ်ကား အဟောသိံ နု ခေါ အဟံ အတီတမဒ္ဓါနံ ငါကား ရှေး၌ ဖြစ်ပြီးဖူးပြီလောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ နနု ခေါ အဟောသိံ ငါကား ရှေး၌ မဖြစ်ဖူးလေသလောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကိံ နု ခေါ အဟောသိံ ငါကား ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသလော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကဿံ နု ခေါ အဟောသိံ ငါကား ရှေး၌ မြင့်သောသူ ဖြစ်ဖူးသလော နိမ့်သောသူ ဖြစ်ဖူးသလော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကိံ ဟုတွာ ကိံ အဟောသိံ ငါကား ရှေး၌ မင်းဖြစ်၍ ပုဏ္ဏားဖြစ်သလော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ဤသို့ အတိတ်ကာလ၌ ငါးပါး။ ဘဝိဿာမိ နု ခေါ အဟံ အနာဂတမဒ္ဓါနံ ငါကား နောင်ကာလ၌ ဖြစ်လတ္တံ့လောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ နနု ခေါ ဘဝိဿာမိ ငါကား နောင်ကာလ၌ မဖြစ်လတ္တံ့လောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကိံ နု ခေါ ဘဝိဿာမိ ငါကား နောင်ကာလ၌ မင်းဖြစ်လတ္တံ့လော ပုဏ္ဏားဖြစ်လတ္တံ့လော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကထံ နု ခေါ ဘဝိဿာမိ ငါကား နောင်ကာလ၌ မြင့်သောသူ ဖြစ်လတ္တံလော နိမ့်သောသူ ဖြစ်လတ္တံ့လော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကိံ ဟုတွာ ကိံ ဘဝိဿာမိ နု ခေါ အဟံ အနာဂတမဒ္ဓါနံ ငါကား နောင်ကာလ၌ မင်းဖြစ်၍ ပုဏ္ဏားဖြစ်လတ္တံ့လော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ဤသို့ အနာဂတ်ကာလ၌ ငါးပါး။ အဟံ နု ခေါ အသ္မိံ ငါဖြစ်၏လောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ နော နု ခေါ အသ္မိ ငါမဖြစ်လေသလောဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကိန္နု ခေါသ္မိ မင်းဖြစ်လျက် ငါမင်းဟုတ်ပါ၏လော အစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကထံ နု ခေါသ္မိ ဇီဝသည် မြင့်သလော နိမ့်သလောအစရှိသည်ဖြင့် ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကုတော အာဂတော ငါကား အဘယ်မှ လာသနည်းဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ကုဟိံ ဂါမီ ဘဝိဿာမိ ငါကား အဘယ်သို့ သွားလတ္တံ့ နည်းဟု ယုံမှားသည် တစ်ပါး။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်၌ ခြောက်ပါးအားဖြင့် သောဠသကင်္ခါ ဖြစ်သတည်း။ ပစ္စုပ္ပန်ကင်္ခါ ခြောက်ပါးတို့တွင် အဟံ နု ခေါသ္မိ၌ ဝတ္ထုကား ဤသို့တည်း။ ရှေးသရောအခါ မိထွေးသားကား ဦးပြည်းတည်း။ မိကြီးသားကား ဦးမပြည်း။ မိကြီးသားကို ဦးပြည်းရိတ်သည်ရှိသော် ထိုမိကြီးသားသည် ငါကား မိထွေးသားလေလောဟု ယုံမှားရှိလေသတည်း။ နနု ခေါသ္မိ၌ ဝတ္ထုကား တစ်ယောက်သောသူ ငါးဖမ်းသည်ရှိသော် ရေ၌ မြင့်ရှည်စွာ တည်သဖြင့် ချမ်းဧသော မိမိပေါင်ကို ငါးဟု အောက်မေ့၍ ပုတ်ခတ်လေသတည်း။ တစ်ယောက်သောသူသည်လည်း သုသာန်၌ လယ်စောင့်သည်ရှိသော် ကြောက်လန့်လျက်အိပ်၍ နိုးသည်ရှိသော် မိမိပုဆစ်ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဘီလူးနှစ်ယောက်ဟု မှတ်၍ ပုတ်ခတ်လေသတည်း။ (မူလပံ၊ ၁၀ဖြင့် ကြည့်စစ်ရန်) ဤသို့ နော နု ခေါ အသ္မိံ ငါမဖြစ်သလောဟု ယုံမှားသတည်း။ အဋ္ဌကင်္ခါ၏ သရုပ်ကား ဗုဒ္ဓေ ကင်္ခတိ၊ ဓမ္မေ ကင်္ခတိ၊ သံဃေ ကင်္ခတိ၊ သိက္ခာယ ကင်္ခတိ၊ ပုဗ္ဗန္တေ ကင်္ခတိ၊ အပရန္တေ ကင်္ခတိ၊ ပုဗ္ဗန္တာပရန္တေ ကင်္ခတိ၊ ဣဒပ္ပစ္စယတာ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နေ ကင်္ခတိ၊ ဤရှစ်ပါးတည်း။

ယတော ခယံ ပစ္စယာနံ အဝေဒီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပစ္စယာနံ၊ အကြောင်းတရားတို့၏။ ခယသင်္ခါတံ၊ ကုန်ရာဟု ဆိုအပ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ အဝေဒိ အညာသိ၊ သိ၏။ ပဋိဝိဇ္ဈိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယဒါ၊ ၌။ အာတာပိနော၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သော ဝီရိယရှိသော။ ဈာယတော၊ အာရုံကို ကပ်၍ ရှုခြင်းလက္ခဏာရှိသော ဈာန်ဖြင့် ရှုသော။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ မကောင်းမှုကို အပပြုပြီးသော။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဝုတ္တပ္ပကာရာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဝါ၊ ထင်ရှားကုန်၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ နိဗ္ဗာနဿ၊ ၏။ အဝိဒိတတ္တာ၊ မသိအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယာ ကင်္ခါ၊ တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။ သဗ္ဗာပိ၊ ကုန်သော။ တာ ကင်္ခါ၊ တို့သည်။ ဝပယန္တိ၊ ထင်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ပေး)။

အာရညန္တိ၊ ကား။ အာရညကံ၊ တော၌နေသော။ ဝါ၊ အာရညကင်ဓုတင်နှင့်ပြည့်စုံသော။ အညာတုဉ္ဆေန ယာပေန္တန္တိ၊ ကား။ ကုလေသု၊ အမျိုးတို့၌။ အညာတော၊ မထင်ရှားသည်။ နိစ္စနဝေါယေဝ၊ အမြဲအသစ်အသစ်သာလျှင်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥဉ္ဆေန ပိဏ္ဍစရိယာယ၊ ဆွမ်းခံသွားသဖြင့်။ ယာပေန္တံ၊ မျှတသော။ အထ ဝါ၊ ကား။ အဘိလက္ခိတေသု၊ မှတ်အပ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ထင်ရှားကုန်သော။ ဣဿရဇနဂေဟေသု၊ အစိုးရသောသူတို့၏ အိမ်တို့၌။ ကဋုကဘဏ္ဍသမ္ဘာရံ၊ စပ်သောဘဏ္ဍာအဆောက်အဦရှိသော။ သုဂန္ဓဘောဇနံ၊ ကောင်းသောအနံ့ရှိသော ဘောဇဉ်ကို။ ပရိယေသန္တဿ၊ ရှာမှီးအပ်သောသူ၏။ ဥဉ္ဆနံ၊ ဆွမ်းခံခြင်းသည်။ ဉာတုဉ္ဆနံ နာမ၊ ထင်ရှားသော ဆွမ်းခံခြင်းမည်၏။ ဃရပဋိပါဋိယာ၊ အိမ်စဉ်အတိုင်း။ ဒွါရေ၊ ၌။ ဌိတေန၊ ရပ်သဖြင့်။ လဒ္ဓမိဿကဘောဇနံ ပန၊ ရအပ်သော ရောနှောသော ဘောဇဉ်ကို ရှာမှီးခြင်းသည်ကား။ အညာတုဉ္ဆနံ နာမ၊ မထင်ရှားသော ဆွမ်းခံခြင်းမည်၏။ အယံ၊ ဤမထင်ရှားသော ဆွမ်းခံခြင်းကို။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ တေန၊ ထိုမထင်ရှားသော ဆွမ်းခံခြင်းဖြင့်။ ယာပေန္တံ၊ မျှတသော။ ကာမေသု အနပေက္ခိနန္တိ၊ ကား။ ဝတ္ထုကာမကိလေသကာမေသု၊ တို့၌။ နိရပေက္ခံ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိသော။

ဆေတွာတိ၊ ကား။ ဝဓိတွာ၊ သတ်၍။ သုခံသေတီတိ၊ ကား။ ကောဓပရိဠာဟေန၊ အမြတ်တည်းဟူသော ပူလောင်ခြင်းဖြင့်။ အပရိဒယှမာနတ္တာ၊ မလောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သုခံ၊ စွာ။ သယတိ၊ နေရ၏။ န သောစတီတိ၊ ကား။ ကောဓဝိနာသေန၊ အမျက်ကို ဖျက်ဆီးသဖြင့်။ ဝိနဋ္ဌဒေါမနဿတ္တာ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော ဒေါမနဿရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ န သောစတိ၊ မစိုးရိမ်။ ဝိသမူလဿာတိ၊ ကား။ ဒုက္ခဝိပါကဿ၊ ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိသော။ မဓုရဂ္ဂဿာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အက္ကုဋ္ဌဿ၊ ဆဲရေးအပ်သောသူအား။ (သုခံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၌စပ်)။ ပစ္စက္ကောသိတွာ၊ အတုံ့ဆဲရေးသောကြောင့်။ ပဟဋဿ၊ ပုတ်ခတ်အပ်သော သူအား။ ပဋိပ္ပဟရိတွာ၊ အတုံ့ပုတ်ခတ်သောကြောင့်။ ယံ သုခံ၊ အကြင်စေတသိကသုခသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တံ သုခံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ သော ကောဓော၊ ကို။ “မဓုရဂ္ဂေါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ အပ်၏။ ဟိ၊ စွ။ ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ၌။ ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးကို။ “အဂ္ဂ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ အပ်၏။ အရိယာတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓါဒယော၊ တို့သည်။

ဟနေတိ၊ ကား။ ဟနေယျ၊ သတ်ရာသည်။ ဥပ္ပတိတန္တိ၊ ကား။ အသမုဂ္ဃာဋိတံ၊ ကောင်းစွာ မဖျက်ဆီးအပ်သေးသော။ အဝိက္ခမ္ဘိတုပ္ပန္နဝသေန၊ မခွါအပ်သေးသော ဥပ္ပန္န၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သမုဒါစာရုပ္ပန္နဝသေန၊ မပြတ်ဖြစ်သော ဥပ္ပန္န၏ အစွမ်းဖြင့် လည်းကောင်း။ သမုပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။ ဝိနောဒယေတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တာနတော၊ သန္တာန်မှ။ နိဟရေ ယျ၊ ထုတ်ရာ၏။

စာပိုဒ် ၁၀၁။ သတ္တိယာတိ၊ ဧတံ ဝစနံ၊ သည်။ ဒေသနာသီသံ၊ ဒေသနာပဓာန ဖြစ်သော စကားသာတည်း။ (လက်နက်သာမန်ကိုပင် လိုအပ်၏။ လှံကိုသာ ပဓာနပြု၍ ဟောလေသည် ဟူလိုသော်)။

ပါဠိဟောတိုင်း လှံကိုသာ လိုအပ်သည် မဟုတ်တုံလော စုဒ်ရှိရကား ‘ဧကတော’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧကတောဓာရာဒိနာ၊ တစ်ဖက်သွားလက်နက်အစရှိသော။ သတ္ထေန၊ လက်နက်ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဩမဋ္ဌောတိ၊ ကား။ ပဟတော၊ အောက်သို့ ရှေးရှုထိုးခတ် အပ်၏။

ထိုးခတ်ခြင်းအပြားမရှိသော် ဩမဋ္ဌောဟု ဝိသေသဆိုခြင်းသည် မသင့်။ နိရတ္ထကသာ ဖြစ်အံ့သည်တကားဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ ထိုးခတ်ခြင်းအပြားကို ပြအံ့သောငှာ ‘စတ္တာရော ဟိ’စသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ပဟာရာ၊ ထိုးခတ်ခြင်းတို့သည်။ ဩမဋ္ဌော၊ အောက်သို့ ရှေးရှု ထိုးခတ်ခြင်း လည်းကောင်း။ ဥမ္မဋ္ဌော၊ အထက်သို့ ရှေးရှု ထိုးခတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ မဋ္ဌော၊ ထုတ်ခြင်းလျှိုသကဲ့သို့ထိုးခတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဝိမဋ္ဌော၊ အထူးထူးသော အပြားအားဖြင့် ထိုးခတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရော၊ လေးပါးအပြားရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

အထူးကိုပြလိုရကား တတ္ထစသည်ကို တက်သတည်း။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော ထိုးခတ်ခြင်းတို့တွင်။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ အဓောမုခံ၊ အောက်သို့ရှေးရှု။ ဒိန္နပ္ပဟာရော၊ ပေးအပ်သော ထိုးခတ်ခြင်းသည်။ ဩမဋ္ဌော နာမ၊ မည်၏။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဌတွာ၊ ၍။ ဥဒ္ဓမုခံ၊ အထက်သို့ ရှေးရှု။ ဒိန္နပ္ပဟာရော၊ ပေးအပ်သော ထိုးခတ်ခြင်းသည်။ ဥမ္မဋ္ဌော နာမ၊ မည်၏။ အဂ္ဂဠသူစိ ဝိယ၊ တံခါးကျည်းကဲ့သို့။ ဝိနိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထုတ်ခြင်းထွင်း၍။ ကတော၊ ပြုအပ်သော။ ပဟာရော၊ သည်။ မဋ္ဌော နာမ၊ မည်၏။ သေသော၊ သော။ သဗ္ဗောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပဟာရော၊ သည်။ ဝိမဋ္ဌော နာမ၊ မည်၏။ ဣမသ္မိံ ပန ဌာနေ၊ ၌ကား။ ဩမဋ္ဌော၊ အောက်သို့ရှေးရှု ထိုးခတ်ခြင်းကို။ ဂဟိတော၊ ၏။

ဥမ္မဋ္ဌစသည်ကိုလည်း ယူကောင်းပါ၏တကား စောဒနာရှိ၍ ‘သော ဟိ’စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ သော၊ ထိုအောက်သို့ ရှေးရှုထိုးခတ်ခြင်းသည်။ သဗ္ဗဒါရုဏော စ၊ အလုံးစုံသော ထိုးခတ်ခြင်းထက် ရုန့်ရင်းသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုရုဒ္ဓရဏသလ္လော စ၊ ထုတ်နိုင်ခဲသော ငြောင့်ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒုတ္တိကိစ္ဆော စ၊ ကုစားနိုင်ခဲသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အန္တောဒေါသော စ၊ အတွင်း၌ဖြစ်သော အပြစ်ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အန္တောပုဗ္ဗလောဟိတော စ၊ အတွင်း ၌ဖြစ်သော ပြည်သွေးရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ပုဗ္ဗလောဟိတံ၊ ပြည်သွေးသည်။ အနိက္ခမိတွာ၊ မထွက်မူ၍။ ဝဏမုခံ၊ အမာဝကို။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ ပုဗ္ဗလောဟိတံ၊ ကို။ နီဟရိတုကာမေဟိ၊ ထုတ်လိုသောသူတို့သည်။ မေဉ္စန၊ ညောင်စောင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဗန္ဓိတွာ၊ ၍။ အဓောသိရော၊ အောက်သို့ ဦးခေါင်းရှိသည်ကို။ ကာတဗ္ဗော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ မရဏံ ဝါ၊ သေခြင်းသည်လည်းကောင်း။ မရဏမတ္တံ၊ သေခြင်းအတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ဒုက္ခံ ဝါ၊ သို့လည်းကောင်း။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ ပရိဗ္ဗဇေတိ၊ ကား။ ဝိဟရေယျ၊ နေရာ၏။

ဣမာယ ဂါထာယ၊ ဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ ကထိတံ၊ နည်းဟူမူကား။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ သတ္တိယာ၊ လှံဖြင့်။ ဩမဋ္ဌပုရိသော၊ အောက်သို့ ရှေးရှု ထိုးအပ်သော ယောကျ်ားသည်။ သလ္လုဗ္ဗာဟနဝဏတိကိစ္ဆနာနံ၊ ငြောင့်ကို နှုတ်ခြင်း အမာကို ကုစားခြင်း အစရှိသည်တို့၏။ အတ္တာယ၊ ငှာ။ ဝီရိယံ၊ လ့ုံလကို။ အာရဘတိ ယထာ၊ အားထုတ်သကဲ့သို့။ ပယောဂံ၊ လုံ့လကို။ ကရောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ပရက္ကမတိ ယထာ၊ အဆင့်ဆင့်လုံ့လပြုကုန်သကဲ့သို့။ စ၊ ထိုမှတစ်ပါး။ မတ္ထကေ၊ ဦးခေါင်းကို။ ဒယှမာနေ၊ မီးလောင်သည်ရှိသော်။ အာဒိတ္တသိရော၊ မီးလောင်သော ဦးခေါင်းရှိသော ယောကျ်ားသည်။ တဿ၊ ထိုမီးကို။ နိဗ္ဗာပနတ္ထာယ၊ ငြိမ်းစေခြင်းငှာ။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဘတိ ယထာ၊ သကဲ့သို့။ ပယောဂံ၊ ကို။ ကရောတိ ယထာ၊ သကဲ့သို့။ ပရက္ကမတိ ယထာ၊ သကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ အတူ။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာမရာဂပ္ပဟာနာယ၊ ကာမရာဂကိုပယ်ခြင်းငှာ။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒေဝတာ၊ သည်။ ကထေသိ၊ လျှောက်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒေဝတာယ၊ သည်။ ကထိတေ၊ သော်။ အထ၊ ထိုသို့လျှောက်သော အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ စိန္တေသိ၊ ၏။ ကိံ စိန္တေသိ၊ ကား။” ဣမာယ ဒေဝတာယ၊ သည်။ ဥပမာ၊ ကို။ ဒဠှံ၊ ကြမ်းကြမ်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အာနီတာ၊ ဆောင်အပ်၏။ အတ္ထံ ပန၊ ကိုကား။ ပရိတ္တကံ၊ အနည်းငယ်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဌိတာ၊ ၍။ ဟိ၊ စွ။ ဧသာ ဒေဝတာ၊ သည်။ ပုနပ္ပုနံ၊ လည်း။ ကထေန္တီပိ၊ လျှောက်ဆိုသော်လည်း။ ကာမရာဂဿ၊ ကို။ ဝိက္ခမ္ဘနပဟာနမေဝ၊ ခွါသောအားဖြင့် ပယ်ခြင်းကိုသာလျှင်။ ကထေယျ၊ ရာ၏။ ယာဝ စ၊ အကြင်မျှ လောက်သော ကာလပတ်လုံးလည်း။ ကာမရာဂေါ၊ ကို။ မဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ န သမုဂ္ဃာဋိယျတိ၊ အကြွင်းမဲ့ မဖြတ်အပ်သေး။ တာဝ၊ လည်း။ အနုဗန္ဓောဝ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တေသိ၊ ၏။ စိန္တေတွာ၊ ၍။ တမေဝ ဥပမံ၊ ကိုသာလျှင်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ပဌမမဂ္ဂဝသေန၊ ဖြင့်။ ဒေဝတာယ၊ အား။ ဝိနိဝဋ္ဋေတွာ၊ လည်စေ၍။ ဝါ၊ ပြန်၍။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုရကား။ “သတ္တိယာ ဝိယ ဩမဋ္ဌော”တိ၊ ဋ္ဌောဟူသော။ ဒုတိယံ၊ သော။ ဂါထံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုဂါထာ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ပုရိမနယာနုသာရေန၊ ရှေးနည်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

လောကာမိသန္တိ၊ ကား။ ကာမဂုဏော၊ ကို။ သန္တိပေက္ခောတိ၊ ကား။ သဗ္ဗသင်္ခါရူပသမံ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတဏှာတို့၏ ငြိမ်းရာဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ အပေက္ခမာနော၊ အလိုရှိသောသူသည်။ ပညဝါတိ၊ ကား။ ပညဝန္တော၊ ပညာရှိသော။ ပဟိတတ္တောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ပတိပေသိတစိတ္တော၊ ရှေးရှုလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသော။ ဝိရတော ကာမသညာယာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗတော၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ ယာယ ကာယစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ကာမသညာယ၊ မှ။ စတုတ္ထမဂ္ဂသမ္ပယုတ္တာယ၊ အရဟတ္တမဂ်နှင့် ယှဉ်သော။ သမုစ္ဆေဒဝိရတိယာ၊ ဖြင့်။ ဝိရတော၊ ကြဉ်သော။ “ဝိရတ္တော”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပါဌ်ရှိသည်ရှိသော်။ ကာမသညာယာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဘုမ္မဝစနံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သဂါထာဝဂ္ဂေ၊ သဂါထာဝဂ်၌ကား။ (ပနကား လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌတည်း)။ ကာမသညာသူတိ၊ ဟူ၍။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ စတူဟိ မဂ္ဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ သံယောဇနာနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ အတီတတ္တာ၊ လွန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗသံယောဇနာတီတော၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်ကို လွန်သော။ ဝါ၊ ကား။ စတုတ္ထမဂ္ဂေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇနာတီတော၊ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်ကို လွန်သော။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုသို့သော ဘဝအာရုံတို့၌။ အဘိနန္ဒနတော၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်သောကြောင့်။ နန္ဒိသင်္ခါတာယ၊ နန္ဒိဟု ဆိုအပ်သော။ တဏှာယ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဘဝါနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ပရိက္ခီဏတ္တာ၊ ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နန္ဒိဘဝပရိက္ခီဏော၊ တဏှာဘဝကုန်ပြီးသော။ သော တာဒိသော၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ခီ ဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာဖြစ်သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဂမ္ဘီရေ၊ နက်စွာထသော။ သံသာရဏ္ဏဝေ၊ သံသရာတည်းဟူသော။ သမုဒ္ဒရာ၌။ န သီဒတိ၊ မနစ်။

သဒ္ဒဟာနောတိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ ရှေးအဖို့၌။ ကာယသုစရိတာဒိဘေဒေန၊ ကာယသုစရိုက်အစရှိသော အပြားရှိသော။ အပရဘာဂေ စ၊ နောက်အဖို့၌လည်း။ သတ္တတိံသဗောဓိပက္ခိယဘေဒေန၊ သုံးဆယ်ခုနစ်ပါးသော ဗောဓိပက္ခိယအပြားရှိသော။ ယေန ဓမ္မေန၊ ဖြင့်။ အရဟန္တော၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကုန်သော။ ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓသာဝကာ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါဘုရားတစ်ပည့်တို့သည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်၏။ အရဟတံ အရဟန္တာနံ၊ ကိလေသာတို့မှဝေးကုန်သော ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါဗုဒ္ဓသာဝကတို့၏။ နိဗ္ဗာနပတ္တိယာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းငှာ။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ သဒ္ဒဟာနော၊ ယုံကြည်သည်ဖြစ်၍။ လောကိယလောကုတ္တရပညံ၊ ကို။ လဘတိ၊ ၏။ တဉ္စ ခေါ ပညံ၊ ကိုလည်း။ သဒ္ဓါမတ္တကေနေဝ၊ ယုံကြည်ကာမျှဖြင့်သာ။ န လဘတိ၊ မရ။ ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ သဒ္ဓါဇာတော၊ ဖြစ်သောယုံကြည်ခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍။ ဥပသင်္ကမတိ၊ ဆည်းကပ်၏။ ဥပသင်္ကမန္တော၊ ၍။ ပယိရုပါသတိ၊ လုပ်ကျွေးခစား၏။ ပယိရုပါသန္တော၊ ၍။ သောတံ၊ နားကို။ ဩဒဟတိ၊ ထောင်၏။ ဩဒဟိတသောတော၊ ထောင်အပ်သောနား ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုဏာတိ၊ နာ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥပသင်္ကမနတော၊ ဆည်းကပ်သည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ယာဝ ဓမ္မဿဝနေန၊ တရားကို နာသည့်တိုင်အောင်သော ကိစ္စဖြင့်။ သုဿူသံ သုဿူသန္တော၊ ကောင်းစွာနာခံသည်ဖြစ်၍။ ပညံ၊ လောကီလောရာတ္တရာပညာကို။ လဘတေ၊ ၏။

ကိံ အဓိပ္ပါယော၊ အဘယ်သို့သော အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်းဟူမူကား။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ သဒ္ဒဟိတွာပိ၊ ယုံကြည်၍လည်း။ အာစရိယုပဇ္ဈာယေ၊ ဆရာဥပဇ္ဈာယ်တို့ကို။ ကာလေန ကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဥပသင်္ကမိတွာပိ၊ ဆည်းကပ်၍လည်း။ ဝတ္တကရဏေန၊ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ကို ပြုသဖြင့်။ ပယိရုပါသိတွာ၊ လုပ်ကျွေးခစား၍။ ယဒါ၊ ၌။ ပယိရုပါသနာယ၊ လုပ်ကျွေးခစားခြင်းဖြင့်။ အာရာဓိတစိတ္တာ၊ နှစ်သက်စေအပ်သောစိတ် ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အရာကို။ ဝတ္ထုကာမာ လိုလားကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဓိဂတာယ၊ ရအပ်သော။ သောတုကာမတာယ၊ နာလိုသည် ၏အဖြစ်ဖြင့်။ သောတံ၊ နားကို။ ဩဒဟိတွာ၊ ထောင်၍။ သုဏန္တော၊ နာသည်ဖြစ်၍။ ပညံ၊ ကို။ လဘတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ သုဿူသံ သုဿူသန္တောပိ စ၊ ကောင်းစွာ နာခံသော်လည်း။ သတိအဝိပ္ပဝါသေန၊ သတိနှင့် မကင်းသဖြင့်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သော။ သုဘာသိတ ဒုဗ္ဘာသိတညုတာယ၊ ကောင်းစွာ ဆိုအပ်သော စကား, မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော စကားကို သိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဝိစက္ခဏော ဧဝ စ၊ ပညာရှိသောသူသည် သာလျှင်။ ပညံ၊ ကို။ လဘတိ၊ ၏။ ဣတရော၊ မေ့လျော့သော ပညာမရှိသော သူသည်။ န လဘတိ၊ မရ။ တေန၊ ကြောင့်။ “အပ္ပမတ္တော ဝိစက္ခဏော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ပတိရူပကာရီတိ၊ ကား။ ဒေသကာလာဒီနိ၊ အရပ်ကာလအစရှိသည်တို့ကို။ အဟာပေတွာ၊ မယုတ်စေမူ၍။ လောကိယဿ စ၊ လည်းဖြစ်သော။ လောကုတ္တရဿ စ၊ လည်းဖြစ်သော။ ဓမ္မဿ၊ အား။ ပတိရူပံ၊ လျောက်ပတ်သော။ အဓိဂမူပါယံ၊ ရခြင်း၏အကြောင်းကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပတိရူပကာရီ၊ မည်၏။ ဓုရဝါတိ၊ ကား။ စေတသိကဝီရိယ ဝသေန၊ စေတသိကဝီရိယ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနိက္ခိတ္တဓုရော၊ မချအပ်သော ဝန်ရှိသော။ ဥဋ္ဌာတာတိ၊ ကား။ ကာယိကဝီရိယဝသေန၊ ဖြင့်။ ဥဋ္ဌာနသမ္ပန္နော၊ ထကြွလုံ့လနှင့် ပြည့်စုံသော။ အသိထိလပရက္ကမော၊ မလျော့သော လုံ့လရှိသော။ ဝိန္ဒတေ ဓနန္တိ၊ ကား။ လောကိယလောကုတ္တရဓနံ၊ ကို။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။ သစ္စေနာတိ၊ ကား။ ဝစီသစ္စေန စ၊ ဝစီသစ္စာဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရမတ္ထသစ္စေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓအရိယ သာဝကာ၊ တို့သည်။ နိဗ္ဗုတိံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ ပါပုဏန္တာ၊ ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ကိတ္တိမ္ပိ၊ ကျော်စောခြင်းသို့လည်း။ ပါပုဏန္တိယေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ဒဒန္တိ၊ ကား။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။ ဝါ၊ သူတစ်ပါးတို့သည်။ ဣစ္ဆိတံ၊ သော။ ပတ္ထိတံ၊ တောင့်တအပ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဝတ္ထုကို။ ဒေန္တော၊ ပေးသောသူသည်။ မိတ္တာနိ၊ တို့ကို။ ဂန္ထတိ သမ္ပာဒေတိ၊ ပြီးစေ၏။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဒုဒ္ဒဒံ၊ ပေးနိုင်ခဲသော ဝတ္ထုကို။ ဒဒန္တော၊ သည်။ ဂန္ထတိ သမ္ပာဒေတိ၊ စေ၏။ ဒါနမုခေန၊ ပေးကမ်းခြင်းကို အဦးပြုသဖြင့်။ ဝါ၊ အဦးဖြစ်သော ပေးကမ်းခြင်းဖြင့်။ စတ္တာရိပိ၊ ကုန်သော။ သင်္ဂဟဝတ္ထူနိ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတ ဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။

ပါဠိတိုင်းသာ ယူအပ်ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။ ပါဠိထက် ဆရာကဲလိုသလော စကားရှိ၍ ‘တေဟိ မိတ္တာနိ ကရောန္တိဟု ဆိုသတည်း။

တေဟိ သင်္ဂဟဝတ္ထူဟိ၊ တို့ဖြင့်။ မိတ္တာနိ၊ တို့ကို။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ အသ္မာ လောကာ ပရံ လောကံ၊ သ ဝေ ပေစ္စ န သောစတီတိ၊ ကား။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ သဒ္ဓါဒယော၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဝိဇ္ဇန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဣမသ္မာ လောကာ၊ ဤလောကမှ။ ပရံ လောကံ၊ တစ်ပါးသော လောကသို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ န သောစတိ၊ မစိုးရိမ်။ သောကကာရဏံ၊ စိုးရိမ်ခြင်း၏ အကြောင်းသည်။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ “ယဿေတေ စတုရော ဓမ္မာ...သ ဝေ ပေစ္စ န သောစတီ”တိ၊ တိဟူသော။ ဂါထံ၊ ကို။ အဝသေသံ၊ အကြွင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥဒါဟဋံ၊ ထုတ်အပ်၏။ (ထိုဂါထာ၏အနက်ကား)။ သဒ္ဓဿ၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် ပြည့်စုံသော။ ဃရံ၊ အိမ်၌ဖြစ်သော ကာမဂုဏ်ကို။ ဧသိနော၊ ရှာလေ့ရှိသော။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ သစ္စံ၊ သစ္စာလည်းကောင်း။ ဓမ္မော၊ ပညာလည်းကောင်း။ ဓိတိ၊ လုံ့လလည်းကောင်း။ စာဂေါ၊ စွန့်ကြဲခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတုရော၊ ကုန်သော။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ သ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဝေ၊ စင်စစ်။ ပစ္စ၊ တမလွန်ဘဝသို့ ရောက်၍။ န သောစတိ၊ မစိုးရိမ်။

အကြွင်းပြု၍ ထုတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိအပ်ပါသနည်း။ စုဒ်ရှိရကား ‘အာဠာဝကသုတ္တေ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ အာဠာဝကသုတ္တေ၊ ၌။ ဣမာ ဂါထာ၊ တို့ကို။ အာဠဝကေန၊ သည်။ “ကထံ သု လဘတေ ပည”န္တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ပုဋ္ဌေန၊ သော။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဘာသိတာ၊ အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ‘အဝသေသံ ကတွာ ဥဒါဟဋ’န္တိ၊ ဟူ၍။ မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

ယေန ကေနစိ ဝဏ္ဏေနာတိ၊ ကား။ ယေန ကေနစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ ဝါ၊ ကား။ ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်။ သံဝါသောတိ၊ ကား။ ဧကသ္မိံ ဌာနေ၊ တစ်ခုသော အရပ်၌။ သဟဝါသော၊ တကွနေခြင်းသည်။ သမာဂမော၊ ပေါင်းဖော်ခြင်းသည်။ ဇာယတိ၊ ၏။ တန္တိ၊ ကား။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ သမာဂတံ၊ ပေါင်းဖော်အပ်သော။ အနုကမ္ပိတဗ္ဗံ၊ သနားအပ်သော။ ပုရိသံ၊ ကို။ မနသာ စေ ပသန္နေနာတိ၊ ကား။ ကရုဏာသမုဿာဟိတေန၊ ကရုဏာသည် တိုက်တွန်းအပ်သော။ ပသာဒေန၊ ကြည်ညိုခြင်းဖြင့်။ ပသန္နေန၊ သော။ မနသာ၊ ဖြင့်။ န တေန ဟောတိ သံယုတ္တောတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တေန၊ သော။ တေန အနုသာသနေန၊ ဆုံးမခြင်းဖြင့်။ ကာမစ္ဆန္ဒာဒီနံ၊ တို့၏။ သံယောဇနဝသေန၊ သံယောဇဉ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သံယုတ္တော နာမ၊ မယှဉ်သည်မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ယာနုကမ္ပာ အနုဒ္ဒယာတိ၊ ကား။ အရိယမဂ္ဂသမ္ပာပနဝသေန၊ အရိယမဂ်သို့ ရောက်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယာ ကရုဏာယနာ စ၊ အကြင် သနားခြင်း သည်လည်းကောင်း။ ယာ မေတ္တာယနာ စ၊ အကြင် ချစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

စာပိုဒ် ၁၀၂။ ရာဂေါ စ ဒေါသော စာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ရာဂဒေါသာ၊ တို့သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဝုတ္တနယာဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိကုန်သည်သာတည်း။ ကုတော နိဒါနာတိ၊ ကား။ ကိံနိဒါနာ ကိံဟေတုကာ၊ အဘယ်အကြောင်း ရှိကုန်သနည်း။

ဆရာ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာသည် သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့် မတန်တကား။ စောဒနာ ထွက်ရာသောကြောင့် ’ပစ္စတ္တဝစနဿ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ပစ္စတ္တဝစနဿ၊ ပဌမာဝိဘတ်၏။ အယံ တော အာဒေသော၊ ဤ’တော’ အပြုကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ စ၊ သမာသေ၊ သမာသ၌။ အဿ၊ ထိုတောပစ္စည်း၏။ လောပါဘာဝေါ၊ ကြေခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အရတီ ရတီ လောမဟံသော ကုတောဇာတိ၊ ကား။ ပန္တေသု၊ အစွန်ဖြစ်ကုန်သော။ သေနာသနေသု စ၊ ကျောင်းတို့၌လည်းကောင်း။ အဓိကုသလေသု၊ လွန်သောကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ သမထဝိပဿနာဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ယာယံ အရတိဥက္ကဏ္ဌိတာ စ၊ အကြင်ဆန့်ကျင်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ (ဥက္ကဏှိတာဟု ဟသံယုဂ်နှင့် ရှိတတ်၏။ ဏ္ဌိတာဟု ဋ္ဌသံယုတ်နှင့် လိုသည်)။ ပဉ္စသု ကာမဂုဏေသု၊ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်တို့၌။ ယာ စ ရတိ အဘိရတိ စ၊ အကြင်အလွန်မွေ့လျော်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယာ စ အာသတ္တိ စ၊ အကြင်ကပ်ငြိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယာ စ ကီဠနာ စ၊ အကြင်မြူးထူးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ (နောက်နောက်သည် ရှေးရှေး၏ အဖွင့်)။ လောမဟံသနသမုဋ္ဌာနတော၊ ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ လောမဟံသသင်္ခါတော၊ လောမဟံသဟု ဆိုအပ်သော။ ယော စိတ္တုတြာသော စ၊ အကြင်စိတ်၏ ထိတ်လန့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ တယော၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ကုတော၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ကုတော၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆာ၊ အမေးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကုတော သမုဋ္ဌာယာတိ၊ ကား။ ကုတော၊ အဘယ်မှ။ ဝါ၊ အဘယ့်ကြောင့်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ မနောတိ၊ ကား။ ကုသလစိတ္တံ၊ ကို။ ဝိတက္ကာတိ၊ ကား။ ကာမဝိတက္ကာဒယော၊ တို့ကို။ ကုမာရကာ ဓင်္ကမိဝေါသဇန္တီတိ၊ ကား။ ကီဠန္တာ၊ ကစားလိုကုန်သော။ ကုမာရကာ၊ သူငယ်တို့သည်။ ကာကံ၊ ကျီးကို။ သုတ္တေန၊ ချည်ဖြင့်။ ပါဒေ၊ ၌။ ဗန္ဓိတွာ၊ ၍။ ဩသဇန္တိ ခိပန္တိ ယထာ၊ ပစ်လွှတ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ကုသလမနံ၊ စိတ်ကို။ အကုသလဝိတက္ကာ၊ တို့သည်။ ကုတော၊ မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာယ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ ဩသဇန္တိ၊ လွှတ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ရာဂေါ စာတိ ဒုတိယဂါထာ၊ ရာဂေါ စ’ဟူသော ဒုတိယဂါထာသည်။ တဿ၊ ထိုပုစ္ဆာ၊ ၏။ ဝိဿဇ္ဇနံ၊ အဖြေတည်း။ တတ္ထ၊ ထိုဝိဿဇ္ဇနာဂါထာ၌။ ဣတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ အတ္တဘာဝံ၊ အတ္တဘောကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဣတောဟူသော ပုဒ်၏ သာမညဝါစီသဗ္ဗနာမ်ပုဒ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့် အတ္တဘောကို ရည်၍ ဆို၏’ဟူသော ဆရာစကား သင့်ပါအံ့လော၊ စောဒနာရှိရကား ‘အတ္တဘာဝနိဒါနာ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ရာဂဒေါသာ၊ တို့သည်။ အတ္တဘာဝနိဒါနာ၊ အတ္တဘောလျှင် အကြောင်းရှိကုန်၏။ အရတိ ရတိ လောမဟံသာ စ၊ အစွန်ဖြစ်သောကြောင့် သမထဝိပဿနာတရားတို့၌ မမွေ့လျော်ခြင်း, ကာမဂုဏ်တို့၌ မွေ့လျော်ခြင်း, ကြက်သီးမွေးညင်းထခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စိတ်၏ထိတ်လန့်ခြင်းတို့သည်လည်း။ အတ္တဘာဝတော၊ မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဇာတာ၊ ကုန်၏။ ကာမဝိတက္ကာဒယော စ၊ တို့သည်လည်း။ (စသဒ္ဒါကား လိုက်စေသည်)။ အတ္တဘာဝတော ဧဝ၊ မှသာလျှင်။ ဝါ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ သမုဋ္ဌာယ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ ကုသလမနံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။ ဩသဇန္တိ၊ ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ တဒညံ၊ ထိုအတ္တဘောမှတစ်ပါးသော။ ပကတိအာဒိကာရဏံ၊ ပကတိအစရှိသောအကြောင်းကို။ ပဋိက္ခိပန္တော၊ ပယ်လိုသည်ဖြစ်၍။” ဣတော နိဒါနာ ဣတော သမုဋ္ဌာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ပုရိမဂါထာယ၊ ရှေးဂါထာ၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ‘ဣတောနိဒါနာ’ဟူသော ပုဒ်၏။ သဒ္ဒသိဒ္ဓိ၊ သဒ္ဒါ၏ပြီးခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာအတ္တဘာဝနိဒါနာဟိစသည်ဖြင့် အနက်ကို ဆို၏။ ယင်းသို့ ဆိုအပ်သည်၏အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိအပ်ပါသနည်း စုဒ်ရှိရကား ‘ဣဒါနိ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဣဒါနိ၊ ၌။” ဣတော နိဒါနာ”တိ အာဒီသု၊ ဣတောနိဒါနာ အစရှိသည်တို့၌။ အတ္တဘာဝနိဒါနာ၊ အတ္တဘောလျှင်အကြောင်းရှိကုန်၏။ အတ္တဘာဝတော၊ မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဇာတာ၊ ကုန်၏။ အတ္တဘာဝတော၊ မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ သမုဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဣတိ၊ သို့။ ယွာယံ ယော အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ တံ အတ္ထံ၊ ကို။ သာဓေန္တော၊ ပြီးစေလိုသည်ဖြစ်၍။ “သ္နေဟဇာ အတ္တသမ္ဘူတာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

အရှင်အဋ္ဌကထာဆရာ၊ ‘ရာဂေါ စ ဒေါသော အတ္တသမ္ဘူတာ’စသည်ဖြင့် ပါဠိ၌ ဆိုမူကား အတ္တဘာဝနိဒါနာစသည်ဖြင့် ဆိုအပ်သော အနက်ကို ပြီးစေလို၍ သ္နေဟဇာ အတ္တသမ္ဘူတာဟုဆို၏ဟူသော ဆရာ့စကား သင့်ရာ၏။ သည်သို့ကား မဆိုခဲ့ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘ဧတေ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ရာဂါဒယော၊ ရာဂအစရှိကုန်သော။ ဝိတက္ကပရိယောသာနာ၊ ဝိတက်အဆုံးရှိကုန်သော။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ တဏှာသ္နေဟေန၊ တဏှာတည်းဟူသော အစေးဖြင့်။ ဇာတာ၊ ကုန်၏။ တထာ၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ဇာယန္တာ စ၊ ကုန်သည်ရှိသော်လည်း။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓဘေဒေ၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာအပြားရှိသော။ အတ္တဘာဝသင်္ခါတေ၊ သော။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ သမ္ဘူတာ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “သ္နေဟဇာ အတ္တသမ္ဘူတာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တဒတ္ထဇောတိကံ၊ ထိုအနက်ကို ပြတတ်သော။ ဥပမံ၊ ကို။ “နိဂြောဓဿေဝ ခန္ဓဇာ”တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ဒဿေတိ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ခန္ဓဇာတိ၊ ကား။ ခန္ဓေသု၊ ပင်စည်တို့၌။ ဇာတာ၊ ကုန်သော။ ပါရောဟာ၊ အမြစ်တို့သည်။ ဣဒံ အယံ ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ နိဂြောဓဿ၊ ပညောင်ပင်၏။ ခန္ဓဇသင်္ခါတာ၊ ပင်စည်တို့၌ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ပါရောဟာ၊ မြစ်ပျဉ်းတို့သည်။ အာပေါရသသင်္ခါတေ၊ အာပေါရသာဟု ဆိုအပ်သော။ သ္နေဟေ၊ အစေးသည်။ သတိ၊ သော်။ ဇာယန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဇာယန္တာ စ၊ ဖြစ်ကုန်သည် ရှိသော်လည်း။ တသ္မိံယေဝ နိဂြောဓေ၊ ၌သာလျှင်။ တေသု တေ သု သာခပ္ပဒေသေသု၊ ထိုထိုသို့သော အခက်အရွကအရပ်တို့၌။ သမ္ဘဝန္တိ ယထာ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ အတူ။ ဧတေ ရာဂါဒယော၊ တို့သည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။ တဏှာသ္နေဟေ၊ မိမိသန္တာန်၌ဖြစ်သော တဏှာတည်းဟူသော အစေးသည်။ သတိ၊ သော်။ ဇာယန္တိ၊ ကုန်၏။ ဇာယန္တာ စ၊ ကုန်သည်ရှိသော်လည်း။ တသ္မိံယေဝ၊ အတ္တဘာဝေ၊ ၌သာလျှင်။ စက္ခာဒိပ္ပဘေဒေသု၊ စက္ခုအစရှိသော အပြားရှိကုန်သော။ တေသု တေသု ဣဋ္ဌာရမ္မဏေသု၊ ထိုထိုသို့သော ဣဋ္ဌာရုံတို့၌။ သမ္ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “သ္နေဟဇာ အတ္တသမ္ဘူတာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပုထု ဝိသတ္တာ ကာမေသူတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ရာဂေါပိ၊ သည်လည်း။ ပဉ္စကာမဂုဏိကာဒိဝသေန၊ ငါးပါးသော ကာမဂုဏ်၌ဖြစ်သော ရာဂအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကပ္ပကာရော၊ များသောအပြားရှိ၏။ ဒေါသောပိ၊ သည်လည်း။ အာဃာတဝတ္ထုအာဒိဝသေန၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်း၏အကြောင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကပ္ပကာရော၊ ၏။ အရတိအာဒယောပိ၊ အရတိအစရှိသည်သည်လည်း။ တဿ တဿ ဘေဒဿ၊ ထိုထိုသို့သော အပြား၏သာလျှင်။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အနေကပ္ပကာရာ၊ များသောအပြားရှိကုန်၏။ (ဤသို့ဝစနသေသနှင့်တကွပေး)။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်သော။ ဣမေ ကိလေသာ၊ တို့သည်။ ပုထု အနေကပ္ပကာရာ၊ များသောအပြားရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝတ္ထုဒွါရာရမ္မဏာဒိဝသေန၊ ဝတ္ထုဒွါရအာရုံ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ တေသု တေသု ကာမေသု၊ ထိုထိုသို့သော ကာမဂုဏ်တို့၌။ တထာ တထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဝိသတ္တာ လဂ္ဂါ၊ ငြိကုန်၏။ သံသိဗ္ဗိတွာ၊ ချုပ်စပ်၍။ ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဝနေ၊ တော၌။ ဝိတတာ၊ ပြန့်သော။ မာလုဝါဝ၊ မာလောနွယ်ကဲ့သို့တည်း။ (ယင်းကိုချဲ့လိုရကား ‘ယထာ’စသည်ကို မိန့်သတည်း)။ ဝနေ၊ ၌။ ဝိတတာ၊ ပြန့်သော။ မာလုဝါ၊ မာလောနွယ်သည်။ တေသု တေသု ရုက္ခသာခပ္ပသာခါဒိဘေဒေသု၊ ထိုထိုသို့သော သစ်ပင်ခက်သေးခက်မအစရှိသော အပြားရှိသော အရပ်တို့၌။ ဝိသတ္တာ လဂ္ဂါ၊ ငြိသည်။ သံသိဗ္ဗိတွာ၊ ၍။ ဌိတာ၊ ကုန်သည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ဖြစ်သ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ အတူ။ ကိလေသာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ တေသု တေသု ကာမေသု၊ တို့၌။ ဝိသတ္တာ လဂ္ဂါ၊ ကုန်သည်။ သံသိဗ္ဗိတွာ၊ ၍။ ဌိတာ၊ ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

ယေ နံ ပဇာနန္တိ’စသော ပုဒ်ကို တသ္မာဟူသော ဝစနသေသနှင့်တကွ ယောဇနာ စေလို၍ ‘တသ္မာ ဧတ္ထ’စသော ပါဌ်ကိုဆိုသတည်း။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပုထုပဘေဒေသု၊ များသောအပြားရှိကုန်သော။ ဧတ္ထ ဝတ္ထုကာမေသု၊ တို့၌။ ဝိသတ္တံ၊ ငြိသော။ နံ ကိလေသံ၊ ထိုကိလေသာကို။ (ကိလေသဂ္ဂဟဏံ၊ လည်းရှိ၏။ ထိုကိလေသာတည်းဟူသော တောချုံကို ပေး)။

နံ၊ ထတဏှာတည်ဟူသောအစေးကို။ ယတော နိဒါနံ၊ အကြင်အတ္တဘောတည်းဟူသော အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ (ဣတော နိဒါနံလည်း ရှိ၏။ ဤအတ္တဘောတည်းဟူသော အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ပေး)။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ပဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ နံ၊ ထိုတဏှာတည်းဟူသော အစေးကို။ ဝိနောဒေန္တိ၊ ဖျောက်ကုန်၏။ ယက္ခ၊ ဘီလူး။ သုဏောဟိ၊ နာလော့။

ဤသို့ ယောဇနာကို ပြပြီး၍ ယခုအခါ အနက်ကို ပြလိုရကား ‘တဿတ္ထော’စသည်ကို မိန့်သော်။

တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ နံ ကိလေသဂဟဏံ၊ ကို။” ဣတော နိဒါနံ၊ ဤအတ္တဘောလျှင် အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဧသ ဧသော၊ ဤကိလေသာအပေါင်းသည်။ ဝါ၊ ဤကိလေသာတည်းဟူသော တောချုံသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ နံ၊ ထိုကိလေသာအပေါင်းကို။ ဝါ၊ ထိုကိလေသာတည်းဟူသော တောချုံကို။ (ဉတွာ၌စပ်။ ‘တေန’ဟု အချို့ပါဌ် ရှိ၏။ တေ နံဟု နိဂ္ဂဟိတ်နှင့်သာ ရှိလို၏)။ တဏှာသိနေဟသိနေဟိတေ၊ တဏှာတည်းဟူသော အစေးဖြင့် ကပ်အပ်သော။ အတ္တဘာဝေ၊ ၌။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဉတွာ၊ ၍။ တံ တဏှာသိနေဟံ၊ ထိုတဏှာတည်းဟူသော အစေးကို။ အာဒီနဝါနုပဿနာဒိဘာဝနာဉာဏဂ္ဂိနာ၊ ဘာဝနာဉာဏ်တည်းဟူသော မီးဖြင့်။ ဝိသောသေန္တာ၊ ခြောက်တတ်စေကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိနောဒေန္တိ ပဇဟန္တိ၊ စွန့်ကုန်၏။ ယက္ခ၊ ဘီလူး။ ဧဝံ၊ သို့။ အမှာကံ၊ တို့သည်။ ဝါ၊ တို့၏။ ဘာသိတံ၊ ဆိုအပ်သော စကားကို။ သုဏောဟိ၊ လော့။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဩဃကို အဘယ်သို့ ကူးမြောက်ကုန်သနည်း။ ဤမှာဘက်မှ ထိုမှာဘက်သို့ ကူးသကဲ့သို့ ပကတိသော ကူးမြောက်ခြင်းဖြင့် ကူးမြောက်ကုန်သလော။ စောဒနာရှိရကား ‘မဂ္ဂံ ဘာဝေန္တော’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။ ‘တေ နံ ဝိနောဒေန္တိ’ ဟူရကား ကိလေသာကို ပျောက်ကုန်ပယ်ကုန်၍သာ ကူးမြောက်ကုန်သည် မဟုတ်ကုန်လော။ စောဒနာရှိရကား ‘ယေဟိ... မဂ္ဂံ ဘာဝေန္တိ၊ ဧဝံ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။ ကိလေသာကို ဖျောက်ကုန်သည်ရှိသော် ကိလေသာ၏ ဖျောက်ခြင်းသာ အမြဲဖြစ်ကောင်းပါသလော။ စောဒနာရှိရကား ‘န ဟိ...ပဇဟန္တိ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

တေ ဒုတ္တရံ... အပုနဗ္ဘဝါယာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ သံကိလေသဂဟဏံ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ ဝိနာဒေန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ဧကန္တေန၊ စင်စစ်သဖြင့်။ မဂ္ဂံ၊ ကို။ ဘာဝေန္တိ၊ ပွားစေကုန်၏။ ဟိ၊ စွ။ မဂ္ဂဘာဝနံ၊ မဂ်ကိုပွားစေခြင်းကို။ ဝိနာ၊ ၍။ ကိလေသဝိနောဒနံ၊ ကိလေသာကို ဖျောက်ခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဧဝံ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤသို့သော အကြောင်းကြောင့်။ မဂ္ဂံ၊ ကို။ ဘာဝေန္တာ၊ ပွားစေကုန်သည်ဖြစ်၍။ တေ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ပကတိဉာဏေန၊ ပြကတေ့သောဉာဏ်ဖြင့်။ ဒုတ္တရံ၊ ကူးမြောက်နိုင်ခဲသော။ ကာမောဃာဒိံ၊ ကာမောဃအစရှိသော။ စတုဗ္ဗိဓံ၊ လေးပါးအပြားရှိသော။ ဒီဃေန၊ ရှည်စွာသော။ ဣမိနာ အဒ္ဓုနာ၊ ဤသံသရာကာလဖြင့်။ ဝါ၊ ၌။ သုပိနန္တေနပိ၊ အိပ်မက်မျှလည်း။ အတိဏ္ဏပုဗ္ဗံ အနတိက္ကန္တပုဗ္ဗံ၊ မလွန်မြောက်ဖူးသော။ ဩဃံ၊ ကို။ အပုနဗ္ဘဝါယ၊ တစ်ဖန်ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနာယ၊ နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှာ။ တရန္တိ၊ ကူးမြောက်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဒုက္ကရံ ဘဂဝါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ (အာဟသို့သွား)။ ဧကော၊ သော။ ဒေဝပုတ္တော၊ သည်။ ပုဗ္ဗယောဂါဝစရော စ၊ ရှေး၌ ကမ္မဋ္ဌာန်းစီးဖြန်းသော ရဟန်းသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဗဟလကိလေသတာယ၊ အားကြီးသော ကိလေသာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သပ္ပယောဂေန၊ လုံ့လနှင့်တကွ။ ကိလေသေ၊ တို့ကို။ ဝိက္ခ မ္ဘန္တော၊ ခွာသည်ဖြစ်၍။ သမဏဓမ္မံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပုဗ္ဗဟေတုမန္ဒတာယ၊ ရှေးအကြောင်းနည်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝိဝဋ္ဋူပနိဿိတတို့ကို မဆည်းပူးသောကြောင့်ဟူလိုသော်)။ အရိယဘူမိံ၊ သို့။ အပ္ပတွာဝ၊ မရောက်မူ၍သာလျှင်။ ကာလင်္ကတွာ၊ ၍။ ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တော ကိရ၊ ဖြစ်လေသတတ်။ သော ဒေဝပုတ္တော၊ သည်။ တထာဂတံ၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဒုက္ကရဘာဝံ၊ ပြုနိုင်ခဲသည်၏အဖြစ်ကို။ အာရောစေန္တော၊ ကြားသည်ဖြစ်၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဒုက္ကရန္တိ၊ ကား။ ဒသပိ ဝဿာနိ၊ ဆယ်နှစ်တို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း... သဋ္ဌိပိ ဝဿာနိ၊ အနှစ်ခြောက်ဆယ်တို့ ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ဧကန္တပရိသုဒ္ဓဿ၊ စင်စစ် စင်ကြယ်သော။ သမဏဓမ္မဿ၊ ကို။ ယံ ကရဏံ နာမ၊ အကြင်ပြုခြင်းမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတံ ကရဏံ၊ ကို။ ဒုက္ကရံ၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။ သေက္ခာတိ၊ ကား။ သတ္တ သေက္ခာ၊ ခုနစ်ယောက်သော သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သီလသမာဟိတာတိ၊ ကား။ သီလေန၊ နှင့်။ သမာဟိတာ သမုပေတာ၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံကုန်သော။ ဌိတတ္တာတိ၊ ကား။ ပတိဋ္ဌိတသဘာဝါ၊ တည်သော သဘောရှိကုန်သော။ (ဌိတော အတ္တာ သဘာဝေါ ယေသံ သေက္ခာနန္တိ ဌိတတ္တာဟု ပြုစေလိုသည်)။ ဧဝံ၊ သို့။ ပုစ္ဆိတပဥှံ၊ မေးအပ်သော ပြဿနာကို။ ဝိဿဇ္ဇိတွာ၊ ဖြေပြီး၍။ ဥပရိပဥှံ၊ ကို။ သမုဋ္ဌာပနတ္ထံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ “အနာဂါရိယုပေတဿာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အနာဂါရိယုပေတဿာတိ၊ ကား။ အနာဂါရိယံ နိဂ္ဂေဟဘာဝံ၊ အိမ်မရှိသောသူ၏အဖြစ်သို့။ ဥပဂတဿ၊ ရောက်သောသူအား။ ပဗ္ဗဇိတဿ၊ ရဟန်းအား။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (‘နတ္ထိ အဂါရံ ယဿာတိ အနာဂါရော၊ တဿ ဘာဝေါ အနာဂါရိယံ’ဟု ပြုစေလို၏)။ တုဋ္ဌီတိ၊ ကား။ စတုပစ္စယသန္တောသော၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲခြင်းသည်။

ဘာဝနာယာတိ၊ ကား။ စိတ္တဝူပသမဘာဝနာယ၊ စိတ်၏ငြိမ်းခြင်းကို ပြုတတ်သော သမထဘာဝနာ ဝိပဿနာဘာဝနာ၌။ တေ ဆေတွာ မစ္စုနော ဇာလန္တိ၊ ကား။ ယေ အရိယာ၊ အကြင်အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ရတ္တိန္ဒိဝံ၊ နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။ ဣန္ဒြိယူပသမေ၊ ဣန္ဒြေတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်း၌။ ရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ တို့သည်။ ဒုဿမာဒဟံ၊ ကောင်းစွာ ထားနိုင်ခဲသော။ စိတ္တံ၊ ကို။ သမာဒဟန္တိ၊ ကောင်းစွာ ထားကုန်၏။ ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။ သမာဟိတစိတ္တာ၊ ကောင်းစွာသော စိတ်ရှိကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ တို့သည်။ စတုပစ္စယသန္တောသံ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲခြင်းကို။ ပူရေန္တာ၊ ဖြည့်ကုန်သည်ရှိသော်။ န ကိလမန္တိ၊ မပင်ပန်းကုန်။ ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။ သန္တုဋ္ဌာ၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ တို့သည်။ သီလံ၊ ကို။ ပူရေန္တာ၊ ကုန်သည်ရှိသော်။ န ကိလမန္တိ၊ ကုန်။ သတ္တ သေက္ခော၊ ခုနစ်ယောက်ကုန်သော သေက္ခဖြစ်ကုန်သော။ ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။ သီလေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌိတာ၊ တည်ကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ သည်။ မစ္စုနော၊ သေမင်း၏။ ဇာလသင်္ခါတံ၊ ကွန်ရက်ဟု ဆိုအပ်သော။ ကိလေသဇာလံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ကွန်ရက်ကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ၍။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။

ဒုဂ္ဂမောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤစကားတော်သည်။ သစ္စံ၊ မှန်၏။ ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။ ဣန္ဒြိယူပသမေ၊ ဣန္ဒြေတို့၏ ငြိမ်းခြင်း၌။ ရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ တို့သည်။ ဒုဿမာဒဟံ၊ ကောင်းစွာ ထားနိုင်ခဲသော။ စိတ္တံ၊ ကို။ သမာဒဟန္တိ၊ ကောင်းစွာ ထားကုန်၏... သတ္တ သေက္ခာ၊ ခုနစ်ယောက်ကုန်သော သေက္ခဖြစ်ကုန်သော။ ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။ သီလေ၊ ၌။ ပရမဂ္ဂါဟိနော၊ မြတ်သောအားဖြင့် ယူလေ့ရှိကုန်၏။ တေ အရိယာ၊ တို့သည်။ မစ္စုနော၊ ၏။ ဇာလသင်္ခါတံ၊ ဟုဆိုအပ်သော။ ကိလေသဇာလံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ကွန်ရက်ကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ၍။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ ကိံ န ဂမိဿန္တိ၊ အဘယ်ကြောင့် မသွားဘဲ ရှိအံ့နည်း။

အချို့ပါဌ်ကား ပေယျာလမရှိ။ အစဉ်အတိုင်း ရှိ၏။ ‘ယေ သီလေ ပရမဂ္ဂါဟိနော’ဟူသော ပါဌ်အရာ၌လည်း ‘ယေ သီလေ ပတိဋ္ဌိတာ’ဟု ရှိ၏။

‘ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ အယံ ပန မဂ္ဂေါ၊ ဤခရီးသည်ကား။ ဒုဂ္ဂမော၊ သွားနိုင်ခဲ၏။ ဝိသမော၊ မညီမညွတ်”။ ဣတိ၊ သို့။ ကာမဒေါ၊ ကာမဒနတ်သားသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အရိယမဂ္ဂေါ၊ သည်။ ဒုဂ္ဂမော၊ သွားနိုင်ခဲသည်။ ကိဉ္စာပိ နေဝ ဟောတိ၊ အကယ်၍ကား မဖြစ်၏ရှင့်။ ဝိသမော၊ မညီမညွတ်သည်။ ကိဉ္စာပိ န ဟောတိ၊ ၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ အဿ၊ ထိုအရိယမဂ်၏။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပဒါယ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်သော အကျင့်သည်။ ဗဟူ၊ များသော။ ပရိဿယာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဘေးရန်ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တော၊ ၏။ အဝံသိရာတိ၊ ကား။ ဉာဏသိရေန၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော ဦးခေါင်းဖြင့်။ အဓောသိရာ၊ ဦးခေါင်းဦးစောက်ရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။ အာရောဟိတုံ၊ တက်အံ့သောငှာ။ အသမတ္ထတာယ ဧဝ၊ မစွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ တေ၊ ထိုပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ မဂ္ဂေ၊ ခရီး၌။ ပပတန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စန္တိ၊ ကုန်၏။ အရိယာနံ သမော မဂ္ဂေါတိ၊ ကား။ သွေဝ သော ဧဝ မဂ္ဂေါ၊ ထိုခရီးသည်သာလျှင်။ အရိယာနံ၊ တို့အား။ သမော၊ ညီညွတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝိသမေ သမာတိ၊ ကား။ ဝိသမေပိ၊ မညီညွတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ သတ္တကာယေ၊ သတ္တဝါအပေါင်း၌။ သမာ ဧဝ၊ ညီညွတ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

စာပိုဒ် ၁၀၃။ ဣဒံ ဟိ တံ ဇေတဝနန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ အနာထပိဏ္ဍိကော၊ အနာထပိဏ်အမည်ရှိသော။ ဒေဝပုတ္တော၊ သည်။ ဇေတဝနဿ စေဝ၊ ဇေတဝန် ကျောင်းတော်၏လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓါဒီနဉ္စ၊ ဘုရားရှင်တို့၏လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏဘဏနတ္ထံ၊ ကျေးဇူးကို ဆိုအံ့သောငှာ။ အာဂန္တွာ၊ လာသည်ဖြစ်၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။ ဣသိသံဃနိသေဝိတန္တိ၊ ကား။ ဘိက္ခုသံဃနိသေဝိတံ၊ ရဟန်းအပေါင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်၏။ (ဗုဒ္ဓသံဃနိသေဝိတံလည်းရှိ၏။ ဘုရားသင်္ဃာသည် မှီဝဲအပ်၏ပေး)။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဌမဂါထာယ၊ ဖြင့်။ ဇေတဝနဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကျေးဇူးကို။ ကထေတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကို။ ကထေန္တော၊ သည်ဖြစ်၍။ “ကမ္မံ ဝိဇ္ဇာ”တိ၊ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကမ္မန္တိ၊ ကား။ မဂ္ဂစေတနာ၊ မဂ်စေတနာတည်း။ ဝိဇ္ဇာတိ၊ ကား။ မဂ္ဂပညာ၊ မဂ်ပညာတည်း။ ဓမ္မောတိ၊ ကား။ သမာဓိ၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ သမာဓိပက္ခိကာ၊ သမာဓိအဖို့ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ သတိဝါယာမတရားတို့တည်း။ သီလံ ဇီဝိတမုတ္တမန္တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ သီလေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌိတဿ၊ ၏။ ဇီဝိတဉ္စ၊ သည်လည်း။ ဥတ္တမံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဝိဇ္ဇာတိ၊ ကား။ ဒိဋ္ဌိသင်္ကပ္ပါ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ သမ္မာသင်္ကပ္ပတို့တည်း။ ဓမ္မောတိ၊ ကား။ ဝါယာမသတိသမာဓယော၊ သမ္မာဝါယာမသမ္မာသတိသမ္မာသမာဓိတို့တည်း။ သီလန္တိ၊ ကား။ ဝါစာကမ္မန္တာဇီဝါ၊ သမ္မာဝါစာသမ္မာကမ္မန္တသမ္မာအာဇီဝတို့တည်း။ ဇီဝိတမုတ္တမန္တိ၊ ကား။ ဧတသ္မိံ သီလေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌိတဿ၊ တည်သောသူ၏။ ဇီဝိတံ နာမ၊ မည်သည်။ ဥတ္တမံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ “ဧတေန မစ္စာ သုဇ္ဈန္တီ”တိ၊ ကား။ အဋ္ဌင်္ဂိကေန၊ သော။ ဧတေန မဂ္ဂေ၊ ဖြင့်။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ဝိသုဇ္ဈန္တိ၊ စင်ကြယ်ကုန်၏။

တသ္မာတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ သုဇ္ဈန္တိ၊ ကုန်၏။ ဂေါတ္တဓနေဟိ၊ အနွယ်ဥစ္စာတို့ဖြင့်။ န သုဇ္ဈန္တိ၊ မစင်ကြယ်ကုန်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယောနိသော ဝိစိနေ ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ ဥပါယေန၊ သင့်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မံ၊ ကို။ ဝိစိနေယျ၊ စူးစမ်းရာ၏။ ဧဝံ တတ္ထ ဝိသုဇ္ဈတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့ စူးစမ်းသဖြင့်။ တသ္မိံ အရိယမဂ္ဂေ၊ ၌။ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ ၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ ယောနိသော ဝိစိနေ ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ ဥပါယေန၊ ဖြင့်။ အရိယသစ္စဓမ္မံ၊ ကို။ ဝိစိနေယျ၊ ရာ၏။ ဧဝံ တတ္ထ ဝိသုဇ္ဈတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ စတူသု၊ ကုန်သော။ တေသု အရိယသစ္စေသု၊ တို့၌။ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဣဒါနိ၊ ၌။ သာရိပုတ္တတ္ထေရဿ၊ ၏။ ဝဏ္ဏံ၊ ကို။ ကထေန္တော၊ ၍။ “သာရိပုတ္တောဝါ”တိအာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

သာရိပုတ္တော ဣဓဟု ပဒစ္ဆေဒကို ပြုအံ့စိုးရကား သာရိပုတ္တော ဝါတိ အဝဓာရဏံ ဝစနံဟု ဖွင့်သတည်း။

တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သာရိပုတ္တောဝါတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ အဝဓာရဏဝစနံ၊ ဧဝသဒ္ဒါတည်း။ (ဣဝမဟုတ် ဟူလိုသော်)။

ပညာယ သီလေန ဥပသမေနဟူသော ပုဒ်တို့ကို ပါရင်္ဂတောဟူသော ပုဒ်နှင့် မစပ်အပ်။ သေယျောဟူသော ပါဌသေသကို ဆောင်၍ စပ်အပ်, ယောဇနာအပ်၏ဟု ပြလိုရကား ‘ဧတေဟိ’စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဧတေဟိ ပညာဒီဟိ၊ ထိုပညာအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ သာရိပုတ္တောဝ၊ သည်သာလျှင်။ သေယျော၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ဥပသမေနာတိ၊ ကား။ ကိလေသဝူပသမေန၊ ကိလေသာတို့ဖြင့် ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။ ပါရင်္ဂတောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ ဂတော၊ ရောက်၏။ ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ နိဗ္ဗာနပ္ပတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်၏။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ တာဒိသော၊ ရဟန်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဧတာဝ ပရမော၊ ထိုအရှင်သာရိပုတ္တရာသာလျှင် အလွန်ရှိသည်။ သိယာ၊ ၏။ ထေရာ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်ထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ လွန်မြတ်သော။ သာဝကော နာမ၊ မည်သည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ၏။

အတီတန္တိ၊ ကား။ အတီတေ၊ လွန်လေကုန်ပြီးသော။ ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ နနွာဂမေယျာတိ၊ ကား။ တဏှာဒိဋ္ဌီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ နာနုဂစ္ဆေယျ၊ မကပ်ရာ။ နပ္ပဋိကင်္ခေတိ၊ ကား။ တဏှာဒိဋ္ဌီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ န ပတ္ထေယျ၊ မတောင့်တရာ။ ယဒတီတန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ယဒတီတံအစရှိသော စကားသည်။ (ဣတိကား အာဒျတ္ထတည်း)။ ဧတ္ထ၊ ဤမကပ်ရာမတောင့်တရာ၌။ ကာရဏဝစနံ၊ အကြောင်းကိုပြသော စကားတည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းသည်။ အတီတံ၊ အတိတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းသည်။ ပဟီနံ နိရုဒ္ဓံ၊ ချုပ်ပြီ။ အတ္ထင်္ဂတံ၊ ချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုအတိတ်ဖြစ်သော ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းကို။ နာနုဂစ္ဆေယျ၊ မကပ်ရာ။ ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်လည်း။ ယံ၊ အကြင်ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းသည်။ အနာဂတံ၊ အနာဂတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းသည်။ အပတ္တံ၊ မရောက်သေး။ အဇာတံ အနိဗ္ဗတ္တံ၊ မဖြစ်သေး။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တမ္ပိ၊ ထိုအနာဂတ်ဖြစ်သော ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းကိုလည်း။ န ပတ္ထေယျ၊ မတောင့်တရာ။ တတ္ထ တတ္ထာတိ၊ ကား။ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ သော။ ဓမ္မမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ (ဝိပဿတိ၌ စပ်)။ ယတ္ထ ယတ္ထေဝ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အရာ၌သာလျှင်။ သော ဓမ္မော၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်တရားသည်။ ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်၏။ တတ္ထ တတ္ထေဝ၊ ထိုထိုဖြစ်ရာ၌သာလျှင်။ (နံကား အနက်မရှိ)။ အနိစ္စာနုပဿနာဒီဟိ၊ အနိစ္စာနုပဿနာ အစရှိကုန်သော။ သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။ အနုပဿနာဟိ၊ အနုပဿနာတို့ဖြင့်။ ဝိပဿတိ၊ ရှု၏။ ဝါ၊ ကား။ အရညာဒီသု၊ တောအစရှိကုန်သော။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော အရပ်တို့၌။ ဝိပဿတိ၊ ၏။ အသံဟီရံ အသံကုပ္ပန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝိပဿနာပဋိဝိပဿနာဒဿနတ္ထံ၊ ဝိပဿနာကို တစ်ဖန်ရှုခြင်းကို ပြအံ့သောငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

အသံဟီရအသံကုပ္ပကို ပြခြင်းငှာ ဆို၏ဟူ၍သာ မဆိုကောင်းပါသလော။ စုဒ်ရှိရကား ‘ဝိပဿနာ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ ရာဂါဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ န သံဟိရတိ၊ မယိုယွင်း။ န ကုပ္ပတိ၊ မပျက်စီး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အသံဟီရာ၊ မည်၏။ အသံကုပ္ပါ၊ မည်၏။ တံ၊ ထိုယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းမရှိသော ဝိပဿနာကို။ အနုဗြူဟယျေ ဝဍ္ဎေယျ၊ ပွားစေရာ၏။ ပဋိဝိပဿေယျ၊ တစ်ဖန်ရှုရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ ရာဂါဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ န သံဟိရတိ၊ မယိုယွင်း။ န ကုပ္ပတိ၊ မပျက်စီး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အသံဟီရံ၊ မည်၏။ အသံကုပ္ပံ၊ မည်၏။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ ဝိဒွါ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အနုဗြူဟယေ၊ ပွားစေရာ၏။

အဘယ်သို့ ပွားစေရာသနည်း။ စုဒ်ထွက်ရကား ‘ပုနပ္ပုနံ’စသည်ကို တက်သော်။

ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်။ တဒါရမ္မဏံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်လျှင် အာရုံရှိသော။ ဖလသမာပတ္တိံ၊ ကို။ အပ္ပေန္တော၊ ဝင်စားသည်ဖြစ်၍။ ဝဍ္ဎေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

တဿ ပန အနုဗြူဟနဿ၊ ထိုပွားစေခြင်း၏။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ အာတပ္ပံ၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လကို။ အဇ္ဇေဝ၊ ယနေ့ပင်လျှင်။ ကိစ္စံ၊ ပြုအပ်၏။ (ယင်းကို ဖွင့်လိုရကား ‘ကိလေသာနံ’စသည်ကို ဆိုသတည်း)။ ကိလေသာနံ၊ တို့ကို။ အာတာပနပရိတာပနေန၊ လွန်စွာ ပူပန်စေခြင်း အဖန်တလဲလဲ ပူပန်စေခြင်းကြောင့်။ “အာတပ္ပ”န္တိ၊ ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အဇ္ဇေဝ၊ ယနေ့ပင်လျှင်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။ ကော ဇညာ မရဏံ သုဝေတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ (ဒဿေတိ၌ စပ်)။ သွေ၊ နက်ဖန်၌။ ဇီဝိတံ ဝါ၊ အသက်ရှင်အံ့သည်ကိုလည်းကောင်း။ မရဏံ ဝါ၊ သေအံ့သည်ကိုလည်းကောင်း။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ ဇာနာတိ၊ သိချေနိုင်အံ့နည်း။ အဇ္ဇေဝ၊ ပင်လျှင်။ ဒါနံ၊ ကို။ ဒဿာမိ၊ အံ့။ သီလံ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ရက္ခာမိ၊ အံ့။ အညတရံ၊ တစ်ပါးပါးသော။ ကုသလံ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ကရိဿာမိ၊ အံ့။ “အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ ပပဉ္စော၊ ကြာမြင့်ခြင်းသည်။ တာဝ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။ သွေ ဝါ၊ နက်ဖန်မှလည်းကောင်း။ ပုနဒိဝသေ ဝါ၊ သန်ဘက်မှလည်းကောင်း။ ဇာနိဿာမိ၊ သိရအံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ စိတ္တံ၊ ကို။ အနုပ္ပါဒေတွာ၊ မဖြစ်စေမူ၍။ “အဇ္ဇေဝ၊ ပင်လျှင်။ ကရိဿာမိ၊ အံ့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဝီရိယံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ မဟာသေနေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဟိဝိစ္ဆိကဝိသသတ္ထာဒီနိ၊ မြွေ ကင်းမီးကောက် အဆိပ်လက်နက် အစရှိကုန်သော။ အနေကာနိ၊ ကုန်သော။ မရဏကာရဏာနိ၊ သေခြင်း၏ အကြောင်းတို့သည်။ တဿ၊ ထိုသေမင်း၏။ သေနာ၊ စစ်သည်တို့မည်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဟတိယာ၊ များစွာသော။ တာယ သေနာယ၊ ထိုစစ်သည်၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ မဟာသေနေန၊ များသော စစ်သည်ရှိသော။ ဧဝရူပေန၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ မစ္စုနာ၊ သေမင်းနှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ ကွ။ “ကတိပါဟံ၊ တစ်ရက် နှစ်ရက်မျှ။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အဟံ၊ သည်။ ဗုဒ္ဓပူဇာဒိံ၊ ဘုရားရှင်အား ပူဇော်ခြင်းအစရှိသော။ အတ္တနော၊ ၏။ အဝဿယံ၊ ကိုးကွယ်မှီခိုရာဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ ကောင်းမှုကို။ ကရောမိ၊ ၏။ တာဝ၊ ပတ်လုံး။ အာဂမေဟိ၊ ငံ့ပါဦးလော့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ မိတ္တသန္ထဝါကာရသင်္ခါတော၊ အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့သော အခြင်းအရာဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ဂရော ဝါ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့ခြင်းသည်လည်းကောင်း။” ဣဒံ သတံ ဝါ၊ ဤတရာသော ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ဣဒံ သဟဿံ ဝါ၊ ဤတစ်ထောင်သော ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ကတိပါဟံ၊ တစ်ရက်နှစ်ရက်မျှ။ အာဂမေဟိ၊ လော့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ လဉ္ဇာနုပ္ပဒါနသင်္ခါတော၊ တံစိုးပေးခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ဂရော ဝါ၊ တံစိုးလာဘ်ထိုးခြင်းသည်လည်းကောင်း။” ဣမိနာ ဗလရာသိနာ၊ ဤဗိုလ်ပါအစုဖြင့်။ ပဋိဗာဟိဿာမိ၊ တားမြစ်အံ့”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဗလရာသိသင်္ခါတော၊ ဗိုလ်ပါစုရုံးခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သင်္ဂရော ဝါ၊ စုရုံးခြင်းသည်လည်းကောင်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

သဒ္ဒါတစ်ချက် အနက် သုံးပါးဖြစ်ခဲ့ရကား သဒ္ဒါအနက်မတန်လေဟု စောဒနာဖွယ် ရှိရကား ‘သင်္ကရောတိ’စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

သင်္ကရောတိ ဣဒံ နာမံ၊ သင်္ကရောဟူသော ဤအမည်သည်။ မိတ္တကရဏလဉ္ဇဒါန ဗလရာသိသင်္ကဍ္ဎနာနံ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖွဲ့ခြင်း,တံ စိုးပေးခြင်း, ဗိုလ်ပါစုရုံးခြင်းတို့၏။ နာမံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယံ အတ္တော၊ ဤသုံးပါးသော အနက်ကို။ မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တော၊ ၏။ အတန္ဒိတန္တိ၊ ကား။ အနလသံ၊ ပျင်းရိခြင်းမရှိသော။ ဥဋ္ဌာဟကံ၊ ထကြွလုံ့လရှိသော။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဋိပန္နတ္တာ၊ ကျင့်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဘဒ္ဒေါ၊ ကောင်းသော။ ဧကရတ္တော၊ တစ်ခုသော ညဉ့်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဒ္ဒေကရတ္တော၊ မည်၏။ ဣတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ ပဋိပန္နံ၊ ဤသို့ကျင့်သော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ “အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဘဒ္ဒေကရတ္တော၊ ကောင်းသော တစ်ခုသော ညဉ့်ရှိ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ရာဂါဒိသန္တတာယ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့မှ ငြိမ်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သန္တော၊ ငြိမ်းသော။ ဗုဒ္ဓမုနိ၊ ဘုရားတည်းဟူသော မုနိသည်။ အာစိက္ခတိ၊ ကြားတော်မူ၏။

စက္ခုနာ ပညာယ စာတိ၊ ကား။ စက္ခုနာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကား။ စက္ခုဘူတာယ၊ မျက်စိဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဝါ၊ မျက်စိသဖွယ်ဖြစ်၍။ ဖြစ်သော။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ သတိယာ ပညာယ စာတိ၊ ကား။ သတိယာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကား။ သတိဝိသိဋ္ဌာယ၊ သတိဖြင့် အထူးပြုအပ်သော။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ ကာယေနာတိ၊ ကား။ နာမကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။

ဒိဗ္ဗစက္ခုသည် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သစ္ဆိကာတဗ္ဗတရား၏ မျက်မှောက် ပြုတတ်သော သစ္ဆိကာရကတရားသာ ဖြစ်ရကား “ဒိဗ္ဗစက္ခု... အဓိပ္ပာယောဟု မိန့်သတည်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခုစသော ပါဠိသည် နီတတ္ထတည်းဟု မိစ္ဆာညာဏ် ဖြစ်ရာသောကြောင့် ထိုမိစ္ဆာညာဏ်ကို နစ်စေရသော နီတတ္ထမဟုတ်။ နေယျတ္ထတည်းဟု ပြလိုရကား ဒိဗ္ဗစက္ခု... အဓိပ္ပာယောဟု မိန့်သတည်း။ ယခင် ပါဠိဒေသနာသည် နိရဝသေသ ဒေသနာတည်းဟု မိစ္ဆာဉာဏ် ဖြစ်လေရာသောကြောင့် နိရဝသေသဒေသနာ မဟုတ်။ သာဝသေသဒေသနာတည်းဟု ပြလိုရကား ဒိဗ္ဗ... အဓိပ္ပာယောဟု မိန့်သတည်း။

ဒိဗ္ဗစက္ခု သုဝိသုဒ္ဓန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ စင်ကြယ်သော။ ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော။ စက္ခု၊ စက္ခုတည်း။ ဝါ၊ အဘိညာဉ်တည်း။ ယံ ရူပါတနံ၊ ကို။ သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြု၏။ တံ ရူပါယတနံ၊ သည်။ စက္ခုနာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာယ စ၊ ဖြင့် လည်းကောင်း။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော တရားမည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

အဓိပ္ပါယ်ကား ဒိဗ္ဗစက္ခုသည် သစ္ဆိကာတဗ္ဗမဟုတ်။ ဒိဗ္ဗစက္ခုညာဏ်ဖြင့် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော ရူပါရတနသာ သစ္ဆိကာတဗ္ဗဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် ဒိဗ္ဗစက္ခု အစရှိသော ပါဠိဒေသနာသည် ပုဒ်တပါးမဆောင်မူ၍ တိုက်ရိုက်သိအပ်သော အနက်ရှိသော။ ဒေသနာ၊ ပုဒ်ကို အကြွင်းမထားမူ၍ ဟောအပ်သော နိရဝသေသဒေသနာ မဟုတ်။ နေယျတ္ထ သာဝသေသ ဒေသနာဖြစ်ရကား ‘အတိက္ကန္တမာနုဿကံ၊ လူတို့၏ မျက်စိအမြင်ကို လွန်သော။ သုဝိသုဒ္ဓံ၊ သော။ ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ သည်။ ယံ ရူပါယတနံ၊ ကို။ သစ္ဆိကရောတိ၊ ၏။ တံ ရူပါယတနံ၊ သည်။ စက္ခုနာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော တရား မည်၏။ ဤသို့ ပုဒ်တစ်ပါးကို ဆောင်၍ အနက်ယောဇနာလေသပြီ။ တိုက်ရိုက်သာ မပယောဇနာလေ။ မသမ္ဗန်လင့် ဟူလိုသော်။ ယခင်ဆိုအပ်ပြီးသော အဓိပ္ပါယ်ကို မှီ၍ ‘ဒိဗ္ဗစက္ခု သုဝိသုဒ္ဓန္တိ သာဝသေသဒေသနာတိ အာဟ ယံ သစ္ဆိကရောတီတိ၊ ရူပါယတနံ ဟေတ္ထ အဓိပ္ပေတံ’ဟူသော စကား၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း ကျပါစေကုန် သူမြတ်တို့။ ယင်းသို့သော် ရူပါယတနံနှင့် သစ္ဆိကာတဗ္ဗသည် လိင်ဝုစ်မတန်တကား ဟူငြားအံ့။ ‘ကတမေ စ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မာ စက္ခုနာ စ ပညာယ စ သစ္ဆိကာတဗ္ဗာ’ဟူသော ပုစ္ဆာသို့ လိုက်၍ ‘သစ္ဆိကာတဗ္ဗာ’ဟု ပုလ္လိင် ဗဟုဝုစ် ဆိုပါသတည်း။ ညာပကလိုမူ ‘အပစ္စယာ ဓမ္မာ၊ အသင်္ခတာ ဓမ္မာ’ဟူသော မာတိကာ၏ ပဒဘာဇနီစသည်ကိုရှု။

ပုဗ္ဗေနိဝါသာတိ၊ ကား။ ပုရိမာသု၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဇာတီသု၊ ဘဝတို့၌။ နိဝုတ္ထက္ခန္ဓာ၊ နေခဲ့ဖူးသော ခန္ဓာတို့တည်း။ ဣဒ္ဓိဝိဓာတိ၊ ကား။ ဣဒ္ဓိကောဋ္ဌာသာ၊ ဣဒ္ဓိအဖို့အစုတို့သည်။ နိရောဓောတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ တည်း။ သေသံ၊ သည်။ သုဝိညေယျမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

စာပိုဒ် ၁၀၄။ ယဿ သေလူပမံ စိတ္တန္တိ၊ ကား။ ပကတိဝါတေဟိ၊ ပြကတေ့သော လေတို့ဖြင့်။ အကမ္ပနီယံ၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသော။ ဧကဃနံ၊ တစ်ခဲနက်သော။ သေလံ ဝိယ၊ ကျောက်တောင်ကဲ့သို့။ လောကဓမ္မဝါတေဟိ၊ လောကဓံတရား ရှစ်ပါးဟူသော လေတို့ဖြင့်။ အကမ္ပနီယတော၊ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ယဿ၊ အကြင်ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ သေလူပမံ၊ တစ်ခဲနက်သော ကျောက်တောင်ဥပမာ ရှိ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “ဌိတံ နာနုပကမ္ပတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ရဇနီယေသူတိ၊ ကား။ လာဘာဒီသု၊ လာဘ်ရခြင်းအစရှိသည်တို့၌။ ကောပနေယျေတိ၊ ကား။ အလာဘာဒိကေ၊ လာဘ်မရခြင်း၌ အစရှိသည်တို့ကို။ ကုတော နံ ဒုက္ခမေဿတီတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဘာဝိတစိတ္တံ၊ ပွားစေအပ်သော စိတ်ရှိသော။ ဝီတိက္ကန္တလောကဓမ္မံ၊ လွန်ပြီးသော လောကဓံတရား ရှိသော။ တံ ဥတ္တမပုရိသံ၊ ထိုမြတ်သော ယောကျ်ားသို့။ ဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သို့။ လောကဓမ္မဟေတုကံ၊ လောကဓံတရားလျှင် အကြောင်းရှိသော။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ နာနုဂမိဿတိ၊ မလိုက်လတ္တံ့။

ယော ဗြာဟ္မဏောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဗာဟိတပါပဓမ္မတာယ၊ အပပြုအပ်ပြီးသော ယုတ်မာသော တရားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗြာဟ္မဏော၊ မည်၏။ ဒိဋ္ဌမင်္ဂလိကတာယ၊ ဒိဋ္ဌမင်္ဂလာနှင့် ယှဉ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဟုံဟုင်္ကာရကသာဝါဒိပါပဓမ္မယုတ္တော၊ အမျက်မာန်ဖြင့် တဟုန်းဟုန်း ပြုခြင်းကိလေသာတည်းဟူသော ဖန်ရည်အစရှိသော ယုတ်မာသော တရားနှင့် ယှဉ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဇာတိမတ္တေန၊ ဇာတ်မျှဖြင့်။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ န ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်မခံ။ သော ဗြာဟ္မဏော၊ သည်။ ပါဟိတပါပဓမ္မတ္တာ၊ အပပြုအပ်ပြီးသော ယုတ်မာသောတရား ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဟုံဟုင်္ကာရပ္ပဟာနေန၊ တဟုန်းဟုန်းပြုတတ်သော အမျက်မာန်ကို ပယ်ခြင်းဖြင့်။ နိဟုံဟုင်္ကော၊ တဟုန်းဟုန်းပြုခြင်း မရှိ။ ရာဂါဒိကသာဝါဘာဝေန၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတည်းဟူသော ဖန်ရည် မရှိခြင်းကြောင့်။ နိက္ကသာဝေါ၊ ဖန်ရည် မရှိ။ သီလသံဝရေန၊ သီလကို စောင့်စည်းခြင်းဖြင့်။ သံယတစိတ္တတာယ၊ စောင့်စည်းသော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ယတတ္တော၊ စောင့်စည်းသော စိတ်ရှိ၏။ စတုမဂ္ဂဉာဏသင်္ခါတေဟိ၊ လေးပါးသော မဂ်ညာဏ်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဝေဒေဟိ၊ ညာဏ်တို့ဖြင့်။ အန္တံ၊ သင်္ခါရတို့၏ အဆုံးဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂတတ္တာ၊ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (လှမ်း၍ပေး)။ ဝါ၊ ကား။ ဝေဒါနံ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့၏။ အန္တံ၊ အဆုံးသို့။ ဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဝေဒန္တဂူ၊ မည်၏။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဿ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်၏။ ဝုသိတတ္တာ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုသိတဗြဟ္မစရိယော၊ မည်၏။ ဝါ၊ သုံးအပ်ပြီးသော မဂ်ဟူသော မြတ်သော အကျင့် ရှိ၏။ ဓမ္မေန သော ဗြဟ္မဝါဒံ ဝဒေယျာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သော၊ ထိုပုဏ္ဏားသည်။ “အဟံ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏော၊ ဏမည်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတံ ဝါဒံ၊ ကို။ ဝဒေယျ၊ ရာ၏။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ သကလလောကသန္နိဝါသေ၊ အလုံးစုံသော လူအပေါင်း၌။ ကုဟိဉ္စိ ဧကာရမ္မဏေပိ၊ တစ်ခုသော အာရုံ၌လည်း။ ရာဂုဿဒေါ၊ ရာဂ၏ ပြောခြင်းလည်းကောင်း။ ဒေါသုဿဒေါ၊ ဒေါသ၏ ပြောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ မောဟုဿဒေါ၊ မောဟ၏ ပြောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ မာနုဿဒေါ၊ မာန၏ ပြောခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌုဿဒေါ၊ ဒိဋ္ဌိ၏ ပြောခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမေ ဥဿဒါ၊ ဤပြောခြင်းတို့သည်။ နတ္ထိ၊ ကုန်။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဟံ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏော၊ ဗြာဟ္မဏတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတံ ဝါဒံ၊ ထိုစကားကို။ ဝဒေယျ၊ ဆိုရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

န ဂါဓတီတိ၊ ကား။ န ပတိဋ္ဌဟတိ၊ မတည်။ သုက္ကာတိ၊ ကား။ သုက္ကသင်္ခါတာ၊ သုက္ကဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဂဟာ၊ ထူးသော ဂြိုဟ်တို့သည်။ ဝါ၊ ကြယ်အပေါင်းတို့သည်။ (သောကြာကြယ် ဗုဒ္ဓဟူးကြယ်အစရှိသော ကြယ်တို့ကို ဂြိုဟ်ဟူပါသတည်း)။ စန္ဒိမသူရိယာ၊ ဒိနံ၊ လနေအစရှိသည်တို့၏။ ပဘာ၊ အရောင်သည်။ တတ္ထ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်၌။ ယဒိ နတ္ထိ၊ အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ မရှိသည်။ သန္တေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ တမော ဧဝ စ၊ အမိုက်သည်သာလျှင်။ သိယာ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အာသင်္ကမာနေ၊ ယုံမှားရှိရာသော သူတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “တမော တတ္ထ နဝိဇ္ဇတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ယဒါ စ အတ္တနာဝေဒီတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ဧဝံ ဝိဓံ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ အတ္တပစ္စက္ခေန၊ ကိုယ်တိုင်မျက်မှောက်ပြုသော။ ဉာဏေန၊ ဖြင့်။ (အတ္တပစ္စဝေက္ခဏဉာဏေနလည်း ရှိ၏။ မိမိကိုယ်တိုင် သင်ချင်တတ်သော။ ဉာဏ်ဖြင့်။ မိမိ၏ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ဖြင့်လည်းဟူ)။ ယဒါ၊ ၌။ ဝိန္ဒတိ၊ ရ၏။ အထ၊ ထိုရသော အခါ၌။ ရူပါရူပဓမ္မတော စ၊ ရုပ်နာမ်တရားမှလည်းကောင်း။ သုခဒုက္ခတော စ၊ မှလည်းကောင်း။ ဝိပ္ပမုတ္တော၊ လွတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

သကေသု ဓမ္မေသူတိ၊ ကား။ သကအတ္တဘာဝသင်္ခါတေသု၊ မိမိ၏ အတ္တဘောဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။

ယခင်စကားကို သဘာဝဉာပကအားဖြင့် ပြီးစေလိုရကား ‘ယေဘုယျေန ဟိ’စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ယေဘုယျေန၊ ဖြင့်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်၌။ ဝိပဿနာဘိနိဝေသော၊ ဝိပဿနာအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ ဧတံ ပိသာစန္တိ၊ ကား။ အဇကလာပက၊ အဇကလာပကဘီလူး။ တယာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ သော။ ဧတံ ပိသာစံ ကိလေသပိသာစဉ္စ၊ ဤကိလေသာတည်းဟူသော ဘီလူးကိုလည်းကောင်း။ ပက္ကုလန္တိ၊ ကား။ တယာ၊ သည်။ ကတံ၊ သော။ အက္ကုလံ ပက္ကုလကရဏဉ္စ၊ အက္ကုလပက္ကုလဟု ပြုခြင်းကိုလည်းကောင်း။

အက္ကုလပက္ကုလဟူသော အခြင်းအရာဖြင့် သတ္တဝါတို့၏ နား၌ ထင်ရကား ကြောက်စေလို၍ ပြုအပ်သော ဘီလူးတို့၏ ကြုံးဝါးခြင်းကို အက္ကုလပက္ကုလဟု ဆိုပါသတည်း။

အတိဝတ္တတီတိ၊ ကား။ အတိက္ကမတိ၊ လွန်၏။

နာဘိနန္ဒတိ အာယန္တိန္တိကား။ အာဂစ္ဆန္တိံ၊ လာသော။ ပုရာဏဒုတိယိကံ ဝါ၊ မယားဟောင်းကိုလည်းကောင်း။ အညံ ဝါ၊ တစ်ပါးသော မိန်းမကိုလည်းကောင်း။ န အဘိနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ န သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ ဝန်မခံ။

အဘိနန္ဒသဒ္ဒါသည် တောသနအနက်ကိုသာ မဟော၊ ‘ဘဂဝတော ဘာသိတံ အဘိနန္ဒန္တိ’ စသည်၌ကဲ့သို့ သမ္ပဋိစ္ဆနအနက်ကိုလည်း ဟော၏။ ထို့ကြောင့် စိတ္တေန န သမ္ပဋိစ္ဆတိဟု ဆိုသတည်း။

ပက္ကမန္တိံ၊ ဖဲလေပြီးသော။ တမေဝ၊ ထိုမယားဟောင်း အစရှိသည်ကိုသာလျှင်။ န သောစတိ၊ မစိုးရိမ်။ သင်္ဂါမဇိံ မုတ္တန္တိ၊ ကား။ ပဉ္စဝိဓာပိ၊ ငါးပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ သင်္ဂတော၊ ခြင်းမှ။ မုတ္တံ၊ သော။ သင်္ဂါမဇိံ၊ အောင်အပ်ပြီးသော မာန်စစ်ရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။

ဗဟွေတ္ထာတိ၊ ကား။ ဗဟု၊ များစွာသော။ ဇနော၊ လူအပေါင်းသည်။ ဧတ္ထ၊ ဤရေ၌။ နှာယတိ၊ ချိုး၏။ တေန၊ ထိုရေချိုးသဖြင့်။ သော ဇနော၊ သည်။ သုဒ္ဓေါ နာမ၊ စင်ကြယ်သည် မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။

ဇာတိဗလနိသေဓန္တိ၊ ကား။ ဇာတိဗလနိသေဓကံ၊ ဇာတ်မျှသာဖြစ်သော ပုဏ္ဏားတို့၏ အားကို မြစ်တတ်သော။ ဝါ၊ ဇာတ်အားဖြင့် ဗြာဟ္မဏဟု ဆိုခြင်းအားကို မြစ်တတ်သော။ သဟာယာ ဝတာတိ၊ ကား။ သမထဝိပဿနာဘာဝနာယ၊ သမထဘာဝနာဝိပဿနာဘာဝနာ၌။ သဟ အယနဝသေန၊ တကွဖြစ်ခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ သဟာယာ၊ အပေါင်းအဖော် ဖြစ်ကုန်၏။ ကာလေန ကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သပ္ပါယဓမ္မဿ၊ လျောက်ပတ်သော တရားကို။ သဝနဝသေန၊ နာခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စိရရတ္တံ၊ အခါလေးမြင့်။ သမေတိ သမာဂမော၊ ပေါင်းဖော်ခြင်းသည်။ ဧတေသံ၊ ထိုရဟန်းအား။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ စိရရတ္တသမေတိကာ၊ မည်ကုန်၏။ သိထိလမာရဗ္ဘာတိ၊ ကား။ သိထိလံ၊ လျော့သော။ ဝီရိယံ၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။

စာပိုဒ် ၁၀၅။ တတြ ခေါ ဘိက္ခဝေ ကော ဝိသေသောတိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ သတ္ထု စ၊ မြတ်စွာဘုရား၏လည်းကောင်း။ သာဝကဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အားလည်းကောင်း။ ပဉ္စသွေဝ၊ ငါးပါးသာ ဖြစ်ကုန်သော။ ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗိဒါဒယော၊ ငြီးငွေ့ခြင်းအစရှိသည်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပုဗ္ဗဘာဂပဋိပတ္တိယဉ္စ၊ ရှေးအဖို့၌ ဖြစ်ကုန်သော အကျင့်၌လည်းကောင်း။ အနုပါဒါဝိမုတ္တိယဉ္စ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍ လွတ်ခြင်း၌လည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌာ စ၊ အောက်၌လည်းကောင်း။ ဥပရိ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဝိသေသာဘာဝံ၊ အထူးမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “နတ္ထိ ဝိမုတ္တိယာ နာနတ္တ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ ဝိမုတ္တိယာ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်၌။ နာနတ္တံ၊ ထူးသည်၏အဖြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ “တတြ ကော ဝိသေသော”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဝိသေသာဘာဝံ၊ အထူးမရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ပစ္စာမသတိ၊ သုံးသပ်၏။ အဓိပ္ပါယာသောတိ၊ ကား။ အဓိကပယောဂေါ၊ လွန်သောပယောဂသည်။ နာနာကရဏန္တိ စ ဣမိနာ၊ ဖြင့်လည်း။ ဝိသေသောယေဝ၊ အထူးကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တော၊ ၏။

အယံ ခေါ ဘိက္ခဝေ ဝိသေသောတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သာဝကဿ စ၊ ၏လည်းကောင်း။ သတ္ထု စ၊ ငါဘုရား၏လည်းကောင်း။ ဝိမုတ္တိယံ၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတ်၌။ ဝိသေသော၊ သည်။ ယဒိ နတ္ထိ၊ အကယ်၍ကား မရှိ၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ သယမ္ဘုဉာဏေန၊ သယမ္ဘူဉာဏ်ဖြင့်။ သဝါသနသဗ္ဗကိလေသေ၊ ဝါသနာနှင့်တကွ အလုံးစုံသော သံကိလေသတရားတို့ကို။ ခေပေတွာ၊ ကုန်စေ၍။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို။ အဘိသမ္ဗုဇ္ဈိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်သေးသော။ အရိယမဂ္ဂဿ၊ ကို။ ပရသန္တာနေ၊ သူတစ်ပါးသန္တာန်၌။ ဥပ္ပါဒနာဒိသကလသဗ္ဗညုဂုဏသမာယောဂေါ၊ ဖြစ်စေခြင်းအစရှိသော အလုံးစုံသော သဗ္ဗညုဘုရားရှင့်ကျေးဇူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အယံ၊ ဤသို့ အလုံးစုံသော သဗ္ဗညုဘုရာ့ကျေးဇူးနှင့် ယှဉ်ခြင်းသည်။ သမ္မာသဗ္ဗုဒ္ဓဿ၊ ၏။ ပညာဝိမုတ္တတော၊ ပညာဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်မှ။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ တတ္ထ ဝစနေ၌။ အနုပ္ပန္နဿာတိ၊ ကား။ အဝတ္တမာနဿ၊ မဖြစ်သေးသော။

အရိယမဂ်ကို ရှေးဘုရားတို့ ဖြစ်စေကုန်ပြီး မဟုတ်တုံလော၊ စောဒနာရှိရကား ‘အရိယမဂ္ဂံ ဟိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။ ကဿပသမ္မာသဗ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။ ဥပ္ပါဒေသိ၊ ဖြစ်စေပြီ။ အန္တရာ၊ အကြား၌ကား။ ဥပ္ပါဒေတာ၊ ဖြစ်စေတတ်သော။ အညော၊ သော။ သတ္ထာ နာမ၊ မြတ်စွာဘုရား မည်သည်။ နာဟောသိ၊ မဖြစ်ခဲ့။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယံ ဘဂဝါ၊ ဤ ငါတို့ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်သေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတာ နာမ၊ ဖြစ်စေသည် မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အသဉ္ဇာတဿာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ တဿေဝ၊ ထိုအနုပ္ပန္နသဒ္ဒါ၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ တည်း။ အနက္ခာတဿာတိ၊ ကား။ အကထိတဿ၊ မဟောအပ်သေးသော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဂ္ဂညူ၊ မည်၏။ မဂ္ဂံ၊ ကို။ ဝိဒိတံ ပါကဋံ၊ ထင်ရှားစွာ။ ဝါ၊ ထင်ရှားသည်ကို။ အကာသိ၊ ပြီ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဂ္ဂဝိဒူ၊ မည်၏။ မဂ္ဂေ စ၊ မဂ်ဟုတ်သည်၌လည်းကောင်း။ အမဂ္ဂေ စ၊ မဂ်မဟုတ်သည်၌လည်းကောင်း။ ကောဝိဒေါ၊ လိမ္မာတော်မူ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မဂ္ဂကောဝိဒေါ၊ မည်၏။

‘မဂ္ဂကောဝိဒေါ’ဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့် အညီ ‘မဂ္ဂကောဝိဒေါတိ မဂ္ဂကောဝိဒေါ’သာ ဆိုပါလော့။ အဘယ်ကြောင့် ‘မဂ္ဂေ စ အမဂ္ဂေ စ ကောဝိဒေါတိ မဂ္ဂကောဝါဒေါ’ဟု ဆိုသနည်းဟူမူကား မဂ်မဟုတ်သည်ကို ပယ်သဖြင့် မဂ်ကိုရရကား မဂ်၌ လိမ္မာတော်မူသော ဘုရားမြတ်စွာသည် မဂ်မဟုတ်သည်၌ လိမ္မာသည်သာ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ‘မဂ္ဂေ စ ကောဝိဒေါ’ဟု အဋ္ဌကထာဆရာ ဆိုတော်မူသတည်း။ ယခင် ဆိုအပ်ပြီးသော အဓိပ္ပါယ်ကို မှတ်ယူစေလို၍ ကုမ္မဂ္ဂပရိဟရဏဝသေန မဂ္ဂသမ္ပဋိပတ္တီတိ မဂ္ဂေ ကုသလော အမဂ္ဂေပိ ကုသလော ဧဝ ဟောတိ၊ ဘဂဝါ ပန သဗ္ဗညုတာယ သဗ္ဗတ္ထေဝ ကုသလောတိ အာဟ မဂ္ဂေ စ အမဂ္ဂေ စ ကောဝိဒေါတိ’ဟု ဋီကာဆရာ မိန့်သတည်း။

မဂ္ဂါနုဂါတိ၊ ကား။ မဂ္ဂံ၊ သို့။ အနုဂစ္ဆန္တာ၊ အစဉ်လိုက်သည်ဖြစ်၍။ ပစ္ဆာ သမန္နာဂတာတိ၊ ကား။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ပဌမံ၊ စွာ။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံတော်မူ၏။ သာဝကာ၊ တို့သည်။ ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။ သမန္နာဂတာ၊ ကုန်၏။

စာပိုဒ် ၁၀၆။ “နီစေ၊ ယုတ်နိမ့်သော။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ပစ္စာဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ တမေန၊ အမိုက်နှင့်။ ယုတ္တော၊ ယှဉ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တမော၊ မည်၏။ ကာယဒုစ္စရိတာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ နိရယတမုပဂမနတော၊ ငရဲတည်းဟူသော အမိုက်သို့ သွားခြင်းကြောင့်။ တမပရာယနော၊ အမိုက်လျှင် လဲလျောင်းရာ ရှိ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဥဘယေနပိ၊ နှစ်ပါးသော ပုဒ်ဖြင့်လည်း။ ခန္ဓတမောဝ၊ ခန္ဓာတည်းဟူသော အမိုက်ကိုသာလျှင်။ ကထိတော၊ ဟောအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “အဍ္ဎေ၊ ပြည့်စုံကြွယ်ဝသော။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ပစ္စာဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ ဇောတိနာ၊ အလင်းနှင့်။ ယုတ္တော၊ ယှဉ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇောတိ၊ မည်၏။ အာလောကဘူတော၊ ဖြစ်သောဂုဏ်တည်းဟူသော အလင်းရှိ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာယသုစရိတာဒီဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ သဂ္ဂူပပတ္တိဘဝူပဂမနတော၊ နတ်ပြည်တည်းဟူသော ဥပပတ္တိဘဝသို့ ရောက်ခြင်းကြောင့်။ ဇောတိပရာယဏော၊ အလင်းလျှင် လဲလျောင်းရာ ရှိ၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ ဣတရေပိ၊ ဤမှတစ်ပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ယောက်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။

န တံ ဒဠှံ ဗန္ဓနမာဟု ဓီရာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဓီရာတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓါဒယော၊ ကုန်သော။ ပဏ္ဍိတပုရိသာ၊ ပညာရှိသော ယောကျ်ားတို့သည်။ သင်္ခလိကသင်္ခါတံ၊ သံခြေခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ အယေန၊ သံဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ အာယသံ၊ သံဖြင့်ပြီးသော။ ယဉ္စ ဗန္ဓနံ၊ အကြင်အနှောင်အဖွဲ့သည်လည်းကောင်း။ အဒ္ဒုဗန္ဓနသင်္ခါတံ၊ ထိတ်တုံး ထောင်အဖွဲ့ဟု ဆိုအပ်သော။ ဒါရုမယံ၊ သစ်ဖြင့်ပြီးသော။ ယဉ္စ ဗန္ဓနံ၊ သည်လည်းကောင်း။ ပဗ္ဗဇတိဏေဟိ၊ ပြိတ်မြက်တို့ဖြင့်။

ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၌ကား ‘ပဗ္ဗဇတိဏေဟိ ဝါ အညေဟိ ဝါ ဝါကာဒီဟိ’ဟု ရှိ၏။ ဤအဋ္ဌကထာ၌ကား မရှိ။ မရှိသော်လည်း ဥပလက္ခဏနိဒဿနမျှသာ မှတ်ပါ။

ရဇ္ဇုံ၊ ကြိုးကို။ ကတွာ၊ ၍။ ယံ ကတရဇ္ဇုဗန္ဓနဉ္စ၊ အကြင်ပြုအပ်သော အနှောင်အဖွဲ့ သည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ ဗန္ဓနံ၊ ထိုအနှောင်အဖွဲ့ကို။

တံကား ဤအဋ္ဌကထာတို့၌ မရှိ။ မရှိသော်လည်း နိစ္စသမ္ဗန္ဓဖြစ်သောကြောင့် လည်းကောင်း။ ‘န တံ ဒဠှံ’ဟု ပါဠိဆိုသောကြောင့်လည်းကောင်း ဆောင်၍ ယောဇနာသည်။ ဓမ္မပဒအကထာ၌ကား တံသဒ္ဒါ ရှိ၏။

အသိအာဒီဟိ၊ သန်လျက်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဆိန္ဒိတုံ၊ ငှာ။ သက္ကုဏေယျတာယ၊ တတ်ကောင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ “ထိရ”န္တိ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့၏ဟူ၍။ န ဝဒန္တိ၊ မဆိုကုန်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သာရတ္တရတ္တာတိ၊ ကား။ ရတ္တာ၊ ပြင်းစွာတပ်ကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ရတ္တာ၊ တပ်ကုန်၏။ ဗလဝရာဂရတ္တာ၊ အားကြီးသောရာဂဖြင့် တပ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ မဏိကုဏ္ဍလေသူတိ၊ ကား။ မဏီသု စ၊ ပတ္တမြားတို့၌လည်းကောင်း။ ကုဏ္ဍလေသု စ၊ နားတောင်းတို့၌လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကား။ မဏိစိတ္တေသု၊ ပတ္တမြားတို့ဖြင့် ဆန်းကြယ်ကုန်သော။ ကုဏ္ဍလေသု၊ နားတောင်းတို့၌။ ဧတံ ဒဠှန္တိ၊ ကား။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ မဏိကုဏ္ဍလေသု၊ ပတ္တမြားနားတောင်းတို့၌။ ဝါ၊ ပတ္တမြားတို့ဖြင့် ဆန်းကြယ်သော နားတောင်းတို့၌။ သာရတ္တရတ္တာ၊ ပြင်းစွာဖြစ်ကုန်သည်ဖြစ်၍တပ်ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။

ဤအဋ္ဌကထာတို့၌ကား ‘တေသု’ဟု ရှိ၏။ ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၌ကား ‘တေသံ’ဟု ရှိ၏။ ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာရှိသည် အတိုင်းသာ သင့်သကဲ့သို့ ထင်မိ၏။

ယော ရာဂေါ စ၊ အကြင်တပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ပုတ္တဒါရေသု၊ သားမယားတို့၌။ အပေက္ခာ၊ ငဲ့တတ်သော။ ယာ စ တဏှာ၊ အကြင်တပ်သော တဏှာသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ကိလေသမယံ၊ ကိလေသာဖြင့်ပြီးသော။ ဧတံ ဗန္ဓနံ၊ ကို။ ပဏ္ဍိတပုရိသာ၊ တို့သည်။ “ဒဠှ”န္တိ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့၏ဟူ၍။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။

ဤအဖွင့်ကို ထောက်၍ ပါဠိ၌ ယောဇနာကို ကျစေ။ ဆရာတို့ကား မဏိကုဏ္ဍလေသု၊ ပတ္တမြားနားတောင်းဝတ်ကုန်သော။ ပုတ္တေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဒါရေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ယာ သာရတ္တရတ္တာ၊ အကြင်ပြင်းစွာ တပ်သည်ဖြစ်၍ တပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယာ စ အပေက္ခာ၊ အကြင်ငဲ့ကွက်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဤသို့ပါဠိ၌ အနက်ယောဇနာကုန်ဘိ၏။

ဩဟာရိနန္တိ၊ ကား။ အာကဍ္ဎေတွာ၊ ဆွဲငင်၍။ စတူသု၊ ကုန်သော။ အပါယေသု၊ တို့၌။ ပါတနတော၊ ကျစေတတ်သောကြောင့်။ အဝဟရတိ ဟေဋ္ဌာ ဟရတိ၊ အောက်သို့ ဆောင်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဩဟာရိနံ၊ အောက်သို့ ဆောင်တတ်သော။ သိထိလန္တိ၊ ကား။ ဗန္ဓနဋ္ဌာနေ၊ နှောင်ဖွဲ့ရာအရပ်၌။ ဆဝိအာဒီနိ၊ အရေအစရှိသည်တို့ကို။ အကောပေတွာ၊ မပျက်စေမူ၍။ ဗန္ဓနဘာဝမ္ပိ၊ နှောင်ဖွဲ့သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ အဇာနာပေတွာ၊ မသိစေမူ၍။ ဇလပထထလပထာဒီသု၊ ရေကြောင်းခရီးကြည်းကြောင်း ခရီးအစရှိသည်တို့၌။ ကမ္မံ၊ ကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ ဒေတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သိထိလံ၊ လျော့သော။ ဒုပ္ပမုဉ္စန္တိ၊ ကား။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ လောဘဝသေန၊ ဖြင့်။ ဧကဝါရမ္ပိ၊ တစ်ကြိမ်လည်း။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ကိလေသဗန္ဓနံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အနှောင်အဖွဲ့သည်။ ဒဋ္ဌဋ္ဌာနတော၊ မိမိ၏အခွံဟုဆိုအပ်သော တည်ရာမှ။

ကာယော ဒဟတိ ပတိဋ္ဌဟတိ ဧတ္ထ ကာယံ ဝါ ဒဟတိ ပဋိစ္ဆာဒေတီတိ ဒဋ္ဌော၊ သောယေဝ ဌာနံ ဒဋ္ဌဋ္ဌာနံ၊ လိပ်ခွံရစေ။ ဤမှတစ်ပါးလည်း ယုတ္တတရဖြစ်အောင် ကြံကုန်လော့သေး။

ကစ္ဆပေါ၊ လိပ်သည်။ ဒုမ္မောစယော၊ လွတ်နိုင်ခဲသည်။ ဟောတိ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ ဒုမ္မောစယံ၊ လွတ်နိုင်ခဲသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုပ္ပမုဉ္စံ၊ လွတ်နိုင်ခဲသော။ ဧတမ္ပိ ဆေတွာနာတိ၊ ကား။ ဒဠှံပိ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သော်လည်း။ ဝါ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့သည် ဖြစ်သော်လည်း။ ဧတံ ကိလေသဗန္ဓနံ၊ ကို။ ဉာဏခဂ္ဂေန၊ ဉာဏ်တည်းဟူသော သန်လျက်ဖြင့်။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ၍။ အနပေက္ခိနော၊ ငဲ့ကွက်ခြင်း မရှိကုန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ကာမသုခံ၊ ကာမဂုဏ်ချမ်းသာကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ပရိဗ္ဗဇန္တိ ပက္ကမန္တိ စ၊ ဖဲလည်းဖဲကုန်၏။ ဝါ၊ သွားလည်းသွားကုန်၏။ ဝါ၊ ရဟန်းလည်းပြုကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

စေတနာသည် ကုသိုလ်အကုသိုလ်တို့နှင့် ဆက်ဆံသော်လည်း အပုညာဘိသင်္ခါရဖြစ်သော စေတနာကိုသာ ဤ၌ လိုအပ်သောကြောင့် ထိုပုညာဘိသင်္ခါရစေတနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် အနက်ကို ပြလိုရကား ‘အကုသလစေတနာဝသေန စေတေတိ’ဟု မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၁၀၇။ စေတေတီတိ၊ ကား။ အကုသလစေတနာဝသေန၊ အကုသိုလ်စေတနာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ စေတေတိ၊ စေ့ဆော်၏။ ပကပ္ပေတီတိ၊ ကား။ တမေဝ အကုသလစေတနံ၊ ကိုသာလျှင်။ ကာယဝစီကမ္မဘာဝံ၊ ကာယကံ, ဝစီကံ၏အဖြစ်သို့။ ပါပနဝသေန၊ ရောက်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပကပ္ပေတိ၊ ပြုပြင်၏။ အနုသေတီတိ၊ ကား။ ရာဂါဒိအနုသယောဝ၊ ရာဂအစရှိသော အနုသယသည်သာလျှင်။ သန္တာနေ၊ မိမိသန္တာန်၌။ အပ္ပဟီနဘာဝေန၊ မပယ်အပ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ အနုသေတိ၊ ကိန်းဝပ်၏။ အာရမ္မဏမေတံ ဟောတိ ဝိညာဏဿ ဌိတိယာတိ၊ ကား။ ယဒေတံ ယံ ဧတံ စေတနဉ္စ၊ အကြင် စေ့ဆော်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။ ယံ ပကပ္ပနဉ္စ၊ အကြင်ပြုပြင်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ယံ အနုသယဉ္စ၊ အကြင်ကိန်းဝပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဧတံ၊ ဤစေ့ဆော်ခြင်း ပြုပြင်ခြင်း ကိန်းဝပ်ခြင်းသည်။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏။ ဌိတိယာ၊ တည်ခြင်း၏။ ဝါ၊ တည်ခြင်းငှာ။ ပစ္စယော၊ အကြောင်းအထောက်အပံ့သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အာရမ္မဏေ သတိ ပတိဋ္ဌာ ဝိညာဏဿ ဟောတီတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တပစ္စယေ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့် ဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ ၏။ (ပတိဋ္ဌာ၌စပ်)။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ဇဝါပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ပဋိသန္ဓိအာကဍ္ဎနသမတ္ထတာသမ္ပာဒနတော၊ ပဋိသန္ဓေကို ငင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်စေသောအားဖြင့်။ ပတိဋ္ဌာ၊ တည်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာယတိံ ပုနဗ္ဘဝါဘိနိဗ္ဗတ္တိ ဟောတီတိ၊ ကား။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝသင်္ခါတာနံ၊ တစ်ဖန်ဘဝသစ်ဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ ဝိညာဏာဒီနံ၊ တို့၏။ အဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

နော စေ စေတေတိ နော စေ ပကပ္ပေတိ’ဟု ဆိုသကဲ့သို့ ‘နော စေ အနုသေတိ’ဟု ဆိုပါတော့လော၊ အဘယ်ကြောင့် ‘အထ စေ အနုသေတိ’ဟု ဆိုဘိသနည်း။ သတိမမူမိလေသလောဟု စောဒနာထွက်ရာသောကြောင့် ‘နော စေ၊ ပေ။ ပဋိက္ခိပတိ’ဟု မိန့်သတည်း။ စေ့ဆော်ခြင်း ပြုပြင်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်ဖြစ်သော အကုသိုလ်ကံကိုသာ ပယ်သည်။ အနုသယကို မပယ်။ ထိုကြောင့် ‘နော စေ အနုသေတိ’ဟု မဆိုမူ၍ ‘အထ စေ အနုသေတိ’ဟု ဆိုပါလေသည်။ ရှေးကို သတိမမူမိသောကြောင့် ဆိုသည်မဟုတ် ဟူလိုသော်။

နော စေ ဘိက္ခဝေ စေတေတီတိ အာဒိနာ၊ စေတေတိအစရှိသောပါဌ်ဖြင့်။ အကုသလကမ္မမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ပဋိက္ခိပတိ၊ ပယ်၏။

နိဝတ္တေတဗ္ဗကား ‘နနု အနုသယံ ပဋိက္ခိပတိ’တည်း။ စေ့ဆော်ခြင်း ပြုပြင်ခြင်းမရှိသဖြင့် အနုသယလည်း မဖြစ်ခဲ့သော် ‘နော စေအနုသေတိ’ဟု အနုသယကိုလည်း ပယ်ကောင်းပါသည်။ အနုသယကို မပယ်သည် မဟုတ်တုံလောဟု စောဒနာ ပုစ္ဆာ ထွက်လေရကား ‘အယံ ဟေတ္ထ’စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။ သင်္ခေပတ္တော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ ကဒါစိ၊ ရံခါ။ ယောနိသောမနသိကာရာ၊ အသင့်အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းကြောင့်။ အကုသလစေတနာ၊ သည်။ ယဒိ နပ္ပဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ကား မဖြစ်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ အနုသယာ၊ တို့ကို။ အပ္ပဟီနာ၊ မပယ်အပ်ကုန်သေး။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေ၊ ထိုအနုသတို့သည်။ ကုသလဿ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သော။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ ၏။ ပတိဋ္ဌာ၊ တည်ရာတို့သည်။ ဟောန္တိယေဝ၊ ကုန်သလျှင်ကတည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏေ၊ သည်။ သတိ စ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်လည်း။ အာယတိံ၊ ၌။ ပုနဗ္ဘဝါဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ ဘဝသစ်ဟု ဆိုအပ်သော ဝိညာဉ်အစရှိသည်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိယေဝ၊ သင့်သည်သာလျှင်တည်း။ တတိယဝါရော၊ ကို။ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ဆန့်ကျင်သော နည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

စာပိုဒ် ၁၀၈။ “နေသော ဘိက္ခဝေ အရိယဿ ဝိနယေ သမုဒ္ဒေါ”တိ အာဒိ၊ သမုဒ္ဒေါအစရှိသော စကားကို။ ဒုပ္ပူရဏဋ္ဌေန၊ ပြည့်နိုင်ခဲသော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သံသီဒနဋ္ဌေန၊ နစ်စေတတ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုရတိက္ကမနဋ္ဌေန၊ လွန်မြောက်နိုင်ခဲသော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သာဂရော၊ သမုဒ္ဒရာကို။ “သမုဒ္ဒေါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စေယျ၊ ရာ၏။ တတော၊ ထိုသမုဒ္ဒရာထက်။ သတဘာဂေနပိ၊ တစ်ရာသော အဖို့အားဖြင့်လည်းကောင်း။ သဟဿဘာဂေနပိ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ စက္ခုအာဒီသွေဝ၊ စက္ခု အစရှိသည်တို့၌သာလျှင်။ အယံ နယော၊ ဤပြည့်နိုင်ခဲသော အစရှိသော နည်းကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “စက္ခု ဘိက္ခဝေ၊ လ။ ဝေဂေါ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ရူပေသု၊ ရူပါရုံတို့၌။ သတ္တာနံ၊ တို့ကို။ အာဝိဉ္ဆနတော၊ ကောက်သောကြောင့်။ ရူပါယတနမေဝ၊ ရူပါယတနဟု ဆိုအပ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ဝေဂေါ၊ သည်။ စက္ခုဿ၊ ၏။ ဝေဂေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ယော တံ ရူပမယံ ဝေဂံ သဟတီတိ၊ ကား။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဝိသယေန၊ အာရုံနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ စက္ခုံ၊ ကို။ အနိစ္စတော၊ အားဖြင့်။ ဒုက္ခတော၊ အားဖြင့်။ အနတ္တတော၊ အားဖြင့်။ သမ္မသန္တော၊ သုံးသပ်သည် ဖြစ်ရာ။ တတ္ထ စ၊ ထိုစက္ခု၌လည်း။ နိဗ္ဗိန္ဒန္တော၊ ငြီးငွေ့သည် ဖြစ်၍။ ဝိရဇ္ဇန္တော၊ တပ်ခြင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍။ တပ္ပဋိဗဒ္ဓတော၊ ထိုစက္ခုနှင့် စပ်သော။ ကိလေသဇာလတော၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ကွန်ရက်မှ။ ဝိမုစ္စန္တော၊ လွတ်သည်ဖြစ်၍။ အဘိဘဝတိ၊ နှိပ်စက်၏။ အယံ ဝုစ္စတိ ဘိက္ခဝေ အတရိ စက္ခုသမုဒ္ဒန္တိ၊ ကား။ အယံ ဘိက္ခု၊ ကို။ စက္ခုသင်္ခါတံ၊ သော။ သမုဒ္ဒံ၊ ကို။ တိဏ္ဏောတိ၊ ကူးမြောက်ပြီးသော သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

အပရော နယော၊ ကို။ မယာ၊ သည်။ ဝုစ္စတေ၊ အံ့။ စက္ခု ဘိက္ခဝေ အရိယဿ ဝိနယေ သမုဒ္ဒေါတိ၊ ကား။ ဒုပ္ပူရဏဋ္ဌေန၊ ပြည့်နိုင်ခဲသော သဘောအားဖြင့်။ သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒ္ဒရာမည်သည်။ ယဒိပိ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။ သမုဒ္ဒနဋ္ဌေန၊ စွတ်တတ်သောအားဖြင့်။ သမုဒ္ဒေါ၊ မည်သည်။ ယဒိပိ ဟောတိ၊ အံ့။ စက္ခုမေဝ၊ စက္ခု သည်သာလျှင်။ သမုဒ္ဒေါ၊ မည်၏။

ယခင် စကားကို ချဲ့လိုရကား ‘တဿ ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ တဿ၊ ထိုစက္ခု၏။ (ပရိပုဏ္ဏဘာဝံ၌ စပ်။ ဘာဝသမ္ဗန်)။ ပထဝိတော၊ မြေမှ။ ယာဝ အကနိဋ္ဌဗြဟ္မလောကာ၊ အကနိဋ္ဌပြည်တိုင်အောင်။ သမောသရန္တံ၊ စုဝေးသော။ နီလာဒိအာရမ္မဏံ၊ အညို အစရှိသော အာရုံသည်။ ပရိပုဏ္ဏဘာဝံ၊ ပြည့်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ န သက္ကောတိ၊ နိုင်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဒုပ္ပူရဏဋ္ဌေနပိ၊ ဖြစ်ကြောင့်လည်း။ သမုဒ္ဒေါ၊ မည်၏။ စက္ခု စ၊ သည်လည်း။ တေသု တေသု နီလာဒိအာရမ္မဏေသု၊ အညို အစရှိကုန်သော အာရုံ တို့၌။ သမုဒေတိ၊ စွတ်တတ်၏။ အသံဝုတံ၊ မစောင့်ရှောက်အပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဩသရမာနံ၊ အာရုံသို့ သက်သည်ရှိသော်။ ကိလေသုပ္ပတ္တိယာ၊ ကိလေသာ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ကာရဏဘာဝေန၊ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (အနန္တရပုဒ်တွင် စပ်)။ သဒေါသဘာဝေန၊ အပြစ်နှင့်တကွ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ (သမုဒ္ဒေါသဘာဝေနလည်း ရှိ၏။ စွတ်သောသဘောအားဖြင့်ဟု ပေး။ သမုဒ္ဒေါနှင့် ဩကို အာဂုမ်ကြံ)။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်တတ်၏။ (တစ်နည်း)။ ဂစ္ဆတိ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ သမုဒနဋ္ဌေနပိ၊ စွတ်သော သဘောအားဖြင့်လည်း။ သမုဒ္ဒေါ၊ မည်၏။ တထာ၊ ပါး။ စက္ခုံ၊ သည်။ တဏှာသောတာဒီနံ၊ တဏှာသောတအစရှိသည်တို့၏။ ဥပ္ပတ္တိဒွါရတာယ၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်း ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ (ထိုတဏှာသောတ အစရှိသည်ကို ပြ၏)။ သန္တာနဿ၊ သန္တာန်ကို။ သမုဒနဋ္ဌေန တေမနဋ္ဌေန၊ စွတ်သော အနက်သဘောအားဖြင့်။ သမုဒ္ဒေါ၊ မည်၏။ တဿ ရူပမယော ဝေဂေါတိ၊ ကား။ သမုဒ္ဒဿ၊ ၏။ အပ္ပမာဏော၊ အတိုင်းအရှည် မရှိသော။ ဦမိမယော၊ လှိုင်းတံပိုးဖြင့် ပြီးသော။ ဝေဂေါ ဝိယ၊ အဟုန်ကဲ့သို့။ တဿာပိ စက္ခုသမုဒ္ဒဿ၊ ထိုစက္ခုတည်းဟူသော သမုဒ္ဒရာ၏။ (ဝေဂေါ သို့သွား)။ သမောသရန္တဿ၊ စုဝေးသော။ နီလာဒိဘေဒဿ၊ အညိုအစရှိသော အပြား အစရှိသော။ အာရမ္မဏဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ အပ္ပမေယျော၊ မရေမတွက်နိုင်သော။ ရူပမယော၊ ရူပါရုံဖြင့် ပြီးသော။ ဝေဂေါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယော တံ ရူပမယံ ဝေဂံ သဟတီတိ၊ ကား။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ စက္ခုသမုဒ္ဒေ၊ စက္ခုတည်းဟူသော သမုဒ္ဒရာ၌။ သမောသရန္တံ၊ စုဝေးနေသော။ ရူပမယံ၊ ရူပါရုံဖြင့် ပြီးသော။ တံ ဝေဂံ၊ ထိုအဟုန်ကို။ (သဟတိသို့သွား)။ မနာပေ၊ နှစ်လိုဖွယ် ရှိသော။ ရူပေ၊ ရူပါရုံ၌။ တံ ရာဂံ၊ ကို။ အမနာပေ၊ နှစ်လိုဖွယ် မရှိသော။ ရူပေ၊ ၌။ တံ ဒေါသံ၊ ကို။ အသမပက္ခေနေ၊ ကောင်းစွာ မရှုခြင်း၌။ တံ မောဟံ၊ ကို။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ရာဂါဒိကိလေသေ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့ကို။ အနုပ္ပါဒေန္တော၊ မဖြစ်စေမူ၍။ ဥပေက္ခကဘာဝေန၊ လျစ်လျူရှုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ သဟတိ၊ သည်းခံ၏။ ဝါ၊ နှိပ်စက်၏။

သဦမိန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ကိလေသဦမီဟိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော လှိုင်းတံပိုးတို့ဖြင့်။ သဦမိံ၊ လှိုင်းတံပိုးရှိသော။ ကိလေသဝဋ္ဋေဟိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဝဋ်တို့ဖြင့်။ သာဝဋ္ဋံ၊ ဝဲရှိထသော။ ကိလေသဂဟေဟိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဖမ်းဆီးတတ်သော မိကျောင်းမကာရ်းတို့ဖြင့်။ သဂဟံ၊ ဖမ်းဆီးတတ်သော မိကျောင်းမကာရ်းရှိထသော။ ကိလေသရက္ခသေဟိ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ရက္ခိုက်တို့ဖြင့်။ သရက္ခသံ၊ ရက္ခိုက်ရှိထသော။ ဝါ၊ ကား။ ကောဓုပါယာသဿ၊ အမျက်ထွက်ခြင်း ပြင်းစွာ ပူပန်ခြင်း၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ သဦမိံ၊ လှိုင်းတံပိုး ရှိထသော။ ကာမဂုဏဝသေန၊ ကာမဂုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သာဝဋ္ဋံ၊ ဝဲရှိထသော။ မာတုဂါမဝသေန၊ မာတုဂါမ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဂဟံ၊ ဖမ်းဆီးတတ်သော မိကျောင်းမကာရ်း ရှိထသော။ သရက္ခသံ၊ ရက္ခိုက်ရှိထသော။ ဟိ၊ စွ။ “ဦမိဘယန္တိ ခေါ၊ လ။ အဓိဝစန”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ “ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ဦမိဘယန္တိ ဧတံ ဝစနံ၊ ဦမိဘယံဟူသော ဤစကားသည်။ ကောဓုပါယာသဿ၊ ၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။ တထာ၊ ပါး။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ အာဝဋ္ဋန္တိ ဧတံ ဝစနံ၊ သည်။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ကာမဂုဏာနံ၊ တို့၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ဂဟရက္ခသောတိ ဧတံ ဝစနံ၊ သည်။ မာတုဂါမဿ၊ ၏။ အဓိဝစနံ၊ တည်း”။ သေသဒွါရေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

သဦမိဘယံ ဒုတ္တရံ အစ္စတရီတိ၊ ကား။ အနိစ္စတာဒိဦမိဘယေန၊ အနိစ္စအဖြစ် အစရှိသော လှိုင်းတံပိုးတည်းဟူသော။ ဒုရတိက္ကမံ၊ ကူးနိုင်ခဲသော။ သဘယံ၊ ဤစက္ခုအစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်သော သမုဒ္ဒရာကို။ အတိက္ကမိ၊ ကူးမြောက်၏။ လောကန္တဂူတိ၊ ကား။ သံသာရလောကဿ၊ သံသရာတည်းဟူသော လောက၏။ အန္တံ၊ အဆုံးသို့။ ဂတော၊ ရောက်၏။ ပါရဂတောတိ ဝုစ္စတီတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂတော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ကထီယတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗဠိသာတိ၊ ကား။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ အနတ္ထဟေတုတာယ၊ အကျိုးမဲ့၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဗဠိသာ ဝိယ၊ သံမျှားချိတ် တို့ကဲ့သို့။ ဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗဠိသာ၊ မည်ကုန်၏။ ဗဠိသာ ဝိယ၊ သံမျှားချိတ်ကဲ့သို့သော ရူပါရုံအစရှိသည်တို့သည်။ ဗဠိသာ၊ မည်ကုန်၏။ အနယာယာတိ၊ ကား။ အနတ္ထာယ၊ အကျိုးမရှိခြင်းငှာ။ ဗျာဗာဓာယာတိ၊ ကား။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။ ဣဋ္ဌာတိ၊ ကား။ ပရိယိဋ္ဌာ ဝါ၊ ရှာမှီးအပ်ကုန်သော်လည်းကောင်း။ အပရိယိဋ္ဌာ ဝါ၊ မရှာမှီးအပ်ကုန်သော်လည်းကောင်း။ သုခါရမ္မဏတာယ၊ သုခ၏ အာရုံဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ သုခ၏အကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣဋ္ဌာ၊ မည်ကုန်၏။ ကာမနီယဋ္ဌေန၊ နှစ်သက်အပ်သော သဘောအားဖြင့်။ ကန္တာ၊ မည်ကုန်၏။ မနဿ၊ စိတ်ကို။ ဝဍ္ဎနဋ္ဌေန၊ ပွားစေတတ်သော သဘောကြောင့်။ မနာပါ၊ မည်ကုန်၏။ ပိယသဘာဝတာယ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပိယရူပါ၊ မည်ကုန်၏။ ကိလေသကာမသဟိတတ္တာ၊ ကိလေသာကာမနှင့် တကွဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမူပသံဟိတာ၊ မည်ကုန်၏။ ရာဂဇနနဋ္ဌေန၊ တပ်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော သဘောအားဖြင့်။ စိတ္တဿ၊ ကို။ ရဉ္ဇနတော၊ တပ်စေတတ်သောကြောင့်။ ရဇနီယာ၊ မည်ကုန်၏။ တဉ္စေတိ၊ ကား။ တံ ရူပါရမ္မဏံ၊ ကို။

စက္ခုဝိညေယျာ ရူပါဟု အောက်၌ ဗဟုဝုစ်နှင့် ဆိုရကား တံ ရူပါရမ္မဏံဟု ဆရာစွဲသော အစွဲသည် ရှေးနှင့် မတန်လေတကားဟု စောဒနာထွက်ရာသောကြောင့် ‘နီလာဒိဝသေန’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ ထိုငါစွဲသော အစွဲကား သင့်စွ။ နီလာဒိဝသေန၊ ဖြင့်။ အနေကဘေဒဘိန္နမ္ပိ၊ များသောအပြားအားဖြင့် ပြားသည်လည်းဖြစ်သော။ ရူပါယတနံ၊ သည်။ ရူပါရမ္မဏဘာဝေန စ၊ ရူပါရုံ၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ စက္ခုဝိညေယျဘာဝေန စ၊ စက္ခုဝိညာဉ်၏ မြင်သိအပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကဝိဓတံ၊ တစ်ခုသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ နာတိဝတ္တတိ၊ မလွန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံသဘာဝသာမညံ၊ ထိုသဘောတူသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ “တဉ္စေ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ရှေး၌ ဒဗ္ဗာပေက္ခအားဖြင့် ဆိုအပ်သော ရူပါရုံကို ဇာတျာပေက္ခအားဖြင့် သာမညကို ယူ၍ တဉ္စ ဟုဆိုရကား တံ ရူပါရမ္မဏံဟု စွဲခြင်းသည် သင့်ပါ၏ ဟူလိုသော်။

အဘိနန္ဒတီတိ၊ ကား။ အဘိနန္ဒနဘူတာယ၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ သပ္ပီတိကတဏှာယ၊ ပီတိနှင့် တကွဖြစ်သော တဏှာဖြင့်။ အဘိမုခေါ၊ ရှေးရှုသည် ဖြစ်၍။ နန္ဒတိ သမ္ပဋိစ္ဆတိ၊ ခံ၏။

မှတ်ချက်။ တဏှာ၏ အာရုံဖြစ်သော သုခသောမနဿကို သာယာသည်ဖြစ်၍ ခံသည်ဟူလိုသော်။

အဘိဝဒတီတိ၊ ကား။ “အဟော သုခံ၊ ဩ ချမ်းသာစွ။ အဟော သုခံ၊ ဩ ချမ်းသာစွ”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒါပေန္တိယာ၊ ဆိုစေတတ်သော။ တဏှာယဝသေန၊ ဖြင့်။ အဘိဝဒတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။ အဇ္ဈောသာယ တိဋ္ဌတီတိ၊ ကား။ ဂိလိတွာ၊ မျို၍။ ပရိနိဋ္ဌပေတွာ၊ ပြီးစေ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ အယံ ဝုစ္စတိ ... မာရဿာတိ၊ ကား။ အယံ ဘိက္ခု၊ ကို။ ကိလေသမာရဿ၊ ကိလေသာမာရ်၏။ ဗဠိသဘူတံ၊ သံမျှားချိပ်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ရူပတဏှံ၊ ရူပါရုံ၌ တဏှာကို။ ဂိလိတွာ၊ မျို၍။ ဌိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ သေသဝါရေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ အဘေဒီတိ၊ ကား။ ဘိန္ဒိ၊ ဖျက်ဆီးပြီ။ ပရိဘေဒီတိ၊ ကား။ သဗ္ဗဘာဂေန၊ အလုံးစုံသော အဖို့အားဖြင့်။ ဘိန္ဒိ၊ ပြီ။ သေသံ၊ သည်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

စာပိုဒ် ၁၀၉။ အယံ လောကော သန္တာပဇာတောတိ၊ ကား။ အယံ သတ္တလောကော၊ သည်။ ဇာတသန္တာပေါ၊ ဖြစ်သော ပူပန်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍။ (ဝဒတိကို ငဲ့၍ပေးသည်)။

မှတ်ချက်။ ။ ယင်းကို ဖွင့်လိုရကား ‘ဉာတိ ... အတ္ထော’ ဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဉာတိဗျသနာဒိဝသေန၊ အဆွေအမျိုးတို့၏ ပျက်စီးခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပ္ပန္နသောကသန္တာပေါ စ၊ ဖြစ်သော သောကတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍ လည်းကောင်း။ ရာဂါဒိဝသေန၊ ရာဂအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပ္ပန္နပရိဠာဟသန္တာပေါ စ၊ ဖြစ်သော ပူပန်ခြင်းဖြင့် ပူပန်ခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ဣတိအယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဖဿပရေတောတိ၊ ကား။ အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ ဒုက္ခဖဿေဟိ၊ ဆင်းရဲသော အတွေ့တို့ဖြင့်။ အဘိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည် ဖြစ်၍။ ရောဒံ ဝဒတိ အတ္တတောတိ၊ ကား။ အတ္တနာ၊ သည်။ ဖုဋ္ဌံ၊ တွေ့အပ်သော။ တံ တံ ဒုက္ခံ၊ ထိုထိုသို့သော ဆင်းရဲကို။ အဘာဝိတကာယတာယ၊ မပွားစေအပ်သော ကိုယ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဓိဝါသေတုံ၊ သည်းခံအံ့သောငှာ။ အသက္ကောန္တော၊ ၍။ “အဟော ဒုက္ခံ၊ ဩ ဆင်းရဲစွ။ ဤဒိသံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဒုက္ခံ၊ သည်။ မယှံ၊ ၏။ သတ္ထုနောပိ၊ ဆရာအားလည်း။ မာ ဟောတု၊ မဖြစ်ပါစေသတည်း”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိလပန္တော၊ မြည်တမ်းသည် ဖြစ်၍။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။ ကသ္မာ၊ ကား။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယေန ယေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဒုက္ခဿ၊ ကို။ ပဋိကာရံ၊ ကုစားခြင်းကို။ မညန္တိ၊ တောင့်တကုန်၏။ တံ၊ ထိုဆင်းရဲကို။ တတော၊ ထိုအပြားမှ။ အညထာ၊ တပါးသော အပြားအားဖြင့်။ တိကိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ကုစားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ထိုကိုဖွင့်လို၍ ယသ္မာ စသည်ကို ဆိုသတည်း)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧတေ သတ္တာ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်။ ယေန ယေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဒုက္ခဿ၊ ကို။ ပဋိကာရံ၊ ကုစားခြင်းကို။ မညန္တိ အာသီသန္တိ၊ တောင့်တကုန်၏။ တံ ဒုက္ခံ၊ သည်။ တတော၊ ထိုအပြားမှ။ အညေန ပကာရေန၊ တပါးသော အပြားဖြင့်။ တိကိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ကုစားအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယေန ဝါ ပကာရေန၊ ဖြင့်လည်း။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝဍ္ဎိံ၊ ကို။ မညန္တိ၊ တောင့်တကုန်၏။ တတော၊ ထိုအပြားမှ။ အညထာ၊ တစ်ပါးသာဖြစ်သော အပြားအားဖြင့်။ အဝဍ္ဎိ ဧဝ ပန၊ အစီးအပွား မရှိခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အညထာဘာဝိတံ၊ တပါးသော အပြားအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍။ ဣစ္ဆာဝိဃာတံ ဧဝ၊ ထိုအလို၏ ပျက်စီးခြင်း၏သာလျှင်။ ဝါ၊ ခြင်းသို့သာလျှင်။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိလပန္တော၊ ၍။ ဝဒတိ၊ ၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။ အယံ သတ္တလောကော၊ ဤသတ္တလောကသည်။ ဘဝသတ္တော၊ ဘဝ၌ ကပ်ငြိသော။ ကာမာဒိဘဝေသု၊ ကာမ အစရှိသော ဘဝတို့၌။ သတ္တော၊ ကပ်ငြိသော။ (ဝုတ္တိနည်းဖွင့်သည်)။ သတ္တလောကော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တထာပိ၊ ထိုသို့ အလို၏ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သော်လည်း။ ဘဝမေဝ၊ ဘဝကိုသာလျှင်။ အဘိနန္ဒတိ၊ အလွန်နှစ်သက်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဘဝ၌။ န နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ မငြီးငွေ့။ ယံ အဘိနန္ဒတိ တံ ဘယန္တိ၊ ကား။ ယံ ကာမာဒိဘဝံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုကာမ အစရှိသော ဘဝသည်။ ဇရာမရဏာဒိအနေကဗျသနာနုဗန္ဓတ္တာ၊ ဇရာမရဏ အစရှိသော များစွာသော ပျက်စီးခြင်းသည် အစဉ်လိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ ဘယာနကဋ္ဌေန၊ ကြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော သဘောအားဖြင့်။ ဘယံ၊ ဘေးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယဿ ဘာယတီတိ၊ ကား။ ယတော ဇရာမရဏာဒိတော၊ အကြင်ဇရာမရဏ အစရှိသည်မှ။ ဘာယတိ၊ ကြောက်၏။ တံ၊ ထိုဇရာမရဏ အစရှိသည်သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အဓိဋ္ဌာနဘာဝတော စ၊ တည်ရာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခဒုက္ခတာယ၊ ဒုက္ခဒုက္ခဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

ဘဝဝိပ္ပဟာနာယာတိ၊ ကား။ ဘဝဿ၊ ကို။ ပဇဟနတ္ထာယ၊ စွန့်ခြင်းငှာ။ ခေါတိ အယံ သဒ္ဒေါ၊ သည်။ အဝဓာရဏတ္ထေ၊ အဝဓာရဏ အနက်၌။ ပဝတ္တော၊ သော။ နိပါတော၊ တည်း။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧကန္တေနေဝ၊ စင်စစ်သဖြင့်သာလျှင်။ ကာမာဒိဘဝဿ၊ ကာမအစရှိသော ဘဝကို။ သမုဒယပ္ပဟာနေန၊ အကြောင်းဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာကို ပယ်သဖြင့်။ ပဟာနတ္ထံ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ မယာ၊ ငါသည်။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သော။ ဣဒံ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤမဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို။ ဝုဿတိ၊ သုံး၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ အရိယဿ မဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဧကံသေနေဝ၊ စင်စစ်သဖြင့်သာလျှင်။ နိယျာနိကဘာဝံ၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အညမဂ္ဂဿ၊ တစ်ပါးသော မဂ်၏။ နိယျာနိကဘာဝံ၊ ကို။ ပဋိက္ခိပန္တော၊ ပယ်လိုသည် ဖြစ်၍။ “ယေ ဟိ ကေစိ” တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဘဝေနာတိ၊ ကား။ ရူပဘဝေန ဝါ၊ ရူပဘဝဖြင့်လည်းကောင်း။ အရူပဘဝေန ဝါ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘဝဿာတိ၊ ကား။ သံသာရဿ၊ ၏။ ဝါ၊ မှ။ ဝိပ္ပမောက္ခန္တိ၊ ကား။ ဘဝတော၊ မှ။ ဝိမုတ္တိံ၊ လွတ်ခြင်းကို။ သံသာရသုဒ္ဓိံ၊ သံသရာမှ စင်ခြင်းကို။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။ တတ္ထ၊ ထိုရူပဘဝ အရူပဘဝ၌။ နိဗ္ဗာနသညိနော၊ နိဗ္ဗာန်ဟု အမှတ်ရှိကုန်သည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏ရှင့်။ ပန တထာပိ၊ လည်း။ ဘဝဂ္ဂါမိကမ္မေန၊ ဘဝသို့ရောက်စေတတ်သော ကံ ဖြစ်သော။ ရူပါရူပဇ္ဈာနေန စ၊ ရူပဈာန် အရူပဈာန်ဖြင့်လည်းကောင်း။ တံနိဗ္ဗတ္တေန၊ ထိုရူပဈာန် အရူပဈာန်ကြောင့် ဖြစ်သော။ ဥပပတ္တိဘဝေန စ၊ ဥပပတ္တိဘဝဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘဝဝိသုဒ္ဓိံ၊ ဘဝ၏ စင်ခြင်းကို။ ဝဒန္တာ၊ ဆိုကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဘဝေန၊ ရူပဘဝ အရူပဘဝဖြင့်။ ဘဝဝိပ္ပမောက္ခံ၊ ဘဝမှ လွတ်ခြင်းကို။ ဝဒန္တိ နာမ၊ ဆိုသည်မည်ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “သဗ္ဗေ တေ အဝိပ္ပမုတ္တာ ဘဝသ္မာ ဝဒါမီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဘဝေနာတိ၊ ကား။ ဘဝဒိဋ္ဌိယာ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိဖြင့်။ ဝါ၊ သဿတဒိဋ္ဌိဖြင့်။ ဟိ၊ စွ။ သဿတံ၊ အမြဲ။ ဘဝတိ တိဋ္ဌတိ၊ ဖြစ်၏ တည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ကို။ “ဘဝဒိဋ္ဌီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဘဝတဏှာတိအာဒီသု ဝိယ၊ တို့၌ကဲ့သို့။ ဘဝဒိဋ္ဌိ ဧဝ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိကိုပင်လျှင်။ ဥတ္တရပဒလောပေန၊ နောက်ပုဒ်ကို ချေသောအားဖြင့်။ “ဘဝေါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ၏။

မှတ်ချက်။ ။ ‘ဘဝဒိဋ္ဌိသဟဂတာ တဏှာ’ဟု ဆိုလိုလျက် ဒိဋ္ဌိသဟဂတဟူသော နောက်ပုဒ်ကို ချေ၍ ဘဝတဏှာဟု ဆိုအပ်သကဲ့သို့ ဒိဋ္ဌိဟူသော နောက်ပုဒ်ကို ချေ၍ ဘဝဟု ဆိုအပ်၏ ဟူလိုသော်။ ဥတ္တရပဒလောပအားဖြင့် ဘဝဒိဋ္ဌိကို ဘဝဟု ဆိုအပ်သော ဟူပြီ။ ဘဝဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဘဝမှ လွတ်ခြင်းကို အလိုရှိကုန်။ အောက်မေ့ကုန်မှသာ ဥတ္တရပဒလောပအားဖြင့် ဘဝဒိဋ္ဌိကို ဘဝဟုဆို၏ဟုဆိုသော ဆရာ့စကား သင့်အံ့သည်တကားဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘ဘဝဒိဋ္ဌိဝသေန’ စသောပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဘဝဒိဋ္ဌိဝသေန၊ ဘဝဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။

မှတ်ချက်။ ။ ဟိသဒ္ဒါကား လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌဂမျမာန်ဖြစ်သောကြောင့် ဟိသဒ္ဒါနှင့် တကွပေးသည်။ ထိုကြောင့် အထက်၌ ‘ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဝသေန ဟိ’ စသည်ဖြင့် ဆိုလေသတည်း။

ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စေ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ ဘဝဝိသေသံယေဝ၊ ဘဝအထူးကို သာလျှင်။ ဘဝဝိပ္ပမောက္ခံ၊ ဘဝမှ လွတ်ကြောင်းဟူ၍။ မညန္တိ၊ အောက်မေ့ကုန်၏။ ကော ဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်း ဟူမူကား။ ဗကော၊ ဗကအမည်ရှိသော။ ဗြဟ္မာ၊ သည်။” ဣဒံ၊ ဤဘဝသည်။ နိစ္စံ၊ မြဲ၏။ ဣဒံ၊ သည်။ ဓုဝံ၊ မချွတ်ယွင်း။ ဣဒံ၊ သည်။ သဿတံ၊ အမြဲ တည်၏။ ဣဒံ၊ သည်။ အဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း သဘောမရှိ။” ဣတိ၊ သို့။ အာဟ ယထာ၊ ဆိုသကဲ့သို့တည်း။ (ယထာ တံ၊ ၌ ‘တံ’ကား နိပါတ်မျှသာ)။ ဝိဘဝေနာတိ၊ ကား။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိယာ၊ ဖြင့်။

မှတ်ချက်။ ။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဟူသော သံဝဏ္ဏနာနှင့် ဝိဘဝေနဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ မတန်လေတကားဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘ဝိဘဝတိ ... ဝုစ္စတိ’ဟူသောပါဌ် ထွက်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဝိဘဝတိ၊ ၏။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ ဥစ္ဆိဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပဝတ္တနတော၊ ကြောင့်။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ၊ ကို။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ “ဝိဘဝေါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ (ဒိဋ္ဌိဟူသော ဥတ္တရပဒလောပအားဖြင့် ‘ဝိဘဝ’ဟု ဆိုအပ်၏ ဟူလိုသော်)။ ဘဝဿ နိဿရဏမာဟံသူတိ၊ ကား။ သံသာရသုဒ္ဓိံ၊ သံသရာမှ စင်ခြင်းကို။ ဝဒိံသု၊ ကုန်၏။ ဟိ၊ စွ။ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စေ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ သံသာရသုဒ္ဓိံ၊ ကို။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ “ယတော ခေါ ...သမုစ္ဆိန္နော ဟောတီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဘော၊ အချင်း။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။ ရူပီ၊ ရုပ်ရှိသော။ စာတုမဟာဘူတိကော၊ လေးပါးသော မဟာဘုတ်ဖြင့် ပြီးသော။ အယံ အတ္တာ၊ ဤကိုယ်သည်။ ကာယဿ၊ ကိုယ်၏။ ဘေဒေါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ ဥစ္ဆိဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ နေဝသညာနာသညာယတနံ၊ နေဝသညာနာသညာယတနဈာန်ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ဘော၊ အချင်း။ ခေါ၊ စင်စစ်။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤသို့ နေဝသညာနာ သညာယတနဈာန်ကို ပြည့်စုံစေကာမျှဖြင့်။ အယံ အတ္တာ၊ သည်။ သမ္မာ၊ အကြွင်းမဲ့။ သမုစ္ဆိန္နော၊ ပြတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (အနက်ပြေရုံ ပေယျာလတစ်စိတ်ကို ဖော်၍ ပေးသည်။ ပေယျာလငုပ်သည်ကား များလေစွ။ ဗြဟ္မဇာလသုတ် ဥစ္ဆေဒဝါဒကို ရှု)။ အနိဿဋာတိ၊ ကား။ အနိက္ခန္တာ၊ မထွက်မြောက်ကုန်။ တတ္ထ၊ ထိုသို့သော မထွက်မြောက်ရခြင်း၌။ ဥပဓိံ ဟိ ပဋိစ္စ ဒုက္ခမိဒံ သမ္ဘောတီတိ၊ ဟူ၍။ ဥပဓိံ ... သမ္ဘောတီတိ ဣမိနာ ဝစနေန၊ ဖြင့်။ ကာရဏံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဥပဓိန္တိ၊ ကား။ ခန္ဓာဒိဥပဓိံ၊ ခန္ဓာ အစရှိသော ဥပဓိကို။ ကိံ ကော အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်းဟူမူကား။ ယတ္ထ၊ အကြင်ဘဝ၌။ ဣမေ ဒိဋ္ဌိဂတိကာ၊ ဤမိစ္ဆာအယူရှိကုန်သော သူတို့သည်။ နိဗ္ဗာနသညိနော၊ နိဗ္ဗာန်ဟု အမှတ်ရှိကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဘဝ၌။ ခန္ဓူပဓိကိလေသူပဓိ အဘိသင်္ခါရူပဓယော၊ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဥပဓိ ကိလေသာတည်းဟူသော ဥပဓိ အဘိသင်္ခါရတည်းဟူသော ဥပဓိတို့ကို။ အဓိဂတာ ဉာတာ၊ သိအပ်ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုဥပဓိ၏။ ဒုက္ခနိဿရဏတာ၊ ဒုက္ခမှ ထွက်မြောက်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ကုတော ဉာတာ၊ အဘယ်မှာ သိအံ့ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပရမတ္ထတော၊ အားဖြင့်။ ယံ ပန ဒုက္ခနိဿရဏံ၊ အကြင်ဒုက္ခမှ ထွက်မြောက်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ ဒုက္ခနိဿရဏံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “သဗ္ဗုပါဒါနက္ခယာ နတ္ထိ ဒုက္ခဿ သမ္ဘဝေါ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

လောကမိမံ ပဿာတိ၊ ဟူ၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ အာလပတိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ပုထူတိ၊ ကား။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးအသီး။ အဝိဇ္ဇာယ ပရေတန္တိ၊ ကား။ မောဟေန၊ သည်။ အဘိဘူတံ၊ နှိပ်စက်အပ်သော။ ဘူတန္တိ၊ ကား။ ခန္ဓပဉ္စကံ၊ ခန္ဓာငါးပါးတို့၏ အပေါင်းဖြစ်သော။ ဘူတရတန္တိ၊ ကား။ ဣတ္ထီ၊ သည်။ ပုရိသေ၊ ၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။ ပုရိသော၊ သည်။ ဣတ္ထိယာ၊ ၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ သတ္တေသု၊ တို့၌။ ရတံ၊ မွေ့လျော်သော။ (’ဘူတ’ကား သတ္တဝါဟောဟူလို)။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ အချင်းချင်းသတ္တဝါတို့၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဘဝါ၊ မှ။ အပရိမုတ္တာ၊ မလွတ်ကုန်သော။ ယေ ဟိ ကေစိ ဘဝါတိ၊ ကား။ ဣတ္တရခဏာ ဝါ၊ ထိုသို့သော ခဏရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဒီဃာယုကာ ဝါ၊ ရှည်သောအသက် ရှိကုန်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သာတဝန္တော ဝါ၊ သာယာခြင်းရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ အသာတဝန္တော ဝါ၊ သာယာခြင်းမရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဘဝါ၊ ဘဝတို့သည်။ သဗ္ဗဓီတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌လည်းကောင်း။ အဓော၊ အောက်၌လည်းကောင်း။ တိရိယံ၊ ဖီလာ၌လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော အရပ်၌။ သဗ္ဗတ္ထတာယာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗဘာဝေန၊ အလုံးစုံသော အဖြစ်ဖြင့်။ သဗ္ဗေ တေ ဘဝါတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ “သဗ္ဗေပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဘဝါ၊ တို့သည်။ အနိစ္စာ၊ ကုန်”။ ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်။ ဝိပဿနာသဟိတာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်တကွဖြစ်သော။ မဂ္ဂပညာယ၊ မဂ်ပညာဖြင့်။ အဝိပရီတံ၊ မဖောက်မပြန်။ ပဿတော၊ ရှုသောသူအား။ ဘဝတဏှာပိ၊ ဘဝ၌တပ်သော တဏှာသည်လည်း။ ပဟီယတိ၊ ပျောက်၏။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။ ဝိဘဝံ ဥစ္ဆေဒမ္ပိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကိုလည်း။ နာဘိနန္ဒတိ န ပတ္ထေတိ၊ မတောင့်တ။ တဿ၊ ထိုသူအား။ သဗ္ဗတဏှာနံ၊ တို့၏။ အနဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိသော အားဖြင့်။ မဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ နိရုဇ္ဈနတော၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ နိဗ္ဗုတိ၊ ငြိမ်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ နိဗ္ဗုတဿ၊ ငြိမ်းသော။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ အနုပါဒါ၊ မစွဲလမ်းခြင်းကြောင့်။ ကိလေသာဘိသင်္ခါရာနံ၊ ကိလေသာဘိသင်္ခါရတို့ကို။ အနုပါဒါနတော၊ မစွဲလမ်းခြင်းကြောင့်။ အဂ္ဂဟဏတော၊ မယူခြင်းကြောင့်။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ ဘဝသစ်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဧဝံဘူတေန စ၊ ဤသို့ဖြစ်သော ရဟန်းသည်လည်း။ ပဉ္စဝိဓောပိ၊ သော။ မာရော၊ ကို။ အဘိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်၏။ အနေန၊ ဤရဟန်းသည်။ မာရေန သင်္ဂါမော၊ မာရ်တို့နှင့် စစ်ထိုးခြင်းကို။ ဝိဇိတော၊ ပြီ။ သဗ္ဗေပိ ဘဝေ၊ ၌လည်း။ သမတိက္ကန္တော၊ သည်ဖြစ်၍။ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌာဒီသု၊ တို့၌။ တာဒိလက္ခဏပွတ္တော၊ ထိုသို့သဘောရှိသော မတုန်လှုပ်ခြင်းလက္ခဏာသို့ ရောက်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ပေး)။

အန္ဓပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ အနုသောတဂါမီ၊ သံသရာတည်းဟူသော ရေအလျဉ်အားလျော်စွာ သွားသောပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။ ကလျာဏပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ ပဋိသောတဂါမီ၊ သံသရာတည်းဟူသော ရေအလျဉ်၏အညာသို့ သွားသောပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။ သေက္ခော၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဌိတတ္တော၊ မတုန်မလှုပ်သောသဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် တည်သောသဘော ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။ အသေက္ခော၊ အသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣတရော၊ ကူးမြောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။

စာပိုဒ် ၁၁၀။ (အဘိသဒ္ဒါသည် ဥပသာရမျှသာဖြစ်ရကား ‘အဘိဇာတိကောတိ ဇာတိယော’ဟု ဖွင့်သတည်း)။ အဘိဇာတိကောတိ၊ ကား။ ဇာတိယော၊ အမျိုးအားဖြင့် ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ကဏှာဘိဇာတိကောတိ၊ ကား။ ကဏှေ နီစေ၊ ယုတ်သော။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ဇာတော၊ ဖြစ်သော။ ကဏှံ ဓမ္မံ အဘိဇာယတီတိ၊ ကား။ ကာဠကံ၊ မည်းညစ်သော။ ဒသဝိဓံ၊ သော။ ဒုဿီလဓမ္မံ၊ ဒုဿီလဓမ္မ ဖြစ်သော တရားကို။ ပသဝတိ၊ ပွားစေ၏။ ကရောတိ၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ တံ၊ ထိုမည်းညစ်သော ဒုဿီလတရားကို။ အဘိဇာယိတွာ၊ ပွားစေ၍။ နိရယေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ သုက္ကံ ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ “အဟံ၊ သည်။ ပုဗ္ဗေပိ၊ ရှေး၌လည်း။ ပုညာနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ တို့ကို။ အကတတ္တာ၊ မပြုအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နီစေ၊ ယုတ်သော။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ရ၏။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပုညံ၊ ကို။ ကရိဿာမိ၊ အံ့”။ ဣတိ၊ သို့။ ပုညသင်္ခါတံ၊ ကောင်းမှုဟု ဆိုအပ်သော။ သုက္ကံ ပဏ္ဍရံ၊ ဖြူစင်သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ အဘိဇာယတိ၊ ပွားစေ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ တေန၊ ထိုဖြူစင်သော ကောင်းမှုကို ပွားစေသဖြင့်။ သဂ္ဂေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ၏။ အကဏှံ အသုက္ကံ နိဗ္ဗာနန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ (ပေယျာလမရှိသည့် ပါဌ်များ၏။ ရှိသည်သာ အတိယုတ္တဖြစ်၏)။ နိဗ္ဗာနံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ (’ဟိ’ကား နိပါတ်မျှသာ)။ ကဏှံ၊ မည်းညစ်သည်။ သစေ ဘဝေယျ၊ အံ့။ ကဏှဝိပါကံ၊ မည်းညစ်သော အကျိုးကို။ ဒဒေယျ၊ ပေးရာ၏။ သုက္ကံ၊ ဖြူစင်သော ကံသည်။ သစေ ဘဝေယျ၊ အံ့။ (လိုက်စေသည်)။ သုက္ကဝိပါကံ၊ ဖြူစင်သော အကျိုးကို။ ဒဒေယျ၊ ရာ၏။ ဒွိန္နမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော အကျိုးတို့ကိုလည်း။ အပ္ပဒါနတော ပန၊ မပေးသောကြောင့်ကား။ “အကဏှံ အသုက္က”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ နိဗ္ဗာနန္တိ စ ဧတ္ထ၊ နိဗ္ဗာန ဟူသော ဤပုဒ်၌လည်း။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ကိလေသနိဗ္ဗာနန္တေ၊ ကိလေသာ ငြိမ်းသည်၏အဆုံး၌။ ဇာတတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ နာမ၊ မည်၏။ တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဧသ ဧသော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဘိဇာယတိ ပသဝတိ၊ ပွားစေ၏။ ကရောတိ၊ ၏။ သုက္ကာဘိဇာတိကောတိ၊ ကား။ သုက္ကေ ဥစ္စေ၊ မြင့်မြတ်သော။ ကုလေ၊ ၌။ ဇာတော၊ သော။ သေသံ၊ ကြွင်းသော စကားကို။ ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ “ကဏှံ ကဏှဝိပါက”န္တိ အာဒိကဿ၊ ကဏှံ ကဏှဝိပါကံ အစရှိသော။ ကမ္မစတုက္ကဿ၊ ကမ္မစတုက္က၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဟာရသမ္ပာတဝါရေ၊ ၌။ ဝိဘတ္တော ဧဝ၊ ဝေဖန်ပြီးသလျှင်ကတည်း။

စာပိုဒ် ၁၁၁။ မာနုသတ္တန္တိ၊ ကား။ မနုဿဘာဝံ၊ လူ၏ အဖြစ်ကို။ မနုဿယောနိံ၊ လူ၏ အမျိုးကို။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဒွေတိ၊ ကား။ ကိစ္စံ၊ ပြုအပ်သော ကိစ္စလည်းကောင်း။ အကိစ္စမေဝ စ၊ မပြုအပ်သော ကိစ္စလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။ ကိစ္စာနိတွေဝ၊ ပြုအပ်သော ကိစ္စတို့ကိုသာလျှင်။ ကတ္တဗ္ဗာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်၏။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ အကိစ္စံ၊ မပြုအပ်သောကိစ္စကို။ န စ ကတ္တဗ္ဗံ၊ မပြုအပ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ သုကိစ္စန္တိ အာဒိ၊ သုကိစ္စံ အစရှိသော စကားသည်။ “ကိစ္စ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာနံ၊ ကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုပြုအပ်သော ကိစ္စတို့ကို။ သရူပဒဿနံ၊ သရုပ်အားဖြင့် ပြသောစကားတည်း။

ပဓာနာနီတိ၊ ကား။ ဥတ္တမာနိ၊ မြတ်သော သဘောတို့သည်။ ဝိသိဋ္ဌာနိ၊ ထူးသော သဘောတို့သည်။ ပုရိမသ္မိံ၊ ရှေးဖြစ်သော။ ပဗ္ဗဇိတေသူတိ ပဒေ၊ ဟူသော ပုဒ်၌။ ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်သည်။ ဝိသယေ၊ ဝိသယအနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ ဒုတိယေ၊ နှစ်ခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပဗ္ဗဇိတေသု၊ ဟူသောပုဒ်၌။ ဘုမ္မံ၊ သည်။ အဓိကရဏေ၊ အဓိကရဏ အနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ နိဗ္ဗာနန္တိ ဣမိနာ၊ နိဗ္ဗာနံဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ အရဟတ္တံ၊ ကို။ အဓိပ္ပေတံ၊ ၏။ ကသ္မာ ပန၊ ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အာမိသပရိစ္စာဂေါ၊ အာမိသကို စွန့်ကြဲခြင်းကို။ အရဟတ္တေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့်။ သမဓုရော၊ မျှသော အဦးရှိသည်ကို။ ဝါ၊ မျှသောဝန်ရှိသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ စောဒေယျ၊ အကယ်၍ စောဒနာငြားအံ့။ ဒက္ခိဏေယျေသု၊ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ဒက္ခိဏာယ၊ အလှူ၏။ မဟပ္ဖလဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ အကျိုးကြီးမြတ်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြအံ့သောငှာ။ သမဓုရော၊ ကို။ ကတွာ၊ ၍။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ ယေန ယေန ဝါ ပန ဝတ္ထုနာတိ၊ ကား။ ဥစ္ဆေဒါဒိဝတ္ထုနာ၊ ဥစ္ဆေဒအစရှိသော ဝတ္ထုဖြင့်။ အဇ္ဈောသိတာတိ၊ ကား။ ဘဝတဏှာဒိဝသေန၊ ဘဝတဏှာ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဇ္ဈောသိတာ၊ နှလုံးသွင်းအပ်ကုန်၏။ ဒုတိယေ၊ ဒုတိယပုဒ်၌။ ဝါ၊ ဒုတိယဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိ သံကိလေသဘာဂိယသုတ် ကို ပြရာ၌။ ယေန ယေန ဝါ ပန ဝတ္ထုနာတိ၊ ကား။ အမရာဝိက္ခေပဝတ္ထုအာဒိနာ၊ အမရာဝိက္ခေပဝတ္ထု အစရှိသည်ဖြင့်။

ဣမိနာ အသုဘေန ကမ္မဝိပါကေနာတိ၊ ကား။ အသုဘဿ၊ မတင့်တယ်သော။ ကာယဒုစ္စရိတာဒိကမ္မဿ၊ ကာယဒုစရိုက် အစရှိသော ကံ၏။ ဝိပါကတ္တာ၊ အကျိုးဖြစ်သည်၏ ဖြစ်ကြောင့်။ အသုဘေန၊ မတင့်တယ်သော။ အသိဝေန၊ မငြိမ်းချမ်းသော။ ကမ္မဝိပါကေန၊ ကံအကျိုးဖြင့်။ ဣဒံ ဗာလလက္ခဏံ နိဗ္ဗတ္တတီတိ၊ ကား။ ပုရိမသ္မိံ ဘဝေ၊ ရှေးဘဝ၌။ ဒုစ္စရိတသမင်္ဂိတာယ၊ ဒုစရိုက်နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ဗာလော၊ သူမိုက်သည်။ ဘဝတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဥပလက္ခဏံ၊ မှတ်ခြင်းသည်။ ဇာယတိ၊ ၏။ ဣဒံ သံကိလေသဘာဂိယံ သုတ္တန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဣဒံ သုတ္တံ၊ သည်။ သံကိလေသဘာဂိယံ နာမ၊ ဘာဂိယအမည်ရှိသော။ သုတ္တံ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။ ။ ‘ဒုစ္စိန္တိတ စိန္တာ’အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဗာလ ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤအတူ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ‘ဒုစ္စိန္တိတ စိန္တာ’စသည်ကို ပြုခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သော ဤသုတ်သည်လည်း သံကိလေသဘာဂိယသုတ် မည်၏ဟူလိုသော်။

ဣမိနာ သုဘေနာတိ ဧတ္ထ၊ ဣမိနာ သုဘေနဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဝုတ္တနယာနုသာရေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့်။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ မဟာပုရိသလက္ခဏန္တိ၊ ကား။ ပဏ္ဍိတလက္ခဏံ၊ ပညာရှိဟူ၍ မှတ်ခြင်းသည်။ ကိလေသဘူမီဟီတိ၊ ကား။ ကိလေသဋ္ဌာနေဟိ၊ ကိလေသာတို့၏ ဖြစ်ရာတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ ကား။ ကိလေသာဝတ္ထာဟိ၊ ကိလေသာဖြစ်သော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။ သာနုသယဿ ပရိယုဋ္ဌာနံ ဇာယတီတိ၊ ကား။ အပ္ပဟီနာနုသယဿ၊ မပယ်အပ်သော အနုသယရှိသော သူအား။ ပစ္စယသမာယောဂေ၊ ရာဂ အစရှိသည်တို့၏ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းနှင့် ယှဉ်သည်ရှိသော်။ ရာဂါဒယော၊ တို့သည်။ ပရိယုဋ္ဌာနဝသေန၊ ပရိယုဋ္ဌာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တန္တိ၊ ကုန်၏။ ပရိယုဋ္ဌိတော သံယုဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ရာဂါဒီဟိ၊ တို့သည်။ ပရိယုဋ္ဌိတစိတ္တော၊ ထိုးကျင့်နှိပ်စက်အပ်သော စိတ်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကာမရာဂါဒီဟိ၊ တို့နှင့်။ သံယုဇ္ဇတိ နာမ၊ ယှဉ်သည်မည်၏။ ကာမရာဂါဒီဟိ၊ တို့ကြောင့်။ ကမ္မဝိပါကာဒိနာ၊ ကံဝိပါက် အစရှိသည်တို့နှင့်။ သံယုဇ္ဇတိ နာမ၊ မည်၏။ သံယုဇ္ဇန္တော ဥပါဒိယတီတိ၊ ကား။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကာမရာဂသံယောဇနာဒီဟိ၊ ကာမရာဂသံယောဇဉ် အစရှိသည်တို့နှင့်။ သံယုတ္တော၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကာမုပါဒါနာဒီနိ စ၊ ကာမုပါဒါန် အစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ အကုသလကမ္မာနိ စ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဥပါဒိယတိ၊ မြဲစွာစွဲလမ်း၏။ သေသံ၊ သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောအရာ၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ တည်း။

တဆယ့်ခြောက်ပါးအပြားအားဖြင့် သာသနပဋ္ဌာနကို ဝေဖန်ရပြီးလျက် အဘယ်အကျိုးငှာ ‘တတ္ထ ကတမေ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါ’စသည်ကို ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ဧဝံ ... ဥဒ္ဒိဋ္ဌံဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယင်းသို့ အဋ္ဌဝီသတိပဋ္ဌာနကို အကျဉ်းပြအပ်သည်ရှိသော် လောကိယံ စသည်ကိုသာ ဆိုပါလော့။ အဘယ်အကျိုးငှာ ‘တတ္ထ ကတမေ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါ’ ဟူသောပါဌ်ကို ဆိုသနည်းဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘မူလပဒံ၊ လ။ ဥဒ္ဓရိတွာ’ ဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

မူလပဒဝိဘဇိတဗ္ဗအဖြစ်ကို မပြသော် လုံလောက်ကုန်သဖြင့် အဋ္ဌဝီသတိပဋ္ဌာနကို အကျဉ်းပြခြင်းကိစ္စ မပြီးကောင်းပါသလော ဟူသော စောဒနာကို ဖြေအံ့သောငှာ ‘ယသ္မာ၊ လ။ ကသ္မာ’ဟူသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၁၁၂။ ဧဝံ ယထာ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ သောဠသဝိဓေန၊ တစ်ဆယ့်ခြောက်ပါး အပြားအားဖြင့်။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ နာနာသုတ္တေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝါ၊ နိဒဿနနည်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ၍။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓေန၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး အပြားအားဖြင့်။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ဒဿေန္တေန၊ ပြတော်မူလိုသော အရှင်မဟာကစ္စည်းမထေရ်သည်။ (ဥဒ္ဒိဋ္ဌံသို့သွား)။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယမ္ပိ ပဋ္ဌာနဝိဘာဂေါ၊ ဤနှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးအပြားရှိသော သာသနပဋ္ဌာနကို။ ဝါ၊ ဝေဖန်ခြင်းကို။ မူလပဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတော၊ ၏။ ဣမဿာပိ၊ ဤနှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး အပြားရှိသော သာသနပဋ္ဌာနကို ဝေဘန်ခြင်း၏လည်း။ တေဟိ၊ ထိုမူလပဒတို့ဖြင့်။ အသင်္ဂဟိတော၊ သော။ ပဒေသော၊ အရပ်သည်။ န အတ္ထိ၊ ရှိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မူလပဒဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘဇ္ဇိတဗ္ဗတဉ္စ၊ ဝေဖန်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “တတ္ထ ကတမေ အဋ္ဌာရသ မူလပဒါ”တိ၊ ဟူ၍။ ပုစ္ဆာယ၊ ၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ မူလပဒါနိ၊ တို့ကို။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဦး၍။ “လောကိယံ လောကုတ္တရ”န္တိ အာဒိနာ၊ လောကိယံ လောကုတ္တရံ ဤသို့ အစရှိကုန်သော။ နဝတိကာ စ၊ ကိုးပါးတို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ထဝေါ စ၊ ဘုရား အစရှိသည်တို့၏ ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သောသုတ်ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓံ၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဝါ၊ အပြားရှိသော။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ဥဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ အကျဉ်းပြတော်မူအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ဆယ့်ရှစ်ပါးသော သာသနပဋ္ဌာနတို့တွင်။ လောကိယန္တိ၊ ကား။ လောကေ၊ ၌။ နိယုတ္တော၊ ယှဉ်သည်တည်း။ ဝါ၊ ကား။ လောကေ၊ ၌။ ဝိဒိတော၊ ထင်ရှားသည်တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ လောကိယော၊ မည်၏။ ဣဓ ပန၊ ဤအရာ၌ကား။ လောကိယော၊ လောက၌ယှဉ်သော။ ဝါ၊ လောက၌ ထင်ရှားသော။ အတ္ထော၊ ကို။ ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ ၌။ ဝုတ္တော၊ ၏။ တံ သုတ္တံ၊ သည်။ လောကိယံ၊ မည်ပါသတည်း။ လောကုတ္တရံ၊ မည်သော သုတ်သည်လည်း။ တထာ၊ တူတည်း။ (အကြင်သုတ်၌ လောကုတ္တရာ ဖြစ်သော အနက်ကို ဟောအပ်၏။ ထိုသုတ်သည် လောကုတ္တရသုတ် မည်၏ ဟူလိုသော်)။ ယသ္မိံ ပန သုတ္တေ၊ ၌ကား။ “ပဒေသေန၊ တစ်စိတ်အားဖြင့်။ လောကီကော၊ လောကီဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏။ ပဒေသေန၊ ဖြင့်။ လောကုတ္တရော၊ လောကုတ္တရာဖြစ်သော အနက်ကို။ ဝုတ္တော၊ ၏”။ တံ သုတ္တံ၊ သည်။ လောကိယဉ္စ၊ ယလည်းဖြစ်သော။ လောကုတ္တရဉ္စ၊ ရာလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ မည်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ယဉ္စ သုတ္တံ၊ အကြင်သုတ်ကိုကား။ (စသဒ္ဒါကား ပနတ္ထတည်း)။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အဓိဋ္ဌာယ၊ တည်ရာပြု၍။ သတ္တပညတ္တိမုခေန၊ သတ္တပညတ်ကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဒေသိတံ၊ ၏။ တံ သုတ္တံ၊ သည်။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ၊ နသုတ်မည်၏။ ဓမ္မဝသေနေဝ၊ ပရမတ္ထဓမ္မ၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဒေသိတံ၊ ဟောအပ်သော သုတ်သည်။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနံ၊ သုတ်မည်၏။ ဥဘယဝသေန၊ နှစ်ပါးသော သတ္တဝါဓမ္မတို့၏ အစွမ်းအာဖြင့်။ ဒေသိတံ၊ ဟောအပ်သော သုတ် သည်။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ နလည်းဖြစ်သော။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနဉ္စ၊ နလည်းဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ မည်၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗပဒေသု၊ အလုံးစုံသော တိကတို့၌။ ဝါ၊ တတိယပုဒ်တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဗုဒ္ဓါဒီနံ၊ တို့၏။ ဂုဏာဘိတ္ထဝနဝသေန၊ ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ သော။ သုတ္တံ ပန၊ သုတ်သည်ကား။ ထဝေါ နာမ၊ ထဝသုတ် မည်၏။

တတ္ထ၊ ထို’န ဟိ ပါပံ ကတံ ကမ္မံ’ အစရှိသောပါဠိ၌။ သဇ္ဇုခီရန္တိ၊ ကား။ တင်္ခဏံယေဝ၊ ထိုခဏ၌သာလျှင်။ ဓေနုယာ၊ နွားမ၏။ ထနေဟိ၊ သားမြတ်တို့မှ။ နိက္ခန္တံ၊ ထွက်သော။ အဗ္ဘုဏှခီရံ၊ လောလောလတ်လတ်သော နို့ရည်သည်။ မုစ္စတီတိ၊ ကား။ န ပရိဏမတိ ဣဝ၊ မဖောက်ပြန် သကဲ့သို့။ (မကျက်သကဲ့သို့လည်းဟူ။ နသဒ္ဒါ ဣဝသဒ္ဒါတို့နှင့်တကွ ပြည့်စုံအောင် ပေးသည်)။ ဣဒံ အယံ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဓေနုယာ၊ ၏။ ထနတော၊ သားမြတ်မှ။ နိက္ခန္တံ၊ သော။ ခီရံ၊ သည်။ တင်္ခဏံယေဝ၊ ထိုထွက်သော ခဏ၌သာလျှင်။ န မုစ္စတိ န ပရိဏမတိ ယထာ၊ မဖောက်မပြန်သကဲ့သို့။ ဝါ၊ မကျက်သကဲ့သို့။ ဒဓိဘာဝံ၊ ဒိုးဒနဲ (နို့ဓမ်း) အဖြစ်သို့။ န ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ မရောက်သကဲ့သို့။ တက္ကာဒိအမ္ဗိလသမာယောဂတော ပန၊ ရက်တက် အစရှိသော အချဉ်နှင့် ကောင်းစွာ ယှဉ်ခြင်းကြောင့်ကား။ ပရတော၊ နောက်မှ။ ကာလန္တရေန၊ ကာလတစ်ပါး၌။ ပကတိံ၊ ပြကတေ့ သဘောကို။ ဇဟတိ ယထာ၊ စွန့်သကဲ့သို့။ ဒဓိဘာဝံ၊ နို့ဓမ်းအဖြစ်သို့။ ပါပုဏာတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ပါပကမ္မမ္ပိ၊ မကောင်းမှုသည်လည်း။ ကိရိယက္ခဏေယေဝ၊ ပြုသော ခဏ၌သာလျှင်။ န ဝိပစ္စတိ၊ အကျိုးမပေးသေး။ ယဒိ ဝိပစ္စေယျ၊ အကယ်၍ အကျိုးပေးအံ့။ နာနာဂတီနံ၊ အထူးထူးသော ဂတိတို့၏။ သဟာဝဋ္ဌာနံ၊ တကွတည်ခြင်းသည်။ သိယာ၊ ရာ၏။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ ပါပကမ္မံ၊ ကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ န ဝိသဟေယျ၊ မဝန့်ရာ။ ယာဝ ပန၊ အကြင်မျှလောက်သော်ကား။ ကုသလာဘိနိဗ္ဗတ္တက္ခန္ဓာ၊ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာတို့သည်။ ဓရန္တိ၊ တည်ကုန်၏။ တာဝ၊ လောက်။ တေ၊ ထိုကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာတို့သည်။ တံ၊ ထိုသူ့ကို။ ရက္ခန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုကုသိုလ်ကံကြောင့်ဖြစ်သော ခန္ဓာတို့၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်ခြင်းကြောင့်။ အပါယာဒီသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တာပနဝသေန၊ ဖြစ်စေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိပစ္စတိ၊ အကျိုးပေး၏။ ဝိပစ္စမာနဉ္စ၊ အကျိုးပေးသော်လည်း။ ဗာလံ၊ သူမိုက်ကို။ ဍဟန္တံ၊ လောင်သည်ဖြစ်၍။ အနွေတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။ ကိံ ဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ ဘသ္မစ္ဆန္နောဝ၊ ပြာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ပါဝကော၊ မီးသည်။ အက္ကန္တံ၊ နင်းသော သူကို။ ဍဟန္တော၊ လောင်သည်ဖြစ်၍။ အနွေတိ ဣဝ၊ ကဲ့သို့တည်း။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ဆာရိကာယ၊ ပြာဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နော၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။ ဝီတစ္ဆိတင်္ဂါရော၊ အလျှံကောင်းသော မီးကျီးသည်။ အက္ကန္တောပိ၊ နင်းသော်လည်း။ ဆာရိကာယ၊ ဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ၊ ကြောင့်။ န တာဝ ဍဟတိ၊ မလောင်နိုင်သေး။ ဆာရိကံ၊ ကို။ တာပေတွာ ပန၊ ပူစေ၍ကား။ စမ္မာဒီနိ၊ တို့ကို။ ဍဟနဝသေန၊ ဖြင့်။ ယာဝ မတ္ထလုင်္ဂါ၊ တိုင်အောင်။ ဍဟန္တော၊ ၍။ ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝမေဝ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ပါပကမ္မမ္ပိ၊ သည်လည်း။ (အနုဂစ္ဆတိ၌ဆိုက်)။ ယေန၊ အကြင်သူမိုက်သည်။ ကတံ၊ ၏။ ဒုတိယော၊ သော။ အတ္တဘာဝေ ဝါ၊ ၌လည်းကောင်း။ တတိယေ၊ သော။ နိရယာဒီသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တံ၊ သော။ တံ ဗာလံ၊ ကို။ ဍဟန္တံ၊ ၍။ အနုဂစ္ဆတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။

ယဿိန္ဒြိယာနီတိ၊ နိဟူသော။ ယာ ဂါထာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။ တတ္ထ တိဿံ ဂါထာယံ၊ ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ ယဿ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ဆေကေန၊ လိမ္မာသော။ သာရထိနာ၊ ရထားထိန်းသည်။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်ကုန်သော။ အဿာ ဝိယ၊ မြင်းတို့ကဲ့သို့။ ဆ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ခြောက်ပါးသော ဣန္ဒြေတို့သည်။ သမထံ ဒန္တဘာဝံ၊ ဆုံးမအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ နိဗ္ဗိသေဝနဘာဝံ၊ အခိုင်အမာ မရှိသည်၏အဖြစ်သို့။ ဂတာနိ၊ ရောက်ကုန်၏။ နဝဝိဓံ၊ ကိုးပါးအပြားရှိသော။ မာနံ၊ ကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ဌိတတ္တာ၊ တည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဟီနမာနဿ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော မာန်ရှိသော။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ အာသဝါနံ၊ တို့၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ အနာသဝဿ၊ အာသဝေါ တရားမရှိသော။ တာဒိဘာဝေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော မတုန်မလှုပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ၌။ ဌိတဿ၊ တည်သော။ တထာရူပဿ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။ ဒေဝါပိ၊ တို့သည်လည်း။ ပိဟယန္တိ၊ ချစ်ကုန်၏။ မနုဿာပိ၊ တို့သည်လည်း။ ဒဿနဉ္စ၊ ဖူးမြော်ခြင်းကို လည်းကောင်း။ အာဂမနဉ္စ၊ ကြွလာခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပတ္ထေန္တိယေဝ၊ သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။ (’အာဟာရ ... သတိ’ဟူသော နေယျတ္ထအားဖြင့် ဖွင့်သတည်း)။ အာဟာရေ သတီတိ၊ ကား။ အာဟာရပဋိဗဒ္ဓေ၊ အာဟာရနှင့်စပ်သော။ ဆန္ဒရာဂေ၊ ကို။ အပ္ပဟီနေ၊ မပယ်အပ်သေးသည်။ သတိ၊ သော်။

စာပိုဒ် ၁၁၃။ သဗ္ဗာ ဒိသာ အနုပရိဂမ္မ စေတသာတိ၊ ကား။ ပရိတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ဒသပိ ဒိသာ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာတို့သို့လည်း။ စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ အနုဂန္တွာ၊ အစဉ်လျှောက်၍။ ဝါ၊ လှည့်လည်၍။ နေဝဇ္ဈဂါတိ၊ ကား။ နေဝ အဓိဂစ္ဆေယျ၊ မရရာ။ ပိယတရန္တိ၊ ကား။ အတိသယေန၊ အလွန်အားဖြင့်။ ပိယံ၊ ချစ်အပ်သော သူကို။ အတ္တနာတိ၊ ကား။ အတ္တတော၊ မိမိကိုယ်ထက်။ ဧဝံ ပိယော ပုထု အတ္တာ ပရေသန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္တနာ အတ္တတော၊ မိမိကိုယ်ထက်။ ပိယတရဿ၊ အလွန်ချစ်အပ်သော။ ကဿစိပိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူကိုမျှလည်း။ အနုပလဗ္ဘနဝသေန၊ မရသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးအသီး။ ပရေသံ၊ တပါးကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ အတ္တာ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ပိယော၊ ချစ်အပ်၏။ ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်ကား။ ဧတဒေဝ၊ သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္ထကာမော၊ အစီးအပွားကိုလိုသောသူသည်။ အတ္တနော၊ ၏။ သုခကာမော၊ ချမ်းသာကို အလိုရှိသောသူသည်။ ပရံ၊ သူတစ်ပါးကို။ န ဟိံသေ၊ မညှဉ်းဆဲရာ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဘူတာတိ၊ ကား။ ဇာတာ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ဘဝိဿန္တီတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗတ္တိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သတည်း။ ဝါ၊ ကား။ ခီဏာသဝါ၊ ရဟန္တာတို့သည်။ ဘူတာ၊ ဘူတမည်ကုန်၏။ ဝါ၊ ဖြစ်ပြီးသော သူမည်ကုန်၏။ ဟိ၊ စွ။ (’ဟိ’ကား လုတ္တနိဒ္ဒိဋ္ဌတည်း)။ တေ၊ ထိုရဟန္တာတို့သည်။ ပဟီနဘဝတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ဘဝရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘူတာ ဧဝ၊ ဖြစ်ပြီးသောသူ မည်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဂမိဿန္တီတိ၊ ကား။ ပရလောကံ၊ တစ်ပါးသော လောကသို့။ ဝါ၊ တမလွန်ဘဝသို့။ ဂမိဿန္တိ၊ ကုန်လတံ့။ ခီဏာသဝါ ပန၊ တို့သည်ကား။ အနုပါဒိသေသံ၊ ပိပါက်နာမက္ခန္ဓာ ကမ္မဇရုပ်တို့၏ အကြွင်းမရှိသော။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂမိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။

ပိယော စ ဟောတီတိ၊ ကား။ သုပရိသုဒ္ဓါယ၊ ကောင်းစွာ စင်ကြယ်သော။ သီလသမ္ပတ္တိယာ စ၊ ပြည့်စုံသော သီလလည်းကောင်း။ သုပရိသုဒ္ဓါယ၊ သော။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပတ္တိယာ စ၊ ပြည့်စုံသော ဉာဏ်အမြင်လည်းကောင်း။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍။ ပိယော ပိယာယိတဗ္ဗော၊ ချစ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ သီလဒဿနသမ္ပန္နံ ... ပိယန္တိ၊ ဟူသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သီလဒဿနသမ္ပန္နံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလ မဂ်ဖိုလ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော။ ဓမ္မဋ္ဌံ၊ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရာတရား၌ တည်သော။ သစ္စဝါဒီနံ၊ သစ္စာဉာဏ်ဖြင့် အမှန်ကို ဆိုလေ့ရှိသော။ အတ္တနော၊ ၏။ ကမ္မကုဗ္ဗာနံ၊ သိက္ခာသုံးပါးတည်းဟူသော အမှုကိုပြုသော။ ဝါ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်သော။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဇနော၊ လူများသည်။ ပိယံ၊ ချစ်ခြင်းကို။ ကုရုတေ၊ ပြု၏။ ပါသာဏဆတ္တံ ဝိယ၊ ကျောက်ထီးကိုကဲ့သို့။ ဂရုကာတဗ္ဗတာယ၊ အလေးပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဂရု၊ အလေးပြုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မဝသေန၊ ဥတ္တရိမနုဿတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သမ္ဘာဝေတဗ္ဗတာယ၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘာဝနီယော၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝါ၊ ကား။ သီလဂုဏေန၊ သီလဂုဏ်ဖြင့်။ ပိယဂရုအာဒိဘာဝါ၊ ချစ်အပ် အလေးပြုအပ်သည်၏အဖြစ် အစရှိသည်ကို။ (အနက်ပြစေခြင်းငှာ အာဒိသဒ္ဒါ၏အနက်ကို နောက်ထား၍ ပေးသည်)။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ အာကင်္ခေယျ စေ ... ပရိပူရကာရီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါသည်။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့သည်။ ပိယော စ၊ ချစ်အပ်သည်လည်း။ အဿံ၊ ဖြစ်လို၏။ မနာပေါ စ၊ နှစ်လိုအပ်သည်လည်း။ အဿံ၊ လို၏။ ဂရု စ၊ ပြုအပ်သည်လည်း။ အဿံ၊ ၏။ ဘာဝနီယော စ၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်လည်း။ အဿံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ စေ အကင်္ခေယျ၊ အကယ်၍ အလိုရှိသည်ဖြစ်အံ့။ သီလေသွေဝ၊ သီလတို့၌သာလျှင်။ ပရိပူရကာရီ၊ ဖြည့်ခြင်းကို ပြုလေ့ရှိသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဝတ္တာတိ၊ ကား။ “ကာလေန ဝက္ခာမီ”တိ အာဒိပဉ္စဓမ္မေ၊ ကာလေန ဝက္ခာမိ အစရှိကုန်သော ငါးပါးသောတရားတို့ကို။ အတ္တနိ၊ မိမိ၌။ ဥပဋ္ဌာပေတွာ၊ ဖြစ်တည်စေ၍။ သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့ကို။ ဥလ္လုမ္ပနဘာဝေ၊ သံသရာမှ ကယ်တင်သော သဘော၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ဝတ္တာ၊ ဆိုတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝစနက္ခမောတိ၊ ကား။ သဗြဟ္မစာရီဟိ ဝါ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့သည်လည်းကောင်း။ ယေန ကေနစိ ဝါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်လည်းကောင်း။ ဝုစ္စမာနော၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ သုဗ္ဗစော၊ ဆိုလွယ်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိတာယ၊ အရိုအသေ ယူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ တေသံ၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော် အစရှိသူတို့၏။ ဝစနံ၊ ကို။ ခမတိ၊ နှစ်သက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝစနက္ခမော၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ ဝတ္တာတိ၊ ကား။ ဓမ္မကထာဝသေန၊ တရားစကား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝစနသီလော၊ ဆိုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဝစနက္ခမောတိ၊ ကား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သံဝဏ္ဏေန္တော၊ ဖွင့်သည်ရှိသော်။ ပရေဟိ၊ သူတစ်ပါးတို့သည်။ အသံဟီရော၊ မယိုယွင်းစေအပ်သည်။ ပရေဟိ၊ သူတစ်ပါးတို့ကြောင့်။ အသံဟီရော၊ ယိုယွင်းခြင်းမရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ တေသံ၊ ထိုတစ်ပါးသော သူတို့၏။ ပုစ္ဆာဝစနက္ခမတာယ၊ မေးသောအားဖြင့် ဆိုခြင်းငှာ ခံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝစနက္ခမော၊ ဆိုခြင်းငှာ ခံ့သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဂမ္ဘီရဉ္စ ကထံ ကတ္တာတိ၊ ကား။ သစ္စပဋိစ္စသမုပ္ပါဒါဒိံ ဝါ၊ သစ္စာ ပဋိစ္စသမုပ္ပဒ် အစရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ အညံ ဝါ၊ တစ်ပါးလည်း ဖြစ်သော။ ဂမ္ဘီရကထံ၊ နက်နဲသော စကားကို။ ကတ္တာ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ န စဋ္ဌာနေ နိယောဇကောတိ၊ ကား။ ဓမ္မဝိနယာဒိံ၊ ဓမ္မဝိနယအစရှိသည်ကို။ (ဤပါဌ်ကား အချို့စာ မရှိ)။ အဓမ္မာဝိနယာဒိဝသေန၊ ဓမ္မမဟုတ် ဝိနည်းမဟုတ်သောတရား အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အဝတွာ၊ မဆိုမူ၍။ ဓမ္မဝိနယာဒိဝသေန၊ ဓမ္မမဟုတ်သော တရား ဝိနည်းဟုတ်သော တရားတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ဒီပနတော၊ ပြသောအားဖြင့်။ ဝါ၊ ကြောင့်။ အဋ္ဌာနေ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။ န စ နိယောဇကော၊ မယှဉ်စေတတ်သည်သာ။

မာတရံ ပိတရံ ဟန္တွာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ “တဏှာ ဇနေတိ ပုရိသ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူသောကြောင့်။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဘဝေသု၊ တို့၌။ သတ္တာနံ၊ တို့ကို။ ဇနနတော၊ ဖြစ်စေတတ်သောကြောင့်။ တဏှာ၊ သည်။ မာတာ နာမ၊ အမိမည်၏။ “အဟံ၊ သည်။ အသုကဿ၊ ဤအမည်ရှိသော။ ရညော ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။ ရာဇမဟာမတ္တဿ ဝါ၊ မင်း၏ အမတ်ကြီး၏လည်းကောင်း။ ပုတ္တော၊ သားတည်း။” ဣတိ၊ သို့။ ပိတရံ၊ အဖကို။ နိဿာယ၊ ၍။ အသ္မိမာနဿ၊ ငါဖြစ်၏ဟူသော မာန်၏။ ဥပ္ပဇ္ဇနတော၊ ကြောင့်။ အသ္မိမာနော၊ ငါဖြစ်၏ ဟူသော မာန်သည်။ ပိတာ နာမ၊ အဖမည်၏။ လောကော၊ သည်။ ရာဇာနံ၊ သို့။ ဘဇတိ ဝိယ၊ ဆည်းကပ်သကဲ့သို့။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ အလုံးစုံသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတို့သည်။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ သဿတုစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိယော၊ သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိတို့သို့။ ဘဇန္တိ၊ ဆည်းကပ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဿတုစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိယော၊ တို့သည်။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ခတ္တိယာ၊ တို့သည်။ ရာဇာနော နာမ၊ မင်းမည်ကုန်၏။ ဒွါဒသာယတနာနိ၊ တို့သည်။ ဝိတ္ထတဋ္ဌေန၊ ပြန့်သောသဘောအားဖြင့်။ ရဋ္ဌသဒိသတ္တာ၊ ပြည်တိုင်းကားနှင့် တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ရဋ္ဌံ နာမ၊ ပြည်တိုင်းကား မည်၏။ အာယသာဓကော၊ အခွန်အတုတ်ကို ပြီးစေတတ်သော။ အာယုတ္တကပုရိသော ဝိယ၊ တိုင်းကြပ်မင်း၏ မင်းချင်းသည်ကဲ့သို့။ တံနိဿိတော၊ ထိုအာယတနဆယ့်နှစ်ပါးကိုမှီသော။ နန္ဒိရာဂေါ၊ သည်။ အနုစရော နာမ၊ စာရေးစာချီမည်၏။

အနီဃောတိ၊ ကား။ နိဒ္ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ မရှိသည်ဖြစ်၍။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ကား။ ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာသည်။ ဟိ၊ စွ။ ဧတေန၊ ဤရဟန္တာသည်။ တဏှာဒယော၊ တို့ကို။ အရဟတ္တမဂ္ဂဉာဏာသိနာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်တည်းဟူသော သန်လျက်ဖြင့်။ ဟတာ၊ သတ်အပ်ကုန်၏။ ဗာဟိတာ၊ အပပြုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ခီဏာသဝေါ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏော၊ မည်၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ ယာတီတိ၊ ကား။ သော ဗြာဟ္မဏော၊ ထိုရဟန္တာသည်။ နိဒ္ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ မရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ယာတိ၊ သွား၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ပေး)။

ကာယေတိ၊ ကား။ ကရဇကာယေ၊ ကရဇကာယ၌။ စိတ္တန္တိ၊ ကား။ ပါဒကဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ ပါဒကဈာန်စိတ်ကို။ သမောဒဟတီတိ၊ ကား။ ပက္ခိပတိ၊ ထည့်၏။

အဘယ်သို့ ထည့်သနည်း။ စင်စစ် ပကတိသော တည်ခြင်းဖြင့်ပင် တည်သလော ပုစ္ဆာရှိရကား ‘ယဒါ’စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဒိဿမာနေန၊ ထင်ရှားသော။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ ဂန္တုကာမော၊ သွားခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒါ၊ ၌။ ကာယဂတိကံ၊ ကိုယ်နှင့်အလားတူသော။ ပါဒကဇ္ဈာနစိတ္တံ၊ ကို။ အဓိဋ္ဌဟတိ၊ ဆောက်တည်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ စိတ္တေပိ ကာယံ သမောဒဟတီတိ၊ ကား။ ယဒါ၊ ၌။ သီဃံ၊ စွာ။ ဂန္တုကာမော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဒါ၊ ၌။ ပါဒကဇ္ဈာနစိတ္တေ၊ ပါဒကဈာန်စိတ်၌။ ကာယံ၊ ကို။ ပက္ခိပတိ၊ ၏။ စိတ္တဂတိကံ၊ စိတ်နှင့် အလားတူသော။ ကာယံ၊ ကို။ အဓိဋ္ဌဟတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ကာယေ သုခသညဉ္စ လဟုသညဉ္စ ဩက္ကမိတွာတိ၊ ကား။ “သေယျထာပိ နာမ ... သမိဉ္ဇေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တနယေန၊ ဟောအပ်သောနည်းဖြင့်။ ဣဒ္ဓိမာ၊ တန်ခိုးရှိသော သူသည်။ ကာယေ၊ ကရဇကာယ၌။ သုခသညဉ္စ၊ သုခဟူသော အမှတ်ကိုလည်းကောင်း။ လဟုသညဉ္စ၊ ပေါ့၏ဟူသော အမှတ်သို့လည်းကောင်း။ ဩက္ကမိတွာ၊ သက်၍။ ပရေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့အား။ ဝါ၊ တို့သည်။ ဒိဿမာနေန၊ ထင်သော။ ဝါ၊ မြင်အပ်သော။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ အာရာမရာမဏေယျကာဒီနိ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ရှိသော အရာမ်အစရှိသည်တို့ကို။ ပေက္ခမာနော၊ ရှုလျက်။ စိတ္တက္ခဏေနေဝ၊ စိတ်ဖြစ်သော ခဏ၌သာလျှင်။ ဣစ္ဆိတဋ္ဌာနံ၊ အလိုရှိအပ်သော အရပ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။

သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည် မဟာကြိယာဉာဏသမ္ပယုတ်ဖြစ်ရကား ကာမာဝစရဘူမိက တရားသာ ဖြစ်သည်မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အဘယ်ကြောင့် ‘ယံ တံ လောကုတ္တရံ ဉာဏံ’ဟု ဆိုလေသနည်းဟု စုဒ်ထွက်ရာသောကြောင့် ‘ယံ တံ ... ဘူမိကတ္တာ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

စာပိုဒ် ၁၁၄။ ယံ တံ လောကုတ္တရံ ဉာဏန္တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ သဗ္ဗံ လောကံ၊ အလုံးစုံသောလောကကို။ ဥတ္တရိတွာ၊ လွန်၍။ အဘိဘဝိတွာ၊ နှိပ်နင်း၍။ ဌိတတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ လောကုတ္တရဘူမိကတ္တာ ပန၊ လောကုတ္တရာဘုံ၌ ဖြစ်သောသူ၏ အဖြစ်ကြောင့်ကား။ န ဝုတ္တံ၊ အပ်။

သဗ္ဗညုတဉာဏ်သည် သင်္ခါရတရားဖြစ်၍ အခါခပ်သိမ်း မတည်ဘဲ။ မဖြစ်ဘဲလျက် အသို့မူ၍ ‘သဗ္ဗကာလေ ပဝတ္တတိ’ဟု ဆိုဘိသနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘သဗ္ဗကာလေ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

သဗ္ဗကာလေ ပဝတ္တတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ အာဝဇ္ဇနပဋိဗဒ္ဓဝုတ္တိတ္တာ၊ အာဝဇ္ဇန်းနှင့် စပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သသတံ၊ အမြဲ။ သမိတံ၊ မပြတ်။ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်မဟုတ်။

အမြဲမပြတ် ဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဆိုကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘န ဟိ’ စသည်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တစ်နည်း။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ အား။ သဗ္ဗသ္မိံယေဝ ကာလေ၊ အလုံးစုံသော ကာလ၌သာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ ကောင်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သတတံ၊ အမြဲ။ သမိတံ၊ မပြတ်။ န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။

ကိတ္တယိဿာမိ တေ သန္တိန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗကိလေသဝူပသမဟေတုတာယ၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့မှ ငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သန္တိံ၊ ကိလေသာငြိမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ ဒေသိဿာမိ၊ အံ့။ ဒိဋ္ဌေ ဓမ္မေတိ၊ ကား။ ဒုက္ခာဒိဓမ္မေ၊ ဒုက္ခအစရှိသော သဘောတရားကို။ ဒိဋ္ဌေ၊ မြင်အပ်သည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ကား။ ဣမသ္မိံ ဧဝ အတ္တဘာဝေ၊ ဤကိုယ်အဖြစ်၌သာလျှင်။ အနီတိဟန္တိ၊ ကား။ ဣတိဟာသာတိ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌ ဤသို့အလိုရှိအပ်၏ဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ န ဣတိ ကိရာယ ပဝတ္တံ၊ ဤသို့ဖြစ်သတည်းဟူ၍ တစ်ဆင့်ကြားသောအားဖြင့် မဖြစ်သော။ (ကိရိကား အနုဿဝနအနက်ဟော)။ အတ္တပစ္စက္ခံ၊ မိမိသည် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော။ ဝါ၊ ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ယံ ဝိဒိတွာ သတော စရန္တိ၊ ကား။ “သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ အနိစ္စာ”တိ အာဒိနာ၊ အနိစ္စာ ဤသို့အစရှိကုန်သော။ နယေန၊ ဖြင့်။ သတော၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ စရန္တော၊ ကျင့်သည်ဖြစ်၍။ အရိယမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ယံ သန္တိံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ တရေ လောကေ ဝိသတ္တိကန္တိ၊ ကား။ သင်္ခါရလောကေ၊ ၌။ ဝိသပ္ပနတော၊ ကြောင့်။ ဝိသတ္တိကသင်္ခါတံ၊ သံသရာ၌ ငြိတတ်ပြန့်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ တဏှံ၊ ကို။

မှတ်ချက်။။ (ပေမူ၌ တရေ လောကေ ဝိသတ္တိကန္တိ၊ ကား။ ဝိသတ္တိကသင်္ခါတံ၊ သံသရာ၌ ငြိတတ်ပြန့်တတ်သည်ဟု ဆိုအပ်သော။ တဏှံ၊ ကို။ (သံသာရလောကေ ဝိသိဗ္ဗနတော ဝိသတ္တိကသင်္ခါတတဏှံ ဟူ၍လည်းရှိ၏)။ သံသရာလောကေ၊ သံသရာတည်းဟူသော လောက၌။ ဝိသိဗ္ဗနတော၊ ချုပ်တတ် ဖွဲ့တတ်သောကြောင့်။ ဝိသတ္တိကသင်္ခါတံ၊ ဝိသတ္တိကဟု ဆိုအပ်သော။ တဏှံ၊ ကို။ (ဤသို့ပေး) ဟူ၍ ရှိ၏)။

တရေ တရေယျ၊ ကူးရာ၏။ သမတိက္ကမေယျ၊ ကောင်းစွာ လွန်မြောက်ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

တဉ္စာဟံ အဘိနန္ဒာမီတိ၊ ကား။ ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအပြားရှိသော။ သန္တိဇောတကံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို ပြတတ်သော။ (သန္ဓိဓောတကဟူ၍ ရှိသောပါဌ်ကား ပါဌ်ပျက်တည်း)။ ဝေါ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ တံ ဝစနံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ပတ္ထယာမိ၊ တောင့်တ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဥတ္တမံ၊ သော။ တံ ဧဝ သန္တိံ၊ ကိုသာလျှင်။ အဘိနန္ဒာမိ၊ တောင့်တ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဓောတကော၊ ဓောတကသည်။ ဝဒတိ၊ လျှောက်၏။

ဥဒ္ဓံ အစရှိသော ပါဠိသည် ကာလဒေသတို့ကို အကြွင်းမဲ့ယူသော ပါဠိတည်းဟု သိစေလို၍ ‘ဥဒ္ဓန္တိ အနာဂတံ ဥပရိ စ’ အစရှိသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဥဒ္ဓံ အဓေါ တိရိယဉ္စာပိ မဇ္ဈေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ဥဒ္ဓန္တိ၊ ကား။ အနာဂတဉ္စ၊ အနာဂတ်တရားကိုလည်းကောင်း။ ဥပရိ စ၊ အထက်အရပ်ကိုလည်းကောင်း။ အဓောတိ၊ ကား။ အတီတဉ္စ၊ အတိတ်တရားကိုလည်းကောင်း။ ဟေဋ္ဌာ စ၊ အောက်အရပ်ကိုလည်းကောင်း။ တိရိယဉ္စာပိ မဇ္ဈေတိ၊ ကား။ ပစ္စုပ္ပန္နဉ္စ၊ ပစ္စုပ္ပန်တရားကိုလည်းကောင်း။ ပရိတော စ၊ ထက်ဝန်းကျင်သော အရပ်ကိုလည်းကောင်း။ ဧတံ ဝိဒိတွာ သင်္ဂေါတီတိ၊ ကား။ ဧတံ အနာဂတာဒိံ၊ ဤအနာဂတ် တရားအစရှိသည်ကို။ သင်္ဂဇနနဋ္ဌာနန္တိ၊ ငြိခြင်းကို ဖြစ်စေရာဟူ၍။ ဉတွာ၊ ၍။ ဘဝါဘဝါယာတိ၊ ကား။ ခုဒ္ဒကာနံ၊ ငယ်ကုန်သော။ ဘဝါနဉ္စ၊ ဘဝတို့၏ လည်းကောင်း။ မဟန္တာနံ၊ ကုန်သော။ ဘဝါနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဝါ၊ ကား။ သဿတုစ္ဆေဒါယ၊ သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အကျိုးငှာ။

အရိယသစ္စာနန္တိ၊ ကား။ အရိယဘာဝကရာနံ၊ အရိယာ၏ အဖြစ်ကို ပြုတတ်ကုန်သော။ သစ္စာနံ၊ တို့ကို။ အနနုဗောဓာတိ၊ ကား။ အဗုဇ္ဈနေန အဇာနနေန၊ မသိခြင်းကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာတိ၊ ကား။ အပ္ပတိဝိဇ္ဈနေန၊ မထိုးထွင်းနိုင်ခြင်းကြောင့်။ သန္ဓာဝိတန္တိ၊ ကား။ ဘဝတော၊ ဘဝမှ။ ဘဝဿ၊ တစ်ဘဝသို့။ ဂမနေန၊ သွားသဖြင့်။ သန္ဓာဝိတံ၊ ပြေးလွှားအပ်ပြီ။ သံသရိတန္တိ၊ ကား။ ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။ ဂမနဝသေန၊ သွားခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သံသရိတံ၊ ပြောင်းရွှေ့ရပြီ။ ဝါ၊ ကျင်လည်ရပြီ။ မမဉ္စေဝ တုမှာကဉ္စာတိ၊ ကား။ မယာ စေဝ၊ ငါဘုရားသည်လည်းကောင်း။ တုမှေဟိ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အထ ဝါ၊ ကား။ သန္ဓာဝိတံ သံသရိတန္တိ၊ ကား။ မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရား၏ လည်းကောင်း။ တုမှာကဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ သန္ဓာဝနံ၊ တစ်ဘဝမှ တစ်ဘဝသို့ သွားသောအားဖြင့် ပြေးလွှားခြင်းသည်။ သံသရဏံ၊ အဖန်တလဲလဲသွားခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့် ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဘဝနေတ္တီတိ၊ ကား။ ဘဝါဘဝံ၊ သေးသောဘဝ ကြီးသောဘဝသို့။ နယနသမတ္ထာ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော။ တဏှာရဇ္ဇု၊ တဏှာတည်းဟူသော ကြိုးသည်။ သံသိတန္တိ၊ ကား။ သံသရိတံ၊ ပြောင်းရွှေ့ရပြီ။ သမူဟတာတိ၊ ကား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဟတာ၊ ဖျက်အပ်ပြီ။ ဆိန္နာ၊ ဖြတ်အပ်ပြီ။ အပ္ပဝတ္တိကတာ၊ နောင်မဖြစ်အောင်ပြုအပ်ပြီ။

သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ အနိစ္စာတိ၊ ကား။ ပစ္စယေဟိ၊ တို့သည်။ သင်္ခရီယန္တိ၊ ပြုပြင်စီရင်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သင်္ခါရာ”တိ၊ ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမာ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိကုန်သော။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ တို့သည်။ အာဒိအန္တဝန္တတော စ၊ အစအဆုံး ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနိစ္စန္တိကတော စ၊ မမြဲသော အဖို့ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ တာဝကာလိကတော စ၊ အခိုက်အတံ့မျှသာ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အခိုက်အတံ့မျှသော ကာလ၌ ယှဉ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ခဏပရိတ္တတော စ၊ နည်းသော ခဏရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ နိစ္စာ၊ မြဲကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်။ ယဒါ ပညာယ ပဿတီတိ၊ ကား။ ယဒါ၊ ၌။ ဝိပဿနာပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာဖြင့်။ ပဿတိ၊ ရှုမြင်၏။ အထ၊ ထိုသို့မြင်သော အခါ၌။ ဣမသ္မိံ ဝဋ္ဋဒုက္ခေ၊ ၌။ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။ နိဗ္ဗိန္ဒန္တော၊ ငြီးငွေ့သည်ဖြစ်၍။ ဒုက္ခပရိဇာနနာဒိဝသေန၊ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ၏။ ဧသ မဂ္ဂေါ ဝိသုဒ္ဓိယာတိ၊ ကား။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ယွာယံ ယော အယံ သစ္စပ္ပဋိဝေဓော၊ အကြင်သစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧသ ဧသော၊ ဤသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းသည်။ ဝိသုဒ္ဓတ္ထာယ၊ စင်ခြင်း အကျိုးငှာ။ မဂ္ဂေါ၊ အစောင့်တည်း။ သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ ဒုက္ခာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ အဘိဏှသမ္ပဋိပီဠနဋ္ဌေန စ၊ မပြတ်နှိပ်စက်ခြင်း သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ခယဋ္ဌေန စ၊ ကုန်ခြင်းသဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ သေသံ၊ သည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။ သဗ္ဗေ ဓမ္မာ အနတ္တာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ သဗ္ဗေပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေဘူမကဓမ္မာ၊ တေဘူမက၌ ဖြစ်သော တရားတို့သည်။ ပရတော စ၊ အတ္တမှ တစ်ပါးဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ တုစ္ဆတော စ၊ အချည်းနှီးဖြစ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ သုညတော စ၊ ဆိတ်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အသာရတော စ၊ အနှစ် မရှိသောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝသဝတ္တနတော စ၊ အလိုမလိုက်သောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ အနတ္တာ၊ အတ္တ မဟုတ်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေသံ၊ သည်။ ပုရိမသဒိသမေဝ၊ ရှေးနှင့်တူသည်သာလျှင်တည်း။

သေယျောတိ၊ ကား။ ဝိသိဋ္ဌော၊ ထူးသည်။ ဥတ္တမော၊ မြတ်သည်။ သဒိသောတိ၊ ကား။ သမာနော၊ သည်။ ဟီနောတိ၊ ကား။ လာမကော၊ ယုတ်သည်။

ဟီနောဟမသ္မိ’ဟူ၍ ရှုခြင်းသည် ယထာဘူတအားဖြင့် ရှုခြင်းဖြစ်ကောင်းသည် မဟုတ်တုံလော စောဒနာရှိရကား ‘ဩမာနောပိ ဟိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဩမာနောပိ၊ ယုတ်သော မာန်သည်လည်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အဝံကရဏမုခေန၊ အယုတ်အားဖြင့် ပြုခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့်။ သံပဂ္ဂဏှနဝသေနေဝ၊ ချီးမြှင့်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သာလျှင်။ ပဝတ္တတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “ဟီနောဟမသ္မီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကိမညတြ ယထာဘူတဿ အဒဿနာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ သရသပဘင်္ဂုတာယ၊ မိမိသဘောအားဖြင့် ပျက်စီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကန္တေနေဝ၊ စင်စစ်သဖြင့်သာလျှင်။ အနဝဋ္ဌိတသဘာဝေဟိ၊ အမြဲမတည်သော သဘောရှိကုန်သော။ ရူပဓမ္မေဟိ၊ ရုပ်တရားတို့ဖြင့်။ သေယျာဒိဝသေန၊ သေယျအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အတ္တနော၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဥက္ခိပနဿ၊ ချီးမြှောက်ခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ယထာဘူတံ၊ မဖောက်မပြန်။ အဒဿနံ၊ မမြင်ခြင်းကို။ အညာဏံ၊ မသိခြင်းကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ အညံ၊ သော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ ကိံ သိယာ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ရာအံ့နည်း။ တဿ၊ ထိုမိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းကို ပြုခြင်း၏။ အညံ၊ သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ကာရဏံ၊ သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အညာဏမေဝ၊ မသိခြင်းသည်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုမိမိကိုယ်ကို ချီးမြှင့်ခြင်းကို ပြုခြင်း၏။ ကာရဏံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝေဒနာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ ပင်တည်း။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ သုက္ကပက္ခော၊ သေယျောဟမသ္မိအစရှိသည်ဖြင့် ရှုသော အဖို့ကို။ ဝါ၊ ဖြူစင်သော အဖို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

စာပိုဒ် ၁၁၅။ ယေ အရိယသစ္စာနိ ဝိဘာဝယန္တီတိ၊ ကား။ ဒုက္ခာဒီနိ၊ ကုန်သော။ အရိယသစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ပညာဩဘာသေန၊ ပညာတည်းဟူသော အလင်းဖြင့်။ သစ္စပ္ပဋိစ္ဆာဒကကိလေသန္ဓကာရံ၊ သစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သောကိလေသာအမှောင်ကို။ ဝိဓမေတွာ၊ ၍။ အတ္တနော၊ ကို။ ပကာသာနိ ပါကဋာနိ၊ ထင်ရှားသည်တို့ကို။ ဝါ၊ ထင်ရှားအောင်။ ကရောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဂမ္ဘီရပညေနာတိ၊ ကား။ အပ္ပမေယျပညတာယ၊ မနှိုင်းယှဉ်အပ်သော ပညာရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့်တကွ ဖြစ်သော။ လောကဿ၊ သတ္တလောက၏။ ဉာဏေန၊ ဖြင့်။ အလဗ္ဗနေယျပတိဋ္ဌပညေန၊ မရအပ်သော တည်ရာရှိသော ပညာရှိတော်မူသော။ သဗ္ဗညုနာ၊ သဗ္ဗညုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သုဒေသိတာနီတိ၊ ကား။ သင်္ခေပဝိတ္ထာရာဒီဟိ၊ အကျဉ်းအကျယ် အစရှိကုန်သော။ တေဟိ တေဟိ၊ ကုန်သော။ နယေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ စွာ။ ဒေသိတာနိ၊ ၏။ ကိဉ္စာပိ တေ ဟောန္တိ ဘုသံ ပမတ္တာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဘာဝိတအရိယသစ္စာ၊ ထင်ရှားပြုအပ်သော အရိယသစ္စာရှိကုန်သော။ တေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ ဒေဝရဇ္ဇစက္ကဝတ္တိရဇ္ဇာဒိပမာဒဋ္ဌာနံ၊ နတ်မင်း၏ အဖြစ် စက္ကဝတေးမင်း၏အဖြစ် အစရှိသော မေ့လျော့ခြင်းအကြောင်းကို။ အာဂမ္မ၊ စွဲ၍။ ဘူသံ၊ ပြင်းစွာ။ ပမတ္တာ၊ မေ့လျော့ကုန်သည်။ ကာမံ ဟောန္တိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ကုန်ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဉာဏေန၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ဖြင့်။ အဘိသင်္ခါရဝိညာဏဿ၊ အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏။ နိရောဓေန၊ ချုပ်သဖြင့်။ သတ္တ ဘဝေ၊ ခုနစ်ဘဝတို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အနမတဂ္ဂေ၊ မသိနိုင်သော အစရှိသော။ သံသာရေ၊ ၌။ နာမဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ရူပဉ္စ၊ လည်းကောင်း။ ယေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။ တေသံ၊ ထိုနာမ်ရုပ်တရားတို့၏။ နိရုဒ္ဓတ္တာ၊ ချုပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သော။ ဘဝံ၊ ကို။ န အာဒိယန္တိ၊ မယူကုန်။ သတ္တမဘဝေယေဝ ပန၊ ခုနှစ်ခုမြောက်သော ဘဝ၌သာလျှင်။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ အာရဘိတွာ၊ အားထုတ်၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ယထိန္ဒခီလောတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ယထာတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ယထာဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။ ဥပမာဝစနံ၊ ဥပမာကို ဟောသောသဒ္ဒါတည်း။ ဣန္ဒခီလောတိ ဧတံ ဝစနံ၊ သည်။ နဂရဒွါရထိရကရဏတ္ထံ၊ မြို့တံခါးကို မြဲမြံစွာ ပြုခြင်းငှာ။ ဥမ္မာရဗ္ဘန္တရေ၊ တံခါးခုံ၏ အတွင်း၌။ အဋ္ဌ ဝါ ဟတ္ထေ၊ ရှစ်တောင်တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ဒသ ဝါ ဟတ္ထေ၊ ဆယ်တောင်တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ပထဝိံ၊ ကို။ ခဏိတွာ၊ တူး၍။ အာကောဋိတဿ၊ စိုက်အပ်သော။ သာရဒါရုမယဿ၊ အနှစ်ရှိသော သစ်ဖြင့်ပြီးသော။ ထမ္ဘဿ၊ သည်တိုင်၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။ ပထဝိဿိတော သိယာတိ၊ ကား။ ဂမ္ဘီရနေမိတာယ၊ နက်သော ချောက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ အန္တော၊ အတွင်းသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ၍။ ဘူမိနိဿိတော၊ မြေကို မှီသည်။ သိယာ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ စတုဗ္ဗိ ဝါတေဟီတိ၊ ကား။ စတူဟိ ဒိသာဟိ၊ အရပ်လေးမျက်နှာတို့မှ။ အာဂတဝါတေဟိ၊ လာကုန်သော လေတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့သည်။ အသမ္ပကမ္မိယောတိ၊ ကား။ ကမ္ပေတုံ ဝါ၊ အရာမှမရွေ့ ထိုမှ ဤမှ လှုပ်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ စာလေတုံ ဝါ၊ အရာရွေ့အောင် လှုပ်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အသက္ကုဏေယျော၊ မတတ်နိုင်။ တထူပမံ ... ပဿတီတိ၊ ကား။ ယော သပ္ပုရိသော၊ သည်။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ အရိယသစ္စာနိ၊ တို့ကို။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ အဇ္ဈောဂါဟေတွာ၊ သက်၍။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ တံ သပ္ပုရိသံ ဥတ္တမပုရိသံ၊ ထိုမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ တထာ ဒဿနတော၊ ထိုသို့ မြင်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗတိတ္ထိယဝါဒဝါတေဟိ၊ အလုံးစုံသော တိတ္ထိတို့၏ အယူတည်းဟူသော လေတို့ဖြင့်။ ဝါ၊ တို့သည်။ အသမ္ပကမ္ပိယတာယ၊ တုန်လှုပ်စေခြင်းငှာ မတတ်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တထူပမံ၊ ထိုတံခါးတိုင် ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။ ယထာဝုတ္တဣန္ဒခီလူပမံ၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော တခါးတိုင် ဥပမာရှိ၏ဟူ၍။ ဝဒါမိ ဘဏာမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

သောတာပတ္တိယင်္ဂေဟီတိ၊ ကား။ အရိယသောတာပဇ္ဇနဿ၊ အရိယမဂ်တည်းဟူသော အလျဉ်သို့ ရှေးဦးစွာ ရောက်ခြင်း၏။ အင်္ဂဘူတေဟိ၊ အကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့နှင့်။ အရိယသာဝကောတိ၊ ကား။ အရိယဿ၊ အရိယာဖြစ်တော်မူသော။ ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသော တရားကို သိတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ၏။ သဒ္ဓမ္မဿဝနန္တေ၊ သူတော်ကောင်းတရားကို နာခြင်းအဆုံးအမ၌။ ဇာတတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အရိယသာဝကော၊ မည်၏။ ခီဏနိရယောမှီတိ၊ ကား။ ခီဏနိရယော၊ ကုန်ပြီးသော ငရဲရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ ခီဏာပါယဒုဂ္ဂတိဝိနိပါတောတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ နိရယာဒီနံယေဝ၊ တို့၏သာလျှင်။ ဝေဝစနဝသေန၊ ဝေဝုစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ နိရယာဒယော၊ တို့သည်။ ဝဍ္ဎိသင်္ခါတတော၊ ဝဍ္ဎိဟု ဆိုအပ်သော။ အယတော၊ အစီးအပွားမှ။ အပေတတ္တာ၊ ကင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပါယာ၊ မည်ကုန်၏။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ ဂတိ ပဋိသရဏံ၊ လဲလျောင်းရာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုဂ္ဂတိယော၊ မည်ကုန်၏။ ဒုက္ကဋကာရိနော၊ မကောင်းမှုကို ပြုလေ့ရှိကုန်သော သူတို့သည်။ ဝိဝသာ၊ အလိုကင်းကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဧတ္ထ၊ ဤငရဲအစရှိသည်တို့၌။ နိပတန္တိ၊ ကျတတ်ကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိနိပါတာ၊ မည်ကုန်၏။ အရိယမဂ္ဂံ၊ တည်းဟူသော။ သောတံ၊ အလျဉ်သို့။ အာဒိတော၊ ရှေးဦးစွာ။ ပတ္တော အဓိဂတော၊ ရောက်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သောတာပန္နော၊ မည်၏။ မဂ္ဂဖလာနံ၊ တို့၏။ အကုပ္ပဓမ္မတာယ၊ မပျက်စီးသောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနဘာဝသင်္ခါတေ၊ ပုထုဇဉ်၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိရူပေ၊ မဖောက်ပြန်သော သဘော၌။ နိပတနသဘာဝေါ၊ ကျခြင်းသဘောသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဝိနိပါတဓမ္မော၊ မည်၏။ အရိယမဂ္ဂံ၊ အရိယမဂ်တည်းဟူသော။ သောတံ၊ အလျဉ်သို့။ အာဒိတော၊ ရှေးဦးစွာ။ ပတ္တော အဓိဂတော၊ ရောက်ခြင်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သောတာပန္နော၊ မည်၏။ မဂ္ဂဖလာနံ၊ တို့၏။ အကုပ္ပဓမ္မတာယ၊ မပျက်စီးသော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပုထုဇ္ဇနဘာဝသင်္ခါတေ၊ ပုထုဇဉ်၏ အဖြစ်ဟုဆိုအပ်သော။ ဝိရူပေ၊ မဖောက်ပြန်သော သဘော၌။ နိပတနသဘာဝေါ၊ ကျခြင်းသဘောသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဝိနိပါတဓမ္မော၊ မည်၏။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ ပုထုဇဉ်အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော ဖောက်ပြန်သော သဘော၌ ကျခြင်းသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ဓမ္မနိယာမေန၊ မဂ်ဖိုလ်တရား၌ မြဲသောအားဖြင့်။ နိယတတာယ၊ မြဲသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိယတော၊ မည်၏။ ဥပရိမဂ္ဂတ္တယသင်္ခါတာ၊ အထက်မဂ်သုံးပါးတို့၏ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ သမ္ဗောဓိ၊ သမ္ဗောဓိသည်။ (အယနံ ဂတိ ပဋိသရဏံ၌စပ်)။ အဝဿံ၊ မချွတ်။ ပတ္တဗ္ဗတာယ၊ ရောက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဿ၊ ထိုသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပရံ၊ လွန်စွာသော။ ဝါ၊ မြတ်သော။ အယနံ ဂတိ ပဋိသရဏံ၊ လဲလျောင်းရာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ မည်၏။

နိဝိဋ္ဌာတိ အာဒီနိ၊ ကုန်သော။ ပဒါနိ၊ တို့သည်။ အညမညဝေဝစနာနိ၊ အချင်းချင်း၏ ဝေဝုစ်တို့သည်။ ဟောန္တိယေဝ၊ ကုန်သည်သာ။ သဟဓမ္မိယာတိ၊ ကား။ သဗြဟ္မစာရိနော၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့သည်။ အရိယကန္တေဟီတိ၊ ကား။ အရိယာနံ၊ တို့သည်။ ကန္တေဟိ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ ပိယေဟိ၊ ချစ်အပ်ကုန်သော။ မနာပေဟိ၊ မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။

အရိယာတို့ နှစ်သက်အပ်သော သီလတို့ကား အဘယ်သီလတို့နည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘ပဉ္စသီလာနိ ဟိ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ကား။ (ဝါကျာရမ္ဘဥပနျာသတည်း)။ ဘဝန္တရေပိ၊ ဘဝတစ်ပါး၌လည်း။ အဝိဇဟနတော၊ မစွန့်သောကြောင့်။ ပဉ္စသီလာနိ၊ တို့သည်။ အရိယသာဝကာနံ၊ တို့သည်။ ကန္တာနိ၊ နှစ်သက်အပ်သော သီလတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

အရိယကန္တေဟိ သီလေဟိ’ဟု ပါဠိ၌ သာမန်ဆိုသည်တကား ယင်းသို့လျက် အဘယ်ကြောင့် ‘ပဉ္စသီလာနိ’ဟု ဆရာ ဝိသေသဆိုသနည်း။ စောဒနာဖွယ်ရှိရကား’တာနိ သန္ဓာယေတံ ဝုတ္တံ’ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

တာနိ၊ ထိုငါးပါးသော သီလတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ထိုအရိယကန္တေဟိ သီလေဟိ ဟူသောစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယင်းသို့ ပဉ္စသီလကိုသာ ရည်၍ ဆိုအပ်သည်ရှိသော် သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်အား ထိုပဉ္စသီလကို ရအပ်သလောဟု စောဒနာဖွယ်ရှိရကား ‘သဗ္ဗောပိ’ စသော ပါဌ်ထွက်သတည်း။

ပန တထာပိ၊ ထိုငါးပါးသော သီလတို့ကို ရည်၍ ဆိုအပ်သော်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဝါ၊ ဤသောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်၌။ သဗ္ဗောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ သံဝရော၊ ကို။ လဗ္ဘတိယေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

သောတာပန္နောဟမသ္မိ’ဟု ဝိသေသဆိုချေရကား သောတာပန်သာ ထိုသို့ ကြား၏ဟု အယူရှိလေရာသောကြောင့် ထိုအယူကို နစ်စေလို၍ ‘သောတာပန္နော ... သီသမေဝ’ဟူသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း။

သောတာပန္နောဟမသ္မီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ဒေသနာသီသမေဝ၊ ဒေသနာကို ပဓာနပြု၍ ဆိုသောစကားသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

သောတာပန္နသာ ထိုသို့ကြားခဲ့သည်ရှိသော် ဒေသနာသီသသာဟု ဆိုသောဆရာစကား မသင့်ဟု စောဒနာအံ့သည်ကို မြင်ရကား ‘သကဒါဂါမိအာဒယောပိ’ စသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ သကဒါဂါမိအာဒယောပိ၊ သကဒါဂါမ် အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်လည်း။ “အဟံ၊ သည်။ သကဒါဂါမီ၊ သည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။” ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ဗျာကရောန္တိယေဝ၊ ကြားကုန်လျှင်ကတည်း။

ထိုသို့ သကဒါဂါမ်စသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ကြားကုန်သည်၏အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိထားသနည်း စုဒ်ထွက်ပြန်ရာသောကြောင့် ‘ယတော’ စသော ပါဌ်ကို ဆိုရသော်။

ယတော ယသ္မာ ကာရဏာ၊ ကြင်ကြောင့်။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ ခပ်သိမ်းသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်း။ (ဗျာကရဏ၌စပ်)။ ဝါ၊ တို့အားလည်း။ (အနုညာတ၌စပ်)။ သိက္ခာပဒါဝိရောဓေန၊ သိက္ခာပုဒ်နှင့် မဆန့်ကျင်သောအားဖြင့်။ ယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ သင့်သောအရာ၌။ ဗျာကရဏံ၊ ကြားခြင်းကို။ အနုညာတမေဝ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်လျှင်ကတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သကဒါဂါမိအာဒီနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။ ဗျာကရဏံ၊ ကို။ ဝိညာယတိ၊ သိအပ်၏။ (ဤသို့ ယောဇနာ)။

မှတ်ချက်။ အဓိပ္ပာယ်ကား။ ‘အရှင် အဘယ်တရားအထူးကို သိရပါသနည်း’ အစရှိသဖြင့် သီတင်းသုံးဖော်တို့ အနိုင်အထက်မေးခြင်း အစရှိ၏ အဖြစ်ကြောင့် ‘သောတာပတ္တိမဂ်ကို ရ၏’ အစရှိသည်ဖြင့် ကြားသော အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အား အာပတ်မသင့်ဟု ခွင့်ပြုတော်မူသည်ဟူလိုသော်။ ဘူတာရောစနသိက္ခာပုဒ် အနာပတ္တိဝါရကို ရှု။

ယဿိန္ဒြိယာနီတိ၊ ကား။ ယဿ အရိယပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ သဒ္ဓါဒီနိ၊ ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့ကို။ သုဘာဝိတာနီတိ၊ ကား။ အရိယမဂ္ဂဘာဝနာဝသေန၊ အရိယမဂ်ကို ပွားစေခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ စွာ။ ဘာဝိတာနိ၊ ပွားစေအပ်ကုန်၏။ အဇ္ဈတ္တံ ဗဟိဒ္ဓါ စာတိ၊ ကား။ အဇ္ဈတ္တဉ္စ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌လည်းကောင်း။ ဗဟိဒ္ဓါ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သဗ္ဗလောကေ၊ ၌။ ဩရမ္ဘာဂိယာနံ၊ ကုန်သော။ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ သံယောဇနာနဉ္စ၊ တိုကိုလည်းကောင်း။ ပဇဟနဝသေန၊ ပယ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ သဒ္ဓါအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့ကို။ သုဘာဝိတာနိ၊ ကောင်းစွာ ပွားစေအပ်ကုန်၏။ (ဤသို့အပြည့်အစုံယောဇနာ)။

ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကို ပါဠိဖြင့် ပြီးစေလိုရကား။ တေနာဟ ‘သဗ္ဗလောကေတိ’ဟု ဆိုသတည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ “သဗ္ဗလောကေ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ နိဗ္ဗိဇ္ဈာတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗိဇ္ဈိတွာ ပဋိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ဖောက်ထွင်း၍။

ဓမ္မပဒါနီတိ၊ ကား။ ဓမ္မကောဋ္ဌာသာနိ၊ တရားအစုတို့သည်။ အနဘိဇ္ဈာ ဓမ္မပဒံ နာမ မည်သည်။ အလောဘော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ အလောဘသီသေန၊ ရှေးသွားဖြစ်သော အလောဘဖြင့်။ ဝါ၊ အလောဘကို အရင်းပြုသဖြင့်။ အဓိဂတဈာနဝိပဿနာမဂ္ဂဖလနိဗ္ဗာနာနိ ဝါ၊ ရအပ်သော ဈာန်ဝိပဿနာ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဒသအသုဘဝသေန၊ ဆယ်ပါးသော အသုဘ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အဓိဂတဈာနာဒီနိ ဝါ၊ ရအပ်သော ဈာန် အစရှိသည်တို့သည်လည်းကောင်း။ အနဘိဇ္ဈာ ဓမ္မပဒံ နာမ၊ အနဘိဇ္ဈာ ဓမ္မပဒ မည်၏။ စတုဗြဟ္မဝိဟာရဝသေန၊ လေးပါးသော ဗြဟ္မဝိဟာရတို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အဓိဂတာနိ၊ ရအပ်သောဈာန် အစရှိသည်တို့သည်။ အဗျာပါဒေါ၊ တည်းဟူသော။ ဓမ္မပဒံ၊ တရားအစုမည်၏။ ဒသာနုဿတိအာဟာရေပဋိက္ကူလသညာဝသေန၊ ဆယ်ပါးသော အနုဿတိ အာဟာရ၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရှိသော အမှတ်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အဓိဂတာနိ၊ ရအပ်သော ဈာန် အစရှိသည်တို့သည်။ သမ္မာသတိ၊ တည်းဟူသော။ ဓမ္မပဒံ၊ မည်၏။ ဒသကသိဏ အာနာပါနဝသေန၊ ဆယ်ပါးသော အာနာပါန၏အစွမ်းအားဖြင့်။ အဓိဂတာနိ၊ တို့သည်။ သမ္မာသမာဓိ၊ တည်းဟူသော။ ဓမ္မပဒံ၊ မည်၏။

ပဉ္စ ဆိန္ဒေတိ၊ ကား။ ဟေဋ္ဌာ အပါယုပပတ္တိသံဝတ္တနိကာနိ၊ အောက်အပါယ်ဘုံ၌ ပဋိသန္ဓေကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ပဉ္စ ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇနာနိ၊ ငါးပါးသော ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။ ပါဒေ၊ ခြေ၌။ ဗန္ဓရဇ္ဇုံ၊ ဖွဲ့အပ်သော ကြိုးကို။ ပုရိသော၊ သည်။ သတ္ထေန၊ ဓားဖြင့်။ ဆိန္ဒေယျ ဝိယ၊ ဖြတ်ရာသကဲ့သို့။ ဟေဋ္ဌာ မဂ္ဂတ္တယေန၊ အောက်မဂ်သုံးပါးတို့၏ အပေါင်းဖြင့်။ ဆိန္ဒေယျ၊ ရာ၏။ ပဉ္စ ဇဟေတိ၊ ကား။ ဥပရိဒေဝလောကသမ္ပာပကာနိ၊ အထက်နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေတတ်ကုန်သော။ ပဉ္စ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇနာနိ၊ ငါးပါးသော ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့ကို။ ပုရိသော၊ သည်။ ဂီဝါယ၊ လည်၌။ ဗန္ဓရဇ္ဇုံ၊ ကို။ ဆိန္ဒေယျ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ အရဟတ္တမဂ္ဂေနဖြင့်။ ဇဟေယျ၊ စွန့်ရာ၏။ ဝါ၊ ကား။ ဆိန္ဒေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ပဉ္စ စုတ္တရိ ဘာဝယေတိ၊ ကား။ ဥဒ္ဓမ္ဘာဂိယသံယောဇနာနံ၊ တို့ကို။ ပဟာနတ္ထာယ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ သဒ္ဓါဒီနိ၊ ကုန်သော။ ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ၊ တို့ကို။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ ဘာဝေယျ၊ ပွားစေရာ၏။ ပဉ္စ သင်္ဂါတိဂေါတိ၊ ကား။ ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ရာဂဒေါသမောဟမာနဒိဋ္ဌိသင်္ဂါနံ၊ တည်းဟူသော ငြိခြင်းတို့ကို။ အတိက္ကမနေန၊ လွန်သဖြင့်။ ပဉ္စသင်္ဂါတိဂေါ၊ ငါးပါးသော ငြိခြင်းကို လွန်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဘိက္ခု၊ ကို။ “ဩဃတိဏ္ဏော”တိ၊ ဩဃကို ကူးမြောက်ပြီးသော သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ နိတ္တိဏ္ဏစတုရောဃောတိ၊ ကူးမြောက်ပြီးသော လေးပါးသော ဩဃရှိသော သူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

အနညာတံ၊ မသိအပ်သေးသော။ အပ္ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ မထိုးထွင်းအပ်သော။ စတုသစ္စဓမ္မံ၊ ကို။ ဝါ၊ ကား။ အမတပဒံယေဝ၊ မသေခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။ ဉဿာမိ ဇာနိဿာမိ၊ သိရအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သော။ ပဌမမဂ္ဂဋ္ဌဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန် ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဣန္ဒြိယံ၊ တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ မည်၏။

မသိအပ်သေးသော သစ္စာလေးပါးနိဗ္ဗာန်ကို သိရအံ့ဟု ကျင့်သောပုထုဇဉ်၏။ ဣန္ဒြေသာ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြေမည်ကောင်းပါသည် မဟုတ်တုံလော။ ယင်းသို့လျက် အသို့မူ၍ ပဌမမဂ္ဂပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဣန္ဒြေသည် အနညာတညဿာမီတိန္ဒြေ မည်သောဟု ဆိုဘိသနည်း။ အမေးပုစ္ဆာစောဒနာ ထွက်ရာလေရကား ‘ပဌမမဂ္ဂညာဏံ ... ဝုတ္တံ’ဟူသော ပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ တဒေဝ သစ္စံ၊ ၏။ ပဌမမဂ္ဂဉာဏံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ကို။ တံ ပုဗ္ဗဘာဂဝသေန၊ ထိုသောတာပတ္တိမဂ်၏ ရှေး၌ဖြစ်သော နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ယ္ခင်ပါဌ်၌ တံပုဗ္ဗဘာဂဝသေနဟု ရှိသည် များ၏။ တံပုဗ္ဗဘာဂဝသေန’ဟု ရှိသောပါဌ်သာ ယုတ္တတရဖြစ်၏)။ အာဇာနာတိ၊ အပိုင်းအခြားကို မလွန်မူ၍ သိတတ်၏။ (ယင်းကို ဖွင့်လို၍ ပဌမမဂ္ဂေန’စသည်ကို ဆိုသတည်း)။ ပဌမမဂ္ဂေန၊ ဖြင့်။ ဉာတမရိယာဒံ၊ သိအပ်သောအပိုင်းအခြားကို။ အနတိက္ကမိတွာ၊ မလွန်မူ၍။ ဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အညော၊ အညမည်၏။ တဿ၊ ထိုပဌမမဂ်ဖြင့် သိအပ်သော အပိုင်းအခြားကို မလွန်မူ၍ သိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဣန္ဒြိယံ၊ တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အညိန္ဒြိယံ၊ မည်၏။

မှတ်ချက်။ အာသဒ္ဒါကား မရိယာဒအနက်ဟောတည်း။ အာညိန္ဒြိယံဟု ဒီဃနှင့် ဆိုအပ်လျက် ‘သံယောဂပရတ္တာ ရဿတ္တံ’ ဟူသော ပရိဘာသာနှင့်အညီ ဉသံယုတ်နှောင်းရကား အညိန္ဒြိယံဟု ရဿနှင့် ပြီးသတည်း။

ဧတံ၊ ဤအညိန္ဒြိယံဟူသော အမည်သည်။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ တီသု၊ ကုန်သော။ ဖလေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဥပရိ၊ ၌။ တီသု၊ ကုန်သော။ မဂ္ဂေသု စ၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ပဝတ္တဿ၊ သော။ ဉာဏဿ၊ ၏။ အဓိဝစနံ နာမံ၊ တည်း။ အညာတာဝိနော၊ အပိုင်းအခြားကို မလွန်မူ၍ သိပြီးသော။ စတူသု၊ ကုန်သော။ သစ္စေသု၊ တို့၌။ နိဋ္ဌိတကိစ္စဿ၊ ပြီးပြီးသော ကိစ္စရှိသော။ အရဟတော၊ ရဟန္တာ၏။ ဣန္ဒြိယံ၊ တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အညာတာဝိန္ဒြိယံ၊ မည်၏။ ဧတံ၊ ဤအညာတာဝိန္ဒြေဟူသောအမည်သည်။ အဂ္ဂဖလဉာဏဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်၏။ အဓိဝစနံ နာမံ၊ တည်း။ (အဂ္ဂဖလဿလည်း ရှိ၏။ ‘အဂ္ဂဖလဉာဏဿ’ဟုရှိသော ပါဌ်သည်သာ သင့်မြတ်၏)။ အနဘိသမေတဿာတိ၊ ကား။ အပ္ပဋိဝိဒ္ဓဿ၊ ထိုးထွင်း၍ မသိအပ်သေးသော။ အဘိသမယာယာတိ၊ ကား။ ပဋိဝေဓာယ၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှာ။

စာပိုဒ် ၁၁၆။ ဗာလက္ခဏာနီတိ၊ ကား။ ဗာလဿ၊ ၏။ ဥပလက္ခဏကာရဏာနိ၊ မှတ်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့တည်း။ ဗာလနိမိတ္တာနီတိ၊ ကား။ “အယံ၊ ဤသူသည်။ ဗာလော၊ တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှာ။ နိမိတ္တာနိ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းတို့တည်း။ ဗာလာပဒါနာနီတိ၊ ကား။ ဗာလဿ၊ ၏။ ပေါရာဏာနိ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။

မှတ်ချက်။ ‘အပဒါနာနိ’ဟုလည်းရှိသည်။ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော’ဟုယောဇနာ။ ပဒါနာနိဟုရှိ၏။ ဗာလာပဒါနာနိဟူသော သံဝေဏ္ဏေတဗ္ဗနှင့်မကင်းရကား အပဒါနာနိသာ လို၏။ အပဒါနသဒ္ဒါကား ကာရဏဟောတည်း။

ဝိရုဠှာနိ၊ ရောက်ကြောင်း ပွားကြောင်းဖြစ်သော။ ကမ္မာနိ၊ အမှုတို့သည်။ “ဒုစ္စိန္တိတစိန္တီ”တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ဒုစ္စိန္တိတံ၊ မကောင်းသော အကြံဖြစ်သော။ အဘိဇ္ဈဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဗျာပါဒဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ မိစ္ဆာဒဿနဉ္စ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကိုလည်းကောင်း။ စိန္တေတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုစ္စိန္တိတစိန္တီ၊ မည်၏။ ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ်သော။ မုသာဝါဒါဒိံ၊ ကို။ ဘာသတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုဗ္ဘာသိတဘာသီ၊ မည်၏။ ဒုက္ကဋံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်သော။ ပါဏာတိပါတာဒိကမ္မံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ကဋကမ္မကာရီ၊ ၏။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ သုက္ကပက္ခော၊ ပဏီတအဖို့ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဘိယျောတိ၊ ကား။ ဥပရူပရိ၊ အဆင့်ဆင့်။ ပကုဇ္ဈေယျုန္တိ၊ ကား။ ဝိရုဇ္ဈေယျုံ၊ ဆန့်ကျင်ကုန်ရာ၏။ “ပကုပ္ပေယျု”န္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဘုသေနာတိ၊ ကား။ ဒဠှေန၊ ပြင်းစွာသော။ ဒဏ္ဍေနာတိ၊ ကား။ ဒဏ္ဍဒါနေန၊ ဒဏ်ပေးသဖြင့်။ ဓီရောတိ၊ ကား။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။ သပ္ပညဇာတိကော၊ ပညာရှိသော သဘောရှိသောသူသည်။ နိသေဓယေတိ၊ ကား။ ပဋိဗာဟေယျ၊ ရာ၏။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကို။ ကာတုံ ဝါ၊ ပြုခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဝတ္တုံ ဝါ၊ ဆိုခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အသမတ္ထံ၊ မစွမ်းနိုင်သည်ကို။ ကရေယျ၊ ရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ပရန္တိ၊ ကား။ ပစ္စတ္ထိကံ၊ ရန်သူကို။ ယော သတော ဥပသမ္မတီတိ၊ ကား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ သတိမာ၊ သတိရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဥပသမ္မတိ၊ ငြိမ်သက်စွာနေ၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ ဥပသမံယေဝ၊ ငြိမ်သက်စွာနေခြင်းကိုသာလျှင်။ ဗာလဿ၊ ကို။ ပဋိသေဓနံ၊ မြစ်ခြင်းဟူ၍။ အဟံ၊ သည်။ မညာမိ၊ အောက်မေ့၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဝဇ္ဇန္တိ၊ ကား။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ ယဒါ နံ မညတီတိ၊ ကား။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ နံ၊ ထိုငြိမ်သက်စွာ နေသောသူကို။ မညတိ၊ အောက်မေ့၏။ အဇ္ဈာရုဟတီတိ၊ ကား။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုး၏။ ဝါ၊ နှိပ်စက်၏။ ဂေါဝ ဘိယျော ပလာယိနန္တိ၊ ကား။ ဂေါယူထေ၊ နွားအပေါင်း၌။ ယုဇ္ဈန္တေ၊ ဝှေ့ကုန်သော။ ဒွေ ဂါဝေါ၊ နှစ်ခုသောနွားတို့ကို။ ယာဝ၊ လောက်။ ဧကော၊ တခုသောနွားသည်။ န ပလာယတိ၊ မပြေးသေး။ တာဝဒေဝ၊ လောက်သာလျှင်။ ဂေါဂဏော၊ နွားအပေါင်းသည်။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။ ယဒါ ပန၊ ၌ကား။ ပလာယတိ၊ ၏။ အထ၊ ထိုသို့ ပြေးသောအခါ၌။ တံ ပလာယီနံ၊ ထိုပြေးသော နွားကို။ သဗ္ဗော၊ သော။ ဂေါဂဏော၊ သည်။ ဘိယျော၊ လွန်စွာ။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ ယထာ၊ နှိပ်စက်လွမ်းမိုးသကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမရှိသော သူမိုက်သည်။ ခမန္တံ၊ သည်းခံသောသူကို။ ဘိယျော၊ စွာ။ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

သဒတ္ထပရမာတိ၊ ကား။ သကတ္ထပရမာ၊ မိမိအကျိုးလျှင် အလွန်အမြတ်ရှိကုန်၏။ ခန္တျာ ဘိယျော န ဝိဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ သကတ္ထပရမေသု၊ မိမိအကျိုးလျှင် အလွန်အမြတ်ရှိကုန်သော။ တေသု အတ္ထေသု၊ ထိုအကျိုးတို့တွင်။ ခန္တိတော၊ သည်းခံခြင်းထက်။ ဥတ္တရိတရော၊ အလွန်မြတ်သော။ အညော၊ သော။ အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ တမာဟု ပရမံ ခန္တိန္တိ၊ ကား။ ဗလဝါ၊ အားကြီးသော။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တိတိက္ခတိ၊ သည်းခံ၏။ တဿ၊ ထိုအားကြီးလျက် သည်းခံသောသူ၏။ တံ ခန္တိံ၊ ထိုသည်းခံခြင်းကို။ ပရမံ၊ မြတ်သော သည်းခံခြင်းဟူ၍။ အာဟု၊ ကုန်၏။ ဗာလဗလံ နာမ၊ သူမိုက်တို့၏ အားမည်သည်ကား။ အညာဏဗလံ၊ မသိခြင်းတည်းဟူသော အားတည်း။ ယဿ၊ အကြင်သူမိုက်အား။ တံ ဗလံ၊ ထိုမသိခြင်းတည်းဟူသော အားသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုသူမိုက်၏။ (ဤကား နိယတ်တည်း)။ တံ ဗလံ၊ ထိုမသိခြင်းတည်းဟူသောအားသည်။ အဗလမေဝ၊ အားမဟုတ်သလျှင်ကတည်း။ တံ၊ ထိုမသိခြင်းတည်းဟူသော အားကို။ ဗလန္တိ၊ အားဟူ၍။ န အာဟု ကထေန္တိ၊ မဆိုကုန်။ န ဒီပေန္တိ၊ မပြကုန်။ ဓမ္မဂုတ္တဿာတိ၊ ကား။ ဓမ္မေန၊ သည်။ ရက္ခိတဿ၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော။ ဝါ၊ ကား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ရက္ခန္တဿ၊ သော။ ပဋိဝတ္တာတိ၊ ကား။ ပဋိပ္ဖရိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ ဝတ္တာ၊ ဆိုနိုင်သော သူသည်။ ဝါ၊ ကား။ ပဋိပ္ပရိတွာ၊ ၍။ ယံ ဝါ တံ ဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညား။ ဝဒေယျာသိ၊ ဆိုမူလည်း ဆိုရာ၏။ ပန၊ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း။ ဓမ္မဋ္ဌံ၊ တရား၌ တည်သောသူကို။ စာလေတုံ၊ တုန်လှုပ်စေခြင်းငှာ။ သမတ္ထော နာမ၊ စွမ်းနိုင်သောသူ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တဿေဝ တေန ပါပိယောတိ၊ ကား။ တေန ကောဓေန၊ ထိုသို့ အမျက်ထွက်ခြင်းဖြင့်။ တဿေဝ ပုဂ္ဂလဿ၊ အားသာလျှင်။ ပါပံ၊ ယုတ်မာခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ပါပံဟူသော ပါဌ်ဖြင့် ‘ပါပမေဝ ပါပိယော’ဟု ဣယပစ္စည်း၏ သွတ္ထအဖြစ်။ နပုလ္လိင်မှ ပုလ္လိင်ပြန်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြသတည်း)။ ကတရဿ၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပါပံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကုဒ္ဓံ၊ အမျက်ထွက်သော သူအား။ ပဋိကုဇ္ဈတိ၊ အမျက်တုံ့ထွက်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ ပါပံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ ကုဒ္ဓန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ဥပယောဂဝစနံ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်သည်။ သမ္ပဒါနေ၊ သမ္ပဒါန်အနက်၌။ ဝတ္တတိ၊ ၏။ ကုဒ္ဓဿ၊ အမျက်ထွက်သော သူအား။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ တိကိစ္ဆန္တာနန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ဧကဝစနေန၊ ဧကဝုစ်ဖြင့်။ ဝတ္တဗ္ဗေ၊ ဆိုအပ်လျက်။ ဗဟုဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ ဇနာ၊ တို့သည်။ တိကိစ္ဆန္တံ၊ ပြီးစေသောသူကို။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဇနာ မညန္တီတိ၊ ကား။ ဧဝရူပံ၊ သော။ (ပုဂ္ဂလံသို့ သွား)။ အတ္တနော စ၊ ၏လည်းကောင်း။ ပရဿ စ၊ သူတစ်ပါး၏လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဥဘိန္နံ၊ နှစ်ယောက်သော သူတို့၏။ အတ္ထံ၊ အကျိုးကို။ တိကိစ္ဆန္တံ နိပ္ဖါဒေန္တံ၊ ပြီးစေသော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ “အယံ၊ သည်။ ဗာလော၊ တည်း”။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အန္ဓဗာလပုထုဇ္ဇနာ၊ အလွန်မိုက်ကုန်သော ပုထုဇဉ်တို့သည်။ မညန္တိ၊ အောက်မေ့ကုန်၏။ ယေ ဓမ္မဿ အကောဝိဒါတိ၊ ကား။ စတုသစ္စဓမ္မေ၊ ၌။ အကောဝိဒါ အစ္ဆေကာ၊ မလိမ်မာကုန်သော။ ယေ ဇနာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ၊ တို့သည်။ ဧဝံ၊ သို့။ မညန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။

စာပိုဒ် ၁၁၇။ ပတ္တန္တိ၊ ကား။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သော။ ဧတရဟိ၊ ယ္ခုပစ္စပ္ပန်ကာလ၌။ အနုဘုယျမာနံ၊ ခံစားအပ်သော။ ကာမူပကရဏံ၊ ကာမအဆောက်အဦသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ပတ္တဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ အနာဂတေ၊ ၌။ အဓိဂန္တဗ္ဗံ၊ သော။ အနုဘဝိတဗ္ဗံ၊ သော။ တဒေဝ၊ ထိုကာမ အဆောက်အဦသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥဘယမေတံ ရဇာနုကိဏ္ဏန္တိ၊ ကား။ တဒုဘယမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ကာမအဆောက်အဦသည်လည်း။ ရာဂရဇာဒီဟိ၊ ရာဂတည်းဟူသော မြူအစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အဝကိဏ္ဏံ၊ ပြွမ်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာတုရဿာတိ၊ ကား။ ရာဂါဒိကိလေသာတုရဿ၊ ရာဂအစရှိသော ကိလေသာတို့ဖြင့် ကျင်နာသောသူအား။ အနုသိက္ခတောတိ၊ ကား။ ကိလေသဗဟုလပုဂ္ဂလေ၊ ကိလေသာများသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သို့။ အနုသိက္ခတော၊ အတုလိုက်၍ ကျင့်သောသူအား။ ယေ စ သိက္ခာသာရာတိ၊ ကား။ ယထာသမာဒိန္နံ၊ အကြင်အကြင်ဆောက်တည်အပ်သော။ သီလဝတာဒိသင်္ခါတံ၊ သီလအကျင့် အစရှိသည်ဟု ဆိုအပ်သော။ သိက္ခံ၊ ကို။ သာရတော၊ အနှစ်အားဖြင့်။ ဝါ၊ အမြတ်အားဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဌိတာ၊ ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုသီလဝတအစရှိသည်တို့တွင်။ “န ကရောမိ”၊ အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ယံ ဩရမတိ၊ အကြင်ကြဉ်၏။ တံ၊ ထိုသို့ ကြဉ်ခြင်းသည်။ သီလံ၊ မည်၏။ ယံ ဝေသဘောဇနကိစ္ဆစရဏာဒိ၊ အကြင်ခွေးကဲ့သို့ စားခြင်း ငြိုငြင်စွာ သွားခြင်း အစရှိသောအကျင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုခွေးကဲ့သို့ စားခြင်း ငြိုငြင်စွာသွားခြင်း အစရှိသောအကျင့်သည်။ ဝတံ၊ မည်၏။ (ဤ၌ ပါဌ်အထွေထွေရှိ၏။ ယ္ခင်အနက်ပေးသော ပါဌ်သာ သင့်သကဲ့သို့ ထင်မိ၏။ ဆင်ခြင်ပါကုန်)။ အာဇီဝေါ၊ အသက်မွေးခြင်းသည်။ ဇီဝိတံ၊ မည်၏။ မေထုနဝိရတိ၊ မေထုန်မှ ကြဉ်ခြင်းသည်။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ မည်၏။ ဥပဋ္ဌာနသာရာတိ၊ ကား။ ဧတေသံ သီလာဒီနံ၊ တို့ကို။ အနုဋ္ဌာနသာရာ၊ အဖန်တလဲလဲ ဖြစ်စေခြင်းကို အမြတ်အားဖြင့် ယူကုန်၏။ ဧတေဟိ ဧဝ၊ ထိုသီလ အစရှိသည်တို့ဖြင့်သာလျှင်။ သံသာရသုဒ္ဓိ၊ သံသရာမှ စင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ တာနိ၊ ထိုသီလ အစရှိသည်တို့ကို။ သာရတော၊ အမြတ်အားဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဌိတာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဣစ္စေတေ ဥဘော အန္တာတိ၊ ကား။ ဣတိ၊ သို့။ သီလဗ္ဗတပရာမာသမုခေန၊ သီလဗ္ဗတပရာမာသကို အရင်းပြုသဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ သော။ (ဤသို့ဝစနသေသထည့်)။ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ စ၊ မိမိကိုယ်ကို ပင်ပန်းစေတတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။ ကာမေသု၊ တို့၌။ အနဝဇ္ဇသညိတာမုခေန၊ ဖြင့်။ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ စ၊ ကျင့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဥဘော၊ ကုန်သော။ ဧတေ အန္တာ၊ ဤတရားအစုတို့သည်။

တေ စ ခေါ၊ ထိုနှစ်ပါးသော တရားအစုတို့သည်လည်း။ ယထာက္ကမံ၊ စွာ။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ပတ္တဗ္ဗေ စ၊ ရအပ် ခံစားအပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဧတရဟိ၊ ယ္ခုပစ္စုပ္ပန် ကာလ၌။ ပတ္တေ စ၊ ရအပ် ခံစားအပ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ရာဂရဇာဒိဩကိဏ္ဏေ၊ ရာဂတည်းဟူသော မြူအစရှိသည်တို့ဖြင့် ပြွမ်းကုန်သော။ ကာမဂုဏေ၊ တို့ကို။ အလ္လီနေဟိ၊ မှီဝဲကုန်သော။ ကိလေသာတုရာနံ၊ ကိလေသာတို့ဖြင့် ကျင်နာကုန်သော သူတို့၏။ အနုသိက္ခန္တေဟိ စ၊ အတုကျင့်သော သူတို့သည်လည်းကောင်း။ ကိလေသာတုရေဟေဝ၊ ကိလေသာတို့ဖြင့် နာကျင်သည်သာ ဖြစ်ကုန်သော။ သယဉ္စ၊ မိမိတို့သည်လည်းကောင်း။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗာ၊ ကျင်အပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ နာကျင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ တေ၊ ထိုကျင်နာသော သူတို့သည်။ ကဋသိဝဍ္ဎနာ၊ သချုႋင်းကို ပွားစေကုန်၏။ အပရာပရံ၊ အဆင့်ဆင့်။ ဇရာမရဏေဟိ၊ အိုခြင်း သေခြင်းတို့မှ။ ဝါ၊ တို့ဖြင့်။ သိဝထိကာယ ဝဍ္ဎနသီလာ၊ သချုႋင်းကို ပွားစေသော အလေ့အကျင့် ရှိကုန်သည်သာတည်း။ ဧကန္တေနေဝ၊ လျှင်။ ကဋသိံ၊ သချုႋင်းကို။ ဝဍ္ဎေန္တိ၊ ပွားစေကုန်သည်သာတည်း။ သယံ၊ မိမိတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တာ၊ သချုႋင်းကို ပွားစေကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပရေ စ၊ သူတစ်ပါးတို့ကိုလည်း။ အန္တဒွယေ၊ နှစ်ပါးသော တရားအစု၌။ (အန္တဒွေ ၌ လည်းဟူ)။ သမာဒပေန္တာ၊ ဆောက်တည်စေကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဝဍ္ဎာပေန္တိ စ၊ ပွားလည်း ပွားစေကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဥဘော အန္တေ အနဘိညာယာတိ၊ ကား။ ယထာဝုတ္တေ၊ ကုန်သော။ ဥဘော အန္တေ၊ နှစ်ပါးသော တရားအစုတို့ကို။ အဇာနိတွာ၊ မသိကုန်သည် ဖြစ်၍။ ဩလီယန္တိ ဧကေတိ၊ ကား။ “အတ္တာ စ၊ သည်လည်းကောင်း။ လောကော စ၊ လောကသည်လည်းကောင်း။ သဿတော၊ မြဲ၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဩလီယနတဏှာဘိနိဝေသဝသေန၊ ဘဝ၌ ကပ်ငြိစေတတ်သော ဘဝတဏှာ ဘဝဒိဋ္ဌိတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧကစ္စေ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ အဝလီယန္တိ၊ တွန့်တိုခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။ (သမာပဋိပတ္တိမှ တွန့်တိုသည် ဟူလိုသော်)။ အတိဓာဝန္တိ ဧကေတိ၊ ကား။ ဧကစ္စေ၊ တို့သည်။ “အတ္တာ စ၊ စသည်လည်းကောင်း။ လောကော စ၊ လောကသည် လည်းကောင်း။ ဥစ္ဆိဇ္ဇတိ၊ ပြတ်၏။ ဝိနဿတိ၊ ၏။” ဣတိ၊ သို့။ အတိဓာဝနာဘိနိဝေသဝသေန၊ အလွန်ပြေးသွားသော ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အတိက္ကမန္တိ၊ သမ္မာပဋိပတ္တိကို လွန်ကုန်၏။

တေသဉ္စ တဏှာဒိမညနာနံ၊ ထိုတဏှာ အစရှိသည်တို့ဖြင့် အောက်မေ့ခြင်းတို့၏။ ပဟီနတ္တာ၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ န အမညိံသု၊ မအောက်မေ့ကုန်။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ မအောက်မေ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ အနုပါဒါပရိနိဗ္ဗာနတော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိအားဖြင့် မစွဲလမ်းမူ၍ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်းကြောင့်။ တိဝိဓမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရားသည်။ တေသံ၊ ထိုမအောက်မေ့သော သူတို့အား။ ပညာပနာယ၊ ပညတ်ခြင်းငှာ။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဇညာတိ၊ ကား။ ဇာနေယျ၊ သိငြားအံ့။ သံယုဇေတိ၊ ကား။ သံယောဇေယျ၊ ယှဉ်စေရာ၏။ မာနုသန္တိ၊ ကား။ မနုဿာနံ၊ တို့၏။ ဣဒံ၊ ဥစ္စာဖြစ်သောအတ္တဘောတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ မာနုသံ၊ မည်၏။ မနုဿဘဝပရိယာပန္နံ၊ လူတို့၏ဘဝ၌ အကျုံးဝင်သော အတ္တဘောကို။ (ဇယတောကို ငဲ့၍ ကိုဟု ပေးသည်)။ ကိံ ဟိ တဿ သကံ ဟောတီတိ၊ ကား။ မစ္စုမုခံ၊ သေမင်းခံတွင်းသို့။ ပဝိသန္တဿ၊ သော။ တဿ သတ္တဿ၊ ၏။ (အားလုံးဟူ)။ ကလျာဏကမ္မတော၊ ကောင်းမှုကံကို။ အညတြ၊ ကြဉ်၍။ အညံ၊ သော။ သကံ နာမ၊ မိမိဥစ္စာမည်သည်။ ကိံ အတ္ထိ၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။ ဟိ၊ စွ။ သတ္တာ၊ တို့သည်။ ကမ္မဿကာ၊ ကံသာလျှင် မိမိဥစ္စာရှိကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “တသ္မာ ကရေယျ ကလျာဏ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သမ္ပရာယိကန္တိ၊ ကား။ သမ္ပရာယဖလနိဗ္ဗတ္တကံ၊ တမလွန်ဘဝ၌ အကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်သော။

စာပိုဒ် ၁၁၈။ ဣမေ ဓမ္မာတိ၊ ကား။ ကုသလာ ဝါ၊ ကုသိုလ်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အကုသလာ ဝါ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ဧဝံ ဂဟိတာတိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ သမာဒိန္နာ၊ ဆောက်တည်အပ်ကုန်သော။ ဥပ္ပါဒိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်ကုန်သော။ ဣဒံ ဖလန္တိ၊ ကား။ ဣဋ္ဌဝိပါကဉ္စ၊ ဣဋ္ဌဝိပါက်လည်းဖြစ်သော။ အနိဋ္ဌဝိပါကဉ္စ၊ အနိဋ္ဌဝိပါက်လည်းဖြစ်သော။ ဣဒံ ဖလံ၊ ဤအကျိုးကို။ အယမတ္ထောတိ၊ ကား။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဝုဍ္ဎိ၊ အစီးအပွားတည်း။ အယံ၊ ကား။ ဟာနိ၊ တည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အညမ္ပိ ဧဝံ ဇာတိယန္တိ ဣမိနာ ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ဧကံသဗျာကရဏီယံ၊ ဧကံသဗျာကရဏီယဝိသဇ္ဇနာကို။ ဝဒတိ၊ ဆို၏။

အာကင်္ခတော၊ အလိုရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ ဝါ၊ အလိုအားဖြင့်။ ဝိစိန္တိတံ၊ ကြံအပ်သော အလိုတော်ကို။ န ဇာနေယျုံ၊ မသိကုန်ရာ။ ဣတိ၊ သို့။ သမ္ဗန္ဓိတဗ္ဗံ၊ စပ်အပ်၏။ (ဤသို့။ ယောဇနာ၊ ယခင်ပါဌ်ဖြင့် အာကင်္ခတောဟူသော ပုဒ်နှင့်စပ်ခြင်းကို ပြခြင်းကို အရင်းပြုသဖြင့် ဇညာဟူသောပုဒ်၏ အနက်ကို ပြသတည်း)။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ တတ္ထ၊ ထိုမသိခြင်း၌။ ယေန ဟေတုနာ၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ယာ အာကင်္ခါ၊ အကြင်အလိုတော်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သာ အာကင်္ခါ၊ သည်။ အညေသံ၊ သူတစ်ပါးတို့၏။ အဝိသယော၊ အရာမဟုတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ကိန္တံ ဘဂဝါ အာကင်္ခတီတိ၊ ဣဒံ အဝိသဇ္ဇနီယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

ဧတ္တကောတိ၊ ကား။ ဧတပရိမာဏော၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသည်။ သီလက္ခန္ဓေတိ၊ ကား။ သီလက္ခန္ဓဟေတု၊ သီလကျေးဇူးဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ “သီလက္ခန္ဓေနာ”တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သေသပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။ ဣရိယာယန္တိ၊ ကား။ ကာယဝစီသမာစာရေ၊ ကိုယ်အကျင့် နှုတ်အကျင့်ကြောင့်။ ပဘာဝေတိ၊ ကား။ အာနုဘာဝေ၊ အာနုဘော်ကြောင့်။ ဟိတေသိတာယန္တိတိ၊ ကား။ မေတ္တာယ၊ ကြောင့်။ ဣဒ္ဓိယန္တိ၊ ကား။ ဣဒ္ဓိဝိဓာယ၊ ဣဒ္ဓိဝိဓအဘိညာဉ်ကြောင့်။ ဝါ၊ တန်ခိုးဖန်ဆင်းခြင်းကြောင့်။ ဗုဒ္ဓဂုဏာ၊ ဘုရားကျေးဇူးတို့သည်။ ဧတ္တကာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည် ရှိကုန်၏။ တေ စ၊ ထိုဘုရားကျေးဇူးတို့သည်လည်း။ ပစ္စေကံ၊ အသီးအသီး။ ဧဝံပဘာဝါ၊ ဤသို့ အာနုဘော် ရှိကုန်၏။ တထာ၊ တူ။ မဂ္ဂဖလနိဗ္ဗာနာနိ၊ တို့သည်။ ဧဝမာနုဘာဝါနိ၊ ဤသို့ အာနုဘော် ရှိကုန်၏။ အရိယသံဃော၊ သည်။ ဧဝံဝိဓဂုဏေဟိ၊ ဤသို့သဘောရှိသော ကျေးဇူးတို့နှင့်။ ယုတ္တော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့မှတ်အပ်၏။

တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ရတနာနံ၊ တို့၏။ မဟာနုဘာဝတာ၊ ကြီးသော အာနုဘော်ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ သဗ္ဗထာ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ အညေသံ၊ တို့၏။ န ဝိသယော၊ မဟုတ်။ ဘဂဝတော ဧဝ၊ ၏သာလျှင်။ ဝိသယော၊ တည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဗုဒ္ဓဝိသယော အဝိသဇ္ဇနီယော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တေန၊ ထိုဗုဒ္ဓဝိသယော အဝိသဇ္ဇနီယော ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ အညောပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ ယော အတ္ထော၊ အကြင်အနက်သည်။ ဗုဒ္ဓဝိသယော၊ ဘုရားအရာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော အတ္ထော၊ ကို။ အဝိသဇ္ဇနီယော၊ မဖြေအပ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတိ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “ဗုဒ္ဓဝိသယော ... အဿာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ အစိန္တေယျော၊ မကြံနိုင်သော။ ဗုဒ္ဓဝိသယော၊ ဘုရားအရာကို။ န စိန္တေတဗ္ဗော၊ မကြံအပ်။ ယံ၊ အကြင်မကြံအပ်သည်ကို။ စိန္တေန္တော၊ ကြံသူသည်။ ဥမ္မာဒဿ၊ ရူးခြင်း၏။ ဝိဃာတဿ၊ ပင်ပန်းခြင်း၏။ ဘာဂီ၊ အဖို့ရှိသည်။ အဿ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ ကတမာ ပုဗ္ဗာ ကောဋီတိ အဝိသဇ္ဇနီယန္တိ၊ ကား။ “ပုဗ္ဗာ ကောဋိ၊ ရှေးအစွန်းသည်။ ကတမာ၊ နည်း”။ ဣတိ၊ သို့။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သော သူသည်။ ကတံ၊ သော။ ပုစ္ဆနံ၊ မေးခြင်းကို။ အဝိသဇ္ဇနီယံ၊ မဖြေအပ်။ ကသ္မာ၊ ကား။ သံသာရဿ၊ ၏။ ပုရိမာယ၊ သော။ ကောဋိယာ၊ အစွန်း၏။ အဘာဝတော၊ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ တေန၊ ကြောင့်။ “ပုရိမာ ဘိက္ခဝေ ကောဋိ န ပညာယတီ”တိ အာဒိ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ န ပညာယတီတိ၊ ကား။ န ဒိဿတိ၊ မထင်။ န ဥပလဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ န ပညာယတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အညဿ၊ သော။ ညာဏဝိသယော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ ပန အတ္ထံ၊ ဤသို့သော အနက်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “န ပညာယတီတိ သာဝကာနံ ဉာဏဝေကလ္လေနာ”တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အတ္တူပနာယိကာတိ၊ ကား။ ဧတိဿာ ဒေသနာယ၊ အား။ ဥပနေတဗ္ဗော၊ ဆောင်အပ်သော။ အတ္တာ၊ ကိုယ်တော်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အတ္တူပနာယိကာ၊ မည်၏။ နတ္ထိ ဗုဒ္ဓါနံ ဘဂဝန္တာနံ အဝိဇာနနာတိ ဧတေန ပါဌေန၊ ဖြင့်။ ပုရိမာယ၊ သော။ ကောဋိယာ၊ ၏။ အဘာဝတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ န ပညာယတိ၊ မထင်။ တတ္ထ၊ ထိုရှေးအစွန်း၌။ ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်တော်၏။ ပဋိဃာတော၊ ပိတ်ပင်ဆီးတားခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ န ဒဿေတိ၊ မပြ။

ယံ ပန၊ အကြင်သဘောတရားသည်ကား။ အတ္ထိ၊ ထင်ရှားရှိ၏။ တံ၊ ထိုသဘောတရားသည်။ အညေသံ၊ တို့အား။ ဝါ၊ တို့သည်။ အပ္ပမေယျမ္ပိ၊ မနှိုင်းယှဉ်အပ်သော်လည်း။ ဘဂဝတော၊ အား။ ဝါ၊ သည်။ န အပ္ပမေယျံ၊ နှိုင်းယှဉ်အပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝတော၊ ၏။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော တရား၌။ အပ္ပဋိဟတညာဏတံ၊ အပိတ်အပင်မရှိသော ဉာဏ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ယထာ ဘဂဝါ ကောကာလိကံ ဘိက္ခုံ အာရဗ္ဘာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အညတရံ ဘိက္ခုန္တိ၊ ကား။ နာမဂေါတ္တေန၊ အမည်အမျိုးအားဖြင့်။ အပါကဋံ၊ သော။ (ဘိက္ခုံသို့ ဆိုက်)။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ပဒုမေ၊ ပဒုမအမည်ရှိသော။ နိရယေ၊ ၌။ အာယုပ္ပမာဏံ၊ အသက်အတိုင်းအရှည်သည်။ ကီဝ ဒီဃံ နု ခေါ၊ အဘယ်မျှလောက် ရှည်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပဥှံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိတွာ၊ ၍။ နိသိန္နံ၊ သော။ ဧကံ၊ သော။ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ အာဟ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့မှတ်အပ်၏။ ဧတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပါဌသေသော၊ ပါဌ်ကြွင်းတည်း။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပဒုမေ၊ သော။ နိရယေ၊ ၌။ အာယုပ္ပမာဏံ၊ သည်။ ဒီဃံ ခေါ စ၊ ရှည်သလျှင်ကတည်း။ “ဧတ္တကာနိ၊ ဤမျှလောက်ကုန်သော။ ဝဿာနီတိ ဝါ၊ နှစ်တို့ဟူ၍လည်းကောင်း”။ “ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။ ဝဿသတာနီတိ ဝါ၊ နှစ်တစ်ရာတို့ဟူ၍ လည်းကောင်း”။ “ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။ ဝဿသဟဿနီတိ ဝါ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း”။ “ဧတ္တကာနိ၊ ကုန်သော။ ဝဿသတသဟဿာနီတိ ဝါ၊ နှစ်တစ်သိန်းတို့ဟူ၍ လည်းကောင်း”။ တံ၊ ထိုအသက်အတိုင်းအရှည်ကို။ သင်္ခါတုံ၊ ရေတွက်အံ့သောငှာ။ န သုကရံ၊ မလွယ်။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။ “ဘန္တေ၊ ရား။ ဥပမာ၊ ကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ ပန၊ တတ်နိုင်ပါအံ့လော”။ ဣတိ၊ သို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သက္ကာ၊ ၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။ “ဘိက္ခု၊ ဟန်း။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာသည်ကား။ ဝီသတိခါရိကော၊ အတင်းနှစ်ဆယ်ဝင်သော။ ဝါ၊ ခါရိနှစ်ဆယ်ဝင်သော။ ကောသလကော၊ ကောသလတိုင်း၌ ဖြစ်သော။ တိလဝါဟော၊ နှမ်းတစ်လှည်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တတော၊ ထိုနှမ်းတစ်လှည်းမှ။ ပုရိသော၊ သည်။ ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တစ်ရာ အနှစ်တစ်ရာ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သဖြင့်။ ဧကမေကံ၊ တစ်လုံးတစ်လုံးသော။ တိလံ၊ ကို။ ဥဒ္ဓရေယျ၊ ထုတ်ရာ၏။ ဘိက္ခု၊ ဟန်း။ ခိပ္ပတရံ ခေါ၊ လျင်စွာသာလျှင်။ ဝီသတိခါရိကော၊ သော။ ကောသလကော၊ သော။ သော တိလဝါဟော၊ သည်။ ဣမိနာ ဥပက္ကမေန၊ ဤနှမ်းတစ်လုံးတစ်လုံးကို ထုတ်သောလုံ့လဖြင့်။ ပရိက္ခယံ ပရိယာဒါနံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏။ ဧကော၊ သော။ အဗ္ဗုဒေါ၊ အဗ္ဗုဒအမည်ရှိသော။ ဝါ၊ အဗ္ဗုဒအရေအတွက်ဖြင့် ခံရာဖြစ်သော။ နိရယော၊ သည်။ ပရိက္ခယံ၊ ပရိယာဒါနံ၊ သို့။ န တွေဝ ဂစ္ဆေယျ၊ မရောက်ရာ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဝီသတိ အဗ္ဗုဒါ၊ နှစ်ဆယ်သော အဗ္ဗုဒအရေအတွက်ရှိသော။ နိရယာ သေယျထာပိ၊ ငရဲကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဧကော၊ သော။ နိရဗ္ဗုဒေါ၊ အမည်ရှိသော။ ဝါ၊ နိရဗ္ဗုဒအရေအတွက်ဖြင့် ခံရာဖြစ်သော။ နိရယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသည်ကား။ ပါဌသေသော၊ တည်း။ (ဤသို့ယောဇနာ)။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဝီသတိခါရိကောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ မာဂဓကေန၊ မာဂဓရာဇ်တိုင်း၌ဖြစ်သော။ ပတ္ထေန၊ ကွမ်းစားဖြင့်။ စတ္တာရော ပတ္ထာ၊ လေးကွမ်းစားတို့သည်။ ကောသလရဋ္ဌေ၊ ၌။ ဧကော ပတ္ထော၊ တစ်ကွမ်းစားသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန ပတ္ထေန၊ ထိုကောသလကွမ်းစားဖြင့်။ စတ္တာရော ပတ္ထာ၊ တို့သည်။ အာဠှကံ၊ တစ်ပြည်မည်၏။ ဝါ၊ တစ်မည်မည်၏။ စတ္တာရိ အာဠှကာနိ၊ လေးပြည်တို့သည်။ ဒေါဏံ၊ တစ်စိတ်မည်၏။ (တစ်စိတ်ကို ဒေါဏကဟု အဘိဓာန်ဆရာတို့ ဆိုပါသည်။ တစ်စရွတ်လည်းဟူကုန်၏)။ စတုဒေါဏာ၊ လေးစိတ်တို့သည်။ မာနိကာ၊ တစ်တင်းမည်၏။ စတုမာနိကာ၊ လေးတင်းတို့သည်။ ခါရီ၊ တစ်ခါရီမည်၏။ တာယ ခါရိယာ၊ ဖြင့်။ ဝီသတိခါရိကော၊ ခါရီနှစ်ဆယ်သည်။ တိလဝါဟော၊ နှမ်းတစ်လှည်းမည်၏။ တိလဝါဟောတိ၊ ကား။ တိလသကဋံ၊ နှမ်းလှည်းတည်း။ အဗ္ပုဒေါ နိရယောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ အဗ္ဗုဒေါ နာမ၊ မည်သော။ ဧကော၊ သော။ ပစ္စေကနိရယော၊ အသီးသော ငရဲသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ၊

အဝီစိမှိ ဧဝ ပန၊ အဝီစိငရဲ၌သာလျှင်။ အဗ္ဗုဒဂဏနာယ၊ အဗ္ဗုဒအရေအတွက်ဖြင့်။ ပစ္စနောကာသော၊ ကျက်ရာအရပ်ကို။ “အဗ္ဗုဒေါ၊ အဗ္ဗုဒအမည်ရှိသော။ နိရယောတိ၊ ဟူ၍။ “ဝုတ္တော၊ ၏။ နိရဗ္ဗုဒါဒီသုပိ၊ နိရဗ္ဗုဒအစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသ နယော၊ တည်း။

တတ္ထ၊ ထိုငရဲ၌။ ဝဿဂဏနာပိ၊ နှစ်အရေအတွက်ကိုလည်း။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဟိ ကထံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ နည်းဟူမူကား။ သတံသတသဟဿာနိ၊ သိန်းတစ်ရာတို့သည်။ ကောဋိ၊ ကုဋေသည်။ ဟောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ သတံသတသဟဿကောဋိယော၊ ကုဋေတစ်သန်းတို့သည်။ ပကောဋိ နာမ၊ မည်၏။ သတံသတသဟဿပကောဋိယော၊ ပကောဋိတစ်သန်းတို့သည်။ ကောဋိပကောဋိ နာမ၊ မည်၏။ သတံသတသဟဿကောဋိပကောဋိယော၊ တို့သည်။ နဟုတံ၊ မည်၏။ သတံသတသဟဿနဟုတာနိ၊ နဟုတတစ်သန်းတို့သည်။ နိန္နဟုတံ၊ မည်၏။ သတံသတသဟဿာနိ နိန္နဟုတာနိ၊ နိန္နဟုတတစ်သန်းတို့သည်။ ဧကော၊ သော။ အဗ္ဗုဒေါ၊ အဗ္ဗုဒသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတော၊ မှ။ ဝီသတိဂုဏော၊ အဆနှစ်ဆယ်တက်သော်။ နိရဗ္ဗုဒေါ၊ မည်၏။

အယဉ္စ ဂဏနာ၊ ဤအရေအတွက်ကို။ အပရိစိတာနံ၊ မလေ့ကျက်သော သူတို့အား။ ဒုက္ကရာ၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “တံ န သုကရံ သင်္ခါတု”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကေစိ ပန၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်ကား။ “တတ္ထ တတ္ထ ပရိဒေဝနာနတ္တေနပိ၊ ငိုကျွေးခြင်း အထူးအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကမ္မကာရဏနာနတ္တေနပိ၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း အထူးအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဣမာနိ နာမာနိ၊ ဤအဗ္ဗုဒ အစရှိသော အမည်တို့ကို။ လဒ္ဓါနိ၊ ကုန်၏”။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ အပရေ၊ တို့သည်။ “ဧတေ၊ ဤအဗ္ဗုဒအစရှိသော ငရဲတို့သည်။ သီတနရကာ၊ အေးသော ငရဲတို့တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ စိတ္တံ အာဃာတေတွာတိ၊ ကား။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဒူသေတွာ၊ ပြစ်မှားစေ၍။

စာပိုဒ် ၁၁၉။ ကထံ ဇိနောတိ၊ ဟူသော ပုစ္ဆာသည်။ ပကာရပုစ္ဆာ၊ အပြားကို မေးသော ပုစ္ဆာတည်း။ ကေန ဇိနောတိ၊ ဟူသောပုစ္ဆာသည်။ ကာရဏပုစ္ဆာ၊ အကြောင်းကို မေးသော ပုစ္ဆာတည်း။ ကေန ကာရဏေန ကေန ဟေတုနာ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ကာယပဋိပတ္တိယာ၊ အဘယ်အကျင့်ကြောင့်။ ဇိနော၊ ဇိနမည်သနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။ ကထန္တိ ပန၊ ဟူသည်ကား။ (ပုစ္ဆတိသို့ သွား)။ ကေန ပကာရေန၊ ဖြင့်။ အတီတာနံ၊ ကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ တို့ကို။ ပဟာနေန၊ ဖြင့်။ ဇိနော ကိံ၊ မည်သလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူကား။ အနာဂတာနံ၊ ကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ တို့ကို။ ပဟာနေန၊ ဖြင့်။ ဇိနော ကိံ၊ လော။ ပစ္စုပ္ပန္နာနံ၊ ကုန်သော။ ကိလေသာနံ၊ တို့ကို။ ပဟာနေန၊ ဖြင့်။ ဇိနော ကိံ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုသုတ်ကို။ ဝါ၊ ပုစ္ဆာကို။ “ဝိသဇ္ဇနီယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ကတမော ဇိနောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ရူပံ၊ သည်။ ဇိနော၊ မည်သည်။ ဟောတိ ကိံ၊ လော။ ဥဒါဟု၊ ကား။ ဝေဒနာ၊ သည်။ သညာ၊ သည်။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်။ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဇိနော၊ မည်သည်။ ဟောတိ ကိံ၊ လော။ ဝါ၊ ကား။ ယော၊ အကြင်သဘောကို။ “အတ္တာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ရူပါဒိဝိနိမုတ္တော၊ ရုပ်အစရှိသည်တို့မှ လွတ်သော။ အညော၊ သော။ ဝါ၊ ထိုသဘောသည်မူလည်း။ ဇိနော၊ မည်သည်။ ဟောတိ ကိံ၊ လော။ ဣတိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “အဝိသဇ္ဇနီယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ကိတ္တကောတိ၊ ကား။ ပမာဏတော၊ အားဖြင့်။ ကိံ ပရိမာဏော၊ အဘယ်မျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသနည်း။

အတ္ထိ တထာဂတောတိ၊ ကား။ သတ္တော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ လော။ ယွာယံ ယော အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ အာယသ္မာ၊ အရှင်သည်။ “ဧဝံနာမော၊ ဤသို့အမည်ရှိ၏။ ဧဝံဂေါတ္တော၊ ဤသို့အနွယ်ရှိ၏။” ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စက္ခန္ဓေ၊ တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ ပညာပီယတိ၊ ပညတ်အပ်၏။ တဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ အဓိပ္ပေတတ္တာ၊ ကြောင့်။ “ဝိသဇ္ဇနီယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ယ္ခင်ပါဌ်၌ ‘ဥပါဒါယ ပညတ္တိယာ’ဟု အရှိများ၏။ ‘ဥပါဒါယ ပညာပီယတီတိ တဿ ပုဂ္ဂလဿ’ဟု ရှိသောပါဌ်သာ သင့်မြတ်၏)။ ရူပံ တထာဂတောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ရူပံ၊ ကို။ အတ္တာတိ၊ ဟူ၍။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဝသေန၊ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပုစ္ဆတိ၊ ၏။ (ပုစ္ဆာလည်း ရှိ၏)။ တစ်နည်း ရူပံ၊ သည်။ အတ္တာ၊ လော။ (ပေ ၃၁၆) ဣတိ၊ သို့။ သက္ကာယဒိဋ္ဌိဝသေန၊ ဖြင့်။ ပုစ္ဆတိ၊ မေး၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။ တစ်နည်း။ ဣတိ ကတွာ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ “အဝိသဇ္ဇနီယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သဗ္ဗပဒေသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဗာလံ ပီဌသမာရုဠှန္တိ အာဒီနိ၊ အစရှိသောပုဒ်တို့သည်။ သာမိအတ္ထေ၊ သာမိအနက်၌။ ဥပယောဂဝစနာနိ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်နှင့် ယှဉ်ကုန်၏။ ကာယေန ဒုစ္စရိတာနီတိ၊ ကား။ ကာယေန၊ ဖြင့်။ ဒုဋ္ဌု၊ မကောင်းသည်ဖြစ်၍။ ကတာနိ၊ ကုန်၏။ ဩလမ္ဗန္တီတိ၊ ကား။ အဝလမ္ဗန္တီတိ၊ တွဲရရွဲဆွဲသကဲ့သို့ ဖြစ်ကုန်၏။ အဝတ္တရိယန္တိ၊ လွှမ်းမိုးကုန်၏။ သေသပဒဒွယံ၊ သည်။ တဿေဝ၊ ထို’ဩလမ္ဗန္တိ’ဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ တည်း။ (စင်စစ် မဆွဲရကား ‘ဩလမ္ဗနာဒိ’စသော ပါဌ်ကို ဆိုသတည်း)။ ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဩလမ္ဗနာဒိအာကာရေန၊ ဆွဲခြင်း အစရှိသော အခြင်းအရာဖြင့်။ တာနိ၊ ထိုကမ္မနိမိတ် ဂတိနိမိတ်တို့သည်။ ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ မဟတန္တိ၊ ကား။ မဟန္တာနံ၊ ကြီးကုန်သော။ ပထဝိယံ ဩလမ္ဗန္တီတိ၊ ကား။ ပထဝီတလေ။ မြေအပြင်၌။ ပတ္ထရန္တိ၊ ဖြန့်ကုန်၏။ ဝါ၊ ပြန့်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကုန်၏။ သေသပဒဒွယံ၊ သည်။ တဿေဝ၊ ထိုဩလမ္ဗန္တိဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ တည်း။

ဟိ၊ စွ။ ဧသ ဧသော၊ ဤသို့ အရိပ်တို့၏ ဆွဲခြင်းသည်။ (ရှေးအနုသန္ဓေနှင့် အညီတည်း)။ ဧသ ဧသော၊ ဤသို့အရိပ်တို့၏ ပြန်ခြင်းသည်။ (နောက်အနုသန္ဓေနှင့် အညီတည်း)။ ပတ္ထရဏာကာရောယေဝ၊ ပြန်သော အခြင်းအရာသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။

တတြ ဘိက္ခဝေ ဗာလဿာတိ၊ ကား။ တသ္မိံ ဥပဋ္ဌဟနာကာရေ၊ ထိုသို့တင်သော အခြင်းအရာ၌။ တသ္မိံ ဥပဋ္ဌဟနာကာရေ၊ သည်။ ဝတ္တမာနေ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ဗာလဿ၊ အား။ ဧဝံ၊ ဤသို့ နှလုံးမသာခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

လာဘာ ဝေါ ဘိက္ခဝေတိ၊ ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တုမှေဟိ၊ တို့သည်။ ယေ ဣမေ မနုဿတ္တသဒ္ဓါပဋိလာဘာဒယော၊ အကြင်လူ၏အဖြစ် သဒ္ဓါတရားကိုရခြင်း အစရှိသည်တို့ကို။ ပဋိလဒ္ဓါ၊ ရအပ်ကုန်၏။ တေ မနုဿတ္တသဒ္ဓါပဋိလာဘာဒယော၊ တို့ကို။ ဝေါ တုမှာကံ၊ တို့အား။ လာဘာ၊ အရတော်ကုန်၏။ လာဘာ ဧဝ၊ အရတော်ကုန်သလျှင်ကတည်း။ သုလဒ္ဓန္တိ၊ ကား။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ယမ္ပိဒံ ယမ္ပိ ဣဒံ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလာဒိသမ္ပာဒနံ၊ အကြင်လေးပါးသော ပါရိသုဒ္ဓိသီလ အစရှိသည်တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းကို။ လဒ္ဓံ၊ ၏။ တမ္ပိ၊ ထိုလေးပါးသော ပါရိသုဒ္ဓိသီလ အစရှိသည်တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်း။ သုလဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ ရအပ်၏။ ခဏော ဝေါ ပဋိလဒ္ဓေါတိ၊ ကား။ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယဝါသာယ၊ မဂ်ဟူသော မြတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်၍ နေခြင်းငှာ။ အဋ္ဌအက္ခဏဝဇ္ဇိတော၊ ရှစ်ပါးသော အက္ခဏသည် ကြဉ်အပ်သော။ နဝမော၊ ကိုးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ အယံ ခဏော၊ ဤဗုဒ္ဓုပ္ပါဒခဏကို။ ပဋိလဒ္ဓေါ၊ ၏။ “ဒိဋ္ဌာ မယာ”တိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။ ဧကဒေသနိဒဿနေန၊ တစ်စိတ်မျှကို ပြသဖြင့်။ အဋ္ဌ အက္ခဏေ၊ ရှစ်ပါးသော အက္ခဏာတို့ကို။ ဝိဘာဝေတိ၊ ၏။ (ဤအဖွင့်ကား။ ပါဠိ၌ မထင်ခဲ့)။

စာပိုဒ် ၁၂၁။ ယဟိံ ယဟိန္တိ၊ ကား။ ယံ ယံ ဒုဂ္ဂတိံ၊ သို့။ ယော နရော၊ သည်။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ သော နံ အဓမ္မောတိ၊ ကား။ ယော အဓမ္မော၊ ကို။ တေန၊ ထိုသူသည်။ စရိတော၊ ကျင့်အပ်၏။ သော အဓမ္မော၊ သည်။ အဓမ္မစာရိံ၊ သော။ နံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ ဟနာတီတိ ဗာဓတိ၊ နှိပ်စက်၏။

အပ္ပေသေက္ခတာတိ၊ ကား။ အပ္ပါနုဘာဝတာ၊ နည်းသော အာနုဘော်ရှိသည်၏အဖြစ်။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏတာတိ၊ ကား။ ဝိရူပတာ၊ ဖောက်ပြန်သောအဆင်း ရှိသည်၏အဖြစ်။ ဗီဘစ္ဆတာ၊ မတင့်တယ်သည်၏အဖြစ်။ ဒုပ္ပညတာတိ၊ ကား။ နိပ္ပညတာ၊ ပညာမရှိသည်၏အဖြစ်။ အဟေတုကပဋိသန္ဓိဝသေန၊ အဟိတ်ပဋိသန္ဓေ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧဠမူဂတာ၊ အရိယိုသည်၏ အဖြစ်။ ဝါ၊ အ,သည်၏အဖြစ်။

စာပိုဒ် ၁၂၂။ ဝါစာနုရက္ခီတိ၊ ကား။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝစီဒုစ္စရိတာနံ၊ တို့ကို။ ပရိဝဇ္ဇနေန၊ ကြဉ်သဖြင့်။ ဝါစာနုရက္ခီ၊ စကားကို စောင့်သည်။ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ (ဤသို့ပေး)။ အဘိဇ္ဈာဒီနံ၊ တို့ကို။ အနုပ္ပါဒနေန၊ မဖြစ်စေသဖြင့်။ မနသာ၊ ဖြင့်။ သုဋ္ဌု၊ စွာ။ သံဝုတော၊ စောင့်သည်။ ဘဝေယျ၊ ရာ၏။ ပါဏာတိပါတာဒယော၊ တို့ကို။ ပဇဟန္တော၊ ၍။ ကာယေန စ၊ ဖြင့်လည်း။ အကုသလံ၊ ကို။ န ကရိယာ၊ မပြုရာ။ တယော၊ ကုန်သော။ ဧတေ ကမ္မပထေ၊ တို့ကို။ ဝိသောဓယေ၊ သုတ်သင်ရာ၏။ ဟိ၊ သုတ်သင်ခြင်း၏ အကျိုးကား။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝိသောဓေန္တော၊ သုတ်သင်သော သူသည်။ သီလက္ခန္ဓာဒီနံ၊ သီလကျေးဇူး အစရှိသည်တို့ကို။ ဧသကေဟိ၊ ရှာကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ဣသီဟိ၊ တို့သည်။ ပဝေဒိတံ၊ ဟောအပ်သော။ ဝါ၊ သိအပ်သော။ အရိယံ၊ သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကံ၊ သော။ မဂ္ဂံ၊ ကို။ အာရာဓေယျ၊ ပြီးစေရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဒုက္ကဋန္တိ၊ ကား။ ကာယေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါစာယ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ မနသာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒုက္ကဋံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်သော။ သာဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ ဒုက္ခုဒြယံ၊ ဆင်းရဲသော အကျိုးရှိသော။ ဒုဂ္ဂတိသံဝတ္တနိယံ၊ ဒုဂ္ဂတိ၌ ဖြစ်စေတတ်သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ ယဿ၊ အကြင်သူအား။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သံဝုတံ တီဟိ ဌာနေဟီတိ၊ ကား။ တီဟိ၊ ကုန်သော။ ဧတေဟိ ကာရဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ကာယဒုစ္စရိတာဒီနံ၊ တို့၏။ ပဝေသနိဝါရဏတော၊ ဝင်ခြင်းကို မြစ်သောအားဖြင့်။ ပိဟိတံ၊ ပိတ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုသူကို။ အဟံ၊ သည်။ “ဗြာဟ္မဏ”န္တိ၊ ဏဟူ၍။ ဝဒါမိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

အစ္စန္တဒုဿီလျန္တိ၊ ကား။ ဧကန္တဒုဿီလဘာဝေါ၊ စင်စစ် သီလမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။

ဇာတိတော၊ ဖွားသည်မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဒသ အကုသလကမ္မပထေ၊ တို့ကို။ ကရောန္တော၊ သော။ ဂိဟီ ဝါပိ၊ လူသည်လည်းကောင်း။ ဥပသမ္ပန္နဒိဝသတော၊ ပဉ္စင်းခံသော နေ့မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဂရုကာပတ္တိံ၊ ဂရုကအာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇမာနော၊ ရောက်သော။ ပဗ္ဗဇိတော ဝါပိ၊ သည်လည်းကောင်း။ အစ္စန္တဒုဿီလော နာမ၊ စင်စစ် သီလမရှိသောသူ မည်၏။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒွီသု တီသု အတ္တဘာဝေသု၊ နှစ်ခု သုံးခုသော အတ္တဘောတို့၌။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုသူ၏။ (ဘာဝသမ္ဗန်တည်း)။ ဂတိယာ၊ ဂတိအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ သော။ ဒုဿီလဘာဝံ၊ သီလမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ဤ’အစ္စန္တဒုဿီလျံ’ဟူသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ဒုဿီလဘာဝေါတိ စ၊ ဒုဿီလအဖြစ်ဟူသည်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဒုဿီလဿ၊ သီလမရှိသော သူကို။ ဝါ၊ ၏။ ဆ ဒွါရာနိ၊ တို့ကို။ နိဿာယ၊ ၍။ ဥပ္ပန္နာ တဏှာ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ မာလုဝါ သာလမိဝေါတ္ထတန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။ (အတ္တဘာဝံ၌ ဆိုက်)။ တဏှာသင်္ခါတံ၊ သော။ တံ ဒုဿီလျံ၊ ထိုသီလမရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝါ၊ သည်။ (ပရိယောနန္ဓိတွာ ဌိတံ’သို့ ဆိုက်)။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်။ မာလုဝါ၊ မာလောနွယ်သည်။ ဩတ္ထတံ၊ ညွတ်သော။ သာလံ၊ အင်ကြင်းပင်ကို။ ဒေဝေ၊ မိုးသည်။ ဝဿန္တေ၊ ရွာသည်ရှိသော်။ ပတ္တေဟိ၊ အရွက်တို့ဖြင့်။ ဥဒကံ၊ ကို။ ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ခံ၍။ သံဘဉ္ဇနဝသေန၊ ချိုးဖျက်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထကမေဝ၊ အလုံးစုံသော အင်ကြင်းပင်ကိုသာလျှင်။ ပရိယောနန္ဓတိ ယထာ၊ မြှေးယှက်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဩတ္ထတံ၊ အောက်အပါယ်သို့ ညွတ်သော။ အတ္တဘာဝံ၊ ကို။ ပရိယောနန္ဓိတွာ၊ မြှေးယှက်၍။ ဌိတံ၊ ၏။ မာလုဝါယ၊ မာလောနွယ်သည်။ သံဘဉ္ဇိတွာ၊ ချိုးဖျက်၍။ ဘူမိယံ၊ ၌။ ရုက္ခော၊ ကို။ ပါတိယမာနော ဝိယ၊ ချအပ်သကဲ့သို့။ ဒုဿီလျသင်္ခါတာယ၊ ဒုဿီလျဟု ဆိုအပ်သော။ တာယ တဏှာယ၊ သည်။ သံဘဉ္ဇိတွာ၊ ၍။ အပါယေသု၊ တို့၌။ ပါတိယမာနော၊ ချအပ်သော။ သော၊ သူသည်။ နံ၊ ထိုသူကို။ အနတ္ထကာမော၊ အကျိုးမဲ့ကို အလိုရှိသော။ ဒိသော၊ ရန်သူသည်။ ဣစ္ဆတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ အတ္တာနံ၊ ကို။ ကရောတိ နာမ၊ မည်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

“အတ္တနာ ဟိ ကတ”န္တိ။ ဂါထာယ၊ ၌။ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။ ပါသာဏမယံ၊ ကျောက်မှဖြစ်သော။ ပါသာဏသမ္ဘဝံ၊ ကျောက်လျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိသော။ ဝဇိရံ၊ ဝဇိရိန်သည်။ အသ္မမယံ၊ မိမိ၏ ဖြစ်ရာဖြစ်သော။ တမေဝ မဏိံ၊ ထိုကျောက်ကို။

အတ္တနော၊ ၏။ ဥဋ္ဌာနဋ္ဌာနသင်္ခါတံ၊ ထွက်ရာဟု ဆိုအပ်သော။ ဝါ၊ ဖြစ်ရာဟု ဆိုအပ်သော။ ပါသာဏမဏိံ၊ ကျောက်ကို။ (မဏိသဒ္ဒါသည် နီလတ္ထကိုလည်း ဟောရကား ပါသာဏသဒ္ဒါဖြင့် အထူးပြုသတည်း)။ ခါဒိတွာ၊ စား၍။ ဆိဒ္ဒါဆိဒ္ဒံ၊ အပေါက်အပေါက်။ ခဏ္ဍာခဏ္ဍံ၊ အပိုင်းအပိုင်း။ ကတွာ၊ ၍။ အပရိဘောဂံ၊ မသုံးဆောင်ကောင်းအောင်။ ကရောတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ၊ တူ။ အတ္တနာ၊ သည်။ ကတံ၊ သော။ အတ္တနိ၊ ၌။ ဇာတံ၊ သော။ အတ္တသမ္ဘဝံ၊ မိမိမှ ဖြစ်သော။ ဝါ၊ မိမိလျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိသော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုသည်။ ဒုမ္မေဓံ နိပ္ပညံ၊ ပညာမရှိသော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ စတူသု၊ ကုန်သော။ အပါယေသု၊ တို့၌။ အဘိမတ္ထတိ၊ နှိပ်စက်၏။ ကန္တတိ၊ လှီးဖြတ်၏။ ဝိဒ္ဓံသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။

နိသေဝိယာတိ၊ ကား။ ကတွာ၊ ၍။ ဂရဟာတိ၊ ကား။ ဂါရယှာ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်ကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ကုန်၏။ (ဂရဟိတဗ္ဗာတိ ဂရဟာဟု ပြုစေလိုသည်)။ ဗာလမတီတိ၊ ကား။ မန္ဒဗုဒ္ဓိနော၊ နည်းသော ပညာရှိသော သူတို့သည်။ ခယာ စ ကမ္မဿာတိ၊ ကား။ ကမ္မက္ခယကရဉာဏေန၊ ကံ၏ကုန်ခြင်းကို ပြုတတ်သော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်။ ကမ္မဿ၊ ၏။ ခေပနတော၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ဝိမုတ္တစေတသောတိ၊ ကား။ သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိယာ စ၊ သမုစ္ဆေဒဝိမုတ္တိဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓိဝိမုတ္တိယာ စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝိမုတ္တစိတ္တော၊ လွတ်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗန္တိ တေ ဇောတိရိဝိန္ဓနက္ခယာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယထာ နာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ အနုပါဒါနော၊ စွဲလမ်းရာ မီးစာမရှိသော။ ဇာတဝေဒေါ၊ မီးသည်။ နိဗ္ဗာယတိ ယထာ၊ ငြိမ်းသကဲ့သို့။ ဧဝမေဝံ၊ တူ။ အဘိသင်္ခါရဿ ဝိညာဏဿ၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့သည် အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကပ်အပ်သော အဘိသင်္ခါရဝိညာဉ်၏။ အနဝသေသက္ခယာ၊ အကြွင်းမဲ့ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ တဿ၊ ထိုပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ တည်း။

စာပိုဒ် ၁၂၃။ “ယထာပိ ဘမရော”တိ ဂါထာယံ၊ ၌။ ဘမရောတိ၊ ကား။ ယာ ကာစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ မဓုကရဇာတိ၊ ပျားမျိုးသည်။ ပုပ္ဖန္တိ၊ ကား။ ပုပ္ဖါရာမေ၊ ပန်းအရာမ်၌။ စရန္တော၊ ကျက်စားသည်ဖြစ်၍။ ပုပ္ဖဉ္စ၊ အပွင့်ကိုလည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုပန်းပွင့်၏။ ဝဏ္ဏဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဂန္ဓဉ္စ၊ အနံ့ကိုလည်းကောင်း။ အဟေဌယံ အဟေဌယန္တော အဝိနာသေန္တော၊ မပျက်ဆီးစေမူ၍။ စရတိ၊ ကျက်စား၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ စ၊ ဆက်ဦးအံ့။ ဧဝံ၊ သို့။ စရိတွာ၊ ကျက်စား၍။ ရသံ၊ ပန်းရက်ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပလေတိ၊ ပြန်၏။ (ဤသို့ပေး)။ ပလေတိ ရသမာဒါယာတိ၊ ကား။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ရသံ၊ ပန်းရက်ကို။ ပိဝိတွာ၊ သောက်၍။ အပရမ္ပိ၊ တစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ မဓုကရဏတ္ထာယ၊ ပျားအုံကို ပြုခြင်းငှာ။ ရသံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဍေတိ၊ ပျံ၏။ သော၊ ထိုပျားသည်။ ဧကံ၊ တစ်ခုသော။ (ဧဝံလည်း ရှိ၏)။ ဝနဂဟဏံ၊ တောအုပ်သို့။ အဇ္ဈောဂါဟေတွာ၊ သက်၍။ ရုက္ခသုသိရာဒီသု၊ သစ်ခေါင်း အစရှိသည်တို့၌။ ရဇမိဿကံ၊ ပန်းဝတ်မှုန်နှင့် ရောသော။ ရသံ၊ ပန်းရက်ကို။ ဌပေတွာ၊ ၍။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ မဓုရရသံ၊ ချိုသော အရသာရှိသော။ (ဤပါဌ်ကား မရှိသည်များ၏)။ မဓုံ၊ ပျားလဘို့ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပျား၏။ ပုပ္ဖာရာမေ၊ ပန်းအရာမ်၌။ စရိတပစ္စယာ၊ ကျက်စားခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ပုပ္ဖံ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုပန်းပွင့်၏။ ဝဏ္ဏော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဂန္ဓော ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။ န ဝိနဿတိ၊ မပျက်ဆီး။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်ကား။ ပုပ္ဖံ၊ သည်။ ပါကတိကမေဝ၊ ပြကတေ့သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ ဂါမေ မုနီ စရေတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ (အတ္ထော၌ စပ်)။ ဧဝံ၊ တူ။ သေက္ခော ဝါ၊ သေက္ခလည်းဖြစ်သော။ အသေက္ခော ဝါ၊ လည်းဖြစ်သော။ အနာဂါရိယမုနိ၊ အနာဂါရိယဖြစ်သော ရဟန်းသည်။ ဝါ၊ အိမ်ရာမထောင်သော ရဟန်းသည်။ (အာဂါရိယမုနိကို နစ်စေသည်)။ ကုလပဋိပါဋိယာ၊ အိမ်စဉ်အားဖြင့်။ ဂါမေ၊ ၌။ ဘိက္ခံ၊ ကို။ ဂဏှန္တော၊ ခံသည်ဖြစ်၍။ စရေယျ၊ ကျက်စားရာ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဟိ၊ ပျားကဲ့သို့ ကျက်စားခြင်း၏ အကျိုးကား။ တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဂါမေ၊ ၌။ စရဏပ္ပစ္စယာ၊ ကျက်စားခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ သဒ္ဓါဟာနိ ဝါ၊ သဒ္ဓါတရား၏ ယုတ်ခြင်းသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဘောဂဟာနိ ဝါ၊ စည်းစိမ်၏ ယုတ်ခြင်းသည်လည်း။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သဒ္ဓါပိ၊ သဒ္ဓါတရားသည်လည်းကောင်း။ ဘောဂါပိ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ပါကတိကာဝ၊ ပြကတေ့တို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ဧဝံ၊ သို့။ စရိတွာ စ ပန၊ ကျက်စား၍ကား။ ဂါမတော၊ မှ။ နိက္ခမိတွာ၊ ၍။ ဗဟိဂါမေ၊ ရွာပ၌။ ဥဒကဖာသုကဋ္ဌာနေ၊ ရေချမ်းသာရာအရပ်၌။ သင်္ဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်ကို။ ပညပေတွာ၊ ခင်း၍။ နိသိန္နော၊ လျက်။ အက္ခဘဉ္ဇနဝဏလေပနပုတ္တမံသူပမဝသေန၊ လှည်းစာထိုးခြင်း အမာကို ဆေးလိမ်းခြင်း သား၏ အသားကို စားခြင်းဥပမာ၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခန္တော၊ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်၍။ နိသိန္နော၊ လျက်။

ပိဏ္ဍပါတံ၊ ကို။ ပရိဘုဉ္ဇိတွာ၊ သုံးဆောင်၍။ တထာ ရူပံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။ ဝနသဏ္ဍံ၊ တောအုပ်သို့။ အနုပဝိသိတွာ၊ ၍။ အဇ္ဈတ္တိကကမ္မဋ္ဌာနံ၊ အဇ္ဈတ္တသန္တာန်၌ ဖြစ်သော စတုသစ္စကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ သမ္မသန္တော၊ သုံးသပ်သည်ဖြစ်၍။ မဂ္ဂဖလာနိ၊ တို့ကို။ ဟတ္ထဂတာနိ ဧဝ၊ လက်သို့ ရောက်သည်တို့ကိုသာ။ ကရောတိ၊ ၏။

အသေက္ခမုနိ ပန၊ အသေက္ခ ရဟန်းသည်ကား။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရံ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌ ချမ်းသာစွာ နေခြင်းကို။ အနုယုဉ္ဇတိ၊ အားထုတ်၏။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အဿ၊ ထိုသူ၏။ ဝါ၊ ထိုရဟန်း၏။ ဘမရေန မဓုကရေန၊ ပျားနှင့် (နောက်ကား ရှေး၏ အဖွင့်)။ သရိက္ခတာ၊ ထူးသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ခီဏာသဝေါ ပန၊ ရဟန္တာကိုကား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။

ပါတိမောက္ခသံဝရသံဝုတော ဝိဟရတီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ နံ၊ ထိုသီလကို။ ပါတိ ရက္ခတိ၊ ၏။ တံ ပုဂ္ဂလံ၊ ကို။ အာပါယိကာဒီဟိ၊ အပါယ်၌ဖြစ်သော ဆင်းရဲ အစရှိကုန်သော။ ဒုက္ခေဟိ၊ တို့မှ။ မောက္ခေတိ မောစေတိ၊ လွတ်စေ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပါတိမောက္ခော၊ မည်၏။ (ပါတိ ရက္ခတီတိ ပါတိမောက္ခော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရစေ။ ပါတိ မောစရတီတိ ပါတိမောက္ခော။ သီလရစေ။ ဤသို့ဝိဂြိုဟ်စစ်ကို မှတ်ယူအပ်၏)။ သော ဧဝ၊ ထိုပါတိမောက္ခသည်ပင်လျှင်။ ကာယိကဝါစသိကဿ၊ ကိုယ်နှုတ်၌ ဖြစ်သော။ ဝီတိက္ကမဿ၊ လွန်ကြူးခြင်းကို။ ဝါ၊ မှ။ သံဝရဏတော၊ စောင့်တတ်သောကြောင့်။ ပိဒဟနတော၊ ပိတ်တတ်သောကြောင့်။ သံဝရော၊ မည်၏။ တေန ပါတိမောက္ခသံဝရေန၊ ထိုပါတိမောက္ခသံဝရသီလနှင့်။ သံဝုတော သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သဗ္ဗိရိယာပထေသု၊ အလုံးစုံသော ဣရိယာပုတ်တို့၌။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ အာစာရဂေါစရသမ္ပန္နောတိ၊ ကား။ အာစာရေန စ၊ အကျင့်နှင့်လည်းကောင်း။ ဂေါစရေန စ၊ ကျက်စားခြင်းနှင့်လည်းကောင်း။ သမ္ပန္နော၊ ၍။

အဏုမတ္တေသူတိ၊ ကား။ အပ္ပမတ္တကေသု၊ အနည်းငယ်မျှဖြစ်ကုန်သော။ ဝဇ္ဇေသူတိ၊ ကား။ အကုသလဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ဘယဒဿာဝီတိ၊ ကား။ ဘယံ၊ ဘေးကို။ ဒဿီ၊ ရှုလေ့ရှိသည် ဖြစ်၍။ သမာဒါယ သိက္ခတိ သိက္ခာပဒေသူတိ၊ ကား။ သိက္ခာပဒေသု၊ တို့၌။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်သော။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သဗ္ဗံ၊ သော။ တံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။ သမ္မာ၊ စွာ။ အာဒိယိတွာ၊ ယူ၍။ ဝါ၊ ဆောက်တည်၍။ သိက္ခတိ၊ ကျင့်၏။

ကာယကမ္မဝစီကမ္မေန သမန္နာဂတော၊ ကုသလေန ပရိသုဒ္ဓါဇီဝေါတိ ဧတ္ထ ပါဠိယံ၊ ၌။ အာစာရဂေါစရဂ္ဂဟဏေနေဝ၊ အာစာရ ဂေါစရသဒ္ဒါဖြင့်သာလျှင်။ ဝါ၊ အာစာရ ဂေါစရကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ ကုသလေ၊ အပြစ်မရှိသော။ ကာယကမ္မေ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဝစီကမ္မေ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဂဟိတေပိ၊ သော်လည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဒံ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလံ၊ သည်။ အာကာသာဒီသု၊ ကောင်းကင် အစရှိသည်တို့၌။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ ပန၊ အဟုတ်ကား။ ကာယဝစီဒွါရေသု ဧဝ၊ တို့၌သာ။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထိုအာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ၏။ ဥပ္ပတ္တိဒွါရဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ “ကာယဝစီကမ္မေန သမန္နာဂတော၊ ကုသလေနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

ယသ္မာ ပန၊ ကား။ တေန၊ ထိုသို့အပြစ်မရှိသော ကာယကံ ဝစီကံနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပရိသုဒ္ဓါဇီဝေါ၊ စင်ကြယ်သော အသက်မွေးခြင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိပိ၊ အာဇီဝ၏ စင်ခြင်းသည်လည်း။ သီလမေဝ၊ သီလသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ကာယဝစီကမ္မေန စသည်ကိုယူ)။ ဟိ၊ စွ။ “ကတမေ စ ... ဝဒါမီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ထပတိ၊ သူကြွယ်။ ကုသလာ၊ ကုန်သော။ သီလာ၊ တို့သည်။ ကတမေ စ၊ တို့နည်းဟူမူကား။ ကုသလံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ကာယကမ္မံ၊ ကာယကံလည်းကောင်း။ ကုသလံ၊ သော။ ဝစီကမ္မံ၊ လည်းကောင်းတည်း။ ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ ပရိသုဒ္ဓံ၊ သော။ အာဇီဝမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ခေါ၊ စင်စစ်။ သီလသ္မိံ၊ သီလအပေါင်း၌။ ဧကံ၊ သော။ သီလံ၊ မည်၏ ဟူ၍။ သီလသ္မိံ သီလံ၊ သီလမည်၏ဟူ၍။ (ပစ္စတ္တအနက်၌ ဘူမိဝိဘတ်တည်း)။ အဟံ၊ သည်။ ဝဒါမိ၊ ၏။ အာရဒ္ဓဝီရိယောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ (ဝုစ္စတိ၌ စပ်)။ ယဿ၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။ ဝီရိယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ စေတသိကံ၊ သော။ ဝီရိယဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော ဘိက္ခု၊ ကို။ အာရဒ္ဓဝီရိယောတိ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိ၏ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ဝီရိယတို့တွင်။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဂဏသင်္ဂဏိကံ၊ ဂုဏ်တည်းဟူသော အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဝိနောဒေတွာ၊ ဖျောက်၍။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဣရိယာပထေသု၊ တို့၌။ အဋ္ဌအာရမ္ဘဝတ္ထုဝသေန၊ ရှစ်ပါးသော အားထုတ်ခြင်း၏ အကြောင်းတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဧကကော၊ တယောက်အထီးတည်းနေသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာယိကံ၊ သော။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ နာမ၊ အားထုတ်အပ်သည်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယော ဘိက္ခု၊ သည်။ စိတ္တသင်္ဂဏိကံ၊ တဏှာစိတ်တည်းဟူသော အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဝိနောဒေတွာ၊ ၍။ အဋ္ဌသမာပတ္တိဝသေန၊ ဖြင့်။ ဧကကော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဂမနာဒီသု၊ သွားသောအခါ အစရှိသည်တို့၌။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ ကိလေသံ၊ ကို။ ဥပ္ပန္နဋ္ဌာနေယေဝ၊ ဖြစ်ရာအရပ်၌သာလျှင်။ နိဂ္ဂဏှိတွာ၊ နှိပ်၍။ ဈာနံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ တဿ၊ သည်။ စေတသိကံ၊ သော။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဒ္ဓံ နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ထာမဝါတိ၊ ကား။ ဌိတိမာ၊ လုံ့လရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒဠှပရက္ကမောတိ၊ ကား။ ထိရပရက္ကမော၊ မြဲမြံသောလုံ့လရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အနိက္ခတ္တဓုရော ... သစ္ဆိကိရိယာယာတိ၊ ကား။ သံကိလေသဓမ္မာနံ၊ ညစ်ညူးကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့ကို။ ပဟာနတ္ထဉ္စ၊ ငှာလည်းကောင်း။ ဝေါဒါနဓမ္မာနံ၊ ဖြူစင်ကြောင်းဖြစ်သော တရားတို့ကို။ သမ္ပာဒနတ္ထဉ္စ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပစ္စက္ခကရဏတ္ထဉ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ လည်းကောင်း။ အနိက္ခိပိတွာ၊ ဝန်မချမူ၍။ ဝီရိယံ၊ ကို။ ဥဿုက္ကာပေန္တော၊ အားထုတ်သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ ပညဝါတိ၊ ကား။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ ခန္ဓာနံ၊ တို့၏။ ဥဒယဗ္ဗယပရိဂ္ဂါဟိကာယ၊ အဖြစ်အပျက်ကို သိမ်းဆည်းတတ်သော။ ပညာယ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “ဥဒယတ္ထဂါမိနိယာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ပြီ။

နတ္ထိ ပုတ္တသမံ ပေမန္တိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ မာတာပိတရော၊ တို့သည်။ ဝိရူပေပိ၊ အဆင်းမလှကုန်သော်လည်း။ ဝါ၊ ဖောက်ပြန်သော အဆင်း မရှိကုန်သော်လည်း။ အတ္တနော၊ ၏။ ပုတ္တကေ၊ သားငယ်တို့ကို။ မာလာဂုဠေ ဝိယ၊ ကဲ့သို့။ သီသာဒီသု၊ ဦးခေါင်း အစရှိသည်တို့၌။ ကတွာ၊ တင်၍။ ပရိဟရမာနာ၊ ရွက်ဆောင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သုဝဏ္ဏဗိမ္ဗကံ ဝိယ၊ ရွှေတုံးကဲ့သို့။ မညန္တိ၊ အောက်မေ့ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုသားငယ်တို့သည်။ ဥဟဒိတာပိ၊ ကျင်ကြီးစွန့်ကုန်သော်လည်းကောင်း။ ဩမုတ္တိကာပိ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ကုန်သော်လည်းကောင်း။ ဂန္ဓဝိလေပနံ၊ နံ့သာနံ့သာပျောင်းကို။ ပဋိစ္ဆန္တာ ဝိယ၊ ခံသကဲ့သို့။ ဟုတွာ၊ ၍ (ထည့်သည်)။ သောမနဿံ၊ ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။ တေန၊ ကြောင့်။ “နတ္ထိ ပုတ္တသမံ ပေမ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ပုတ္တပေမေန၊ သား၌ ချစ်ခြင်းနှင့်။ သမံ၊ တူသော။ ပေမံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ ဝုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဂေါသမိတန္တိ၊ ကား။ ဂေါဟိ၊ နွားတို့နှင့်။ သမံ၊ သော။ ဂေါဓနသဒိသံ၊ နွားတည်းဟူသော ဥစ္စာနှင့်တူသော။ အညံ၊ သော။ ဓနံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သူရိယသမာ အာဘာတိ၊ ကား။ သူရိယာဘာယ၊ နေရောင်နှင့်။ သမာ၊ သော။ အညာ၊ သော။ အာဘာ နာမ၊ အရောင်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ သမုဒ္ဒပရမာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အဓိပ္ပါယော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယေ ကေစိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အညေ၊ ကုန်သော။ သရာ နာမ၊ မြစ်တို့မည်သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ တေ သရာ၊ ထိုမြစ်တို့သည်။ သမုဒ္ဒပရမာ၊ သမုဒ္ဒရာလျှင် အမြတ်ရှိကုန်၏။ သမုဒ္ဒေါ၊ သည်။ တေသံ၊ ထိုမြစ်တို့ထက်။ ဥတ္တမော၊ ၏။ သမုဒ္ဒသဒိသံ၊ သော။ အညံ၊ သော။ ဥဒကံ၊ တည်းဟူသော။ နိဒါနံ နာမ၊ ရေ၏တည်ရာအရပ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ လျှောက်၏။

ယသ္မာ ပန၊ ကား။ အတ္တပေမေန၊ မိမိကိုယ်ကို ချစ်ခြင်းနှင့်။ သမံ၊ သော။ ပေမံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ မာတာပိတရော၊ တို့သည်။ ပုတ္တဓီတရော၊ တို့ကို။ ဆဍ္ဍေတွာပိ၊ ၍လည်း။ အပေါသေတွာပိ၊ မမွေးမူ၍လည်း။ အတ္တာနမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ပေါသေန္တိ၊ မွေးကုန်၏။ ဓညေန စ၊ စပါးနှင့်လည်း။ သမံ၊ သော။ ဓနံ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ကာလေ၊ ၌။ ဟိရညသုဝဏ္ဏာဒီနိပိ၊ ရွှေငွေ အစရှိသည် တို့ကိုလည်းကောင်း။ (အနက်ပြေအောင် ရှေးနောက်ပြန်၍ ပေးသည်)။ ဂေါမဟိံသာဒီနိပိ၊ နွား ကျွဲ အစရှိသည်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဓညဂဟနတ္ထံ၊ စပါးကို ယူအံ့သောငှာ။ ဓညသာမိကာနမေဝ၊ စပါးရှင်တို့၏သာလျှင်။ သန္တိကံ၊ သို့။ ဂဟေတွာ၊ ယူဆောင်၍။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ ပညာယ စ၊ နှင့်လည်း။ သမာ၊ သော။ အာဘာ နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ သူရိယာဒယော၊ တို့သည်။ ဧကဒေသံယေဝ၊ တစ်စိတ်သောအရပ်ကိုသာလျှင်။ ဩဘာသေန္တိ၊ ထွန်းလင်းစေနိုင်ကုန်၏။ ပစ္စုပ္ပန္နမေဝ စ၊ ပစ္စုပ္ပန်သာဖြစ်သော။ တမံ၊ အမိုက်ကို။ ဝိနောဒေန္တိ၊ ဖျောက်နိုင်ကုန်၏။ ပညာ ပန၊ သည်ကား။ ဒသသဟဿိမ္ပိ လောကဓာတုံ၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်ကိုလည်း။ ဧကပဇ္ဇောတံ၊ တစ်ပြိုင်နက် တောက်ပခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ငှာ။ သက္ကောတိ၊ ၏။ (ဘုရားရှင်ဝိပဿနာကို ရည်၍ဆိုသတည်း)။ အတီတံသာဒိပဋိစ္ဆာဒကံ၊ အတိတ်အဖို့ အစရှိသည်ကို ဖုံးလွှမ်းတတ်သော။ တမံ၊ အဝိဇ္ဇာတည်းဟူသော အမိုက်ကို။ ဝိဓမတိ၊ ဖျောက်နိုင်၏။ မေဃဝုဋ္ဌိယာ စ၊ မိုးရွာခြင်းနှင့်လည်း။ သမော၊ သော။ သရော နာမ၊ မြစ်မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ နဒီ ဝါ၊ သည်လည်း။ ဟောတု၊ စေ။ တဠာကာဒီနိ ဝါ၊ တစ်ဖက်ဆည်ကန် အစရှိသည်တို့သည်လည်း။ ဟောန္တု၊ စေကုန်။ ဝုဋ္ဌိသမော၊ မိုးရွာခြင်းနှင့်တူ သော။ သရော နာမ၊ မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ၊ စွ။ မေဃဝုဋ္ဌိယာ၊ မိုးရွာခြင်းသည်။ ပစ္ဆိန္နာယ၊ ပြတ်သည်ရှိသော်။ မဟာသမုဒ္ဒေ၊ ၌။ အင်္ဂုလိပဗ္ဗတေမနမတ္တမ္ပိ။ လက်တစ်ဆစ် စွတ်လောက်ရုံမျှလည်းဖြစ်သော။ ဥဒကံ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝုဋ္ဌိယာ၊ သည်။ ပဝတ္တမာနာယ ပန၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်ကား။ ယာဝ အာဘဿရဘဝနာပိ၊ အာဘဿရဘုံတိုင်အောင်လည်း။ ဧကောဒကံ၊ ရေတင်းကြမ်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဒေဝတာဝစနံ၊ နတ်၏ စကားကို။ ပဋိက္ခိပနဝသေန၊ ပယ်သည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဋိဂါထံ၊ အတုံ့ဖြစ်သော ဂါထာကို။ ဝါ၊ ဂါထာတုံ့ကို။ ဝဒန္တော၊ ဆိုတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ “နတ္ထိ အတ္တသမံ ပေမ”န္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၁၂၄။ ကိံသူဓ ဘီတာတိ၊ ကား။ ကိံ နု ဘီတာ၊ အဘယ်ကြောင့် ကြောက်သနည်း။ မဂ္ဂေါ စ’ နေကာယတနော ပဝုတ္တောတိ၊ ကား။ အဋ္ဌတိံသာရမ္မဏဝသေန၊ သုံးဆယ့်ရှစ်ပါးသော အာရုံတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်ကို။ ကထိတော၊ ဟောအပ်၏။ ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့ဖြစ်လျက်။ ကိဿ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဘီတာ၊ ကြောက်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ အယံ ဇနတာ၊ ဤလူအပေါင်းသည်။ ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိယော၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော မိစ္ဆာအယူတို့ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ယူဘိသနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ၏။ ဘူရိပညာတိ၊ ကား။ ဗဟုပည၊ များသော ပညာရှိသော။ ဥဿန္နပည၊ ပြန့်ပြောသော ပညာရှိသော။ ပရလောကံ န ဘာယေတိ၊ ကား။ ဣမသ္မာ လောကာ၊ ဤလောကမှ။ ပရလောကံ၊ တစ်ပါးသော လောကသို့။ ဂစ္ဆန္တော၊ သွားသည်ရှိသော်။ န ဘာယေယျ၊ မကြောက်ရာ။

ပဏိဓာယာတိ၊ ကား။ ဌပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဃရမာဝသန္တောတိ၊ ကား။ အနာထပိဏ္ဍိကာဒယော ဝိယ၊ တို့ကဲ့သို့။ ဗဟွန္နပါနေ၊ များသော ထမင်းအဖျော်ရှိသော။ ဃရေ၊ အိမ်၌။ ဝသန္တော၊ နေသော။ သံဝိဘာဂီတိ၊ ကား။ အစ္ဆရာယ၊ လက်ဖျားဖြင့်။ ဂဟိတမ္ပိ၊ ယူအပ်သောဝတ္ထုကိုလည်း။ နခေန၊ လက်သည်းဖြင့်။ ဖာလေတွာ၊ ခွဲ၍။ ပရဿ၊ သူတစ်ပါးအား။ ဒတွာဝ၊ ပေး၍သာ။ ဘုဉ္ဇနသီလော၊ စားလေ့ရှိသော။

ဝဒညူတိ၊ ကား။ ယာစကာနံ၊ တို့၏။ ယာစနဝသေန၊ တောင်းသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝုတ္တဝစနညူ၊ ဆိုအပ်သော စကားကို သိလေ့ရှိ၏။ ဝါ၊ ကား။ ယာစကာနံ၊ တို့သည်။ ယာစနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝစနီယော၊ ဆိုအပ်၏။ ဧတ္ထ စ၊ ဤပါဌ်၌လည်း။ ဝါစန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဝစီသုစရိတာနိ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ကုန်၏။ မနန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ မနောသုစရိတာနိ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ကုန်၏။ ကာယေနာတိ ပဒေန၊ ဖြင့်။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ကာယသုစရိတာနိ၊ တို့ကို။ ဂဟိတာနိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမေ ဒသ ကုသလကမ္မပထာ၊ တို့သည်။ ပုဗ္ဗသုဒ္ဓိအင်္ဂံ နာမ၊ ရှေးစင်ကြယ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော အင်္ဂါမည်၏။ “ဗဟွန္နပါနံ ဃရမာဝသန္တော”တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ယညဥပက္ခရော၊ ပူဇော်ခြင်း၏ အဆောက်အဦကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ သဒ္ဓေါတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ မုဒူတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ သံဝိဘာဂီတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ ဝဒညူတိ၊ ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ဣမာနိ အင်္ဂါနိ၊ တို့ကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ “ဧတေသု ဓမ္မေသု ဌိတော စတူသု”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။

အပရော နယော၊ ကို။ ဝုစ္စတေ၊ အံ့။ “ဝါစ”န္တိ အာဒီနိ၊ ဝါစံ အစရှိသည်တို့သည်။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ အင်္ဂါနိ၊ တို့တည်း။ “ဗဟွန္နပါန”န္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ယညဥပက္ခရောဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဂဟိတော၊ ၏။ “သဒ္ဓေါ မုဒု သံဝိဘာဂီ ဝဒညူ”တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။

အပရော၊ သော။ ဒုကနယော နာမ၊ ဒုကနည်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ “ဝါစံ မနဉ္စာ”တိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ “ကာယေန ... ဃရမာဝသန္တော”တိ၊ ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ “သဒ္ဓေါ မုဒူ”တိ၊ ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ “သံဝိဘာဂီ ဝဒညူ”တိ၊ ကား။ ဧကံ၊ သော။ အင်္ဂံ၊ တည်း။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဧတေသု ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ ဌိတော၊ တည်သောသူသည်။ ဓမ္မေ၊ ၌။ ဌိတော နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုတရား၌ တည်သောသူသည်။ ဣတော၊ ဤဘဝမှ။ ပရလောကံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တော၊ သော်။ န ဘာယတိ၊ မကြောက်။

ကာယသမာစာရမ္ပီတိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားသည်။ ပါတိမောက္ခသံဝရဒဿနံ၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလကို ပြသောစကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဒုဝိဓေနာတိ၊ ကား။ ဒွိဝိဓေန၊ နှစ်ပါးသော အဖို့ဖြင့်။ ဒွီဟိ၊ ကုန်သော။ ကောဋ္ဌာသေဟိ၊ အဖို့တို့ဖြင့်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဇညာတိ၊ ကား။ ဇာနေယျ၊ သိရာ၏။ ဧသာ သီလကထာ စ နာမ၊ ဤသီလစကား မည်သည်ကို။ ကမ္မပထဝသေန ဝါ၊ ကမ္မပထ၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဏတ္တိဝသေန ဝါ၊ ပညတ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထေတဗ္ဗာ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ ကမ္မပထဝသေန၊ ဖြင့်။ တာဝ၊ စွာ။ ကထေန္တေန၊ ဆိုသောသူသည်။ အသေဝိတဗ္ဗကာယသမာစာရော၊ မမှီဝဲအပ်သောအကျင့်ကို။ ပါဏာတိပါတာဒိန္နာဒါနမိစ္ဆာစာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။ ပဏ္ဏတ္တိဝသေန၊ ဖြင့်။ ကထေန္တေန၊ သည်။ (လိုက်စေသည်)။ ကာယဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမဝသေန၊ ပညတ်အပ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို လွန်ကျူးခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။ သေဝိတဗ္ဗကာယသမာစာရော၊ ကို။ ပါဏာတိပါတာဒိဝေရမဏီဟိ စေဝ၊ ပါဏာတိပါတ် အစရှိ သည်တို့မှ ကြဉ်ခြင်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကာယဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒအဝီတိက္ကမေန စ၊ ပညတ်အပ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို မလွန်ကျူးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။

အသေဝိတဗ္ဗဝစီသမာစာရော၊ မမှီဝဲအပ်သော နှုတ်အကျင့်ကို။ မုသာဝါဒါဒိဝစီဒုစ္စရိတေန စေဝ၊ မုသာဝါဒအစရှိသော ဝစီဒုစရိုက်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝစီဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။ သေဝိတဗ္ဗဝစီသမာစာရော၊ ကို။ မုသာဝါဒါဒိဝေရမဏီဟိ စေဝ၊ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝစီဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒအဝီတိက္ကမေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကထေတဗ္ဗော၊ ၏။

ပရိယေသနာ ပန၊ ရှာမှီးခြင်းသည်ကား။ ကာယဝါစာဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပရိယေသနာ ဧဝ၊ သည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ သာ၊ ထိုရှာမှီးခြင်းကို။ ကာယဝစီသမာစာရဂ္ဂဟဏေန၊ ကာယသမာစာရ ဝစီသမာစာရကို ယူသဖြင့်သာလျှင်။ (’ကာယသမာစာရဂ္ဂဟဏေန’ဟု ရှိသည်များ၏။ ယ္ခင်အနက်ပေးသည်အတိုင်း ရှိသောပါဌ်သည်သာ သင့်မြတ်၏)။ ဂဟိတာပိ၊ သော်လည်း။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာဇီဝဋ္ဌမကသီလံ နာမ၊ အာဇီဝလျှင် ရှစ်ခုမြောက်ရှိသော သီလမည်သည်။ ဧတသ္မိံ ယေဝ ဒွါရဒွယေ၊ ဤဒွါရနှစ်ပါးတို့၏ အပေါင်း၌သာလျှင်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ အာကာသေ၊ ၌။ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာဇီဝဋ္ဌမကသီလဒဿနတ္ထံ၊ အာဇီဝလျှင် ရှစ်ခုမြောက်ရှိသော သီလကို ပြအံ့သောငှာ။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုရှာမှီးခြင်း၌။ နသေဝိတဗ္ဗပရိယေသနာ၊ မမှီဝဲအပ်သော ရှာမှီးခြင်းကို။ အနရိယပရိယေသနာယ၊ မမြတ်သော ရှာမှီးခြင်းဖြင့်။ ကထေတဗ္ဗာ၊ ၏။ သေဝိတဗ္ဗပရိယေသနာ၊ ကို။ အရိယပရိယေသနာယ၊ မြတ်သော ရှာမှီးခြင်းဖြင့်။ ကထေတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ “ကတမာ စ ... ပရိယေသတီ”တိ အာဒိ၊ ရှိသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တထာ၊ မှတစ်ပါး။ “ကတမာ စ ...ပရိယေသတီ”တိ အာဒိ၊ ရှိသော။ ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အနရိယပရိယေသနာ၊ သည်။ ကတမာ စ၊ နည်းဟူမူကား။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ လောကေ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော သူသည်။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ ဇာတိဓမ္မော၊ ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်သဘောရှိသည်။ သမာနော၊ လျက်။ ဇာတိဓမ္မံယေဝ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘောကိုသာလျှင်။ ပရိယေသတိ၊ ရှာ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အရိယပရိယေသနာ၊ သည်။ ကတမာ စ၊ နည်းဟူမူကား။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ လောကေ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သည်။ အတ္တနာ၊ သည်။ ဇာတိဓမ္မော၊ သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်၍။ ဇာတိဓမ္မေ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘော၌။ အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။ အဇာတံ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘော မရှိသော။ အနုတ္တရံ၊ မြတ်သော။ ယောဂက္ခေမံ၊ ယောဂ၏ ကုန်ရာဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ ပရိယေသတိ၊ ၏။

စာပိုဒ် ၁၇၀။ မဂ္ဂါနဋ္ဌင်္ဂိကောတိ၊ ကား။ ဇင်္ဃမဂ္ဂါဒယော ဝါ၊ ခြေကြောင်း ခရီး အစရှိသည်တို့သည်လည်း။ ဟောန္တု၊ စေကုန်။ ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိဂတမဂ္ဂါ ဝါ၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပါးသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတည်းဟူသော မဂ်တို့သည်လည်း။ ဟောန္တု၊ ကုန်။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ မဂ္ဂါနံ၊ မဂ်တို့တွင်။ ဝါ၊ တို့ထက်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိအာဒီဟိ၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌဟိ အင်္ဂေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအာဒီနံ၊ ကုန်သော။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ ပါပဓမ္မာနံ၊ ယုတ်မာသော တရားတို့ကို။ ပဟာနကရော၊ ပယ်ခြင်းကို ပြုတတ်သော။

နိရောဓံ၊ နိရောဓသစ္စာကို။ အာရမ္မဏံ ကတွာ၊ အာရုံပြု၍။ စတူသုပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သစ္စေသု၊ တို့၌။ ဒုက္ခပရိဇာနနာဒိကိစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းအစရှိသော ကိစ္စကို။ သာဓယမာနော၊ ပြီးစေတတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ သော။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ သေဋ္ဌော ဥတ္တမော။ မြတ်၏။ သစ္စာနံ စတုရော ပဒါတိ၊ ကား။ “သစ္စံ ဘဏေ န ကုဇ္ဈေယျာ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဂတံ၊ သော။ ဝစီသစ္စံ ဝါ၊ ဝစီသစ္စာသည်လည်း။ ဟောတု၊ စေ။ “သစ္စော ဗြာဟ္မဏော သစ္စော ခတ္တိယော”တိ အာဒိဘေဒံ၊ ဤသို့ အစရှိသည်အပြားရှိသော။ သမ္မုတိသစ္စံ ဝါ၊ သည်လည်း။ ဟောတု၊ စေ။” ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမည”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဂတံ၊ သော။ ဒိဋ္ဌိသစ္စံ ဝါ၊ သည်လည်း။ ဟောတု၊ စေ။ “ဧကံ ဟိ သစ္စံ န ဒုတိယမတ္ထီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ သော။ ပရမတ္ထသစ္စံ ဝါ၊ သည်လည်း။ ဟောတု၊ စေ။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣမေသံ သစ္စာနံ၊ တို့တွင်။ ဝါ၊ တို့ထက်။ ပရိဇာနိတဗ္ဗဋ္ဌေန စ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်သော သဘောအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဟာတဗ္ဗဋ္ဌေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗဋ္ဌေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘာဝေတဗ္ဗဋ္ဌေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဧကပဋိဝေဓဋ္ဌေန စ၊ တစ်ပြိုင်နက်ထိုးထွင်း၍ သိသောသဘောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ တထပဋိဝေဓဋ္ဌေန စ၊ မဖောက်မပြန်ထိုးထွင်း၍ သိသောသဘောအားဖြင့် လည်းကောင်း။ “ဒုက္ခံ အရိယသစ္စ”န္တိ အာဒယော၊ ကုန်သော။ စတုရော၊ ကုန်သော။ ပဒါ၊ တရားအစုတို့သည်။ သေဋ္ဌာ နာမ၊ မြတ်သည်မည်ကုန်၏။ ဝိရာဂေါ သေဋ္ဌော ဓမ္မာနန္တိ၊ ကား။ “ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ သင်္ခတာ ဝါ၊ သင်္ခတတရားလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ အသင်္ခတာ ဝါ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ တို့တွင်။ ဝါ၊ တို့ထက်။ ဝိရာဂေါ၊ ရာဂ၏ ကင်းရာဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာန်ကို။ အဂ္ဂံ အဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ဆိုအပ်၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဝစနတော၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗာနသင်္ခါတော၊ သော။ ဝိရာဂေါ၊ ရာဂ၏ ကင်းရာဖြစ်သော တရားသည်။ သဗ္ဗဓမ္မာနံ၊ တို့တွင်။ ဝါ၊ ထို့ထက်။ သေဋ္ဌော၊ ၏။ ဒွိပဒါနဉ္စ စက္ခုမာတိ၊ ကား။ သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝမနုဿာဒိဘေဒါနံ၊ နတ်လူ အစရှိကုန်သော အပြားရှိကုန်သော။ ဒွိပဒါနံ၊ အခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့တွင်။ ဝါ၊ တို့ထက်။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ စက္ခူဟိ၊ တို့ဖြင့်။ စက္ခုမာ၊ စက္ခုအမြင်ရှိတော်မူသော။ ဘဂဝါဝ၊ သည်သာလျှင်။ သေဋ္ဌော၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

အဂ္ဂါနီတိ၊ ကား။ ဥတ္တမာနိ၊ အမြတ်တို့သည်။ ယာဝတာတိ၊ ကား။ ယတ္တကာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ အပဒါတိ၊ ကား။ နိပ္ပဒါ၊ အခြေမရှိကုန်သော။ အဟိမစ္ဆာဒယော၊ မြွေငါး အစရှိသည်တို့သည်။ ဒွိပဒါတိ၊ ကား။ မနုဿပက္ခိဇာတာဒယော၊ လူငှက်မျိုး အစရှိသည်တို့သည်။ စတုပ္ပဒါတိ၊ ကား။ ဟတ္ထိအဿာဒယော၊ တို့သည်။ ဗဟုပ္ပဒါတိ၊ ကား။ သတပဒိအာဒယော၊ ကင်းခြေများ အစရှိသည်တို့သည်။ ရူပိနောတိ၊ ကား။ ကာမာဝစရရူပါဝစရသတ္တာ၊ တို့သည်။ အသညိနောတိ၊ ကား။ အသညိဘဝေ၊ အသညသတ်ဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တသတ္တာ၊ ဖြစ်သော သတ္တဝါသည်။ နေဝသညီနာသညိနောတိ၊ ကား။ ဘဝဂ္ဂေ၊ ဘဝဂ်၌။ နိဗ္ဗတ္တသတ္တာ၊ တို့သည်။ အဂ္ဂမက္ခာယတီတိ၊ ကား။ ဂုဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အဂ္ဂေါ ဥတ္တမော သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ အက္ခာယတိ၊ ၏။

အသင်္ခတာနန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ နိဗ္ဗာနမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဝိရာဂေါတိ အာဒီနိ စ၊ တို့သည်လည်း။ နိဗ္ဗာနဿေဝ၊ ၏သာလျှင်။ နာမာနိ၊ တို့တည်း။

ဝိရာဂ စသည်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် နိဗ္ဗာန်၏ အမည်ဖြစ်ကုန်သနည်း။ စောဒနာရှိရကား ‘တံ ဟိ’ စသောပါဌ်ကို မိန့်သတည်း။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ အာဂမ္မ၊ စွဲ၍။ သဗ္ဗေ ကိလေသာ၊ တို့သည်။ ဝိရဇ္ဇန္တိ၊ ကင်းကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ ရာဂမဒါဒယော၊ ရာဂတည်းဟူသော ယစ်ခြင်း အစရှိသည်တို့သည်။ မဒါ နိမ္မဒါ၊ ယစ်ခြင်းမရှိကုန်သည်။ (အမဒါ နိမ္မဒါ’ဟု ရှေးပါဌ်ရှိ၏)။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ အဘာဝံ၊ မဖြစ်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ ပိပါသာ၊ သိပ်ခြင်းတို့သည်။ ဝိနယံ၊ ကင်းပျောက်ခြင်းကို။ ဥပေန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ အာလယာ၊ တို့သည်။ သမုဂ္ဃာတံ၊ အကြွင်းမဲ့ပြတ်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝဋ္ဋာနိ၊ ဝဋ်တို့သည်။ ဥပစ္ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်ကုန်၏။ တဏှာ၊ သည်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗပရိဠာဟာ၊ ခပ်သိမ်းသော ပူပန်ခြင်းတို့သည်။ ဝူပသမ္မန္တိ၊ ကုန်၏။ ဝဋ္ဋဒုက္ခံ၊ သည်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ၏။ နိဗ္ဗာယတိ၊ ငြိမ်း၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သည်။ ဧတာနိ နာမာနိ၊ ဤဝိရာဂအစရှိသော အမည်တို့ကို။ လဘတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ဓမ္မော စ ကုသလက္ခတောတိ၊ ကား။ တဿ သတ္ထုနော၊ ၏။ ဓမ္မော စ၊ သည်လည်း။ ကုသလော အနဝဇ္ဇော၊ အပြစ်မရှိ။ အနဝဇ္ဇတ္တာ ဧဝ၊ အပြစ်မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ ပဋိပက္ခေဟိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကုန်သော။ ရာဂါဒီဟိ၊ ကုန်သော။ ကိလေသေဟိ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ သဗ္ဗတိတ္ထိယဝါဒေဟိ စ၊ အလုံးစုံသော တိတ္ထိတို့၏ အယူတို့သည်လည်းကောင်း။ အပရိက္ခတော၊ မခွါအပ်။ ဝါ၊ မတူးဖြိုအပ်။ တာနိ တီဏိ ဝိသိဿရေတိ၊ ကား။ တီဏိ၊ ကုန်သော။ ဧတာနိ ရတနာနိ၊ တို့သည်။ လောကေ၊ ၌။ သဗ္ဗရတနေဟိ၊ တို့ထက်။ ဝိသိဿန္တိ၊ ထူးကုန်၏။ ဂုဏဝသေန၊ ဂုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗလောကံ၊ အလုံးစုံသော လောကကို။ အတိသေန္တိ၊ လွန်၍ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

သမဏပဒုမသဉ္စယော ဂဏောတိ၊ ကား။ ပဒုမသဒိသာနံ၊ ကြာပဒုမ္မာနှင့် တူကုန်သော။ အရိယသမဏာနံ၊ အရိယာဖြစ်သော ရဟန်းတို့၏။ သမူဟသင်္ခါတော၊ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ဂဏော၊ ဂိုဏ်းတည်း။

ဟိ၊ စွ။ ပဒုမန္တိ၊ ကား။ ပရိပုဏ္ဏသတပတ္တဿ၊ ပြည့်စုံသော ပွင့်ချပ်တစ်ရာရှိသော။ သရောရုဟဿ၊ ကြာ၏။ နာမံ၊ တည်း။ အရိယပုဂ္ဂလာ စ၊ တို့သည်လည်း။ သဗ္ဗထာပိ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်လည်း။ ပရိပုဏ္ဏဂုဏာ၊ ပြည့်စုံသော ဂုဏ်ရှိကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ပဒုမသဒိသာတိ၊ ကြာပဒုမ္မာနှင့် တူကုန်၏ဟူ၍။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ ဝိဒူနံ သက္ကတောတိ၊ ကား။ ဝိဒူဟိ ပဏ္ဍိတေဟိ၊ တို့သည်။ သက္ကတော၊ ပူဇော်အပ်သည်။ နရဝရဒမကောတိ၊ ကား။ နရဝရော စ၊ မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ပုရိသာနံ၊ ယောကျ်ားတို့ကို။ ဒမကော နာယကော စ၊ ဆုံးမတတ်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ လောကဿ ဥတ္တရီတိ၊ ကား။ လောကဿ၊ ၏။ ဥပရိ၊ ၌။ ဌိတာနိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗလောကေ၊ ၌။ ဥတ္တမာနီ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

နိရုပဒါဟောတိ၊ ကား။ ရာဂပရိဠာဟာဒီဟိ၊ ရာဂတည်းဟူသော ပူပန်ခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အနုပဒါဟော၊ ပူပန်ခြင်း မရှိသော။ သစ္စနာမောတိ၊ ကား။ အဝိတထနာမော၊ မဖောက်မပြန်သော အမည်ရှိတော်မူ၏။ ယထာဘုစ္စဂုဏေဟိ၊ ဟုတ်မှန်သည်အားလျော်စွာ ဖြစ်ကုန်သော ဂုဏ်တို့ဖြင့်။ အာဂတနာမော၊ လာသော အမည်ရှိတော်မူ၏။ သဗ္ဗာဘိဘူတိ၊ ကား။ သဗ္ဗလောကံ၊ ကို။ အတ္တနော၊ ၏။ ဂုဏေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အဘိဘဝိတွာ၊ နှိပ်နင်း၍။ ဌိတော၊ ၏။ သစ္စဓမ္မောတိ၊ ကား။ ဝဋ္ဋတော၊ မှ။ ဧကန္တနိဿရဏဘာဝေန၊ စင်စစ် ထွက်မြောက်ကြောင်း ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝိတထော၊ မဖောက်မပြန်သော။ ပရိယတ္တိယာ၊ နှင့်။ သဟ၊ ကွ။ နဝဝိဓော၊ သော။ လောကုတ္တရဓမ္မော၊ တည်း။ တတော ဧဝ၊ ထိုသို့ စင်စစ်ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ကြောင်းဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်။ တဿ၊ ထိုပရိယတ်နှင့်တကွ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရာ တရားထက်။ ဥတ္တရိ၊ လွန်မြတ်သော။ အညော၊ တစ်ပါးသော တရားတည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ (ဤသို့ပေးဦး)။ နတ္ထညော တဿ ဥတ္တရီတိ၊ ကား။ တဿ၊ ထိုပရိယတ်နှင့်တကွ ကိုးပါးသော လောကုတ္တရာတရားထက်။ ဥတ္တရိ၊ လွန်မြတ်သော။ အဓိကဂုဏော၊ လွန်သော ဂုဏ်ရှိသော။ အညော၊ သော။ ဓမ္မော စ၊ သည်လည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အယံ၊ ကား။ အတ္ထော၊ တည်း။ အရိယသံဃောဝ၊ ကိုသာလျှင်။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ သဗ္ဗကာလံ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ဝိဒူဟိ သဗ္ဗပဏ္ဍိတေဟိ၊ တို့သည်။ ပူဇိတော၊ ၏။

‘ဧကာယန”န္တိ ဂါထာယ၊ ၌။ ဧကာယနန္တိ၊ ကား။ ဧကံ မဂ္ဂံ၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော ခရီးဖြစ်သော။

(ဟိ’ကား ဝါကျာရမ္ဘတည်း)။ မဂ္ဂဿ၊ ခရီး၏။ (နာမာနိ၌ စပ်)။ မဂ္ဂေါ စ၊ မဂ္ဂဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ပန္ထော စ၊ ပန္ထဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ပဇ္ဇော စ၊ ပဇ္ဇဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ အဉ္ဇသဉ္စ၊ အဉ္ဇသဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ဝဋုမာနဉ္စ၊ ဝဋုမဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ နာဝါ စ၊ နာဝါဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ဥတ္တရသေတု စ၊ ဥတ္တရဟူသောအမည် သေတုဟူသောအမည်တို့လည်းကောင်း။ ကုလ္လော စ၊ ကုလ္လဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ဘိသိ စ၊ ဘိသိဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ သင်္ဂမော စ၊ သင်္ဂမဟူသော အမည်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဗဟူနိ၊ ကုန်သော။ နာမာနိ၊ တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ သွာယံ သော အယံ မဂ္ဂေါ၊ ထိုခရီးကို။ ဣဓ၊ ၌။ အယနနာမေန၊ အယနဟူသော အမည်ဖြင့်။ ဝုတ္တော၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကာယနန္တိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ဧက မဂ္ဂံ၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော ခရီးဖြစ်သော။ န ဒွေဓာပထဘူတံ၊ နှစ်ကြောင်းသော ခရီး မဟုတ်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဧကေန၊ အပေါင်းအဖော် မရှိသောသူသည်။ အယိတဗ္ဗံ၊ သွားအပ်၏။ ဝါ၊ ရောက်အပ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကာယနံ၊ အဖော်မရှိ တစ်ယောက်တည်း သွားအပ်သော။

ဂဏသင်္ဂဏိကံ၊ အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ဝိဝေကဋ္ဌေန၊ ဆိတ်ငြိမ်ခြင်း၌ တည်သောသူသည်။ ပဝိဝိတ္တေန၊ တဏှာမကင်းသော စိတ်ရှိသော သူသည်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ သွားအပ်၏။ ဝါ၊ ရောက်အပ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဧတေန၊ ဤအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်ဖြင့်။ အယန္တိ၊ သွားကုန်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယနော၊ မည်၏။ သံသာရတော၊ မှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝါ၊ ကား။ ဧကဿ သဗ္ဗသတ္တသေဋ္ဌဿ၊ ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့ထက် မြတ်တော်မူသော။ (ဧကသဒ္ဒါကား သေဋ္ဌအနက်ဟောတည်း)။ ဘဂဝတော၊ ၏။ အယနော၊ ခရီးတည်း။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကာယနော၊ မည်၏။

တေန၊ ထိုအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်ဖြင့်။ အညေပိ၊ တစ်ပါးသော သူတို့သည်လည်း။ ကိဉ္စာပိ အယန္တိ၊ အကယ်၍ကား သွားကုန်၏ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥပ္ပါဒိတတ္တာ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘဂဝတောဝ၊ ၏သာ။ အယနော၊ ခရီးတည်း။ ယထာ ယေန ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ “သော ဟိ ဗြာဟ္မဏ ... ဥပ္ပါဒေတာ”တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ၏။ တထာ တေန ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ ဥပ္ပါဒိတတ္တာ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဘဂဝတောဝ၊ ၏သာ။ အယနော၊ ခရီးတည်း။ ဗြာဟ္မဏ၊ ဗြာဟ္မဏ။ သော ဘဂဝါ၊ သည်။ အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်သေးသော။ မဂ္ဂဿ၊ ကို။ ဥပ္ပါဒေတာ၊ ဖြစ်စေတတ်၏။ ဝါ၊ ကား။ အယတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အယနော၊ မည်၏။ ဂစ္ဆတိ ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဧကသ္မိံ၊ သော။ ဣမသ္မိံ ယေဝ ဓမ္မဝိနယေ၊ ဤဓမ္မဝိနည်း၌သာလျှင်။ အယနော၊ ၏။ အညတ္ထ၊ ၌။ န အယနော၊ မဖြစ်တတ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကာယနော၊ မည်၏။ ယထာ ယေန ကာရဏေန၊ ကြောင့်။” ဣမသ္မိံ ခေါ ... ဥပလဗ္ဘတီ”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တထာ တေန ကာရဏေန၊ ကြောင့်။ ဣမသ္မိံ ယေဝ ဓမ္မဝိနယေ၊ ဤဓမ္မဝိနည်း၌သာလျှင်။ အယနော၊ ၏။ အညတ္ထ၊ ၌။ န အယနော၊ မဖြစ်တတ်။ သုဘဒ္ဒ၊ သုဘဒ္ဒ။ ဣမသ္မိံ ခေါ ဓမ္မဝိနယေ၊ ၌သာလျှင်။

အရိယော၊ သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော မဂ္ဂေါ၊ ကို။ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ အပိ စ အပရော နယော၊ ကို။ ဝုစ္စတေ၊ အံ့။ ပုဗ္ဗဘာဂေ၊ မဂ်၏ ရှေးအဖို့၌။ နာနာမုခဘာဝနာယ၊ အထူးထူးသော ကာယာနုပဿနာအစရှိသည်ကို အရင်းပြု၍ဖြစ်သော ဘာဝနာနည်းဖြင့်။ ပဝတ္တောပိ၊ ဖြစ်သော်လည်း။ အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။ ဧကံ၊ သော။ နိဗ္ဗာနမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ အယတိ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧကာယနော၊ မည်၏။ တံ ဧကာယနံ၊ ထိုတစ်ကြောင်းတည်းသော ခရီးကို။ ဝါ၊ ခရီးဖြစ်သော။

ဇာတိခယန္တဒဿီတိ၊ ကား။ ဇာတိယာ၊ ၏။ ခယသင်္ခါတော၊ ကုန်ရာဖြစ်၏ဟု ဆိုအပ်သော။ အန္တော၊ အဆုံးတည်း။ ဇာတိခယန္တော၊ ဇာတိ၏ ကုန်ရာဟု ဆိုအပ်သော အဆုံး။ ဇာတိယာ၊ ၏။ အစ္စန္တခယန္တော၊ စင်စစ် ကုန်ရာဟု ဆိုအပ်သော အဆုံးဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ တည်း။ တံ၊ ထိုဇာတိ၏ ကုန်ရာဟု ဆိုအပ်သော အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ ပဿိ၊ မြင်ပြီ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇာတိခယန္တဒဿီ၊ မည်၏။ “မဂ္ဂံ ပဇာနာတိ ဟိတာနုကမ္ပီ”တိ၊ ဟူ၍။ ပါဌော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့တည်း။ (ဤသို့ပေး)။ ဝုတ္တပ္ပကာရံ၊ သော။ ဧကာယနသင်္ခါတံ၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော ခရီးဟု ဆိုအပ်သော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ သယမ္ဘုဉာဏေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဇာနန္တော စ၊ ၍လည်း။ တေန တေန ဟိတေန၊ ထိုထိုသို့သော အစီးအပွားဖြင့်။ သတ္တေ၊ တို့ကို။ အနုကမ္ပတိ၊ စောင့်ရှောက်တော်မူတတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တဿ မဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဧကာယနဘာဝဉ္စ၊ တစ်ကြောင်းတည်းသော ခရီး၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ တီသုပိ ကာလေသု၊ တို့၌လည်း။ ဧကန္တနိယျာနတဉ္စ၊ စင်စစ် ထွက်မြောက်ကြောင်း၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘာဝေတုံ၊ ငှာ။ “ဧတေန ... ဩဃ”န္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့တည်း။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ အတီတံ၊ လွန်လေပြီးသော။ အဒ္ဓါနံ၊ ကာလ၌။ ကာမောဃာဒိစတုဗ္ဗိဓံ၊ ကာမောဃ အစရှိသော လေးပါးအပြားရှိသော။ ဩဃံ၊ ကို။ တရိံသု၊ ကူးမြောက်ကုန်ပြီ။ ယေ စ၊ တို့သည်လည်း။ အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ တံ၊ ထိုဩဃကို။ တရိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။ ဧတရဟိ စ၊ ယခုအခါ၌လည်း။ တရန္တိ၊ ကူးမြောက်ကုန်ဆဲ။ သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ဧတေနေဝ မဂ္ဂေန၊ ဤမဂ်ဖြင့်သာလျှင်။ တရိံသု၊ ကုန်ပြီ။ တရိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။ တရန္တိ၊ ကုန်၏။ အညေန၊ တစ်ပါးသော မဂ်ဖြင့်။ န တရိံသု၊ ကူးမြောက်ပြီးသည် မဟုတ်ကုန်။ န တရိဿန္တိ၊ ကုန်လတ္တံ့။ န တရန္တိ၊ ကုန်။ (ဤသို့ပေး)။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ဝိသုဒ္ဓိပေက္ခာတိ၊ ကား။ စတုရောဃနိတ္ထရဏေန၊ လေးပါးသော ဩဃမှ ထွက်မြောက်သဖြင့်။ အစ္စန္တဝိသုဒ္ဓိံ၊ စင်စစ် စင်ကြယ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။ အပေက္ခန္တာ၊ အလိုရှိကုန်သော။ ပရိနိဗ္ဗာယိတုကာမာ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ ဒုဝိဓမ္ပိ၊ လည်းဖြစ်သော။ သာသနပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ (သောဠသဝိဓသာသနပဋ္ဌာန အဋ္ဌဝီသတိဝိဓသာသနပဋ္ဌာနနှစ်ပါးကို ယူပါ)။ နာနာသုတ္တပဒါနိ၊ အထူးထူးသော သုတ်ပုဒ်တို့ကို။ ဥဒါဟရန္တေန၊ ထုတ်သဖြင့်။ ဝိဘဇိတွာ၊ ပြီး၍။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီဟိ၊ သံကိလေသဘာဂိယသုတ် အစရှိသည်တို့နှင့်။ သံသန္ဒိတွာ၊ နှီးနှော၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ “လောကိယံ သုတ္တ”န္တိ အာဒိ၊ သုတ္တံ အစရှိသော စကားကို။ အာရဒ္ဓံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ဒဿနဘာဂိယေန စ ဘာဝနာဘာဂိယေန စာတိ၊ ကား။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယေန၊ သုတ်ဖြင့်။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယမေဝ၊ သုတ်ကိုသာလျှင်။ ဒဿနဘာဂိယံ၊ သုတ်လည်းကောင်း။ ဘာဝနာဘာဂိယံ၊ သုတ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဒွိဓာ၊ နှစ်ပါးအပြားအားဖြင့်။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲ၍။ ဒဿိတံ၊ ၏။ လောကိယဉ္စ လောကုတ္တရဉ္စာတိ၊ ကား။ လောကိယဉ္စ၊ လောကီလည်းဖြစ်သော။ လောကုတ္တရဉ္စ၊ ဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ ကို။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီဟိ စ၊ သံကိလေသဘာဂိယ အစရှိသော သုတ်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဒဿနဘာဂိယာဒီဟိ စ၊ တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဥဘယေဟိ၊ နှစ်ပါးသော သုတ်တို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အဓိပ္ပါယော၊ တည်း။ ယသ္မိံ သုတ္တေတိ အာဒိ၊ ယသ္မိံ သုတ္တေ အစရှိသော စကားသည်။ နိဒ္ဒိသနာကာရဒဿနံ၊ ပြအပ်သော အခြင်းအရာကို ပြသော စကားတည်း။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သံကိလေသဘာဂိယန္တိ၊ ကား။ သံကိလေသကောဋ္ဌာသသဟိတံ၊ သံကိလေသအဖို့နှင့် တကွဖြစ်သော။ သံကိလေသတ္ထဒီပနံ၊ သံကိလေသအနက်ကို ပြတတ်သော။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသော ဝါသနာဘာဂီယ အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသ နယော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ လောကိယတ္တိကဿ၊ လောကိယတိက်၏။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီဟိ၊ အစရှိကုန်သော။ စတူဟိ ပဒေဟိ၊ လေးပုဒ်တို့နှင့်။ (သံကိလေသဘာဂိယ ဒဿနဘာဂိယ ဝါသနာဘာဂိယ ဘာဝနာဘာဂိယ၊ ဤလေးပုဒ်ကို ယူ)။ သံသန္ဒနံ၊ ကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ (ဒဿေတုံ အာရဒ္ဓံ၌ စပ်)။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ သေသတိကာနဉ္စ၊ ကြွင်းသော သတ္တာဓိဋ္ဌာနအစရှိသော ရှစ်တိက်တို့ကိုလည်းကောင်း။ သေသပဒါနဉ္စ၊ ကြွင်းသော မိဿကပုဒ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ (သံကိလေသဘာဂိယဉ္စ၊ ဝါသနာဘာဂိယဉ္စ အစရှိသော မိဿကပုဒ်ကိုယူ)။ သံသန္ဒနံ၊ ကို။ သုဝိညေယျန္တိ၊ သိလွယ်ပြီဟူ၍။ သုဝိညေယျံ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုကြွင်းသော တိက်ပုဒ်တို့၏ နှီးနှောခြင်းကို။ အနုဒ္ဓရိတွာ၊ မထုတ်မူ၍။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီနံ၊ သုတ် အစရှိသည်တို့ကို။ သမတိက္ကမနံ၊ လွန်ခြင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဝါသနာဘာဂိယံ သုတ္တ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ ဖြစ်သော။ သုတ္တဉ္စ၊ သုတ်သည်လည်းကောင်း။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ သော။ သုတ္တဉ္စ၊ သည်လည်းကောင်း။ လောကိယမေဝ၊ လောကိယသုတ်သည်သာလျှင်။ ယဒိပိ ဟောတိ၊ ၏ရှင့်။ တထာပိ၊ လည်း။ လောကုတ္တရသုတ္တာနိ၊ တို့သည်။ လောကိယသုတ္တာနံ၊ တို့ကို။ သမတိက္ကမာယ၊ လွန်ခြင်းငှာ။ ဟောန္တိ ဝိယ၊ ကုန်သကဲ့သို့။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ သော။ သုတ္တံ၊ သုတ်သည်။ သံကိလေသဘာဂိယဿ၊ သုတ်ကို။ သမတိက္ကမာယ၊ ငှာ။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ဝါသနာဘာဂိယံ သုတ္တံ သံကိလေသဘာဂိယဿ သုတ္တဿ နိဂ္ဃာတာယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ နိဂ္ဃာတာယာတိ၊ ကား။ ပဟာနာယ၊ ငှာ။

သုတ္တသီသေန စ၊ သုတ်ကို ပဓာနပြုသဖြင့်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ သုတ္တတ္ထော၊ သုတ်၏ အနက်ကို။ ဂဟိတော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ယသ္မာ စ၊ ကြောင့်လည်း။ သံကိလေသဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ သမတိက္ကမနေန၊ လွန်သဖြင့်။ ဝေါဒါန ဓမ္မာ၊ တို့ကို။ အဓိဂန္တဗ္ဗာ ဝိယ၊ ရအပ်ကုန်သကဲ့သို့။ ဒဿနဘူမိသမတိက္ကမနေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဘာဝနာဘူမိ၊ ကို။ အဓိဂန္တဗ္ဗာ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဘာဝနာ ... ပဋိနိဿဂ္ဂါယာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ယသ္မာ ပန၊ ကြောင့်ကား။ အသေက္ခဓမ္မေသု၊ အသေက္ခတရားတို့သည်။ ဥပ္ပန္နေသု၊ ဖြစ်ကုန်သည်ရှိသော်။ မဂ္ဂဘာဝနာကိစ္စံ နာမ၊ မဂ္ဂဘာဝနာကိစ္စမည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဈာနဘာဝနာပိ၊ ဈာန်ကိုပွားစေခြင်းသည်လည်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရတ္ထာ ဧဝ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌ ချမ်းသာစွာနေခြင်းအကျိုး ရှိသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “အသေက္ခဘာဂိယံ ... ပဋိနိဿဂ္ဂါယာ”တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ “အသေက္ခဘာဂိယံ သုတ္တံ ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရတ္ထ”န္တိ စ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ (ဣတိ စ ကိုရှေး၌လည်း ရှိ၍ပေးသည်)။

ဣဒါနိ၊ ၌။ တိကပဒေဟေဝ၊ တိကပုဒ်တို့ဖြင့်သာလျှင်။ သံသန္ဒိတွာ၊ ၍။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “လောကုတ္တရ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဧကဗီဇိနာတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဧကမေဝ၊ သော။ အတ္တဘာဝံ၊ ကို။ ဇနေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဧကဗီဇိ နာမ၊ မည်၏။ မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တဝစနဿ၊ ၏။ သာဓကံ၊ သက်သေဖြစ်သော။ ယထာ ကိံ ဝစနံ၊ ကို။ အာဟ၊ နည်းဟူမူကား။ “ကတမော စ ... ဧကဗီဇီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အာဟ၊ ၏။ ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဧကဗီဇီ၊ မည်သနည်းဟူမူကား။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ အဝိနိပါတဓမ္မော၊ ပုထုဇဉ်အဖြစ်သို့ ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်ကျခြင်း သဘောမရှိသော။ နိယတော၊ မဂ်ဖိုလ်တရား၌ မြဲသော။ သမ္ဗောဓိပရာယနော၊ အထက်မဂ်သုံးပါးလျှင် လဲလျောင်းရာရှိသော။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုသောတာပန်သည်။ ဧကံယေဝ၊ သော။ မာနုသကံ ဘဝံ၊ လူ၏ ဘဝကို။ ဝါ၊ လူတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ဘဝကို။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ဧကဗီဇီတိ၊ ဧကဗီဇီသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ ဒွေ ဝါ တီဏိ ဝါ ကုလာနိ၊ နှစ်ဘဝ သုံးဘဝ တို့ပတ်လုံး။ (ပေမူ၌ ဒွေ တယော ဘဝေ၊ နှစ်ဘဝ သုံးဘဝ တို့ပတ်လုံး။ ဟုရှိသည်)။ သန္ဓာဝိတွာ သံသရိတွာ၊ ကျင်လည်၍။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကောလံကောလော နာမ၊ မည်၏။ ယထာဟ၊ ကား။ (မေးမြဲ)။ “ကတမော စ ... ကောလံကောလော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ကောလံကောလော၊ နည်းဟူမူကား။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။ သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ သော။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ ဒွေ ဝါ ကုလာနိ၊ နှစ်ဘဝတို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ တီဏိ ဝါ ကုလာနိ၊ တို့ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ သန္ဓာဝိတွာ သံသရိတွာ၊ ကျင်လည်၍။ (ဝေဝုစ်ဖြစ်၍ တစ်ပေါင်းတည်း ပေးသည်)။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ကောလံကောလောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ကုလာနီတိ၊ ကား။ ဘဝေ၊ ဘဝတို့ပတ်လုံး။ ဒွေ ဝါ တီဏိ ဝါတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ သည်။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဒေသနာမတ္တမေဝ၊ ဒေသနာမျှသာတည်း။ ယာဝ ဆဋ္ဌဘဝါ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော ဘဝတိုင်အောင်။ သံသရန္တောပိ၊ ကျင်လည်သော သူသည်လည်း။ ကောလံကောလော၊ မည်သည်။ ဟောတိ ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။

ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ သတ္တ ဘဝေ၊ ခုနစ်ဘဝတို့ပတ်လုံး။ သံသရိတွာ၊ ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သတ္တက္ခတ္တုပရမော နာမ၊ မည်၏။ (ယထာဟ၊ ပေးမြဲ)။ “ကတမော စ ... သတ္တက္ခတ္တုပရမော”တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ၏။ ကတမော စ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သတ္တက္ခတ္တုပရမော၊ ဟူမူကား။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်... သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ သော။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ သတ္တက္ခတ္တုံ၊ ခုနစ်ကြိမ်။ ဒေဝေ စေဝ၊ နတ်ပြည်၌လည်းကောင်း။ မာနုသေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ သန္ဓာဝိတွာ သံသရိတွာ၊ ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ သတ္တက္ခတ္တုပရမောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။

တေသံ၊ ထိုသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဧတံ ပဘေဒံ၊ ထိုဧကဗီဇီအစရှိသော အပြားကို။ ကော ပန၊ အဘယ်သူကား။ နိယမေတိ၊ မှတ်သနည်း။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ စောဒနာ၊ တည်း။ တာဝ၊ စွာ။ ကေစိ၊ အချို့သော ဆရာတို့သည်။ “ပုဗ္ဗဟေတု၊ ရှေးအကြောင်း ကောင်းမှုသည်။ နိယမေတိ၊ ၏။” ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ ကေစိ၊ တို့သည်။ ပဌမမဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိယမေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ ကေစိ၊ တို့သည်။ “ဥပရိ တယော မဂ္ဂါ၊ အထက်မဂ်သုံးပါးတို့သည်”။ နိယမေန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။ ကေစိ၊ တို့သည်။ “တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ မဂ္ဂါနံ၊ တို့၏။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ “နိယမေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသောဆရာတို့၏ အယူတို့တွင်။ ပုဗ္ဗဟေတု၊ သည်။ နိယမေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တာနံ၊ ဆိုကုန်သော ဆရာတို့၏။ ဝါဒေ၊ ၌။ ပဌမမဂ္ဂဿ၊ ၏။ ဥပနိဿယော၊ ကို။ ကတော နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဥပရိ တယော မဂ္ဂါ၊ တို့သည်။ နိရူပနိဿယာ၊ ဥပနိဿယ မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဥပ္ပန္နာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ ဒေါသော၊ ဤသို့သော အပြစ်သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပဌမမဂ္ဂေါ၊ သည်။ နိယမေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တာနံ၊ ဆိုကုန်သော ဆရာတို့၏။ ဝါဒေ၊ ၌။ ဥပရိ တိဏ္ဏံ မဂ္ဂါနံ၊ အထက်မဂ်သုံးပါးတို့၏။ နိရတ္ထကတာ၊ အကျိုးမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ ကိစ္စမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ (အတ္ထေ ဇာတေ စ ပဏ္ဍိတံ စသည်၌ကဲ့သို့ အတ္ထသဒ္ဒါကို ကိစ္စဟော ကြံသည်။)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။

ဥပရိ တယော မဂ္ဂါ၊ တို့သည်။ နိယမေန္တိ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တာနံ၊ တို့၏။ ဝါဒေ၊ ၌။ “ပဌမမဂ္ဂေ၊ သည်။ အနုပ္ပန္နေ ဧဝ၊ မဖြစ်မီကပင်လျှင်။ ဥပရိ တယော မဂ္ဂါ၊ တို့သည်။ ဥပ္ပန္နာ၊ ကုန်၏”။ ဣတိ ဒေါသော၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ (မဖြစ်သေးသောမဂ်၏ ကိစ္စကို ပြုခြင်းကြိယာ မဖြစ်ကောင်းသောကြောင့် ဟူလိုသော်)။

ဝိပဿနာ၊ သည်။ နိယမေတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒန္တာနံ၊ တို့၏။ ဝါဒေါ ပန၊ သည်ကား။ ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။ (သင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်ကို ‘သစေ ဟိ’ စသောပါဌ်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပြသတည်း)။ ဟိ၊ စွ။ တစ်နည်း။ ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ဥပရိ တိဏ္ဏံ မဂ္ဂါနံ၊ တို့၏။ ဝိပဿနာ၊ သည်။ ဗလဝတီ၊ အားကြီးသည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ ဧကဗီဇီ နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတော၊ ထိုဧကဗီဇီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝိပဿနာအောက်။ မန္ဒတရာ၊ နုန့်သော ဝိပဿနာဖြင့်။ ကောလံကောလော၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတော၊ ထိုကောလံကောလပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝိပဿနာအောက်။ မန္ဒတရာ၊ ဖြင့်။ သတ္တက္ခတ္တုပရမော၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသုံးယောက်သော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်လည်း။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ မနုဿေသု ဧဝ၊ တို့၌သာလျှင်။ သတ္တက္ခတ္တုံ၊ ခုနစ်ကြိမ်။ သံသရိတွာ၊ ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ ယော စ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဒေဝေသု ယေဝ၊ တို့၌သာလျှင်။ သတ္တက္ခတ္တုံ၊ ကြိမ်။ သံသရိတွာ၊ ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ ဣမေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဣဓ၊ ၌။ န အဓိပ္ပေတာ၊ ကုန်။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ ကာလေန၊ ရံခါ။ ဒေဝေသု၊ တို့၌။ ကာလေန၊ ခါ။ မနုဿေသု၊ တို့၌။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေါမိဿကနယေန၊ ရောသောနည်းဖြင့်။ သံသရိတွာ၊ ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “သတ္တက္ခတ္တုပရမော”တိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ကို။ ဣဓဋ္ဌကဝေါကိဏ္ဏဝဋ္ဋဇ္ဈာသယဿ၊ ဤကာမဘဝ၌တည်သော လူ့ပြည်နတ်ပြည်ရောသော ဝဋ်ကို အလိုရှိသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ဝဋ္ဋဇ္ဈာသယော၊ ဝဋ်ကို အလိုရှိသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဒိတော၊ အစမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဆ ဒေဝလောကေ၊ ခြောက်ထပ်သော နတ်ပြည်တို့ကို။ သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်၍။ အကနိဋ္ဌေ၊ အကနိဋ္ဌဗြဟ္မာ့ပြည်၌။ ဌတွာ၊ ၍။ ပရိနိဗ္ဗာယိဿတိ၊ လတ္တံ့။

တတ္ထ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သဒ္ဓံ၊ သဒ္ဓါကို။ ဓုရံ ကတွာ၊ အကြီးပြု၍။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတိ၊ စေ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ မဂ်ခဏ၌။ သဒ္ဓါနုသာရီ နာမ၊ သဒ္ဓါနုသာရီမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဖလက္ခဏေ ပန၊ ၌ကား။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တော နာမ၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝုတ္တနယေန၊ ဖြင့်။ ဧကဗီဇိအာဒိဘေဒေါ၊ ဧကဗီဇီစသည်အပြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ ပညံ၊ ကို။ ဓုရံ ကတွာ၊ ၍။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂံ၊ ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတိ၊ စေ၏။ သော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ ၌။ ဓမ္မာနုသာရီ နာမ၊ မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဖလက္ခဏေ ပန၊ ၌ကား။ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော နာမ၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တမည်သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဧကဗီဇီအာဒိဘေဒေါ၊ ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣဒဉ္စ ဝစနံ၊ ဤသဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ် ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ကို ဆိုသော စကားကိုလည်း။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာနံ၊ သမာပတ်တို့ကို။ အလာဘိနော၊ မရသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ လာဘီ ပန၊ သမာပတ်ရှစ်ပါးကို ရသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ ဖလက္ခဏေ၊ ၌။ ကာယသက္ခီ နာမ၊ ကာယသက္ခီပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သဒ္ဓါဝိမုတ္တဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တကာယသက္ခိနာမကာ၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ် ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ် ကာယသက္ခီပုဂ္ဂိုလ်ဟု အမည်ရှိကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ သောတာပန္နာ၊ တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ တေ၊ ထိုသုံးယောက်သော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဧကဗီဇိအာဒိဟိ၊ ဧကဗီဇီ အစရှိကုန်သော။ တီဟေဝ၊ သုံးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဖြင့်သာလျှင်။ သင်္ဂဟေတွာ၊ ၍။ “ပဉ္စဟိ ပုဂ္ဂလေဟိ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ ဧကဗီဇိနာ ... ဓမ္မာနုသာရိနာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။

ဒွါဒသဟိ ပုဂ္ဂလေဟီတိ၊ ကား။ သကဒါဂါမိမဂ္ဂဋ္ဌော၊ သကဒါဂါမိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ အနာဂါမိမဂ္ဂဋ္ဌော၊ လည်းကောင်း။ အဘေဒေန၊ မပြားသောအားဖြင့်။ အနာဂါမီ၊ အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယိအာဒယော၊ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီပုဂ္ဂိုလ် အစရှိကုန်သော။ ပဉ္စ၊ ငါးယောက်ကုန်သော။ ဖလဋ္ဌာနံ၊ အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တ ကာယသက္ခိနော၊ အမည်ရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။ အနာဂါမီ၊ အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဘေဒေန၊ ပြားသောအားဖြင့်။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ယောက်သော အနာဂါမိဖလဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်းကောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဒွါဒသဟိ၊ တစ်ကျိပ်နှစ်ယောက်တို့ဖြင့်။ ဟိ ဝိသေသော၊ အထူးကား။ တတ္ထ၊ ထိုအန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ အစရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အဝိဟာဒီသု၊ အဝိဟာ အစရှိကုန်သော။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုသို့သော သုဒ္ဓါဝါသဘုံတို့၌။ အာယုဝေမဇ္ဈံ၊ ကို။ အပ္ပတွာ၊ ၍။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ၊ မည်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ အာယုဝေမဇ္ဈံ၊ ကို။ အတိက္ကမိတွာ၊ ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယီ၊ မည်၏။ တထာ၊ တူ။ အဝိဟာဒီသု၊ တို့၌။ ဥပပန္နော၊ ဖြစ်သော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းခြင်းမရှိသဖြင့်။ အပ္ပယောဂေန၊ လုံ့လမရှိသဖြင့်။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ၊ မည်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းခြင်းနှင့်တကွ။ သပ္ပယောဂေန၊ လုံ့လနှင့်တကွ။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ အဓိဂစ္ဆတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ၊ မည်၏။ ဥဒ္ဓံ ဥပရူပရိ၊ အထက်ထက်၌ဖြစ်သော။ ဗြဟ္မလောကေ၊ ၌။ ဥပပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းတည်းဟူသော။ သောတော၊ အလျဉ်သည်။ ဧတဿ၊ ထိုအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ မည်၏။ ပဋိသန္ဓိဝသေန၊ ဖြင့်။ အကနိဋ္ဌေ၊ အကနိဋ္ဌဘုံ၌။ ဝါ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဝါ၊ ရောက်တတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ မည်၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ထိုဥဒ္ဓံသောတအကနိဋ္ဌဂါမီပုဂ္ဂိုလ်ဟူသောစကား၌။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ ဥဒ္ဓံသောတလည်းဖြစ်သော။ အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ အကနိဋ္ဌဂါမီလည်း ဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ ဥဒ္ဓံသောတသာ ဖြစ်၍။ န အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ အကနိဋ္ဌဂါမီ မဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ န ဥဒ္ဓံသောတော၊ ဥဒ္ဓံသောတ မဖြစ်မူ၍။ အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ န ဥဒ္ဓံသောတော၊ လည်း မဖြစ်သော။ န အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ လည်း မဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတ္တာရော၊ လေးယောက်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ (ဤသို့သမ္ဗန်)။ တတ္ထ၊ ထိုလေးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤကာမဘုံ၌။ အနာဂါမိဖလံ၊ သို့။ ပတွာ၊ ၍။ အဝိဟာဒီသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုအဝိဟာအစရှိသော ဘုံတို့၌။ ယာဝတာယုကံ၊ ဆုံး။ ဌတွာ၊ ၍။ ဥပရူပရိ၊ အဆင့်ဆင့်။ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ဖြစ်၍။ အကနိဋ္ဌံ၊ သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ ဖြစ်သော။ အကနိဋ္ဌဂါမီ နာမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ အဝိဟာဒီသု၊ တို့၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ လျက်။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအဝိဟာအစရှိသော ဘုံတို့၌သာလျှင်။ အပရိနိဗ္ဗာယိတွာ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်မပြုမူ၍။ အကနိဋ္ဌမ္ပိ၊ သို့လည်း။ အပ္ပတွာ၊ ၍။ ဥပရူပရိ၊ အထက်အထက်၌ ဖြစ်သော။ ဗြဟ္မလောကေ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဥဒ္ဓံသောတော၊ တသာဖြစ်၍။ န အကနိဋ္ဌဂါမီ နာမ၊ မည်၏။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဣတော၊ ဤကာမဘုံမှ။ စဝိတွာ၊ ၍။ အကနိဋ္ဌေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ န ဥဒ္ဓံသောတော၊ မဖြစ်သော။ အကနိဋ္ဌဂါမီ နာမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ အဝိဟာဒီသု၊ ကုန်သော။ စတူသု၊ လေးပါးသော သုဒ္ဓါဝါသဘုံတို့တွင်။ အညတရသ္မိံ၊ တစ်ပါးပါးသော ဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ ၍။ တတ္ထေဝ၊ ထိုဖြစ်ရာ ဘုံ၌သာလျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ န ဥဒ္ဓံသောတော၊ လည်း မဖြစ်သော။ န အကနိဋ္ဌဂါမီ နာမ၊ လည်း မဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တာဒယော၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဝုတ္တဝိဘာဂါယေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော ဝေဖန်ခြင်း ရှိကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။

နဝဟိ ပုဂ္ဂလေဟီတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ အဋ္ဌန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝိမောက္ခာနံ၊ တို့ကို။ အလာဘီ၊ မရသော။ အရဟာ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပညာဝိမုတ္တော နာမ၊ မည်၏။ တေသံ၊ ထိုရှစ်ပါးသော သမာပတ်တို့ကို။ လာဘီ ပန၊ ရသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ ဝိက္ခမ္ဘနသမုစ္ဆေဒဝိမောက္ခဝသေန၊ ဝိက္ခမ္ဘနဝိမောက္ခသမုစ္ဆေဒဝိမောက္ခတို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥဘောဟိ၊ ကုန်သော။ ဘာဂေဟိ၊ အဖို့တို့နှင့်။ ရူပကာယနာမကာယသင်္ခါတတော၊ ရူပကာယ နာမကာယဟု ဆိုအပ်သော။ ဥဘတော၊ သော။ ဘာဂတော၊ အဖို့မှ။ ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကြောင့်။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော နာမ၊ မည်၏။

သမသီသိနာတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ သမသီသီ၊ သမသီသီပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣရိယာပထသမသီသီ၊ ဣရိယာပထသမသီသီပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ရောဂသမသီသီ၊ လည်းကောင်း။ ဇီဝိတသမသီသီ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ တိဝိဓော၊ ရှိ၏။

တတြ၊ ဤသုံးယောက်သော သမသီသီပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဌာနာဒီသု၊ ရပ်ခြင်း အစရှိကုန်သော။ ဣရိယာပထေသု၊ တို့တွင်။ ယေနေဝ ဣရိယာပထေန၊ နှင့်သာလျှင်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ အာရဘိ၊ ၏။ တေနေဝ ဣရိယာပထေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပတွာ၊ ၍။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဣရိယာပထသမသီသီ နာမ၊ မည်၏။ ယော ပန ပုဂ္ဂလော၊ သည်ကား။ ဧကံ၊ သော။ ရောဂံ၊ သို့။ ပတွာ၊ ၍။ အန္တောရောဂေ ဧဝ၊ အနာ၏ အတွင်း၌သာလျှင်။ ဝိပဿနံ၊ ကို။ ပဋ္ဌပေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပတွာ၊ ၍။ တေနေဝ ရောဂေန၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ၏။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ရောဂသမသီသီ နာမ၊ မည်၏။ တဏှာ၊ သည်။ ပလိဗောဓသီသံ၊ ကြောင့်ကြ၏ အဆုံးမည်၏။ ဝါ၊ နှိပ်စက်ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ မာနော၊ သည်။ ဗန္ဓနသီသံ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ ဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ပရာမာသသီသံ၊ မှားသောအားဖြင့်သုံးသပ်ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ သည်။ ဝိက္ခေပသီသံ၊ ပြန့်လွင့်ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။ ကိလေသသီသံ၊ ကိလေသာတို့၏ အဆုံးမည်၏။ သဒ္ဓါ၊ သည်။ အဓိမောက္ခသီသံ၊ ကြည်ညိုခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ ဝီရိယံ၊ သည်။ ပဂ္ဂဟသီသံ၊ ချီးမြှောက်ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ သတိ၊ သည်။ ဥပဋ္ဌာနသီသံ၊ ထင်ခြင်း၏အဆုံးမည်၏။ သမာဓိ၊ သည်။ အဝိက္ခေပသီသံ၊ မပြန့်လွင့်၏အဆုံးမည်၏။ ပညာ၊ သည်။ ဒဿနသီသံ၊ မြင်ခြင်း၏ အဆုံးမည်၏။ ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ သည်။ ပဝတ္တသီသံ၊ ဖြစ်သော တရားတို့၏ အဆုံးမည်၏။ ဝါ၊ ဝဋ်၏ အဆုံးမည်၏။ ဝိမောက္ခော၊ သည်။ ဂေါစရသီသံ၊ အာရုံ၏ အဆုံးမည်၏။ နိရောဓော၊ သည်။ သင်္ခါရသီသံ၊ အာရုံ၏ အဆုံးမည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ တေရသသု၊ ကုန်သော။ သီသေသု၊ အဆုံးဖြစ်သော တရားတို့တွင်။ ကိလေသသီသံ၊ ကိလေသာတို့၏ အဆုံးဖြစ်သော။ အဝိဇ္ဇံ၊ ကို။ အရဟတ္တမဂ္ဂေါ၊ သည်။ ပရိယာဒိယတိ၊ ကုန်စေ၏။ ပဝတ္တသီသံ၊ ဖြစ်သောတရားတို့၏ အဆုံးဖြစ်သော။ ဇီဝိန္ဒြိယံ၊ ကို။ စုတိစိတ္တံ၊ သည်။ ပရိယာဒီယတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုဝိဇ္ဇာဇီဝိတိန္ဒြေတို့တွင်။ အဝိဇ္ဇာပရိယာဒါယကံ၊ အဝိဇ္ဇာကို ကုန်စေတတ်သော။ စိတ္တံ၊ အရဟတ္တမဂ်စိတ်သည်။ ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ကို။ ပရိယာဒါတုံ၊ ကုန်စေခြင်းငှာ။ န သက္ကောတိ၊ နိုင်။ ဇီဝိတိန္ဒြိယပရိယာဒါယကံ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကို ကုန်စေတတ်သော။ စိတ္တံ၊ စုတိစိတ်သည်။ (လိုက်စေသည်)။ အဝိဇ္ဇံ၊ ကို။ ပရိယာဒါတုံ၊ ငှာ။ န သက္ကောတိ၊ နိုင်။ (မကုန်စေနိုင်သော အကြောင်းကို ပြလို၍ ‘အညံ’ စသည်ကိုဆိုသည်)။ အဝိဇ္ဇာပရိယာဒါယကံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ အညံ၊ တပါးတည်း။ ဇီဝိတိန္ဒြိယပရိယာဒါယကံ၊ သော။ စိတ္တံ၊ သည်။ (လိုက်စေပါသည်)။ အညံ၊ တည်း။

ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ (စသဒ္ဒါကား ဥပနျာသတည်း)။ ဧတံ သီသဒွယံ၊ ထိုအဆုံးဖြစ်သော တရားနှစ်ပါးတို့၌။ ဝါ၊ နှစ်ပါးတို့၏အပေါင်းသည်။ သမံ၊ အညီအညွတ်။ ပရိယာဒါနံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇီဝိတသမသီသီ နာမ၊ မည်၏။

ဣဒံ၊ ဤအဝိဇ္ဇာ ဇီဝိတိန္ဒြေနှစ်ပါးတို့၏ ကုန်ခြင်းသည်။ သမံ၊ အညီအညွတ်။ ကထံ ပန ဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်နိုင်အံ့နည်း။ ဣတိ၊ သို့။ စေ ဝဒေယျ၊ အံ့။ ဝါရသမတာယ၊ ဝါရမျှသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဟိ ဝိတ္ထာရေမိ၊ အံ့။ ယသ္မိံ ဝါရေ၊ ၌။ မဂ္ဂဝုဋ္ဌာနံ၊ မဂ်၏ဖြစ်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မိံ ဝါရေ၊ ၌။ သောတာပတ္တိမဂ္ဂေ၊ ၌။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်တို့ကို လည်းကောင်း။ သကဒါဂါမိမဂ္ဂေ၊ ၌။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ အနာဂါမိမဂ္ဂေ၊ ၌။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ အရဟတ္တမဂ္ဂေ၊ ၌။ စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဧကူနဝီသတိ၊ သော။ ဣမေ၊ ဤပစ္စပေက္ခဏဉာဏ်တို့သည်။ သန္တိ၊ ကုန်၏။ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏေ၊ ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဘဝင်္ဂံ၊ သို့။ ဩတရိတွာ၊ သက်၍။ ပရိနိဗ္ဗာယတော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဣမာယ ဝါရသမတာယ၊ ဤဝါရမျှသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဣဒံ ဥဘယသီသပရိယာဒါနမ္ပိ၊ ဤနှစ်ပါးသောအဆုံးတရားတို့၏ ကုန်ခြင်းသည်လည်း။ သမံ၊ အညီအညွတ်။ ဟောတိ နာမ၊ ၏။ တေန၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ “ဇီဝိတသမသီသီ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ အယမေဝ၊ ဤဇီဝိတသမသီသီပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာလျှင်။ ဣဓ၊ ၌။ အဓိပ္ပေတော၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ သုညတဝိမုတ္တာဒယော၊ သုညတဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ် အစရှိကုန်သော။ တယော၊ သုံးယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့လည်းကောင်း။ သဒ္ဓါဝိမုတ္တော၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ပညာဝိမုတ္တော၊ လည်းကောင်း။ ဥဘတောဘာဂဝိမုတ္တော၊ လည်းကောင်း။ သမသီသီ၊ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ သတ္တ သာဝကာ၊ ခုနစ်ယောက်သော သာဝကတို့လည်းကောင်း။ အရဟန္တော၊ သံသရာစက်၏ အကန့်ကို ချိုးဖျက်ကုန်ပြီးသော။ ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါလည်းကောင်း။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း။

ဣတိ၊ သို့။ နဝဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ပုဂ္ဂလေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ အသေက္ခဘာဂိယံ၊ ဖြစ်သော။ သုတ္တံ၊ ကို။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ရာဂစရိတောတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ အတ္ထော၊ ကို။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ ဧတဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ ရာဂသဟိတံ၊ ရာဂနှင့် တကွဖြစ်သော။ စရိတံ၊ ကိုယ်နှုတ်စိတ်တို့၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ရာဂစရိတော၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ ရာဂေန၊ ဖြင့်။ စရိတော ပဝတ္တိတော၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ရာဂစရိတော၊ မည်၏။ ရာဂဇ္ဈာသယော၊ ရာဂတည်းဟူသော အဇ္ဈာသယ ရှိ၏။ ရာဂါဓိကော၊ ရာဂလွန်၏။ ဝါ၊ လွန်သော ရာဂရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသ နယော၊ တည်း။ ရာဂမုခေ ဌိတောတိ၊ ကား။ ရာဂပရိယုဋ္ဌာနေ၊ ရာဂပရိယုဋ္ဌာန်၌။ ဝါ၊ ရာဂဖြင့် ဆိုခြင်း၌။ ဌိတော၊ ၏။ ပရိယုဋ္ဌိတရာဂေါ၊ ထိုးကျင့်သော ရာဂရှိ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ သေသပဒေသုပိ၊ တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

ဝါသနာဘာဂိယံ သုတ္တန္တိ၊ ကား။ လောကိယံ၊ လောကဖြစ်သော။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ၊ သတ္တဝါလျှင် တည်ရာရှိသော။ ဝါ၊ သတ္တဝါကို တည်ရာပြု၍ ဟောအပ်သော။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ သော။ သုတ္တံ၊ ကို။

ဟိ၊ စွ။ လောကိယံ၊ သော။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ၊ သော။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ သော။ သုတ္တံ၊ ကို။ ရာဂစရိတေဟိ၊ ရာဂစရိတ အစရှိကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ဝါသနဘာဂိယံ သုတ္တံဟူသောစကား၌။ လောကိယံ သတ္တာဓိဋ္ဌာနန္တိ ပဒဒွယံ၊ လောကိယံ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ ဟူသောပုဒ်နှစ်ခုတို့၏ အပေါင်းကို။ အနုဝတ္တမာနံ၊ လိုက်စေသည်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ “ဝါသနာဘာဂိယ”န္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

သီလဝန္တေဟီတိ၊ ကား။ သီလဝန္တာဒီဟိ၊ သီလဝန္တအစရှိကုန်သော။ ပုဂ္ဂလေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ပဉ္စ ပုဂ္ဂလာ၊ ၏။

ပကတိသီလန္တိ အာဒိ၊ ပကတိသီလံ အစရှိသောစကားသည်။ ယေဟိ၊ အကြင်ပကတိသီလ အစရှိသည်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ကုန်၏။ တေ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့သည်။ တေသံ၊ ထိုပကတိသီလ အစရှိသည်တို့ကို။ ဒဿနေန၊ ပြသဖြင့်။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့ကို။ ဥပလက္ခဏံ၊ မှတ်ကြောင်းဖြစ်သော စကားတည်း။ အထ ဝါ၊ ကား။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာနံ၊ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်သုတ်ကို။ ပကတိသီလာဒိဝသေန၊ ပကတိသီလအစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ သတ္တာဓိဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ပကတိသီလဝန္တာဒိဝသေန၊ ပကတိသီလ အစရှိသောပုဂ္ဂိုလ် အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဣမဿ နယဿ၊ ကို။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ “သီလဝန္တေဟိ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ”၊ ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ “ပကတိသီလ”န္တိ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ ပဉ္စန္နံ ဧဝ၊ ငါးပါးသာ ဖြစ်ကုန်သော။ ပကတိသီလာဒီနံ၊ ပကတိသီလ အစရှိသည်တို့ကို။ တံ ဂဟဏံ၊ ထိုယူခြင်းသည်။ နိဒဿနမတ္တံ၊ နိဒဿနမျှသာတည်း။ ကသ္မာ၊ ကား။ ပတ္တိဒါနအဗ္ဘနုမောဒနဓမ္မဿဝနဒေသနာဒိဋ္ဌိဇုကမ္မာဒီနမ္ပိ စ၊ ပတ္တိဒါနပတ္တာနုမောဒန ဓမ္မဿဝနဓမ္မဒေသနာဒိဋ္ဌိဇုကမ္မတို့၏လည်း။ ဧတ္ထ ဌာနေ၊ ၌။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောကြောင့်တည်း။

ဝါ၊ ကား။ တေသမ္ပိ၊ ထိုပတ္တိဒါနအစရှိသည်တို့ကိုလည်း။ ဧတ္ထေဝ၊ ဤပကတိသီလ အစရှိသည်တို့၌သာလျှင်။ သင်္ဂဟေတွာ၊ သင်္ဂြိုဟ်၍။ ဒဿနတ္ထံ၊ ငှာ။ ပဉ္စာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။

တတ္ထ ဝစနေ၊ ၌။ ပကတိသီလန္တိ၊ ကား။ သမ္ပတ္တဝိရတိသီလံ၊ သမ္ပတ္တဝိရတီဖြစ်သော သီလသည်။ စိတ္တပ္ပသာဒေါတိ၊ ကား။ ကမ္မဖလသဒ္ဓါ စ၊ ကံ၏အကျိုးကို ယုံကြည်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ရတနတ္တယသဒ္ဓါ စ၊ ရတနာသုံးပါးကို ယုံကြည်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ စိတ္တပ္ပသာဒေါ၊ မည်၏။ (ဤသို့ယောဇနာ)။ ဉာဏံ ပညာယ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ ၌။ ပညာ၊ သည်။ အာဂတာ၊ ၏။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ ဉာဏန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ပညာပရိယာယေနေဝ၊ ပညာဟူသော ပရိယာယ်ဖြင့်သာလျှင်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ပြအပ်သည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အထ ခေါ၊ ကား။ ပညိန္ဒြိယာဒိပရိယာယေနပိ၊ ပညိန္ဒြေ အစရှိသော ပရိယာယ်ဖြင့်လည်း။ ယတ္ထ သုတ္တေ၊ ၌။ ပညာ၊ သည်။ အာဂတာ၊ ၏။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ ဉာဏန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ “ပညိန္ဒြိယေနာ”တိ၊ အာဒိ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တဿ၊ ထိုပါဠိ၏။ အတ္ထော၊ ကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ ၌။ ဝုတ္တော ဧဝ၊ လျှင်ကတည်း။ ယံ ဝါ ပနာတိ အာဒီသု၊ တို့၌။ (အတ္ထောသို့ ဆိုက်)။ အညံ၊ သော။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ပညာယ၊ ၏။ ယံ ဝါ အဓိဝစနံ၊ အကြင်အမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ သဗ္ဗံ၊ သော။ တံ အဓိဝစနံ၊ သည်။ ယတ္ထ ကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ သုတ္တေ၊ ၌။ အာဂတံ၊ ၏။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ ဉာဏန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရေဟီတိ၊ ကား။ ယသ္မိံ သုတ္တေ၊ ၌။ အဇ္ဈတ္တိကာနိ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ အာယတနာနိ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ဗာဟိရာနိ စ၊ ကုန်သော။ အာယတနာနိ စ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ အာဂတာနိ၊ ကုန်၏။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ တေဟိ အာယတနေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ ဉာဏံ၊ ကို။ ဉေယျန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ပညာပိ အာရမ္မဏဘူတာ ဉေယျန္တိ ဣမိနာ ပဒေန၊ ဖြင့်။ ဉေယျတော၊ သိအပ်သော ဉေယျတရားမှ။ ဝိသုံ၊ အသီး။ ကတွာ၊ ၍။ ပညာ၊ ကို။ ဝုတ္တာ၊ ၏။ တထာ ဟိ တတော ဧဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ တထာ တံ ဝစနံ၊ သည်။ ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ ပညာ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဉာဏန္တရဿ၊ ဉာဏ်တစ်ပါး၏။ အာရမ္မဏံ၊ အာရုံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ကတ္ထစိ သုတ္တေ၊ ၌။ ဉေယျဘာဝေနပိ၊ ဉေယျတရား၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ယံ ကိဉ္စိ အာရမ္မဏဘူတန္တိ၊ ကား။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ဉာဏဿ၊ ၏။ ဝိသယဘူတံ၊ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ရူပါဒိ၊ ရူပါရုံ အစရှိသည်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ (ဤသို့ပေး)။ အဇ္ဈတ္တိကံ ဝါ ဗာဟိရံ ဝါတိ ဧတ္ထ ပဒေ၊ ၌။ ဝါသဒ္ဒေန၊ ဖြင့်။ ဩဠာရိကာဒိံ၊ ဩဠာရိကအစရှိသည်ကို။ သင်္ဂဏှာတိ၊ သင်္ဂြိုဟ်၏။ သဗ္ဗံ တံ သင်္ခတေန အသင်္ခတေန စာတိ၊ ကား။ တံ သဗ္ဗံ၊ ကို။ ယထာသမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ သင်္ခတဘာဝေန စ၊ သင်္ခတအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အသင်္ခတဘာဝေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဉေယျန္တိ၊ ဟူ၍။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဟိ၊ စွ။ ဉေယျဓမ္မဝသေန၊ ဉေယျတရား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ဉေယျသုတ္တံ၊ ကို။ ဉေယျန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။

ယံ ဝါ ပန ကိဉ္စိ ဘဂဝါ အညတရဝစနံ ဘာသတီတိ၊ ကား။ လောကိယလောကုတ္တရာဒိ သုတ္တေသု၊ လောကီလောကုတ္တရာ အစရှိသော သုတ်တို့တွင်။ ဧကသ္မိံ သုတ္တေ၊ တစ်ခုသော သုတ်၌။ ဒွေ ဝါ၊ နှစ်ပါးသော သုတ်တို့ကိုလည်း။ ဘာသတိ၊ ဟော၏။ (ဤသို့ပေး)။ တေသု၊ ထိုလောကီလောကုတ္တရာအစရှိသော အနက်တို့တွင်။ ယံ ဝါ ပန ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ အညတရဝစနံ၊ တစ်ပါးပါးသော အနက်ကို ဟောခြင်းကို။ ဧကဿေဝ၊ တစ်ခုသော အနက်ကိုသာလျှင်။ ကထနံ၊ ဟောခြင်းကို။ ဘာသတိ၊ ၏။ နိဒ္ဒိသတိ၊ ပြ၏။ သဗ္ဗံ တံ ယထာနိဒ္ဒိဋ္ဌံ ဓာရယိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗံ၊ သော။ တံ သုတ္တံ၊ ကို။ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ၏။ (ထိုကို ဖွင့်လို၍ လောကိယာဒီသု စသည်ကို ဆိုလိုသတည်း)။ လောကိယာဒီသု၊ လောကီအနက် အစရှိသည်တို့တွင်။ အညတရဝသေန၊ တစ်ပါးပါးသော အနက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယဒိ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ အကယ်၍ ပြအပ်သည် ဖြစ်အံ့။ အထ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ထိုသို့ ပြအပ်သော်။ ဥဘယဝသေန၊ လောကီ လောကုတ္တရာ အစရှိသော နှစ်ပါးသော အနက်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ယထာ ယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ၏။ တထာ တထာ၊ ဖြင့်။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ၏။ တံ တံ ပဓာနဘာဝေန၊ ထိုထိုသို့သော ပဓာနဘာသန ပဓာနအဖြစ်ဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။

ကိလေသသဟိတညေဝ၊ ကိလေသာနှင့် တကွသာဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ ဝိပါကဿ၊ ၏။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတရံ၊ ကိလေသာနှင့် တကွဖြစ်သော ကံသည်။ ဝိပါကဿ၊ ၏။ ဟေတု၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “ဒုဝိဓော ဟေတု ယဉ္စ ကမ္မံ ယေ စ ကိလေသာ”တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ သမုဒယော ကိလေသာတိ ဧတ္ထ ပါဌေ၊ ၌။ “သမုဒယော”တိ ဧတေန ပဒေန၊ ဖြင့်။ သမုဒယပက္ခိယာ၊ သမုဒယအဖို့တို့၌ ဖြစ်သောတရားတို့ကို။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်၏။ “ကိလေသာ”တိ ပဒဿ၊ ကိလေသာဟူသော ပုဒ်၏လည်း။ (အတ္ထော၌ စပ်)။ ကိလေသဝန္တော၊ ကိလေသာရှိကုန်သော တရားတို့သည်။ သံကိလိဋ္ဌာ၊ နှိပ်စက်တတ်ပူပန်စေတတ်သော တရားနှင့် ပြည့်စုံသော တရားတို့သည်။ ဣတိ အယံ၊ လျှင်။ အတ္ထော၊ တည်း။ ယံ ဒိဿတီတိ၊ ကား။ ယံ ယံ၊ အကြင်အကြင်သို့သော သံဝရ အစရှိသည်သည်။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။ တာသု တာသု ဘူမီသူတိ၊ ကား။ ပုထုဇ္ဇနဘူမိအာဒီသု၊ ပုထုဇ္ဇနဘုံ အစရှိသည်တို့၌။ ကပ္ပိယာနုလောမေနာတိ၊ ကား။ ကပ္ပိယေန စ၊ အပ်သောအမှု ဖြင့်လည်းကောင်း။ ကပ္ပိယာနုလောမေန စ၊ အပ်သည်အားလျော်သော အမှုဖြင့်လည်းကောင်း။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်အမှုကို။ ပါဠိယံ၊ ၌။ သရူပတော၊ အားဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ၏။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ ကပ္ပိယံ၊ အပ်သော အမှုမည်၏။ (ဝိနည်းပါဠိ၌ ဟောသည်ကို ယူ)။ ယံ ကမ္မံ၊ ကို။ မဟာပဒေသဝသေန၊ မဟာပဒေသအစွမ်းအားဖြင့်။ နယတော၊ နည်းပြသောအားဖြင့်။ ဒဿိတံ၊ ၏။ တံ ကမ္မံ၊ သည်။ ကပ္ပိယာနုလောမံ၊ မည်၏။ (’ယံ ဘိက္ခဝေ မယာ ဣဒံ ဝေါ န ကပ္ပတီတိ အပ္ပဋိက္ခိတ္တံ၊ တဉ္စေ ကပ္ပိယံ အနုလောမေတိ တံ ဝေါ ကပ္ပတိ’ စသည်ဖြင့် နည်းပြသောအားဖြင့် ဟောသည်ဟူလိုသော်)။ ပဋိက္ခိတ္တကာရဏေနာတိ၊ ကား။ ယေန ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ယံ ကမ္မံ၊ ကို။ ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်တော်မူအပ်၏။ တေန ကာရဏေန၊ ဖြင့်။ တံ ကမ္မံ၊ ကို။ နိဒ္ဒိသိတဗ္ဗံ၊ ၏။

(ဟိကား ဝါကျာရမ္ဘဥပနျာသတည်း)။ ဧကန္တေန၊ ဖြင့်။ သရာဂါဒိသံဝတ္တနမေဝ၊ ရာဂနှင့်တကွဖြစ်ခြင်း အစရှိသည်ကို ဖြစ်စေတတ်သော အမှုကိုသာလျှင်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ၏။ တံ ကမ္မံ၊ ကို။ သရာဂါယ၊ ရာဂနှင့်တကွဖြစ်ခြင်းငှာ။ သံဝတ္တနာဒိကာရဏေန၊ ဖြစ်စေတတ်သောအကြောင်း အစရှိသော အကြောင်းဖြင့်။ နိဒ္ဒသိတဗ္ဗံ၊ ၏။ ဓမ္မဿာတိ၊ ကား။ သင်္ခတဓမ္မဿ၊ ကို။ အရိယဓမ္မာနန္တိ၊ ကား။ မဂ္ဂဖလဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ သေသံ၊ ကို။ သုဝိညေယျမေဝ၊ လျှင်ကတည်း။

ဧတ္ထ စ၊ ဤသာသနပဋ္ဌာန၌လည်း။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီနံ၊ သံကိလေသဘာဂိယသုတ် အစရှိ သည်တို့၏။ အညမညံ သံသဂ္ဂတော၊ အချင်းချင်းရောသောအားဖြင့်။ အနေကဝိဓော၊ များသောအပြားရှိသော။ ပဋ္ဌာနဘေဒေါ၊ သာသနပဋ္ဌာနအပြားကို။ ဣစ္ဆိတော ယထာ၊ အလိုရှိအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ လောကိယသတ္တာဓိဋ္ဌာနာဒိသံသဂ္ဂတောပိ၊ လောကိယသုတ် သတ္တာဓိဋ္ဌာနသုတ် အစရှိသည်တို့၏ ရောသောအားဖြင့်လည်း။ အနေကဝိဓော၊ သော။ ပဋ္ဌာနဘေဒေါ၊ သည်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်သင့်၏။

ပါဠိယံ ပန၊ ၌ကား။ ဥဘယတ္ထာပိ၊ နှစ်ပါးသော သံကိလေသဘာဂိယ လောကိယ အစရှိသည်၌လည်း။ ဧကဒေသဒဿနဝသေန၊ တစ်စိတ်ကို ပြခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အာဂတတ္တာ၊ ကြောင့်။ နယဒဿနံ၊ နည်းပြခြင်းသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ဟိ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝိညုနာ၊ ပညာရှိသော သူသည်။ တေ၊ ထိုသာသနပဋ္ဌာနအပြားတို့ကို။ နိဒ္ဓါရေတုံ၊ ထုတ်ခြင်းငှာ။ သက္ကာ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ နယဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဤသို့ သမ္ဗန်)။ သံကိလေသဘာဂိယာဒီနဉ္စ၊ အစရှိသည်တို့၏လည်းကောင်း။ လောကိယာဒီနဉ္စ၊ တို့၏လည်းကောင်း။ ဝိသုံ ဝိသုံ၊ အသီးသီး။ သံသဂ္ဂဘေဒဝသေန၊ ရောသောအပြား၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနေကဝိဓော၊ သော။ အယံ ပဋ္ဌာနဘေဒေါ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ ယထာ၊ ရအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ တထာ၊ တူ။ ဥဘယေသမ္ပိ၊ နှစ်ပါးသော သံကိလေသဘာဂိယ အစရှိသည်တို့၏လည်း။ သံသဂ္ဂဝသေန၊ ရောသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အယံ နယော၊ ကို။ ယထာရဟံ၊ စွာ။ လဗ္ဘတေဝ၊ ရအပ်သလျှင်ကတည်း။

ဟိ သစ္စံ၊ ၏။ လောကိယံ၊ သော။ သုတ္တံ၊ ကို။ (ဤကား သာမညတည်း။ ကိဉ္စိ စသည်ကား ဝိသေသတည်း)။ ကိဉ္စိ၊ အချို့သော။ သံကိလေသဘာဂိယံ၊ သုတ်ကို။ ကိဉ္စိ၊ သော။ ဝါသနာဘာဂိယံ၊ သုတ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ တထာ၊ တူ။ လောကုတ္တရံ၊ သော။ သုတ္တံ၊ ကို။ ကိဉ္စိ၊ သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယံ၊ ကို။ ကိဉ္စိ၊ သော။ အသေက္ခဘာဂိယံ၊ ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ၏။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောသုတ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

ဧဝံ၊ သို့။ သောဠသဝိဓေ၊ သော။ ပဋ္ဌာနေ၊ ၌။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓံ၊ သော။ ပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ၍။ အဋ္ဌဝီသတိဝိဓေ၊ သော။ ပဋ္ဌာနေ စ၊ ၌လည်း။ သောဠသဝိဓံ၊ သော။ ပဋ္ဌာနံ၊ ကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ၍။ ယထာရဟံ၊ စွာ။ ဒုကတိကာဒိဘေဒေန၊ ဒုကတိက အစရှိသော အပြားအားဖြင့်။ သမ္ဘဝတော၊ ဖြစ်သင့်သောအားဖြင့်။ ပဋ္ဌာနဝိဘာဂေါ၊ သာသနပဋ္ဌာနကို ဝေဖန်ခြင်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။ သော စ ခေါ၊ ထိုသာသနပဋ္ဌာနကို ဝေဖန်ခြင်းကိုလည်း။ တီသု ပိဋကေသု၊ ပိဋကတ်သုံးပုံတို့၌။ လဗ္ဘမာနဿ၊ ရသင့်သော။ ဝါ၊ ထင်ရှားရှိသော။ သုတ္တပဒဿ၊ ၏။ ဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ယသ္မာ ပန၊ ကား။ တာနိ တာနိ သုတ္တပဒါနိ၊ တို့ကို။ ဥဒါဟရဏဝသေန၊ ဥဒါဟရုဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ နိဒ္ဓါရေတွာ၊ ၍။ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဤသာသနပဋ္ဌာနအရာကို။ ဝိတ္ထာရိယမာနေ၊ ချဲ့အပ်သည်ရှိသော်။ အတိပပဉ္စော၊ အလွန်ကျယ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

နေတ္တိသံဝဏ္ဏနာ စ၊ နေတ္တိအဖွင့်သည်။ ဝါ၊ နေတ္တိအဋ္ဌကထာသည်။ အတိဘာရိယာ စ၊ အလွန်လေးသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။

ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။ ဝိညုနာ၊ သည်။ အယံ အတ္ထော၊ ကို။ ဝိညာတုံ၊ ငှာ။ သက္ကာ စ၊ တတ်လည်းတတ်ကောင်းလေပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တံ အတ္ထံ၊ ကို။ မယံ၊ တို့သည်။ န ဝိတ္ထာရယိမှ၊ မချဲ့ကုန်သတည်း။

ဟိ၊ စွ။ တေနေဝ၊ ကြောင့်သာလျှင်။ ပါဠိယံ၊ ၌။ အညမညသံသဂ္ဂဝသေန၊ အချင်းချင်းရောသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဋ္ဌာနဝိဘာဂေါ၊ ကို။ ဧကဒေသေနေဝ၊ ဖြင့်သာလျှင်။ ဒဿိတော၊ ၏။ နိပ္ပဒေသတော၊ အကြွင်းမရှိသောအားဖြင့်။ န ဒဿိတော၊ မပြအပ်။

သာသနပဋ္ဌာနဝါရဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။

နိဂုံးစကား

ဧတ္တဝတာ စ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ (ပါဠိကို ရည်မူ ဝိဘဇန္တော အဒေသယိ၌။ အဋ္ဌကထာကို ရည်မူ အာရဒ္ဓါ၌ စပ်)။ ဓီရော၊ မြဲမြံသော ပညာရှိတော်မူထသော။ ဝသီ၊ ငါးပါးသော ဝသီဘော် ရှိတော်မူထသော။ မဟာကစ္စာယနော၊ မဟာကစ္စည်းအမည် ရှိတော်မူထသော။ မဟာထေရော၊ ကြီးတော်မူသော ရဟန်းတော်။ (ဝိဘဇန္တော အဒေသယိ၌ စပ်)၊ သုဝိသုဒ္ဓဝိနိစ္ဆယံ၊ အလွန်အထူးစင်ကြယ်စွာ ဆုံးဖြတ်အပ်ကုန်သော။ (ပေမူ၌ ‘သုဝိဒူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဝိနိစ္ဆယဝိနိစ္ဆယေ၊ ဆုံးဖြတ်အပ်ကုန်သော’ ဟုရှိသည်)။ ဟာရေ စ၊ ဟာရတို့ကိုလည်းကောင်း။ နယေ စ၊ နေယျတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပဋ္ဌာနေ စ၊ သာသနာပဋ္ဌာနတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိဘဇန္တော၊ ဝေဖန်တော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။ နဝင်္ဂဿ၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။ အတ္ထဝဏ္ဏနဉ္စ၊ အနက်အဖွင့်လည်း ဖြစ်ထသော။ ဂမ္ဘီရဉ္စ၊ နက်နဲသည်လည်း ဖြစ်ထသော။ နိပုဏဉ္စ၊ သိမ်မွေ့သည်လည်း ဖြစ်ထသော။ ယံ နေတ္တိပကရဏံ၊ အကြင် နေတ္တိကျမ်းကို။ အဒေသယိ၊ ပြတော်မူပြီ။

သဒ္ဓမ္မာဝတရဋ္ဌာနေ၊ သူတော်ကောင်းတရား၏ သက်ရာအရပ်ဖြစ်သော။ နာဂသဝှယေ၊ နာဂသအမည်ရှိသော။ ပဋ္ဋနေ၊ ဆိပ်၌။ ဓမ္မာသောကမဟာရာဇဝိဟာရေ၊ ဓမ္မာသောကမင်းမြတ်၏ ကျောင်း၌။ ဝသတာ ဝသန္တေန၊ နေသော။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ (အာရဒ္ဓါ၌ စပ်)။

တဿ နေတ္တိပ္ပကရဏဿ၊ ထိုနေတ္တိကျမ်း၏။ စိရဋ္ဌိတတ္ထံ၊ ကြာမြင့်စွာ တည်ခြင်းငှာ။ သဗ္ဗသော သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဥဒါဟရဏသုတ္တာနံ၊ ဥဒါဟရုဏ်သုတ်တို့၏။ (လက္ခဏာနံ၌ စပ်)။ သဗ္ဗသော သဗ္ဗပကာရေန၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်။ (အတ္ထံ ပကာသယန္တိ၌ စပ်)။ ဥဒါဟရဏသုတ္တာနဉ္စ၊ ဥဒါဟရုဏ်ဖြစ်သော သုတ်တို့၏လည်းကောင်း။ (’ကာမံ ကာမယမာနဿ’ စသော သုတ်ကို ယူ)။ လက္ခဏာနဉ္စ၊ မှတ်ကြောင်းဖြစ်သော နေတ္တိသုတ်တို့၏လည်းကောင်း။ (ဥဒါဟရုဏ်၏ အဖြစ်ဖြင့် ဆောင်အပ်သော သုတ်မှ တစ်ပါးသော ‘ယံ လောကော ပူဇယတေ’ စသော အရှင်ကစ္စည်းစကားကို ယူ)။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ပကာသယန္တီ၊ ပြတတ်သော။ ယာ အတ္ထဝဏ္ဏနာ၊ အကြင် အဋ္ဌကထာကို။ အာရဒ္ဓါ၊ စီရင်အပ်ပြီ။

အနာကုလာဝိနိစ္ဆယာ၊ မနှောင့်ယှက်သော အဆုံးအဖြတ်ရှိသော။ ဝါ၊ သို့မဟုတ်။ မရှုပ်ထွေးသော အဆုံးအဖြတ်ရှိသော။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ပကာသယန္တီ၊ ပြတတ်သော။ သာ အတ္ထဝဏ္ဏနာ၊ ထိုအဋ္ဌကထာသည်။ ပါဠိယာ၊ ပါဠိအစဉ်အားဖြင့်။ (ဘာဏဝါရတော၌ စပ်)။ သတ္တဝီသာယ၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပါးသော။ ဘာဏဝါရတော ဘာဏဝါရေဟိ၊ ဘာဏဝါရတို့ဖြင့်။ သမတ္တာ၊ ပြီးပြည့်စုံပြီ။ (ဤကား သမောယောဇနာကို ထောက်၍ပေးသည်)။ ဘာဏဝါရတော၊ ဘာဏဝါရအားဖြင့်။ သတ္တဝီသာယ၊ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပါးသော။ ပါဠိယာ၊ ပါဠိအစဉ်အားဖြင့်။ သမတ္တာ၊ ပြီးစီးပြီ။

ဣတိ ဣမိနာ ဝုတ္တနယေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ တံ အတ္ထဝဏ္ဏနံ၊ ထိုအဋ္ဌကထာကို။ သင်္ခရောန္တေန၊ စီရင်သော။ မယာ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ယံ တံ ပုညံ၊ အကြင် ကုသိုလ်ကို။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်ပြီ။ တဿ ပုညဿ၊ ထိုကုသိုလ်၏။ အာနုဘာဝေန၊ အာနုဘော်ကြောင့်။ လောကနာထဿ၊ လူသုံးပါးတို့ကိုးကွယ်ရာဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ သာသနာတော်သို့။ ဝိသုဒ္ဓါယ၊ စင်ကြယ်သော။ သီလာဒိပဋိပတ္တိယာ၊ သီလအစရှိသော အကျင့်ဖြင့်။ ဩဂါဟေတွာ၊ သက်ဝင်ကုန်၍။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဟိနော၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ဝိမုတ္တိရသဘာဂိနော၊ ဝိမုတ္တိရသအဖို့ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။

သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသာသနံ၊ မြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်သည်။ လောကသ္မိံ၊ လောက၌။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ တိဋ္ဌတု၊ တည်စေသတည်း။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ပါဏိနော၊ သတ္တဝါတို့သည်။ တသ္မိံ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ သဂါရဝါ၊ ရိုသေခြင်းရှိကုန်သည်။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်သတည်း။

ဒေဝေါပိ၊ မိုးသည်လည်း။ ကာလေန၊ လျောက်ပတ်သောအခါ၌။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝဿတု၊ ရွာစေသတည်း။ ဇဂတီပတိပိ၊ ရေမြေ့အရှင်မင်းသည်လည်း။ (’ပိ’ကို လိုက်စေသည်)။ သဒ္ဓမ္မနိရတော၊ သူတော်ကောင်းတရား၌ အမြဲမွေ့လျော်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ လောကံ၊ လူအပေါင်းကို။ ဓမ္မေနေဝ၊ တရားသဖြင့်သာလျှင်။ ပသာသတု၊ ဆုံးမစေသတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤကား။ နိဂမနကထာ၊ နိဂုံးကိုဆိုသော စကားရပ်တည်း။

ဣတိ ဣမိနာ ယထာဝုတ္တနယေန၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ ဗဒရတိတ္ထဝိဟာရဝါသိနာ၊ ဗဒရတိတ္ထမည်သော ကျောင်း၌ နေသော။ အာစရိယဓမ္မပါလေန၊ ဆရာဓမ္မပါလမထေရ်သည်။ ကတာ၊ စီရင်အပ်သော။ နေတ္တိပ္ပကရဏဿ၊ နေတ္တိကျမ်း၏။ အတ္ထသံဝဏ္ဏနာ၊ အဋ္ဌကထာသည်။ သမတ္တာ၊ ပြီးစီးပြီ။

ဣတိ၊ ဤတွင်၍။ နေတ္တိအဋ္ဌကထာ၊ နေတ္တိအဋ္ဌကထာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးစီးပြီ။