ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီး
▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬မူလမင်းကွန်းဇေတဝန် ဆရာတော်
ပုံနှိပ်မှတ်တမ်း
ကျေးဇူးရှင် မူလမင်းကွန်း ဇေတဝန်ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် ဤ ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီးကို ရေးသားတော်မူခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ-
ပျဉ်းမနားမြို့မှ - ဆရာကျယ်က (၈) ရပ်သော ပုစ္ဆာ မေးလျှောက်လာသဖြင့် ထိုပုစ္ဆာ (၈) ရပ်လုံး၏ အဖြေကို (သဇ္ဇောဗာတာဝိဓိ ဝိဿဇ္ဇနာ) ကျမ်းဟူသောအမည်ဖြင့် ၁၂၈၁-ခုနှစ်က ရေးသားဖြေဆိုတော် မူခဲ့ပြီးနောက် ထို (၈) ရပ်သောပုစ္ဆာတို့တွင် ဒုတိယ ပုစ္ဆာ၏ အဖြေဖြစ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ်ကို ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်ပါဠိတော်လာ အဘိညေယျဒေသနာကို မူထား၍၊ နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်အစ မဂ်ဉာဏ်, ဖိုလ်ဉာဏ်, ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်, ဝိမုတ္တိဉာဏ် စသည်တိုင်အောင် ပါဌ် နိသျရေး၍ (အာရမ္ဘာဝိဓိဝိဿဇ္ဇနာ) ကျမ်းဟူသော အမည်ဖြင့် ၁၂၈၂-ခုနှစ်က ရေးသား ဖြေဆိုတော်မူခဲ့လေပြီ။
၎င်းနောက် ဆရာတော်ဘုရားကြီးသည် မိမိမူလက ရည်ရွယ်ရင်းရှိသော ဆန္ဒတော် အတိုင်း ပိဋ္ဋကတ်သုံးပုံတွင် - အဘွင့် သံဝဏ္ဏနာ အဋ္ဌကထာ မရှိသေးသော ပေဋကောပဒေသပါဠိတော်ကို အဋ္ဌကထာ ရေးသားတော်မူခြင်း။ မိလိန္ဒပဥှာ ပါဠိတော်ကို အဋ္ဌကထာ ရေးသားတော်မူခြင်း။ မိမိရေးသားတော်မူခဲ့သော ပေဋကောပဒေသအဋ္ဌကထာ ကျမ်းကြီး၏ - မြန်မာပြန်နိသျ ပထမတွဲ ဒုတိယတွဲ တတိယတွဲ ၃-တွဲကို ရေးသားတော်မူခြင်း။ နိဗ္ဗာန် အဆုံးအဖြတ် ဖြစ်သော နိဗ္ဗာနကထာကျမ်း၊ ဝိနည်းအဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သော ကထိနဝိနိစ္ဆနိယကျမ်း။ ပါဒါပါဒရဟဝိနိစ္ဆယကျမ်း အစရှိသော သုတ် ဝိနည်း အဘိဓမ္မာဆိုင်ရာ ကျမ်းပေါင်း များစွာ တို့ကို ရေးသားတော်မူပြီး၍၊ နောက်က ဆရာကျယ်မေးသော အမေး (၈) ရပ် အနက် ..
(ဤတရားတို့တွင်၊ အဘယ်တရားကို ရှေးဦးစွာအားထုတ်၍ - သိမြင်နိုင်ပါသနည်း။) ဟူသော ဒုတိယ ပုစ္ဆာ၏အဖြေဖြစ်သော - ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကို ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ် ပါဠိတော်၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာတို့ကို ကိုယ်ထည်ပြု၍ အခြားသော ပါဠိတော်, အဋ္ဌကထာ, ဋီကာ, တို့နှင့် ညှိပြီးလျှင် နာမရူပပရိစ္ဆေဒ ဉာဏ်အစ၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ကျသည်တိုင်အောင် ဉာဏ်ဖြစ်ပုံ, ဉာဏ်တည်ပုံ ဉာဏ်အာရုံ - ဘာဝနာချိန်ကိုက်ပုံ အလုံးစုံကို အကျယ်ရေးသားထား တော်မူသော၊ (ဤ ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီး) သည်၊ ၁၃၀၄-ခုနှစ်၊ တပေါင်း လပြည့်ကျော် ၁၄-ရက် နေ့၊ ၃-နာရီ အချိန်က ပြီးစီးခဲ့သော်လည်း ခေတ်ကာလ မကောင်းလှသဖြင့် ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း မပြုခဲ့ရပါကြောင်း။
ယခုအခါ - ဤ ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီးကို အင်းစိန်မြို့ မင်းကွန်းဆရာတော် ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်၍ ပါဠိဆရာကြီး - ဆရာဉာဏ် ကြီးကြပ်ပြီးလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ ပဋိပတ္တိသာသနာနုဂ္ဂဟအသင်းကြီးက တာဝန်ယူ၍ ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေလိုက်ပါသည်။ အများပြည်သူတို့ သဒ္ဓါကြည်ခြုဓ်စွာနှင့် ကြည့်ရှုမှတ်သား ပွါးများအားထုတ် ကျင့်ကြံ နိုင်ကြပါစေသောဝ်။
---
မာတိကာ
ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီး နိဒါန်း
ဝိသုဒ္ဓိစခန်း
ပါဋိဟာရိယပညာ
ခန္ဓာ
အာယတန
ဓာတ်
ဣန္ဒြေ္ဒ
သစ္စာ
မဂ္ဂသစ္စာ၌ပါသောမဂ်
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်
သီလဝိသုဒ္ဓိ
ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ
ဣန္ဒြိယသံဝရသီလ
အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ
ပစ္စယန္နိဿိတသီလ
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ
ဥပစာ ၈-ပါး
သမာပတ် ၈-ပါး
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ
နာမရူပ ပရိစ္ဆေဒဉာဏ်
ယောဂီနှစ်မျိုး
ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ၅-ပါး
သဿတဒိဋ္ဌိ ၁၅-ပါး
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ
ပစ္စယအကြောင်း
နှာမ်အကြောင်း
ရုပ်အကြောင်း
ဟေတုအကြောင်း
အတိတ်အကြောင်း ၅-ပါး
ပစ္စုပ္ပန်အကျိုး ၅-ပါး
ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း ၅-ပါး
အနာဂတ်အကျိုး ၅-ပါး
၁၆-ပါးသော ယုံမှားခြင်း ကင်းပျောက်ပုံ
ရှေးအဘို့အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၅-ပါး
နောက်အဘို့အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၅-ပါး
ယခုအဘို့အာရုံပြု၍ဖြစ်သောယုံမှားခြင်း ၆-ပါး
ကင်္ခါဝိတရဏ ဝိသုဒ္ဓိမည်ပုံ
၄-ပါးသော ဘာဝနာ
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ
ရုပ်၌ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး
ဝေဒနာ၌ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး
သညာ၌ ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး
သင်္ခါရ၌ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး
ဝိညာဏ်၌ ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး
ကလာပသမ္မသနဉာဏ် သုံးသပ်ပုံ
နယဝိပဿနာ အပြား-၄ဝ
ဒိဋ္ဌိကွာအောင် သုံးသပ်ပုံ
မာနကွာအောင် သုံးသပ်ပုံ
နိကန္တိကွာအောင် သုံးသပ်ပုံ
အဋ္ဌာရသမဟာဝိပဿနာထင်ပုံ
အကျဉ်းအားဖြင့် အားထုတ်ပုံ ၅-ပါး
အကျယ်အားဖြင့် အားထုတ်ပုံ ၅၀
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါး
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ဝယလက္ခဏာ ၅-ပါး
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
သညက္ခန္ဓာ၏ ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
သညက္ခန္ဓာ၏ ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါး
ဝိပဿနာ အညစ်အကြေး ၁၀-ပါး
ဩဘာသ
ဉာဏ်
ပီတိ
ပဿဒ္ဓိ
သုခ
အဓိမောက္ခ
ပဂ္ဂဟ
ဥပဋ္ဌာန
ဥပေက္ခာ
နိကန္တိ
မဂ်မှားဖြစ်ပုံ
ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ
ဥဒဗ္ဗယဉာဏ်
အနိစ္စ, အနိစ္စ လက္ခဏာ မှတ်ပုံ
ဒုက္ခ, ဒုက္ခလက္ခဏာ မှတ်ပုံ
အနတ္တ, အနတ္တလက္ခဏာ မှတ်ပုံ
ဘင်္ဂဉာဏ်
အနုပဿနာ ၃-ပါး
ဝိပဿနာ ၄-ပါး
ဘယဉာဏ်
ခန္ဓာငါးပါးတို့ သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်နှင့်တူပုံ
အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါးတို့ ဆိတ်သောရွာနှင့်တူပုံ
ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတို့ ခိုးသူယောက်ျားနှင့်တူပုံ
အာဒီနဝဉာဏ်
ဘဝစက်ကိုသိအပ်သည်ကား ၆-ပါး
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဂမ္ဘီရ ၄-ပါး
အတ္ထဂမ္ဘီရ
ဓမ္မဂမ္ဘီရ
ဒေသနာဂမ္ဘီရ
ပဋိဝေဓဂမ္ဘီရ
ဥပမာ ၁၂-ပါး
ဝါရဏ ၁၆-ပါး
ကိစ္စ ၁၂-ပါး
ပဘဝ ၁၁-ပါး
နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်
ပဋိသင်္ခါဉာဏ်
ဒုက္ခဟုရှု၍ သုခကိုလွန်ပုံ
အသုဘဟုရှု၍ သုဘကိုလွန်ပုံ
အနတ္တဟုရှု၍ အတ္တကိုလွန်ပုံ
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ ၃-ပါး
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ ၃-ပါး အစဉ်အတိုင်းဖြစ်ပုံ
ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ
ဂေါတြဘူဉာဏ်
မဂ်ဉာဏ်
နိမိတ္တပဝတ္တ ၂-ပါးစုံ မဂ်ထပုံ
ကိလေသာအပြား
ခန္ဓာအပြား
ခန္ဓာမှလွတ်ပုံ
သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်
သောတာပတ္တိဖိုလ်ဉာဏ်
နိဂုံး
---
ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီး
▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬
နိဒါန်း
▬▬
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
အထခေါ ဘဂဝါ အစိရပက္ကန္တေသု ပါဝေယျကေသု မလ္လေသု တုဏှိဘူတံ ဘိက္ခု သံဃံ အနုဝိလောကေတွာ အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ အာမန္တေသိ။ ဝိဂတထိနမိဒ္ဓေါခေါ သာရိပုတ္တ ဘိက္ခုသံဃော ပဋိဘာတု တံ သာရိပုတ္တ ဘိက္ခူနံ ဓမ္မိ ကထာ၊ ပိဋ္ဌိ မေ အာဂိလာယတိ၊ တမဟံ အာယမိဿာမီတိ။ ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော ဘဂဝတော ပစ္စဿောသိ။ (သင်္ဂီတိသုတ်)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပါဝေယျကေသု၊ ပါဝါတိုင်းသား ဖြစ်ကုန်သော။
မလ္လေသု၊ မလ္လာမင်းတို့သည်။
အစိရပက္ကန္တေသု၊ ဖဲ၍မကြာမြင့်ကုန်မီ။
တုဏှိဘူတံ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသော။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းသံဃာကို။
အနုဝိလောကေတွာ၊ ကြည့်တော်မူ၍။
အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ကထံအာမန္တေသိ၊ အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း။
သာရိပုတ္တ၊ ချစ်သား သာရိပုတြာ။
ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းသံဃာသည်။
ခေါ၊ စင်စစ်။
ဝိဂတထိနမိဒ္ဓေါ၊ ကင်းသော ငိုက်မျည်းချင်း ရှိ၏။
သာရိပုတ္တ၊ ချစ်သား သာရိပုတြာ။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဓမ္မိကထာ၊ တရားစကားသည်။
တံ၊ သင့်ကို။
ပဋိဘာတု၊ ထင်စေသတည်း။
မေ၊ ငါဘုရားအာ။
ပိဋ္ဌိ၊ ခါးသည်။
အာဂိလာယတိ၊ နာ၏။
တံ၊ ထိုခါးကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
အာယမိဿာမိ၊ ဆန့်ပေအံ့။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧဝံသာဓု၊ သြော် ကောင်းပါပြီ။
ဣတိခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တ၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ပစ္စဿောသိ၊ ဝန်ခံ၏။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌ အာမန္တေသိ ဟူသောပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကား။ ငြင်းခုန်ချင်း၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ချင်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အယူဝါဒဖြစ်ချင်း၊ နှုတ်လှန်ထိုးချင်းတို့၌ ဖြစ်ချင်းငှာ ထိုက်သော ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဝိဝါဒမူလကို ငြိမ်းဧစေ၍ ညီညွတ်သော ကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသကို ကောင်းစွာပြောဆို၍ တရားကိုဟောစေ တော်မူလိုသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ ချစ်သား သာရိပုတြာ၊ ရဟန်းတို့ကို တရား စကားသည် သင့်ကို ထင်စေသတည်း-ဟု မိန့်တော်မူ၏။
သိလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်သော်ကား -
နိဂဏ္ဍ သေသော ကာလ၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်၍ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို၊ ငါတို့ဆရာ ရ၏-မရ ဟု တိတ္ထိတို့ ငြင်းခုန်ဖြစ်ပွါးသော စကားကိုစွဲ၍ ချစ်သား သာရိပုတြာ … သံဃာ၌ ငြင်းခုန်ချင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော၊ ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဝိဝါဒမူလကို ငြိမ်းဧစေ၍ သံဃာညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီ ရသကို ကောင်းစွာပြောဆို၍ တရားဟောအောင် သံဃာ့ဘောင်၌ ယခု ချစ်သား တိုက်တွန်းသောအားဖြင့် တရားဟောလော့ ဟု-မိန့်တော်မူလိုရင်း ဖြစ်သည်။
အာမန္တေသီတိ ဘဏ္ဍနာဒီသု ဝူပသမာကာရံ သွာချာတံ ဓမ္မံ၊ ဒေသေတုကာမော အာမန္တေသိ။ (အဋ္ဌကထာ)
အာမန္တေသီတိ၊ အာမန္တေသိ ဟူသည်ကား။
ဘဏ္ဍနာဒီသု၊ ငြင်းခုန်ချင်း အစရှိသည်တို့၌။
ဝူပသမာကာရံ၊ ငြိမ်းဧသော အခြင်းအရာကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
သွာချာတံ၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတုကာမော၊ ဟောစေတော်မူလိုသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။
(အနက်)
သွာခါတံ ဓမ္မံ ဒေသေတုကာမောတိ သွာခါတံ ကတွာ ဓမ္မံ ကထေတုကာမော။ သတ္ထာရာဝါ သွာခါတံ ဓမ္မံ သယံ ဘိက္ခူနံ ကထေတုကာမော။ သတ္ထာရာ ဒေသိတဓမ္မမေဝ ဟိ တတော တတော ဂဟေတွာ သာဝကာ သဗြဟ္မစာရီနံ ကထေန္တိ။ (ဋီကာ)
သွာခါတံ ဓမ္မံ ဒေသေတုကာမောတိ၊ သွာခါတံ ဓမ္မံ ဒေသေတုကာမော ဟူသည်ကား။
သွာခါတံ၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ကထေတုကာမော၊ ဟောစေတော်မူလိုသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဝါ၊ တနည်း။
သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သယံ၊ ကိုယ်တော်မြတ်သည်။
သွာခါတံ၊ ကောင်းစွာဟောတော် မူအပ်သော။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့ကို။
ကထေတုကာမော၊ ဟောစေလို၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒေသိတဓမ္မမေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားကိုသာလျှင်။
တတော တတော၊ ထိုထို အရပ်မှ။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
သာဝကာ၊ တပည့်သား သာဝကတို့သည်။
သဗြဟ္မစာရီနံ၊ သီတင်းသုံးဘော်တို့အား။
ကထေန္တိ၊ ဟောကြကုန်၏။
(အနက်)
နိဂဏ္ဍ သေသော ကာလ၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်၍ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို ငါတို့ဆရာ ရ၏-မရဟု တိတ္ထိတို့ ငြင်းခုန်ဖြစ်ပွါးသော စကားကိုစွဲ၍ ချစ်သား သာရိပုတြာ … သံဃာ၌ ငြင်းခုန်ချင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သော ဝိဝါဒမူလကို ငြိမ်းဧစေ၍ သံဃာညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသကို ကောင်းစွာ ပြောဆို၍ တရားဟောအောင် သံဃာ့ဘောင်၌ ယခု ချစ်သား တိုက်တွန်းသောအားဖြင့် တရားဟောလောဟု ဘုရား မိန့်တော်မူ ချင်းကြောင့် တိုက်တွန်းသောအားဖြင့် တရားဟောပုံကား -
အယံ ခေါ ပနာဝုသော အမှာကံ ဘဂဝတာ ဓမ္မော သွာခါတော၊ သုပဝေဒိတော နိယျာနိကော ဥပသမသံဝတ္တနိကော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ ပဝေဒိတော၊ တတ္ထ သဗ္ဗေဟေ၀ သင်္ဂါယိတဗ္ဗံ နဝိဝဒိတဗ္ဗံ။ (သင်္ဂီတိသုတ်)
အဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
အမှာကံ၊ ငါတို့၏။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သုပဝေဒိတော၊ ကောင်းစွာ သိစေတော်မူအပ်ပြီ။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ ပဝေဒိတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည် ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။
အယံခေါပနဓမ္မော၊ ဤတရားသည်ကား။
နိယျာနိကော၊ ထွက်မြောက်၏။
ဥပသမသံဝတ္တနိကော၊ ငြိမ်းဧချင်းကို ဖြစ်စေတတ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုတရား၌။
သဗ္ဗေဟေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။
သင်္ဂါယိတဗ္ဗံ၊ အညီအညွတ် ပြောဆိုအပ်၏။
နဝိဝဒိတဗ္ဗံ၊ မငြင်းခုန်အပ်။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌ သွာခါတော ဟူသောပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်သော်ကား - မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူအပ်သော တရားသည်ကား သင်အပ် - ကြားအပ် - နာယူ၍ ကျင့်အပ် သောကြောင့် ပရိယတ္တိတရား မည်၏။ ပရိယတ္တိတရားသည်ကား အနက်မှားသော ဖောက်ပြန်သည်၏ မရှိချင်းကြောင့် သွာခါတ မည်၏။
အတ္ထဝိပ္ပလ္လာသာဘာဝတော ဝါ သုဋ္ဌု အက္ခာတောတိ သွာခါတော။ ယထာဟိ တိတ္ထိယာနံ ဓမ္မဿ အတ္ထော ဝိပ္ပလ္လာ သမာပဇ္ဇတိ။ အန္တရာယိကာတိ ဝုတ္တ ဓမ္မာန မနန္တရာယိကတ္တာ ဘာဝတော၊ နိယျာနိကာတိ ဝုတ္တ ဓမ္မာနံ အနိယျာနိကတ္တာ ဘဝတော၊ တေန တေ ဒုရက္ခာတ ဓမ္မာယေ၀ ဟောန္တိ။ န တထာ ဘဂဝတော ဓမ္မဿ အတ္ထော ဝိပ္ပလ္လာသမာပဇ္ဇတိ။ ဣမေ ဓမ္မာ အန္တရာယိကာ ဣမေ ဓမ္မာ နိယျာနိကာတိ ဧဝံ ဝုတ္တ ဓမ္မာနံ တထာဘာဝါနတိက္ကမနတောတိ ဧဝံ တာဝ ပရိယတ္တိဓမ္မော သွာခါတော။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်)
ဝါ၊ တနည်း။
ယောဓမ္မာ၊ အကြင်တရားကို။
အတ္ထ ဝိပ္ပလ္လာသာ ဘာဝတော၊ အနက်မှ ဖောက်ပြန်သည်၏ မရှိခြင်းကြောင့်။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
အက္ခာတော၊ ဟောအပ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သော ဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။
သွာခါတော၊ သွာခါတ မည်၏။
ယထာဟိ၊ ဥပမာ မည်သည်ကား။
တိတ္ထိယာနံ၊ တိတ္ထိတို့၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသော ဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
သမာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်သနည်း။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
အန္တရာယိကာ၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အန္တရာယ်ကို ပြုတတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တဓမ္မာနံ၊ ဟောအပ်သောတရားတို့၏။
အနန္တရာယိကတ္တာ ဘာဝတော၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အန္တရာယ်ကိုပြုသော သဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တိတ္ထိတို့၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသော ဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
နိယျာနိကာ၊ ဝဋ်ဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တဓမ္မာနံ၊ ဟောအပ်သောတရားတို့၏။
အနိယျာနိကတ္တာဘာဝတော၊ ဒုက္ခဘဝမှ ထွက်မြောက်သော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တိတ္ထိတို့၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသော ဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
တေဓမ္မာ၊ ထိုတိတ္ထိတို့ ဟောသော တရားတို့သည်။
ဒုရက္ခာတ ဓမ္မာယေဝ၊ မကောင်းသဖြင့် ဟောအပ်သော တရားတို့သည်သာလျှင်။
ယေန၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တိတ္ထိတို့၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသော ဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိယထာ၊ ရောက်သကဲ့သို့။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသော ဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
နအာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
နအာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်သနည်း။
ဣမေဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
အန္တရာယိကာ။ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အန္တရာယ်ကိုပြုတတ်ကုန်၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တဓမ္မာနံ၊ ဟောအပ်သောတရားတို့၏။
တထာဘာဝါနတိက္ကမနတော၊ ထိုသို့ ဟောတော်မူတိုင်း မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏ အန္တရာယ်ကို ပြုသော သဘောမှ မလွန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဿ၊တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသောဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
နအာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ဣမေဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
နိယျာနိကာ၊ ဝဋ်ဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်ကုန်၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တဓမ္မာနံ၊ ဟောအပ်သောတရားတို့၏။
တထာဘာဝါနတိက္ကမနတော၊ ထိုသို့ဟောတော်မူတိုင်း ဝဋ်ဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်သော သဘောကို မလွန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဿ၊ တရား၏။
အတ္ထော၊ အနက်သည်။
ဝိပ္ပလ္လာသံ၊ မှားသောဖောက်ပြန်ချင်းသို့။
နအာပတိ၊ မရောက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပရိယတ္တိဓမ္မော၊ ပရိယတ္တိတရားသည်။
သွာခါတော၊ သွာခါတ မည်၏။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌၊ တတ္ထ သဗ္ဗေဟေဝ သင်္ဂါယိတဗ္ဗံ နဝိဝဒိတဗ္ဗံ ဟူသော အဓိပ္ပါယ် သော်ကား မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော တရားသည်ကား သင်အပ်-ကြားအပ်-နာယူ၍ ကျင့်အပ်သောကြောင့် ပရိယတ္တိတရား မည်၏။ ပရိယတ္တိတရားသည်ကား ဒေသနာနည်း မည်၏။ ဒေသနာနည်းဖြစ်သော တရား၌ အမှားကို အမှားဟု ဟောသောတရားကို အမှားကို အမှား ဟောသောတရားဟု။ အမှန်ကို အမှန်ဟု ဟောသောတရားကို အမှန်ကို အမှန်ဟောသော တရားဟု၊ အလုံးစုံ အညီအညွတ် သင်တို့ ပြောဆိုအပ်၏။ အမှားကိုအမှန်ဟု၊ အမှန်ကိုအမှားဟု အနက်ပုဒ်-သဒ္ဒါပုဒ်ထုတ်၍ မငြင်းခုန်အပ်။
တတ္ထာတိ တသ္မိံ ဓမ္မေ။ သင်္ဂါယိတဗ္ဗန္တိ သမဂ္ဂေဟိ ဘာသိတဗ္ဗံ။ ဧကဝစနေဟိ အဝိရုဒ္ဓဝစနေဟိ ဘဏိတဗ္ဗံ။ နဝိဝဒိ တဗ္ဗန္တိ အတ္ထေဝါ ဗျဉ္ဇနေဝါ ဝိဝါဒေါ နကာတဗ္ဗော။ (အဋ္ဌကထာ)
တတ္ထာတိ၊ တတ္ထဟူသည်ကား၊
တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရား၌။
သင်္ဂါယိတဗ္ဗန္တိ၊ သင်္ဂါယိတဗ္ဗံ ဟူသည်ကား။
သမဂ္ဂေဟိ၊ အညီအညွတ်။
ဘာသိတဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုအပ်၏။
ဧကဝစနေဟိ၊ တူသောပြောဆိုချင်းတို့ဖြင့်။
အဝိရုဒ္ဓဝစနေဟိ၊ ဆန့်ကျင်ချင်းမရှိသော ပြောဆိုချင်းတို့ဖြင့်။
ဘဏိတဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုအပ်၏။
နဝိဝဒိတဗ္ဗန္တိ၊ နဝိဝဒိတဗ္ဗံ ဟူသည်ကား။
အတ္ထေဝါ၊ အနက်၌သော်၎င်း။
ဗျဉ္ဇနေဝါ၊ သဒ္ဒါ၌သော်၎င်း။
ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုန်ချင်းကို။
နကာတဗ္ဗော၊ မပြုအပ်။
(အနက်)
သမဂ္ဂေဟိ ဘာသိတဗ္ဗန္တိ အညမညံ သမဂ္ဂေဟိ ဟုတွာ ဘာသိတဗ္ဗံ။ သဇ္ဈာယိတဗ္ဗဉ္စေ၀ ဝဏ္ဏေတဗ္ဗဉ္စာတိ အတ္ထော။ ယထာ ပန သမဂ္ဂေဟိ သင်္ဂါယနံ ဟောတိ။ တမ္ပိ ဒဿေတုံ ဧကဝစနေဟီတိ အာဒိ ဂုတ္တံ။ ဧကဝစနေဟီတိ အဝိရောဓဘာဝေန သမာနဝစနေဟိ။ တေနာဟ အဝိရုဒ္ဓဝစနေဟီတိအာဒိ။ (ဋီကာ)
သမဂ္ဂေဟိ ဘာသိတဗ္ဗန္တိ၊ သမဂ္ဂေဟိ ဘာသိတဗ္ဗံ ဟူသည်ကား။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
သမဂ္ဂေဟိ၊ အညီအညွှတ်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘာသိတဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။
သဇ္ဈာယိတဗ္ဗဉ္စေဝ၊ သရဇ္ဈာယ်လည်း သရဇ္ဈာယ်အပ်၏။
ဝဏ္ဏေတဗ္ဗဉ္စ၊ ဖွင့်လည်း ဖွင့်ဆိုအပ်၏။
ဣတိအယံ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
ယထာပန ယေနပနအာကာရေန၊ အကြင် အခြင်းအရာ အားဖြင့်သော်ကား။
သမဂ္ဂေဟိ၊ အညီအညွတ်။
သင်္ဂါယနံ၊ ပြောဆိုချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တမ္ပိအာကာရံ၊ ထိုအခြင်းအရာကိုလည်း။
ဒဿေတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။
ဧကဝစနေဟီတိအာဒိဝစနံ၊ ဧကဝစနေဟိ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဧကဝစနေဟီတိ၊ ဧကဝစနေဟိ ဟူသည်ကား။
အဝိရောဓဘာဝေန၊ ဆန့်ကျင်သည်၏ မရှိချင်းကြောင့်။
သမာနဝစနေဟိ၊ တူသော ပြောဆိုချင်းတို့ဖြင့်။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အဝိရုဒ္ဓဝစနေဟိ၊ တူသော ပြောဆိုချင်းတို့ဖြင့်။
ဣတိအာဒိဝစနံ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌၊ ဝိဝါဒေါ ဟူသောပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်သော်ကား ငြင်းခုန်ချင်းသည် ဝိဝါဒမည်၏။ ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းသည် ဝိဝါဒမူလ မည်၏။ ဝိဝါဒမူလကား ခြောက်ပါး။
ခြောက်ပါးဟူသည်ကား -
ဆဝိဝါဒမူလာနိ။ ဣဓာဝုသော ဘိက္ခု ကောဓနော ဟောတိ ဥပနာဟီ၊ ယောသော အဝုသော ဘိက္ခု ကောဓနော ဟောတိ ဥပနာတိ၊ သော သတ္ထရိပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿော။ ဓမ္မေပိ အဂါရဝေါ ဝိရတိ အပ္ပတိဿော၊ သံဃေ ပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿော၊ သိက္ခာယပိ နပရိပူရ ကာရီ ဟောတိ။ ယောသော အာဝုသော ဘိက္ခု သတ္ထရိပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿော၊ ဓမ္မေ၊ သံဃေပိ၊ သိက္ခာယပိ န ပရိပူရကာရီ၊ သော သံဃေ ဝိဝါဒံ ဇနေတိ၊ ယော ဟောတိ ဝိဝါဒေါ ဗဟုဇနအဟိတာယ ဗဟုဇနအသုခါယ ဗဟုနော ဇနဿ အနတ္ထာယ အဟိတာယ ဒုက္ခာယ ဒေဝမနုဿာနံ ဧဝရူပံ တေ တုမှေ အဝုသော ဝိဝါဒမူလံ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ သမနုပဿေယျာထ၊ တကြ တုမှေ အာဝုသော တဿေဝ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ ပဟာနာယ ဝါယမေယျာထ၊ ဧဝရူပံ တေ တုမှေ အာဝုသော ဝိဝါဒမူလံ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါဝါ နသမနုပဿေယျာထ၊ တတြ တုမှေ အာဝုသော တဿေဝ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ အာယတိံ အနဝဿဝါယ ပဋိပဇ္ဇေယျာထ။ ဧဝမေတဿ ပါပကဿ ဝါဒမူလဿ ပဟာနံ ဟောတိ။ ဧဝမေတဿ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ အာယတိံ အနဝဿဝေါ ဟောတိ။
ပုနစပရံ အာဝုသော ဘိက္ခု မက္ခိ ဟောတိ ပလာသိ။ ဣဿုကီ ဟောတိ မစ္ဆရီ၊ သဌော ဟောတိ မာယာဝီ၊ ပါပိစ္ဆော ဟောတိ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌီ၊ သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီ ဟောတိ အာဓာနဂ္ဂါဟီ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီ။ ယောသော အာဝုသော ဘိက္ခု သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီ ဟောတိ အာဓာနဂ္ဂါဟီ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီ၊ သော သတ္ထရိပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿေ၊ ဓမ္မေပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿော၊ သံဃေပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿော၊ သိက္ခာယဝိ နုပရိပူရကာရီ ဟောတိ။ ယောသော အာဝုသော ဘိက္ခု သတ္ထရိပိ အဂါရဝေါ ဝိဟရတိ အပ္ပတိဿေ၊ ဓမ္မေ၊ သေံဃပိ၊ သိက္ခာယပိ နပရိပူရကာရီ၊ သော သံယေ ဝိဝါဒံ ဇနေတိ။ ယော ဟောတိ ဝိဝါဒေါ ဗဟုဇနအဟိတာယ ဗဟုဇနအသုခါယ ဗဟုနော ဇနဿ အနတ္ထာယ အဟိတာယ ဒုက္ခာယ ဒေဝမနုဿာနံ ဧဝရူပံ တေ တုမှေ အဝုသော ဝိဝါဒမူလံ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ သမနုပဿေယျာထ၊ တတြ တုမှေ အာဝုသော တဿေဝ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ ပဟာနာယ ဝါယမေယျာထ၊ ဧဝရူပံ တေ တုမှေ အာဝုသော ဝိဝါဒမူလံ အဇ္ဈတ္တံ ဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ နသမနုပဿေယျာထ၊ တတြ တုမေ အာဝုသော တဿေဝ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ အာယတိံ အနဝဿဝါယ ပဋိပဇ္ဇေယျာထ၊ ဧဝမေတဿ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ ပဟာနံ ဟောတိ။ ဝမေတဿ ပါပကဿ ဝိဝါဒမူလဿ အာယတိံ အနဝဿ ဝေါ ဟောတိ။
(သင်္ဂီတိသုတ် ဆက္က)
အမှာ -
ဆဝိဝါဒမူလာနိ မှစ၍ ပါပိစ္ဆော ဟောတိ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ တိုင်အောင် အနက်မပေး၊ ပုနစ ပရံ အာဝုသော ဘိက္ခု။လ။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ပုနုစ၊ တဖန်လည်း။
အပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သန္နိဋ္ဌိပရာမာသီ၊ မိမိအယူကိုသာလျှင် သုံးသပ်သော အလေ့သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဓာနဂ္ဂါဟီ၊ မြဲမြံစွာယူသော အလေ့ သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီ၊ စွန့်နိုင်ခဲသော အလေ့သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယောသောဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီ၊ မိမိအယူကိုသာလျှင် သုံးသပ်သော အလေ့သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဓာနဂ္ဂါဟီ၊ မြဲမြံစွာယူသော အလေ့သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီ၊ စွန့်နိုင်ခဲသော အလေ့သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
သတ္ထရိပိ၊ ဘုရား၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဓမ္မေပိ၊ တရား၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သံဃေပိ၊ သံဃာ၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သိက္ခာယပိ၊ သိက္ခာ၌လည်။
ပရိပူရကာရီ၊ ဖြည့်ကျင့်သော အလေ့ သဘောရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယောသော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
သတ္ထရိပိ၊ ဘုရား၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဓမ္မေပိ၊ တရား၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သံဃေပိ၊ သံဃာ၌လည်း။
အဂါရဝေါ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အပ္ပတိဿော၊ တုပ်ဝပ်ချင်း မရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သိက္ခာယပိ၊ သိက္ခာ၌လည်။
ပရိပူရကာရီ၊ ဖြည့်ကျင့်သော အလေ့ သဘောရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သောဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
သံဃေ၊ သံဃာ၌။
ဝိဝါဒံ၊ ငြင်းခုန်ချင်းကို။
ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
ယောဝိဝါဒေါ၊ အကြင်ငြင်းခုန်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။
ဗဟုဇနအဟိတာယ၊ များစွာသောသူတို့၏ မစီးပွါးချင်းငှါ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဗဟုဇနအသုခါယ၊ များစွာသောသူတို့၏ မချမ်းသာချင်းငှါ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဗဟုနောဇနဿ၊ များစွာသောသူအပေါင်း၏။
အနတ္ထာယ၊ အကျိုးမဲ့ချင်းငှါ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဗဟုနောဇနဿ၊ များစွာသောသူအပေါင်း၏။
အဟိတာယ၊ မစီးပွါးချင်းငှါ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့၏။
ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲချင်းငှါ။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဝိဝါဒမူလံ၊ ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းကို။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်၌သော်၎င်း။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တန်၌သော်၎င်း။
စေသမနုပဿေယျာထ၊ အကယ်၍ ရှုမြင်ကုန်သည် ဖြစ်အံ့။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
တတြ၊ ထိုသို့ရှုမြင်ရာ၌။
ပါပကဿ၊ ယုတ်မာသော။
တဿေဝဝိဝါဒမူလဿ၊ ထို ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းကိုသာလျှင်။
ပဟာနာယ၊ ပယ်ချင်းငှါ။
ဝါယမေယျာထ၊ အားထုတ်ကြကုန်လော။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဝိဝါဒမူလံ၊ ငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းကို။
အဇ္ဈတ္တံ ဝါ၊ မိမိသန္တန်၌သော်၎င်း။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်၌သော်၎င်း။
စေနသမနုပဿေယျာထ၊ အကယ်၍ မရှုမြင်ကြ ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
တတြ၊ ထိုသို့မရှုမြင်ရာ၌။
ပါပကဿ၊ ယုတ်မာသော။
တဿေဝဝိဝါဒမူလဿ၊ ထိုငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်း၏သာလျှင်။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ။
အနဝဿဝါယ၊ မနှိပ်စက်ချင်းငှါ။
ပဋိပဇ္ဇေယျာထ၊ ကျင့်ကြကုန်လော့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ အားထုတ်သည်ရှိသော်။
ပါပကဿ၊ ယုတ်မာသော။
ဧတဿဝိဝါဒမူလဿ၊ ထိုငြင်းခုန်ချင်း၏ အကြောင်းကို။
ပဟာနံ၊ ပယ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ကျင့်သည်ရှိသည်။
ပါပကဿ၊ ယုတ်မာသော။
ဧတဿဝိဝါဒမူလဿ၊ ထိုငြင်းခုန်ချင်း၏အကြောင်း၏။
အာယတိံ၊ နောင်ခါ။
အနုဝဿဝေါ၊ နှိပ်စက်ချင်း မရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌ သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီ ဟောတိ အာဓာနဂ္ဂါဟီ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီ - ဟူသော ပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်သည်ကား မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောအပ်သော တရား သည်ကား သင်အပ် - ကြားအပ် - နာယူအပ်၍ ကျင့်အပ်သောကြောင့် ပရိယတ္တိ တရားမည်၏။ ပရိယတ္တိ တရားသည်ကား ဒေသနာနည်းမည်၏။
ဒေသနာနည်းအားဖြင့် ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်မပျက် ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်းဖြစ်၍ တက်၏။ တက်သောကာလ မဂ်ကိုရ၏ ဟုထင်မြင်ချက် မရှိ။ ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ် အားဖြင့်လည်း အစဉ်အတိုင်း မသွား။ ဤကားမဂ်မှား ဤကားမဂ်မှန် ဟူ၍မျှလည်း အသိဉာဏ်က မဖြစ်သေး။ တွေးတွေးဆဆ တခုခုသော ဝိပဿနာဉာဏ်ဟုန် ကျသောကာလ၊ ဂါဟအတွက် မဂ်ကို ရ၏ဟု ထင်မြင်သော မိမိအယူကိုသာလျှင် သုံးသပ်၏။ မြဲမြံစွာယူ၏။ မစွန့်။
သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီတိ သယံ ဒိဋ္ဌိမေဝ ပရာမသတိ။ အာဓာ နဂ္ဂါဟီတိ ဒဠှဂ္ဂါဟီ၊ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီတိ နသက္ကာ ဟောတိ ဂဟိတံ ဝိဿဇ္ဇေတုံ။
(အဋ္ဌကထာ)
သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီတိ၊ သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသိ ဟူသည်ကား။
သယံ ဒိဋ္ဌိမေဝ၊ မိမိအယူကိုသာလျှင်။
ပရာမသတိ၊ သုံးသပ်၏၊
အာဓာနဂ္ဂါဟီတိ၊ အာဓာနဂ္ဂါဟီ ဟူသည်ကား။
ဒဠှဂ္ဂါဟီ၊ မြဲမြံစွာယူ၏။
ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီတိ၊ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီဟူသည်ကား။
ဂဟိတံ၊ အယူကို။
ဝိဿဇ္ဇေတုံ၊ စွန့်ချင်းငှါ။
နသက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။
ဟောတိ၊ မဖြစ်။
(အနက်)
သိလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်သော်ကား -
မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူသော တရားသည်ကား သင်အပ်-ကြားအပ်-နာယူ၍ ကျင့်အပ်သောကြောင့် ပရိယတ္တိတရား မည်၏။ ပရိယတ္တိတရားသည်ကား ဒေသနာနည်းမည်၏။
ဒေသနာနည်းအားဖြင့် ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်မပျက် ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်းဖြစ်၍ တက်၏။ တက်သောကာလ မဂ်ကိုရ၏ ဟုထင်မြင်ချက် မရှိ။ ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ် အားဖြင့်လည်း အစဉ်အတိုင်း မသွား။ ဤကားမဂ်မှား၊ ဤကားမဂ်မှန် ဟူ၍မျှလည်း အသိဉာဏ်က မဖြစ်သေး။
တွေးတွေးဆဆ တခုခုသော ဝိပဿနာဉာဏ်ဟုန် ကျသောကာလ ဂါဟအတွက် မဂ်ကို ရ၏ဟု ထင်မြင်သော မိမိအယူကိုသာလျှင် သုံးသပ်၍ မြဲမြံစွာယူ၍ မစွန့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှားကို အမှန်ဟု၊ အနက်ပုဒ် သဒ္ဒါပုဒ် ထုတ်၍ ငြင်းခုန်သည်မည်၏။ ငြင်းခုန်သောပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှားကိုအမှန်ဟု မညီမညွတ် ပြောဆိုသဖြင့် ပြောဆို ချင်း၌ မလိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသ အကျိုးဆက်ကို မရ။
မရပုံကား -
ဧကောဓမ္မောတိ ဧကက-ဒုက-တိကာဒိဝသေန ဗဟုဓာ သာမဂ္ဂီရသံ ဒဿေတုကာမော ပဋ္ဌမံ တာဝ ဧကော ဓမ္မောတိ အာဟ။
(အဋ္ဌကထာ)
ဧကောဓမ္မောတိ၊ ဧကောဓမ္မော ဟူသည်ကား။
ဧကက-ဒုက-တိကာဒိဝသေန၊ ဧကက-ဒုက-တိက စသည်အလိုအားဖြင့်။
ဗဟုဓာ၊ များသောအပြားအားဖြင့်။
သာမဂ္ဂီရသံ၊ ညီညွှတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသကို။
ဒဿေတုကာမော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ပဋ္ဌမံတာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဧကော ဓမ္မောတိ ဣဒံဝစနံ၊ ဧကောဓမ္မောဟူသော ဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
(အနက်)
သာမဂ္ဂီရသံ ဒဿေတုကာမောတိ ယသ္မိံဓမ္မေ သင်္ဂါ ယနေန သာမဂ္ဂီရသာနုဘဝနံ ဣစ္ဆိတံ ဒေသနာကုသလတာယ တတ္ထ ဧကက-ဒုက-တိကာဒိဝသေန ဗဟုဓာ သာမဂ္ဂီရသံ ဒဿေတုကာမော။
(ဋီကာ)
သာမဂ္ဂီရသံ ဒေဿတုကာမောတိ၊ သာမဂ္ဂီရသံ ဒေဿတုကာမော ဟူသည်ကား။
ယသ္မိံဓမ္မေ၊ အကြင်တရား၌။
ဧကက-ဒုက-တိကာဒိဝသေန၊ ဧကက-ဒုက-တိက စသည်အလိုအားဖြင့်။
ဗဟုဓာ၊ များသော အပြားအားဖြင့်။
သာမဂ္ဂီရသံ၊ ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသကို။
ဒဿေတုကာမော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ပဌမံ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဧကောဓမ္မောတိ ဣဒံဝစနံ၊ ဧကော ဓမ္မော ဟူသောဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆို၏။
တတ္ထ တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ ထိုတရား၌။
သင်္ဂါယနေန၊ အညီအညွတ် ပြောဆိုသဖြင့်။
ဒေသနာကုသလတာယ၊ ပြောဆိုချင်း၌ လိမ္မာသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
သာမဂ္ဂီရသာနုဘဝနံ၊ ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသ အကျိုးဆက်ကို။
ဣစ္ဆိတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌ သာမဂ္ဂီရသာနုဘဝနံ ဣစ္ဆိတံ - ဟူသောပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်သော်ကား အကြင်တရား၌ ဧကက-ဒုက-တိက စသည်အလိုအားဖြင့်၊ များသောအပြားအားဖြင့် ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသကို ပြတော်မူလိုသည် ဖြစ်၍ ရှေးဦးစွာ - ဧကော ဓမ္မော ဟူသော ဤစကားကိုဆို၏။ ထိုတရား၌ အမှားကို အမှားဟောသော တရားကို အမှားကို အမှားဟောသောတရားဟု၊ အမှန်ကိုအမှန်ဟု ဟောသော တရားကို အမှန်ကိုအမှန်ဟောသော တရားဟု အညီအညွှတ် ပြောဆိုသဖြင့် ပြောဆိုခြင်း၌ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသ အကျိုးဆက်ကိုရ၏။
သိလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်သော်ကား -
အများကို အမှန်ဟု အမှန်ကို အမှားဟု၊ အနက်ပုဒ်- သဒ္ဒါပုဒ်ထုတ်၍ ငြင်းခုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှားကိုအမှန်ဟု အမှန်ကိုအမှားဟု မညီမညွှဘ် ဆိုသဖြင့်၊ ပြောဆို ချင်း၌ မလိမ္မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ညီညွတ်သောကိစ္စ သာမဂ္ဂီရသအကျိုးဆက် ကိုမရ။
ရပုံ-မရပုံကို သင်္ဂီတိသုတ် ဒုက၌ ပြ၏။
ပြပုံကား -
ဒေါဝစဿတာစ ပါပမိတ္တတာစ။ သောဝစဿတာစ ကလျာဏမိတ္တတာစ။
(သဂီတိသုတ်ဒုက)
ဒေါဝစဿတာစ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်း ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်လည်း တပါး။
ပါပမိတ္တာစ၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်လည်း တပါး။
သောဝစဿတာစ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ်လည်း တပါး။
ကလျာဏ မိတ္တတာစ၊ ကောင်းသောမိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်လည်းတပါး။
(အနက်)
ဒေါဝစဿတာတိ ဒုက္ခံဝစော ဧတသ္မိံ ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိမှိ ဝိပစ္စနီကဿတေ အနာဒရေ ပုဂ္ဂလေတိ ဒုဗ္ဗစော။ တဿ ကမ္မံ ဒေါဝစဿံ၊ တဿ ဘာဝေါ ဒေါဝစဿတာ။ သဟ ဓမ္မိကေ ဝုစ္စမာနေ ဒေါဝစဿယန္တိ အဘိဓမ္မေ အာဂတာ။ သာ အတ္ထတော သင်္ခါရက္ခန္ဓော ဟောတိ။ စတုန္နဉ္စ ခန္ဓာနံ ဧကေနာကာရေန အဓိကာရံ ဧတံ အဓိဝစနန္တိ ဝဒန္တိ။ ပါပမိတ္တ တာတိ ပါပါ အသဒ္ဓါဒယော ပုဂ္ဂလာ တဿ မိတ္တာတိ ပါပမိတ္တော။ တဿ ဘာဝေါ ပါပမိတ္တတာ။ ဝိတ္ထာရတော ပနေသာ တတ္ထ ကတမာ ပါပမိတ္တတာ၊ ယေ တေ ပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါ, ဒုဿီလာ, အပ္ပသုတာ, မစ္ဆရိနော, ဒုပ္ပညာ၊ ယာ တေသံ သေဝနာ, နိသေဝနာ, သံသေဝနာ, ဘဇနာ, သံဘဇနာ, ဘတ္တိ သမ္ဘတ္တိ, သံပဝင်္ကတာတိဧဝံ အာဂတာ၊ သာပိ အတ္ထတော ဒေါဝစဿတာ ဝိယ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။ သောဝစဿတာစ ကလျာဏ မိတ္တတာစ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန ဝေဒိတဗ္ဗာ။ ဥဘောပိ ပနေ တာ ဣဓ လောကိယ လောကုတ္တရ မိဿကာ ကထိတာ။
(အဋ္ဌကထာ)
ဒေါဝစဿတာတိ၊ ဒေါဝစဿတာ ဟူသည်ကား။
ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိမှိ၊ မလျော်သော အယူရှိသော။
ဝိပစ္စနီကဿတေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော မကောင်းသော အကျင့်ကိုသာ နှစ်သက်ချင်း ရှိသော။
အနာဒရေ၊ ရိုသေချင်းမရှိသော။
ဧတသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်၌။
ဒုက္ခံ ဒုက္ကရော၊ ခက်သော။
ဝစော၊ ပြောဆိုချင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒုဗ္ဗစော၊ ဒုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
တဿ၊ ထိုခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကမ္မံ၊ အမှုတည်း။
ဒေါဝစဿံ၊ ခက်သောပြောဆိုချင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
တဿ၊ ထိုခက်သော ဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု၏။
ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။
ဒေါဝစဿတာ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု၏အဖြစ်။
ဧသာပနဒေါဝစဿတာ၊ ထိုခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ် သည်ကား။
ဝတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။
တတ္ထကတမာ ဒေါဝစဿတာ သဟဓမ္မိကေ ဝုစ္စမာနေ ဒေါဝစဿာယန္တိ၊ ဒေါဝစဿယံ ဟူ၍။
အဘိဓမ္မေ၊ အဘိဓမ္မာ၌။
အာဂတာ၊ လာ၏။
သာဒေါဝစဿတာ၊ ထိုခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်သည်။
အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓော၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံဒေါဝစဿာတိနုာမံ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ် ဟူသော ဤအမည်သည်။
စတုန္နဉ္စ ခန္ဓာနံ၊ လေးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့၏လည်း။
ဧကေနာကာရေန ၊ တပေါင်းတည်းသော အခြင်းအရာဖြင့်။
အဓိကာရံ၊ အစဉ်တစိုက်လိုက်သော။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒန္တိ၊ ပြောဆိုကြကုန်၏။
ပါပမိတ္တတာတိ၊ ပါပမိတ္တတာ ဟူသည်ကား။
ဧတဿပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပါပါ၊ မကောင်းကုန်သော။
အသဒ္ဓါဒယော၊ သဒ္ဓါတရား မရှိသောသူ အစရှိကုန်သော။
ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မိတ္တာ၊ မိတ်တို့သည်။
အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သော ပုဂ္ဂလော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပါပမိတ္တော၊ ပါပမိတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ပါပမိတ္တော၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
တဿ၊ ထိုမကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။
ပါပမိတ္တတာ၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်။
ဧသာပနပါပမိတ္တတာ၊ ထိုမကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်သည်ကား။
ဝိတ္ထာရတော၊ အကျယ်အားဖြင့်။
တတ္ထ ကတမာ ပါပမိတ္တတာ၊ ယေ တေ ပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါ, ဒုဿီလာ, အပ္ပသုတာ, မစ္ဆရိနော, ဒုပ္ပညာ၊ ယာ တေသံ သေဝနာ, နိသေဝနာ, သံသေဝနာ, ဘဇနာ, သံဘဇနာ, ဘတ္တိ သမ္ဘတ္တိ, သံပဝင်္ကတာတိ၊ သံပဝင်္ကတာ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဂတာ၊ လာ၏။
ပါပမိတ္တာ၊ ထိုမကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ကိုလည်း။
အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။
ဒေါဝစဿတာ ဝိယ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ်ကိုကဲ့သို့။
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ မှတ်အပ်၏။
သောဝစဿတာစ၊ လွယ်သောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ကလျာဏ မိတ္တတာစ၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ကို၎င်း။
ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သောနည်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
ဣဓ၊ ဤသို့သိရာ၌။
ဧတာပနဝိဘောပိ၊ ထို နှစ်ပါးစုံတို့ကိုလည်း။
လောကိယ လောကုတ္တရမိဿကာ၊ လောကီ လောကုတ္တရာ ရောနှောကုန်၏ဟူ၍။
ကထိတာ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
(အနက်)
ဒုက္ခန္တိ ကိစ္ဆံ၊ အနိဋ္ဌန္တိ ဝါ အတ္ထော။ ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိမှီတိ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိယာဂိ-လောမဂါဟကေ၊ တဿာဧဝဝိပစ္စနီကံ ဒုပ္ပဋိပတ္တေ သာတံ ဣဋ္ဌံ ဧတဿာတိ ဝိပစ္စနီကသာတော။ တသ္မိံ ဝိပစ္စနီကဿတေ ဧဝံဘူတောစ ဩဝါဒဘူတော သာသနက္ကမေ ဩဝါဒကေစ အာဒရဘာဝရဟိတော ဟောတီတိအာဟ အနာဒရေတိ။ တဿကမ္မန္တိ တဿဒုဗ္ဗစဿ ပုဂ္ဂလဿ အနာဒရိယဝသေန ပဝတ္တစေတနာ ဒေါဝစဿံ။ တဿ ဘာဝေါတိ တဿ ယထာဝုတ္တဿ ဒေါဝစဿဿ အတ္ထိဘာဝေါ ဒေါဝစဿတာ။ အတ္ထတော ဒေါဝစဿမေဝ။ တေနေဝါဟသာ အတ္ထတော သင်္ခါရက္ခန္ဓော ဟောတီတိ။
ဧကေနာကာရေနာတိ အပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိတာ ကာရေန၊ အသဒ္ဓိယဒုဿီလျာဒိ-ပါပဓမ္မယောဂတော ပုဂ္ဂလာ ပါပါနာမ ဟောန္တီတိ ဒဿေတုံ ယေတေပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါတိအာဒိဝုတ္တံ။ ယာယစေတနာယ ပုဂ္ဂလော ပါပသံပဝင်္ကော နာမ ဟောတိ သာစေတနာ ပါပမိတ္တတာ၊ စတ္တာရောပိဝါအရူပိနော ခန္ဓာ တဒါ ကာရပဝတ္တာ ပါပမိတ္တတာတိ ဒဿေန္တော သာပိအတ္ထတော ဒေါဝစဿတာဝိယ ဒဋ္ဌဗ္ဗာတိ အာဟ။
သုခံဝစော ဧတသ္မိံ ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိမှိ အနုလောမသာတေ သာဒရေပုဂ္ဂလေတိ သုဗ္ဗစောတိအာဒိနာ။ ကလျာဏာ သဒ္ဓါဒယော ပုဂ္ဂလာ ဧတဿ မိတ္တာတိ ကလျာဏမိတ္တောတိအာဒိနာ စ အနန္တရဒုကဿ အတ္ထော ဣစ္ဆိတောတိ အာဟ သောဝစဿတာစ ကလျာဏမိတ္တတာစ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန ဝေဒိတဗ္ဗာတိ။ ဥဘောတိ သောဝစဿတာစ ကလျာဏမိတ္တတာစ။ တေသံ ခန္ဓာနံ ပဝတ္တိအာကာရဝိသေသာ သောဝစဿတာ ကလျာဏ မိတ္တတာတိစ ဝုစ္စန္တိ။ တေ လောကိယာပိ လောကုတ္တရာပီတိ အာဟလောကိယ လောကုတ္တရမိဿကာ ကထိတာတိ။
သဟ သိက္ခိတဗ္ဗော ဓမ္မော သဟဓမ္မော။ တတ္ထ ဘဝံ သဟ ဓမ္မိကံ၊ တသ္မိံ သဟဓမ္မိကေ၊ ဒေါဝစဿသဒ္ဒတော အယသဒ္ဒံ အနညထံ ကတွာ ဒေါဝစဿာယန္တိ ဝုတ္တံ။ ဒေါဝစဿဿဝါ အယနံ ပဝတ္တိ ဒေါဝစဿာယံ။ အာသေဝန္တဿာပိ အနုသိက္ခနေ အဇ္ဈာသယေန ဘဇနာတိအာဟသေဝနာ။ ပ။ ဘဇနာတိ။ သဗ္ဗတော ဘာဂေန ဘတ္တိ သမ္ဘတ္တိ။
(ဋီကာ)
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခံ ဟူသည်ကား။
ကိစ္ဆံ၊ ငြိုငြင်စွာ။
ဝါ၊ တနည်း။
အနိဋ္ဌံ၊ အလိုမရှိဘဲ။
ဣတိအယံ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိမှီတိ၊ ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိမှီတိ ဟူသည်ကား။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိယာ၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုးပါး အားလျော်သော အကျင့်အား။
ဝိလောမဂါဟကေ၊ မလျော်သော အယူရှိသော။
ဧတဿပုဂ္ဂလဿ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
တဿာ ဧ၀ ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပတ္တိယာ၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုးပါး အားလျော်သော အကျင့်၏သာလျှင်။
ဝိပစ္စနီကံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော။
ဒုပ္ပဋိပတ္တိံ၊ မကောင်းသော အကျင့်ကို။
သာတံ ဣဋ္ဌံ၊ သာယာနှစ်သက်ချင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝိပစ္စနီကသာတော၊ ဝိပစ္စနီကသာတပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ဝိပစ္စနီကသာတော၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မကောင်းသော အကျင့်ကို သာယာ နှစ်သက်ချင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
တသ္မိံ ဝိပစ္စနီကသာတေ၊ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော မကောင်းသော အကျင့်ကို သာယာ နှစ်သက်ချင်းရှိသော။
ဧဝံဘူတော၊ ဤသို့ယူသည် ကျင့်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော။
ပုဂ္ဂလောစ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
ဧဝံ ဩဝါဒဘူတော၊ ဤသို့သောအယူ အကျင့်ဖြင့် ပြောဆို ဆုံးမသည် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခက်သောပြောဆိုချင်းရှိသော။
ပုဂ္ဂလော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်၎င်း။
သာသနက္ကမေ၊ သာသနာအစဉ်အဆက်ဖြစ်သော။
ဓမ္မေစ၊ တရား၌၎င်း။
ဩဝါဒကေ၊ ဆုံးမတတ်သော။
သဟဓမ္မိကေစ၊ သီတင်းသုံးဘော်၌၎င်း။
အာဒရ ဘာဝရဟိတော၊ ရိုသေသည်၏အဖြစ်မှ ကင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အနာဒရေတိ ဣဒံဝစနံ၊ အနာဒရေ ဟူသောဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တဿကမ္မန္တိ၊ တဿကမ္မံ ဟူသည်ကား။
ဒုဗ္ဗစဿ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော။
တဿပုဂ္ဂလဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
အနာဒရိယဝသေန၊ ရိုသေချင်း မရှိသော အလိုအားဖြင့်။
ပဝတ္တစေတနာ၊ ဖြစ်သောစေတနာသည်။
ဒါဝစဿံ၊ ဒေါဝစဿ မည်၏။
ဒေါဝစဿံ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
တဿဘာဝေါတိ၊ တဿဘာဝေါ ဟူသည်ကား။
ယထာဝုတ္တဿ၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ပြီး။
တဿ ဒေါဝစဿဿ၊ ထိုခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏။
အတ္ထိဘာဝေါ၊ ရှိသည်၏အဖြစ်သည်။
ဒေါဝစဿတာ၊ ဒေါဝစဿတာ မည်၏။
ဒေါဝစဿတာ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ်။
အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။
ဒေါဝစဿမေဝ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှုသည်သာလျှင်တည်း။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
သာ အတ္ထတော သင်္ခါရက္ခန္ဓော ဟောတီတိ ဣဒ္ဓံ ဝစနံ၊ ဟောတိ ဟူသော ဤ စကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဧကေနာကာရေနာတိ၊ ဧကေနာကာရေန ဟူသည်ကား။
အပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိတာ ကာရေန၊ နာယူလွယ်သော အယူမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် တည်းဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
အသဒ္ဓိယဒုဿီလျာဒိပါပဓမ္မယောဂတော၊ အသဒ္ဓိယဒုဿီလျ အစရှိသော မကောင်းသော တရားနှင့် ယှဉ်ချင်းကြောင့်။
ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ပါပါနာမ၊ မကောင်းသည် မည်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဿေတုံ၊ ပြုချင်းငှါ။
ယေတေပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါတိအာဒိဝစနံ၊ ယေတေပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါ ဤသို့အစရှိသော စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ယာယစေတနာယ၊ အကြင် စေတနာဖြင့်။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပါပသံပဝင်္ကောနာမ၊ မကောင်းသော ညွတ်ချင်းရှိသည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သာစေတနာ၊ ထိုစေတနာသည်။
ပါပမိတ္တာ၊ ပါပမိတ္တာ မည်၏။
ပါပမိတ္တာ၊ မကောင်းသောမိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်။
ဝါ၊ တနည်း။
တဒါ ကာရပဝတ္တာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်ကုန်သော။
စတ္တာရောပိဝါအရူပိနော ခန္ဓာ၊ လေးပါးသော နာမက္ခန္ဓာတို့သည်လည်း။
ပါပမိတ္တတာ၊ ပါပမိတ္တတာ မည်၏။
ပါပမိတ္တာ၊ မကောင်းမိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
သာပိအတ္ထတော ဒေါဝစဿတာဝိယ ဒဋ္ဌဗ္ဗာတိဣဒံဝစနံ၊ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ ဟူသော၍စကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိမှိ၊ နာယူလွယ်သော အယူရှိသော။
အနုလောမသာတေ၊ သာယာနှစ်သက်ချင်းရှိသော။
သာဒရေ၊ ရိုသေချင်း ရှိသော။
ဧတသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်၌။
သုခံသုကရော၊ လွယ်သော။
ဝစော၊ ပြောဆိုချင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သုဗ္ဗစော၊ သုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
သုဗ္ဗစော၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
ဣတိအာဒိနာစ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်၎င်း။
ဧတဿပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကလျာဏာ၊ ကောင်းကုန်သော။
သဒ္ဓါဒယော၊ သဒ္ဓါတရားရှိသောသူ အစရှိကုန်သော။
ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မိတ္တာ၊ မိတ်တို့သည်။
အတ္ထိသန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သောပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကဗျာဏမိတ္တပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသောမိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
ဣတိ အာဒိနာ စ၊ ဤသို့ အစရှိသည်ဖြင့်၎င်း။
အနန္တရဒုကဿ၊ အခြားမဲ့ဖြစ်သော ဒုက်၏။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဣစ္ဆိတော၊ အလိုရှိအပ်၏၊
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သောဝစဿတာစ ကလျာဏမိတ္တတာစ ဝုတ္တပဋိပက္ခနယေန ဝေဒိတဗ္ဗာတိ ဣဒံဝစနံ၊ ဝေဒိတဗ္ဗာဟူသော ဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဥဘောတိ။ ဥဘောဟူသည်ကား။
သောဝစဿတာစ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ကလျာဏမိတ္တတာစ၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ကို၎င်း။
ဥဘောတိ၊ နှစ်ပါးစုံတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တေသံခန္ဓာနံ၊ ထိုခန္ဓာတို့၏။
သောဝစဿတာစ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု၏ အဖြစ်ကို၎င်း။
ကလျာဏမိတ္တတာစ၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ကို၎င်း။
ဥဘောတိ၊ နှစ်ပါးစုံတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
တေဥဘော၊ ထိုနှစ်ပါးစုံတို့ သည်။
လောကိယာပိ၊ လောကီတို့သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
လောကုတ္တရာပိ၊ လောကုတ္တရာတို့သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
လောကိယလောကုတ္တရမိဿကာ ကထိတာတိ ဣဒံဝစနံ၊ ကထိတာ ဟူသော ဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သဟ၊ တကွ။
သိက္ခိတဗ္ဗော၊ ကျင့်အပ်သော။
ဓမ္မော၊ တရားတည်း။
သဟဓမ္မော၊ တကွကျင့်အပ်သောတရား။
တတ္ထ၊ ထိုတကွကျင့်အပ်သော တရား၌။
ဘဝံ၊ ဖြစ်သည်တည်း။
သဟဓမ္မိကံ၊ တကွကျင့်အပ်သော တရား၌ဖြစ်သည်။
တသ္မိံ သဟဓမ္မိကေ၊ ထိုတကွကျင့်အပ်သောတရား၌ အတူတကွဖြစ်ကြသည်ကို။
ဝုစ္စမာနေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
ဒေါဝစဿသဒ္ဒတော၊ ဒေါဝစဿသဒ္ဒါနောင်မှ။
အယသဒ္ဒါ၊ အယသဒ္ဒါကို။
အနညထံ၊ တပါးသောအနက် မဟုတ်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဒေါဝစဿာယန္တိ ဣဒံဝစနံ၊ ဒေါဝစဿာယံဟူသော ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဝါ၊ တနည်း။
ဒေါဝစဿဿ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏။
အယနံပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ချင်းတည်း။
ဒေါဝစဿာယံ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ ဖြစ်ချင်း။
အာသေဝန္တဿာပိ၊ မှီဝဲသောပုဂ္ဂိုလ်၏လည်း။
အဇ္ဈာသယေန၊ ဆရာပြောဟောသော စကား၊ လျော်သောအားဖြင့် ကျင့်ချင်းသည်။
အာသယေန ၊ အလိုအားဖြင့်။
ဘဇနာ၊ ဆည်းကပ်သည် မည်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သေဝနာ(ပ) ဘဇဝနာတိ ဣဒံဝစနံ၊ ဘဇာနာဟူသော ဤစကားကို။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သဗ္ဗတောဘာဂေန၊ အလုံးစုံသောအဘို့အားဖြင့်။
ဘတ္တိ၊ ဆည်းကပ်ချင်းသည်။
သမ္ဘတ္တိ၊ သမ္ဘတ္တိမည်၏။
(အနက်)
ပါပမိတ္တဒုက်၊ ကလျာဏမိတ္တဒုက် အကျယ်ကို ပုဂ္ဂလပညတ်၌ ပြ၏။ ပြပုံကား -
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော ဒုဗ္ဗစော၊ တတ္ထ ကတမော ဒေါဝစဿတာ၊ သဟဓမ္မိကေ ဝုစ္စမာနေ ဒေါဝစဿာယံ, ဒေါဝစဿိယံ, ဒေါဝစဿတာ, ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိတာ, ဝိပစ္စနီကသာတတာ, အနာဒရိယံ အနာဒရိယတာ, အဂါရဝတာ, အပ္ပတိဿဝတာ အယံ ဝုစ္စတိ ဒေါဝစဿတာ။ ဣမာယ ဒေါဝစဿတာယ သမန္နာဂတော ပုဂ္ဂလော ဒုဗ္ဗစော။
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော ပါပမိတ္တော၊ တတ္ထ ကတမာ ပါပမိတ္တတာ၊ ယေတေပုဂ္ဂလာ အသဒ္ဓါ, ဒုဿီလာ, အပ္ပသုတာ, မစ္ဆရိနော, ဒုပ္ပညာ, ယာ တေသံ သေဝနာ, နိသေဝနာ, သံသေဝနာ, ဘဇနာ, သံဘဇနာ, ဘတ္တိ, သမ္ဘတ္တိ, သံပဝင်္ကတာ။ အယံ ဝုစ္စတိ ပါပမိတ္တတာ။ ဣမာယ ပါပမိတ္တတာယ သမန္နာဂတော ပုဂ္ဂလော ပါပမိတ္တော။
(ပါပမိတ္တဒုက်၊ ပုဂ္ဂလပညတ်)
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
ဒုဗ္ဗစော၊ ဒုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ် မည်သနည်း။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခက်သောပြောဆိုချင်း ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
တတ္ထ၊ ထိုခက်သောပြောဆိုချင်း ရှိပုဂ္ဂိုလ်၌။
ဒေါဝစဿတာ၊ ခက်သောပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ်သည်။
ကတမော၊ အဘယ်နည်း။
သဟဓမ္မိကေ၊ တကွကျင့်အပ်သော တရား၌ အတူတကွ ဖြစ်ကြသည်ကို။
ဝုစ္စမာနေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
ဒေါဝစဿာယံ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
ဒေါဝစဿိယံ၊ ခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
ဒေါဝစဿတာ၊ ခက်သော ပြေဆိုချင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏အဖြစ်။
ဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိတာ၊ မလျော်သော အယူရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်။
ဝိပစ္စနီကသာကတာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မကောင်းသောအကျင့်ကို သာယာ နှစ်သက်ချင်း ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်။
အနာဒရိယံ၊ ရိုသေချင်းမရှိ။
အနာဒရိယတာ၊ ရိုသေချင်းမရှိသည်၏အဖြစ်။
အဂါရဝတာ၊ ရိုသေချင်း မရှိသည်၏အဖြစ်။
အပ္ပတိဿဝတာ၊ နာယူဝန်ခံချင်း မရှိသည်၏အဖြစ်။
အယံ၊ ဤ နာယူဝန်ခံချင်း မရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ဒေါဝစဿတာ၊ ခက်သောပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣမာယဒေါဝစဿတာယ၊ ဤခက်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒုဗ္ဗစော၊ ဒုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခက်သောပြေဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
ပါပမိတ္တော၊ ပါပမိတ္တပုဂ္ဂိုလ် မည်သနည်း။
ပါပမိတ္တော၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
တတ္ထ၊ ထိုမကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၌။
ပါပမိတ္တတာ၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
ယေတေပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အသဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရား မရှိကုန်။
ဒုဿီလာ၊ သီလမရှိကုန်။
အပ္ပသုတာ၊ နည်းသော အကြားအမြင် ရှိကုန်၏။
မစ္ဆရိနော၊ ဝန်တိုကုန်၏။
ဒုပ္ပညာ၊ ပညာမရှိကုန်။
တေသံ ဒုပ္ပညဝတံပုဂ္ဂလာနံ၊ ထိုပညာမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ယာသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာနိသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာသံသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာဘဇနာ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသံဘဇနာ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာဘတ္တိ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသမ္ဘတ္တိ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသံပဝင်္ကတာ၊ အကြင် ညွတ်သောစိတ် စေတနာရှိသည်၏အဖြစ်။
အယံ၊ ဤညွတ်သော စိတ်စေတနာရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ပါပမိတ္တတာ၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ် ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣမာယ ပါပမိတ္တတာယ၊ ဤမကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပါပမိတ္တော၊ ပါပမိတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ပါပမိတ္တော၊ မကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
(ပါပမိတ္တဒုက်၊ ပုဂ္ဂလပညတ် အနက်)
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော သုဗ္ဗစော၊ တတ္ထ ကတမာ သောဝစဿတာ၊ သဟဓမ္မိကေ ဝုစ္စမာနေ သောဝစဿာယံ, သောဝစဿိယံ, သောဝစဿတာ, အဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိတာ, အဝိပစ္စနီကသာတတာ, သာဒရိယံ, သာဒရိယတာ, သဂါရဝတာ, သပတိဿဝတာ၊ အယံ ဝုစ္စတိ သောဝစဿတာ။ ဣမာယ သော၀ စဿတာယ သမန္နာဂတော ပုဂ္ဂလော သုဗ္ဗစော။
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော ကလျာဏမိတ္တော၊ တတ္ထ ကတမာ ကလျာဏမိတ္တတာ၊ ယေတေ ပုဂ္ဂလာ သဒ္ဓါ, သီလဝန္တော, ဗဟုသုတာ, စာဂဝန္တော, ပညဝန္တော။ ယာ တေသံ သေဝနာ, နိသေဝနာ, သံသေဝနာ, ဘဇနာ, သံဘဇနာ, ဘတ္တိ, သမ္ဘတ္တိ, သံပဝင်္ကတာ၊ အယံ ဝုစ္စတိ ကလျာဏမိတ္တတာ။ ဣမာယ ကလျာဏမိတ္တတာယ သမန္နာဂတော ပုဂ္ဂလော ကလျာဏမိတ္တော။
(ကလျာဏမိတ္တဒုက်၊ ပုဂ္ဂလပညတ်)
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
သုဗ္ဗစော၊ သုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ် မည်သနည်း။
သုဗ္ဗစော၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
တတ္ထ၊ ထိုလွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၌။
သောဝစဿတာ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အမှု၏အဖြစ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
သဟဓမ္မိကေ၊ တကွကျင့်အပ်သော တရား၌ အတူတကွ ဖြစ်ကြသည်ကို။
ဝုစ္စမာနေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ရှိသည်။
သောဝစဿာယံ၊ လွယ်သောပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
သောဝစဿိယံ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု။
သောဝစဿတာ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်။
အဝိပ္ပဋိကူလဂ္ဂါဟိတာ၊ မလျော်သော အယူမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်။
အဝိပစ္စနီကသာတတာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မကောင်းသော အကျင့်ကို သာယာ နှစ်သက်ချင်း မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်။
သာဒရိယံ၊ ရိုသေချင်း ရှိ၏။
သာဒရိယတာ၊ ရိုသေချင်း ရှိသည်၏အဖြစ်။
သဂါရဝတာ၊ ရိုသေချင်း ရှိသည်၏အဖြစ်။
သပတိဿဝတာ၊ နာယူဝန်ခံချင်း ရှိသည်၏အဖြစ်။
အယံ၊ ဤ နာယူဝန်ခံချင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
သောဝစဿတာ၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အမှု၏အဖြစ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣမာယ သောဝစဿတာယ၊ ဤလွယ်ပြောဆိုချင်း ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏ အမှု၏ အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သုဗ္ဗစော၊ သုဗ္ဗစပုဂ္ဂိုလ် မည်၏။
သုဗ္ဗစော၊ လွယ်သော ပြောဆိုချင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
ကတမောစ ပုဂ္ဂလော၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကလျာဏမိတ္တပုဂ္ဂိုလ် မည်သနည်း။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
တတ္ထ၊ ထိုကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၌။
ကလျာဏမိတ္တတာ၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
ယေတေပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရား ရှိကုန်၏။
သီလဝန္တော၊ သီလ ရှိကုန်၏။
ဗဟုသုတာ၊ အကြားအမြင် ရှိကုန်၏။
စာဂဝန္တော၊ စာဂရှိကုန်၏။
ပညဝန္တော၊ ပညာရှိကုန်၏။
တေသံပညဝတံပုဂ္ဂလာနံ၊ ထိုပညာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ယာသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာနိသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာသံသေဝနာ၊ အကြင် မှီဝဲချင်း။
ယာဘဇနာ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသံဘဇနာ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာဘတ္တိ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသမ္ဘတ္တိ၊ အကြင် ဆည်းကပ်ချင်း။
ယာသံပဝင်္ကတာ၊ အကြင် ညွတ်သော စိတ်စေတနာ ရှိသည်၏အဖြစ်။
အယံ၊ ဤညွတ်သော စိတ်စေတနာ ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။
ကလျာဏမိတ္တတာ၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣမာယ ကလျာဏမိတ္တတာယ၊ ဤကောင်းသော မိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အဖြစ်နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကလျာဏမိတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်မည်၏။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသော မိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်။
(ကလျာဏမိတ္တဒုက်၊ ပုဂ္ဂလပညတ် အနက်)
ကလျာဏမိတ္တ, ပါပမိတ္တ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသောဌာန၊ ကလျာဏမိတ္တကို ခွင့်ပြု၏။ ပါပမိတ္တကို ခွင့်မပြု။
ခွင့်ပြုပုံ - ခွင့်မပြုပုံကို ကောသလသံယုတ်၊ အဋ္ဌမသုတ်၌ပြ၏။
ပြပုံကား -
သာဝတ္ထိယံ ဝိဟရတိ။ ဧကမန္တံ နိသီဒိ။ ဧကမန္တံ နိသိန္နော ခေါ ရာဇာ ပဿေနဒီကောသလော ဘဂဝန္တံ ဧတ ဒဝေါစ။ ဣမ မယှံ ဘန္တေ ရဟောဂတဿ ပဋိသလ္လိနဿ ဧဝံ စေတသော ပရိဝိတက္ကော ဥဒပါဒိ။ သွာချာတော ဘဂဝတာ ဓမ္မော၊ သောစ ခေါ ကလျာဏမိတ္တဿ, ကလျာဏ သဟာယဿ, ကလျာဏ သံပဝင်္ကဿ။ နောပါပမိတ္တဿ၊ နောပါပသဟာယဿ၊ နောပါပသံပဝင်္ကဿာတိ။ ဧဝမေတံ မဟာရာဇ၊ ဧဝမေတံ မဟာရာဇ၊ သွာချာတော မဟာရာဇ မယာ ဓမ္မော၊ သောစ ခေါ ကလျာဏမိတ္တဿ, ကလျာဏသဟာယဿ, ကလျာဏသံပဝင်္ကဿ။ နော ပါပမိတ္တဿ, နော ပါပသဟာယဿ, နော ပါပသံပဝင်္ကဿ။
(ကောသလသံယုတ် - အဋ္ဌမသုတ်)
သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၌။
ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
ဧကမန္တံ၊ တင့်အပ် လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။
နိသီဒိ၊ နေ၏။
ဧကမန္တံ၊ တင့်အပ် လျောက်ပတ်သောအရပ်၌။
နိသိန္နောခေါ၊ နေပြီးသော။
ရာဇပဿေနဒီကောသလော၊ ပဿေနဒီကောသလမင်းသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဧတံဝစနံ၊ ဤသို့သောစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
ကထံ အဝေါစ၊ အဘယ်သို့ လျှောက်သနည်း။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဣဓ၊ ယခု။
မယံ၊ အကျွန်ုပ်အား။
ရဟောဂတဿ၊ ဆိတ်ကွယ်ရာအရပ်သို့ ကပ်သည်ဖြစ်၍။
ပဋိသလ္လိနဿ၊ တယောက်ထီးတည်း ကိန်းသည် ဖြစ်၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ပရိဝိတက္ကော၊ အကြန်* သည်။
(* စိန္တပုဒ်က-န ဖြင့်၊ ကြန်-ကို န-သတ်ရေးသည်။)
ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။
ကထံဥဒပါဒိ၊ အဘယ်သို့ ထင်ရှားဖြစ်သနည်း။
ဘဂဝါတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
သွာချာတော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သောစခေါဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်လည်း။
ကလျာဏမိတ္တဿ၊ ကလျာဏမိတ္တ၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါပမိတ္တဿ၊ ပါပမိတ္တ၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကလျာဏသဟာယဿ၊ ကောင်းသော အဘော်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါပသဟာယဿ၊ မကောင်းသော အဘော်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကလျာဏ သံပဝင်္ကဿ၊ ကောင်းသော အပေါင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ။ ဖြစ်၏။
ပါပသံပဝင်္ကဿ၊ မကောင်းသော အပေါင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ပရိဝိတက္ကော၊ အကြန်သည်။
ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
တံဝစနံ၊ ဤသို့စကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဧတံဝစနံ၊ ဤစကားသည်။
ဧဝံ အာမ၊ ဟုတ်၏၊
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဧတံဝစနံ၊ ဤစကားသည်။
ဧဝံ အာမ၊ ဟုတ်၏၊
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
သွာချာတော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သောစခေါဓမ္မာ၊ ထိုတရားသည်လည်း။
ကလျာဏမိတ္တဿ၊ ကလျာဏမိတ္တ၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါပမိတ္တဿ၊ ပါပမိတ္တ၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကလျာဏသဟာယဿ၊ ကောင်းသော အဘော်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါပသဟာယဿ၊ မကောင်းသော အဘော်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကလျာဏသံပဝင်္ကဿ၊ ကောင်းသော အပေါင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ။ ဖြစ်၏။
ပါပသံပဝင်္ကဿ၊ မကောင်းသော အပေါင်းရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
(အနက်)
သောစခေါ ကလျာဏမိတ္တဿာတိ သောစာယံဓမ္မော ကလျာဏမိတ္တဿေ၀ သွာခါတောနာမ ဟောတိ၊ နပါပမိဿာတိ။ ကိဉ္စာပိ ဟိ ဓမ္မော သဗ္ဗေသမ္ပိ သွာခါတောဝ၊ ကလျာဏမိတ္တဿ ပနသုဿူသန္တဿ သဒ္ဒဟန္တဿ အတ္ထံ ပူရေတိ။ ဘေသဇ္ဇံဝိယ ဝဠဉ္စန္တဿ၊ နဣတရဿာတိ။ တေနေတံ ဝုတ္တံ။
(အဋ္ဌကထာစကား၊ ကဏှပက္ခ - သုက္ကပက္ခ-၂-ပါး။ ကဏှပက္ခ၌ ဆိုသောစကား သုက္ကပက္ခ မဆို။ သုက္ကပက္ခ၌ ဆိုသောစကား ကဏှပက္ခ၌မဆို၊ လိုက်ရမည်ကိုသိ။)
သောစခေါ ကလျာဏမိတ္တဿာတိ၊ သောစခေါ ကလျာဏမိတ္တဿ ဟူသည်ကား။
သောစာယံ သောစအယံဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်လည်း။
ကလျာဏမိတ္တဿေဝ၊ ကလျာဏမိတ္တ၏သာလျှင်။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါပမိတ္တဿ၊ ပါပမိတ္တ၏။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောနာမ၊ တရားမည်သည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ကလျာဏမိတ္တပါပမိတ္တာနံ၊ ကလျာဏမိတ္တ, ပါပမိတ္တ တို့အား။
သွာခါတော၊ ကောင်းစွာဟောအပ်သော။
ဓမ္မောဝ၊ တရားသည်သာလျှင်။
ကိဉ္စာပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်၏ရှဉ့်။
ပနတထာပိ၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သော်လည်း။
ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးသည်။
ဝဠဉ္စန္တဿ၊ သုံးဆောင်သောသူ၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ပူရေတိပိယ၊ ပြည့်စေသကဲ့သို့။
ဣတိဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
သုဿူသန္တဿ၊ ကောင်းစွာ သင်ကြားနာယူသော။
သဒ္ဒဟန္တဿ၊ ယုံကြည်သော။
ကလျာဏမိတ္တဿ၊ ကလျာဏမိတ္တ၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
ပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။
ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးသည်။
ဣတရဿ၊ မသုံးဆောင်သောသူ၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
နပူရေတိ ဝိယ၊ မပြည့်စေသကဲ့သို့။
ဣတိဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
အသုဿူသန္တဿ၊ ကောင်းစွာ မသင်, မကြား, မနာမယူသော။
အသဒ္ဒဟန္တဿ၊ မယုံကြည်သော။
ပါပမိတ္တဿ၊ ပါပမိတ္တ၏။
အတ္ထံ၊ အနက်ကို။
နပူရေတိ၊ မပြည့်စေ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဧတံ သောစခေါကလျာဏမိတ္တဿာ တိဝစနံ၊ သောစခေါကလျာဏမိတ္တဿ ဟူသော ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
(အနက်)
ဤစကားရပ်၌ အတ္ထံ ပူရေတိ၊ အတ္ထံ နပူရေတိ ဟူသောဤပုဒ်၏ အဓိပ္ပါယ်သော်ကား မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်း၊ ဒေသနာနည်း တရားကို ကောင်းစွာ သင်ကြားနာယူ ယုံကြည်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးဆရာ ကလျာဏမိတ္တ ကမ္မဌာန်းပေး နည်းကျ၏။ ဒေသနာနည်းပြ၏။
သုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိကကို၊ သီလဝိသုဒ္ဓိ ပြ၏။
သမထဝိပဿနာယာနိကကို သီလဝိသုဒ္ဓိ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ ပြ၏။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ
ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ-
လေးပါးတို့ဖြင့် ဝိပဿနာဉာဏ် ၁၀- ပါးကိုပြ၏။
ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဖြင့်၊ မဂ်ဉာဏ်ကိုပြ၏။
တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့်၊ မဂ်မှားပုံ မဂ်မှန်ပုံကိုသာ ပြ၏။ မဂ်ကိုမရ။
တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် မဂ်မှားပုံ မဂ်မှန်ပုံကိုသာ ပြ၏။ မဂ်ကိုမရချင်းကြောင့်၊ ဝိပဿနာဉာဏ် ဆယ်ပါး အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်၏။ ခုန်ကျော်၍မသွား။ ဝိပဿနာဉာဏ် ဆယ်ပါးအစဉ်အတိုင်းဖြစ်၏။ ခုန်ကျော်၍ မသွားချင်းကြောင့် အနုလောမဉာဏ် ပြီးဆုံးသည်တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်၍တက်၏။
အနုလောမဉာဏ် ပြီးဆုံးသည်တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်၍ တက်ချင်းကြောင့် -
နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်မှ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် လာ၏။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်မှ သမ္မသနဉာဏ်လာ၏။
သမ္မသနဉာဏ်မှ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နု လာ၏၊
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နုမှ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ရင့် လာ၏။
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ရင့်မှ ဘင်္ဂဉာဏ် လာ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်မှ ဘယဉာဏ် လာ၏။
ဘယဉာဏ်မှ အာဒီနဝဉာဏ် လာ၏။
အာဒီနဝဉာဏ်မှ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် လာ၏။
နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်မှ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ် လာ၏။
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်မှ ပဋိသင်္ခါဉာဏ် လာ၏။
ပဋိသင်္ခါဉာဏ်မှ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်လာ၏။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်မှ ပရိကံ လာ၏။
ပရိကံမှ ဥပစာ လာ၏။
ဥပစာမှ အနုလုံ လာ၏။
အနုလုံမှ ဂေါတြဘူ လာ၏။
ဂေါတြဘူမှ မဂ် လာ၏။
ဂေါတြဘူမှ မဂ်လာချင်းကြောင့် ဝိပဿနာဂမနမဂ်ကို ရ၏။
ဝိပဿနာဂမနမဂ်ကို ရချင်းကြောင့် ကလျာဏမိတ္တ အတိတ်မဂ်ကို ပွားစေ၏ ဟု ပြ၏။
ပြသော်လည်း အသင့် ခွင့်ပြု၏။ ခွင့်ပြုချင်းကြောင့် ဆေးသည် သုံးဆောင်သော သူနာ၏ ရောဂါပျောက် အနက်ကို ပြည့်စေသကဲ့သို့ ထို့အတူ တရားသည် မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်း ဒေသနာ နည်းတရားကို ကောင်းစွာသင်ကြားနာယူမှ ယုံကြည်သော ကမ္မဌာန်းပေးဆရာ ကလျာဏမိတ္တ၏ တပည့် မဂ်ရသော အနက်ကို ပြည့်စေ၏။
မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်း ဒေသနာနည်း ကို ကောင်းစွာမသင်မကြား မနာမယူ မယုံမကြည်သော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးဆရာ ပါပမိတ္တ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်းမကျ၊ ဒေသနာနည်းမပြ။
သုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိကကို သီလဝိသုဒ္ဓိ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ မပြ။ သမထဝိပဿနာယာနိကကို သီလဝိသုဒ္ဓိ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ မပြ။ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိ လေးပါးတို့ဖြင့် ဝိပဿနာဉာဏ် ၁၀-ပါးကို မပြ။ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဖြင့် မဂ်ဉာဏ်ကိုမပြ။ တရုဏဝိပဿနာ ဉာဏ်ဖြင့် မဂ်မှားပုံ မဂ်မှန်ပုံကိုမပြ။ မဂ်ကိုသာရ၏။
တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် မဂ်မှားပုံ မဂ်မှန်ပုံကိုမပြ၊ မဂ်ကို ရချင်းကြောင့် ဝိပဿနာဉာဏ်ဆယ်ပါး အစဉ်အတိုင်းမဖြစ်၊ ခုန်ကျော်၍သွား၏။ ဝိပဿနာဉာဏ် ဆယ်ပါး အစဉ်အတိုင်းမဖြစ်၊ ခုန်ကျော်၍ သွားချင်းကြောင့် အလောမဉာဏ် ပြီးဆုံးသည်တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်းဖြစ်၍ မတက်။
အနုလောမဉာဏ် ပြီးဆုံးသည်တိုင်အောင် ဉာဏ်အဆက်ဆက် အစဉ်အတိုင်းဖြစ်၍ မတက်ချင်းကြောင့် -
နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်မှ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် မလာ။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်မှ သမ္မသနဉာဏ် မလာ။
သမ္မသနဉာဏ်မှ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နု မလာ။
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နုမှ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ရင့် မလာ။
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ရင့်မှ ဘင်္ဂဉာဏ် မလာ။
ဘင်္ဂဉာဏ်မှ ဘယဉာဏ် မလာ၊
ဘယဉာဏ်မှ အာဒီနဝဉာဏ် မလာ။
အာဒီနဝဉာဏ်မှ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် မလာ။
နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်မှ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ် မလာ။
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်မှ ပဋိသင်္ခါဉာဏ် မလာ။
ပဋိသင်္ခါဉာဏ်မှသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် မလာ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်မှ ပရိကံ မလာ။
ပရိကံမှ ဥပစာ မလာ။
ဥပစာမှ အနုလုံ မလာ။
အနုလုံမှ ဂေါတြဘူ မလာ။
ဂေါတြဘူမှ မဂ်မလာ။
ဂေါတြဘူမှ မဂ်မလာချင်းကြောင့် ဝိပဿနာဂမနမဂ်ကို မရ။ ဝိပဿနာဂမနမဂ် ကိုမရချင်းကြောင့် ကလျာဏမိတ္တ အတိတ်မဂ်ကို ပွါးစေ၏ဟု မပြ။ ပြသော်လည်း မသင့်၊ ခွင့်မပြု။ ခွင့်မပြုချင်းကြောင့် ဆေးသည် မသုံးဆောင်သော သူနာ၏ ရောဂါပျောက်သော အနက်ကို မပြည့်စေသကဲ့သို့ ထို့အတူ တရားသည် မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်း၊ ဒေသနာ နည်းတရားကို ကောင်းစွာမသင်မကြား, မနာမယူ, မယုံမကြည်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေး ဆရာ ပါပမိတ္တ၏ တပည့် မဂ်ရသောအနက်ကို မပြည့်စေ။
ထိုကြောင့် မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောအပ်သော တရားသည်လည်း ကလျာဏမိတ္တ၏သာလျှင် ကောင်းစွာ ဟောအပ်သောတရား မည်၏။ ပါပမိတ္တ၏ ကောင်းစွာဟောအပ်သောတရား မမည်ဟု၊ ရှေးက ဆိုခဲ့လေပြီ။
ကလျာဏမိတ္တ, ပါပမိတ္တ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသောဌာန၊ မဂ်ရသော အရိယာပင် ဖြစ်သော်လည်း အပ္ပသုတဖြစ်မူကား အရိယာတို့၏ အပ္ပသုတ တစိပ်နှင့်တကွ၊ အပ္ပသုတ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးဆရာ ပါပမိတ္တကိုပယ်ချ၍ ဗဟုသုတကမ္မဋ္ဌာန်းပေးဆရာ ကလျာဏမိတ္တသို့ကပ်၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းယူရပုံကို ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌ပြ၏။
ပြပုံကား -
ယဿ ဧကသင်္ဂီတိပိ အဋ္ဌကထာယ သဒ္ဓိံ ပဂုဏာ၊ အယဉ္စ လဇ္ဇီ ဟောတိ။ တဿ သန္တိကေ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ဧဝရူပေါဟိ တန္တိဓရော, ဝံသာနုရက္ခကော, ပဝေဏီပါလကော, အာစရိယော အာစရိယမတိကောဝ ဟောတိ၊ န အတ္တနောမတိကော ဟောတိ။ တေနေဝ ပေါရာဏကာထေရာ, လဇ္ဇီ ရက္ခိဿတိ၊ လဇ္ဇီ ရက္ခိဿတိ၊ လဇ္ဇီ ရက္ခိဿတီတိ တိက္ခတ္တုံ အာဟံသု။ ပုဗ္ဗေဝုတ္တခီဏာသဝါဒယောစေတ္ထ အတ္တနာ အဓိဂတမဂ္ဂမေဝ အာစိက္ခန္တိ။ ဗဟုသုတော ပန တံတံအာစရိယံ ဥပသင်္ကမိတွာ။ ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာနံ ဝိသောဓိတတ္တာ ဣတောစိတောစ သုတ္တဉ္စ ကရဏဉ္စ သလ္လက္ခေတွာ သပ္ပါယာသပ္ပါယံ ယောဇေတွာ ဂဟဏဋ္ဌာနေ ဂစ္ဆန္တော မဟာဟတ္ထီ ဝိယ မဟာမဂ္ဂံ ဒဿေန္တော ကမ္မဋ္ဌာနံ ကထေဿတိ။ တသ္မာ ဧဝရူပံ ကမ္မဋ္ဌာနဒါယကံ ကလျာဏမိတ္တံ ဥပသင်္ကမိတွာ တဿ ဝတ္တပဋိပတ္တိံ ကတွာ ကမ္မဋ္ဌာနံ ဂဟေတဗ္ဗံ။ (ဝိသုဒ္ဓိမဂ်)
ယဿအာစရိယဿ၊ အကြင်ဆရာအား။
ဧကသင်္ဂီတိပိ၊ တခုသော သင်္ဂီတိသုတ်သည်လည်း။
အဋ္ဌကထာယ၊ အဋ္ဌကထာနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ပဂုဏာ၊ အလေ့အလာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အယဉ္စစရိယာယော၊ ဤဆရာသည်လည်း။
လဇ္ဇီ၊ လဇ္ဇီသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿ လဇ္ဇီနော အာစရိယဿ၊ ထိုလဇ္ဇီ ဖြစ်သော ဆရာ၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဧဝရူပေါဟိ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
အာစရိယော၊ ဆရာသည်။
တန္တိဓရော၊ အရိယာတို့ အစဉ်ကိုဆောင်သော။
ဝံသာနုရက္ခကော၊ အရိယာတို့၏ အနွယ်ကို စောင့်ရှောက်သော။
ပဝေဏီပါလကော၊ အရိယာတို့၏ အဆက်ကို စောင့်ရှောက်သော။
အာစရိယမတိကောဝ၊ ဆရာမြတ်တို့၏အလိုသည် သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အတ္တနောမတိကော၊ မိမိ၏အလိုသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
ပေါရာဏကာ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။
ထေရာ၊ မထေရ်တို့သည်။
လဇ္ဇီ၊ လဇ္ဇီသည်။
ရက္ခိဿတိ၊ စောင့်ရှောက်လတ္တံ့။
လဇ္ဇီ၊ လဇ္ဇီသည်။
ရက္ခိဿတိ၊ စောင့်ရှောက်လတ္တံ့။
လဇ္ဇီ၊ လဇ္ဇီသည်။
ရက္ခိဿတိ၊ စောင့်ရှောက်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
အာဟံသု၊ ဆိုကြကုန်၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ဝုတ္တခီဏာသဝါဒယောစ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သောတာပန်, သကဒါဂါမ်, အနာဂါမ်, ရဟန္တာ တို့သည်လည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသော အရာဌာန၌။
အတ္တနာ အဓိဂတမဂ္ဂမေဝ၊ မိမိရသော မဂ်ကိုသာလျှင်။
အာစိက္ခန္တိ၊ ပြောကြားကြကုန်၏။
ဗဟုသုတော ပန အာစရိယော၊ ဗဟုသုတဆရာသည်ကား။
တံတံအာစရိယံ၊ ထိုထိုဆရာသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။
ဥဂ္ဂဟ ပရိပုစ္ဆာနံ၊ ပါဠိ အဋ္ဌကထာတို့ကို။
ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတောစိတော စ၊ ထိုမှ ဤမှလည်း။
သုတ္တဉ္စ၊ သုတ်ကို၎င်း။
ကာရဏဉ္စ၊ အကြောင်းကို၎င်း။
သလ္လက္ခေတွာ၊ ကောင်းစွာမှတ်၍။
သပ္ပါယာသပ္ပါယံ၊ လျောက်ပတ်သည် မလျောက်ပတ်သည်ကို။
ယောဇောတွာ၊ ယှဉ်၍။
ဂဟဏဋ္ဌာနေ၊ တောကြီးအရပ်၌။
ဂစ္ဆန္တော၊ သွားသော။
မဟာဟတ္ထီ၊ ဆင်ကြီးသည်။
မဟာမဂ္ဂံ၊ လမ်းကြီးကို။
ဒဿေန္တောဝိယ၊ ပြသကဲ့သို့။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ကထေဿတိ၊ ပြောဟောလတံ့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ကမ္မဋ္ဌာနဒါယကံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသော။
ကလျာဏမိတ္တံ၊ ကလျာဏမိတ္တသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။
တဿ၊ ထိုကလျာဏမိတ္တအား။
ဝတ္တပဋိပတ္တိံ၊ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။
(အနက်)
သာဓကမရှိ၊ အသိအမှတ် မပြုနိုင်၊ မယုံကြည်နိုင်သော စကား၊ အတိတ်မဂ်ကို ပွါးစေ၏ဟူသော ဤစကား၏ သာဓက၊ နေတ္တိကိုပြ။
ပြပုံကား -
သစိတ္တ ပရိယောဒါပနန္တိ အတီတဿ မဂ္ဂဿ ဘာဝနာ ကြိယာ သာ။ သတိ စိတ္တေ ပရိယောဒါပိတေ၊ ပဉ္စက္ခန္ဓာ ပရိယောဒါပိတာ ဘဝန္တိ။ ဧဝံဟိ ဘဂဝါ အာဟ စေတော ဝိသုဒ္ဓတ္ထံ ဘိက္ခဝေ တထာဂတေ ဗြဟ္မစရိယံ ဣဿတီတိ။ (နေတ္တိ)
သစိတ္တ ပရိယောဒါပနန္တိ၊ သစိတ္တပရိယောဒါပနံ ဟူသည်ကား။
အတီတဿ မဂ္ဂဿ၊ အတိတ်မဂ်ကို။
ယာဘာဝနာ၊ အကြင်ပွါးချင်း။
ယာ ကြိယ၊ အကြင်ပြုချင်း။
သာ၊ ထိုအတိတ်မဂ်ကို ပွါးချင်းပြုချင်းသည်။
သစိတ္တ ပရိယောဒါပနာ၊ မိမိစိတ်ကို ဖြူစင်စေသည်မည်၏။
စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။
ပရိယောဒါပိတေ၊ ဖြူစင်စေအပ်သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည်။
ပရိယောဒါပိတာ၊ ဖြူစင်စေအပ်ကုန်သည်။
ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
ကထံအဟ၊ အဘယ်သို့ ဟောတော်မူသနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
စေတော ဝိသုဒ္ဓတ္ထံ၊ စိတ်ကို ဖြူစင်စေချင်းအကျိုးငှါ။
တထာဂတေ၊ ငါဘုရား၌။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မဂ်သီတင်းကို။
ဝုဿတိ၊ သုံး၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
(အနက်)
သာဓကမရှိ၊ အသိအမှတ် မပြုနိုင်၊ မယုံကြည်နိုင်သောစကား၊ ကလျာဏမိတ္တ အတိတ်မဂ်ကို ပွါးစေ၏ ဟုပြ၏ ဟူသော ဤစကား၏ သာဓက၊ ကာသလသံယုတ် အဋ္ဌမသုတ်ကိုပြု။
ပြပုံကား -
ကလျာဏ မိတ္တဿေတံ အာနန္ဒ ဘိက္ခုနော ပါဋိကင်္ခံ ကလျာဏသဟာယဿ, ကလျာဏာသံပဝင်္ကဿ၊ ဘိက္ခု အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂိကံ မဂ္ဂံ ဘာဝေဿတိ၊ အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂိကံ မဂ္ဂံ ဗဟုလီကရိဿတိ။ (ကောသလသံယုတ်-အဋ္ဌမသုတ်)
အာနန္ဒ၊ ချစ်သားအာနန္ဒာ။
ကလျာဏမိတ္တော, ကလျာဏသဟာယော, ကလျာဏာသံပဝင်္ကော၊ ကောင်းသော အပေါင်း, ကောင်းသော အဘော် ကလျာဏမိတ္တ ဖြစ်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂီကံ မဂ္ဂံ၊ အရိယအဋ္ဌင်္ဂီကမဂ်ကို။
ဘာဝေဿတိ၊ ပွါးစေလတံ့။
အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂီကံ မဂ္ဂံ၊ အရိယအဋ္ဌင်္ဂီကမဂ်ကို။
ဗဟုလီကရိဿတိ၊ အကြိမ်များစွာ ပြုလတံ့။
အာနန္ဒ၊ ချစ်သား အာနန္ဒာ။
ကလျာဏမိတ္တဿ, ကလျာဏသဟာယဿ, ကလျာဏာသံပဝင်္ကဿ၊ ကောင်းသော အပေါင်း, ကောင်းသော အဘော်, ကလျာဏမိတ္တဖြစ်သော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
ဧတံ အရိယံ အဋ္ဌင်္ဂီကံ မဂ္ဂံ၊ အရိယအဋ္ဌင်္ဂီကမဂ်ကို။
ပါဋိကင်္ခံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
(အနက်)
သာဓကမရှိ၊ အသိအမှတ်မပြုနိုင်၊ မယုံကြည်နိုင်သောစကား၊ ကလျာဏမိတ္တ, ပါပမိတ္တ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသောဌာန၊ ကလျာဏမိတ္တကို ခွင့်ပြု၏။ ပါပမိတ္တကို ခွင့်မပြုဟူသော ဤစကား၏သာဓက၊ ကောသလသံယုတ် - အဋ္ဌမသုတ်ကိုပြ။
ပြပုံကား -
တသ္မာတိဟ မဟာရာဇ ဧဝံ တေ သိက္ခိတဗ္ဗံ။ ကလျာဏမိတ္တော ဘဝိဿာမိ ကလျာဏ သဟာယော, ကလျာဏ သံပဝင်္ကောတိ။ (ကောသလသံယုတ် အဋ္ဌမသုတ်)
တသ္မာတိ ယသ္မာ။ သကလော အရိယ မဂ္ဂေါပိ ကလျာဏ မိတ္တံ နိဿာယ လဗ္ဘတိ၊ တသ္မာ။ (အဋ္ဌကထာ)
တသ္မာတိ၊ တသ္မာ ဟူသည်ကား။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
သကလော၊ အလုံးစုံသော။
အရိယ မဂ္ဂေါပိ၊ အရိယမဂ်ကိုလည်း။
ကလျာဏမိတ္တံ၊ ကလျာဏမိတ္တကို။
နိဿာယ၊ မှိ၍။
လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဣဟ၊ ဤငါဘုရား သာသနာတော်မြတ်၌။
တေ၊ သင်မင်းမြတ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။
ကထံသိက္ခိတံ၊ အဘယ်သို့ ကျင့်အပ်သနည်း။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကလျာဏမိတ္တော ကလျာဏသဟာယော ကလျာဏသံပဝင်္ကော၊ ကောင်းသော အပေါင်း ကောင်းသောအဘော်, ကလျာဏမိတ္တသည်။
ဘဝိဿာမိ၊ ဖြစ်အံ့။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
သိက္ခတိ၊ ကျင့်အပ်၏။
(အနက်)
ကလျာဏမိတ္တ, ပါပမိတ္တ ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးသောဌာန၊ ကလျာဏမိတ္တကို ခွင့်ပြု၏။ ပါပမိတ္တကို ခွင့်မပြု။ အဘယ့်ကြောင့် ကလျာဏမိတ္တကို ခွင့်ပြုသနည်း။
ကလျာဏမိတ္တကို ဟုတ်သော အရာဌာနလည်းရှိ၊ မဟုတ်သော အရာဌာနလည်းရှိ၊ သိသောကြောင့် ခွင့်ပြု၏။
အဘယ့်ကြောင့် ပါပမိတ္တကို ခွင့်မပြုသနည်း။
ပါပမိတ္တကို ဟုတ်သော အရာဌာနလည်း မရှိ၊ မဟုတ်သောအရာ ဌာနလည်း မရှိ၊ မသိသောကြောင့် ခွင့်မပြု။
ဟုတ်သော အရာဌာနလည်းရှိ၊ မဟုတ်သော အရာဌာနလည်းရှိ၊ သိ-မသိ၏။ သာဓက၊ အတက္ကာဝစရကိုပြ။
ပြပုံကား -
အဓိဂတောခေါ မျာယံဓမ္မော။ ဂမ္ဘီရော၊ ဒုဒ္ဒသော၊ ဒုရနုဗောဓော၊ သန္တော၊ ပဏီတော၊ အတက္ကာဝစရော၊ နိပုဏော။ ပဏ္ဍိတဝေဒနိယော။
(ဓမ္မာဘိယာစကသုတ်)
မေ၊ ငါဘုရားသည်။
အယံဓမ္မော၊ ဤတရားကို။
အဓိဂတောခေါ၊ ရတော်မူအပ်ပြီ။
သော အယံဓမ္မော၊ ထိုတရားသည်။
(ကြိယာရှစ်ပုဒ် ပြည့်အောင်လိုက်)။
ဂမ္ဘီရော၊ နက်နဲ၏။
ဒုဒ္ဒသော၊ မြင်နိုင်ခဲ၏။
ဒုရနုဗောဓော၊ သိအံ့သည်မှဝေး၏။
သန္တော၊ အေး၏။
ပဏီတော၊ မြတ်၏။
အတက္ကာဝစရော၊ ကြန်ဆ၍မဖြစ်။
နိပုဏော၊ သိမ်မွေ့၏။
ပဏ္ဍိတဝေဒနိယော၊ အရိယာပညာရှိ သိအပ်သော သဘောရှိ၏။
(အနက်)
ဤပါဠိတော်ဌာန၊ ရှစ်ဝါကျတွင်၊ အမိဂတောခေါ မျာယံဓမ္မော, အတက္ကာဝစရော ဟူသော ဤဝါကျ၌၊ အတက္ကာဝစရော ဟူသောဤပုဒ်ကို ဝိဂြိုဟ်ဆိုသော်, န တက္ကေတွာ အဝစရတီတိ အတက္ကာဝစရော အဓိဂတောခေါ မျာယံ ဓမ္မောကား၊ ယော သော၏ အစွဲ။
ယောဓမ္မော၊ အကြင် ငါဘုရား ရတော်မူအပ်သော တရားသည်။
တက္ကေတွာ၊ ကြန်ဆ၍။
န အဝစရတိ၊ မဖြစ်။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သော ဓမ္မော၊ ထိုငါဘုရား ရတော်မူအပ်သော တရားသည်။
အတက္ကဝစရော၊ အတက္ကဝစရ မည်၏။
အတက္ကာဝစရ၊ ကြန်ဆ၍မဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရား တရားတော်ကို အဓိပ္ပါယ် ဆိုသော် ဟုတ်သောအရာဌာနသို့ ရောက်သော အဓိပ္ပါယ်လည်း ရှိမည်။ မဟုတ်သော အရာဌာနသို့ ရောက်သော အဓိပ္ပါယ်လည်း ရှိမည်။
ဟုတ်သော အရာဌာနသို့ ရောက်သော အဓိပ္ပါယ်သည်ကား သုခေတ္တ မည်၏။ ဟုတ်သော အရာဌာနသို့ ရောက်သော အဓိပ္ပါယ်ကို သင်ကြားနာယူ၍ ကျင့်သော တပည့်သည်ကား သုဗီဇ မည်၏။ မဟုတ်သော အရာဌာနသို့ ရောက်သော အဓိပ္ပါယ် သည်ကား ဒုက္ခေတ္တ မည်၏။ မဟုတ်သော အရာဌာနသို့ရောက်သော အဓိပ္ပါယ်ကို သင်ကြားနာယူ၍ ကျင့်သော တပည့်သည်ကား ဒုဗ္ဗီဇ မည်၏။
ဒုက္ခေတ္တ-ဒုဗ္ဗီဇ, သုခေတ္တ-သုဗီဇ, မည်၏ ဟူသော သာဓက၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် သရဏာဏီသုတ်ကိုပြ။
ပြပုံကား -
သေယျထာပိ မဟာနာမ ဒုက္ခေတ္တံ ဒုဘူမိံ အဝိဟတခါဏုကံ ဗီဇာနိစဿု ခဏ္ဍာနိ ပူတိနိ, ဝါတာတပဟတာနိ, အသာရာနိ, အသုခါပဿယိတာနိ၊ ဒေဝေါစဿန သမာဓာရံ အနုပဝစ္ဆေယျ။ အပိနု တာနိဗီဇာနိ ဝုဍ္ဎိံ, ဝိရူဠှိံ, ဝေပုလ္လံ အာပဇ္ဇေယျုန္တိ။ နော ဟေတံ ဘန္တေ။ ဧဝမေဝ ခေါ မဟာနာမ ဣဓ ဓမ္မော ဒွါချာတော ဟောတိ ဒုပဝေဒိတော, အနိယျာနိကော, အနုပသမသံဝတ္တနိကော, အသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ-ပဝေဒိတော၊ ဣဒမဟံ ဒုခေတ္တသ္မိံ ဝဒါမိ။ တသ္မိံစ ဓမ္မေ သာဝကော ဝိဟရတိ ဓမ္မာနု ဓမ္မ ပဋိပ္ပန္နော သာမိစိပ္ပဋိပန္နော အနုဓမ္မစာရီ၊ ဣဒမဟံ ဒုဗီဇသ္မိံ ဝဒါမိ။
သေယျထာပိ မဟာနာမ သုခေတ္တံ, သုဘူမိံ, သုဝိဟတခါဏုကံ, ဗီဇာနိစဿု အခဏ္ဍာနိ, အပူတိနိ, အဝါတာတပဟတာနိ သာရာနိ, သုခါပဿယိတာနိ၊ ဒေဝေါစဿ သမာဓာရံ အနုပဝစ္ဆေယျ။ အပိနု တာနိဗီဇာနိ , ဝုဍ္ဎိံ, ဝိရူဠှိံ, ဝေပုလ္လံ အာပဇ္ဇေယျုန္တိ။ ဧဝံဘန္တေ။ ဧဝမေဝ ခေါ မဟာနာမ ဣဓ ဓမ္မော သွာချာတော ဟောတိ သုပဝေဒိတော, နိယျာနိကော, ဥပသမသံဝတ္တနိကော, သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓပဝေဒိတော၊ ဣဒမဟံ သုခေတ္တသ္မိံ ဝဒါမိ။ တသ္မိံ စဓမ္မေ သာဝကော ဝိဟရတိ ဓမ္မာနု ဓမ္မပဋိပ္ပန္နော သာမိစိပဋိပ္ပန္နော အနုဓမ္မစာရီ၊ ဣဒမဟံ သုဗီဇသ္မိံ ဝဒါမိ။
(မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် - သရဏာဏီသုတ်)
မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
အဝိဟတခါဏုကံ၊ မသုဓ်သင်, မရှင်းလင်း, မကင်းသော မြက်ပုတ်ရှိသော။
ဒုဘူမိံ၊ မကောင်းသော မြေရှိသော။
ဒုက္ခေတ္တံ၊ မကောင်းသောလယ်၌။
ဗီဇာနိစ၊ မျိုးစေ့တို့သည်လည်း။
အဿုဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
ယာနိဗီဇာနိ၊ အကြင်မျိုးစေ့တို့သည်။
ခဏ္ဍာနိ၊ ကျိုးကုန်၏။
ပူတိနိ၊ ပုပ်ကုန်၏။
ဝါတာတပဟတာနိ၊ လေနေပူတို့ဖြင့် သွေ့ခြောက်ကုန်၏။
အသာရာနိ၊ အနှစ်မရှိကုန်။
အသုခါပဿယိတာနိ၊ မှီရာ မလွယ်ကုန်။
ဒေဝေါစ၊ မိုဃ်းသည်လည်း။
အဿခေတ္တဿ၊ ထိုလယ်အား။
သမာဓာရံ၊ ကောင်းမြတ်သော မိုဃ်းရေအလျဉ်ကို။
အနုပဝစ္ဆေယျ၊ မဆွတ်ဖြန်းရာ။
အပိနု၊ စင်စစ်။
တာနိဗီဇာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့သည်။
ဝုဍ္ဎိံ၊ ကြီးပွါးချင်းသို့။
ဝိရူဠှိံ၊ စည်ပင်ချင်းသို့။< br> ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျုံ၊ ရောက်ကုန်သလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေး၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံ ဧတာနိ ဗီဇာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့သည်။
အပိနု၊ စင်စစ်။
ဝုဍ္ဎိံ၊ ကြီးပွါးချင်းသို့။
ဝိရူဠှိံ၊ စည်ပင်ချင်းသို့။
ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့။
နောဟိ အာပဇ္ဇေယျုံ၊ မရောက်ကုန်ရာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဣဓ၊ ဤငါဘုရား၏ သာသနာတော်မြတ်၌။
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
ဒွါချာတာ၊ မကောင်းသဖြင့် ဟောအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုပဝေဒိတော၊ မကောင်းသဖြင့် သိစေအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အနိယျာနိကော၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခ ဘုံဘဝမှ မထွက်မြောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အနုပသမသံဝတ္တနိကော၊ ကိလေသာ ငြိမ်းဧချင်းကို မဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓပဝေဒိတော၊ ဘုရား မဟောသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဒံဓမ္မဇာတံ၊ ဤတရားသဘောကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဒုခေတ္တသ္မိံ၊ မကောင်းသောလယ်ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဟော၏။
တသ္မိံ စဓမ္မေ၊ ထိုဘုရား မဟောသော တရား၌လည်း။
သာဝကော၊ တပည့်သည်။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပ္ပန္နော၊ ဘုရားမဟောသော တရားအားလျော်သော တရားကို ကျင့်သည် ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သာမိစိပ္ပဋိပန္နော၊ အရိုအသေ ကျင့်သည်ဖြစ်၍၊
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အနုဓမ္မစာရီ၊ ဆရာပြောဟောသောစကား လျော်သောအားဖြင့် တရားကိုကျင့်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဣဒံသာဝကဇာတံ၊ ဤတပည့်သဘောကို။
အဟံ၊ငါဘုရားသည်။
ဒုဗီဇသ္မိံ၊ မကောင်းသော မျိုးစေ့ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဟော၏။
မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
သုဝိဟတခါဏုကံ၊ ကောင်းစွာ သုဓ်သင်, ရှင်းလင်း ကင်းသော မြက်ငုတ် ရှိသော။
သုဘူမိံ၊ ကောင်းသော မြေရှိသော။
သုခေတ္တံ၊ ကောင်းသောလယ်၌။
ဗီဇာနီစ၊ မျိုးစေ့တို့သည်လည်း။
အဿုဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
ယာနိဗီဇာနိ၊ အကြင်မျိုးစေ့တို့သည်။
အခဏ္ဍာနိ၊ မကျိုးကုန်။
အပူတိနိ၊ မပုပ်ကုန်။
အဝါတာတပဟတာနိ၊ လေနေပူတို့ဖြင့်မသွေ့ခြောက်ကုန်။
သာရာနိ၊ အနှစ်ရှိကုန်၏။
သုခါပဿ ယိတာနိ၊ မှီရာ လွယ်ကုန်၏။
ဒေဝေါစ၊ မိုဃ်းသည်လည်း။
အဿ ခေတ္တဿ၊ ထိုလယ်အား။
သမာဓာရံ၊ ကောင်းမြတ်သော မိုဃ်းရေအလျဉ်ကို။
အနုပဝစ္ဆေယျ၊ ဆွတ်ဖြန်းရာ၏။
တာနိဗီဇာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့သည်။
အပိနု၊ စင်စစ်။
ဝုဍ္ဎိံ၊ ကြီးပွါးချင်းသို့။
ဝိရူဠှိံ၊ စည်ပင်ချင်းသို့။
ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျုံ၊ ရောက်ကုန်ရာသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေး၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧဝံဧတာနိဗီဇာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့သည်။
ဝုဍ္ဎိံ၊ ကြီးပွါးချင်းသို့။
ဝိရူဠှိံ၊ စည်ပင်ချင်းသို့။
ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျုံ၊ ရောက်ကုန်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
မဟာနာမ၊ မဟာနာမ်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဣဓ၊ ဤငါဘုရား၏ သာသနာတော်မြတ်၌။
ဓမ္မော၊ တရားသည်။
သွာချာတော၊ ကောင်းစွာ ဟောအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သုပဝေဒိတော၊ ကောင်းစွာသိစေအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိယျာနိကော၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခဘုံဘဝမှ ထွက်မြောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပသမသံဝတ္တနိကော၊ ကိလေသာငြိမ်းဧချင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓပဝေဒိတော၊ ဘုရားဟောသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဒံဓမ္မဇာတံ၊ ဤတရားသဘောကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
သုခေတ္တသ္မိံ၊ ကောင်းသောလယ်ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဟော၏။
တသ္မိံစဓမ္မေ၊ ထိုဘုရား ဟောသော တရား၌လည်း။
သာဝကော၊ တပည့်သည်။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပ္ပန္နော၊ ဘုရားဟောသော တရားအားလျော်သော တရားကိုကျင့်သည် ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
သာမိစိပဋိပ္ပန္နော၊ အရိုအသေ ကျင့်သည် ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အနုဓမ္မစာရီ၊ ဆရာပြောသောစကား လျော်သောအားဖြင့် တရားကိုကျင့်သော အလေ့သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဣဒံသာဝကဇာတံ၊ ဤတပည့်သဘောကို။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
သုဗီဇသ္မိံ၊ ကောင်းသောမျိုးစေ့ဟူ၍။
ဝဒါမိ၊ ဟော၏။
(အနက်)
ဤကား ဆရာ၏အတွက်၊ တပည့်တော်အတွက်၊ သက်သက်ဆိုသော စကားတည်း။ သင်အပ် ကြားအပ်, နာယူ၍ ကျင့်အပ်သော မြတ်စွာဘုရား ကောင်းစွာ ဟောတော် မူအပ်သော ကမ္မဋ္ဌာန်းပေးနည်း, ဒေသနာနည်းတရားကို နောက်၌ဆိုလတ္တံ့။
ဝိပဿနာ ဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကြီး
▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။
ဝိသုဒ္ဓိ စခန်း
▬▬▬▬
ဣဒါနိယာဣမေသု ဘူမိဘူတေသု ဓမ္မေသု ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာ ဝသေန ဉာဏပရိစယံ ကတွာ သီလဝိသုဒ္ဓိစေ၀ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိစာတိ ဒွေမူလဘူတာ ဝိသုဒ္ဓိယော သမ္ပာဒေတဗ္ဗာတိ ဝုတ္တာ။
ဣဒါနိ၊ ယခု။
ဘူမိဘူတေသု၊ ပါဋိဟရိယ ပညာဖြစ်ရာ - ဘုံဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
ဣမေသုဓမ္မေသု၊ ဤတရားတို့၌။
ဥဂ္ဂဟပရိပုစ္ဆာဝသေန၊ နှုတ်တက်ရအောင် သင်သော အလို သဘောကို သိအောင် မေးသော အလိုအားဖြင့်။
ဉာဏပရိစယံ၊ ဉာဏ်အလေ့အလာကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
သီလဝိသုဒ္ဓိစေဝ၊ သီလဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိစ၊ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေမူလဘူတာ၊ မူလဘူတအပြား နှစ်ပါး ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
ယာဝိသုဒ္ဓိယော၊ အကြင် ဝိသုဒ္ဓိတို့ကို။
သမ္ပာဒေတဗ္ဗာ၊ ပြီးစေအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။
ဤစကားရပ်၌၊ ပါဋိဟာရိယပညာ မည်သည်ကား။
ပါဋိမုခံ ပဋိပထံ ဉာဏကိစ္စံ ဟာရေတိ ဟရိတွာ ပသာသေတီတိ ပါဋိဟာရိယာ။
ယာပညာ၊ အကြင်ပညာသည်။
ပါဋိမုခံ၊ ရှေးရှု။
ပဋိပထံ၊ ရင်ဆိုင်။
ဉာဏကိစ္စံ၊ ဉာဏ်၏ကိစ္စကို။
ဟာရေတိ ဟရိတွာ ပသာသေတိ၊ ဆောင်၍ ပြတတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
သာပညာ၊ ထိုပညာသည်။
ပါဋိဟာရိယာ၊ ပါဋိဟာရိယ မည်၏။
အဘယ်သို့လျှင် ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယ ပညာ မည်သနည်း။
ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် - ရင်ဆိုင် - ဝိပဿနာ ဉာဏ်၏ကိစ္စကို ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယ ပညာ မည်၏။
ပြပုံကား -
မြင်သော ခဏ-
မျက်စိကလည်းကြည်၊
အဆင်းကလည်း ထင်၊
စက္ခုဝိညာဏ် ကလည်း မြင်၊
ဖဿကလည်း တွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို မြင်တယ်ဆိုရ။
မြင်သောခဏ၊ မျက်စိကြည်တာ, အဆင်းထင်တာက, ရုပ်၊ မြင်တာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက နာမ်၊ ဤကား ရုပ်၊ ဤကား နာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို၊ ရုပ် အပိုင်းအခြား၊ နာမ် အပိုင်းအခြား၊ ဝိပဿနာ ဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရင်ဆိုင်-ဝိပဿနာဉာဏ်၏ကိစ္စကို၊ မြင်သောခဏ၊ မြင်-မြင်တယ်မှတ်ဟု၊ ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယပညာ။
“စက္ခုံပန နိဿာယ ရူပံ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ စက္ခုဝိညာဏံ”။
---
ကြားသောခဏ -
နားကလည်းကြည်၊
အသံကလည်းထင်၊
သောတဝိညာဏ် ကလည်းကြား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်းခံစား။
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာ၊ ကြားတယ် ဆိုရ။
ကြားသောခဏ၊ နားကြည်တာ, အသံထင်တာက, ရုပ်၊ ကြားတာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက, နာမ်၊ ဤကားရုပ်၊ ဤကားနာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို၊ ရုပ် အပိုင်းအခြား၊ နမ် အပိုင်းအခြား၊ ဝိပဿနာ ဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရင်ဆိုင်- ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို၊ ကြားသောခဏ၊ ကြား-ကြားတယ်မှတ်ဟု၊ ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့်၊ ပါဋိဟာရိယပညာ။
“သောတံ ပန နိဿာယ သဒ္ဒံ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သောတဝိညာဏံ”။
---
နံသောခဏ -
နှာကလည်းကြည်၊
အနံ့ကလည်းထင်၊
ဃာနဝိညာဏ်ကလည်းနံ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတဝကို၊ နံတယ်ဆိုရ။
နံသောခဏ၊ နှာကြည်တာ အနံ့ ထင်တာက ရုပ်၊ နံတာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက နာမ်၊ ဤကား ရုပ်။ ဤကား နာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို ရုပ် အပိုင်းအခြား၊ နာမ် အပိုင်းအခြား၊ ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင်၊ ရင်ဆိုင်-ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို နံသောခဏ နံ-နံတယ်မှတ်ဟု၊ ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့်၊ ပါဋိဟာရိယပညာ။
“ဃာနံ ပန နိဿာယ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဃာနဝိညာဏံ”။
---
စားသောခဏ -
လျှာကလည်းကြည်၊
အရသာကလည်းထင်၊
ဇိဝှါဝိညာဏ် ကလည်းစား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိ တာကို၊ စားတယ်ဆိုရ။
စားသောခဏ၊ လျှာကြည်တာ, အရသာထင်တာက ရုပ်၊ စားတာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက နာမ်၊ ဤကားရုပ်၊ ဤကားနာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို၊ ရုပ်အပိုင်း အခြား နာမ်အပိုင်း အခြား၊ ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရင်ဆိုင်-ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို စားသောခဏ စား-စားတယ် မှတ်ဟု ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယပညာ။
ဇိဝှံ ပန နိဿယ ရသံ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဇိဝှါဝိညာဏံ”။
---
ထိသောခဏ -
ကိုယ်ကလည်းကြည်၊
အတွေ့ကလည်းထင်၊
ကာယဝိညာဏ် ကလည်းထိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို၊ ထိတယ်ဆိုရ။
ထိသောခဏ၊ ကိုယ် ကြည်တာ, အတွေ့ထင်တက, ရုပ်၊ ထိတာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက နမ်၊ ဤကား ရုပ်၊ ဤကား နာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို ရုပ် အပိုင်းအခြား နာမ် အပိုင်းအခြ၁း ဝိပဿနာ ဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရင်ဆိုင် - ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို ထိသောခဏ ထိ-ထိ တယ်မှတ်ဟု ဆောင်၍ပြတတ် သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယပညာ။
“ကာယံပန နိဿယ ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ကာယဝိညာဏံ”။
(သိသောခဏ၊ ဆိုသောစကား၊ အများနှင့်ဆက်ဆံ၏။ အများနှင့် မဆက်ဆံအောင်၊ ကွေးသော ခဏ၊ စသည်ဆိုမည်။ မနောကြည် ဆိုသောစကား၊ ဒွါရရုပ်ဌာန ဖြစ်၍၊ ဟဒယဝတ္ထု မှတ်။ ။ အမှာစကား။)
ကွေးသောခဏ -
မနောကလည်းကြည်၊
ကွေးသော သဘောကလည်း ထင်၊
မနောဝိညာဏ်ကလည်းသိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာ ကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံပေါင်းဆုံမိတာကို၊ ကွေးတယ်ဆိုရ။
ကွေးသောခဏ၊ မနောကြည်တာ, ကွေးသော သဘော ထင်တာက ရုပ်။ သိတာ တွေ့တာ ခံစားတာက နာမ်၊ ဤကား ရုပ် ဤကား နာမ် မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို ရုပ်အပိုင်းအခြား၊ နှာမ်အပိုင်းအခြား ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ရင်ဆိုင်-ဝိပဿနာဉာဏ်၏ကိစ္စကို ကွေးသော ခဏ ကွေး-ကွေးတယ်မှတ်ဟု ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့် ပါဋိဟာရိယပညာ။
“မနံ ပန နိဿာယ ဓမ္မံ အာရဗ္ဘ ဥပ္ပဇ္ဇတိ မနောဝိညာဏံ”။
ဤသို့ ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင်၊ ရင်ဆိုင် ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို ဆောင်၍ ပြတတ်သောကြောင့်၊ ပါဋိဟာရိယပညာ မည်၏။
ဤပါဋိဟာရိယ ပညာဖြစ်ရာ ဘုံဖြစ်၍ဖြစ်သော၊ ဟူသည်ကား-
ခန္ဓာ အာယတန ဓာတ် သစ္စာ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အားဖြင့် ၆-ပါး။
---
ထို ၆-ပါးတို့တွင် ခန္ဓာကား -
ခါဒန္တီတိခန္ဓာ
ခါဒန္တိ၊ ကိုက်တတ်ခဲတတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ခန္ဓာ၊ ခန္ဓာမည်ကုန်၏။
ဤကား သဒ္ဒါ၏ အလို။
အနက်၏အလိုသော်ကား -
ရာသဋ္ဌေနခန္ဓာ
ရာသဋ္ဌေန၊ အပေါင်းအစုဟူသော အနက်ကြောင့်။
ခန္ဓာ၊ ခန္ဓ မည်ကုန်၏။
အပေါင်းအစုကိုခန္ဓာဆို။
---
ခန္ဓာငါးပါး။ ငါးပါးဟူသော်ကား
- ရုပ်အပေါင်းအစုကို ရူပက္ခန္ဓာဆို။
- ဝေဒနာအပေါင်းအစုကို ဝေဒနက္ခန္ဓာဆို။
- သညာအပေါင်းအစုကို သညက္ခန္ဓာဆို။
- သင်္ခါရအပေါင်းအစုကို သင်္ခါရက္ခန္ဓာဆို။
- ဝိညာဏ်အပေါင်းအစုကို ဝိညာဏက္ခန္ဓာဆို။
---
ရုပ်အပေါင်းအစုကို၊ ရူပက္ခန္ဓာဆိုသော်ကား -
တပါး တပါးသောရုပ် -
- အတိတ်ဖြစ်ရုပ်၊
- အနာဂတ်ဖြစ်သောရုပ်၊
- ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောရုပ်၊
- မိမိသန္တန်ဖြစ်သောရုပ်၊
- သူ့သန္တာန်ဖြစ်သောရုပ်၊
- ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသောရုပ်၊
- သိမ်မွေ့နူးညံ့သောရုပ်၊
- ယုတ်နိမ့်သောရုပ်၊
- မြင့်မြတ်သော ရုပ်၊
- ဝေးသောရုပ်၊
- နီးသောရုပ်၊
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ ဖြစ်သော၊ တပါးတပါးသော ရုပ်အပေါင်းအစုကို ရူပက္ခန္ဓာဆို။
---
ဝေဒနာအပေါင်းအစုကို၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ ဆိုသော်ကား -
တပါး တပါးသောဝေဒနာ -
- အတိတ်ဖြစ်သောဝေဒနာ၊
- အနာဂတ်ဖြစ်သောဝေဒနာ၊
- ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောဝေဒနာ၊
- မိမိသန္တန်ဖြစ်သောဝေဒနာ၊
- သူ့သန္တာန် ဖြစ်သောဝေဒနာ၊
- ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော ဝေဒနာ၊
- သိမ်မွေ့နူးညံ့သောဝေဒနာ၊
- ယုတ်နိမ့်သောဝေဒနာ၊
- မြင့်မြတ်သော ဝေဒနာ၊
- ဝေးသောဝေဒနာ၊
- နီးသောဝေဒနာ၊
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ ဖြစ်သော၊ တပါးတပါးသော ဝေဒနာ အပေါင်းအစုကို ဝေဒနက္ခန္ဓာ ဆို။
---
သညာအပေါင်း အစုကို၊ သညက္ခန္ဓာဆိုသော်ကား -
တပါးတပါးသောသညာ -
- အတိတ်ဖြစ်သောသညာ၊
- အနာဂတ်ဖြစ်သောသညာ၊
- ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောသညာ၊
- မိမိသန္တန်ဖြစ်သော သညာ၊
- သူ့သန္တန်ဖြစ်သော သညာ၊
- ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသောသညာ၊
- သိမ်မွေ့နူးညံသောသညာ၊
- ယုတ်နိမ့်သောသညာ၊
- မြင့်မြတ်သောသညာ၊
- ဝေးသောသညာ၊
- နီးသောသညာ၊
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ဖြစ်သော၊ တပါးတပါးသော သညာအပေါင်း အစုကို သညက္ခန္ဓာ ဆို။
---
သင်္ခါရ အပေါင်းအစုကို၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာဆိုသော်ကား -
တပါးတပါးသော သင်္ခါရ -
- အတိတ်ဖြစ်သောသင်္ခါရ၊
- အနာဂတ်ဖြစ်သောသင်္ခါရ၊
- ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောသင်္ခါရ၊
- မိမိသန္တန်ဖြစ်သောသင်္ခါရ၊
- သူ့သန္တာန်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
- ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသောသင်္ခါရ၊
- သိမ်မွေ့ နူးညံ့သော သင်္ခါရ၊
- ယုတ်နိမ့်သော သင်္ခါရ၊
- မြင့်မြတ်သော သင်္ခါရ၊
- ဝေးသောသင်္ခါရ၊
- နီးသောသင်္ခါရ၊
ဤ ၁၁-ရပ် ဌာန၌ဖြစ်သော တပါးတပါးသော သင်္ခါရ အပေါင်းအစုကို သင်္ခါရက္ခန္ဓာ ဆို။
---
ဝိညာဏ်အပေါင်းအစုကို၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာဆိုသော်ကား -
တပါး တပါးသော ဝိညာဏ် -
- အတိတ်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
- အနာဂတ်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
- ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
- မိမိသန္တန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
- သူ့သန္တာန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
- ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဏ်၊
- သိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဝိညာဏ်၊
- ယုတ်နိမ့်သော ဝိညာဏ်၊
- မြင့်မြတ်သော ဝိညာဏ်၊
- ဝေးသော ဝိညာဏ်၊
- နီးသော ဝိညာဏ်။
ဤ ၁၁-ရပ်၌ဖြစ်သော တပါးတပါးသော ဝိညာဏ် အပေါင်းအစုကို ဝိညာဏက္ခန္ဓာ ဆို။
(ဤကားခန္ဓာငါးပါး)
---
အာယတန ဟူသော်ကား။
အာယံတနောတိ ဝိတ္ထာရေတီတိ အာယတနံ။
အာယံ၊ သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင်။
တနောတိ ဝိတ္ထာရေတိ၊ ချဲ့ထွင်တတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အာယတနံ၊ အယတနမည်၏။
[သံသရာ၏ အစီးအပွါး၊ တိုးပွါးအောင်၊ ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့်၊ အာယတန။]
အာယတနကား ၁၂-ပါး။
▬▬▬▬▬▬▬▬
၁၂-ပါး ဟူသော်ကား -
- မျက်စိက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် စက္ခာယတန။
- နားက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် သောတာယတန။
- နှာက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ဃာနာယတန။
- လျှာက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ဇိဝှါယတန။
- ကိုယ်က သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ကာယာယတန။
- စိတ်က သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် မနာယတန။
- အဆင်းက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ရူပါယတန။
- အသံက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် သဒ္ဒါယတန။
- အနံ့က သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ဂန္ဓာယတန။
- အရသာက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ရသာယတန။
- အတွေ့က သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတန။
- သဘောက သံသရာ၏ အစီးအပွါး တိုးပွါးအောင် ချဲ့ထွင်တတ်သောကြောင့် ဓမ္မာယတန။
(ဤကား အာယတန ၁၂-ပါး)
---
ဓာတ် ဟူသော်ကား -
▬▬▬▬▬▬▬
သုညတဋ္ဌေန ဓာတု
သုညတဋ္ဌေန၊ သတ္တဇီဝမှ ဆိတ်သောအနက်ကြောင့်။
ဓာတု၊ ဓာတ်မည်၏။
ဤကား သဒ္ဒါ၏အလို။
အနက်၏ အလိုသော်ကား -
အတ္တနော သဘာဝံ ဓာရေတီတိ ဓာတု။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
သဘာဝံ၊ သဘောကို။
ဓာရေတိ၊ ဆောင်တတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဓာတု၊ ဓာတ်မည်၏။
[မိမိသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့်၊ ဓာတ်၊]
---
ဓာတ်ကား ၁၈-ပါး။
▬▬▬▬▬▬▬
၁၈-ပါးဟူသော်ကား -
- မျက်စိက မျက်စိသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် စက္ခုဓာတ်။
အဆင်းက အဆင်းသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ရူပဓာတ်။
မြင်တာက မြင်သောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် စက္ခုဝိညာဏဓာတ်။ - နားက နားသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် သောတဓာတ်။
အသံက အသံသဘောကိုဆောင်တတ်သောကြောင့် သဒ္ဒဓာတ်။
ကြားတာက ကြားသောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် သောတဝိညာဏ ဓာတ်။ - နှာက နှာသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဃာနဓာတ်။
အနံ့က အနံ့သဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဂန္ဓဓာတ်။
နံတာက နံသောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဃာနဝိညာဏဓာတ်။ - လျှာက လျှာသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဇိဝှါဓာတ်။
အရသာက အရသာသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ရသဓာတ်။
စားတာက စားသောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဇိဝှါဝိညာဏဓာတ်။ - ကိုယ်က ကိုယ်သဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ကာယဓာတ်။
အတွေ့က အတွေ့သဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတ်။
ထိတာက ထိသောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ကာယဝိညာဏဓာတ်။ - မနောက မနောသဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် မနောဓာတ်။
သဘောက သဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် ဓမ္မဓာတ်။
သိတာက သိသော သဘောကို ဆောင်တတ်သောကြောင့် မနောဝိညာဏဓာတ်။
(ဤကား ဓာတ် ၁၈-ပါး)
ဣန္ဒြေကား -
▬▬▬▬
ဣန္ဒတိ ဣဿရိယံ ကရောတီတိ ဣန္ဒြိယံ။
ဣန္ဒတိဣဿရိယံကရောတိ၊ အစိုးတရပြုတတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဣန္ဒြိယံ၊ ဣန္ဒြေ္ဒမည်၏။
(အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့်၊ ဣန္ဒြေ။)
---
ဣန္ဒြေကား ၂၂-ပါး။
▬▬▬▬▬▬▬
၂၂-ပါးဟူသော်ကား -
- မျက်စိက မြင်သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် စက္ခုန္ဒြေ။
- နားက ကြား သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် သောတိန္ဒြေ။
- နှာက နံ သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဃာနိန္ဒြေ။
- လျှာက စား သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဇိဝှိန္ဒြေ။
- ကိုယ်က ထိအရာဌဌာန ဟူသမျှ အစိုးတရပြုတတ်သောကြောင့် ကာယိန္ဒြေ။
- စိတ်က သိသော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် မနိန္ဒြေ။
- မိန်းမက မိန်းမအရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဣတ္ထိန္ဒြေ။
- ယောက်ျားက ယောက်ျားအရာ ဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ပုရိသိန္ဒြေ။
- အသက်က အသက်အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဇီဝိတိန္ဒြေ။
- သုခက ချမ်းသာသော အရာဌာနဟူသမျှ၊ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် သုခိန္ဒြေ။
- ဒုက္ခက ဆင်းရဲသော အရာဌာန ဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဒုက္ခိန္ဒြေ။
- သောမနဿက နှစ်သက်သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ် သောကြောင့် သောမနဿိန္ဒြေ။
- ဒေါမနဿက မနှစ်သက်သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်ကြောင့် ဒေါမနဿိန္ဒြေ၊
- ဥပေက္ခာက လျစ်လျူရှုသော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ် သောကြောင့် ဥပေက္ခိန္ဒြေ။
- သဒ္ဓါက ယုံကြည်သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရပြုတတ်သောကြောင့် သဒ္ဓိန္ဒြေ။
- ဝီရိယက အားထုတ်သော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ဝီရိယိန္ဒြေ။
- သတိက ထင်သော အရာဌာန ဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် သတိန္ဒြေ။
- သမာဓိက တည်သော အရာဌာန ဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် သမာဓိန္ဒြေ။
- ပညာက အပြားအားဖြင့်သိသော အရာဌာနဟူသမျှ အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် ပညိန္ဒြေ။
- သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်က ဘယ်အခါကာလမှ မသိဘူးသော သစ္စာလေးပါး တရားကို ယခု ငါသိအံ့ဟု အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် အနညာတညဿမီတိန္ဒြေ။ (အနညာတံ အညဿာမီတိ ဣန္ဒတိ ဣဿရိယံ ကရောတီတိ အနညာတညဿာ မီတိန္ဒြိယံ။ ယံဉာဏံ၊ အကြင် သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်သည်။ အနညာတံ၊ အဘယ်အခါကာလမှ မသိဘူးသော သစ္စာလေးပါးတရားကို။ အညဿာမိ၊ ယခု ငါသိအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣန္ဒတိဣဿရိယံကရောတိ၊ အစိုးတရ ပြုတတ်၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ တံဉာဏံ၊ ထိုသောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်သည်။ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြိယံ၊ အနညာတညဿာမီတိန္ဒြေ မည်၏။)
- သောတာပတ္တိဖိုလ်ဉာဏ်၊ သကဒါဂါမိမဂ်ဉာဏ်၊ သကဒါဂါမိ ဖိုလ်ဉာဏ်၊ အနာဂါမိမဂ်ဉာဏ်၊ အနာဂါမိဖိုလ်ဉာဏ်၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်၊ ဤ ၆-ပါးက သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့် သိပြီးသော သစ္စာလေးပါး တရားကို သိအောင် အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့်၊ အညိန္ဒြေ။
- အရဟတ္တဖိုလ်ဉာဏ်က အောက်မဂ်, အောက်ဖိုလ်ဖြင့် သိပြီးသော သစ္စာ လေးပါး တရားကို သိအောင် အစိုးတရ ပြုတတ်သောကြောင့် အညာတာဝိန္ဒြေ။
(ဤကား ဣန္ဒြေ ၂၂-ပါး)
---
သစ္စာ ၄-ပါး
▬▬▬▬
၄-ပါး ဟူသော်ကား -
- ဒုက္ခသစ္စာ,
- သမုဒယသစ္စာ,
- နိရောဓသစ္စာ,
- မဂ္ဂသစ္စာ။
ဤသို့ သစ္စာလေးပါး။
ထိုလေးပါးတို့တွင်၊
လောကီစိတ် ဧကာသီတိ (၈၁)၊
တဏှာကြဉ်သော စေတသိက် ဧကပညာသ (၅၁)၊
ရုပ်အဋ္ဌဝီသ (၂၈)-က၊ ဒုက္ခသစ္စာ။
တဏှာက သမုဒယသစ္စာ။
ယခုလက်ရှိ မိမိအတ္တဘော၌၊ ဒုက္ခသစ္စာ၊ သမုဒယသစ္စာ၊ ၂-ပါးတို့၏ မဖြစ်သော *ခြုဓ်ချင်းက နိရောဓသစ္စာ။
(* နိရောဓ-ပုဒ်ဖြင့် ခြုဓ်-ကို ဓသတ်ရေးသည်။)
မဂ်စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမ္မာဒိဋ္ဌိ သမ္မာသင်္ကပ္ပ သမ္မာဝါစာ သမ္မာကမ္မန္တ သမ္မာအာဇီဝ သမ္မာဝါယာမ သမ္မာသတိ သမ္မသမာဓိ, မဂ္ဂင် ၈-ပါး က မဂ္ဂသစ္စာ။
မဂ္ဂသစ္စာ၌ ပါသော မဂ်ဟူသည်ကား။
- ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်း ကိစ္စ၊
- သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်း ကိစ္စ၊
- နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊
- မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်း ကိစ္စ။
ဤကိစ္စ ၄-ချက် တပြိုင်နက်ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
အဘယ်သို့ သစ္စာ ၄-ချက်၊ တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်သနည်း။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်း ကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ရုပ်၏သာယာချင်း တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမက ရုပ်၏အပြစ်တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် ရုပ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ရုပ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿန ဘာဝနာကိစ္စ။
---
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿ သညာကား ရုပ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်း ကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၍အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ရုပ်၏အပြစ်တည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ် ရုပ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ရုပ်၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာ ကိစ္စ။
---
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌၊ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ ရုပ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ရုပ်၏အပြစ်တည်း ဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် ရုပ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောရုပ်၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ။
---
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ ကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်း ဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တက ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား၊ ရုပ်၏ အပြစ်တည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌၊ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ် ရုပ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ရုပ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ခြင်းတည်းဟု မကောင်းမှုပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
---
သမ္မာအာဇီဝက ဝိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝက ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမ,ကား ရုပ်၏အပြစ်တည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌၊ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ၊ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ရုပ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား၊ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ရုပ်၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
---
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော၊ သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၏ အနိစ္စ ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား ရုပ်၏အပြစ်တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယမ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ ရုပ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောရုပ်၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
---
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ ရုပ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ရုပ်၏ အပြစ်တည်းဟု ထင်သော ဥပဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခုအသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ရုပ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ရုပ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
---
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ရုပ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား ရုပ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု၊ မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ ဒုက္ခသစ္စာ ကိုပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ရုပ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား ရုပ်၏အပြစ်တည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောရုပ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော၊ ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် ရုပ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောရုပ်၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
ဤသို့ -
- ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
- သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
- နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
- မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ဤ ကိစ္စ ၄-ချက် တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
---
ယံရူပံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ရူပဿ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယံရူပံ အနိစ္စ ဒုက္ခံ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ အယံ ရူပဿ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာ ပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော ရူပသ္မိံ ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ရူပဿ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။
ယာ ဣမေသု တီသုဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ သင်္ကပ္ပေါ ဝါစာ ကမ္မန္တော, အာဇီဝေါ ဝါယာမော, သတိ, သမာဓိ, ဘာဝနာပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာ,သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ, သောမနဿသညာ,သည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း။
ဣတိအယံ ရူပဿအဿာဒေါ၊ ဤရုပ်၏ အဿာဒသညာ တဏှာသည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏၊
ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤရုပ်၏ မမြဲ ဆင်းရဲ ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံရူပဿအာဒီနဝေါ၊ ဤရုပ်၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂ ပျောက်ချင်းသည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံရူပဿနိဿရဏံ၊ ဤရုပ်၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။
ဣမေသုတီသုဌာနေသု၊ ဒုက္ခ သမုဒယ နိရောဓ, ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင် ကြန်ချင်း၊
ယာဝါစာ၊ အကြင် ဆိုချင်း။
ယော ကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယော အာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယာဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့, မြင်ချင်း, ကြန်ချင်း, ဆိုချင်း, ပြုချင်း, အသက်မွေးချင်း, အားထုတ်ချင်း, ထင်ချင်း, တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာပဋိဝေဓော၊ ပွါးသော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏။
---
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနှာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏အပြစ်တည်းဟု၊ ရှုသော ဒဿနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ် အသစ် မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကို စွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿ သညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏ အပြစ်တည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ်ဖြစ်ခြင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ,သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်း တည်းဟု နှုတ်ကိုသိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်း ကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏အပြစ်တည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား၊ ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားခြင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏ အပြစ်တည်းဟု မကောင်းမှုပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ခြင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ်၊ ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်။ လွတ်ချင်းတည်းဟု၊ မကောင်းမှု ပြုရာမှထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု၊ ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏အပြစ်တည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည် အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
---
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌၊ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြား အပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားခြင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏမကား ဝေဒနာ၏အပြစ်တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယမ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒ ရာဂ ယခုအသစ်အသစ် မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည်၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု၊ အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား ဝေဒနာ၏အပြစ်တည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် ဝေဒနာ၌ ပျောက်ချင်းသည် အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခုအသစ် အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝေဒနာကို စွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ သောမနဿသညာကား ဝေဒနာ၏သာယာချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝေဒနာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား၊ ဝေဒနာ၏အပြစ် တည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် ဝေဒနာ၏ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝေဒနာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပဘာဝနာကိစ္စ။
ဤသို့၊
- ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
- သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
- နိရောဓ သစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
- မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ဤကိစ္စ-၄-ချက်၊ တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
ယံဝေဒနံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ဝေဒနာယ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယာဝေဒနာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ အယံ ဝေဒနာယ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာ ပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော ဝေဒနာယ ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ဝေဒနာယ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကိရိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။
ယာ ဣမေသု တီသုဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ သင်္ကပ္ပေါ ဝါစာ ကမ္မန္တော အာဇီဝေါ ဝါယာမော သတိ သမာဓိ ဘာဝနာပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာ,သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ, သောမနဿသညာ,သည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း။
ဣတိ အယံ ဝေဒနာယ အဿာဒေါ၊ ဤဝေဒနာ၏ အဿာဒသညာ တဏှာ သည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏၊
ယာ ဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤဝေဒနာ၏ မမြဲ ဆင်းရဲ ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိအယံ ဝေဒနာယ အာဒီနဝေါ၊ ဤ ဝေဒနာ၏အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣတိ၊ ဤ ဆန္ဒရာဂ ပျောက်ချင်းသည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံဝေဒနာယ နိဿရဏံ၊ ဤဝေဒနာ၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။
ဣမေသုတီသုဌာနေသု၊ ဒုက္ခ သမုဒယ နိရောဓ, ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင် ကြန်ချင်း၊
ယာဝါစာ၊ အကြင် ဆိုချင်း။
ယော ကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယော အာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယာဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့, မြင်ချင်း, ကြန်ချင်း, ဆိုချင်း, ပြုချင်း, အသက်မွေးချင်း, အားထုတ်ချင်း, ထင်ချင်း, တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာပဋိဝေဓော၊ ပွါးသော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သောသညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်း တည်း ဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြင်းငှါ သညာ၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမက သညာ၏အပြစ်တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ် မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော၊ သုခသညာ, သောမနဿသညာကား၊ သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏အပြစ်တည်း ဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော၊ သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား သညာ၏ သာယာချင်း တည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏အပြစ်တည်းဟု နှုတ်ကိုသိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မဝါစာ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကိုမျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်။ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခုအသစ်အသစ်ဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု နှုတ်ကိုသိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု မကောင်းမှုပြုရာမှထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏အပြစ်တည်းဟု မကောင်းမှုပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒ ရာဂ၊ ယခုအသစ်အသစ် မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ဝိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏ အပြစ်တည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက် ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခုအသစ် အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏ အပြစ်တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမက ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓ သစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏ အပြစ်တည်းဟု ထင်သော ဥပဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိက ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ် သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောသညာ၏ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု၊ ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သညာကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သညာ၏ သာယာချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သညာ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သညာ၏အပြစ်တည်းဟု မပျံလွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြား အပ်သော သညာ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ ယခု အသစ် အသစ် မဖြစ်၊ သညာ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောသညာ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပဘာဝနာကိစ္စ။
ဤသို့၊
ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
နိရောဓ သစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ဤကိစ္စ-၄-ချက်၊ တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
ယံ သညံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ သညာယ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယာသညာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ အယံ သညာယ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာ ပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော သညာယ ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ သညာယ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကိရိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။
ယာ ဣမေသု တီသုဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ သင်္ကပ္ပေါ ဝါစာ ကမ္မန္တော အာဇီဝေါ ဝါယာမော သတိ သမာဓိ ဘာဝနာပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
သညံံ၊ သညာကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာ,သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ, သောမနဿသညာ,သည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း။
ဣတိအယံ သညာယအဿာဒေါ၊ ဤသညာ၏ အဿာဒသညာ တဏှာသည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏၊
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤသညာ၏ မမြဲ ဆင်းရဲ ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံသညာယအာဒီနဝေါ၊ ဤသညာ၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
သညာယ၊ သညာ၌။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂ ပျောက်ချင်းသည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံသညာယနိဿရဏံ၊ ဤသညာ၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။
ဣမေသုတီသုဌာနေသု၊ ဒုက္ခ သမုဒယ နိရောဓ, ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင် ကြန်ချင်း၊
ယာဝါစာ၊ အကြင် ဆိုချင်း။
ယော ကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယော အာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယာဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့, မြင်ချင်း, ကြန်ချင်း, ဆိုချင်း, ပြုချင်း, အသက်မွေးချင်း, အားထုတ်ချင်း, ထင်ချင်း, တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာပဋိဝေဓော၊ ပွါးသော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်း ကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား၊ သင်္ခါရ၏သာယာချင်း တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမက သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သင်္ခါရ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿ သညာကား၊ သင်္ခါရ၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်း ကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ သင်္ခါရ၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား၊ သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား သင်္ခါရ၏ သာယာချင်း တည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်း ဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောသင်္ခါရ၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ ကား သင်္ခါရ၏ သာယာချင်း တည်း ဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တက ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သင်္ခါရ၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သင်္ခါရ၏ အပြစ်တည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌၊ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သင်္ခါရ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ခြင်းတည်းဟု မကောင်းမှုပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝက ဝိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌၊ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ ကား သင်္ခါရ၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝက ပိုင်းခြားအပ်သောသသင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမ,ကား သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သင်္ခါရ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား သင်္ခါရ၏ သာယာချင်း တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယမ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ် မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောသင်္ခါရ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား သင်္ခါရ၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား သင်္ခါရ၏ အပြစ်တည်းဟု ထင်သော ဥပဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခုအသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သင်္ခါရ၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ သင်္ခါရကိုစွဲ၍ဖြစ်သော၊ သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား၊ သင်္ခါရ၏ သာယာချင်းတည်း ဟု မပျံလွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌ ဒုက္ခသစ္စာ ကိုပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ သင်္ခါရ၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား, သင်္ခါရ၏အပြစ်တည်းဟု၊ မပျံလွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိက ပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ၌၊ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ သင်္ခါရ၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သင်္ခါရ၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
ဤသို့ -
ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
နိရောဓ သစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ဤကိစ္စ-၄-ချက်၊ တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
ယံ သင်္ခါရေ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ သင်္ခါရာနံ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယေသင်္ခါရာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ အယံ သင်္ခါရာ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာ ပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော သင်္ခါရေသု ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ သင်္ခါရာနံ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကိရိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။
ယာ ဣမေသု တီသုဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ သင်္ကပ္ပေါ ဝါစာ ကမ္မန္တော အာဇီဝေါ ဝါယာမော သတိ သမာဓိ ဘာဝနာပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသင်္ခါရ သောမနဿသင်္ခါရ,သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ, သောမနဿသညာ,သည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသင်္ခါရ တဏှာတည်း။
ဣတိအယံ သင်္ခါရာနံအဿာဒေါ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ အဿာဒသင်္ခါရ တဏှာသည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏၊
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲကုန်၏။
ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော ရှိကုန်၏။
အယံ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ မမြဲ ဆင်းရဲ ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံသင်္ခါရာနံအာဒီနဝေါ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂ ပျောက်ချင်းသည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံသင်္ခါရာနံ နိဿရဏံ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။
ဣမေသုတီသုဌာနေသု၊ ဒုက္ခ သမုဒယ နိရောဓ, ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင် ကြန်ချင်း၊
ယာဝါစာ၊ အကြင် ဆိုချင်း။
ယော ကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယော အာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယာဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့, မြင်ချင်း, ကြန်ချင်း, ဆိုချင်း, ပြုချင်း, အသက်မွေးချင်း, အားထုတ်ချင်း, ထင်ချင်း, တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာပဋိဝေဓော၊ ပွါးသော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်း ကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား၊ ဝိညာဏ်၏သာယာချင်း တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြား ချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမက ဝိညာဏ်၏အပြစ်တည်းဟု ရှုသော ဒဿနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဒိဋ္ဌိက ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ရှုသော ဒဿန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿ သညာကား ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်း ကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝိညာဏ်၏အပြစ်တည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသင်္ကပ္ပက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော သညာ၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ကြန်သော သင်္ကပ္ပဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား ဝိညာဏ်၏အပြစ်တည်း ဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါစာက ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောဝိညာဏ်၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု နှုတ်ကို သိမ်းဆည်းသော ပရိဂ္ဂဟဘာဝနာ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား၊ ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တက ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား၊ ဝိညာဏ်၏ အပြစ်တည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာကမ္မန္တ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်၊ လွတ်ခြင်းတည်းဟု မကောင်းမှု ပြုရာမှ ထသော သမုဋ္ဌာန ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝက ဝိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော၊ သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝက ပိုင်းခြားအပ်သောသဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမ,ကား၊ ဝိညာဏ်၏ အပြစ်တည်းဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာအာဇီဝ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်း ဟု ဖြူစင်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ ကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား၊ ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်း တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယာမ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား ဝိညာဏ်၏အပြစ်တည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာဝါယမ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ် မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ ယခု အသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု အားထုတ်သော ပဂ္ဂဟဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာကား ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ, ဝိပရိဏာမကား၊ ဝိညာဏ်၏ အပြစ်တည်းဟု ထင်သော ဥပဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသတိ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဆန္ဒရာဂ၊ ယခုအသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ ယခု အသစ်အသစ် မဖြစ် လွတ်ချင်းတည်းဟု ထင်သော ဥပဋ္ဌာနဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊ ပယ်ချင်းငှါ ဝိညာဏ်ကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သုခသညာ, သောမနဿသညာ,ကား၊ ဝိညာဏ်၏ သာယာချင်းတည်း ဟု မပျံလွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ ဒုက္ခသစ္စာ ကိုပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊ ပိုင်းခြားချင်းငှါ ဝိညာဏ်၏ အနိစ္စ, ဒုက္ခ ဝိပရိဏာမကား, ဝိညာဏ်၏ အပြစ်တည်း ဟု၊ မပျံလွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
သမ္မာသမာဓိ က ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်း ကိစ္စ၊ မျက်မှောက်ပြုချင်းငှါ အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော၊ ဆန္ဒရာဂ၊ ယခု အသစ် အသစ်မဖြစ်၊ ဝိညာဏ်၌ပျောက်ချင်းသည်ကား အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောဝိညာဏ်၏ ယခုအသစ်အသစ်မဖြစ်၊ လွတ်ချင်းတည်းဟု မပျံ့လွင့်သော အဝိက္ခေပ ဘာဝနာကိစ္စ။
ဤသို့ -
ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
နိရောဓ သစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ဤကိစ္စ-၄-ချက်၊ တပြိုင်နက် ဖြစ်ချင်းသည် မဂ်မည်၏။
ယံ ဝိညာဏံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ဝိညာဏဿ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယေဝိညာဏံ အနိစ္စံ ဒုက္ခံ ဝိပရိဏာမဓမ္မာ၊ အယံ ဝိညာဏဿ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာ ပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော ဝိညာဏသ္မိံ ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ဝိညာဏဿ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကိရိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။
ယာ ဣမေသု တီသုဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ သင်္ကပ္ပေါ ဝါစာ ကမ္မန္တော အာဇီဝေါ ဝါယာမော သတိ သမာဓိ ဘာဝနာပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ, သောမနဿသညာ,သည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း။
ဣတိအယံ ဝိညာဏဿအဿာဒေါ၊ ဤဝိညာဏ်၏ အဿာဒသညာ တဏှာ သည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏၊
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤဝိညာဏ်၏ မမြဲ ဆင်းရဲ ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံဝိညာဏဿအာဒီနဝေါ၊ ဤဝိညာဏ်တို့၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ဝိညာဏသ္မိံ၊ ဝိညာဏ်၌။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင် ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂ ပျောက်ချင်းသည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံဝိညာဏဿ နိဿရဏံ၊ ဤဝိညာဏ်၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကိရိယာပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏။
ဣမေသုတီသုဌာနေသု၊ ဒုက္ခ သမုဒယ နိရောဓ, ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင် ကြန်ချင်း၊
ယာဝါစာ၊ အကြင် ဆိုချင်း။
ယော ကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယော အာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယာဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့, မြင်ချင်း, ကြန်ချင်း, ဆိုချင်း, ပြုချင်း, အသက်မွေးချင်း, အားထုတ်ချင်း, ထင်ချင်း, တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာပဋိဝေဓော၊ ပွါးသော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏။
( ဤကား သစ္စာ ၄-ပါး)
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အင်္ဂါ ၁၂-ပါး
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကား အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-ပါး၊
၁၂-ပါးဟူသော်ကား -
- အဝိဇ္ဇာလည်း တပါး၊
- သင်္ခါရလည်း တပါး၊
- ဝိညာဏ်လည်း တပါး။
- နာမ်ရုပ်လည်း တပါး၊
- သဠာယတနလည်း တပါး၊
- ဖဿလည်း တပါး။
- ဝေဒနာလည်း တပါး၊
- တဏှာလည်း တပါး၊
- ဥပါဒါန်လည်း တပါး၊
- ဘဝလည်း တပါး။
- ဇာတိလည်း တပါး၊
- ဇရာ-မရဏလည်း တပါး၊
ဤသို့ အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-ပါး။
ထို ၁၂-ပါးတို့တွင်၊
အဝိဇ္ဇာကား အကြောင်း၊ သင်္ခါရကား အကျိုး၊ အဝိဇ္ဇာကြောင့်သင်္ခါရ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အဝိဇ္ဇာပစ္စယာသင်္ခါရာ ဟုဆို၏။
သင်္ခါရကား အကြောင်း၊ ဝိညာဏ်ကား အကျိုး၊ သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ ဟုဆို၏။
ဝိညာဏ်ကား အကြောင်း၊ နာမ်ရုပ်ကား အကျိုး၊ ဝိညာဏ်ကြောင့် နာမ်ရုပ်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံ, ဟုဆို၏။
နာမ်ရုပ်ကား အကြောင်း၊ သဠာယတနကား အကျိုး၊ နာမ်ရုပ်ကြောင့် သဠာယတန ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် နာမရူပပစ္စယာသဠာယတနံ, ဟုဆို၏။
သဠာယတနကား အကြောင်း၊ ဖဿကား အကျိုး၊ သဠာယတနကြောင့် ဖဿဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သဠာယတနပစ္စယာဖဿော, ဟုဆို၏။
ဖဿကား အကြောင်း၊ ဝေဒနာကား အကျိုး၊ ဖဿကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဖဿပစ္စယာဝေဒနာ, ဟုဆို၏။
ဝေဒနာကား အကြောင်း၊ တဏှာကား အကျိုး၊ ဝေဒနာကြောင့် တဏှာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဝေဒနာပစ္စယာတဏှာ, ဟုဆို၏။
တဏှာကား အကြောင်း၊ ဥပါဒါန်ကား အကျိုး၊ တဏှာကြောင့် ဥပါဒါန်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် တဏှာပစ္စယာဥပါဒါနံ ဟုဆို၏။
ဥပါဒါန်ကား အကြောင်း၊ ဘဝက အကျိုး၊ ဥပါဒါန်ကြောင့် ဘဝဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဥပါဒါနပစ္စယာဘဝေါ ဟုဆို၏။
ဘဝကား အကြောင်း၊ ဇာတိကား အကျိုး၊ ဘဝကြောင့် ဇာတိဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဘဝပစ္စယာဇာတိ ဟုဆို၏။
ဇာတိကား အကြောင်း၊ ဇရာ မရဏကား အကျိုး၊ ဇာတိကြောင့် ဇရာမရဏဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ ဟုဆို၏။
ဇရာ-မရဏကား အကျိုးစစ်၊ သောက, ပရိဒေဝ, ဒုက္ခ, ဒေါမနဿ ဥပါယာသကား၊ အကျိုးဆက်။ ထို့ကြောင့် ဇာတိပစ္စယာ ဇရာ မရဏ, သောက, ပရိဒေဝ, ဒုက္ခ, ဒေါမနဿု, ပါယာသာသမ္ဘဝန္တိ ဟုဆို၏။
ဤသို့ ချမ်းသာနှင့် မရောမယှက် သက်သက် ဆင်းရဲအစု၏ အစည်းအဝေး၊ အတွေ့အကြုံ၊ အပေါင်းအဆုံဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်၊ ဧဝမေတဿ ကေဝလဿ ဒုက္ခက္ခန္ဓဿ သမုဒယော ဟောတိ ဟုဆို၏။
(ဤကား ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ ၁၂-ပါး)
---
ဤသို့ ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေ့ရှုထင်အောင် ရင်ဆိုင် - ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိစ္စကို ဆောင်၍ပြတတ်သော ပါဋိဟာရိယပညာဖြစ်ရာ-ဘုံ ဖြစ်၍ ဖြစ်သော -
- ခန္ဓာ ၅-ပါး၊
- အာယတန ၁၂-ပါး၊
- ဓာတ် ၁၈-ပါး။
- ဣန္ဒြေ္ဒ ၂၂-ပါး၊
- သစ္စာ ၄-ပါး၊
- ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ ၁၂-ပါး၊
တရားတို့၌ နှုတ်တက်ရအောင် သင်သော အလို၊ သဘောကို သိအောင်မေးသော အလိုအားဖြင့်၊ ဉာဏ်အလေ့အလာကိုပြု၍၊ မူလဘူတအပြား ၂-ပါး ဖြစ်၍ဖြစ်သော၊ သီလဝိသုဒ္ဓိ၊ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိကို၊ ဝိပဿနာကို အားမထုတ်မီ ရှေးအဘို့ကာလက၊ ပြီးစေရမည် ဟူလို။
---
သီလဝိသုဒ္ဓိ
ထိုသီလဝိသုဒ္ဓိ၊ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ၊ ၂-ပါးတို့တွင်၊ သီလဝိသုဒ္ဓိမည်သည်ကား။
- ပါတိမောက္ခ သံဝရသီလ၊
- ဣန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ၊
- ပစ္စယသန္နိဿိတသီလ၊
အားဖြင့်ပြသော ၄-ပါးအပြားရှိသော စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလသည် သီလဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
ထို ၄-ပါးတို့တွင်၊
ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ ဟူသော်ကား ၂၂၇-သွယ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို၊ မကျိုး မပေါက် မပြောက် မကျားအောင် ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ချင်းသည် ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ မည်၏။
ဣန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသည်ကား ၆-ပါး၊
၆-ပါး၊ ဟူသည်ကား။
- စက္ခုန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- သောတိန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- ဃာနိန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- ဇီဝှိန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- ကာယိန္ဒြိယသံဝရသီလ၊
- မနိန္ဒြိယသံဝရသီလ၊ အားဖြင့် ၆-ပါး၊
ထို ၆-ပါးတို့တွင်၊
စက္ခုန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား မျက်စိဖြင့် အဆင်းကို မြင်သောကာလ၊ မိန်းမ ဟူသောအမှတ် ယောက်ျားဟူသော အမှတ် မပြုဘဲ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ် မပြုဘဲ မြင်-မြင်ကာမျှ မျက်စိကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် ချင်းသည် စက္ခုန္ဒြိယသံဝရသီလ မည်၏။
သောတိန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား နားဖြင့်အသံကို ကြားသောကာလ၊ မိန်းမဟူသောအမှတ်၊ ယောက်ျားဟူသော အမှတ်မပြုဘဲ၊ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ်မပြုဘဲ။ ကြား-ကြားကာမျှ၊ နားကို ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ချင်းသည်။ သောတိန္ဒြိယ သံဝရသီလ မည်၏။
ဃာနိန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား နှာဖြင့် အနှံ့ကို နံသောကာလ၊ မိန်းမဟူသော အမှတ်၊ ယောက်ျားဟူသောအမှတ် မပြုဘဲ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ်မပြုဘဲ၊ နံ-နံကာမျှ၊ နှာကို ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက် ချင်းသည်၊ ဃာနိန္ဒြိယသံဝရသီလ မည်၏။
ဇိဝှိန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား လျှာဖြင့်အရသာကို စားသောကာလ၊ မိန်းမ ဟူသောအမှတ်၊ ယောက်ျားဟူသော အမှတ်မပြုဘဲ။ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ်မပြုဘဲ။ စား-စားကာမျှ၊ လျှာကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက် ချင်းသည်၊ ဇိဝှိန္ဒြိယသံဝရသီလ မည်၏။
ကာယိန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား ကိုယ်ဖြင့် အတွေ့ကို ထိသောကာလ၊ မိန်းမဟူသောအမှတ်၊ ယောက်ျားဟူသော အမှတ် မပြုဘဲ၊ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ် မပြုဘဲ၊ ထိ-ကာမျှ၊ ကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ချင်းသည်။ ကာယိန္ဒြိယသံဝရသီလ မည်၏။
မနိန္ဒြိယသံဝရသီလ ဟူသော်ကား စိတ်ဖြင့်သဘောကို သိသော ကာလ၊ မိန်းမဟူသေအမှတ်၊ ယောက်ျားဟူသော အမှတ်မပြုဘဲ။ လက်ခြေအင်္ဂါ၊ မျက်နှာ ရင်ဝမ်း၊ နှုတ်ခမ်းသွားမေး၊ အမှတ်မပြုဘဲ။ သိ-သိကာမျှ၊ စိတ်ကိုထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ချင်းသည်၊ မနိန္ဒြိယသံဝရသီလမည်၏။
ဤကား ဣန္ဒြိယသံဝရသီလ ၆-ပါး။
---
အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ ဟူသော်ကား -
ဣဒမတ္ထိ အလမေတံ သဗ္ဗန္တိ ဥပပရိက္ခာ ဘောဇနေ မတ္တညုတာ၊ အယံ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိ သီလံနာမ။
ဣဒံ၊ ဤသုံးဆောင်ဘွယ်သည်။
မေ၊ ငါ့အား။
အတ္ထိ၊ ရှိပြီ။
ဧတံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံ အပိုအမို သုံးဆောင်ဘွယ်သည်။
မေ၊ ငါ့အား။
အလံ၊ တန်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥပပရိက္ခာ၊ ဆင်ခြင်ချင်းသည်။
ဘောဇနေမတ္တညုတာ၊ ဘောဇနေမတ္တညုတာ မည်၏။
အယံ၊ ဤသို့ သုံးဆောင်တွယ် မသင့်သော ပစ္စည်းကို ပယ်၍ သုံးဆောင်ဘွယ် သင့်သော ပစ္စည်းကို သုံးဆောင်ချင်း၌ လိမ္မာသည်၏ အဖြစ်သည်။
အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလံနာမ၊ အာဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ မည်၏။
---
ပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ဟူသော်ကား ၄-ပါး၊
၄-ပါးဟူသော်ကား၊
- စီဝရပစ္စယသန္နိဿိတသီလ၊
- ပိဏ္ဍပါတပစ္စယသန္နိဿိတသီလ၊
- သေနှာသနပစ္စယသန္နိဿိတသီလ၊
- ဘေသဇ္ဇပစ္စယသန္နိဿိတသီလ၊
အားဖြင့် ၄-ပါး။
ထို ၄-ပါးတို့တွင်၊
စီဝရပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ဟူသည်ကား။
သင်္ကန်းကိုမှီဝဲဝတ်ရုံ သုံးဆောင်သော ကာလ၊ ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍ သင်္ကန်းကို မှီဝဲဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ပါ၏။ အကြင်မျှလောက် အချမ်းအပူကို ပယ်ဖျောက်ချင်း အကျိုးငှါ မှက်, ခြင်, ယင်, ရဲ, လေ, နေပူ, မြွေ, ကင်း, သန်း, အတွေ့အထိကို ပယ်ဖျောက်ချင်း အကျိုးငှါ၊ သင်္ကန်းကို မှီဝဲဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ပါ၏။ အကြင်မျှလောက် အရှက်အကြောက်ကို ပိတ်ပင်ဖုံးလွှမ်းချင်း အကျိုးငှါ သင်္ကန်းကို မှီဝဲဝတ်ရုံ သုံးဆောင်ပါ၏။ ဤသို့ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍ သင်္ကန်းကို မှီဝဲဝတ်ရုံ သုံးဆောင် ချင်းသည် စီဝရပစ္စယသန္နိဿိတ သီလမည်၏။
---
ပိဏ္ဍပါတပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ဟူသော်ကား။
ဆွမ်းကိုမှီဝဲဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်သောကာလ၊ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ဆွမ်းကိုမှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ပါ၏။
မြူးတူးပျော်ပါး၊ ကစားချင်း အကျိုးငှါလည်း ဆွမ်းကို ငါမစား၊
မာန်ယစ်ချင်း အကျိုးငှါလည်း ဆွမ်းကို ငါမစား၊
တန်ဆာဆင်ချင်း အကျိုးငှါလည်း ဆွမ်းကို ငါမစား၊
အထူးသဖြင့် တန်ဆာဆင်ချင်း အကျိုးငှါလည်း ဆွမ်းကိုငါမစား၊
အကြင်မျှလောက် ဤကိုယ်၏ အရှည်သဖြင့် တည်ချင်း အကျိုးငှါ မျှချင်းအကျိုးငှါ၊ ဆွမ်းကိုမှီဝဲ ဘုဉ်းပေးသုံးဆောင်ပါ၏။
မွတ်သိပ်ဆာလောင်သဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော ဆင်းရဲကို ပယ်ဖျောက်ချင်း အကျိုးငှါ၊
မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ကို ချီးမြှောက် ထောက်ပင့်ချင်း အကျိုးငှါ၊
သင်ကြားအပ်သော ပရိယတ္တိသာသနာတော်ကို သင်ကြားသဖြင့် ချီးမြှောက် ထောက်ပင့်ချင်းအကျိုးငှါ၊
ကျင့်အပ်သော ပဋိပတ္တိသာသနာတော်ကို ကျင့်သဖြင့် ချီးမြှောက် ထောက်ပင့်ချင်း အကျိုးငှါ၊
မဂ်, ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ဟု ထိုးထွင်း၍သိသော ပဋိဝေဓသာသနာတော်ကို မဂ်, ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ဟု ထိုးထွင်း၍သိသဖြင့် ချီးမြှောက်ထောက်ပင့်ချင်း အကျိုးငှါ၊ ဆွမ်းကိုမှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ပါ၏။
ဤသို့ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ဆွမ်းကိုမှီဝဲသုဉ်းပေး သုံးဆောင်သော ငါသည် ယခုအဟောင်းဖြစ်သော ဒုက္ခဝေဒနာ ကိုလည်း ပယ်ဖျောက်၏။ အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဒုက္ခဝေဒနာကိုလည်း မဖြစ်စေ။ မွတ်သိပ်ဆာလောင်ချင်း ကင်းသဖြင့် မျှသည်၏ အဖြစ်သည်လည်း ငါ့အားဖြစ်လတံ့။
အပြစ်ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်လည်း ငါ့အားဖြစ်လတံ့။ ချမ်းသာစွာ နေရသည်၏ အဖြစ်သည်လည်း ငါ့အားဖြစ်လတ္တံ့။ ဤသို့ ပညာသဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ဆွမ်းကို မှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ချင်းသည် ပိဏ္ဍပါတပစ္စယ သန္နိဿိတသီလ မည်၏။
---
သေနာသနပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ဟူသော်ကား။
ကျောင်းကို မှီဝဲ သုံးဆောင် နေထိုင်သောကာလ၊ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ကျောင်းကို မှီဝဲ သုံးဆောင်နေထိုင်ပါ၏။ အကြင်မျှလောက် အချမ်းအပူကို ပယ်ဖျောက်ချင်း အကျိုးငှါ မှက် ခြင် ယင် ရဲ လေ နေပူ မြွေ ကင်း သန်း အတွေ့အထိကို ပယ်ဖျောက်ချင်းအကျိုးငှါ ကျောင်းကို မှီဝဲသုံးဆောင်နေထိုင်ပါ၏။ အကြင် မျှလောက် သမထ, ဝိပဿနာ ဘာဝနာကို အားထုတ်သော ကာလ၊ ကိန်းအောင်းချင်း အကျိုးငှါ ကျောင်းကို မှီဝဲသုံးဆောင် နေထိုင်ပါ၏။
ဤသို့ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍၊ ကျောင်းကို မှီဝဲသုံးဆောင် နေထိုင်ချင်းသည်၊ သေနာသနပစ္စယသန္နိဿိတသီလ မည်၏။
---
ဘေသဇ္ဇပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ဟူသော်ကား။
ဆေးကို မှီဝဲသုဉ်းပေး သုံးဆောင်သောကာလ၊ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ဆေးကိုမှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ပါ၏။ အကြင်မျှလောက် ဖြစ်တိုင်း ဖြစ်တိုင်းကုန်သော အနာ ရောဂါ ဒုက္ခဝေဒနာတို့ကို ပယ်ဖျောက်ချင်း အကျိုးငှါ ဆေးကို မှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ပါ၏။ အကြင်မျှလောက် အနာရောဂါ ဒုက္ခဝေဒနာ မရှိသဖြင့် ချမ်းသာစွာ နေရချင်း အတိုင်းအရှည်အကျိုးငှါ ဆေးကို မှီဝဲဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ပါ၏။
ဤသို့ ပညာဖြင့်ဆင်ခြင်၍ ဆေးကို မှီဝဲ ဘုဉ်းပေး သုံးဆောင်ချင်းသည်၊ ဘေသဇ္ဇပစ္စယသန္နိဿိတသီလ မည်၏။
ဤကား၊ ပစ္စယသန္နိဿိတသီလ ၄-ပါး။ (ဤကား ရဟန်းတို့၏ သီလဝိသုဒ္ဓိ)
---
လူတို့၏သီလဝိသုဒ္ဓိ ဟူသည်ကား -
- ပါဏာတိပါတာ ဝေရမဏိ၊ သူ့အသက်ကိုမသတ်၊ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။
- အဒိန္နာဒါနာ ဝေရမဏိ၊ သူ့ဥစ္စာကိုမခိုး၊ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။
- ကာမေသု မိစ္ဆာရာ ဝေရမဏိ၊ သူ့သားအိမ်ရာကို မပြစ်မှား၊ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။
- မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ၊ မဟုတ်မတရား၊ မုသားမဆို၊ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။
- သုရာမေရယမဇ္ဇပမာဒဋ္ဌာနာ ဝေရမဏိ၊ သေရည်သေရက်ကို မသောက်မစား၊ ရှောင်ကြဉ်ပါ၏။
ဤသို့၊ ငါးပါးသီလကို၊ မကျိုးမပေါက်၊ မပြောက်မကျားအောင် ထိန်းသိမ်း စောင့်ရှောက်ချင်းသည်၊ လူတို့၏ သီလဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
တတ္ထ သီလဝိသုဒ္ဓိ နဝမ ပါတိမောက္ခသံဝရာဒိ စတုဗ္ဗိဓံ၊ သီလံ၊ တဉ္စ သီလနိဒ္ဒေသ ဝိတ္ထာရိတမေဝ။
တတ္ထ၊ ထိုသီလဝိသုဒ္ဓိ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ ၂-ပါးတို့တွင်။
ပါတိမောက္ခသံဝရာဒိစတုဗ္ဗိဓံ၊ ပါတိမောက္ခသံဝရ အစရှိသောအားဖြင့် ပြားသော ၄-ပါး အပြားရှိသော။
သီလံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလသည်။
သီလဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ သီလဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
တဉ္စ၊ ထိုသီလကိုလည်း။
သီလနိဒ္ဒေသ၊ သီလနိဒ္ဒေသ ၌။
ဝိတ္ထာရိတမေဝ၊ ချဲ့အပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။
---
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ ဟူသော်ကား-
- ဥပစာ ၈-ပါး။
- သမာပတ် ၈-ပါးသည် စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
ဥပစာ ၈-ပါး ဟူသည်ကား
- ပဌမဈာန်၏ ဥပစာ၊
- ဒုတိယဈာန်၏ ဥပစာ၊
- တတိယဈာန်၏ ဥပစာ၊
- စတုတ္ထဈာန်၏ ဥပစာ၊
- အာကာသာနဉ္စာယတနသမာပတ်၏ ဥပစာ၊
- ဝိညာဏဉ္စာယတနသမာပတ်၏ ဥပစာ၊
- အာကိဉ္စညာယတနသမာပတ်၏ ဥပစာ၊
- နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ်၏ ဥပစာ။
ဥပစာအားဖြင့် ၈-ပါး။
သမာပတ် ၈-ပါး—ဟူသည်ကား
- ပဌမဈာန်၊
- ဒုတိယဈာန်၊
- တတိယဈာန်၊
- စတုတ္ထဈာန်၊
- အာကာသာနဉ္ဇာယတန သမာပတ်၊
- ဝိညာဏဉ္စာယတန သမာပတ်၊
- အာကိဉ္စညာယတန သမာပတ်၊
- နေဝသညာနာသညာယတန သမာပတ်။
သမာပတ်အားဖြင့် ၈-ပါး။
---
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိနာမ သဥပစာရာ အဋ္ဌသမာပတ္တိယော၊ တာပိ စိတ္တသီသေန ဝုတ္တသမာဓိနိဒ္ဒေသေ သဗ္ဗာကာရေန ဝိတ္ထာရိတာ ဧဝ၊ တသ္မာ တာ တတ္ထ ဝိတ္ထာရိတနယေနေ၀ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
စိတ္တဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိ မည်သည်ကား။
သဥပစာရာ၊ ဥပစာ ၈-ပါးနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
အဋ္ဌသမာပတ္တိယော၊ ၈-ပါးသောသမာပတ်တို့တည်း။
တာပိ၊ ထိုဥပစာသမာပတ်တို့ကိုလည်း။
စိတ္တသီသေန၊ စိတ်ကို ဦးပြုသဖြင့်။
ဝုတ္တသမာဓိနိဒ္ဒေသေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော သမာဓိနိဒ္ဒေသသည်။
သဗ္ဗာကာရေန၊ ကုန်အောင်စုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝိတ္ထာရိတာ ဧဝ၊ ချဲ့အပ်ကုန်ပြီးသည် သာလျှင်တည်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တာ၊ ထိုဥပစာ ၈-ပါး သမာပတ် ၈-ပါးတို့ကို။
တတ္ထ၊ ထိုသမာဓိနိဒ္ဒေသ၌။
ဝိတ္ထာရိတနယေနေဝ၊ ချဲ့အပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
---
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ
သီလဝိသုဒ္ဓိ၊ စိတ္တဝိသုဒ္ဓိသည်ကား၊ ဝိပဿနာ၏ အခြေ ၂-ပါး ဟူ၏။
ဝိပဿနာကား၊ ကိုယ်အားဖြင့် ငါးပါး။
ငါးပါးဟူသည်ကား -
- ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ၊
- ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ၊
- မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊
- ပဋိပဒါ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊
- ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ အားဖြင့်ငါးပါး။
ထိုငါးပါးတို့တွင်၊
နာမ်ရုပ်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ဒိဋ္ဌိစင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
အကျိုးဖြစ်သော နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းချင်းသည် ယုံမှားကို လွန်မြောက်သဖြင့် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
မဂ်ဟုတ်သည် မဂ်မဟုတ်သည်ကို သိမြင်ဆုံးဖြတ်သော ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ် ခြင်းကြောင့် မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
ကျင့်သော ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ပဋိပဒါဉာဏဒဿနပိသုဒ္ဓိ မည်၏။
သိသော ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်ခြင်းကြောင့် ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
ယံ ပန ဝုတ္တံ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ, ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ, မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ, ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ, ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ တိ ဣမာပဉ္စဝိသုဒ္ဓိယော သရီရန္တိ၊ တတ္ထ နာမရူပါနံ ယထာဝဒဿနံ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ နာမ။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ(ပ)သရီရန္တိ၊ သရီရံဟူ၍။
ယံပနဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ၊ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ၊ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
ပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိ၊ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိလည်း တပါး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမာ ပဉ္စဝိသုဒ္ဓိယော၊ ဤဝိသုဒ္ဓိ ငါးပါးတို့သည်။
ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။
သရီရံ၊ ကိုယ်တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးတို့တွင်။
နာမရူပါနံ၊ နာမ်ရုပ်တို့ကို။
ယထာဝဒဿနံ။ ဟုတ်သော အတိုင်းသိမြင်ချင်းသည်။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ နာမ၊ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
ထိုဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိမည်သော နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်ကို ပြီးစေလိုသော သမထယာနိက ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှေးဦးစွာ နေဝသညာနာသညာယတန ဈာန်ကိုထား၍ ကြွင်းသော ရူပါဝစရဈာန်၊ အရူပါဝစရဈာန်တို့တွင် တပါးတပါးသော ဈာန်မှထ၍ ပထဝီကသိုဏ်း ဈာန်ဖြစ်အံ့၊ ဝိတက် အစရှိသော ဈာန်အင်္ဂါ။ ဈာန်အင်္ဂါနှင့် ယှဉ်သော ဈာနသမ္ပယုတ် စိတ္တုပ္ပါဒ်၊ ပထဝီကသိုဏ်းဈာန်ကို လက္ခဏ, ရသ, ပစ္စုပဋ္ဌာန်, ပဒဋ္ဌာန် အားဖြင့် ၄-ပါး တို့တွင် ပထဝီဟု ရှုကာ ပထဝီ ကသိုဏ်းဈာန်ဟု ပစ္စုပဋ္ဌာန်အားဖြင့် သိမ်းဆည်း ရေတွက်အပ်၏။
သိမ်းဆည်း ရေတွက်ပြီး၍ ထိုအလုံးစုံသော ပထဝီကသိုဏ်းဈာန်ကို ပထဝီဟု ပထဝီ ကသိုဏ်း ပဋိဘာဂနိမိတ်အာရုံသို့ ရှေးရှုညွတ်သောအားဖြင့် ညွှတ်သော အချက်ကြောင့် နာမ်ဟု ပိုင်းခြားအပ်၏။ ဤသို့ ပိုင်းခြားခြင်းသည်ကား ဝိပဿနာ ဉာဏ်ဖြင့် ပိုင်းခြားသည် မဟုတ်သေး။ ပါဋိဟာရိယပညာဖြင့် ဝိပဿနာ ဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် နာမ်ပိုင်းခြားပုံကို ပြရုံမျှသာတည်း။
တံ သမ္ပာဒေတုကာမေန သမထယာနိကေန တာ၀ ထပေတွာ နေဝသညာ- နာသညာယတနံ အဝသေသရူပါရူပါဝစရဇ္ဈာနာနံ အညတရတော ဝုဋ္ဌာယ ဝိတက္ကာဒီနိ ဈာနင်္ဂါနိ တံ သမ္ပယုတ္တာစ ဓမ္မာ လက္ခဏ ရသာဒိဝသေန ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ၊ ပရိဂ္ဂဟေတွာ သဗ္ဗမ္ပေတံ အရမ္မဏာဘိမုခ နမနတော နမနဋ္ဌေန နာမန္တိ ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ။
တံ၊ ထိုနာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်ကို။
သမ္ပာဒေတုကာမေန၊ ပြီးစေလိုသော။
သမထယာနိကေန၊ သမထယာနိက ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
နေဝသညာနာသညာယတနံ၊ နေဝသညာနာသညာယတန ဈာန်ကို။
ထပေတွာ၊ ထ၍။
အဝသေသ ရူပါရူပါဝစရဇ္ဈာနာနံံ၊ ကြွင်းသော ရူပါဝစရဈာန် အရူပါဝစရဈာန်တို့တွင်။
အညတရတော၊ တပါးပါးသော ဈာန်မှ။
ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဝိတက္ကာဒီနိ၊ ဝိတက် အစရှိကုန်သော။
ဈာနင်္ဂါနိ၊ ဈာန်အင်္ဂါတို့ကို။
တံသမ္ပယုတ္တာစ ဓမ္မာ၊ ထိုဈာန်အင်္ဂါနှင့်ယှဉ်သော ဈာနသမ္ပယုတ်စိတ္တုပ္ပါဒ်၊ ပထဝီ ကသိုဏ်း ဈာန်တရားတို့ကို။
လက္ခဏရသာဒိဝသေန၊ လက္ခဏ, ရသ, အစရှိသော အလိုအားဖြင့်။
ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ၊ သိမ်းဆည်းရေတွက်အပ်ကုန်၏။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းရေတွက်ပြီး၍။
သဗ္ဗံပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
ဧတံ ဈာနံ၊ ထိုပထဝီကသိုဏ်းဈာန်ကို။
အရမ္မဏာဘိမုခ နမနတော၊ အာရုံသို့ ရှေးရှုညွှတ်သောအားဖြင့်။
နမနဋ္ဌေန၊ ညွှတ်သောအနက်ကြောင့်။
နာမန္တိ၊ နာမ် ဟု။
ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။
ထိုသို့ နာမ်ကို ပိုင်းခြားပုံကို ပြုပြီးသည်၏ နောက်မှ ဥပမာ မည်သည်ကား ယောက်ျားသည် အိမ်တွင်း၌ မြွေကိုမြင်၍ ထိုမြွေ၏နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သည် ရှိသော် ထိုမြွေ၏နေရာကို မြင်သလို၊ ထို့အတူ-
ဤယောဂီသည်လည်း ထိုပထဝီ ကသိုဏ်းဈာန် နာမ်ကို ဆင်ခြင်သည်ရှိသော် ထို ပထဝီကသိုဏ်းဈာန်နာမ်သည် အဘယ်ကို မှီ၍ဖြစ်လေသနည်းဟု ရှာသည်ရှိသော် ထိုပထဝီကသိုဏ်းဈာန် နာမ်၏ မှီရာဖြစ်သော ဟဒယရုပ်ကို မြင်၏။
မြင်ချင်းကြောင့် ဟဒယရုပ်လည်း တပါး၊ ထို ဟဒယရုပ်၏ မှီရာဖြစ်သော မဟာဘုတ်က ၄-ပါး၊ မဟာဘုတ်ကိုမှီသော ကြွင်းသော ဥပါဒါ ရုပ်က ၅-ပါး၊ ဤသို့၊ ဟဒယ ဒသကရုပ်ကို လက္ခဏ, ရသ, ပစ္စုပဋ္ဌန် ပဒဋ္ဌာန်အားဖြင့် ၄-ပါးတို့တွင် မနောကြည်တာက ဟဒယရုပ်ဟု ပစ္စုပဋ္ဌာန်အားဖြင့် သိမ်းဆည်း ရေတွက်၏။
ရေတွက်ပြီး၍ ထိုယောဂီသည် ထိုအလုံးစုံသော ရုပ်ကို ကြည်သဖြင့် ဘောက်ပြန် ချင်းကြောင့် ရုပ်ဟုပိုင်းခြား၏။ ဤသို့ ပိုင်းခြားချင်းသည်လည်း ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ပိုင်းခြားသည် မဟုတ်သေး၊ ပါဋိဟာရိယ ပညာဖြင့် ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရုပ်ပိုင်းခြားပုံကို ပြရုံမျှသာတည်း။
---
တတော ယထာ နာမ ပုရိသော အန္တောဂေဟေ သပ္ပံ ဒိသွာ တံ အနုဗန္ဓမာနော တဿ အာသယံ ပဿတိ၊ ဧဝမေဝါယံ ယောဂါဝစရောပိ တံ နာမံ ဥပပရိက္ခန္တော ဣဒံ နာမံ ကိံ နိဿာယ ပဝတ္တတီတိ ပရိယေသမာနော တဿ နိဿယံ ဟဒယရူပံ ပဿတိ၊ တတော ဟဒယရူပဿ နိဿယဘူတာနိ ဘူတ နိဿိတာနိစ သေသုပါဒါယရူပါနီတိ ရူပံ ပရိဂ္ဂဏှတိ။ သော သဗ္ဗမ္ပေတံ ရုပ္ပနတော ရူပန္တိ ဝ၀၀တ္ထပေတိ။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
အန္တောဂေဟေ၊ အိမ်တွင်း၌။
သပ္ပံ၊ မြွေကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
တံ၊ ထိုမြွေနောက်သို့။
အနုဗန္ဓမာနော၊ အစဉ်လိုက်သည်ရှိသော်။
တဿ၊ ထိုမြွေ၏။
အာသယံ၊ နေရာကို။
ပဿတိယထာ၊ မြင်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
အယမ္ပိယောဂါဝစရော၊ ဤယောဂီသည်လည်း။
တံနာမံ၊ ထိုပထဝီကသိုဏ်းဈာန် နာမ်ကို။
ဥပပရိက္ခန္တော၊ ဆင်ခြင်သည် ရှိသော်။
ဣဒံနာမံ၊ ဤပထဝီ ကသိုဏ်းဈာန်နာမ်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်လေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပရိယေသမာနော၊ ရှာသည်ရှိသော်။
တဿ၊ ထိုပထဝီကသိုဏ်းဈာန်နာမ်၏။
နိဿယံ၊ မှီရာဖြစ်သော။
ဟဒယရူပံ၊ ဟဒယရုပ်ကို။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
တတော၊ ထိုသို့မြင်ချင်းကြောင့်။
ဟဒယရူပံ၊ ဟဒယရုပ်ကလည်းတပါး။
အဿ၊ ထိုဟဒယရုပ်၏။
နိဿယဘူတာနိ၊ မှီရာမဟာဘုတ်က ၄-ပါး။
ဘူတာနိဿိတာနိစ သေသုပါဒါယရူပါနိ၊ မဟာဘုတ်ကိုမှီသော ကြွင်းသော ဥပါဒါရုပ်က ၅-ပါး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဟဒယဒသကံ၊ ဟဒယဒသက ဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
လက္ခဏရသာဒိဝသေန၊ လက္ခဏ, ရသ အစရှိသော အလိုအားဖြင့်။
ပရိဂ္ဂဏှတိ၊ သိမ်းဆည်းရေတွက်၏။
သော၊ ထို ယောဂီသည်။
သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
ဧတံရူပံ၊ ထိုရုပ်ကို။
ရုပ္ပနတော၊ ကြည်သဖြင့် ဘောက်ပြန်ချင်းကြောင့်။
ရူပန္တိ၊ ရုပ်ဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ထိုသို့ ပါဋိဟာရိယပညာဖြင့် ဝိပဿနာဉာဏ် ရှေးရှုထင်အောင် နာမ်ပိုင်းခြားပုံ၊ ရုပ်ပိုင်းခြားပုံ၊ အစုံကိုဆောင်၍ ပြပြီးသည်၏ နောက်မှ ယောဂီက နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏၊
ပိုင်းခြားပုံကား ပထဝီဟု ရှုသောခဏ -
- မနောကလည်းကြည်၊
- ပထဝီ ကသိုဏ်း ပဋိဘာဂနိမိတ်ကလည်းထင်၊
- ပထဝီဟု- မနောဝိညာဏ်ကလည်းရှု၊
- ဖဿကလည်း တွေ့၊
- ဝေဒနာ ကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ပထဝီဟု ရှုတယ်ဆိုရ၊
ရှုသောခဏ၊
မနောကြည်တာက, ရုပ်၊
ပထဝီကသိုဏ်း ပဋိဘာဂနိမိတ် ထင်တာက, ပညတ်၊ မရေတွက်အပ်၊
ပထဝီဟုရှုတာ, တွေ့တာ, ခံစားတာက, နာမ်၊
ဤကားရုပ်၊ ဤကားနာမ်၊ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို၊ ပထဝီဟု ရှုသောခဏ၊ မနောကြည်တာက, ရုပ်၏အပိုင်းအခြား၊ ပထဝီဟုရှုတာက နာမ်၏အပိုင်းအခြား၊ ဤသို့ ယောဂီ၏ ဉာဏ်အား ရုပ်အပိုင်းအခြား၊ နာမ်အပိုင်းအခြား၊ ထင်ချင်းသည် နာမ်ရုပ်ကိုပိုင်းခြားသည်မည်၏။
---
တတော နမနလက္ခဏံ နာမံ ရုပ္ပနလက္ခဏံ ရူပန္တိသင်္ခေပတော နာမရူပံ ဝဝတ္ထပေတိ။
တတော၊ ထိုနောင်မှ။
နုမနလက္ခဏံ၊ ညွတ်သောသဘော လက္ခဏာက။
နာမံ၊ နာမ်။
ရုပ္ပနလက္ခဏံ၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာက။
ရူပံ၊ ရုပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်ကို။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
---
ယောဂီကား နှစ်ယောက် -
- သမထယာနိက ယောဂီတယောက်၊
- သုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိက ယောဂီတယောက်၊
ထိုနှစ်ယောက်တို့တွင် သမထယာနိကယောဂီသည် စိတ္တဝိသုဒ္ဓိမှ ဝိပဿနာသို့ ကူး၍ ရှေးဦးအစ ပဌမ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။ ရှေးဦးအစ ပဌမ နာမ်ရုပ်ကို တကြိမ် ပိုင်းခြားပြီးသည်မှနောက် သုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိက ယောဂီနှင့် သာတူ၏။ အထူး မရှိ။
သုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိကယောဂီ သည်လည်း၊ သီလဝိသုဒ္ဓိမှ ဝိပဿနာသို့ ကူး၍၊ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။ ထိုသုဒ္ဓဝိပဿနာယာနိက ယောဂီသည်လည်း နှစ်ယောက်၊ တိက္ခိန္ဒြေယောဂီ တယောက်၊ မုဒိန္ဒြေယောဂီ တယောက်၊ ထိုနှစ်ယောက်တို့တွင်၊ တိက္ခိန္ဒြေယောဂီသည် ရုပ်ကိုပေါင်း၍၊ နာမ်ကိုပေါင်း၍၊ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။
ပိုင်းခြားပုံကား။
မြင်သောခဏ -
မျက်စိကလည်းကြည်၊
အဆင်းကလည်းထင်၊
စက္ခုဝိညာဏ် ကလည်းမြင်၊
ဖဿကလည်း တွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို မြင်တယ်ဆိုရ။
မြင်သောခဏ၊ မျက်စိ ကြည်တာက စက္ခုဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်၊ ဥပါဒါရုပ်တစုံ၊ အဆင်းထင်တာက ရူပအဋ္ဌက၊ ၄-ပါးသောမဟာဘုတ်၊ ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ မြင်တာက စိတ်၊ တွေ့တာ, ခံစားတာက, စေတသိက်၊ စိတ်စေတသိက်က တစုံ။
ကြားသောခဏ -
နားကလည်းကြည်၊
အသံကလည်းထင်၊
သောတဝိညာဏ်ကလည်းကြား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ကြားတယ်ဆိုရ။
ကြားသောခဏ၊ နားကြည်တာက - သောတဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ အသံထင်တာက-သဒ္ဒနဝက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ ကြားတာကစိတ်၊ တွေ့တာ,ခံစားတာက, စေတသိက်၊ စိတ် စေတသိက်က တစုံ။
နံသောခဏ -
နှာကလည်းကြည်၊
အနံ့ကလည်းထင်၊
ဃာနဝိညာဏ် ကလည်းနံ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံပေါင်း ဆုံမိတာကို နံတယ်ဆိုရ။
နံသောခဏ၊ နှာကြည်တာက ဃာနဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ အနံ့ ထင်တာကဂန္ဓအဋ္ဌက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ နံတာက-စိတ်၊ တွေ့တာ, ခံစားတာက, စေတသိက်၊ စိတ် စေတသိက်က တစုံ။
စားသောခဏ -
လျှာကလည်းကြည်၊
အရသာကလည်းထင်၊
ဇိဝှါဝိညာဏ်ကလည်းစား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို စားတယ်ဆိုရ။
စားသော ခဏ၊ လျှာကြည်တာက ဇိဝှါဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ်တစုံ၊ အရသာ ထင်တာက - ရသအဋ္ဌက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ စားတာကစိတ်၊ တွေ့တာ, ခံစားတာက, စေတသိက်၊ စိတ်, စေတသိက်က တစုံ။
ထိသောခဏ -
ကိုယ်ကလည်းကြည်၊
အတွေ့ကလည်းထင်၊
ကာယဝိညာဏ် ကလည်းထိ။
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ထိတယ်ဆိုရ။
ထိသောခဏ ကိုယ်ကြည်တာက ကာယဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ အတွေ့ ထင်တာက - ဖောဋ္ဌဗ္ဗအဋ္ဌက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ်တစုံ။ ထိတာက-စိတ်၊ တွေ့တာ ခံစားတာက, စေတသိက်၊ စိတ်, စေတသိက်က တစုံ။
ကွေးသောခဏ -
မနောကလည်း ကြည်၊
ကွေးသော သဘောကလည်း ထင်၊
မနောဝိညာဏ်ကလည်းသိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာ ကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ကွေးတယ် ဆိုရ။
ကွေးသော ခဏ၊ မနောကြည်တာက - ဟဒယဒသက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ်တရံ၊ ကွေးသောသဘော ထင်တာက - ကာယဝိညတ္တိနဝက၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် တစုံ၊ သိတာကစိတ်။ တွေ့တာ ခံစားတာက စေတသိက်။ စိတ် စေတသိက်က တစုံ။
ဤသို့သော နည်းဖြင့် ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ် အစုံစုံကို ရုပ်တခုတည်းသို့ပေါင်း၍ အလုံးစုံသော ရုပ်သည် အကျဉ်းအားဖြင့် ဤ အတ္တဘော၌ ရုပ်မည်၏။ ဤသို့ သိမ်းဆည်း ရေတွက်၍ ထိုအတူ ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော - စိတ် စေတသိက် အစုံကို နာမ်တခုတည်းသို့ ပေါင်း၍ အလုံးစုံ သော စိတ်, စေတသိက်သည် အကျဉ်းအားဖြင့် ဤအတ္တဘော၌ နာမ်မည်၏။ ဤသို့ သိမ်းဆည်းရေတွက်၍ ဤအတ္တ၌ ညွတ်သော သဘောလက္ခဏာက-နာမ်၊ ဘောက်ပြန်သော သဘော လက္ခဏာက- ရုပ်ဟု အကျဉ်းအားဖြင့် နှာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။
အပရော၊ ယံကိဉ္စိ ရူပံ သဗ္ဗံ စတ္တာရိ မဟာဘူတာနိ စတုန္နဉ္စ မဟာဘူတာနံ ဥပါဒါယရူပန္တိ ဧဝံ သံခိတ္တေနေ၀ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ ရူပံ ပရိဂ္ဂဟေတွာ တထာ မနာယတနေဉ္စဝ ဓမ္မာယတနေကဒေသဉ္စ နာမန္တိ ပရိဂ္ဂဟေတွာ ဣတိဣဒဉ္စနာမံ ဣဒရူပံ ဣဒံ ဝုစ္စတိ နာမရူပန္တိ သင်္ခေပတော နာမရူပံ ၀၀တ္ထပေတိ။
အပရော၊ တယောက်သော တိက္ခိန္ဒြေယောဂီသည်။
သဗ္ဗံံ၊ အလုံးစုံ။
စတ္တာရိမဟာဘူတာနိ၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်။
စတုန္နဉ္စမဟာဘူတာနံ၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်တို့၏။
သဗ္ဗံံ၊ အလုံးစုံ။
ဥပါဒါယရူပါနံ၊ ဥပါဒါရုပ်။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ယံကိဉ္စိရူပံ၊ အလုံးစုံသော ရုပ်သည်။
သံခိတ္တေနေဝ၊ အကျဉ်းအားဖြင့်သာလျှင်။
ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ဤအတ္တဘော၌။
ရူပံ၊ ရုပ်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ရေတွက်၍။
တထာ၊ ထိုအတူ။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ။
မနာယတနေဉ္စဝ၊ မနာယတနကလည်း စိတ်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ။
ဓမ္မာယတနေကဒေသဉ္စ၊ ဓမ္မာယတနတစိတ်ကလည်း စေတသိက်။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ယံကိဉ္စိစိတ္တစေတသိကံ၊ အလုံးစုံသော စိတ်, စေတသိက်သည်။
သံခိတ္တေနေဝ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် သာလျှင်။
ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ဤအတ္တဘော၌။
နာမံ၊ နာမ်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းရေတွက်၍။
ဣတိဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ အ အတ္တဘော-၌။
ဣဒဉ္စနမနလက္ခဏံ၊ ဤညွှတ်သော သဘောလက္ခဏာက။
နှခမံ၊ နာမ်။
ဣဒဉ္စရုပ္ပနလက္ခဏံ၊ ဤဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာက။
ရူပံ၊ ရုပ်။
ဣဒံ၊ ဤသို့ညွှတ်သော သဘောလက္ခဏာ, ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ အစုံကို။
နာမရူပန္တိ၊ နာမ်ရုပ် အစုံဟု။
ဣတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သင်္ခေပတော၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်ကို။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ဤသို့ ရုပ်ကိုပေါင်း၍ နာမ်ကိုပေါင်း၍၊ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြားချင်းသည် တိက္ခိန္ဒြေ ယောဂီအားသာ နာမ်ရုပ်ထင်၏။ မုဒိန္ဒြေယောဂီအားကား၊ ရုပ်သာထင်၏၊ နာမ်မထင်။
မထင်ပုံကား -
ထိုထိုသိမ်းဆည်းသော အကြောင်းဖြင့်၊ ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသောသဘော ရုပ်သာထင်၏၊ နာမ်မထင်။ အဘယ့်ကြောင့် မထင်သနည်း၊ ကွေးတာ တခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် လည်း တရွေ့ရွေ့ မထင်၊ အလေ့အလာ မတွင်၊ ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကိုသုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့်လည်း တရွရွ၊ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့၊ တခုန်ခုန်၊ အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ် သိမ်မွေ့သောကြောင့် အလိုလို နာမ်မထင်။
သစေ ပနဿ တေန တေန မုခေန ရူပံ ပရိဂ္ဂဟေတွာ အရူပံ ပရိဂ္ဂဏှတော သုခုမတ္တာ အရူပံ န ဥပဋ္ဌာတိ။
တေန တေန မုခေန၊ ထိုထို သိမ်းဆည်းသော အကြောင်းဖြင့်။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ရေတွက်၍။
အရူပံ၊ နာမ်ကို။
ပရိဂ္ဂဏှတော၊ သိမ်းဆည်းသော။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤ မုဒိန္ဒြေယောဂီအား။
သုခုမတ္တာ၊ သိမ်မွေ့သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အရူပံ၊ နာမ်သည်။
သစေပန နဥပဋ္ဌာတိ၊ အကယ်၍ မထင်သည်ဖြစ်အံ့။
ဤသို့ ရုပ်သာထင်၍ နာမ်မထင်သည်ရှိသော် ယခုဘဝ မဂ်ရမည် မဟုတ်၊ အားထုတ်သော်လည်း မဖြစ်။ တော်ပြီ တန်ပြီဟု - ဝန်မချမူ၍ ထင်သောရုပ်ကို ပင်လျှင် အဖန်တလဲလဲ သုံးသပ် နှလုံးသွင်း သိမ်းဆည်း ပိုင်းခြား အလေ့အလာ များသဖြင့် ပိုင်းခြားသောနာမ်အစဉ် အလိုလို ထင်၏။
ထင်ပုံကား။
အကြင်အကြင် ပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ကွေးသောခဏ ကွေး - ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသောသဘော ရုပ်လည်း ထင်၏။ ကွေးတာ တခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်းထင်၏။ အလေ့အလာလည်း တွင်၏။
ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကိုသုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် ပိုးရွက်ဆိတ် သွားသလို တရွရွ၊ တလှုပ်လှုပ် ချသွားသလို၊ တရွရွ၊ တလှုပ်လှုပ်၊ ပဒူအုံလို၊ တဆွေ့ဆွေ့၊ တခုန်ခုန်၊ ပျားအုံလို၊ တဆွေ့ဆွေ့၊ တခုန်ခုန်၊ ဤသို့ တရွရွ၊ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့၊ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ် အလိုလို ထင်၏။
တေန ဓုရနိက္ခေပံ အကတွာ ရူပမေ၀ ပုနပ္ပုနံ သမ္မသိတဗ္ဗံ၊ မနသိကာတဗ္ဗံ၊ ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ ယထာ ယထာ ဟိဿ ရူပံ သုဝိက္ခာလိတံ ဟောတိ၊ နိဇ္ဇဋံ သုပရိသုဒ္ဓံ၊ တထာ တထာ တဒါရမ္မဏာ အရူပဓမ္မာ သယမေဝ ပါကဋာ ဟောန္တိ။
တေနယောဂိနာ၊ ထိုယောဂီသည်။
ဓုရနိက္ခေပံ၊ ဝန်ချချင်းကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
ရူပမေဝ၊ ရုပ်ကိုသာလျှင်။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
သမ္မသိတဗ္ဗံ၊ သုံးသပ်အပ်၏။
မနသိကာတဗ္ဗံ၊ နှလုံးသွင်းအပ်၏။
ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ သိမ်းဆည်းအပ်၏။
ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။
ယထာ ယထာ ယေန ယေန အာကာရေန၊ အကြင်အကြင် ပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
အဿ ဣမဿ ယောဂိနော၊ ဤ ယောဂီအား။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
သုဝိက္ခာလိတံ၊ ကောင်းစွာပြောင်းလွှဲအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိဇ္ဇဋံ၊ ရှုပ်ထွေးချင်း မရှိ။
သုပရိသုဒ္ဓံ၊ ကောင်းစွာ စင်ကြယ်၏။
တထာ တထာ တေန တေန အာကာရေန၊ ထိုထိုပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာ အားဖြင့်။
တဒါရမ္မဏာ၊ ထိုပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာကို အာရုံပြုကုန်သော။
အရူပဓမ္မာ၊ နာမ် တရားတို့သည်။
သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။
ပါကဋာ၊ ထင်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဥပမာကား မျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျား မစင်ကြယ်သော မှန်၌ မျက်နှာရိပ်ကို ကြည့်သည်ရှိသော် မျက်နှာရိပ်မထင်၊ ထိုယောက်ျားသည် မျက်နှာရိပ်မထင်ဟု မှန်ကို မစွန့်မပစ်၊ စင်စစ်သော်ကား မှန်ကို အဖန် တလဲလဲ ပွတ်တိုက်၏။ ပွတ်တိုက်သော ယောက်ျားအား မှန်စင်ကြယ်သည်ရှိသော် မျက်နှာရိပ်အလိုလို ထင်သကဲ့သို့။
ယထာဟိ စက္ခု မတော ပုရိသဿ အပရိသုဒ္ဓေ အာဒါသေ မုခနိမိတ္တံ ဩလောကေန္တဿ နိမိတ္တံ န ပညာယတိ သော နိမိတ္တံ န ပညာယတီတိ န အာဒါသံ ဆဠေတိ။ အထခေါ နံ ပုနပ္ပုနံ ပရိမဇ္ဇတိ၊ တဿ ပရိသုဒ္ဓေ အာဒါသေ နိမိတ္တံ သယမေဝ ပါကဋံ ဟောတိ။
စက္ခု မတော၊ မျက်စိအမြင်ရှိသော။
ပုရိသဿ၊ ယောက်ျား၏။
အပရိသုဒ္ဓေ၊ မစင်ကြယ်သော။
အာဒါသေ၊ မှန်၌။
မုခနိမိတ္တံ၊ မျက်နှာရိပ်ကို။
ဩလောကေန္တဿ၊ ကြည့်စဉ်။
နိမိတ္တံ၊ မျက်နှာရိပ်သည်။
န ပညာယတိ၊ မထင်။
သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။
နိမိတ္တံ န ပညာယတီတိ၊ မျက်နှာရိပ် မထင်ဟု။
အာဒါသံ၊ မှန်ကို။
နဆဠေတိ၊ မစွန့်မပစ်။
အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
နံ၊ ထိုမှန်ကို။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
ပရိမဇ္ဇတိ၊ ပွတ်တိုက်၏။
တဿ၊ ထိုပွတ်တိုက်သော ယောက်ျားအား။
အာဒါသေ၊ မှန်သည်။
ပရိသုဒ္ဓေ၊ စင်ကြယ်သည်ရှိသော်။
နိမိတ္တံ၊ မျက်နှာရိပ်သည်။
သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။
ပါကဋံ၊ ထင်သည်။
ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ထိုအတူ ရုပ်သာထင်၍ နာမ်မထင်သော ထိုယောဂီသည် ယခုဘ၀ မဂ်ရမည် မဟုတ်၊ အားထုတ်သော်လည်းမဖြစ်၊ တော်ပြီ တန်ပြီဟု ဝန်မချမူ၍ ထင်သော ရုပ်ကိုသာလျှင် အဖန်တလဲလဲ သုံးသပ် နှလုံးသွင်း သိမ်းဆည်း ပိုင်းခြား အလေ့အလာ များသဖြင့် ပိုင်းခြားသော နာမ်အစဉ် အလိုလိုထင်၏။
ထင်ပုံကား။
အကြင်အကြင် ပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာကို အာရုံပြုသောအားဖြင့် ကွေးသော ခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသော သဘောရုပ်လည်း ထင်၏၊ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစအဆုံးကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏၊ အလေ့အလာလည်း တွင်၏။
ဉာဏ်အမြင် စဉ်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် ပိုးရွက်ဆိတ် သွားသလို တရွေ့ရွ တလှုပ်လှုပ်၊ ချသွားသလို တရွရွ တလှုပ်လှုပ်၊ ပဓူအုံလို တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ ပျားအုံလို တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ ထိုသို့ ပြောင်းလဲသော အခြင်းအရာကို အာရုံပြုသောအားဖြင့် အာရုံပြုခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ကုန်သော၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးတို့သည် စင်ကြယ်ကုန်၏၊
ပွတ်တိုက်သဖြင့် စင်ကြယ်သော မှန်၏အထက်၌ မျက်နှာရိပ် အလိုလိုထင်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် စင်ကြယ်သော ရုပ်၏အထက်၌ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော စိတ်အစဉ် အလိုလိုထင်၏။
ဧဝမေ၀ တေန ဘိက္ခုနာ ဓုရနိက္ခေပံ အကတွာ ရူပမေဝ ပုနပ္ပုနံ သမ္မသိတတဗ္ဗံ၊ မနသိကာတဗ္ဗံ၊ ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ ယထာ ယထာဟိဿ ရူပံ သုဝိက္ခာလိတံ ဟောတိ၊ နိဇ္ဇဋံ သုပရိသုဒ္ဓံ၊ တထာတထာ တပ္ပစ္စနိကကိလေသာ ပရိသုဇ္ဈန္တိ၊ အာဒါသုပရိ မုခနိမိတ္တံဝိယ စိတ္တံ ရူပုပရိ သယမေဝ ပါကဋံ ဟောတိ။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တေနဘိက္ခုနာ၊ ထိုယောဂီရဟန်းသည်။
ဓုရနိက္ခေပံ၊ ဝန်ချချင်းကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
ရူပမေဝ၊ ရုပ်ကိုသာလျှင်။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
သမ္မသိတတဗ္ဗံ၊ သုံးသပ်အပ်၏။
မနသိကာတဗ္ဗံ၊ နှလုံးသွင်းအပ်၏။
ပရိဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ သိမ်းဆည်းအပ်၏။
ဝဝတ္ထပေတဗ္ဗံ၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။
ယထာ ယထာ ယေန ယေန အာကာရေန၊ အကြင်အကြင် ပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာကို အာရုံပြုသောအားဖြင့်။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤယောဂီအာ။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
သုဝိက္ခာလိတံ၊ ကောင်းစွာ ပြောင်းလွှဲအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိဇ္ဇဋံ၊ ရှုပ်ထွေးချင်းမရှိ။
သုပရိသုဒ္ဓံ၊ ကင်းစင်ကြယ်၏။
တထာ တထာ ယေန ယေန အာကာရေန၊ ထိုထို ပြောင်းလွှဲသော အခြင်းအရာကို အာရုံပြုသောအားဖြင့်။
တပ္ပစ္စနိက ကိလေသာ၊ ထိုအာရုံပြုချင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်ကုန်သော ကိလေသာ အညစ်အကြေးတို့သည်။
ပရိသုဇ္ဈန္တိ၊ စင်ကြယ်ကုန်၏။
အာဒါသုပရိ၊ မှန်၏ အထက်၌။
မုခနိမိတ္တံဝိယ၊ မျက်နှာရိပ် အလိုလို ထင်သကဲ့သို့။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ရူပုပရိ၊ ရုပ်၏အထက်၌။
သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။
ပါကဋံ၊ ထင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဤသို့ ကောင်းစွာရှင်းလင်းသုဓ်သင် စင်ကြယ်သောရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော ဤ မုဒိန္ဒြေယောဂီအား နာမ်တရားတို့သည် ၃-ပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ထင်ကျန်၏၊
ဖဿအလိုအားဖြင့်လည်း ထင်ကုန်၏။
ဝေဒနာအလိုအားဖြင့်လည်း ထင်ကုန်၏။
ဝိညာဏ်အလိုအားဖြင့်လည်း ထင်ကုန်၏၊
ထင်ပုံကား -
ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသော သဘော ရုပ်လည်းထင်၏၊ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစ အဆုံးကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏၊ အလေ့အလာလည်း တွင်၏၊ ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ အာရုံနှင့်တွေ့သော ဖဿအလို အားဖြင့်လည်း နာမ်ထင်ကုန်၏။ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံကိုခံစားသော ဝေဒနာအလို အားဖြင့်လည်း နာမ်ထင်ကုန်၏။ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အလိုအားဖြင့်လည်း နာမ်ထင်ကုန်၏။
ဧဝံ သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဿ ပနဿ အရူပဓမ္မာ တီဟာ ကာရေဟိ ဥပဋ္ဌဟန္တိ ဖဿဝသေနဝါ ဝေဒနာဝသေနဝါ ပိညာဏဝသေနဝါ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဿ၊ ကောင်းစွာ ရှင်းလင်းသုဓ်သင် စင်ကြယ်သော ရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော။
အဿဣမဿပနယောဂိနော၊ ဤ မုဒိန္ဒြေယောဂီအားကား။
အရူပဓမ္မာ၊ နာမ်တရားတို့သည်။
တီဟာ ကာရေဟိ၊ သုံးပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဖဿဝသေနဝါ၊ ဖဿအလိုအားဖြင့်လည်း။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဝေဒနာဝသေနဝါ၊ ဝေဒနာအလိုအားဖြင့်လည်း။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဝိညာဏဝသေနဝါ၊ ဝိညာဏ်အလိုအားဖြင့်လည်း။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဤသို့ ကောင်းစွာ ရှင်းလင်း သုဓ်သင် စင်ကြယ်သောရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော၊ မုဒိန္ဒြေယောဂီအားသာလျှင် နာမ်တရားတို့သည် ၃-ပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် အကြင့်ကြောင့် ထင်ကုန်၏၊
ထို့ကြောင့်၊ ကောင်းစွာ ရှင်းလင်း သုခ်သင်၊ စင်ကြယ်သောရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော နည်းဖြင့်သာလျှင် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံနှင့်တွေ့သော ဖဿအလိုအားဖြင့်လည်း အလိုလို ထင်သော တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံကိုခံစားသော ဝေဒနာ အလိုအားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အလို အားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းချင်းငှါ အားထုတ်အပ်၏။ ရုပ်မဘက်၊ နာမ်သက်သက် သိမ်းဆည်းသောနည်းဖြင့် အလိုလိုမထင်သော နာမ်ကို သိမ်းဆည်း ချင်းငှါ အားမထုတ်အပ်။
ယသ္မာစ ဧဝံ သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဿေ၀ တဿ အရူပဓမ္မာ တီဟာကာရေဟိ ပါကဋာ ဟောန္တိ၊ တသ္မာ သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟေနေဝ အရူပပရိဂ္ဂဟာယ ယောဂေါ ကာတဗ္ဗော၊ န ဣတရေန။
ယသ္မာစ၊ အကြင့်ကြောင့်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဿ၊ ကောင်းစွာ ရှင်းလင်းသုဓ်သင် စင်ကြယ်သော ရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော။
တဿေဝယောဂိနော၊ ထို မုဒိန္ဒြေယောဂီအားသာလျှင်။
အရူပဓမ္မာ၊ နာမ်တရားတို့သည်။
တီဟာကာရေဟိ၊ ၃-ပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
ပါကဋာ၊ ထင်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟေနေဝ၊ ကောင်းစွာ ကင်းရှင်းလင်း သုဓ်သင် စင်ကြယ်သော ရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
အရူပပရိဂ္ဂဟာယ၊ နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းခြင်းငှါ။
ယောဂေါ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။
ဣတရေန၊ ရုပ်မဘက် နာမ်သက်သက် သိမ်းဆည်းသောနည်းဖြင့်။
အရူပပရိဂ္ဂဟာယ၊ နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းချင်းငှါ။
ယောဂေါ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
နကာတဗ္ဗော၊ မပြုအပ်။
အကယ်၍ တကြိမ်ထင်သောရုပ်၊ နှစ်ကြိမ်ထင်သော ရုပ်ကိုပယ်၍ ရုပ်မဘက် နာမ်သက်သက် သိမ်းဆည်းနည်းဖြင့် နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းချင်းငှါ အားထုတ်သည် ဖြစ်အံ့ ကမ္မဋ္ဌာန်းကျ၏။
ကျပုံကား။
ကွေးသော ခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်မပြုသဖြင့် ကွေးသောသဘော ရုပ်လည်း မထင်ဘဲ ကွေးတာ တခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာမပြောင်းရွှေ့ သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း မထင်ဘဲ၊ အလေ့အလာလည်း မတွင်ဘဲ၊ ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို မသုဓ်သင် မရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ် အလိုလိုလည်း မထင်ဘဲ၊ မျှော်, ရောင်, ရမ်း, ဆ၊ ကြန်တွေး၍ ရသောနာမ်ကို သိမ်းဆည်းချင်းငှါ အားထုတ် သောကြောင့် ကမ္မဋ္ဌာန်းကျ၏။
ထိုသူ၏ကမ္မဋ္ဌာန်း တိုးပွါးချင်း စည်ပင်ချင်း ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့ မရောက်။
ကောင်းစွာ ရှင်းလင်းသုဓ်သင် စင်ကြယ်သောရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော အလို အားဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံနှင့် တွေ့သော ဖဿအလို အားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော၊
တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံကိုခံစားသော ဝေဒနာ အလိုအားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော၊
တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အလို အားဖြင့်လည်း အလိုလို ထင်သော၊
နာမ်ကို သိမ်းဆည်းချင်းငှါ အားထုတ်သော ယောဂီ၏ ကမ္မဌာန်း တိုးပွါးချင်း၊ စည်ပင်ချင်း၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့ ရောက်၏။
သစေဟိ ဧကသ္မိံ ဝါ ရူပဓမ္မေ ဥပဋ္ဌိတေ ဒွိသုဝါ ရူပံ ပဟာယ အရူပပရိဂ္ဂဟံ အရဗ္ဘတိ၊ ကမ္မဋ္ဌာနတော ပရိဟာယတိ၊ သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဝသေန ပန အရူပပရိဂ္ဂဟာယ ယောဂံ ကရောတော ကမ္မဋ္ဌာနံ ဝုဒ္ဓိံ ဝိရုဠှိံ ဝေပုလ္လံ ပါပုဏာတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
ဧကသ္မိံ ရူပဓမ္မေ၊ တကြိမ်သော ရုပ်တရားသည်။
ဥပဋ္ဌိတေဝါ ၊ ထင်သော်၎င်း။
ဒွီသုရူပဓမ္မေသု၊ နှစ်ကြိမ်သော ရုပ်တရားတို့သည်။
ဥပဋ္ဌိတေသုဝါ၊ ထင်ကုန်သော်၎င်း။
ရူပံ၊ ထင်သောရုပ်ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
အရူပပရိဂ္ဂဟံ၊ နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းချင်းငှါ။
အရဗ္ဘတိ၊ အားထုတ်သည်ဖြစ်အံ့။
ကမ္မဋ္ဌာနတော၊ ကမ္မဌာန်းမှ။
ပရိဟာယတိ၊ ဆုတ်ယုတ်လျောကျ၏။
သုဝိသုဒ္ဓရူပပရိဂ္ဂဟဝသေနပန၊ ကောင်းစွာ ရှင်းလင်း သုဓ်သင် စင်ကြယ်သောရုပ်ကို သိမ်းဆည်းသော အလိုအားဖြင့်။
အရူပပရိဂ္ဂဟာယ၊ နာမ်ကိုသိမ်းဆည်းချင်းငှါ။
ယောဂံ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ကရောတာ၊ ပြုသော ယောဂီ၏။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ရုပ်ကမ္မဋ္ဌာန်း နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းသည်။
ဝုဒ္ဓိံ၊ တိုးပွါးချင်းသို့။
ဝိရုဠှိံ၊ စည်ပင်ချင်းသို့။
ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပြောများမြတ်ချင်းသို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ဤသို့ တိုးပွါးချင်း၊ စည်ပင်ချင်း၊ ပြန့်ပြော များမြတ်ချင်းသို့ ရောက်သော ရုပ်ကမ္မဋ္ဌာန်း၊ နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုယောဂီသည် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံနှင့် တွေ့သော ဖဿအလိုအားဖြင့်လည်း အလိုလို ထင်သော၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံကို ခံစားသော ဝေဒနာ အလိုအားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော။ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အလို အားဖြင့်လည်း အလိုလိုထင်သော။
ဤသို့ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါးက နာမ်။ ထိုနာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါးတို့၏ တရွရွ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့တခုန်ခုန်၊ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်သော၊ ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် ဥပါဒါရုပ်က ရုပ်ဟု နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။
ထိုအတူ ဓာတ် ၁၈-ပါးတို့တွင် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော အခွဲနှင့်တကွ ၈-ပါးသော နာမ်ဓာတ်က နာမ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံဖြစ်သော အခွဲနှင့် တကွ ၁၁-ပါးသော ရုပ်ဓာတ်က ရုပ်ဟု၊ နာမ်ရုပ်ကိုပိုင်းခြား၏။
ထို့အတူ ၁၂-ပါးသော အာယတနတို့တွင် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော အခွဲနှင့်တကွ ၂-ပါးသော နာမ်အာယတနက နာမ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံဖြစ်သော အခွဲနှင့်တကွ ၁၁-ပါးသော ရုပ်အာယတနက ရုပ်ဟု၊ နာမ်ရုပ်ကိုပိုင်းခြား၏။
ထို့အတူ ခန္ဓာငါးပါးတို့တွင် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါးကနာမ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာက ရုပ်ဟု နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြား၏။
ဤအလုံးစုံ ဘုံသုံးပါး၌ဖြစ်သော ခန္ဓာ ၅-ပါး၊ အာယတန ၁၂-ပါး၊ ဓာတ် ၁၈-ပါး၊ တရားအပေါင်းကို၊ ဤကားအုပ်ဖုံး၊ ဤကားအုပ်မ၊ မဆိုသော်လဲ ဆိုသလို သံလျက်ဖြင့် အုပ်ကို ဖွင့်လှစ် သကဲ့သို့ -
ဤကား ထန်းဘူး၊ ဤကား ထန်းဘူး။ မဆိုသော်လဲ ဆိုသလို ထန်းဘူးအစုံကို ခွဲသကဲ့သို့ ဤကားနာမ်၊ ဤကားရုပ်ဟု နှစ်ပါး ပိုင်းခြား၏။
သော ဧဝံ ဖဿာဒီနံ ဝသေန ဥပဋ္ဌိတေ စတ္တာရော အရူပိ နော ခန္ဓေ နာမန္တိ တေသံ အာရမ္မဏဘူတာနိ စတ္တာရိ မဟာဘူတာနိ စတုန္နဉ္စ မဟာဘူတာနံ ဥပါဒါယရူပါနံ ရူပန္တိ ဝဝတ္ထပေတိ။ ဣတိ အဋ္ဌာရသဓာတုယော ဒွါဒသာယတနာနိ ပဉ္စက္ခန္ဓာတိ သဗ္ဗေပိ တေဘူမကေ ဓမ္မေ ခဂ္ဂေန သမုဂ္ဂံ ဝိဝရမာနော ဝိယ၊ ယမကတာလကန္ဒံ ဖာလယမာနောဝိယစ နာမဉ္စ ရူပဉ္စာတိ ဒွေဓာ ဝဝတ္ထပေတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဖဿာဒီနံ၊ ဖဿ ဝေဒနာ ဝိညာဏ်တို့၏။
ဝသေန၊ အလိုအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌိတေ၊ ထင်ကုန်သော။
စတ္တာရော အရူပိနော ခန္ဓေ၊ နာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါးတို့ကို။
နာမန္တိ၊ နာမ်ဟု။
တေသံ၊ ထိုနာမက္ခန္ဓာ ၄-ပါးတို့၏။
အာရမ္မဏဘူတာနိ၊ အာရုံဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
စတ္တာရိမဟာဘူတာနိ၊ ၄-ပါးမဟာဘုတ်တို့ကို။
စတုန္နဉ္စ မဟာဘူတာနံ၊ ၄-ပါးသောမဟာဘုတ်တို့၏။
ဥပါဒါယရူပါနံ၊ ဥပါဒါရုပ်ကို။
ရူပန္တိ၊ ရုပ်ဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ဣတိဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အဋ္ဌာရသဓာတုယော၊ ၁၈-ပါးသောဓာတ်။
ဒွါဒသာယတနာနိ၊ ၁၂-ပါးသောအာယတန။
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ၅-ပါးသောခန္ဓာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်အောင်လည်း စုံကုန်သော။
တေဘူမက၊ ဘုံသုံးပါး၌ ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။
ခဂ္ဂေန၊ သံလျက်ဖြင့်။
သမုဂ္ဂံ၊ အုပ်ကို။
ဝိဝရမာနောဝိယ၊ ဖွင့်လှစ်သကဲ့သို့။
ယမကတာလကန္ဒံ၊ ထန်းဘူးအစုံကို။
ဖာလယမာနောဝိယစ၊ ခွဲသကဲ့သို့။
နာမဉ္စ၊ နာမ်။
ရူပဉ္စ၊ ရုပ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေဓာ၊ ၂-ပါး။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ဤသို့ နာမ်လည်းတပါး၊ ရုပ်လည်းတပါး၊ နာမ်ရုပ်နှစ်ပါးကို ပိုင်းခြားသော ယောဂီသည် နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်၏၊ ရောက်ချင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်မှတပါး သတ္တဝါမည်သည် လည်းမရှိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်လည်း မရှိ၊ နတ် မည်သည်လည်းမရှိ၊ ဗြဟ္မာမည်သည်လည်း မရှိဟု ဆုံးဖြတ်ချင်းသို့ ရောက်၏။ ပရမတ်အားဖြင့်ကား နာမ် ရုပ် နှစ်ပါးမျှသာရှိ၏ဟု ဤသို့ရှုသော ယောဂီ၏ ဉာဏ်အမြင် - အကြင့်ကြောင့် ယထာဘူတဉာဏ် အမြင်မည်၏။
နာမရူပမတ္တတော ဥဒ္ဓံ အညော သတ္တောဝါ ပုဂ္ဂလောဝါ ဒေဝေါဝါ ဗြဟ္မာဝါ နတ္ထီတိ နိဋ္ဌံ ဂစ္ဆတိ။ ပရမတ္ထတောပန နာမရူပမတ္တမေဝ အတ္ထီတိ။ ဧဝံ ပဿတော ဟိ ဒဿနံ ယထာဘူတဒဿနံ နာမ ဟောတိ။
နာမရူပမတ္တတော၊ နာမ်ရုပ်မျှထက်။
ဥဒ္ဓံ၊ အပိုအလွန်။
အညော၊ တပါးသော။
သတ္တောဝါ၊ သတ္တဝါသည်လည်း။
နတ္ထိ၊ မရှိချေ။
ပုဂ္ဂလောဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
နတ္ထိ၊ မရှိချေ။
ဒေဝေါဝါ၊ နတ်သည်လည်း။
နတ္ထိ၊ မရှိချေ။
ဗြဟ္မာဝါ၊ ဗြဟ္မာသည်လည်း။
နတ္ထိ၊ မရှိချေ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိဋ္ဌံ၊ ဆုံးဖြတ်ချင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ပရမတ္ထတောပန၊ ပရမတ္ထအားဖြင့်ကား။
နာမရူပမတ္တမေဝ၊ နာမ်ရုပ်မျှသည်သာလျှင်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ ရှုသောယောဂီ၏။
ဒဿနံ၊ ဉာဏ်အမြင်သည်။
ယထာဘူတဒဿနံနာမ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်သည် မည်သည်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ထိုကြောင့်၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
သစ်သားရုပ် သတ္တဇီဝမှ ဆိတ်၏၊ သတ္တလည်းမဟုတ်၊ ဇီဝလည်းမဟုတ်၊ အားထုတ် ချင်းလည်းမရှိ၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်လျက် သစ်သားရုပ် ကြိုးနှင့် ပေါင်းဆုံသော အလို အားဖြင့် သွားလည်းသွားသလို၊ ရပ်လည်းရပ်သလို၊ အားထုတ်ချင်း ရှိလည်း ရှိသလို၊ ကြောင့်ကြခြင်း ရှိလည်းရှိသလို မှတ်ထင်ရသကဲ့သို့။
ထိုအတူ ဤ နာမ်ရုပ်သည်လည်း သတ္တဇီဝမှ ဆိတ်၏။ သတ္တလည်းမဟုတ်၊ ဇီဝလည်း မဟုတ်၊ အားထုတ်ချင်းလည်း မရှိ။ ထိုသို့ပင်ဖြစ်လျက် အချင်းချင်း ပေါင်းဆုံသော အလိုအားဖြင့် သွားလည်း သွားသလို၊ ရပ်လည်း ရပ်သလို၊ အားထုတ်ချင်း ရှိလည်းရှိသလို၊ ကြောင့်ကြချင်း ရှိလည်းရှိသလို မှတ်ထင်ရ၏။
တသ္မာ ယထာနာမ ဒါရုယန္တံ သုညံံ နိဇ္ဇီဝံ နိရီဟတံ၊ အထ စ ပန ဒါရု ရဇ္ဇုကသမာယောဂဝသေန ဂစ္ဆတိပိ တိဋ္ဌတိပိ သဤဟကံ သဗျာပါရံ ဝိယ ခါယတိ။ ဧဝမိဒံ နာမရူပံပိ သုညံ နိဇ္ဇီဝံ နိရီဟကံ၊ အထစ ပန အညမညသမာယောဂဝသေန ဂစ္ဆတိပိ တိဋ္ဌတိပိ သဤဟကံ သဗျာပါရံ ဝိယ ခါယတိ။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
ဒါရုယန္တံ၊ သစ်သားရုပ်သည်။
သုညံ၊ သတ္တဇီဝမှဆိတ်၏။
နိဇ္ဇီဝံ၊ သတ္တလည်းမဟုတ် ဇီဝလည်းမဟုတ်။
နိရီဟတံ၊ အားထုတ်ချင်းမရှိ။
အထစ ပန၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်လျက်။
ဒါရုရဇ္ဇုကသမာယောဂဝသေန၊ သစ်သားရုပ်-ကြိုးနှင့် ပေါင်းဆုံသော အလိုအားဖြင့်။
ဂစ္ဆတိဝိယ၊ သူလည်းသွားသလို။
တိဋ္ဌတိပိ ဝိယ၊ ရပ်လည်းရပ်သလို။
သဤဟကံပိဝိယ၊ အားထုတ်ချင်း ရှိလည်းရှိသလို။
သဗျာပါရံပိဝိယ၊ ကြောင့်ကြချင်း ရှိလည်းရှိသလို။
ခါယတိယထာ၊ မှတ်ထင်ရသကဲ့သို။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
ဣဒံနာမရူပ၊ ဤနာမ်ရုပ်သည်လည်း။
သုညံ၊ သတ္တဇီဝမှ ဆိတ်၏။
နိဇ္ဇီဝံ၊ သတ္တလည်းမဟုတ် ဇီဝလည်းမဟုတ်။
နရီဟကံ၊ အားထုတ်ချင်းလည်း မရှိ။
အထစ ပန၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်လျှက်။
အညမညသမာယောဂဝသေန၊ အချင်းချင်း နာမ်ရုပ်ပေါင်းဆုံသော အလိုအားဖြင့်။
ဂစ္ဆတိပိဝိယ၊ သွားလည်းသွားသလို။
တိဋ္ဌတိပိဝိယ၊ ရပ်လည်းရပ်သလို။
သဤဟကံပိဝိယ၊ အားထုတ်ချင်း ရှိလည်းရှိသလို။
သဗျာပါရံပိဝိယ၊ ကြောင့်ကြချင်း ရှိလည်းရှိသလို။
ခါယတိ၊ မှတ်ထင်ရ၏။
စင်စစ်သော်ကား၊ နာမ်ကိုမှီ၍ ရုပ်ဖြစ်၏။ ရုပ်ကိုမှီ၍ နာမ်ဖြစ်၏။ နာမ်က-ခဲလို ဝါးလိုသည် ရှိသော် ရုပ်က-ခဲ၏ ဝါး၏။ နာမ်က-သောက်လို မျိုလိုသည်ရှိသော် ရုပ်က-သောက်၏ မျို၏။ နာမ်က-ပြောလို ဆိုလိုသည် ရှိသော် ရုပ်က-ပြော၏ ဆို၏။ နာမ်က-ဣရိယာပုထ်ကို ပြုလိုသည်ရှိသော် ရုပ်က-ဣရိယာပုထ်ကို ပြု၏။
အထခေါ နာမံ နိဿာယ ရူပံ ပဝတ္တတိ၊ ရူပံ နိဿာယ နာမံ ပဝတ္တတိ၊ နာမဿ ခါဒိတုကာမတာယ ပိဝိတုကာမတာယ ဗျာဟရိတုကာမတာယ ဣရိယာပထံ ကပ္ပေတုကာမတာယ သတိ ရူပံ ခါဒတိ ပိဝတိ ဗျာဟရတိ ဣရိယာပထံ ကပ္ပေတိ။
အထခေါ၊ စင်စစ်သော်က။
နာမံ၊ နာမ်ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
ရူပံ၊ ရုပ်က။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်ရ၏။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
နာမံ၊ နာမ်က။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်ရ၏။
နာမဿ၊ နာမ်၏။
ခါဒိတုကာမတာယ၊ ခဲလိုဝါးလိုသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ရူပံ၊ ရုပ်က။
ခါဒတိ၊ ခဲ၏ ဝါး၏။
နာမဿ၊ နာမ်၏။
ပိဝိတုကာမတာယ၊ သောက်လို မျိုလိုသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ရူပံ၊ ရုပ်က။
ပိဝတိ၊ သောက်၏ မျို၏။
နာမဿ၊ နာမ်၏။
ဗျာဟရိတုကာမတာယ၊ ပြောလို ဆိုလိုသည်။
သတိ၊ ရှိသည်။
ရူပံ၊ ရုပ်က။
ဟရတိ၊ ပြော၏ ဆို၏။
နာမဿ၊ နာမ်၏။
ဣရိယာပထံကပ္ပေတုကာမတာယ၊ ဣရိယာပုထ်ကို ပြုလိုသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ရူပံ၊ ရုပ်က။
ဣရိယာပထံကပ္ပေတိ၊ ဣရိယာပုထ်ကိုပြု၏။
ဤသို့ ပြုလိုသော သဘောကနာမ်၊ ပြုသောသဘောကရုပ်ဟု အကျဉ်းချုပ် သိမ်းအုပ်၍ နာမ်ရုပ်ကို ပိုင်းခြားချင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်မှ တပါး ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား- မိန်းမ-မရှိ ဟု၊ သေသေ ချာချာ၊ ဂဂ-နန၊ ယယ မိမိ၊ မုက္ချ ဧကန်၊ အမှန်သိ၍ ထင်မိထင်မိရာ သတ္တသညာ တွေဝေသော သမ္မောဟ ကိလေသာကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက် ဖျက်ဆီး၍ သတ္တသညာ ရှင်းလင်း တွေဝေချင်း ကင်းသော အသမ္မောဟဘုံ၌ တည်သော နာမ်ရုပ်တို့ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်သော ယောဂီ၏ဉာဏ်ကို ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိဟုဆို။
ဧဝံ နာနာနယေဟိ နာမရူပံ ဝဝတ္ထာပယတော သတ္တသညံ အဘိဘဝိတွာ အသမ္မောဟဘူမိယံ ဌိတံ နာမရူပါနံ ယာထာ၀ ဒဿနံ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓီတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
နာနာနယေဟိ၊ အထူးထူးသော နည်းတို့ဖြင့်။
နာမရူပံ၊ နာမ် ရုပ်ကို။
ဝဝတ္ထာပယတော၊ ပိုင်းခြားသောယောဂီ၏။
သတ္တသညံ၊ သတ္တသညာ ကိလေသာကို။
အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်ဖျက်ဆီး၍။
အသမ္မောဟဘူမိယံ၊ အသမ္မောဟဘုံ၌။
ဌိတံ၊ တည်သော။
နာမရူပါနံ၊ နာမ်ရုပ်တို့ကို။
ယာထာဝဒဿနံ၊ ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းကို။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓီတိ၊ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ ဟု။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ မည်သည်ကား ဒိဋ္ဌိမှစင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိမည်သော ဟူ၏။
အဘယ် ဒိဋ္ဌိမှ စင်ကြယ်သနည်း။ သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိမှ စင်ကြယ်၏။
အဘယ့်ကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိမှ စင်ကြယ်သနည်း။
နာမ်ရုပ်ကို သိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ စင်ကြယ်၏။
နာမ်ရုပ်ကိုသိချင်းကြောင့် သဿတ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ စင်ကြယ်၏ ဟူသောစကားဖြင့် နာမ်ရုပ်ကိုမသိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ဖြစ်၏ဟူသော အနက် အဓိပ္ပါယ် ရောက်၏။
အဘယ်သို့လျှင်နာမ်ရုပ်ကို မသိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ဖြစ်သနည်း။ အကြင်သူသည်ကား ဤလောက၌ နာမ်ရုပ်သာရှိ၏၊ အာရုံပြုသော သဘောကား နာမ်၊ အာရုံဖြစ်သဘောကားရုပ်၊ နာမ်ရုပ်ကို မသိချင်းကြောင့် နာမ် ရုပ်ကိုပယ်၍ ဤလောက၌ ပုဂ္ဂိုလ်-သတ္တဝါ-ငါ-သူတပါး-ယောက်ျား-မိန်းမ-ဟူသည်ကား ခေါဝေါ် ပြောဆိုရုံမျှ-ဝေါဟာရပညတ်သာဖြစ်၍၊ ဘာမျှမရှိဘဲလျက် ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား-မိန်းမ - ရှိ၏ဟု-ယူမှား၏။
ထိုသူသည်ကား ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား- မိန်းမ- မကျိုးမပဲ့၊ မရွဲ့မကန်း၊ မသန်းမဝေ၊ မအိုမသေဟု ယူမှားသောအားဖြင့် ရှိသောသတ္တဝါ မသေလျှင် သတ္တဝါ အစဉ်အဆက်မြဲ၏ ဟု-ယူမှားချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ ဖြစ်၏။
ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား- မိန်းမ- ကျိုးကျိုးပဲ့ပဲ့၊ ရွဲ့ရွဲ့ ကန်းကန်း၊ သန်းသန်း ဝေဝေ၊ သေလည်းသေ၏ ဟု- ယူမှားသောအားဖြင့် ရှိသောသတ္တဝါ သေလျှင် သတ္တဝါအစဉ်အဆက် ပြတ်၏ဟု ယူမှားချင်းကြောင့်၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ဖြစ်၏။
ယောပနေတံ ယထာဘူတဒဿနံပဟာယသတ္တောအတ္ထီတိ ဂဏှာတိ၊ သော တဿ ဝိနာသံ အနုဇာနေယျ အဝိနာသံဝါ၊ အဝိနာသံ အနုဇာနန္တော သဿတေ ပတတိ၊ ဝိနာသံ အနုဇာနန္တော ဥစ္ဆေဒေ ပတတိ။
ယောပန ၊အကြင်သူသည်ကား။
ဧတံယထာဘူတဒဿနံ၊ ထိုသို့ဟုတ်သောအတိုင်း သိအပ်-မြင်အပ်-ရှုမြင်အပ် သော နာမ်ရုပ်ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
သတ္တော၊ သတ္တဝါသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။၊
သော၊ ထိုယူမှားသောသူသည်။
တဿ၊ ထိုသတ္တဝါ၏။
ဝိနာသံဝါ၊ ပျက်စီးချင်းကိုလည်း။
အနုဇာနေယျ၊ ခွင့်ပြုရာကျ၏။
အဝိနာသံဝါ၊ မပျက်စီးချင်းကိုလည်း။
အနုဇာနေယျ၊ ခွင့်ပြုရာကျ၏။
အဝိနာသံ၊ မပျက်စီးချင်းကို။
အနုဇာနန္တော၊ ခွင့်ပြုသည်ရှိသော်။
သဿတေ၊ သဿတဒိဋ္ဌိ၌။
ပတတိ၊ ကျ၏။
ဝိနာသံ၊ ပျက်စီးချင်းကို။
အနုဇာနန္တော၊ ခွင့်ပြုသည်ရှိသည်။
ဥစ္ဆေဒေ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ၌။
ပတတိ၊ ကျ၏။
ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကား ၅-ပါး
၅-ပါး ဟူသည်ကား။
၁။ ရူပံ အတ္တတော သမနုပဿတိ၊
၂။ ဝေဒနံ အတ္တတော သမနုပဿတိ၊
၃။ သညံ အတ္တတော သမနုပဿတိ၊
၄။ သင်္ခါရေ အတ္တတော သမနုပဿတိ၊
၅။ ဝိညာဏံ အတ္တတော သမနုပဿတိ၊
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အတ္တတော၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
အတ္တတော၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သညံ၊ သညာကို။
အတ္တတော၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အတ္တတော၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝိညာဏံ ၊ဝိညာဏ်ကို။
အတ္တတော၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
(ဤကား ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ၅-ပါး)
သဿတဒိဋ္ဌိကား ၁၅-ပါး
၁၅-ပါးဟူသော်ကား -
ရုပ်၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး၊
ဝေဒနာ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး၊
သညာ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး၊
သင်္ခါရ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး၊
ဝိညာဏ်၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး။
ရုပ်၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါးဟူသော်ကား။
ရူပဝန္တံဝါ အတ္တာနံ သမနုပဿတိ၊ အတ္တနိဝါ ရူပံ၊ ရူပသ္မိံ ဝါ အတ္တာနံ။
ရူပဝန္တံဝါ၊ ရုပ်ရှိသော ခန္ဓာကိုလည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
အတ္တနိဝါ၊ ငါ၌လည်း။
ရူပံ၊ ရုပ်ဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ရူပသ္မိံ ဝါ၊ ရုပ်၌လည်း။
အတ္တာနံ၊ ဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝေဒနာ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါးဟူသော်ကား -
ဝေဒနာဝန္တံဝါ အတ္တာနံ သမနုပဿတိ၊ အတ္ထနိဝါ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာယဝါ အတ္တာနံ။
ဝေဒနာဝန္တံဝါ၊ ဝေဒနာရှိသော ခန္ဓာကိုလည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
အတ္ထနိဝါ၊ ငါ၌လည်း။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝေဒနာယဝါ၊ ဝေဒနာ၌လည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သညာ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါး ဟူသော်ကား။
သညာဝန္တံ ဝါ အတ္တာနံ သမနုပဿတိ၊ အတ္တနိဝါ သညံ၊ သညာပယဝါ အတ္တာနံ။
သညာဝန္တံ ဝါ၊ သညာရှိသော ခန္ဓာကိုလည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
အတ္တနိဝါ၊ ငါ၌လည်း။
သညံ၊ သညာဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သညာယဝါ၊ သညာ၌လည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သင်္ခါရ၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃ - ပါး ဟူသော်ကား။
သင်္ခါရဝန္တံ ဝါ အတ္တာနံ သမနုပဿတိ၊ အတ္တနိဝါ သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရေသု ဝါ အတ္တာနံ။
သင်္ခါရဝန္တံ ဝါ၊ သင်္ခါရရှိသော ခန္ဓာကိုလည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
အတ္တနိဝါ၊ ငါ၌လည်း။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ဟု
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
သင်္ခါရေသုဝါ၊သင်္ခါရတို့၌လည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝိညာဏ်၌ သဿတဒိဋ္ဌိ ၃-ပါးဟူသော်ကား။
ဝိညာဏဝန္တံ ဝါ အတ္တာနံ သမနုပဿတိ၊ အတ္တနိဝါ ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏသ္မိံ ဝါ အတ္တာနံ။
ဝိညာဏဝန္တံ ဝါ၊ ဝိညာဏ်ရှိသော ခန္ဓာကိုလည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
အတ္တနိဝါ၊ ငါ၌လည်း။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
ဝိညာဏသ္မိံ ဝါ၊ ဝိညာဏ်၌လည်း။
အတ္တာနံ၊ ငါဟု။
သမနုပဿတိ၊ ယူမှား၏။
(ဤကား သဿတဒိဋ္ဌိ ၁၅-ပါး)
သဿတဒိဋ္ဌိကား အပြားအားဖြင့် ၁၅-ပါး၊ တရားကိုယ်အားဖြင့် သဿတဒိဋ္ဌိ တပါးသာ ဖြစ်၏။
ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကား အပြားအားဖြင့် ၅-ပါး၊ တရားကိုယ်အားဖြင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိတပါးဖြစ်၏။
ဤသို့ နာမ်ရုပ်ကို မသိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဖြစ်၏။
အကြင်သူသည်ကား ဤလောက၌ နာမ်ရုပ်သာရှိ၏၊ အာရုံပြုသော သဘောကနာမ်၊ အာရုံဖြစ်သော သဘောကားရုပ်ဟု နာမ်ရုပ်ကိုသိ၏။
ထိုသူကား နာမ်ရုပ်ကိုသိချင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်မှတပါး၊ ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ ငါ- သူတပါး-ယောက်ျား- မိန်းမ- မကျိုးမပဲ့၊ မရွဲ့မကန်း၊ မသန်းမဝေ၊ မအိုမသေဟု မယူမှားသော အားဖြင့် ရှိသောသတ္တဝါ မသေလျှင် သတ္တဝါ အစဉ်အဆက်မြဲ၏ဟု မယူမှားချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ မဖြစ်။
ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား- မိန်းမ- ကျိုးကျိုးပဲ့ပဲ့၊ ရွဲ့ရွဲ့ ကန်းကန်း၊ သန်းသန်း ဝေဝေ၊ သေလည်းသေ၏ ဟု မယူမှားသောအားဖြင့် ရှိသောသတ္တဝါ သေလျှင် သတ္တဝါ အစဉ်အဆက်ပြတ်၏ ဟု-မယူမှားချင်းကြောင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိမဖြစ်။
အကယ်၍ နာမ်ရုပ်ကို သိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ မဖြစ်သည်ရှိသော် နာမ်ရုပ်ကို သိချင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်မှတပါး ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ- ငါ- သူတပါး- ယောက်ျား- မိန်းမ မရှိဟု ယူသောအယူနှင့် လောက၌-အမိမရှိ၊ အဘမရှိ၊ သားမရှိ၊ သမီးမရှိ၊ မောင်မရှိ၊ နှမမရှိ၊ မယားမရှိ၊လင်မရှိဟု ယူသော အယူတူသည်ပင် မဟုတ်လောဟု မသိအပ်။
မသိအပ်ပုံကား။
လောက၌ မိမိဌာန၊ သူတပါးဌာန အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင်၊ မိမိဌာန၊ ဤလောက၌ အကြင်သူသည် နာမ်ရုပ်ကိုသိ၏။ ထိုသူ အားကား နာမ်ရုပ်မှတပါး၊ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ-ငါ-သူတပါး-ယောက်ျား-မိန်းမ-မရှိဟု၊ ဆုံးဖြတ်သောအယူသည် ပရမတ္ထသစ္စာ ဝိပဿနာသာဖြစ်၏။
သူတပါးဌာန၊ ဤလောက၌ အကြင်သူသည်ကား အမိမရှိ၊ အဘမရှိ၊ သားမရှိ၊ သမီးမရှိ၊ မောင်မရှိ၊ နှမမရှိ၊ မယားမရှိ၊လင်မရှိဟု ယူသည်ဖြစ်အံ့။ ထိုသူအား၊ လောကပညတ်အမှန် သမုတိသစ္စာကို ပယ်ဖျက်ချင်းကြောင့် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်၏။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်ချင်းကြောင့်၊ ထိုသူ–
- အမိ၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- အဘ၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- သား၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- သမီး၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- မောင်၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- နှမ၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- မယား၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
- လင်၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို မကျင့်။
မကျင့်ချင်းကြောင့် စာရိတ္တ သီလနှင့် မပြည့်စုံ။
- သူ့ အသက်ကိုသတ်၏၊ မရှောင်ကြဉ်။
- သူ့ ဥစ္စာကိုခိုး၏၊ မရှောင်ကြဉ်။
- သူ့ သားအိမ်ရာကို ပြစ်မှား၏၊ မရှောင်ကြဉ်။
- မဟုတ် မတရား မုသားဆို၏၊ မရှောင်ကြဉ်။
- သေရည်သေရက်ကို သောက်စား၏။ မရှောင်ကြဉ်။
မရှောင်ကြဉ်ချင်းကြောင့် ဝါရိတ္တသီလနှင့် မပြည့်စုံ။
စာရိတ္တသီလ၊ ဝါရိတ္တသီလနှင့် မပြည့်စုံချင်းကြောင့် မိမိကိုယ်က မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ ဖြစ်ချင်းကြောင့် အားထုတ်သော်လည်း နာမ်ရုပ်ကိုမသိ။ နာမ်ရုပ်ကို မသိခြင်းကြောင့် ထိုသူအား သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ဖြစ်၏။
သူတပါးဌာန၊ ဤလောက၌ အကြင်သူသည်ကား အမိရှိ၏၊ အဘရှိ၏၊ သားရှိ၏၊ သမီးရှိ၏၊ မောင်ရှိ၏၊ နှမရှိ၏။ မယားရှိ၏၊ လင်ရှိ၏ဟု ယူသည်ဖြစ်အံ့။ ထိုသူအား လောကပညတ်အမှန်၊ သမုတိသစ္စာ မပယ်မဖျက်ချင်းကြောင့် သမ္မာဒိဋ္ဌိဖြစ်၏။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဖြစ်ချင်းကြောင့် ထိုသူ-
- အမိ၌ ပြုအပ်သော ဝတ်ကိုကျင့်၏။
- အဘ၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို ကျင့်၏။
- သား၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကိုကျင့်။
- သမီး၌ ပြုအပ်သော ဝတ်ကို ကျင့်၏။
- မောင်၌ ပြုအပ်သော ဝတ်ကိုကျင့်၏။
- နှမ၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို ကျင့်၏။
- မယား၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကိုကျင့်၏။
- လင်၌ ပြုအပ်သောဝတ်ကို ကျင့်၏။
ကျင့်ခြင်းကြောင့်၊ စာရိတ္တသီလနှင့် ပြည့်စုံ၏။
- သူ အသက်ကိုမသတ်၊ ရှောင်ကြဉ်၏။
- သူ့ဥစ္စာကိုမခိုး၊ ရှောင်ကြဉ်၏။
- သူ့သားအိမ်ရာကို မပြစ်များ၊ ရှောင်ကြဉ်၏။
- မဟုတ်မတရား မုသားမဆို။ ရှောင်ကြဉ်၏။
- သေရည် သေရက်ကို မသောက်မစား၊ ရှောင်ကြဉ်၏။
ရှောင်ကြဉ်ချင်းကြောင့် ဝါရိတ္တသီလနှင့်ပြည့်စုံ၏။
စာရိတ္တသီလ၊ ဝါရိတ္တသီလနှင့် ပြည့်စုံချင်းကြကြောင့် မိမိကိုယ်က သမ္မာဒိဋ္ဌိ ဖြစ်ချင်းနှင့် အားထုတ်သည် ရှိသော် နာမ်ရုပ်ကိုသိ၏။ နာမ်ရုပ်ကိုသိချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ မဖြစ်။
သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ မဖြစ်ချင်းကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိမှ စင်ကြယ်၏။ သဿတဒိဋ္ဌိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ စင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ ဖြစ်၏။
ဤသို့ ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိ မည်သော နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီ၏ နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိမည်သော နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီ ဟူသည်ကား၊ ယုတ်လည်းမယုတ်၊ လွန်လည်းမလွန်၊ အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပံ့သော ဝိပဿနာ စိတ်ကို ဥပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်၊ ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍နေပုံကား။
ခဏတိုင်းခဏ၊ ဥပလက္ခဏာအားဖြင့် ကွေးသော ခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသော သဘောရုပ်လည်း ထင်၏။ ကွေးတာ တခုတည်း၌၊ အစအဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏။ အလေ့ အလာလည်း တွင်၏။
ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ အာရုံပြုသော နမ်အစဉ်။ တရွရွ တလှုပ်လှုပ်၊ တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန်၊ အာရုံဖြစ်သောရုပ်အစဉ်။ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်း မလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ပိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္ထုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍နေသော ကာလ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု၊ ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေ့ရှုထင်အောင် ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ။ ကိလေသာကိုပယ်သော ကိစ္စမရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာ ပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ ဥပေက္ခာဝသန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပံ့သော အတိုင်းဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ ဥပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယ ပညာအလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပုံကား -
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခအားဖြင့် ကွေးသောခဏ၊ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြု သဖြင့်၊ ကွေးသော သရုပ်လည်းထင်၏။ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏။ အလေ့အလာလည်း တွင်၏၊
ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွတလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသောနာမ်အစဉ်၊ တရွရွတလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်း မလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။
ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သောကာလ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာ ချိန်ကျ၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျမှ ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏာအားဖြင့် ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသော သရုပ်လည်း ထင်၏၊ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစအဆုံးကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့်၊ တရွေ့ရွေ့ လည်းထင်၏။ အလေ့အလာလည်း တွင်၏။
ဉာဏ်အမြင်စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ရုပ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ၊ တပြုန်တည်း မလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာအား ဉာဏ်ရှေ့ရှုထင်အောင် ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာ ပညာနှင့် အသိလက္ခဏာတူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်း လွန်၏၊ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏။ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
ဥပေက္ခာဝသေန နာနတ္တကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ၊ ဝိမောက္ခ ဝသေန၊ ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ ဥပေက္ခာအလိုအားဖြင့်။
နာနတ္တကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသော ကိလေသာတို့မှ။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
ဝိမောက္ခဝသေန၊ လွတ်သောအလိုအားဖြင့်။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေဘာဝနာ ချိန်ကျ၍ ဘာဝနာနှင့် ပြည့်စုံပုံကား -
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏအားဖြင့် ကွေးသောခဏ၊ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသောသဘော ရုပ်လည်းထင်၏၊ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏၊ အလေ့အလာ လည်းတွင်၏။
ဉာဏ်အမြင်စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကိုသုဓ်သင်ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ရုပ်အစဉ်၊ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်း မလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် - ကိလေသာမှ လွတ်သည် ၏အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့သည် ကိလေသာမှလွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်၏။ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်ကြောင့် ယောဂီ၏ ဉာဏ်အား ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည် ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဝိမုတ္တတ္တာ တေဓမ္မာ ဧကရသာ ဟောန္တိ ဧကရသဋ္ဌေနေ ဘာဝနာ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်။
ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်ကြောင့်။
ယောဂိနော၊ ယောဂီ၏။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
ဘာဝနာ၊ ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏၊
၄-ပါးသော ဘာဝနာ ဟူသော်ကား
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင် သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ-သမထ။ ပညာက အနုသယကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စ-ဝိပဿနာ။ ဤသမထ ဤဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ကြသော အနက် သဘောကား ဘာဝနာတပါး။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့တွင် -
- သဒ္ဓိန္ဒြေက အသဒ္ဓိယကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
- ဝီရိယိန္ဒြေက ကောသဇ္ဇကိလေသာ မှ လွတ်သောကိစ္စ။
- သတိန္ဒြေက ပမာဒကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
- သမာဓိန္ဒြေက ဝိက္ခေပကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
- ပညိန္ဒြေက မောဟကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောက ဘာဝနာ တပါး။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး။ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက်သဘောသည်ကား ဘာဝနာတပါး။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက အလေ့အလာ တွင်သောအားဖြင့် အစဉ်မပြတ် မှီဝဲသော သဘောသည်ကား ဘာဝနာတပါး။
(ဤကား ဘာဝနာ ၄-ပါး)
သမာဓိပညာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣန္ဒြိယာနံ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန ဘာဝနာ။ အာသေဝနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣမာစတဿော ဘာဝနာ။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာတို့၏။
အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်းတပါး။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြသော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်း တပါး။
တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှအောင် ဝီရိယက-ရွက်ဆောင်သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်း တပါး။
အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်းတပါး။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတို့သည်။
ဣမာစတဿော၊ ဤ ၄-ပါးတို့တည်း။
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနုစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိပ္ပါဒ် ၌ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ၊ သံကိလေသဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးချင်းတည်း။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
ကရဏံ၊ ပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
ဤသို့ ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့တွင်၊ ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၏ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင်ချင်း ကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ၏ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို ဝိပဿနာကို မရှုမှီ ရှေ့အဘို့ကာလ ပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့် ခဏတိုင်း ခဏ ဥပလက္ခဏအားဖြင့် ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသော သဘောရုပ်သာ ထင်၏။
ကွေးတာ တခုတည်း၌ အစအဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့်လည်း တရွေ့ရွေ့ မထင်၊ အလေ့အလာလည်း မတွင်၊ ဉာဏ်အမြင်စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းသဖြင့်လည်း တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ရုပ်အစဉ်၊ အလိုလို မထင်ချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာမည်၏။ ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်။
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏအားဖြင့် ကွေးသောခဏ၊ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ကွေးသောသဘော ရုပ်လည်းထင်၏၊ ကွေးတာတခုတည်း၌ အစ အဆုံး ကောင်းစွာ ပြောင်းရွှေ့သဖြင့် တရွေ့ရွေ့လည်း ထင်၏။ အလေ့အလာလည်း တွင်၏။ ဉာဏ်အမြင်စင်ကြယ်အောင် ရုပ်ကိုသုဓ်သင်ရှင်းလင်းသဖြင့် တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော နာမ်အစဉ်၊ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် တဆွေ့ဆွေ့ တခုန်ခုန် အာရုံပြုသော ရုပ်အစဉ်၊ အလိုလိုထင်ချင်းသည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ ဟု-ရှုကြည့်၍။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသဘာဝနာကို ပယ်၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေ တတ်သော ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ဣန္ဒြေ္ဒ အားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ရ-ပါးသော တရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူသော အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့် အချင်းချင်း တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော အကြင် ၄-ပါးသောအခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် ဖြစ်ကြကုန်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူသော ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဘာဝနာပြီးချင်းသို့ရောက်၏ ဟူသည်လည်း၊ ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ် ဖြင့်သာလျှင် ဝိပဿနာမရှုမှီ ရှေးကာလက သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဤသို့ပြီးဆုံးသော ဘာဝနာ၏ အရာဌာန၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဤသို့ မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်၏။ ထိုကြောင့် ဝိပဿနာစိတ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့် ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင်၊ ဖြူစင်သော ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ အာနိသံသံဂုဏံ ပုရေတရံ ပါဋိဟာရိယဉာဏေန ဒိသွာ ယထာ အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ၊ တထာ ဘာဝနာယ သမ္ပဟံသိတတ္တာ တေနေဝ ဉာဏေန ဝိသောဓိတတ္တာ။ ဝိသောဓနေဥတ္ထ သံပဟံသနံ၊ တေ အာကာရာ ယာသ္မာ နိပ္ဖန္နာ၊ တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန ပရိယောဒါ ပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိဗ္ဖတ္တိဝသေန သံပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတေသုသံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
တံတံအာဒီနဝံဒေါသံ၊ ထိုထို အပြစ်ကို။
တံတံအာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိကုန်သော။
ယေအာကာရာ၊ အကြင် ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တေနေဝ ဉာဏေန၊ ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ပြီး ဆုံးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြီးဆုံးသော ဘာဝနာ၏အရာဌာန၌။
ဝိသောဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ပြီးဆုံးချင်းသည်။
သံပဟံသနံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တံပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
တေအာကာရာ၊ ထို ၄-ပါး အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဓမ္မာနံ၊ ၇-ပါးတရားတို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန၊ တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့်။
ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေး မတင် ဖြူစင်သော။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
ကိစ္စနိဗ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သံပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဤသို့ ၄-ပါးသော ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့လည်း ရောက်သော ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးချင်းသို့လည်း ရောက်သော ဒိဋ္ဌိဝိသုဒ္ဓိမည်သော နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီ၏ နာမရူပပရိစ္ဆေဒဉာဏ်၊ ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စ ပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာစကားရပ် ဤတွင် အပြီးသတ်။
---
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ
နာမ်ရုပ် ဟူသည်ကား အကျိုးတည်း၊ ထို အကျိုးဖြစ်သော နာမ်ရုပ်၏သာလျှင် အကြောင်း ပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကြောင့် အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ကာလ ၃-ပါးတို့၌ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းကို ခုန်ကျော် လွန်မြောက်၍ တည်သောဉာဏ်သည် ကင်္ခါဝိတရဏ ဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
ဧတဿေဝ ပန နာမရူပဿ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဏေန တီသု အဒ္ဓါသု ကင်္ခံ ဝိတရိတွာ ဌိတံ ဉာဏံ ကင်္ခါဝိတရဏ ဝိသုဒ္ဓိနာမ။
ဧတဿေဝ ပန နာမရူပဿ၊ ထိုအကျိုးဖြစ်သော နာမ်ရုပ်၏သာလျှင်။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဏေန၊ အကြောင်း ပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကြောင့်။
တီသုအဒ္ဓါသု၊ ၃-ပါးကာလတို့၌။
ကင်္ခံ၊ ယုံမှားချင်းကို။
ဝိတရိတွာ၊ ခုန်ကျော်လွန်မြောက်၍။
ဌိတံ၊ တည်သော။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ ကင်္ခါဝိတရဏ ဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
ထို ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မည်သော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ကို ပြီးစေလိုသော ယောဂီသည် ဥပမာမည်သည်ကား -
လိမ်မာသော ဆေးသမားသည်၊ အနာရောဂါကိုမြင်၍ ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဤ အနာရောဂါ ဖြစ်လေသနည်းဟု ~ ထိုအနာရောဂါ၏ အကြောင်းကို ရှာသကဲ့သို့ ထို့အတူ -
အကျိုးဖြစ်သော နာမ်ရုပ်ကိုမြင်၍ ဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဤနာမ်ရုပ် ဖြစ်လေ သနည်းဟု ထိုနာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းပစ္စည်းကို ရှာချင်းသို့ ရောက်၏။
တံ သမ္ပာဒေတုကာမော ဘိက္ခု ယထာနာမ ကုသလော ဘိသက္ကော ရောဂံ ဒိသွာ တဿ သမုဋ္ဌာနံ ပရိယေသတိ။ ဧဝမေ၀ တဿ နာမရူပဿ ဟေတုပစ္စယပရိယေသနံ အာပဇ္ဇတိ။
တံ၊ ထိုပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ကို။
သမ္ပာဒေတုကာမော၊ ပြီးစေလိုသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ယထနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
ကုသလော၊ လိမ်မာသော။
ဘိသက္ကော၊ ဆေးသမားသည်။
ရောဂံ၊ အနာရောဂါကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
တဿ၊ ထိုအနာရောဂါ၏။
သမုဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းကို။
ပရိယေသတိဧဝ၊ ရှာသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တဿ နာမရူပဿ၊ ထိုနာမ်ရုပ်၏။
ဟေတုပစ္စယပရိယေသနံ၊ အကြောင်းပစ္စည်းကို ရှာချင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဟေတု-ပစ္စယ ၂-ပါးတို့တွင် အကျိုးကိုဖြစ်စေတတ်သော ဇနက အကြောင်းသည် ဟေတု အကြောင်းမည်၏။
အကျိုးကို ထောက်ပံ့တတ်သော ဥပထမ္ဘက အကြောင်းသည် ပစ္စယ အကြောင်း မည်၏။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် ပစ္စယအကြောင်းသည်လည်း ၂-ပါး၊
နာမ်၏အကြောင်းလည်းတပါး၊
ရုပ်၏အကြောင်းလည်းတပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် နာမ်၏ အကြောင်းသည်လည်း ၂-ပါး၊
ဒွါရလည်း ၁-ပါး၊
အာရုံလည်း ၁-ပါး၊
ထို ၂-ပါးတို့တွင် ဒွါရသည် ၆-ပါး၊ ၆-ပါး ဟူသော်ကား စက္ခုဒွါရ၊ သောတဒွါရ၊ ဃာနဒွါရ၊ ဇိဝှါဒွါရ၊ ကာယဒွါရ၊ မနောဒွါရအားဖြင့် ၆-ပါး။
အာရုံသည်လည်း ၆-ပါး၊ ၆-ပါးဟူသော်ကား ရူပါရုံ၊ သဒ္ဒါရုံ၊ ဂန္ဓရုံ၊ ရသာရုံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၊ ဓမ္မာရုံ အားဖြင့် ၆-ပါး။
ထိုဒွါရ ၆-ပါး၊ အာရုံ ၆-ပါးတို့တွင် -
မြင်သောခဏ-
မျက်စိက လည်း ကြည်၊
အဆင်းကလည်း ထင်၊
စက္ခုဝိညာဏ်ကလည်း မြင်၊
ဖဿကလည်း တွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
၅-ပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို မြင်တယ်ဆိုရ။
မြင်သောခဏ မျက်စိကြည်တာက-စက္ခုဒွါရ၊ အဆင်းထင်တာက-ရူပါရုံ။ ဤစက္ခုဒွါရ ဤရူပါရုံ ၂-ပါးစုံက အကြောင်း၊ မြင်တာ-တွေ့တာ ခံစားတာက အကျိုး၊ ဤသို့ မြင်သောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့်၊ အကြောင်း အကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
စက္ခုံစ ပဋိစ္စ ရူပေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ စက္ခုဝိညာဏံ။
---
ကြားသောခဏ -
နားကလည်းကြည်၊
အသံကလည်းထင်၊
သောတဝိညာဏ်ကလည်းကြား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်းခံစား၊
၅-ပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ကြားတယ်ဆိုရ။
ကြားသောခဏ နားကြည်တာက သောတဒွါရ၊ အသံထင်တာက သဒ္ဒါရုံ၊ ဤ သောတဒွါရ ဤသဒ္ဒါရုံ ၂-ပါးစုံကအကြောင်း၊ ကြားတာ-တွေ့တာ-ခံစားတာက အကျိုး၊ ဤသို့ကြားသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကြားသောခဏ ကြား-ကြားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
သောတဉ္စ ပဋိစ္စ သဒ္ဒေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သောတဝိညာဏ်။
---
နံသောခဏ -
နှာကလည်းကြည်၊
အနံ့ကလည်းထင်၊
ဃာနဝိညာဏ်ကလည်းနံ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတဝကို နံတယ်ဆိုရ။
နံသောခဏ နှာကြည်တာက-ဃာနဒွါရ၊ အနံ့ထင်တာက-ဂန္ဓာရုံ၊ ဤဃာနဒွါရ ဤဂန္ဓာရုံ ၂-ပါးစုံကအကြောင်း၊ နံတာ-တွေ့တာ-ခံစားတာက အကျိုး၊ ဤသို့ နံသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ရှု၍ နံသောခဏ၊ နံ-နံတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
ဃာနဉ္စ ပဋိစ္စ ဂန္ဓေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဃာနဝိညာဏံ။
---
စားသောခဏ -
လျှာကလည်းကြည်၊
အရသာကလည်းထင်၊
ဇိဝှါဝိညာဏ် ကလည်းစား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိ တာကို စားတယ်ဆိုရ။
စားသောခဏ လျှာကြည် တာက-ဇိဝှါဒွါရ၊ အရသာထင်တာက-ရသာရုံ၊ ဤဇိဝှါဒွါရ ဤရသာရုံ ၂-ပါးစုံက အကြောင်း၊ စားတာ-တွေ့တာ-ခံစားတာက-အကျိုး၊ ဤသို့ စားသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ စားသောခဏ၊ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
ဇိဝှဉ္စ ပဋိစ္စ ရသေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဇိဝှါဝိညာဏံ။
---
ထိသောခဏ -
ကိုယ်ကလည်းကြည်၊
အတွေ့ကလည်းထင်၊
ကာယဝိညာဏ် ကလည်းထိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံမိတာကို ထိတယ်ဆိုရ။
ထိသောခဏ ကိုယ်ကြည်တာက ကာယဒွါရ၊ အတွေ့ထင်တာက ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၊ ဤကာယဒွါရ ဤ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ ၂-ပါးစုံကအကြောင်း၊ ထိတာ-တွေ့တာ-ခံစားတာက အကျိုး၊ ဤသို့ထိသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ထိသောခဏ၊ ထိ-ထိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
ကာယဉ္စ ပဋိစ္စ ဖောဋ္ဌဗ္ဗေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ကာယဝိညာဏံ။
---
ကွေးသောခဏ -
မနောကလည်းကြည်၊
ကွေးသော သဘောကလည်း ထင်၊
မနောဝိညာဏ်ကလည်းသိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာ ကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံပေါင်းဆုံမိတာကို ကွေးတယ်ဆိုရ။
ကွေးသောခဏ မနောကြည်တာက-မနောဒွါရ၊ ကွေးသောသဘော ထင်တာက ဓမ္မာရုံ၊ ဤမနောဒွါရ ဤဓမ္မာရုံ ၂-ပါးစုံက အကြောင်း၊ သိတာ-တွေ့တာ-ခံစားတာ က အကျိုး။ ဤသို့ ကွေးသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကွေးသောခဏ၊ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားရုပ်၊ အကျိုးကားနာမ်။
မနဉ္စ ပဋိစ္စ ဓမ္မေစ ဥပ္ပဇ္ဇတိ မနောဝိညာဏံ။
(ဤကားနာမ်၏အကြောင်း)
---
ရုပ်၏အကြောင်း ဟူသော်ကား။
ကံ-စိတ်-ဥတု-အာဟာရ အားဖြင့် ၄-ပါး၊ ထို ၄-တို့တွင် စိတ်သည် ဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇရုပ်၏အကြောင်း၊ ဝိညတ်သည်လည်း ကာယဝိညတ် ဝစီဝိညတ်အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ကာယဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇရုပ်၏အကြောင်းကား။
သွားသောခဏ သွားလိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ သွားသောသဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ သွားသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ သွားသောခဏ သွား-သွားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ပြန်သောခဏ ပြန်လိုသဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ပြန်သောသဘောရုပ်က အကျိုး။ ဤသို့ ပြန်သောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ပြန်သောခဏ ပြန်-ပြန်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်းလိုသော သဘော စိတ်က အကြောင်း၊ ဘယ်လှမ်း သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ဘယ်လှမ်းသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း - ဘယ်လှမ်းတယ် ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ညာလှမ်းသောခဏ ညာလှမ်းလိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ညာလှမ်းသော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ညာလှမ်းသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ညာလှမ်းသောခဏ ညာလှမ်း-ညာလှမ်းတယ် ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား ရုပ်။
အဘိက္ကန္တေ ပဋိက္ကန္တေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
---
တူရူကြည့်သောခဏ တူရူကြည့်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ တူရူကြည့်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ တူရူကြည့်သောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ တူရူကြည့်သော ခဏ တူရူကြည့်-ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်း ကား နာမ်၊ အကျိုးကား ရုပ်။
တစောင်းကြည့်သောခဏ တစောင်းကြည့်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ တစောင်းကြည့်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ တစောင်းကြည့်သောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ တစောင်းကြည့်သောခဏ တစောင်ဒကြည့်-ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား ရုပ်။
အာလောကိတေ ပိလောကိတေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
---
ကွေးသောခဏ ကွေးလိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ကွေးသောသဘော ရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ကွေးသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ဆန့်သောခဏ ဆန့်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ဆန့်သောသဘော ရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ဆန့်သောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဆန့်သောခဏ ဆန့်-ဆန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
သမဉ္စိတေ ပသာရိတေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
---
ဒုကုဋ်-သပိတ်-သင်္ကန်း-အဝတ်-အာရုံ တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ ကိုင်ယူလိုသော စိတ်က အကြောင်း၊ ကိုင်ယူသော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ကိုင်ယူသောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကိုင်ယူသောခဏ ကိုင်ယူ-ယူတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
သင်္ဃာဋိ ပတ္တစီဝရဓာရဏေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
> [အသိတေ-ပီတေ-ခါယိတေ-သာယိတေ၊ ၄-ဌာန၌ ဇိဝှါဝိညာဏ။ သာယနကိစ္စ မမှတ်လင့်။ စားတာ-သောက်တာ-ခဲတာ-လျက်တာကို ကာယဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇရုပ်မှတ်။ (အမှာစကား၊)]
---
စားသောခဏ စားလိုသောသဘောစိတ်က အကြောင်း၊ စားသော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ စားသောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင်ရှေးကာလကရှု၍ စားသောခဏ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
သောက်သောခဏ သောက်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ သောက်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ သောက်သောခဏ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ သောက်သောခဏ သောက်-သောက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ခဲသောခဏ ခဲလိုသောသဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ခဲသော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ခဲသောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ခဲသောခဏ ခဲ-ခဲတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
လျက်သောခဏ လျက်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ လျက်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ လျက်သောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ လျက်သောခဏ လျက်-လျက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
အသိတေ ပီတေ ခါယိတေ သာယိတေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
---
ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ ကျင်ကြီးစွန့်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ကျင်ကြီး စွန့်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကျင်ကြီး စွန့်သောခဏ ကျင်ကြီးစွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ ကျင်ငယ်စွန့်လိုသော သဘောစိတ်က အကြောင်း၊ ကျင်ငယ် စွန့်သော သဘောရုပ်က အကျိုး၊ ဤသို့ ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကျင်ငယ် စွန့်သောခဏ ကျင်ငယ်စွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကားနာမ်၊ အကျိုးကားရုပ်။
ဥစ္စာရပဿာဝကမ္မေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
(ဤကား ကာယဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇ ရုပ်၏အကြောင်း။)
---
ဝစီဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇရုပ်၏ အကြောင်းကား
ပြောဆိုသော ခဏ ပြောဆိုလိုသော သဘောစိတ်ကအကြောင်း၊ ပြောဆိုသော သဘောရုပ်က အကျိုး။ ဤသို့ ပြောဆိုသောခဏ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ပြောဆိုသောခဏ ပြောဆို-ပြောဆိုတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့်၊ အကြောင်းအကျိုး ထင်၏။ အကြောင်း ကားနာမ်၊ အကျိုးကား ရုပ်။
ဘာသိတေ သမ္ပဇာနကာရီ ဟောတိ။
(ဤကား ဝစီဝိညတ်နှင့်တကွ စိတ္တဇရုပ်၏အကြောင်း။)
(ပစ္စယ အကြောင်းပြီး၏။)
---
ဟေတုအကြောင်းဟူသော်ကား
နာမ်ရုပ် ၂-ပါး၏ အကြောင်းပင်တည်း။ နာမ်ရုပ် ၂-ပါး၏အကြောင်း ဟူသော်လည်း အကျိုး၏ အကြောင်းပင်တည်း။
အကျိုး၏ အကြောင်း ဟူသော်ကား ၂-ပါး။ ၂-ပါးဟူသော်ကား -
အတိတ်အကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ပစ္စုပ္ပန်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ အကျိုး၏အကြောင်းလည်း တပါး၊
ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း ၅-ပါးနှင့် အနာဂတ်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသောကာလ အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး၊
ဤသို့အကျိုး၏ အကြောင်းအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့၌ -
အတိတ်က အကြောင်း ၅-ပါး။
ပစ္စုပ္ပန်က အကျိုး ၅-ပါး။
ပစ္စုပ္ပန်က အကြောင်း ၅-ပါး။
အနာဂတ်က အကျိုး ၅-ပါး။
အတီတေ ဟေတဝေါ ပဉ္စ၊ ဣဒါနိဖလပဉ္စကံ။
ဣဒါနိ ဟေတဝေါ ပဉ္စ၊ အာယတိံ ဖလပဉ္စကံ။
အတီတေ ဟေတဝေါ ပဉ္စ၊ အတိတ်က အကြောင်း ၅-ပါး။
ဣဒါနိဖလပဉ္စကံ၊ ပစ္စုပ္ပန်က အကျိုး ၅-ပါး။
ဣဒါနိ ဟေတဝေါ ပဉ္စ၊ ပစ္စုပ္ပန်က အကြောင်း ၅-ပါး။
အာယတိံ ဖလပဉ္စကံ၊ အနာဂတ်က အကျိုး ၅-ပါး။
---
အကျိုး၏အကြောင်း၌၊ အကြောင်းနှင့် အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု ရှုပုံ၊ အမှတ် ပြုသဖြင့်အကြောင်းအကျိုး ထင်ပုံကား။
မြင်သောခဏ စက္ခုဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့မြင်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့်၊ အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
ကြားသောခဏ သောတဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့မြင်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကြားသောခဏ ကြား-ကြားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
နံသောခဏ ဃာနဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ နံသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ နံသောခဏ နံ-နံတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
စားသောခဏ ဇိဝှါဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ စားသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ စားသောခဏ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
ထိသောခဏ ကာယဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ထိသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ထိသောခဏ ထိ-ထိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
သိသောခဏ မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ သိသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ သိသောခဏ သိ-သိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
သွားသောခဏ မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ သွားသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ သွားသောခဏ သွား-သွားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
ပြန်သောခဏ မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ပြန်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ပြန်သောခဏ ပြန်-ပြန်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
---
ဘယ်လှမ်းသောခဏ မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ဘယ်လှမ်းသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ညာလှမ်းသောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ညာလှမ်းသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ညာလှမ်းသောခဏ ညာလှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
တူရူကြည့်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ တူရူကြည့်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ တူရူကြည့်သောခဏ တူရူကြည့်-ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
တစောင်းကြည့်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ တစောင်းကြည့်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ တစောင်းကြည့်သောခဏ တစောင်းကြည့် - ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ကွေးသောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ကွေးသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ဆန့်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ဆန့်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဆန့်သောခဏ ဆန့်-ဆန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ဒုကုဋ်-သပိတ်-သင်္ကန်း-အဝတ်-အရုံ တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိ ကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ဒုကုဋ်-သပိတ်-သင်္ကန်း-အဝတ်-အရုံ တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကိုင်ယူသောခဏ ကိုင်ယူ-ယူတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
သောက်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ သောက်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ သောက်သောခဏ သောက်-သောက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ခဲသောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ခဲသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ခဲသောခဏ ခဲ-ခဲတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
လျက်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ လျက်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ လျက်သောခဏ လျက်-လျက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ ကျင်ကြီး စွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ ကျင်ငယ် စွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ပြောဆိုသောခဏ
မနောဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ-အာရုံ- ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြာင်းလည်း တပါး။
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော အကျိုး၏ အကြောင်းလည်း တပါး။
ဤသို့ ပြောဆိုသောခဏ အကျိုးနှင့်အကြောင်း ပေါင်းဆုံကြသဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ပြောဆိုသောခဏ ပြောဆို-ပြောဆိုတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်း အကျိုးထင်၏။ အကြောင်းကား နာမ်၊ အကျိုးကား နာမ်ရုပ်။
ဤကား အကျိုး၏ အကြောင်း၌ အကြောင်းနှင့်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြသဟု၊ ရှုပုံ။ အမှတ်ပြုသဖြင့် အကြောင်းအကျိုးထင်ပုံ။
အတိတ် အကြောင်း ၅-ပါး
အတိတ် အကြောင်း ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
၁။ အဝိဇ္ဇာ
၂။ သင်္ခါရ
၃။ တဏှာ
၄။ ဥပါဒါန်
၅။ ဘဝ အားဖြင့် ၅-ပါး။
ထို ၅-ပါး တို့တွင် ရှေးရှေးဘဝကံကို အားထုတ်သော ကာလ-ကာလ -
အကျိုးကို ဒုက္ခ၊ အကြောင်းကို သမုဒယဟု- မသိချင်းသည် အဝိဇ္ဇာ မည်၏။
မသိချင်းကြောင့် အကျိုးကိုရအောင် အားထုတ်ချင်းသည် သင်္ခါရမည်၏။
အားထုတ်ချင်းကြောင့် ရသောအကျိုးကို တပ်မက်ချင်းသည် တဏှာမည်၏။
တပ်မက်ချင်းကြာင့် ရသောအကျိုးကို စွဲလမ်းချင်းသည် ဥပါဒါန် မည်၏။
စွဲလမ်းချင်းကြောင့် ရသော အကျိုးကို-ခဏ တခု တခု။ အကျိုး ၅-ခု၊ ၅-ခု၊ အစုအစု ဖြစ်အောင် ပြုချင်းသည် ဘဝမည်၏။
(ဤသို့-ရှေးရှေးဘဝ၊ ကံကို အားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၌၊ဤအကြောင်းတရား ၅-ပါးတို့သည်၊ ယခုယခုဘဝ၊ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကို ရခြင်း၏အကြောင်း ဖြစ်ကုန်၏။)
ပုရိမကမ္မဘဝသ္မိံ မောဟော အဝိဇ္ဇာ၊ အာယူဟနာ သင်္ခါရာ၊ နိကန္တိ တဏှာ၊ ဥပါဂမနံ ဥပါဒါနံ၊ စေတနာ ဘဝေါတိ ဣမေ ပဉ္စဓမ္မာ ပုရိမကမ္မဘဝသ္မိံ ဣဓ ပဋိသန္ဓိယာ ပစ္စယာ။
ပုရိမကမ္မဘဝသ္မိံ၊ ရှေးရှေးဘဝ-ကံကို အားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၌။
မောဟော၊ မသိချင်းသည်။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာ မည်၏။
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်ချင်းသည်။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရ မည်၏။
နိကန္တိ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
တဏှာ၊ တဏှာမည်၏။
ဥပါဂမနံ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန် မည်၏။
စေတနာ၊ ခဏ တခု-တခု အကျိုး ၅-ခု ၅-ခု အစုအစုဖြစ်အောင် ပြုချင်းသည်။
ဘဝေါ၊ ဘဝမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုရိမကမ္မဘဝသ္မိံ၊ ရှေးရှေးဘဝ-ကံကို အားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၌။
ဣမေ ပဉ္စဓမ္မာ၊ ဤအကြောင်းတရား ၅-ပါးတို့သည်။
ဣဓ ပဋိသန္ဓိယာ၊ ယခု-ယခုဘဝ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကို ရချင်း၏။
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ပစ္စုပ္ပန် အကျိုး ၅-ပါး
ပစ္စုပ္ပန်အကျိုး ၅-ပါး ဟူသော်ကား
ဝိညာဏ်-နာမ်ရုပ်-သဠာယတန-ဖဿ-ဝေဒနာ အားဖြင့် ၅-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင် ယခု ယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၊ ရှေးရှေး ဘဝ၏ အဆုံး-အဆုံး စုတိနှင့် ယခု-ယခု ဘဝ၏ အစ အစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြား အလပ် မရှိ၊ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည် ဝိညာဏ် မည်၏။
ဝိညာဏ် စပ်မိသောခဏ ပြေးဝင်သကဲ့သို့ သက်ချင်းသည် နာမ်ရုပ် မည်၏။
နာမ်ရုပ်သက်သောခဏ ၆-ဒွါရ ကြည်ချင်းသည် အာယတန မည်၏။
၆-ဒွါရ ကြည်သောခဏ ဒွါရ-အာရုံ-ဝိညာဏ် ၃-ပါးတို့၏ တွေ့ချင်းသည် ဖဿ မည်၏။
တွေ့သောခဏ ခံစားချင်းသည် ဝေဒနာ မည်၏။
ဤသို့ယခု ယခုဘဝ၊ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ- ကာလ၊ ဤအ ကျိုးတရား ၅-ပါးတို့သည် ရှေးရှေးအမှု၊ ခဏ တခု-တခု၊ အကျိုး ၅-ခု၊ ၅-ခု ၊ အစုံအစုံဖြစ်အောင် ပြုသောကံ၏ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ကုန်၏။
ဣဓ ပဋိသန္ဓိဝိညာဏံ သြက္ကန္တိနာမရူပံ ပသာဒေါ အာယတနံ ဖုဋ္ဌော ဖဿော ဝေဒယိတံ ဝေဒနာတိ ဣမေပဉ္စဓမ္မာ ဣဓူပပတ္တိဘဝသ္မိံ ပုရေကတဿ ကမ္မဿ ပစ္စယော။
ဣဓဥပပတ္တိဘဝသ္မိံ၊ ယခုဘဝ-အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
ပဋိသန္ဓိ၊ စပ်ချင်းသည်။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်မည်၏။
သြက္ကန္တိ၊ သက်ချင်းသည်။
နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်မည်၏။
ပသာဒေါ၊ ကြည်ချင်းသည်။
အာယတနံ၊ အယတနမည်၏။
ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့ချင်းသည်။
ဖဿော၊ ဖဿ မည်၏။
ဝေဒယိတံ၊ ခံစားချင်းသည်။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣဓူပပတ္တိဘဝသ္မိံ ၊ ယခု ယခုဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
ဣမေပဉ္စဓမ္မာ၊ ဤအကျိုးတရား ၅-ပါးတို့သည်။
ပုရေကတဿ၊ ရှေးရှေးအမှု ခဏ တခု-တခု အကျိုး ၅-စု ၅-စု အစု ဖြစ်အောင် ပြုသော။
ကမ္မဿ၊ ကံ၏။
ပစ္စယော၊ အကြောင်းကြောင့်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အမှာစကား
(ယခု ယခုဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလ-ကာလ ခဏ-ခဏ ရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း ဒွါရ-အာရုံ-ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ- ကာလ ၄-ပါး၊ ၄-ပါးသောအာယတနတို့၌ အကျိုးပေးခွင့်မရ။
ယခု ယခုခဏ၌ ကိန်းသော ရှေးရှေးအကြောင်း နောင်နောင် အကျိုးနှင့်သာ စပ်သောကြောင့် အဟောင်း၊ ယခု ယခုအကြောင်း နောင်နောင် အကျိုးနှင့်သာ စပ်သောကြောင့်အသစ်။
ဤသို့ အဟောင်းအသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်းအကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ်ကိန်းဝပ်သော
အဝိဇ္ဇာ-သင်္ခါရ-တဏှာ-ဥပါဒါန်-ဘ၀ က အကြောင်း ၅-ပါး၊
ဝိညာဏ်-နာမ်ရုပ်-သဠာယတန-ဖဿ-ဝေဒနာ က အကျိုး ၅-ပါး၊
ဤသို့ အဟောင်း အသစ် ၂-ရပ် အကြောင်းအကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ်ဆိုသည်မှတ်။)
ပစ္စုပ္ပန် အကြောင်း ၅-ပါး
ပစ္စုပ္ပန်အကြောင်း ၅-ပါး ဟူသော်ကား
အဝိဇ္ဇာ-သင်္ခါရ-တဏှာ-ဥပါဒါန်-ဘ၀ အားဖြင့် ၅-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင် ယခု ယခုဘ၀ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလ-ကာလ ခဏခဏ ရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း အဟောင်းအသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်းအကျိုး စပ်၍ အထပ်ထပ်ကိန်းဝပ်သော ၄-ပါး၊ ၄-ပါးသော အာယတနတို့၏ အကျိုးကိုဒုက္ခ၊ အကြောင်းကို သမုဒယဟု မသိချင်းသည် အဝိဇ္ဇာ မည်၏။
မသိချင်းကြောင့် ခဏခဏ ရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း အဟောင်း အသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်းအကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ် ကိန်းဝပ်သော ၄-ပါး၊ ၄-ပါးသော အာယတနတို့၏ အကျိုးကို ရအောင် အားထုတ်ချင်းသည် သင်္ခါရ မည်၏။
အားထုတ်ချင်းကြောင့် ခဏခဏရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း အဟောင်း အသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်းအကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ် ကိန်းဝပ်သော ၄-ပါး ၄-ပါးသော အာယတနတို့၏ ရသောအကျိုးကို တပ်မက်ချင်းသည် တဏှာ မည်၏။
တပ်မက်ချင်းကြောင့် ခဏ ခဏ ရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း အဟောင်း အသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်း အကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ်ကိန်းဝပ်သော ၄-ပါး၊ ၄-ပါးသော အာယတနတို့၏ ရသောအကျိုးကို စွဲလမ်းချင်းသည် ဥပါဒါန် မည်၏။
စွဲလမ်းချင်းကြောင့် ခဏခဏ ရွေ့သောအားဖြင့် ရင့်တိုင်း ရင့်တိုင်း အဟောင်း အသစ်နှစ်ရပ် အကြောင်း အကျိုးစပ်၍ အထပ်ထပ် ကိန်းဝပ်သော ၄-ပါး ၄-ပါးသော အာယတနတို့၏ ရသောအကျိုးကို ခဏတခု-တခု အကျိုး ၅-ခု ၅-ခု အစုအစု ဖြစ်အောင်ပြုချင်းသည်၊ ဘဝမည်၏။
ဤသို့ ယခုယခုဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၊ ဤအကြောင်း တရား ၅-ပါးတို့သည် နောင်နောင်ဘဝ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကိုရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်၏။
ဣဓ ပရိပက္ကတ္တာ အာယာတနာနံ မောဟော အဝိဇ္ဇာ၊ အာယူဟနာ သင်္ခါရာ၊ နိကန္တိတဏှာ၊ ဥပါဂမနံ ဥပါဒါနံ၊ စေတနာ ဘဝေါတိ ဣမေပဉ္စဓမ္မာ ဣဓ ကမ္မဘဝသ္မိံ အာယတိံ ပဋိသန္ဓိယာ ပစ္စယာ။
ဣဓ ကမ္မဘဝသ္မိံ ၊ ယခုယခုဘ၀ ကံကို အားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၌။
ပရိပက္ကတ္တာ-ပရိပက္ကာနံ၊ ရင့်ကျက်တိုင်း ရင့်ကျက်တိုင်း။
အာယာတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။
မောဟော၊ မသိချင်းသည်။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာ မည်၏။
ပရိပက္ကတ္တာ-ပရိပက္ကာနံ၊ ရင့်ကျက်တိုင်း ရင့်ကျက်တိုင်း။
အာယတနာနံ၊ အာယတနတို့၏၊
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်ချင်းသည်။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရမည်၏။
ပရိပက္ကတ္တာ-ပရိပက္ကာနံ၊ ရင့်ကျက်တိုင်း ရင့်ကျက်တိုင်း။
အာယာတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။
နိကန္တိ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
တဏှာ၊ တဏှာ မည်၏။
ပရိပက္ကတ္တာ-ပရိပက္ကာနံ၊ ရင့်ကျက်တိုင်း ရင့်ကျက်တိုင်း။
အာယာတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။
ဥပါဂမနံ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါန်မည်၏။
ပရိပက္ကတ္တာ-ပရိပက္ကာနံ၊ ရင့်ကျက်တိုင်း ရင့်ကျက်တိုင်း။
အာယာတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။
စေတနာ၊ ခဏတခုတခု အကျိုး ၅-ခု ၅-ခု အစုအစုဖြစ်အောင် ပြုချင်းသည်။
ဘဝေါ၊ ဘဝ မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣဓ ကမ္မဘဝသ္မိံ ၊ ယခု-ယခုဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလ-ကာလ၌။
ဣမေ ပဉ္စဓမ္မာ၊ ဤအကြောင်းတရား ၅-ပါးတို့သည်။
အာယတိံ ပဋိသန္ဓိယာ၊ နောင်နောင်ဘ၀ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကို ရချင်း၏။
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အနာဂတ် အကျိုး ၅-ပါး
အနာဂတ် အကျိုး ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
ဝိညာဏ်-နာမ်ရုပ်-သဠာယတန-ဖဿ-ဝေဒနာ အားဖြင့် ၅-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင် နောင်နောင်ဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသောကာလ-ကာလ၊ ယခု-ယခု ဘဝ၏ အဆုံး-အဆုံး စုတိနှင့် နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြား အလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည် ဝိညာဏ် မည်၏။
ဝိညာဏ်စပ်မိသောခဏ ပြေးဝင်သကဲ့သို့ သက်ချင်းသည် နာမ်ရုပ် မည်၏။
နာမ်ရုပ်သက်သောခဏ ၆-ဒွါရကြည်ချင်းသည်၊ အာယတန မည်၏။
၆- ဒွါရ ကြည်သောခဏ ဒွါရ- အာရုံ-ဝိညာဏ်၃-ပါးတို့၏ တွေ့ချင်းသည် ဖဿ မည်၏။
တွေ့သောခဏ ခံစားချင်းသည် ဝေဒနာ မည်၏။
ဤသို့- နောင်နောင်ဘဝ၊ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ ကာလ၊ ဤအကျိုးတရား ၅-ပါးတို့သည် ယခု ယခု အမှု၊ ခဏ တခု-တခု၊ အကျိုး ၅-ခု၊ ၅-ခု၊ အစုအစု ဖြစ်အောင် ပြုသောကံ၏ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ကြကုန်၏။
အာယတိံ ပဋိသန္ဓိဝိညာဏံ သြက္ကန္တိ နာမရူပံ ပသာဒေါ အာယတနံ ဖုဋ္ဌော ဖဿော ဝေဒယိတံ ဝေဒနာတိ ဣမေပဉ္စ ဓမ္မာ အာယတိံ ဥပပတ္တိဘဝသ္မိံ ဣဓ ကတဿ ကမ္မဿ ပစ္စယော။
အာယတိံ ဥပပတ္တိဘဝသ္မိံ၊ နောင်နောင်ဘဝ အကျိုးပြည့်စုံသော ကာလ—ကာလ၌။
ပဋိသန္ဓိ၊ စပ်ချင်းသည်။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်မည်၏။
သြက္ကန္တိ၊ သက်ချင်းသည်။
နာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်မည်၏။
ပသာဒေါ၊ ကြည်ချင်းသည်။
အာယတနံ၊ အယတနမည်၏။
ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့ချင်းသည်။
ဖဿော၊ ဖဿမည်၏။
ဝေဒယိတံ၊ ခံစားချင်းသည်။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာ မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာယတိံ ဥပပတ္တိဘဝသ္မိံ၊ နောင်နောင်ဘဝ အကျိုးပြည့်စုံသော ကာလ—ကာလ၌။
ဣမေပဉ္စ ဓမ္မာ၊ ဤအကျိုးတရား ၅-ပါးတို့သည်။
ဣဓ ကတဿ၊ ယခုယခုအမှု ခဏတခုတခု အကျိုး ၅-ခု ၅-ခု အစုအစု ဖြစ်အောင်ပြုသော။
ကမ္မဿ၊ ကံ၏။
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းကြောင့်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဤသို့ ကမ္မဝဋ် ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်း ကို ပြု၏။
ဧဝံ ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန နာမရူပဿ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟံ ကရောတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ် ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
နာမရူပဿ၊ နာမ်ရုပ်၏။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟံ၊ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဤသို့ ကမ္မဝဋ် ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်း ချင်းကို ပြုသော ထိုယောဂီသည် အကြောင်းကား ကမ္မဝဋ်၊ အကျိုးကား ဝိပါကဝဋ်-ဟု နှလုံးပြု၍ ဤသို့ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် အကြောင်းကြောင့် နာမ်ရုပ်ဖြစ်သည်ကို မြင်၍ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌ ဤနာမ်ရုပ်သည် ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်လည်းဖြစ်သကဲ့သို့ -
ထိုအတူ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌လည်း ဤ နာမ်ရုပ်သည် ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်လည်း ဖြစ်ဘူးလေပြီ။ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌လည်း ဤနာမ်ရုပ်သည် ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်သာလျှင် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်လည်း ဖြစ်လတံ့ ဟု ရှု၏။
သော ဧဝံ ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန ပစ္စယတော နာမရူပဿ ပဝတ္တိံ ဒိသွာ ယထာ ဣဒံ ဧတရဟိ ဧဝံ အတီတေပိ အဒ္ဓါနေ ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန ပစ္စယတော ပဝတ္တိတ္ထ။ အနာဂတေပိ ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေနေဝ ပစ္စယာ ပဝတ္တိဿတီတိ သမနုပဿတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
ပစ္စယတော၊ အကြောင်းကြောင့်။
နာမရူပဿ၊ နာမ်ရုပ်၏။
ပဝတ္တိံ၊ ဖြစ်သည်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဧတရဟိ၊ ယခု ယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
ဣဒံနာမရူပံ၊ ဤနာမ်ရုပ်သည်။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
ပစ္စယတော၊ အကြောင်းကြောင့်။
ပဝတ္တတိယထာ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်သကဲ့သို။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
အတီတေပိ အဒ္ဓါနေ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကလ၌လည်း။
ဣဒံနာမရူပံ၊ နာမ်ရုပ်သည်။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
ပစ္စယတော၊ အကြောင်းကြောင့်။
ပဝတ္တိတ္ထ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်ဘူးလေပြီ။
အနာဂတေပိ အဒ္ဓါနေ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ၌လည်း။
ဣဒံနာမရူပံ၊ ဤနာမ်ရုပ်သည်။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
ပစ္စယတော၊ အကြောင်းကြောင့်။
ပဝတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လည်းဖြစ်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဤသို့ ရှုသော ယောဂီအား၊ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားခြင်း ကင်းပျောက်၏။
ကင်းပျောက်ပုံကား။
ရှေးရှေးဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါဖြစ်ဘူးလေသလော။
ရှေးရှေးဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါမဖြစ်ဘူးလေသလော။
ရှေးရှေးဘဝ၊ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် ငါဖြစ်ဘူးလေသနည်း။
ရှေးရှေးဘ၀ အကျိုး နှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အခြင်းအရာ ငါဖြစ်ဘူး လေသနည်း။
(အခြင်းအရာ ဟူသည်ကား -
ခြုဓ်သော အခြင်းအရာ၊
မည်းသော အခြင်းအရာ၊
ဆူသော အခြင်းအရာ၊
ကျုံသော အခြင်းအရာ။
နိမ့်သော အခြင်းအရာ၊
မြင့်သော အခြင်းအရာတည်း။
မြင့်သော အခြင်းအရာ ဟူသည်လည်း ရှည်သော အခြင်းအရာပင်တည်း။
နိမ့်သော အခြင်းအရာ ဟူသည်လည်း ပုသော အခြင်းအရာပင်တည်း။
ကျုံသော အခြင်းအရာ ဟူသည်လည်း ပိန်သောအခြင်းအရာပင်တည်း။
ဆူသော အခြင်းအရာ ဟူသည်လည်း ဝသောအခြင်းအရာ ပင်တည်း။
မည်းသော အခြင်းအရာ ဟူသည်လည်း နက်သော အခြင်းအရာပင်တည်း။
ခြုဓ်သောအခြင်းအရာ ခြုဓ်သော အခြင်းအရာပင်တည်း။
ဤနည်းဖြင့် သဏ္ဌာန်အခြင်းအရာ ဟူသမျှကို ယူလေ။)
ရှေးရှေးဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် အဆက်ဆက် ငါဖြစ်၍ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်က အဆက်ဆက် ဖြစ်ဘူးလေသနည်း။
(ဤသို့ ရှေးအဘို့ကို အာရုံ ပြု၍ ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ငါးပါး)
ယာ သာ ပုဗ္ဗန္တံ အာရဗ္ဘ အဟောသိံ ခေါ အဟံ အတီတမဒ္ဓါနံ၊ နနု ခေါ အဟောသိံ အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ကိံ နုခေါ အဟောသိံ အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ကထံနုခေါ အဟောသိံ အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ကိံ ဟုတွာ ကိံ အဟောသိံ နုခေါ အဟံ အတီတမဒ္ဓါနန္တိ ပဉ္စဝိဓာ ဝိစိကိစ္ဆာ ဝုတ္တာ။
အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဟောသိံ နုခေါ၊ ဖြစ်ဘူးလေသလော။
အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
နနု ခေါ အဟောသိံ၊ မဖြစ်ဘူးလေသလော။
အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
အဟောသိံ နုခေါ၊ ဖြစ်ဘူးလေသနည်း။
အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကထံ၊ ဘယ်အခြင်းအရာသည်။
အဟောသိံ နုခေါ၊ ဖြစ်ဘူးလေသနည်း။
အတီတမဒ္ဓါနံ၊ ရှေးရှေးဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
ဟုတွာ၊ အဆက်ဆက်ဖြစ်၍။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
အဟောသိံ နုခေါ၊ အဆက်ဆက် ဖြစ်ဘူးလေသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုဗ္ဗန္တံ၊ရှေးအဘို့ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
ပဉ္စဝိဓာ၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
ယာသာ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ အကြင်ယုံမှားချင်းကို။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။
နောင်နောင်ဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါဖြစ်လတံ့လေလော။
နောင်နောင်ဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါမဖြစ်လတံ့လေလော။
နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် ငါဖြစ်လတံ့လေနည်း။
နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အခြင်းအရာ ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် အဆက်ဆက် ငါဖြစ်၍ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် အဆက်ဆက် ငါဖြစ်လတံ့ လေနည်း။
(ဤသို့ နောက် အဘို့ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ငါးပါး)
ယာပိ အပရန္တံ အာရဗ္ဘ ဘဝိဿာမိနုခေါ အဟံ အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နနုခေါ ဘဝိဿာမိ အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ ကိံ နုခေါ ဘဝိဿာမိ အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ ကထံနုခေါ ဘဝိဿာမိ အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ ကိံ ဟုတွာ ကိံ ဘဝိဿာမိနုခေါ အဟံ အနာဂတမဒ္ဓါနန္တိ ပဉ္စဝိဓာ ဝိစိကိစ္ဆာ ဝုတ္တာ။
အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘဝိဿာမိနုခေါ၊ ဖြစ်လတံ့လေလော။
အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
နနုခေါ ဘဝိဿာမိ၊ မဖြစ်လတံ့လေလော။
အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
ဘဝိဿာမိနုခေါ၊ ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကထံ၊ ဘယ်အခြင်းအရာသည်။
ဘဝိဿမိနုခေါ၊ ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
အနာဂတမဒ္ဓါနံ၊ နောင်နောင်ဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
ဟုတွာ၊ အဆက် ဆက်ဖြစ်၍။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
ဘဝိဿမိနုခေါ၊ အဆက်ဆက် ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အပရန္တံ၊ နောက်အဘို့ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
ပဉ္စဝိဓာ၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
ယာပိ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ အကြင်ယုံမှားချင်းကို။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။
ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါဖြစ်လေသလော။
ယခုပယခုဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါမဖြစ်လေသလော။
ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ် ငါဖြစ်လေသနည်း။
ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ဘယ်အခြင်းအရာ ငါဖြစ်လေသနည်း။
ယခု ယခုဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါဟူသော ဤသတ္တဝါသည် ဘယ်ဘုံ-ဘယ်ဘဝ-ဘယ်ဌာနမှ လာခဲ့လေသနည်း။
ယခု ယခုဘဝ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ ငါဟူသော ဤသတ္တဝါသည် ဘယ်ဘုံ-ဘယ်ဘဝ-ဘယ်ဌာနသို့ သွားရမည်ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
(ဤသို့ ယခုအဘို့ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်း ၆-ပါး)
ယာပိ ပစ္စုပ္ပန္နံ အာရဗ္ဘ ဧတရဟိ ဝါပန ပစ္စုပ္ပန္နံ အဒ္ဓါနံ အာရဗ္ဘ ကထံကထီ ဟောတိ၊ အဟံနုခေါသ္မိ၊ နနုခေါသ္မိ၊ ကိံ နုခေါသ္မိ၊ ကထံနုခေါသ္မိ၊ အယံနုခေါ သတ္တော ကုတော အာဂတော၊ သော ကုဟိံ ဂါမီ ဘဝိဿတီတိ ဆဗ္ဗိဓာ ဝိစိကိစ္ဆာ ဝုတ္တာ။
ပစ္စုပ္ပန္နံ အဒ္ဓါနံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလကို။
အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
ကထံကထီ၊ ယုံမှားသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
အသ္မိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
နအသ္မိနုခေါ၊ မဖြစ်လေသလော။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိံ၊ ဘယ်အမျိုး ဘယ်အနွယ်သည်။
အသ္မိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသနည်း။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကထံ၊ ဘယ်အခြင်း အရာသည်။
အသ္မိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသနည်း။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
အယံသတ္တော၊ ဤငါဟူသော သတ္တဝါသည်။
ကုတော၊ ဘယ်ဘုံ-ဘယ်ဘဝ-ဘယ်ဌာနမှ။
အာဂတောနုခေါ၊ လာခဲ့လေသနည်း။
ဧတရဟိ၊ ယခုယခုဘ၀ အကျိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကာလ-ကာလ၌။
သော၊ ထိုငါဟူသော သတ္တဝါသည်။
ကုဟိံ၊ ဘယ်ဘုံ-ဘယ်ဘဝ-ဘယ်ဌာနသို့။
ဂါမီ၊ သွားရမည်။
ဘဝိဿတိနုခေါ၊ ဖြစ်လတံ့လေနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ယခုအဘို့ကို။
အရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
ဆဗ္ဗိဓာ၊ ၆-ပါး အပြားရှိသော။
ယာပိ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ အကြင် ယုံမှားချင်းကိုလည်း။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်၏။
ဤဆိုအပ်ပြီးသော ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်၏။
တဿေဝံ သမနုပဿတော ယာ သာ ပုဗ္ဗန္တာဒယော အာရဗ္ဘ အဟောသိံ နုခေါ အဟန္တိအာဒိနာ နယေန ဝုတ္တာ သောဠသဝိဓာ ဝိစိကိစ္ဆာ သာ သဗ္ဗာပိ ပဟီယတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတော၊ ရှုသော။
တဿ ယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
ပုဗ္ဗန္တာဒယော၊ ပုဗ္ဗန္တ အစရှိသည်တို့ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
အဟောသိံ နုခေါ အဟန္တိအာဒိနာ နယေန၊ အဟောသိံ နုခေါ အဟံ ဤသို့ အစရှိသော နည်းဖြင့်။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
သောဠသဝိဓာ၊ ၁၆-ပါး အပြားရှိသော။
ယာသာဝိစိကိစ္ဆာ၊ အကြင် ယုံမှားချင်း။
သာ သဗ္ဗာပိ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ ထိုအလုံးစုံသော ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းသည်လည်း။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
ဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသ ငါးပါးတို့တွင်။
ဘဝဟူသော်ကား ၃-ပါး၊
၁။ အတိတ်ဘဝ၊
၂။ အနာဂတ်ဘဝ၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ။
ယောနိဟူသော်ကား ၄-ပါး၊
၁။ အဏ္ဍဇယောနိ၊
၂။ ဇလာဗုဇယောနိ၊
၃။ သံသေဒဇယောနိ၊
၄။ သြပပါတိကယောနိ။
ဂတိဟူသော်ကား ၅-ပါး၊
၁။ နိရယဂတိ၊
၂။ တိရစ္ဆာနဂစ္ဆတိ၊
၃။ ပေတဂတိ၊
၄။ မနုဿဂတိ၊
၅။ ဒေဝဂတိ။
ဌိတိ ဟူသော်ကား ၇-ပါး၊
၁။ ဧကတ္တကာယ နာနတ္တသညီ တပါး၊
၂။ နာနတ္တကာယ ဧကတ္တသညီ တပါး၊
၃။ ဧကတ္တကာယ ဧကတ္တသညီ တပါး။
၄။ နာနတ္တကာယန နာနတ္တသညီ တပါး၊
၅။ အာကာသာနဉ္စာယတန တပါး။
၆။ ဝိညာဏနဉ္စာယတန တပါး၊
၇။ အာကိဉ္စညာယတန တပါး။
နိဝါသ ဟူသည်ကား ၉-ပါး။
၁-၇။ ဌိတိ ၇-ပါး၌၊
၈။ အသညသတ် ကိုထည့်။
၉။ နေဝသညာနာသညာယတန ကိုထည့်။
ဤသို့အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ကာလ ၃-ပါးတို့၌ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်သည်ရှိသော် ၃-ပါးသောဘဝ၊ ၄- ပါးသောယောနိ၊ ၅-ပါးသောဂတိ၊ ၇-ပါးသောဌိတိ၊ ၉-ပါးသောနိဝါသ တို့၌ အကြောင်း၏ အကျိုးနှင့်စပ်သော အလိုအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းသည် နာမ်ရုပ်မျှသာ ထင်၏။
ထင်ချင်းကြောင့် အကြောင်းမှတပါး ပြုတတ်သော သူကိုမမြင်၊ အကျိုးမှတပါး ခံစားတတ်သော သူကိုမမြင်၊ မမြင်သော်လည်း အကြောင်းရှိက အကြောင်းကို ပြုတတ်သောသူဟု အမည်မျှဖြင့် အကျိုးရှိက အကျိုးကို ခံစားတတ်သူဟု အမည်မျှဖြင့် ပညာရှိတို့ ခေါဝေါ်ပြောဆိုကြကုန်၏ ဟူ၍သာလျှင် ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်သော ဤယောဂီ မဘောက်မပြန် အမှန်သိမြင်သော ပစ္စယ- ပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ဖြင့် ပြုသောအပေါင်း အကြောင်းဟု ခံစားသောအမျိုး အကျိုးဟု မုက္ချဧကန် အမှန်သိ၏။
ဘဝ ယောနိ ဂတိ ဌိတိ နိဝါသေသု ဟေတု ဖလသမ္ဗန္ဓဝသေန ပဝတ္တမာနံ နာမရူပမတ္တမေဝ ခါယတိ၊ သော နေဝကာရဏတော ဥဒ္ဓံ ကာရကံ ပဿတိ၊ နဝိပါကပဝတ္တိတော ဥဒ္ဓံ ပဋိသံဝေဒကံ၊ ကာရဏေပန သတိ ကာရကောတိ ဝိပါက ပဝတ္တိယာ သတိ ပဋိသံဝေဒကောတိ သမညာမတ္တေန ပဏ္ဍိတာ ဝေါဟရန္တိ စ္စေဝဿ သမ္မပ္ပညာယ သုဒိဋ္ဌံ ဟောတိ။
ဘဝ ယောနိ ဂတိ ဌိတိ နိဝါသေသု၊ ၃-ပါးသောဘဝ ၄-ပါးသောယောနိ ၅-ပါး သောဂတိ ၇-ပါးသောဌိတိ ၉-ပါးသောနိဝါသတို့၌။
ဟေတု ဖလသမ္ဗန္ဓဝသေန၊ အကျိုး၏အကြောင်းနှင့် စပ်သော အလိုအားဖြင့်။
ပဝတ္တမာနံ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
နာမရူပမတ္တမေဝ၊ နာမ်ရုပ်မျှသာလျှင်။
ခါယတိ၊ ထင်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ကရဏတော၊ အကြောင်းမှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
ကာရကံ၊ ပြုတတ်သောသူကို။
နေဝပဿတိ၊ မမြင်။
ဝိပါကပဝတ္တိတော၊ အကျိုးဖြစ်သည်မှ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
ပဋိသံဝေဒကံ၊ ခံစားတတ်သောသူကို။
နပဿတိ၊ မမြင်။
ကာရဏေပန၊ အကြောင်းသည်ကား။
သတိ၊ ရှိသော်။
ကာရကောတိ၊ ပြုတတ်သောသူဟု။
ဝိပါက ပဝတ္တိယာ၊ အကျိုး၏ ဖြစ်ချင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ပဋိသံဝေဒကောတိ၊ အကျိုးကို ခံစားတတ်သောသူဟု။
သမညာမတ္တေန၊ အမည်မျှဖြင့်။
ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိတို့သည်။
ဝေါဟရန္တိစ္စေဝ၊ ခေါဝေါ် ဆိုကြကုန်၏ ဟူ၍သာလျှင်။
သမ္မပ္ပညာယ၊ အမှန်သိမြင်သော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ဖြင့်။
သုဒိဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပြုသောအပေါင်း အကြောင်းဟု ခံစားသောအမျိုး အကျိုးဟု မုက္ချဧကန် အမှန်သိမြင်ချင်းကြောင့် အကြောင်းကား ကမ္မဝဋ်၊ အကျိုးကား ဝိပါကဝဋ်ဟု နှလုံးပြု၍ ဤသို့ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့် နာမ်ရုပ်၏အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကိုပြု၍ ၃-ပါးသော ကာလတို့၌ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်သော ထိုယောဂီအား အလုံးစုံသော အတိတ်တရား၊ အနာဂတ်တရား၊ ပစ္စုပ္ပန်တရား၊ စုတိပဋိသန္ဓေ အလိုအားဖြင့် ထင်ရှား၏။
ထင်ရှားပုံကား။
ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိသောကာလ၊ ရှေးရှေး ဘဝ၏အဆုံးအဆုံး စုတိအလိုအားဖြင့် အတိတ်တရား ထင်ရှား၏။
ယခုယခုဘဝ၏ အစအစပဋိသန္ဓေ အလိုအားဖြင့် ပစ္စုပ္ပန်တရား ထင်ရှား၏။
ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိသောကာလ၊ ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိ အလိုအားဖြင့် ပစ္စုပ္ပန်တရား ထင်ရှား၏။
နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အလိုအားဖြင့် အနာဂတ်တရား ထင်ရှား၏။
ဤသို့ အလုံးစုံသော အတိတ်တရား၊ အနာဂတ်တရား၊ ပစ္စုပ္ပန်တရား၊ စုတိ ပဋိသန္ဓေအလိုအားဖြင့် ထင်ရှား၏။
တဿေဝံ ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန နာမရူပဿ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟံ ကတွာ တီသု အဒ္ဓါသု ပဟီနဝိစိကိစ္ဆဿ သဗ္ဗေ အတီတာနာဂတပစ္စုပန္နဓမ္မော စုတိပဋိသန္ဓိဝသန ပဋိဝိဒိတာ ဟောန္တိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ကမ္မဝဋ္ဋဝိပါကဝဋ္ဋဝသေန၊ ကမ္မဝဋ်-ဝိပါကဝဋ် အလိုအားဖြင့်။
နာမရူပဿ၊ နာမ်ရုပ်၏။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟံ၊ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
တီသု အဒ္ဓါသု၊ ၃-ပါးသော ကာလတို့၌။
ပဟီနဝိစိကိစ္ဆဿ၊ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်သော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
အတီတာနာဂတပစ္စုပန္နဓမ္မော၊ အတိတ်တရား အနာဂတ်တရား ပစ္စုပ္ပန်တရား တို့သည်။
စုတိပဋိသန္ဓိဝသန၊ စုတိပဋိသန္ဓေအလိုအားဖြင့်။
ပဋိဝိဒိတာ၊ ထင်ရှားကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဤသို့ စုတိပဋိသန္ဓေ အလိုအားဖြင့် အလုံးစုံသောအတိတ်တရား အနာဂတ်တရား ပစ္စုပ္ပန်တရား ထင်ရှားသော ယောဂီ၏ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့် နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းသော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် အစွမ်းရောက်၏။ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းလည်း အတိုင်းထက်အလွန် ကင်းပျောက်၏။ ထို ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း အတိုင်းထက် အလွန် သက်သက်ကင်းပျောက်သည် မဟုတ်သေး၊ ၈-ပါးသေသ ယုံမှားချင်းလည်း ကင်းပျောက်သေး၏။ ၆၂-ပါးသော ဒိဋ္ဌိလည်းကွာ၏။
ဤသို့ အထူးထူးသော နည်းတို့ဖြင့် နာမ်ရုပ်၏အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကြောင့် ၃-ပါးသောကာလတို့၌ ယုံမှားကို ခုန်ကျော်လွန်မြောက်၍ တည်သောဉာဏ်ကို ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိဟုဆို။
ဧဝံ စုတိပဋိသန္ဓိဝသေန ဝိဒိတသဗ္ဗဓမ္မဿ သဗ္ဗာကာရေန နာမရူပဿ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏံ ထာမဂတံ ဟောတိ၊ သောဠသဝိဓာကင်္ခါ သုဋ္ဌု တရံပဟီယတိ၊ န ကေဝလဉ္စ သာဧဝ၊ သတ္တရိ ကင်္ခတီတိအာဒိနယပ္ပဝတ္တာ အဋ္ဌဝိဓာပိ ကင်္ခါပဟီယတိယေဝ၊ ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ ဝိက္ခမ္ဘန္တိ၊ ဧဝံ နာနာနယေဟိ နာမရူပပစ္စယပရိဂ္ဂဟဏေန တီသု အဒ္ဓါသု ကင်္ခံ ဝိတရိတွာ ဌိတံ ဉာဏံ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓီတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စုတိပဋိသန္ဓိဝသေန၊ စုတိပဋိသန္ဓေအလိုအားဖြင့်။
ဝိဒိတသဗ္ဗဓမ္မဿ၊ အလုံးစုံသော အတိတ်တရား အနာဂတ်တရား ပစ္စုပ္ပန်တရား ထင်ရှားသောယောဂီ၏၊
သဗ္ဗကာရေန၊ စုံအောင်ကုန်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
နာမရူပဿ၊ နာမ်ရုပ်၏။
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏံ၊ အကြောင်းကိုသိမ်းဆည်းသော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်သည်။
ထာမဂတံ၊ အစွမ်းရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောဠသဝိဓာ၊ ၁၆-ပါး အပြားရှိသော။
ကင်္ခါ၊ ယုံမှားချင်းသည်။
သူဋ္ဌုတရံ၊ အတိုင်းထက် အလွန်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
ကေဝလဉ္စ၊ သက်သက်လည်း။
သာဧဝ၊ ထို ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းသည်သာလျှင်။
သုဋ္ဌုတရံ၊ အတိုင်းထက်အလွန်။
နပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်သည် မဟုတ်သေး။
သတ္တရိကင်္ခတီတိအာဒိ နယပ္ပဝတ္တာ၊ သတ္ထရိ ကင်္ခတိ- ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့် ဖြစ်သော။
အဋ္ဌဝိဓာပိ ကင်္ခါ၊ ၈-ပါး အပြားရှိသော ယုံမှားချင်းသည်လည်း။
ပဟီယတိယေဝ၊ ကင်းပျောက်သေးသလျှင်ကတည်း။
ဒွါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ ၆၂-ပါးသော ဒိဋ္ဌိတို့သည်။
ဝိက္ခမ္ဘန္တိ၊ ကွာရှဲ ဖဲကုန်သေး၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
နာနာနယေဟိ၊ အထူးထူးသော နည်းတို့ဖြင့်။
နာမရူပပစ္စယပရိဂ္ဂဟဏေန၊ နာမ်ရုပ်၏အကြောင်းကို သိမ်းဆည်းချင်းကြောင့်။
တီသုအဒ္ဓါသု၊ ၃-ပါးသော ကာလတို့၌။
ကင်္ခါ၊ ယုံမှားချင်းကို။
ဝိတရိတွာ၊ လွန်၍။
ဌိတံဉာဏံ၊ တည်သောဉာဏ်ကို။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓီတိ၊ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ ဟု။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မည်သည်ကား။
ယုံမှားခြင်းကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မည်သော ဟူ၏။ အဘယ်၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်သနည်း။ နိမိတ္တ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်၏။ ပဝတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့်စင်ကြယ်၏။ နိမိတ္တပဝတ္တ၌ ယုံမှားကိုလွန်သဖြင့် စင်ကြယ်၏။ ထို၃-ပါးတို့တွင်။
နိမိတ္တ၌ ယုံမှားကိုလွန်သဖြင့် စင်ကြယ်ပုံကား။ အနိစ္စဟု ရှုသည် ရှိသော် -
ယခုယခုကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ ယခုယခုစိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ် အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခု တခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသော ဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင်ရှင်းလင်း ပြီးဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သော ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် သင်္ခါရနိမိတ် ထင်သည်မည်၏။
ဤသို့ထင်သော ယခုဉာဏ်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သောအားဖြင့် အနိစ္စဟု ရှုသည်ရှိသော် -
ရှေးရှေးကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးနှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးစိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု အစုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိ ကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသောဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သော ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်ကို နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု- အပြုအပြင် အစီအရင်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် သင်္ခါရနိမိတ် ထင်သည် မည်၏။
ဤသို့ထင်သော -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ္တ၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ သင်္ခါရနိမိတ္တ၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ္တ၌
၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်ခြင်းသည် နိမိတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်သည် မည်၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောန္တော နိမိတ္တံ ယထာဘူတံ ဇာနာတိ ပဿတိ၊ တေန ဝုစ္စတိ သမ္မာဒဿနံ၊ ဧဝံ တဒနွယေန သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ အနိစ္စတော သုဒိဋ္ဌာ ဟောန္တိ၊ ဧတ္ထ ကင်္ခါ ပဟီယတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်။
နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်ကို။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
ဇာနာတိ ပဿတိ၊ သိမြင်၏။
တေန၊ ထိုသို့ဟုတ်သော အတိုင်း သိမြင်ချင်းကြောင့်။
သမ္မာဒဿနံ၊ မဘောက်မပြန် အမှန်မြင်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တဒနွယေန၊ ထိုသို့ မာဘောက်မပြန် အမှန်မြင်သော ယခုဉာဏ်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သောအားဖြင့်။
သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အလုံးစုံသော အတိတ် အနာဂတ် သင်္ခါရတရားတို့သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
သုဒိဋ္ဌာ၊ အမှန် ထင်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤသို့ထင်သော နိမိတ္တ၌။
ကင်္ခါ၊ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းသည်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
ဤသို့ပြောဆို အဓိပ္ပါယ်အလို၌ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား မိမိကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသော သာဓကကား။
နိမိတ္တန္တိ သင်္ခါရနိမိတ္တံ၊ ယံ သင်္ခါရာနံ သမူဟာဒိ ဃန ဝသေန ကိစ္စပရိစ္ဆေဒတာယစ သဝိဂ္ဂဟာနံ ဝိယ ဥပဋ္ဌာနံ၊ တံ သင်္ခါရ နိမိတ္တံ။
နိမိတ္တန္တိ၊ နိမိတ္တံ ဟူသည်ကား။
သင်္ခါရနိမိတ္တံ၊ သင်္ခါရနိမိတ်တည်း။
ကိစ္စပရိစ္ဆေဒတာယစဧဝ၊ ကိစ္စကို ပိုင်းခြားသော အခြင်းအရာ၏သာလျှင်။
သဝိဂ္ဂဟာနံ ဝိယ-သဝိဂ္ဂဟဂတိကာနံ၊ မိမိကိုယ်နှင့်အလား တူကုန်သော။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
သမူဟာဒိဃနဝသေန၊ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု အလိုအားဖြင့်။
ယံဥပဋ္ဌာနံ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
တံ၊ ထိုသို့ထင်ချင်းသည်။
သင်္ခါရ နိမိတ္တံ၊ သင်္ခါရ နိမိတ္တမည်၏။
သင်္ခါရနိမိတ် အနိစ္စထင်သော သာဓကကား။
ယသ္မာ အနိစ္စတာနာမ သင်္ခါရာနံ အဝိပရီတာကာရော၊ တတ္ထ နိစ္စတာယ လေသဿာပိ အဘာဝတော အနိစ္စတော ပဿန္တော ယထာဘူတံ ဇာနာတိ၊ တဉ္စ ဉာဏံ အဝိပရီတဂ္ဂဟဏတာယ သမ္မာ ဒဿနံ။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အနိစ္စတာ နာမ၊ အနိစ္စထင်သော အခြင်းအရာ မည်သည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
အဝိပရီတာကရော၊ မဘောက်မပြန် မှန်သော အခြင်းအရာတည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထိုသင်္ခါရတို့၌။
နိစ္စတာယ၊ မြဲသော အခြင်းအရာ၏။
လေသဿာပိ၊ အမြွက်မျှလည်း။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
တဉ္စဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်လည်း။
အဝိပရီတဂ္ဂဟဏတယ၊ မဘောက်မပြန် အမှန်ယူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သမ္မာဒဿနံ၊ သမ္မာဒဿန မည်၏။
အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ် ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သော ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် ထင်သောသင်္ခါရ နိမိတ္တ၌ ယုံမှားကိုပယ်သော သာဓကကား။
အနိစ္စတာစနာမ ဥပ္ပတ္တိမတော၊ ဥပ္ပါဒေါစ ပစ္စယဝသေနာတိ အနိစ္စတာ သိဇ္ဈမာနာ သင်္ခါရာနံ သပ္ပစ္စယတံ သာဓေန္တိ ယထာဝုတ္တကင်္ခပ္ပဟာနာယ သံဝတ္တတိ။
အနိစ္စတာစနာမ၊ အနိစ္စထင်သော အခြင်းအရာ မည်သည်ကား။
ဥပ္ပတ္တိမတော၊ ဖြစ်၍ ပျက်ချင်းသည်။
အနိစ္စတာစနာမ၊ အနိစ္စထင်သော အခြင်းအရာပင် မည်၏။
ဥပ္ပါဒေါစ၊ ဖြစ်ချင်းသည်လည်း။
ပစ္စယဝသေန၊ အကြောင်း၏ အလိုအားဖြင့်။
အနိစ္စတာစနာမ၊ အနိစ္စထင်သော အခြင်းအရာပင် မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အနိစ္စတာ၊ အကြောင်း၏အလိုအားဖြင့် အနိစ္စထင်သော အခြင်းအရာသည်။
သိဇ္ဈမာနာ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
သပ္ပစ္စယတံ၊ ယုံမှားချင်း အကြောင်းရင်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
သာဓေန္တိ၊ ပြီးစေသည်ဖြစ်၍။
ယထာဝုတ္တကင်္ခပ္ပဟာနာယ၊ ဆိုပြီးသောအတိုင်း ယုံမှားကို ပယ်ချင်းငှါ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ခဟု ရှုသည် ရှိသော်
▬▬▬▬▬▬▬▬
ယခုယခုကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ ယခုယခုနှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ ယခုယခုစိတ်မှု အပြု အပြင် အစီရင်၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသော ဉာဏ်ဖြင့် သုခ်သင်ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ် အစဉ်ဖြစ်သော ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်တို့၏ အကြားအကြား ကိုယ်မှုလည်းအား၊ နှုတ်မှုလည်းအား၊ စိတ်မှုလည်း အား၍နေသော ကာလ အကြောင်းနှင့်တကွ ယခုယခုဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်ကို ဟုတ်သော အတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ပဝတ္တထင်သည်မည်၏။
ဤသို့ထင်သော ယခုဉာဏ်၏နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သောအားဖြင့် ဒုက္ခဟု ရှုသည်ရှိသော် -
ရှေးရှေးကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးနှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးစိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု အစုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိ ကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသောဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သော ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်တို့၏ အကြားအကြား ကိုယ်မှုလည်းအား၊ နှုတ်မှုလည်းအား၊ စိတ်မှုလည်း အား၍နေသောကာလ အကြောင်းနှင့်တကွ ရှေးရှေးဘဝအစဉ် ဘဝင်အစဉ် နောင်နောင် ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ပဝတ္တထင်သည် မည်၏။
ဤသို့ထင်သော -
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ၌
၁၆-ပါးသောယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်ခြင်းသည် ပဝတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်သည် မည်၏။
ဒုက္ခတော မနသိကရောန္တော ပဝတ္တံ ယထာဘူတံ ဇာနာတိ ပဿတိ၊ တေန ဝုစ္စတိ သမ္မာ ဒဿနံ၊ ဧဝံ တဒနွယေန သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ ဒုက္ခတော သုဒိဋ္ဌာ ဟောန္တိ၊ ဧတ္ထ ကင်္ခါ ပဟီယတိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည်ရှိသော်။
ပဝတ္တံ၊ ပဝတ္တကို။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
ဇာနာတိ-ပဿတိ၊ သိမြင်၏။
တေန၊ ထိုသို့ ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းကြောင့်။
သမ္မာဒဿနံ၊ မဘောက်မပြန် အမှန်မြင်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တဒနွယေန၊ ထိုသို့ မဘောက်မပြန် အမှန်မြင်သော ယခုဉာဏ်၏ နောက်သို့ အစဉ် လိုက်သောအားဖြင့်။
သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အလုံးစုံသော အတိတ်- အနာဂတ်- သင်္ခါရ တရားတို့သည်။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
သုဒိဋ္ဌာ၊ အမှန်ထင်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤသို့ထင်သော ပဝတ္တ၌။
ကင်္ခါ၊ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းသည်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
အနတ္တဟု ရှုသည်ရှိသော်
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု အစုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိ ကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသောဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သောယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင် ချင်းသည် သင်္ခါရနိမိတ်ထင်သည် မည်၏။
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်တို့၏ အကြား အကြား၊ ကိုယ်လည်းအား၊ နှုတ်မှုလည်းအား၊ စိတ်မှုလည်း အား၍နေသော ကာလ၊ အကြောင်းနှင့်တကွ ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ပဝတ္တထင်သည် မည်၏။
ဤသို့ ထင်သော ယခုဉာဏ်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သောအားဖြင့် အနတ္တဟု ရှုသည်ရှိသော် -
ရှေးရှေးကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးနှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေးစိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင်စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု အစုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိ ကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသောဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမြှော်မဆ အကြောင်းနှင့်တကွ နာမ်ရုပ်အစဉ်ဖြစ်သော ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် သင်္ခါရနိမိတ် ထင်သည် မည်၏။
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်တို့၏ အကြားအကြား ကိုယ်မှုလည်းအား၊ နှုတ်မှုလည်းအား၊ စိတ်မှုလည်း အား၍နေသောကာလ အကြောင်းနှင့်တကွ ရှေးရှေး ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် နောင်နောင် ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်ကို ဟုတ်သာအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ပဝတ္တထင်သည် မည်၏။
ဤသို့ထင်သော -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ္တ၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ္တ၊
နောင်နောင် ကိုယ်နှုတ်မှု-စိတ်-အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ္တ။
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ၊
ရှေးရှေး ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ၊
နောင်နောင် ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တ။
ဤ နိမိတ္တ ဤပဝတ္တ၌ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်း ကင်းပျောက်ချင်းသည် နိမိတ္တ-ပဝတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်သည်မည်၏။
အနတ္တတော မနသိကရောန္တော နိမိတ္တဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ ယထာဘူတံ ဇာနာတိ ပဿတိ၊ တေန ဝုစ္စတိ သမ္မာ ဒဿနံ၊ ဧဝံ တဒနွယေန သဗ္ဗေ ဓမ္မာ အနတ္တတော သုဒိဋ္ဌာ ဟောန္တိ၊ ဧတ္တ ကင်္ခါ ပဟီယတိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောန္တော၊ နှလုံးသွင်းသည် ရှိသော်။
နိမိတ္တဉ္စ၊ နိမိတ္တကို၎င်း။
ပဝတ္တဉ္စ၊ ပဝတ္တကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
ဇာနာတိ-ပဿတိ၊ သိမြင်၏။
တေန၊ ထိုသိုဟုဘ်အတိုင်း သိမြင်ချင်းကြောင့်။
သမ္မာဒဿနံ၊ မဘောက်မပြန် အမှန်မြင်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တဒနွယေနု၊ ထိုသို့ မဘောက်မပြန် အမှန်မြင်သော ယခုဉာဏ်၏ နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သော အားဖြင့်။
သဗ္ဗေဓမ္မာ၊ အလုံးစုံသော အတိတ် အနာဂတ်တရားတို့သည်။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
သုဒိဋ္ဌာ၊ အမှန်ထင်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤသို့ ထင်သော နိမိတ္တ-ပဝတ္တ၌။
ကင်္ခါ၊ ၁၆-ပါးသော ယုံမှားချင်းသည်။
ပဟီယတိ၊ ကင်းပျောက်၏။
ဤသို့ -
နိမိတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့်၊
ပဝတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့်၊
နိမိတ္တ-ပဝတ္တ၌ ယုံမှားကို လွန်သဖြင့် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့်။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
ဤသို့ ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိမည်သော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီ၏ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် ထင်ပုံ မြင်ပုံ သိပုံ မှတ်ပုံ ရှုပုံ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
ကင်္ခါဝိတရဏဝိသုဒ္ဓိ မည်သော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟူသည်ကား ယုတ်လည်း မယုတ်၊ လွန်လည်းမလွန်၊ အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပံ့သော ဝိပဿနာစိတ်ကို ဥပေက္ခအလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍နေပုံကား
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏာအားဖြင့် အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တဟု ရှုသောကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု၊
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်နှုတ်မှု-စိတ်-အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်းမလွတ်၊ သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ်ရှု၍ နေသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စမရှိသောအလို ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသောအလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စလွန်လည်း လွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝန်ချိန် ကျလည်းကျ၏။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈုု ပေက္ခတိ ဥပေက္ခာ ဝသေန၊ ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
တထာပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပံ့ သောအတိုင်းဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ ဥပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
အဇ္ဈုုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပုံကား။
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏာအားဖြင့် အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဟု ရှုသောကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု၊
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်းမလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တကြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်ကာလ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျ၏။
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျမှ ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏအားဖြင့် အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တဟု ရှုသောကာလ၊ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်နှုတ်မှု-စိတ်-အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်းမလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တကြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျပြီဟု ဝိပဿနာ ဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ မရှိသေအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနုပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
ဥပေက္ခာဝသေန နာနတ္တကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ၊ ဝိမောက္ခဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ ဥပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
နာနတ္တကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသော ကိလေသာတို့မှ။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
ဝိမောက္ခဝသေန၊ လွတ်သော အလိုအားဖြင့်။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ပိပဿနာ ပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျ၍ ဘာဝနာနှင့် ပြည့်စုံပုံကား။
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏ အားဖြင့်၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တဟု ရှုသောကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုန်တည်းမလွတ်၊ သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တကြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး။ ထို ၇-ပါးသောတရား တို့သည်၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြကုန်၏။ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသောအနက်ကြောင့် ယောဂီ၏ဉာဏ်အား၊ ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည် ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
---
ဝိမုတ္တတ္တာ တေ ဓမ္မာ ဧကရသာ ဟောန္တိ၊ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်။
ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြသော အနက်ကြောင့်။
ယောဂိနော၊ ယောဂီ၏။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
ဘာဝနာ၊ ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏။
---
၄-ပါးသော ဘာဝနာ ဟူသော်ကား
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင် သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ-သမထ။ ပညာက အနုသယကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စ-ဝိပဿနာ။ ဤသမထ ဤဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ကြသော အနက် သဘောကား ဘာဝနာတပါး။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့တွင် -
သဒ္ဓိန္ဒြေက အသဒ္ဓိယကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
ဝီရိယိန္ဒြေက ကောသဇ္ဇကိလေသာ မှ လွတ်သောကိစ္စ။
သတိန္ဒြေက ပမာဒကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
သမာဓိန္ဒြေက ဝိက္ခေပကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
ပညိန္ဒြေက မောဟကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ။
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောက ဘာဝနာ တပါး။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး။ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက်သဘောသည်ကား ဘာဝနာတပါး။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက အလေ့အလာ တွင်သောအားဖြင့် အစဉ်မပြတ် မှီဝဲသော သဘောသည်ကား ဘာဝနာတပါး။
(ဤသို့ ဘာဝနာအားဖြင့် ၄-ပါး)
---
သမာဓိပညာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣန္ဒြိယာနံ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ အာသေဝနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣမာ စတဿော ဘာဝနာ။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါးသည်တပါးကို မလွန်သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်း တပါး။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ္ဒ္ဒ ၅-ပါးတို့၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်းတပါး။
တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်းတပါး။
အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာလည်းတပါး။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတို့သည်။
ဣမာ စတဿော၊ ဤ ၄-ပါးတို့တည်း။
---
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
ထိုသမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနုစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိပ္ပါဒ် ၌ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
---
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
သံကိလေသဝေဝါနေသူတိ၊ သံကိလေသဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးချင်းတည်း။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာ မှလွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို။
ကရဏံ၊ ပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
---
ဤသို့ သံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါးတို့တွင် ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၏ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင် ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ၏ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို ဝိပဿနာမရှုမီ ရှေးအဘို့ကာလ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့် ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏ အားဖြင့်၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တ ဟု၊ ရှုသောကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလို မထင်ချင်းသည် သံကိလေသဘာဝသနာ မည်၏။ ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်။
ခဏတိုင်းခဏ ဥပလက္ခဏ အားဖြင့်၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တဟု ရှုသောကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု -
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အလိုလို ထင်ချင်းသည် ဝေါဒါနဘာဝနာမည်၏။ ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်၏ဟု ရှုကြည့်၍ ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်း သို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး။ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အချင်းချင်း တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိကုန်သော အကြင် ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် ဖြစ်ကြကုန်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ၇-ပါးသောတရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ဟူသည်လည်း ပါဋိဟာရိယဉာဏ် ဖြင့်သာလျှင် ဝိပဿနာ မရှုမီ ရှေးအဘို့ကာလက သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဤသို့ပြီးဆုံးသော ဘာဝနာ၏ အရာဌာန၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဤသို့ မဆိုလည်း ဆိုသလို၊ ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးကြကုန်၏။ ထိုကြောင့် ၇-ပါးသော တရားတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့် ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်သော ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
---
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ အာနိသံသံ ဂုဏံ ပုရေတရံ ပါဋိဟရိယဉာဏေန ဒိသွာ ယထာ အညမညာ နတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ တထာ ဘာဝနာယ သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ တေနေ၀ ဉာဏေန ဝိသောဓိတတ္တာ၊ ဝိသောဓနေဥတ္ထ သမ္ပဟံသနံ၊ တေ အာကာရာ ယသ္မာ နိပ္ဖန္နာ တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန ပရိယောဒါပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန သမ္ပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတေသုသံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
တံတံအာဒီနဝံဒေါသံ၊ ထိုထိုအပြစ်ကို။
တံတံ အာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစ ရှိကုန်သော။
ယေအာကာရာ၊ အကြင် ၄-ပါးသောအခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေနေ၀ ဉာဏေန၊ ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဧတ္ထ၊ ဤသို့ပြီးဆုံးသော ဘာဝနာ၏အရာဌာန၌။
ဝိသောဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ပြီးဆုံးချင်းသည်။
သမ္ပဟံသနံ၊ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
တေအာကာရာ၊ ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဓမ္မာနံ၊ ၇-ပါးသောတရားတို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာပြီးဆုံးသောအားဖြင့်။
ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာအညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်သော။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
---
ဤသို့ ၄-ပါးသောဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့လည်း ရောက်သော၊ ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးချင်းသို့လည်း ရောက်သော၊ ကင်္ခါဝိတရဏ-ဝိသုဒ္ဓိလည်း မည်သော၊ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့လည်း ရောက်သော၊ ယောဂီ၏ ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် ထင်ပုံ မြင်ပုံ သိပုံ မှတ်ပုံ ရှုပုံ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာစကားရပ်၊ ဤတွင်ရွေ့ အပြီးသတ်။
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိ
ဤကားမဂ်၊ ဤကားမဂ်မဟုတ်၊ ဤသို့ မဂ်ဟုတ်သည်၊ မဂ်မဟုတ်သည်ကိုသိ၍ တည်သောဉာဏ်သည် မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
ထို မဂ္ဂါဂဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိမည်သော ဉာဏ်ကို ပြီးစေလိုသော ယောဂီသည် တဘက်ကမ်းရောက်သော ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်ဖြင့် အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တဟု ရှုသော ကာလ သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
ရှေးရှေးဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
နောင်နောင်ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၊
အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော နာမ် ရုပ်အစဉ်ကို တဘက်ကမ်းရောက်သော နာမရူပ- ပရိစ္ဆေဒဉာဏ်ဖြင့် ဤကာားနာမ်၊ ဤကားရုပ်ဟု အမှတ်ပြုသော အလိုအားဖြင့် အစုလိုက် အခဲလိုက် အပေါင်းလိုက်သာ ဖြစ်၍ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် အားဖြင့် သင်္ခတလက္ခဏာ ထင်တယ်မဆိုရ။ သဘာဝလက္ခဏာမျှသာ ထင်သော -
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်ကို၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝေဒနာကို၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာကို၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သင်္ခါရကို၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝိညာဏ်ကို၊
သာမညလက္ခဏာသို့တင်၍ ဥပဒ်-ဌီ-ဘင် ယခုခဏအားဖြင့် မထင်သည်လည်း နောင်ထင်ရန်၊ ခန္ဓာ-နာမ်-ရုပ်သို့ သွင်းသော်လည်း အတွင်းဝင်မည်လည်း မဟုတ်တတ်။ ခန္ဓာ-နာမ်-ရုပ်မှ လွှတ်သော်လည်း မချွတ်လွတ်မည်လည်း မဟုတ်တတ်။
တဇ္ဇာပညတ် ပရမတ်အစစ် မဟုတ်၊ မဟုတ်သော်လည်း ပရမတ်သဘော ထင်အောင်ပြောလျှင် ဟောလျှင် ဝေါဟာရတွင်သော အခြင်းအရာကို ယူဆောင်၍ ဖြစ်သော အခြင်းအရာ၊ ပျက်သောအခြင်းအရာကို အနိစ္စဟု ဖြစ်ချင်း-ပျက်ချင်းဖြင့် နှိပ်စက်သော အခြင်းအရာကို ဒုက္ခဟု၊ မဖြစ်မီက မဖြစ်ပါစေလင့်ဟု တောင့်တ-မရ၊ ဖြစ်သာဖြစ်ရ၊ ဖြစ်ရသော်လည်း မပျက်ပါစေလင့်ဟု တောင့်တ မရ၊ ပျက်သာပျက်ရ၊ အလိုသို့ မလိုက်သော အခြင်းအရာကို အနတ္တဟု ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစုပြု၍ သုံးသပ်သော ကလာပသမ္မသနဉာဏ်ကို ရှေးဦးစွာ အားထုတ်အပ်၏ဟုဆို။
---
အယံ မဂ္ဂေါ အယံ န မဂ္ဂေါတိ ဧဝံ မဂ္ဂဉ္စ အမဂ္ဂဉ္စ ဉတွာ ဋ္ဌိတံ ဉာဏံ မဂ္ဂါမဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ တံ သမ္ပာဒေတုကာမေန ကလာပသမ္မသန-သင်္ခါတာယ နယဝိပဿနာယ တာဝ ယောဂေါ ကရဏီယော။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
န မဂ္ဂေါ၊ မဂ်မဟုတ်။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
မဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်ဟုတ်သည်ကို လည်းကောင်း။
အမဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်မဟုတ်သည်ကို လည်းကောင်း။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ဌိတံဉာဏံ၊ တည်သောဉာဏ်သည်။
မဂ္ဂါမဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိနာမ၊ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
တံဉာဏံ၊ ထိုမဂ္ဂ ဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိမည်သော ဉာဏ်ကို။
သမ္ပာဒေတုကာမေန၊ ပြီးစေလိုသော။
ယောဂိနာ၊ ယောဂီသည်။
ကလာပသမ္မသနသင်္ခါတာယ၊ အစုအစုပြု၍ သုံးသပ်ချင်းနှင့် ကလာပသမ္မသနဟု ဆိုအပ်သော။
နယဝိပဿနာယ၊ နယဝိပဿနာဖြင့်။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ယောဂေါ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။
---
ဤသဲ့ပြောဆို အဓိပ္ပါယ်အလို၌ သာမညလက္ခဏာကို ခန္ဓာ-နာမ်-ရုပ် သို့ သွင်းသော်လည်း အတွင်းဝင်မည်လည်း မဟုတ်တတ်။ ခန္ဓာ-နာမ်-ရုပ်မှ လွှတ်သော်လည်း မချွတ် လွတ်မည်လည်း မဟုတ်တတ်။ တဇ္ဇာပညတ်ဟု ဆုံးဖြတ်သော သာဓကကား။
တယိမေ တယောပိ အာကာရာ အသဘာဝဓမ္မတ္တာ ခန္ဓ ပရိယာပန္နာ နဟောန္တိ၊ ခန္ဓေဟိ ဝိနာ အနုပလဗ္ဘနီယတော ခန္ဓဝိနိမုတ္တာပိ နဟောန္တိ၊ ခန္ဓေ ပန ဥပါဒါယ ဝေါဟာရ ဝသေန လဗ္ဘမာနာ တဒါဒီနဝဝိဘာဝနာယ ဝိသေသကာရဏဘူတာ တဇ္ဇာပညတ္တိဝိသေသာတိ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
တယိမေ-တယောဣမေ တယောပိ၊ အဘာဝါကာရ- အဘိဏှပဋိပီဠနာကာရ- အဝသဝတ္တနာကာရ သုံးပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဣမေ အာကာရာ၊ ဤအခြင်းအရာ အာကာရတို့သည်။
အသဘာဝ ဓမ္မတ္တာ၊ သဘောတရား မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ခန္ဓ ပရိယာပန္နာ၊ ခန္ဓာ၌ အကြုံးဝင်ကုန်သည်။
နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ခန္ဓေဟိ၊ ခန္ဓာတို့နှင့်။
ဝိနာ၊ ကင်း၍။
အနုပလဗ္ဘနီယတော၊ မရအပ်သောကြောင့်။
ခန္ဓဝိနိမုတ္တာပိ၊ ခန္ဓာမှလွတ်ကုန်သည်လည်း။
နဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်။
ခန္ဓေ ပန၊ ခန္တတို့ကိုကား။
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။
ဝေါဟာရဝသေန၊ ခေါဝေါ်ပြောဆိုသော အလိုအားဖြင့်။
လဗ္ဘမာနာ၊ ရအပ်ကုန်သော။
တဒါဒီနဝဝိဘာဝနာယ၊ အဘာဝါကာရ- အဘိဏှပဋိပီဠနာကာရ-အဝသဝဝ္တာနာကာရ ထို ၃-ပါးသော အခြင်းအရာ အာကာရတို့၏ အပြစ်ကို ထင်စွာ ပြချင်း၏။
ဝိသေသကာရဏဘူတာ၊ ထူးအကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
တဇ္ဇာပညတ္တိဝိသေသာ၊ တဇ္ဇာပညတ် အထူးတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။
---
ဤသို့ နောက် ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖွင့်ဋီကာ၌ သာမညလက္ခဏာကို တဇ္ဇာပညတ်ဟု ဆုံးဖြတ်သောကြောင့် ယခု သမ္မသနဉာဏ်ဖွင့်ဋီကာ၌ သာမညလက္ခဏာကို တဇ္ဇာပညတ်ဟု ဆုံးဖြတ်သောအရာဌာန ဘင်္ဂုယေဗ္ဗယဟု ပျက်ပုဒ်ကို မပျက်အောင် တဇ္ဇု ဒယဗ္ဗယဟုပြင်၍။
တာနိ ပန တဇ္ဇုဒယဗ္ဗယ ပီဠာဝသ ဝတ္တနာကာရ မုခေန ဂဟေတဗ္ဗတော သမာရောပိတရူပါနိ ဝိယ ဂယှန္တီတိ ဝုတ္တံ သာမညလက္ခဏံ အာရောပေထွာတိ -
ဟု ရွတ်။
တနိပန၊ ထိုအနိစ္စတာ ဒုက္ခတာ အနတ္တတာ သာမညလက္ခဏာ တို့ကိုကား။
တဇ္ဇုဒယဗ္ဗယ ပီဠာဝသ ဝတ္တနာကာရ မုခေန၊
တဇ္ဇာပညတ် ဖြစ်သောအခြင်းအရာ ပျက်သောအခြင်းအရာကိုရှု၊
တဇ္ဇာပညတ်၊ နှိပ်စက်သော အခြင်းအရာကိုရှု၊
တဇ္ဇာပညတ်၊ အလိုသို့ မလိုက်သော အခြင်းအရာကို ရှုသောအားဖြင့်။
ဂဟေတဗ္ဗတော၊ ယူအပ်သောကြောင့်။
သမာရောပိတရူပါနိဝိယ၊ အဆင်းအရောင် မရှိသောဝတ္ထု တခုခု၌ တင်အပ်သော အဆင်းအရောင်တို့ကိုကဲ့သို့။
ဂယှန္တိ၊ ယူအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
သာမညလက္ခဏံ အာရောပေတွာတိ ဣဒံဝစနံ၊ သာမည လက္ခဏံ အာရောပေတွာ-ဟူသော ဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်အပ်ပြီ။
ဟုအနက်ပေး။
---
အားထုတ်ပုံကား။
၁။ ခန္ဓာ ၅-ပါး။
၂။ ဒွါရ ၆-ပါး။
၃။ အာရုံ ၆-ပါး။
၄။ ဝိညာဏ် ၆-ပါး။
၅။ ဖဿ ၆-ပါး။
၆။ ဝေဒနာ ၆-ပါး။
၇။ သညာ ၉-ပါး။
၈။ စေတနာ ၆-ပါး။
၉။ တဏှာ ၆-ပါး။
၁၀။ ဝိတက် ၆-ပါး။
၁၁။ ဝိစာရ ၆-ပါး။
၁၂။ ဓာတ် ၆-ပါး။
၁၃။ ကသိုဏ်း ၁၀-ပါး။
၁၄။ ကောဋ္ဌာသ ၃၂-ပါး။
၁၅။ အာယတန ၁၂-ပါး။
၁၆။ ဓာတ် ၁၈-ပါး။
၁၇။ ဣန္ဒြေ ၂၂-ပါး။
၁၈။ ဓာတ် ၃-ပါး။
၁၉။ ဘဝ ၉—ပါး။
၂၀။ ဈာန် ၄-ပါး။
၂၁။ အပမညာ ၄-ပါး။
၂၂။ သမာပတ် ၄-ပါး။
၂၃။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ ၁၂-ပါး။
ဤသို့ ကောဋ္ဌာသအားဖြင့် ၂၃-ပါး။
ထို ၂၃-ပါးသော ကောဋ္ဌာသတို့တွင် ခန္ဓာကောဋ္ဌာသ၌။
မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ စက္ခုဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ကြားသောခဏ ကြား-ကြားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ သောတဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
နံသောခဏ နံ-နံတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ ဃာနဒွါရိကဝီထိ ကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
စားသောခဏ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ ဇိဝှါဒွါရိကဝီထိ ကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ထိသောခဏ ထိ-ထိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ ကာယဒွါရိကဝီထိ ကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
သိသောခဏ သိ-သိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိကဝီထိ ကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
သွားသောခဏ သွား-သွားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ပြန်သောခဏ ပြန်-ပြန်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ညာလှမ်းသောခဏ ညာလှမ်း–လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
တူရူကြည့်သောခဏ တူရူကြည့်-ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
တစောင်းကြည့်သောခဏ တစောင်း ကြည့်-ကြည့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ကွေးသောခဏ ကွေး-ကွေးတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ဆန့်သောခဏ ဆန့်-ဆန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ဒုကုဋ်-သပိတ်-သင်္ကန်း-အဝတ်-အရုံ-တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ ကိုင်ယူ-ယူတယ် ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
စားသောခဏ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
သောက်သောခဏ သောက်-သောက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ခဲသောခဏ ခဲ-ခဲတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
လျက်သောခဏ လျက်-လျက်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ ကျင်ကြီးစွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ ကျင်ငယ်စွန့်-စွန့်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနောဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ပြေဆိုသောခဏ ပြောဆို-ပြောဆိုတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ မနေဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း။
ဝတ္ထု-ဒွါရအာရုံနှင့် တကွ ဖဿ-ဝေဒနာ-သညာ-စေတနာ-ဝိညာဏ်-ဒွါရပဝတ္တ၊ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ-ကာလ။
ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်။
ခံစားသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝေဒနာ။
အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာ။
အားထုတ်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သင်္ခါရ။
အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝိညဏ်။
ဤသို့ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ် ၅-ပါး တို့တွင် တခုတခု အစုအစုဖြစ်သောရုပ်၊
၁။ အတိတ်ဖြစ်သောရုပ်၊
၂။ အနာဂတ်ဖြစ်သောရုပ်၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောရုပ်၊
၄။ မိမိသန္တာန်ဖြစ်သောရုပ်၊
၅။ သူ့သန္တာန်ဖြစ်သောရုပ်၊
၆။ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသောရုပ်၊
၇။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သောရုပ်၊
၈။ ယုတ်နိမ့်သောရုပ်၊
၉။ မြင့်မြတ်သောရုပ်၊
၁၀။ ဝေးသောရုပ်၊
၁၁။ နီးသောရုပ်။
ဤ ၁၁-ရပ် ဌာန၌ဖြစ်သော တခုတခု အစုအစုဖြစ်သောရုပ်ကို -
အနိစ္စဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ် တခု။
ဒုက္ခဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ် တခု။
အနတ္တဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ယံ ကိဉ္စိ ရူပံ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ ဩဠာရိကံဝါ သုခုမံဝါ ဟီနံဝါ ပဏီတံဝါ ယံဒူရေ သန္တိကေဝါ၊ သဗ္ဗံ ရူပံ အနိစ္စတော ပဝတ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ ဒုက္ခတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ အနတ္တတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ။
ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်၏။
ဩဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်း ဖြစ်၏။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်း ဖြစ်၏။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်၏။
တံ သဗ္ဗံ ရူပံ၊ ထိုအလုံးစုံသော ရုပ်ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
အနတ္တတော၊ အစိုးမရဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၁။ အတိတ်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၂။ အနာဂတ်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၄။ မိမိသန္တာန် ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၅။ သူ့သန္တာန် ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
၆။ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသော ဝေဒနာ၊
၇။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဝေဒနာ၊
၈။ ယုတ်နိမ့်သော ဝေဒနာ၊
၉။ မြင့်မြတ်သော ဝေဒနာ၊
၁၀။ ဝေးသော ဝေဒနာ၊
၁၁။ နီးသော ဝေဒနာ -
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ဖြစ်သော တခုတခု အစုအစုဖြစ်သည့် ဝေဒနာကို -
အနိစ္စဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု
ဒုက္ခဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသန ဉာဏ်တခု။
အနတ္တဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ယာကာစိ ဝေဒနာ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါဝါ ဩဠာရိကံဝါ သုခုမာဝါ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ ယာ ဒူရေ သန္တိကေဝါ၊ သဗ္ဗံ ဝေဒနံ အနိစ္စတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ ဒုက္ခတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ အနတ္တတော ဝဝတ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ။
ယာကာစိ၊ အလုံးစုံသော။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်၏။
ဗဟိဒ္ဓဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်၏။
ဩဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်၏။
သုခုမာဝါ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်၏။
ဟီနာဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်၏။
ပဏီတာ ဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်း ဖြစ်၏။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်းဖြစ်၏။
တံသဗ္ဗံဝေဒနံ၊ ထိုအလုံးစုံသော ဝေဒနာကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
အနတ္တ၊ အစိုးမရ ဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာ -
၁။ အတိတ်ဖြစ်သော သညာ၊
၂။ အနာဂတ်ဖြစ်သော သညာ၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သညာ၊
၄။ မိမိသန္တာန် ဖြစ်သော သညာ၊
၅။ သူ့သန္တာန် ဖြစ်သော သညာ၊
၆။ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသော သညာ၊
၇။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော သညာ၊
၈။ ယုတ်နိမ့်သော သညာ၊
၉။ မြင့်မြတ်သော သညာ၊
၁၀။ ဝေးသော သညာ၊
၁၁။ နီးသော သညာ၊
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ ဖြစ်သော တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာကို -
အနိစ္စဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ဒုက္ခဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
အနတ္တဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ယာကာစိ သညာ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ ဩဠာရိကံဝါ သုခုမာဝါ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ ယာ ဒူရေ သန္တိကေဝါ၊ သဗ္ဗံ သညံံ အနိစ္စတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ ဒုက္ခတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ အနတ္တတော ဝဝတ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ။
ယာကာစိ၊ အလုံးစုံသော။
ယာသညာ၊ အကြင် သညာသည်။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်၏။
ဗဟိဒ္ဓဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်၏။
ဩဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်၏။
သုခုမာဝါ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်၏။
ဟီနာဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်၏။
ပဏီတာ ဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်း ဖြစ်၏။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်းဖြစ်၏။
တံသဗ္ဗံသညံ၊ ထိုအလုံးစုံသော သညာကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
အနတ္တ၊ အစိုးမရ ဟု။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၁။ အတိတ်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၂။ အနာဂတ်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၄။ မိမိသန္တာန် ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၅။ သူ့သန္တာန် ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
၆။ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသော သင်္ခါရ၊
၇။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော သင်္ခါရ၊
၈။ ယုတ်နိမ့်သော သင်္ခါရ၊ ၊
၉။ မြင့်မြတ်သော သင်္ခါရ၊
၁၀။ ဝေးသော သင်္ခါရ၊
၁၁။ နီးသော သင်္ခါရ၊
ဤ ၁၁-ရပ်ဌာန၌ ဖြစ်သော တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သင်္ခါရကို
အနိစ္စဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ဒုက္ခဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
အနတ္တဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ယေကေစိ သင်္ခါရာ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ ဩဠာရိကံဝါ သုခုမာဝါ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ ယေ ဒူရေ သန္တိကေဝါ၊ တေ သဗ္ဗေ သင်္ခါရေ အနိစ္စတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ ဒုက္ခတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ အနတ္တတော ဝဝတ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ။
ယေကေစိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ယေသဗ္ဗံ သင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်၏။
ဩဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်း ဖြစ်၏။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်း ဖြစ်၏။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်၏။
တေသသင်္ခါရေ၊ ထိုအလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
အနတ္တတော၊ အစိုးမရဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၁။ အတိတ်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၂။ အနာဂတ်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၄။ မိမိသန္တာန် ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၅။ သူ့သန္တာန် ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
၆။ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဏ်၊
၇။ သိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဝိညာဏ်၊
၈။ ယုတ်နိမ့်သော ဝိညာဏ်၊
၉။ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဏ်၊
၁၀။ ဝေးသော ဝိညာဏ်၊
၁၁။ နီးသော ဝိညာဏ်၊
၁၁-ရပ်ဌာန၌ဖြစ်သော တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝိညာဏ်ကို -
အနိစ္စဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ဒုက္ခဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
အနတ္တဟု ပိုင်းခြား၏၊ သမ္မသနဉာဏ်တခု။
ယံကိဉ္စိ ဝိညာဏံ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါ ဝါ ဩဠာရိကံဝါ သုခုမံဝါ ဟီနံဝါ ပဏီတံဝါ ယံ ဒူရေ သန္တိကေဝါ၊ သဗ္ဗံ ဝိညာဏံ အနိစ္စတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ ဒုက္ခတော ၀၀တ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ၊ အနတ္တတော ဝဝတ္ထပေတိ ဧကံ သမ္မသနံ။
ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံ။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင် ဝိညာဏ်သည်။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်၏။
ဩဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်း ဖြစ်၏။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်း ဖြစ်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်း ဖြစ်၏။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်၏။
ကံသဗ္ဗံဝိညာဏံ၊ ထိုအလုံးစုံသော ဝိညာဏ်ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သော ဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
အနတ္တတော၊ အစိုးမရဟု။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
သမ္မသနံ၊ သုံးသပ်သောဉာဏ်သည်။
ဧကံ၊ တခု။
(ဤကား အားထုတ်ပုံ)
သုံးသပ်ပုံကား။
ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး၊
ဝေဒနာ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး။
သညာ၌ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅ ပါး။
သင်္ခါရ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး။
ဝိညာဏ်၌ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅ပါး။
ထို ၅-ပါး၊ ၅-ပါးတို့တွင် -
ရုပ်ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင်၊
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ရူပံ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ရူပံ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေနေ အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိဝိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
သြဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ရူပံ သြဠာရိကံဝါ သုခုမံဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ရူပံ ဟီနံဝါ ပဏီတံဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌွေမှ ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ရူပံ ဒူရေဝါ သန္တိကေဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနှာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်သော။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်သော။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဝေဒနာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင်၊
အတီတတိက် အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝေဒနာ အတီတာနာဂတပစ္စုပန္နာ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေ္ခန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ဝေဒနာ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဩဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ဝေဒနာ သြဠာရိကာဝါ သုခုမာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀၀္ထာာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဟီနဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ဝေဒနာ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝေဒနာ ဒူရေဝါ သန္တိကေဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ခယဋ္ဌေနု၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊ သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ခယဋ္ဌေနု၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်သော။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ခယဋ္ဌေနု၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ခယဋ္ဌေနု၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သညာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင် -
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
သညာ အတီတာနာဂတပစ္စုပန္နာ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
သညာ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓါဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဩဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
သညာ ဩဠာရိကာ၀ သုခမာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဟီနဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
သညာ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သညာ ဒူရေဝါ သန္တိကေဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်သော။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စါ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စါ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သင်္ခါရ၌ ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင်၊ အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သင်္ခါရာ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သင်္ခါရာ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သင်္ခါရာ သြဠာရိကာဝါ သုခုမာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သင်္ခါရာ ဟီနာဝါ ပဏီတာဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဒူရေဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
သင်္ခါရာ ဒူရေဝါ သန္တိကေဝါ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်သော။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သောအနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဝိညာဏ်၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
အတီတတိက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ၁-ပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင်၊ အတီတတိက် အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝိညာဏံ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နံ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝိညာဏံ အဇ္ဈတ္တံဝါ ဗဟိဒ္ဓဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဩဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝိညာဏ် သြဠာရိကံဝါ သုခုမံဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝိညာဏံ ဟီနံဝါ ပဏီတံဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ဝိညာဏံ ဒူရေဝါ သန္တိကေဝါ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သံခိပိတွာ ၀၀တ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နာ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သော။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အဇ္ဈတ္တံဝါ၊ မိမိသန္တာန်လည်းဖြစ်သော။
ဗဟိဒ္ဓါဝါ၊သူ့သန္တာန်လည်း ဖြစ်သော။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သြဠာရိကံဝါ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်လည်းဖြစ်သော။
သုခုမံဝါ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်လည်းဖြစ်သော။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဟီနံဝါ၊ ယုတ်နိမ့်သည်လည်းဖြစ်သော။
ပဏီတံဝါ၊ မြင့်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဒူရေဝါ၊ ဝေးသည်လည်းဖြစ်သော။
သန္တိကေဝါ၊ နီးသည်လည်း ဖြစ်သော။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံးရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေ ပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
(ဤကား တိက်ဒုက်အားဖြင့် ခန္ဓာငါးပါး၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ငါးပါး-ငါးပါး)
(အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ တရပ် တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တအားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါး)
အတီတတိက်အားဖြင့် ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ အတီတံ ရူပံ တံ အတီတေယေဝ ခီဏံံ၊ နယိမံ ဘဝံ သမ္ပတ္တန္တိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ အနာဂတံ အနန္တရဘဝေ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ တမ္ပိ တတ္ထေ၀ ခီယိဿတိ၊ န တတောပရံ ဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ပစ္စုပ္ပန္နံ ရူပံ တမ္ပိ ဣဓေ၀ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုအတိတ် ဖြစ်သောရုပ်သည်။ အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။ ခီဏံ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။ နသမ္ပတ္တံ၊ မလာမရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
တမ္ပိ၊ ထို အနာဂတ်ဖြစ်သော ရုပ်သည်လည်း။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။ ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။ ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။ နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သောရုပ်သည်လည်း။ ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣထော၊ ယခုဘဝမှ။ ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အဇ္ဈတ္တဒုက်အားဖြင့် ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ အဇ္ဈတ္တ ရူပံ တမ္ပိ အဇ္ဈတ္တမေ၀ ခီယတိ၊ နဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ဗဟိဒ္ဓါရူပ တမ္ပိ ဗဟိဒ္ဓါယေဝ ခီယတိ၊ နအဇ္ဈတ္တဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ အဇ္ဈတ္တ္တံ၊ မိမိသန္တာန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုမိမိသန္တာန်ဖြစ်သော ရုပ်သည်လည်း။ အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ မိမိသန္တာန်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ၊သူ့သန္တာန်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံရုပ်၊ အကြင်ရုပ်သည်။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူ့သန္တာန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုသူ့သန္တာန်ဖြစ်သော ရုပ်သည်လည်း။ ဗဟိဒ္ဓါယေဝ၊ သူ့သန္တာန်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
အဇ္ဈတ္တဘာဝံ၊ မိမိသန္တာန်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဩဠာရိကဒုက်အားဖြင့် ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ သြဠာရိကံ ရူပံ တမ္ပိ သြဠာရိကေယေ၀ ခီယတိ၊ နသုခုမဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ သုခုမံ ရူပံ တမ္ပိ သုခုမယေဝ ခီယတိ၊ နသြဠာရိကာဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ သြဠာရိကံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း၏။
တမ္ပိ၊ ထိုရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သည်လည်း။ သြဠာရိကေယေဝ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း သည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သုခုမဘာဝံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ သုခုမံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့၏။
တမ္ပိ၊ ထိုသိမ်မွေ့နူးညံ့သော ရုပ်သည်လည်း။ သုခုမေယေဝ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သြဠာရိကာဘာဝံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း သည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဟီနဒုက်အားဖြင့် ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ ဟီနံ ရူပံ တမ္ပိ ဟီနေယေ၀ ခီယတိ၊ နပဏီတဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ပဏီတံ ရူပံ တမ္ပိ ပဏီတေယေဝ ခီယတိ၊ နဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ ဟီနံ၊ ယုတ်နိမ့်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုယုတ်နိမ့်သော ရုပ်သည်လည်း။ ဟီနေယေဝ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ပဏီတဘာဝံ၊ မြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ ပဏီတံ၊ မြင့်မြတ်၏။
တမ္ပိ၊ မြင့်မြတ်သော ရုပ်သည်လည်း။ ပဏီတေယေဝ၊ မြင့်မြတ်သည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဟီနဘာဝံ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၏ အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဒူရေဒုက် အားဖြင့် ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ ဒူရေ ရူပံ တမ္ပိ ဒူရေယေ၀ ခီယတိ၊ နသန္တိကေဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ သန္တိကေ ရူပံ တမ္ပိ သန္တိကေယေဝ ခီယတိ၊ နဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ ဒူရေ၊ ဝေး၏။
တမ္ပိ၊ ထိုဝေးသောရုပ်သည်လည်း။ ဒူရေယေဝ၊ ဝေးသည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သန္တိကေဘာဝံ၊ နီးသည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံ ရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။ သန္တိကေ၊ နီး၏။
တမ္ပိ၊ ထိုနီးသောရုပ်သည်လည်း။ သန္တိကေယေဝ၊ နီးသည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဒူရေဘာဝံ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
(အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ တရပ်တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တ အားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါး)
အတီတတိက် အားဖြင့် ဝေဒနာ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ အတီတေ ဝေဒနာ သာ အတီတေယေ၀ ခီဏာ၊ နယိမံ ဘဝံ သမ္ပတ္တာတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ အနာဂတာ အနန္တရဘေ၀ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ သာပိ တတ္ထေဝ ခီယိဿတိ၊ န တတောပရံ ဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ ပစ္စုပ္ပန္နာ ဝေဒနာ သာပိ ဣဓေဝ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိအနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ အတီတေ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
သာ၊ ထိုအတိတ်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်။ အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။ နသမ္ပတ္တာ၊ မလာမရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတာ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။ ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။ နိဗ္ဗတ္တိသတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
သာပိ၊ ထိုအနာဂတ်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။ တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။ ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။ ပရိဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။ နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။ ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။ ပရိဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စါ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် ဝေဒနာ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ အဇ္ဈတ္တံ ဝေဒနာ သာပိ အဇ္ဈတ္တမေ၀ ခီယတိ၊ နဗဟိဒ္ဓါ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ ဗဟိဒ္ဓါ ဝေဒနာ သာပိ ဗဟိဒ္ဓါယေဝ ခီယတိ၊ န အဇ္ဈတ္တဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုမိမိသန္တာန်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။ အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ မိမိ သန္တာန်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ၊ သူ့သန္တန်၏ အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူ့သန္တာန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုသူ့သန္တာန်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။ ဗဟိဒ္ဓါယေဝ၊ သူ့သန္တာန်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
အဇ္ဈတ္တဘာဝံ၊ မိမိသန္တာန်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
သြဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ဝေဒနာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ သြဠာရိကာ ဝေဒနာ သာပိ သြဠာရိကေယေ၀ ခီယတိ၊ နသုခုမဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ သုခုမာ ဝေဒနာ သာပိ သုခုမေယေဝ ခီယတိ၊ န သြဠာရိက ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ သြဠာရိကာ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း၏။
သာပိ၊ ထိုရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသော ဝေဒနာသည်လည်း။ သြဠာရိကေယေဝ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်၌သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သုခုမဘာဝံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။ သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့၏။
သာပိ၊ ထိုသိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဝေဒနာသည်လည်း။ သုခုမေယေဝ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၌ သာလျှင်။ ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သဠာရိကဘာဝံ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်၏အဖြစ်သို့။ နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။ အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။ ဒုက္ခါ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။ အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။ သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဟီနဒုက် အားဖြင့် ဝေဒနာ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ ဟီနာ ဝေဒနာ သာပိ ဟီနေယေ၀ ခီယတိ၊ နပဏီတဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ ပဏီတာ ဝေဒနာ သာပိ ပဏီတေယေဝ ခီယတိ၊ န ဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင် ဝေဒနာသည်။
ဟီနာ၊ ယုတ်နိမ့်၏။
သာပိ၊ ထိုယုတ်နိမ့်သော ဝေဒနာသည်လည်း။
ဟီနေယေဝ၊ ယုတ်နိမ့်သည်သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ပဏီတဘာဝံ၊ မြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာ ဝေဒနာ၊ အကြင် ဝေဒနာသည်။
ပဏီတာ၊ မြင့်မြတ်၏။
သာပိ၊ ထိုမြင့်မြတ်သော ဝေဒနာသည်လည်း။
ပဏီတေယေဝ၊ မြင့်မြတ်သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဟီနဘာဝံ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဒူရေဒုက် အားဖြင့် ဝေဒနာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ ဒူရေ ဝေဒနာ သာပိ ဒူရေယေ၀ ခီယတိ၊ နသန္တိကေဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ သန္တိကေ ဝေဒနာ သာပိ သန္တိကေ ယေဝ ခီယတိ၊ န ဒူရေဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာ ဝေဒနာ၊ အကြင် ဝေဒနာသည်။
ဒူရေ၊ ဝေး၏။
သာပိ၊ ထိုဝေးသော ဝေဒနာသည်လည်း။
ဒူရေယေဝ၊ ဝေးသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သန္တိကေဘာဝံ၊ နီးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
သန္တိကေ၊ နီး၏။
သာပိ၊ ထိုနီးသော ဝေဒနာသည်လည်း။
သန္တိကေ ယေဝ၊ နီးသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဒူရေဘာဝံ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
(အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ တရပ် တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တ-အားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါ။)
အတီတတိက် - သညာ (မှတ်ဉာဏ်)
အတီတတိက် အားဖြင့် သညာ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ အတီတာ သညာ သာ အတီတေယေဝခီဏာ၊ န ယိမံ ဘဝံ သမ္ပတ္တာတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာအနာတော အနန္တရဘေ၀ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ သာပိ တတ္ထေဝ ဒီယိဿတိ၊ န တတော ပရံဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ ပစ္စုပ္ပန္နာ သညာ သာပိ ဣဓေ၀ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
အတီတာ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
သာ၊ ထိုအတိတ်ဖြစ်သော သညာသည်။
အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။
နသမ္ပတ္တာ၊ မလာ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတာ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။
နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
သာပိ၊ ထိုအနာဂတ်ဖြစ်သော သညာသည်လည်း။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သညာသည်လည်း။
ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။
ပရိဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အဇ္ဈတ္တဒုက် - သညာ (မှတ်ဉာဏ်)
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် သညာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ အဇ္ဈတ္တံသညာ သာပိ အဇ္ဈတ္တမေဝ ခီယတိ၊ နဗဟိဒ္ဓါ ဘာဝံဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာဗဟိဒ္ဓါ သညာ သာပိ ဗဟိဒ္ဓါယေဝခီယတိ န အဇ္ဈတ္တဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုမိမိသန္တန်ဖြစ်သော သညာသည်လည်း။
အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ မိမိသန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ၊ သူ့သန္တာန်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူ့သန္တာန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုသူ့သန္တာန်ဖြစ်သော သညာသည်လည်း။
ဗဟိဒ္ဓါယေဝ၊ သူ့သန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
အဇ္ဈတ္တဘာဝံ၊ မိမိသန္တာန်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
သြဠာရိကဒုက် - သညာ (မှတ်ဉာဏ်)
သြဠာရိကဒုက်အားဖြင့် သညာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ သြဠာရိကာ သညာ သာပိ သြဠာရိကေယေဝ ခီယတိ၊ နသုခုမ ဘာဝံဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ သုခုမာ သညာ သာပိ သုခုမေ ယေ၀ ခီယတိ န သြဠာရိကဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
သြဠာရိကာ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း၏။
သာပိ၊ ထိုရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော သညာသည်လည်း။
သြဠာရိကေယေဝ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သုခုမဘာဝံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့၏။
သာပိ၊ ထိုသိမ်မွေ့နူးညံ့သော သညာသည်လည်း။
သုခုမေယေဝ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဩဠာရိကဘာဝံ၊ ရုန်းရင်း ကြမ်းတမ်းသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဟီနဒုက် - သညာ (မှတ်ဉာဏ်)
ဟီနဒုက် အားဖြင့် သညာ ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ ဟီန သညာ သာပိ ဟီနေယေဝ ခီယတိ၊ နပဏီတ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ ပဏီတာ သညာ သာပိ ပဏီတေ ယေ၀ ခီယတိ န ဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
ဟီနာ၊ ယုတ်နိမ့်၏။
သာပိ၊ ထိုယုတ်နိမ့်သော သညာသည်လည်း။
ဟီနေယေဝ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ပဏီတဘာဝံ၊ မြင့်မြတ်သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
ပဏီတာ၊ မြင့်မြတ်၏။
သာပိ၊ ထိုမြင့်မြတ်သော သညာသည်လည်း။
ပဏီတေယေဝ၊ မြင့်မြတ်သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဟီနဘာဝံ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဒူရေဒုက် - သညာ (မှတ်ဉာဏ်)
ဒူရေဒုက် အားဖြင့် သညာ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ ဒူရေ သညာ သာပိ ဒူရေယေဝ ခီယတိ၊ နသန္တိကေ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာ သန္တိကေ သညာ သာပိ သန္တိကေယေ၀ ခီယတိ န ဒူရေဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
ဒူရေ၊ ဝေး၏။
သာပိ၊ ထိုဝေးသော သညာသည်လည်း။
ဒူရေယေဝ၊ ဝေးသည်သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သန္တိကေဘာဝံ၊ နီးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂ စ္ဆိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
သန္တိကေ၊ နီး၏။
သာပိ၊ ထိုနီးသောသညာသည်လည်း။
သန္တိကေယေဝ၊ နီးသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဒူရေဘာဝံ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်သို့၊
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
(အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ တရပ် တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ အနတ္တ-အားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါး။)
အတီတတိက် - သင်္ခါရ (ပြုပြင်စီမံမှုများ)
အတီတတိက် အားဖြင့် သင်္ခါရ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယေ အတီတာ သင်္ခါရာ တေ အတီတေယေဝ ခီဏာ၊ န ယိမံဘဝံ သမ္ပတ္တာတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ အနာဂတာ အနန္တရ ဘဝေ နိဗ္ဗတ္တိဿန္တိ တေပိ တတ္ထေဝ ခီယိဿန္တိ၊ န တတောပရံဘဝံ ဂမိဿန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ ပစ္စုပ္ပန္နာ သင်္ခါရာ တေပိ ဣဓေ၀ ခီယန္တိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အတီတာ၊ အတိတ်ဖြစ်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုအတိတ်ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်။
အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီဏာ၊ ကုန်ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။
နသမ္ပတ္တာ၊ မလာမရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတာ၊ အနာဂတ်ဖြစ်ကုန်သော။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။
နိဗ္ဗတ္တိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတံ့။
တေပိ၊ ထိုအနာဂတ်ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
တေ စ္ဆဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယိဿ၊ ကုန်ကုန်လတ္တံ့။
တတော။ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ။
ပရိဘဝ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂမိဿန္တိ၊ မရောက်ကုန်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အဇ္ဈတ္တဒုက် - သင်္ခါရ (ပြုပြင်စီမံမှုများ)
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် သင်္ခါရ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယေ အဇ္ဈတ္တံ သင်္ခါရာ တေဝိ အဇ္ဈတ္တမေ၀ ခီယန္တိ၊ န ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ ဗဟိဒ္ဓါ သင်္ခါရာ တေပိ ဗဟိဒ္ဓါ ယေ၀ ခီယန္တိ၊ န အဇ္ဈတ္တဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်ဖြစ်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုမိမိသန္တာန် ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ မိမိသန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ၊ သူ့သန္တာန်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူ့သန္တာန် ဖြစ်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထို သူ့သန္တာန် ဖြစ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဗဟိဒ္ဓါယေဝ၊ သူ့သန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
အဇ္ဈတ္တဘာဝံ၊ မိမိသန္တာန်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
သြဠာရိကဒုက် - သင်္ခါရ (ပြုပြင်စီမံမှုများ)
သြဠာရိကဒုက် အားဖြင့် သင်္ခါရ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယေ သြဠာရိကာ သင်္ခါရာ တေဝိ သြဠာရိကေယေ၀ ခီယန္တိ၊ န သုခုမဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ သုခုမာ သင်္ခါရာ တေပိ သုခုမေ ယေ၀ ခီယန္တိ၊ န သြဠာရိကဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
သြဠာရိကာ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဩရိကေယေဝ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
သုခုမဘာဝံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
သုခုမာ၊ သိမ်မွေ့ နူးညံ့ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုသိမ်မွေ့ နူးညံ့ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
သုခုမေယေဝ၊ သိမ်မွေးနူးညံ့သည်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ဩဠာရိကဘာဝံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဟီနဒုက် - သင်္ခါရ (ပြုပြင်စီမံမှုများ)
ဟီနဒုက် အားဖြင့် သင်္ခါရ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယေ ဟီနာ သင်္ခါရာ တေဝိ ဟီနေယေ၀ ခီယန္တိ၊ န ပဏီတဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ ပဏီတာ သင်္ခါရာ တေပိ ပဏီတေ ယေ၀ ခီယန္တိ၊ န ဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
ဟီနာ၊ ယုတ်နိမ့်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုယုတ်နိမ့်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဟီနေယေဝ၊ ယုတ်နိမ့်သည်သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ပဏီတဘာဝံ၊ မြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
ပဏီတာ၊ မြင့်မြတ်ကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုမြင့်မြတ်ကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ပဏီတေယေဝ၊ မြင့်မြတ်သည်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ဟီနဘာဝံ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ဒူရေဒုက် - သင်္ခါရ (ပြုပြင်စီမံမှုများ)
ဒူရေဒုက် အားဖြင့် သင်္ခါရ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယေ ဒူရေ သင်္ခါရာ တေဝိ ဒူရေယေ၀ ခီယန္တိ၊ န သန္တိကေဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယေ သန္တိကေ သင်္ခါရာ တေပိ သန္တိကေ ယေ၀ ခီယန္တိ၊ န ဒူရေဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
ဒူရေ၊ ဝေးကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုဝေးကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဒူရေယေဝ၊ ဝေးသည်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
သန္တိကေဘာဝံ၊ နှီးသည်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
သန္တိကေ၊ နီးကုန်၏။
တေပိ၊ ထိုနီးကုန်သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
သန္တိကေယေဝ၊ နီးသည်၌သာလျှင်။
ခီယန္တိ၊ ကုန်ကုန်၏။
ဒူရေဘာဝံ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆန္တိ၊ မရောက်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
(အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ တရပ် တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ အနတ္တ-အားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါး။)
အတီတတိက် အားဖြင့် ဝိညာဏ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ အတီတံ ဝိညာဏံ တံ အတီတေယေဝ ခီဏံ၊ န ယိမံ ဘဝံ သမ္မတ္တန္တိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ အနာဂတံ အနန္တရ ဘဝေ နိဗ္ဗိတ္တိဿတိ၊ တမ္ပိ တတ္ထေဝ ခီယိဿတိ၊ န တတတောပရံ ဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ပစ္စုပ္ပန္နံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ ဣဓေဝ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုအတိတ် ဖြစ်သောဝိညာဏ်သည်။
အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီဏံ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။
နသမ္ပတ္တံ၊ မလာမရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။
ယံဝိညာဏံံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။
နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
တမ္ပိ၊ ထို အနာဂတ်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သောဝိညာဏ်သည်လည်း။
ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
အဇ္ဈတ္တဒုက် အားဖြင့် ဝိညာဏ်၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ အဇ္ဈတ္တံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ အဇ္ဈတ္တမေဝ ခီယတိ၊ န ဗဟိဒ္ဓါ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ဗဟိဒ္ဓါ ဝိညာဏံ တမ္ပိ ဗဟိဒ္ဓါယေဝ ခီယတိ၊ န အဇ္ဈတ္တဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
အဇ္ဈတ္တ္တံ၊ မိမိသန္တာန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုမိမိသန္တာန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ မိမိသန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဗဟိဒ္ဓါဘာဝံ၊ သူ့သန္တာန်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ သူ့သန္တာန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုသူ့သန္တာန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
ဗဟိဒ္ဓါယေဝ၊ သူ့သန္တာန်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ကုန်၏။
အဇ္ဈတ္တဘာဝံ၊ မိမိသန္တာန်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
ဩဠာရိကဒုက် အားဖြင့် ဝိညာဏ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ သြဠာရိကံံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ သြဠာရိကေယေဝ ခီယတိ၊ န သုခုမဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ သုခုမံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ သုခုမေ ယေဝ ခီယတိ၊ န သြဠာရိကဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
သြဠာရိကံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း၏။
တမ္ပိ၊ ထိုရုန်းရင်းကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
သြဠာရိကေယေဝ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သုခုမဘာဝံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
သုခုမံ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့၏။
တမ္ပိ၊ ထိုသိမ်မွေ့နူးညံ့သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
သုခုမေယေဝ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သြဠာရိကဘာဝံ၊ ရုန်းရင်းကြမ်းတမ်း သည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
ဟီနဒုက် အားဖြင့် ဝိညာဏ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ ဟီနံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ ဟီနေယေဝ ခီယတိ၊ န ပဏီတ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ ပဏီတံ ဝိညာဏံ တမ္ပိ ပဏီတေ ယေဝ ခီယတိ၊ န ဟီနဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
ဟီနံ၊ ယုတ်နိမ့်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုယုတ်နိမ့်သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
ဟီနေယေဝ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ပဏီတဘာဝံ၊ မြင့်မြတ်သည်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
ပဏီတံ၊ မြင့်မြတ်၏။
တမ္ပိ၊ မြင့်မြတ်သော ဝိညာဏ်သည်လည်း။
ပဏီတေယေဝ၊ မြင့်မြတ်သည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဟီနဘာဝံ၊ ယုတ်နိမ့်သည်၏ အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
ဒူရေဒုက်အားဖြင့် ဝိညာဏ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ ဒူရေ ဝိညာဏံ တမ္ပိ ဒူရေယေဝ ခီယတိ၊ န သန္တိကေ ဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယံ သန္တိကေ ဝိညာဏံ တမ္ပိ သန္တိကေ ယေဝ ခီယတိ၊ န ဒူရေဘာဝံ ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မသတိ။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
ဒူရေ၊ ဝေး၏။
တမ္ပိ၊ ထိုဝေးသောဝိညာဏ်သည်လည်း။
ဒူရေယေဝ၊ ဝေးသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
သန္တိကေဘာဝံ၊ နီးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
သန္တိကေ၊ နီး၏။
တမ္ပိ၊ ထိုနီးသောဝိညာဏ်သည်လည်း။
သန္တိကေယေဝ၊ နှီးသည်၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဒူရေဘာဝံ၊ ဝေးသည်၏အဖြစ်သို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
(ဤသို့အရပ်အားဖြင့် ၁၁ ပါး၊ တရပ် တရပ်၌၊ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တ အားဖြင့် သုံးပါး-သုံးပါး။)
ရုပ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံငါးပါး၊
ဝေဒနာ၌ ထင်အောင်သုံးသပ်ပုံ ငါးပါး၊
သညာ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံငါးပါး၊
သင်္ခါရ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံငါးပါး၊
ဝိညာဏ်၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံငါးပါး။
ထိုအတူ ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ စေတနာ၊ တဏှာ၊ ဝိတက်၊ ဝိစာရ၊ ဓာတ်၊ ကသိုဏ်း၊ ကောဋ္ဌာသ၊ အာယတန၊ ဓာတ်၊ ဣန္ဒြေ္ဒ္ဒ၊ ဓာတ်၊ ဘဝ၊ ဈာန်၊ အပ္ပမညာ၊ သမာပတ်၊ ပစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ၊ အဝိဇ္ဇာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိညာဏ်၊ နာမ်ရုပ်၊ သဠာယတန၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ တဏှာ၊ ဥပါဒါန်၊ ဘဝ၊ ဇာတိ - ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ငါးပါးတို့တွင်၊
---
အတီတတိက်အားဖြင့် ဇာတိ၌ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယာ အတီတာ ဇာတိ သာ အတီတေယေဝ ခီဏာ၊ န ယိမံ ဘဝံ သမ္မတ္တာတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန၊ ယာ အနာဂတာ အနန္တရဘေ၀ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ သာပိ တတ္ထေဝ ခီယိဿတိ၊ န တတောပရံ ဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန။ ယာပစ္စုပ္ပန္နာ ဇာတိ သာပိ ဣဓေဝ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စာ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခာ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မတိ။
ယာဇာတိ၊ အကြင်ဇာတိသည်။
အတီတာ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
သာ၊ ထို အတိတ်ဖြစ်သော ဇာတိသည်။
အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။
န သမ္မတ္တာ၊ မလာရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတာ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။
ယာဇာတိ၊ အကြင်ဇာတိသည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။
နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
သာပိ၊ ထို အနာဂတ်ဖြစ်သော ဇာတိသည်လည်း။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယာဇာတိ၊ အကြင်ဇာတိသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
သာပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သောဇာတိသည်လည်း။
ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
ဤသို့ သုံးသပ်သောကာလ၊
အတိတ်ဘဝ၌ ဥဒယ၊
အနာဂတ်ဘဝ၌ ဥဒယ၊
ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ ဥဒယ၊
အကြင်အခါကာလ ၃-ဌာန ထင်၏။
ထိုအခါ ကာလ၊ ဇရာမရဏ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံ ၅-ပါးတို့တွင်၊
---
အတီတတိက်အားဖြင့် ဇရာမရဏ၌ ထင်အောင် သုံးသပ်ပုံကား။
ယံ အတီတံ ဇရာမရဏံ တံ အတီတေယေဝ ခီဏံံ၊ န ယိမံ ဘဝံ သမ္ပတ္တန္တိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန၊ ယံ အနာဂတံ အနန္တရဘဝေ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ။ တမ္ပိ တထေဝ ခီယိဿတိ၊ န တတော ပရံ ဘဝံ ဂမိဿတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေန၊ ယံ ပစ္စုပ္ပန္နံ ဇရာမရဏံ တမ္ပိ ဣဓေ၀ ခီယတိ၊ န ဣတော ဂစ္ဆတီတိ အနိစ္စံ ခယဋ္ဌေန ဒုက္ခံ ဘယဋ္ဌေန အနတ္တာ အသာရကဋ္ဌေနာတိ သမ္မတိ။
ယံ ဇရာမရဏံ၊ အကြင်ဇရာမရဏသည်။
အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်၏။
တံ၊ ထိုအတိတ်ဖြစ်သော ဇရာမရဏသည်။
အတီတေယေဝ၊ အတိတ်ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီဏံ၊ ကုန်ပြီ။
ဣမံဘဝံ၊ ယခုဘဝသို့။
နသမ္ပတ္တံ၊ မလာမရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
အနာဂတံ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။
ယံဇရာမရဏံ၊ အကြင်ဇရာမရဏသည်။
အနန္တရဘဝေ၊ အခြားမဲ့ဘဝ၌။
နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
တမ္ပိ၊ ထို အနာဂတ်ဖြစ်သော ဇရာမရဏသည်လည်း။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယိဿတိ၊ ကုန်လတံ့။
တတော၊ ထိုအခြားမဲ့ဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂမိဿတိ၊ မရောက်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
ယံ ဇရာမရဏံ၊ အကြင် ဇရာမရဏသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်၏။
တမ္ပိ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန် ဖြစ်သောဇရာမရဏသည်လည်း။
ဣဓေဝ၊ ယခုဘဝ၌သာလျှင်။
ခီယတိ၊ ကုန်၏။
ဣတော၊ ယခုဘဝမှ။
ပရံဘဝံ၊ နောက်ဘဝသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခယဋ္ဌေန၊ ကုန်သော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဘယဋ္ဌေန၊ ကြောက်အပ်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုမကျသော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အစိုးမရ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမ္မသတိ၊ သုံးသပ်၏။
---
ဤသို့ သုံးသပ်သော ကာလ အတိတ်ဘဝ၌ ဝယ၊ အနာဂတ်ဘဝ၌ ဝယ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ ဝယ၊ အကြင်အခါကာလ ၃-ဌာန ထင်၏။
ထိုအခါ ကာလ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကိုပြသော နယဝိပဿနာနှင့်ပြည့်စုံ၏။ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသဖြင့်၊ ဥဒယ-ဝယ လည်းထင်၏။
ဤသို့ ဥဒယ-ဝယ ထင်သော ကာလမှစ၍ ယခုဘဝ ဖြစ်စေ၊ ရှေးဘဝဖြစ်စေ၊ နောင်ဘဝဖြစ်စေ၊ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလ ဘဝကို ပဋိသန္ဓေက စုတိ ကျအောင် ဝိပါက်-ဝိညာဏ်ဌာန၊ ဇောဝိညာဏ်ဌာန အားဖြင့်၊ ၂ -ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် ဝိပါက်ဝိညာဏ်ဌာန၊ စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း-
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး နှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသောဌာန အင်္ဂါ ၁၀-ပါး။
ယခု အကျိုး ၅-ပါး၏ -
ဖြစ်သော ခဏ ဇာတိဌာန-အင်္ဂါ ၁-ပါး၊
ပျက်သော ခဏ ဇရာမရဏဌာန-အင်္ဂါ ၁-ပါး၊
ဤသို့အားဖြင့်လည်း ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အင်္ဂါ ၁၂-ပါး။
ဇောဝိညာဏ်ဌာန စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း -
ယခုအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော ဌာန အင်္ဂါ ၁၀-ပါး၊
နောင်အကျိုး ၅-ပါး၏
ဖြစ်ခွင့်ခဏ ဇာတိဌာန အင်္ဂါတပါး၊
ပျက်ခွင့်ခဏ ဇရာမရဏဌာန အင်္ဂါ တပါး၊
ဤသို့အားဖြင့်လည်း ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ ၁၂-ပါး။
ထို ၁၂-ပါး ၁၂-ပါးသော ဌာနတို့တွင် ဇရာမရဏဌာနသည် ပျက်သဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဝယ မည်၏။ ထိုဝယသည်လည်း ခဏဝယ အကြောင်းဝယ အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် -
ခဏဝယကို ပျက်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် မရဏဒုက္ခ ထင်၏။
အာဒီနဝဉာဏ်ဖြင့် ဘယဒုက္ခ ထင်၏။
အနုလောမဉာဏ်ဖြင့် သစ္စတမ ပလိဗောဓဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ပျက်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်မရ ဖြစ်ခွင့်မရ တပေါင်းတည်း ပျက်ကြချင်းကြောင့် -
အကြောင်းဝယကို ပျက်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် အနုပ္ပါဒနိရောဓသစ္စာ ထင်၏၊
အာဒီနဝဉာဏ်ဖြင့် သန္တိပဒ နိရောဓသစ္စာ ထင်၏။
ဂေါတြဘူဉာဏ်ဖြင့် ဝိသင်္ခါရ နိရောဓသစ္စာ ထင်၏။
မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သစ္ဆိကာတဗ္ဗ နိရောဓသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းရုံးစု၍ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘဝ၊ ပဋိသန္ဓေက စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ ဖြစ်သောခဏ ဇာတိကို အကြောင်းပြ၍ ပျက်သောခဏ ဇရာမရဏအထိ သန္တတိ-သမူဟကိစ္စ-အာရမ္မဏ ဃနအစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှ မလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော -
---
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အပျက်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဇာတိ ပစ္စယာ ဇရာမရဏံ၊ အသတိ ဇာတိယာ နတ္ထိ ဇရာ မရဏန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ ဇာတိ ပစ္စယာ ဇရာမရဏံ၊ အသတိ ဇာတိယာ နတ္တိ ဇရာမရဏန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဇာတိ ပစ္စယာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဇရာမရဏံ၊ အိုသဖြင့်ပျက် သေသဖြင့် ပျက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဇာတိယာ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသည်။
ဇရာမရဏံ၊ အိုသဖြင့်ပျက် သေသဖြင့် ပျက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဇာတိပစ္စယာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဇရာမရဏံ၊ အိုသဖြင့်ပျက် သေသဖြင့် ချက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဇာတိယာ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဇရာ မရဏံ၊ အိုသဖြင့်ပျက် သေသဖြင့်ပျက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
---
ဇာတိသည် ဖြစ်သဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သောခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟုရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ ပြုသောခဏ ဘဝကိုအကြောင်းပြ၍ ဖြစ်သောခဏ ဇာတိအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
---
ကလာပသမ္မသနဉာဏ် အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဘဝပစ္စယာ ဇာတိ၊ အသတိ ဘဝေ နတ္ထိ ဇာတီတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါန အာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ ဘဝပစ္စယာ ဇာတိ၊ အသတိ ဘဝေ နတ္ထိ ဇာတီတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေဉာဏံ။
ဘဝပစ္စယာ၊ ပြုချင်းကြောင့်။
ဇာတိ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘဝေ၊ ပြုချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဇာတိ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါန၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဘဝပစ္စယာ၊ ပြုချင်းကြောင့်။
ဇာတိ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘဝေ၊ ပြုချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဇာတိ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
---
ဘဝသည် အကြောင်း ဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယမည်၏။ ထိုဥဒယ သည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကိုဖြစ်သဟု-ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု-ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ စွဲလမ်းသောခဏ ဥပါဒါန်ကိုအကြောင်းပြ၍ ဖြစ်သောခဏ ဘဝအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ် အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ၊ အသတိ ဥပါဒါနေ နတ္ထိ ဘဝေါတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ၊ အသတိ ဥပါဒါနေ နတ္ထိ ဘဝေါတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဥပါဒါနပစ္စယာ၊ စွဲလမ်းချင်းကြောင့်။
ဘဝေါ၊ ပြုချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပါဒါနေ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဘဝေါ၊ ပြုချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဥပါဒါနပစ္စယာ၊ စွဲလမ်းချင်းကြောင့်။
ဘဝေါ၊ ပြုချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပါဒါနေ၊ စွဲလမ်းခြင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဘဝေါ၊ ပြုချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဥပါဒါန်သည် အကြောင်း ဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ တပ်မက်သောခဏ တဏှာကိုအကြောင်းပြ၍ ဖြစ်သောခဏ စွဲလမ်းသောခဏ ဥပါဒါန်အထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ် အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
တဏှာ ပစ္စယာ ဥပါဒါနံ၊ အသတိ တဏှာယ နတ္ထိ ဥပါဒါနန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ တဏှာ ပစ္စယာ ဥပါဒါနံ၊ အသတိ တဏှာယ နတ္ထိ ဥပါဒါနန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
တဏှာပစ္စယာ၊ တပ်မက်ချင်းကြောင့်။
ဥပါဒါနံ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဏှာယ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
အသဟိ၊ မရှိသော်။
ဥပါဒါနံ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
တဏှာပစ္စယာ၊ တပ်မက်ချင်းကြောင့်။
ဥပါဒါန်၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဏှာယ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဥပါဒါနံ၊ စွဲလမ်းချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
တဏှာသည် အကြောင်း ဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ ခံစားသောခဏ ဝေဒနာကိုအကြောင်းပြ၍ ဖြစ်သောခဏ တပ်မက်သောခဏ တဏှာအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဝေဒနာ ပစ္စယာ တဏှာ၊ အသတိ ဝေဒနာယ နတ္ထိ တဏှာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ ဝေဒနာပစ္စယာ တဏှာ၊ အသတိ ဝေဒနာယ နတ္ထိ တဏှာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ခံစားချင်းကြောင့်။
တဏှာ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝေဒနာယ၊ ခံစားချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
တဏှာ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဝေဒနာပစ္စယာ၊ ခံစားချင်းကြောင့်။
တဏှာ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝေဒနာယ၊ ခံစားချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
တဏှာ၊ တပ်မက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဝေဒနာသည် အကျိုးဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ တွေ့သောခဏ ဖဿကိုအကြောင်းပြ၍ ခံစားသောခဏ ဝေဒနာအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှ မလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဖဿ ပစ္စယာ ဝေဒနာ၊ အသတိ ဖဿေ နတ္ထိ ဝေဒနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ ဖဿ ပစ္စယာ ဝေဒနာ၊ အသတိ ဖဿေ နတ္ထိ ဝေဒနာတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဖဿ ပစ္စယာ၊ တွေ့ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ၊ ခံစားချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဖဿေ၊ တွေ့ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဝေဒနာ၊ ခံစားချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဖဿ ပစ္စယာ၊ တွေ့ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ၊ ခံစားချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဖဿေ၊ တွေ့ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဝေဒနာ၊ ခံစားချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဖဿသည် အကျိုးဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ ကြည်သောခဏ သဠာယတနကိုအကြောင်းပြ၍ တွေ့သောခဏ ဖဿအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှ မလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
သဠာယတန ပစ္စယာ ဖဿော၊ အသတိ သဠာယတနေ နတ္ထိ ဖဿောတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ သဠာယတန ပစ္စယာ ဖဿော၊ အသတိ သဠာယတနေ နတ္ထိ ဖဿောတိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
သဠာယတန ပစ္စယာ၊ ကြည်ချင်းကြောင့်။
ဖဿော၊ တွေ့ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဠာယတနေ၊ ကြည်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဖဿော၊ တွေ့ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
သဠာယတန ပစ္စယာ၊ ကြည်ချင်းကြောင့်။
ဖဿော၊ တွေ့ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဠာယတနေ၊ ကြည်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဖဿော၊ တွေ့ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သဠာယတနသည် အကျိုးဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ သက်သောခဏ နာမ် ရုပ်ကိုအကြောင်းပြ၍ ကြည်သောခဏ သဠာယတနအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ် အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
နာမရူပ ပစ္စယာ သဠာယတနံ၊ အသတိ နာမရူပေ နတ္ထိ သဠာယတနန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ နာမရူပပစ္စယာ သဠာယတနံ၊ အသတိ နာမရူပေ နတ္ထိ သဠာယတနန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
နာမရူပ ပစ္စယာ၊ သက်ချင်းကြောင့်။
သဠာယတနံ၊ ကြည်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နမရူပေ၊ သက်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
သဠာယတနံ၊ ကြည်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
နာမရူပ ပစ္စယာ၊ သက်ချင်းကြောင့်။
သဠာယတနံ၊ ကြည်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နမရူပေ၊ သက်ချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
သဠာယတနံ၊ ကြည်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
နာမ်ရုပ်သည် အကျိုးဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုယခု ဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်နောင်နောင်ဘဝ၏ အစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြားအလပ်မရှိ တသား တည်း စပ်မိသောခဏ ဝိညာဏ်ကိုအကြောင်းပြ၍ သက်သောခဏ နာမ်ရုပ်အထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပသမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံ၊ အသတိ ဝိညာဏေ နတ္ထိ နာမရူပန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံ၊ အသတိ ဝိညာဏေ နတ္ထိ နာမရူပန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
ဝိညာဏပစ္စယာ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခု ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းကြောင့်။
နာမရူပံ၊ သက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိညာဏေ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခု ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
နာမရူပံ၊ သက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
ဝိညာဏပစ္စယာ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခု ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းကြောင့်။
နာမရူပံ၊ သက်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိညာဏေ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခု ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
နာမရူပံ၊ သက်ချင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
ဝိညာဏ်သည် အကျိုးဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ အားထုတ်သောခဏ သင်္ခါရကို အကြောင်းပြ၍ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့် နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ အကြားအလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိသောခဏ ဝိညာဏ်အထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှမလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကို သုံးသပ်ဟန်ကား။
သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ၊ အသတိ သင်္ခါရေသု နတ္ထိ ဝိညာဏန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံ၊ အသတိ သင်္ခါရေသု နတ္ထိ ဝိညာဏန္တိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
သင်္ခါရပစ္စယာ၊ အားထုတ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏံ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံးစုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြား အလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သင်္ခါရေသု၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
အသတိ-အသန္တေသု၊ မရှိကုန်သော်။
ဝိညာဏံ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံးစုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြား အလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
နှတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
သင်္ခါရပစ္စယာ၊ အားထုတ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏံ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံးစုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြား အလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သင်္ခါရေသု၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
အသတိ-အသန္တေသု၊ မရှိကုန်သော်။
ဝိညာဏံ၊ ရှေးရှေးဘဝ၏ အဆုံးအဆုံးစုတိနှင့် ယခုယခုဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ ယခုဘဝ၏ အဆုံးအဆုံး စုတိနှင့်၊ နောင်နောင်ဘဝ၏ အစအစ ပဋိသန္ဓေ၊ အကြား အလပ်မရှိ တသားတည်း စပ်မိချင်းသည်။
နှတ္ထိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
သင်္ခါရသည် အကြောင်းဥဒယဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ-မည်၏။ ထို ဥဒယသည်လည်း ခဏဥဒယ အကြောင်းဥဒယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ခဏဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဇာတိဒုက္ခ ထင်၏။
ဤသို့ ဖြစ်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့်ရ - ဖြစ်ခွင့်ရ တပေါင်းတည်း ပေါင်းဆုံ၍ ကျချင်းကြောင့် အကြောင်းဥဒယကို ဖြစ်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် သမုဒယသစ္စာ ထင်၏။
ဤသို့ ရှုပုံ ထင်ပုံ အလုံးစုံကို ပေါင်းချုံရုံးစု၍ အတိတ်-အနာဂတ်-ပစ္စုပ္ပန် ၃-တန် သောကာလ ဘဝဘ၀၊ ပဋိသန္ဓေက - စုတိကျအောင် တခုတခုသော စိတ္တက္ခဏ၏ မသိသောခဏ၊ မောဟကို အကြောင်းပြ၍ အားထုတ်သောခဏ သင်္ခါရအထိ၊ သန္တတိ-သမူဟ-ကိစ္စ-အာရမ္မဏ-ဃန အစိုင်အခဲ ပျိုကွဲ၍ တသဲသဲ-တရုတ်ရုတ် တမုဟုတ်မျှ မလစ် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစု ပြု၍ သုံးသပ်သော –
ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်၊ အဖြစ်ကိုသုံးသပ်ဟန်ကား။
အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာ၊ အသတိ အဝိဇ္ဇာယ နတ္ထိ သင်္ခါရာဘိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။ အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာ၊ အသတိ အဝိဇ္ဇာယ နတ္ထိ သင်္ခါရာဘိ သံခိပိတွာ ဝဝတ္ထာနေ ပညာ သမ္မသနေ ဉာဏံ။
အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ မသိချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရာ၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အဝိဇ္ဇာယ၊ မသိချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
သင်္ခါရာ၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
အတီတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အနာဂတမ္ပိ အဒ္ဓါနံ၊ အနာဂတ်ကာလ ဘဝ၌၎င်း။
အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ၊ မသိချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရာ၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အဝိဇ္ဇာယ၊ မသိချင်းသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
သင်္ခါရာ၊ အားထုတ်ချင်းတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သံခိပိတွာ၊ ပေါင်းချုံရုံးစု၍။
ဝဝတ္ထာနေပညာ၊ ပိုင်းခြားသော ပညာသည်။
သမ္မသနေဉာဏံ၊ သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။
(ဤသို့ -
အတိတ်တရား အနာဂတ်တရား ပစ္စုပ္ပန်တရားကို အရပ်အားဖြင့် ၁၁-ပါး၊ ၁၁-ပါး၊
တရပ်တရပ်၌ အနိစ္စ-ဒုက္ခ-အနတ္တ အားဖြင့် ၃-ပါး၊ ၃-ပါး၊
စိတ္တက္ခဏ တခုတခု၌ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါ ၁၂-ပါး၊ ၁၂ -ပါး။
အင်္ဂါ ၁-ပါး၊ ၁-ပါး၌၊ ဥဒယ, ဝယ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ၂-ပါး၊
ပေါင်းရုံးစု၍ ပိုင်းခြားသော ပညာသည် သမ္မသနဉာဏ် မည်၏။)
သမ္မသနဉာဏ် မည်သည်ကား
အစုအစုပြု၍ သုံးသပ်ချင်းကြောင့် ကလာပ သမ္မသနဉာဏ် မည်သော ဟူ၏။
ထို ကလာပသမ္မသနဉာဏ် သည်လည်း ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်၏ ရှုနည်းကိုပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောသဘောကို ခယ ဝယ—ဟု ဘယဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောသဘောကို ဘေး-ဟု ဘယဉာဏ်၏ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယ ဝိပဿနာမည်၏။
ဖြစ်သော သဘောကို ဘယ-ဟု၊ မဖြစ်သောသဘောကို ခေမ-ဟု အာဒီနဝဉာဏ်၏ ရှုနည်းကိုပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ဖြစ်သောသဘော၊ ပျက်သော သဘောကို မရအပ်ဟု နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်၏ ရှုနည်းကိုပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘောကို လွှတ်ချင်းငှါ အလိုရှိသဟု မုဉ္စိတုကမျတာ ဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာမည်၏။
ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘောကို အတ္တ-အတ္တနိယ မှ လွတ်အောင် ဆင်ခြင်သဟု ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ဖြစ်သောသဘော ပျက်သဘောကို အတ္တ-အတ္တနိယမှ လွတ်၍ အညီအညွတ် ရှုသဟု သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောသဘောသည်ကား၊ ဖြစ်သောကြောင့်သာ ပျက်သဟု အနုလောမဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယ ဝိပဿနာမည်၏။
မဖြစ်သော်ကား-မပျက်ဟု ပျက်သော ခဏခဏ၊ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့် မရ ဖြစ်ခွင့်မရ တပေါင်းတည်း ပျက်ကြသောကြောင့် ပျက်သောခဏခဏ အသစ်အဟောင်း အကြောင်း တစုံတခု ပြုပြင်စီရင်ခွင့်မရ ဝိသင်္ခါရဟု ဂေါတြဘူ ဉာဏ်၏ ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
မဖြစ်သော်ကား-မပျက်ဟု ပျက်သော ခဏခဏ အကြောင်းဟူသမျှ အကျိုးပေးခွင့် မရ ဖြစ်ခွင့်မရ တပေါင်းတည်း ပျက်ကြသောကြောင့် ပျက်သောခဏခဏ ယခုယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်အကြောင်းနှင့် နောင်နောင် အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့် အကျိုး၏ ပေါင်းဆုံခွင့်မရ၊ သစ္ဆိကာတဗ္ဗဟု မဂ်ဉာဏ်၏ရှုနည်းကို ပြချင်းကြောင့် နယဝိပဿနာ မည်၏။
ထိုနယဝိပဿနာသည်လည်း အကျဉ်းအားဖြင့် ၃-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ၄၀-ပြားသတည်း။
ပြားပုံကား။
အနိစ္စတော ဒုက္ခတော ရောဂတော ဂဏ္ဍတော သလ္လတော အဃတော အာဗာဓတော ပရတော ပလောကတော ဤတိတော (၁၀)။
ဥပဒ္ဒဝတော ဘယတော ဥပသဂ္ဂတော စလတော ပဘင်္ဂုတော အဓုဝတော အတာဏတော အလေဏတော အသရဏတော ရိတ္တတော (၂၀)။
တုစ္ဆတော သုညတော အနတ္တတော အာဒီနဝတော ဝိပရိဏာမဓမ္မတော အသာရကတော အဃမူလတော ဝဓကတော ဝိဘဝတော သာသဝတော (၃၀)။
သင်္ခတတော မာရာမိသတော ဇာတိဓမ္မတော ဇရာဓမ္မတော ဗျာဓိဓမ္မတော မရဏဓမ္မတော သောကဓမ္မတော ပရိဒေဝဓမ္မတော ဥပါယာသဓမ္မတော သံကိလေသိကဓမ္မတော။ (၄၀)။
(ဤသို့ အနိစ္စာနုပဿနာ တရားကိုယ်အားဖြင့် တပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ၁၀-ပါး၊
ဒုက္ခာနုပဿနာ တရားကိုယ်အားဖြင့် တပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ၂၅-ပါး။
အနုတ္တာနုပဿနာ တရားကိုယ်အားဖြင့် တပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ၅-ပါး။
နယဝိပဿနာ အကျဉ်းအားဖြင့် ၃-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ၄ဝ-ပြားသတည်း။)
ထို ၄၀-သော နယ ဝိပဿနာတို့တွင် တပါးတပါးသော နယ ဝိပသနနှင့် ပြည့်စုံသော စိတ်ဖြင့် သင့်သောကာလ ရုပ်ကိုသုံးသပ်၏။ သင့်သော ကာလ နာမ်ကိုသုံးသပ်၏၊ ဤသို့ နာမ်ရုပ်ကို သုံးသပ်သော ကာလ နာမ်ရုပ်မှတပါး ပုဂ္ဂိုလ်-သတ္တဝါ-ငါ-သူတပါး-ယောက်ျား-မိန်းမ မထင်သော ကာလမှစ၍ သတ္တသညာ ကွာ၏။
သတ္တသညာ ကွာသောစိတ်ဖြင့် သင်္ခါရကိုသုံးသပ်သော ယောဂီအား ဒိဋ္ဌိမဖြစ်၊ ဒိဋ္ဌိမဖြစ်သည်ရှိသော် ဒိဋ္ဌိကွာသည် မည်၏။ ဒိဋ္ဌိကွာသောစိတ်ဖြင့် သင်္ခါရကို သုံးသပ်သော ယောဂီအား မာနမဖြစ်၊ မဖြစ်သည်ရှိသော် မာနကွာသည် မည်၏။ မာနကွာသောစိတ်ဖြင့် သင်္ခါရကို သုံးသပ်သော ယောဂီအား တဏှာ မဖြစ်၊ တဏှာ မဖြစ်သည်ရှိသော် နိကန္တိကွာသည် မည်၏။
ဒိဋ္ဌိကွာအောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သစေ သင်္ခါရာ အတ္တာ ဘဝေယျုံ၊ အတ္တာတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျုံ၊ အနတ္တာ စ ပန အတ္တာတိ ဂဟိတာ၊ တသ္မာ တေ အဝသဝတ္တနဋ္ဌေန အနတ္တာတိ သင်္ခါရေ အနတ္တတော ပဿန္တဿ ဒိဋ္ဌိသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
အတ္တာ၊ အလိုကျ အစိုးရကုန်သည်။
ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ငြားအံ့။
အတ္တာတိ၊ အလိုကျ အစိုးရကုန်၏ဟူ၍။
ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျုံ၊ သင့်ကုန်ရာ၏။
အနတ္တာစ ပန၊ အလိုမကျ အစိုးမရကုန်ဘဲလျှက်။
အတ္တာတိ၊ အလိုကျ အစိုးရကုန်၏ဟူ၍။
ဂဟိတာ၊ ယူမှားကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တေ၊ ထိုသင်္ခါရတို့သည်။
အဝသဝတ္တနဋ္ဌေန၊ အလိုသို့ မလိုက်သော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အလိုမကျ အစိုးမရကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အနတ္တတော၊ အလိုမကျ-အစိုးမရဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
ဒိဋ္ဌိသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ၊ ဒိဋ္ဌိကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မာနကွာအောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သစေ သင်္ခါရာ နိစ္စာ ဘဝေယျုံ၊ နိစ္စာတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျုံ၊ အနိစ္စာ စ ပန နိစ္စာတိ ဂဟိတာ၊ တသ္မာ တေ ဟုတွာ အဘာဝဋ္ဌေန၊ အနိစ္စာတိ သင်္ခါရေ အနိစ္စတော ပဿန္တဿ မာန သမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိစ္စာ၊ မြဲကုန်သည်။
ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ငြားအံ့။
နိစ္စာတိ၊ မြဲကုန်၏ဟူ၍။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျုံ၊ သင့်ကုန်ရာ၏။
အနိစ္စာ စ ပန၊ မမြဲကုန်ဘဲလျက်။
နိစ္စာတိ၊ မြဲကုန်၏ဟူ၍။
ဂဟိတာ၊ ယူများကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တေ၊ ထိုသင်္ခါရတို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
အဘာဝဋ္ဌေန၊ မရှိသောအနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
မာန သမုဂ္ဃါဋနံ နာမ၊ မာနကွာသော မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိကန္တိ ကွာအောင် သုံးသပ်ပုံကား။
သစေ သင်္ခါရာ သုခါ ဘဝေယျုံ၊ သုခါတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျုံ၊ ဒုက္ခာ စ ပန သုခါတိ ဂဟိတာ၊ တသ္မာ တေ ဥပ္ပါဒ ဝယ ပဋိပီဠနဋ္ဌေန ဒုက္ခာတိ သင်္ခါရေ ဒုက္ခတော ပဿန္တဿ နိကန္တိ ပရိယာဒိန္နံ နာမံ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
သုခါ၊ ချမ်းသာကုန်သည်။
ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ငြားအံ့။
သုခါတိ၊ ချမ်းသာကုန်၏ ဟူ၍။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျုံ၊ သင့်ကုန်ရာ၏။
ဒုက္ခာစပန၊ မချမ်းသာကုန်ဘဲလျက်။
သုခါတိ၊ ချမ်းသာကုန်၏ဟူ၍။
ဂဟိတာ၊ ယူမှားကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တေ၊ ထိုသင်္ခါရတို့သည်။
ဥပ္ပါဒ ဝယ ပဋိပီဠနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် နှိပ်စက်သော အနက်ကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသော ယောဂီအား။
နိကန္တိ ပရိယာဒိန္နံ နာမ၊ နိကန္တိ ကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဤသို့ ဒိဋ္ဌိကွာအောင် မာနကွာအောင် နိကန္တိကွာအောင် သုံးသပ်သောကာလ ရုပ်ကမ္မဌာန်းအစဉ် အလေ့အလာတွင်၏။ နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်း အစဉ် အလေ့အလာ တွင်၏။ ရုပ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအစဉ်၊ နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအစဉ် အလေ့အလာ တွင်သောကာလ ဘင်္ဂဉာဏ်မှ- အနုလောမဉာဏ်ကျအောင် ပွါးပုံ ပယ်ပုံ အဋ္ဌာရသမဟာဝိပဿနာ ထင်ပုံကိုပြ၏။
ပြပုံကား။
အနိစ္စာနုပဿနံ ဘာဝန္တော နိစ္စသညံ ပဇဟတိ။
အနိစ္စာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ နိစ္စသညာ - ကိလေသာကိုပယ်၏။
ဒုက္ခာနုပဿနံ ဘာဝန္တော သုခသညံ ပဇဟတိ။
ဒုက္ခာပဿနာကို ပ္ပါးသောသူ သုခသညာ - ကိလေသာကိုပယ်၏။
အနတ္တာနုပဿနံ ဘာဝန္တော အတ္တသညံ ပဇဟတိ။
အနတ္တာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ အတ္တသညာ - ကိလေသာကိုပယ်၏။
နိဗ္ဗိဒါနုပဿနံ ဘာဝန္တော နန္ဒိံ ပဇဟတိ။
နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ ကိုပွားသောသူ နန္ဒီကိုပယ်၏။
ဝိရာဂါနုပဿနံ ဘာဝန္တော ရာဂံ ပဇဟတိ။
ဝိရာဂါနုပဿနာကို ပွားသောသူ ရာဂကိုပယ်၏။
နိရောဓာနုပဿနံ ဘာဝန္တော သမုဒယံ ပဇဟတိ။
နိရောဓာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ ယခုယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်သင့်သော အနုသယ ပရိယုဋ္ဌာန် - သမုဒယကိုပယ်၏။
ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနံ ဘာဝန္တော အာဒါနံ ပဇဟတိ။
ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာကို ပွါးသောသူ နောင်နောင် အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ယူသော အနုသယ ပရိယုဋ္ဌာန် - အာဒါနကိုပယ်၏။
ခယာနုပဿနံ ဘာဝန္တော ဃနသညံ ပဇဟတိ။
ခယာနုပဿနာကိုပ္ပါးသောသူ ဃနသညာ - ကိလေသာကိုပယ်၏။
ဝယာနုပဿနံ ဘာဝန္တော အာယူဟနံ ပဇဟတိ။
ဝယာနုပဿနာကိုပွါးသောသူ အားထုတ်လိုသော စိတ်ကိုပယ်၏။
ဝိပရိဏာမာနုပဿနံ ဘာဝန္တော ဓုဝသညံ ပဇဟတိ။
ဝိပရိဏာမာနုပဿနာကိုပ္ပါးသောသူ ဓုဝသညာ - ကိလေသာကိုပယ်၏။
အနိမိတ္တာနုပဿနံ ဘာဝန္တော နိမိတ္တံ-ပဇဟတိ။
အနိမိတ္တာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ ကာမရာဂ အမှတ်ထင်သော နိမိတ်ကို ပယ်၏။
အပ္ပဏိဟိတာနုပဿနံ ဘာဝန္တော ပဏိဓိံပဇဟတိ။
အပ္ပဏိဟိတာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ တောင့်တသော တဏှာပဏိဓိကိုပယ်၏။
သုညတာနုပဿနံ ဘာဝေန္တော အဘိနိဝေသံ ပဇဟတိ။
သုညတာနုပဿနာကို ပွါးသောသူ ငါဟူသော နှလုံးသွင်းကို ပယ်၏။
အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနံ ဘာဝန္တော သာရာဒါနာဘိနိဝေသံ ပဇဟတိ။
အဓိပညာဓမ္မဝိပဿနာကို ပ္ပါးသောသူ အနှစ်သာရဟု ယူမှားသော နှလုံးသွင်းကို ပယ်၏။
ယထာ ဘူတ ဉာဏဒဿနံ ဘာဝန္တော သမ္မောဟာဘိနိဝေသံ ပဇဟတိ။
ယထာဘူတ ဉာဏဒဿနကို ပ္ပါးသောသူ ငါဟုတ်သလော မဟုတ်သလောဟု ယုံမှားတွေးတောချင်း သမ္မောဟ နှလုံးသွင်းကို ပယ်၏။
အာဒီနဝါနုပဿနံ ဘာဝန္တော အာလယာဘိနိဝေသံ ပဇဟတိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာကို ပွါးသောသူ တငဲ့ကွက်ကွက် မက်မောသော နှလုံးသွင်းကို ပယ်၏။
ပဋိသင်္ခါနုပဿနံ ဘာဝန္တော အပဋိသင်္ခံပဇဟတိ။
ပဋိသင်္ခါနုပဿနာကို ပ္ပါးသောသူ မဆင်ခြင်သော မောဟကိုပယ်၏။
ဝိဝဋ္ဋာနုပဿနံ ဘာဝန္တော သံယောဂါဘိနိဝေသံ ပဇဟတိ။
ဝိဝဋ္ဋာနုပဿနကို ပ္ပါးသောသူ ကိလေသာနှင့်ယှဉ်သော သံယောဇဉ် နှလုံးသွင်းကို ပယ်၏။
ဤသို့ ရုပ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအစဉ်၊ နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအစဉ် အလေ့အလာ တွင်သောကာလ ဘင်္ဂဉာဏ်မှ- အနုလောမဉာဏ်ကျအောင် ပွါးပုံ ပယ်ပုံ အဋ္ဌာရသ မဟာဝိပဿနာ ထင်ပုံကို ပြ၏။
ဤသို့ ပွါးပုံ ပယ်ပုံ အဋ္ဌာရသ မဟာဝိပဿနာ ထင်ပုံကိုပြသောအလို၊ အတိတ်ကိုလွှတ်၏၊ အနာဂတ်ကိုလွှတ်၏၊ ပစ္စုပ္ပန်ကို သိမှတ်ဝတ်ပြု၏၊ ပစ္စုပ္ပန်ကို သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ကာလ အဒ္ဓါ ပစ္စုပ္ပန်ကျ၍ မြင်သောခဏ ဥပလက္ခဏအားဖြင့် မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ထင်ချက်ရမှ စက္ခုဒွါရိကဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း၊ စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဝတ္ထု၊ ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ -
- ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော ရုပ်။
- ခံစားသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝေဒနာ။
- အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာ။
- အားထုတ်သော သဘော လက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော သင်္ခါရ။
- အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော ဝိညာဏ်။
ဤသို့ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော - ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ၅-ပါး တို့၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒပယ-ဟု၊ ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု ရှုနည်းကို ပြသော နယဝိပဿနာဖြင့် အစုအစုပြု၍ သုံးသပ်သော ကလာပသမ္မသနဉာဏ် သည် ဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏ်သို့ဆိုက်၍ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်၏ ထံမှောက် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်၏။
ဤသို့ တဘက်ကမ်းရောက်သော ကလာပသမ္မသနဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီ၏ ကလာပသမ္မသနဉာဏ် ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ ကိလေသာခွါပုံ၊ အလုံးစုံတရပ်။
ကလာပသမ္မသနဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော်လည်း ဝိပဿနာအစ အာဒိကမ္မိက ဖြစ်၍ သုံးသပ်ကာမျှ ဖြစ်ချင်းကြောင့် -
တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလို အားဖြင့် အညီအညွှတ် ရှုသော ကာလကိုမရ၊
ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သော ကာလကိုမရ၊
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန်ကျသော ကာလကို မရချင်းကြောင့် -
ကိလေသာ ကိုပယ်သောကိစ္စနှင့် မပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာနှင့် မပြည့်စုံပုံ၊ အလုံးစုံ တရပ်။
ဤ ၂-ရပ်အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာ စကားရပ်။ ဤတွင်ရွေ့အပြီးသတ်။
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်သို့ဆိုက်၍ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်၏ ထံမှောက် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ကလာပ သမ္မသနဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် ရုပ်ကမ္မဌာန်း အစဉ်၊ နာမ်ကမ္မဋ္ဌာန်းအစဉ်၊ အလေ့အလာ တွင်သော ကာလ ဘင်္ဂဉာဏ်မှ အနုလောမဉာဏ် ကျအောင် ပွါးပုံ၊ ပယ်ပုံ၊ အဋ္ဌာရသ မဟာဝိပဿနာထင်ပုံ၊ အလုံးစုံကို ကုန်စင်အောင် ပြသောကြောင့် -
မိုဃ်းတိမ်တိုက် ကင်းသော ကောင်းကင်ပြင်၊ ကြည့်ရှုတိုင်း မပိတ်မပင် ထင်သကဲ့သို့
ရွှံ့ညွံကင်းသော ရေတလင်းပြင်၊ ကြည့်ရှုတိုင်း အရိပ်ထင်သကဲ့သို့
မည်းညစ်ချင်း ကင်းသော ရွှေပေါ်-မြတင်၊ ကြည့်ရှုတိုင်း အရိပ်ထင်သကဲ့သို့
စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော ဉာဏ်အမြင်ဖြင့် -
အထင်တလုလု အတိတ်လွတ်လွတ် အနာဂတ်လွတ်လွတ် သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ပစ္စုပ္ပန်သည်ကား အဒ္ဓါပစ္စုပ္ပန် သန္တတိပစ္စုပ္ပန် ခဏပစ္စုပ္ပန် အားဖြင့် ၃-ပါး၊ ထို ၃-ပါး တို့တွင် အဒ္ဓါပစ္စုပ္ပန် ကလာပသမ္မသနဉာဏ်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု သုံးသပ်ဟန်ကို လွှတ်၍၊ သန္တတိပစ္စုပ္ပန် ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ချင်းသို့ ရောက်၏။
အားထုတ်ပုံကား အကျဉ်းအကျယ်အားဖြင့် ၂-ပါး။ ထို ၂ ပါးတို့တွင် -
အကျဉ်းအားဖြင့် အားထုတ်ပုံကား ၅-ပါး။ ၅-ပါး ဟူသော်ကား။
- ဖြစ်ဆဲရုပ်သည် ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောရုပ်၏ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာ သည်ကား ဥဒပယ မည်၏။ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား ဝယ မည်၏။ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား ဉာဏ်မည်၏။ ဤသို့ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ရုပ်၏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံတပါး။
- ဖြစ်ဆဲဝေဒနာသည် ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၏ ဖြစ်သော သဘော လက္ခကာသည်ကား ဥဒယ မည်၏၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား ဝယမည်၏၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား ဉာဏ်မည်၏။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊ သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံတပါး။
- ဖြစ်ဆဲ သညာသည် ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သညာ၏ ဖြစ်သော သဘော လက္ခကာသည်ကား ဥဒယ မည်၏၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား ဝယမည်၏၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား ဉာဏ်မည်၏။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သညာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊ သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံတပါး။
- ဖြစ်ဆဲ သင်္ခါရသည် ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၏ ဖြစ်သော သဘော လက္ခကာသည်ကား ဥဒယ မည်၏၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား ဝယမည်၏၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား ဉာဏ်မည်၏။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊ သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံတပါး။
- ဖြစ်ဆဲ ဝိညာဏ်သည် ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၏ ဖြစ်သော သဘော လက္ခကာသည်ကား ဥဒယ မည်၏၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား ဝယမည်၏၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား ဉာဏ်မည်၏။ ဤသို့ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊ သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံတပါး။
ထို ၅-ပါးတို့တွင် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ရုပ်၏ -
ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ—ဟု၊
ပျက်သဘောကို ဝယ—ဟု၊
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊
သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံကား။
ဇာတံ ရူပံ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ တဿ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဥဒယာ၊ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယော၊ အနုပဿနာ ဉာဏံ။
ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝေဒနာ၏ -
ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ—ဟု၊
ပျက်သဘောကို ဝယ—ဟု၊
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊
သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံကား။
ဇာတာ ဝေဒနာ ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ တဿာ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဥဒယော၊ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယော၊ အနုပဿနာ ဉာဏံ။
ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သညာ၏ -
ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ—ဟု၊
ပျက်သဘောကို ဝယ—ဟု၊
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊
သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံကား။
ဇာတာ သညာ ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ တဿာ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဥဒယော၊ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယော၊ အနုပဿနာ ဉာဏံ။
ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရ၏ -
ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ—ဟု၊
ပျက်သဘောကို ဝယ—ဟု၊
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊
သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံကား။
ဇာတာ သင်္ခါရာ ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ တေသံ နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ ဥဒယော၊ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယော၊ အနုပဿနာ ဉာဏံ။
ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၏ -
ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ—ဟု၊
ပျက်သဘောကို ဝယ—ဟု၊
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းကို ဉာဏ်-ဟု၊
သုံးသပ်ဟန်ကို အားထုတ်ပုံကား။
ဇာတံ ဝိညာဏံ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ တဿ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဥဒယော၊ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယော၊ အနုပဿနာ ဉာဏံ။
ဇာတံ၊ ဖြစ်ဆဲ။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿ၊ ထို ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောရုပ်၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သောသဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
အနုပဿနာ၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ဆဲ။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿာ၊ ထို ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောဝေဒနာ၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သောသဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
အနုပဿနာ၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ဆဲ။
သညာ၊ သညာသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿာ၊ ထို ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောသညာ၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သောသဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
အနုပဿနာ၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ဆဲ။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿ၊ ထို ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောသင်္ခါရတို့၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သောသဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
အနုပဿနာ၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
ဇာတံ၊ ဖြစ်ဆဲ။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿ၊ ထို ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သောဝိညာဏံ၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သောသဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
အနုပဿနာ၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်းသည်ကား။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်မည်၏။
ဤသို့ ခဏတ္တယ ပရိယာပန္န ဇာတခေတ်ပုဒ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ် ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု၊ ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုချင်း ကို ဉာဏ်-ဟု၊ သုံးသပ် ထိုယောဂီသည် ဤ ပါဠိနည်းဖြင့် ဥဒယ၏ ပရိယာယ်ကိုလည်း သုံးသပ်၏။ ဝယ၏ ပရိယာယ်ကိုလည်း သုံးသပ်၏။
အဘယ်သို့ ဥဒယ၏ ပရိယာယ်ကို သုံးသပ်သနည်း။
ဖြစ်သော သဘော နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏာသည်ကား ဖြစ်သဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥဒယ မည်၏။ ဖြစ်သဟု ရှုအပ်သော ထိုဥဒယသည်လည်း ဖြစ်အသစ်ဟု ရှုအပ် သောကြောင့် အဘိနဝါကာရ မည်၏။ ဖြစ်အသစ်ဟု ရှုအပ်သော ထိုအဘိနဝါကာရ သည်လည်း အသစ်ဖြစ်သောကာလ ဥပ္ပါဒက္ခဏာဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဥပါဒ် မည်၏။ အသစ်ဖြစ်သောကာလ ဥပ္ပါဒက္ခဏာဟု ရှုအပ်သော ထိုဥပါဒ်သည်လည်း နာမ်၏ဇာတိ၊ ရုပ်၏ ဇာတိ ဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဇာတိမည်၏။ ဤသို့ ဥဒယ၏ ပရိယာယ် ကိုလည်းသုံးသပ်အပ်၏။
အဘယ်သို့ ဝယ၏ပရိယာယ်ကို သုံးသပ်သနည်း။
ပျက်သော သဘော ဝိပရိဏာမ လက္ခဏာသည်ကား ကင်းသဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဝယ မည်၏။ ကင်းသဟု ရှုအပ်သော ထိုဝယသည်လည်း ကင်းသောကာလ ဘင်္ဂက္ခဏဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဘင် မည်၏။ ကင်းသောကာလ၊ ဘင်္ဂက္ခဏ ဟု ရှုအပ်သော ထိုဘင်သည်လည်း ကုန်သဟု ရှုအပ်ကြောင့် ခယ မည်၏။ ဤသို့ ဝယ၏ ပရိယာယ်ကိုလည်းသုံးသပ်၏။
သော ဣမိနာ ပါဠိနယေန ဇာတဿ နာမရူပဿ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဇာတိံ ဥပ္ပါဒံ အဘိနဝါကာရံ ဥဒယောတိ ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ခယံ ဘင်္ဂံ ဝယောတိ သမနုပဿတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဣမိနာပါဠိနယေန၊ ဤပါဠိနည်းဖြင့်။
ဇာတဿ၊ ဖြစ်ဆဲ။
နာမရူပဿ၊ နာမ်ရုပ်၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို။
ဇာတိံ၊ ဇာတိဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပ္ပါဒန္တိ၊ ဥပါဒ်ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
အဘိနဝါကာရန္တိ၊ အသစ်ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥဒယောတိ၊ ဥယဟူ၍ လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘော လက္ခဏာကို။
ခယန္တိ၊ ကုန်၏ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဘင်္ဂန္တိ၊ ဘင်ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝယောတိ၊ ကင်း၏ဟူ၍လည်း။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဤသို့ ရှုသဖြင့် သုံးသပ်အပ်သော ဝယ၏ပရိယာယ်တို့တွင် ကင်းသဟု ရှုအပ်သော ဝယသည်ကား အသစ်ကင်းသဟု ရှုအပ်သော ဝယ၊ အဟောင်းကင်းသဟု ရှုအပ် သောဝယ၊ အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် အသစ်ကင်းသဟု ရှုအပ်သော ဝယသည်ကား အသစ်ကင်းသော ကာလ ဌိတိက္ခဏာဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဌီမည်၏။ အသစ်ကင်းသော ကာလ ဌိတိက္ခဏာဟု ရှုအပ်သော ဌီသည်လည်း နာမ်၏ဇရာ ရုပ်၏ဇရာဟု ရှုအပ် သောကြောင့် ဇရာမည်၏။ ဤသို့ ဝယ၏ပရိယာယ်ကိုလည်း ဇရာဟု သုံးသပ် သော်ကားသင့်၏။ မသုံးသပ်သော်ကား မသင့်။
အဟောင်းကင်းသဟု ရှုအပ်သော ထိုဝယသည်ကား အဟောင်းကင်းသောကာလ ဘင်္ဂက္ခဏဟု ရှုအပ်သောကြောင့် ဘင်မည်၏။ အဟောင်းကင်းသောကာလ ဘင်္ဂက္ခဏဟု ရှုအပ်သော ထိုဘင်သည်လည်း နာမ်၏မရဏ ရုပ်၏မရဏဟု ရှုအပ်သောကြောင့်၊ မရဏ မည်၏။ ဤသို့ ဝယ၏ပရိယာယ်ကိုလည်း မရဏဟု သုံးသပ်သော်ကား သင့်၏။ မသုံးသပ်သော်ကား မသင့်။
ထိုကြောင့် ဋီကာ၌ -
ကိဉ္စာပိ ကလာပသမ္မသနာဒီသု ဇာတိဇရာ မရဏ သီသေန ဇာတိဇရာမရဏဝန္တော ဓမ္မာ ဝုတ္တာ။ ဣဓ ပန ဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏနိဒ္ဒေသ ဇာတိ ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ တဿာ နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ ဥဒယော ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ဝယောတိ စ အာဒိနာ ဝုစ္စမာနေ ဇာတိဇရာမရဏာနံ ဇာတိဇရာမရဏဝန္တတာ နိပ္ဖန္နတာစ အနုညာတာဝိယ ဟောတိ။ တံ ပရိဟရိတုံ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒင်္ဂေသု ဘဝပရိယောသာနာဝ ဒေသနာဂတာ။
ဟူ၍၎င်း။
ဥဒယဝယ မတ္တဂ္ဂဟဏဉ္စေတ္ထ ဥဒယဗ္ဗယဒဿနေနေဝ ဣမဿ ဉာဏဿ ပဝတ္တနတော၊ နဌိတိက္ခဏဿ အဘာဝါ။
ဟူ၍၎င်း လာ၏။
ကလာပသမ္မသနာဒီသု၊ ကလာပသမ္မသန အစရှိကုန်သော နိဒ္ဒေသတို့၌။
ဇာတိဇရာမရဏ သီသေန၊ ဇာတိကိုဦး ဇရာကိုဦး မရဏကိုဦး ပြုသဖြင့်။
ဇာတိ ဇရာမရဏ ဝန္တော၊ ဇာတိရှိ ဇရာရှိ မရဏရှိကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ ဇာတိတရား ဇရာတရား မရဏတရားတို့ကို။
ကိဉ္စပိဝုတ္တာ၊ အကယ်၍ကား ဟောအပ်ကုန်၏ရှင့်။
ပနတထာပိ၊ ထိုသို့ပင် ဟောအပ်ကုန်သော်လည်း။
ဣဓဥဒယဗ္ဗယဉာဏနိဒ္ဒေသ၊ ဤဥဒယဗ္ဗယဉာဏနိဒ္ဒေသ၌။
ဇာတိ၊ ဇာတိသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်မည်၏။
တဿာ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော ဇာတိ၏။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘော လက္ခဏာသည်ကား။
ဥဒယော၊ ဥဒယမည်၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သော သဘောလက္ခဏာသည်ကား။
ဝယော၊ ဝယမည်၏။
ဣတိစအာဒိနာနယေန၊ ဤသို့အစရှိသောနည်းဖြင့်လည်း။
ဝုစ္စမာနေ၊ ဆိုလိုသည်ရှိသော်။
ဇာတိဇရာမရဏာနံ ဇာတိဇရာမရဏဝန္တတာစ၊ ဇာတိ၏ ဇာတိရှိသည်၏အဖြစ်၊ ဇရာ၏ ဇရာရှိသည်၏အဖြစ်၊ မရဏ၏ မရဏရှိသည်၏အဖြစ်ကို၎င်း။
ဇာတိဇရာမရဏာနံ ဇာတိ ဇရာမရဏ နိပ္ဖန္နတာစ၊ ဇာတိ၏ ဇာတိပြီးသည်၏အဖြစ်၊ ဇရာ၏ ဇရာပြီးသည်၏ အဖြစ်၊ မရဏ၏ မရဏပြီးသည်၏အဖြစ်ကို၎င်း။
အနုညာတာဝိယ အနုညာတဂတိကာ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်နှင့် အလားတူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တံအနုညာတ ဂတိကံ၊ ထိုခွင့်ပြုအပ်သည်နှင့် အလားတူသည်ကို။
ပရိဟရိတုံ၊ ပယ်ချင်းငှါ။
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒင်္ဂေသု၊ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်အင်္ဂါတို့၌။
ဘဝပရိယောသာနာ၊ ဘဝအဆုံးရှိသော။
ဒေသနာဝ၊ ဒေသနာကိုသာလျှင်။
ဂတာ-ဂဒိတာ ကထိတာ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ဧတ္ထစ၊ ဤသို့ ဆိုရာ၌လည်း။
ဥဒယဗ္ဗယဒဿနေနေဝ၊ ဖြစ်သဟုရှု ပျက်သဟုရှုသော အားဖြင့်သာလျှင်။
ဣမဿဉာဏဿ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်အား။
ပဝတ္တနတော၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဥဒယဝယ မတ္တဂ္ဂဟဏံ၊ ဥဒယ ဝယ သဒ္ဒါမျှသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဌိတိက္ခဏဿ၊ ဌီခဏ၏။
အဘာဝါ၊ မရှိချင်းကြောင့်။
န၊ မဟုတ်။
(ဤကား အကျဉ်းအားဖြင့် အားထုတ်ပုံတည်း)
အကျယ်အားဖြင့် အားထုတ်ပုံကား ၅၀-ပြားသတည်း။
အဘယ်သို့အားဖြင့် အကျယ် ၅၀-ပြားသနည်း။
ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသတည်း။
လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသတည်း။
အဘယ်သို့ -
ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသနည်း။
လက္ခဏာ အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသနည်း။
မြင်သောခဏ ကြားသောခဏ နံသောခဏ စားသောခဏ ထိသောခဏ သိသောခဏ သွားသောခဏ ပြန်သောခဏ ဘယ်လှမ်းသောခဏ ညာလှမ်းသော ခဏ တူရူကြည့်သောခဏ တစောင်းကြည့်သောခဏ ကွေးသောခဏ ဆန့်သောခဏ ဒုကုဋ်–သပိတ်-သင်္ကန်း-အဝတ်-အရုံ တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ စားသောခဏ သောက်သောခဏ ခဲသောခဏ လျက်သောခဏ ကျင်ကြီးစွန့်သော ခဏ ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ ပြောဆိုသောခဏ အစရှိသောအားဖြင့် များစွာသော ခဏတို့တွင် -
ဥပလက္ခဏအားဖြင့် မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊ စက္ခုဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ -
ဘောက်ပြန်သော သဘော လက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်၊
ခံစားသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
အမှတ်ပြုသော သဘော လက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သညာ၊
အားထုတ်သော သဘော လက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
အာရုံပြုသော သဘော လက္ခဏာ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
ဤသို့တခုတခု အစုစုဖြစ်သော ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ခန္ဓာ ၅-ပါး တို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၂၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၂၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသတည်း။
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။
သညက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့် လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့် လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး၊ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့် လည်း အကျယ် ၁၀-ပြားသတည်း။
ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဉာဏ်အားဖြင့်လည်း ၂၅-ပါး။ ရှုသောဌာန - လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း ၂၅-ပါး။
ပျက်သဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဉာဏ် အားဖြင့်လည်း ၂၅-ပါး။ ရှုသောဌာန-လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း ၂၅-ပါး။ ဤသို့ ဉာဏ်အားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြား သတည်း။ လက္ခဏာအားဖြင့်လည်း အကျယ် ၅၀-ပြားသတည်း။
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသည် ရှိသော် အဘယ် ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ မောဟ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ရုပ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု တပ်မက်သော ခဏခဏ တဏှာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ရုပ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော တဏှာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုပြုသော ခဏခဏ ကံ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ရုပ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော ကံ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ယခုယခုဘဝ ပဝတ္တိကာလ စားသောက်သောခဏခဏ အဟာရ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ရှိသော အကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ဖြစ်သော ခဏခဏ စားသောက်သော ခဏဖြင့်ပြီးသော အာဟာရ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
ရုပ်ဖြစ်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါး တို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန ခဏအားဖြင့်ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ရူပက္ခန္ဓာ၏ ခဏဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ ဟုရှုသည်ရှိသော်၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါး တို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ ရူပသမုဒယောတိ ပစ္စယ သမုဒယဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ တဏှာသမုဒယာ ရူပသမုယောတိ ပစ္စယ သမုဒယဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ ကမ္မ သမုဒယာ ရူပသမုယောတိ ပစ္စယ သမုဒယဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ အာဟာရ သမုဒယာ ရူပသမုယောတိ ပစ္စယ သမုဒယဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ရူပက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာသဇမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရူပသမုဒယယော၊ ရုပ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာသမုဒယာ၊ တဏှာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရူပသမုဒယော၊ ရုပ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မသမုဒယာ ၊ကံ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရူပသမုဒယော၊ ရုပ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဟာရသမုဒယာ၊ အာဟာရ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ရူပသမုဒယော၊ ရုပ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာာနိ၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို ဝယ—ဟု ရှုသည်ရှိသော် အဘယ် ဝယလက္ခဏာ ၅-ပါး တို့ကို ရှုသနည်း။
ရုပ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ရုပ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ရုပ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော တဏှာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ရုပ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော တဏှာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ရုပ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကံ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ရုပ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ကံ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ရုပ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် စားသောက်ခြင်းငှါထိုက်သော အာဟာရ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ရုပ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် စားသောက် ချင်းငှါ မထိုက်သော အာဟာရ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ် အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ရူပက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ရုပ်ပျက်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ပျက်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ရူပက္ခန္ဓာ၏ ခဏပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ရူပက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို ဝယဟု ရှုသည်ရှိသော် ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါး တို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ ရူပနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ တဏှာနိရောဓာ ရူပနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ ကမ္မနိရောဓာ ရူပနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ အာဟာရနိရောဓာ ရူပနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ ဝိပရိဏာလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ရူပက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ရူပနိရောဓော၊ ရုပ်၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာနိရောဓာ၊ တဏှာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ရူပနိရောဓော၊ ရုပ်၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မနိရောဓာ၊ ကံ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ရူပနိရောဓော၊ ရုပ်၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဟာရနိရောဓာ၊ အဟာရ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ရူပနိရောဓော၊ ရုပ်၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သောသဘော လက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရူပက္ခန္ဓဿ၊ ရူပက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော် အဘယ် ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝေဒနာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုတပ်မက်သော ခဏခဏ တဏှာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝေဒနာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော တဏှာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ ကံ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝေဒနာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော ကံ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ယခုယခုဘဝ ပဝတ္တိကာလ တွေ့သောခဏခဏ ဖဿ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာ ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာဖြစ်သော ခဏခဏ တွေ့သောခဏဖြင့်ပြီးသော ဖဿ၏ အကြောင်းရှိသော အားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
ဝေဒနာဖြစ်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ခဏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟုရှုသည်ရှိသော် ဤဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှု၏။
အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ ဝေဒနာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ တဏှာသမုဒယာ ဝေဒနာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ ကမ္မသမုဒယာ ဝေဒနာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ ဖဿသမုဒယာ ဝေဒနာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိပဉ္စ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဖာသမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာသမုဒယာ၊ တဏှာ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မသမုဒယာ၊ ကံ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿသမုဒယာ၊ ဖဿ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ဖြစ်သောသဘောလက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည် ရှိသော်။
ဣနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော် အဘယ် ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ဝေဒနာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝေဒနာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝေဒနာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော တဏှာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝေဒနာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော တဏှာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝေဒနာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကံ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝေဒနာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ကံ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝေဒနာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါထိုက်သော ဖဿ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာ မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသော အကျိုးကိုပြ၍ ဝေဒနာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါ မထိုက်သော ဖဿ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝေဒနာပျက်သော ခဏခဏ၊ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ပျက်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ခဏပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟုရှုသည်ရှိသော် ဤဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ တဏှာနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ ကမ္မနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ ဖဿနိရောဓာ ဝေဒနာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။ ဝိပရိဏာမ လက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ နိရောဓော၊ ဝေဒနာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာ နိရောဓာ၊ တဏှာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ နိရောဓော၊ ဝေဒနာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မနိရောဓာ၊ ကံ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ နိရောဓော၊ ဝေဒနာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿနိရောဓာ၊ ဖဿ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝေဒနာ နိရောဓော၊ ဝေဒနာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သောသဘော လက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနက္ခန္ဓဿ၊ ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သညက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို၊ ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ အဘယ် ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သညာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု တပ်မက်သော ခဏခဏ တဏှာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သညာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော တဏှာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု ပြုသော ခဏခဏ ကံ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သညာဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော ကံ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ယခုယခုဘဝ ပဝတ္တိကာလ တွေ့သောခဏခဏ ဖဿ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာ ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာဖြစ်သော ခဏခဏ တွေ့သောခဏဖြင့်ပြီးသော ဖဿ၏ အကြောင်းရှိသော အားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် သညက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
သညာဖြစ်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း သညက္ခန္ဓာ၏ခဏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
သညက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော် ဤဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာ သမုဒယာ သညာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ တဏှာသမုဒယာ သညာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ ကမ္မသမုဒယာ သညာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ ဖဿသမုဒယာ သညာသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။ နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ပဿန္တောပိ သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
သညက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သညာသမုဒယော၊ သညာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာသမုဒယာ၊ တဏှာ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သညာသမုဒယော၊ သညာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မသမုဒယာ၊ ကံ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သညာသမုဒယော၊ သညာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿသမုဒယာ။ ဖဿ၏ဖြစ်ချင်းဖြင့်။
သညာသမုဒယော၊ သညာ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သညက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို၊ ဝယ-ဟု ရှုသည် ရှိသော်၊ အဘယ် ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
သညာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သညာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာ ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ယခု အကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သညက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သညာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော တဏှာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သညာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော တဏှာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သညက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သညာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကံ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သညာ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သညာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ကံ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သညက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သညာပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါထိုက်သော ဖဿ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာ မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသော အကျိုးကိုပြ၍ သညာပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါ မထိုက်သော ဖဿ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သညက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သညာပျက်သော ခဏခဏ၊ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ပျက်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း သညက္ခန္ဓာ၏ ခဏပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သညက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ သညာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
တဏှာနိရောဓာ သညာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ကမ္မနိရောဓာ သညာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဖဿနိရောဓာ သညာနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သညက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ သညက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
သညာက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
သညာနိရောဓော၊ သညာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သောအနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာနိရောဓာ၊ တဏှာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
သညာနိရောဓော၊ သညာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သောအနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မနိရောဓာ၊ ကံ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
သညာနိရောဓော၊ သညာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သောအနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿနိရောဓာ၊ ဖဿ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
သညာနိရောဓော၊ သညာ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သောအနက်ကြောင့်။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သောသဘော လက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သညက္ခန္ဓဿ၊ သညက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို၊ ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ အဘယ် ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သင်္ခါရဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု တပ်မက်သော ခဏခဏ တဏှာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သင်္ခါရဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော တဏှာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု ပြုသော ခဏခဏ ကံ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ သင်္ခါရဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော ကံ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ယခုယခုဘဝ ပဝတ္တိကာလ တွေ့သောခဏခဏ ဖဿ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရ ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရဖြစ်သော ခဏခဏ တွေ့သောခဏဖြင့်ပြီးသော ဖဿ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
သင်္ခါရဖြစ်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ခဏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို၊ ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ ဤ ဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာယမုဒယာ သင်္ခါရသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
တဏှာသမုဒယာ သင်္ခါရသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ကမ္မသမုဒယာ သင်္ခါရသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ဖဿသမုဒယာ သင်္ခါရသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာယမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရသမုဒယော၊သင်္ခါရ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာသမုဒယာ၊ တဏှာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရသမုဒယော၊သင်္ခါရ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မသမုဒယာ၊ ကံ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရသမုဒယော၊သင်္ခါရ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿသမုဒယာ၊ ဖဿ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
သင်္ခါရသမုဒယော၊ သင်္ခါရ၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို၊ ဝယ—ဟု ရှုသည်ရှိသော် အဘယ် ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါး တို့ကိုရှုသနည်း။
သင်္ခါရပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သင်္ခါရ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သင်္ခါရပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော တဏှာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သင်္ခါရ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော တဏှာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သင်္ခါရပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကံ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော သင်္ခါရ၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ကံ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သင်္ခါရပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါထိုက်သော ဖဿ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရ မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသော အကျိုးကိုပြ၍ သင်္ခါရပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါ မထိုက်သော ဖဿ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သင်္ခါရပျက်သော ခဏခဏ၊ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ပျက်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ခဏပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို၊ ဝယ-ဟု ရှုသည်ရှိသည်၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
တဏှာနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ကမ္မနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဖဿနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြာင့်။
သင်္ခါရနိရောဓော၊ သင်္ခါရ၏ ခြုဓ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာနိရောဓာ၊ တဏှာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြာင့်။
သင်္ခါရနိရောဓော၊ သင်္ခါရ၏ ခြုဓ်ချင်း၊
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မနိရောဓော၊ ကံ၏ ခြုဓ်ချင်းကြာင့်။
သင်္ခါရနိရောဓော၊ သင်္ခါရ၏ ခြုဓ်ချင်း၊
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဖဿနိရောဓာ၊ ဖဿ၏ ခြုဓ်ချင်းကြာင့်။
သင်္ခါရနိရောဓော၊ သင်္ခါရ၏ ခြုဓ်ချင်း၊
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သောသဘော လက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓဿ၊ သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သောသဘောကို၊ ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ အဘယ် ဥဒယ လက္ခဏာ ၅ ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခုမသိသော ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝိညာဏ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု တပ်မက်သော ခဏခဏ တဏှာ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝိညာဏ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော တဏှာ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ရှေးရှေးဘဝ ကံကိုအားထုတ်သော ကာလကာလ တစုံတခု ပြုသော ခဏခဏ ကံ၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယခုယခုဘဝ အကျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ကာလကာလ ဝိညာဏ်ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ဖြစ်သော ခဏခဏ ရှေးဘဝဖြင့်ပြီးသော ကံ၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟုရှု၏။
ယခုယခုဘဝ ပဝတ္တိကာလ သက်သောခဏခဏ နာမ်ရုပ်၏ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ် ဖြစ်၏။ ဤသို့ရှိသော အကြောင်း၏ ရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ဖြစ်သော ခဏခဏ သက်သောခဏဖြင့်ပြီးသော နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းရှိသောအားဖြင့် ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
ဝိညာဏ်ဖြစ်သောခဏခဏ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ခဏ ဖြစ်သောသဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ဖြစ်သော သဘောကို၊ ဥဒယ-ဟု ရှုသည်ရှိ၊ ဤဥဒယ လက္ခဏာ ၅-ပါး တို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ ဝိညာဏသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
တဏှာသမုဒယာ ဝိညာဏသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ကမ္မသမုဒယာ ဝိညာဏသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
နာမရူပသမုဒယာ ဝိညာဏသမုဒယောတိ ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
နိဗ္ဗတ္တိ လက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿတိ။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာသမုဒယာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏသမုဒယော၊ ဝိညာဏ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာသမုဒယာ၊ တဏှာ၏ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏသမုဒယော၊ ဝိညာဏ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မသမုဒယာ၊ ကံ၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏသမုဒယော၊ ဝိညာဏ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နာမရူပသမုဒယာ၊ နာမ်ရုပ်၏ ဖြစ်ချင်းကြောင့်၊
ဝိညာဏသမုဒယော၊ ဝိညာဏ်၏ဖြစ်ချင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယသမုဒယဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ဖြစ်သောအနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဗ္ဗတ္တိလက္ခဏံ၊ ဖြစ်သော သဘောလက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤ ဥဒယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သောသဘောကို၊ ဝယ-ဟုရှုသည်ရှိသော်။ အဘယ် ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို ရှုသနည်း။
ဝိညာဏ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အဝိဇ္ဇာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝိညာဏ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော တဏှာ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော တဏှာ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝိညာဏ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကံ၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဝိညာဏ်၏ နောင် အသစ်အသစ် မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသောအကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ကံ၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝိညာဏ်ပျက်သော ခဏခဏ ယခုအသစ်အသစ် သက်ချင်းငှါထိုက်သော နာမ်ရုပ်၏ မဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်မဖြစ်။ ဤသို့ မရှိသော အကြောင်း၏ မရှိသော အကျိုးကိုပြ၍ ဝိညာဏ်ပျက်သောခဏခဏ၊ ယခုအသစ်အသစ် တွေ့ချင်းငှါ မထိုက်သော နာမ်ရုပ်၏ ယခုအကြောင်း မဖြစ်ချင်းကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးမဖြစ်သော ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ အကျိုးပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝိညာဏ်ပျက်သော ခဏခဏ၊ သဘာဝလက္ခဏာ သာမညလက္ခဏာ သင်္ခတလက္ခဏာ ၃-ပါးတို့တွင် သင်္ခတလက္ခဏာဌာန - ခဏအားဖြင့် ပျက်သော သဘောလက္ခဏာကို မြင်သော်လည်း ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ခဏပျက်သော သဘောကို ဝယ—ဟုရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ ပျက်သော သဘောကို၊ ဝယ-ဟု ရှုသည်ရှိသော်၊ ဤ ဝယ လက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကိုရှု၏။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ ဝိညာဏနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
တဏှာနိရောဓာ ဝိညာဏနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ကမ္မနိရောဓာ ဝိညာဏနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
နာမရူပနိရောဓာ ဝိညာဏနိရောဓောတိ ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ ပဿန္တောပိ ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿတိ။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ ဝယံ ပဿန္တော ဣဓာနိ ပဉ္စလက္ခဏာနိ ပဿတိ။
အဝိဇ္ဇာနိရောဓာ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏနိရောနော၊ ဝိညာဏ်၏ ခြုဓ်ခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တဏှာနိရောဓာ၊ တဏှာ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏနိရောနော၊ ဝိညာဏ်၏ ခြုဓ်ခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကမ္မနိရောဓာ၊ ကံ၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏနိရောနော၊ ဝိညာဏ်၏ ခြုဓ်ခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နာမရူပနိရောဓာ၊ နာမ်ရုပ် ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
ဝိညာဏနိရောနော၊ ဝိညာဏ်၏ ခြုဓ်ခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပစ္စယနိရောဓဋ္ဌေန၊ အကြောင်း၏ ခြုဓ်သော အနက်ကြောင့်။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမလက္ခဏံ၊ ပျက်သောသဘော လက္ခဏာကို။
ပဿန္တောပိ၊ မြင်သော်လည်း။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓဿ၊ ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပဉ္စလက္ခဏာနိ၊ ဤဝယလက္ခဏာ ၅-ပါးတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပဉ္စန္နံ ခန္ဓာနံ ဥဒယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စဝီသတိ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
ဝယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပဉ္စဝီသတိ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
ဥဒယဗ္ဗယံ ပဿန္တော ဣမာနိ ပညာသ လက္ခဏာနိ ပဿတိ။
ပဉ္စန္နံ ခန္ဓာနံ၊ ၅-ပါးသောခန္ဓာတို့၏။
ဥဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိ ပဉ္စဝီသတိ လက္ခဏာနိ၊ ဤ ၂၅-ပါးသော ဥဒယ လက္ခဏာတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည် ရှိသော်။
ဣမနိ ပဉ္စဝီသတိလက္ခဏာနိ၊ ဤ ၂၅-ပါးသော ဝယ လက္ခဏာတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥဒယဗ္ဗယံ၊ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းကို။
ပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဣမာနိပညာသလက္ခဏာနိ၊ ဤ ၅၀-သော ဥဒယ-ဝယ လက္ခဏာတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဤသို့မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊ စက္ခုဒွါရိက ဝီထိကျသော စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ - ပေါင်းဆုံကြသောကာလ -
- ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော ရုပ်၊
- ခံစားသာ သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော ဝေဒနာ၊
- အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော သညာ၊
- အားထုတ်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော သင်္ခါရ၊
- အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာ တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သော ဝိညာဏ်၊
ဤသို့တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဏ် ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ဖြစ်သော သဘောကို ဥဒယ-ဟု ရှုသောဌာန ၂၅-ပါးတို့တွင်၊ အကြောင်း ဥဒယ- ၂၀၊ ခဏ ဥဒယ ၅-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသတည်း။
အကြောင်းဥဒယ ခဏဥဒယ ၂-ပါးတို့တွင် အဘယ်သို့ အကြောင်းဥဒယ ၂ဝ၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသနည်း။
အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
တဏှာ ဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ကံဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
အာဟာရဖြစ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဤသို့ ရုပ်၏အကြောင်း ဥဒယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
တဏှာ ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ကံဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဖဿဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဤသို့ ဝေဒနာ၏ အကြောင်း ဥဒယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
တဏှာ ဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာဖြစ်သဟုရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ကံဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဖဿဖြစ်ချင်းကြောင့် သညာဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဤသို့သညာ၏ အကြောင်း ဥဒယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
တဏှာဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ကံဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဖဿဖြစ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဤသို့သင်္ခါရ၏ အကြောင်း ဥဒယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
တဏှာဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ကံဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
နာမ်ရုပ်ဖြစ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဥဒယတပါး။
ဤသို့ဝိညာဏ်၏ အကြောင်း ဥဒယ ၄- ပါး။
ဤသို့အကြောင်းဥဒယ- ၂ဝ၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ ခဏဥဒယ ၅-ပါး အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ ရုပ်၏အစ ဖြစ်သောကာလကို ရုပ်၏အစ ဖြစ်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဥဒယတပါး။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ ဝေဒနာ၏အစ ဖြစ်သောကာလကို ဝေဒနာ၏အစ ဖြစ်သော ကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဥဒယတပါး။
အကြောင်းတစုံတခုရှိ သညာ၏အစ ဖြစ်သောကာလကို သညာ၏အစ ဖြစ်သော ကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏယတပါး။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ သင်္ခါရ၏အစ ဖြစ်သောကာလကို သင်္ခါရ၏အစ ဖြစ်သော ကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဥဒယ တပါး။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ ဝိညာဏ်၏အစ ဖြစ်သောကာလကို ဝိညာဏ်၏အစ ဖြစ်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဥဒယတပါး။
ဤသို့ခဏ ဥဒယ ၅-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသတည်း။
ခန္ဓာ ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်ပျက်သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသည်ရှိသော် ပျက်သော သဘောကို ဝယ-ဟု ရှုသောဌာန ၂၅-ပါးတို့တွင် အကြောင်း ဝယ- ၂၀၊ ခဏ ဝယ ၅-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသတည်း။
အကြောင်းဝယ ခဏဝယ ၂-ပါးတို့တွင် အဘယ်သို့ အကြောင်းဝယ— ၂၀ အကျယ် အားဖြင့် ထင်ရှားသနည်း။
အဝိဇ္ဇာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
တဏှာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ကံ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
အာဟာရ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ရုပ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဤသို့ ရုပ်၏ အကြောင်းဝယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
တဏှာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ကံ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဖဿ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝေဒနာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဤသို့ ဝေဒနာ၏ အကြောင်းဝယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သညာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
တဏှာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သညာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ကံ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သညာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဖဿ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သညာပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဤသို့ သညာ၏ အကြောင်းဝယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
တဏှာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ကံ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဖဿ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဤသို့ သင်္ခါရ၏ အကြောင်းဝယ ၄-ပါး။
အဝိဇ္ဇာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
တဏှာ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ကံ ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
နာမ်ရုပ် ခြုဓ်ချင်းကြောင့် ဝိညာဏ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန အကြောင်း ဝယတပါး။
ဤသို့ ဝိညာဏ်၏ အကြောင်းဝယ ၄-ပါး။
ဤသို့ အကြောင်းဝယ- ၂၀၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ ခဏဝယ ၅-ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ ရုပ်၏အဆုံး ပျက်သောကာလကို ရုပ်၏အဆုံး ပျက်သော ကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဝယတပါး။
အကြောင်း တစုံတခုမရှိ ဝေဒနာ၏အဆုံး ပျက်သောကာလကို ဝေဒနာ၏အဆုံး ပျက်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဝယတပါး။
အကြောင်းတစုံတရာမရှိ သညာ၏အဆုံး ပျက်သောကာလကို သညာ၏အဆုံး ပျက်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဝယတပါး။
အကြောင်းတစုံတခုမရှိ သင်္ခါရ၏အဆုံး ပျက်သောကာလကို သင်္ခါရ၏အဆုံး ပျက်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဝယတပါး။
အကြောင်းတစုံတရာမရှိ ဝိညာဏ်၏အဆုံး ပျက်သောကာလကို ဝိညာဏ်၏ အဆုံး ပျက်သောကာလဟု ရှုသောဌာန ခဏဝယတပါး။
ဤသို့ခဏဝယ ၅ -ပါး၊ အကျယ်အားဖြင့်ထင်ရှားသတည်း။
ဤသို့ ၅-ပါး၊ ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့၏ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို တပြိုင်နက်-တချက်တည်း၊ ဖြစ်ပျက်သဟု- ဉာဏ်တဉာဏ်တည်းဖြင့် ရှုသော ယောဂီအား -
- အကြောင်းဥဒယ— ၂၀၊ ခဏဥဒယ ၅-ပါး။
- အကြောင်းဝယ- ၂ဝ။ ခဏဝယ ၅-ပါး၊
အကြင်အခါကာလ အကျယ်အားဖြင့် ထင်ရှား၏၊
ထိုအခါကာလ -
- သစ္စာ၏အပြား ၄-ပါး၊
- ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ၏အပြား ၃-ပါး၊
- နည်း၏အပြား ၄-ပါး၊
- လက္ခဏာ၏အပြား ၃-ပါး၊ ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ သစ္စာ၏ အပြား ၄-ပါး ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်းဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား သမုဒယသစ္စာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ အကြောင်းကား အကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်၏ ဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ခဏဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ဒုက္ခသစ္စာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဖြစ်-ဆင်းရဲဟု သိသောကြောင့်တည်း။
အကြောင်းပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား နိရောဓသစ္စာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်း မဖြစ်သော်ကား အကျိုးမဖြစ်ဟု သိသောကြောင့် တည်း။
ခဏပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ဒုက္ခသစ္စာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ပျက်-ဆင်းရဲ ဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီ၏ဉာဏ်အား လောကီမဂ္ဂသစ္စာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။
ပုဗ္ဗဘာဂ၊ မဂ်မှန်ကျသော - အနိစ္စအသမ္မောဟ ဒုက္ခအသမ္မောဟ အနတ္တ အသမ္မောဟ-ဖြင့် ဒိဋ္ဌိဂါဟ မာနဂါဟ တဏှာဂါဟ၊ မဂ်မှားကျသော- နိစ္စသမ္မောဟ သုခသမ္မောဟ အတ္တသမ္မောဟကို ပယ်သောကြောင့်တည်း။
ဤသို့သစ္စာ၏ အပြား ၄-ပါး၊ ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ အပြား ၃-ပါး ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်းဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား အနုလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤအကြောင်း ရှိသော်ကား ဤအကျိုး ဖြစ်သဟု သိသော ကြောင့်တည်း။
အကြောင်းပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ပဋိလောမပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤအကြောင်း မရှိသော်ကား ဤအကျိုးမဖြစ်ဟု၊ ဤအကြောင်း ခြုဓ်သော်ကား ဤအကျိုးခြုဓ်သဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ခဏဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် အကျိုးတရား ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဥပါဒ် ဌီ ဘင် သင်္ခတ လက္ခဏာဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ဥပါဒ် ဌီ ဘင် သင်္ခတ လက္ခဏာ မည်သည်ကား ဖြစ်သောသဘော ပျက်သော သဘောတည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘော မည်သည်ကား ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ အကျိုးတရားတည်း။
ဤသို့ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ အပြား ၃ ပါး ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ နည်း၏ အပြား ၄-ပါး ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်းဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ဧကတ္တနည်း ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းအကျိုး စပ်သောအားဖြင့် ဘဝအလျဉ်-အစဉ် မပြတ်ဟု သိသောကြောင့်တည်း။ ထိုသို့ သိသောကာလ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကို ပယ်၏။
ခဏ ဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား နာနတ္တနည်း ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အသစ်အသစ်ဖြစ်သဟု သိသောကြောင့်တည်း။ ထိုသို့သိသောကာလ သဿတဒိဋ္ဌိကို ပယ်၏။
အကြောင်းဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား အဗျာပါရနည်း ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အကြောင်းတရားတို့၏ အလိုသို့ အကျိုးတရားတို့က မလိုက်။ အကျိုးတရားတို့၏ အလိုသို့ အကြောင်းတရားတို့က မလိုက်ဟု သိသောကြောင့် တည်း။ ထိုသို့သိသောကာလ အတ္တဒိဋ္ဌိကို ပယ်၏။
အကြောင်းဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ဧဝံ ဓမ္မတာနည်း ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကုသိုလ်အကြောင်း အားလျော်စွာ ကုသိုလ်အကျိုး ဖြစ်သဟု အကုသိုလ်အကြောင်း အားလျော်စွာ အကုသိုလ်အကျိုး ဖြစ်သဟု သိသောကြောင့် တည်း။ ထိုသို့သိသောကာလ အကိရိယဒိဋ္ဌိကို ပယ်၏။
ဤသို့ နည်း၏အပြား ၄-ပါး ထင်ရှားသတည်း။
အဘယ်သို့ လက္ခဏာ၏အပြား၊ ၃ - ပါး ထင်ရှားသနည်း။
အကြောင်း ဖြစ်သဟု ရှုသော ယောဂီအား အနတ္တလက္ခဏာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ သဘောတရားတို့၏ မိမိအလိုလိုဖြစ်အောင် အားထုတ်သည် မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့်စပ်၍ ဖြစ်သဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ခဏ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား အနိစ္စလက္ခဏာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဖြစ်ပြီး၍ မရှိဟုသိသောကြောင့်တည်း။ ဖြစ်ပြီးသော်လည်း ဖြစ်သောအစ- ရှေ့အစွန်း ဗိတ်ပိတ် ပျက်ပြီးသော်လည်း ပျက်အဆုံး-နောက်အစွန်း ဗိတ်ပိတ် ဆိတ်သဟု- သိသောကြောင့်တည်း။
ခဏ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား ဒုက္ခလက္ခဏာ ထင်ရှား၏၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းဖြင့် နှိပ်စက်သဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ခဏ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား သဘာဝလက္ခဏာ ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ တခုတခုသောသဘောတရားတို့၏ ရှေ့အစွန်းကိုဖြစ်ချင်းဖြင့် နောက်အစွန်းကို ပျက်ချင်းဖြင့် ပိုင်းခြားသဟု သိသောကြောင့် တည်း။
ခဏ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီအား သဘာဝလက္ခဏာ၌ သင်္ခတလက္ခဏာ၏ အခိုက်အတန့် ထင်ရှား၏။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဖြစ်သောခဏ၌ ပျက်သော သဘော မရှိ၊ ပျက်သောခဏ၌ ဖြစ်သောသဘော မရှိဟု သိသောကြောင့်တည်း။
ဤသို့လက္ခဏာ၏အပြား ၃-ပါးထင်ရှားသတည်း။
ဤမျှသော ဝိပဿနာ ဘာဝနာအစီအရင်၊ ယခု အားထုတ်သော အစဉ်ဖြင့် ၅-ပါး ၅-ပါးသောခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ယောဂီသည် -
ပျက်သောခဏကို အာရုံမပြုသော်လည်း ပျက်သောသဘော သည်သာလျှင် ဖြစ်သဟု၊
ဖြစ်သောသဘောကို ဖြစ်သောခဏကို အာရုံမပြုသော်လည်း ဖြစ်သောသဘော သည်သာလျှင် ပျက်သဟု ပျက်သောသဘောကို ယခုလက်ရှိ မိမိအတ္တဘော၌ ဖြစ်ပျက်သဟု၊
ရှုသောစိတ်၏ မျက်မှောက်ပြုသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ၂၅-ပါးသော ဥဒယ၊ ၂၅-ပါးသော ဝယ၊ အမျှ ၅၀-သောလက္ခဏာတို့ကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဉာဏ် တဉာဏ်တည်းဖြင့် ထိုးထွင်း သိမြင်၍တည်သော ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာမည်သော တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ကို အကြင်အခါကာလ ရ၏။
ထိုအခါကာလ ဥဒယဗ္ဗာနုပဿနာ မည်သော အကြင် တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ကို ရချင်းငှါ အားထုတ်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟူသော အရေအတွက်သို့ရောက်၏။
ဧတ္တာဝတာနေန ဝယဓမ္မမေ၀ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဥပ္ပန္နဉ္စ ဝယံ ဥပေတီတိ ဣမိနာ အာကာရေန သမပညာသ လက္ခဏာနိ ပဋိဝိဇ္ဈိတွာ ဌိတံ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနံ နာမ တရုဏဝိပဿနာဉာဏံ အဓိဂတံ ဟောတိ၊ ယဿာဓိဂမာ အာရဒ္ဓ ဝိပဿကောတိ သင်္ခံ ဂစ္ဆတိ။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှဖြင့်။
အနေန၊ ဤယောဂီသည်။
ဝယဓမ္မမေဝ၊ ပျက်သောသဘော သည်သာလျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပ္ပန္နဉ္စ၊ ဖြစ်သောသဘော သည်လည်း။
ဝယံ၊ ပျက်ချင်းသို့။
ဥပေတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိဣမိနာ အာကာရေန၊ ဤအခြင်းအရာအားဖြင့်။
သမပညာသလက္ခဏာနိ၊ အမျှ ၅၀-သော လက္ခဏာတို့ကို။
ပဋိဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်၍။
ဌိတံ၊ တည်သော။
ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနံ နာမ၊ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ မည်လော။
တရုဏဝိပဿနာဉာဏံ၊ တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ကို။
အဓိဂတံ၊ ရအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယဿ၊ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ မည်သော အကြင် တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ကို။
အဓိဂမာ-အဓိဂမာယ၊ ရချင်းငှါ။
အာရဒ္ဓ ဝိပဿကောတိ သင်္ခံ၊ အားထုတ်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟူသော အရေအတွက်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
ထိုသို့ ရောက်သောကာလ တရုဏဝိပဿနာကို အားထုတ်သော ဤယောဂီအား ၁ဝ-ပါးသော ဝိပဿနာ၏ အညစ်အကြေးတို့သည် ဂါဟ၏အကြောင်း၊ တပေါင်းတည်း ဖြစ်ကြကုန်၏။
ဆယ်ပါး ဟူသော်ကား။
- သြဘာသ တပါး၊
- ဉာဏ် တပါး၊
- ပီတိ တပါး၊
- ပဿဒ္ဓိ တပါး၊
- သုခ တပါး၊
- အဓိမောက္ခ တပါး၊
- ပဂ္ဂဟ တပါး။
- ဥပဋ္ဌာန တပါး၊
- ဥပေက္ခာ တပါး၊
- နိကန္တိ တပါး။
ဤဆယ်ပါးတို့တည်း။
ထိုဆယ်ပါးတို့တွင် -
ဩဘာသကား -
ဝိပဿနာ၏ အရောင်အလင်းတည်း။ ထိုအရောင် အလင်းသည်လည်း -
- ဝိပဿနာ စိတ်ကြောင့် ဖြစ်သော အရောင်အလင်း တပါး။
- အလင်းနှင့်တကွ ဖြစ်စဉ်ကျသော ကလာပ်ရုပ်အစု၊ ဥတုကြောင့် ဖြစ်သော အရောင်အလင်းတပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် ဝိပဿနာစိတ်ကြောင့်ဖြစ်သော အရောင်အလင်းသည်ကား ယောဂီ၏ ကိုယ်၌သာလျှင် ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။ ဥတုကြောင့်ဖြစ်သော အရောင် အလင်းသည်ကား ဝိပဿနာဉာဏ် အာနုဘော် ရှိသည် အားလျော်စွာ ထက်ဝန်းကျင်မှ ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။
ထက်ဝန်းကျင်မှ ထွန်းလင်း တောက်ပသော ထိုအရောင်အလင်းသည်လည်း ထို ယောဂီအားသာလျှင် ထင်၏၊ သူတပါးအား မထင်။ ထိုအရောင်အလင်းနှင့် တွေ့သော အရပ်ဟူသမျှ၌ တည်ရှိသော အဆင်းဟူသမျှကိုလည်း ထိုယောဂီ သာလျှင် မြင်၏။ သူတပါးမမြင်။
မြင်သော်လည်း စက္ခုဝိညာဏ်ဖြင့်တည်း မြင်သလော။ ထိုသို့မဟုတ်၊ မနောဝိညာဏ် ဖြင့်တည်း မြင်သလော။ ဤသို့စောကြော စစ်ဆေး မေးသည် ရှိသော် စက္ခုဝိညာဏ်ဖြင့် မမြင်၊ မနောဝိညာဏ် ဖြင့်သာလျှင် မြင်၏။
မနောဝိညာဏ် ဖြင့်သာလျှင် မြင်ကောင်းသော ထိုအရောင်အလင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ၅-ပါး ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စ ဟု ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏။
ဖြစ်သောကာလ ဤသို့ သဘောရှိသော အရောင် အလင်းကို လွှတ်ချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာ၏ အရောင် အလင်းကို မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသောဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာ၏ အရောင်အလင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥစ္စာမည်၏။ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ၅-ပါး ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု- ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊ ဒုက္ခဟု-ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်း မသိ၊ အနတ္တဟု-ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊ ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု အားရ ဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာ၏ အရောင် အလင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ဩဘာသော ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဩဘာသော ဓမ္မောတိ ဩဘာသံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ၊ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတ မာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
ဥဒ္ဓစ္စေန၊ ထိုဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟုယူမှားသော စိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဩဘာသောတိ ဝိပဿနောဘာသော။ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝ ရူပေါ ဩဘာသော ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော။ အဒ္ဓါ မဂ္ဂ ပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေဝ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ။ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာ နာမ ဟောတိ။ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ဩဘာသမေ၀ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
ဩဘာသောတိ၊ ဩဘာသော ဟူသည်ကား။
ဝိပဿနောဘာသော၊ ဝိပဿနာ၏ အရောင်အလင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုအရောင်အလင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
န ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပဿနာဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ဩဘာသမေဝ၊ ဝိပဿနာ၏ အရောင်အလင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော၊ သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
မမ ဩဘာသော ဥပ္ပန္နောတိ ဂဏှတော ဟိ ဒိဋ္ဌိဂါဟော ဟောတိ။ မနာပေါ ဝတ သြဘာသော ဥပ္ပန္နောတိ ဂဏှတော မာနဂါဟော။ ဩဘာသံ အဿာဒယတော တဏှာဂါဟော။ ဣတိ ဩဘာသေ ဒိဋ္ဌိမာန တဏှာဂါဟဝသေန တယောဂါဟာ၊ တေသံ ဝသေန အကုသလော အဗျတ္တော ယောဂါဝစရော ဩဘာသေ ကမ္ပတိ ဝိက္ခိပတိ၊ ဩဘာသံ ဧတံ မမ၊ ဧသော ဟ မသ္မိ၊ ဧသောမေအတ္တာတိ သမနုပဿတိ။
မမ၊ ငါ၏။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်သည်တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော ယောဂီအား။
ဒိဋ္ဌိဂါဟော၊ ဒိဋ္ဌိဂါဟသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်သော။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
မနာပေါဝတ၊ မြတ်နိုးဘွယ်တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသောယောဂီအား။
မာနဂါဟော၊ မာနဂါဟ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
အဿာဒယတော၊ သာယာသော ယောဂီအား။
တဏှာဂါဟော၊ တဏှာဂါဟသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သြဘာသေ၊ အရောင်အလင်း၌။
ဒိဋ္ဌိမာန တဏှာဂါဟဝသေန၊ ဒိဋ္ဌိဂါဟ မာနဂါဟ တဏှာဂါဟ တိက်အလိုအားဖြင့်။
တယောဂါဟာ၊ သုံးပါးသော ဂါဟတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုသုံးပါးသောဂါဟတို့၏။
ဝသေန၊ တိက်အလိုအားဖြင့်။
အကုသလော၊ မလိမ္မာသော။
အဗျတ္တော၊ ပယ်ချင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဩဘာသေ၊ အရောင်အလင်း၌။
ကမ္ပတိ၊ စိတ်တုန်လှုပ်၏။
ဝိက္ခိပတိ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်၏။
ဩဘာသံ ၊အရောင်အလင်းကို။
ဧတံ၊ ဤအရောင်အလင်းကား။
မမ၊ ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်လော။
ဧသော၊ ဤ အရောင်အလင်းကား။
အဟမသ္မိ၊ ငါ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
ဧသော၊ ဤအရောင်အလင်းကား။
မေအတ္တာ၊ ငါ၏အလို မဟုတ်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
အမှာ
ဤတွင်ရွေ့ကား မဂ်မှား မမှားကိုမစွန့်၊ မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို မဆင်ခြင်၊ ဉာဏ်အမြင် မစင်ကြယ်သည်ဖြစ်၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် တဘက်ကမ်း သို့မရောက်၊ အောက်သို့သာသက်၏။ အထက်သို့မတက်။
လိမ်မာသော ယောဂီသည် ဤသို့ဆင်ခြင်၏၊ အဘယ်သို့ ဆင်ခြင်သနည်း၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းစစ်ဆေး မေးမြန်းလေသောကာလ ငါ့ဆရာ ပြောဘူးသည်ကား ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နု ဖြစ်သောကာလ အရောင်အလင်း ဖြစ်ပေါ်တတ်၏၊ အရောင် အလင်း ဖြစ်ပေါ်သည်ရှိသော် ထို အရောင်အလင်းကို ပိုင်းလည်း ပိုင်းခြားရ၏၊ ဆင်လည်း ဆင်ခြင်ရ၏၊ ဤသို့ ငါ့ဆရာ ပြောဘူးပေသည်တကားဟု ဆင်ခြင်၏။
ဆင်ခြင်ပြီး၍ ပိုင်းခြားပုံကား။
ကုသလော ပန ပဏ္ဍိတော ဗျတ္တော ဗုဒ္ဓိသမ္ပန္နော ယောဂါဝစရော ဩဘာသေ ဥပ္ပန္နေ အယံ ခေါ မေ သြဘာသော ဥပ္ပန္နော၊ သော ခေါပနာယံ အနိစ္စော သင်္ခတော ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နော ခယဓမ္မော ဝယဓမ္မော ဝိရာဂဓမ္မော နိရောဓ ဓမ္မောတိ ဣတိဝါ တံ ပညာယ ပရိစ္ဆိန္ဒတိ ဥပပရိက္ခတိ။
တေသံ၊ ထိုသုံးပါးသော ဂါဟတို့၏။
ဝသေန၊ တိက်အလိုအားဖြင့်။
ကုသလော၊ လိမ်မာသော။
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။
ဗျတ္တော၊ ပယ်ခြင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော။
ဗုဒ္ဓိသမ္ပန္နော၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဩဘာသေ၊ အရောင်အလင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
အယံခေါ သြဘာသော၊ ဤအရောင်အလင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်ပြီ။
သောခေါပနာယံ သြဘာသော၊ ထိုအရောင်အလင်းသည်ကား။
အနိစ္စော၊ မြဲသော သဘောမရှိ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
သင်္ခတော၊ ပြုပြင်စီရင်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နော၊ အကြောင်းကိုစွဲ၍ ဖြစ်သောသဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ခယဓမ္မော၊ ကုန်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဝယဓမ္မော၊ ပျက်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဝိရာဂဓမ္မော၊ ကင်းသော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
နိရောဓဓမ္မော၊ ခြုဓ်ပျက်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
တံ၊ ထိုအရောင်အလင်းကို။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
ပရိစ္ဆိန္ဒတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ဥပပရိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဒိဋ္ဌိကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံကား
သစေ ဩဘာသော အတ္တာ ဘဝေယျ အတ္တာတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျ၊ အနတ္တာ စ ပနာယံ အတ္တာတိ ဂဟိတော၊ တသ္မာ သော အဝသဝတ္တနဋ္ဌေန အနတ္တာတိ ဩဘာသံ အနတ္တတော ပဿန္တဿ ဒိဋ္ဌိသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
အတ္တာ၊ ငါ၏အလိုသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
အတ္တာတိ၊ ငါ၏အလိုဟု။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
အနတ္တာစပန၊ ငါ၏အလို မဟုတ်ဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤအရောင်အလင်းကို။
အတ္တာတိ၊ ငါ၏အလိုဟု။
ဂဟိတော၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သော၊ ထိုအရောင်အလင်းသည်။
အဝသဝတ္တနဋ္ဌေန၊ ငါ၏အလိုသို့ မလိုက်သော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
အနတ္တတော၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်ဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
ဒိဋ္ဌိသမုဂ္ဃါဋနံနာမ၊ ဒိဋ္ဌိကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မာနကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံကား
သစေ သြဘာသော နိစ္စော ဘဝေယျ၊ နိစ္စောတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျ၊ အနိစ္စောစ ပနာယံ နိစ္စောတိ ဂဟိတော၊ တသ္မာ သော ဟုတွာ အဘာဝဋ္ဌေန အနိစ္စောတိ ဩဘာသံ အနိစ္စတော ပဿန္တဿ မာနသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
နိစ္စော၊ မြဲသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
နိစ္စောတိ၊ မြဲ၏ဟု။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
အနိစ္စောစပန၊ မမြဲဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤအရောင်အလင်းကို။
နိစ္စောတိ၊ မြဲ၏ဟု။
ဂဟိတော၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သော၊ ထိုအရောင်အလင်းသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ပြီး၍။
အဘာဝဋ္ဌေန၊ မရှိသော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စော၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
မာနသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ၊ မာနကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိကန္တိ ကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံ။
သစေ သြဘာသော သုခေါ ဘဝေယျ၊ သုခေါတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျ၊ ဒုက္ခော စ ပနာယံ သုခေါတိ ဂဟိတော၊ တသ္မာ သော ဥပ္ပါဒဝယပဋိပီဠနဋ္ဌေန ဒုက္ခောတိ ဩဘာသံ ဒုက္ခတော ပဿန္တဿ နိကန္တိ ပရိယာဒိန္နံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
ဩဘာသော၊ အရောင်အလင်းသည်။
သုခေါ၊ ချမ်းသာသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
သုခေါတိ၊ ချမ်းသာ၏။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
ဒုက္ခောစပန၊ မချမ်းသာဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤအရောင်အလင်းကို။
သုခေါတိ၊ ချမ်းသာ၏ဟု။
ဂဟိတော၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သော၊ အရောင်အလင်းသည်။
ဥပ္ပါဒဝယပဋိပီဠနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် နှိပ်စက်သော အနက် သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှု ယောဂီအား။
နိကန္တိပရိယာဒိန္နံ နာမ၊ နိကန္တိ ကွာသော မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ဤကား ဒိဋ္ဌိဂါဟ မာနဂါဟ တဏှာဂါဟ - ကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံ။)
ဧဝံ ဥပပရိက္ခိတွာ ဩဘာသံ နေတံ မမ၊ နေသော ဟမသ္မိ၊ နမေသော အတ္တာတိ သမနုပဿတိ။ ဧဝံ သမနုပဿန္တော ဩဘာသေ န ကမ္ပတိ န ဝေဓတိ န စ ဝိက္ခေဝံ ဂစ္ဆတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပပရိက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
ဧတံ၊ ဤအရောင်အလင်းကား။
နမမ၊ ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်။
ဧသော၊ ဤအရောင်အလင်းကား။
နဟမသ္မိ၊ ငါမဖြစ်။
ဧသော၊ ဤအရောင်အလင်းကား။
နမေအတ္တာ၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သမနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဩဘာသေ၊ အရောင်အလင်း၌။
နကမ္ပတိ၊ စိတ်မတုန်။
နဝေဓတိ၊ စိတ်မလှုပ်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နစဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လည်းမရောက်။
သော ဧဝံ ဝိက္ခေပံ အဂစ္ဆန္တော ဥပက္ကိလေသဇဋံ ဝိဇဋေတွာ ဩဘာသော ဓမ္မော န မဂ္ဂေါ ဥပက္ကိလေသ ဝိမုတ္တံ ပန ဝီထိပဋိပ္ပန္နံ ဝိပဿနာဉာဏံ မဂ္ဂေါတိ မဂ္ဂဉ္စ အမဂ္ဂဉ္စ ဝဝတ္ထပေတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
အဂစ္ဆန္တော၊ မရောက်သည်ရှိသော်။
ဥပက္ကိလေသဇဋံ၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေး အရှုပ်အထွေးကို။
ဝိဇဋေတွာ၊ ဖြည်ရှင်း၍။
ဩဘာသော ဓမ္မော၊ အရောင်အလင်းသည်ကား။
န မဂ္ဂေါ၊ မဂ်မဟုတ်။
ဥပတ္တိလေသ ဝိမုတ္တံ၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေး အရှုပ်အထွေးမှလွတ်သော။
ဝီထိပဋိပ္ပန္နံ၊ အစဉ်သဖြင့် ကျင့်သော။
ဝိပဿနာဉာဏံပန၊ ဝိပဿနာဉာဏ်သည်ကား။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်ဟုတ်သည်ကိုလည်း။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
အမဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်မဟုတ်သည်ကိုလည်း။
၀၀တ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
(ဤတွင်ရွေ့ကား မဂ်မှန်၊ မဂ်မှားကိုစွန့်၊ မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကိုဆင်ခြင်၊ ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်သည်ဖြစ်၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် တဘက်ကမ်း သို့ရောက်၏။ အောက်သို့ မသက်၊ အထက်သို့သာ တက်၏။)
ဉာဏ်ကား -
ဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းတည်း။ ထိုသိချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည် ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသောခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ အာရုံကျတိုင်း အာရုံကျတိုင်း၊ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ၊ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဉာဏ် တဉာဏ်တည်းဖြင့် -
- ပိုင်းခြားနှိုင်းချိန် သိကြားမင်း၏ ဝရဇိန်စဉ်းသွားကဲ့သို့ ဆီးတားပိတ်ပင်မရ၊
- ထက်မြက်စူးရှ ခဏချင်းလည်း မထပ်၊
- အကြောင်းအကျိုး စပ်ချင်းလည်းမကင်း၊
- ရှေ့နောက်ချင်းလည်း မလွဲမချော်၊
- မတွေးမခေါ် မမျှော်မဆ သိချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု
ဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းကို -
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
- အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကတော ဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဉာဏံ ဓမ္မောတိ ဉာဏံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတေ ဝိက္ခေပေါ ဥဒစွဲ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတေက ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇဝာာ ဒုက္ခ အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ဉာဏံ၊ သိချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဉာဏံ၊ သိချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဉာဏံ၊ သိချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဉာဏန္တိ ဝိပဿနာ ဉာဏံ၊ တသ္မိံ ဥပန္နေ ယောဂါဝစရော နဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပံ ဉာဏံ ဥပန္နပုဗ္ဗံ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေဝမဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာ နှာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ဉာဏမေဝ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
ဉာဏန္တိ၊ ဉာဏံဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုသိချင်းသည်။
ဥပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဉာဏံ၊ သိချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပန္နပုဗ္ဗံ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပဿနာဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ဉာဏမေဝ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်၏ သိချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား နည်းတူသွား။)
ပီတိကား၊ ဝိပဿနာ ပီတိ၏ နှစ်သက်ခြင်းတည်း။ ထိုနှစ်သက်ချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ ခုဒ္ဓကာပီတိ ခဏိကာပီတိ ဩက္ကန္တိကာပီတိ ဥဗ္ဗေဂါပီတိ ဖရဏာပီတိ တကိုယ်လုံးပြည့်၍ မီးထိသော်လည်း မလောင်၊ စိတ်နှလုံးချမ်းသာအောင် နှစ်သက်ချင်းသည်လည်း ငါ၏ မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာ ပီတိ၏ နှစ်သက်ချင်းကို -
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာပီတိ၏ နှစ်သက်ချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာပီတိ၏ နှစ်သက်ချင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ပီတိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပီတိ ဓမ္မောတိ ပီတိံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ပီတိ၊ နှစ်သက်ချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ပီတိ၊ နှစ်သက်ချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပီတိံ၊ နှစ်သက်ချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ပီတီတိ ဝိပဿနာပီတိ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ ပီတိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေဝ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ပီတိမေဝ အဿာ ဒေန္တော နိသီဒတိ။
ပီတီတိ၊ ပီတိဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာပီတိ၊ ဝိပဿနာပီတိ၏ နှစ်သက်ချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုနှစ်သက်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည် ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ပီတိ၊ နှစ်သက်ချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ပီတိမေဝ၊ ဝိပဿနာပီတိ၏ နှစ်သက်ချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊နည်းတူ။)
ပဿဒ္ဓိ ကား ဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၏ ငြိမ်းအေးချင်းတည်း။ ထိုငြိမ်းအေးချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအားဖြစ်၏။
ဖြစ်သောကာလ ညဉ့်နေရာဌာန၊ နေ့နေရာဌာန၊ နေရာကျ ရွေးချယ်ရသည်မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ ပူလောင်သည်မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ လေးလံသည် မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ ကြမ်းတမ်းသည်မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ မခန့် ထွန့်တံသည် မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ အရှုပ်အထွေး ညစ်ကြေးသည်မရှိ၊ ကိုယ်စိတ်၏ နစ်နောက်-ကောက်ကျစ်သည်မရှိ၊
စစ်စစ် ဆေးဆေး၊ ကိုယ်စိတ်အေး၊ ကိုယ်စိတ်ပေါ့၊ ကိုယ်စိတ်နု၊ ကိုယ်စိတ်ခန့်၊ ကိုယ်စိတ်ရှင်း၊ ကိုယ်စိတ်ဖြောင့်၊ နှောင့်ရှက်ချင်းကင်း၊ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းကိုသာ သုံးသပ် ငြိမ်းအေးသော နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်သော အရိယာသခင် အရှင်မြတ်တို့၏ ဖလသမာပတ်ကဲ့သို့ ပီတိသုခ ပါမောဇ္ဇဖြင့် တအေးအေး တမြမြ၊ သက်သာရာ တကာတို့ထက် သက်သာရာရ၊ စိတ်ချလက်ချ ကာယဝိဝေက စိတ္တဝိဝေက မွေ့လျော်ရာရသော ငြိမ်းအေးချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု၊ ဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၏ ငြိမ်းအေးချင်းကို -
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၏ ငြိမ်းအေးချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၏ ငြိမ်းအေးချင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ပဿဒ္ဓိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပဿဒ္ဓိ ဓမ္မောတိ ပဿဒ္ဓိံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ပဿဒ္ဓိ၊ ငြိမ်းချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဿဒ္ဓိ၊ ငြိမ်းအေးချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဿဒ္ဓိံ၊ ငြိမ်းအေးချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ပဿဒ္ဓီတိ ဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော နဝတမေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ ပဿဒ္ဓိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ပဿဒ္ဓိမေဝ အဿာ ဒေန္တော နိသီဒတိ။
ပဿဒ္ဓီတိ၊ ပဿဒ္ဓိ ဟူသည်။
ဝိပဿနာပဿဒ္ဓိ၊ ဝိပဿနာ ပဿဒ္ဒိ၏ ငြိမ်းအေးခြင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုငြိမ်းအေးချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ပဿဒ္ဓိ၊ ငြိမ်းအေးချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ပဿဒ္ဓိမေဝ၊ ဝိပဿနာ ပဿဒ္ဓိ၏ ငြိမ်းအေးချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက် ဆိုမည့်စကား၊ နည်းတူသွား။)
သုခကား ဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းတည်း။ ထိုချမ်းသာချင်း သည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏။
ဖြစ်သောကာလ ယောဂီ၏ တကိုယ်လုံး ပိတ်ဖုံးသော်လည်းမလွတ် စွတ်စွတ် ရွှဲစို ဖိတ်ယိုစီးကျ စိတ်အလို ပြည့်ဝသောဟု ရှုတရေးရေး ဧတမင်မင် ခင်တမှုမှု ယုတယယ ပိယရုပံ ချစ်အပ်သော သဘောရှိသော သုခ၏ ချမ်းသာဟန်ကို သာတရူပံ၊ သာယာအပ်သော သဘောရှိသော သုခ၏ သာယာဟန်ကို ကြံတမိမိ သိတစမ်းစမ်း ချမ်းသာချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းကို -
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတာ သုခံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ သုခံ ဓမ္မောတိ သုခံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
သုခန္တိ ဝိပဿနာသုခံ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ရောဂါဝစရော န ဝတမေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပံ သုခံ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗံ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ သုခမေ၀ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
သုခန္တိ၊ သုခံဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာသုခံ၊ ဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းတည်း။
တသ္မိံ ၊ ထိုချမ်းသာချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗံ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
သုခမေဝ၊ ဝိပဿနာသုခ၏ ချမ်းသာချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော၊ သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊နည်းတူသွား။)
အဓိမောက္ခကား သဒ္ဓါတည်း။ ထိုသဒ္ဓါသည်လည်း ကံ-ကံ၏ အကျိုးကို ယုံကြည်သော သဒ္ဓါလည်းမဟုတ်၊ ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသုံးပါးကို ယုံကြည်သော သဒ္ဓါလည်း မဟုတ်၊ စင်စစ်သော်ကား ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းတည်း။
ထို ကြည်လင်ချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ အိပ်လိုသည်မရှိ၊ ငိုက်မျည်းသည်မရှိ၊ ထိုင်းမှိုင်းသည်မရှိ၊ တွေဝေသည်မရှိဘဲ၊ အလွန်အကဲ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းသည်လည်း ငါ၏ မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သောသဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းကို -
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းကို ကိုသာလျှင် သာယာ စုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော အဓိမောက္ခော ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အဓိမောက္ခော ဓမ္မောတိ အဓိမောက္ခံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စ တော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
အမိမောက္ခာ၊ ကြည်လင်ချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အမိမောက္ခာ၊ ကြည်လင်ချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဓိမောက္ခံ၊ ကြည်လင်ချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အဓိမောက္ခောတိသဒ္ဓါ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပေါ အဓိမောက္ခော ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ အဓိမောက္ခမေ၀ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
အဓိမောက္ခောတိ၊ အဓိမောက္ခ ဟူသည်ကား။
သဒ္ဓါ၊ ဝိပဿနာ နှင့်ယှဉ်သောသဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုကြည်လင်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
အဓိမောက္ခော၊ ကြည်လင်ချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
အဓိမောက္ခမေဝ၊ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သဒ္ဓါ၏ ကြည်လင်ချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊ နည်းတူသွား။)
ပဂ္ဂဟကား ဝီရိယတည်း။ ထိုဝီရိယသည်လည်း ယုတ်လည်း မယုတ်၊ လွန်လည်း မလွန်၊ အညီအမျှ ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော ဝီရိယ၏ အားထုတ်ချင်းတည်း။
ထိုအားထုတ်ချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရူသောယောဂီအား ဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ ဤသို့သဘော ရှိသော အားထုတ်ချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သောဝီရိယ၏ အားထုတ်ချင်းကို -
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော ဝီရိယ၏ အားထုတ်ချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော ဝီရိယ၏ အားထုတ်ချင်းကို ကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ပဂ္ဂဟော ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ပဂ္ဂဟော ဓမ္မောတိ ပဂ္ဂဟံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသောယောဂီအား။
ပစ္စယော၊ အားထုတ်ချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဂ္ဂဟော၊ အားထုတ်ချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဂ္ဂဟံ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ပဂ္ဂဟောတိ ဝီရိယံ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပေါ ပဂ္ဂဟော ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ပဂ္ဂဟမေဝ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
ပဂ္ဂဟောတိ၊ ပဂ္ဂဟော ဟူသည်ကား။
ဝီရိယံ၊ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော ဝိရိယ၏ အားထုတ်ချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုအားထုတ်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝ ရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ပဂ္ဂဟော၊ အားထုတ်ချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
န ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗော၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ပဂ္ဂဟမေဝ၊ ဝိပဿနနှင့်ယှဉ်သော ဝီရိယ၏ အားထုတ်ချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊ နည်းတူသွား။)
ဥပဋ္ဌာနကား သတိတည်း။ ထိုသတိသည်လည်း ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော သတိတည်း။ ထိုသတိနှင့် ပြည့်စုံသော အကြင်ယောဂီသည် ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ ဖြစ်ပျက်ရာ ဌာန ဟူသမျှကို ဖြစ်ပျက်သဟု ဆင်ခြင်၏။ မှတ်၏။ နှလုံးသွင်း၏။ ရှု၏။
ရှုသောကာလ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဏ်ကို ရသော ယောဂီအား ယခုဘဝမှ စုတိမနေသေ၍ တပါးသော လောက နောက်ဘဝ၌ ပဋိသန္ဓေနေသော သတ္တဝါ ဟူသမျှသည်ပင် ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဏ်ဖြင့် ပြေးဝင်၍ထင်သကဲ့သို့ ထိုအတူ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ထိုယောဂီအား ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ ဖြစ်ပျက်ရာဌာန ဟူသမျှသည်ပင်
သတိဖြင့် ပြေးဝင်၍ထင်ချင်းတည်း။
ထိုထင်ချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသောခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအားဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ ဤသို့ သဘောရှိသော ထင်ချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော သတိ၏ ထင်ချင်းကို -
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သတိ၏ ထင်ချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
- အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သော သတိ၏ ထင်ချင်းကိုသာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ဥပဋ္ဌာနံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဥပဋ္ဌာနံ ဓမ္မောတိ ဥပဋ္ဌာနံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းသည်။
ဥပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဥပဋ္ဌာနန္တိ သတိ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပံ ဥပဋ္ဌာနံ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗံ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ဥပဋ္ဌာနမေဝ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
ဥပဋ္ဌာနန္တိ၊ ဥပဌာနံ ဟူသည်ကား။
သတိ၊ ဝိပဿနာနှင့် ယှဉ်သော သတိ၏ ထင်ချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုထင်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗံ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ဥပဋ္ဌနုမေဝ၊ ဝိပဿနာနှင့်ယှဉ်သောသတိ ၏ထင်ချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊ နည်းတူသွား။)
ဥပေက္ခာကား ဝိပဿနာ၏ အညီ အညွတ် ရှုသော ဝိပဿနုပေက္ခာလည်း တပါး။ အာဝဇ္ဇန်း၏ အညီအညွတ်ရှုသော အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာလည်း တပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင်-
- ဝိပဿနုပေက္ခာသည်လည်း ဥပေက္ခာပင်တည်း။
- အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ သည်လည်း ဥပေက္ခာပင်တည်း။
ထိုဥပေက္ခာသည်လည်းပစ်လွှတ်သော သိကြားမင်း၏ ဝရဇိန်စဉ်းသွား မြှားကဲ့သို့ မြမြထက်ထက် ရွက်ဆောင်သည်လည်း တဂုဏ်၊ ခါချင်အုံစုတ် ဖက်ထုတ် ချောက်ချောက် ရဲရဲတောက် သံမြှား ပြေးဝင်၍ သွားသကဲ့သို့ ရဲရဲရင့်ရင့် ရွက်ဆောင် လင့်သည်လည်း အတန်တန် ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ ဖြစ်ပျက်ရာဌာန ဟူသမျှကို ဖြစ်ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သော ယောဂီ၏ အညီအညွတ် ရှုချင်းတည်း။
ထိုအညီအညွတ် ရှုချင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ရှုသောယောဂီအား ဖြစ်၏။ ဖြစ်သောကာလ ဤသို့သဘောရှိသော အညီအညွတ် ရှုချင်းသည်လည်း ငါ၏မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနုပေက္ခာ၊ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ ၂-ပါးတို့၏ အညီအညွတ် ရှုချင်းကို -
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထိုဝိပဿနုပေက္ခာ၊ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ ၂-ပါးတို့၏ အညီအညွတ် ရှုချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
- အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနုပေက္ခာ၊ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ ၂-ပါးတို့၏ အညီအညွတ် ရှုချင်းကို သာလျှင် သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ဥပေက္ခာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဥပေက္ခာ ဓမ္မောတိ ဥပေက္ခံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
ဥပေက္ခာ၊ အညီအညွတ် ရှုချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပေက္ခာ၊ အညီအညွတ် ရှုချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥပေက္ခံ၊ အညီအညွတ်ရှုချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဥပေက္ခာတိ ဝိပဿနုပေက္ခာစေဝ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာစ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝ ရူပါ ဥပေက္ခာ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ၊ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ဥပေက္ခမေဝ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
ဥပေက္ခာတိ၊ ဥပေက္ခာဟူသည်ကား။
ဝိပဿနုပေက္ခာစေဝ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာစ၊ ဝိပဿနုပေက္ခာ၊ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ ၂-ပါး တို့၏ အညီအညွှတ် ရှုချင်းတည်း။
တသ္မိံ၊ ထိုအညီအညွတ်ရှုချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည် ရှိသော်
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဥပေက္ခာ၊ အညီအညွတ်ရှုချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ဥပေက္ခမေဝ၊ ဝိပဿနုပေက္ခာ၊ အာဝဇ္ဇနုပေက္ခာ ၂-ပါးတို့၏ အညီအညွတ် ရှုချင်း ကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
(နောက်ဆိုမည့်စကား၊ နည်းတူသွား။)
နိကန္တိကား ဝိပသာနာနိကန္တိတည်း။ ထိုနိကန္တိသည်လည်း ကိလေသာတည်းဟု သိမ်းဆည်းချင်းငှါ မတတ်ကောင်းသည် ဖြစ်၍ သိမ်မွေ့ အေးမြသော အခြင်းအရာ အာကာရ ဩဘာသ ဉာဏ ပီတိ ပဿဒ္ဓိ သုခ အဓိမောက္ခ ပဂ္ဂဟ ဥပဋ္ဌာန ဥပေက္ခာ - ကိုးပါးသော ဝိပဿနုပက္ကိလေသာတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော ဝိပဿနာ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းတည်း။
ထိုဝိပဿနာ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည်လည်း ဖြစ်သည်ရှိသော် ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက် သဘောကို အနိစ္စဟု-ရှုသော ယောဂီအား ဖြစ်၏၊ ဖြစ်သောကာလ ဤသို့သဘောရှိသော ဝိပဿနာဘာဝ-၌ မွေ့လျော်ချင်း သည်လည်း ငါ၏ မဂ်ပင်တည်းဟု ဝိပဿနာ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို -
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုယူမှားသော ဒိဋ္ဌိဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟုမြတ်နိုးမှားသော မာနဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
- မဂ်မဟုတ်ဘဲလျက် မဂ်ဟု သာယာမှားသော တဏှာဂါဟဖြင့်လည်း ဆင်ခြင်မိ၏။
ထို ဝိပဿနုာဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို ဆင်ခြင်ချင်းကြောင့် ပျံ့လွင့်ချင်းသည် ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။ ထို ဥဒ္ဓစ္စဖြင့် ငါသည်မဂ်ကို ရပြီတကားဟု ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်၏။ ယူမှားသောစိတ် တိက်ဖြစ်သောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သော သဘောကို -
- အနိစ္စဟု ထင်တိုင်း ဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- ဒုက္ခဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ၊
- အနတ္တဟု ထင်တိုင်းဟုတ်တိုင်းမသိ။
ငါသည် မဂ်ကိုရပြီတကားဟု အားရဝမ်းသာ သမ္မောဟအရာသာ ဖြစ်၍ ဝိပဿနာကို လွှတ်၏။ ဝိပဿနုာဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်၍သာနေ၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော နိကန္တိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ နိကန္တိ ဓမ္မောတိ နိကန္တိံ အာဝဇ္ဇတိ၊ တတော ဝိက္ခေပေါ ဥဒ္ဓစ္စံ၊ တေန ဥဒ္ဓစ္စေန ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော အနိစ္စတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ၊ ဒုက္ခတော အနတ္တတော ဥပဋ္ဌာနံ ယထာဘူတံ န ပဇာနာတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဓမ္မော၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိကန္တိံ ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
အာဝဇ္ဇတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
တတော၊ ထိုကြောင့်။
ဝိက္ခေပေါ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသည်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စမည်၏။
တေနဥဒ္ဓစ္စေန၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်။
ဝိဂ္ဂဟိတမာနသော၊ မဂ်ဟု ယူမှားသောစိတ်သည်။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်တိုင်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း။
နပဇာနာတိ၊ မသိ။
နိကန္တီတိ ဝိပဿနာနိကန္တိ၊ တသ္မိံ ဥပ္ပန္နေ ယောဂါဝစရော န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ၊ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တောသ္မိ ဖလပတ္တောသ္မီတိ အမဂ္ဂမေ၀ မဂ္ဂေါတိ အဖလမေဝစ ဖလန္တိ ဂဏှာတိ၊ တဿ ဧဝံ အမဂ္ဂံ မဂ္ဂေါတိ အဖလံ ဖလန္တိ ဂဏှတော ဝိပဿနာဝီထိ ဥက္ကန္တာနာမ ဟောတိ၊ သော အတ္တနော မူလကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ နိကန္တိမေဝ အဿာဒေန္တော နိသီဒတိ။
နိကန္တီတိ၊ နိကန္တိ ဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာနိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနှာ၌ မွေ့လျော်ချင်းတည်း။
တသ္မိံ ၊ ထိုဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဣတော၊ ယခုအခါကာလမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးအခါကာလ၌။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနှာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တော၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဖလပတ္တော၊ ဖိုလ်သို့ရောက်သည်။
အသ္မိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂမေဝ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလမေဝစ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲသာလျှင်လည်း။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်။
ဂဏှာတိ၊ ယူမှား၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အမဂ္ဂံ၊ မဂ်မဟုတ်ဘဲ။
မဂ္ဂေါတိ၊ မဂ်ဟု။
အဖလံ၊ ဖိုလ်မဟုတ်ဘဲ။
ဖလန္တိ၊ ဖိုလ်ဟု။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော။
တဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
ဝိပသနာ ဝီထိ၊ ဝိပဿနာအစဉ်သည်။
ဥက္ကန္တာနာမ၊ ခုန်ကျော်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
မူလကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းရင်းကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
နိကန္တိမေဝ- ဘာဝနာရတိမေဝ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကိုသာလျှင်။
အဿာဒေန္တော ၊သာယာစုံမက် တငဲ့ကွက်ကွက် မက်သည်ဖြစ်၍။
နိသီဒတိ၊ နေ၏။
နိကန္တိကို ဘာဝနာရတိဟု ပြင်ချက်သဘောအနက် သက်သော သာဓက - ဋီကာ သည်ကား။
န ဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာတိ ဣဒံ ဓမ္မသဘာ၀ ဒဿနဝသေန ဝုတ္တံ၊ န စပန တဒါ ယောဂိနော တထာ စိတ္တပဝတ္တိဝသေန၊ န ဟိ သော တဒါ တံ နိကန္တီတိ ဇာနာတိ၊ တထာ သတိ တဗ္ဗိသယဿ မဂ္ဂ ပတ္တောမှီတိ ဂဟဏဿ အသမ္ဘဝေါဧဝ၊ တသ္မာ ဧဝမဿ သိသာ န ဝတ မေ ဧဝရူပါ ဘာဝနာရတိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ အဒ္ဓါ မဂ္ဂပတ္တမှီတိ။
နဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာတိ ဣဒံဝစနံ၊ နဝတ မေ ဣတော ပုဗ္ဗေ ဧဝရူပါ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ ဟူသော ဤစကားကို။
ဓမ္မသဘာ၀ ဒဿနဝသေန၊ နိကန္တိ တရားသဘောကိုပြသော အလိုအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
တဒါ၊ ထို နိကန္တိ ဖြစ်သောအခါ၌။
ယောဂိနော၊ ယောဂီအား။
တထာ စိတ္တပဝတ္တိဝသေန၊ ဤသို့သဘောရှိသော နိကန္တိ ငါ့အား မဖြစ်စဘူး ဟူသော ထိုစိတ်ဖြစ်သော အလိုအားဖြင့်။
နစပနဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
တဒါ၊ ထို နိကန္တိ ဖြစ်သော ကာလ၌။
တံ၊ ထို နိကန္တိ ကို။
နိကန္တီတိ၊ နိကန္တိ ဟု။
နဇာနာတိ၊ မသိ။
တထာ တသ္မိံ နိကန္တိ ဇာနနေ၊ ထို နိကန္တိကို သိချင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်ကား။
တဗ္ဗိသယဿ၊ ထိုနိကန္တိ၏ အရာဖြစ်သော။
မဂ္ဂ ပတ္တောမှီတိ ဂဟဏဿ၊ မဂ်သို့ရောက်ပြီဟူသော ယူမှားချင်း၏။
အသမ္ဘဝေါဧဝ၊ ဖြစ်ချင်းငှါ မသင့်တော့သည်သာလျှင်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဿ၊ ဤယောဂီအား။
သိယာ၊ ဖြစ်သင့်ရာ၏။
ကထံသိယာ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သင့်ရာသနည်း။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည်။
မေ၊ ငါ့အား။
နဥပ္ပန္နပုဗ္ဗာ၊ မဖြစ်စဘူး။
အဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။
မဂ္ဂပတ္တမှိ၊ မဂ်သို့ရောက်သည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
အဿ၊ ဤယောဂီအား။
သိဃာ၊ ဖြစ်သင့်ရာ၏။
(ဩဘာသဝတ္ထုအစ ဥပေက္ခာဝတ္ထု အဆုံး ရှိသော ကိုးပါသော ဝတ္ထုတို့၌ ဝတ္ထု တပါးတပါး၊ ဂါဟသုံးပါးသုံးပါး၊ မမှန်မဂ်မှားဖြစ်၏၊ ဤနိကန္တိအရာဌာန၌သော်ကား ဝတ္ထုအပြား ဆယ်ပါး၊ ဂါဟအပြားသုံးဆယ်၊ အကျယ်အားဖြင့်၊ မဂ်မှန်မဂ်မှားဖြစ်၏။)
မဂ်မှားဖြစ်ပုံကား
ဧတ္ထ စ ဝတ္ထုဝသေနေဝ စေတေဒသ၊ ဂါဟဝသေနပန သမတိံသ ဟောန္တိ။ မမ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နာတိ ဂဏှတော ဟိ ဒိဋ္ဌိ ဂါဟော ဟောတိ၊ မနာပေါ ဝတ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နာတိ ဂဏှတော မာနဂါဟော၊ နိကန္တိံ အဿာဒယတော တဏှာဂါဟော။ ဣတိ နိကန္တိမှိ ဒိဋ္ဌိမာနတဏှာဂါဟဝသေန တယောဂါဟာ၊ တဿ သေသေသုပီတိ၊ တေသံ ဝသေနအကုသလော အဗျတ္တော ယောဂါဝစရော ဩဘာသ၊ ဉာဏေ၊ ပီတိယာ၊ ပဿဒ္ဓိယာ၊ သုခေ၊ အဓိမောက္ခ၊ ပဂ္ဂဟေ၊ ဥပဋ္ဌာနေ၊ ဥပေက္ခာယ၊ နိကန္တိယာ ကမ္ပတိ ဝိက္ခိပတိဩဘာသံ၊ ဉာဏံ၊ ပီတိံ၊ ပဿဒ္ဓိံ၊ သုခံ၊ အဓိမောက္ခံ၊ ပဂ္ဂဟံ၊ ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဥပေက္ခံ၊ နိကန္တိံ၊ ဧတံ မမ ဧသောဟမသ္မိ ဧသောမေ အတ္တာတိ သမနုပဿတိ။
ဝတ္ထစနိကန္တိဋ္ဌာနေ၊ ဤနိကန္တိအရာဌာန၌သော်ကား။
ဝတ္ထုဝသေနေဝ၊ ဝတ္ထုအလိုအားဖြင့်သာလျှင်။
ဧတေစဒသ၊ ထိုဝတ္ထုဆယ်ပါး တို့သည်လည်း။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဂါဟဝသေနစပန၊ ဂါဟအလိုအားဖြင့်သော်ကား။
သမတိံသ၊ အမျှသုံးဆယ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ကထံ ဟောန္တိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်ကုန်သနည်း။
မမ၊ ငါ၏။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သည်တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသောယောဂီအား။
ဒိဋ္ဌိဂါဟော၊ ဒိဋ္ဌိဂါဟသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သော။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
မနာပေါဝတ၊ မြတ်နိုးဘွယ်တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဂဏှတော၊ ယူမှားသော ယောဂီအား။
မာနဂါဟော၊ မာနဂါဟသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
နိကန္တိံ-ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
အဿာဒယတော၊ သာယာသော ယောဂီအား။
တဏှာဂါဟော၊ တဏှာဂါဟသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိကန္တိမှိ- ဘာဝနာရတိမှိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်း၌။
ဒိဋ္ဌိမာနတဏှာဂါဟဝသေန၊ ဒိဋ္ဌိဂါဟ-မာနဂါဟ-တဏှာဂါဟ သုံးပါးတို့၏ တိက်အလို အားဖြင့်။
တယောဂါဟာ၊ သုံးပါးသော ဂါဟတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းကိုးပါးတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူ။
တယော တယောဂါဟာ၊ သုံးပါးသုံးပါးသော ဂါဟတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
ဂါဟဝသေန ပန၊ ဂါဟအလိုအားဖြင့်သော်ကား။
သမတိံသ၊ အမျှ သုံးဆယ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုအမျှသုံးဆယ်သော ဂါဟတို့၏။
ဝသေန၊ အလိုအားဖြင့်။
အကုသလော၊ မလိမ်မာသော။
အဗျတ္တော၊ ပယ်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်သော။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
ဩဘာသေ၊ အရောင်အလင်း၌။
ဉာဏေ၊ သိချင်း၌။
ပီတိယာ၊ နှစ်သက်ချင်း၌။
ပဿဒ္ဓိယာ၊ ငြိမ်းအေးချင်း၌။
သုခေ၊ ချမ်းသာချင်း၌။
အဓိမောက္ခ၊ ကြည်လင်ချင်း၌။
ပဂ္ဂဟေ၊ အားထုတ်ချင်း၌။
ဥပဋ္ဌာနေ၊ ထင်ချင်း၌။
ဥပေက္ခာယ၊ အညီအညွတ် ရှုချင်း၌။
နိကန္တိယာ-ဘာဝနာရတိယာ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်း၌။
ကမ္ပတိ၊ စိတ်တုန်လှုပ်၏။
ဝိက္ခိပတိ၊ စိတ်ပျံ့လွင့်၏။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
ဉာဏံ၊ သိချင်းကို။
ပီတိံ၊ နှစ်သက်ချင်းကို။
ပဿဒ္ဓိံ၊ ငြိမ်းအေးချင်းကို။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းကို။
အဓိမောက္ခံ၊ ကြည်လင်ချင်းကို။
ပဂ္ဂဟံ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းကို။
ဥပေက္ခံ၊ အညီအညွတ်ရှုချင်းကို။
နိကန္တိံ-ဘာဝနာရတိံ၊ ဘဝ၌၌မွေ့လျော်ချင်းကို။
ဧတံ၊ ဤမွေ့လျော်ခြင်းသည်ကား။
မမ၊ ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်လော။
ဧသော၊ ဤမွေ့လျော်ခြင်းသည်ကား။
အဟမသ္မိ၊ ငါဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
ဧသော၊ ဤမွေ့လျော်ခြင်းသည်ကား။
မေ အတ္တာ၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတိ၊ ရှုမှား၏။
(ဤတွင်ရွေ့ကား မဂ်မှား၊ မဂ်မှားကိုမစွန့်။ မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို မဆင်ခြင်၊ ဉာဏ်အမြင် မစင်ကြယ်သည်ဖြစ်၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ မရောက်၊ အောက်သို့သာ သက်၏၊ အထက်သို့ မတက်။)
လိမ်မာသော ယောဂီသည်ကား ဤသို့ဆင်ခြင်၏၊ အဘယ်သို့ ဆင်ခြင်သနည်း။ ကမ္မဋ္ဌာန်းစစ်ဆေးမေးမြန်းသော ကာလ ငါ့ဆရာပြောဘူးသည်၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ဖြစ်သောကာလ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်း ဖြစ်ပေါ်တတ်၏။ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သည်ရှိသော် ထိုမွေ့လျော်ချင်းကို ပိုင်းလည်း ပိုင်းခြားရ၏။ ဆင်လည်း ဆင်ခြင်ရ၏။ ငါ့ဆရာပြောဘူးပေသည်တကား ဟု-ဆင်ခြင်၏။
ဆင်ခြင်ပြီး၍ ပိုင်းခြားပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
ကုသလော ပန ပဏ္ဍိတော ဗျတ္တော ဗုဒ္ဓိသမ္ပန္နော ယောဂါဝစရော နိကန္တိယာ ဥပ္ပန္နာယ အယံခေါ မေ နိကန္တိ ဥပ္ပန္နာ၊ သာခေါပနာယံ အနိစ္စာ သင်္ခတာ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာ ခယဓမ္မာ ဝယဓမ္မာ ဝိရာဂဓမ္မာ နိရောဓဓမ္မာတိ ဣတိဝါ တံ ပညာယ ပရိစ္ဆိန္ဒတိ ဥပပရိက္ခတိ။
တေသံ၊ ထိုအမျှသုံးဆယ်သော သဂါဟတို့၏။
ဝသေန၊ အလိုအားဖြင့်။
ကုသလော၊ လိမ်မာသော။
ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိသော။
ဗျတ္တော၊ ပယ်ချင်းငှါစွမ်းနိုင်သော။
ဗုဒ္ဓိသမ္ပန္နော၊ ပညာနှင့်ပြည့်စုံသော။
ယောဂါဝစရော၊ ယောဂီသည်။
နိကန္တိယာ-ဘာဝနာရတိယာ၊ ဘာဝနာ၌မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဥပ္ပန္နာယ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။
အယံခေါ နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိယာ၊ ဤဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်ကား။
မေ၊ ငါ့အား။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပြီ။
သာခေါပနာယံနိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ထိုဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်ကား။
အနိစ္စာ၊ မြဲသောသဘောမရှိ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
သင်္ခတာ၊ ပြုပြင် စီရင်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာ၊ အကြောင်းကိုစွဲ၍ဖြစ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ခယဓမ္မာ၊ ကုန်သောသဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဝယဓမ္မာ၊ ပျက်သောသဘော ရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဝိရာဂဓမ္မာ၊ ကင်းသောသဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
နိရောဓဓမ္မာ၊ ခြုဓ်ပျက်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
တံ၊ ထိုဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
ပရိစ္ဆိန္ဒတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
ဥပပရိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
---
ဒိဋ္ဌိကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သစေ နိကန္တိ အတ္တာဘဝေယျ၊ အတ္တာတိဂဟေတုံဝဋ္ဋေယျ၊ အနတ္တာစ ပနာယံ အတ္တာတိဂဟိတာ၊ တသ္မာ သာ အဝသဝတ္တ နဋ္ဌေန အနတ္တာတိ နိကန္တိံ အနတ္တတော ပဿန္တဿ ဒိဋ္ဌိ သမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည်။
အတ္တာ၊ ငါ၏အလိုသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
အတ္တာတိ၊ ငါ၏အလိုဟု။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
အနတ္တာစပန၊ ငါ၏အလို မဟုတ်ဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
အတ္တာတိ၊ ငါ၏အလိုဟု။
ဂဟိတာ၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်၊၊
သာ၊ ထိုဘာဝနှာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
အဝသဝတ္တနဋ္ဌေန၊ ငါ၏အလိုသို့ မလိုက်သော အနက်ကြောင့်။
အနတ္တာ၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိကန္တိံ -ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
အနတ္တတော၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်ဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
ဒိဋ္ဌိသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ၊ ဒိဋ္ဌိကွာသော မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
မာနကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သစေ နိကန္တိ နိစ္စာ ဘဝေယျ၊ နိစ္စာတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျ။ အနိစ္စာ စ ပနာယံ နိစ္စာတိ ဂဟိတာ၊ တသ္မာ သာ ဟုတွာ အဘာဝဋ္ဌေန အနိစ္စာတိ နိကန္တိံ အနိစ္စတော ပဿန္တဿ မာနသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည်။
နိစ္စာ၊ မြဲသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
နိစ္စာတိ၊ မြဲ၏ဟု။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
အနိစ္စာစပန၊ မမြဲဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
နိစ္စာတိ၊ မြဲ၏ဟု။
ဂဟိတာ၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သာ၊ ထိုဘာဝနှာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ပြီး၍။
အဘာဝဋ္ဌေန၊ မရှိသော အနက်ကြောင့်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိကန္တိံ -ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
မာနသမုဂ္ဃါဋနံ နာမ၊ မာန ကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
နိကန္တိကွာအောင် ဆင်ခြင်ပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သစေ နိကန္တိ သုခါ ဘဝေယျ၊ သုခါတိ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋေယျ။ ဒုက္ခာ စ ပနာယံ သုခါတိ ဂဟိတာ၊ တသ္မာ သာ ဥပ္ပါဒဝယ ပဋိပီဠနဋ္ဌေန ဒုက္ခာတိ နိကန္တိံ ဒုက္ခတော ပဿန္တဿ နိကန္တိ ပရိယာဒိဏ္ဏံ နာမ ဟောတိ။
သစေ၊ အကယ်၍။
နိကန္တိ-ဘာဝနာရတိ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ခြင်းသည်။
သုခါ၊ ချမ်းသာသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။
သုခါတိ၊ ချမ်းသာ၏ဟု။
ဂဟေတုံ၊ ယူချင်းငှါ။
ဝဋ္ဋေယျ၊ သင့်ရာ၏။
ဒုက္ခာစပန၊ မချမ်းသာဘဲလျက်။
အယံ၊ ဤဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
သုခါတိ၊ ချမ်းသာ၏ ဟု။
ဂဟိတာ၊ ယူမှား၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
သာ၊ ထိုဘာဝနှာ၌ မွေ့လျော်ချင်းသည်။
ဥပ္ပါဒဝယပဋိပီဠနဋ္ဌေန၊ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းဖြင့် နှိပ်စက်သော အနက်သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
နိကန္တိံ -ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲ ဟု။
ပဿန္တဿ၊ ရှုသောယောဂီအား။
နိကန္တိ ပရိယာဒိဏ္ဏံ နာမ၊ နိကန္တိ ကွာသောမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
ဧဝံ ဥပပရိက္ခိတွာ ဩဘာသံ၊ ဉာဏံ၊ ပီတိံ၊ ပဿဒ္ဓိံ၊ သုခံ၊ အဓိမောက္ခံ၊ ပဂ္ဂဟံ၊ ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဥပေက္ခံ၊ နိကန္တိံ နေတံ မမ၊ နေသောဟမသ္မိ၊ နမေသော အတ္တာတိ သမနုပဿတိ၊ ဧဝံ သမနုပဿန္တော ဩဘာသေ၊ ဉာဏေ၊ ပီတိယာ၊ ပဿဒ္ဓိယာ၊ သုခေ၊ အဓိမောက္ခေ၊ ပဂ္ဂဟေ၊ ဥပဋ္ဌာနေ၊ ဥပေက္ခာယ၊ နိကန္တိယာ နကမ္ပတိ နဝေဓတိ နစဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပပရိက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။
ဩဘာသံ၊ အရောင်အလင်းကို။
ဉာဏံ၊ သိချင်းကို။
ပီတိံ၊ နှစ်သက်ချင်းကို။
ပဿဒ္ဓိံ၊ ငြိမ်းအေးချင်းကို။
သုခံ၊ ချမ်းသာချင်းကို။
အဓိမောက္ခံ၊ ကြည်လင်ချင်းကို။
ပဂ္ဂဟံ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ထင်ချင်းကို။
ဥပေက္ခံ၊ အညီအညွတ် ရှုချင်းကို။
နိကန္တိံ -ဘာဝနာရတိံ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်းကို။
ဧတံ၊ ဤ မွေ့လျော်ချင်းသည်ကား။
နမမ၊ ငါ့ဥစ္စာမဟုတ်။
ဧသော၊ ဤ မွေ့လျော်ချင်းသည်ကား။
နအဟမသ္မိ၊ ငါဖြစ်သည်မဟုတ်။
ဧသော၊ ဤ မွေ့လျော်ချင်းသည်ကား။
နမေအတ္တာ၊ ငါ၏အလိုမဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သမနုပဿတိ၊ ရှု၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သမနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
ဩဘာသေ၊ အရောင်အလင်း၌။
ဉာဏေ၊ သိချင်း၌။
ပီတိယာ၊ နှစ်သက်ချင်း၌။
ပဿဒ္ဓိယာ၊ ငြိမ်းအေးချင်း၌။
သုခေ၊ ချမ်းသာချင်း၌။
အဓိမောက္ခေ၊ ကြည်လင်ချင်း၌။
ပဂ္ဂဟေ၊ အားထုတ်ချင်း၌။
ဥပဋ္ဌာနေ၊ ထင်ချင်း၌။
ဥပေက္ခာယ၊ အညီအညွတ်ရှုချင်း၌။
နိကန္တိယာ-ဘာဝနာရတိယာ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်ချင်း၌။
နကမ္ပတိ၊ စိတ်မတုန်။
နဝေဓတိ၊ စိတ်မလှုပ်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နစဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လည်းမရောက်။
---
တဘက်ကမ်း ရောက်ပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
သော ဧဝံဝိက္ခေပံ အဂစ္ဆန္တော သမတိံ သဝိဓံ ဥပက္ကိလေသ ဇဋံ ဝိဇဋေတွာ ဩဘာသာဒယော ဓမ္မာ န မဂ္ဂေါ ဥပက္ကိလေသ ဝိမုတ္တံ ပန ဝီထိပဋိပ္ပန္နံ ဝိပဿနာဉာဏံ မဂ္ဂေါတိ မဂ္ဂဉ္စ အမဂ္ဂဉ္စ ဝဝတ္ထပေတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
အဂစ္ဆန္တော၊ မရောက်သည်ရှိသော်။
သမတိံ သဝိဓံ၊ အမျှသုံးဆယ် အပြားရှိသော။
ဥပက္ကိလေသဇဋံ၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေး အရှုပ်အထွေးကို။
ဝိဇဋေတွာ၊ ဖြည်ရှင်း၍။
ဩဘာသာဒယော၊ ဩဘာသ အစရှိကုန်သော။
ဓမ္မာ-ဒသဓမ္မာ၊ ဝတ္ထုဆယ်ပါး တရားတို့သည်။
နမဂ္ဂေါ၊ မဂ်မဟုတ်။
ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တံ၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေးမှ လွတ်သော။
ဝီထိပဋိပ္ပန္နံ၊ အစဉ်သဖြင့် ကျင့်သော။
ဝိပဿနာဉာဏံပန၊ ဝိပဿနာဉာဏ်သည်ကား။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်ဟုတ်သည်ကိုလည်း။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
အမဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်မဟုတ်သည်ကိုလည်း။
ဝဝတ္ထပေတိ၊ ပိုင်းခြား၏။
---
တဘက်ကမ်း ရောက်ပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
အယံ မဂ္ဂေါ အယံ န မဂ္ဂေါတိ ဧဝံ မဂ္ဂဉ္စ အမဂ္ဂဉ္စ ဉတွာ ဌိတံ ဉာဏံ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓီတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်တည်း။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
န မဂ္ဂေါ၊ မဂ်မဟုတ်။
ဣတိဝံ၊ ဤသို့။
မဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်ဟုတ်သည်ကိုလည်း။
ဉတွာ၊ သိ၍။
အမဂ္ဂဉ္စ၊ မဂ်မဟုတ်သည်ကိုလည်း။
ဉတွာ၊ သိ၍။
ဌိတံ ဉာဏံ၊ တည်သောဉာဏ်ကို။
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓီတိ၊ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဟု။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ်၏။
(ဤတွင်ရွေ့ကား မဂ်မှန် မဂ်မှားကိုစွန့်၊ မဂ်ဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို ဆင်ခြင်၊ ဉာဏ်အမြင် စင်ကြယ်သည်ဖြစ်၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်၏။ အောက်သို့ကား မသက်၊ အထက်သို့ တက်၏။)
ဤသို့ တဘက်ကမ်း ရောက်သော မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီ၏ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကိုပယ်သော ကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာကိုပွါးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
တဘက်ကမ်းရောက်သော မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်ကား။ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ-ဝီရိယ ထောက်ပင့်သော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ်ရှု၍သာ နေ၏။
(အမှာ - ခဏတောဥဒယဗ္ဗယဒဿနေန(ပ) သဘာဝလက္ခဏေ သင်္ခတ လက္ခဏဿ တာဝကာလိကတ္တံပိ ပါကဋံ ဟောတိ၊ ဥဒယက္ခဏေ ဝယဿ ဝယက္ခဏေစ ဥဒယဿ အဘာဝါဝဗောဓတော၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့် သန္တတိ ပစ္စုပ္ပန်က အလွန်၊ ခဏပစ္စုပ္ပန်ကအစ၊ တဘက်ကမ်းရောက်သော မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဉာဏ် ကို ပြ၏။)
---
အညီအညွတ် ရှု၍နေပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
ဥပလက္ခဏ မြင်ခဏ မြင်မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊ ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု၊ ရှုသော ဝိပဿနာဉာဏ်အစဉ် ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာကို မြင်၍ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍ နေသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏၊ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျလည်းကျ၏။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ ဥပေက္ခာ ဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
တထာပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့်သော အတိုင်းဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
ဥပေက္ခာ ဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပုံကား။
ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတ လက္ခဏာကိုမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ်-ကိလေသာမှ လွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သောကာလ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန်ကျ၏။
ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျမှ ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတ လက္ခဏာကိုမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ၊ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသောအလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏၊ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျလည်း ကျ၏။
ဥပေက္ခာဝသေန နာနတ္တကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ၊ ဝိမောက္ခဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ အညီအညွတ်ရှုသော အလိုအားဖြင့်။
နာနတ္တကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသော ကိလေသာတို့မှ။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
ဝိမောက္ခဝသေန၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သောအလိုအားဖြင့်။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယ ပညာအလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
---
ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပုံ၊ ဘာဝနာနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ လေးပါးသော ဘာဝနာကို ပွါးပုံကား။
ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ၊ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတ လက္ခဏာကိုမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ်-ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်၏၊ ကိလေသာမှလွတ်သော ကိစ္စ တူကြသော အနက်ကြောင့် ယောဂီ၏ဉာဏ်အား ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည် ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဝိမုတ္တတ္တာ တေ ဓမ္မာ ဧကရသာ ဟောန္တိ၊ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်။
ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှလွတ်သော ကိစ္စတူကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧကရသေဋ္ဌေန၊ ကိလေသမှလွတ်သော ကိစ္စတူကြသော အနက်ကြောင့်။
ယောဂိနော၊ ယောဂီ၏။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
ဘာဝနာ၊ ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏။
---
ဘာဝနာ ၄-ပါး ဟူသော်ကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
(၁) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင်
သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ - သမထ၊
ပညာက အနုသယ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စ - ဝိပဿနာ၊
ဤသမထ ဤ ဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက် သဘောက-ဘာဝနာ တပါး။
(၂) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့တွင် -
သဒ္ဓိန္ဒြေက - အသဒ္ဓိယ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဝီရိယိန္ဒြေက - ကောသဇ္ဇ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သတိန္ဒြေက - ပမာဒ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သမာဓိန္ဒြေက - ဝိက္ခေပ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ပညိန္ဒြေက - မောဟ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက် သဘောက- ဘာဝနာ တပါး။
(၃) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊
ဣန္ဒြေ အားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှအောင်၊ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက် သဘောက ဘာဝနာ တပါး။
(၄) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊
ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရား၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက၊ အလေ့အလာ တွင်သောအားဖြင့် မြင်သောအနက်သဘောက ဘာဝနာ တပါး။
(ဤသို့ ဘာဝနာ-၄-ပါး။)
သမာဓိပညာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣန္ဒြိယာနံ ဧက ရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ အာသေဝနဋ္ဌေန ဘာဝနာ၊ ဣမာစတဿ ဘာဝနာ။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ - သမထ ဝိပဿနာ ယုဂန္ဓာ ၂-ပါးတို့၏။
အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါးသည်တပါးကို မလွန်သောအနက်၊ အစုံဖွဲ့သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတပါး။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏။
ဧက ရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာလွတ်သောကိစ္စ တူကြသောအနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတပါး။
တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာ မှလွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတပါး။
အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသောအနက်ကြောင့်။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတပါး။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘာဝနာ၊ ဘာဝနာတို့သည်။
ဣမာစတဿ၊ ဤ ၄-ပါးတို့တည်း။
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနုစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိပ္ပါဒ် ၌ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသော ဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
---
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ၊ သံကိလေသဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံကိလေသော၊ ညစ်ညူးချင်းတည်း။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
ကရဏံ၊ ပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
ဤသို့ ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့တွင်၊ ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၏ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင်ချင်း ကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ၏ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို ဝိပဿနာကို မရှုမှီ ရှေ့အဘို့ကာလ ပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့် -
(၁) ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ ငါးပါးငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာကို မမြင်၊ အလိုလို မထင်ချင်းသည် သံကိလေသ ဘာဝနာမည်၏၊ ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်။
(၂) ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန ဒွါရ၊ အာရုံ၊ ဝိညာဏ်၊ ဖဿ၊ ဝေဒနာ၊ ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ ငါးပါးငါးပါးသော ခန္ဓာတို့၏ ဖြစ်ပျက်သောသဘောကို ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာကို မြင်၍ အလိုလို ထင်ခြင်းသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။ ပြီးချင်းသို့ရောက်၏ဟု ရှုကြည့်၍။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိကုန်သော အကြင် ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် ဖြစ်ကြကုန်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်၏ ဟူသည်လည်း ထိုပါဋိဟရိယ ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင် ဝိပဿနာမရှုမှီ မရှုမှီ၊ ရှေးအဘို့ ကာလ ကာလက၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဤသို့ဘာဝနာပြီးဆုံးသော အရာဌာန၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်း ပင်တည်းဟု မဆိုသော်လည်းဆိုသလို ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
ထိုကြောင့် ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့် ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်ချင်းကို ပြုတတ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ အာနိသံသံ ဂုဏံ ပုရေတရံ ပါဋိဟာရိယဉာဏေန ဒိသွာ ယထာ အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ၊ တထာ ဘာဝနာယ သံမ္ပဟံသိတတ္တာ တေနေဝ ဉာဏေန ဝိသောဓိ တတ္တာ ဝိသာဓနေဥတ္ထ သမ္ပဟံသနံ တေအာကာရာ ယသ္မာ နိပ္ဖန္နာ တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန ပရိယော ဒါပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန သမ္ပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထို သံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ၊ ထိုထို အပြစ်ကို။
တံတံအာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင်အာနိသင်ကို။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစ ရှိကုန်သော။
ယေအာကာရာ၊ အကြင် ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေနေဝ ဉာဏေန၊ ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးသော အရာဌာန၌။
ဝိသာဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ပြီးဆုံးချင်းသည်။
သမ္ပဟံသနံ၊ ဘာဝနာ၏ြ ပီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံ ဝိယ၊ ဆိုသလို။
တေအာကာရာ၊ ထို၄-ပါးသောအခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကြကုန်၏၊
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဓမ္မာနံ၊ ၇-ပါးသော တရားတို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန၊ တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်းအစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့်။
ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာအညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်ချင်းကိုပြုတတ်သော။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဤသည်ကား တဘက်ကမ်းသို့ရောက်သော မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီ၏ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာကို ပွါးပုံ၊ ဘာဝနာနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာ စကားရပ်၊ ဤတွင်ရွေ့ အပြီးသတ်။
ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ
မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်သော ယောဂီသည် ပျက်သောခဏကို အာရုံမပြုသော်လည်း ပျက်သောသဘော သည်သာလျှင် ဖြစ်သဟု ဖြစ်သောသဘောကို၊ ဖြစ်သောခဏကို အာရုံမပြုသော်လည်း ဖြစ်သော သဘော သည်သာလျှင် ပျက်သဟု ပျက်သောသဘောကို၊ ယခုလက်ရှိ မိမိ အတ္တဘော၌ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောစိတ်၏ မျက်မှောက်ပြုသော အခြင်းအရာ အားဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်နု၏အဆုံး သန္တတိပစ္စုပ္ပန်ကိုလွန်၍ ဖြစ်သော ခဏကိုအာရုံပြု၍ ဖြစ်သော သဘောကို၊ ပျက်သောခဏကို အာရုံပြု၍ ပျက်သောသဘောကို၊ ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောစိတ်၏ အာရုံပြုသော အခြင်းအရာ အားဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ရင့်၏ အစ၊ ခဏပစ္စုပ္ပန် ပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်သို့ ကျရောက်၏။
ထိုပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်ကို ပြီးစေလိုသော ယောဂီသည် -
ဒိဋ္ဌဂါဟ အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
မာနဂါဟ အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
တဏှာဂါဟ အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
ဝိပဿနုပက္ကိလေသ အညစ်အကြေးမှ လွတ်သော -
၁။ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်၊
၂။ ဘင်္ဂဉာဏ်၊
၃။ ဘယဉာဏ်၊
၄။ အာဒီနဝဉာဏ်၊
၅။ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်၊
၆။ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်၊
၇။ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၊
၈။ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၊
၉။ အနုလောမဉာဏ်
ကိုးပါးတို့၌ အစဉ်သဖြင့်ကျင့်၍ အဆင့်ဆင့် ရောက်ချင်း အကျိုးငှါ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ကိုသာ အစပြု၍ အားထုတ်အပ်၏။
အဋ္ဌန္နံ ပန ဉာဏာနံ ဝသေန သိခါပတ္တာ ဝိပဿနာ-နဝမဉ္စ သစ္စာနုလောမိကဉာဏန္တိ အယံ ပဋိပဒါ ဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိနာမ။ တံ သမ္ပာဒေတုကာမေန ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တံ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏံ အာဒိံ ကတွာ ဧတေသု ဉာဏေသု ယောဂေါ ကရဏီယော။
အဋ္ဌန္နံ ပန ဉာဏာနံ၊ ရှစ်ပါးသောဉာဏ်တို့၏။
ဝသေန၊ အလိုအားဖြင့်။
သိခါပတ္တာ၊ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သော။
ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာ ရှစ်ပါး။
နဝမဉ္စ၊ ကိုးခုမြောက်လည်း။
သစ္စာနုလောမိကဉာဏံ၊ သစ္စာနုလောမိကဉာဏ်တပါး။
ဣတိ အယံ၊ ဤကိုးပါးသော ဉာဏ်သည်ကား။
ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ နာမ၊ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
တံ၊ ထိုပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်ကို။
သမ္ပာဒေတုကာမေန၊ ပြီးစေလိုသော။
တေနယောဂိနာ၊ ထိုယောဂီသည်။
ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တံ၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေးမှ လွတ်သော။
ဥဒယဗ္ဗယဉာဏံ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်ကို။
အာဒိံ ကတွာ၊ အစပြု၍။
ဧတေသု ဉာဏေသု၊ ထိုကိုးပါးသောဉာဏ်တို့ ၌။
ယောဂေါ၊ အားထုတ်ချင်းကို။
ကရဏီယော၊ ပြုအပ်၏။
အားထုတ်ပုံကား
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်၊
ပိတ်ပင် ဖုံးကွယ်သောကြောင့် အနိစ္စလက္ခဏာ မထင်၊
ထိုအစဉ်သည်လည်း ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု နှလုံး မသွင်းသော ယောဂီအားလျှင် ပိတ်ပင်ဖုံးကွယ်၏ဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဥပလက္ခဏနည်းဖြင့်ပြသော ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊
ဘယ်လှမ်း ပမာဏကား တတောင်၊
တတောင် ပမာဏကား ၂၄-သစ်၊
တသစ် ပမာဏကား ၇-မုယော၊
တမုယော ပမာဏကား ၇-သန်း၊
တသန်း ပမာဏကား ၇-လိက္ခာ၊
တလိက္ခာ ပမာဏကား ရထရေဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ရထရေဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား တဇ္ဇာရီမြူ ၃၆-လုံး၊
တဇ္ဇာရီမြူ တလုံး ပမာဏကား အဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
အဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား ပရမာဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ပရမာဏုမြူတလုံး ပမာဏကား ရွေ့ရှားသည်ကို အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏအားဖြင့် ၁၇-ချက်၊ ခဏငယ် ၅၁-ချက် အသက်ရှိသော အဝိနိဗ္ဘောဂ ရုပ်ကလာပ်တခုတခု၊ အစုအစု ဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊ အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏ တခုတခု၊ အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်၊ ဖြစ်သောအခိုက်အတန့်က ပျက်သောအခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ပျက်သော အခိုက်အတန့်က ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်း။
အာရုံသို့ညွတ်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်နှင့် ပျက်သော အခိုက်အတန့် မစပ်၊ ရှေ့နောက်အစဉ် ပြတ်သော အပိုင်းအခြားကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် အနိစ္စလက္ခဏာ ထင်သည် မည်၏။
အနိစ္စလက္ခဏံ တာ၀ ဥဒယဗ္ဗယာနံ အမနသိကာရာ သန္တတိယာ ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ န ဥပဋ္ဌာတိ၊ ဥဒယဗ္ဗယံ ပန ပရိဂ္ဂဟေတွာ သန္တတိယာ ဝိကောပိတာယ အနိစ္စလက္ခဏံ ယာထာဝ အသရတော ဥပဋ္ဌာတိ။
အနိစ္စလက္ခဏံ၊ အနိစ္စလက္ခဏာသည်။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဥဒယဗ္ဗယာနံ၊ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းတို့ကို။
အမနသိကာရာ၊ နှလုံးမသွင်းချင်းကြောင့်။
သန္တတိယာ၊ အစဉ်ဖြင့်။
ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ၊ ဖုံးကွယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
န ဥပဋ္ဌာတိ၊ မထင်။
ဥဒယဗ္ဗယံပန၊ ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းကိုကား။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းဆင်ခြင်၍။
သန္တတိယာ၊ အစဉ်သည်။
ဝိကောတာယ၊ ပြတ်သည်ရှိသော်။
အနိစ္စလက္ခဏံ၊ အနိစ္စလက္ခဏာသည်။
ယာထာဝ အသရတော၊ ဟုတ်အတိုင်း ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော မိမိသဘော ကိစ္စအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊ တခုတခု၊ အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်အစဉ် ဣရိယာပုထ်ပိတ်ပင် ဖုံးကွယ်သောကြောင့် ဒုက္ခလက္ခဏာမထင်၊ ထိုဣရိယာပုထ် သည်လည်း ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘောဟု နှလုံး မသွင်းသော ယောဂီအားသာလျှင် ပိတ်ပင်ဖုံးကွယ်၏ဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ ဥပလက္ခဏနည်းဖြင့်ပြသော ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊
ဘယ်လှမ်း ပမာဏကား တတောင်၊
တတောင် ပမာဏကား ၂၄-သစ်၊
တသစ် ပမာဏကား ၇-မုယော၊
တမုယော ပမာဏကား ၇-သန်း၊
တသန်း ပမာဏကား ၇-လိက္ခာ၊
တလိက္ခာ ပမာဏကား ရထရေဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ရထရေဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား တဇ္ဇာရီမြူ ၃၆-လုံး၊
တဇ္ဇာရီမြူ တလုံး ပမာဏကား အဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
အဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား ပရမာဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ပရမာဏုမြူတလုံး ပမာဏကား ရွေ့ရှားသည်ကို အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏအားဖြင့် ၁၇-ချက်၊ ခဏငယ် ၅၁-ချက် အသက်ရှိသော အဝိနိဗ္ဘောဂ ရုပ်ကလာပ်တခုတခု၊ အစုအစု ဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊ အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏ တခုတခု၊ အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်၊ ဖြစ်သောအခိုက်အတန့်က ပျက်သောအခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ပျက်သော အခိုက်အတန့်က ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်း။
အာရုံသို့ညွတ်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်နှင့် ပျက်သော အခိုက်အတန့် မစပ်၊ ရှေ့နောက်အစဉ် ပြတ်သော အပိုင်းအခြားကိုမြင်၍ ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘောဟု မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းဖြင့် ဆင်းရဲသော ဣရိယာပုထ် တခုတခုကို ဟုတ်သော အတိုင်းသိမြင်ချင်းသည် ဒုက္ခလက္ခဏာ ထင်သည်မည်၏။
ဒုက္ခလက္ခဏံ အဘိဏှသမ္ပဋိပီဠနဿ အမနသိကာရာ ဣရိယာပထေဟိ ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ န ဥပဋ္ဌာတိ၊ အဘိဏှသမ္ပဋိပီဠနံ မနသိကရိတွာ ဣရိယာပထေ ဥဂ္ဃါဋိတေ ဒုက္ခလက္ခဏံ ယာထာဝသရသတော ဥပဋ္ဌာတိ။
ဒုက္ခလက္ခဏံ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာသည်။
အဘိဏှသမ္ပဋိပီဠနဿ၊ မပြတ် နှိပ်စက်သောသဘောကို။
အမနသိကာရာ၊ နှလုံးမသွင်းချင်းကြောင့်။
ဣရိယာပထေဟိ၊ ဣရိယာပုထ်တို့ဖြင့်။
ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ၊ ဖုံးကွယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
န ဥပဋ္ဌာတိ၊ မထင်။
အဘိဏှသမ္ပဋိပီဠနံံ၊ မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘောကို။
မနသိကရိတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။
ဣရိယာပထေ၊ ဣရိယာပုထ်သည်။
ဥဂ္ဃါဋိတေ၊ ကွာသည်ရှိသော်။
ဒုက္ခလက္ခဏံ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာာသည်။
ယာထာဝသရသတော၊ ဟုတ်သောအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော မိမိသဘော ကိစ္စအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဃနမကြေက အနတ္တလက္ခဏာ မထင်ရာ၌ နာနာဓာတုအဝိနိဗ္ဘောဂ အထူးထူးသော သဘောမကွဲ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေဟူသည်ကား အဘယ်နည်း။
အခဲမကြေ ဟူသည်ကား ၃-ပါးတည်း။
၃-ပါး ဟူသော်ကား -
သမူဟဃန မကွဲ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေသည်လည်း တပါး။
ကိစ္စဃန မကွဲ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေသည်လည်း တပါး။
အာရမ္မဏဃန မကွဲ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေသည်လည်း တပါး။
ဤ ၃-ပါးတည်း။ ထို ၃-ပါးသော အခဲမကြေချင်းသည်လည်း ခဏအားဖြင့် ၆-ပါး။
၆-ပါးဟူသော်ကား။
၁။ မြင်သောခဏ၊
၂။ ကြားသောခဏ၊
၃။ နံသောခဏ၊
၄။ စားသောခဏ၊
၅။ ထိသောခဏ၊
၆။ သိသောခဏ၊ အားဖြင့် ၆-ပါး။
ထို ၆-ပါးတို့တွင် ဥပလက္ခဏ နည်းဖြင့်ပြသော မြင်သောခဏ၊ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု မရှုသောယောဂီအား စက္ခုဒသက ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုပသာဒ တခုတည်းမထင်၊ ရုပ်ကလာပ်အပေါင်းသာ ထင်၏။ သဘောအားဖြင့် သမူဟဃန မကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ။
စက္ခုဒသက ရုပ်ကလာပ်အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုဒွါရတခုတည်း မထင်၊ ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းသာထင်၏။ ဒွါရအားဖြင့် ကိစ္စဃနမကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ။
ရူပအဋ္ဌက ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းမှခွဲ၍ အဆင်းတခုတည်း မထင်၊ ရုပ်ကလပ် အပေါင်းသာ ထင်၏။ သဘောအားဖြင့် သမူဟဃနမကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲ မကြေ။
ရူပအဋ္ဌက ရုပ်ကလာပ်အပေါင်းမှ ခွဲ၍ ရူပါရုံတခုတည်း မထင်၊ ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းသာ ထင်၏။ အာရုံအားဖြင့် အာရမ္မဏ ဃနမကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ။
စက္ခုဝိညာဏ် စိတ္တုပ္ပါဒ် နာမ်ကလာပ်အပေါင်းမှ ခွဲ၍ စက္ခုဝိညာဏ်တခုတည်းမထင်၊ နာမ်ကလာပ်အပေါင်းသာ ထင်၏။ သဘောအားဖြင့် သမူဟ ဃနမကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ။
စက္ခုဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ် နာမ်ကလာပ်အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုဝိညာဏ်၏အမြင် တခုတည်း မထင်၊ နာမ်ကလာပ် အပေါင်းသာထင်၏။ အာရုံပြုအားဖြင့် အာရမ္မဏ ဃနမကွဲ၊ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ။
ဤသို့ဃနမကြေက အနတ္တလက္ခဏာ မထင်ရာ၌ နာနာဓာတုအဝိနိဗ္ဘောဂ အထူးထူးသော သဘောမကွဲ တပေါင်းတည်း အခဲမကြေ ဟူသတည်း။
ဃနကြေက အနတ္တလက္ခဏာ ထင်ရာ၌ နာနာဓာတုအဝိနိဗ္ဘောဂ အထူးထူးသော သဘောကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ ဟူသည်ကား အဘယ်နည်း။
ဃနကြေ ဟူသည်ကား ၃-ပါးတည်း။
၃-ပါး ဟူသော်ကား -
သမူဟဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေသည်လည်း တပါး။
ကိစ္စဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေသည်လည်း တပါး။
အာရမ္မဏဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေသည်လည်း တပါး။
ဤ ၃-ပါးတည်း။ ထို ၃-ပါးသော ဃနကြေချင်းသည်လည်း ခဏအားဖြင့် ၆-ပါး။
၆-ပါးဟူသော်ကား။
၁။ မြင်သောခဏ၊
၂။ ကြားသောခဏ၊
၃။ နံသောခဏ၊
၄။ စားသောခဏ၊
၅။ ထိသောခဏ၊
၆။ သိသောခဏ၊ အားဖြင့် ၆-ပါး။
ထို ၆-ပါးတို့တွင် ဥပလက္ခဏ နည်းဖြင့်ပြသော မြင်သောခဏ၊ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောယောဂီအား စက္ခုဒသက ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုပသာဒ တခုတည်းသာထင်၏၊ ပထဝီစသည် မထင်၊ သဘောအားဖြင့် သမူဟဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
စက္ခုဒသက ရုပ်ကလာပ်အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုဒွါရတခုတည်းသာ ထင်၏၊ ပထဝီစသည် မထင်၊ ဒွါရအားဖြင့် ကိစ္စဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
ရူပအဋ္ဌက ရုပ်ကလာပ် အပေါင်းမှခွဲ၍ အဆင်းတခုတည်း ထင်၏၊ ပထဝီစသည် မထင်၊ သဘောအားဖြင့် သမူဟဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
ရူပအဋ္ဌက ရုပ်ကလာပ်အပေါင်းမှ ခွဲ၍ ရူပါရုံတခုတည်းသာထင်၏၊ ပထဝီစသည် မထင်၊ အာရုံအားဖြင့် အာရမ္မဏ ဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
စက္ခုဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ် နာမ်ကလာပ်အပေါင်းမှ ခွဲ၍ စက္ခုဝိညာဏ်တခုတည်းသာ ထင်၏၊ ဖဿစသည် မထင်၊ သဘောအားဖြင့် သမူဟ ဃနကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
စက္ခုဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ် နာမ်ကလာပ်အပေါင်းမှခွဲ၍ စက္ခုဝိညာဏ်၏အမြင် တခု တည်းသာထင်၏၊ ဖဿ၏အတွေ့ စသည်မထင်၊ အာရုံပြုအားဖြင့် အာရမ္မဏ ဃနကွဲ၊ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ။
ဤသို့ဃနကြေက အနတ္တလက္ခဏာ ထင်ရာ၌ နာနာဓာတုအဝိနိဗ္ဘောဂ အထူးထူးသော သဘောကွဲ ခဲ၍မနေ ဃနကြေ ဟူသတည်း။
ယာဟေသာ အညမညုပတ္ထဒ္ဓေသု သမုဒိတေသု ရူပါရူပ ဓမ္မေသု ဧကတ္တာဘိနိဝေသဝသေန အပရိမဒ္ဒိတသင်္ခါရေဟိ ဂယှမာနာ သမူဟဃနတာ။ တထာ တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ ကိစ္စ ဘေဒဿ သတိပိ ပဋိနိယတဘာဝေ ဧကတော ဂယှမာနာ ကိစ္စဃနတာ။ တထာ သာရမ္မဏဓမ္မာနံ သတိပိ အာရမ္မဏ ကရဏဘေဒေ ဧကတော ဂယှမာနာ အရမ္မဏဃနတာစ။ တာသု ဓာတူသု ဉာဏေန ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ ဒိဿ မာနာ ဟတ္ထေန ပရိမဇ္ဇိယမာနော ဖေဏပိဏ္ဍောဝိယ ဝိလယံ ဂစ္ဆန္တိ ယထာပစ္စယံ ပဝတ္တမာနာ သုညာ ဧတေ ဓမ္မမတ္တာတိ အနတ္တလက္ခဏံ ပါကဋတရံ ဟောတိ။
အညမညုပတ္ထဒ္ဓေသု၊ အချင်းချင်း ထောက်ပင့်ကုန်သော။
သမုဒိတေသု၊ အတူတကွဖြစ်ကြကုန်သော။
ရူပါရူပ ဓမ္မေသု၊ ရုပ်တရား နာမ်တရားတို့၌။
အပရိမဒ္ဒိတသင်္ခါရေဟိ၊ မသုံးမသပ် မမှတ်ဗိတ်ပိတ် မကျိတ်မချေ မကြေသော ဇောသင်္ခါရတို့သည်။
ဧကတ္တာဘိနိဝေသဝသေန၊ တပေါင်းတည်း ယူသော အလိုအားဖြင့်။
ဂယှမာနာ၊ ယူအပ်သော။
ယာဟေသာ သမူဟဃနတာ၊ အကြင်အပေါင်းခဲသည်၏အဖြစ်။
တထာ၊ ထိုအတူ။
အညမညုပတ္ထဒ္ဓေသု၊ အချင်းချင်း ထောက်ပင့်ကုန်သော။
သမုဒိတာနံ၊ အတူတကွ ဖြစ်ကြကုန်သော။
တေသံ တေသံ ဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုရုပ်တရား နာမ်တရားတို့၏။
ကိစ္စဘေဒဿ၊ ကိစ္စအပြားကို။
ပဋိနိယတဘာဝေ၊ အသီးအသီး မှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သည်။
သတိဝိ၊ ရှိလျက်လည်း။
အပရိမဒ္ဒိတသင်္ခါရေဟိ၊ မသုံးမသပ် မမှတ်ဗိတ်ပိတ် မကျိတ်မချေ မကြေသော ဇောသင်္ခါရတို့သည်။
ဧကတော ဂယှမာနာ၊ တပေါင်းတည်း ယူအပ်သော။
ယာဟေသာ ကိစ္စဃနတာ၊ အကြင်ကိစ္စခဲသည်၏အဖြစ်။
တထာ၊ ထိုအတူ။
အညမညုပတ္ထဒ္ဓေသု၊ အချင်းချင်း ထောက်ပင့်ကုန်သော။
သမုဒိတာနံ၊ အတူတကွ ဖြစ်ကြကုန်သော။
တေသံတေသံသာရမ္မဏဓမ္မာနံ၊ ထိုထိုနာမ်တရားတို့၏။
အာရမ္မဏကရဏဘေဒေ၊ အာရုံပြုသောအပြားသည်။
သတိပိ၊ ရှိလျက်လည်း။
အပရိမဒ္ဒိတသင်္ခါရေဟိ၊ မသုံးမသပ် မမှတ်ဗိတ်ပိတ် မကျိတ်မချေ မကြေသော ဇောသင်္ခါရတို့သည်။
ဧကတော ဂယှမာနာ၊ တပေါင်းတည်း ယူအပ်သော။
ယာဟေသာအာရမ္မဏဃနတာစ၊ အကြင် အာရုံခဲသည်၏အဖြစ်။
တာသုဓာတူသု၊ ထိုထိုမကြေသော အခဲသဘောတို့၌။
ဉာဏေန၊ သိသဖြင့် သိသဖြင့်။
ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ၊ တခုတည်း တခုတည်း ကွဲ၍ကွဲ၍။
ဒိဿမာနာ၊ ထင်သောသဘောတို့သည်။
ဟတ္တေန၊ လက်ဖြင့်။
ပရိမဇ္ဇိယမာနော၊ ကျိတ်ချေသော။
ဖေဏပိဏ္ဍောဝိယ၊ ရေမြှုပ်စိုင်ကဲ့သို့။
ဝိလယံ၊ ကြေးချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ယထာပစ္စယံ၊ အကြောင်းအားလျော်စွာ။
ပဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။
အဒိဿမနာ၊ မထင်သောသဘောတို့သည်။
သုညာ၊ ဆိတ်ကြကုန်၏။
တေ၊ ထိုမထင်ဗိတ်ပိတ် ဆိတ်သော သဘောတို့သည်။
ဓမ္မမတ္တာ၊ အကြောင်းမျှသာဖြစ်ကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အနတ္တလက္ခဏံ၊ အနတ္တလက္ခဏာာသည်။
ပါကဋတရံ၊ အထူးသဖြင့် ထင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
တခုတခု အစုအစု ဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်၊
တပေါင်းတည်း အခဲပိတ်ပင် ဖုံးကွယ်သောကြောင့် အနတ္တလက္ခဏာမထင်၊ ထို အခဲသည်လည်း အထူးထူးသောသဘော ကွဲပြားသောဟု နှလုံး မသွင်းသော ယောဂီ အားသာလျှင် ပိတ်ပင်ဖုံးကွယ်၏ဟု ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ရှု၍ ဥပလက္ခဏနည်းဖြင့်ပြသော ဘယ်လှမ်းသောခဏ ဘယ်လှမ်း-လှမ်းတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသောဌာန၊
ဘယ်လှမ်း ပမာဏကား တတောင်၊
တတောင် ပမာဏကား ၂၄-သစ်၊
တသစ် ပမာဏကား ၇-မုယော၊
တမုယော ပမာဏကား ၇-သန်း၊
တသန်း ပမာဏကား ၇-လိက္ခာ၊
တလိက္ခာ ပမာဏကား ရထရေဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ရထရေဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား တဇ္ဇာရီမြူ ၃၆-လုံး၊
တဇ္ဇာရီမြူ တလုံး ပမာဏကား အဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
အဏုမြူ တလုံး ပမာဏကား ပရမာဏုမြူ ၃၆-လုံး၊
ပရမာဏုမြူတလုံး ပမာဏကား ရွေ့ရှားသည်ကို အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏအားဖြင့် ၁၇-ချက်၊ ခဏငယ် ၅၁-ချက် အသက်ရှိသော အဝိနိဗ္ဘောဂ ရုပ်ကလာပ်တခုတခု၊ အစုအစု ဖြစ်သောရုပ်အစဉ်၊ အာရုံပြုသော စိတ္တက္ခဏ တခုတခု၊ အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်၊ ဖြစ်သောအခိုက်အတန့်က ပျက်သောအခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ပျက်သော အခိုက်အတန့်က ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်သို့ မရောက်၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်း။
အာရုံသို့ညွတ်သော သဘောလက္ခဏာ တခုတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်သော အခိုက်အတန့်နှင့် ပျက်သော အခိုက်အတန့် မစပ်၊ ရှေ့နောက်အစဉ် ပြတ်သော အပိုင်းအခြားကိုမြင်၍ အထူးထူးသော သဘောကွဲ၊ ခဲ၍မနေ၊ ဃနကြေဟု မဆိုသင့်သော်လည်း ဆိုသလို၊ ထိုထိုသဘော မရောမရှုပ် ရွေ့-တလှုပ်လှုပ် ရှား- တလှုပ်လှုပ်ကို ဟုတ်သော အတိုင်းသိမြင်ချင်းသည် အနတ္တလက္ခဏာ ထင်သည် မည်၏။
အနတ္တလက္ခဏံ နာနာဓာတု ဝိနိဗ္ဘောဂဿ အမနသိကာရာ ဃနေန ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ န ဥပဋ္ဌာတိ။ နာနာဓာတုယော ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ ဃနပိနိဗ္ဘောဂေ ကတေ အနတ္တလက္ခဏံ ယာထာဝ သရ သတော ဥပဋ္ဌာတိ။
အနတ္တလက္ခဏံ၊ အနတ္တလက္ခဏာသည်။
နာနာဓာတု ဝိနိဗ္ဘောဂဿ၊ အထူးထူးသော သဘောကွဲသည်ကို။
အမနသိကာရော၊ နှလုံးမသွင်းချင်းကြောင့်။
ဃနေန၊ အခဲဖြင့်။
ပဋိစ္ဆန္နတ္တာ၊ ဖုံးကွယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
နဥပဋ္ဌာတိ၊ မထင်။
နာနာဓာတုယော၊ အထူးထူးသော သဘောတို့သည်။
ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇိတွာ၊ တခုတည်း တခုတည်းကွဲ၍။
ဃနပိနိဗ္ဘောဂေ၊ အခဲကြေချင်းသည်။
ကတေ၊ ပြီးသည်ရှိသော်။
အနတ္တလက္ခဏံ၊ အနတ္တလက္ခဏာသည်။
ယာထာဝသရသတော၊ ဟုတ်သောအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော မိမိသဘော ကိစ္စအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဤသို့ အနိစ္စလက္ခဏာ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာ၊ အနတ္တလက္ခဏာ၊ ထင်သည်ရှိသော် -
အနိစ္စ လက္ခဏာထင်ရာ၌ အနိစ္စ အနိစ္စ လက္ခဏာကို ကောင်းစွာမှတ်၏။
ဒုက္ခလက္ခဏာထင်ရာ၌ ဒုက္ခ ဒုက္ခလက္ခဏာကို ကောင်းစွာမှတ်၏။
အနတ္တလက္ခဏထင်ရာ၌ အနတ္တ အနတ္တလက္ခဏာ ကိုကောင်းစွာမှတ်၏။
အဘယ်သို့ အနိစ္စလက္ခဏာ ထင်ရာ၌ အနိစ္စ၊ အနိစ္စလက္ခဏာကို ကောင်းစွာ မှတ်သနည်း။
ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာကား ရူပက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝ လက္ခဏာတည်း။
ခံစားသောသဘော လက္ခဏာကား ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာကား သညက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အားထုတ်သော သဘောလက္ခဏာကား သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာကား ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
ဤသို့ သဘာဝလက္ခက ငါးပါး ငါးပါး ခန္ဓာတို့သည် သဘာဝလက္ခဏာ တခုတခု၌ အစဥပါဒ်၊ အလယ်ဌီ၊ အဆုံးဘင်၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာ ရှိချင်းကြောင့် အနိစ္စမည်၏။ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာ ဖြစ်ပျက်သော အခြင်းအရာသည် အနိစ္စလက္ခဏာ မည်၏။
ဤသို့ အနိစ္စလက္ခဏာ ထင်ရာ၌ အနိစ္စ အနိစ္စလက္ခဏာကို ကောင်းစွာမှတ်၏။
အဘယ်သို့ ဒုက္ခလက္ခဏာ ထင်ရာ၌ ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခ လက္ခဏာကို ကောင်းစွာ မှတ်သနည်း။
ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာကား ရူပက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝ လက္ခဏာတည်း။
ခံစားသောသဘော လက္ခဏာကား ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာကား သညက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အားထုတ်သော သဘောလက္ခဏာကား သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာကား ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
ဤသို့ သဘာဝလက္ခဏာ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည် သဘာဝ လက္ခဏာ တခုတခု၌ ဖြစ်ချင်း ပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်ချင်းကြောင့် ဒုက္ခမည်၏။ မပြတ် နှိပ်စက်သော ဖြစ်သောအခြင်းအရာ ပျက်သော အခြင်းအရာသည် ဒုက္ခလက္ခဏာ မည်၏။
ဤသို့ ဒုက္ခလက္ခဏာထင်ရာ၌ ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာကို ကောင်းစွာမှတ်၏။
အဘယ်သို့ အနတ္တလက္ခဏာ ထင်ရာ၌၊ အနတ္တ၊ အနတ္တလက္ခဏာကို၊ ကောင်းစွာ မှတ်သနည်း။
ဘောက်ပြန်သော သဘောလက္ခဏာကား ရူပက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝ လက္ခဏာတည်း။
ခံစားသောသဘော လက္ခဏာကား ဝေဒနက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အမှတ်ပြုသော သဘောလက္ခဏာကား သညက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အားထုတ်သော သဘောလက္ခဏာကား သင်္ခါရက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
အာရုံပြုသော သဘောလက္ခဏာကား ဝိညာဏက္ခန္ဓာ၏ သဘာဝလက္ခဏာတည်း။
ဤသို့ သဘာဝလက္ခဏာ ငါးပါး ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည် သဘာဝ လက္ခဏာ တခုတခု၌ မဖြစ်မီက-မဖြစ်ပါစေလင့်ဟု တောင့်တမရ ဖြစ်သာဖြစ်ရ၊ ဖြစ်ရသော်လည်း မပျက်ပါစေလင့်ဟု တောင့်တမရ ပျက်သာပျက်ရ။ အလိုသို့ မလိုက်ချင်းကြောင့် အနတ္တမည်၏။ အလိုသို့ မလိုက်သော ဖြစ်သော အခြင်းအရာ ပျက်သော အခြင်းအရာသည် အနတ္တလက္ခဏာ မည်၏။
ဤသို့ အနတ္တလက္ခဏာထင်ရာ၌ အနတ္တ၊ အနတ္တလက္ခဏာကို၊ ကောင်းစွာမှတ်၏။
ဤသို့-
ထိုထိုအနိစ္စ၊ အနိစ္စလက္ခဏာ အလုံးစုံကို။
ထိုထိုဒုက္ခ၊ ဒုက္ခလက္ခဏာ အလုံးစုံကို။
ထိုထိုအနတ္တ၊ အနတ္တလက္ခဏာ အလုံးစုံကို၊
ဤယောဂီသည် -
ဒိဋ္ဌိဂါဟ–အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
မာနဂါဟ- အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
တဏှာဂါဟ- အမဂ္ဂေမဂ္ဂသညာဌာန၊
ဝိပဿပတ္တိ လေသာ အညစ်အကြေးမှ လွတ်သော အစဉ်သဖြင့်ကျင့်သော ဝိပဿနာ ဟု ဆိုအပ်သော ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ဟုတ်သောအတိုင်း ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော မိမိသဘောကိစ္စအားဖြင့် ကောင်းစွာမှတ်၏။
တယိဒံ သဗ္ဗမ္ပိ အယံ ယောဂါဝစရော ဥပက္ကိလေသ ဝိမုတ္တေန ဝီထိပဋိပ္ပန္နဝိပဿနာသင်္ခါတေန ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ ဉာဏေန ယာထာဝသရသတော သလ္လက္ခေတိ။
တယိဒံ သဗ္ဗမ္ပိ၊ ထိုအလုံးစုံကိုလည်း။
အယံ ယောဂါဝစရော၊ ဤယောဂီသည်။
ဥပက္ကိလေသ ဝိမုတ္တေန၊ ဝိပဿနာ အညစ်အကြေးမှ လွတ်သော။
ဝီထိပဋိပ္ပန္နဝိပဿနာသင်္ခါတေန၊ အစဉ်သဖြင့် ကျင့်သော ဝိပဿနာဟု ဆိုအပ်သော။
ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ ဉာဏေန၊ ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာဉာဏ်ဖြင့်။
ယာထာဝသရသတော၊ ဟုတ်သော အတိုင်း ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော မိမိသဘော ကိစ္စအားဖြင့်။
သလ္လက္ခေတိ၊ ကောင်းစွာမှတ်၏။
ဤသို့ကောင်းစွာမှတ်၍ အဖန်တလဲလဲ ဤကားအနိစ္စတည်း၊ ဤကား ဒုက္ခတည်း၊ ဤကအနတ္တတည်းဟု ရုပ်တရား နာမ်တရားတို့ကို နှိုင်းချိန် ပိုင်းခြားသော ထိုယောဂီအား ၊ဖြစ်ပျက်သဟု ရှုသော ထိုဉာဏ်သည် ထက်သည်ဖြစ်၍ ရွက်ဆောင်၏။ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရတို့သည် လျင်စွာထင်ကြကုန်၏။
ဉာဏ်သည်ထက်စွာ ရွက်ဆောင်သည် ရှိသော်၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရတို့သည် လျင်စွာ ထင်ကြကုန်သည်ရှိသော် သဘာဝလက္ခဏာ တခုတခု၌ အစဥပါဒ်ကိုလည်း မမှီနိုင်၊ အလယ်ဌီကိုလည်း မမှီနိုင်၊
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် -
တို့၏ အကြားအကြား ကိုယ်မှုလည်းအား နှုတ်မှုလည်းအား စိတ်မှုလည်းအား၍ နေသောကာလ၊ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် ပဝတ္တ ထင်သည်မည်၏။ ထိုပဝတ္တကိုလည်း မမှီနိုင်၊
ယခုယခု ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ယခုယခု စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် -
တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်အစဉ်၊ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော နာမ်အစဉ်ကို သန္တတိဃနအစု သမူဟဃနအစု ကိစ္စဃနအစု အာရမ္မဏဃနအစု တခုတခု၏ အပိုင်းအခြား အပိုင်းအခြား၊ မိမိကိုယ်နှင့် အလားတူအောင် ယူဆောင်၍ ပြသော ဉာဏ်ဖြင့် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းပြီးဖြစ်၍ မတွေးမခေါ် မမျှော်မဆ အကြောင်းနှင့် တကွဖြစ်သော ရုပ်အစဉ် နာမ်အစဉ် ယခုယခု ကိုယ်-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း သိမြင်ချင်းသည် သင်္ခါရနိမိတ် ထင်သည်မည်၏၊ ထိုနိမိတ်ကိုလည်း မမှီနိုင်၊
သဘာဝလက္ခဏာ တခုတခု၏ အဆုံးအဆုံး -
ကုန်သောသဘောကို ကုန်သဟု၊
ကင်းသော သဘောကို ကင်းသဟု၊
ပျက်သော သဘောကို ပျက်သဟု၊
ခြုဓ်သော သဘောကို ခြုဓ်သဟု -
ရှုထင်သော သတိတခုသာ ကောင်းစွာတည်၏။
တဿေဝံ သလ္လက္ခေတွာ ပုနပ္ပုနံ အနိစ္စံ ဒုက္ခမနတ္တာတိ ရူပါရူပဓမ္မေ တုလယတော တီရယတော တံ ဉာဏံ တိက္ခံ ဟုတွာ ဝဟတိ၊ သင်္ခါရာ လဟုံ ဥပဋ္ဌဟန္တိ။ ဉာဏေ တိက္ခေ ဝဟန္တေ သင်္ခါရေသု လဟုံ ဥပဋ္ဌဟန္တေသု ဥပ္ပါဒံဝါ ဌိတိံဝါ ပဝတ္တံဝါ နိမိတ္တံဝါ န သမ္ပာပုဏာတိ ခယဝယဘေဒနိရောဓော ယေဝ သတိ သန္တိဋ္ဌတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သလ္လက္ခေတွာ၊ ကောင်းစွာမှတ်၍။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
အနိစ္စံ၊ အနိစ္စတည်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခတည်း။
အနတ္တာ၊ အနတ္တတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ရူပါရူပဓမ္မေ၊ ရုပ်တရား နာမ်တရားတို့ကို။
တုလယတော၊ နှိုင်းချိန်သော။
တီရယတော၊ ပိုင်းခြားသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
တံဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။
တိက္ခံ၊ ထက်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝဟတိ၊ ရွက်ဆောင်၏။
သင်္ခါရာ၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာသင်္ခါရတို့သည်။
လဟုံ၊ လျင်စွာ။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
ဉာဏေ၊ ဉာဏ်သည်။
တိက္ခေ၊ ထက်စွာ။
ဝဟန္တေ၊ ရွက်ဆောင်သည်ရှိသော်။
သင်္ခါရေသု၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာသင်္ခါရတို့သည်။
လဟုံ၊ လျင်စွာ။
ဥပဋ္ဌဟန္တေသု၊ ထင်ကုန်သည်ရှိသော်။
ဥပ္ပါဒံဝါ၊ ဥပါဒ်ကိုလည်း။
န သမ္ပာပုဏာတိ၊ မမှီနိုင်။
ဌိတိံဝါ၊ ဌီကိုလည်း။
န သမ္ပာပုဏာတိ၊ မမှီနိုင်။
ပဝတ္တံဝါ၊ ပဝတ္တကိုလည်း။
န သမ္ပာပုဏာတိ၊ မမှီနိုင်။
နိမိတ္တံဝါ၊ နိမိတ်ကိုလည်း။
န သမ္ပာပုဏာတိ၊ မမှီနိုင်။
ခယဝယဘေဒနိရောဓောယေဝ၊ ကုန်သောသဘောတခု ကင်းသောသဘောတခု ပျက်သောသဘောတခု ခြုဓ်သောသဘောတခု၌သာလျှင်။
သတိ၊ ရှုထင်သောသတိသည်။
သန္တိဋ္ဌတိ၊ ကောင်းစွာတည်၏။
ဤသို့ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာသင်္ခါရအပေါင်း သဘာဝလက္ခဏာ တခုတခု၏ အဆုံးအဆုံး-
- ကုန်သောသဘောကို-ကုန်သဟု၊
- ကင်းသောသဘောကိုကင်းသဟု၊
- ပျက်သောသဘောကို ပျက်သဟု၊
- ခြုဓ်သောသဘောကို ခြုဓ်သဟု၊
ရှုထင်သောသတိနှင့် အတူတကွ - သဟဇာတ်သမ္ပယုတ် စိတ္တုပ္ပါဒ်ဖြင့် -
- ကုန်သောသဘော၊
- ကင်းသောသဘော၊
- ပျက်သောသဘော၊
- ခြုဓ်သောသဘော မည်သည်ကား -
ဖြစ်ပြီး၍ ဤမည်သော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရအပေါင်း ပျက်သည်တကားဟု ရှုသော ထိုယောဂီ၏ ဉာဏ်သည် သဘာဝလက္ခဏာ တခုတခုကို ဖြစ်ပျက်သဟု-ရှုသော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သောဌာနမှ ကူးတက်၍ ပျက်သောဌာန တခုတခု၌ ပျက်သဟုပျက်သဟု ရှုချင်းသည် ဘင်္ဂဉာဏ် မည်၏။
တဿေဝံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဧဝံနာမသင်္ခါရဂတံ နိရုဇ္ဈတီတိ ပဿတော ဧကသ္မိံ ဌာနေ ဘင်္ဂါနုပဿနံ နာမ ဝိပဿနာဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဧဝံနာမသင်္ခါရဂတံ၊ ဤမည်သော ရုပ်နမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရအပေါင်းသည်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ခြုဓ်ပျက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ ရှုသော။
ဝဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
ဧကသ္မိံ ဌာနေ၊ ပျက်သောဌာနတခုတခု၌။
ဘင်္ဂါနုပဿနံနာမ၊ ပျက်သဟု ပျက်သဟု-ရှုသည်မည်သော။
ဝိပဿနာဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်၏လက္ခဏာကား နှစ်ပါး -
အာရုံကို ပျက်သဟု ရှုသော ဉာဏ်လည်းတပါး၊
ရှုသောစိတ်ကို ပျက်သဟု-တဖန် ရှုသော ဉာဏ်လည်းတပါး၊
ထို နှစ်ပါးတို့တွင် အာရုံကို ကုန်သောသဘော - ပျက်သောသဘောဟု ရှုချင်းသည် ဘင်္ဂဉာဏ်မည်၏၊
ရှုသောစိတ်ကို ကုန်သောသဘော - ပျက်သော သဘောဟု တဖန်ရှုချင်းသည် ဝိပဿနာဉာဏ် မည်၏။
ကထံ အာရမ္မဏပဋိသင်္ခါ ဘင်္ဂါနုပဿနေ ပညာ ဝိပဿနေဉာဏံ။
အရမ္မဏပဋိသင်္ခါ-အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာခယတော ဝယတောဒိသွာ၊ အာရုံကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
ဘင်္ဂါနုပဿနေ ပညာ၊ ရှုသောစိတ်ကို ကုန်သော သဘော ပျက်သောသဘောဟု တဖန် ရှုသောပညာသည်။
ဝိပဿနေဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ် မည်၏။
တံဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် မြင်သောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ မျက်စိဖြင့် အဆင်းကိုမြင်သဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
သော စက္ခုနာ ရူပံ ဒိသွာ နေ၀ သုမနော ဟောတိ၊ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
စက္ခုနာ၊ မျက်စိဖြင့်။
ရူပံ၊ အဆင်းကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် ကြားသောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ နားဖြင့် အသံကိုကြားသဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
သောတေန သဒ္ဒံ သုတွာ နေ၀ သုမနော ဟောတိ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
သောတေန၊ နားဖြင့်။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် နံသောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ နှာဖြင့်အနံ့ကို နံသဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
ဃာနေန ဂန္ဓံ ဃာယိတွာ နေ၀ သုမနော ဟောတိ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဃာနေန၊ နှာဖြင့်။
ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။
ဃာယိတွာ၊ နံ၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် စားသောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ လျှာဖြင့်အရသာကို စားသဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
ဇိဝှါယ ရသံ သာယိတွာ နေ၀ သုမနော ဟောတိ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဇိဝှါယ၊ လျှာဖြင့်။
ရသံ၊ အရသာကို။
သာယိတွာ၊ စား၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် ထိသောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ ကိုယ်ဖြင့်အတွေ့ကို ထိသဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
ကာယေန ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ ဖုသိတွာ နေ၀ သုမနော ဟောတိ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ အတွေ့ကို။
ဖုသိတွာ၊ ထိ၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် သိသောခဏ ဇောမကျ၊ ကာမဂုဏ်အားနည်း ဝိပဿနာဘုံ အားကြီးသည်ဖြစ်၍ ဝုဋ္ဌော၏ အဆုံး ဘဝင်ကျ၏၊ ဘဝင်မှထ၍ သိသောခဏ မနောဖြင့် သဘောကို သိသဟု ဇောကျသော်လည်း နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်လည်း မဖြစ်၊ ပျက်သဟု-ရှုထင်သောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ ပျက်သဟု-ရှုမြင်သော ပညာနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ မုန်းသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်း မဟူ၊ အရိယူပေက္ခာ လျစ်လျူသာ ဖြစ်၍နေ၏။
မနသာ ဓမ္မံ ဝိညာယ နေ၀ သုမနော ဟောတိ န ဒုမနော ဥပေက္ခကော ဝိဟရတိ သတော သမ္ပဇာနော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ သဘောကို။
ဝိညာယ၊ သိ၍။
သုမနော၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒုမနော၊ မနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
သတော၊ ရှုထင်သော သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ရှုမြင်သောပညာ နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူ။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
မြင်သောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
ကြားသောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
နံသောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
စားသောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
ထိသောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
သိသောခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
ကိုယ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင်ခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
နှုတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင်ခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။
စိတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင်ခဏ ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခန္ဓာငါးပါးရ၏။ ထိုခန္ဓာ ငါးပါးတို့တွင် -
ရုပ်ကိုအာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ပျက်၏၊ ထို ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော ရုပ်ကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု - ရှု၏၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု တဖန်ရှု၏။ တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
ရူပါရမ္မဏတာ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဘိဇ္ဇတိ တံ အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါ တဿ စိတ္တဿ ဘင်္ဂံ အနုပဿတိ။
ရူပါရမ္မဏတာ-ရူပါရမ္မဏံ၊ ရုပ်ကိုအာရုံပြုသော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
တံအာရမ္မဏံ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်၏။
ဘင်္ဂံ၊ ပျက်သည်ကို။
အပရေနစိတ္တေန၊ တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့်။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
ဝေဒနာကိုအာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ပျက်၏၊ ထို ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော ဝေဒနာကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု - ရှု၏၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု တဖန်ရှု၏။ တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
ဝေဒနာရမ္မကာ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဘိဇ္ဇတိ တံ အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါ တဿ စိတ္တဿ ဘင်္ဂံ အနုပဿတိ။
ဝေဒနာရမ္မဏတာ-ဝေဒနာရမ္မဏံ၊ ဝေဒနာကိုအာရုံပြုသော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
တံအာရမ္မဏံ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်၏။
ဘင်္ဂံ၊ ပျက်သည်ကို။
အပရေနစိတ္တေန၊ တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့်။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
သညာကိုအာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ပျက်၏၊ ထို ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော သညာကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု - ရှု၏၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု တဖန်ရှု၏။ တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
သညာရမ္မဏတာ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဘိဇ္ဇတိ တံ အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါ တဿ စိတ္တဿ ဘင်္ဂံ အနုပဿတိ။
သညာရမ္မဏတာ-သညာရမ္မဏံ၊ သညာကို အာရုံပြုသော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
တံအာရမ္မဏံ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်၏။
ဘင်္ဂံ၊ ပျက်သည်ကို။
အပရေနစိတ္တေန၊ တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့်။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
သင်္ခါရကိုအာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ပျက်၏၊ ထို ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော သင်္ခါရကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု - ရှု၏၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု တဖန်ရှု၏။ တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
သင်္ခါရာရမ္မဏတာ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဘိဇ္ဇတိ တံ အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါ တဿ စိတ္တဿ ဘင်္ဂံ အနုပဿတိ။
သင်္ခါရာရမ္မဏတာ-သင်္ခါရာရမ္မဏံ၊ သင်္ခါရကိုအာရုံပြုသော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
တံအာရမ္မဏံ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်၏။
ဘင်္ဂံ၊ ပျက်သည်ကို။
အပရေနစိတ္တေန၊ တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့်။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
ဝိညာဏ်ကိုအာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ပျက်၏၊ ထို ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော ဝိညာဏ်ကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု - ရှု၏၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု တဖန်ရှု၏။ တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
ဝိညာဏာရမ္မဏတာ စိတ္တံ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဘိဇ္ဇတိ တံ အာရမ္မဏံ ပဋိသင်္ခါ တဿ စိတ္တဿ ဘင်္ဂံ အနုပဿတိ။
ဝိညာဏာရမ္မဏတာ-ဝိညာဏရမ္မဏံ၊ ဝိညာဏ်ကိုအာရုံပြုသော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
တံအာရမ္မဏံ၊ ထိုအာရုံဖြစ်သောရုပ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယ ဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု ရှု၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်၏။
ဘင်္ဂံ၊ ပျက်သည်ကို။
အပရေနစိတ္တေန၊ တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့်။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် ကိုယ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင် ဣရိယာပုထ် ထင်သောကာလ ပရမာဏုမြူ တလုံးတလုံးပမာဏ တရွရွ တလှုပ်လှုပ် အဆုပ်အဆုပ် အစပ်အစပ် အပြတ်အပြတ် အပိုင်းအပိုင်း လှုပ်ရှားတိုင်းကို အာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ ပျက်၏။ ထိုဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော လှုပ်ရှားတိုင်းကို ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု ရှု၏။ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကျန်သော သဘော ပျက်သော သဘောဟု တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် နှုတ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင် အပြောအဆို ထင်သောကာလ အက္ခရာ တလုံးကျ-တလုံးကျ နှုတ်ကထွက်သောအသံကို အာရုံပြုသော အာရုံပြုသော ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ ပျက်၏။ ထိုဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော အသံကို ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု ရှု၏။ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကျန်သော သဘော ပျက်သော သဘောဟု တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီသည် စိတ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင် မြင်သောခဏ ဇောကျသည်ဖြစ်အံ့၊
- စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့် သုခသောမနဿထင်သော သုခကို အာရုံပြုသော၊
- စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့် ဒုက္ခဒေါမနဿထင်သော ဒုက္ခကို အာရုံပြုသော၊
- စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့် အဒုက္ခ-မသုခထင်သော ဥပေက္ခာကို အာရုံပြုသော၊
- စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့် သညာထင်သော သညာကို အာရုံပြုသော၊
- စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့် စေတနာထင်သော သင်္ခါရကိုအာရုံပြုသော၊
- မျက်စိအဆင်းကြောင့် မြင်ချင်းထင်သော စက္ခုဝိညာဏ်ကို အာရုံပြုသော၊
ဝိပဿနာစိတ် ဖြစ်၍ ပျက်၏။ ထိုဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် အာရုံဖြစ်သော စက္ခုဝိညာဏ်ကို ကုန်သောသဘော ပျက်သဘောဟု ရှု၏။ ထိုရှုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တပါးသော ဝိပဿနာစိတ်ဖြင့် ကျန်သော သဘော ပျက်သော သဘောဟု တဖန်ရှုချင်းကြောင့် အာရုံလည်း အထူးသဖြင့်ထင်၏၊ ဉာဏ်လည်း အလေ့အလာတွင်၏။
အာရုံအထူးသဖြင့် ထင်ချင်းကြောင့် ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန်တဖန် ရှု၏။
ဉာဏ်အလေ့အလာ တွင်ချင်းကြောင့် အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန်တဖန် ရှု၏။
အဘယ်သို့ ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန်တဖန် ရှုသနည်း။
အဘယ်သို့ အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန်တဖန် ရှုသနည်း။
ပျက်သောခဏ -
သင်္ခါရ၏ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟု ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် တဖန်ရှု၏၊ နိစ္စဟု တဖန်မရှု။
အနိစ္စကိုဒုက္ခဟု အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန်ရှု၏၊ သုခဟု-တဖန်မရှု။
ဒုက္ခကို အနတ္တဟု အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန် ရှု၏၊ အတ္တဟု-တဖန်မရှု။
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ၌ ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် ငြီးငွေ့၏၊ မနှစ်သက်။
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ အနွယဉာဏ်ဖြင့် တပ်မက်ကင်း၏၊ မတပ်မက်။
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ၌ ယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန်-သမုဒယကို ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် ခြုဓ်စေ၏၊ မဖြစ်စေ။
အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ၌ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန်-ကိလေသာ အာဒါနကို အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန်တဖန်စွန့်၏၊ အသစ် အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။
အနုပဿတီတိ ကထံ အနုပဿတိ။
အနိစ္စတော အနုပဿတိ နော နိစ္စတော ဒုက္ခတော အနုပဿတိ နော သုခတော အနတ္တတော အနုပဿတိ နော အတ္တတော၊ နိဗ္ဗိန္ဒတိ နော နန္ဒတိ၊ ဝိရဇ္ဇတိ နော ရဇ္ဇတိ နိရောဓေတိ နော သမုဒေတိ၊ ပဋိနိဿဇ္ဇတိ နော အာဒိယတိ။
အနုပဿတီတိ၊ တဖန်ရှု၏ဟူသည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
အနွပဿတိ၊ တဖန်ရှုသနည်း။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
နိစ္စ၊ မြဲသဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန်မရှု။
ဒုက္ခ၊ ဆင်းရဲဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
သုခတော၊ ချမ်းသာသဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန်မရှု။
အနတ္တ၊ အစိုးမရဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
အတ္တတော၊ အစိုးရသဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန်မရှု။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
နောနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။
ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်မက်ကင်း၏။
နောရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
နိရောဓေတိ၊ ခြုဓ်စေ၏။
နောသမုဒေတိ၊ မဖြစ်စေ။
ပဋိနိဿဇ္ဇတိ၊ တဖန်တဖန်စွန့်၏။
နေအာဒိယတိ၊ အသစ်အသစ်လူ ဘဝမယူ။
ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ-သင်္ခါရအပေါင်း မည်သည်ကား ဖြစ်သော သဘောလည်း ရှိ၏၊ ပျက်သော သဘောလည်းရှိ၏၊ ထိုဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘော သည်လည်း အနိစ္စလက္ခဏပင် မည်သော်လည်း ဖြစ်သောခဏ ရှေးအကြောင်းနှင့် ယခုအကျိုး ပေါင်းဆုံကြ၏၊ ယခုအကြောင်းနှင့် နောင်အကျိုး ပေါင်းဆုံကြ၏။
ပျက်သောခဏ ရှေးအကြောင်းနှင့် ယခုအကျိုး မပေါင်းဆုံကြ။ ယခုအကြောင်းနှင့် နောင်အကျိုး မပေါင်းဆုံကြ၊ အကြောင်းလည်းခြုဓ် အကျိုးလည်းခြုဓ် အပ္ပါဒနိရောဓ။
ဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သောသဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏၊ ရှုသော်လည်း ဖြစ်သောသဘော အကျိုး၏ ရှေးကအကြောင်းနှင့်လည်း မကင်း၊ နောင်အကျိုးကလည်း အကြွင်း ရှိချင်းကြောင့် အနိစ္စာနုပဿနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးချင်းသို့ မရောက်။ ဘင်္ဂဉာဏ်အလို ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှမလွတ် ဝဋ်နှင့်စပ်၏။
ပျက်သောခဏ ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏။ ရှုသော်ကား ပျက်သော အကျိုး၏ ရှေးကအကြောင်းနှင့်လည်းကင်း နောင်အကျိုးကလည်း အကြွင်းမရှိ ချင်းကြောင့် အနိစ္စာနုပဿနာ - ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏။ ဘင်္ဂဉာဏ်အလို ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏၊ ဝဋ်နှင့်မစပ်။
ဤ နိဗ္ဗာန်ရပ် အာနိသင်ကို ထင်မြင်ချက်ပြ၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရတို့၏ ဘင်္ဂက္ခဏအပေါင်း အကြောင်းလည်းခြုဓ် အကျိုးလည်းခြုဓ် အနုပ္ပါဒနိရောဓဟု ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကရှု၍ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ရုပ်အစဉ် နာမ်အစဉ် သင်္ခါရ၏ ပျက်သော သဘောကို ပျက်သဟု-ပျက်သဟု ရှုလေ့တွင်တွင် ဘင်ကိုမြင်သော ထိုယောဂီသည် -
သင်္ခါရ အပေါင်းကို အနိစ္စဟု ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် တဖန်ရှု၏၊ နိစ္စဟု-တဖန်မရှု။
အနိစ္စ၏ ဒုက္ခစင်စစ် မှန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် အနိစ္စကို ဒုက္ခဟု အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန်ရှု၏၊ သုခဟု-တဖန်မရှု။
ဒုက္ခ၏ အနတ္တစင်စစ် မှန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဒုက္ခကိုအနတ္တဟု အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန် ရှု၏၊ အတ္တဟု-တဖန်မရှု။
တတ္ထ ယသ္မာ ဘင်္ဂေါနာမ အနိစ္စတာယ ပရမာကောဋိ။ တသ္မာ သော ဘင်္ဂါနုပဿကော ယောဂါဝစရောသဗ္ဗံ သင်္ခါရ ဂတံ အနိစ္စတော အနုပဿတိ နောနိစ္စတော၊ တတော အနိစ္စဿ ဒုက္ခတ္တာ ဒုက္ခဿ အနတ္တတာ တဒေ၀ ဒုက္ခတော အနုပဿတိ နော သုခတော၊ အနတ္တတော အနုပဿတိ နော အတ္တတော။
တတ္တဝစနေ၊ ထိုစကားရပ်၌။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဘင်္ဂေါနာမ၊ ဘင် မည်သည်ကား။
အနိစ္စတာယ၊ အနိစ္စ၏အဖြစ်ကြောင့်။
ပရမာကောဋိ၊ နောက်အစွန်းတည်း။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဘင်္ဂါနုပဿကော၊ ပျက်သဟုရှုသော။
ယောဂါဝစရော၊ ထိုယောဂီသည်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
သင်္ခါရဂတံ၊ သင်္ခါရအပေါင်းကို။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စ ဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
နိစ္စတော၊ နိစ္စဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန်မရှု။
အနိစ္စဿ၊ အနိစ္စ၏။
တတော ဒုက္ခတ္တာ၊ ထိုဒုက္ခ၏အဖြစ်ကြောင့်။
တဒေဝအနိစ္စံ၊ ထိုအနိစ္စကို သာလျှင်။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
သုခတော၊ သုခဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန် မရှု။
ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။
တတောအနတ္တတာ၊ ထိုအနတ္တ၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တဒေဝဒုက္ခံ၊ ထိုဒုက္ခကို သာလျှင်။
အနတ္တတော၊ အနတ္တ ဟု။
အနုပဿတိ၊ တဖန်ရှု၏။
အတ္တ၊ အတ္တဟု။
နောအနုပဿတိ၊ တဖန်မရှု။
သင်္ခါရအပေါင်းမည်သည်ကား အနိစ္စသာတည်း ဒုက္ခသာတည်း အနတ္တသာတည်း။ ထိုအနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဖြစ်သော သင်္ခါရအပေါင်းကို မနှစ်သက်အပ်။ အကြင်အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဖြစ်သော သင်္ခါရ အပေါင်းကို မနှုတ်သက်အပ်။ ထိုမနှစ်သက်အပ်သော အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ သင်္ခါရအပေါင်း၌ မတပ်မက်အပ်။ ထိုကြောင့် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု ရှုလေ့တွင်တွင် ဘင်ကိုမြင်သော ဉာဏ်နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သဖြင့် ထင်သော ထို သင်္ခါရအပေါင်း၌ ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် ငြီးငွေ့၏၊ မနှစ်သက်။ အနွယဉာဏ်ဖြင့် တပ်မက် ကင်း၏၊ မတပ်မက်။
ယသ္မာ ပန ယံ အနိစ္စံ ဒုက္ခမနတ္တာ၊ န တံ အဘိနန္ဒိတဗ္ဗံ၊ ယဉ္စ အနဘိနန္ဒိတဗ္ဗံ၊ န တတ္ထ ရဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ တသ္မာ ဧတသ္မိံ ဘင်္ဂါနုပဿနာနုသာရေန ဒိဋ္ဌေ သင်္ခါရဂတေ နိဗ္ဗိန္ဒတိ နော နန္ဒတိ ဝိရဇ္ဇတိ နော ရဇ္ဇတိ။
ယသ္မာပန၊ အကြင့်ကြောင့်ကား။
ယံသင်္ခါရဂတံ၊ အကြင်သင်္ခါရ အပေါင်းသည်။
အနိစ္စံ၊ အနိစ္စတည်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခတည်း။
အနတ္တာ၊ အနတ္တတည်း။
တံသင်္ခါရဂတံ၊ ထိုအနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဖြစ်သော သင်္ခါရ အပေါင်းကို။
န အဘိနန္ဒိတဗ္ဗံ၊ မနှစ်သက်အပ်။
ယဉ္စသင်္ခါရဂတံ၊ အကြင် အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တဖြစ်သော သင်္ခါရအပေါင်းကို။
န အဘိနန္ဒိတဗ္ဗံ၊ မနှစ်သက်အပ်။
တတ္ထသင်္ခါရဂတေ၊ ထိုမနှစ်သက်အပ်သော အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တ သင်္ခါရ အပေါင်း၌။
န ရဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ မတပ်မက်အပ်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဘင်္ဂါနုပဿနာနုသာရေန၊ ဘင်္ဂဉာဏ်နောက်သို့ အစဉ်လိုက်သဖြင့်။
ဒိဋ္ဌေ၊ ထင်သော။
ဧတသ္မိံသင်္ခါရဂတေ၊ ထိုသင်္ခါရ အပေါင်း၌။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
နော နန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။
ဝိရဇ္ဇတိ၊ တပ်မက်ကင်း၏။
နော ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
ဤသို့ နှစ်သက်ချင်းလည်း ကင်းသော၊ ဤသို့ တပ်မက်ချင်းလည်း ကင်းသော ထိုယောဂီသည် ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု ရှုသဖြင့် ထင်သော ဘင်္ဂက္ခဏ သင်္ခါရအပေါင်း၌ ယခု အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌန်ရာဂကို ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့် ခြုဓ်စေ၏။ မဖြစ်စေ၊ ဖြစ်အောင်မပြု။ (တနည်း)
ဤသို့ တပ်မက်ချင်းလည်း ကင်းသော၊ ဤသို့ နှစ်သက်ချင်းလည်း ကင်းသော ထိုယောဂီသည် အကြင်အခြင်းဖြင့် သင်္ခါရ အပေါင်းကို ဒိဋ္ဌဉာဏ်ဖြင့်မြင်၏၊ ထိုဒိဋ္ဌဉာဏ်မြင်သောအခြင်းဖြင့် မမြင်သော်လည်း ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု-ရှုသဖြင့် ထင်သောဘင်္ဂက္ခဏ ထိုသင်္ခါရ အပေါင်း၌ ယခုအသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယပရိယုဋ္ဌန်ရာဂကို အနွယဉာဏ်ဖြင့် ခြုဓ်စေ၏။ မဖြစ်စေ။ ထိုရာဂ၏ ခြုဓ်သောသဘောကိုသာလျှင် မြင်၏၊ ဖြစ်သော သဘောကို မမြင်။
ဤသို့ အစဉ်သဖြင့် ကျင့်သော ထိုယောဂီသည် ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု-ရှုသဖြင့် ထင်သော ဘင်္ဂက္ခဏ သင်္ခါရအပေါင်း၌ နောင် အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာ အာဒါနကို အနွယဉာဏ်ဖြင့် တဖန်တဖန်စွန့်၏၊ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။
သော ဧဝံ အရဇ္ဇန္တော လောကိကေနေ၀ တာ၀ ဉာဏေန ရာဂံ နိရောဓေတိ နော သမုဒေတိ သမုဒယံ န ကရောတီတိ အတ္ထော၊ အထဝါ သော ဧဝံ ဝိရတ္တော ယထာ ဒိဋ္ဌံ သင်္ခါရဂတံ တထာ အဒိဋ္ဌံပိ အနွယဉာဏဝသေန နိရောဓေတိ နော သမုဒေတိ နိရောဓမေ၀ မနသိကရောတိ နိရောဓမေဝဿ ပဿတိ နော သမုဒယန္တိ အတ္ထော၊ သော ဧဝံ ပဋိပ္ပန္နော ပဋိနိဿဇ္ဇတိ နော အာဒိယတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အရဇ္ဇန္တော၊ တပ်မက်ချင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍။
လောကိကေနေ၀ တာဝဉာဏေန၊ လောကီဉာဏ်ဖြင့် သာလျှင်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
နိရောဓေတိ၊ ခြုဓ်စေ၏။
နောသမုဒေတိ၊ မဖြစ်စေ။
သမုဒယံ၊ ဖြစ်အောင်။
နကရောတိ၊ မပြု။
ဣတိ အယံ အတ္ထော၊ ဤကားသိအပ်သော သဘော။
အထဝါ၊ တနည်း။
သော၊ ထို ယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိရတ္တော၊ တပ်မက်ချင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
သင်္ခါရဂတံ၊ သင်္ခါရအပေါင်းကို။
ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်၏။
တထာ၊ ထိုမြင်သောအခြင်းဖြင့်။
အဒိဋ္ဌမ္ပိ၊ မမြင်သော်လည်း။
အနွယဉာဏဝသေန၊ အနွယဉာဏ်ဖြင့်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
နိရောဓေတိ၊ ခြုဓ်စေ၏။
နော သမုဒေတိ၊ မဖြစ်စေ။
နိရောဓမေဝ၊ ခြုဓ်သည်ကိုသာလျှင်။
မနသိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။
အဿရာဂဿ၊ ထိုရာဂ၏။
နိရောဓမေဝ၊ ခြုဓ်သည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
သမုဒယံ၊ ဖြစ်သည်ကို။
နောပဿတိ၊ မမြင်။
ဣတိအယံ အတ္ထော၊ ဤကား သိအပ်သောသဘော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဋိပ္ပန္နော၊ အစဉ်သဖြင့် ကျင့်သည် ရှိသော်။
ပဋိနိဿဇ္ဇတိ၊ တဖန်တဖန်စွန့်၏။
နောအာဒိယတိ၊ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။
အဘယ်သို့ အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန်တဖန် စွန့်သနည်း။ အဘယ်သို့ အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း အသစ်အသစ်လူ ဘဝမယူသနည်း။
ပဋိနိဿဂ္ဂ မည်သည်ကား နှစ်ပါး။ ပရိစ္စာဂ-ပဋိနိဿဂ္ဂလည်း တပါး၊ ပက္ခန္ဒန-ပဋိနိဿဂ္ဂလည်း တပါး၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် -
အနိစ္စာနုပဿနာ၊ ဒုက္ခာနုပဿနာ၊ အနတ္တာနုပဿန၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ၊ ဝိရာဂါနုပဿနာ၊ နိုရောဓာနုပဿနာ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာ၊ ၇-ပါးသည် ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု-ရှုသဖြင့် ထင်သော ဘင်္ဂက္ခဏ သင်္ခါရအပေါင်း၌ နောင် အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အနုသယ ပရိယုဋ္ဌန် ကိလေသာကို ဇောဝိညာဏ်ယှဉ်သော ခန္ဓာနှင့်တကွ စွန့်ချင်းကြောင့် ပရိစ္စာဂ-ပဋိနိဿဂ္ဂလည်း မည်၏။
အနိစ္စာနုပဿနာ၊ ဒုက္ခာနုပဿနာ၊ အနတ္တာနုပဿန၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ၊ ဝိရာဂါနုပဿနာ၊ နိုရောဓာနုပဿနာ၊ ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာ၊ ၇-ပါးသည် ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု-ရှုသဖြင့် ထင်သော ဘင်္ဂက္ခဏ သင်္ခါရအပေါင်း၌ ရှေးအကြောင်းနှင့် ယခုအကျိုးလည်း ပေါင်းဆုံခွင့်မရ၊ ယခုအကြောင်းနှင့် နောင်အကျိုးလည်း ပေါင်းဆုံခွင့်မရ၊ အကြောင်းလည်းခြုဓ်၊ အကျိုးလည်းခြုဓ်၊ အနုပ္ပါဒနိရောဓ။
ပျက်သောခဏ ပျက်သဟု-ရှုသဖြင့် ထင်သော ဘင်္ဂက္ခဏ သင်္ခါရအပေါင်း၌ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောအကျိုး၏ နောင်အသစ်အသစ် အကျိုး မဖြစ်က ဘဝနိရောဓဟု၊ ထိုအနုပဿနာ ၇-ပါးတို့၏ညွတ်ချင်း ကိုင်းချင်း ရှိုင်းချင်း နှလုံးသွင်းချင်းဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ချင်းကြောင့် ပက္ခန္ဒန-ပဋိနိဿဂ္ဂလည်း မည်၏။
ထိုကြောင့် နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌန် ကိလေသာကိုလည်းမယူ၊ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ခြင်းငှါ ထိုက်သော အကျိုးဘဝ၊ သင်္ခတအာရုံကို အပြစ်ဟု - မရှုသောအလိုအားဖြင့် နောင်အသစ်အသစ်ဖြစ်သော အကျိုးဘဝ၊ သင်္ခတ အာရုံကိုလည်းမယူ။ ဤသို့ အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း တဖန် တဖန်စွန့်၏။ ဤသို့အနွယဉာဏ်ဖြင့်လည်း အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။
ကိံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
အယဥှိ အနိစ္စာဒိ အနုပဿနာ သဒ္ဓိံ ခန္ဓာဘိသင်္ခါရေဟိ ကိလေသာနံ ပရိစ္စဇနတော သင်္ခတ ဒေါသဒဿနေနစ တဗ္ဗိပရိတေ နိဗ္ဗာနေစ တံ နိန္နတာယ ပက္ခန္ဒနတော ပရိစ္စာဂပဋိနိဿဂ္ဂေါစေ၀ ပက္ခန္ဒနပဋိနိဿဂ္ဂေါစာတိ ဝုစ္စတိ။ တသ္မာ တာယ သမန္နာဂတော ဘိက္ခု ယထာဝုတ္တေန နယေန နိဗ္ဗတ္တနဝသေန ကိလေသေ န အဒေါသ ဒသိတာဝသေန သင်္ခတာရမ္မဏံ၊ တေန ဝုစ္စတိ ပဋိနိဿဇ္ဇတိ နော အာဒိယတီတိ။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
အယဥှိ အနိစ္စာဒိ အနုပဿနာ၊ အနိစ္စအစရှိသော ဤအနုပဿနာ ၇-ပါးကို။
ခန္ဓာဘိသင်္ခါရေဟိ၊ ဇောဝိညာဏ်ယှဉ်သော ခန္ဓာတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ကိလေသာနှံ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ပရိစ္စဇနတော၊ စွန့်ချင်းကြောင့်။
ပရိစ္စာဂပဋိနိဿဂ္ဂေါစေဝါတိ၊ ပရိစ္စာဂပဋိနိဿဂ္ဂ ဟူ၍လည်း။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အယဥှိ အနိစ္စာဒိ အနုပဿနာ၊ အနိစ္စအစရှိသော ဤအနုပဿနာ ၇-ပါးကို။
သင်္ခတဒေါသဒဿနေနစ၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတ၏ အပြစ်ကို မြင်သဖြင့် လည်းကောင်း။
တဗ္ဗိပရိတေ၊ ထို ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတ၏ အပြစ်မှ ကင်းသော။
နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
တံ နိန္နတာယစ၊ ထိုအနုပဿနာ ၇-ပါးတို့၏ ညွတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ပက္ခန္ဒနတော၊ ပြေးဝင်ချင်းကြောင့်။
ပက္ခန္ဒနပဋိနိဿဂ္ဂေါစာတိ၊ ပက္ခန္ဒနပဋိနိဿဂ္ဂဟူ၍လည်း။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တာယ၊ ထိုအနုပဿနာ ၇-ပါးနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ဘိက္ခု၊ သံသရာရေး ဘေးဟု ရှုလေ့ရှိသော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ယထာဝုတ္တေနနယေန၊ အကြင် အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
နိဗ္ဗတ္တနဝသေန၊ အသစ် အသစ် ဖြစ်သောအလိုအားဖြင့်။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
နအာဒိယတိ၊ မယူ။
အဒေါသ ဒဿိတာဝသေန၊ အပြစ်ဟု မရှုသော အလိုအားဖြင့်။
သင်္ခတာရမ္မဏံ၊ သင်္ခတအာရုံကို။
နအာဒိယတိ၊ မယူ။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ပဋိနိဿဇ္ဇတိ၊ ထဖန်တဖန်စွန့်၏။
နောအာဒိယတိ၊ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။
ဣတိ ဣဒံဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပယ်ပုံ၊ စွန့်ပုံကား
အနိစ္စတော အနုပဿန္တော နိစ္စသညံ ပဇဟတိ၊ ဒုက္ခတော အနုပဿန္တော သုခသညံ၊ အနတ္တတော အနုပဿန္တော အတ္တသညံ၊ နိဗ္ဗိန္ဒန္တော နန္ဒိံ၊ ဝိရဇ္ဇန္တော ရာဂံ၊ နိရောဓေန္တော သမုဒယံ၊ ပဋိနိဿဇ္ဇန္တော အာဒါနံ ပဇဟတိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
အနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
နိစ္စသညံ၊ နိစ္စသညာကိလေသာကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
အနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
သုခသညံ၊ သုခသညာ ကိလေသာကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
အနုပဿန္တော၊ ရှုသည်ရှိသော်။
အတ္တသညံ၊ အတ္တသညာ ကိလေသာကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
နိဗ္ဗိန္ဒန္တော၊ ငြီးငွေ့သည်ရှိသော်။
နန္ဒိံ၊ နန္ဒီရာဂ တဏှာကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဝိရဇ္ဇန္တော၊ တပ်မက်ကင်းသည်ရှိသော်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
နိရောဓေန္တော၊ ခြုဓ်စေသည် ရှိသော်။
သမုဒယံ၊ ဖြစ်ချင်းကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ပဋိနိဿဇ္ဇန္တော၊ တဖန်တဖန်စွန့်သည်ရှိသော်။
အာဒါနံ၊ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဤအနုပဿနာ ၇-ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော ဘင်္ဂဉာဏ်၏ လက္ခဏာ ၂-ပါး။
အာရုံကိုပျက်သဟု ရှုသော ဉာဏ်လည်းတပါး။
ရှုသောစိတ်ကို ပျက်သဟု-တဖန်ရှုသော ဉာဏ်လည်းတပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် အာရုံကို ကုန်သောသဘော ပျက်သောသဘောဟု-ရှုချင်းသည် ဘင်္ဂဉာဏ် မည်၏။ ရှုသောစိတ်ကို ကုန်သော ပျက်သဘောဟု - တဖန် ရှုချင်းသည် ဝိပဿနာဉာဏ် မည်၏။
တေန ဝုစ္စတိ အာရမ္မဏပဋိသင်္ခါ ဘင်္ဂါနုပဿနေ ပညာ ဝိပဿနေ ဉာဏန္တိ။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
အာရမ္မဏပဋိသင်္ခါ - အာရမ္မဏံပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ ခယတော ဝယတော ဒိသွာ၊ အာရုံကိုကုန်သော သဘော ပျက်သောသဘော ဟု-ရှု၍။
ဘင်္ဂါနုပဿနေပညာ၊ ရှုသောစိတ်ကို ကုန်သောသဘော ပျက်သော သဘောဟု တဖန်ရှုသော ပညာသည်။
ဝိပဿနဉာဏံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ကုသလော တီသု အနုပဿနာသု၊ စတဿောစ ဝိပဿနာသု။ တယော ဥပဋ္ဌာနေ ကုသလတာ၊ နာနာဒိဋ္ဌီသု န ကမ္ပတိ။
တီသု အနုပဿနာသု၊ အနုပဿနာ ၃-ပါးတို့၌။
ကုသလော၊ လိမ်မာသော။
စတဿောစ ဝိပဿနာသု၊ ဝိပဿနာ ၄-ပါးတို့၌။
ကုသလော၊ လိမ်မာသော။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
တယော ဥပဋ္ဌာနေ၊ ဥပဋ္ဌာန် ၃-ပါး၌။
ကုသလတာ၊ လိမ်မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နာနာ ဒိဋ္ဌီသု၊ အထူးထူးသော ဒိဋ္ဌိတို့၌။
နကမ္ပတိ၊ မတုန်လှုပ်။
အဘယ်သူသည်၊ အနုပဿနာ ၃-ပါးတို့၌ လိမ်မာသောသူ မည်သနည်း။
အနုပဿနာ ၃-ပါး ဟူသော်ကား -
အနိစ္စာနုပဿနာ တပါး၊
ဒုက္ခာနုပဿနာ တပါး၊
အနတ္တာနုပဿနာ တပါး။
ထို ၃ပါးတို့တွင် -
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ ပျက်သောသဘောကို အနိစ္စဟု ရှုချင်းသည် အနိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ ပျက်သောသဘောကို ဒုက္ခဟုရှုချင်းသည် ဒုက္ခာနုပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ ပျက်သောသဘောကို အနတ္တဟု ရှုချင်းသည် အနတ္တာနုပဿနာ မည်၏။
ဤ အနုပဿနာ ၃-ပါးတို့ဖြင့် ရှုသောသူသည် အနုပဿနာ ၃-ပါးတို့၌ လိမ်မာသောသူ မည်၏။
အဘယ်သူသည်၊ ဝိပဿနာ ၄-ပါးတို့၌ လိမ်မာသော သူမည်သနည်း။
ဝိပဿနာ-၄ ပါး ဟူသော်ကား၊
နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာ တပါး၊
ဝိရာဂါနုပဿနာ တပါး၊
နိရောဓာနုပဿနာ တပါး၊
ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာ တပါး၊
ဤ ၄-ပါးသော အနုပဿနာသည် -
အနိစ္စဟု ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
ဒုက္ခဟု ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
အနတ္တဟု ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
ထို ၄-ပါး တို့တွင် -
အနိစ္စဟု - ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါးဟူသော်ကား -
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏။ အနိစ္စဟုရှုချင်းသည် ငြီးငွေ့၏၊ မနှစ်သက်။ ဤသို့အနိစ္စဟု- ရှုသည်ကို ငြီးငွေ့သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏။ အနိစ္စဟုရှုချင်းသည် တပ်မက်ကင်း၏၊ မတပ်မက်။ ဤသို့ အနိစ္စဟု-ရှုသည်ကို တပ်မက်ကင်းသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ဝိရာဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏။ အနိစ္စဟုရှုချင်းသည် ရာဂကို ခြုဓ်စေ၏။ မဖြစ်စေ။ ဤသို့ အနိစ္စဟုရှုသည်ကို ရာဂကို ခြုဓ်စေသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိရောဓာနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သော သဘောကို အနိစ္စဟုရှု၏။ အနိစ္စဟုရှုချင်းသည် ကိလေသာကိုတဖန်တဖန်စွန့်၏။ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။ ဤသို့အနိစ္စဟု ရှုသည်ကို ကိလေသာကို တဖန်တဖန်စွန့်သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနမည်၏။
ဤသို့ အနိစ္စဟုရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
ဒုက္ခဟု-ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါးဟူသည်ကား -
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို ဒုက္ခဟုရှု၏။ ဒုက္ခဟုရှုချင်းသည် ငြီးငွေ့၏၊ မနှစ်သက်။ ဤသို့ဒုက္ခဟု ရှုသည်ကို ငြီးငွေ့သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို ဒုက္ခဟုရှု၏။ ဒုက္ခဟုရှုချင်းသည် တပ်မက်ကင်း၏၊ မတပ်မက်။ ဤသို့ ဒုက္ခဟု-ရှုသည်ကို တပ်မက်ကင်းသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ဝိရာဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို ဒုက္ခဟုရှု၏။ ဒုက္ခဟုရှုချင်းသည် ရာဂကို ခြုဓ်စေ၏။ မဖြစ်စေ။ ဤသို့ ဒုက္ခဟုရှုသည်ကို ရာဂကို ခြုဓ်စေသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိရောဓာနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို ဒုက္ခဟုရှု၏။ ဒုက္ခဟုရှုချင်းသည် ကိလေသာကို တဖန်တဖန်စွန့်၏။ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။ ဤသို့ဒုက္ခဟု ရှုသည်ကို ကိလေသာကို တဖန်တဖန်စွန့်သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနမည်၏။
ဤသို့ ဒုက္ခဟုရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
အနတ္တဟု ရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါးဟူသော်ကား -
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို အနတ္တဟုရှု၏။ အနတ္တဟုရှုချင်းသည် ငြီးငွေ့၏၊ မနှစ်သက်။ ဤသို့အနတ္တဟု ရှုသည်ကို ငြီးငွေ့သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာ မည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို အနတ္တဟုရှု၏။ အနတ္တဟုရှုချင်းသည် တပ်မက်ကင်း၏၊ မတပ်မက်။ ဤသို့ အနတ္တဟု-ရှုသည်ကို တပ်မက်ကင်းသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ဝိရာဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို အနတ္တဟုရှု၏။ အနတ္တဟုရှုချင်းသည် ရာဂကို ခြုဓ်စေ၏။ မဖြစ်စေ။ ဤသို့ အနတ္တဟုရှုသည်ကို ရာဂကို ခြုဓ်စေသဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် နိရောဓာနုပဿနာသည် ဝိပဿနာမည်၏။
ပျက်သောခဏ သင်္ခါရ၏ပျက်သောသဘောကို အနတ္တဟုရှု၏။ အနတ္တဟုရှုချင်းသည် ကိလေသာကို တဖန်တဖန်စွန့်၏။ အသစ်အသစ်လူ၊ ဘဝမယူ။ ဤသို့အနတ္တဟု ရှုသည်ကို ကိလေသာကို တဖန်တဖန်စွန့်သဟု တဖန် ရှုချင်းကြောင့် ပဋိနိဿဂ္ဂါနုပဿနာသည် ဝိပဿနမည်၏။
ဤသို့ အနတ္တဟုရှုသည်ကို တဖန်ရှုသော ဝိပဿနာ ၄-ပါး။
ဤ ဝိပဿနာ ၄-ပါးတို့ဖြင့် ရှုသောသူသည် ဝိပဿနာ ၄-ပါးတို့၌ လိမ်မာသောသူ မည်၏။
အဘယ်သူသည် ဥပဋ္ဌာန် ၃-ပါးတို့၌ လိမ်မာသောသူ မည်သနည်း။
အနိစ္စဟု ရှုသော ယောဂီအား သင်္ခါရတို့၏ ကုန်သော သဘော ခယ ထင်၏။
ဒုက္ခဟု ရှုသော ယောဂီအား သင်္ခါရတို့၏ ပျက်သောသဘော ဘေး ထင်၏။
အနတ္တဟု ရှုသော ယောဂီအား သင်္ခါရတို့၏ ဆိတ်သော သဘော သုညတ ထင်၏။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ခယတော သင်္ခါရာ ဥပဋ္ဌဟန္တိ။
ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ဘယတော သင်္ခါရာ ဥပဋ္ဌဟန္တိ။
အနတ္တတော မနသိကရောတော သုညတော သင်္ခါရာ ဥပဋ္ဌဟန္တိ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယတော၊ ကုန်သဟု။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ဘယတော၊ ဘေးဟူ။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီအား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဤသို့ ခယ - ဝယ - သုညတ ထင်သော ယောဂီသည် ဥပဋ္ဌာန် ၃-ပါး၌ လိမ်မာသောသူ မည်၏။
လိမ်မာချင်းကြောင့် အထူးထူးသော ဒိဋ္ဌိ၊ အထူးထူးသော အယူဝါဒတို့၌ အယူ ကင်းပြုတ် မတုန်လှုပ်။
ဤသို့ အထူးထူးသော အယူဝါဒတို့၌ အယူ မရှိချင်းကြောင့် မတွန့်မဆုတ်၊ တုန်လှုပ်ချင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍ ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်သော ထို ယောဂီသည် မခြုဓ်ဘဲကိုသာလျှင် ခြုဓ်သဟု၊ မပျက်ဘဲကိုသာလျှင် ပျက်သဟု၊ ဖြစ်သော နှလုံးသွင်းချင်း ဘင်္ဂဉာဏ် အရင်းရှိသည်ဖြစ်၍ -
- ကွဲလုနီးသော အိုးခွက်၏ မကွဲသေးသော်လည်း ကွဲသလို၊ ကွဲပြီ-ကွဲပြီဟု ရှုသကဲ့သို့။
- ဗလစိတ်- ဗလမွှာ ဖရိုဖရဲ ပြိုလုနီးသော မြူသဲကမ်းဘား၏ မပြိုသေးသော်လည်း ပြိုသလို၊ ပြိုပြီ-ပြိုပြီဟု ရှုသကဲ့သို့။
- ကြိတ်ခွဲလုနီးသော နှမ်းတို့၏ မကြိတ်ခွဲသေးသော်လည်း ကြိတ်ခွဲသလို၊ ကြိတ်ခွဲပြီ-ကြိတ်ခွဲပြီဟု ရှုသကဲ့သို့-
ထိုအတူ ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရတို့၏ ဖြစ်သောသဘောဥပါဒ်ကို၊ တည်သောသဘောဌီကို -
ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
စိတ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင်
တို့၏ အကြားအကြား ကိုယ်လည်းအား နှုတ်မှုလည်းအား စိတ်မှုလည်းအား၍ နေသောကာလ၊ တခုတခု အစုအစုဖြစ်သော ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တကို -
ကိုယ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင်၊
နှုတ်မှုအပြုအပြင်အစီအရင်၊
စိတ်မှုအပြုအပြင်အစီအရင်၊
သင်္ခါရနိမိတ်ကိုစွန့်လွှတ်၍ မပျက်သေးသော်လည်း ပျက်သလို ပျက်ပြီ-ပျက်ပြီဟု ရှု၏။
သော ဧဝံ အဝေဓမာနော အနိရုဒ္ဓမေဝ နိရုဇ္ဈတိ၊ အဘိန္နမေ၀ ဘိဇ္ဇတီတိ ပဝတ္တမနသိကာရော ဒုဗ္ဗလဘာဇနဿ ဝိယ ဘိဇ္ဇမာနဿ သုခုမရဇဿေဝ ဝိပ္ပကိရိယမာနဿ တိလာနံ ဝိယ ဘဇ္ဇမာနာနံ သဗ္ဗသင်္ခါရာနံ ဥပ္ပါဒ ဌိတိ ပဝတ္တနိမိတ္တံ ဝိဿဇ္ဇိတွာ ဘေဒမေဝ ပဿတိ။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဝေဓမာနော၊ တုန်လှုပ်ချင်း ကင်းသည်ဖြစ်၍။
အနိရုဒ္ဓမေဝ၊ မခြုဓ်ဘဲကိုသာလျှင်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ခြုဓ်၏။
အဘိန္နမေဝ၊ မပျက်ဘဲကိုသာလျှင်။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဝတ္တမနသိကာရော၊ ဖြစ်သော လုံးသွင်းချင်း ဘင်္ဂဉာဏ် အရင်းရှိသည်ဖြစ်၍။
ဘိဇ္ဇမာနဿ၊ ကွဲလုနီးသော။
ဒုဗ္ဗလဘာဇနဿ၊ အိုးခွက်၏။
ဘေမေဝ၊ ကွဲသည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိဝိယ၊ ရှုသကဲ့သို့။
ဝိပ္ပကိရိယမာနဿ၊ ဖရိုဖရဲ ပြိုလုနီးသော။
သုခုမရဇဿ၊ သိမ်မွေ့သော မြူသဲကမ်းဘား၏။
ဘေဒမေဝ၊ ပြိုသည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ ဣဝ၊ ရှုသကဲ့သို့။
ဘဇ္ဇမာနာနံ၊ ကြိတ်ခွဲလုနီးကုန်သော။
တိလာနံ၊ နှမ်းတို့၏။
ဘေဒမေဝ၊ ကြိတ်ခွဲသည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ ဝိယ၊ ရှုသကဲ့သို့။
တထာ၊ ထိုအတူ။
သဗ္ဗသင်္ခါရာနံ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့၏။
ဥပ္ပါဒ ဌိတိ ပဝတ္တ နိမိတ္တံ၊ ဥပ္ပါဒ ဌိတိ ပဝတ္တနိမိတ္တကို။
ဝိဿဇ္ဇိတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
ဘေဒမေဝ၊ ပျက်သည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပမာ မည်သည်ကား။
မျက်စိအမြင် ရှိသော ယောက်ျား ကံရိုး၌သော် လည်းကောင်း၊ မြစ်ကမ်း၌သော် လည်းကောင်း၊ ရပ်သည်ရှိသော် ထူထဲသော မိုဃ်းသေး မိုဃ်းမွှား မိုဃ်းပေါက် အားကြီးသော မိုဃ်းရွာသည်ရှိသော် ရေအပြင်၌ များစွာ များစွာသော ရေသေး ရေမွှား ရေတဖွားဖွား ရေတဗွက်ဗွက် လျင်စွာလျင်စွာ ဖြစ်၍ပျက်သည်ကို မြင်ရာ သကဲ့သို့ ထိုအတူ ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ထိုယောဂီသည် ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာသင်္ခါရတို့သည် ပျက်ကုန်ပြီ-ပျက်ကုန်ပြီဟု ရှု၏။
သော ယထာနာမ စက္ခုမာ ပုရိသော ပေါက္ခရဏီ တီရေ ဝါ နဒီတီရေဝါ ဌိတော ထူလဖုသိတကေ ဒေဝေ ဝဿန္တေ ဥဒကပိဋ္ဌေ မဟန္တမဟန္တာနိ ဥဒကပုပ္ဖုဠကာနိ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ သီဃံ သီဃံ ဘိဇ္ဇမာနာနိ ပဿေယျ။ ဧဝမေ၀ သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ ဘိဇ္ဇန္တိ ဘိဇ္ဇန္တီတိ ပဿတိ။
ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
စက္ခုမာ၊ မျက်စိအမြင်ရှိသော။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
ပေါက္ခရဏီတီရေဝါ၊ ကံရိုး၌သော် လည်းကောင်း။
နဒီတီရေဝါ၊ မြစ်ကမ်း၌သော် လည်းကောင်း။
ဌိတော၊ ရပ်သည်ရှိသော်။
ထူလဖုသိတကေ၊ ထူထဲသော မိုဃ်းသေး မိုဃ်းမွှား မိုဃ်းပေါက် အားကြီးသော။
ဒေဝေ၊ မိုဃ်းသည်။
ဝဿန္တေ၊ ရွာသည် ရှိသော်။
ဥဒကပိဋ္ဌေ၊ ရေအပြင်၌။
မဟန္တမဟန္တာနိ၊ များစွာ များစွာကုန်သော။
ဥဒကပုပ္ဖုဠကာနိ၊ ရေပြွက်တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်ကုန်ဖြစ်ကုန်၍။
သီဃံ သီဃံ၊ လျင်စွာလျင်စွာ။
ဘိဇ္ဇမာနာနိ၊ ပျက်သည်တို့ကို။
ပဿေယျယထာ၊ မြင်ရသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
သော၊ ထိုယောဂီသည်။
သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့သည်။
ဘိဇ္ဇန္တိ ဘိဇ္ဇန္တီတိ၊ ပျက်ကုန်၏-ပျက်ကုန်၏ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဧဝရူပဥှိ ယောဂါဝစရံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ ဘဂဝတာ။ “ယထာ ပုပ္ဖုဠကံပဿေ၊ ယထာ ပဿေ မရီစိကံ။ ဧဝံ လောကံ အဝေက္ခန္တံ၊ မစ္စုရာဇာ နပဿတီ”တိ။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့ပျက်ကုန်ပြီ-ပျက်ကုန်ပြီဟု ရှုသော အလေ့သဘောရှိသော။
ယောဂါဝစရံ၊ ယောဂီကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်တော်မူ၍။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသခင်သည်။
“ယထာ ပုပ္ဖုဠကံပဿေ၊ ယထာ ပဿေ မရီစိကံ။ ဧဝံ လောကံ အဝေက္ခန္တံ၊ မစ္စုရာဇာ နပဿတီ”တိဣဒံ၊ နပဿတိ ဟူသောဤစကားကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်ပြီ။
ပုပ္ဖုဠကံ၊ ရေပြွက်ကို။
ပဿေယထာ၊ ရှုရာသကဲ့သို့။
မရီစိကံ၊ တံလျှပ်ကို။
ပဿေယထာ၊ ရှုရာသကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထိုအတူ။
လောကံ၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သင်္ခါရလောကကို။
အဝေက္ခန္တံ၊ ပျက်သဟု ပျက်သဟု ရှုသောယောဂီကို။
မစ္စုရာဇာ၊ သေမင်းသည်။
နပဿတိ၊ မမြင်နိုင်။
ဤသို့ ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ ရုပ် နာမ် ခန္ဓာသင်္ခါရတို့သည် ပျက်ကုန်ပြီ -ပျက်ကုန်ပြီဟု နေ့ရောညဉ့်ပါ အခါမစဲ အမြဲမပြတ် နာရီ ဗီဇနာ ပြန်ခရာမျှ မလပ်အောင် မပြတ်ရှုသော ထိုယောဂီအား အာနိသင် ၈-ပါး အခြံအရံရှိသော ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏ် စွမ်းအားရောက်၏။
တဿ ဧဝံ သဗ္ဗေသင်္ခါရာ ဘိဇ္ဇန္တိ ဘိဇ္ဇန္တီတိ အဘိဏှံ ပဿတော အဋ္ဌနိသံသပရိဝါရံ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ ဗလပတ္တံ ဟောတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့သည်။
ဘိဇ္ဇန္တိ ဘိဇ္ဇန္တီတိ၊ ပျက်ကုန်ပြီ-ပျက်ကုန်ပြီဟု။
အဘိဏှံ၊ မပြတ်။
ပဿတော၊ ရှုသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
အဋ္ဌနိသံသပရိဝါရံ၊ ၈-ပါးသော အာနိသင် အခြံအရံရှိသော။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ၊ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏ်သည်။
ဗလပတ္တံ၊ စွမ်းအားရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တတြိမေ အဋ္ဌာနိသံသာ။ ဘဝဒိဋ္ဌိပဟာနံ၊ ဇီဝိတနိကန္တိ ပရိစ္စာဂေါ၊ သဒါယုတ္တပယုတ္တတာ၊ ဝိသုဒ္ဓါဇီဝိတာ၊ ဥဿုက ပဟာနံ၊ ဝိဂတဘယတာ၊ ခန္တိသောရစ္စပဋိလာဘော၊ အရတိရတိသဟနဟာတိ။
တတြဝစနေ၊ ထိုစကားရပ်၌။
အာနိသံသာ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏ အာနိသင်တို့သည်။
ဣမေအဋ္ဌ၊ ဤ ၈-ပါးတို့တည်း။
ကတမေအဋ္ဌ၊ အဘယ် ၈-ပါးတို့နည်း။
ဘဝဒိဋ္ဌိပဟာနံ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိကိုပယ်ချင်း တပါး။
ဇီဝိတနိကန္တိ ပရိစ္စာဂေါ၊ အသက်ကို ငဲ့သော နိကန္တိကို စွန့်ချင်း တပါး။
သဒါယုတ္တပယုတ္တတာ၊ အခါခပ်သိမ်း ဝိပဿနာကို အားထုတ်ချင်း တပါး။
ဝိသုဒ္ဓါဇီဝိတာ၊ အသက်မွေး စင်ကြယ်ချင်း တပါး။
ဥဿုကပဟာနံ၊ ကြောင့်ကြကို ပယ်ချင်း တပါး။
ဝိဂတဘယတာ၊ အကြောက်ကင်းချင်း တပါး။
ခန္တိသောရစ္စပဋိလာဘော၊ သည်းခံသော စိတ်နှလုံး၌ မွေ့လျော်သည်ကိုရချင်း တပါး။
အရတိရတိသဟနဟာ၊ မမွေ့လျော်သည် မွေ့လျော်သည်ကို ခံနိုင်ချင်း တပါး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာနိသံသာ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏ အာနိသင်တို့သည်။
ဣမေအဋ္ဌ၊ ဤ ၈-ပါးတို့တည်း။
အကြင်အခါကာလ ဘင်္ဂဉာဏ်တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်၏။ ထိုအခါ ကာလ သေမင်း မမြင်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်း သို့ရောက်၏။ ဒိဋ္ဌဉာဏ်အနုပဿနာ သုံးပါး၊ အနွယဉာဏ်ဝိပဿနာ လေးပါးတို့၌ လိမ်မာသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ဥပဋ္ဌာနဉာဏ်သုံးပါးတို့၌ လိမ်မာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် နာနာဝါဒ လောကရေးယူ အလေးမူသော်လည်း အယူမရှိ။
အယူရှိပုံကား။
အကြင်အခါကာလ -
ငါဖြစ်၏ သူဖြစ်၏ အယူရှိ၊ ဘဝဒိဋ္ဌိ အယူမရှိ။
ငါပျက်၏ သူပျက်၏ အယူရှိ၊ ဝိဘဝဒိဋ္ဌိ အယူမရှိ။
ငါသူမဆို မအိုမသေ အမြဲနေ၏ အယူရှိ၊ သဿတဒိဋ္ဌိ အယူမရှိ။
သေ၍တဖန် နောက်ပြန် ဖြစ်သည်မရှိ အယူရှိ၊ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အယူမရှိ။
ထိုအခါကာလ၊ ရေပြွက်ကို ရှုသကဲ့သို့၊ တံလျှပ်ကိုရှုသကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ပျက်သဟု ရှုသော ဌာန ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ၊ ခန္ဓာက ၅-ပါး။ တပါးပါးက အာရုံထင် ပျက်သဟုရှုမြင်ပုံကစိတ်၊ အာရုံတချက် စိတ်တချက် ခဏချင်းစက်အောင် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် မပြတ်ရှုချင်းကြောင့် အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန်၊ ဘဝတဖန် ခန္ဓာနာမ်ရုပ် ခြုဓ်သော နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်ချင်း၊ သေမင်း မမြင်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်၏။ ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ် ဧကတ္တသို့ ရောက်၏။
ရောက်ပုံကား
▬▬▬▬▬
အတီတာနုဓာဝနံ စိတ္တံ၊ ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ ဧကဋ္ဌာနေ သမာဒဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အနာဂတပဋိကင်္ခနံ စိတ္တံ ဝိကမ္ပိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ တတ္ထေ၀ အဓိမောစေတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ လီနံ စိတ္တံ ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ တံ ပဂ္ဂဏှိတွာ ကောသဇ္ဇံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ၊ အတိပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ၊ တံ ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ ဥဒ္ဓစ္စံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အဘိဏတံ စိတ္တံ ရာဂါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနော ဟုတွာ ရာဂံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အပဏတံ စိတ္တံ ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနော ဟုတွာ ဗျာပါဒံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဌာနေဟိ ပရိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ ပရိယောဒါတံ ဧကတ္တဂတံ ဟောတိ။
အတီတာနုဓာဝနံ၊ အတိတ်သို့ ပြေးသွားသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအတိတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
ဧကဋ္ဌာနေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ ပျက်သဟုရှု တခုသောဌာန၌။
သမာဒဟတိ၊ တည်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အနာဂတပဋိကင်္ခနံ၊ အနာဂတ်ကို အလိုရှိသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိကမ္ပိတံ၊ တုန်လှုပ်၏။
တံ၊ ထိုအနာဂတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
တတ္ထေဝ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ ပျက်သဟုရှု တခုသော ဌာန၌သာလျှင်။
အဓိမောစေတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။၊
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
လီနံ၊ တွန့်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ၊ ပျင်းရာကျ၏။
တံ၊ ထိုတွန့်သည်ကို။
ပဂ္ဂဏှိတွာ၊ အားပေးချီးမြှောက် ထောက်ပင့်ချင်းကြောင့်။
ကောသဇ္ဇံ၊ ကောသဇ္ဇကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အတိပဂ္ဂဟိတံ၊ အားတက်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအားတက်လွန်းသည်ကို။
ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ၊ နှိပ်ချင်းကြောင့်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အဘိဏတံ၊ ညွှတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ရာဂါနုပတိတံ၊ ရာဂဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုညွှတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အပဏတံ၊ မညွှတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ ဒေါသဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုမညွှတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဗျာပါဒံ၊ ဒေါသကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣမေဟိ ဆဟိ ဌာနေဟိ၊ ဤ ၆-ပါးသော ဌာနတို့ဖြင့်။
ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပရိယောဒါတံ၊ ပြိုးပြိုးပြက် တလက်လက် ဖြူစင်သည်ဖြစ်၍။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ ရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမံ တံ ဧကတ္တံ၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တံ၊ ဝယလက္ခဏုပဋိဋ္ဌာနေကတ္တဉ္စ ဝိပဿကာနံ။
တံဧကတ္တံ၊ ထိုဧကတ္တသည်။
ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ကတမေ သာနံ၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တနည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဝိပဿကာနံ၊ ဝိပဿနာကို အားထုတ်ကုန်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့် ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ရောက်သော ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်သည်ကား နှောက်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ မစင်ကြယ်သေး သော်လည်း အခြားမဲ့ပြု ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ်၏ ပရိကံလာသော အလို အားဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဥပ္ပါဒက္ခဏ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်း ဖြစ်၏။ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ၏ ကိစ္စ အလိုအားဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဌိတိက္ခဏ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးသည်လည်းဖြစ်၏။ ဉာဏ်၏ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဘင်္ဂက္ခဏ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသည်လည်းဖြစ်၏။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန ဧကတ္တဂတံ စိတ္တံ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒေဉ္စဝ ဟောတိ၊ ဥပေက္ခာနုဗြူဟိတဉ္စ၊ ဉာဏေန စ သမ္ပဟံသိတံ။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့်။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒေဉ္စဝ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟိတဉ္စ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဉာဏေန-ဉာဏဿကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ဉာဏ်၏ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသိတဉ္စ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ ကော အာဒိ။ ကိံ မဇ္ဈေ။ ကိံ ပရိယောသာနံ။ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ကော၊ အဘယ်သည်ကား။
အာဒိ၊ အစနည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်နည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးနည်း။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါ ဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ အာဒိဿ ကတီလက္ခဏာနိ။ အာဒိဿ တီဏိလက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ခြင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
စိတ်ညစ်ကြေးတာက ကိလေသာ။
အာရုံမထင် မြှေးရှက်ပိတ်ပင်တာက နီဝရဏ။
နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော အကြင်ကိလေသာ အပေါင်းက ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ရှုခွင့်ပျက်ကွက် အနှောက်အရှက် အပိတ်အပင် ထို နှောက်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ အခြားမဲ့ပြု ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ်၊ စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အခြားမဲ့ပြု ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ်မဇ္ဈိမ သမထနိမိတ်သို့ ရောက်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်သောအဘို့အစု လွန်သောအဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်ချင်းကြောင့် မဇ္ဈိမ။
အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန် ဘဝတဖန် ခန္ဓာနာမ်ရုပ်ခြုဓ်သော နိဗ္ဗာန်အထူးနှင့်တကွ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော နီဝရဏကိလေသာ အကုသိုလ် တရားတို့၏ ငြိမ်းချင်းကြောင့် သမထ။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ မဂ်-ဖိုလ်-နိဗ္ဗာန် သုံးတန်သောသုခ ရသော အထူးတို့၏ အကြောင်း ဖြစ်ချင်းကြောင့် နိမိတ္တ။
ဤမဇ္ဈိမ သမထ နိမိတ် မည်သည်ကား ယုတ်သောအဘို့အစု လွန်သောအဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီ အမျှဖြစ်သော ပျက်သဟုရှုသော နောက်စိတ်၏ သံဌီတိ အင်္ဂါ ဝိပဿနာ သမာဓိသာတည်း။
ဤဝိပဿနာသမာဓိဖြင့် တည်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ကတည်းက နို့ချို နို့ချဉ် အစဉ်သဖြင့် တဆင့်ထက် တဆင့် ရင့်ကျက်သော နို့ချဉ်ကို၊ ထိုနို့ချိုကိုပင် နို့ချဉ်ဆိုရသော တစဉ်တည်း ရင့်ကျက်သောနည်းဖြင့် ထိုပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ အခြားမဲ့ပြု ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သောရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့ ရောက်သည် မည်၏။
ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ထိုမဇ္ဈိမသမထ နိမိတ်သို့ ပြေးဝင်သည် မည်၏။ ဤသို့ ပျက်သဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ အခြားမဲ့ပြု၊ ပျက်သဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမ သမထနိမိတ်သို့ ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယော တဿ ပရိဗန္ဓော။ တတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ။ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။ ယဉ္စ ပရိဗန္ဓတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ။ ယဉ္စ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ။ ယဉ္စ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။
ယော နီဝရဏသင်္ခါတော ကိလေသဂဏော၊ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော အကြင် ကိလေသာ အပေါင်းသည်ကား။
တဿ၊ ထိုစိတ်၏။
ပရိဗန္ဓော၊ အနှောက်အရှက် အပိတ်အပင်တည်း။
တတော၊ ထိုနှောက်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာအညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထို မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။
ပရိဗန္ဓတော၊ နှောက်ရှက်ပိတ်ပင် နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ယဉ္စ ဝိသုဇ္ဈတိ၊ အကြင် စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံသမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ယဉ္စပဋိပဇ္ဇတိ၊ အကြင် ရောက်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုမဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ယဉ္စပက္ခန္ဒတိ၊ အကြင်ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိအာဒိ။ အာဒိဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိတီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ အာဒိကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ၊ တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်သည်။
အာဒိကလျာဏဉ္စေဝ၊ အစ၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ၊ မဇ္ဈဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ မဇ္ဈဿ တီဏိလက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
နှောက်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်သော စိတ်ကို သုဓ်သင်ရှင်းလင်းဘွယ် မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် စင်ကြယ်စေရန် တဖန် သုဓ်သင်ရှင်းလင်းချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု၊ စင်ကြယ်သောစိတ်ကို အညစ်အကြေး မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်အဘို့အစု လွန်သောအဘို့အစု နှုတ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီအမျှ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို တဖန် အညီအမျှ တပါး တည်ထားချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို မယုတ်မလွန်ပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန် ဘဝတဖန် ခန္ဓာနာမ်ရုပ် ခြုဓ်ငြိမ်းသောခဏ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်လည်း ရံခါမငြိမ်း ကိမ်းယှဉ်ရောနှော ဆက်ဆံသော ကိလေသာကို ပယ်စွန့်၍ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သောစိတ်ကို၊ တဖန် ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်စေချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု၊ ကိလေသအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သောစိတ်ကို အဖော်မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ သမထပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ ယဉ္စဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ ယဉ္စ သမထပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ ယဉ္စ ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
သမထပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ရောက်သေး။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
သမထပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဘင်္ဂါနုပဿနာ ဉာဏဿ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ၊ မဇ္ဈဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိတီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ မဇ္ဈေကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ၊ တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်သည်။
မဇ္ဈေကလျာဏဉ္စေဝ၊ အလယ်၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဤသို့ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘင်္ဂဉာဏ် ထင်ပုံ- မြင်ပုံ- သိပုံ- မှတ်ပုံ- ရှုပုံ- အညီအညွတ် ရှု၍နေပုံ- ကိလေသာကို ပယ်ပုံ- ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ- ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ-ဘာဝနာ ညစ်ကြေးပုံ- ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ- ဘာဝနာမပြီးဆုံးပုံ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
တဘက်ကမ်းရောက်သော ဘင်္ဂဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်ကား ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့်သောအတိုင်း ဖြစ်သော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေ၏။
ထင်ပုံမြင်ပုံ-သိပုံ မှတ်ပုံ ရှုပုံ-အညီအညွတ်ရှု၍ နေပုံကား။
ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု- ရှုသော ဌာန ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံ ကြသောကာလ ခန္ဓာက ငါးပါး၊ တပါးပါးက အာရုံထင် ပျက်သဟု ရှုမြင်ပုံကစိတ်၊ အာရုံတချက် စိတ်တချက် ခဏချင်း စက်အောင် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် မပြတ်ရှုသော ဉာဏ်အစဉ်၊ ရေပြွက်လို တံလျှပ်လို အပျက်ကိုသာမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍နေသော ကာလ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှု ထင်အောင် ရှေးကာလက ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာတူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈုပေက္ခတိ ဥပေက္ခာ ဝသေန။ ပညဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
တထာပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့် သောအတိုင်း ဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကိုပယ်ပုံ - ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ - ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ၊ ဘာဝနာချိန်ကျပုံကား။
ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု- ရှုသော ဌာန ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံ ကြသောကာလ ခန္ဓာက ငါးပါး၊ တပါးပါးက အာရုံထင် ပျက်သဟု ရှုမြင်ပုံကစိတ်၊ အာရုံတချက် စိတ်တချက် ခဏချင်းစက်အောင် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် မပြတ်ရှုသော ဉာဏ်အစဉ်၊ ရေပြွက်လို တံလျှပ်လို အပျက်ကိုသာမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသော ကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာကလွတ်မှ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျ၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျမှ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ရှေးကာလက ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာတူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စ လွန်လည်း လွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
ဥပေက္ခာဝသေန နာနတ္တကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ၊ ဝိမောက္ခဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
နာနတ္တကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသောကိလေသာတို့မှ။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
ဝိမောက္ခ ဝသေန၊ လွတ်သောအလိုအားဖြင့်။
ပညာဝသေန၊ ပဋိဟာရိယပညာအလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ဖြစ်၏။
ဘာဝနာကိုပွါးပုံ - ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ - ဘာဝနာ ပြီးဆုံးပုံကား။
ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု- ရှုသော ဌာန ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံ ကြသောကာလ ခန္ဓာက ငါးပါး၊ တပါးပါးက အာရုံထင် ပျက်သဟု ရှုမြင်ပုံကစိတ်၊ အာရုံတချက် စိတ်တချက် ခဏချင်းစက်အောင် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် မပြတ်ရှုသော ဉာဏ်အစဉ်၊ ရေပြွက်လို တံလျှပ်လို အပျက်ကိုသာမြင်၍ အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသော ကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့်နှစ်ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ငါးပါး။ ထို ၇-ပါးသော တရား တို့သည်၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်၏။ ကိလေသာမှလွတ်သောကိစ္စ တူကြသောအနက်သဘောကြောင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ဉာဏ်အား၊ လေးပါးသော ဘာဝနာတို့သည်၊ ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဝိမုတ္တတ္တာ တေဓမ္မာ ဧကရသာ ဟောန္တိ။ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေဓမ္မာ၊ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့သည်။
ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှလွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သာကြောင့်။
ယောဂိနော၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
ဘာဝနာ၊ လေးပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။ ပရိယောသာနဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ ပရိယောသာနဿ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာရှိသည် ကား။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့တည်း။
- (၁) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင် သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ သမထ၊ ပညာက အနုသယ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ - ဝိပဿနာ၊ ဤသမထ ဤ ဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
- (၂) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့တွင် -
သဒ္ဓိန္ဒြေက - အသဒ္ဓိယ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဝီရိယိန္ဒြေက - ကောသဇ္ဇ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သတိန္ဒြေက - ပမာဒ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သမာဓိန္ဒြေက - ဝိက္ခေပ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ပညိန္ဒြေက - မောဟ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။ - (၃) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊
ဣန္ဒြေ အားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။ - (၄) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊
ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရား၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက၊ အလေ့အလာ တွင်သောအားဖြင့် မြင်သောအနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
တတ္ထ ဇာတာနံ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ၊ ဣန္ဒြိယာနံ ဧကရသဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ၊ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ၊ အာသေဝနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။
တတ္ထ၊ ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌။
ဇာတာနံ၊ ဖြစ်ကြကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ သမာဓိ-ပညာတရား နှစ်ပါးတို့၏။
အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါးသည်တပါးကို မလွန်သော အနက်သောကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
ဣန္ဒြ္ဒိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘော ကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ကိုယ်စီ ကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယရွက်ဆောင်သော အနက်သဘောကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မြင်သောအနက် သဘောကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။ ပရိယောသာနဿ ဣမာနိ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်၏။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ ပရိယောသာန ကလျာဏဉ္ဇေ၀ ဟောတိ၊ စတုလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဉာဏံ၊ ဘင်္ဂဉာဏ်သည်။
ပရိယောသာန ကလျာဏဉ္ဇေဝ၊ အဆုံး၏ ကောင်းချင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
စတုလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ ၄-ပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ ဘာဝနာ ညစ်ကြေးပုံကား
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်းသည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
သံကိလေသ ဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ၊ သံကိလေသဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံကိလေသော၊ ညစ်ကြေးချင်းတည်း။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
ကရဏံ၊ ပြုချင်းသည်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ
ဘာဝနာ မပြီးဆုံးပုံကား။
▬▬▬▬▬▬▬▬▬
ထို သံကိလေသဘာဝနာ - ဝေါဒါနဘာဝနာ – နှစ်ပါးတို့တွင် ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၌ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင် ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ၌ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အနိသင်ကို ဝိပဿနာမရှုမီ-မရှုမီ ရှေးအဘို့ကာလက ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့် ဥပလက္ခဏ၊ မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု- ရှုသော ဌာန ဒွါရ အာရုံ ဝိညာဏ် ဖဿ ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံ ကြသောကာလ ခန္ဓာက ငါးပါး၊ တပါးပါးက အာရုံထင် ပျက်သဟု ရှုမြင်ပုံကစိတ်၊ အာရုံတချက် စိတ်တချက် ခဏချင်းစက်အောင် ပျက်သဟု-ပျက်သဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် မပြတ်ရှုသော ဉာဏ်အစဉ်၊ ရေပြွက်လို တံလျှပ်လို အပျက်ကိုမမြင်မူ၍ အလိုလိုမထင်ချင်း သည်ကား သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။ ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ဘာဝနာ ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်ဟု– ရှုကြည့်၍ ရေပြွက်လို တံလျှပ်လို အပျက်ကိုသာမြင်၍ အလိုလိုထင်ချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ဟု ရှုကြည့်၍ ညစ်ညူး ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေ တတ်သော ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို၇-ပါးသောတရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစ ရှိကုန်သော အကြင် လေးပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်ဖြစ်ကြကုန်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ခြင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးတရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ဟူသည်လည်း ဝိပဿနာ မရှုမီ-မရှုမီ၊ ရှေးအဘို့ကာလက ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင် သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ ဤသို့ ဘာဝနာပြီးဆုံးသောအရာ၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်းဟု မဆိုသော်လည်းဆိုသလို၊ ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးကြကုန်၏။ ထို့ကြောင့် ၇-ပါးသောတရားတို့၏ တပါးသည်တပါးကို မလွန်ခြင်း အစရှိသော ဘာဝနာပြီးဆုံးသော အားဖြင့် ကိလေသာအညစ်အကြေး မတင် စင်ကြယ်ချင်းကို ပြုတတ်သော ဉာဏ်၏ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ အာနိသံသံ ဂုဏံ၊ ပုရေတရံ ပါဋိဟာရိယဉာဏေနဒိသွာ ယထာ အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ၊ တထာ ဘာဝနာယ သမ္ပဟံသိတတ္တာ တေနေဝ ဉာဏေန ဝိသောဓိ တတ္တာ ဝိသောဓနေဥှတ္ထ သမ္ပဟံသနံ တေ အာကာရာ ယသ္မာ နိပ္ဖန္နာ၊ တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝ သာဓနေန ပရိယောဒါပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန သမ္ပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
တံတံအာဒီနဝံဒေါသံ၊ ထိုထို အပြစ်ကို။
တံတံ အာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်းအစရှိ ကုန်သော။
ယေအာကာရာ၊ အကြင်-၄-ပါးအခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေနေဝ ဉာဏေန၊ ထိုပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိသောဓိ တတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤသို့ ဘာဝနာပြီးဆုံးရာ၌။
ဝိသောဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
သမ္ပဟံသနံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
ယေအာကာရာ၊ ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဓမ္မာနံ၊ ၇-ပါးသော တရားတို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝ သာဓနေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့်။
ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် စင်ကြယ်ချင်းကို ပြုတတ်သော။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဤသည်ကား ဘင်္ဂဉာဏ် တဘက်ကမ်းရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘင်္ဂဉာဏ် ထင်ပုံ၊ မြင်ပုံ၊ သိပုံ၊ မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ၊ အညီအညွတ်ရှု၍နေပုံ၊ ကိလေသာကိုပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာကိုပွါးပုံ၊ ဘာဝနာကိုပွါးသော ကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ၊ ဘာဝနာညစ်ကြေးပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာမပြီးပုံ၊ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာစကားရပ် ဤတွင်၍အပြီးသတ်။
---
တဘက်ကမ်းရောက် ဘင်္ဂဉာဏ်
တဘက်ကမ်းရောက် ဘင်္ဂဉာဏ် ပစ္စုပ္ပန်ကာလ သင်္ခါရတို့၏ ပျက်သောခဏကို ပျက်သဟု ရှုချင်းသို့ တဘက်ကမ်းရောက်သော်လည်း အတိတ်ဟု အနာဂတ်ဟု ပစ္စုပ္ပန်ဟု ကာလကိုမရှု၊ ဒိဋ္ဌမျက်မှောက် ရောက်သော သင်္ခါရတို့၏ ပျက်သော ခဏကို ပျက်သဟု ရှုသော ပစ္စုပ္ပန်အာရုံနောက်သို့ အစဉ်တစိုက် အပျက်လက္ခဏာ အတူပါ၍ လိုက်သောကြောင့်သာလျှင်၊ အတိတ် အနာဂတ် သင်္ခါရတို့၏ အပျက် ၂-ရပ်ကို ထပ်တူဆောင်သောဌာန တကြိမ်တည်း ရှုသဖြင့်ပြီးသောနည်းအလို့ငှါ ဤသို့ ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့၏ -
- ကုန်သော သဘောကို ကုန်သဟု၊
- ကင်းသောသဘောကို ကင်းသဟု၊
- ပျက်သဘောကို ပျက်သဟု၊
- ခြုဓ်သောသဘောကို ခြုဓ်သဟု၊
အာရုံပြုသော ဘင်္ဂဉာဏ်ကို အဖန်တလဲလဲ မှီဝဲ၊ အဖန်တလဲလဲ ပွါးများ၊ အဖန်တလဲလဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသော ထိုယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌီတိ အလုံးစုံသော သတ္တာဝါသတို့၌ ခဏ ခဏ ပျက်ကြကုန်သော သင်္ခါရတို့သည် ဘေးကြီးဖြစ်၍ ထင်ကြကုန်၏။
ထင်ပုံကား။
တဿ အတီတာ သင်္ခါရာ နိရုဒ္ဓါ၊ ပစ္စုပ္ပန္နာ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ အနာဂတေ နိဗ္ဗတ္တနကသင်္ခါရာပိ ဧဝမေ၀ နိရုဇ္ဈိဿန္တီတိ ပဿတော ဧတသ္မိံ ဌာနေ ဘယတုပဋ္ဌာန ဉာဏံ နာမ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။
အတီတာ၊ အတိတ် ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဒ္ဓါ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ပြီ။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ဆဲ။
အနာဂတေ၊ အနာဂတ်၌။
နိဗ္ဗတ္တနကသင်္ခါရာပိ၊ ဖြစ်လတံ့သော သင်္ခါရတို့သည်လည်း။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
နိရုဇ္ဈိဿန္တိ၊ ပျက်ကြကုန်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ ရှုသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဧတသ္မိံ ဌာနေ၊ အပျက်ကိုပင် ဘေးဟုထင်သော ဤဌာန၌။
ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံနာမ၊ ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏ် အမည်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ ပန ဘာယတိ နဘာယတီတိ နဘာယတိ၊ တဥှိဿ အတီတာ သင်္ခါရာ နိရုဒ္ဓါ၊ ပစ္စုပ္ပန္နာ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ အနာဂတာ နိရုဇ္ဈိဿန္တီတိ တီရဏမတ္တမေဝ ဟောတိ၊ တသ္မာ။
ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ ပန၊ ဘေးထင်သော ဉာဏ်သည်ကား။
ဘာယတိ၊ ကြောက်သလော။
နဘာယတိ၊ မကြောက်သလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုတ။ မေးအပ်သော်လည်း။
နဘာယတိ၊ မကြောက်။
ဟိယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဿဣမဿ ဘယပဋ္ဌာန ဉာဏဿ၊ ဤဘေးထင်သော ဉာဏ်အား။
အတီတာ၊ အတိတ် ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဒ္ဓါ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ပြီ။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ဆဲ။
အနာဂတ၊ အနာဂတ် ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဇ္ဈိဿန္တိ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တီရဏမတ္တမေဝ၊ ပိုင်းခြားရုံမျှသာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တံဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ၊ ထိုဘေးထင်သော ဉာဏ်သည်။
နုဘာယတိ၊ မကြောက်။
ဥပမာမည်သည်ကား -
မျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျား၊ မြို့တံခါး၌ မီးကျီးတွင်း ၃-တွင်းတို့ကို ကြည့်ရှု ဆင်ခြင် မြင်သည်ရှိသော် မိမိကားမကြောက်။ သက်သက် ဤမျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျားအား အကြင်အကြင် ရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသောသူတို့သည် ဤ မီးကျီးတွင်းတို့၌ ကျရောက်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့၊ ထိုထိုရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည် အတိုင်းမသိဆင်းရဲကို ခံစားကြရကုန်လတ္တံ့။
ဤသို့ ကြောက်မက်ဘွယ်ဝတ္ထုကို ကြောက်မက်ဘွယ်ဝတ္ထုဟု ဟုတ်သောအတိုင်း ပိုင်းခြားရုံမျှသာဖြစ်သကဲ့သို့ ဥပမာတနည်းသော်ကား မျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျား၊ ရှားနှစ်တံကျဉ် သံတံကျဉ် ရွှေတံကျဉ် အစဉ်အတိုင်း ထားသော တံကျဉ် ၃-ချောင်းကို ကြည့်ရှု ဆင်ခြင် မြင်သည်ရှိသော် မိမိကား မကြောက်။ သက်သက် ဤမျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျားအား အကြင်အကြင် ရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည် ဤတံကျဉ်တို့၌ ကျရောက်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့၊ ထိုထိုရဟန်း ရှင်လူ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည် အတိုင်းမသိသော ဆင်းရဲကို ခံစားကြရကုန်လတံ့။
ဤသို့ကြောက်မက်ဘွယ်ဝတ္ထုကို ကြောက်မက်ဘွယ် ဝတ္ထုဟု ဟုတ်သောအတိုင်း ပိုင်းခြားရုံမျှသာဖြစ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ဘေးထင်သော ဉာဏ်သည် မိမိကား မကြောက်။ သက်သက် ဤဘေးထင်သော ဉာဏ်အား မီးကျီးတွင်း ၃-တွင်း နှင့်လည်း တူကြကုန်သော တံကျဉ် ၃-ချောင်းနှင့်လည်းတူကြကုန်သော၊ ၃-ပါးသော ဘဝတို့၌ အတိတ်ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့သည် ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ပြီ။ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့သည် ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ဆဲ အနာဂတ်ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့သည် ခြုဓ်ပျက်ကြ ကုန်လတ္တံ့။ ဤသို့ကြောက်မက်ဘွယ် ဝတ္ထုကို ကြောက်မက်ဘွယ်ဝတ္ထုဟု ဟုတ်သောအတိုင်း ပိုင်းခြားရုံမျှသာဖြစ်၏။
ယထာ နာမ စက္ခုမာ ပုရိသော နဂရဒွါရေ တိဿော အင်္ဂါရကာသုယော ဩလောကယမာနော သယံ န ဘာယတိ၊ ကေဝလဥှိဿ ယေ ယေ ဧတ္ထ နိပတိဿန္တိ သဗ္ဗေ အနပ္ပကံ ဒုက္ခမနုဘဝိဿန္တီတိ တီရဏမတ္တမေဝ ဟောတိ။ ယထာဝါ ပန စက္ခုမာ ပုရိသော ခဒိရသူလံ၊ အယောသူလံ၊ သုဝဏ္ဏသူလန္တိ ပဋိပါဋိယာ ထပိတံ သူလတ္တယံ ဩလောကယမာနော သယံ နဘာယတိ၊ ကေဝလဥှိဿ ယေယေ ဣမေသု သူလေသု နိပတိဿန္တိ သဗ္ဗေ အနပ္ပကံ ဒုက္ခမနုဘဝိဿန္တီတိ တီရဏမတ္တမေဝ ဟောတိ။ ဧဝမေဝ ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ သယံ နဘာယတိ။ ကေဝလဥှိဿ အင်္ဂါရကာသုတ္တယသဒိသေသု သူလတ္တယသဒိ သေသုစ တီသု ဘဝေသူ အတီတာ သင်္ခါရာ နိရုဒ္ဓါ၊ ပစ္စုပ္ပန္နာ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ အနာဂတာ နိရုဇ္ဈိဿန္တီတိ တီရဏမတ္တမေဝဟောတိ။
ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
စက္ခုမာ၊ မျက်စိအမြင်ရှိသော။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
နဂရဒွါရေ၊ မြို့တံခါး၌။
တိဿော အင်္ဂါရကာသုယော၊ မီးကျီးတွင်း ၃-တွင်းတို့ကို။
ဩလောကယမာနော၊ ကြည့်ရှုဆင်ခြင် မြင်သည်ရှိသော်။
သယံ၊ မိမိသည်။
နုဘာယတိ၊ မကြောက်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
အဿဣမဿစက္ခု မတောပုရိသဿ၊ ဤမျက်စိအမြင်ရှိသော ယောက်ျားအား။
ယေယေသဗ္ဗေ၊ အကြင်အကြင် ရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသော သူတို့သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤမီးကျီးတွင်းတို့၌။
နိပတိဿန္တိ၊ ကျရောက်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။
တေတေ သဗ္ဗေ၊ ထိုထိုရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသောသူတို့သည်။
အနပ္ပကံ၊ အတိုင်းမသိသော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အနုဘဝိဿန္တိ၊ ခံစားကြရကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တီရဏမတ္တမေဝ၊ ပိုင်းခြားရုံမျှသာလျှင်။
ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ယထာဝါပန၊ ဥပမာတနည်းသော်ကား။
စက္ခုမာ၊ မျက်စိအမြင်ရှိသော။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
ခဒိရသူလံ၊ ရှားနှစ်တံကျဉ်။
အယောသူလံ၊ သံတံကျဉ်။
သုဝဏ္ဏသူလံ၊ ရွှေတံကျဉ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။
ထပိတံ၊ ထားအပ်သော။
သူလတ္တယံ၊ တံကျဉ် ၃-ချောင်းကို။
ဩလောကယမာနော၊ ကြည့်ရှုဆင်ခြင် မြင်သည်ရှိသော်။
သယံ၊ မိမိသည်။
နဘာယတိ၊ မကြောက်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
အဿဣမဿစက္ခုမတော ပုရိသဿ၊ ဤမျက်စိအမြင်ရှိသော ယောကျ်ားအား။
ယေယေသဗ္ဗေ၊ အကြင်အကြင်ရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသောသူတို့သည်။
ဣမေသုသူလေသု၊ ဤတံကျဉ်တို့၌။
နိပတိဿန္တိ၊ ကျရောက်ကုန်သည်ဖြစ်အံ့။
တေတေသဗ္ဗေ၊ ထိုထိုရဟန်းရှင်လူ ခပ်သိမ်းသောသူတို့သည်။
အနပ္ပကံ၊ အတိုင်းမသိသော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
အနုဘဝိဿန္တိ၊ ခံစားကြရကုန်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တီရဏမတ္တမေဝ၊ ပိုင်းခြားရုံမျှသာလျှင်။
ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ၊ ဘေးထင်သောဉာဏ်သည်။
သယံ၊ မိမိသည်။
နဘာယတိ၊ မကြောက်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
အဿဣမဿဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏဿ၊ ဤဘေးထင်သော ဉာဏ်အား။
အင်္ဂါရကာသုတ္တယသဒိသေသု၊ မီးကျီးတွင်း ၃-တွင်းနှင့်လည်းတူကြကုန်သော။
သူလတ္တယသဒိ သေသုစ၊ တံကျဉ် ၃-ချောင်းနှင့်လည်း တူကြကုန်သော။
တီသုဘဝေသု၊ သုံးပါးသောဘဝတို့၌။
အတီတာ၊ အတိတ်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဒ္ဓါ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ပြီ။
ပစ္စုပ္ပန္နာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်ဆဲ။
အနာဂတာ၊ အနာဂတ်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
နိရုဇ္ဈိဿန္တိ၊ ခြုဓ်ပျက်ကြကုန်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တီရဏမတ္တမေဝ၊ ပိုင်းခြားရုံမျှသာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယသ္မာ ပနဿ ကေဝလံ သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတာ သင်္ခါရာ ဗျသနာပန္နာ သပ္ပဋိဘယာ ဟုတွာ ဘယတော ဥပဒဟန္တိ၊ တသ္မာ ဘယတုပဋ္ဌာနန္တိ ဝုစ္စတိ။
ပန၊ စင်စစ်သော်ကား။
သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတာ၊ အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌီတိ အလုံးစုံသော နိဝါသ၌ တည်ကြကုန်သော။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
သပ္ပဋိဘယာ၊ ကြောက်မက်ဘွယ်သောဘေးနှင့်တကွ။
ဗျသနာပန္နာ၊ ပျက်စီးချင်းသို့ရောက်ကြကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
အဿဣမဿဉာဏဿ၊ ဤဉာဏ်အား။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တံဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်ကို။
ဘယတုပဋ္ဌာနန္တိ၊ ဘေးထင်သောဉာဏ်ဟု။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဧဝံဘယတုပဋ္ဌာနေ ပနဿ အယံ ပါဠိ။ အနိစ္စတော မနသိကရောတော ကိံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ကိံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။ အနတ္တတော မနသိကရောတော ကိံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။ အနိစ္စတော မနသိကရောတော နိမိတ္တံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ပဝတ္တံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။ အနတ္တတော မနသိကရောတော နိမိတ္တဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတီတိ။
အယံ၊ ဤဆိုလတံ့သည်ကား။
အဿဣမဿဥပဋ္ဌာနဉာဏဿ၊ ဤဘေးထင်ဉာဏ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပန၊ ဘေးထင်ရာ၌ကား။
အာဂတာ၊ လာသော။
ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။
ကတမာပါဠိ၊ အဘယ်ပါဠိနည်း။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်သနည်း။
ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်သနည်း။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်သနည်း။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်သည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဝတ္တံ၊ ပဝတ္တသည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
အနတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တဉ္စ၊ နိမိတ်သည်၎င်း။
ပဝတ္တဉ္စ၊ ပဝတ္တသည်၎င်း။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
ပါဠိ၊ ပါဠိတည်း။
ထိုပါဠိ၌ နိမိတ် ဟူသည်ကား -
- ကိုယ်မှုအပြုအပြင် အစီအရင်၊
- နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
- စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ငါဟုထင်သော သင်္ခါရ နိမိတ်ပင်တည်း။ ဤနိမိတ်ဟူသော အမည်သည်လည်း အတိတ်သင်္ခါရ အနာဂတ်သင်္ခါရ ပစ္စုပ္ပန်သင်္ခါရ တို့၏ အမည်ပင်တည်း။ အနိစ္စဟု လုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား သင်္ခါရတို့၏ သေချင်းကိုသာလျှင် တွေ့မြင်ရ၏။ ထို့ ကြောင့် ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား နိမိတ်သည်ကား ဘေးဟုထင်၏။
တတ္ထ နိမိတ္တန္တိ သင်္ခါရနိမိတ္တံ။ အတီတာနာဂတ ပစ္စုပ္ပန္နာနံ သင်္ခါရာနမေဝေတံ အဓိဝစနံ။ အနိစ္စတော မနသိကရောန္တော ဟိ သင်္ခါရာနံ မရဏမေဝ ပဿတိ။ တေနဿ နိမိတ္တံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။
တဣတိဿံပါဠိယံ၊ ထိုပါဠိ၌။
နိမိတ္တန္တိ၊ နိမိတ္တံ ဟူသည်ကား။
သင်္ခါရနိမိတ္တံ၊ သင်္ခါရနိမိတ်တည်း။
ဧတံ နိမိတ္တန္တိနာမံ၊ ဤနိမိတ်ဟူသော အမည်သည်လည်း။
အတီတာနာဂတ ပစ္စုပ္ပန္နာနံ၊ အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။
သင်္ခါရာနမေဝ၊ သင်္ခါရတို့၏သာလျှင်။
အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောန္တောဟိ၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
မရဏမေဝ၊ သေချင်းကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တံ၊ နိမိတ်သည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ပဝတ္တဟူသည်ကား
▬▬▬▬▬▬▬
ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ငါဟုထင်သော ရူပဘဝပဝတ္တိ အရူပဘဝပဝတ္တိတည်း။ ဒုက္ခဟု နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား ချမ်းသာဟု ခေါ်ဆိုပညတ် သမုတ်အပ်သော်လည်း ရူပဘဝပဝတ္တိ အရူပဘဝပဝတ္တိ ငါဟုထင်သောဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ်၏ ဥပါဒ် ဌီ ဘင် အစဉ်မပြတ် နှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင် တွေ့မြင်ရ၏။ ထို့ကြောင့် ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ပဝတ္တသည်ကား ဘေးဟုထင်၏။
ပဝတ္တန္တိ ရူပါရူပဘဝပဝတ္တိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောန္တောတိ သုခသမ္မတာယပိ ရူပါရူပဘဝပဝတ္တိယာ အဘိဏှ ပဋိပီဠနဘာဝမေဝ ပဿတိ။ တေနဿ ပဝတ္တံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတိ။
ပဝတ္တန္တိ၊ ပဝတ္တံ ဟူသည်ကား။
ရူပါရူပဘဝပဝတ္တိ၊ ရူပဘဝပဝတ္တိ အရူပဘဝပဝတ္တိ တည်း။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောန္တောတိ၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
သုခသမ္မတာယပိ၊ ချမ်းသာဟု ခေါ်ဆိုပညတ် သမုတ်အပ်သော်လည်း။
ရူပါရူပဘဝပဝတ္တိယာ၊ ရူပဘဝပဝတ္တိ အရူပဘဝပဝတ္တိ၏။
အဘိဏှ ပဋိပီဠနဘာဝမေဝ၊ ငါဟုထင်သော ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ဥပါဒ် ဌီ ဘင် အစဉ်မပြတ် နှိပ်စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဝတ္တံ၊ ပဝတ္တသည်ကား။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
အနတ္တတော မနသိကရောန္တော ပန ဥဘယံပေတံ သုည ဂါမံ ဝိယ၊ မရိစိ-ဂန္ဓဗ္ဗနဂရာဒီနိ ဝိယ စ၊ ရိတ္တံ-တုစ္ဆံ-သုညံ-အသာမိကံ-အပရိဏာယကံ ပဿတိ။ တေနဿ နိမိတ္တဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ ဥဘယံ ဘယတော ဥပဋ္ဌာတီတိ။
ဘယတုပဋ္ဌာန ဉာဏံ နိဋ္ဌိတံ။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောန္တောပန၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
ဧတံပိ ဥဘယံ၊ ထိုနိမိတ္တ-ပဝတ္တ နှစ်ပါးစုံကိုလည်း။
သုညဂါမံဝိယ၊ လူနေမရှိသော ရွာဆိုး ရွာပျက်ကဲ့သို့။
မရိစိ-ဂန္ဓဗ္ဗနဂရာဒီနိ ဝိယစ၊ တံလျှပ်-နတ်မြို့ စသည်တို့ကဲ့သို့။
ရိတ္တံ၊ ကင်းသည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
တုစ္ဆံံ၊ အချီးနှီးကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
သုညံ၊ ဆိတ်သည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
အသာမိကံ၊ အရှင်မရှိသည်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
အပရိဏာယကံ၊ ကြီးမှူးသူ တစုံတယောက် အစောင့်အရှောက် မရှိသည်ကို သာလျှင်။
ပဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အဿဣမဿ ယောဂိနော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တဉ္စ၊ နိမိတ်သည်၎င်း။
ပဝတ္တဉ္စ၊ ပဝတ္တသည်၎င်း။
ဥဘယံ၊ နှစ်ပါးစုံ။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဣတိ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ၊ ဘေးထင်သော ဉာဏ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
---
အတိတ်ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့၏ ပျက်သော သဘောက ဘယ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ပျက်သဘော-ဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော သင်္ခါရတို့၏ ပျက်သော သဘောက ဘယ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ပျက်သဘော-ဘေးဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
အနာဂတ်ဖြစ်သောသင်္ခါရတို့၏ ပျက်သဘောက ဘယ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ပျက်သော သဘော-ဘေးဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
(ဥပစာအားဖြင့် ဆိုလတံ့သောစကားကို တတ်-ဆိုဘို့စကား၊ အပ်-ဆိုဘို့စကား၊ ရာ-ဆိုဘို့စကား၊ ကျမှားသည် မထင်လင့်)
ရှေးရှေး ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်တာက နိမိတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါထင်သောနိမိတ္တသဘော ဘေးဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
ယခုယခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်တာက နိမိတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါထင်သောနိမိတ္တသဘော ဘေးဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
နောင်နောင် ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်တာက နိမိတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါထင်သောနိမိတ္တသဘော ဘေးဟု ရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
ရှေးရှေး ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ငါ၏ချမ်းသာ မှတ်ထင်တာက ပဝတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါ၏ချမ်းသာမှတ်ထင်သော ပဝတ္တသဘော ဘေးဟုရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
ယခုယခု ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ငါ၏ချမ်းသာ မှတ်ထင်တာက ပဝတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါ၏ချမ်းသာမှတ်ထင်သော ပဝတ္တသဘော ဘေးဟုရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
နောင်နောင် ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ငါ၏ချမ်းသာ မှတ်ထင်တာက ပဝတ္တ၊ ဘေးထင်သောဝတ္ထု ငါ၏ချမ်းသာမှတ်ထင်သော ပဝတ္တသဘော ဘေးဟုရှုတာက ဘေးထင်သောဉာဏ်။
ဤသို့ ၃-ပါး ၃-ပါးသောဝတ္ထု ကုန်အောင်၊ ၃-ပါး ၃-ပါးသော ရှုမြင်ပုံကို ဘင်္ဂဉာဏ် အလိုအားဖြင့် အကြားအကြားကာလ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပဝတ္တပင် ခြားသော်လည်း ဘေးအလားတူ မူတခုခု ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင် သင်္ခါရနိမိတ် တခုတခု ထင်သောကာလ ပျက်သောခဏကို ပျက်သဟု ရှုပြီးမှ -
- ရှေးကာလ ခဏကလည်း ပျက်ပြီးသောသဘောဘေး
- ယခုကာလ ခဏကလည်း ပျက်ဆဲသောသဘောဘေး၊
- နောက်ကာလ ခဏကလည်း ပျက်လတံ့သောဘေး ဟု -
ရှုသောဉာဏ်သည် ဘေးထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ထိုဘေးထင်သောဉာဏ်ကို အဖန်တလဲလဲမှီဝဲ အဖန်တလဲလဲပွါးများ အဖန်တလဲလဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌီတိ အလုံးစုံသော သတ္တဝါသ တို့၌ အပြစ်ရှိချင်း တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် -
- အပြစ်မှစောင့်ရှောက်သော ဌာန တခုမျှမထင်၊
- အပြစ်ကိုပယ်ဖျောက်၍ စောင့်ရှောက်ချင်းငှါ ပုံးအောင်းရာဌာန တခုမျှမထင်၊
- အပြစ်ကိုပယ်ဖျောက်၍ စောင့် ရှောက်ချင်းငှါ လာရောက်ရာဌာန တခုမျှမထင်၊
- အပြစ်ကိုပယ်ဖျောက်၍ စောင့်ရှောက်ချင်းငှါ အပြစ်၏ ကျွတ်လွတ်ရာဌာန တခုမျှ မထင်။
အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌိတိ အလုံးစုံသောနိဝါသတို့၌ တည်ကြကုန်သော သင်္ခါရတို့တွင် တခုသောသင်္ခါရကိုမျှ ငါ့ဥစ္စာဟု တဏှာဂါဟ တောင့်တမဖြစ်။
တခုသောသင်္ခါရကိုမျှ ငါဖြစ်၏ဟု မာနဂါဟ မှတ်ထင်မဖြစ်။
တခုသောသင်္ခါရကိုမျှ ငါ့အလိုဟု ဒိဋ္ဌိဂါဟ သုံးသပ်မဖြစ်။
အပြစ်ဟုရှုလျှင် ဉာဏ်အတွင်းဝင်သော နေတံမမ ပဟာယကကြောင့် အနုပ္ပါဒစင်စစ် ငါ့ဥစ္စာဟု တဏှာဂါဟ တောင့်တမဖြစ်။
အပြစ်ဟုရှုလျှင် ဉာဏ်အတွင်းဝင်သော နေသောဟမသ္မိ ပဟာယကကြောင့် အနုပ္ပါဒစင်စစ် ငါဖြစ်၏ဟု မာနဂါဟ မှတ်ထင်မဖြစ်။
အပြစ်ဟုရှုလျှင် ဉာဏ်အတွင်းဝင်သော နမေသောအတ္တာ ပဟာယကကြောင့် အနုပ္ပါဒစင်စစ် ငါ့အလိုဟု ဒိဋ္ဌဂါဟ သုံးသပ်မဖြစ်။
တဿ တံ ဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ အာသေဝန္တဿ, ဘာဝန္တဿ, ဗဟုလီကရောန္တဿ, သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ သတ္တာဝါသေသု နေဝတာဏံ, နလေဏံ, နဂတိ, နပဋိသရဏံ ပညာယတိ၊ သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတေသု သင်္ခါရေသု ဧကသင်္ခါရေပိပတ္ထနာ ဝါ ပရာမာသော ဝါ န ဟောတိ။
တံဘယတုပဋ္ဌာနဉာဏံ၊ ထိုဘေးထင်သောဉာဏ်ကို။
အာသေဝန္တဿ၊ အဖန်တလဲလဲ မှီဝဲသော။
ဘာဝန္တဿ၊ အဖန်တလဲ ပွားများသော။
ဗဟုလီကရောန္တဿ၊ အဖန်တလဲလဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ သတ္တာဝါသေသု၊ အလုံးစုံသောဘ၀ အလုံးစုံသော ယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌိတိ အလုံးစုံသောသတ္တဝါသတို့၌။
တာဏံ၊ စောင့်ရှောက်ရာဌာနသည်။
နေဝပညာယတိ၊ မထင်။
လေဏံ၊ ပုံးအောင်းရာဌာနသည်။
နပညာယတိ၊ မထင်။
ဂတိ၊ လာရောက်ရာဌာနသည်။
နပညာယတိ၊ မထင်။
ပဋိသရဏံ၊ ကျွတ်လွတ်ရာဌာနသည်။
နပညာယတိ၊ မထင်။
သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတေသု၊ အလုံးစုံသောဘ၀ အလုံးစုံသော ယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌိတိ အလုံးစုံသော နိဝါသတို့၌ တည်ကြ ကုန်သော။
သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့တွင်။
ဧကသင်္ခါရေပိ၊ တခုသော သင်္ခါရမျှကိုလည်း။
ပတ္ထနာ ဝါ၊ တောင့်တခြင်းသည်လည်း။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ပရာမာသောဝါ၊ သုံးသပ်ချင်းသည်လည်း။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
မင်းတို့ မည်သည်ကား
▬▬▬▬▬▬▬▬
မြွေတို့ကို ကိုင်စေ-ယူစေ-ဘမ်းယူစေ၍ ကိုင်သော ယူသော ဘမ်းယူသော ခိုးသူကို မြွေကိုက်၍ သေစေကုန်အံ့။ စစ်သည်ရဲမက် ချီတက်ပိတ်ဆို့ မြို့ပျက်သောကာလ တဘက် စစ်သည်သို့ ပစ်ချကုန်အံ့။ တဘက်စစ်သည်ကို လွှမ်းမိုးနှိပ်စက် တိုက်ဖျက်ခြင်းငှါ မစွမ်းနိုင်ခဲ့သော် ကောင်းသော ဘောဇဉ်ကိုစား၍ မြတ်သော အိပ်ရာထက်သို့တက်၍ မိမိကိုယ်ကို မြွေကိုက်စေ၍ တဘက်ရန်သူ မင်းတို့၏ အလိုနိုင်ငံသို့ မလိုက်ရကုန်မှီ တင်ကြို၍ မိမိအလိုအားဖြင့် သေလင့်ကုန်အံ့။
ဤသို့ ရည်ရွယ်ပိုင်းခြား စိတ်၌ထား၍ မြွေတို့ကို နေရာပေးသူ အိပ်ရာပေးသူ ကျွေးမွေးသူနှင့် မွေးမြူကြကုန်၏။ အသက်ရှည်ချင်းကို အလိုရှိ၏။ သေချင်းကို အလိုမရှိ။ ချမ်းသာချင်းကို အလိုရှိ၏။ ဆင်းရဲချင်းကို အလိုမရှိ။ ဤသို့ သဘောရှိသော အကြင်ခိုးသူဖြစ်သော ယောက်ျားကို အဆောတလျင် သေစေချင်းငှါ အလိုမရှိကုန်။ ရှည်မြင့်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး ဆင်းရဲငြိုငြင် ပင်ပန်းချင်းသို့ ရောက်၍ သေလတ္တံ့။
ဤသို့သာလျှင် အလိုရှိကြကုန်သော မင်းတို့သည်ကား အသက်ရှည်ချင်းကို အလိုရှိ၏၊ သေချင်းကို အလိုမရှိ။ ချမ်းသာချင်းကို အလိုရှိ၏၊ ဆင်းရဲချင်းကို အလိုမရှိ။ ဤသို့ သဘောရှိသော ထိုခိုးသူဖြစ်သော ယောက်ျားကို ဤသို့ ပြောဆိုကြကုန်၏။ အဘယ်သို့ ပြောဆိုကြကုန်သနည်း။
ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား၊ သင်ယောက်ျားသည် ဤ ၄-ကောင်သောမြွေတို့ကို ထချိန် ကျ ထစေအပ်ကုန်၏။ ရေချိုးချိန်ကျ ရေချိုးအပ်ကုန်၏။ ကျွေးမွေးချိန်ကျ ကျွေးမွေး အပ်ကုန်၏။ အိပ်ချိန်ကျ အိပ်စေအပ်ကုန်၏။
ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား၊ သင်ယောက်ျား၏ ပြုမူပုံကို အလိုမကျချင်းကြာင့် ဤ ၄-ကောင်သော မြွေတို့တွင် တကောင်ကောင်သည် အကြင်အခါကာလ ဒေါသစိတ် ထွက် ပျက်သည်ဖြစ်လတံ့။ ထိုသို့ ဒေါသစိတ်ထွက် ပျက်ချင်းကြောင့် ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား၊ သင်ယောက်ျားသည် သေချင်းသို့သော်လည်း ရောက်သည်ဖြစ်လတံ့။ သေလောက်ရုံမျှ ဆင်းရဲငြိုငြင် ပင်ပန်းချင်းသို့လည်း ရောက်သည်ဖြစ်လတံ့။ ဤသို့ဆိုကြကုန်၏။
ပြောဆိုကြကုန်ပြီး၍ ထို ယောက်ျားအား ဤ ၄-ကောင်သော မြွေတို့ကို လုပ်ကျွေး မွေးမြုရန် ဝန်ခံစေ၍ ၄-ဌာနထားကုန်သော ၄-ကောင်သာမြွေတို့အား ဤ ယောက်ျားကား သင်တို့၏ အလုပ်အကျွေး တည်းဟု ပြောကြားကြကုန်၏။
ပြောကြားကြသောကာလ ပဌမမြွေတကောင်သည်ကား ထွက်၍လာလတ်၍ ထို ယောက်ျား၏ လက်ျာဘက်ခြေသို့ အစဉ်လျက်သဖြင့် ရှေးရှုတက်၍ လက်ျာဘက် လက်ကို လက်ကောက်ဝတ်က ပခုံးစွန်းကျအောင် ရစ်ပတ်၍ လက်ျာဘက်နားရင်း၌ ပါးပျဉ်းကိုပြု၍ သူ့-သူ့ဟုပြုလျှက် အိပ်၏။
ဒုတိယမြွေတကောင်သည်ကား ထွက်၍လာလတ်၍ ထို ယောက်ျား၏ လက်ဝဲဘက် ခြေသို့ အစဉ်လျှောက်သဖြင့် ရှေးရှုတက်၍ လက်ဝဲဘက်လက်ကို လက်ကောက်ဝတ်က ပခုံးစွန်းကျအောင် ရစ်ပတ်၍ လက်ဝဲဘက်နားရင်း၌ ပါးပျဉ်းကိုပြု၍ သူ-သူ့ဟု ပြုလျက်အိပ်၏။
တတိယမြွေတကောင်သည်ကား ထွက်၍လာလတ်၍ ထိုယောက်ျား၏ ရှေ့အဘို့ဖြင့် ရှေးရှုတက်၍ ဝမ်းကိုရစ်ပတ်၍ ရေမျိုလည်ဘင်းအရင်း၌ ပါးပျဉ်းကိုပြု၍ သူ-သူ့ ဟု ပြုလျက်အိပ်၏။
စတုတ္ထ မြွေတကောင်သည်ကား ထွက်၍လာလတ်၍ ထိုယောက်ျား၏ နောက်အဘို့ဖြင့် ရှေးရှုတက်၍ လည်ကိုရစ်ပတ်၍ ဦးခေါင်းထက်၌ ပါးပျဉ်းကို ပြု၍ သူ-သူ့ ဟုပြုလျှက်အိပ်၏။
ဤသို့ ၄-ကောင်သောမြွေတို့သည် ကိုယ်၌ တည်သည်ဖြစ်ကြကုန်သည်ရှိသော် ထိုယောက်ျား၏ အကျိုးကို လိုလားသော တယောက်သော ယောက်ျားသည်ကား ထိုယောက်ျားကို တွေ့မြင်၍ ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား သင်သည်ကား အဘယ်ကို ရထားသနည်း ဟုမေး၏။
ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား လက်၌လက်ကောက် ကဲ့သို့၊ လက်ရုံး၌လက်ရုံးတောင်ကဲ့သို့၊ ဝမ်း၌စလွယ်ကဲ့သို့၊ နား၌နားသွယ်ပန်းကဲ့သို့၊ လည်၌ ပုလဲသွယ်ကဲ့သို့၊ ဦးခေါင်း၌ မကိုဋ်ကဲ့သို့ အလင်္ကာထူး အချို့သာဖြစ်ကုန်သော ဤ ၄-ကောင်သောမြွေတို့ကို မင်းက ငါ့အားပေးအပ်ကုန်ပြီဟု ပြောကြားသောကာလ အကျိုးကို လိုလားသော ထိုယောက်ျားက ပြောကြလေ၏။ အဘယ်ကဲ့သို့ ပြောကြားလေသနည်း။
ဟေ့ကွဲ့ - ဟဲ့ ငမိုက်ကန်း မင်းကနှစ်သက်ချင်းကြောင့် ဤသို့ သဘောရှိသော အလင်္ကာ အဆင်တန်ဆာကို ငါ့အားပေး၏ဟု သင်မထင်မှတ်လင့်။ သင်သည်ကား မင်း၏နှောင် ကျယ် ချုပ်ထား ခိုးသူယောက်ျား၊ သင်ခိုးသူယောက်ျားသည် ဤ ၄ ကောင်သောမြွေတို့ကို လုပ်ကျွေး မွေးပြုချင်းငှါလည်း ခဲယဉ်းကုန်၏။ ပွေ့ပိုက်, ထုပ်တင် သုဓ်သင်ချင်းငှါလည်း ခဲယဉ်းကုန်၏။ တကောင်က ထလိုသည်ရှိသော် တကောင်က ရေချိုးလို၏။ တကောင်က ရေချိုးလိုသည် ရှိသော် တကောင်က စားလိုခဲ့၏။ တကောင်ကစားလိုခဲ့သော် တကောင်ကအိပ်လိုခဲ့၏။
ဤ ၄-ကောင်သောမြွေတို့တွင် တကောင်ကောင်သည် အလိုမပြည့်သည်ဖြစ်အံ့၊ ထို အလိုမပြည့်သော မြွေတကောင်က ထို ခဏ၌သာလျှင် သင်ငမိုက်ကန်းကို ကိုက်သတ်သည်ဖြစ်လတံ့။ ဤသို့ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ ပြောကြားရာမှ ခိုးသူ ယောက်ျားက ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား ဤသို့ ဖြစ်သည်ရှိသော် ချမ်းသာချင်း၏ အကြောင်းရှိသည်ပင် မဟုတ်လော ဟုမေး၏။ မေးသောကာလ ဟုတ်၏။ ချမ်းသာချင်း၏ အကြောင်း ရှိသည်ဧကန် အမှန်ပင်ဖြစ်၏။
မင်းချင်း ယောက်ျားတို့၏ ပျံ့လွင့် သည်၏အဖြစ်ကိုသိ၍ ထွက်ပြေးမူကား ချမ်းသာချင်း၏ အကြောင်းတည်းဟု ပြောဆိုပြီး၍ သင်သည် ထွက်ပြေးမှုကို ပြသင့်ပြုထိုက် ပြုအပ်သောသူတည်း။ ထိုထွက်ပြေးမှုကို ယခုသင်ပြုလောဟုဆို၏။
ထိုစကားကိုကြား၍ ခိုးသူယောက်ျားသည်လည်း လက်ဝဲဘက် လက်ဖြင့် လက်ျာဘက် လက်ကိုရစ်ပတ်၍ လက်ျာဘက် နားရင်း၌ ပါးပျဉ်းကိုပြု၍ အိပ်သော မြွေ၏ ကိုယ်ကို စမ်းသပ်သကဲ့သို့ တဖြေးဖြေး ထိုမြွေကိုပယ်ချ၍၊ ထို့အတူ ကြွင်းသော မြွေတို့ကိုလည်း ပယ်ချ၍ ထိုမြွေတို့၏ ဘေးကြာင့် ထွက်ပြေး၏။
ထွက်ပြေးသောကာလ ထို ၄-ကောင်သောမြွေတို့သည်လည်း ဤယောက်ျားကို ငါတို့အား မင်းက အလုပ်အကျွေး ပေးအပ်ထားသည်တကားဟု၊ထိုယောက်ျားကို အစဉ် တစိုက် အမှီလိုက်ကြကုန်၏။ ထိုယောက်ျားသည်လည်း လာခဲ့သော လမ်းကို ပြန်တလှည့်လှည့် ဤသို့လိုက်ပုံ မလိုက်ပုံဟု ကြည့်၍ကြည့်၍ ပြေးသည်ရှိသော် ထိုယောက်ျားသည် ပြေးပြီဟု မင်းကကြားသည်ဖြစ်၍ အဘယ်သူသည် ထို ယောက်ျားကို အစဉ်တစိုက်၊ အမှီလိုက်၍ သတ်ချင်းငှါ စွမ်းနိုင်မည်နည်းဟု ရှာဖွေသည်ရှိသော် ရန်သူဖြစ်သော သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်တို့ကိုရ၍ အမောင်တို့ … သွားကြလေကုန်၊ ထိုယောက်ျားကို အစဉ်တစိုက် အမှီလိုက်၍ သတ်ကြလေကုန်ဟု စေလွှတ်၏။
စေလွှတ်သောကာလ ထိုယောက်ျား၏ အကျိုးကို လိုလားကြကုန်သော ယောက်ျား တို့သည် ထိုအကြောင်းကို သိ၍ ပြောကြားကြကုန်၏။ ပြောကြားသော ကာလ ထိုယောက်ျားသည်လည်း အတိုင်းထက်အလွန် ကြောက်ရကား ပြေးသည်ထက် ပြေး၏။
ရှေးဦးစွာ ၄-ကောင်သောမြွေတို့သည် အစဉ်တစိုက် အမှီလိုက်ကြ ကုန်သော်လည်း ထိုမှဤမှ လှည့်ပတ် ရှာဖွေ ပြေးခဲ့လေ၏။ ယခု ရန်သူဖြစ်သော သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်တို့သည် အစဉ်တစိုက် အမှီလိုက်ကြကုန်သော်လည်း ပြေးသည်ထက် ပြေး၏။ ဤသို့သော နည်းဖြင့် ထိုယောက်ျားကို ဘမ်းယူချင်း မတတ်ကောင်း၊ ဖြားယောင်း သဖြင့်သော်ကား တတ်ကောင်း၏။
ထို့ကြောင့် ငယ်သော ကာလမှစ၍ အတူစား၍ အတူသောက်၍ ချစ်ကျွမ်းဝင်သော သူလျှို သူသတ်ယောကျ်ားကို စေလွှတ်ဟု အမတ်တို့စကား ကြားသော မင်းသည်လည်း မရရအောင်ရှာဖွေ၍ ၆-ယောက်မြောက်သော အတွင်းသူလျှို သူသတ်ယောက်ျားကိုလည်း စေလွှတ်၏။
ထိုယောက်ျားသည်လည်း လာခဲ့သောလမ်းကို ပြန်တလှည့်လှည့် ဤသို့လိုက်ပုံ မလိုက်ပုံဟု ကြည့်ခဲ့ပြန်သော် ခြေရာကို နမ်း၍ နမ်း၍ လျင်သော အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာကြကုန်သော ၄-ကောင်သော မြွေတို့ကိုလည်း တွေ့မြင်ရသည်ဖြစ်၍ ရန်သူဖြစ်သော သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်တို့ကိုလည်း မြင်ရသည်ဖြစ်၍ -
ဟေ့-ကွဲ့ အမောင်ယောက်ျား ပြန်သာပြန်ခဲ့ မပြေးလင့်။ သားမယားနှင့်တကွ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်တို့ကို ခံစားလျက် ချမ်းသာစွာ သင်နေရသည် ဖြစ်လတံ့။ ဤသို့ ပြောဆို၍ လာသော ၆-ယောက် မြောက်သော အတွင်းသူလျှို သူသတ် ယောက်ျားကိုလည်း၊ တွေ့မြင်ရသည်ဖြစ်၍ အတိုင်းထက်အလွန် ထိုမှ ဤမှ ပြေးရပြန်သည်။
ပစ္စန္တရာဇ်တိုင်းဝန်၌ ရှေ့ရှုဖြစ်သော တခုသော ၆-အိမ်ရှိသော ရွာပျက်ကိုမြင်ခဲ့၏။ တွေ့မြင်ကာလ အိပ်ချိန် နေချိန် တအိမ်တအိမ်သို့ ပြေးဝင်ခဲ့၏။ ပြေးဝင်သောကာလ အိပ်နေရာအလျှင်း ကင်းသော အိမ်သာလျှင်ထင်၏။ အိပ်နေရာမပြီး အချည်းနှီးသော အိမ်သာလျှင်ထင်၏။ အိပ်နေရာဆို မသိုမသိပ် ဆိပ်သောအိမ်သာလျှင်ထင်၏။
ဤသို့ ပြေးဝင်ပြီး အိမ်စဉ်မပြတ် လှည့်လည်ပတ်၍ တအိမ်တအိမ်၌ သောက်ဘွယ် ရှိသည်ဖြစ်လတံ့၊ သောက်အံ့။ စားဘွယ်ရှိသည်ဖြစ်လတံ့၊ စားအံ့ဟု လက်ကိုသွင်း၍ အိုးအင်ခွက်ဖုံး သုံးသပ်ခဲ့၏။ သုံးသပ်သောကာလ၊ စားသောက်ဘွယ် အလျင်း ကင်းသော အိုးအင်ခွက်ဖုံးသာလျှင်ထင်၏။ စားသောက်ဘွယ်မပြီး၊ အချည်းနှီးသော အိုးအင် ခွက်ဖုံးသာလျှင်ထင်၏။ စားသောက်ဘွယ်ဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သောအိုးအင် ခွက်ဖုံးသာလျှင် ထင်၏။
ဤသို့ အိမ်စဉ်မပြတ် လှည့်လည်ပတ်၍ စားဘွယ် သောက်ရန် လှန်ကာ လှောကာ ရှာပါသော်လည်း တစုံတခုကိုမျှ မရသည်ဖြစ်၍ ရွာအလယ်၌ ထိုင်နေနားသော ထိုယောက်ျားကို အကျိုးလိုလား ယောက်ျားတို့သည် အပ၌ ဖြစ်သော အကြောင်းကို သိ၍ ဟေ့-ကွဲ့ ယောက်ျား ခိုးသား ၆-ယောက် ယခုဤရွာသို့ လာရောက်ကြ၏။ ဤ အိမ်၌ ဤသူ့ကိုတွေ့မြင်ရ၏။ ထိုသူ့ကိုဘမ်းမူလည်းဘမ်း၏။ သတ်မူလည်းသတ်၏။ သင်မသိလောဟု ပြောကြားကြကုန်၏။
ပြောကြားသောကာလ ထိုမှဤမှ ပြေးရပြန်သော် တခုသာ ရေပင်လယ်ကို တွေ့မြင်ခဲ့၏။ ဤမှာဘက်၌ မငြိမ်းမဧ-ဘေးရှိ၏။ ထိုမှာဘက်၌ ငြိမ်း၏-ဧ၏၊ ဘေးမရှိ။ လူးလာပြန်ခေါက် ထိုမှာဘက်သို့ ကူးရောက်ချင်းငှါ တံတားမရှိ၊ လှေမရှိ။ မရှိသည်ကိုထား အကယ်၍သည်ကား ထိုယောက်ျားသည် ရေပင်လယ်ကို ကူးတက်၍ ထိုမှာဘက်သို့ ရောက်ပါသော်ကား၊ ၄-ကောင်သော မြွေတို့သည်လည်း ယနေ့ မွမွညက်ညက် ထိုယောက်ျား၏ အသက်ကိုကိုက်၍ စွန့်ချင်းငှါ စွမ်းနိုင်ကုန်သည် ဖြစ်လျက် ထိုအခွင့်ကို ငါတို့ယခု မရအပ်သည် ဖြစ်ပြီတကားဟု ကြံမှိုင်ကြ ကုန်သည်ဖြစ်၍။
ရန်သူဖြစ်သော သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်တို့သည်လည်း ယနေ့ ဝိုင်းဝန်း၍ ထိုယောက်ျား၏ အင်္ဂါ ကြီးငယ်တို့ကိုဖြတ်၍ မင်းရှေ့ထံမှောက် ရောက်ပါသော်ကား အရာအထောင် ဆုလက်ဆောင်ကို ရချင်းငှါ စွမ်းနိုင်ကုန်သည်ဖြစ်လျက် ထိုအခွင့်ကို ငါတို့ယခု မရအပ်သည် ဖြစ်ပြီတကားဟု ကြံမှိုင်ကြကုန်သည်ဖြစ်၍။
၆-ယောက်မြောက်သော အတွင်းသူလျှို သူသတ် ယောက်ျားသည်လည်း ဖလ်အဆင်းနှင့် တူသော ဓားသံလျက်ဖြင့် ထိုယောက်ျား၏ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်၍ စစ်သူကြီး အရာကို ရချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်လျက် ထိုအခွင့်ကို ငါယခု မရအပ်သည် ဖြစ်ပြီတကားဟု၊ ကြံမှိုင်သည်ဖြစ်၍။
၆-ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျားတို့သည်လည်း ယနေ့ ထို ယောက်ျားအား အထူးထူးအပြားပြား ၃၂-ပါးသော ကံကြမ္မာကိုပြု၍ များစွာသောဥစ္စာကို ဆောင်စေ ချင်းငှါ စွမ်းနိုင်ကုန်သည်ဖြစ်လျက် ထိုအခွင့်ကို ငါတို့ယခု မရအပ်သည် ဖြစ်ပြီ တကားဟု ကြံမှိုင်ကြကုန်သည်ဖြစ်၍။
မင်း၏အာဏာဖြင့် တစုံတယောက် ရောက်သောဌာန ထိုအရပ်မှ ပြန်ချင်းငှါလည်း မဝံ့ကြကုန်သည်ဖြစ်၍ ထိုအရပ်၌သာလျှင် သွေ့ခြောက်၍ သေချင်းတို့သို့ ရောက်ခွင့် သင့်ကြကုန်သည်ဖြစ်လျက် ဤမှာဘက်မှ ရေပင်လယ်ကိုကူးတက်၍ ထိုမှာဘက်သို့ ရောက်သော်ကား မရောက်သေး၊ မရောက်သေးသော်လည်း မတွေး မခေါ်- မမျှော်-မဆ ဒိဋ္ဌဧကန် ဘေးရှိ၏ ဘေးမရှိဟု၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဉာဏ် ထို ယောက်ျားအား အမှန် ဖြစ်၏။
ဖြစ်ပုံကား ရေပင်လယ်ကား ကျယ်ကား ကျယ်၏။ ကျယ်သော်လည်း ၄-ကောင် သောမြွေ၊ သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်၊ အတွင်း သူလျှို သူသတ်ယောက်ျား၊ ၆-ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျား ရှိသော အလိုအားဖြင့် ဤမှာဘက်၌ မငြိမ်းမဧ-ဘေးရှိ၏။ ၄-ကောင်သောမြွေ၊ သူသတ် ၅-ယောက်၊ အတွင်းသူလျှို သူသတ် ယောက်ျား၊ ၆-ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျား မရှိသော အလိုအားဖြင့် ထိုမှာဘက်၌ ငြိမ်း၏-ဧ၏၊ ဘေးမရှိဟု မတွေး-မခေါ်-မမျှော်-မဆ ဒိဋ္ဌဧကန် ဘေးရှိ၏ ဘေးမရှိဟု ဆန့်ကျင်ဘက်ဉာဏ် အမှန်ဖြစ်၏။
ဤသည်ကား အနက်အဓိပ္ပါယ် သိလွယ်စေချင်းငှါ ပြသော ဥပမာ စကားတည်း။
ဤသည်ကား ဤဥပမာစကား၌ ပြသောအနက်တည်း။
ကဋ္ဌမုခမြွေ ပူတိမုခမြွေ အဂ္ဂိမုခမြွေ သတ္ထမုခမြွေ ၄-ကောင်တို့သည်ကား ၄-ပါးသော မဟာဘုတ်တို့၏ အမည်တည်း။
ကဋ္ဌမုခမြွေသည်ကား ပထဝီဓာတ်၏ အမည်တည်း။
ပူတိမုခမြွေသည်ကား အာပေါဓာတ်၏အမည်တည်း။
အဂ္ဂိမုခမြွေသည်ကား တေဇောဓာတ်၏ အမည်တည်း။
သတ္ထမုခမြွေသည်ကား ဝါယောဓာတ်၏ အမည်တည်း။
ထိုလေးကောင်သော မြွေတို့တွင် -
ကဋ္ဌမုခမြွေ ကိုက်သောသူ၏ ကိုယ်သည် ကြမ်းထမ်းသကဲ့သို့ ထို့အတူ ပထဝီဓာတ် ပျက်ချင်းကြောင့်လည်း ကြမ်းထမ်း၏။
ပူတိမုခမြွေကိုက်သောသူ၏ ကိုယ်သည် ယိုစီးသကဲ့သို့ ထို့အတူ အာပေါဓာတ် ပျက်ချင်းကြောင့်လည်း ယိုစီး၏။
အဂ္ဂိမုခမြွေကိုက်သောသူ၏ ကိုယ်သည် လောင်ကျွမ်းသကဲ့သို့ ထို့အတူ တေဇောဓာတ် ပျက်ချင်းကြောင့်လည်း လောင်ကျွမ်း၏။
သတ္ထမုခမြွေကိုက်သောသူ၏ ကိုယ်သည် အပိုင်းအပိုင်း ပြတ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ဝါယောဓာတ် ပျက်ချင်းကြောင့်လည်း အပိုင်း အပိုင်းပြတ်၏။
ဤသို့ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ်အလိုအားဖြင့် ပျက်သဘော-ဘေးဟုရှုချင်းကြောင့် ဘေးထင်သော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ၄-ပါးသော မဟာဘုတ် တို့သည်။ ၄-ကောင်သောမြွေတို့ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးအထုအထယ် အစုသဘွယ် ဖြစ်၍ ထင်ကြကုန်၏။
ရန်သူဖြစ်သော သူသတ်ယောက်ျား ၅-ယောက်တို့သည်ကား ၅ပါးသောခန္ဓာတို့၏ အမည်တည်း။
ခန္ဓာတို့၏ သူသတ်ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏အဖြစ်ကို ၂-ပါးသော အခြင်းအရာ တို့ဖြင့် သိအပ်၏။ အခြင်းအရာ ၂-ပါးဟူသော်ကား -
- ခန္ဓာတို့သည်ကား ခန္ဓာတို့ချင်းချင်း သတ်သောကြောင့်လည်း သူသတ်နှင့်တူသော အခြင်းအရာလည်း တပါး၊
- ရှိသောခန္ဓာ၌ သူသတ်ယောက်ျား အမည်ထင်သောကြောင့်လည်း သူသတ် ယောက်ျားနှင့် တူသော အခြင်းအရာလည်း တပါး။
ခန္ဓာတို့မည်သည်ကား ခန္ဓာအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ရုပ်နာမ်အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို- ၂-ပါးတို့တွင် ရုပ်သည် ရုပ်ကိုလည်း သတ်၏။ နာမ်ကိုလည်းသတ်၏။
ထို့အတူ နာမ်သည် နာမ်ကိုလည်းသတ်၏။ ရုပ်ကိုလည်း သတ်၏။
အဘယ်သို့ ရုပ်သည် ရုပ်ကိုသတ်သနည်း။
ပထဝီဓာတ်သည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော ဓာတ်တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
အာပေါဓာတ်သည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော ဓာတ်တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
တေဇောဓာတ်သည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော ဓာတ်တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
ဝါယောဓာတ်သည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော ဓာတ်တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
ဤသို့ ရုပ်သည်ရုပ်ကိုသာလျှင်သတ်၏။
အဘယ်သို့ ရုပ်သည် နာမ်ကိုလည်း သတ်သနည်း။
ရူပက္ခန္ဓာသည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး လေးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။ ဤသို့ ရုပ်သည် နာမ်ကိုလည်းသတ်၏။
အဘယ်သို့နာမ်သည် နာမ်ကိုသတ်သနည်း။
ဝေဒနာသည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
သညက္ခန္ဓာသည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
သင်္ခါရက္ခန္ဓာသည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
ဝိညာဏက္ခန္ဓာသည် ပျက်သော်ကား မိမိချည်းမပျက်၊ မိမိမှတပါး သုံးပါးသော နာမက္ခန္ဓာ တို့ကို ယူ၍သာလျှင်ပျက်၏။
ဤသို့ နာမ်သည် နာမ်ကိုသာလျှင် သတ်၏။
အဘယ်သို့နာမ်သည် ရုပ်ကိုလည်းသတ်သနည်း။
စုတိမနေ သေသောခဏ လေးပါးသော နာမက္ခန္ဓာတို့သည် ပျက်သော်ကား မိမိတို့ချည်းမပျက်၊ မိမိတို့မှတပါး ဟဒယဝတ္ထုရုပ်ကို ယူ၍သာလျှင် ပျက်ကြကုန်၏။
ဤသို့ နာမ်သည် ရုပ်ကိုလည်းသတ်၏။
ဤသို့ ခန္ဓာတို့သည်ကား ခန္ဓာတို့ချင်းချင်း သတ်သောကြောင့်လည်း သူသတ် ယောက်ျားနှင့် တူသည်မည်၏၊
အဘယ်သို့ ရှိသောခန္ဓာ၌ သူသတ်ယောက်ျား အမည် ထင်သောကြောင့်လည်း သူသတ်ယောက်ျားနှင့် တူသည်မည်သနည်း။
အကြင်ခန္ဓာ၌ ခန္ဓာရှိ၏။ ထိုခန္ဓာ၌ ဖြတ်ချင်း ပြတ်ချင်း သတ်ချင်း နှောင်ဖွဲ့ချင်း စသည်ဖြစ်၏။ ဤသို့ ရှိသောခန္ဓာ၌ သူသတ်ယောက်ျား အမည် ထင်သော ကြောင့်လည်း သူသတ်သမားနှင့် တူသည်မည်၏။
ဤသို့ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ်အလိုအားဖြင့် ပျက်သော သဘော-ဘေးဟု ရှုချင်းကြောင့် ဘေးထင်သော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည် သူသတ်ယောက်ျား ငါးယောက် တို့ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီး အထုအထယ် အစုသဘွယ်ဖြစ်၍ ထင်ကြကုန်၏။
ခြောက်ယောက်မြောက်သော အတွင်းသူလျှို သူသတ် မည်သည်ကား နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ အမည်တည်း။ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ သူသတ် ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကို နှစ်ပါးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် သိအပ်၏။ အခြင်းအရာ နှစ်ပါးဟူသော်ကား -
- ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်းပြတ်ကျသော အခြင်းအရာလည်း တပါး၊
- ယောနိသို့ ကပ်ရောက်သောအခြင်းအရာလည်း တပါး၊
ထိုနှစ်ပါးတို့တွင် နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်းပြတ် ကျချင်းကြောင့် သူသတ်ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကို အဘယ်သို့ သိအပ်သနည်း။
မြင်သော ခဏ-
မျက်စိကလည်းကြည်၊
အဆင်းကလည်း ထင်၊
စက္ခုဝိညာဏ် ကလည်း မြင်၊
ဖဿကလည်း တွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အဆင်းသည် မျက်စိ၌ ထင်သည်ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အဆင်းကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
ကြားသောခဏ -
နားကလည်းကြည်၊
အသံကလည်းထင်၊
သောတဝိညာဏ် ကလည်းကြား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်းခံစား။
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အသံသည် နား၌ထင်သည် ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အသံကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
နံသောခဏ -
နှာကလည်းကြည်၊
အနံ့ကလည်းထင်၊
ဃာနဝိညာဏ်ကလည်းနံ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အနံ့သည် နှာ၌ထင်သည် ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အနံ့ကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
စားသောခဏ -
လျှာကလည်းကြည်၊
အရသာကလည်းထင်၊
ဇိဝှါဝိညာဏ် ကလည်းစား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အရသာသည် လျှာ၌ထင်သည် ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အရသာကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
ထိသောခဏ -
ကိုယ်ကလည်းကြည်၊
အတွေ့ကလည်းထင်၊
ကာယဝိညာဏ် ကလည်းထိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အတွေ့သည် ကိုယ်၌ထင်သည် ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော အတွေ့ကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
သိသောခဏ -
မနောကလည်းကြည်၊
သဘောကလည်း ထင်၊
မနောဝိညာဏ်ကလည်းသိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာ ကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော သဘောသည် မနော၌ထင်သည် ရှိသော် ထိုနှစ်သက်ဘွယ်ရှိသော သဘောကို အာရုံပြု၍ လောဘဖြစ်၏။ ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ ဖြစ်ကာမျှဖြင့် ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသည် မည်၏။
ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ ဝိပဿနာပညာ ဦးခေါင်း ပြုတ်ကျ ချင်းကြောင့် သူသတ် ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကိုသိအပ်၏။
အဘယ်သို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ ယောနိသို့ ကပ်ရောက်ချင်းကြောင့် သူသတ်ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏ အဖြစ်ကို သိအပ်သနည်း။
မြင်သောခဏ
မျက်စိကလည်းကြည်၊
အဆင်းကလည်း ထင်၊
စက္ခုဝိညာဏ် ကလည်း မြင်၊
ဖဿကလည်း တွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
မျက်စိကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် မျက်စိ၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
အဆင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် အဆင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
မြင်ချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် မြင်ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
ကြားသောခဏ
နားကလည်းကြည်၊
အသံကလည်းထင်၊
သောတဝိညာဏ် ကလည်းကြား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်းခံစား။
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နားကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် နား၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
အသံကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် အသံ၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ကြားချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ကြားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
---
နံသောခဏ
နှာကလည်းကြည်၊
အနံ့ကလည်းထင်၊
ဃာနဝိညာဏ်ကလည်းနံ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
နှာကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် နှာ၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
အနံ့ကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် အနံ့၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
နံချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် နံချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
---
စားသောခဏ
လျှာကလည်းကြည်၊
အရသာကလည်းထင်၊
ဇိဝှါဝိညာဏ် ကလည်းစား၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
လျှာကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် လျှာ၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
အရသာကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် အရသာ၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
စားချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် စားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
---
ထိသောခဏ
ကိုယ်ကလည်းကြည်၊
အတွေ့ကလည်းထင်၊
ကာယဝိညာဏ် ကလည်းထိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာကလည်း ခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
ကိုယ်ကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ကိုယ်၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
အတွေ့ကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် အတွေ့၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ထိချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ထိချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
---
သိသောခဏ
မနောကလည်းကြည်၊
သဘောကလည်း ထင်၊
မနောဝိညာဏ်ကလည်းသိ၊
ဖဿကလည်းတွေ့၊
ဝေဒနာ ကလည်းခံစား၊
ငါးပါးစုံ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ
မနောကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် မနော၌တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
သဘောကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် သဘော၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
သိချင်းကို ဟုတ်သောအတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် သိချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
တွေ့ချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် တွေ့ချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ခံစားချင်းကို ဟုတ်သော အတိုင်း မသိမမြင်သည်ရှိသော် ခံစားချင်း၌ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ၊
ဤသို့ -
တပ်မက်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တွေဝေသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
ဘဝတဖန်နှင့်ယှဉ်သော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
တပ်မက် နှစ်သက်ဘွယ်ဟု ရှုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍၊
နေသော ထိုသူအား ဥပါဒါန်တရား ၄-ပါးတို့၏ အာရုံဖြစ်ကုန်သော ၅-ပါးသော ခန္ဓာတို့သည် နောင်တဖန် အသစ် ဘဝဖြစ်သော အလိုအားဖြင့် တိုးပွါးချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း တဖန်အသစ် ဘဝကိုဖြစ်စေတတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ပီတိဖြင့် နှစ်သက်တတ်သော နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘနှင့် တကွဖြစ်၏။ ထိုထိုအာရုံ ဘုံဘဝသို့ ရှေ့ရှုနှစ်သက်တတ်သော အလေ့သဘောရှိ၏။ ထိုတပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယသည်လည်း ထိုသူ့အားတိုးပွါးခဲ့၏။
---
ဤသို့ တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ တဖန်အသစ် ဖြစ်စေသော ထိုဘဝ သည်လည်း ကာလအားဖြင့် ၃-ပါး၊
တောင်းတသော ကာလလည်းတပါး၊
အားထုတ်သော ကာလလည်းတပါး၊
ရသော ကာလလည်းတပါး၊
ထို ၃-ပါးတို့တွင် တပ်မက်ရာကျ တဏှာနုသယ အသစ်အသစ်ကျသော ခဏသည်ကား တောင်းတသောကာလ မည်၏။
တစုံတခု ကံပြုသော ခဏခဏသည်ကား အားထုတ်သောကာလ မည်၏။
ပဋိသန္ဓေနေလော ခဏခဏသည်ကား ရသောကာလ မည်၏။
ဤသို့ ပဋိသန္ဓေနေသော ခဏခဏ ရသောကာလ ထိုဘဝသည်လည်း ယောနိ အားဖြင့် ၄-ပါး၊
အဏ္ဍဇ ယောနိလည်း တပါး၊
ဇလာဗုဇ ယောနိလည်း တပါး၊
သံသေဒဇ ယောနိလည်း တပါး၊
သြပပါတိက ယောနိလည်း တပါး၊
ထို ၄-ပါးတို့တွင် အဥ၌ ပဋိသန္ဓေနေသော သတ္တဝါမျိုးသည်ကား အဏ္ဍဇယောနိ မည်၏။
အမိဝမ်း၌ ပဋိသန္ဓေနေသော သတ္တဝါမျိုးသည်ကား ဇလာဗုဇယောနိ မည်၏။
အညှိ၌ ပဋိသန္ဓေနေသော သတ္တဝါမျိုးသည်ကား သံသေဒဇယောနိ မည်၏။
၁၅-နှစ် အသွင်အပြင် ကိုယ်၌ထင်ဖြစ်သော သတ္တဝါမျိုးသည် သြပပါတိကယောနိ မည်၏။
ဤ ၄-ပါးသော ယောနိကို ပဋိသန္ဓေက စုတိကျအောင် ရွက်ဆောင်ခွင့်သင့် ဖင့်မနှေးလည်း နည်းပေးသွန်သင် အမည်တင်၍ စီရင်တတ်သော ထိုနန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန် လောဘသည်လည်း စီရင်ချင်းငှါ ယောနိသို့သာ ကပ်ရောက်လာ၏။ ထိုနန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ ယောနိသို့ ကပ်ချင်းလျှင် အကြောင်းရင်း ရှိကုန်သော မင်းမှဖြစ်သောဘေး ခိုးသူမှဖြစ်သောဘေး အစရှိကုန်သော ၂၅-ပါး သောဘေး၊ ဦးခေါင်းကိုဖြတ်ချင်း ခြေလက်ကိုဖြတ်ချင်း အစရှိကုန်သော ၃၂-ပါးသော ကံကြမ္မာတို့သည်လည်း အစေခံချင်းငှါ ယောနိသို့သာ လာကြကုန်၏။
ဤသို့ နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘ၏ ယောနိသို့ ကပ်ရောက်ချင်းကြောင့် သူသတ်ယောက်ျားနှင့် တူသည်၏အဖြစ်ကိုသိအပ်၏။ ဤသို့ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ် အလိုအားဖြင့် ပျက်သောသဘော-ဘေးဟု ရှုချင်းကြောင့် ဘေးထင်သော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား နန္ဒီရာဂ၊ ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘသည် ၆-ယောက်မြောက်သော အတွင်း သူလျှို သူသတ်ယောက်ျားကဲ့သို့ အပြစ်ကြီး အထုအထယ် အစုသဘွယ် ဖြစ်၍ထင်၏။
---
ဆိတ်သောရွာ မည်သည်ကား -
၁။ စက္ခာယတန၊
၂။ သောတာယတန၊
၃။ ဃာနာယတန၊
၄။ ဇိဝှါယတန၊
၅။ ကာယာယတန၊
၆။ မနာယတန၊
အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါးတို့၏ အမည်တည်း။ ထို ၆-ပါးတို့တွင် -
စက္ခာယတနကို မျက်စိဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော မျက်စိသာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော မျက်စိသာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော မျက်စိသာလျှင်ထင်၏။
သောတာယတနကို နားဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော နားသာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော နားသာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော နားသာလျှင်ထင်၏။
ဃာနနာယတနကို နှာဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော နှာသာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော နှာသာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော နှာသာလျှင်ထင်၏။
ဇိဝှါယတနကို လျှာဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော လျှာသာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော လျှာသာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော လျှာသာလျှင်ထင်၏။
ကာယာယတနကို ကိုယ်ဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော ကိုယ်သာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော ကိုယ်သာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော ကိုယ်သာလျှင်ထင်၏။
မနာယတနကို စိတ်ဟု အကယ်၍ ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်အံ့၊ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ အလျင်း ကင်းသော စိတ်သာလျှင်ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာ မပြီး၊ အချည်းနှီးသော စိတ်သာလျှင် ထင်၏။ ငါ-ငါ့ဥစ္စာဆို မသိုမသိပ် ဆိတ်သော စိတ်သာလျှင်ထင်၏။
ဤသို့ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ်အလိုအားဖြင့် ပျက်သော သဘော-ဘေးဟု ရှုချင်းကြောင့် ဘေးထင်သော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါးတို့သည် ဆိတ်သောရွာကဲ့သို့ အပြစ်ကြီး အထုအထယ် အစုသဘွယ်ဖြစ်၍ ထင်ကြကုန်၏။
---
ခြောက်ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျား မည်သည်ကား -
၁။ ရူပါယတန၊
၂။ သဒ္ဒါယတန၊
၃။ ဂန္ဓာယတန၊
၄။ ရသာယတန၊
၅။ ဖေါဋ္ဌဗ္ဗာယတန၊
၆။ ဓမ္မာယတန၊
ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတို့၏ အမည်တည်း။ ထို ၆-ပါးတို့တွင် -
မျက်စိသည် နှစ်သက်ဘွယ်သောအဆင်း မနှစ်သက်ဘွယ်သော အဆင်းတို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
နားသည် နှစ်သက်ဘွယ်သောအသံ မနှစ်သက်ဘွယ်သော အသံတို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
နှာသည် နှစ်သက်ဘွယ်သောအနံ့ မနှစ်သက်ဘွယ်သော အနံ့တို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
လျှာသည် နှစ်သက်ဘွယ်သောအရသာ မနှစ်သက်ဘွယ်သော အရသာတို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
ကိုယ်သည် နှစ်သက်ဘွယ်သောအတွေ့ မနှစ်သက်ဘွယ်သော အတွေ့တို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
စိတ်သည် နှစ်သက်ဘွယ်သောသဘော မနှစ်သက်ဘွယ်သော သဘောတို့ဖြင့် ဝိပဿနာစိတ် ကုသိုလ်ထုပ် ဥစ္စာကိုလည်း လုယူ၏။ အားထုတ်သောသူ၊ လူကိုလည်း သတ်၏။
ဤသို့ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ်အလိုအားဖြင့် ပျက်သော သဘော-ဘေးဟု ရှုချင်းကြောင့် ဘေးထင်သော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတို့သည် ၆-ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျားတို့ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီး အထုအထယ် အစုသဘွယ်ဖြစ်၍ ထင်ကြကုန်၏။
---
နှောင်-ကျယ်-ချုပ်ထား၊ ခိုးသူယောက်ျား မည်သည်ကား - ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ အမည်တည်း။ ရေပင်လယ် မည်သည်ကား ကာမောဃ ဘဝေါဃ ဒိဋ္ဌောဃ အဝိဇ္ဇောဃ ၄-ပါးသော ဩဃ၏အမည်တည်း။
မငြိမ်းမဧ ဘေးရှိသော ဤမှာဘက် မည်သည်ကား သက္ကာယခေါ်ဆို မိမိကိုယ်၏ အမည်တည်း။
ငြိမ်း၏-ဧ၏ ဘေးမရှိသော ထိုမှာဘက် မည်သည်ကား နိဗ္ဗာန်၏အမည်တည်း။
လူးလာပြန်ခေါက် နိဗ္ဗာန်ခေါ်ဆို ထိုမှာဘက်သို့ ကူးရောက်ချင်းငှါ တံတားမရှိ၊ လှေမရှိ။ မရှိသည်ကိုထား အကယ်၍သော်ကား ယောက်ျားယောဂီ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ဩဃလေးသွယ် ရေပင်လယ်ကို ကူးတက်၍ နိဗ္ဗာန်ခေါ်ဆို ထိုမှာဘက်သို့ ရောက်ပါသော်ကား၊ ဘ၀ ၃-ပါး၊ ယောနိ ၄-ပါး၊ ဂတိ ၅-ပါး၊ ဌီတိ၇-ပါး၊ သတ္တဝါသ ၉-ပါး၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါး၊ ခန္ဓာ ၅-ပါး၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါး၊ ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတို့သည် သွားလှည့်တဖန် ပြန်လှည့်မကြွင်း မရှိချင်းသက်သက် ပျောက်ပျက်ချင်း တို့သို့ ရောက်ခွင့်သင့်ကြ ကုန်သည်ဖြစ်လျက် သက္ကာယခေါ်ဆို မိမိကိုယ် ဤမှာဘက်မှ၊ ဩဃလေးသွယ် ရေပင်လယ်ကို ကူးတက်၍ နိဗ္ဗာန်ခေါ်ဆို ထိုမှာဘက်သို့ ရောက်သော်ကား မရောက်သေး၊ မရောက်သေးသော်လည်း မတွေး မခေါ် မမျှော် မဆ ဒိဋ္ဌဧကန် ဘေးရှိ၏ ဘေးမရှိဟု ဆန့်ကျင်ဘက်ဉာဏ် ထိုယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား အမှန်ဖြစ်၏။
ဖြစ်ပုံကား - ဘ၀ ၃-ပါး၊ ယောနိ ၄-ပါး၊ ဂတိ ၅-ပါး၊ ဌီတိ၇-ပါး၊ သတ္တဝါသ ၉-ပါး၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါး၊ ခန္ဓာ ၅-ပါး၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါး၊ ဗာဟိရာယတန ၆-ပါး ရှိသောအလိုအားဖြင့် သက္ကာယခေါ်ဆို မိမိကိုယ်ဤမှာဘက်၌ မငြိမ်းမဧ ဘေးရှိ၏။
ဘ၀ ၃-ပါး၊ ယောနိ ၄-ပါး၊ ဂတိ ၅-ပါး၊ ဌီတိ၇-ပါး၊ သတ္တဝါသ ၉-ပါး၊ မဟာဘုတ် ၄-ပါး၊ ခန္ဓာ ၅-ပါး၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါး၊ ဗာဟိရာယတန ၆-ပါး မရှိသော အလိုအားဖြင့် နိဗ္ဗာန်ခေါ်ဆို ထိုမှာဘက်၌ ငြိမ်း၏—ဧ၏၊ ဘေးမရှိဟု မတွေး မခေါ် မမျှော် မဆ ဒိဋ္ဌဧကန် ဘေးရှိ၏ ဘေးမရှိဟု ဆန့်ကျင်ဘက်ဉာဏ် ထိုယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်အား အမှန်ဖြစ်၏။ ဒိဋ္ဌဧကန် ဘေးရှိ၏ ဘေးမရှိဟု ဆန့်ကျင်ဘက်ဉာဏ်သည် ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ် အမှန်ဖြစ်သည်ရှိသော် အာဒီနဝဉာဏ်ဖြစ်သည် မည်၏။
စတ္တာရော မဟာဘူတာ ဃောရဝိသအာသိဝိသာ ဝိယ။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ ဥက္ခိတ္တာသိကဝဓကာဝိယ။ နန္ဒီရာဂေါအန္တရဝဓကော ဝိယ။ ဆအဇ္ဈတ္တိကာယတနာနိ သုညဂါမော ဝိယ။ ဆဗာဟိရာယတနာနိ ဂါမဃာတကစောရာ ဝိယ။ နိရဿာဒါ၊ နိရသာ၊ မဟာအာဒီနဝရာသိဘူတာ ဟုတွာ ဥပဒဟန္တိ။ ဧဝမေဝါယံ ယောဂါဝစရော ဘင်္ဂါနုပဿနာဝသေန သဗ္ဗ သင်္ခါရေသု ဘယတော ဥပဋ္ဌိတေသု သမန္တတော နိရသံ၊ နိရဿာဒံ၊ အာဒီနဝ မေ၀ ပဿတိ။ တဿေဝံ ပဿတော အာဒီနဝဉာဏံ နာမ ဥပ္ပန္နံ ဟောတိ။ ယံ သန္ဓာယ ဣဒံ ဝုတ္တံ။
စတ္တာရော မဟာဘူတာ၊ လေးပါးသော မဟာဘုတ်တို့သည်။
ဃောရဝိသ အာသိဝိသာ ဝိယ၊ ကြမ်းသောအဆိပ်ရှိသောမြွေ၊ လျှင်သောအဆိပ် ရှိသော မြွေ ၄-ကောင်တို့ကဲ့သို့။
နိရဿာဒါ၊ သာယာဘွယ် ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရသာ၊ အရသာ ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
မဟာ အာဒီနဝရာသိဘူတာ၊ အပြစ်ကြီးအထုအထယ် အစုသဘွယ်တို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးသော ခန္ဓာတို့သည်။
ဥက္ခိတ္တာသိကဝဓကာဝိယ၊ သူသတ်ယောက်ျား ၅ -ယောက်တို့ကဲ့သို့။
နိရဿာဒါ၊ သာယာဘွယ် ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရသာ၊ အရသာ ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
မဟာအာဒီနဝရာသိဘူတာ၊ အပြစ်ကြီးအထုအထယ်၊အစုသဘွယ်တို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
နန္ဒီရာဂေါ၊ နန္ဒီရာဂ-ပရိယုဋ္ဌာန်လောဘသည်။
အန္တရဝဓကောဝိယ၊ အတွင်းသူလျှို သူသတ်ယောက်ျားကဲ့သို့။
နိရဿာဒေါ၊ သာယာဘွယ် ကင်းသည် ဖြစ်၍။
နိရသော၊ အရသာကင်းသည် ဖြစ်၍။
မဟာအာဒီနဝ ရာသိဘူတော၊ အပြစ်ကြီး အထုအထယ်၊ အစုသဘွယ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
ဆအဇ္ဈတ္တိကာယတနာနိ၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ၆-ပါးတို့သည်။
သုည ဂါမောဝိယ၊ ဆိတ်သောရွာကဲ့သို့။
နိရဿာဒါ၊ သာယာဘွယ်ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရသာ၊ အရသာကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
မဟာအာဒီနဝရာသိဘူတာ၊ အပြစ်ကြီးအထုအထယ် အစုသဘွယ်တို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
ဆဗာဟိရာယတနာနိ၊ ဗာဟိရာယတန ၆-ပါးတို့သည်။
ဂါမဃာတကစောရာ ဝိယ၊ ၆-ယောက်သော ခိုးသူယောက်ျားတို့ကဲ့သို့။
နိရဿာဒါ၊ သာယာဘွယ် ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
နိရသာ၊ အရသာ ကင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
မဟာအာဒီနဝရာသိဘူတာ၊ အပြစ်ကြီး အထုအထယ် အစုသဘွယ်တို့သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကြကုန်၏။
ဧဝမေဝ၊ ဤသို့သာလျှင်။
အယံယောဂါဝစရော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဘင်္ဂါနုပဿနာဝသေန၊ ပျက်သဟု-ပျက်သဟု မပြတ်ရှုသော ဘင်္ဂဉာဏ် အလို အားဖြင့်။
သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့သည်။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဋ္ဌိတေသု၊ ထင်ကုန်သည်ရှိသော်။
သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
နိရသံ၊ အရသာကင်းသော။
နိရဿာဒံ၊ သာယာဘွယ်ကင်းသော။
အာဒီနဝမေဝ၊ အပြစ်ကိုသာလျှင်။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ မြင်သော။
တဿ၊ ထို ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
အာဒီနဝဉာဏံနာမ၊ အဲဒီနဝဉာဏ် အမည်သည်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ယံအာဒီနဝဉာဏံ၊ အကြင် အာဒီနဝဉာဏ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
ပဉ္စဒသဝိဓံ၊ ၁၅-ပါး အပြားရှိသော။
ဒွါဒသဝါရပဋိမဏ္ဍိတံ၊ ၁၂-ပါးသော ဝါရတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော။
တဿေဝအာဒီနဝဉာဏဿ၊ ထိုအဒီနဝဉာဏ်၏သာလျှင်။
ဣဒံပဒဘာဇနံ၊ ဤ ပဒဘာဇနီကို။
ပဋိသမ္ဘိဒါယံ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်၌။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
ကထံဝုတ္တံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုအပ်သနည်း။
---
ကထံ၊ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ ဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ ဘယန္တိ။ နိမိတ္တံ ဘယန္တိ။ အာယူဟနာ ဘယန္တိ။ ပဋိသန္ဓိ ဘယန္တိ။ ဂတိ ဘယန္တိ။ နိဗ္ဗတ္တိ ဘယန္တိ။ ဥပပတ္တိ ဘယန္တိ။ ဇာတိ ဘယန္တိ။ ဇရာ ဘယန္တိ။ ဗျာဓိ ဘယန္တိ။ မရဏံ ဘယန္တိ။ သောကော ဘယန္တိ။ ပရိဒေဝေါ ဘယန္တိ။ ဥပါယာသော ဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ ။ပ။ အနုပါယာသော ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ ဘယံ၊ အနုပ္ပါဒေါ ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော ဘယံ၊ အနုပါဃာသော ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အဒီနဝေဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အဒီနဝေဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ။ ပ။ အနုပါယာသော သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ ဒုက္ခံ၊ အနုပ္ပါဒေါ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော ဒုက္ခံ၊ အနုပါယာသော သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ သာမိသန္တိ ဘယ တုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ့။ ပ။ ဥပါယာသော သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ။ ပ။ အနုပါယာသော နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ သာမိသံ၊ အနုပ္ပါဒေါ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော သာမိသံ။ အနုပါယာသော နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ။ ပ။ အနုပါယာသော နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ဥပ္ပါဒေါ သင်္ခါရာ အနုပ္ပါဒေါ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။ ပဝတ္တံ။ ပ။ ဥပါယာသော သင်္ခါရာ၊ အနုပါယာသော နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပ္ပါဒဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ၊ နိမိတ္တံ ဒုက္ခန္တိ ပဿတိ။
အာယူဟနာ ပဋိသန္ဓိ၊ ဉာဏံ အာဒီနေ၀ ဣဒံ။
အနုပ္ပါဒံ အပ္ပဝတ္တံ၊ အနိမိတ္တံ သုခန္တိ စ။
အနာယူဟနာ အပ္ပဋိသန္ဓိ၊ ဉာဏံ သန္တိပဒေ ဣဒံ။
ဣဒံ အာဒီနဝေ ဉာဏံ၊ ပဉ္စသု ဌာနေသု ဇာယတိ။
ပဉ္စဋ္ဌာနေ သန္တိပဒေ၊ ဒသဉာဏေ ပဇာနာတိ။
ဒွိန္နံ ဉာဏာနံ ကုသလတာ၊ နာနာ ဒိဋ္ဌီသု န ကမ္ပတီတိ။
တံ ဉာတဋ္ဌေနဉာဏံ၊ ပဇာနနဋ္ဌေန ပညာ၊ တေန ဝုစ္စတိဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏန္တိ၊ ကထံ၊ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ။ပ။ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
---
အာဒီနဝဉာဏ်သည်ကား ၂-ပါး
၂-ပါးဟူသော်ကား အာဒီနဝဉာဏ်လည်းတပါး။ သန္တိပဒဉာဏ်လည်းတပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် -
ဘေးရှိ၏ ဟုထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ်မည်၏။
ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သန္တိပဒဉာဏ်၏ ဝတ္ထုကား ၁၅-ပါး၊ ၁၅-ပါးဟူသော်ကား -
အနုပ္ပါဒ အပ္ပဝတ္တ အနိမိတ္တ အနာယူဟန အပ္ပဋိသန္ဓိ အဂတိ အနိဗ္ဗတ္တိ အရူပပတ္တိ အဇာတိ အဇရာ အဗျာဓိ အမတ အသောက အပရိဒေ၀ အနုပါယာသ။
ဤသို့ သန္တိပဒဉာဏ်၏ ဝတ္ထုကား ၁၅-ပါး၊
နိဗ္ဗာန်ဘေးမရှိ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏ ဝတ္ထုကား ၁၅-ပါး၊ ၁၅-ပါးဟူသော်ကား -
ဥပ္ပါဒ ပဝတ္တ နိမိတ္တ အာယူဟန ပဋိသန္ဓိ ဂတိ နိဗ္ဗတ္တိ ဥပပတ္တိ ဇာတိ ဇရာ ဗျာဓိ မရဏ သောက ပရိဒေ၀ ဥပါယာသ။
ဤသို့ အာဒီနဝဉာဏ်၏ ဝတ္ထုကကား ၁၅-ပါး။ သံသရာဘေးရှိ၏။ ဘေးရှိသော သံသရာကား ဘဝစက်။
---
ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်ကား ၆-ပါး
၆-ပါးဟူသော်ကား -
၁။ ပဘဝ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
၂။ ကိစ္စ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
၃။ ဝါရဏ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
၄။ ဥပမာ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
၅။ ဂမ္ဘီရ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
၆။ နယ အားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး၊
ထို ၆-ပါးတို့တွင် နယဟူသည်ကား ၄-ပါး၊ ၄-ပါး ဟူသော်ကား -
၁။ ဧကတ္ထနည်းလည်း တပါး၊
၂။ နာနတ္တနည်းလည်း တပါး၊
၃။ အဗျာပါရနည်းလည်း တပါး၊
၄။ ဧဝံမ္မတာနည်းလည်း တပါး၊
ထို ၄-ပါးတို့တွင် မျိုးစေ့ အညွန့် အရွက် အရိုး ပင်စည် အကိုင်း အခက် ရွက်နု ရွက်ရင့် ရွက်ရော် စသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့် မျိုးစေ့သစ်ပင် အစဉ်မပြတ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ အဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်၏။ သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ်၏၊ စသည် တို့၏အဖြစ်ဖြင့် အကြောင်းအကျိုးစပ် အစဉ်မပြတ်သော နည်းသည်ကား ဧကတ္တနည်းမည်၏။
ဤဧကတ္တနည်းကို အမှန်ရှုသော သူသည်ကား အကြောင်း၏အကျိုးနှင့် စပ်သော အလိုအားဖြင့် အကြောင်းအကျိုးစပ် အစဉ်မပြတ်သည်ကို မပြတ်ရှုချင်းကြောင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကိုပယ်၏။ အမှားရှုသောသူသည်ကား အကြောင်း၏ အကျိုးနှင့် စပ်သော အလိုအားဖြင့် အကြောင်းအကျိုးစပ် အစဉ်မပြတ်သည်ကို ထိုဝိညာဏ်တခုတည်း သည်သာလျှင် တဘဝမှ တဘဝသို့ ပြေးသွားသောနည်း၊ ထိုဝိညာဏ်တခုတည်း သည်သာလျှင် တဘဝမှတဘဝသို့ ပြောင်းရွှေ့လာသောနည်းဖြင့် တပေါင်းတည်းပြု တခုတည်းသော အယူကြောင့် သဿတဒိဋ္ဌိကို ယူ၏။ (ဧကတ္တနည်း)။
---
အဝိဇ္ဇာ သင်္ခါရ စသည်တို့၏ မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အသီးအသီး သဘောလက္ခဏာကို ပိုင်းခြားသော နည်းသည်ကား နာနတ္တနည်းမည်၏။
ဤ နာနတ္တနည်းကို အမှန်ရှုသူသည်ကား အကြောင်း အကြောင်း အဟောင်း အဟောင်းထက် အသစ်အသစ် အကျိုးဖြစ်သဟု ရှုချင်းကြောင့် သဿတ ဒိဋ္ဌိကိုပယ်၏။ အမှားရှုသော သူသည်ကား တခုတည်းသောသန္တာန်၌ ကျသော အကြောင်း အကျိုးကို ရှေးဘဝကအကြောင်း ယခုဘဝကအကျိုး နှစ်မျိုး သန္တာန်ပြားသကဲ့သို့ တယောက်သောသူကား သေ၏။ တယောက်သောသူကား ဖြစ်၏။ သေသူကား သတ္တဝါတယောက် အဟောင်း ပျောက်ချင်းသို့ ရောက်သောသူ၊ ဖြစ်သောသူကား သတ္တဝါတယောက် အသစ် ဖြစ်ချင်းသို့ ရောက်သောသူ၊ မတူသော အယူကြောင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကို ယူ၏။ (နာနတ္တနည်း)။
---
အဝိဇ္ဇာက ငါသည် သင်္ခါရတို့ကို ဖြစ်စေအပ်ကုန်၏။ သင်္ခါရတို့က ငါတို့သည် ဝိညာဏ်ကို ဖြစ်စေအပ်၏။ ဤသို့ အကြောင်းက အကျိုးကို ပြုလိုတောင့်တ မကြောင့်ကြသော နည်းသည်ကား အဗျာပါရနည်း မည်၏။
ဤအဗျာပါရနည်းကို အမှန်ရှုသောသူသည်ကား တရားသဘောကိုပယ်ထား၍ ပုဂ္ဂိုလ်- သတ္တဝါ-ငါ-သူတပါး-ပြုတတ်သောသူ ငါတလူမရှိဟု ရှုချင်းကြောင့် အတ္တဒိဋ္ဌိကို ပယ်၏။ အမှားရှုသော သူသည်ကား အကြောင်းက အကျိုးကို ပြုလိုတောင့်တ မကြောင့်ကြသော်လည်း တောက်သောမီးကား အလေ့အားဖြင့် အထက်သို့သာ တက်သကဲ့သို့ တိုက်သောလေကား အလေ့အားဖြင့် ဘီလာသာ သွားသကဲ့သို့ ထို့အတူ အကြောင်းကား အလေ့အားဖြင့် မှားယွင်းချင်းမရှိ၊ အကျိုး၏အကြောင်းဟု ကောင်းသော အသိအမြင်ကိုသာ မသင်္ကာ၍ ဘာသာရိုးရိုး အကျိုးဖြစ်ကောင်း အကြောင်းမပြုသော အယူကြောင့် အကြိယဒိဋ္ဌိကို ယူ၏။ (အဗျာပါရနည်း)။
---
အဝိဇ္ဇာ အကြောင်းအားလျှော်စွာ သင်္ခါရ အကျိုးသာ ဖြစ်သင့်သောနည်း၊ သင်္ခါရ အကြောင်းအားလျော်စွာ ဝိညာဏ်သာ အကျိုးဖြစ်သင့်သောနည်းကို အစဉ်မှီးသဖြင့် မိမိအကြောင်းအားလျှော်စွာ မိမိအကျိုးသာ ဖြစ်သင့်သော နည်းသည်ကား ဧဝံဓမ္မတာနည်း မည်၏။
ဤဧဝံဓမ္မတာနည်းကို အမှန်ရှုသော သူသည်ကား နို့ရည် အကြောင်းအားလျော်စွာ နို့ဓမ်းသာ အကျိုးဖြစ်သကဲ့သို့ နှမ်းအကြောင်း အားလျှော်စွာ ဆီသာအကျိုး ဖြစ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ မိမိအကြောင်း အားလျော်စွာ မိမိအကျိုးသာ ဖြစ်သဟု ရှုချင်းကြောင့် အဟေတုကဒိဋ္ဌိကိုလည်း ပယ်၏။ အကြိယဒိဋ္ဌိကိုလည်း ပယ်၏။
အမှားရှုသောသူသည်ကား မိမိအကြောင်းအားလျော်စွာ မိမိအကျိုးသာ ဖြစ်သင့်သော သဘောကိုမယူမူ၍ တစုံတခုသောအကြောင်းကြောင့် တစုံတခုသော အကျိုးမဖြစ်၊ ဖြစ်သင့်သောသဘောမှ ဖြစ်သောသဘော မြဲသောအယူကြောင့် အဟေတုကဒဋ္ဌိကိုလည်း ယူ၏။ နိယတဝါဒကိုလည်း ယူ၏။ (ဧဝံဓမ္မတာနည်း)။
ဤသို့ နယအားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး။
ဂမ္ဘီရ ဟူသည်ကား ၄-ပါး
၄-ပါးဟူသော်ကား -
- အတ္ထဂမ္ဘီရလည်း တပါး၊
- ဓမ္မဂမ္ဘီရလည်း တပါး၊
- ဒေသနာဂမ္ဘီရလည်း တပါး၊
- ပဋိဝေဓဂမ္ဘီရလည်း တပါး၊
ထို ၄-ပါးတို့တွင် ဇာတိကြောင့်ဖြစ်သော ဇရာမရဏ၊ အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဇရာမရဏ ဖြစ်ရာဌာန ကျအောင်၊ ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဇရာ-မရဏ အကျိုးသဘော၊ ဇာတိကြောင့်ဖြစ်သော ဇရာမရဏ အကျိုးသဘော၊ အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
(ဇရာမရဏဿ ဇာတိပစ္စယသမ္ဘူတသမုဒါဂတဋ္ဌော ဂမ္ဘီရော။ အစရှိသော အတ္ထဂမ္ဘီရကို ဥပ္ပန္နတိက်-ဥပ္ပန္နပုဒ်-အနုပ္ပန္နပုဒ်-ဥပါဒိပုဒ် အရ ယုတ္တိရှိ မရှိ၊ ညှိနိုင်သော်မှ အသိပေါ်ကြမည်။ ဇာတိ ပစ္စယော၊ သမ္ဘူတံဟုတွာ၊ သဟိတဿ အတ္တနော ပစ္စယာနုရူပဿ ဥဒ္ဓံဥဒ္ဓံ အာဂတဘာဝေါအတ္ထာ။ ။ သမ္ဘူတဋ္ဌောစ၊ သမုဒါဂတဋ္ဌော စ၊ ဋီကာဝါကျ ပြသည်ကိုရှု၊)
ဘဝကြောင့်ဖြစ်သော ဇာတိ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂–မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဇာတိဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘ၀ အသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဇာတိအကျိုးသဘော၊ ဘဝကြောင့်ဖြစ်သော ဇာတိအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဥပါဒါန်ကြောင့်ဖြစ်သော ဘဝ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဇရာမရဏ ဖြစ်ရာဌာန ကျအောင်၊ ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဘဝအကျိုးသဘော၊ ဥပါဒါန်ကြောင့်ဖြစ်သော ဘဝအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
တဏှာကြောင့်ဖြစ်သော ဥပါဒါန်။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဇရာမရဏ ဖြစ်ရာဌာန ကျအောင်၊ ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဥပါဒါန်အကျိုးသဘော၊ တဏှာကြောင့်ဖြစ်သော ဥပါဒါန်အကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဝေဒနာကြောင့်ဖြစ်သော တဏှာ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ တဏှာဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော တဏှာအကျိုးသဘော ဝေဒနာကြောင့်ဖြစ်သော တဏှာအကျိုးသဘော၊ အသိ ခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော ဝေဒနာ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဝေဒနာဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဝေဒနာအကျိုးသဘော၊ ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော ဝေဒနာအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
သဠာယတနကြောင့်ဖြစ်သော ဖဿ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဖဿဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဖဿအကျိုးသဘော၊ သဠာယတနကြောင့်ဖြစ်သော ဖဿအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
နာမ်ရုပ်ကြောင့်ဖြစ်သော သဠာယတန။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ သဠာယတနဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော သဠာယတနအကျိုးသဘော၊ နာမ်ရုပ်ကြောင့်ဖြစ်သော သဠာယတနအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်သော နာမ်ရုပ်။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ နာမ်ရုပ်ဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော နာမ်ရုပ်အကျိုးသဘော၊ ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်သော နာမ်ရုပ်အကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
သင်္ခါရကြောင့်ဖြစ်သောဝိညာဏ်။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ ဝိညာဏ်ဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော ဝိညာဏ်အကျိုးသဘော၊ သင်္ခါရကြောင့်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်အကျိုးသဘော၊ အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
အဝိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်သောသင်္ခါရ။
အင်္ဂါအားဖြင့် ၁၂-မျိုး၊ အကျိုးအကြောင်း တပေါင်းတည်း ဖြစ်ခွင့်ရသောခဏ ဘဝကိုအားထုတ်သော ကာလမှစ၍ သင်္ခါရဖြစ်ရာ ဌာနကျအောင် ဘဝအသင်္ချေ ခြားသော်လည်း ဥပ္ပန္နက-ခဏ အဆက်ဆက် တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း မိမိအကြောင်း မိမိအကျိုးအားလျော်စွာ အနုပ္ပန္နက-မိမိအကြောင်းမှ အထက်အထက် တက်တက် လာသော ဥပါဒိက-အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ခွင့်လာသော သင်္ခါရအကျိုးသဘော၊ အဝိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်သော သင်္ခါရအကျိုးသဘော၊ အသိခက် သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
(အတ္ထဂမ္ဘီရ)
ကုသိုလ်ဇော အကုသိုလ်ဇော ဖြစ်သော ခဏခဏ သင်္ခါရ၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော အဝိဇ္ဇာ၏ သင်္ခါရအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
မြင်သောခဏ ကြားသောခဏ နံသောခဏ စားသောခဏ ထိသောခဏ သိသောခဏ ဝိညာဏ်၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော သင်္ခါရ၏ ဝိညာဏ်အား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ညွတ်သောခဏ ဘောက်ပြန်သောခဏ နာမ်ရုပ်၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဝိညာဏ်၏ နာမ်ရုပ်အား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်းပစ္စည်း သဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
မျက်စိကြည်သောခဏ နားကြည်သောခဏ နှာကြည်သောခဏ လျှာကြည်သော ခဏ ကိုယ်ကြည်သောခဏ မနောကြည်သောခဏ သဠာယတန၏ အကြောင်း သတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော နာမ်ရုပ်၏ သဠာယတနအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
မျက်စိဖြင့် မြင်ချင်း၏ အဆင်းနှင့် တွေ့သောခဏ၊
နားဖြင့်ကြားချင်း၏ အသံနှင့် တွေ့သောခဏ၊
နှာဖြင့် နံချင်း၏ အနံ့နှင့်တွေ့သောခဏ၊
လျှာဖြင့် စားချင်း၏ အရသာနှင့်တွေ့သောခဏ၊
ကိုယ်ဖြင့် ထိချင်း၏ အတွေ့နှင့် တွေ့သောခဏ၊
မနောဖြင့်သိချင်း၏ သဘောနှင့် တွေ့သောခဏ၊
ဖဿ၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော သဠာယတန၏၊ ဖဿအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်းပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ချမ်းသာသောခဏ ဆင်းရဲသောခဏ ချမ်းသာဆင်းရဲ မဟုတ်သောခဏ ဝေဒနာ၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဖဿ၏ ဝေဒနာအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
တပ်မက်သောဏခဏ တဏှာ၏အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဝေဒနာ၏ တဏှာအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိ ခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
စွဲလမ်းသော ခဏခဏ ဥပါဒါန်၏အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော တဏှာ၏ ဥပါဒါန်အား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်းပစ္စည်းသဘော အသိ ခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ကုသိုလ်ဇော အကုသိုလ်ဇော စေတနာဖြစ်သော ခဏခဏ၊ ဘဝ၏အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဥပါဒါန်၏ ဘဝအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
အကြောင်းဆယ်မျိုး အကျိုးဆယ်ပါး တပါးပါးသဘော ဖြစ်သောခဏခဏ ဇာတိ၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဘဝ၏ ဇာတိအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
အကြောင်းဆယ်မျိုး အကျိုးဆယ်ပါး တပါးပါးသဘော တည်သောခဏ - ပျက်သောခဏ၊ ဇရာမရဏ၏ အကြောင်းသတ္တိ အခိုက်အတန့် ကျကျလာသော ဇာတိ၏ ဇရာမရဏအား ကျေးဇူးပြုသော အကြောင်း ပစ္စည်းသဘော အသိ ခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
(ဓမ္မဂမ္ဘီရ)
ဘဝစက်ရဟတ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို -
အချို့သောသုတ်၌ အနုလောမအားဖြင့် ဟော၏။
အချို့သောသုတ်၌ ပဋိလောမအားဖြင့် ဟော၏။
အချိုသောသုတ်၌ အနုလောမ-ပဋိလောမ အားဖြင့် ဟော၏။
အချို့သောသုတ်၌ အလည်မှစ၍ အနုလောမ အားဖြင့်လည်းဟော၏။ ပဋိလောမ အားဖြင့်လည်း ဟော၏။
အချို့သောသုတ်၌ အစပ် ၃-ပါး၊ အလွှား ၄-ခု ပြု၍ဟော၏။
အချို့သောသုတ်၌ အစပ် ၂-ပါး၊ အလွှား ၃-ခု ပြု၍ ဟော၏။
အချို့သောသုတ်၌ အစပ်တပါး၊ အလွှား ၂-ခု ပြု၍ဟော၏။
ဤသို့ဟောအပ် ဘဝစက်ရဟတ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ သဗ္ဗညုတရွှေဉာဏ်တော်မှတပါး အသီးအခြား သူတပါးတို့၏ဉာဏ်သည် ထောက်တည်ရာကိုမရ ဝေနေယျတို့၏ အသိဉာဏ်အားလျော်သော ထိုထိုအကြောင်းဖြင့် ဝေနေယျတို့၏ အသိဉာဏ် အားလျော်သော ထိုထိုအကျိုးကို ဟောတော်မူချင်းကြောင့် ဘဝစက်ရဟတ် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ ပြောဟောသော ဒေသနာ ဝစနာသဘော အသိခက်သောကြောင့် အလွန် နက်၏။
(ဒေသနာဂမ္ဘီရ)
အဝိဇ္ဖာ၏ -
မသိသောသဘော
မမြင်သောသဘော
သစ္စာကိုမထိုးထွင်းသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
သင်္ခါရ၏ -
ပြုပြင်စီရင်သောသဘော
အားထုတ်သောသဘော
ရာဂနှင့်တကွ ဖြစ်သောသဘော
ရာဂကင်းသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဝိညာဏ်၏ -
ဆိတ်သောသဘော
ကြောင့်ကြကင်းသောသဘော
ပြောင်းရွှေချင်း ကင်းသောသဘော
ဘဝနှစ်ရပ်စပ်သော ပဋိသန္ဓေသဘော
ထင်စွာဖြစ်သောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
နာမ်ရုပ်၏ -
တူသည်ဖြစ်ချင်းသဘော
ဝေဘန်အပ်သောသဘော
မဝေဘန်အပ်သော သဘော
ညွတ်သောသဘော
ဘောက်ပြန်သောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
သဠာယတန၏ -
အစိုးရသောသဘော
လောကသဘော
ဒွါရသဘော
ခေတ္တသဘော
အာရုံရှိသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဖဿ၏ -
တွေ့သောသဘော
ခတ်သောသဘော
ပေါင်းဆုံသောသဘော
စည်းဝေးသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဝေဒနာ၏ -
အာရုံ၏အရသာကို ခံစားသောသဘော
ချမ်းသာသောသဘော
ဆင်းရဲသောသဘော
ချမ်းသာ-ဆင်းရဲမဟုတ်သောသဘော
နိဿတ္တ-နိဇ္ဇီဝသဘော ခံစားသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
တဏှာ၏ -
နှစ်သက်သောသဘော
မျို၍ပြီးဆုံးသောသဘော
ရေအယဉ်ကဲ့သို့ စီးသော သရိတာသဘော
နွယ်ကဲ့သို့ ရစ်ပတ်သော လတာသဘော
မြစ်ကဲ့သို့ မျှောယူသော နဒီသဘော
ကျယ်ဝန်းသောတဏှာ သမုဒ္ဒရာသဘော
အလိုပြည့်နိုင်ခဲသောသဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဥပါဒါန်၏ -
မြဲမြန်စွာယူသောသဘော
စွဲလမ်းသောသဘော
မှားသောအားဖြင့် နှလုံးသွင်းသောသဘော
မှားသောအားဖြင့် သုံးသပ်သောသဘော
လွန်နိုင်ခဲသော သဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဘဝ၏ -
အားထုတ်သောသဘော
ပြုပြင်စီရင်သောသဘော
၄-ပါးသောယောနိ၊ ၅-ပါးသောဂတိ၊ ၇-ပါးသောဋ္ဌီတိ၊ ၉-ပါးသော သတ္တဝါသတို့၌ ပစ်ချသော သဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဇာတိ၏ -
အစဖြစ်သောသဘော
အစဉ်ဖြစ်သောသဘော
သက်ဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သောသဘော
အသစ်အသစ်ဖြစ်သောသဘော
ထင်စွာဖြစ်သော သဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
ဇရာမရဏ၏ -
ကုန်သောသဘော
ကင်းသောသဘော
ပျက်သော သဘော
ဘောက်ပြန်သော သဘော
အသိခက်သောကြောင့် အလွန်နက်၏။
(ပဋိဝေဓ ဂမ္ဘီရ)
(ဤသို့ ဂမ္ဘီရအားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး။)
ဥပမာဟူသည်ကား ၁၂-ပါး။
ထို ၁၂-ပါးတို့တွင် -
အဝိဇ္ဇာသည်ကား သဘာဝလက္ခဏာ - သာမညလက္ခဏာ အလိုအားဖြင့် တရား သဘောကို မသိမမြင်ချင်းကြောင့် ကန်းသောသူနှင့် တူ၏။
အဝိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်သော သင်္ခါရသည်ကား ကန်းသောသူ လည်းချော်သည်နှင့် တူ၏။
သင်္ခါရကြောင့်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်သည်ကား လည်းချော်သူ လိမ့်ကျသည်နှင့် တူ၏။
ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်သော နာမ်ရုပ်သည်ကား လိမ့်ကျသောသူ အိုင်းအမာဖြစ်သည် နှင့်တူ၏။
နာမ်ရုပ်ကြောင့်ဖြစ်သော သဠာယတနသည်ကား ဖြစ်သောအိုင်းအမာ အဖူး ပေါက်သည်နှင့်တူ၏။
သဠာယတနကြောင့် ဖြစ်သော ဖဿသည်ကား အဖူးပေါက်သော အိုင်းအမာ ခတ်မိသည်နှင့်တူ၏။
ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်ကား ခတ်မိသော အိုင်းအမာ နာသည်နှင့်တူ၏။
ဝေဒနာကြောင့် ဖြစ်သော တဏှာသည်ကား နာသောအိုင်းအမာကို ကုစားလိုသော သူနှင့်တူ၏။
တဏှာကြောင့်ဖြစ်သော ဥပါဒါန်သည်ကား ကုစားလိုသောသူ မသင့်သောဆေးကို ကိုင်ယူသည်နှင့် တူ၏။
ဥပါဒါန်ကြောင့်ဖြစ်သော ဘဝသည်ကား ကိုင်ယူသောသူ မသင့်သောဆေးကို သုတ်လိမ်းသည်နှင့် တူ၏။
ဘဝကြောင့်ဖြစ်သော ဇာတိသည်ကား သုတ်လိမ်းသူ အိုင်းအမာ ပြူရယူး ဖူးယောင်သည်နှင့် တူ၏။
ဇာတိကြောင့် ဖြစ်သော ဇရာမရဏသည်ကား ပြူရယူး ဖူးယောင်သော အိုင်းအမာ ကွဲပေါက်သည်နှင့် တူ၏။
(ဤသို့ ဥပမာအားဖြင့်သိအပ်သည်လည်း တပါး။)
ဝါရဏ ဟူသည်ကား ၁၆-ပါး
ထို ၁၆-ပါးတို့တွင် -
အဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်္ခါရဖြစ် - ဆိုသောစကား၊ ငါပြုတတ်သောသူဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
သင်္ခါရကြောင့် ဝိညာဏ်ဖြစ် - ဆိုသောစကား၊ ပြောင်းရွှေ့တတ်သောသူဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဝိညာဏ်ကြောင့် နာမ်ရုပ်ဖြစ်-ဆိုသော စကား၊ ငါဟု-သူမိုက်တို့ ကြံဆအပ်သော နာမ်ရုပ်ဝတ္ထု၏ နာမ်ဟု-ရုပ်ဟု နှစ်ခုကွဲသည်ကို မြင်ချင်းကြောင့် တခဲတည်းဟု ထင်မှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
နာမ်ရုပ်ကြောင့် သဠာယတနဖြစ်-ဆိုသောစကား၊
ငါမြင်၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ငါကြား၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ငါနံ၏ဟု ရှုပွားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ငါစား၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ငါထိ၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ငါသိ၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
သဠာယတနကြောင့် ဖဿဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါတွေ့၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဖဿကြောင့် ဝေဒနာဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါခံစား၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဝေဒနာကြောင့် တဏှာဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါတပ်မက်၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
တဏှာကြောင့် ဥပါဒါန်ဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါစွဲလမ်း၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဥပါဒါန်ကြောင့် ဘဝဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါဖြစ်၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဘဝကြောင့် ဇာတိဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါမွေးဖွား၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
ဇာတိကြောင့် ဇရာမရဏဖြစ်-ဆိုသောစကား၊ ငါအို၏ ငါသေ၏ဟု ရှုမှားဘွယ်ကို ပယ်မြစ်၏။
(ဤသို့ ဝါရဏအားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး။)
ကိစ္စဟူသည်ကား ၁၂-ပါး
အစုံအစုံအားဖြင့် ၁၂-ပါး။ ထို ၁၂-ပါးတို့တွင် -
အဝိဇ္ဇာသည်ကား ၈-ပါးသော ဝတ္ထုတို့၌ သတ္တဝါတို့ကိုလည်း တွေဝေစေ၏။ သင်္ခါရတို့အားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
သင်္ခါရတို့သည်ကား ပြုပြင်စီရင်အပ်သော ဝတ္ထုကိုလည်း ပြုပြင်စီရင်ကြကုန်၏။ ဝိညာဏ်အားလည်း ကျေးဇူးပြုကြကုန်၏။
ဝိညာဏ်သည်လည်း အာရုံကိုလည်းသိ၏။ နာမ်ရုပ်အားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
နာမ်ရုပ်သည်လည်း အချင်းချင်းကိုလည်း ထောက်ပင့်၏။ သဠာယတနအားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
သဠာယတနသည်လည်း မိမိအာရုံ၌လည်းဖြစ်၏။ ဖဿအားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
ဖဿသည်လည်း အာရုံကိုလည်းတွေ့၏။ ဝေဒနာအားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
ဝေဒနာသည်လည်း အာရုံ၏အရသာကိုလည်း ခံစား၏။ တဏှာအားလည်း ကျေးဇူး ပြု၏။
တဏှာသည်လည်း တပ်မက် နှစ်သက်အပ်သော အာရုံ၏သဘောကိုလည်း တပ်မက်နှစ်သက်၏၊ ဥပါဒါန်အားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
ဥပါဒါန်သည်လည်း စွဲလမ်းအပ်သော အာရုံ၏သဘောကိုလည်း စွဲလမ်း၏။ ဘဝအားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
ဘဝသည်လည်း ၅-ပါးသော ဂတိတို့၌လည်း ပစ်ချ၏။ ဇာတိအားလည်းကျေးဇူးပြု၏။
ဇာတိသည်လည်း ခန္ဓာတို့ကိုလည်း အသစ်အသစ်ဖြစ်စေ၏။ ဇရာမရဏလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
ဇရာမရဏသည်လည်း အသစ်အသစ်ဖြစ်သော ခန္ဓာတို့၏ ရင့်သောသဘော ပျက်သောသဘောကိုလည်း ဖြစ်စေ၏။ ဘဝတပါး ထင်ရှားဖြစ်ချင်းငှါ သောက စသည်တို့ အားလည်း ကျေးဇူးပြု၏။
(ဤသို့ ကိစ္စအားဖြင့် သိအပ်သည်လည်း တပါး။)
ပဘဝဟူသည်ကား ၁၁-ပါး
ထို ၁၁-ပါးတို့တွင် -
အဝိဇ္ဇာကြောင့်ဖြစ်သော သင်္ခါရသည်ကား သမုဒယသစ္စာမှ စဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
သင်္ခါရကြောင့်ဖြစ်သော ဝိညာဏ်သည်ကား သမုဒယသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
ဝိညာဏ်ကြောင့်ဖြစ်သော နာမ်ရုပ်သည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
နာမ်ရုပ်ကြောင့်ဖြစ်သော သဠာယတနသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
သဠာယတနကြောင့်ဖြစ်သော ဖဿသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော ဝေဒနာသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
ဝေဒနာကြောင့်ဖြစ်သော တဏှာသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
တဏှာကြောင့်ဖြစ်သော ဥပါဒါန်သည်ကား သမုဒယသစ္စာမှ စဖြစ်သော သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
ဥပါဒါန်ကြောင့် ဖြစ်သော ဘဝသည်ကား ကမ္မဘဝ - ဥပပတ္တိဘ၀ အလိုအားဖြင့် သမုဒယသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ လည်းမည်၏။ သမုဒယသစ္စာလည်း မည်၏။
ဘဝကြောင့်ဖြစ်သော ဇာတိသည်ကား သမုဒယသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
ဇာတိကြောင့်ဖြစ်သော ဇရာ-မရဏသည်ကား ဒုက္ခသစ္စာမှ စဖြစ်သော ဒုက္ခသစ္စာ မည်၏။
(ဤသို့ပဘဝအားဖြင့် သိအပ်သည်လည်းတပါး။
ဤသို့သိသင့်သည့် အားလျော်စွာ ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်ကား ၆-ပါး။)
အဝိဇ္ဇာသည်ကား
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
သင်္ခါရသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဝိညာဏ်သည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
နာမ်ရုပ်သည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
သဠာယတနသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဖဿသည်လည်း၊
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဝေဒနာသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
တဏှာသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဥပါဒန်သည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဘဝသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဇာတိသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
---
ဇရာမရဏသည်လည်း
ဖြစ်သောသဘော - ပျက်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် မဖြစ်မပျက်သော ဓူဝ သဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ညစ်ညူးစေတတ် ညစ်ညူးစေအပ်သော သဘော ရှိခြင်းကြောင့် တင့်တယ်သော သုဘသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ချင်းပျက်ချင်းဖြင့် မပြတ်နှိပ်စက်သော သဘော ရှိချင်းကြောင့် ချမ်းသာသော သုခသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
မိမိအလိုအားဖြင့် ငါတကားဟု ဖြစ်သည်မရှိ၊ အကြောင်းတပါးနှင့် စပ်၍ ဖြစ်သော သဘောရှိချင်းကြောင့် အလိုသို့ လိုက်သော အတ္တသဘောမှလည်း ဆိတ်၏။
(ဇာတိ၏ ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘောကို၊ ဇရာမရဏ၏ ဖြစ်သောသဘော ပျက်သောသဘောကို၊ ယံကိဉ္စသမုဒယဓမ္မံ၊ သဗ္ဗံ တံ နိရောဓ ဓမ္မံ၊ ဟူသော သုတ် ပုဒ်ဖြင့် သိကြပါကုန်။)
အဝိဇ္ဇာအစရှိသော အကြောင်းတို့ကြောင့် သင်္ခါရအစရှိသော အကျိုးတို့၏ မပြတ် ဖြစ်ချင်းသည်ကား -
ခန္ဓာနဉ္စ ပဋိပါဋိ၊
ဓာတုအာယတနာနစ။
အဗောစ္ဆိန္နံ ဝတ္တမာနံ၊
သံသာရောတိပဝုစ္စတိ။
ဆိုသောကြောင့် ဘဝစက်လည်းမည်၏။ သံသရာလည်းမည်၏။ ထိုဘဝစက် သည်လည်း အဝိဇ္ဇာအစရှိသော အကြောင်းမှတပါး သံသရာကိုပြုတတ်သော သူမှလည်း ကင်း၏။ ဝိညာဏ်အစရှိသော အကျိုးမှတပါး ချမ်းသာဆင်းရဲကို ခံစားတတ်သော သူမှလည်းကင်း၏။ ဤသို့ ပြုတတ်သူ ခံစားတတ်သောသူမှ ကင်းသောအားဖြင့် ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်လည်း တပါး။
အကြောင်း၏လည်း အကျိုးနှင့်စပ်ချင်းကြောင့် အကျိုး၏လည်း အကြောင်းနှင့် စပ်ချင်းကြောင့် မသိအပ်သောအစ - ရှိသောအားဖြင့် ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်လည်း တပါး။
အဝိဇ္ဇာအကြောင်း၏လည်း သင်္ခါရအကျိုးနှင့် စပ်ချင်းကြောင့် ဇရာ မရဏ အကျိုး၏လည်း အဝိဇ္ဇာအကြောင်းနှင့် စပ်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်း မရှိသောအားဖြင့် ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်လည်း တပါး။
ဇရာမရဏအကျိုး၏ သောကစသည် တို့ဖြင့်ပြီးသော အဝိဇ္ဇာအကြောင်းနှင့်စပ်၍ မရပ်မတည် အဖန်တလဲလဲ လည်သောအားဖြင့် ဘဝစက်ကို သိအပ်သည်လည်း တပါး။
ဂဏှတောဗန္ဓော ဟူသောပါဌ်အလို မြွေဦးခေါင်းကို ကိုင်သော သူ၏လက်ရုံးကို မြွေကိုယ်ရစ်ပတ် သကဲ့သို့၊ မုစ္စတောစမောက္ခော ဟောတိ ဟူသောပါဌ်အလို မြွေဦးခေါင်းကို ဖြတ်သောသူ၏လက်ရုံး မြွေကိုယ်အရစ်အပတ်မှ လွတ်သကဲ့သို့၊
ထို့အတူ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ ဟူသောပါဌ်အလို အဝိဇ္ဇာကို ဖြစ်စေသော သူ၏စိတ် မဂ်သို့ မတက်။
ဘဝစက်တရားကိုယ် နှောက်ရှက်ပိတ်ပင်သောအားဖြင့် အဝိဇ္ဇာယတွေဝ အသေသဝိရာဂနိရောဓာ သင်္ခါရနိရောဓော ဟူသော ပါဌ်အလို အဝိဇ္ဇာကို မဖြစ်စေသောသူ၏စိတ် မဂ်သို့တက်။
ဘဝစက်တရားကိုယ် အနှောက်-အရှက်-အပိတ်အပင် မှ လွတ်သောအားဖြင့် အဝိဇ္ဇာပဓာနကို သိအပ်သည်လည်းတပါး။
ဤသို့ အဝိဇ္ဇာပဓာနအားဖြင့် ဘဝစက်ကား အင်္ဂါ ၁၂-ပါး။ တပါးတပါး ဘေးကားအဖုံဖုံ အလုံးစုံကို အကုန်မကြွင်း ရှင်းလင်းသုဓ်သင်သော အခြင်းအရာ၊ ဘဝစက်အင်္ဂါ ဟူသမျှ အဝိဇ္ဇာဖြစ်ချက်က တပါတည်း ပါသောကြောင့် -
တန္တာကုလဇာတာ၊ ရက်ကန်းထွေးကဲ့သို့ ဘဝစက်ရှုပ်ထွေး တရှုပ်ထွေးတည်း ရှုပ်ထွေးသောငါသည်။
ဂုဏကုဏ္ဍိကာ တာ၊ စာပေါင်းသိုက်ကဲ့သှ်၊ ဘဝစက်ရှုပ်ထွေး၊ တရှုပ်ထွေးတည်း ရှုပ် ထွေးသောငါသည်။
မုဉ္ဇပဗ္ဗဇဘူတာ၊ ပြိတ်မြက်-ဖြူဆံမြက်ကဲ့သို့ ဘဝစက်ရှုပ်ထွေး တရှုပ်ထွေးတည်း ရှုပ်ထွေးသောငါသည်။
အပါယံ၊ ချမ်းသာချင်း-စီးပွါးချင်းမှကင်းသော။
ဒုဂ္ဂတိံ။ ပုထုဇန်လူ သူတို့၏သာ ရောက်ရာဖြစ်သော။
ဝိနိပါတံ၊ အလိုကင်းလျက်လည်း ငြင်းပယ်မရ ကျရာဖြစ်သော။
သံသာရံ၊ သံသရာဘေးကို။
နာတိဝတ္တတိ၊ မလွန်နိုင်ဟု အောက်ကျနောက်ကျ စိတ်ကလည်း ချ၍မနေဘဲ။
သမာဓိပဝရသိလာယံ၊ သမာဓိမြတ် ကျောက်နဝရတ်၌။
သုနိသိတေန၊ ကောင်းစွာသွေးအပ်သော။
ဉာဏာသိနာ၊ မဂ်ဉာဏ်သံလျက် ဓားလက်နက်ဖြင့်။
ဣဒံဘဝစက္ကံ၊ ဤ ဘဝစက်ကို။
အပဒါလေတွာ၊ မပေါက်မခွဲမူ၍။
အသနိဝိစက္ကမိဝ၊ မိုဃ်းကြိုးစက်ကဲ့သို့။
နိစ္စနိမ္မဒ္ဒနံ၊ နေ့ရောညဉ့်ပါ အခါမစဲ အမြဲ တနှိပ်စက်ထဲ နှိပ်စက်သော။
သံသာရဘယံ၊ သံသရာဘေးကို။
အတီတော၊ လွန်မြောက်ဘူးသော။
ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။
သုပိနန္တရေပိ၊ အိပ်မက်အတွင်း၌သော်လည်း။
နအတ္ထိ၊ မရှိ-ဟု မဂ်အသိကလည်း ပေါ်သောကြောင့်။
ဣဒဥှိဘဝစတ္တံ၊ ဤဘဝစက်သည်သာလျှင်။
အတိဂမ္ဘီရတော-အတိဂမ္ဘီရတာ၊ အသိခက်ခဲ အလွန်နက်နဲသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အဂါဓံ၊ ထောက်တည်ရာမရှိ။
ဣဒဥှိဘဝစက္ကံ၊ ဤဘဝစက်သည်သာလျှင်။
နာာနယဂဟဏတော-နာနာနယဂဟဏတာ၊ အထူးထူးသောနည်း ရှုပ်မပြီးသော တောအုပ်ကြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဒုရဘိယာနံ၊ ကျွတ်လွတ်ထွက်ပေါက် မဂ်သို့ရောက်နိုင်ခဲ၏ -
ဆိုသော်လည်း အနည်းနည်း အပြားပြား ဘဝစက်ကား အင်္ဂါ ၁၂-ပါး၊ တပါးတပါးကို ဘေးဟုရှုကြည့်သော အလိုအားဖြင့် ရှုကြည့်သော ပညာသည်ကား ဝိပဿနာ-ဘာဝနာတင်ချက် ရင့်ကျက်ချင်းကြောင့် နေပက္ကပညာလည်း မည်၏။
မရှုမီက ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ဆောင်ရွက်ပြချင်းကြောင့် ပါဋိဟရိယပညာ လည်း မည်၏။
ဤသို့ ပညာထက်သန် ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့် ယခုယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်သော သဘောသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခု အကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသော ကာလ၊ ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ-သင်္ခါရ-တဏှာ-ဥပါဒါန်-ဘ၀ ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဝိညာဏ်- နာမ်ရုပ်- သဠာယတန- ဖဿ- ဝေဒနာ ယခု အကျိုး ၅-ပါးတို့၏ ဖြစ်သောဟု မရှုမီက ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
အာဒီနဝဉာဏ်ကား ဝတ္ထုအားဖြင့် ၁၅-ပါး ထင်အောင် ယခုယခု အသစ်အသစ် မဖြစ်သော သဘောသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးနှင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ပေါင်းဆုံကြသောကာလ ခဏခဏ အဝိဇ္ဇာ-သင်္ခါရ-တဏှာ-ဥပါဒါန်-ဘဝ-ရှေးအကြောင်း ၅-ပါးတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဝိညာဏ်-နာမ်ရုပ်-သဠာယတန-ဖဿ-ဝေဒနာ ယခုအကျိုး ၅-ပါးတို့၏ မဖြစ်သောသဘောဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သန္တိပဒဉာဏ်ကား ဝတ္ထုအားဖြင့် ၁၅-ပါး ထင်အောင် နောင်အမေးကား ကထံ။ ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ အာဒီနဝေဉာဏံ။ ။ ကထံ။ ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ သန္တိပဒေဉာဏံ။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အာဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
တံဉာဏံ၊ ထို ဉာဏ်သည်။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
တံဉာဏံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။
(အမေးပုစ္ဆာပါဠိ အစုံမရှိသော်လည်း အဖြေပါဠိ အစုံရှိသောကြောင့် အစုံမေးသည် ဟုမှတ်။)
(ဇာတိပစ္စယာ ဇရာမရဏံ၊ အသတိ ဇာတိယာ နတ္ထိ ဇရာမရဏံ ဟူသောပါဌ်အလို ဖြစ်သောသဘော ရှိချင်းကြောင့် ပျက်သောသဘောရှိ၏။ ဖြစ်သောသဘော မရှိသော် ပျက်သောသဘော မရှိဟု သမ္မသနဉာဏ် သုံးသပ်အပ်သော ဖြစ်သော သဘော ပျက်သောသဘော ၂-ပါးတို့တွင် ဘင်္ဂဉာဏ်ကား ပျက်သောသဘောကို ပျက်သဟု-ရှု၏။
ဘယဉာဏ်ကား ပျက်သောသဘောကို ဘေးဟု-ရှု၏။
အာဒီနဝဉာဏ်ကား -
ပျက်သောသဘော - ဘေးဟူသည်ကား ဖြစ်သောသဘော ဘေး ရှိ၏ဟု ရှု၏။
မပျက်သောသဘော - ဘေးမရှိဟူသည်ကား မဖြစ်သောသဘော - ဘေးမရှိဟု ရှု၏။
ဤသို့ရှုသော ဥပ္ပါဒေါဘယံ၊ အနုပ္ပါဒေါခေမံ ဟူသော ပါဌ်အလို အဓိပ္ပါယ်ကို ချုပ်သောအားဖြင့် ၁၅-ပါးသော ဝတ္ထုတို့၏အရ ကောက်ချက်ထုတ်ပုံကို ဖွင့်ပြဟန်ကား -
ဥပ္ပါဒေါ ဘယန္တိ သင်္ခါရာနံ ဥပ္ပါဒေါ အခေမဋ္ဌေန ဘယဝတ္ထုတာယ ဘယံ။ ဥပ္ပါဒမူလကဥှိ သပ္ပန္တံ သပ္ပဝတ္ထုကန္တိ သပ္ပဗျသနံ။ ပဝတ္တံ ဘယန္တိ အာဒီသုပိ ဓသေဝနယော။ (မဟာဋီကာ)၊
ယခုအခါ ပေထက်တင်သော အက္ခရာပျက်ချက်ကို သိအပ်သော အနက် မပျက်အောင် ပြင်ထားသည်။ မှားသည် မဟူလင့်။
ဥပ္ပါဒေါ ဘယန္တိ၊ ဥပ္ပါဒေါဘယံ ဟူသည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
အခေမဋ္ဌေန၊ ဘေးရှိသော အနက်ကြောင့်။
ဘယဝတ္ထုတာယ၊ ဘေး၏ တည်ရာဝတ္ထု ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဥပ္ပါဒမူလကံ၊ ဖြစ်ချင်းအရင်းဝတ္ထု ရှိသော။
ဘယံ၊ ဘေးသည်။
သပ္ပန္တံ၊ ရောက်အပ်သော အဆုံးရှိ၏။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဥပ္ပါဒမူလကံ၊ ဖြစ်ချင်းအရင်းဝတ္ထု ရှိသော။
ဘယံ၊ ဘေးသည်။
သပ္ပဝတ္ထုကံ၊ ရောက်အပ်သောဝတ္ထု အဆုံးရှိ၏။
ဣတိ၊ ထို့ ကြောင့်။
ဥပ္ပါဒမူလကံ၊ ဖြစ်ချင်းအရင်းဝတ္ထု ရှိသော။
ဘယံ၊ ဘေးသည်။
သပ္ပဗျသနံ၊ ရောက်အပ်ာဝတ္ထု၊ ပျက်စီးချင်းအဆုံးရှိ၏။
(အညေပုဒ်အနက် ထင်အောင်ပေးသည်)။
ပဝတ္တံ ဘယန္တိ အာဒီသုပိ၊ ပဝတ္တံဘယံ ဤသို့အစရှိသော ဝတ္ထုတို့၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းကဲ့သိုသောနည်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။)
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပ္ပါဒေါဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကာ။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
(ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏အသိဉာဏ်၊ လျင်မြန်သော ပုဒ်အနက်ကိုသာ ဆိုသည်။ မဆို သော်လည်း ကြွင်းသော ဒုက်ပုဒ်၊ ကောက်ချက်ထုတ်ပုံ၊ အာရုံရှိပြီ။)
---
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သောသဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဝတ္တံ ဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဝတ္တံ၊ အစဉ်မပြတ်သော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပဝတ္တံ၊ အစဉ်ပြတ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရ တရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလ သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလ သင်္ခါရတရား။ ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ကိုယ်မှှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင် ငါထင်သောသဘော- ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလ သင်္ခါရတရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလ သင်္ခါရတရားတို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်၊ အစီအရင် ငါမထင်သော သဘော- ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိမိတ္တံ ဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိမိတ္တံ ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိမိတ္တံ၊ ငါထင်သော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိမိတ္တံ၊ ငါမထင်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိသည် ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားထုတ်သော သဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားမထုတ်သော သဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
အာယူဟနာ ဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနာယူဟနာ ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်သောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနာယူဟနာ၊ အားမထုတ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘ၀ ၂-ရပ်၊ စပ်သော သဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြာင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝ ၂-ရပ် မစပ်သောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဋိသန္ဓိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပဋိသန္ဓိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ လာသောသဘော-ရောက်သောသဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မလာသောသဘော - မရောက်သောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဂတိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဂတိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဂတိ၊ လာသောသဘော - ရောက်သောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဂတိ၊ မလာသောသဘော မရောက်သော သဘောသည်။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သောသဘော- ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ် အသစ် ဖြစ်သော သဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော- ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခု အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ် အသစ် မဖြစ်သော သဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိဗ္ဗတ္တိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိဗ္ဗတ္တိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ် မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ ၊ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
---
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ကျသောသဘော- ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သဘော ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မကျသောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပပတ္တိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပပတ္တိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပပတ္တိ၊ ကျသော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပပတ္တိ၊ မကျသော သဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော- ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇာတိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇာတိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇာတိ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇာတိ၊ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်လောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ အိုသောသဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မအိုသောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇရာဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇရာခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇရာ၊ အိုသောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇရာ၊ မအိုသောသဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ နာသောသဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မနာသောသဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဗျာဓိဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဗျာဓိခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဗျာဓိ၊ နာသောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဗျာဓိ၊ မနာသောသဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ သေသော သဘော- ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မသေသော သဘော-ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
မရဏံဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အမတံခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
မရဏံ၊ သေသောသဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အမတံ၊ မသေသောသဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
(နောက်ဆိုလတံ့သော အသောကောခေမန္တိ၊ အပရိဒေဝေါခေမန္တိ၊ အနုပါယာသောခေမန္တိ ရှိသော ၃ ပုဒ်၊ ကောက်ချက်ထုတ်ရာ၌ ရဟန္တာပင် ဖြစ်သော်လည်း အကြောင်း ၁ဝ-မျိုး၊ အကျိုး ၁၀-ပါးတို့တွင် ယခုအကျိုး ၅-ပါးတို့၏ ဇာတိ မဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ဖြစ်သောကြောင့် အပြစ်မလွတ်။ ဤသို့ပင် အပြစ် မလွတ်သော်လည်း။ “ဖုဋ္ဌဿ လောကဓမ္မေဟိ၊ စိတ္တံယဿ နကမ္ပတိ။ အသောကံ ဝိရဇံ ခေမံ” ဟောတော်မူဟန်ကိုထောက်၍၊ အသောက = အပရိဒေဝ-အနုပါယာသတို့၌ ဇာတိ၏ ပစ္စယသတ္တိ ခြုဓ်သည်ကို မဖြစ်သော သဘောသို့ သွင်း၍ယူလျှင် အပြစ်လွတ်သည်ပင်တည်း။)
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ စိုးရိမ်သော သဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မစိုးရိမ်သော သဘော- ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သောကောဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အသောကောခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
သောကော၊ စိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အသောကော၊ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ငိုကြွေးသော သဘော-ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မငိုကြွေးသော သဘော- ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပရိဒေဝေါဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပရိဒေဝေါ ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပရိဒေဝေါ၊ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပရိဒေဝေါ၊ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ပူလောင် ပင်ပန်းသော သဘော- ဘေးရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သော သဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘော- ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား ဘေးမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပါယာသောဘယန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပါယာသော ခေမန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပါယာသော၊ ပူလောင် ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
ဘယံ၊ ဘေးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပါယာသော၊ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော-ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏၊ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပ္ပါဒေါ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခိ၊ ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသောသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သော သဘော ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သောသဘော - ချမ်းသာသောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ်။ ပြတ်သော သဘောသည်ကား၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဝတ္တံ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဝတ္တံ၊ အစဉ်မပြတ်သောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသား သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဝတ္တံ၊ အစဉ်ပြတ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရ တရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်သောသဘော - ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်သောသဘောသည် ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရ တရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊ ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရ တရား၊ နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါမထင်သောသဘော - ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု- အပြုအပြင်-အစီအရင် ငါမထင်သော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိမိတ္တံ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိမိတ္တံ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိမိတ္တံ၊ ငါထင်သော သဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိမိတ္တံ၊ ငါမထင်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားထုတ်သောသဘော- ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားထုတ်သော သဘောသည်ကား။ ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားမထုတ်သော သဘော ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏ဟု၊ မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားမထုတ်သော သဘော သည်ကား၊ ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
အာယူဟနာ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနာယူဟနာ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်သော သဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနာယူဟနာ၊ အားမထုတ်သောသဘောသည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာသောသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘ၀ ၂-ရပ် စပ်သောသဘော- ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ ဘဝ ၂-ရပ် မစပ်သောသဘော - ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝ ၂-ရပ်၊ မစပ်သော သဘော သည်ကား၊ ချမ်းသာသောသဘေရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဋိသန္ဓိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပ္ပဋိသန္ဓိ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂ -ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ လာသောသဘော- ရောက်သောသဘော- ဆင်းရဲသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ လာသောသဘော- ရောက်သောသဘော- ဆင်းရဲသဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မလာသော သဘော-မရောက်သောသဘော- ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မလာသော သဘော- မရောက်သော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဂတိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဂတိ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဂတိ၊ လာသောသဘော ရောက်သောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခ၊ ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဂတိ၊ မလာသောသဘော မရောက်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် ဖြစ်သောသဘော-ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ်ဖြစ်သော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သောသဘော ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိဗ္ဗတ္တိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိဗ္ဗတ္တိ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ်မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ကျသောသဘော-ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကျသော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး၊ သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မကျသောသဘော-ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မကျသော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပပတ္တိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပပတ္တိ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပပတ္တိ၊ ကျသောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပပတ္တိ၊ မကျသောသဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သော သဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅ ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် နောင်းအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘော-ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅ ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် နောင်းအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော-ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇာတိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇာတိသုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇာတိ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘော ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇာတိ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသောသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အိုသောသဘော ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အိုသောသဘောသည်ကား ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မအိုသောသဘော ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မအိုသော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇရာ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇရာ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇရာ၊ အိုသောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇရာ၊ မအိုသော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ နာသောသဘောသည် ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ နာသောသဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မနာသောသဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မနာသော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဗျာဓိ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဗျာဓိ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဗျာဓိ၊ နာသောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဗျာဓိ၊ မနာသော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ သေသောသဘော-ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ဟု၊ မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ သေသော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မသေသောသဘော-ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မသေသော သဘောသည် ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
မရဏံ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အမတံ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
မရဏံ၊ သေသောသဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အမတံ၊ မသေသော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့်တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ စိုးရိမ်သောသဘော ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ စိုးရိမ်သောသဘောသည်ကား ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မစိုးရိမ်သော သဘော ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသောသဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သောကော ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အသောကော သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
သောကော၊ စိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အသောကော၊ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ဒုက္ခနှင့်တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ငိုကြွေးသော သဘော-ဆင်းရဲသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောကြောင့် ဒုက္ခနှင့်တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မငိုကြွေးသော သဘော ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပရိဒေဝေါ ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပရိဒေဝေါ သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပရိဒေဝေါ၊ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကာ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပရိဒေဝေါ၊ မငိုကြွေးသော သဘောသည်။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့်တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ပူလောင် ပင်ပန်းသော သဘော- ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ပူလောင် ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မပူလောင် မပင်ပန်းသောသဘော ချမ်းသာသောသဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မပူလောင် မပင်ပန်းသောသဘောသည်ကား ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပါယာသော ဒုက္ခန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပါယာသော သုခန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပါယာသော၊ ပူလောင်ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကာ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပါယာသော၊ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော- ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘော မရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပ္ပါဒေါ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘော မရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ် အပ်သော သဘောမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဝတ္တံ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဝတ္တံ၊ အစဉ်မပြတ်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဝတ္တံ၊ အစဉ်ပြတ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိဟူသည်ကား -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရ တရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့်
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား
တို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါထင်သောသဘော - သုံးသပ်အပ်သောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင် ငါထင်သောသဘောသည် သုံးသပ်အပ်သော သဘော ရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား-
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရ တရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် -
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား
တို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါမထင်သောသဘော - ဆင်းရဲသောသဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု- အပြုအပြင်-အစီအရင် ငါမထင်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်သောသဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိမိတ္တံ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိမိတ္တံ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိမိတ္တံ၊ ငါထင်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိမိတ္တံ၊ ငါမထင်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားထုတ်သော သဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားထုတ်သောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားမထုတ် သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားမထုတ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ် အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
အာယူဟနာ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနာယူဟနာ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်သော သဘောသည်ကာ။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနာယူဟနာ၊ အားမထုတ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သောသဘော- သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘ၀ ၂-ရပ် စပ်သောသဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝ ၂-ရပ် မစပ်သောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘော မရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘ၀ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဋိသန္ဓိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပ္ပဋိသန္ဓိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဋိသန္ဓိ၊ ဘ၀ ၂-ရပ် စပ်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋိသန္ဓိပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဋိသန္ဓိ၊ ဘ၀ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ လာသောသဘော- ရောက်သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘောာရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ လာသော သဘော ရောက်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မလာသောသဘော- မရောက်သောသဘော -သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မလာသောသဘော မရောက်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဂတိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဂတိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဂတိ၊ လာသောသဘော ရောက်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဂတိ၊ မလာသောသဘော- မရောက်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် ဖြစ်သောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ် ဖြစ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိဗ္ဗတ္တိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနိဗ္ဗတ္တိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ် မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ကျသောသဘော-သုံးသပ်အပ်သောသဘောရှိ၏ဟု၊ မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကျသောသဘောသည်ကား သုံးသပ် အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မကျသောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မကျသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပပတ္တိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပပတ္တိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပပတ္တိ၊ ကျသောသဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပပတ္တိ၊ မကျသောသဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော- သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော-သုံးသပ် အပ်သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇာတိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇာတိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇာတိ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကာ။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇာတိ၊ မဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘော မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ အိုသောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အိုသောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မအိုသောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မအိုသောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇရာ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဇရာ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇရာ၊ အိုသော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇရာ၊မအိုသော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ နာသောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ နာသောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မနာသောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မနာသောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဗျာဓိ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အဗျာဓိ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဗျာဓိ၊ နာသော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဗျာဓိ၊ မနာသော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ သေသောသဘော သုံးသပ်အပ်သော သဘော ရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ သေသောသဘော သည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မသေသောသဘော-သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မသေသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
မရဏံ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အမတံ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
မရဏံ၊ သေသော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အမတံ၊ မသေသော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ စိုးရိမ်သောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ စိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မစိုးရိမ်သောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သောကော သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အသောကော နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
သောကော၊ စိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အသောကော၊ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ငိုကြွေးသောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မငိုကြွေးသောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သောသဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပရိဒေဝေါ သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အပရိဒေဝေါ နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပရိဒေဝေါ၊ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပရိဒေဝေါ၊ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကာ။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ပူလောင်ပင်ပန်းသောသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ပူလောင်ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မပူလောင် မပင်ပန်းသဘော - သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား သုံးသပ်အပ်သော သဘော မရှိ။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပါယာသော သာမိသန္တိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနေ၀ ဉာဏံ။ အနုပါယာသော နိရာမိသန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပါယာသော၊ ပူလောင်ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
သာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပါယာသော၊ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
နိရာမိသံ၊ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော-သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘောကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော-နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘောကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပ္ပါဒေါ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပ္ပါဒေါ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သောသဘော-သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် မပြတ်သော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရား တို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သောသဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘဝအလျဉ် ဘဝင်အစဉ် ပြတ်သောသဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဝတ္တံ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အပ္ပဝတ္တံ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဝတ္တံ၊ အစဉ်မပြတ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဝတ္တံ၊ အစဉ်ပြတ်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား -
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့်
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား
တို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု- အပြုအပြင် အစီအရင် ငါထင်သောသဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင် အစီအရင် ငါထင်သောသဘော သည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား-
ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကြောင်း ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် -
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား၊
ယခုအကျိုး ၅-ပါး ဖလဟေတုသင်္ခါရတရား၊
နောင်အကျိုး ၅-ပါး ဟေတုဖလသင်္ခါရတရား
တို့၏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု-အပြုအပြင်အစီအရင် ငါမထင်သောသဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကိုယ်မှု-နှုတ်မှု-စိတ်မှု- အပြုအပြင်-အစီအရင် ငါမထင်သော သဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိမိတ္တံ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနိမိတ္တံ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိမိတ္တံ၊ ငါထင်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိမိတ္တံ၊ ငါမထင်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားထုတ်သော သဘော-သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားထုတ်သော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အားမထုတ်သော သဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အားမထုတ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
အာယူဟနာ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနာယူဟနာ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
အာယူဟနာ၊ အားထုတ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနာယူဟနာ၊ အားမထုတ်သော သဘောသည်။
နိဗ္ဗာန်၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘ၀ ၂-ရပ် စပ်သော သဘော-သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘ၀ ၂-ရပ် စပ်သော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဘ၀ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဘ၀ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပဋိသန္ဓိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အပ္ပဋိသန္ဓိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပ္ပဋိသန္ဓိ၊ ဘဝ ၂-ရပ် မစပ်သော သဘောသည်ကာ။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ လာသောသဘော ရောက်သောသဘော-သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ လာသောသဘော ရောက်သောသဘော သည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မလာသောသဘော မရောက်သောသဘော-နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မလာသောသဘော မရောက်သော သဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဂတိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အဂတိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဂတိ၊ လာသောသဘော - ရောက်သောသဘောသည်။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဂတိ၊ မလာသောသဘော မရောက်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် ဖြစ်လာသောသဘော -သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ် ဖြစ်လာသောသဘော သည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သောသဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အသစ်အသစ် မဖြစ်သောသဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
နိဗ္ဗတ္တိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနိဗ္ဗတ္တိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ်ဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနိဗ္ဗတ္တိ၊ အသစ်အသစ် မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ကျသောသဘော -သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ကျသောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မကျသောသဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မကျသောသဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပပတ္တိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပပတ္တိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပပတ္တိ၊ ကျသောသဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပပတ္တိ၊ မကျသော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော-ဘေးရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ ဖြစ်သောသဘော -သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ယခုအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် နောင်အကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော -နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇာတိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အဇာတိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇာတိ၊ ဖြစ်သောသဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇာတိ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာန်၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ အိုသောသဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ အိုသောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မအိုသောသဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မအိုသော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဇရာ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အဇရာ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဇရာ၊ အိုသော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဇရာ၊ မအိုသော သဘောသည်က။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ နာသောသဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ နာသောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မနာသောသဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မနာသော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဗျာဓိ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အဗျာဓိ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဗျာဓိ၊ နာသောသဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အဗျာဓိ၊ မနာသောသဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ သေသောသဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလကပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ သေသောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မသေသောသဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မသေသော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
မရဏံ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အမတံ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
မရဏံ၊ သေသောသဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အမတံ၊ မသေသော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ စိုးရိမ်သော သဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ စိုးရိမ်သောသဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မစိုးရိမ်သော သဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
သောကော သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အသောကော နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
သောကော၊ စိုးရိမ်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အသောကော၊ မစိုးရိမ်သော သဘောသည်။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ငိုကြွေးသော သဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မငိုကြွေးသော သဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ပရိဒေဝေါ သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အပရိဒေဝေါ နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ပရိဒေဝေါ၊ ငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အပရိဒေဝေါ၊ မငိုကြွေးသော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ပျက်သောသဘော ဘေးရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ ဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ ပူလောင် ပင်ပန်းသောသဘော - သင်္ခါရဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အား ထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍၊ ရှုသောကာလ ခဏခဏ ပူလောင် ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သော ပညာသည် အာဒီနဝဉာဏ် မည်၏။
မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား အကြောင်း ၁၀-မျိုး အကျိုး ၁၀-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သော သဘောကြောင့် ဒုက္ခနှင့် တွေ့ကြိမ်သောသူ၏ မပူလောင် မပင်ပန်းသောသဘော - နိဗ္ဗာန်ဟု မရှုမီက၊ ရှုသော ကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မပူလောင် မပင်ပန်းသောသဘော သည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးမရှိဟု ထင်သော ပညာသည် သန္တိပဒဉာဏ် မည်၏။
ဥပါယာသော သင်္ခါရာတိ ဘယတုပဋ္ဌာနေ ပညာ အာဒီနဝေ ဉာဏံ။ အနုပါယာသော နိဗ္ဗာနန္တိ သန္တိပဒေ ဉာဏံ။
ဥပါယာသော၊ ပူလောင်ပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယတုပဋ္ဌာနေပညာ၊ ဘေးရှိ၏ဟု ထင်သောပညာသည်။
အဒီနဝေဉာဏံ၊ အပြစ်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
အနုပါယာသော၊ မပူလောင် မပင်ပန်းသော သဘောသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ခေမတုပဋ္ဌာနေပညာ ၊ ဘေးမရှိဟု ထင်သောပညာသည်။
သန္တိပဒေ ဉာဏံ၊ နိဗ္ဗာန်ထင်သောဉာဏ် မည်၏။
ဤသို့ အာဒီနဝဉာဏ်သည်ကား
အာဒီနဝဉာဏ် သန္တိပဒဉာဏ် အလိုအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါးတို့တွင် ပျက်သော သဘော- ဘေးရှိသော ဝတ္ထုကို ဘေးရှိ၏ဟု အာဒီနဝဉာဏ်ဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်ရှု၏။ မပျက်သောသဘော - ဘေးမရှိသောဝတ္ထုကို ဘေးမရှိဟု သန္တိပဒဉာဏ်ဖြင့် ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်ရှု၏။ အာဒီနဝဉာဏ် သန္တိပဒဉာဏ် ၂-ပါး တို့၌ လိမ်မာသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ အာဒီနဝဉာဏ် တဘက်ကမ်းသို့ ရောက်၏။
အကြင်အခါကာလ ပျက်သောသဘော - ဘေးရှိသောဝတ္ထုကို သင်္ခါရဟု အာဒီနဝဉာဏ်ဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် တရှုတည်းရှု၏။ အကြင်အခါကာလ မပျက်သော သဘော-ဘေးမရှိသောဝတ္ထုကို နိဗ္ဗာန်ဟု သန္တိပဒဉာဏ်ဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် တရှုတည်းရှု၏။ ထိုအခါကာလ တဘက်ကမ်းရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ အာဒီနဝဉာဏ် ဧကတ္တသို့ ရောက်၏။
ရောက်ပုံကား။
အတီတာနုဓာဝနံ စိတ္တံ ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ ဧကဋ္ဌာနေ သမာဒဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အနာဂတ ပဋိကင်္ခနံ စိတ္တံ ဝိကမ္ပိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ တတ္ထေဝ အဓိမောစေတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ လီနံ စိတ္တံ ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ၊ တံ ပဂ္ဂဏှိတွာ ကေသဇ္ဇံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အတိပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ။ တံ ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ ဥဒ္ဓစ္စံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အဘိဏ တံ စိတ္တံ ရာဂါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနော ဟုတွာ ရာဂံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ အပဏတံ စိတ္တံ ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနော ဟုတွာ ဗျာပါဒံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။ ဣမေဟိ ဆဟိ ဌာနေဟိ ပရိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ ပရိယောဒါတံ ဧကတ္တဂတံ ဟောတိ။
အတီတာနုဓာဝနံ၊ အတိတ်သို့ ပြေးသွားသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအတိတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
ဧကဋ္ဌာနေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟုရှု တခုသောဌာန၌။
သမာဒဟတိ၊ တည်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အနာဂတ ပဋိကင်္ခနံ၊ အနာဂတ်ကို အလိုရှိသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိကမ္ပိတံ၊ တုန်လှုပ်၏။
တံ၊ ထိုအနာဂတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
တတ္ထေဝ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ကာလ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟုရှု တခုသောဌာန၌သာလျှင်။
အဓိမောစေတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
လီနံ၊ တွန့်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ၊ ပျင်းရာကျ၏။
တံ၊ ထိုတွန့်သည်ကို။
ပဂ္ဂဏှိတွာ၊ အားပေးချီးမြှောက် ထောက်ပင့်ချင်းကြောင့်။
ကောသဇ္ဇံ၊ ကောသဇ္ဇကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အတိပဂ္ဂဟိတံ၊ အားတက်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအားတက်လွန်းသည်ကို။
ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ၊ နှိပ်ချင်းကြောင့်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အဘိဏတံ၊ ညွတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ရာဂါနုပတိတံ၊ ရာဂဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုညွှတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
အပဏတံ၊ မညွတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ ဒေါသဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုမညွတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဗျာပါဒံ၊ ဒေါသကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဣမေဟိဆဌာနေဟိ၊ ဤ ၆-ပါးသော ဌာနတို့ဖြင့်။
ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပရိယောဒါတံ၊ ပြိုးပြိုးပြက် တလက်လက် ဖြူစင်သည်ဖြစ်၍။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမံ တံ ဧကတ္တံ၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တံ၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တဉ္စ ဝိပဿကာနံ။
တံ ဧကတ္တံ၊ ထို ဧကတ္တသည်။
ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ကတမေ သာနံ၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တနည်း။
ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဝိပဿကာနံ၊ ဝိပဿနာကို အားထုတ်ကုန်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယလက္ခဏု ပဋိပဋ္ဌာနေကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့် ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ ရောက်သော ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ် သည်ကား နှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ မစင်ကြယ်သေးသော်လည်း အခြားမဲ့ပြု၊ ဘေးရှိ၏- ဘေးမရှိဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ်၏ ပရိကံလာသော အလိုအားဖြင့် ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဥပါဒက္ခဏ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်းဖြစ်၏။
တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ၏ ကိစ္စအလိုအားဖြင့် ဘေးရှိ၏- ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဌိတိက္ခဏ ဥပေက္ခာကို ပွါးသည်လည်း ဖြစ်၏။ ဉာဏ်၏ကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ဘင်္ဂက္ခဏ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသည်လည်းဖြစ်၏။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန ဧကတ္တဂတံ စိတ္တံ၊ ပဋိပဒါ ဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒေဉ္စဝ ဟောတိ ဥပေက္ခာနုဗြူဟိတဉ္စ၊ ဉာဏေန စ သမ္ပဟံသိတံ။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့်။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်ထည်းချင်းသို့ ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဋိပဒါ ဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒေဉ္စဝ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟိတဉ္စ၊ ဥပေက္ခာကို ပ္ပါးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဉာဏေနဉာဏဿကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ဉာဏ်၏ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသိတဉ္စ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ ကော အာဒိ။ ကိံ မဇ္ဈေ။ ကိံ ပရိယောသာနံ။ အာဒီနဝါ နုပဿနာဉာဏဿ ပဋိပဒါ ဝိသုဒ္ဓိအာဒိ၊ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ကော၊ အဘယ်သည်ကား။
အာဒိ၊ အစနည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်နည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးနည်း။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကာ။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
အာဒီနဝါနုပဿနာ ဉာဏဿ ပဋိပဒါ ဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ အာဒိဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ အာဒိဿ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
စိတ်ညစ်ကြေးတာက- ကိလေသာ။ အာရုံမထင်-မြှေးရှက်ပိတ်ပင်တာက- နီဝရဏ။ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော အကြင်ကိလေသာ အပေါင်းက ဘေးရှိ၏- ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ရှုခွင့်ပျက်ကွက် အနှောင့်-အရှက်- အပိတ်-အပင်၊ နှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ထိုကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ အခြားမဲ့ပြု၊ ဘေးရှိ၏-ဘေး မရှိဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အခြားမဲ့ပြု ဘေးရှိ၏- ဘေးမရှိဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမ သမထနိမိတ်သို့ ရောက်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်သော အဘို့အစု၊ လွန်သော အဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်ချင်းကြောင့်- မဇ္ဈိမ။
အနုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန်-ဘဝ တဖန်-ခန္ဓာနာမ်ရုပ်- ခြုဓ်သောနိဗ္ဗာန် အထူးနှင့် တကွ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အကုသိုလ်တရားတို့၏ ငြိမ်းချင်းကြောင့်-သထ။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ မဂ်-ဖိုလ်-နိဗ္ဗာန် ၃-တန်သော သုခ ရသော အထူးတို့၏ အကြောင်းဖြစ်ချင်းကြောင့် - နိမိတ္တ။
ဤမဇ္ဈိမ သမထနိမိတ် မည်သည်ကား ယုတ်သော အဘို့အစု၊ လွန်သော အဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီအမျှဖြစ်သော ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ သဏ္ဌီတိအင်္ဂါ ဝိပဿနာသမာမိ သာတည်း။
ဤ ဝိပဿနာသမာဓိဖြင့် တည်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်ကတည်းက နို့ချို နို့ချဉ် အစဉ်သဖြင့် တဆင့်ထက်တဆင့် ရင့်ကျက်သော နို့ချဉ်ကို ထိုနို့ချိုကိုပင် နို့ချဉ်ဆိုရသော တစဉ်တည်း ရင့်ကျက်သောနည်းဖြင့် ထိုဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ အကြားမဲ့ပြု ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ဆင်ခြင်သောရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမ မသမထနိမိတ်သို့ ရောက်သည်မည်၏။
ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ထိုမဇ္ဈိမ မသမထနိမိတ်သို့ ပြေးဝင်သည်မည်၏။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ အခြားမဲ့ပြု ဘေးရှိ၏-မရှိဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့ ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယော တဿ ပရိဗန္ဓော တတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ။ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။ ယဉ္စ ပရိဗန္ဓတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ။ ယဉ္စ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ။ ယဉ္စ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။
ယောနီဝရဏသင်္ခါတော ကိလေသဂဏော၊ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော အကြင် ကိလေသာ အပေါင်းသည်ကား။
တဿ၊ ထိုစိတ်၏။
ပရိဗန္ဓော၊ အနှောင့်-အရှက်-အပိတ်-အပင်တည်း။
တတော၊ ထို နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံသမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုမဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။
ပရိဗန္ဓတော၊ နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ၊ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ယဉ္စဝိသုဇ္ဈတိ၊ အကြင်စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာ တပါး။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံသမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ယဉ္စပဋိပဇ္ဇတိ၊ အကြင် ရောက်ထာကလည်း လက္ခဏာ တပါး။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထို မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ယဉ္စပက္ခန္ဒတိ၊ အကြင်ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာ တပါး။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ အာဒိဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိတီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏံ၊ အာဒိကလျာဏေဉ္စဝ ဟောတိ၊ တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏံ၊ အာဒီနဝဉာဏ်သည်။
အာဒိကလျာဏဉ္စေဝ၊ အစ၏ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ မဇ္ဈဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ မဇ္ဈဿ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့ နည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
နှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်သော စိတ်ကို သုဓ်သင် ရှင်းလင်းဘွယ် မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် စင်ကြယ်စေရန် တဖန် သုဓ်သင်ရှင်းလင်းချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု စင်ကြယ်သောစိတ်ကို အညစ်အကြေး မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်သောအဘို့အစု လွန်သောအဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီအမျှ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို တဖန် အညီအမျှတပါး တည်းထားချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို မယုတ်မလွန်ပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာ တပါး။
အနေုသယ-ပရိယုဋ္ဌာန် ဘဝတဖန်-ခန္ဓာနာမ်ရုပ် ခြုဓ်ငြိမ်းသောခဏ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သာလျှင်လည်း ရံခါမငြိမ်း၊ ကိမ်းယှဉ်ယောနှော ဆက်ဆံသော ကိလေသာကို ပယ်စွန့်၍ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်သောစိတ်ကို တဖန်ကိလေသာ အဖော်ကင်း၊ တကိုယ်တည်းချင်းထင်စေ ချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သော စိတ်ကို အဖော်မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။ သမထပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။ ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။ ယဉ္စ ဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။ ယဉ္စ သမထ ပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။ ယဉ္စ ဧကတ္တု ပဋိပဋ္ဌာနံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
သမထပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်သော။
စိတ္တံ၊စိတ်ကို။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
သမထ ပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းထင်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို၊
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင်လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
အာဒီနဝါနုပဿနာ ဉာဏဿ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ၊ မဇ္ဈဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာ ဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါး တို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏံ၊ မဇ္ဈေကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ၊ တိလက္ခဏ သမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏံ၊ အာဒီနဝဉာဏ်သည်။
မဇ္ဈေကလျာဏဉ္စေဝ၊ အလယ်၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တိလက္ခဏ သမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဤသို့ အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ အာဒီနဝဉာဏ် ထင်ပုံ မြင်ပုံ သိပုံ မှတ်ပုံ ရှုပုံ အညီအညွတ်ရှု၍နေပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာကိုပွါးပုံ၊ ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ၊ ဘာဝနာညစ်ကြေးပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာ မပြီးဆုံးပုံ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
တဘက်ကမ်းရောက်သော အာဒီနဝဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟူသည်ကား ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့် သောအတိုင်း ဖြစ်သော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ်ရှု၍သာ နေ၏။
ထင်ပုံ- မြင်ပုံ- သိပုံ- မှတ်ပုံ- ရှုပုံ- အညီအညွတ် ရှု၍ နေပုံကား။
ဥပလက္ခဏ နည်းဖြင့်ပြသော ဖြစ်သော သဘောသည်ကား-သင်္ခါရ။ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ် အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာ စိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ် ရှု၍နေသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေ့ရှု ထင်အောင် ရှေးကာလက-ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကို ပယ်ကိစ္စမရှိသောအလို ဝိပဿနာ ပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏။ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
တထာ ပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ ဥပေက္ခာ ဝသေန။ ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
တထာပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့်သောအတိုင်း ဖြစ်သော။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကိုပယ်သော ကိစ္စလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကို ပယ်ပုံ - ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ - ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပုံကား။
ဥပလက္ခဏ နည်းဖြင့်ပြသော ဖြစ်သော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ် အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။
ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်မှ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျ၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျမှ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေ့ရှုထင်အောင် ရှေးကာလက-ဆောင်၍ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ ကိလေသာကို ပယ်ကိစ္စ မရှိသောအလို ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏။ ကိလေသာကို ပယ်လည်းပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျလည်းကျ၏။
ဥပေက္ခာ ဝသေန နာနတ္တကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ၊ ဝိမောက္ခဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
နာနတ္တ ကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသော ကိလေသာတို့မှ။
စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်သည်။
ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
ဝိမောက္ခဝသေန၊ လွတ်သောအလိုအားဖြင့်။
ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘာဝနာကို ပွါးပုံ - ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ - ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံကား။
ဥပလက္ခဏ နည်းဖြင့်ပြသော ဖြစ်သော သဘောသည်ကား သင်္ခါရ။ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော ဉာဏ်အစဉ် အလိုလိုထင်အောင် ထိုထိုအာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ် ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည်၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်၏။ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောကြောင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဉာဏ်အား လေးပါးသော ဘာဝနာတို့သည် ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဝိမုတ္တတ္တာ တေ ဓမ္မာဧကရသာ ဟောန္တိ၊ ဧကရသဋ္ဌေန ဘာဝနာ။
ဝိမုတ္တတ္တာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တေဓမ္မာ၊ ထို ၇-ပါးသောတရားတို့သည်။
ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောကြောင့်။
ယောဂိနေ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
ဘာဝနာ၊ ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။ ပရိယောသာနဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ ပရိယောသာနဿ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့တည်း။
ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင် သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ - သမထ၊ ပညာက အနုသယ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ - ဝိပဿနာ၊ ဤသမထ ဤဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့တွင် -
သဒ္ဓိန္ဒြေက - အသဒ္ဓိယ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဝီရိယိန္ဒြေက - ကောသဇ္ဇ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သတိန္ဒြေက - ပမာဒ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
သမာဓိန္ဒြေက - ဝိက္ခေပ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ပညိန္ဒြေက - မောဟ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ အားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော -
သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ အားဖြင့် ၅-ပါး၊
ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက၊ အလေ့အလာတွင်သော အလိုအားဖြင့် မှီဝဲသော အနက်သဘောကလည်း ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
တတ္ထ ဇာတာနံ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။ ဣန္ဒြိယာနံ ဧကရသဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ၊ အာသေဝနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။
တတ္ထ၊ ထိုဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌။
ဇာတာနံ၊ ဖြစ်ကြကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ သမာဓိ-ပညာ တရား ၂-ပါးတို့၏။
အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက်သဘောကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသောလက္ခဏာတပါး။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ္ဒ္ဒ ၅-ပါးတို့၏။
ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘော ကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယ ရွက်ဆောင်သော အနက်သဘော ကြောင့်လည်း။
သမ္မဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသော အနက်သဘောကြောင့်လည်း။
သမ္ပဟံသာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ။ ပရိယောသာနဿ ဣမာနိ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
အာဒီနဝါ နုပဿနာ ဉာဏဿ၊ အာဒီနဝဉာဏ်၏။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိစတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ အာဒီနဝါနုပဿနာ ဉာဏံ ပရိယောသာန ကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ၊ စတုလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အာဒီနဝါနုပဿနာဉာဏံ၊ အာဒီနဝဉာဏ်သည်။
ပရိယောသာနကလျာဏဉ္စေဝ၊ အဆုံး၏ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
စတုလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ လေးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ နှင့် ဘာဝနာညစ်ကြေးပုံကား
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
- ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
- သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်းသည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိ ပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
သံကိလေသ ဝေါဒါနေသူတိ၊ သံကိလေသ ဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သံကိလေသော၊ ညစ်ကြေးချင်းတည်း။
သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာ ၂-ပါးတို့၏။
သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို။
အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ နှင့် ဘာဝနာ မပြီးဆုံးပုံကား
ထို သံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါးတို့တွင် ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၏ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင်ချင်း ကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ၌ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို ဝိပဿနာကို မရှုမှီ-မရှုမှီ ရှေ့အဘို့ကာလက ပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့် = ဥပလက္ခဏနည်းဖြင့် ပြသော၊ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား-သင်္ခါရ။ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား- နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏- ဘေးမရှိဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ် အလိုလို မထင်ချင်းသည်ကား သံကိလေသဘာဝနာမည်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်ဟု ရှုကြည့်၍ ဖြစ်သော သဘောသည်ကား- သင်္ခါရ။ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား-နိဗ္ဗာန်။ ဤသို့ ဘေးရှိ၏-ဘေးမရှိဟု ရှုသော ဉာဏ်အစဉ် အလိုလိုထင်ချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ဟု– ရှုကြည့်၍ ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိကုန်သော အကြင် ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် ဖြစ်ကြကုန်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေတတ်သော ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်၏ ဟူသည်လည်း ဝိပဿနာမရှုမှီ မရှုမှီ၊ ရှေးအဘို့ ကာလ ကာလက ထိုပါဋိဟာရိက ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင် သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဤသို့ဘာဝနာပြီးဆုံးသော အရာဌာန၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်း ပင်တည်းဟု မဆိုသော်လည်းဆိုသလို ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
ထိုကြောင့် ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့် ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်ချင်းကို ပြုတတ်သော ဉာဏ်၏ကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု
တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ၊
အာနိသံသံ ဂုဏံ၊
ပုရေတရံ ပါဋိဟာရိယဉာဏေန ဒိသွာ၊
ယထာ အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ၊
တထာ ဘာဝနာယ သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊
တေနေဝ ဉာဏေန ဝိသောဓိတတ္တာ၊
ဝိသောဓနေဥှတ္ထ သမ္ပဟံသနံ၊
တေအာကာရာ ယသ္မာ နိပ္ဖန္နာ။
တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိ ဘာဝသာဓနေန ပရိယောဒါပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိဗ္ဖတ္တိဝသေန သမ္ပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထို သံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
တံတံအာဒီနဝံဒေါသံ၊ ထိုထို အပြစ်ကို။
တံတံအာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစ ရှိကုန်သော။
ယေအာကာရာ၊ အကြင်လေးပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကြကုန်၏။
တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တေနေဝ ဉာဏေန၊ ထိုပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ပြီးဆုံးသည် ၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဣတိ၊ ဤသို့ဘာဝနာပြီးဆုံးရာ၌။
ဝိသောဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
သမ္ပဟံသနံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
တေအာကာရာ၊ ထို ၄-ပါးသောအခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဓမ္မာနံ၊ ၇-ပါးသောတရားတို့၏။
အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာပြီးဆုံးသောအားဖြင့်။
ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် စင်ကြယ်ချင်းကို ပြုတတ်သော။
ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
ကိစ္စနိဗ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို။
ဝေဒိတဗ္ဗာ။ သိအပ်၏။
ဤသည်ကား အာဒီနဝဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ အာဒီနဝဉာဏ်၊ ထင်ပုံ-မြင်ပုံ၊ သိပုံ-မှတ်ပုံ၊ ရှုပုံ-အညီအညွတ်ရှု၍နေပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ နှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာကိုပွါးပုံ၊ ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊ ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ၊ ဘာဝနာ ညစ်ကြေးပုံ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာမပြီးဆုံးပုံ အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာစကားရပ် ဤတွင် အပြီးသတ်။
……
သော ဧဝံ သဗ္ဗသင်္ခါရေ အာဒီနဝတော ပဿန္တော သဗ္ဗ ဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဝိညာဏဋ္ဌိတိ- သတ္တာဝါသဂတေ သဘေ ဒကေ သင်္ခါရဂတေ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ဥက္ကဏ္ဌတိ၊ နာဘိရမတိ။
သော၊ ထိုအာဒီနဝဉာဏ် တဘက်ကမ်းရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗသင်္ခါရေ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့ကို။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်ဟု။
ပဿန္တော၊ တရှုတည်း ရှုသည်ဖြစ်၍။
သဗ္ဗဘဝ- ယောနိ- ဂတိ- ဝိညာဏဋ္ဌိတိ- သတ္တာဝါသဂတေ၊ အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဝိညာဏဋ္ဌိတိ အလုံးစုံသော သက္ကာဝါသသို့ ကျရောက်သော။
သဘေဒကေ၊ ပျက်စီးသော သဘောရှိသော။
သင်္ခါရဂတေ၊ သင်္ခါရအပေါင်း၌။
နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ ငြီးငွေ့၏။
ဥက္ကဏ္ဌတိ၊ ပျင်းရိ၏။
နာဘိရတိ၊ မမွေ့မလျော်မပျော်။
ဥပမာမည်သည်ကား
စိတ္တကုဋ်တောင်ခြေ၌ မွေ့လျော်ပျော်ပါးသော ရွှေဟင်္သာမင်းသည်ကား မစင်ကြယ်သော ဒွန်းစဏ္ဍားရွာတံခါးတွင်း၌ မမွေ့မလျော်မပျော်၊ ဟိမဝန္တာမြိုင် အိုင်ကြီး ခုနှစ်အိုင်တို့၌သာလျှင် မွေ့လျော်ပျော်သကဲ့သို့ ထို့အတူ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟင်္သာမင်းသည်လည်း ကောင်းစွာ ထင်မြင်အပ်သော အပြစ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ပျက်သော သဘောရှိသော သင်္ခါရအပေါင်း၌ မမွေ့မလျော်မပျော်၊ ဘာဝနာ၌မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် မွေ့လျော်ချင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် -
- မြင်သောခဏ မြင်-မြင်တယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- ကြားသောခဏ ကြား-ကြားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- နံသောခဏ နံ-နံတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- စားသောခဏ စား-စားတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- ထိသောခဏ ထိ-ထိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- သိသောခဏ သိ-သိတယ်ဟု အမှတ်ပြုသဖြင့် ပျက်သဟု ရှုသောဌာနကို၊
- အနိစ္စဘဲ မမြဲဟူ၍သာ ရှု၏။ နိစ္စဘဲ မြဲသဟု မရှု။
- ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟူ၍သာ ရှု၏။ သုခဘဲ ချမ်းသာသဟု မရှု။
- အနတ္တဘဲ အလိုမကျ အစိုးမရဟူ၍သာ ရှု၏။ အတ္တဘဲ အလိုကျအစိုးရသဟု မရှု။
- ငြီးသာငြီးငွေ့၏။
- မတပ်မက်။
- ခြုဓ်သာခြုဓ်စေ၏ မဖြစ်စေ။
- တဖန်တဖန် စွန့်သာစွန့်၏။ အသစ်အသစ်လူ ဘဝမယူ။
ဤအနုပဿနာ ၇-ပါးတို့၌သာလျှင် မွေ့လျော်၏။
သေယျထာပိနာမ စိတ္တကူဋပဗ္ဗတပါဒါဘိရတော သုဝဏ္ဏ ရာဇဟံသော အသုစိမှိ စဏ္ဍာလဂါမဒွါရအာဝါဋေနာဘိရမတိ။ သတ္တသု မဟာသရေသုယေဝ ရမတိ။ ဧဝမေ၀ အယံ ယောဂီ ရာဇဟံသော သုပဒိဋ္ဌာဒီနဝေ သဘေဒကေ သင်္ခါရဂတေ နာဘိရမတိ။ ဘာဝနာရာမတာယ ရတိယာ သမန္နာဂတတ္တာ သတ္တသု အနုပဿနာသုယေဝ ရမတိ။
သေယျထာပိနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
စိတ္တကူဋပဗ္ဗတပါဒါဘိရတော၊ စိတ္တကုဋ်တောင်ခြေ၌ မွေ့လျော်ပျော်ပါးသော။
သုဝဏ္ဏရာဇဟံသော၊ ရွှေဟင်္သာမင်းသည်ကာ။
အသုစိမှိ၊ မစင်ကြယ်သော။
စဏ္ဍာလဂါမဒွါရအာဝါဋေ၊ ဒွန်းစဏ္ဍားရွာ တံခါးတွင်း၌။
နာဘိရတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
သတ္တသု မဟာသရေသုယေဝ၊ ဟိမဝန္တာမြိုင် အိုင်ကြီး ခုနစ်အိုင်တို့၌သာလျှင်။
ရမတိယာ၊ မွေ့လျော်ပျော်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
အယံယောဂီရာဇဟံသော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟင်္သာမင်းသည်လည်း။
သုပရိဒိဋ္ဌာဒီနဝေ၊ ကောင်းစွာ မြင်အပ်ပြီးသော အပြစ်ရှိသော။
သဘေဒကေ၊ ပျက်သောသဘောရှိသော။
သင်္ခါရဂတေ၊ သင်္ခါရအပေါင်း၌။
နာဘိရတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
ဘာဝနာရာမတာယ၊ ဘာဝနာ၌ မွေ့လျော်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ရတိယာ၊ မွေ့လျော်ချင်းနှင့်။
သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သတ္တသုအနုပဿနာသုယေဝ၊ ခုနစ်ပါးသော အနုပဿနာတို့၌သာလျှင်။
ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။
ရွှေချိုင့်၌ ထည့်လှောင်ထားသော ခြင်္သေ့မင်းသည်ကား ရွှေချိုင့်၌ မမွေ့ မလျော် မပျော်။ ယူဇနာသုံးထောင် အပြန့်ကျယ်သော ဟိမဝန္တာ တောင်၌သာလျှင် မွေ့လျော် ပျော်သကဲ့သို့ ထို့ အတူ ဤ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ခြင်္သေ့မင်းသည်လည်း ၃-ပါး အပြားရှိသော သုဂတိဘုံဘဝ-ဘုံဌာန၌လည်း မမွေ့ မလျော် မပျော်။
မြင်သောခဏ၊ ကြားသောခဏ၊ နံသောခဏ၊ စားသောခဏ၊ ထိသောခဏ၊ သိသောခဏ ဒွါရ-အာရုံ-ဝိညာဏ်-ဖဿ-ဝေဒနာ ပေါင်းဆုံကြသောကာလ -
- ရုပ်ဟုထင်သော ရူပနိမိတ်ကို၊
- ဝေဒနာဟုထင်သော ဝေဒနာနိမိတ်ကို၊
- သညာဟု ထင်သော သညာ နိမိတ်ကို၊
- သင်္ခါရဟုထင်သော သင်္ခါရ နိမိတ်ကို။
- ဝိညာဏ်ဟု ထင်သော ဝိညာဏနိမိတ်ကို -
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု နိစ္စသညာ-သဿတဒိဋ္ဌိကို ပယ်ခွါ၍ အနိမိတ္တာနုပဿနာဖြင့်သာ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ-ဆင်းရဲဟု ပတ္ထနာသညာ-တဏှာပဏီကို ပယ်ခွါ၍ အပ္ပဏိဟိတာနုပဿနာ ဖြင့်သာ ရှု၏။
အနတ္တဘဲ-အလိုမကျ အစိုးမရဟု အဘိနိဝေသသညာ-အတ္တဒိဋ္ဌိကို ပယ်ခွါ၍ သုညတာနုပဿနာဖြင့်သာ ရှု၏။
ဤ ၃-ပါးသော အနုပဿနာတို့၌သာလျှင် မွေ့လျော်၏။
ယထာ စ သုဝဏ္ဏပဉ္စရေ ပက္ခိတ္တော သီဟော မိဂရာဇာ နာဘိရမတိ၊ တိယောဇနသဟဿဝိတ္ထတေ ပန ဟိမဝန္တေ ယေ၀ ရမတိ။ ဧဝမယံ ယောဂီ သီဟော တိဝိဓေ သုဂတိ ဘဝေပိ နာဘိရမတိ။ တီသု ပန အနုပဿနာသုယေဝ ရမတိ။
သုဝဏ္ဏပဉ္စရေ၊ ရွှေချိုင့်၌။
ပက္ခိတ္တော၊ ထည့်လှောင်သော။
သီဟော မိဂရာဇာ၊ ခြင်္သေ့မင်းသည်ကား။
သုဝဏ္ဏပဉ္စရေ၊ ရွှေချိုင့်၌။
နာဘိရမတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
တိယောဇန သဟဿ ဝိတ္ထတေပန၊ ယူဇနာ သုံးထောင် အပြန့်ကျယ်သော။
ဟိမဝန္တေယေဝ၊ ဟိမဝန္တာတောင်၌သာလျှင်။
ရမတိယထာ၊ မွေ့လျော်ပျော်သကဲ့သို့။
ဧဝံတထာ၊ ထို့အတူ။
အယံ ယောဂီ သီဟော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ခြင်္သေ့မင်းသည်လည်း။
တိဝိဓေ၊ သုံးပါး အပြားရှိသော။
သုဂတိ ဘဝေပိ၊ သုဂတိဘုံဘဝ- ဘုံဌာန၌လည်း။
နာဘိရတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
တီသု ပန အနုပဿနာသုယေဝ၊ သုံးပါးသော အနုပဿနာတို့၌သာလျှင်။
ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။
အလုံးစုံ ဖြူသော အမြီး- နှာမောင်း- ခြေလေးချောင်း - သိုအိမ်တွဲလျောင်း ပေါင်းအင်္ဂါ ၇-ပါး မြေတည်သော လူယောင်ဖန်ဆင်းချင်း အစရှိသော တန်ခိုးနှင့်ပြည့်စုံသော ကောင်းကင်သို့ ပျံသွားသော ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းသည်ကား မြို့လယ်၌ မမွေ့ မလျော် မပျော်။ ဟိမဝန္တာမြိုင် ဆဒ္ဒန်အိုင်၌ သာလျှင် မွေ့လျော်ပျော်သကဲ့သို့ ထို့အတူ၊
ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဆင်မင်းသည်လည်း အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပေါင်း၌ မမွေ့ မလျော် မပျော်။ မပျက်သောသဘော-ဘေးမရှိ ဟူသည်ကား ရှေးအကြောင်း ၅-ပါး သင်္ခါရ တရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘောကြောင့် ယခုအကျိုး ၅-ပါး သင်္ခါရတရားတို့၏ မဖြစ်သောသဘော -ဘေးမရှိဟု မရှုမီက၊ ရှုသောကာလ ဉာဏ်အားထင်အောင် ရှေးကာလက ပြ၍ ရှုသောကာလ ခဏခဏ မဖြစ်သောသဘော သည်ကား ဘေးမရှိ။ ချမ်းသာသော သဘောရှိ၏။ သုံးသပ်အပ်သော သဘောမရှိ။ နိဗ္ဗာန်။
ဤသို့ အစရှိသော ဉာဏ်အစဉ်၊ ရှုနည်းထင်၍ တမြင်တည်းမြင်သော နိဗ္ဗာန်၌သာလျှင် မွေ့လျော်၏။ ထိုနိဗ္ဗာန်သို့ ညွတ်သော- ကိုင်းသော- ရှိုင်းသောစိတ်သာ ရံခါမလစ် တဖြစ်တည်း ဖြစ်၏။
ယထာ စ သဗ္ဗသေတော - သတ္တပတိဋ္ဌော - ဣဒ္ဓိမာ - ဝေဟာ သင်္ဂမော ဆဒ္ဒန္တော နာဂရာဇာ နဂရမဇ္ဈေ နာဘိရမတိ။ ဟိမဝတိ ဆဒ္ဒန္တ ဒဟဂဟဏေယေဝ ရမတိ။ ဧဝမေဝ အယံ ယောဂီဝရ ဝါရဏော သဗ္ဗသ္မိမ္ပိ သင်္ခါရဂတေ နာဘိရမတိ။ အနုပ္ပါဒေါ ခေမန္တိ အာဒိနာ နယေန ဒိဋ္ဌေ သန္တိပဒေ ယေဝ ရမတိ။ တန္နိန္နတပ္ပေါဏတပ္ပဗ္ဘာရမာနသော ဟောတီတိ။
နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာဉာဏံ နိဋ္ဌိတံ။
သဗ္ဗသေတော၊ အလုံးစုံဖြူသော။
သတ္တပတိဋ္ဌော၊ အင်္ဂါ ၇-ပါး မြေ၌တည်သော။
ဣဒ္ဓိမာ၊ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော။
ဝေဟာသင်္ဂမော၊ ကောင်းကင်သို့ ပျံသော။
ဆဒ္ဒန္တော နာဂရာဇာ၊ ဆဒ္ဒန် ဆင်မင်းသည်ကား။
နဂရမဇ္ဈေ၊ မြို့အလယ်၌။
နာဘိရမတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
ဟိမဝတိ ဆဒ္ဒန္တဒဟဂဟဏေယေဝ၊ ဟိမဝန္တာမြိုင်၊ ဆဒ္ဒန်အိုင်၌သာလျှင်။
ရမတိယထာ၊ မွေ့လျော်ပျော်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
အယံယောဂီဝရဝါရဏော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဆင်မင်းသည်လည်း။
သဗ္ဗသ္မိမ္ပိံ၊ အလုံးစုံသော။
သင်္ခါရ ဂတေပိ၊ သင်္ခါရအပေါင်း၌လည်း။
နာဘိရတိ၊ မမွေ့ မလျော် မပျော်။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်သော သဘောသည်ကား။
ခေမံ၊ ဘေးမရှိ။
ဣတိ အာဒိနာ နယေန၊ ဤသို့ အစရှိသောနည်းဖြင့်။
ဒိဋ္ဌေ၊ တပြင်တည်းမြင်သော။
သန္တိပဒေယေဝ၊ နိဗ္ဗာန်၌သာလျှင်။
ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။
တန္နိန္န-တပ္ပေါဏ-တပ္ပဗ္ဘာရမာနသော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သို့ ညွတ်သော ကိုင်းသော ရှိုင်းသော စိတ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာဉာဏံ၊ နိဗ္ဗိဒါနုပဿနာဉာဏ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
…………
နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်သည်ကား အခိုက်အတန့်အားဖြင့် သုံးပါး
သုံးပါး ဟူသော်ကား -
- ဘယဉာဏ်လည်း တပါး၊
- အာဒီနဝဉာဏ်လည်း တပါး၊
- နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်လည်း တပါး၊
ထိုသုံးပါးတို့တွင် အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့ကို ဘေးဟုရှု၍ ဘေးထင်သော အခိုက် အတန့်သည်ကား ဘယဉာဏ် မည်၏။ ထိုအလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့၌ သာလျှင် အပြစ်ဟုရှု၍ အပြစ်ထင်သော အခိုက်အတန့်သည်ကား ဒီနဝဉာဏ် မည်၏။ ထိုအလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့၌သာလျှင် ငြီးငွေ့သော အခိုက်အတန့် သည်ကား နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် မည်၏။
ဣမိနာ ပန နိဗ္ဗိဒါ ဉာဏေန ဣမဿ ကုလ ပုတ္တဿ နိဗ္ဗိန္ဒန္တဿ ဥက္ကဏ္ဌန္တဿ အနဘိရမန္တဿသဗ္ဗဘဝ - ယောနိ - ဂတိ - ဝိညာဏဋ္ဌီတိ - သတ္တာဝါသေသု သဘေဒကေသု သင်္ခါရေသု ဧက သင်္ခါရေပိ စိတ္တံ န သဇ္ဇတိ၊ န လဂ္ဂတိ၊ န ဗဇ္ဈတိ။ သဗ္ဗသ္မာ သင်္ခါရဂတာ မုဉ္စိတုကာမံ နိဿရိတုကာမံ ဟောတိ။ အထဿ ဧဝံ သဗ္ဗသင်္ခါရေသု ဝိဂတာလယဿ သဗ္ဗသ္မာ သင်္ခါရဂတာ မုဉ္စိတုကာမဿဥပ္ပဇ္ဇတိ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏန္တိ။
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏံ နိဋ္ဌိတံ။
ဣမိနာ ပန နိဗ္ဗိဒါ ဉာဏေန၊ ဤနိမ္ဗိဒါဉာဏ်ဖြင့်သော်ကား။
နိဗ္ဗိန္ဒန္တဿ၊ တငြီးငွေတည်း ငြီးငွေ့သော။
ဥက္ကဏ္ဌန္တဿ၊ တပျင်းရိတည်း ပျင်းရိသော။
အနဘိရမန္တဿ၊ မမွေ့မလျော်မပျော်သော။
ဣမဿ ကုလ ပုတ္တဿ၊ ဤအမျိုးကောင်းသမီး အမျိုးကောင်းသား၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
သဗ္ဗဘဝ - ယောနိ - ဂတိ - ဝိညာဏဋ္ဌီတိ သတ္တာဝါသဂတေသု၊ အလုံးစုံသောဘ၀ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဝိညာဏဋ္ဌီတိ အလုံးစုံသော သတ္တာဝါသသို့ ကျရောက်ကုန်သော။
သဘေဒကေသု၊ ပျက်စီးသော သဘောရှိကုန်သော။
သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့တွင်။
ဧက သင်္ခါရေပိ၊ တခုသော သင်္ခါရမျှ၌လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
န သဇ္ဇတိ၊ မကပ်။
နုလဂ္ဂတိ၊ မငြိ။
န ဗဇ္ဈတိ၊ မမိမဖွဲ့။
သဗ္ဗသ္မာ သင်္ခါရဂတာ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပေါင်းမှ။
မုဉ္စိတုကာမံ၊ လွတ်လိုသောစိတ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သဗ္ဗသ္မာသင်္ခါရဂတာ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပေါင်းမှ။
နိဿရိတုကာမံ၊ ကျွတ်လွတ် ထွက်မြောက်လိုသော စိတ်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထတသ္မိံကာလေ၊ ထိုအခါ၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့၌။
ဝိဂတာလယဿ၊ ငဲ့ကွက်သောစိတ်မှ ကင်းသော။
သဗ္ဗသ္မာသင်္ခါရဂတာ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရအပေါင်းမှ။
မုဉ္စိတုကာမဿ၊ လွတ်လိုသော စိတ်ရှိသော။
အဿဣမဿကုလပုတ္တဿ၊ ဤအမျိုးကောင်းသမီး ဤအမျိုးကောင်းသားအား။
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏံ၊ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိဣဒံ၊ ဤသည်ကား။
မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏံ၊ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
…………
သော ဧဝံ သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတေဟိ သဘေဒကေဟိ သင်္ခါရေဟိ မုဉ္စိတုကာမော သဗ္ဗသ္မာ သင်္ခါရ ဂတာ မုဉ္စိတုံ ပုန တေ ဧဝံ သင်္ခါရေ ပဋိသင်္ခါ-နုပဿနာဉာဏေန တိလက္ခဏံ အာရောပေတွာ ပရိဂ္ဂဏှာတိ။ သော သဗ္ဗ သင်္ခါရေ။
သော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသဂတေ၊ အလုံးစုံသောဘဝ အလုံးစုံသောယောနိ အလုံးစုံသောဂတိ အလုံးစုံသောဌီတိ အလုံးစုံသောနိဝါသသို့ ကျရောက်ကုန်သော။
သဘေဒကေဟိ၊ ပျက်စီးချင်းသဘော ရှိကုန်သော။
သင်္ခါရေဟိ၊ သင်္ခါရတို့မှ။
မုဉ္စိတုကာမော၊ လွတ်လိုသည်ဖြစ်၍။
သဗ္ဗသ္မာ သင်္ခါရ ဂတာ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရအပေါင်းမှ။
မုဉ္စိတုံံ၊ လွတ်ချင်းငှါ။
ပုန၊ တဖန်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တေသင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပဋိသင်္ခါနုပဿနာဉာဏေန၊ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်ဖြင့်။
တိလက္ခဏံ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏသို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
သော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သဗ္ဗသင်္ခါရေ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့ကို။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ကထံ၊ အဘယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှုသနည်း။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ၊ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်၊ မဖြစ်ခင် မထင်မြင်ရာမှ ပေါ်လာ၍ ဖြစ်သော ခဏ-သစ်သော ကာလလည်း မမြဲ။ ဖြစ်သောခဏ - သစ်သောကာလမှ ပြောင်းရွှေ့၍ တည်သော ခဏ ဟောင်းသော ကာလလည်းမမြဲ၊ တည်သောခဏ - ဟောင်းသောကာလမှ ပြောင်းရွှေ့၍ ပျက်သောခဏ - ကုန်သောကာလလည်း မမြဲ။
အနိစ္စန္တိကတော၊ ဖြစ်သောရှေ့အစွန်း ပျက်သော နောက်အစွန်းကို မလွန်ဘဲ မြဲသော သဘော၏ မရှိချင်းကြောင့်။
တာဝကာလိကတော၊ ဥပါဒ်ခဏ ဌီခဏ ဘင်ခဏ အခိုက်အတန့် ကျချင်းကြောင့်။
ဥပ္ပါဒဝယ ပရိစ္ဆိန္နတော၊ ဖြစ်သောရှေ့အစွန်း ပျက်သော နောက်အစွန်းဖြင့် ပိုင်းခြားချင်းကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
မျက်စိနာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
နားနာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
နှာနာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
လျှာနာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
ကိုယ်နာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
စိတ်နာသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ၊
မျက်စိအိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
နားအိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
နှာအိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
လျှာအိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
ကိုယ်အိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
စိတ်အိုသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
မျက်စိသေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
နားသေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
နှာသေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
လျှာသေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
ကိုယ်သေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
စိတ်သေသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသောသဘော-မမြဲ။
ဗျာဓိဇရာမရဏဟိ၊ နာချင်း-အိုချင်း-သေချင်းတို့ဖြင့်။
ပလောကတော၊ ပျက်စီးချင်းကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
နာသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
အိုသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
သေသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
လာဘ်ပေါများသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
လာဘ်နည်းပါးသဖြင့်လည်းတုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။ အခြွေအရံပေါများသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
အခြွေအရံနည်းပါးသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
ချီးမွမ်းသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
ကဲ့ရဲ့သဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
ချမ်းသာသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဆင်းရဲသဖြင့်လည်း တုန်လှုပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဗျာဓိဇရာမရဏေစေဝ၊ နာချင်း-အိုချင်း-သေချင်း တို့ဖြင့်၎င်း။
လာဘာဒီဟိ၊ လာဘအစရှိကုန်သော။
လောကဓမ္မေဟိစ၊ လောကဓမ်တရား ၈-ပါးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
စလတော၊ တုန်လှုပ်ချင်းကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
မိမိဖျက်ဆီးသော လုံ့လ ပယောဂ အားဖြင့်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သော အလေ့ သဘော-မမြဲ။
သူတပါး ဖျက်ဆီးသော လုံ့လ ပယောဂ အားဖြင့်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သော အလေ့ သဘော-မမြဲ။
သဘာဝဓမ္မပျက်စီးသော မိမိ ကိစ္စ အားဖြင့်လည်း ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သော အလေ့ သဘော-မမြဲ။
ဥပက္ကမေနစေဝ၊ မိမိလုံ့လ-သူတပါးလုံ့လအားဖြင့် လည်းကောင်း။
သရသေနှစ၊ မိမိကိစ္စအားဖြင့်လည်းကောင်း။
ပဘင်္ဂုတော၊ ပျက်စီးချင်းသို့ရောက်သော အလေ့သဘာကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
သွားသောခဏ ပြန်သောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
တူရူကြည့်သောခဏ တစောင်းကြည့်သောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
ကွေးသောခဏ ဆန့်သောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သော သဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
သင်္ကန်း သပိတ် အဝတ်အရုံ တစုံတခု ကိုင်ယူသောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
စားသောခဏ သောက်သောခဏ ခဲသောခဏ လျက်သောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
ကျင်ကြီးစွန့်သောခဏ ကျင်ငယ်စွန့်သောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
သွားသောခဏ ရပ်သောခဏ ထိုင်သောခဏ အိပ်သောခဏ နိုးသောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
ပြောဆိုသောခဏ ဆိတ်ဆိတ်နေသောခဏ အခိုက်အတန့် ကျသဖြင့်လည်း မြဲမြံ ခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်-မမြဲ။
သဗ္ဗာဝတ္ထနိပါတတာယ၊ ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ အခိုက်အတန့် ကျသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ထိရဘာဝဿစ၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်တံ့သောသဘော သဘော၏လည်း။
အဘာဝတာယ၊ မရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဓုဝတော၊ မမြဲချင်းကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘောသင်္ခါရ၏ အရ- အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်ဖြစ်သောခဏ သစ်သောကာလမှနောက် တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလသို့ ရောက်၍ အိုသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သော-မမြဲ။
တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလမှနောက် ပျက်သောခဏ ကုန်သော ကာလသို့ရောက်၍ သေသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
ဝေဒနာ ဖြစ်သောခဏ သစ်သော ကာလမှနောက် တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလသို့ရောက်၍ အိုသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
တည်သောခဏ ဟောင်းသောကာလမှနောက် ပျက်သောခဏ ကုန်သောကာလသို့ ရောက်၍ သေသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
သညာဖြစ်သောခဏ သစ်သောကာလမှနောက် တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလသို့ရောက်၍ အိုသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
တည်သောခဏ ဟောင်းသောကာလမှနောက် ပျက်သောခဏ ကုန်သောကာလသို့ ရောက်၍ သေသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
သင်္ခါရဖြစ်သောခဏ သစ်သောကာလမှနောက် တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလသို့ရောက်၍ အိုသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
တည်သောခဏ ဟောင်းသောကာလမှနောက် ပျက်သောခဏ ကုန်သောကာလသို့ ရောက်၍ သေသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
ဝိညာဏ်ဖြစ်သောခဏ သစ်သောကာလမှနောက် တည်သောခဏ ဟောင်းသော ကာလသို့ရောက်၍ အိုသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
တည်သောခဏ ဟောင်းသောကာလမှနောက် ပျက်သောခဏ ကုန်သောကာလသို့ ရောက်၍ သေသဖြင့်လည်း ဘောက်ပြန်သောသဘော-မမြဲ။
ဇရာယစေဝ၊ အိုချင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
မရဏေနစ၊ သေချင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေပရိဏာမပကတိတာယ၊ နှစ်ပါးသောအခြင်းအရာ ဘောက်ပြန်သောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိပရိဏာမဓမ္မတော၊ ဘောက်ပြန်သောသဘောကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။ ကျသောခဏ အတိတ်- အနာဂတ်- ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌ မခိုင်တဲတဲ အားနဲသဖြင့်လည်း အကာကဲ့သို့ ကျိုးလွယ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့် အနှစ်မရှိခြင်းကြောင့်-မမြဲ။
ဒုဗ္ဗလတာယ၊ အားနည်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဖေဂ္ဂုဝိယ၊ အကာကဲ့သို့။
သုဘဉ္ဇနီယတာယ၊ ကျိုးလွယ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အသာရကတော၊ အနှစ်မရှိချင်းကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဘဝသည်ကား
▬▬▬▬▬
ကမ္မဘဝ ဥပပတ္တိဘဝဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် အဝိဇ္ဇာ-တဏှာ-ဥပါဒါန်-ကံ-သင်္ခါရ ဟေတုပဉ္စကသည်ကား ကမ္မဘဝ မည်၏။ ဝိညာဏ်-နာမ်ရုပ်-သဠာယတန-ဖဿ-ဝေဒနာ ဖလပဉ္စကသည်ကား ဥပပတ္တိဘဝ မည်၏။
ဟေတုပဉ္စကသည်လည်း -
အတိတ်ဟေတုပဉ္စက
ပစ္စုပ္ပန်ဟေတုပဉ္စကအားဖြင့် ၂-ပါး၊
ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
အတိတ်ဟေတုပဉ္စကသည်ကား ပစ္စုပ္ပန်ဖလပဉ္စကနှင့် စပ်၏။
ပစ္စုပ္ပန်ဟေတုပဉ္စကသည်ကား အနာဂတ်ဖလပဉ္စကနှင့် စပ်၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘော သင်္ခါရ၏အရ-အနိစ္စ။
အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
စက္ခုဝိညာဏ် မြင်သောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသောသဘော-မမြဲ။
သောတဝိညာဏ် ကြားသောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသောသဘော-မမြဲ။
ဃာနဝိညာဏ် နံသောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသော သဘော-မမြဲ။
ဇိဝှါဝိညာဏ် စားသောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသော သဘော-မမြဲ။
ကာယဝိညာဏ် ထိသောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသော သဘော-မမြဲ။
မနောဝိညာဏ် သိသောကာလ ဖြစ်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ပြည့်စုံပြီးမှ ပျက်သောခဏ ဖလပဉ္စက အကျိုးဘဝ၏ ဟေတုပဉ္စက အကြောင်းဘဝနှင့် ကင်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသော သဘော-မမြဲ။
ဝိဂတဘဝတာယ၊ ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဝိဘဝသမ္ဘူတတာယ၊ ပြည့်စုံသောဘဝမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဝိဘဝတော၊ ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသောသဘောကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
သင်္ခါရဖြစ်ခိုက် ရှေ့အဝိဇ္ဇာက အကြောင်း၊ ယခုအဝိဇ္ဇာက-ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
(သမနန္တရောဟေတု-ပရံပရောပစ္စယော)။
ဝိညာဏ်ဖြစ်ခိုက် ရှေ့သင်္ခါရက အကြောင်း၊ ယခုသင်္ခါရက ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ရုပ်-နာမ်ဖြစ်ခိုက် ရှေ့ဝိညာဏ်က အကြောင်း၊ ယခုဝိညာဏ်က ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
သဠာယတနဖြစ်ခိုက် ရှေ့နာမ်ရုပ်က အကြောင်း၊ ယခုနာမ်ရုပ်က ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဖဿဖြစ်ခိုက် ရှေ့သဠာယတနက အကြောင်း၊ ယခုသဠာယတနက ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဝေဒနာဖြစ်ခိုက် ရှေ့ဖဿက အကြောင်း၊ ယခုဖဿက ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
တဏှာဖြစ်ခိုက် ရှေ့ဝေဒနာက အကြောင်း၊ ယခုဝေဒနာက ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဥပါဒါန်ဖြစ်ခိုက် ရှေ့တဏှာက အကြောင်း၊ ယခုတဏှာက ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဘဝဖြစ်ခိုက် ရှေ့ဥပါဒါန်က အကြောင်း၊ ယခုဥပါဒါန်က ပစ္စည်း၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပြုပြင်စီရင်အပ်သောသဘော-မမြဲ။
ဟေတု ပစ္စယေဟိ၊ အကြောင်း ပစ္စည်းတို့သည်။
အဘိသင်္ခတတာယ၊ တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သင်္ခတတော၊ ပြုပြင်စီရင်အပ်သော သဘောကြောင့်။
အနိစ္စာတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိစ္စဘဲ-မမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မမြဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-အနိစ္စ။ အနိစ္စ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏ အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ် ကုန်သော ခဏ ပျက်သောသဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သေသော သဘော-မမြဲ။
ဝေဒနာ ကုန်သော ခဏ ပျက်သောသဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သေသော သဘော-မမြဲ။
သညာ ကုန်သော ခဏ ပျက်သောသဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သေသော သဘော-မမြဲ။
သင်္ခါရ ကုန်သော ခဏ ပျက်သောသဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သေသော သဘော-မမြဲ။
ဝိညာဏ် ကုန်သော ခဏ ပျက်သောသဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သေသော သဘော-မမြဲ။
မရဏပကတိတာယ၊ ပျက်သောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
မရဏဓမ္မတော၊ သေသော သဘောကြောင့်။
အနိစ္စတိ၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
---
ဒုက္ခသည်ကား
▬▬▬▬▬▬
ဇာတိဒုက္ခ ဇရာဒုက္ခ မရဏဒုက္ခ ဒုက္ခဒုက္ခ သင်္ခါရဒုက္ခ ဝိပရိဏာမဒုက္ခ သံသာရဒုက္ခ အားဖြင့် ၇-ပါး။
ထို ၇-ပါးတို့တွင် -
- ဖြစ်သော သဘော ဥပါဒ်သည်ကား ဇာတိဒုက္ခ မည်၏။
- တည်သောသဘော ဌီ သည်ကား ဇရာဒုက္ခ မည်၏။
- ပျက်သောသဘော ဘင်သည်ကား မရဏဒုက္ခ မည်၏။
- ကိုယ်ဆင်းရဲသော ကာယိကဒုက္ခလည်း တပါး။
- စိတ်ဆင်းရဲသော စေတသိက ဒုက္ခလည်း တပါး။
ဤ ၂-ပါးသော ဒုက္ခသည်ကား ဒုက္ခဒုက္ခ မည်၏။ - ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် သင်္ခတလက္ခဏာ သည်ကား သင်္ခါရဒုက္ခ မည်၏။
- သတ္တဝါတို့၏ သေရချင်းသည်ကား ဝိပရိဏာမဒုက္ခ မည်၏။
- အနုလောမ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဘဝစက်ရဟတ်သည်ကား သံသာရဒုက္ခ မည်၏။
နိစ္စသညာ အဝိဇ္ဇာကို နိစ္စဆို။
သုခသညာ တဏှာကို သုခဆို။
သုဘသညာ တဏှာကို သုဘဆို။
အတ္တသညာ ဒိဋ္ဌိကို အတ္တဆို။
ဤသို့ဆိုရ နိစ္စ-သုခ- သုဘ-အတ္တ ၄- ပါးတို့တွင် -
အနိစ္စဟုရှု၍ နိစ္စကိုလွန်ပုံ၏ အခြားမဲ့၊ ဒုက္ခဟုရှု၍ သုခကို လွန်ပုံကား။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဖြစ်သဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ၊ တည်သဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ၊ ပျက်သဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ ဖြစ်သောခဏ - တည်သောခဏ– ပျက်သောခဏ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ၌ အစဉ်တစိုက် သဘောသာပါဝင်၍ လိုက်သော အဟောင်းကလည်း တထပ်၊ အသစ်ကလည်း တထပ်၊ ဤ ၂ ရပ် ဘဝစက်ရဟတ်က လှည့်လည်၍ ပတ်သော်လည်း -
ဖြစ်သော သဘော ဥပါဒ်လည်း မထင်၊
တည်သောသဘော ဌီလည်း မထင်၊
ပျက်သောသဘော ဘင်လည်း မထင်၊
အစဉ်သဖြင့် အကျိုးပေးခွင့် မရသမျှ -
မသိသော သဘော အဝိဇ္ဇာကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
အားထုတ်သောသဘော သင်္ခါရကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ဘဝ ၂-ရပ် စပ်သောသဘော ဝိညာဏ် ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
သက်သောသဘော နာမ်ရုပ် ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ကြည်သောသဘော သဠာယတန ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
တွေ့သောသဘော ဖဿ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ခံစားသောသဘော ဝေဒနာ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
တပ်သောသဘော တဏှာ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
စွဲလမ်းသောသဘော ဥပါဒါန် ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ပြုသောသဘော ဘဝ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ဖြစ်သောသဘော ဇာတိ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
အိုသောသဘော ဇရာ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
သေသောဘော မရဏ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
စိုးရိမ်သောသဘော သောက ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ငိုကြွေးသောသဘော ပရိဒေဝ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ကိုယ်ဆင်းရဲသော သဘော ဒုက္ခ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
စိတ်ဆင်းရဲသော သဘော ဒေါမနဿ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
စိတ်ပင်ပန်းသော သဘော ဥပါယာသ ကျသဖြင့်လည်း ဆင်းရဲ။
ဤသို့ ဟေတု-ဖလ-နိဿန္ဒ၊ အကြောင်း-အကျိုး-အနိသင် အကျိုးဆက် ချမ်းသာနှင့် မရောမယှက် သက်သက်သော ဆင်းရဲအစု ယခုယခု စည်းဝေးတွေ့ကြုံ ပေါင်းဆုံမိသော အနုလောမ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဘဝစက်ရဟတ်က လှည့်လည်၍ ပတ်သဖြင့်လည်း ဒုက္ခ၏တည်ရာ ဝတ္ထုကြောင့် ဆင်းရဲ။
အဘိဏှ ပဋိပီဠနတော၊ မပြတ်နှိပ်စက်ချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခမတော၊ အခံခက်ချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခဝတ္ထုတော၊ ဒုက္ခ၏ တည်ရာဝတ္ထုကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
စားသောက်ချိန်သင့်က စားသောက်ကြသဖြင့် မျှတ၍ ယခုအနာရောဂါ မဖြစ်ခင်က ရောဂါကင်းစင် အာရောဂျပင် ဆိုရပါလျက် ယခုအနာရောဂါ မဖြစ်မပေါ်လာသေး သော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာချင်းငှါ ထိုက်သော အနာရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ကို ဉာဏ်ဖြင့်ရှု၍ အနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ်လာအောင် ဆွမ်းပစ္စည်းအရ ထမင်းဟင်း ဘောစဉ် အချို အချဉ် အစပ် အငန် အဖန် အခါး စားသောက်ချိန်သင့်က စားသောက်ကြ၍ မျှရသဖြင့်လည်း ရောဂါကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝတ်ရုံချိန်သင့်က ဝတ်ရုံကြသဖြင့် မျှတ၍ ယခုအနာရောဂါမဖြစ်ခင် ရောဂါကင်းစင် အာရောဂျပင် ဆိုရပါလျက် ယခုအနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ် လာသေးသော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာချင်းငှါထိုက်သော အနာရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ရှုမျှော်၍ အနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ်လာအောင် သင်္ကန်းပစ္စည်းအရ အခြုံ-အရုံ-အဝတ်ပုဆိုး ဝတ်ရုံချိန်သင့်က ဝတ်ရုံကြ၍ မျှရသဖြင့်လည်း ရောဂါကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အိပ်နေချိန်သင့်က အိပ်နေကြသဖြင့် မျှတ၍ ယခုအနာရောဂါမဖြစ်ခင် ရောဂါကင်းစင် အာရောဂျပင် ဆိုရပါလျက် ယခုအနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ် လာသေးသော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာချင်းငှါထိုက်သော အနာရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာ လိမ့်မည်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ရှုမျှော်၍ အနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ်လာအောင် ကျောင်းပစ္စည်း အရ ဇရပ်-တန်ဆောင်း-ကျောင်း-အိမ်-အရိပ်-သင်္ခမ်း-ကော်ဇော-ကမ္ဗလာ-မွေ့ရာ-သင်ဖြူး- အိပ်ရာ-နေရာနှင့် အိပ်နေချိန်သင့်က အိပ်နေကြ၍ မျှရသဖြင့်လည်း ရောဂါကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သုံးစွဲချိန်သင့်က သုံးစွဲကြသဖြင့် မျှတ၍ ယခုအနာရောဂါမဖြစ်ခင် ရောဂါကင်းစင် အာရောဂျပင် ဆိုရပါလျက် ယခုအနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ် လာသေးသော်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာချင်းငှါထိုက်သော အနာရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာ လိမ့်မည်ကို ဉာဏ်ဖြင့် ရှုမျှော်၍ အနာရောဂါ မဖြစ်ပေါ်လာအောင် ဆေးပစ္စည်းအရ ဆီဦး-ထောပတ်-ပျား-သကာ-တင်လဲ-အဖျော်ယမကာ သုံးစွဲချိန်သင့်က၊ သုံးစွဲကြ၍ မျှရသဖြင့်လည်း ရောဂါကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ပစ္စယယာပနိယတာယ၊ ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် မျှရသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ရောဂမူလတာယ၊ ရောဂါ၏အကြောင်းရင်း မူလ၏အဖြစ်ဖြင့်။
ရောဂတော၊ ရောဂါကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဖြစ်သောခဏ ဒုက္ခ ဒုက္ခတာ ဆူးငြောင့်တံကျင် စူးဝင်ထိုးလျှိုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ ကိလေသာ အညစ်အကြေး သွေးအနုသယ ပရိယုဋ္ဌာန် မန်းကြွ၍ အစ၌ ဖူးယောင်သဖြင့်လည်း အိုင်းအမာကြောင့်-ဆင်းရဲ။
တည်သောခဏ သင်္ခါရဒုက္ခတာ ဆူးငြောင့်တံကျင် စူးဝင်ထိုးလျှိုသော အလေ့ သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ မစင်ကြယ်သော သွေးပြည် အပုပ်အသိုး ပွါးတိုးဆင့်ဆင့် အလယ်၌ မှည့်ရင့်သဖြင့်လည်း အိုင်းအမာကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ပျက်သောခဏ ဝိပရိဏာမ ဒုက္ခတာ ဆူးငြောင့်တံကျင် စူးဝင်ထိုးလျှိုသော အလေ့သဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ တဒီးဒီး ယိုစီးသော ကိလေသာ သွေးပြည်ကမစဲ အဆုံး၌ ပေါက်ကွဲသဖြင့်လည်း အိုင်းအမာကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဒုက္ခတာသူလယောဂိတာယ၊ ဒုက္ခတာဆူးငြောင့်တံကျင် စူးဝင်ထိုးလျှိုသော အလေ့ သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ကိလေသာသုစိပဂ္ဃရတာယ၊ မစင်ကြယ်သော ကိလေသာ သွေးပြည် ယိုစီးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပ္ပါဒဇရာဘင်္ဂေဟိ၊ ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် တို့ဖြင့်။
ဥဒ္ဓုမာတက ပရိပက္ကပဘိန္နတာယ၊ အစ၌ဖူးယောင်သည်၏အဖြစ် အလယ်၌ မှည့်ရင့်သည်၏ အဖြစ် အဆုံး၌ ပေါက်ကွဲသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဂဏ္ဍတော၊ အိုင်းအမာကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဣဋ္ဌာရုံဖြစ်က ချစ်ခင်၍မဝ ရာဂသလ္လ၊ အနိဋ္ဌာရုံဖြစ်က အပြစ်မြင်၍မ၀ ဒေါသသလ္လ၊ မဇ္ဈတ္တာရုံဖြစ်က မူးယစ်မေ့၍မဝ မောဟသလ္လ၊ စဉ်းသွားကျလျက် နှိပ်စက် သဖြင့်လည်း မြှားကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ရာဂစဉ်းသွား ဒေါသစဉ်းသွား မောဟစဉ်းသွား အာရုံပြုသော စိတ်နှလုံးသား၏ အတွင်း၌ တနင့်နှင့် ထိုးကျင့်သဖြင့်လည်း မြှားကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အာရုံပြုသော စိတ်နှလုံးသား၏ အတွင်း၌ တနင့်နှင့် ထိုးကျင့်သော ရာဂစဉ်းသွား ဒေါသစဉ်းသွား မောဟစဉ်းသွား ကျသောအာရုံ ဣဋ္ဌာရုံဖြစ်လျှင်လည်း ချစ်ခင်တာကို၊ အနိဋ္ဌာရုံဖြစ်လျှင်လည်း အပြစ်မြင်တာကို၊ မဇ္ဈတ္တာရုံဖြစ်လျှင်လည်း ယစ်မေ့တာကို နှုတ်ပစ်နိုင်ခဲသဖြင့်လည်း မြှားကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ပီဠာဇနကတာယ၊ နှိပ်စက်ချင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အန္တောတုဒနတာယ၊ အတွင်း၌ ထိုးကျင့်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဒုန္နီဟရဏီယတာယ၊ နှုတ်ပစ်နိုင်ခဲသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
သလ္လတော၊ မြှားကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ရုပ်အစုက အသုဘဝတ္ထု။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာဏ်အစုက အသုဘသညာ။
အသုဘသညာ-အသုဝတ္ထု ရှုကမတင့်တယ် ကဲ့ရဲ့ဘွယ်ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း မကောင်းသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဝေဒနာအစုက ဒုက္ခဝတ္ထု။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာဏ်အစုက ဒုက္ခသညာ။
ဒုက္ခသညာ-ဒုက္ခဝတ္ထု ရှုကမကောင်း အကြောင်းချိုးဖဲ့ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း မကောင်းသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဝိညာဏ်အစုက အနိစ္စဝတ္ထု။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာဏ်အစုက အနိစ္စသညာ။
အနိစ္စသညာ- အနိစ္စဝတ္ထု ရှုကမကောင်း အကြောင်းချိုးဖဲ့ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း မကောင်းသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သညာ-သင်္ခါရ အစုက အနတ္တဝတ္ထု။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဉာဏ်အစုက အနတ္တသညာ။
အနတ္တလညာ-အနတ္တဝတ္ထု ရှုကမကောင်း အကြောင်းချိုးဖဲ့ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း မကောင်းသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အကြောင်းချိုးဖဲ့ အကျိုးမဲ့ကို မဆောင်သေးသော်လည်း အကျိုးမဲ့ချင်း၏ အကြောင်းရင်းမူလ မကောင်းသော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း မကောင်းသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိဂရဟဏီယတာယ၊ ကဲ့ရဲဘွယ်ကို ဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဝဍ္ဎိအာဝဟနတာယ၊ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဃမူလတာယ၊ အကြောင်းရင်းမူလ မကောင်းသော သဘောက ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဃတော၊ မကောင်းသော သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သူနာတို့သဘော မည်သည်ကား ထူ-ထိုင်-ထ-ကြွ ထောက်မတတ်သော သူတပါးတို့၏ ယုယပြုစု အမှုကိုသာ အားပြုရသကဲ့သို့၊ ထို့အတူ ဒုက္ခဘဲ-ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်တို့ သဘော မည်သည်ကား ဖြစ်စေတတ်သော ဇနကပစ္စည်း၊ ထောက်မတတ်သော ဥပထမ္ဘကပစ္စည်း၊ အကြောင်းတပါးတို့၏ ယုယပြုစု အမှုကိုသာ အားပြုရသည်ဖြစ်၍ ထူ-ထိုင်-ထ-ကြွ၊ ကိစ္စချို့တဲ့ အသရေမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း အနာကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ကိစ္စချို့တဲ့ အသရေမဲ့ကို မဆောင်သေးသော်လည်း အသရေမဲ့ချင်း၏အကြောင်း ဖြစ်သော အနာနှင့် အလွန်နီးသဖြင့်လည်း အနာကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အသေရိဘာဝဇနကတာယ၊ အသရေမဲ့ကို ဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဗာဓပဒဋ္ဌာနတာယ၊ အနာနှင့်အလွန်နီးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အာဗာဓတော၊ အနာကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဆွေမျိုး ပျက်စီးသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
စည်းစိမ်ဥစ္စာ ပျက်စီးသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အနာရောဂါ ပျက်စီးသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ငါးပါးသီလ- ရှစ်ပါးသီလ- ဆယ်ပါးသီလ- ပါတိမောက္ခသံဝရသီလ- ဣန္ဒြိယ သံဝရသီလ- ပစ္စယသန္နိဿိတသီလ- အဇီဝပါရိသုဒ္ဓိသီလ သီလပျက်စီး သဖြင့်လည်း ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အတ္တဒိဋ္ဌိအယူ-သဿတဒိဋ္ဌိ, ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိအယူ-သက္ကာယဒိဋ္ဌိအယူ- ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိအယူ တပါးသောအယူ နှစ်ပါးသောအယူ နှစ်ဆယ်သောအယူ ၆၂-ပါးသော အယူ အယူပျက်စီးသဖြင့်လည်း ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အနေကဗျာသနာဝဟနတာယ၊ များစွာပျက်စီးချင်းကို ဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဤတိတော၊ ပျက်စီးသော သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဦးခေါင်းကိုဖြတ်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
မျက်လုံးကိုဖေါက်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နားကိုဖြတ်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နှာကိုဖြတ်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အာကိုဟက်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခြေလက်ကိုဖြတ်၍ အကျိုးမဲ့ကို ဆောင်သဖြင့်လည်း နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အဝိဒိတာနံ၊ မသိအပ်ကုန်သော။
ဝိပုလာနံ၊ များမြတ်ကုန်သော။
အနတ္ထာနံယေဝ၊ အကျိုးမဲ့တို့ကိုသာလျှင်။
အာဝဟနတော—အာဝဟနတာပယ၊ ဆောင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သဗ္ဗုဒ္ဒဝဝတ္ထုတာယ၊ နှိပ်စက်အပ်သော ဝတ္ထုကို။
ဥပဒ္ဒဝတော၊ နှိပ်စက်သော သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
သူ့အသက်ကို သတ်ချင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဘေးရန်လုံးစုံ အကုန်ကျသဖြင့်လည်း သက်သာရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်က ဒုက္ခမအေး ဘေးကြောင့် ဆင်းရဲ။
သူ့ဥစ္စကို ခိုးယူချင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဘေးရန်လုံးစုံ အကုန်ကျသဖြင့်လည်း သက်သာရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်က ဒုက္ခမအေး ဘေးကြောင့် ဆင်းရဲ။
သူ့သားအိမ်ယာကို ပြစ်မှားချင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဘေးရန်လုံးစုံ အကုန်ကျ သဖြင့်လည်း သက်သာရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်က ဒုက္ခမအေး ဘေးကြောင့် ဆင်းရဲ။
မုသားကို ပြောဆိုချင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဘေးရန်လုံးစုံ အကုန်ကျသဖြင့်လည်း သက်သာရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်က ဒုက္ခမအေး ဘေးကြောင့် ဆင်းရဲ။
သေရည်သေရက်ကို သောက်စားချင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဘေးရန်လုံးစုံ အကုန်ကျ သဖြင့်လည်း သက်သာရာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်က ဒုက္ခမအေး ဘေးကြောင့် ဆင်းရဲ။
သဗ္ဗဘယာနံ၊ ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ ဘေးရန်တို့၏။
အာကရတာယ၊ ပြွမ်း၍ကျသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဒုက္ခဝူပသမသင်္ခါတဿ၊ ဒုက္ခမတိမ်း ငြိမ်းသည်ဟု ဆိုအပ်သော။
ပရမဿာသဿ၊ မြတ်သော သက်သာရာ၏။
ပဋိပက္ခဘူတတာယ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဘယတော၊ ဘေးကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တိုက်ခိုက်လုယက်သောခိုးသူ မိမိတိုက်ခိုက်လုယက်မှုကို သတ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အကျိုးမဲ့သေဘေး အစဉ်တစိုက် အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်၍ လိုက်သည်ကို သီးခံ၍ မနေဘဲ အမြဲရှုသကဲ့သို့၊
ထို့အတူ ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသော သဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
မြင်သောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ကြားသောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နံသောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
စားသောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ထိသောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သိသောခဏ များစွာသော ကံ-ကိလေသာဘဝ အကျိုးမဲ့ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်ဖြစ်၍ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်ကို သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက် သဖြင့်လည်း အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အနေကေဟိ၊ များစွာကုန်သော။
အနတ္ထေဟိ၊ အကျိုးမဲ့တို့သည်။
အနုဗန္ဓတာယ၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဒေါသူပသတ္တတာယ၊ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပသဂ္ဂေါဝိယ၊ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော ခိုးသူကဲ့သို့။
အနဓိဝါသနာရဟတာယ၊ သီးခံ၍နေချင်းငှါ မထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပသဂ္ဂတော၊ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သော သဘောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်ဘောက်ပြန်သောကာလ စောင့်ရှောက်ရာမကျ၊ ဘေးအေးကို မရသဖြင့်လည်း အစောင့်အရှောက် မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာခံစားသောကာလ စောင့်ရှောက်ရာမကျ၊ ဘေးအေးကို မရသဖြင့်လည်း အစောင့်အရှောက် မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာမှတ်သောကာလ စောင့်ရှောက်ရာမကျ၊ ဘေးအေးကို မရသဖြင့်လည်း အစောင့်အရှောက် မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ-ပြုပြင် စီရင်သော ကာလ စောင့်ရှောက်ရာ မကျ၊ ဘေးအေးကို မရသဖြင့်လည်း အစောင့်အရှောက် မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောကာလ စောင့်ရှောက်ရာမကျ၊ ဘေးအေးကို မရသဖြင့်လည်း အစောင့်အရှောက် မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အတာယဏတာယစေဝ၊ အစောင့်အရှောက် မရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အလဗ္ဘနေယျ ခေမတာယ၊ ဘေးအေးကို မရသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အတာဏတော၊ အစောင့်အရှောက် မရှိခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။ ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။ ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်ဖြစ်သောအခါ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ မထိုက်ဟု ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ ကိစ္စကိုမပြုသဖြင့်လည်း ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ ဖြစ်သောအခါ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ မထိုက်ဟု ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ ကိစ္စကိုမပြုသဖြင့်လည်း ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ ဖြစ်သောအခါ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ မထိုက်ဟု ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ ကိစ္စကိုမပြုသဖြင့်လည်း ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ ဖြစ်သောအခါ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ မထိုက်ဟု ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ ကိစ္စကိုမပြုသဖြင့်လည်း ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ် ဖြစ်သောအခါ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ မထိုက်ဟု ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏ ပုန်းအောင်းရာ ကိစ္စကိုမပြုသဖြင့်လည်း ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အတ္ထီယိတုံ၊ ပုန်းအောင်းချင်းငှါ။
အနရဟတာယ၊ မထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အတ္ထိနာနမ္ပိစ၊ ပုန်းအောင်းလိုသော သူတို့၏လည်း။
လေဏကိစ္စာကာရိတာယ၊ ပုန်းအောင်းရာကိစ္စကို မပြုသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အလေဏတော၊ ပုန်းအောင်းရာ မရှိချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ပဋိသန္ဓေနေချင်း ဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အိုချင်းဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နာချင်းဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သေချင်းဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အပါယ်၌ ဖြစ်ချင်းဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အတိတ်ဘဝလျှင် အရင်းရှိသော ဝဋ်ဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အနာဂတ်ဘဝလျှင် အရင်းရှိသော ဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသောသူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ပစ္စုပ္ပန်ဘ၀ အာဟာရလျှင် အရင်းရှိသော ရှာမှီးချင်းဆင်းရဲ-ဘေးဟု မှီလိုသော သူတို့၏ အောက်မေ့မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နိဿိတာနံ၊ မှီလိုသောသူတို့၏။
ဘယာသာရ ကတ္တာဘာဝေန၊ ဘေးဟု-အောက်မေ့မှုကို ပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အသရဏတော၊ ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်သောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
မြင်သောခဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
ကြားခသောဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
နံသောခဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
စားသောခဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
ထိသောခဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
သိသောခဏ အကျိုးပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း ပဝတ္တိဒုက္ခ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ၊
ပဝတ္တိဒုက္ခတာယ၊ ပဝတ္တိဒုက္ခ အကျိုးပဉ္စက ကျသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဒုက္ခဿစ၊ ဒုက္ခ၏လည်း။
အာဒီနဝတာယ၊ အပြစ်မပြတ် ကျသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်မပြတ် ကျချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်ဖြစ်သောခဏ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့် ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာဖြစ်သောခဏ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့် ဆင်းရဲ။
သညာဖြစ်သောခဏ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့် ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရဖြစ်သောခဏ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့် ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်ဖြစ်သောခဏ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသဖြင့်လည်း မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့် ဆင်းရဲ။
အဃဟေတုတာယ၊ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဃမူလတော၊ မကောင်းမှုအကြောင်းရင်းမူလ ဟေတုပဉ္စက-ကျချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ကြည့်ချင်မြင်ချင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း ကြည့်မြင်စရာ အဆင်းဟာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ကြားချင်နာချင်၊ အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း ကြားနာစရာ အသံဟာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
နမ်းချင်ရှုပ်ချင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း နမ်းရှုပ်စရာ အနံ့ဟာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
စားချင်သောက်ချင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း စားသောက်စရာ အစားဟာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
တွေ့ချင်ထိချင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း တွေ့ထိစရာ အဆင်တန်ဆာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
တွေးချင်ဆချင် အကျွမ်းဝင်သဖြင့်လည်း တွေးဆစရာ စိတ်ထင်တာက မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့ အကျွမ်းဝင်၍ သတ်ချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
မိတ္တမုခသပတ္တော ဝိယ၊ မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ ရန်သူကဲ့သို့။
ဝိဿာသဃာတိတာယ၊အကျွမ်းဝင်၍ သတ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဝဓကတော၊ သတ်ချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ် ဘောက်ပြန်သောကာလ သုဘသညာက ကျသဖြင့်လည်း ကာမာသဝနှင့် နီးချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ ခံစားသောကာလ သုခသညာက ကျသဖြင့်လည်း ဘဝါသဝနှင့် နီးချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ မှတ်သောကာလ သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောကာလ အတ္တသညာက ကျသဖြင့်လည်း ဒိဋ္ဌာသဝနှင့် နီးချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ် အာရုံပြုသောကာလ နိစ္စသညာက ကျသဖြင့်လည်း အဝိဇ္ဇာသဝနှင့် နီးချင်းကြောင့်-ဆင်းရဲ။
အာသဝ ပဒဋ္ဌာန တာယ၊ အာသဝေါနှင့် နီးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
သာသဝတော၊ အာသဝေါနှင့် နီးချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဖြစ်သောခဏ သတ္တသညာက ကျသဖြင့်လည်း ဒေဝပုတ္တမာရ်၏ အစာ ဖြစ်ချင်းကြောင့်- ဆင်းရဲ။
ညစ်ကျူမကောင်း အကြောင်းက ကျသဖြင့်လည်း ကိလေသမာရ်၏ အစာ ဖြစ်ချင်းကြောင့်- ဆင်းရဲ။
မှီရာမကောင်း အကြောင်းက ကျသဖြင့်လည်း ခန္ဓမာရ်၏ အစာ ဖြစ်ချင်းကြောင့်- ဆင်းရဲ။
တည်ရာမကောင်း အကြောင်းက ကျသဖြင့်လည်း မစ္စုမာရ်၏ အစာ ဖြစ်ချင်းကြောင့်- ဆင်းရဲ။
အစီအရင်မကောင်း အကြောင်းက ကျသဖြင့်လည်း အဘိသင်္ခါရ မာရ်၏ အစာ ဖြစ်ချင်းကြောင့်- ဆင်းရဲ။
မစ္စုမာရ-ကိလေသမာရာနံ၊ မစ္စုမာရ်- ကိလေသမာရ်တို့၏။
အမိသဘူတတာယ၊ အစာသဘွယ်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
မာရာမိ သတော၊ မာရ်မင်း၏ အစာဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဒုက္ခတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်ဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲ။
သညာဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ ဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်ဖြစ်သောခဏ ဖြစ်သော သဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့် ဆင်းရဲ။
ဇာတိ ပကတိတာယ၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဇာတိဓမ္မတော၊ ဖြစ်သောသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-အိုသောခဏ အိုသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ-အိုသောခဏ အိုသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ-အိုသောခဏ အိုသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ-အိုသောခဏ အိုသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်- အိုသောခဏ အိုသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဇရာပကတိတာယ၊ အိုသောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဇရာဓမ္မတော၊ အိုသောသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-နာသောခဏ နာသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ-နာသောခဏ နာသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ-နာသောခဏ နာသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ-နာသောခဏ နာသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်-နာသောခဏ နာသောသဘောက ရှိသဖြင့်လည်း၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဗျာဓိပကတိတာယ၊ နာသောသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဗျာဓိဓမ္မတော၊ နာသောသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ် ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ် ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သောက ဟေတုတာယ၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
သောကဓမ္မတော၊ စိုးရိမ်ဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ-ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ-ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သင်္ခါရ-ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ်-ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ပရိဒေဝဟေတုတာယ၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ပရိဒေ၀ ဓမ္မတော၊ ငိုကြွေးဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ် ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝေဒနာ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သညာ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
သသင်္ခါရ ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဝိညာဏ် ဖြစ်သောခဏ အကောင်းအဆိုးက ကျသဖြင့်လည်း၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ဥပါယာသ ဟေတုတာယ၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပါယာသဓမတော၊ ပင်ပန်းဘွယ်၏ အကြောင်းသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခဘဲ ဆင်းရဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော ဆင်းရဲသောသဘော သင်္ခါရ၏ အရ-ဒုက္ခ။
ဒုက္ခ၏အရ- ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ခန္ဓာဘုံက အတိတ်ကာလ ကျသဖြင့်လည်း၊ ဒိဋ္ဌိကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခန္ဓာဘုံက အနာဂတ်ကာလ ကျသဖြင့်လည်း၊ ဒိဋ္ဌိကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခန္ဓာဘုံက ပစ္စုပ္ပန်ကာလ ကျသဖြင့်လည်း၊ ဒိဋ္ဌိကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခန္ဓာဘုံက ကာယဒွါရ ကျသဖြင့်လည်း ကာယဒုစရိုက် ကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခန္ဓာဘုံက ဝစီဒွါရ ကျသဖြင့်လည်း ဝစီဒုစရိုက် ကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
ခန္ဓာဘုံက မနောဒွါရ ကျသဖြင့်လည်း မနောဒုစရိုက် ကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်-ဆင်းရဲ။
တဏှာ ဒိဋ္ဌိဒုစ္စရိတ သံကိလေသာနံ၊ တဏှာ ကိလေသာ အညစ်အကြေး ဒိဋ္ဌိ ကိလေသာ အညစ်အကြေး ဒုစရိုက် ကိလေသာ အညစ်အကြေးတို့၏။
ဝိသယဓမ္မတာယ၊ အာရုံသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
သံကိလေသိက ဓမ္မတော၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေး၏ အာရုံသဘော ရှိသောကြောင့်။
ဒုက္ခာတိ၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
---
ဒုက္ခဟု ရှု၍ သုခ-ကိုလွန်ပုံ၏ အခြားမဲ့၊ အသုဘ ဟုရှု၍၊ သုဘ-ကို လွန်ပုံကား
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သောရုပ်အစု အသုဘဝတ္ထု မနှစ်သက်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု ဒုက္ခဝတ္ထု မနှစ်သက်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
မှတ်သော သညာအစု ဝိပ္ပလ္လာသဝတ္ထု မနှစ်သက်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု ဝိပ္ပလ္လာသဝတ္ထု မနှစ်သက်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အစု ဝိပ္ပလ္လာသဝတ္ထု မနှစ်သက်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အဇညတော၊ မနှစ်သက်မှုကို ပြုချင်းကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အစု ဝတ္ထုအာရုံ ကာမဂုဏ်ဟု အနံ့အထုံက မကောင်းသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု ဝတ္ထု အာရုံ ကာမေဓုန်ဟု အနံ့အထုံက မကောင်းသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
မှတ်သော သညာအစု ဝတ္ထု အာရုံ ကာမေဓုန်ဟု အနံ့အထုံက မကောင်းသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု ဝတ္ထု အာရုံ ကာမေဓုန်ဟု အနံ့အထုံက မကောင်းသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အစု ဝတ္ထု အာရုံ ကာမေဓုန်ဟု အနံ့အထုံက မကောင်းသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ဒုဂ္ဂန္ဓတော၊ အနံ့မကောင်းသောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အစု စက်ဆုပ်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု စက်ဆုပ်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
မှတ်သောသညာအစု စက်ဆုပ်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု စက်ဆုပ်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အစု စက်ဆုပ်မှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ဇေဂုစ္ဆတော၊ စက်ဆုပ်မှုကိုပြုသောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အစု ရွံရှာမှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု ရွံရှာမှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
မှတ်သော သညာအစု ရွံရှာမှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု ရွံရှာမှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသောဝိညာဏ်အစု ရွံရှာမှုကို ပြုသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပဋိကူလတော၊ ရွံရှာမှုကို ပြုသောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အစု အာရုံ၏ အရှုအကြည့်ကလည်း မငဲ့ကွက်၊ အရှက်အကြောက်ကလည်း မရှိပုံ၊ အခြုံအရုံ- အဝတ်အစား၊ ချွတ်ထားလျက် ပျက်သဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု အာရုံ၏ အရှုအကြည့်ကလည်း မငဲ့ကွက်၊ အရှက် အကြောက်ကလည်း မရှိပုံ၊ အခြုံအရုံ- အဝတ်အစား၊ ချွတ်ထားလျက် ပျက်သဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
မှတ်သော သညာအစု အာရုံမှု၏ အရှုအကြည့်ကလည်း မငဲ့ကွက်၊ အရှက် အကြောက်ကလည်း မရှိပုံ၊ အခြုံအရုံ- အဝတ်အစား၊ ချွတ်ထားလျက် ပျက်သဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု အာရုံမှု၏ အရှုအကြည့်ကလည်း မငဲ့ကွက်၊ အရှက်အကြောက်ကလည်း မရှိပုံ၊ အခြုံအရုံ- အဝတ်အစား၊ ချွတ်ထားလျက် ပျက်သဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အစု အာရုံမှု၏ အရှုအကြည့်ကလည်း မငဲ့ကွက်၊ အရှက်အကြောက်ကလည်း မရှိပုံ၊ အခြုံအရုံ- အဝတ်အစား၊ ချွတ်ထားလျက် ပျက်သဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
အမဏ္ဍနဟတတော၊ အဆင်တန်ဆာ ကင်းလျက် ပျက်သောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ မတင့်တယ်ချင်း အမြဲဟု ရှုသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ- အသုဘ၊
အသုဘ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက၊
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အပေါင်း မကောင်းသဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအပေါင်း မကောင်းသဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
မှတ်သားသော သညာအပေါင်း မကောင်းသဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအပေါင်း မကောင်းသဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အပေါင်း မကောင်းသဖြင့်လည်း-မတင့်တယ်။
ဝိရူပတော၊ မကောင်းသောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
အသုဘဘဲ-မတင့်တယ်ချင်းအမြဲဟု၊ ရှုာ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏။ အရုံဖြစ်သော မတင့်တယ်သော သဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အသုဘဲ။
အသုဘ၏ အရ-ခန္တဝက။
ခန္ဓပဉ္စကက်အရ-ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာသင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ဘောက်ပြန်သော ရုပ်အစု ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ခံစားသော ဝေဒနာအစု ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
မှတ်သားသော သညာအစု ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရအစု ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်အစု ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသဖြင့်လည်း မတင့်တယ်။
ဝိဂစ္ဆတော၊ ရှုသူတို့၏ဒေါသ အပြစ်ကျသောကြောင့်။
အသုဘာတိ၊ မတင့်တယ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏၊
(အနတ္တပုဒ်ကို၊ ဝိဂြိုဟ်ဆိုမူ။ မေဟနဿ ခဿမာလာ-မေခလာ - ကဲ့သို့။ ပိသော ဒရာဒိဂိုဏ်းဖြစ်၍ နိရုတ္တိနည်းဖြင့် သာရကတ္တာပုဒ်ကို အတ္တာပြုသည်လည်း တချက်။ အနတ္တာအသာရကဋ္ဌေနဟု ဝိဂြိုဟ်ပြ ရှိသည်လည်းတချက်။ သစ္ဆိကဋ္ဌသည်ကား သစ္ဆိကတဋ္ဌ ရှိလိုလျက်၊ တ-ကျေ၍၊ သန္တိကဋ္ဌ ရှိသကဲ့သို့ ထို့အတူ အသာရကဋ္ဌေန သည်လည်း အသာရကတ္တဋ္ဌေန ရှိလိုလျက်။ တ္တာ-ဒွေဘော်ကျေ၍ အသာရကဋ္ဌေန ရှိသည်လည်းတချက်။ ဤ ၃-ချက်ကိုကြည့်၍ အနတ္တပုဒ်ကို ဝိဂြိုဟ်ဆို။)
ကရောတီတိကတ္တာ၊ သာရောဣတိအတ္တာ၊ နအတ္တာ-အနတ္တာ၊ အနတ္တာအသာရကဋ္ဌေန။
ကရောတိ၊ ပြုတတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ကတ္တာ၊ ကတ္တာ မည်၏၊
သာရောဣတိမမဝသောဣတိ၊ ငါ့အလိုဟု။
ကတ္တာ၊ ပြုသည်တည်း။
အတ္တာ၊ ငါ့အလိုဟုပြုသည်။
အတ္တာ၊ ငါ့အလိုဟုပြုသည်။
န၊ မဟုတ်။
အနတ္တာ၊ အလိုဟုပြုသည် မဟုတ်။
အသာရကဋ္ဌေန၊ အလိုဟု မပြုသော အနက်သဘောကြောင့်။
အနတ္တာ၊ အနတ္တ မည်၏-
ဟု ညှိနက်ပေး)။
အသုဘဟု ရှု၍ သုဘကိုလွန်ပုံ၏
အခြားမဲ့ အနတ္တဟု ရှု၍ အတ္တကို လွန်ပုံကား။
အနတ္တဘဲ အစိုးမရချင်းအမြဲဟု ရူသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏၊ အာရုံဖြစ်သော အစိုးမရသောသဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အနတ္တ။
အနတ္တ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဘောက်ပြန်သောခဏ ဘောက်ပြန်သောရုပ်က ငါဘောက်ပြန်မည်ဟု မိမိအလိုသို့မလိုက်၊ ငါဘောက်ပြန်မည်ဟု မိမိစီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သဖြင့်လည်း အကြောင်းတပါးကြာင့် ဘောက်ပြန်သောရုပ်က ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝေဒနာ-ခံစားသောခဏ ခံစားသောဝေဒနာက ခံစားမည်ဟု မိမိအလိုသို့မလိုက်၊ ငါခံစားမည်ဟု မိမိစီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သဖြင့်လည်း အကြောင်းတပါးကြာင့် ခံစားသောဝေဒနာက ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သညာ-မှတ်သောခဏ မှတ်သောသညာက ငါမှတ်မည်ဟု မိမိအလိုသို့မလိုက်။ ငါမှတ်မည်ဟု မိမိစီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သဖြင့်လည်း အကြောင်းတပါးကြာင့် မှတ်သောသညာက ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောခဏ ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရက ငါပြုပြင်စီရင်မည်ဟု မိမိအလိုသို့မလိုက်၊ ငါပြုပြင်စီရင်မည်ဟု မိမိစီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သဖြင့်လည်း အကြောင်းတပါးကြာင့် ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရက ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောခဏ အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်က ငါအာရုံပြုမည်ဟု- မိမိအလိုသို့မလိုက်၊ ငါအာရုံပြုမည်ဟု မိမိ မိမိစီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သဖြင့်လည်း အကြောင်းတပါးကြာင့် အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်က ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
အဝသတာယ၊ ငါ့အလိုမဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဝသတာယ၊ ငါ့အလိုဟုမပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဝသတာယ၊ မိမိအလိုသို့ မလိုက်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
အဝိဓေယျတာယစ၊ မိမိ စီရင်ချင်းငှါ မထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ပရတော၊ အကြောင်းတပါးကြောင့်။
အနတ္တာတိ၊ ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တဘဲ အစိုးမရချင်းအမြဲဟု ရူသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏၊ အာရုံဖြစ်သော အစိုးမရသောသဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အနတ္တ။
အနတ္တ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဘောက်ပြန်သောခဏ တင့်တယ်အောင် ကြံဆသဖြင့်လည်း တင့်တယ်သော သဘောက ကင်းရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝေဒနာ-ခံစားသောခဏ ချမ်းသာအောင် ကြံဆသဖြင့်လည်း ချမ်းသာသော သဘောက ကင်းရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သညာ-မှတ်သောခဏ သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောခဏ အစိုးရအောင် ကြံဆ သဖြင့်လည်း အစိုးရသော သဘောက ကင်းရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောခဏ မြဲမြံအောင်ကြံဆသဖြင့်လည်း မြဲမြံသော သဘောက ကင်းရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ယထာပရိကပ္ပိတေဟိ၊ တိတ္ထိတို့သည် ကြံဆအပ်သောအတိုင်းသာ ဖြစ်ကုန်လော။
ဓုဝ-သုဘ-သုခတ္တတာဝေဟိ၊ မြဲမြံသည်၏အဖြစ် တင့်တယ်သည်၏အဖြစ် ချမ်းသာ သည်၏အဖြစ် အစိုးရသည်၏အဖြစ် တို့မှ။
ရိတ္တတော၊ ကင်းရာကျချင်းကြောင့်။
အနတ္တာတိ၊ ငါ့အလိုဟုပြုရာမကျ-အနတ္တဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တဘဲ အစိုးမရချင်းအမြဲဟု ရူသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏၊ အာရုံဖြစ်သော အစိုးမရသောသဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အနတ္တ။
အနတ္တ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဘောက်ပြန်သောခဏ တင့်တယ်အောင် ကြံဆသဖြင့်လည်း တင့်တယ်သော သဘောက အချည်းနှီး ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝေဒနာ-ခံစားသောခဏ ချမ်းသာအောင် ကြံဆသဖြင့်လည်း ချမ်းသာသော သဘောက အချည်းနှီး ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သညာ-မှတ်သောခဏ သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောခဏ အစိုးရအောင် ကြံဆ သဖြင့်လည်း အစိုးရသော သဘောက အချည်းနှီး ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောခဏ မြဲမြံအောင် ကြံဆသဖြင့်လည်း မြဲမြံသောသဘောက အချည်းနှီး ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ယထာပရိကပ္ပိတေဟိ၊ တိတ္ထိတို့သည် ကြံဆအပ်သောအတိုင်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဓုဝ-သုဘ-သုခတ္တတာဝေဟိ၊ မြဲမြံသည်၏အဖြစ် တင့်တယ်သည်၏အဖြစ် ချမ်းသာ သည်၏အဖြစ် အစိုးရသည်၏အဖြစ် တို့မှ။
တုစ္ဆဘော၊ အချည်းနှီးကျသောကြောင့်။
အနတ္တာတိ၊ ငါ့အလိုဟုပြုရာမကျ-အနတ္တဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တဘဲ အစိုးမရချင်းအမြဲဟု ရူသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏၊ အာရုံဖြစ်သော အစိုးမရသောသဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အနတ္တ။
အနတ္တ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဘောက်ပြန်သောခဏ ဘောက်ပြန်သောရုပ်က အရှင်ဖြစ်တတ်သောသူမှ ကင်းသဖြင့် ဆိတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝေဒနာ-ခံစားသောခဏ ခံစားသောဝေဒနာက ခံစားတတ်သောသူမှ ကင်းသဖြင့် ဆိတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သညာ-မှတ်သောခဏ မှတ်သောသညာက မှတ်နေတတ်သောသူမှ ကင်းသဖြင့် ဆိတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောခဏ ပြုပြင်စီရင်သောသင်္ခါရက ပြုတတ်သောသူမှ ကင်းသဖြင့် ဆိတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောခဏ အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်က ဆောက်တည် တတ်သောသူမှ ကင်းသဖြင့် ဆိတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သာမိ-နိဝသီ-ကာရက-ဝေဒကာဓိဋ္ဌာယဝိရဟိတတာယ၊
အရှင်ဖြစ်တတ်သောသူမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်၊
မှတ်နေတတ်သောသူမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်၊
ပြုတတ်သောသူမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်၊
ခံစားတတ်သောသူမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်၊
ဆောက်တည်တတ်သောသူမှ ကင်းသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
သုညတော၊ ဆိတ်ရာကျသောကြောင့်။
အနတ္တာတိ၊ ငါ့အလိုဟုပြုရာမကျ-အနတ္တဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တဘဲ အစိုးမရချင်းအမြဲဟု ရူသော ပဋိသင်္ခါဉာဏ်၏၊ အာရုံဖြစ်သော အစိုးမရသောသဘော၊ သင်္ခါရ၏အရ-အနတ္တ။
အနတ္တ၏အရ-ခန္ဓပဉ္စက။
ခန္ဓပဉ္စက၏အရ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။
ရုပ်-ဘောက်ပြန်သောခဏ ဘောက်ပြန်သော ရုပ်က အရှင်ဖြစ်တတ်သောသူက မဟုတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝေဒနာ-ခံစားသောခဏ ခံစားသောဝေဒနာက ခံစားတတ်သောသူက မဟုတ်ရာ ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သညာ-မှတ်သောခဏ မှတ်သောသညာက မှတ်နေတတ်သောသူက မဟုတ်ရာ ကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သင်္ခါရ-ပြုပြင်စီရင်သောခဏ ပြုပြင်စီရင်သော သင်္ခါရက ပြုတတ်သောသူက မဟုတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
ဝိညာဏ်-အာရုံပြုသောခဏ အာရုံပြုသော ဝိညာဏ်က ဆောက်တည်တတ်သော သူက မဟုတ်ရာကျသောကြောင့် ငါ့အလိုဟု ပြုရာမကျ-အနတ္တ။
သယဉ္စ၊ မိမိ မိမိတို့၏လည်း။
အသာမိတာဝါဒီတာယ၊
အရှင်ဖြစ်တတ်သောသူက မဟုတ်သည်၏အဖြစ်၊
မှတ်နေတတ်သောသူက မဟုတ်သည်၏အဖြစ်၊
ပြုတတ်သောသူက မဟုတ်သည်၏အဖြစ်၊
ခံစားတတ်သောသူက မဟုတ်သည်၏အဖြစ်၊
ဆောက်တည်တတ်သောသူက မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အနတ္တတော၊ ငါ့အလိုဟုပြုရာမကျသောကြောင့်။
အနတ္တာတိ၊ အနတ္တဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဧဝဥှိ ပဿတာနေမှ တိလက္ခဏံ အာရောပေတွာ သင်္ခါရာ ပရိဂ္ဂဟိတာနာမ ဟောန္တိ။ပ။ ဧဝမယံ ယောဂါဝစရော တိလက္ခဏာရောပနေန သင်္ခါရေ အာဝိဇ္ဈိတွာ ဒုဗ္ဗလေ ကတွာ ပုနု နိစ္စ သုခ သုဘအတ္တာကာရေန ဥပဋ္ဌာတုံ အသမတ္ထတံ ပါပေတွာ သုမုတ္တံ မုဉ္စတိ။ပ။ ဧတ္တာဝတာ တဿ ဥပ္ပန္နံ ဟောတိ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ယံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ။ အနိစ္စတော မနသိကရောတော ကိံ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ကိံ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ အနတ္တတော မနသိကရောတော ကိံ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ အနိစ္စတော မနသိကရောတော နိမိတ္တံ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ပဝတ္တံ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ အနတ္တတော မနသိကရောတော နိမိတ္တဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ ပဋိသင်္ခါဉာဏံ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ။
ဧဝဥှိ ဧဝံဧဝ၊ ဤယူလျှင် အနိစ္စဟု ဒုက္ခဟု အသုဘဟု အနတ္တဟု။
ပဿတာ၊ ရှုသော။
အနေနယောဂိနာ၊ ဤယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တိလက္ခဏံ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာသို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ပရိဂ္ဂဟိတာနာမ၊ သိမ်းဆည်းအပ်ပြီးသည်မည် ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့- အနိစ္စဟု ဒုက္ခဟု အသုဘဟု အနတ္တဟု။
ပဿမာနော၊ ရှုသော။
အယံယောဂါဝစရော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တိလက္ခဏာရောပနေန၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာသို့ တင်သောအားဖြင့်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အာဝိဇ္ဈိတွာ၊ ညက်ညက်ကျေအောင် ပတ်ပတ်မွှေ၍။
ဒုဗ္ဗလေကတွာ၊ အားနည်းအောင်ပြု၍။
ပုန၊ တဖန်။
နိစ္စသုခ သုဘအတ္တာကာရေန၊ နိစ္စအခြင်းအရာ သုခအခြင်းအရာ သုဘအခြင်းအရာ အတ္တအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတုံ၊ ထင်ချင်းငှါ။
အသမတ္ထတံ၊ မစွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်သို့။
ပါပေတွာ၊ ရောက်စေ၍။
သုမုတ္တံ၊ ကောင်းစွာလွတ်အောင်။
မုဉ္စတိ-မုဉ္စိတွာ အတိက္ကမတိ၊ လွှတ်၍လွန်၏။
ဧတ္တာဝတာ-ဧတ္တာဝန္တေန၊ ဤသို့လွှတ်၍ လွန်ကာမျှဖြင့်။
တဿာ ယောဂိနော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဋိသင်္ခါဉာဏံ၊ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပန္နံဟောတိ၊ ထင်စွာဖြစ်၏။
ယံ၊ အကြင်ပဋိသင်္ခါဉာဏ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်၍။
အနိစ္စတော။ပ။ ဉာဏံဥပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ဉာဏံဥပ္ပဇ္ဖတိ ဟူသော။
ဣဒံ ပုစ္ဆာဝိဿဇ္ဇနံ၊ ဤအမေးအဖြေကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ လုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တံ၊ ဆယ်ပါးသော အနိစ္စာနုပဿနာ ဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော သင်္ခါရ နိမိတ်ကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဝတ္တံ၊ ၂၅-ပါးသော ဒုက္ခာပဿနာ ၇-ပါးသော အသုဘာနုပဿနာဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော သင်္ခါရပဝတ္တကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောဘာ၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
နိမိတ္တဉ္စ ပဝတ္တဉ္စ၊ ငါးပါးသော အနတ္တာနုပဿနာဉာဏ်၏ အာရုံဖြစ်သော သင်္ခါရ နိမိတ္တ ပဝတ္တ ၂-ပါးစုံကို။
ပဋိသင်္ခါ-ပဋိသင်္ခါယဇာနိတွာ၊ သိ၍။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိဣဒ္ဓံ၊ ဤသည်ကား။
ပဋိသင်္ခါနုပဿနာဉာဏံ၊ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးပြီ။
ငါးပါးသော ခန္ဓာ
ငါးပါး- ငါးပါးသော ခန္ဓာသည်ကား တဝန်တဝန် မည်၏။
တဝန်တဝန်ကို ဆောင်သောသူသည်ကား ပုဂ္ဂိုလ်တယောက် တယောက် မည်၏။
သတ္တဝါ အပေါင်းသည်ကား သတ္တလောက မည်၏။
တည်ရာဘုံ အပေါင်းသည်ကား ဩကာသလောက မည်၏။
သတ္တလောက ဩကာသလောက ၂-ပါး အပေါင်းသည်ကား သင်္ခါရလောကမည်၏။
ထို့ကြောင့် သင်္ခါရသည်ကား သတ္တသင်္ခါရ-သုညသင်္ခါရအားဖြင့် ၂-ပါးပြသတည်း။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် -
ပုဂ္ဂိုလ်တယောက် တယောက်သည်ကား သတ္တသင်္ခါရ မည်၏။
ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ် အပေါင်းသည်ကား သုညသင်္ခါရမည်၏။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် သတ္တသင်္ခါရသည်ကား တိတ္ထိတို့သည် ကြံဆအပ်သော အလိုအားဖြင့် နိစ္စလည်းမည်၏။ သုခလည်းမည်၏။ သုဘလည်းမည်၏။ အတ္တလည်း မည်၏။
ထို အတ္တသည်ကား အတ္တ-ဗဟိဒ္ဓအားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် အဇ္ဈတ္တသည်ကား အတ္တမည်၏။
ဗဟိဒ္ဓသည်ကား အတ္တနိယ မည်၏။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် အတ္တသည်ကား သကအတ္တ-ပရအတ္တ အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါး တို့တွင် မိမိ၏ကိုယ်သည်ကား သကအတ္တအမည်၏။
သူတပါးတို့၏ ကိုယ်သည်ကား ပရအတ္တမည်၏။
အတ္တနိယသည်လည်း သကအတ္တနိယ-ပရအတ္တနိယအားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါး တို့တွင် မိမိ၏ဥစ္စာသည်ကား သကအတ္တနိယမည်၏။
သူတပါးတို့၏ဥစ္စာသည်ကား ပရအတ္တနိယမည်၏။
သုညသင်္ခါရ၌ သုညသည်ကား ပရမတ္ထသုည-သင်္ခါရသုညအားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါး တို့တွင် နိဗ္ဗာန်သည်ကား ပရမတ္တတရား၊ ခန္ဓာ ၅-ပါးမှ ဆိတ်ချင်းကြောင့် ပရမတ္ထ သုညမည်၏။
ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ- ဝိညာဏ် အပေါင်းသည်ကား သတ္တသင်္ခါရမှ ဆိတ်ချင်းကြောင့် သင်္ခါရသုည မည်၏။
ပဋိသင်္ခါဉာဏ်ဖြင့် ရှုပုံ
ပဋိသင်္ခါဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား ထို သင်္ခါရသုည ကိုသာလျှင်
အနိစ္စရှုဟု၍ နိစ္စကိုလွန်ပုံ။
အနိစ္စဟုရှု၍ နိစ္စကိုလွန်ပုံ၏ အခြားမဲ့ ဒုက္ခဟုရှု၍ သုခကိုလွန်ပုံ။
ဒုက္ခဟုရှု၍ သုခကိုလွန်ပုံ၏ အခြားမဲ့ အသုဘဟုရှု၍ သုဘကိုလွန်ပုံ။
အသုဘဟုရှု၍ သုဘကိုလွန်ပုံ၏အခြားမဲ့ အနတ္တဟုရှု၍ အတ္တကိုလွန်ပုံ။
ခပ်သိမ်းဥဿုံ အလုံးစုံ၊ သင်္ခါရအပေါင်းသည်ကား ဆိတ်၏ဟု-သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍ တဖန် အတ္တသုည - အတ္တနိယသုည ဒွိကောဋိကသုညတကို သိမ်းဆည်း၏။
သော ဧဝံ ပဋိသင်္ခါနုပဿနာ ဉာဏေန သဗ္ဗေ သင်္ခါရာ သုညာတိ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ပုန သုညမိဒံ အတ္တေန ဝါ အတ္တနိ ယေနဝါတိ ဒွိကောဋိကံ သုညတံ ပရိဂ္ဂဏှာတိ။
သော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဋိသင်္ခါနုပဿနာ ဉာဏေန၊ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်ဖြင့်။
သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့သည်ကား။
သုညာ၊ ဆိတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဣဒံ သင်္ခါရဂတံ၊ ဤသင်္ခါရ အပေါင်းသည်ကား။
အတ္တေန ဝါ၊ မိမိမှလည်း။
သုညံ၊ ဆိတ်၏။
အတ္တနိယေနဝါ၊ မိမိ၏ဥစ္စာမှလည်း။
သုညံ၊ ဆိတ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွိကောဋိကံ၊ နှစ်ဘက် အစွန်းရှိသော။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
သော ဧဝံ နေဝ အတ္တာနံ န ပရံ ကိဉ္စိ အတ္တနော ပရိက္ခာ ရဋ္ဌာနေ ဌိတံ ဒိသွာ ပုန။ နာဟံကွစနိ။ ကဿစိ ကိဉ္စနတသ္မိံ။ နစ မမ ကွစနိ။ ကိသ္မိံစိ ကိဉ္စနတတ္ထီတိ ယာ ဧတ္ထ စတုကောဋိကာ သုညတာ ကထိတာ။ တံ ပရိဂ္ဂဏှာတိ။
သော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အတ္တာနံ၊ မိမိကို။
နေဝဒိသွာ၊ မတွေ့-မမြင်–မထင်သည်ဖြစ်၍။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ပရိက္ခာရဋ္ဌာနေ၊ အခြံအရံ၏ အရာဌာန၌။
ဌိတံ၊ တည်သော။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတယောက်သော။
ပရံ၊ သူတပါးကို။
နုဒိသွာ၊ မတွေ့မမြင်-မထင်သည် ဖြစ်၍။
ပုန၊ တဖန်။
နာဟံ ကွစနိ။ပ။ ကိဉ္စနတတ္ထီတိ၊ ကိဉ္စနတတ္ထိ ဟူသော။
ဧတ္ထ ဣမသ္မိံ သုညတာဓိကာရေ၊ ဤသုညတ အစီအရင်၌။
စတုကောဋိကာ၊ အစွန်း ၄-ဘက်ရှိသော။
ယာ သုညတာ၊ အကြင် သုညတကို။
ကထိတာ၊ ဆိုအပ်၏။
တံ၊ ထိုအစွန်း ၄-ဘက်ရှိသော သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
(သာဓကနက်)
တစုံတခုသော အရာဌာန၌ မိမိကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
သူတပါး၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော မိမိ၏ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
အစ်ကို၏ အရာဌာန၌ အစ်ကိုကို၊
ညီ၏အရာဌာန၌ ညီကို၊
အပေါင်း အဖော်၏ အရာဌာန၌ အပေါင်းအဖော်ကို၊
အခြံအရံ၏ အရာဌာန၌ အခြံအရံကို၊
အမှတ်ပြု၍ သူတပါး၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော မိမိ၏ ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သူတပါး၏ ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
မိမိ၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော သူတပါး၏ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
အစ်ကို၏ အရာဌာန၌ အစ်ကိုကို၊
ညီ၏အရာဌာန၌ ညီကို၊
အပေါင်း အဖော်၏ အရာဌာန၌ အပေါင်းအဖော်ကို၊
အခြံအရံ၏ အရာဌာန၌ အခြံအရံကို၊
အမှတ်ပြု၍ မိမိ၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော သူတပါး၏ ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
ဤသို့ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား တစုံတခုသော အရာဌာန၌ မိမိ၏ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
သူတပါး၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော မိမိ၏ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သူတပါး၏ ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
မိမိ၏ တစုံတခုသော အရာဌာန၌ သုံးဆောင်အပ်သော သူတပါး၏ ကိုယ်ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။
အကြင့်ကြောင့် မတွေ့-မမြင်-မထင်။
ထို့ကြောင့် အစွန်း ၄-ဘက်ရှိသော သုညတကို သိမ်းဆည်းပြီးသည် မည်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စတု ကောဋိကံ၊ အစွန်း ၄-ဘက်ရှိသော။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုနု၊ တဖန်။
ဆဟိ၊ ၆-ပါးကုန်သော။
အကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
၆-ပါး အခြင်းအရာဖြင့် သုညတကို သိမ်းဆည်းပုံ
မျက်စိသည်ကား -
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
နားသည်ကား။
နှာသည်ကား။
လျှာသည်ကား။
ကိုယ်သည်ကား။
မျက်စိသည်ကား -
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
စက္ခုဝိညာဏ်-မြင်ချင်းသည်ကား
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
သောတဝိညာဏ်-ကြားချင်းသည်ကား။
ဃာနဝိညာဏ်-နံချင်းသည်ကား။
ဇိဝှါဝိညာဏ်-စားချင်းသည်ကား။
ကာယဝိညာဏ်-ထိချင်းသည်ကား။
မနောဝိညဏ်-သိချင်းသည်ကား။
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
မျက်စိဖြင့်မြင်ချင်း၏ အဆင်းနှင့်တွေ့သော စက္ခုသမ္ဖဿသည်ကား -
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
နားဖြင့်ကြားချင်း၏ အသံနှင့်တွေ့သော သောတသမ္ဖဿသည်ကား၊
နှာဖြင့်နံချင်း၏ အနံ့နှင့်တွေ့သော ဃာနသမ္ဖဿသည်ကား၊
လျှာဖြင့်စားချင်း၏ အရသာနှင့်တွေ့သော ဇိဝှါသမ္ဖဿသည်ကား၊
ကိုယ်ဖြင့်ထိချင်း၏ အတွေ့နှင့်တွေ့သော ကာယသမ္ဖဿသည်ကား၊
စိတ်ဖြင့်သိချင်း၏ သဘောနှင့်တွေ့သော မနောသမ္ဖဿသည်ကား၊
မိမိမှလည်းဆိတ်၏။
မိမိဥစ္စာမှလည်း ဆိတ်၏။
မြဲသော သဘော နိစ္စမှလည်းဆိတ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝမှလည်း ဆိတ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတ မှလည်း ဆိတ်၏။
မဘောက်ပြန်သော သဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မမှလည်း ဆိတ်၏။
(ဇရာမရဏ-တိုင်အောင် နည်းကို ဆောင်လေ)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဆဟိ၊ ၆-ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုနု၊ တဖန်။
အဋ္ဌဟိ၊ ၈-ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
၈-ပါး အခြင်းအရာဖြင့် သုညတကို သိမ်းဆည်းပုံ
ရုပ်သည်ကား မြဲသောသဘော-နိစ္စ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ၊ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ချမ်းသာသော သဘော-သုခ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ငါ့အလိုဟု ပြုသောသဘော-အတ္တ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မြဲသောသဘော-နိစ္စ အားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ဖြစ်ကတည်းက ဘယ်အခါကာလမှ မပျက်သောသဘော သဿတအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မဘောက်ပြန်သောသဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ဝေဒနာသည်ကား။
သညာသည်ကား။
သင်္ခါရတို့သည်ကား။
ဝိညာဏ်သည်ကား။
မြဲသောသဘော-နိစ္စ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်၊ အနှစ်မရှိ၊ အနှစ်မှ အပသာ ဖြစ်၏။
မပြောင်းမရွှေ့သော သဘော ဓုဝ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ချမ်းသာသော သဘော-သုခ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ငါ့အလိုဟု”ပြုသော သဘော-အတ္တ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့် လည်း၊ အနှုတ်မဟုတ်။အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှအပသာဖြစ်၏။
ငါ့အလိုဟု ပြုသောသဘော-အတ္တ၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်လည်း၊ အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မြဲသောသဘော-နိစ္စ အားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မပြောင်း မရွှေ့သော သဘော ဓုဝအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
မဘောက်ပြန်သောသဘော အဝိပရိဏာမဓမ္မအားဖြင့်လည်း အနှစ်မဟုတ်။ အနှစ်မရှိ။ အနှစ်မှ အပသာဖြစ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ၈-ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ရိတ္တတော၊ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တုစ္ဆတော၊ အချည်းနှီးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တတော၊ အလိုမကျဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိဿရိယတော၊ အစိုးမရဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အကာမကာရိယတော၊ အလိုမကျဘဲပြုသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အလဗ္ဘနီယတော၊ မရအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဝသဝတ္တတတော၊ အလိုသို့ မလိုက်တတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပရတော၊ တပါးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိဝိတ္တတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
သညံ၊ သညာကို။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ကို။
ရိတ္တတော၊ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တုစ္ဆတော၊ အချည်းနှီးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တတော၊ အလိုမကျဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနိဿရိယတော၊ အစိုးမရဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အကာမကာရိယတော၊ အလိုမကျဘဲပြုသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အလဗ္ဘနီယတော၊ မရအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဝသဝတ္တတတော၊ အလိုသို့ မလိုက်တတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပရတော၊ တပါးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိဝိတ္တတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒသဟိ၊ ၁၀-ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုနု၊ တဖန်။
ဒွါဒသဟိ၊ ၁၂ -ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်း အရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
ရူပံ၊ ရုပ်သည်ကား။
နသတ္တော၊ သတ္တဝါလည်းမဟုတ်။
န ဇီဝေါ၊ ဇီဝလည်းမဟုတ်။
နနရော၊ လူအိုလူကြီးလည်းမဟုတ်။
နမာဏဝေါ၊ လူပျို လူငယ်လည်းမဟုတ်။
နဣတ္ထီ၊ မိန်းမလည်းမဟုတ်။
နပုရိသော၊ ယောက်ျားလည်းမဟုတ်။
နအတ္တာ၊ မိမိလည်းမဟုတ်။
နအတ္တနိယံ၊ မိမိ၏ ဥစ္စာလည်းမဟုတ်။
နာဟံ၊ ငါလည်းမဟုတ်။
နမမ၊ ငါ၏ဥစ္စာလည်း မဟုတ်။
နအညဿ၊ သူတပါး၏ ဥစ္စာလည်းမဟုတ်။
နကဿစိ၊ တစုံတယောက်သော သူ၏ဥစ္စာလည်း မဟုတ်။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာ သည်ကာ။
သညာ၊ သညာသည်ကား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်ကား။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်သည်ကား။
နသတ္တော၊ သတ္တဝါလည်းမဟုတ်။
န ဇီဝေါ၊ ဇီဝလည်းမဟုတ်။
နနရော၊ လူအိုလူကြီးလည်းမဟုတ်။
နမာဏဝေါ၊ လူပျို လူငယ်လည်းမဟုတ်။
နဣတ္ထီ၊ မိန်းမလည်းမဟုတ်။
နပုရိသော၊ ယောက်ျားလည်းမဟုတ်။
နအတ္တာ၊ မိမိလည်းမဟုတ်။
နအတ္တနိယံ၊ မိမိ၏ ဥစ္စာလည်းမဟုတ်။
နာဟံ၊ ငါလည်းမဟုတ်။
နမမ၊ ငါ၏ဥစ္စာလည်း မဟုတ်။
နအညဿ၊ သူတပါး၏ ဥစ္စာလည်းမဟုတ်။
နကဿစိ၊ တစုံတယောက်သော သူ၏ဥစ္စာလည်း မဟုတ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒွါဒသဟိ၊ ၁၂-ပါးကုန်သော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်ပြီး၍။
ပုန၊ တဖန်။
ဒွါစတ္တာလီသာယ၊ ၄၂-ပါးသော။
အာကာရေဟိ၊ အခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
သုညတံ၊ သုညတကို။
ပရိဂ္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းဆည်း၏။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရောဂတော၊ ရောဂါဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဂဏ္ဍတော၊ အိုင်းအမာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သလ္လတော၊ မြှားဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဃတော၊ မကောင်းဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဗာဓတော၊ အနာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပရတော၊ တပါးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပလောကတော၊ ပျက်စီးသဟု၊
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဤဟိတော၊ များစွာပျက်စီးသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပဒ္ဒဝတော၊ နှိပ်စက်သဟု၊
ပဿတိ၊ရှု၏။
ဘယာတော၊ ဘေးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပသဂ္ဂတော၊ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
စလတော၊ တုန်လှုပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပဘင်္ဂုတော၊ ပျက်စီးချင်းသို့ရောက်သော အလေ့သဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဓုဝတော၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အတာဏတော၊ အစောင့်အရှောက်မရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အလေဏတော၊ ပုန်းအောင်းရာမရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အသရဏတော-အသရဏီဘူတတော၊ ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရိတ္တတော၊ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တုစ္ဆတော ၊ အချည်းနှီးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တတော၊ အလိုမကျဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနဿာဒတော၊ မသာယာအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမ ဓမ္မတော၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အသာရကတော၊ အနှစ်မရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဃမူလတော၊ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်း မူလဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝဓကတော၊ သတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိဘဝတော၊ ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သာသဝတော၊ အာသဝေါ နှင့်နီးသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခတတော၊ အကြောင်းပစ္စည်း တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
မာရာမိသတော၊ မာရ်မင်း၏ အစာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဇာတိဓမ္မတော၊ ဖြစ်တတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဇရာဓမ္မတော၊ အိုတတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဗျာဓိဓမ္မတော၊ နာတတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
မရဏဓမ္မတော၊ သေတတ်သောသဘေဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သောက-ပရိဒေဝ-ဒုက္ခ-ဒေါမနဿ-ဥပါယာသဓမ္မတော၊
စိုးရိမ်ချင်း၏ အကြောင်းသဘော။
ငိုကြွေးချင်း၏အကြောင်းသဘော။
ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းသဘော။
စိတ်ဆင်းရဲချင်း၏ အကြောင်းသဘော။
စိတ်ပင်ပန်းချင်း၏ အကြောင်းသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သမုဒယတော၊ ဖြစ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အတ္ထင်္ဂမတော၊ ခြုဓ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနဿာဒတော၊ မသာယာအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဿရဏတော၊ ကျွတ်အပ်-လွတ်အပ်-ကျွတ်လွတ်အပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
သညံ၊ သညာကို။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ကို။
အနိစ္စတော၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရောဂတော၊ ရောဂါဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဂဏ္ဍတော၊ အိုင်းအမာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သလ္လတော၊ မြှားဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဃတော၊ မကောင်းဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဗာဓတော၊ အနာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပရတော၊ တပါးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပလောကတော၊ ပျက်စီးသဟု၊
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဤဟိတော၊ များစွာပျက်စီးသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပဒ္ဒဝတော၊ နှိပ်စက်သဟု၊
ပဿတိ၊ရှု၏။
ဘယာတော၊ ဘေးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဥပသဂ္ဂတော၊ အပြစ်မပြတ် ငြိကပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
စလတော၊ တုန်လှုပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ပဘင်္ဂုတော၊ ပျက်စီးချင်းသို့ရောက်သော အလေ့သဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဓုဝတော၊ မမြဲဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အတာဏတော၊ အစောင့်အရှောက်မရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အလေဏတော၊ ပုန်းအောင်းရာမရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အသရဏတော-အသရဏီဘူတတော၊ ကိုးကွယ်ရာ မဟုတ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ရိတ္တတော၊ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
တုစ္ဆတော ၊ အချည်းနှီးဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနတ္တတော၊ အလိုမကျဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနဿာဒတော၊ မသာယာအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိပရိဏာမ ဓမ္မတော၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အသာရကတော၊ အနှစ်မရှိဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အဃမူလတော၊ မကောင်းမှု၏ အကြောင်းရင်း မူလဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝဓကတော၊ သတ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဝိဘဝတော၊ ဖြစ်ပြီးမှ ကင်းသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သာသဝတော၊ အာသဝေါ နှင့်နီးသဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သင်္ခတတော၊ အကြောင်းပစ္စည်း တပေါင်းတည်း ပြုပြင်စီရင်အပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
မာရာမိသတော၊ မာရ်မင်း၏ အစာဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဇာတိဓမ္မတော၊ ဖြစ်တတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဇရာဓမ္မတော၊ အိုတတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
ဗျာဓိဓမ္မတော၊ နာတတ်သောသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
မရဏဓမ္မတော၊ သေတတ်သောသဘေဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သောက-ပရိဒေဝ-ဒုက္ခ-ဒေါမနဿ-ဥပါယာသဓမ္မတော၊
စိုးရိမ်ချင်း၏ အကြောင်းသဘော။
ငိုကြွေးချင်း၏အကြောင်းသဘော။
ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းသဘော။
စိတ်ဆင်းရဲချင်း၏ အကြောင်းသဘော။
စိတ်ပင်ပန်းချင်း၏ အကြောင်းသဘောဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
သမုဒယတော၊ ဖြစ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အတ္ထင်္ဂမတော၊ ခြုဓ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အနဿာဒတော၊ မသာယာအပ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အာဒီနဝတော၊ အပြစ်ဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
နိဿရဏတော၊ ကျွတ်အပ်-လွတ်အပ်-ကျွတ်လွတ်အပ်သဟု။
ပဿတိ၊ ရှု၏။
အတ္တကို မိမိဆို၏။ မိမိဆိုတာ ငါ့ကိုသာ ကျ၏။ အတ္တနိယကို မိမိ၏ ဥစ္စာဆို၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာဆိုတာ သူ့ကိုသာ ကျ၏။ ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်။ အပေါင်း သည်ကား သင်္ခါရ။ သင်္ခါရကို သင်္ခါရဟု ရှုသည်ရှိသော် သင်္ခါရ၌ ငါ့ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။ သူ့ကိုလည်း မတွေ့-မမြင်-မထင်။ သင်္ခါရ-သင်္ခါရ ပင်တည်း။
သင်္ခါရ၌ ငါထင်ဘို့ အရိပ် နိမိတ်၊ သူထင်ဘို့ အရိပ်နိမိတ် မရှိဘိတ်ပိတ်၊ ငါမှ သူမှ ဆိတ်သည်ပင်တည်းဟု ဤသို့လည်းရှု၍ သဗ္ဗေသင်္ခါရာ၊ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ အနတ္တာဟု သုံးပါးသော လက္ခဏာသို့ တင်၍ သင်္ခါရကို သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်သည်ရှိသော် သင်္ခါရ၌ အပြစ်ဟုရှုသူ ငါတလူမျှ မရှိသောကြောင့် သင်္ခါရ၌ အပြစ်ကိုလည်းမဆို။
အပြစ်ကိုလိုသော စိတ်နှလုံး မုံးသည်ကိုလည်း ပယ်စွန့်၍ သင်္ခါရ၌ ငါ့ဥစ္စာဟူ သူတလူမျှ မရှိသောကြောင့် သင်္ခါရ၌ ငါ့ဥစ္စာဟု ယူချင်းငှါလည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည် ကိုလည်း ပယ်စွန့်၍၊ သင်္ခါရ၌ မုံးသည်လည်း မဖြစ်၊ ချစ်သည်လည်းမဟူ၊ လျစ်လျူကိစ္စ အညီအမျှပြုသောဉာဏ်မျိုး အကျိုးကိုလည်းမလို အပြစ်ကိုလည်းမရှု တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ - အာဝဇ္ဇန္နုပေက္ခာ - ဝိပဿနုပေက္ခာ၊ တူရာဌာန သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသောစိတ်မှုလုံး မချစ်မမုံးဟု ဤသို့လည်း ရှုသော။ သင်္ခါရ၌၊ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ၊ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ၊ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံးဟု ဤသို့လည်းသိသော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ စိတ်သည် -
၃-ပါးသောဘဝ၊
၄-ပါးသော ယာနိ၊
၅-ပါးသော ဂတိ၊
၇-ပါးသော ဝိညာဏဋ္ဌိတိ၊
၉-ပါးသော သတ္တာဝါသ-
တို့၌ ရှုလည်းရှုမဝံ့၊ ရွံ့လည်းရွံ့သည်ဖြစ်၍ တွန့်လည်းတွန့်၏၊ ကွေ့လည်း ကွေ့၏၊ နောက်သို့လည်း ဆုတ်၏၊ စန့်လည်းမစန့်။ မပြန့်နှံ့လည်းတူ၊ လျစ်လျူသည်မူလည်း ဖြစ်၍တည်၏၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အခြင်းအရာ သည်မူလည်း ဖြစ်၍တည်၏။ ဤသို့ တည်သော၊ စိတ်နှင့်ပြည့်စုံသော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည် ဖြစ်သည် မည်၏။
ဧဝံ သုညတော ဒိသွာ တိလက္ခဏံ အာရောပေတွာ သင်္ခါရေ ပရိဂ္ဂဏှန္တော ဘယဉ္စ နိန္ဒိဉ္စ ဝိပ္ပဟာယ သင်္ခါရေသု ဥဒါသိနော ဟောတိ မဇ္ဈတ္တော။ အဟန္တိဝါ မမန္တိဝါ န ဂဏှာတိ။ပ။ တဿ ဧဝံ ပဿတော ဧဝံ ဇာနတော တီသု ဘဝေသု-စတူသု ယောနီသု-ပဉ္စသု ဂတီသု-သတ္တသု ဝိညာဏဋ္ဌိတီသု-နဝသု သတ္တာဝါသေသု စိတ္တံ ပဋိလီယတိ ပဋိကုဋတိ ပဋိဝဋ္ဋတိ နသမ္ပသာရိယတိ ဥပေက္ခာ ဝါ ပါဋိကူလျတာ ဝါ သဏ္ဌာတိ။ပ။ ဣစ္စဿ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ နာမ ဥပ္ပန္နံ ဟောတိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ဒိသွာ၊ ရှု၍။
တိလက္ခဏံ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာသို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပရိဂ္ဂဏှန္တော၊ သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်သည်ရှိသော်။
ဘယဉ္စ၊ ကြောက်ချင်း မုံးချင်းကိုလည်း။
ဝိပ္ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
နိန္ဒိဉ္စ၊ ချစ်နှစ်သက်ချင်းကိုလည်း။
ဝိပ္ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။
ဥဒါသိနော၊ အညီအမျှသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဟံ၊ ငါ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်း။
နဂဏှာတိ၊ မယူ။
မမ၊ ငါ့ဥစ္စာ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့လည်း။
န ဂဏှာတိ၊ မယူ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ ရှုသော။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဇာနတော၊ သိသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တီသုဘဝေသု၊ သုံးပါးသော ဘဝတို့၌။
စတူသုယောနီသု၊ လေးပါးသော ယောနိတို့၌။
ပဉ္စသုဂတီသု၊ ငါးပါးသော ဂတိတို့၌။
သတ္တသု ဝိညာဏဋ္ဌိတီသု၊ ခုနစ်ပါးသော ဝိညာဏဋ္ဌီတိတို့၌။
နဝသုသတ္တာဝါသေသု၊ ကိုးပါးသော သတ္တာဝါသတို့၌။
ပဋိလီယတိ၊ တွန့်၏။
ပဋိကုဋတိ၊ ကွေ့ ၏။
ပဋိဝဋ္ဋတိ၊ နောက်သို့ ဆုတ်၏။
နသမ္ပသာရိယတိ၊ မစန့်။
ဥပေက္ခာဝါ၊ ဥပေက္ခာသည်မူလည်း။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သဏ္ဌာတိ၊ တည်၏။
ပါဋိကူလျတာဝါ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာသော အခြင်းအရာသည်မူလည်း။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သဏ္ဌာတိ၊ တည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ သင်္ခါရု ပေက္ခာဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပန္နံနာမ၊ ဖြစ်သည် မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာ
ကိလေသာ သည်ကား
ပယ်အပ်သော ကိလေသာ၊ မပယ်အပ်သော ကိလေသာအားဖြင့် ၂-ပါး။ ထို ၂-ပါး တို့တွင် မပယ်အပ်သော ကိလေသာသည် -
- အတိတ် ကိလေသာ
- အနာဂတ် ကိလေသာ
- ပစ္စုပ္ပန် ကိလေသာ အားဖြင့် ၃-ပါး။
ထို ၃-ပါးတို့တွင် -
- ဖြစ်ပြီးသော ကိလေသာသည် အတိတ်ကိလေသာ မည်၏။
- ဖြစ်လတံ့သော ကိလေသာသည် အနာဂတ်ကိလေသာ မည်၏။
- ဖြစ်ဆဲသော ကိလေသာသည် ပစ္စုပ္ပန်ကိလေသာ မည်၏။
ထို ၃-ပါးတို့တွင် -
- အတိတ်ကိလေသာကို ဖြစ်ပြီးသောကြောင့် မပယ်အပ်။
- အနာဂတ်ကိလေသာကို ဖြစ်လတံ့သောကြောင့် မပယ်အပ်။
- ပစ္စုပ္ပန်ကိလေသာကို ဖြစ်ဆဲသောကြောင့် မပယ်အပ်။
ပယ်အပ်သော ကိလေသာသည် ဥပါဒ်-ဌီ-ဘင် -
- ရှိသည်လည်း မဟုတ်၊
- ဖြစ်သည်လည်း မဟုတ်၊
- တည်သည်လည်း မဟုတ်၊
- ပျက်သည်လည်း မဟုတ်၊
- ဖြစ်ပြီးလည်း မဟုတ်၊
- ဖြစ်လတံ့လည်း မဟုတ်၊
- ဖြစ်ဆဲလည်း မဟုတ်၊
ကာလဝိမုတ် အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟတ ကိလေသာ တည်း။
ဤ ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟ ကိလေသာကို ပယ်အပ်သော ကိလေသာဟုဆို။ ထိုပယ်အပ်သော ကိလေသာသည်လည်း တပါးတပါးသော ကိလေသာ၌၊ ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာ၊ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာ အားဖြင့် ၂-ပါး။
ထို ၂-ပါးတို့တွင် -
- ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာကို ဝိပဿနာဉာဏ် တဒင်္ဂပဟာန်အားဖြင့် ပယ်၏။ ကိလေသာအကြွင်း ရှိ၏။
- နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာကို မဂ်ဉာဏ် သမုစ္ဆေဒပဟာန်အားဖြင့် ပယ်၏။ ကိလေသာအကြွင်း မရှိ။
ဤသို့ ဝိပဿနာဉာဏ်၊ တဒင်္ဂပဟာန်အားဖြင့်ပယ်၍ ကိလေသာအကြွင်း ရှိပုံကို မဂ်ဉာဏ်၊ သမုစ္ဆေဒပဟာန် အားဖြင့်ပယ်၍ ကိလေသာ အကြွင်း မရှိပုံကို ဝိပဿနာဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် ဟူသမျှ၊ သိကြကုန်၏ဟု သတိပဋ္ဌာန်၌ ဆို၏။
ဆိုပုံကား။
စက္ခုဉ္စ ပဇာနာတိ၊ ရူပေစ ပဇာနာတိ။ ယဉ္စ တဒုဘယံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သံယောဇနံ၊ တဉ္စ ပဇာနာတိ။ ယထာစ အနုပ္ပန္နဿ သံယောဇနဿ ဥပ္ပါဒေါ ဟောတိ၊ တဉ္စ ပဇာနာတိ။ ယထာစ ဥပ္ပန္နဿ သံယောဇနဿ ပဟာနံ ဟောတိ၊ တဉ္စ ပဇာနာတိ။ ယထာစ ပဟီနဿ သံယောဇနဿ အာယတိံ အနုပ္ပါဒေါ ဟောတိ၊ တဉ္စ ပဇာနာတိ။
စက္ခုဉ္စ၊ မျက်စိကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ရူပေစ၊ အဆင်းတို့ကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
တဒုဘယံ၊ ထို စက္ခု-ရူပါရုံ ၂-ပါး စုံကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယဉ္စသံယောဇနံ၊ အကြင် သံယောဇဉ်သည်လည်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တဉ္စသံယောဇနံ၊ ထိုသံယောဇဉ်ကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ယထာစယေနကရဏေန၊ အကြင် စက္ခု ရူပါရုံ ၂-ပါးစုံကို မသိသော အကြောင်းကြောင့်။
အနုပ္ပန္နဿ၊ မဖြစ်သေးသော။
သံယောဇနဿ၊ သံယောဇဉ်၏။
ဥပ္ပါဒေါ၊ ဖြစ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဉ္စကာရဏံ၊ ထိုမသိသော အကြောင်းကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ယထာစ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင် စက္ခု ရူပါရုံ ၂-ပါးစုံကို သိသော အကြောင်းကြောင့်။
ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်ပြီးသော။
သံယောဇနဿ၊ သံယောဇဉ်၏။
ပဟာနံ၊ ပယ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဉ္စကာရဏံ၊ ထိုသိသော အကြောင်းကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
ယထာစယေနကာရဏေန၊ အကြင် တဒင်္ဂပဟန် အကြောင်းကြောင့်။
ပဟီနဿ၊ ယခု အသစ် အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာကို ပယ်အပ်ပြီးသော။
သံယောဇနဿ၊ သံယောဇဉ်၏။
အာယတိံ၊ နောင် အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာသည်။
အဂ္ဂ မဂ္ဂေန ဥပရိမဂ္ဂေန၊ အထက်မဂ်ဖြင့်။
အနုပ္ပါဒေါ၊ မဖြစ်ချင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဉ္စကာရဏံ၊ ထိုတဒင်္ဂပဟာန် အကြောင်းကိုလည်း။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
(မြင်သော ခဏ စက္ခု-ရူပါရုံ ၂-ပါးစုံကို သိပုံ။
မြင်သောခဏ စက္ခု-ရူပါရုံ ၂-ပါးစုံကို မသိပုံ။
မြင်သောခဏ မသိသော အကြောင်းကို သိပုံ။
မြင်သောခဏ သိသော အကြောင်းကို သိပုံ။
မြင်သောခဏ ဝိပဿနာဉာဏ် တဒင်္ဂပဟာန် အားဖြင့်ပယ်၍ ကိလေသာ အကြွင်း ရှိပုံ။
မြင်သောခဏ မဂ်ဉာဏ် သမုစ္ဆေဒ ပဟာန်အားဖြင့် ပယ်၍ ကိလေသာအကြွင်းမရှိပုံ။
တဒင်္ဂပဟာန်အကြောင်းကိုသိပုံ။
အလုံးစုံကို ကုန်စင်အောင် အနက်ပေးသည်။
နိသျှများ၌ ကုန်စင်အောင် အနက် မပေး။)
ဤသို့ တပါးတပါးသော ကိလေသာ၌ ယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာကို ဝိပဿနာဉာဏ်၊ တဒင်္ဂပဟာန်အားဖြင့်ပယ်၏။ ကိလေသာ အကြွင်း ရှိ၏။ ကိလေသာ အကြွင်း ရှိသောကြောင့် ယခု လက်ရှိ မိမိ အတ္တဘော၌ မဆိုက် မရောက်သော ဒူရေ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်နှောက်မပြုသော အလိုအားဖြင့် မတွေ့မမြင်။
နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ခွင့်ရှိသော ကိလေသာကို မဂ်ဉာဏ် သမုစ္ဆေဒပဟာန် အားဖြင့် ပယ်၏။ ကိလေသာအကြွင်းမရှိ။ ကိလေသာ အကြွင်းမရှိသောကြောင့် ယခုလက်ရှိ မိမိအတ္တဘော၌ ဆိုက်ရောက်သော သန္တိကေ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုသော အလိုအားဖြင့်၊ တွေ့မြင်၏။
တွေ့မြင်ပုံကား
သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ။ သူဟူ၍မျှလည်း မယူ။ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံးသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား -
- ဧကတ္တနည်း အလိုအားဖြင့် ပရိကံသို့ ဆိုက်၏။
- ပရိကံသည်ကား၊ ဥပစာသို့ဆိုက်၏။
- ဥပစာသည်ကား အနုလုံသို့ ဆိုက်၏။
- အနုလုံသည်ကား၊ ဂေါတြဘူသို့ ဆိုက်၏။
- ဂေါတြဘူသည်ကား မဂ်သို့ဆိုက်၏။
ဤသို့ မဂ်သို့ဆိုက်သော ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား၊ ဆိုက်သော မဂ်ဖြင့် ယခုလက်ရှိ မိမိ အတ္တဘော၌ ဆိုက်ရောက်သော သန္တိကေ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက် ပြုသော အလိုအားဖြင့် တွေ့မြင်သည် မည်၏။ ဤသို့ တွေ့မြင်သည်ရှိသော် ဘ၀ အသင်္ချေကမလပ်၊ ယခုထက်တိုင် အစဉ်မပြတ်စပ်သော အလုံးစုံသော သင်္ခါရ-ပဝတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့သာလျှင် ပြေးဝင်သည် မည်၏။
မတွေ့မမြင်ပုံကား
သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်း မယူ၊ သူဟူ၍မျှလည်း မယူ၊ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ် မမုံးသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည် -
- ဧကတ္ထနည်း အလိုအားဖြင့် ပရိကံသို့ မဆိုက်။
- ပရိကံသည်လည်း ဥပစာသို့ မဆိုက်။
- ဥပစာသည်လည်း အနုလုံသို့ မဆိုက်။
- အနုလုံသည်လည်း ဂေါတြဘူသို့ မဆိုက်။
- ဂေါတြဘူသည်လည်း မဂ်သို့ မဆိုက်။
ဤသို့ မဂ်သို့မဆိုက်သော ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် သည်ကား မဆိုက်သောမဂ်ဖြင့် ယခုလက်ရှိ မိမိအတ္တဘော၌ မဆိုက်မရောက်သော ဒူရေနိဗ္ဗာန် ကို မျက်မှောက်မပြုသော အလိုအားဖြင့် မတွေ့မမြင်သည် မည်၏။ ဤသို့ မတွေ့မမြင်သည်ရှိသော် အဖန်တလဲလဲ ဘဝအသင်္ချေကမလပ် ယခုထက်တိုင် အစဉ်မပြတ် စပ်သော၊သင်္ခါရ အာရုံရှိသည်ဖြစ်၍ သာလျှင်နေ၏။
ဤသို့နေသော ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား ဗန်းစကော၌ မုန့်ညက်ကို ဆင့်သကဲ့သို့ တဖွားဖွား ဖာတ်အပ်သော ဝါဂွမ်းစိုင်ကို ဖာတ်သကဲ့သို့ တဖွားဖွား အထူးထူးအပြားပြားသော အခြင်းအရာအားဖြင့် သင်္ခါရကို သိမ်းဆည်း ဆင်ခြင်၍ ကြောက်ချင်း မုံးချင်းကိုလည်း ပယ်စွန့်၍၊ ချစ်နှစ်သက်ချင်းကိုလည်း ပယ်စွန့်၍၊ သင်္ခါရကိုရွေးချယ် စီစစ်ရာ၌ အညီအမျှဖြစ်၍ အနိစ္စာနုပဿနာ ဒုက္ခာနုပဿနာ အနတ္တာနုပဿနာ ဤသုံးပါးသော အနုပဿနာ အလိုအားဖြင့်တည်၏။
တည်ပုံကား -
- ရံခါ အနိစ္စဟု နှုလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား သင်္ခါရတရား ကုန်သောအားဖြင့် ထင်ရှား၏။
- ရံခါ ဒုက္ခဟု နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား သင်္ခါရတရား ဘေးအားဖြင့် ထင်ရှား၏။
- ရံခါ အနတ္တဟု နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား သင်္ခါရတရား ဆိတ်သောအားဖြင့် ထင်ရှား၏။
တံ ပနေတံ သစေ သန္တိပဒံ နိဗ္ဗာနံ သန္တတော ပဿတိ၊ သဗ္ဗံ သင်္ခါရ ပဝတ္တံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ နိဗ္ဗာနမေ၀ ပက္ခန္ဒတိ။
နောစေ နိဗ္ဗာနံ သန္တတော ပဿတိ၊ ပုနပ္ပုနံ သင်္ခါရာရမ္မဏ မေဝ ဟုတွာ ပဝတ္တတိ။ပ။
တယိဒံ သုပ္ပဂ္ဂေ ပိဋ္ဌံ ဝဋ္ဋယမာနံ ဝိယ နိပ္ပဋ္ဋိတကပ္ပါသံ ဝိဟဋမာနံ ဝိယ နာနုပ္ပကာရတော သင်္ခါရေ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ ဘယဉ္စ နန္ဒိဉ္စ ပဟာယ သင်္ခါရဝိစိနနေ မဇ္ဈတ္တံ ဟုတွာ တိဝိဓာနုပဿနာ ဝသေန တိဋ္ဌတိ။ပ။
အနိစ္စတော မနသိကရောတော ခယတော သင်္ခါရာ ဥပဒဟန္တိ။ ဒုက္ခတော မနသိကရောတော ဘယတော သင်္ခါရာ ဥပဒဟန္တိ။ အနတ္တတော မနသိကရောတော သုညတော သင်္ခါရာ ဥပဒဟန္တိ။
တံပနေတံ-တံပနဧတံသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် သည်ကား။
သန္တိပဒံ၊ ငြိမ်းသောသဘော မိမိအတ္တဘော၌ မဂ်ဖြင့် ဆိုက်ရောက်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ သန္တိကေနိဗ္ဗာန်ကို။
သန္တတော၊ ငြိမ်းဧသဟု။
သစေပဿတိ၊ အကယ်၍ မြင်သည်ဖြစ်အံ့။
ဧဝံသတိ၊ ဤသို့တွေ့မြင်သည်ရှိသော်။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
သင်္ခါရပဝတ္တံ၊ သင်္ခါရ-ပဝတ္တကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်လွှတ်၍။
နိဗ္ဗာနမေဝ၊ နိဗ္ဗာန်သို့သာလျှင်။
ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ ဒူရေနိဗ္ဗာန်ကို။
သန္တတော၊ ငြိမ်းဧသဟု။
နောစေ ပဿတိ၊ အကယ်၍ မတွေ့မမြင်သည်ဖြစ်အံ့။
ဧဝံသတိ၊ ဤသို့မတွေ့မမြင်သည်ရှိသော်။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်တလဲလဲ။
သင်္ခါရာရမ္မဏမေဝ၊ သင်္ခါရအာရုံ ရှိသည်သာလျှင်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ပ။
တယိတံဣဒံသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား။
သုပ္ပဂ္ဂေ၊ ဗန်းစကော၌။
ပိဋ္ဌံ၊ မုန့်ညက်ကို။
ဝဋ္ဋယမာနံဝိယ၊ ဆင့်သကဲ့သို့။
နိပ္ပဋ္ဋိတကပ္ပါသံ၊ ဖာတ်အပ်သော ဝါဂွမ်းစိုင်ကို။
ဝိဟဋမာနံဝိယ၊ ဖာတ်သကဲ့သို့။
နာနုပ္ပကာရတော၊ အထူးထူး အပြားပြားသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းဆင်ခြင်၍။
ဘယဉ္စ၊ ကြောက်ချင်း မုံချင်းကိုလည်း။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
နန္ဒိဉ္စ၊ ချစ်နှစ်သက်ချင်းကိုလည်း။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
သင်္ခါရဝိစိနနေ၊ သင်္ခါရကို ရွေးချယ်စီစစ်ရာ၌။
မဇ္ဈတ္တံ၊ အညီအမျှသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
တိဝိဓာနုပဿနာဝသေန၊ သုံးပါးသော အနုပဿနာ အလိုအားဖြင့်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ခယတော၊ ကုန်သဟု။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
ဘယတော၊ ဘေးဟု။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
အနတ္တတော၊ အနတ္တဟု။
မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတို့သည်။
သုညတော၊ ဆိတ်သဟု။
ဥပဒဟန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။
ဧဝံ အဓိဂတသင်္ခါရုပေက္ခဿ ပန ဣမဿ ကုလပုတ္တဿ ဝိပဿနာ သိခါပတ္တာ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဟောတိ။ ဝုဋ္ဌာနံ ဂစ္ဆတီတိ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အဓိဂတသင်္ခါရုပေက္ခဿပန၊ ရအပ်ပြီးသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ရှိသော။
ဣမဿ ကုလပုတ္တဿ၊ ဤအမျိုးကောင်းသား ဤအမျိုးကောင်းသမီး၏။
ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာသည်။
သိခါပတ္တာ၊ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝုဋ္ဌာနံ၊ မဂ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်တတ်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာမည်သည်။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား၊
- ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိည
- ဒုက္ခာပဋိပဒါခိပ္ပါဘိည
- သုခါပဋိပဒါဒန္ဓာဘိည
- သုခါပဋိပဒါခိပ္ပါဘိည အားဖြင့် ၄-ပါး။
ထို ၄-ပါးတို့တွင် -
အစမှ မဂ်ကိုရချင်းငှါ ကိလေသာကို ပယ်ခွါသည်ရှိသော် ဆင်းရဲသဖြင့် ကိလေသာကို ပယ်ခွါချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍ အကျင့်၏ ဆင်းရဲချင်းကြောင့် ဒုက္ခာပဋိပဒါ။ ကိလေသာကို ပယ်ခွါ၍ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်လာအောင် နှေးစွာပြုသည်ဖြစ်၍ အသိ၏နှေးချင်းကြောင့် ဒန္ဓာဘိည။ ဤ အင်္ဂါ ၂-ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား ဒုက္ခာပဋိပဒါဒန္ဓာဘိည မည်၏။
အစမှ မဂ်ကိုရချင်းငှါ ကိလေသာကို ပယ်ခွါသည်ရှိသော် ဆင်းရဲသဖြင့် ကိလေသာကို ပယ်ခွါချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍ အကျင့်၏ ဆင်းရဲချင်းကြောင့် ဒုက္ခာပဋိပဒါ။ ကိလေသာကို ပယ်ခွါ၍ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်လာအောင် လျင်စွာပြုသည်ဖြစ်၍ အသိ၏ လျင်ချင်းကြောင့် ခိပ္ပါဘိည။ ဤ အင်္ဂါ ၂-ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား ဒုက္ခာပဋိပဒါခိပ္ပါဘိည မည်၏။
အစမှ မဂ်ကိုရချင်းငှါ ကိလေသာကို ပယ်ခွါသည်ရှိသော် ချမ်းသာသဖြင့် ကိလေသာကို ပယ်ခွါချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍ အကျင့်၏ ချမ်းသာချင်းကြောင့် သုခါပဋိပဒါ။ ကိလေသာကိုပယ်ခွါ၍ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ် လာအောင် နှေးစွာပြုသည် ဖြစ်၍ အသိ၏နှေးချင်းကြောင့် ဒန္ဓာဘိည။ ဤအင်္ဂါ ၂-ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား သုခါပဋိပဒါဒန္ဓာဘိည မည်၏။
အစမှ မဂ်ကိုရချင်းငှါ ကိလေသာကို ပယ်ခွါသည်ရှိသော် ချမ်းသာသဖြင့် ကိလေသာကို ပယ်ခွါချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်၍ အကျင့်၏ ချမ်းသာချင်းကြောင့် သုခါပဋိပဒါ။ ကိလေသာကိုပယ်ခွါ၍ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ် လာအောင် လျင်စွာပြုသည် ဖြစ်၍ အသိ၏ လျင်ချင်းကြောင့် ခိပ္ပါဘိည။ ဤအင်္ဂါ ၂-ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား သုခါပဋိပဒါခိပ္ပါဘိည မည်၏။
ဤသို့ ဤသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်လာရာဌာန၌ တည်၍ မိမိ မိမိ၏အမည်ကို မဂ်အားပေး၏။ ပေးချင်းကြောင့် မဂ်သည်လည်း လေးပါးသော အမည်ကိုရ၏။
သစေပနာယံ အာဒိတော ကိလေသေ ဝိက္ခမ္ဘိယမာနာ ဒုက္ခေန သပ္ပယောဂေန သသင်္ခါရေန ဝိက္ခမ္ဘေတုံ အသက္ခိ ဒုက္ခာ ပဋိပဒါနာမဟောတိ။ ဝိပရိယာယေန သုခါပဋိပဒါ။ ကိလေသေ ပန ဝိက္ခမ္ဘိတွာ ဝိပဿနာ ပရိဝါသံ မဂ္ဂပါတုဘာဝံ သဏိကံကုရုမာနာ ဒန္ဓာဘိညာနာမ ဟောတိ၊ ဝိပရိယာယေန ခိပ္ပါဘိညာ။ ဣတိ အယံ သင်္ခါရုပေက္ခာ အာဂမနီယဋ္ဌာနေ ဌတွာ အတ္တနော အတ္တနော မဂ္ဂဿ နာမံ ဒေတိ။ တေန မဂ္ဂေါ စတ္တာရိနာမာနိ လဘတိ။
အယံ သင်္ခါရုပေက္ခာ၊ ဤသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်။
အာဒိတော၊ အစမှ။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ဝိက္ခမ္ဘိယမာနာ၊ ပယ်ခွါသည်ရှိသော်။
သသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းချင်းနှင့်တကွ။
သပ္ပယောဂေန၊ အားထုတ်ချင်းနှင့်တကွ။
ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသဖြင့်။
ဝိက္ခမ္ဘေတုံ၊ ခွါချင်းငှါ။
သစေပန အသက္ခိ၊ အကယ်၍ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်အံ့။
ဒုက္ခာပဋိပဒါနာမ၊ ဒုက္ခာပဋိပဒါ မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံသင်္ခါရုပေက္ခာ၊ ဤသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကား။
အာဒိတော၊ အစမှ။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ဝိက္ခမ္ဘိယမာနာ၊ ပယ်ခွါသည်ရှိသော်။
ဝိပရိယာယေန၊ ပြန်သောအားဖြင့်။
အသင်္ခါရေန၊ တိုက်တွန်းချင်း မရှိသည်နှင့်တကွ။
အပ္ပယောဂေန၊ အားထုတ်ချင်း မရှိသည်နှင့်တကွ။
သုခေန၊ ချမ်းသာသဖြင့်။
ဝိက္ခမ္ဘေတုံ၊ ခွါချင်းငှါ။
သစေပနအသက္ခိ၊ အကယ်၍ စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်အံ့။
သုခါပဋိပဒါနာမ၊ သုခါပဋိပဒါမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသေပန၊ ကိလေသာတို့ကိုကား။
ဝိက္ခမ္ဘိတွာ၊ ပယ်ခွါ၍။
ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို။
မဂ္ဂပါတုဘာဝံ၊ မဂ်ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်လာအောင်။
သဏိကံ၊ နှေးစွာ။
ကုရုမာနာ၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။
ဒန္ဓာဘိညာ နာမ၊ ဒန္ဓာဘိည မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသေပန၊ ကိလေသာတို့ကိုကာ။
ဝိက္ခမ္ဘိတွာ၊ ပယ်ခွါ၍။
ဝိပဿနာပရိဝါသံ၊ ဝိပဿနာပရိဝါသ်ကို။
မဂ္ဂပါတုဘာဝံ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ် လာအောင်။
ဝိပရိယာယေန၊ ပြန်သောအားဖြင့်။
သီဃံ၊ လျင်စွာ။
ကုရုမာနာ၊ ပြုသည်ဖြစ်၍။
ခိပ္ပါဘိညာနာမ၊ ခိပ္ပါဘိည မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အယံသင်္ခါရုပေက္ခာ ၊ဤသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်ကာ။
အာဂမနီယဋ္ဌာနေ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာရာဌာန၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ မိမိ၏။
နာမံ၊ အမည်ကို။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်အား။
ဒေတိ၊ ပေး၏။
တေန၊ ထိုသို့ ပေးခြင်းကြောင့်၊
မဂ္ဂါ၊ မဂ်သည်။
စတ္တာရိနာမာနိ၊ လေးပါး အမည်တို့ကို။
လဘတိ၊ ရ၏။
အကြင်အခါကာလ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဝိပဿနာပရိဝါသ်မှ ထ၍ လေးပါးသော အမည်ကိုရ၏။ ထိုအခါကာလ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာရာ ဌာန၌တည်၍ မိမိ မိမိ၏ အမည်ကို မဂ်အားပေး၏။ ပေးချင်းကြောင့် မဂ်သည်လည်း လေးပါးသော အမည်ကိုရ၏။ အကြင်အခါကာလ မဂ်သည်လည်း လေးပါးအမည်ကိုရ၏။ ထိုအခါကာလ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် တဘက်ကမ်းရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာဉာဏ် အမည်ကိုခံစေ၍ ဧကတ္တသို့ ရောက်၏။
ရောက်ပုံကား။
အတီတာနုဓာဝနံ စိတ္တံ ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ ဧကဋ္ဌာနေ သမာဟဒတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
အနာဂတပ္ပဋိကင်္ခနံ စိတ္တံ ဝိကမ္ပိတံ၊ တံ ဝိဝဇ္ဇယိတွာ တတ္ထေ၀ အဓိမောစေတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
လီနံ စိတ္တံ ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ၊ တံ ပဂ္ဂဏှိတွာ ကောသဇ္ဇံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
အတိပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ၊ တံ ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ ဥဒ္ဓစ္စံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
အဘိဏတံ စိတ္တံ ရာဂါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနော ဟုတွာ ရာဂံ ပဇဟတိ။ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
အပဏတံ စိတ္တံ ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ တံ သမ္ပဇာနောဟုတွာ ဗျာပါဒံ ပဇဟတိ၊ ဧဝမ္ပိ စိတ္တံ န ဝိက္ခေပံ ဂစ္ဆတိ။
ဣမေဟိ ဆဟိ ဌာနေဟိ ပရိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ ပရိယောဒါတံ ဧကတ္တဂတံ ဟောတိ။
အတီတာနုဓာဝနံ၊ အတိတ်သို့ ပြေးသွားသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပါနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအတိတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
ဧကဋ္ဌာနေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ကာလ မချစ်မမုံးဟုရှု တခုသော ဌာန၌။
သမာဒဟတိ၊ တည်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
အနာဂတပ္ပဋိကင်္ခနံ၊ အနာဂတ်ကိုအလိုရှိသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိကမ္ပိတံ၊ တုန်လှုပ်၏။
တံ၊ ထိုအနာဂတ်ကို။
ဝိဝဇ္ဇယိတွာ၊ ကြဉ်ချင်းကြောင့်။
တတ္ထေဝ၊ ထိုပစ္စုပ္ပန် ကာလ မချစ်မမုံးဟုရှု တခုသော ဌာန၌။
အဓိမောစေတိ၊ နှလုံးသွင်း၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
လီနံ၊ တွန့်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ကောသဇ္ဇာနုပတိတံ၊ ပျင်းရာကျ၏။
တံ၊ ထိုတွန့်သည်ကို။
ပဂ္ဂဏှိတွာ၊ အားပေးချီးမြောက် ထောက်ပင့်ချင်းကြောင့်။
ကောသဇ္ဇံ၊ ကောသဇ္ဇကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
အတိပဂ္ဂဟိတံ၊ အားတက်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဥဒ္ဓစ္စာနုပတိတံ၊ ပျံ့လွင့်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုအားတက်လွန်းသည်ကို။
ဝိနိဂ္ဂဏှိတွာ၊ နှိပ်ချင်းကြောင့်။
ဥဒ္ဓစ္စံ၊ ဥဒ္ဓစ္စကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
အဘိဏတံ၊ ညွှတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ရာဂါနုပတိတံ၊ ရာဂ ဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထိုညွှတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ရာဂံ၊ ရာဂကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
အပဏတံ၊ မညွတ်လွန်းသော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဗျာပါဒါနုပတိတံ၊ ဒေါသဖြစ်ရာကျ၏။
တံ၊ ထို မညွတ်လွန်းသည်ကို။
သမ္ပဇာနော၊ ဆင်ခြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဗျာပါဒံ၊ ဒေါသကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိက္ခေပံ၊ ပျံ့လွင့်ချင်းသို့။
နဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
---
ဣမေဟိ ဆဟိဌာနေဟိ၊ ဤ ၆-ပါးသောဌာနတို့ဖြင့်။
ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပရိယောဒါတံ၊ ဖြိုးပြိုးပြက် တလက်လက် ဖြူစင်သည်ဖြစ်၍။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်း ချင်းသို့ရောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမံ ဧတံ ဧကတ္တံ။ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တံ။ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေကတ္တဉ္စ ဝိပဿကာနံ။
တံဧကတ္တံ၊ ထို ဧကတ္တ သည်ကား။
ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။
ဝယ လက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက် လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယလက္ခဏပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်။
ကတမေသာနံ၊ အဘယ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္ထနည်း။
ဝယ လက္ခဏုပဋ္ဌာနံ၊ အပျက်လက္ခဏာ ထင်ချင်းသည်ကား။
ဝိပဿကာနံ၊ ဝိပဿနာအားထုတ်ကုန်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တတည်း။
ဝယ လက္ခဏု ပဋ္ဌာနေကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့် ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ ရောက်သော မချစ်မမုံးဟု-ရှုသော နောက်စိတ်သည်ကား နှောက်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေး မစင်ကြယ်သေး သော်လည်း၊ အခြားမဲ့ပြု မချစ်မမုံးဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ်၏ ပရိကံလာသော အလိုအားဖြင့် မချစ်မမုံးဟုရှုသော နောက်စိတ်၏ ဥပ္ပါဒက္ခဏ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်းဖြစ်၏။
တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ၏ ကိစ္စ အလို အားဖြင့် မချစ် မမုံးဟုရှုသော နောက်စိတ်၏-ဌိတိက္ခဏ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးသည်လည်း ဖြစ်၏။
ဉာဏ်၏ ကိစ္စပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် မချစ်မမုံးဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏-ဘင်္ဂက္ခဏ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသည်လည်းဖြစ်၏။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန ဧကတ္တဂတံ စိတ္တံ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒဉ္စေဝ ဟောတိ ဥပေက္ခာ နုဗြူဟိတဉ္စ။ ဉာဏေန စ သမ္ပဟံသိတံ။
ဣမိနာ ဧကေန ဌာနေန၊ ဝယလက္ခဏုပဋ္ဌာနေ ကတ္တ၊ တခုသော ဤဌာနဖြင့်။
ဧကတ္တဂတံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းသို့ ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ ပက္ခန္ဒဉ္စေဝ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသို့ ပြေးဝင်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟိတဉ္စ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဉာဏေနစ ဉာဏဿ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ဉာဏ်၏ကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
သမ္ပဟံသိတဉ္စ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ ကော အာဒိ။ ကိံ မဇ္ဈေ။ ကိံ ပရိယောသာနံ။ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ သမ္ပဟံသနာ ပရိေယောသာနံ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ကော၊ အဘယ်သည်ကား။
အာဒိ၊ အစနည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်နည်း။
ကိံ၊ အဘယ်သည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးနည်း။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏စင်ကြယ်ခြင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ အဒိဿ ကတီလက္ခဏာနိ။ အာဒိဿ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏသ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏ စင်ကြယ်ချင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာ တို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
စိတ်ညစ်ကြေးတာက-ကိလေသာ။
အာရုံမထင် မြှေးရှက်ပိတ်ပင်တာက-နီဝရဏ။
နီဝရဏဟုဆိုအပ်သော အကြင်ကိလေသာ အပေါင်းက မချစ်မမုံးဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ ရှုခွင့်ပျက်ကွက် အနှောင့်-အရှက် အပိတ်-အပင် နှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ၊ ထိုကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ အခြားမဲ့ပြု မချစ်မမုံးဟု-ဆင်ခြင်သောရှေ့စိတ် စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အခြားမဲ့ပြု မချစ်မမုံးဟု ဆင်ခြင်သောရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့ ရောက်ထာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်သော အဘို့အစု လွန်သော အဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်ချင်းကြောင့်-မဇ္ဈိမ။
အနုသယပရိယုဋ္ဌာန် ဘဝတဖန် ခန္ဓာနာမ်ရုပ် ခြုဓ်သောနိဗ္ဗာန် အထူးနှင့်တကွ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အကုသိုလ် တရားတို့၏ ငြိမ်းချင်းကြောင့်-သမထ။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ မဂ်-ဖိုလ်နိဗ္ဗာန် သုံးတန်သောသုခ ရသောအထူးတို့၏ အကြောင်း ဖြစ်ချင်းကြောင့် နိမိတ္တ။
ဤမဇ္ဈိမသမထနိမိတ် မည်သည်ကား ယုတ်သောအဘို့အစု လွန်သော အဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီအမျှဖြစ်သော မချစ်မမုံးဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ သဏ္ဌီတိအင်္ဂါ ဝိပဿနာ သမာဓိသာတည်း။
ဤဝိပဿနာသမာဓိဖြင့် တည်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်ကတည်းက နို့ချို-နို့ချဉ် အစဉ်သဖြင့် တဆင့်ထက်တဆင့် ရင့်ကျက်သော နို့ချဉ်ကို ထိုနို့ချိုကိုပင် နို့ချဉ် ဆိုရသော တစဉ်တည်း ရင့်ကျက်သောနည်းဖြင့် ထိုမချစ်မမုံးဟု ရှုသော နောက်စိတ်၏ အခြားမဲ့ပြု၊ မချစ်မမုံးဟု ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမသမထ နိမိတ်သို့ ရောက်သည် မည်၏။
ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ထို မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့ ပြေးဝင်သည် မည်၏။ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု-ရှုသော နောက်စိတ်၏ အခြားမဲ့ပြု မချစ်မမုံးဟု-ဆင်ခြင်သော ရှေ့စိတ် မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့ ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယော တဿ ပရိဗန္ဓော၊ တတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ။ ဝိသုဒ္ဓတ္တ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ။ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။ ယဉ္စ ပရိဗန္ဓတော စိတ္တံ ဝိသုဇ္ဈတိ။ ယဉ္စ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ စိတ္တံ မဇ္ဈိမံ သမထနိမိတ္တံ ပဋိပဇ္ဇတိ။ ယဉ္စ ပဋိပ္ပန္နတ္တာ တတ္ထ စိတ္တံ ပက္ခန္ဒတိ။
ယောနီဝရဏသင်္ခါတော ကိလေသဂဏော၊ နီဝရဏဟု ဆိုအပ်သော အကြင် ကိလေသာ အပေါင်းသည်ကား။
တဿ၊ ထိုစိတ်၏။
ပရိဗန္ဓော၊ အနှောင့်-အရှက်-အပိတ်-အပင်တည်း။
တတော၊ ထိုနှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သောနီဝရဏ ကိလေသာအညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဝိသုဇ္ဈတိ၊ စင်ကြယ်၏။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံသမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပဋိပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုမဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။
ပရိဗန္ဓတော၊ နှောင့်ရှက်-ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ယဉ္စဝိသုဇ္ဈတိ၊ အကြင် စင်ကြယ်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မဇ္ဈိမံသမထနိမိတ္တံ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ယဉ္စပဋိပဇ္ဇတိ၊ အကြင် ရောက်ထာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ပဋိပ္ပန္နတ္တာ၊ ရောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တတ္ထ၊ မဇ္ဈိမသမထနိမိတ်သို့။
ပက္ခန္ဒတိ၊ အကြင်ပြေးဝင်တာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ အာဒိ။ အာဒိဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ပဋိပဒါဝိသုဒ္ဓိ၊ အကျင့်၏စင်ကြယ်ခြင်းသည်ကား။
အာဒိ၊ အစတည်း။
အာဒိဿ၊ အစ၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ အာဒိကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်။
အာဒိကလျာဏဉ္စေဝ၊ အစ၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့်ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
သင်္ခါရုပေက္ခာ ဉာဏဿ ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ မဇ္ဈဿ ကတီ လက္ခဏာနိ။ မဇ္ဈဿ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာနုဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
ကတီ၊ အဘယ်မျှတို့နည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
တီဏိ၊ သုံးပါးတို့တည်း။
နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သော နီဝရဏ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမှ စင်ကြယ်သော စိတ်ကို သုဓ်သင်ရှင်းလင်းဘွယ် မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် စင်ကြယ်စေရန် တဖန် သုဓ်သင် ရှင်းလင်းချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု စင်ကြယ်သောစိတ်ကို အညစ်အကြေး မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ယုတ်သော အဘို့အစု လွန်သောအဘို့အစု နှစ်ခုတို့သို့ မရောက်စေရ၊ အညီအမျှ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို တဖန် အညီ အမျှတပါး တည်ထားချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု သမထသို့ ရောက်သောစိတ်ကို မယုတ်မလွန်ပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး၊
အနုသယ- ပရိယုဋ္ဌာန်- ဘဝတဖန်- ခန္ဓာနာမ်ရုပ်- ခြုဓ်ငြိမ်းသောခဏ သမထသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်သာလျှင်လည်း ရံခါမငြိမ်း ကိမ်းယှဉ်ယောနှော ဆက်ဆံသော ကိလေသာကို ပယ်စွန့်၍ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သောစိတ်ကို တဖန် ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်စေချင်း၌ ကြောင့်ကြမှုမပြု ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သောစိတ်ကို အဖော်မရှိပြီဟု အညီအညွတ်ပြု လျစ်လျူ ရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ သမထပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ ယဉ္စ ဝိသုဒ္ဓံ စိတ္တံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ ယဉ္စ သမထပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ ယဉ္စ ဧကတ္တုပဋိပ္ပန္နံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ။
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
သမထပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာ အဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်း ထင်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ လျစ်လျူရှု၏။
ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင် လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
သမထ ပဋိပ္ပန္နံ၊ သမထသို့ရောက်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင် လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
ဧကတ္တုပဋ္ဌာနံ၊ ကိလေသာအဖော်ကင်း တကိုယ်တည်းချင်းထင်သာ။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကိုး။
ယဉ္စ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ၊ အကြင် လျစ်လျူရှုတာကလည်း လက္ခဏာတပါး။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ ဥပေက္ခာဗြူဟနာ မဇ္ဈေ။ မဇ္ဈဿ ဣမာနိ တီဏိ လက္ခဏာနိ။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
ဥပေက္ခာဗြူဟနာ၊ ဥပေက္ခာကို ပွါးချင်းသည်ကား။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
မဇ္ဈဿ၊ အလယ်၏။
လက္ခဏနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်။
ဣမာနိတီဏိ၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ မဇ္ဈေ ကလျာဏေဉ္စဝ ဟောတိ တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်။
မဇ္ဈေ ကလျာဏဉ္စေဝ၊ အလယ်၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏၊
တိလက္ခဏသမ္ပန္နဉ္စ၊ သုံးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဤသို့ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာဉာဏ် အမည်ခံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ -
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် -
ထင်ပုံ-မြင်ပုံ။ သိပုံ-မှတ်ပုံ။
ရှုပုံ-အညီအညွတ် ရှု၍နေပုံ။
ကိလေသာကို ပယ်ပုံ-ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ။
ဘာဝနာကိုပွါးပုံ-ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ။
ဘာဝနာ ဖြူစင်ပုံ-ဘာဝနညစ်ကြေးပုံ။
ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ-ဘာဝနာမပြီးဆုံးပုံ။
အလုံးစုံကို၊ အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာကား။
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာဉာဏ် အမည်ခံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ် ဟူသည်ကား ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှဝီရိယ ထောက်ပင့်သော အတိုင်းဖြစ်သော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
ထင်ပုံ-မြင်ပုံ သိပုံ-မှတ်ပုံ ရှုပုံ အညီအညွတ်ရှု၍ နေပုံကား
ဥပလက္ခဏာနည်းဖြင့် ပြသော သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍သာနေ၏။
အညီအညွတ် ရှုသောကာလ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏၊ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျလည်း ကျ၏။
တထာပဂ္ဂဟိတံ စိတ္တံ သာဓုကံ အဇ္ဈု ပေက္ခတိ ဥပေက္ခာဝသေန။ ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
- တထာပဂ္ဂဟိတံ၊ ယုတ်လည်းမယုတ် လွန်လည်းမလွန် အညီအမျှ ဝီရိယ ထောက်ပင့်သော အတိုင်းဖြစ်သော။
- စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာစိတ်ကို။
- ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
- သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
- အဇ္ဈုပေက္ခတိ၊ အညီအညွတ်ရှု၏။
- ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယပညာ အလိုအားဖြင့်။
- ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
- အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စလွန်သည်။
- ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကိလေသာကိုပယ်ပုံ - ကိလေသာကို ပယ်သော ကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ - ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပုံကား။
ဥပလက္ခဏာနည်းဖြင့် ပြသော သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသောကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှလွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာကလွတ်မှ မဂ်သို့ ဆိုက်သော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏ အာဂမနီယဌာန၊ ဝိပဿနာပရိဝါသ်မှလည်းထ၊ လေးပါးသော အမည်ကိုလည်းရ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာရာ ဋ္ဌာနသို့လည်းကျ။ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျ၏။
ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန်ကျမှ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ၊ ဝိပဿနာ ပညိန္ဒြေဘာဝနာချိန် ကျပြီဟု ဝိပဿနာဉာဏ်အား ရှေးရှုထင်အောင် ရှေးကာလက ဆောင်၍ ပြသော ပါဋိဟာရိယပညာ၊ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ မရှိသောအလို၊ ဝိပဿနာပညာနှင့် အသိလက္ခဏာ တူသော အလိုအားဖြင့် ဝိပဿနာပညာက ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်လည်းလွန်၏၊ ကိလေသာကို ပယ်လည်း ပယ်၏။ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျလည်း ကျ၏။
ဥပေက္ခာဝသေန နာနတ္တ ကိလေသေဟိ စိတ္တံ ဝိမုစ္စတိ။ ဝိမောက္ခဝသေန ပညာဝသေန ပညိန္ဒြိယံ အဓိမတ္တံ ဟောတိ။
- ဥပေက္ခာဝသေန၊ တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့်။
- နာနတ္တ ကိလေသေဟိ၊ အထူးထူးသော ကိလေသာတို့မှ။
- စိတ္တံ၊ ဝိပဿနာ စိတ်သည်။
- ဝိမုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
- ဝိမောက္ခဝသေန၊ လွတ်သော အလိုအားဖြင့်။
- ပညာဝသေန၊ ပါဋိဟာရိယ ပညာအလိုအားဖြင့်။
- ပညိန္ဒြိယံ၊ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေသည်။
- အဓိမတ္တံ၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ လွန်သည်။
- ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘာဝနာကိုပွါးပုံ - ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့် ပြည့်စုံပုံ - ဘာဝနာ ပြီးဆုံးပုံကား။
ဥပလက္ခဏာနည်းဖြင့် ပြသော သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသောကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်၏။ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောကြောင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ ဉာဏ်အား လေးပါးသော ဘာဝနာတို့သည်၊ ပြည့်စုံချင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။
ဝိမုတ္တာ တေ ဓမ္မာ ဧကရသာ ဟောန္တိ၊ ဧကရသဋ္ဌေနေ ဘာဝနာ။
- ဝိမုတ္တတာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
- တေဓမ္မာ၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည်။
- ဧကရသာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြကုန်သည်။
- ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
- ဧကရသဋ္ဌေနေ၊ ကိလေသာ မှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘောကြောင့်။
- ယောဂိနော၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။
- ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်အား။
- ဘာဝနာ၊ လေးပါးသော ဘာဝနာတို့သည်။
- ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံချင်းသို့။
- ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်၏။
သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာပရိယောသာနံ။ ပရိယောသာနဿ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။ ပရိယောသာနဿ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
- သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
- သမ္ပဟံသနာ၊ ဘဝ၏ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
- ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
- ပရိယာယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
- လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကာ။
- ကတီ၊ အဘယ်မျှရှိနည်း။
- ပရိယာယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
- လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာ တို့သည်ကား။
- စတ္တာရိ၊ လေးပါးတို့တည်း။
- ကတမာနိစတ္တာရိ၊ အဘယ်လေးပါးတို့နည်း။
(၁) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့တွင် သမာဓိက ပရိယုဋ္ဌာန် ကိလေသာကို ငြိမ်းသောကိစ္စ သမထ၊ ပညာက အနုသယ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ - ဝိပဿနာ၊ ဤသမထ ဤ ဝိပဿနာ ၂-ပါးတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
(၂) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့တွင် -
- သဒ္ဓိန္ဒြေက - အသဒ္ဓိယ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
- ဝီရိယိန္ဒြေက - ကောသဇ္ဇ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
- သတိန္ဒြေက - ပမာဒ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
- သမာဓိန္ဒြေက - ဝိက္ခေပ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
- ပညိန္ဒြေက - မောဟ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ၊
ဤသို့ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
(၃) ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော - သမာဓိ - ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ အားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့ကို ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှအောင် ဝီရိယက ရွက်ဆောင်သော အနက် သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
(၄) ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော - သမာဓိ ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရား၏ ဥပါဒ်ခဏကို ဌီခဏက၊ ဌီခဏကို ဘင်ခဏက၊ အလေ့အလာ တွင်သောအားဖြင့် မြင်သောအနက်သဘောကလည်း ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
တတ္ထ ဇာတာနံ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။ ဣန္ဒြိယာနံ ဧကရသဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။ တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။ အာသေဝနဋ္ဌေန သမ္ပဟံသနာ။
- တတ္ထ၊ ထို ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌။
- ဇာတာနံ၊ ဖြစ်ကြကုန်သော။
- ဓမ္မာနံ၊ သမာဓိ-ပညာတရား ၂-ပါးတို့၏။
- အနတိဝတ္တနဋ္ဌေန၊ တပါး သည်တပါးကို မလွန်သော အနက် သဘောကြောင့်လည်း။
- သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခာတပါး။
- ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေ္ဒ္ဒ ၅-ပါးတို့၏။
- ဧကရသဋ္ဌေန၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အနက်သဘော ကြောင့်လည်း။
- သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
- တဒုပဂဝီရိယဝါဟနဋ္ဌေန၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့၏ ကိုယ်စီကိုယ်င ကိလေသာမှ လွတ်လော ကိစ္စတူမျှအောင် ဝီရိယ ရွက်ဆောင်သော အနက်သဘော ကြောင့်လည်း။
- သမ္မဟံသနာ၊ ဘာဝနာပြီးဆုံးသော လက္ခဏာ တပါး။
- အာသေဝနဋ္ဌေန၊ မှီဝဲသော အနက်သဘောကြောင့်လည်း။
- သမ္မဟံသနာ၊ ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော လက္ခဏာတပါး။
သင်္ခါရုပေက္ခာ ဉာဏဿ သမ္ပဟံသနာ ပရိယောသာနံ၊ ပရိယောသာနဿ ဣမာနိ စတ္တာရိ လက္ခဏာနိ။
- သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏဿ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏။
- သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
- ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
- ပရိယောသာနဿ၊ အဆုံး၏။
- လက္ခဏာနိ၊ လက္ခဏာတို့သည်ကား။
- ဣမာနိ စတ္တာရိ၊ ဤလေးပါးတို့တည်း။
တေန ဝုစ္စတိ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ ပရိယောသာနကလျာဏဉ္စေဝ ဟောတိ စတုလက္ခဏ သမ္ပန္နဉ္စ။
- တေန၊ ထို့ကြောင့်။
- သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်သည်။
- ပရိယောသာနကလျာဏဉ္စေဝ၊ အဆုံး၏ ကောင်းချင်းသည်လည်း။
- ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
- စတုလက္ခဏ သမ္ပန္နဉ္စ၊ လေးပါးသော လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံသည်လည်း။
- ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
- ဣတိ၊ ဤသို့။
- ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ - ဘာဝနာ ညစ်ကြေးပုံကား။
ထို ၄-ပါးသော ဘာဝနာတို့တွင် တပါးတပါးသော ဘာဝနာသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ၊ ဝေါဒါနဘာဝနာ အားဖြင့် ၂-ပါး၊ ထို ၂-ပါး တို့တွင် -
- ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုသော ဘာဝနာသည် သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
- သမာဓိ-ပညာ ၂-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုသောဘာဝနာသည် ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာစိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- ဣန္ဒြေ္ဒ ၅-ပါး၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်းသည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- ဝီရိယ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
- ဝိပဿနာ စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ ပါသော အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို မပြုချင်းသည်ကား ဘာဝနာသည် သံကိလေသ ဘာဝနာ မည်၏။
- အာသေဝနာ ၇-ပါးတို့၏ ကိလေသာမှ လွတ်သော ကိစ္စတူမျှသည်၏အဖြစ်ကို ပြုချင်း သည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာ မည်၏။
သံကိလေသ ဝေါဒါနေသူတိ သမာဓိပညာနံ သမရသတာယ အကရဏံ ဘာဝနာယ သံကိလေသော၊ ကရဏံ ဝေါဒါနံ၊ တထာ သေသေသုပိ။
- သံကိလေသဝေါဒါနေသူတိ၊ သံကိလေသဝေါဒါနေသု ဟူသည်ကား။
- သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိ ပညာ ၂-ပါးတို့၏။
- သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
- အကရဏံ၊ မပြုချင်းသည်ကား။
- ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
- သံကိလေသော၊ ညစ်ကြေးချင်းတည်း။
- သမာဓိပညာနံ၊ သမာဓိပညာ ၂-ပါးတို့၏။
- သမရသတာယ၊ ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူမျှသည်၏ အဖြစ်ကို။
- ကရဏံ၊ ပြုချင်းသည်။
- ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
- ဝေါဒါနံ၊ ဖြူစင်ချင်းတည်း။
- သေသေသုပိ၊ အကြွင်းတို့၌လည်း။
- တထာ၊ ထိုအတူတည်း။
ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ - ဘာဝနာ မပြီးဆုံးပုံကား။
ထိုသံကိလေသဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါးတို့တွင် ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာ၏ ထိုထိုအပြစ်ကို ဖြူစင်ချင်း ကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာ၌ ထိုထို အကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို ဝိပဿနာကို မရှုမှီ-မရှုမှီ ရှေးအဘို့ကာလက ပါဋိဟာရိယ ဉာဏ်ဖြင့် - ဥပလက္ခဏာနည်းဖြင့် ပြသော သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသောကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာက လွတ်မှ မဂ်သို့ မဆိုက်သော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏ အနာဂမနီယဌာန ဝိပဿနာပရိဝါသ်မှလည်း မထ၊ လေးပါးသော အမည်ကိုလည်းမရ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ရာဌာနသို့လည်း မကျ။ ကိလေသာကိုပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် မကျချင်းသည်ကား သံကိလေသဘာဝနာ မည်၏။
ညစ်ညူးချင်းကြောင့် ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်ဟု-ရှုကြည့်၍ ဥပလက္ခဏာ နည်းဖြင့် ပြသော သင်္ခါရ၌ ငါဟူ၍မျှလည်းမယူ သူဟူ၍မျှလည်းမယူ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊ ဤသို့ မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်အစဉ်၊ အလိုလို ထင်အောင် ထိုထို အာရုံ တပြုံတည်းမလွတ် သိမှတ်ဝတ်ပြုသော ဝိပဿနာစိတ်ကို တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ အလိုအားဖြင့် ကောင်းစွာ အညီအညွတ် ရှု၍နေသောကာလ၊ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာမှ လွတ်၏။ ဝိပဿနာစိတ် ကိလေသာက လွတ်မှ မဂ်သို့ ဆိုက်သော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်၏ အနာဂမနီယဌာန ဝိပဿနာပရိဝါသ်မှလည်း ထ၊ လေးပါးသော အမည်ကိုလည်းရ၊ မဂ်ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်ရာဌာနသို့လည်းကျ။ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ဝိပဿနာပညိန္ဒြေ ဘာဝနာချိန် ကျချင်းသည်ကား ဝေါဒါနဘာဝနာမည်၏။
ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ဘာဝနာပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်၏ဟု - ရှုကြည့်၍ ညစ်ညူး ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ မရောက်သော သံကိလေသ ဘာဝနာကို ပယ်ထား၍ ဖြူစင်ချင်းကြောင့် ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်သော ဝေါဒါနဘာဝနာကိုသာ ပြီးစေ တတ်သော ဝိပဿနာ စိတုပ္ပါဒ်၌ပါသော သမာဓိ-ပညာအားဖြင့် ၂-ပါး၊ ဣန္ဒြေ္ဒအားဖြင့် ၅-ပါး၊ ထို ၇-ပါးသော တရားတို့သည် ကိလေသာမှ လွတ်သောကိစ္စ တူကြသော အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းသို့ရောက်၏ ဟူသည်လည်း ထိုပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင် ဝိပဿနာမရှုမှီ မရှုမှီ၊ ရှေးအဘို့ ကာလ ကာလက ထိုပါဋိဟာရိက ဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင် သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ဤသို့ဘာဝနာပြီးဆုံးသော အရာဌာန၌ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား ဘာဝနာ၏ ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်းဟု မဆိုသော်လည်းဆိုသလို ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည် အကြင့်ကြောင့် ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
ထိုကြောင့် ထို ၇-ပါးသောတရားတို့၏ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသောအားဖြင့် ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် ဖြူစင်ချင်းကို ပြုတတ်သော ဉာဏ်၏ကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့် ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းကို သိအပ်၏ဟုဆို။
ဧဝမေတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ အာနိသံသံ ဂုဏံ ပုရေတရံ ပါဋိဟာရိယဉာဏေန ဒိသွာ ယထာ အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော ဟောန္တိ၊ တထာ ဘာဝနာယ သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ တေနေ၀ ဉာဏေန ဝိသောဓိတတ္တာ ဝိသောဓနေဥှတ္ထ သမ္ပဟံသနံ တေအာကာရာ ယသ္မာ နိပ္ဖန္နာ။ တသ္မာ ဓမ္မာနံ အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန ပရိယောဒါပကဿ ဉာဏဿ ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန သမ္ပဟံသနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။
- ဧဝံ၊ ဤသို့။
- ဧတေသု သံကိလေသဝေါဒါနေသု၊ ထိုသံကိလေသ ဘာဝနာ ဝေါဒါနဘာဝနာ ၂-ပါး တို့၌။
- တံတံ အာဒီနဝံ ဒေါသံ၊ ထိုထိုအပြစ်ကို။
- တံတံအာနိသံသံဂုဏံ၊ ထိုထိုအကျိုးဂုဏ်အင် အာနိသင်ကို။
- ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
- ပါဋိဟာရိယဉာဏေန၊ ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်။
- ဒိသွာ၊ ရှုကြည့်၍။
- ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
- အညမညာနတိဝတ္တနာဒယော၊ အချင်းချင်း တပါးသည်တပါးကို မလွန်ချင်း အစ ရှိကုန်သော။
- ယေအာကာရာ၊ အကြင်-လေးပါးသော အခြင်းအရာ ဘာဝနာတို့သည်။
- ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
- တထာ၊ ထိုအခြင်းဖြင့်။
- ဘာဝနာယ၊ ဘာဝနာ၏။
- သမ္ပဟံသိတတ္တာ၊ ပြီးဆုံးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
- တေနေ၀ ဉာဏေန၊ ထို ပါဋိဟာရိယဉာဏ်ဖြင့်သာလျှင်။
- ဝိသောဓိတတ္တာ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
- ဧတ္ထ၊ ဤဘာဝနာပြီးဆုံးသော အရာ၌။
- ဝိသောဓနံ၊ သုဓ်သင်၍ ပြီးဆုံးချင်းသည်ကား။
- သမ္ပဟံသနံ၊ ဘာဝနာ၏ပြီးဆုံးချင်းပင်တည်း။
- ဣတိ၊ ဤသို့။
- အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
- ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
- တေအာကာရာ၊ ထို ၄-ပါးသော အခြင်းအရာဘာဝနာတို့သည်။
- ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
- နိပ္ဖန္နာ၊ ပြီးဆုံးကြကုန်၏။
- တသ္မာ၊ ထို့ကြာင့်။
- ဓမ္မာနံ၊ ခုနှစ်ပါးသောတရားတို့၏။
- အနတိဝတ္တနာဒိဘာဝသာဓနေန၊ တပါးသည် တပါးကို မလွန်ချင်း အစရှိသော ဘာဝနာ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
- ပရိယောဒါပကဿ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမတင် စင်ကြယ်ချင်းကို ပြုတတ်သော။
- ဉာဏဿ၊ ဉာဏ်၏။
- ကိစ္စနိပ္ဖတ္တိဝသေန၊ ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ ပြီးဆုံးသော အလိုအားဖြင့်။
- သမ္ပဟံသနာ၊ ဘာဝနာ၏ပြီး ဆုံးချင်းကို။
- ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်၏။
ဤသည်ကား ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာဉာဏ် အမည်ကို ခံသော သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် တဘက်ကမ်း ရောက်သော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် -
ထင်ပုံ-မြင်ပုံ၊ သိပုံ-မှတ်ပုံ၊
ရှုပုံ-အညီအညွတ်ရှု၍နေပုံ၊ ကိလေသာကို ပယ်ပုံ၊
ကိလေသာကို ပယ်သောကိစ္စ နှင့်ပြည့်စုံပုံ၊
ဘာဝနာကိုပွါးပုံ၊ ဘာဝနာကို ပွါးသောကိစ္စနှင့်ပြည့်စုံပုံ၊
ဘာဝနာဖြူစင်ပုံ၊ ဘာဝနာ ညစ်ကြေးပုံ၊
ဘာဝနာပြီးဆုံးပုံ၊ ဘာဝနာမပြီးဆုံးပုံ
အလုံးစုံကို အသေအချာ မှတ်ဘို့ရာစကားရပ် ဤတွင် အပြီးသတ်။
ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာ သည်ကား ၃-ပါး
၃-ပါးဟူသော်ကား -
- နာနတ္တာနာနတ္တသိတာ လည်းတပါး။
- ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ လည်းတပါး။
- အတမ္မယတာ လည်းတပါး။
ထို ၃-ပါးတို့တွင် -
မြင်သောခဏ အဆင်း၌ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
ကြားသောခဏ အသံ၌ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
နံသောခဏ အနှံ့၌ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
စားသောခဏ အရသာ၌ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
ထိသောခဏ အတွေ့၌ တူမျှသောစိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
ဤသို့ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်တို့၌ မချစ်မမုံးဟု ရှုသော သင်္ခါရုပေက္ခာ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာသည်ကား မချစ်မမုံးဟု ရှုသောဉာဏ်၏လည်း အထူးထူးသော သဘော၊ အထူးထူးသော အာရုံနှင့်လည်း စပ်သောသဘောကြောင့် နာနတ္တာ နာနတ္တသိတာ မည်၏။
အတ္ထိ ဘိက္ခဝေ ယာယံ ဥပေက္ခာ ရူပေသု သဒ္ဒေသု ဂန္ဓေသု ရသေသု ဖေါဋ္ဌဗ္ဗေသု။ အယံ ဘိက္ခဝေ ဥပေက္ခာ နာနတ္တာ နာနတ္တသိတာ။
- ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
- ယာယံ ဥပေက္ခာ၊ အကြင် ဥပေက္ခာသည်။
- ရူပေသု၊ အဆင်းတို့၌။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- သဒ္ဒေသု၊ အသံတို့၌။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ဂန္ဓေသု၊ အနံ့တို့၌။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ရသေသု၊ အရသာတို့၌။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ဖောဋ္ဌဗ္ဗေသု၊ အတွေ့တို့၌။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
- အယံ ဥပေက္ခာ၊ ဥပေက္ခာသည်ကား။
- နာနတ္တာ နာနတ္တသိတာ၊ နာနတ္တာ နာနတ္တသိတာ မည်၏။
အာကာသာနဉ္စာယတနဝေဒနုပေက္ခာ၌ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
ဝိညာဏဉ္စာယတနဝေဒနုပေက္ခာ၌ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
အကိဉ္စညာယတနဝေဒနုပေက္ခာ၌ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
နေဝသညာနာသညာယတနဝေဒနုပေက္ခာ၌ တူမျှသော စိတ်နှလုံး မချစ်မမုံး၊
ဤသို့ လေးပါးသော ဝေဒနုပေက္ခာတို့၌ မချစ်မမုံးဟု ရှုသော အနုလောမ-ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာသည်ကား အာရုံ၏အရသာကို ခံစားသော ဝေဒနုပေက္ခာ ၏လည်း မချစ်မမုံးသော လက္ခဏာ၊ ဝေဒနုပေက္ခာကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော တမ္မယတာ တဏှာ၏လည်း မချစ်မမုံးသော လက္ခဏာ၊ တူသောသဘော တူသော အာရုံနှင့်လည်း စပ်သော သဘောကြောင့် ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ မည်၏။
အတ္ထိ ဘိက္ခဝေ ယာယံ ဥပေက္ခာ အာကာသာနဉ္စာယတန နိဿိတာ ဝိညာဏဉ္စာယတန နိဿိတာ အကိဉ္စညာယတန နိဿိတာ နေဝသညာနာသညာ-ယတနနိဿိတာ။ အယံဘိက္ခဝေ ဥပေက္ခာ ဧကတ္တာ ဧကတ္တသိတာ။
- ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
- ယာအယံဥပေက္ခာ၊ အကြင် ဥပေက္ခာသည်။
- အာကာသာနဉ္စာယတန နိဿိတာ၊ အာကာသာနဉ္စာယတန မှီရာသည်။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ဝိညာဏဉ္စာယတန နိဿိတာ၊ ဝိညာဏဉ္စာယတန မှီရာသည်။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- အာကိဉ္စညာယတန နိဿိတာ၊ အာကိဉ္စညာယတန မှီရသည်။
- အထိ၊ ရှိ၏။
- နေဝသညာနာသညာယတန နိဿိတာ၊ နေဝသညာနာသညာယတန မှီရာသည်။
- အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
- ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
- အယံဥပေက္ခာ၊ ဤဥပေက္ခာသည်ကား။
- ဧကတ္တာ ဧကတ္တသိတာ၊ ဧကတ္တာ ဧကတ္တသိတာမည်၏။
အကြင်လောကီ သင်္ခါရကိုအာရုံပြု၍ အနုလုံအဆုံးရှိသော ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ သည်ဖြစ်၏။ ထိုလောကီသင်္ခါရကိုလည်း မှီသော၊ ထိုလောကီ သင်္ခါရနှင့်လည်း စပ်သော တဏှာသည်ကား ထိုလောကီ သင်္ခါရတို့နှင့် ကင်း၍ မဖြစ်ချင်းကြောင့် တမ္မယတာတဏှာ မည်၏။
ယေ လောကိယေ သင်္ခါရေ အာရဗ္ဘ အနုလောမပရိယောသာန ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ ပဝတ္တတိ။ တံနိဿိတာ တပ္ပဋိဗဒ္ဓါ တဏှာ တေဟိ ဝိနာ အဝတ္တနတော တမ္မယာ နာမ။ တမ္မ ယာဝ တမ္မယတာ။ တမ္မာဝါယာ တဏှာသမ္ပယုတ္တခန္ဓာ၊ တေသံ ဘာဝေါ တမ္မယတာ၊ သာဧ၀ တဏှာ။
- ယေ လောကိယေ သင်္ခါရေ၊ အကြင်လောကီသင်္ခါရတို့ကို။
- အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
- အနုလောမပရိယောသာန၊ အနုလုံ အဆုံးရှိသော။
- ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာသည်။
- ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
- တံနိဿိတာ၊ ထိုလောကီသင်္ခါရကိုလည်းမှီသော။
- တပ္ပဋိဗဒ္ဓါ၊ ထိုလောကီသင်္ခါရနှင့်လည်း စပ်သော။
- တဏှာ၊ တဏှာသည်ကား။
- တေဟိ၊ ထိုလောကီသင်္ခါရတို့နှင့်။
- ဝိနာ၊ ကင်း၍။
- အဝတ္တနတော၊ မဖြစ်ချင်းကြောင့်။
- တမ္မယာ နာမ၊ တမ္မယာမည်၏။
- တမ္မယာဝ၊ တမ္မယာသည်သာလျှင်။
- တမ္မယတာ၊ တမ္မယတာမည်၏။
- ဝါ၊ တနည်း။
- တဏှာသမ္ပယုတ္တခန္ဓာ၊ တဏှာသမ္ပယုတ်ခန္ဓာတို့သည်။
- တမ္မယာ၊ တမ္မယာ မည်ကုန်၏။
- တေသံ၊ ထိုတဏှာ သမ္ပယုတ္တခန္ဓာ တမ္မယာတို့၏။
- ဘာဝေါ၊ အဖြစ်တည်း။
- တမ္မယတာ၊ ထိုတဏှာ သမ္ပယုတ္တခန္ဓာ တမ္မယာတို့၏အဖြစ်။
- သာဧ၀ တဏှာ၊ ထိုတပ္ပယတာ မည်သော တဏှာကိုသာလျှင် ရ၏။
တမ္မယတာ တဏှာ မရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အတမ္မယတာ မည်သော ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာကိုမှီ၍ တမ္မယတာတဏှာ မရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့် အတမ္မယတာ မည်သော ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ သို့ရောက်၍ လေးပါးသော အရူပဈာန် ဝေဒနုပေက္ခာတို့၌ မချစ် မမုံးဟု-ရှုသော အနုလောမဉာဏ်၏လည်း မချစ် မမုံးသောလက္ခဏာ၊ အာရုံ၏အရသာကို ခံစားသော ဝေဒနုပေက္ခာ၏လည်း မချစ် မမုံးသောလက္ခဏာ၊ ဝေဒနုပေက္ခာကိုအာရုံပြု၍ ဖြစ်သော တမ္မယတာတဏှာ ၏လည်း မချစ်မမုံးသောလက္ခဏာ၊ အကြင် ဥပေက္ခာသည်ကား တူသောသဘော၊ တူသောအာရုံ နှင့်လည်း စပ်သော သဘောကြောင့် ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ မည်၏။
ထို ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ မည်သော တမ္မယတာ တဏှာကိုလည်း ပယ်စွန့်သော ထို ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ မည်သော တဏှာကိုလည်း လွန်သော၊ ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာသည်ကား အတမ္မယတာ မည်၏။
အတမ္မယတံ ဘိက္ခဝေ နိဿာယ အတမ္မယတံ အာဂမ္မယာယံ ဥပေက္ခာ ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ။ တံ ပဇဟထ တံ သမတိက္ကမထ။
တေန ဝုတ္တံ အဋ္ဌကထာယံ- တမ္မယတာ နာမ တဏှာ။ တဿာ ပရိယာဒိယနတော ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ အတမ္မယတာတိ။
- ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
- အတမ္မယတံ၊ အတပ္ပယတာမည်သော ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာကို။
- နိဿာယ၊ မှီ၍။
- အတမ္မယတံ၊ အတမ္မယတာ မည်သော ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာသို့။
- အာဂမ္မ၊ ရောက်၍။
- ယာယံဥပေက္ခာ၊ အကြင် ဥပေက္ခာသည်။
- ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ၊ ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ မည်၏။
- တံ၊ ထို ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာမည်သော တမ္မယတာ တဏှာကို။
- ပဇဟထ၊ ပယ်စွန့်ကြကုန်လော။
- တံ၊ ထို ထို ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာမည်သော တမ္မယတာတဏှာကို။
- သမတိက္ကမထ၊ လွန်ကြကုန်လော။
- တေန၊ ထို့ကြောင့်။
- အဋ္ဌကထာယံ၊ အဋ္ဌကထာ၌။
- တမ္မယတာ နာမ။ပ။ အတမ္မယတာတိ၊ အတမ္မယတာ ဟူ၍။
- ဝုတ္တံ၊ မိန့်ဆိုအပ်ပြီ။
- တဏှာ၊ တဏှာသည်ကား။
- တမ္မယတာနာမ၊ တမ္မယတာ မည်၏။
- တဿာ၊ ထိုတဏှာကို။
- ပရိယာဒိယနတော၊ ကုန်စေတတ်သောကြောင့်။
- ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာ၊ ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ သည်ကား။
- အတမ္မယတာနာမ၊ အတမ္မယတာ မည်၏။
အဘယ်သို့ ပယ်စွန့်သနည်း။ အဘယ်သို့ လွန်သနည်း။
ဂေါတြဘုနာသင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟဿ ပဟာနံ။ (အဋ္ဌကထာ)
သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟောတိယာဒိသဿ ကိလေသဿ အပ္ပဟီနတ္တာ ဝိပဿနာသင်္ခါရ-နိမိတ္တံ နမုဉ္စတိ။ သော ကိလေသော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟဿ အတိက္ကမနံ ဝါ ပဟာနံ။ (မူလဋီကာ)
စရိမာနုလောမဉာဏဝဇ္ဈ တဏှာတိကော ကိလေသောတိ ဝုတ္တော။ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဉာဏဒဿနာနိ ဝိယ။ ဂေါတြဘူ ဉာဏံ ကိလေသာနံ အပ္ပဝတ္တိကရဏဘာဝေန ဝတ္တတိ။ ကိလေသ ဝိသယာတိ လင်္ဃနဘာဝေန ပန ပဝတ္တတီတိ ကတွာ ဝုတ္တံ “သင်္ခါရ။ပ။ ပဟာန”န္တိ။ (အနုဋီကာ)
- ဂေါတြဘုနာ၊ ဂေါတြဘူဖြင့်။
- ယောဂိနော၊ ယောဂီ၏။
- သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟဿ၊ သင်္ခါရနိမိတ်ကို အာရုံပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ယူချင်းကို။
- ပဟာနံ၊ ပယ်ချင်း။ (အဋ္ဌကထာနက်)
- ယာဒိသဿ၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။
- ကိလေသဿ၊ ကိလေသာကို။
- အပ္ပဟီနတ္တာ၊ မပယ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
- ဝိပဿနာ၊ ဝိပဿနာသည်။
- သင်္ခါရနိမိတ္တံ၊ သင်္ခါရနိမိတ်ကို။
- နမုဉ္စတိ၊ မလွှတ်။
- သောတာဒိသော၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
- ကိလေသော၊ ကိလေသာကို။
- ဂေါတြဘုနာ၊ ဂေါတြဘူသည်။
- ပဟာတဗ္ဗော၊ ပယ်အပ်သော။
- သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟောတိ၊ သင်္ခါရနိမိတ်ကို အာရုံပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်ယူသော တမ္မယတာ တဏှာဂါဟ ဟူ၍။
- ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။
- ဝါ၊ တနည်း။
- ဂေါတြဘုနာ၊ ဂေါတြဘူဖြင့်။
- ယောဂိနော၊ ယောဂီ၏။
- သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟဿ၊ သင်္ခါရနိမိတ်ကို အာရုံပြုသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ယူချင်းကို။
- အဘိက္ကမနံ၊ လွန်ခြင်းသည်ကား။
- ပဟာနံ၊ ပယ်ချင်းတည်း။ (မူလဋီ ကာနက်)
- စရိမာနုလောမဉာဏဝဇ္ဈ တဏှာတိကော၊ အနုလောမဉာဏ်၏ အဆုံး၌ဖြစ်သော ဂေါတြဘူဉာဏ်သည် ပယ်အပ်သော ကာမတဏှာ ဘဝတဏှာ ဝိဘဝတဏှာ ဤသို့ တမ္မယတာ တဏှာသုံးခုတို့၏အပေါင်းကို။
- ကိလေသောတိ၊ ကိလေသာ ဟူ၍။
- ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။
- ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဉာဏဒဿနာနိ ဝိယ၊ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိဉာဏ် ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိဉာဏ်တို့ကဲ့သို့။
- ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
- ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။
- အပ္ပဝတ္တိကရဏဘာဝေန၊ မဖြစ်သည်ကို ပြုသည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
- ကိဉ္စာပိဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်သင့်၏ရှင့်။
- ပနတထာပိ၊ ထိုသို့ပင်ဖြစ်သင့်သော်လည်း။
- ကိလေသ ဝိသယာတိလင်္ဃနဘာဝေန၊ တမ္မယတာ တဏှာကိလေသာ၏အာရုံကို ခုန်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
- ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
- ဣတိကတွာ၊ ဤသို့နှလုံးပြု၍။
- သင်္ခါရ။ပ။ ပဟာနန္တိ၊ သင်္ခါရနိမိတ္တဂ္ဂါဟဿ အတိက္ကမနံဝါပဟာနံ ဟူ၍။
- ဝုတ္တံ၊ မိန့်ဆိုအပ်၏။ (အနဋီကာနက်)
ဤသို့ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီဝိပဿနာ သည်ကား သုံးပါး။ သုံးပါးဟူသော်ကား -
၁။ နာနတ္တာနာနတ္တသိတာ လည်းတပါး။
၂။ ဧကတ္တာဧကတ္တသိတာ လည်းတပါး။
၃။ အတမ္မယတာ လည်းတပါး။
ထိုသုံးပါးတို့၏ အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပုံကား။
တဿ တံ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ အာသေဝန္တဿ ဘာဝေန္တဿ ဗဟုလီကရောန္တဿ အဓိမောက္ခသဒ္ဓါဗလဝတရာ နိဗ္ဗတ္တတိ။ ဝီရိယံ သုပဂ္ဂဟိတံ ဟောတိ၊ သတိသုပဋ္ဌိတာ၊ စိတ္တံ သုသမာဟိတံ၊ တိက္ခတရာ သင်္ခါရုပေက္ခာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။တဿ ဒါနိ မဂ္ဂေါ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ သင်္ခါရုပေက္ခာ သင်္ခါရေ အနိစ္စာတိ ဝါ ဒုက္ခာတိ ဝါ အနတ္တာတိ ဝါ သမ္မသိတွာ ဘဝင်္ဂံ ဩတရတိ။ ဘဝင်္ဂါနန္တရံ သင်္ခါရုပေက္ခာယ ကတနယေနေ၀ သင်္ခါရေ အနိစ္စာတိ ဝါ ဒုက္ခာတိ ဝါ အနတ္တာတိ ဝါ အာရမ္မဏံ ကုရုဓာနံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ မနောဒွါရာဝဇ္ဇနံ။ တတော ဘဝင်္ဂံ အာဝဋ္ဋေတွာ ဥပ္ပန္နဿ တဿ ကိရိယစိတ္တဿာနန္တရံ အဝီစိကံ စိတ္တသန္တတိံ အနုပ္ပဗန္ဓမာနံ တထေဝ သင်္ခါရေ အာရမ္မဏံ ကတွာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ပဌမံ ဇဝနစိတ္တံ ယံ ပရိကမ္မန္တိ ဝုစ္စတိ။ တဒနန္တရံ တထေဝ သင်္ခါရေ အာရမ္မဏံ ကတွာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဒုတိယံ ဇဝနစိတ္တံ ယံ ဥပစာရန္တိ ဝုစ္စတိ။ တဒနန္တရမ္ပိ တထေဝ သင်္ခါရေ အာရမ္မဏံ ကတွာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ တတိယံ ဇဝနစိတ္တံ ယံ အနုလောမန္တိ ဝုစ္စတိ။ ပ။ ဣတော ပရံ ဂေါတြဘူဉာဏံ ဟောတိ။
တံသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏံ၊ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်ကို။
အာသေဝန္တဿ၊ အဖန်တလဲလဲ မှီဝဲသော။
ဘာဝေန္တဿ၊ အဖန်တလဲလဲ ပွါးများသော။
ဗဟုလီကရောန္တဿ၊ အဖန်တလဲလဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသော။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား။
အဓိမောက္ခသဒ္ဓါ၊ ဆုံးဖြတ်သော သဒ္ဓါသည်။
ဗလဝတရာ၊ အားကြီးစွာ။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝီရိယံ၊ ဝီရိယသည်။
သုပဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာ ထောက်ပင့်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သတိ၊ သတိသည်။
သုပဋ္ဌိတာ၊ ကောင်းစွာထင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
သုသမာဟိတံ၊ ကောင်းစွာတည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သင်္ခါရုပေက္ခာ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာသည်။
တိက္ခတရာ၊ ထက်စွာ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿယောဂိနော၊ ထိုယောဂီအား။
ဒါနိ၊ ယခု။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ၊ ဖြစ်တော့အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
သင်္ခါရုပေက္ခာ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာသည်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အနိစ္စာ၊ အနိစ္စ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
ဒုက္ခာ၊ ဒုက္ခ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
အနတ္တာ၊ အနတ္တ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
သမ္မသိတွာ၊ သုံးသပ်၍။
ဘဝင်္ဂံ၊ ဘဝင်သို့။
ဩတရတိ၊ သက်၏။
ဘဝင်္ဂါနန္တရ၊ ဘဝင်၏အခြားမဲ့။
သင်္ခါရုပေက္ခာယ၊ သင်္ခါရုပေက္ခာသည်။
ကတနယေနေဝ၊ ပြုအပ်သောနည်းဖြင့်သာလျှင်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အနိစ္စာ၊ အနိစ္စ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
ဒုက္ခာ၊ ဒုက္ခ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
အနတ္တာ၊ အနတ္တ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
အာရမ္မဏံ ကုရုဓာနံ၊ အာရုံပြုသော။
မနောဒွါရာဝဇ္ဇနံ၊ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တတော၊ ထိုမနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းမှ။
ဘဝင်္ဂံ၊ ဘဝင်ကို။
အာဝဋ္ဋေတွာ၊ လည်စေ၍။
ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်သော။
တဿကိရိယစိတ္တဿ၊ ထိုကြိယာစိတ်၏။
အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့။
အဝီစိကံ၊ အကြားအပြတ် မရှိသော။
စိတ္တသန္တတိံ၊ စိတ်အစဉ်သို့။
အနုပ္ပဗန္ဓမာနံ၊ အစဉ်လိုက်သည် ဖြစ်၍။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာလျှင်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အာရမ္မဏံကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ပဋ္ဌမံဇဝနစိတ္တံ၊ ပဌမဇောစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ယံ၊ အကြင်ပဌမဇောစိတ်ကို။
ပရိကမ္မန္တိ၊ ပရိကံဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တဒနန္တရံ၊ ထိုပရိကံ၏အခြားမဲ့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာလျှင်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အာရမ္မဏံကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
ဒုတိယံ ဇဝနစိတ္တံ၊ ဒုတိယဇောစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ယံ၊ အကြင်ဒုတိယဇောစိတ်ကို။
ဥပစာရန္တိ၊ ဥပစာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တဒနန္တရမ္ပိ၊ ထိုဥပစာ၏အခြားမဲ့လည်း။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာလျှင်။
သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
အာရမ္မဏံကတွာ၊ အာရုံပြု၍။
တတိယံ ဇဝနစိတ္တံ၊ တတိယဇောစိတ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ယံ၊ အကြင် တတိယ ဇောစိတ်ကို။
အနုလောမန္တိ၊ အနုလုံဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဣတောပရံ၊ ဤမှနောက်၌။
ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧဝမေဝါယံ ယောဂါဝစရောပိ ဘဝ ယောနိဂတိဌိတိနိဝါသာနံ ပရတီရဘူတေ နိဗ္ဗာနေ ပတိဋ္ဌာတု ကာမော ဥဒယဗ္ဗယာ နုပဿနာဒိနာ ဝေဂေန ဓာဝိတွာ။ (အဋ္ဌကထာ)
အဋ္ဌဟိ ဉာဏေဟိ အနုက္ကမေန အာဟိတဝိသေသံ အနုလောမဉာဏံ နိဗ္ဗာနာရမ္မဏဿ ဉာဏဿ ပစ္စယာ ဘဝိတုံ သမတ္ထံ ဇာတန္တိအာဟ “ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာဒိနာ ဝေဂေန ဓာဝိတွာ”တိ။ (ဋီကာ)
တထေဝါတိ ယထာ အတီတာသု ဒွတ္တိံသ ဇဝနဝီထီသု သင်္ခါရုပေက္ခာ သင်္ခါရေ အနိစ္စာတိဝါ ဒုက္ခာတိဝါ အနတ္တာတိဝါ အာရမ္မဏမကာသိ၊ တထေဝ။ (ဋီကာ)
ဤအဋ္ဌကထာ ဋီကာတို့၏ အလို၊ အဓိပ္ပါယ် ဆိုသော်ကား။
ဝိပဿနာဉာဏ်တို့၏ အာရုံအားဖြင့် ခန္ဓာ ၅-ပါး ပြားသော်လည်း
- ကာယာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်၊
- ဝေဒနာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်၊
- စိတ္တာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန်၊
- ဓမ္မာနုပဿနာသတိပဋ္ဌာန် အလိုအားဖြင့် -
ကိုယ်ကိုကိုယ်ဟု ရှုသော ကာယာနုပဿနာ ဇောဝီထိတကြိမ်။
ဝေဒနာကိုဝေဒနာဟု ရှုသော ဝေဒနာနုပဿနာ ဇောဝီထိတကြိမ်။
စိတ်ကို စိတ်ဟုရှုသော စိတ္တာနုပဿနာ ဇောဝီထိတကြိမ်။
သဘောကို သဘောဟုရှုသော ဓမ္မာနုပဿနာ ဇောဝီထိတကြိမ်။
ဤဇောဝီထိ-၄ကြိမ်။ တကြိမ်ကြိမ် ဉာဏ် ၈-ပါး၊ တပါးတပါး၌ ဖြစ်သင့်ရကား -
ဉာဏ် ၈-ပါးကို ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်ဖြင့် မြှောက်သောသဘော - ၃၂-ပါးသော ဇောဝီထိ အကြိမ်တို့တွင် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်။ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏ အခြားမဲ့၊ ဘင်္ဂဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ ဘယဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ အာဒီနဝဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ ပဋိသင်္ခါဉာဏ် ဇောဝီထိ-၄ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရ တို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်၊ တကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုသင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်ကို အဖန်တလဲလဲမှီဝဲ အဖန်တလဲလဲပွါးများ အဖန်တလဲလဲ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုသော ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား အနိစ္စာသင်္ခါရာဟု ဟောတော်မူချင်းသည်ကား-ဘုရား။
နိစ္စသညာ ကိလေသာကား- ပဟာတဗ္ဗ။
အနိစ္စသညာ ဉာဏ်ပညာကား-ပဟာယက။
ဤသို့ မျက်မှောက်ထင်ထင် မြင်အပ်သော သဘောသည်ကား- တရား။
ပယ်အပ်သည်ကို ပယ်ချင်းငှါ၊ ရအပ်သည်ကို ရချင်းငှါ၊ ကောင်းစွာကျင့်ချင်း သည်ကား- သံဃာ။
ဤသို့ ဘုရား-တရား-သံဃာ ရတနာသုံးခု သုံးဝတ္ထု၌ -
- ယုံကြည်မှုရောက်သော ဆုံးဖြတ်သောသဒ္ဓါ အားကြီးစွာဖြစ်၏။
- ဝီရိယလည်း ကောင်းစွာထောက်ပင့်၏။
- သတိလည်း ကောင်းစွာထင်၏။
- စိတ်လည်း ကောင်းစွာတည်၏။
- သင်္ခါရုပေက္ခာလည်း ထက်စွာဖြစ်၏။
ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား ယခု မဂ်ဖြစ်တော့အံ့ဟု မဆိုသော်လည်း ဆိုသလို၊ သင်္ခါရုပေက္ခာသည် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း သုံးသပ်၍ ဘဝင်သို့သက်၏။
ဘဝင်၏အခြားမဲ့ သင်္ခါရုပေက္ခာသည် ပြုအပ်သော နည်းဖြင့်သာလျှင် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြုသော မနေဒွါရာဝဇ္ဇန်းဖြစ်၏။
မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းမှ ဘဝင်ကို လည်စေ၍ဖြစ်သော ထို မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိရိယာစိတ်၏ အခြားမဲ့ အကြားအပြတ် မရှိသော စိတ်အစဉ်သို့ အစဉ်တစိုက်လိုက်၍ လွန်ပြီး ကုန်သော ၃၂-ပါသော ဇောဝီထိအကြိမ်တို့တွင် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်။
တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြုသကဲ့သို့ ထို့ အတူသာလျှင် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြု၍ ပဌမဇော စိတ်ဖြစ်၏။
အကြင်-ပဌမဇောစိတ်ကို မဂ်၏အလေ့အလာ၊ မဂ်၏အပြုအပြင် အစီအရင်၏ အဖြစ်ကြောင့် ပရိကံဟုဆိုအပ်၏။ ထိုပရိကံ၏အခြားမဲ့ လွန်ကုန်ပြီးသော ၃၂-ပါး သော ဇောဝီထိအကြိမ်တို့တွင် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်။ တကြိမ်ကြိမ် သည် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြုသကဲ့သို့ ထို့အတူသာလျှင် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြု၍ ဒုတိယ ဇောစိတ်ဖြစ်၏။
အကြင်-ဒုတိယဇောစိတ်ကို မဂ်၏အနီးအပါး၊ မဂ်၏ရှေ့သွား အဖြစ်ကြောင့် ဥပစာ ဟုဆိုအပ်၏။ ထိုဥပစာ၏အခြားမဲ့ လွန်ကုန်ပြီးသော ၃၂-ပါးသော ဇောဝီထိအကြိမ် တို့တွင် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ် ဇောဝီထိ ၄-ကြိမ်။ တကြိမ်ကြိမ်သည် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြု သကဲ့သို့ ထို့အတူသာလျှင် သင်္ခါရတို့ကို အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း၊ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း အာရုံပြု၍ တတိယ ဇောစိတ်ဖြစ်၏။
အကြင် တတိယဇောစိတ်ကို အောက်၌ဖြစ်ကုန်သော ၈-ပါးသော ဝိပဿနာဉာဏ် တို့အားလည်း မလွဲမချော်သောကိစ္စ ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့် အထက်၌ဖြစ်ကုန်သော ၃၇-ပါးသော ဗောဓိပက္ခယတရား တို့အားလည်း မလွဲမချော်သော ကိစ္စရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် လျော်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အနုလုံဟုဆိုအပ်၏။
ဗဟိဒ္ဓ-အပသင်္ခါရနိမိတ်ကို အာရုံပြုသည်၏အဖြစ်ဖြင့် ယူသည်ကိုလွန်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ပြေးဝင်သည်၏အဖြစ်၊ ပုထုဇန်တို့၏ အနွယ်ကို ဖြတ်၍ အရိယာတို့၏ အနွယ်သို့ သက်ဝင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အနုလုံ၏နောက်က စတုတ္ထဇောစိတ် တဖန်၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်ဖြစ်၏။
၁။ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်
၂။ ဘင်္ဂဘဏ်
၃။ ဘယဉာဏ်
၄။ အာဒီနဝဉာဏ်
၅။ နိဗ္ဗိဒါဉာဏ်
၆။ မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ်
၇။ ပဋိသင်္ခါဉာဏ်
၈။ သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်
၉။ အနုလောမဉာဏ်
ဤ ၉-ပါးသော ဝိပဿနာဉာဏ်သည်ကား ကျင့်သောဉာဏ်၏ အမြင်စင်ကြယ် ချင်းကြောင့် ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
……
ဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိ
၁။ သောတာပတ္တိမဂ်
၂။ သကဒါဂါမိမဂ်
၃။ အနာဂါမိမဂ်
၄။ အရဟတ္တမဂ်
ဤ ၄-ပါးသော မဂ်တို့၌ရှိသော ပဌမမဂ်ဉာဏ် ဒုတိယမဂ်ဉာဏ် တတိယမဂ်ဉာဏ် စတုတ္ထမဂ်ဉာဏ်၊ ဤ ၄-ပါးသော မဂ်ဉာဏ်သည်ကား သိသော ဉာဏ်၏အမြင် စင်ကြယ်ချင်းကြောင့် ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ မည်၏။
ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်ကား အနိစ္စဟု - ဒုက္ခဟု- အနတ္တဟု ရှုသော အလိုအားဖြင့် သင်္ခါရအာရုံကို မယူချင်းကြောင့် ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဟူသော အရေအတွက် သို့လည်း မရောက်။ နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုသော်လည်း ကိလေသာကို မကုန်စေချင်းကြောင့် ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဟူသော အရေအတွက်သို့လည်း မရောက်။ ထို့ကြောင့် -
- စက္ခုဝိညာဏ်၏ ရူပါရုံကို၊
- သောတဝိညာဏ်၏ သဒ္ဒါရုံကို၊
- ဃာနဝိညာဏ်၏ ဂန္ဓာရုံကို၊
- ဇိဝှါဝိညာဏ်၏ ရသာရုံကို၊
- ကာယဝိညာဏ်၏ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို -
အာရုံဟုပြသော -
- စက္ခုဝိညာဏ်၏ ဒဿနကိစ္စကို။
- သောတဝိညာဏ်၏ သဝနကိစ္စကို၊
- ဃာနဝိညာဏ်၏ ဃာယနကိစ္စကို၊
- ဇိဝှါဝိညာဏ်၏ သာယနကိစ္စကို၊
- ကာယဝိညာဏ်၏ ဖုသနကိစ္စကို -
ကိစ္စဟုပြုသော ကြိယာမနောဓာတ်ကို ပဉ္စဝိညာဏဓာတ်၏ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိစ္စ အရာဌာနကျ၏ဟူ၍ ဆိုအပ်သကဲ့သို့ ထို့အတူ -
- သောတာပတ္တိမဂ်၏ အာရုံကို၊
- သကဒါဂါမိမဂ်၏ အာရုံကို၊
- အနာဂါမိမဂ်၏ အာရုံကို၊
- အရဟတ္တမဂ်၏ အာရုံကို၊
နိဗ္ဗာန်ဟုပြသော -
- သောတာပတ္တိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကို၊
- သကဒါဂါမိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကို၊
- အနာဂါမိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကို၊
- အရဟတ္တမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကို၊
ကိစ္စဟုပြုသော ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်ကိုလည်း မဂ်၏ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိစ္စ အရာဌာန ကျ၏ဟူ၍ ဆိုအပ်၏။
ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ၂-ပါးစုံတို့၏ လက္ခဏာ၏ မရှိချင်းကြောင့် ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ ၂-ပါးတို့၏ အကြား၌ တကယ်ပင်တည်း၊ ဝိသုဒ္ဓိဟူ၍လည်း မခေါဝေါ်လောက်။
ထိုသို့ပင် မခေါဝေါ်လောက်သော်လည်း အပြီးအဆုံးဖြစ်သော ဂေါတြဘူဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာ၏ ဝိပဿနာအဘို့ ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့် ဝိပဿနာအယဉ်၌ ကျသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်သည်လည်း ဝိပဿနာဟူသော အရေအတွက်သို့ ရောက်၏။
ဤ ဝိပဿနာဟူသော အရေအတွက်သို့ ရောက်သော ထိုဂေါတြဘူဉာဏ် သည်လည်း ဝိပဿနာ အပြီးအဆုံး ဖြစ်သည်ရှိသော် ခေတ်ကာလကလည်း ဌာနမသက်၊ မဂ်သို့လည်းမရောက်၊ နောက်အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်းဟု မမေးသော်လည်း မေး၍ဖြေသလို ထို ၄-ပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့တွင် ပဌမ မဂ်ဉာဏ်ကို ရှေးဦးစွာ ပြီးစေလိုသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား တပါးသော ကိစ္စတစုံတခု၊ ပြုအပ်သော မည်သည်မရှိ။ အကြင်ပြုအပ်သော ကိစ္စကိုသာလျှင် ဤယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ပြုအပ်သည်ဖြစ်အံ့၊ ထိုပြုအပ်သော ကိစ္စသည်လည်း အနုလုံ အဆုံး ရှိသော ဝိပဿနာကို ဖြစ်စေကတည်းက အပြီးအဆုံး ကျသည်ပင်တည်း။
တံ မဂ္ဂဿ အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယတ္တာ နေဝ ပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိံ န ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိံ ဘဇတိ။ အန္တရာ အဗ္ဗောဟာရိက မေ၀ ဟောတိ။ ဝိပဿနာသောတေ ပတိတတ္တာ ပန ဝိပဿနာ တိ သင်္ခံ ဂစ္ဆတိ၊ သောတာပတ္တိမဂ္ဂေါ - သကဒါဂါမိမဂ္ဂေါ - အနာဂါမိမဂ္ဂေါ - အရဟတ္တမဂ္ဂေါတိ ဣမေသု ပန စတူသု မဂ္ဂေသု ဉာဏံ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိနာမ။ တတ္ထ ပဌမ မဂ္ဂဉာဏံ တာဝ သမ္ပာဒေတုကာမေန အညံ ကိဉ္စိ ကာတဗ္ဗံ နာမ နတ္ထိ၊ ယဥှိ အနေန ကာတဗ္ဗံ သိယာ။ တံ အနုလောမာဝသာနံ ဝိပဿနံ ဥပ္ပါဒေန္တေန ကတမေဝ။
တံ၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယတ္တာ၊ အာဝဇ္ဇန်းကိစ္စ အရာဌာန ကျသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပဋိပဒါဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိံ၊ ပဋိပဒါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိသို့။
နေဝဘဇတိ၊ မကပ်။
ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိံ၊ ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိသို့။
နဘဇတိ၊ မကပ်။
အန္တရာ၊ အကြား၌။
အဗ္ဗောဟာရိကမေဝ၊ မခေါဝေါ်လောက်သည် သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိပဿနာသောတေ၊ ဝိပဿနုအယဉ်၌။
ပတိတတ္တာပန၊ ကျသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိပဿနာတိ သင်္ခံ၊ ဝိပဿနာ ဟူသော အရေအတွက်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေါ၊ သောတာပတ္တိမဂ်။
သကဒါဂါမိမဂ္ဂေါ၊ သကဒါဂါမိမဂ်။
အနာဂါမိမဂ္ဂေါ၊ အနာဂါမိမဂ်။
အရဟတ္တမဂ္ဂေါ၊ အရဟတ္တမဂ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမေသု ပန စတူသုမဂ္ဂေသု၊ ဤလေးပါးသောမဂ်တို့၌။
ဉာဏံ၊ ဉာဏ်သည်။
ဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ နာမ၊ ဉာဏဒဿန ဝိသုဒ္ဓိမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုလေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့တွင်။
ပဌမ မဂ္ဂဉာဏံ၊ ပဌမ မဂ်ဉာဏ်ကို။
တာဝ၊ ရှေးဦး။
သမ္ပာဒေတုကာမေန၊ ပြီးစေလိုသော။
ယောဂိနာ၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အညံ၊ တပါးသော။
ကိဉ္စိ၊ ကိစ္စတစုံတခုသည်။
ကာတဗ္ဗံနာမ၊ ပြုအပ်သောမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ယဥှိ ယံဧဝကိစ္စံ၊ အကြင်ပြုအပ်သောကိစ္စကိုသာလျှင်။
အနေန ယောဂိနော၊ ဤယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တံတဉ္စကိစ္စံ၊ ထိုပြုအပ်သော ကိစ္စသည်လည်း။
အနုလောမာဝသာနံ၊ အနုလုံအဆုံးရှိသော။
ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။
ဥပ္ပါဒေန္တေန၊ ဖြစ်စေသဖြင့်။
ကတမေဝ၊ ပြီးတော့သည်သာလျှင်တည်း။
ဤသို့ ဖြစ်ပြီးသော အနုလောမဉာဏ်ရှိသော ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ စတုတ္ထ ဇောစိတ် သည်ကား ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ ဤသုံးကြိမ်သော အနုလောမဉာဏ်တို့သည်လည်း မိမိ မိမိအစွမ်းအားလျော်စွာ -
- ထူထဲသော ကိလေသာမောဟတမ၊
- မထူမပါးသော ကိလေသာမောဟတမ၊
- ပါးသော-လွှာသော ကိလေသာဟတမ၊
နိဗ္ဗာန်ကို ဖုံးအုပ်၍ကျသော သုံးဌာန အမိုက်မှောင်ကိုလည်း ပယ်၍ ကွယ်စေ အပ်ပြီးသည်ရှိသော် အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပေါင်းတို့၌ ပြေးဝင်မူလည်း မပြေးဝင်၊ တည်မူလည်းမတည်၊ နှလုံးသွင်းမူလည်း နှလုံးမသွင်း။ ကပ်မူလည်းမကပ်။ ငြိမူလည်း မငြိ။ ဖွဲ့မူလည်း မဖွဲ့။ ကြာဘက်မှ မိုဃ်းရေပေါက် တွန့်ဆုတ် ကျသကဲ့သို့ တွန့်ဆုတ်ကျမူလည်း တွန့်ဆုတ်ကျ၏။ စင်ကျမှုလည်း စင်ကျ၏။ လိမ့်ကျမူလည်း လိမ့်ကျ၏။ ခပ်သိမ်း ဥဿုံ အလုံးစုံ -
- ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
- နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
- စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ငါထင်သောနိမိတ္တ ခပ်သိမ်းဥဿုံအလုံးစုံ ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ် ချမ်းသာ ထင်သောပဝတ္တ၊ သင်္ခါရအာရုံသည်လည်း နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သောအားဖြင့် ထင်၏။ ထိုအခါကာလ ခပ်သိမ်း ဥဿုံအလုံးစုံ နိမိတ္တ-ပဝတ္တ သင်္ခါရအာရုံသည်လည်း ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်အား နှောင့်ရှက် ပိတ်ပင်သောအားဖြင့် ထင်သည်ရှိသော် အနုလောမဉာဏ်၏ အာသေဝနအဆုံး၌ -
- ကိုယ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
- နှုတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
- စိတ်မှု အပြုအပြင် အစီအရင်၊
ငါထင်သော နိမိတ္တလည်း မရှိသော ဘဝအလျဉ်-ဘဝင်အစဉ်၊ ချမ်းသာထင်သော ပဝတ္တလည်း မရှိသော၊
နောင်အသစ်အသစ် အကျိုးဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သောဝိညာဏ်၏ အကြောင်းပစ္စည်း သင်္ခါရမှလည်း ကင်းသော၊
သင်္ခါရမှလည်း ကင်းချင်းကြောင့် နောင်အသစ် အသစ် အကျိုးဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော -
- ဝိညာဏ်- နာမ်ရုပ်- သဠာယတန- ဖဿ- ဝေဒနာ အကျိုးပဉ္စက၊ ဘဝတဖန်-ခန္ဓာ နာမ်ရုပ် ခြုဓ်သော နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း အာရုံပြုသော၊
ပုထုဇန်တို့၏အနွယ် ပုထုဇန်တို့၏ အရေအတွက် ပုထုဇန်တို့၏ ဖြစ်ရာဘုံကိုလည်း လွန်သော၊
အရိယာတို့၏ အနွယ် အရိယာတို့၏ အရေအတွက် အရိယာတို့၏ ဖြစ်ရာဘုံသို့လည်း သက်သော၊
ဘဝ အသင်္ချေ- မရေတွက်နိုင်ရာက ဘယ်အခါကာလမှ မတွေ့မကြုံ ယခုမှ တွေကြုံသော၊
နိဗ္ဗာန်အာရုံ၌လည်း ရှေးဦးစွာ လှည့်လည်၊ ရှေးဦးစွာ သုံးဆောင်၊ ရှေးဦးစွာမှတ်သော၊
မဂ်၏ရှေ့က အခြားမဲ့ဌာန အနန္တရ- သမနန္တရ- အာသေဝန- ဥပနိဿယ- နတ္ထိ-ဝိဂတ ခြောက်ပါးသော အခြင်း အရာတို့ဖြင့် အားပေးချီးမြှောက် ထောက်ပင့်သော၊
ပစ္စည်းတို့၏အဖြစ်ကိုလည်း ပြီးစေသော ဝိပဿနာ၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သည် ဖြစ်၍ ဝိပဿနာ၏ ဦးထိပ်သဘွယ် ဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော၊
ပုထုဇန် တဖန် တခေါက် နောက်ပြန်မရောက်သော ဂေါတြဘူဉာဏ် ဖြစ်၏။
ဧဝံ ဥပ္ပန္န အနုလောမ ဉာဏဿ ပနဿ တေဟိ တီဟိပိ အနုလောမဉာဏေဟိ အတ္တနော ဗလာနုရူပေန ထူလထူလေ သစ္စပဋိစ္ဆာဒကေ တမမှီ အန္တရဓာပိတေ သဗ္ဗသင်္ခါရ ဂတေသု စိတ္တံ န ပက္ခန္ဒတိ န သန္တိဋ္ဌတိ နာဓိမုစ္စတိ န သဇ္ဇတိ န လဂ္ဂတိ န ဗတိ ပဒုမပလာဥသတော ဥဒကံ ဝိယ ပဋိလီယတိ ပဋိကူဋတိ ပဋိဝဋ္ဋတိ။ သဗ္ဗံ နိမိတ္တာရမ္မဏမ္ပိ သဗ္ဗံ ပဝတ္တာရမ္မဏမ္ပိ ပလိဗောဓတော ဥပဋ္ဌာတိ။ အထဿ သဗ္ဗသ္မိံ နိမိတ္တပဝတ္တာရမ္မဏေ ပလိဗောဓတော ဥပဋ္ဌိတေ အနုလောမဉာဏဿ အာသေဝနန္တေ အနိမိတ္တံ အပ္ပဝတ္တံ ဝိသင်္ခါရံ နိရောဓံ နိဗ္ဗာနံ အာရမ္မဏံ ကုရုမာနံ၊ ပုထုဇ္ဇနဂေါတ္တံ ပုထုဇ္ဇနသင်္ခံ ပုထုဇ္ဇန ဘူမိံ အတိက္ကမ မာနံ အရိယဂေါတ္တံ အရိယသင်္ခံ အရိယဘူမိံ ဩက္ကမ မာနံ၊ နိဗ္ဗာနာရမ္မဏေ ပဌမာဝဋ္ဋန ပဌမာဘောဂ ပဌမ သမန္နာဟာရဘူတံ အနန္တရ သမနန္တရာသေဝန ဥပနိဿယ နတ္တိ ဝိဂတဝသေန ဆဟာကာရေဟိ ပစ္စယဘာဝံသာဓယမာနံ သိခါပတ္တံ ဝိပဿနာယ မုဒ္ဓဘူတံ အပုနရာဝဋ္ဋကံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဂေါတြဘူဉာဏ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဥပ္ပန္နအနုလောမ ဉာဏဿ၊ ဖြစ်ပြီးသော အနုလောမ ဉာဏ်ရှိသော။
အဿ ဣမဿ ပန ယောဂိနော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
တေဟိတီဟိပိ အနုလောမဉာဏေဟိ၊ ထိုအနုလောမဉာဏ် သုံးကြိမ်တို့သည်လည်း။
အတ္တနော ဗလာနုရူပေန၊ မိမိ မိမိ၏ အစွမ်းအားလျော်စွာ။
ထူလထူလေ၊ ထူထဲသော။
သစ္စပဋိစ္ဆာဒကေ၊ နိရောဓသစ္စာကိုဖုံးအုပ်သော။
တမမှီ၊ အမိုက်မှောင်ကို။
အန္တရဓာပိတေ၊ ကွယ်စေအပ်သည်ရှိသော်။
သဗ္ဗသင်္ခါရဂတေသု၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့၌။
န ပက္ခန္ဒတိ၊ မပြေးဝင်။
န သန္တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
နာဝိမုစ္စတိ၊ နှလုံးမသွင်း။
နသဇ္ဇတိ၊ မကပ်။
နလဂ္ဂတိ၊ မငြိ။
နဗတိ၊ မဖွဲ့။
ပဒုမပလာဥသတော၊ ကြာဘက်မှ။
ဥဒကံဝိယ၊ မိုဃ်းရေပေါက်ကဲ့သို။
ပဋိလီယတိ၊ တွန့်ဆုတ်လျောကျ၏။
ပဋိကူဋတိ၊ စင်ကျ၏။
ပဋိဝဋ္ဋတိ၊ လိမ့်ကျ၏။
သဗ္ဗံ၊ ခပ်သိမ်းဥဿုံအလုံးစုံ။
နိမိတ္တာရမ္မဏမ္ပိ၊ နိမိတ္တသင်္ခါရ အာရုံသည် လည်းကောင်း။
သဗ္ဗံ၊ ခပ်သိမ်းဥဿုံအလုံးစုံ။
ပဝတ္တာရမ္မဏမ္ပိ၊ ပဝတ္တသင်္ခါရအာရုံသည် လည်းကောင်း။
ပလိဗောဓတော၊ နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သောအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်၏။
အထတသ္မိံ ကာလေ၊ ထိုအခါ၌။
သဗ္ဗသ္မိံ၊ ခပ်သိမ်းဥဿုံအလုံးစုံ။
နိမိတ္တပဝတ္တာရမ္မဏေ၊ နိမိတ္တ ပဝတ္တသင်္ခါရအာရုံသည်။
အဿဣမဿယောဂိနော၊ ဤယောဂီအား။
ပလိဗောဓတော၊ နှောင့်ရှက်ပိတ်ပင်သောအားဖြင့်။
ဥပဋ္ဌိတေ၊ ထင်သည်ရှိသော်။
အနုလောမဉာဏဿ၊ အနုလောမဉာဏ်၏။
အာသေဝနန္တေ၊ အာသေဝန အဆုံး၌။
အနိမိတ္တံ၊ နိမိတ်လည်းမရှိသော။
အပ္ပဝတ္တံ၊ ပဝတ္တလည်းမရှိ။
ဝိသင်္ခါရံ၊ သင်္ခါရမှလည်း ကင်းသော။
နိရောဓံ၊ ခြုဓ်သော။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အာရမ္မဏံ ကုရုမာနံ၊ အာရုံပြုသော။
ပုထုဇ္ဇနဂေါတ္တံ၊ ပုထုဇန်တို့၏ အနွယ်ကို။
ပုထုဇ္ဇနသင်္ခံ၊ ပုထုဇန်တို့၏ အရေအတွက်ကို။
ပုထုဇ္ဇနဘူမိံ ၊ ပုထုဇန်တို့၏ ဖြစ်ရာဘုံကို။
အတိက္ကမမာနံ၊ လွန်သော။
အရိယဂေါတ္တံ၊ အရိယာတို့၏ အနွယ်သို့။
အရိယသင်္ခံ၊ အရိယာတို့၏ အရေအတွက်သို့။
အရိယဘူမိံ၊ အရိယာတို့၏ဖြစ်ရာဘုံသို့။
ဩက္ကမမာနံ၊ သက်သော။
နိဗ္ဗာနာရမ္မဏေ၊ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၌။
ပဌမာဝဋ္ဋန ပဌမာဘောဂ ပဌမသမန္နာဟာရဘူတံ၊ ရှေးဦးစွာ လှည့်လည်၊ ရှေးဦးစွာ သုံးဆောင်၊ ရှေးဦးစွာ မှတ်သော။
အနန္တရ သမနန္တရာသေဝန ဥပနိဿယ နတ္တိ ဝိဂတဝသေန၊ အနန္တရ သမနန္တရ အာသေဝန ဥပနိဿယ နတ္ထိ ဝိဂတတို့၏ အလိုအားဖြင့်။
ဆဟာကာရေဟိ၊ ခြောက်ပါးအခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
ပစ္စယဘာဝံ၊ ပစ္စည်းတို့၏ အဖြစ်ကို။
သာဓယမာနံ၊ ပြီးစေသော။
သိခါပတ္တံ၊ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သော။
ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာ၏။
မုဒ္ဓဘူတံ၊ ဦးထိပ်သဘွယ် ဖြစ်၍လည်းဖြစ်သော။
အပုနရာဝဋ္ဋကံ၊ ပုထုဇန် တဖန်တခေါက် နောက်ပြန်မရောက်သော။
ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဂေါတြဘူဉာဏ်၏ အဆုံး၌ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်ဟူသမျှ ဆိုက်ရောက်သော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် တည်ကြပုံကား မြောင်းကိုခုန်၍ ထိုမှာဘက်ကမ်း၌ တည်လိုသော ယောက်ျား သည်ကား အဝေးကတည်းက တဟုန်တည်းပြေးလာ၍ မြောင်း၏ ဤမှာဘက် သစ်ကိုင်း၌ ဖွဲ့ချည်၍ ဆွဲသော ကြိုးကိုသော်၎င်း ဒုတ်ကိုသော်၎င်း ကိုင်၍ခုန်၍ ထိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ညွတ်သော - ကိုင်းသော - ရှိုင်းသော ကိုယ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုမှာ ဘက်ကမ်း၏ အထက်အဘို့သို့ ရောက်သည်ရှိသော် ထိုကိုင်သောကြိုးကို သော်၎င်း၊ ဒုတ်ကို၎င်း၊ လွှတ်၍ တုန်လှုပ်လျက် ထိုမှာဘက်ကမ်း၌ကျ၍၊ တဖြေးဖြေး တည် သကဲ့သို့။
ထို့အတူ ဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသတို့၏ ထိုမှာဘက် ကမ်းသဘွယ် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်၌ တည်လိုသာ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာ အစရှိသည်ဖြင့် ပေးသောနည်းပြ အဝေးကတည်းက ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် ဘင်္ဂဉာဏ် ဘယဉာဏ် အာဒီနဝဉာဏ် နိဗ္ဗိဒါဉာဏ် မုဉ္စိတုကမျတာဉာဏ် ပဋိသင်္ခါဉာဏ် သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်အားဖြင့် ရှစ်ပါးသော ဉာဏ်အစဉ် ပြီးဆုံးကုန်အောင် တဟုန်တည်း ပြေးလာ၍ -
ယခုလက်ရှိ မိမိ အတ္တဘော တည်းဟူသော ဤမှာဘက် သစ်ကိုင်း၌ ဖွဲ့ချည်၍ဆွဲသော ရုပ်ကြိုးသင်္ခါရကို၎င်း ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ် လေးပါးတို့တွင် တပါးပါးသော ဒုတ်သင်္ခါရကိုသော်၎င်း၊ အနိစ္စ–ဤသို့သော်၎င်း။ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း။ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း။
ဤသို့ အနုလောမအာဝဇ္ဇန်းဖြင့် ကိုင်၍ အနုလောမအာဝဇွန်းဖြင့် ကိုင်သော ထိုသင်္ခါရကို မလွှတ်မူ၍သာလျှင် အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဤသို့ ပဌမ အနုလောမ စိတ်ဖြင့်ခုန်၍ ထိုဘက်ကမ်းသို့ ညွတ်သော-ကိုင်းသော-ရှိုင်းသော ကိုယ်ရှိသော ယောက်ျားကဲ့သို့ -
ထို့အတူ အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဤသို့ ဒုတိယ အလောမစိတ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်သို့ ညွတ်သော- ကိုင်းသော- ရှိုင်းသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ထိုမှာဘက်ကမ်း၏ အထက်အဘို့သို့ ရောက်သော ယောက်ျားကဲ့သို့ -
ထို့အတူ အနိစ္စ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဒုက္ခ-ဤသို့သော်၎င်း၊ အနတ္တ-ဤသို့သော်၎င်း။ ဤသို့ တတိယအနုလောမစိတ်ဖြင့် ယခု ရောက်လတံ့သော နိဗ္ဗာန်နှင့် နီးသည်ဖြစ်၍ ထိုတတိယ အနုလောမစိတ်၏ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်၊ ခြုဓ်သော တတိယ အနုလောမစိတ်၏ ထို သင်္ခါရအာရုံကို လွှတ်၍ ဂေါတြဘူစိတ်ဖြင့် နောင်အသစ် အသစ် အကျိုးဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော ဝိညာဏ်၏၊ အကြောင်းပစ္စည်း၊ သင်္ခါရမှလည်း ကင်းသော၊ ဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသတို့၏ ထိုမှာ ဘက်ကမ်းသဘွယ် ဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်၌ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကျ၏။
ထိုယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း တကြိမ်တည်း ပြုသော နိဗ္ဗာန်အာရုံ၌ အာသေဝန ပစ္စည်းမရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် တုန်လှုပ်သော ထိုယောက်ျားကဲ့သို့ ဂေါတြဘူစိတ်ဖြင့် မတည်သေး။ ထိုဂေါတြဘူ၏နောက်မှ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်တည်၏။
ပါဠိတော်နှင့် မြန်မာနိဿယ
ယထာဟိ မဟာမာတိကံ လင်္ဃိတွာ ပရတီရေ ပတိဋ္ဌာတု ကာမော ပုရိသော ဝေဂေန ဓာဝိတွာ မာတိကာယ ဩရိမ တီရေ ရုက္ခသာခါယ ဗန္ဓိတွာ ဩလမ္ဗိတံ ရဇ္ဇုံဝါ ယဋ္ဌိံ ဝါ ဂဟေတွာ ဥလ္လင်္ဃိတွာ ပရတီရဿ ဥပရိဘာဝံ ပတ္တော တံ မုဉ္စိတွာ ဝေဓမာနော ပရတီရေ ပတိတွာ သဏိကံ ပတိဋ္ဌာတိ။ ဧဝမေဝါယံ ယောဂါဝစရော ပိ ဘဝယောနိဂတိဋ္ဌိတိနိဝါသာနံ ပရတီရဘူတေ နိဗ္ဗာနေ ပတိဋ္ဌာတုကာမော ဥဒယဗ္ဗယာ နုပဿနာဒီနာ ဝေဂေန ဓာဝိတွာ အတ္တဘာ၀ ရုက္ခသာခါယ ဗန္ဓိတွာ ဩလမ္ဗိတံ ရူပရဇ္ဇုံဝါ ဝေဒနာဒီသု အညတရယဋ္ဌိံဝါ အနိစ္စန္တိ ဝါ ဒုက္ခန္တိ ဝါ အနတ္တာတိ ဝါတိ အနုလောမာဝဇ္ဇနေန ဂဟေတွာ တံ အမုဉ္စမာနောဝ ပဌမေန အနုလောမစိတ္တေန ဥလ္လင်္ဃိတွာ ဒုတိယေန ပရတီရနိန္နပေါဏ ပဗ္ဘာရကာယော ဝိယ နိဗ္ဗာနနိန္ဒပေါဏ ပဗ္ဘာရမာနသော ဟုတွာ တတိယေန ပရတီရဿ ဥပရိဘာဝံ ပတ္တော ဝိယ ဣဒါနိ ပတ္တဗ္ဗဿ နိဗ္ဗာနဿ အာသန္နော ဟုတွာ တဿ စိတ္တဿ နိရောဓေန တံ သင်္ခါရာရမ္မဏံမုဉ္စိတွာ ဂေါတြဘူစိတ္တေန ဝိသင်္ခါရေ ပရတီရဘူတေ နိဗ္ဗာနေ ပတတိ၊ ဧကာရမ္မဏေ ပန အလဒ္ဓါသေဝန တာယ ဝေဓမာနော သော ပုရိသော ဝိယ န တာ၀ သုပ္ပတိဋ္ဌိ တော ဟောတိ၊ တတော မဂ္ဂဉာဏေန ပတိဋ္ဌာတိ။
ယထာဟိ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။
မဟာမာတိကံံ၊ မြောင်းကို။
လင်္ဃိတွာ၊ ခုန်၍။
ပရတီရေ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်း၌။
ပတိဋ္ဌာတုကာမော၊ တည်လိုသော။
ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။
ဝေဂေန၊ တဟုန်တည်းဖြင့်။
ဓာဝိတွာ၊ ပြေး၍။
မာတိကာယ၊ မြောင်း၏။
ဩရိမတီရေ၊ ဤမှာဘက်ကမ်း၌။
ရုက္ခာသာခါယ၊ သစ်ကိုင်း၌။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။
ဩလမ္ဗိတံ၊ ဆွဲသော။
ရဇ္ဇုံဝါ၊ ကြိုးကိုသော်၎င်း။
ယဋ္ဌိံ ဝါ၊ ဒုတ်ကိုသော်၎င်း။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ဥလ္လင်္ဃိတွာ၊ ခုန်၍။
ပရတီရဿနိဒ္ဒပေါဏပဗ္ဘာရကာယော၊ ထိုမှ ဘက်ကမ်းသို့ ညွှတ်သော ကိုင်းသော ရှိုင်းသော ကိုယ်ရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပရတီရဿ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်း၏။
ဥပရိဘာဝံ၊ အထက် အဘို့သို့။
ပတ္တော၊ ရောက်သည်ရှိသော်။
တံ၊ ထိုကိုင်သော ကြိုးကိုသော် လည်းကောင်း၊ ဒုတ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။
ဝေဓမာနော၊ တုန်လှုပ်လျက်။
ပရတီရေ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်း၌။
ပတိတွာ၊ ကျ၍။
သဏိကံ၊ တဖြေးဖြေး။
ပတိဋ္ဌာတိယထာ၊ တည်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဘဝယောနိဂတိဋ္ဌိတိနိဝါသာနံ၊ ဘဝ-ယောနိ-ဂတိ-ဌိတိ-နိဝါသ တို့၏။
ပရတီရဘူတေ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်း သဘွယ်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
ပတိဋ္ဌာတုကာမော၊ တည်လိုသော။
အယံယောဂါဝစရော၊ ဤယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
ဥဒယဗ္ဗယာနုပဿနာဒိနာ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ် အစရှိသော အဝေးကတည်းက။
ဝေဂေန ၊တဟုန်တည်းဖြင့်။
ဓာဝိတွာ၊ ပြေး၍။
အတ္တဘာ၀ ရုက္ခသာခါယ၊ အတ္တဘောတည်းဟူသော ဤမှာဘက်သစ်ကိုင်း၌။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။
ဩလမ္ဗိတံ၊ ဆွဲသော။
ရူပရဇ္ဇုံဝါ၊ ရုပ်ကြိုးသင်္ခါရကိုသော် လည်းကောင်း။
ဝေဒနာဒီသု၊ ဝေဒနာစသည်တို့တွင်။
အညတရယဋ္ဌိံဝါ၊ တပါးပါးသော ဒုတ် သင်္ခါရကိုသော်လည်းကောင်း။
အနိစ္စံ၊ အနိစ္စ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
အနတ္တာ၊ အနတ္တ။
ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်၎င်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အနုလောမာဝဇ္ဇနေန၊ အနုလောမအာဝဇ္ဇန်းဖြင့်။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
တံ၊ ထိုအနုလောမအာဝဇ္ဇန်းဖြင့်ကိုင်သော သင်္ခါရကို။
အမုဉ္စမာနောဝ၊ မလွှတ်ဘဲလျှင်။
ပဌမေန အနုလောမစိတ္တေန၊ ပဌမအနုလောမစိတ်ဖြင့်။
ဥလ္လင်္ဃိတွာ၊ ချန်၍။
ပရတီရနိန္နပေါဏ ပဗ္ဘာရကာယော ဝိယ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်းသို့ ညွတ်သော-ကိုင်းသော-ရှိုင်းသော ကိုယ်ရှိသော ယောက်ျားကဲ့သို့။
ဒုတိယေနအနုလောမစိတ္တေန၊ ဒုတိယ အနုလောမစိတ်ဖြင့်။
နိဗ္ဗာနနိန္ဒပေါဏ ပဗ္ဘာရမာနသော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ညွတ်သော-ကိုင်းသော-ရှိုင်းသောစိတ် ရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပရတီရဿ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်း၏။
ဥပရိဘာဝံ၊ အထက်အဘို့သို့။
ပတ္တောဝိယ၊ ရောက်သောယောက်ျားကဲ့သို့။
တတိယေနအနုလောမစိတ္တေန၊ တတိယအနုလောမစိတ်ဖြင့်။
ဣဒါနိ၊ ယခု။
ပတ္တဗ္ဗဿ၊ ရောက်လတံ့သော။
နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်၏။
အာသန္နော၊ အနီးသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
တဿစိတ္တဿ၊ ထိုတတိယအနုလောမစိတ်၏။
နိရောဓေန၊ ခြုဓ်ချင်းကြောင့်။
တံ အာရမ္မဏံ၊ ထိုခြုဓ်သော တတိယအနုလောမစိတ်၏ သင်္ခါရ အာရုံကို။
မုဉ္စိတွာ လွှတ်၍။
ဂေါတြဘူစိတ္တေန၊ ဂေါတြဘူစိတ်ဖြင့်။
ဝိသင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရမှလည်း ကင်းသော။
ပရတီဘူတေ၊ ထိုမှာဘက်ကမ်းသဘွယ် ဖြစ်၍လည်းဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။
ပတတိ၊ ကျ၏။
ဧကာရမ္မဏေပန၊ တကြိမ်တည်းပြုသော နိဗ္ဗာန်အာရုံ၌။
အလဒ္ဓါသေဝန တာယ၊ မရအပ်သော အာသေဝနပစ္စည်း ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝေဓမာနော၊ တုန်လှုပ်သော။
သောပုရိသောဝိယ၊ ထိုယောက်ျားကဲ့သို့။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
နသုပ္ပတိဋ္ဌိတော၊ မတည်သေး။
တတော၊ ထို့နောင်မှ။
မဂ္ဂဉာဏေန၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့်။
ပတိဋ္ဌာတိ၊ တည်၏။
အဓိပ္ပါယ်ကို ဆိုသော မည်သည်ကား
အများအမှန် ထင်ရှားသော အခြင်းအရာ ကုန်စင်အောင်ပါမှ လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကိုရသည်။ အမှားအမှန်ကို အဘယ်သို့ သိရမည်နည်းဆိုသော် -
- သောတာပတ္တိမဂ် တကြိမ်၊
- သကဒါဂါမိမဂ် တကြိမ်၊
- အနာဂါမိမဂ် တကြိမ်၊
- အရဟတ္တမဂ် တကြိမ်။
ဤလေးကြိမ်သော မဂ်တို့၏ ပုဗ္ဗဘာဂ ရှေ့အဘို့ဖြစ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်အစဉ် မဂ်ဝင်ပုံ ထင်သည်တိုင်အောင် ပရိကံ ၄-ကြိမ်၊ ဥပစာ ၄-ကြိမ်၊ အနုလုံ ၄-ကြိမ်၊ ဂေါတြဘူ ၄-ကြိမ်၊ မဂ် ၄-ကြိမ်ကို တပေါင်းတည်းပြု၍ ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ-မဂ် ဟု အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်းပြုသော ဤစကားသည် အဋ္ဌကထာကို မြန်မာပြန်သော အမှန်စကားပင်တည်း။ အဋ္ဌကထာလည်း မမှား၊ ဋီကာလည်း မမှား၊ ယူသောသူ မှားပုံကား။
ပဌမ မဂ္ဂက္ခဏေ ပန နိဗ္ဗာန ဒဿနံ ဒဿနသစ္ဆိကြိယာ သေသမဂ္ဂက္ခဏေသု ဘာဝနာသစ္ဆိကြိယာတိ သာ ဒုဝိဓာပိ ဣဓ အဓိပ္ပေတာ။( အဋ္ဌကထာ)
တတော ဧဝေတံ ဝိညာဏဓာတူနံ ဝိသယံ ဥဒ္ဒေသန္တီ ဒဿန ကိစ္စံ ကရောန္တီ ကြိယမနောဓာတု ဝိယ မဂ္ဂဿ အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယံ ဝုစ္စတိ။ (ဋီကာ)
ပဌမ မဂ္ဂက္ခဏေပန၊ ပဌမမဂ်ခဏ၌။
နိဗ္ဗာနဒဿနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်ချင်းသည်ကား။
ဒဿနသစ္ဆိကြိယာ၊ ဒဿနသစ္ဆိကြိယမည်၏။
သေသမဂ္ဂက္ခဏေသု၊ ကြွင်းသော သုံးပါးသော မဂ်ခဏတို့၌။
နိဗ္ဗာနဒဿနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာသစ္ဆိကြိယာ၊ ဘာဝနာသစ္ဆိကြိယာ မည်၏။
(ပဌမဂ်ခဏ၌ သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြု၏။
သကဒါဂါမိမဂ်ဖြင့်လည်း တကြိမ်၊
အနာဂါမိမဂ်ဖြင့် လည်းတကြိမ်၊
အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်လည်းတကြိမ်၊
ဤ ၃-ကြိမ်ကိုပေါင်း၍ ကြွင်းသော သုံးပါးသော မဂ်ခဏတို့၌ ဘာဝနာမဂ်ဖြင့် ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြု၏။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒုဝိဓာပိ၊ ၂-ပါး အပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
သာသစ္ဆိကြိယာ၊ ထို ဒဿနမဂ်အလို ဘာဝနာမဂ်အလိုအားဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကို။
ဣဓ၊ ဤ အဘိသမယဂါထာ၌။
အဓိပ္ပေတာ၊ လိုအပ်၏။
(အဋ္ဌကထာနက်)
ဤအဋ္ဌကထာ၌ ဒဿန သစ္ဆိကြိယာပုဒ်၏ ပရိယာယ်ကို ဋီကာ၌ ဒဿနကိစ္စံပုဒ်ဟု၊ မှတ်ထင်သည်ဖြစ်၍ နိသျ ရေးမှားပုံကား။
တတောဧဝ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
ဧတံဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ထို ဂေါကြဘူဉာဏ်ကို။
ဝိညာဏဓာတူနံ၊ ဝိညာဏဓာတ်တို့၏။
ဝိသယံ၊ အာရုံကို။
ဥဒ္ဒေသန္တီ၊ ညွှန်ပြတတ်သည်ဖြစ်၍။
ဒဿနကိစ္စံ၊ ညွှန်ပြသောကိစ္စကို။
ကရောန္တီ၊ ပြုတတ်သော။
ကြိယမနောဓာတုဝိယ၊ ကြိယမနောဓာတ်ကဲ့သို့။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယံ၊ အာဝဇ္ဇန်းဌာနရှိ၏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ဋီကာနက်)
နိသျမည်သည်ကား
ဝိနိစ္ဆယအရာဌာနကျ၏။ ဝိနိစ္ဆယမည်သည်ကား မှန်သော အရာဌာနကျ၏။ မှန်သော အရာဌာန နိသျကို အများကိုလည်းသိမှ အမှန်ကိုလည်းသိမှ အဓိပ္ပါယ်ကျဆိုသော မည်သည်ကား အမှားအမှန် ထင်ရှားသော အခြင်းအရာ ကုန်စင်အောင်ပါမှ လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကိုရသည်။
လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကိုရအောင် ဥပမာ-ဥပမေး နိတတ္တ-နေယျတ္ထ ကုန်စင်အောင် အနက်မပေးမီ ရှေးအဘို့ ကာလက -
- ဝိညာဏဓာတူနံ-ပုဒ်ကိုလည်း ထောက်။
- ဝိသယံ-ပုဒ်ကိုလည်း ထောက်။
- ကိစ္စံ-ပုဒ်ကိုလည်း ထောက်။
- ကြိယမနောဓာတု-ပုဒ်ကိုလည်း ထောက်။
ကြိယမနောဓာတု-ပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်း။
ကိစ္စံ-ပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား-ငါးဌာနကိစ္စ၊ ဒဿနကိစ္စ၊ သဝနကိစ္စ၊ ဃာယနကိစ္စ၊ သာယနကိစ္စ၊ ဖုသနကိစ္စ။
ငါးဌာနကိစ္စ သမ္ဗန္ဓီကို ထောက်သော်ကား - ငါးဌာနသမ္ဗန်၊ ပဉ္စဝိညာဏ်ထည့်။ စက္ခုဝိညာဏဿ၊ သောတဝိညာဏဿ၊ ဃာနဝိညာဏဿ၊ ဇိဝှါဝိညာဏဿ၊ ကာယဝိညာဏဿ၊
ဝိသယံ-ပုဒ်ကိုထောက်သော်ကား-ငါးဌာနဝိသယ၊ ရူပါရုံ သဒ္ဓါရုံ ဂန္ဓာရုံ ရသာရုံ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ။
ငါးဌာန ဝိသယ သမ္ဗန္ဓီကို ထောက်သော်ကား - ငါးဌာခုသမ္ဗန်။ ပဉ္စဝိညာဏ်ထည့်။ စက္ခုဝိညာဏဿ၊ သောတဝိညာဏဿ၊ ဃာနဝိညာဏဿ၊ ဇိဝှါဝိညာဏဿ၊ ကာယဝိညာဏဿ။
ပဉ္စဝိညာဏ်ကို ထောက်သော်ကား - ဝိညာဏဓာတူနံ၊ ပဉ္စဝိညာဏဓာတ်တို့၏-ဟုအနက်ပေး။
- ဧတံ-ပုဒ်ကိုလည်းထောက်။
- ဝိသယံ- ပုဒ်ကိုလည်းထောက်။
- ကိစ္စံ-ပုဒ်ကိုလည်းထောက်။
- မဂ္ဂဿ-ပုဒ်ကိုလည်းထောက်။
- အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယံ-ပုဒ်ကိုလည်းထောက်။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယံ-ပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား - မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာန။
မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာနကို ထောက်သော်ကား -
- သောတာပတ္တိမဂ်၏ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာန-ဂေါတြဘူတကြိမ်၊
- သကဒါဂါမိမဂ်၏ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာန-ဂေါတြဘူတကြိမ်၊
- အနာဂါမိမဂ်၏ မနောမနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာန-ဂေါတြဘူတကြိမ်၊
- အရဟတ္တမဂ်၏ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းဌာန-ဂေါတြဘူတကြိမ်၊
ကိစ္စံ-ပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား - လေးဌာနကိစ္စ။
- သောတာပတ္တိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စ၊
- သကဒါဂါမိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စ၊
- အနာဂါမိမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စ၊
- အရဟတ္တမဂ်၏ သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စ၊
ဝိသယံပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား - လေးဌာနဝိသယ။
- သောတာပတ္တိမဂ်၏ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၊
- သကဒါဂါမိမဂ်၏ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၊
- အနောဂါမိမဂ်၏ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၊
- အရဟတ္တမဂ်၏ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၊
လေးကြိမ်ကိုပေါင်း၍ အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်းပြုသော။
မဂ္ဂဿပုဒ်ကို ထောက်သော်ကား - ဧတံဂေါတြဘူဉာဏံ လေးကြိမ်ကိုပေါင်း၍ အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်း ပြုသော ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်ကို—ဟု အနက်ပေး။
တတောဧဝ၊ ထိုကြောင့်သာလျှင်။
စက္ခုဝိညာဏဿ၊ စက္ခုဝိညာဏ်၏။
ဝိသယံ၊ ရူပါရုံကို။
သောတဝိညာဏဿ၊ သောတဝိညာဏ်၏။
ဝိသယံ၊သဒ္ဒါရုံကို။
ဃာနဝိညာဏဿ၊ ဃာနဝိညာဏ်၏။
ဝိသယံ၊ ဂန္ဓာရုံကို။
ဇိဝှါဝိညာဏဿ၊ ဇိဝှါဝိညာဏ်၏။
ဝိသယံ၊ ရသာရုံကို။
ကာယဝိညာဏဿ၊ ကာယဝိညာဏ်၏။
ဝိသယံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။
ဥဒ္ဒေသန္တီ၊ ပြသော။
စက္ခုဝိညာဏဿ၊ စက္ခုဝိညာဏ်၏။
ဒဿနကိစ္စံ၊ မြင်သောကိစ္စကို။
သောတဝိညာဏဿ၊ သောတဝိညာဏ်၏။
သဝနကိစ္စံ၊ ကြားသောကိစ္စကို။
ဃာနဝိညာဏဿ၊ ဃာနဝိညာဏ်၏။
ဃာယနကိစ္စံ၊ နံသောကိစ္စကို။
ဇိဝှါဝိညာဏဿ၊ ဇိဝှါဝိညာဏ်၏။
သာယနကိစ္စံ၊ စားသောကိစ္စကို။
ကာယဝိညာဏဿ၊ ကာယဝိညာဏ်၏။
ဖုသနကိစ္စံ၊ ထိသောကိစ္စကို။
ကရောန္တီ၊ ပြုသော။
ကြိယမနောဓာတု၊ ကြိယမနောဓာတ်ကို။
ဝိညာဏဓာတူနံ၊ ပဉ္စဝိညာဏဓာတ်တို့၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယာ၊ ပဉ္စဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိစ္စ အရာဌာနကျ၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိဝိပယ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။
တထာ၊ ထို့အတူ။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၏။
ဝိသယံ၊ နိဗ္ဗာန်အာရုံကို။
သကဒါဂါမိမဂ္ဂဿ၊ သကဒါဂါမိမဂ်၏။
ဝိသယံ၊ နိဗ္ဗာန်အာရုံကို။
အနာဂါမိမဂ္ဂဿ၊ အနာဂါမိမဂ်၏။
ဝိသယံ၊ နိဗ္ဗာန်အာရုံကို။
အရဟတ္တမဂ္ဂဿ၊ အရဟတ္တမဂ်၏။
ဝိသယံ၊ နိဗ္ဗာန်အာရုံကို။
ဥဒ္ဒေသန္တံ ၊ ပြသော။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၏။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စံ၊ မျက်မှောက်ပြုသော ကိစ္စကို။
သကဒါဂါမိမဂ္ဂဿ၊ သကဒါဂါမိမဂ်၏။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စံ၊ မျက်မှောက်ပြုသော ကိစ္စကို။
အနာဂါမိမဂ္ဂဿ၊ အနာဂါမိမဂ်၏။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စံ၊ မျက်မှောက်ပြုသော ကိစ္စကို။
အရဟတ္တမဂ္ဂဿ၊ အရဟတ္တမဂ်၏။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗကိစ္စံ၊ မျက်မှောက်ပြုသော ကိစ္စကို။
ကရောန္တံ ၊ ပြုသော။
ဧတံဂေါတြဘူဉာဏံ၊ လေးကြိမ်ကိုပေါင်း၍ အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်းပြုသော ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်ကို။
မဂ္ဂဿ၊ လေးကြိမ်ကိုပေါင်း၍ အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်းပြုသောမဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနိယံ၊ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းကိစ္စ အရာဌာကျ၏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ဋီကာနက်)
ဤသို့ ဥပမာ-ဥပမေး နိတတ္တ-နေယျတ္ထ ကုန်စင်အောင် အနက်ပေးမှ နိသျ မည်သည်ကား ဝိနိစ္ဆယအရာဌာနကျ၏။ ဝိနိစ္ဆယမည်သည်ကား မှန်သောအရာဌာန ကျ၏။ မှန်သောအရာဌာနနိသျကို အမှားကို လည်းသိမှ၊ အမှန်ကိုလည်းသိမှ။
အဓိပ္ပါယ်ကျဆိုသော မည်သည်ကား အမှားအမှန် ထင်ရှားသော အခြင်းအရာ ကုန်စင်အောင်ပါမှ လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကို ရသည်။ လိုအပ်သော အဓိပ္ပါယ်ကို ရသော်လည်း တပေါင်းတည်းပင် ဖြစ်သေး၏ ဆိုသော် -
- ပရိကံ ၄-ကြိမ်၊
- ဥပစာ၄-ကြိမ်၊
- အနုလုံ ၄-ကြိမ်၊
- ဂေါတြဘူ ၄-ကြိမ်၊
- မဂ် ၄-ကြိမ်ကို တပေါင်းတည်းပြု၍၊
ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ-မဂ်ဟု အပေါင်းလိုက် တကြိမ်တည်းပြုသော ဤစကားကို အဋ္ဌကထာပင် ဆိုငြားသော်လည်း တတ္ထ ပဋ္ဌမမဂ္ဂဉာဏံ တာဝ သမ္ပာဒေတုကာမေန - ဟူသောအဋ္ဌကထာ စကားဖြင့်ပင်လျှင် ထိုလေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့တွင် ပဌမမဂ်ဉာဏ်ကို ရှေးဦးစွာ ပြီးစေလိုသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်သည် ရောက်အပ်သော သောတာပတ္တိမဂ်၏ ပုဗ္ဗဘာဂ၊ ရှေးအဘို့ဖြစ်သော ဝိပဿနာ ဉာဏ်အစဉ် မဂ်ဝင်ပုံထင်သည် တိုင်အောင် ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ-သောတာပတ္တိမဂ်ဟု အသီးအခြား တပါးတည်းပြုသော ဤစကားသည်ကား လိုအပ်သောအဓိပ္ပါယ်ကို မုချဧကန် အမှန်ရသော စကားပင်တည်း။
ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံဟု သုံးပါး၊ အဘယ်ကြောင့် အနုလောမဉာဏ် ပြားသနည်း ဆိုသော် -
- သင်္ခါရကို အနိစ္စ-အနိစ္စ-အနိစ္စဟု။
- သင်္ခါရကို ဒုက္ခ-ဒုက္ခ-ဒုက္ခဟု။
- သင်္ခါရကို အနတ္တ-အနတ္တ- အနတ္တဟု၊
တပါးပါးသော လက္ခဏာကို သုံးကြိမ်မျှသော အလိုအားဖြင့် ပရိကံတကြိမ်၊ ဥပစာတကြိမ်၊ အနုလုံတကြိမ်၊ သုံးကြိမ်အာရုံပြုသော အနုလောမဉာဏ်သည်ကား
- ပဌမအကြိမ်-ပရိကံ အမည်ဖြင့်သာထူး၏။
- ဒုတိယအကြိမ်-ဥပစာ အမည်ဖြင့်သာထူး၏။
- တတိယအကြိမ်-အနုလုံ အမည်ဖြင့်သာထူး၏။
ဉာဏ်အားဖြင့်သော်ကား မထူးမပြား အနုလောမဉာဏ် တပါးပင်တည်း။
ထို့ကြောင့် ပရိကံ-ဥပစာ-အနုလုံ-ဂေါတြဘူ ထိုလေးဆူသော ဉာဏ်တို့တွင်ဟု မဆိုမှု၍ ထိုအနုလောမဉာဏ် ဂေါတြဘူဉာဏ် ၂-ပါးတို့တွင် အနုလောမဉာဏ် သည်ကား နိဗ္ဗာန်ကို ဖုံးအုပ်သော ကိလေသာအမိုက်မှောင်ကို -
- ထူထဲသော ကိလေသာအမိုက်မှောင်ကို ပရိကံဖြင့်၊
- မထူမပါးသော ကိလေသာအမိုက်မှောင်ကို ဥပစာဖြင့်၊
- ပါးလွှာသော ကိလေသာအမိုက်မှောင်ကို အနုလုံဖြင့် ပယ်ချင်းငှါ စွမ်းနိုင်၏။
နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုချင်းငှါကား မစွမ်းနိုင်။ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည် နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုချင်းငှါကား စွမ်းနိုင်၏။ နိဗ္ဗာန်ကိုဖုံးအုပ်သော ကိလေသာအမိုက်မှောင်ကို ပယ်ချင်းငှါကား မစွမ်းနိုင်။ ထို့ကြောင့် နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြု၏၊ ကိလေသာကို မပယ်ချင်းကြောင့် ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်ကို သောတာပတ္တိမဂ်၏ အာဝဇ္ဇန်းဟူ၍ ဆိုအပ်၏။
ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်သာလျှင် အာဝဇ္ဇန်း မဟုတ်သည် ဖြစ်လျက်လည်း အာဝဇ္ဇန်းကဲ့သို့ သောတာပတ္တိမဂ်၏ အာဝဇ္ဇန်း ဌာန၌တည်၍ ဤသို့ဖြစ်လောဟု သောတာပတ္တိမဂ် အမှတ်သညာကို ပေး၍ခြုဓ်၏။
သောတာပတ္တိမဂ်သည်လည်း ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်သည် ပေးအပ်သော အမှတ် သညာကို မလွှတ်မူ၍သာလျှင် မခြားမပြတ် အစဉ်စပ်သော အလိုအားဖြင့် ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်ဖြစ်၍ ဘဝအသင်္ချေ မရေတွက်နိုင်ရာက ဘယ်အခါကာလမှ မဘောက်ထွင်းဘူးသော ဘဝအသင်္ချေ မရေတွက်နိုင်ရာက ဘယ်အခါကာလမှ မပေါက်ခွဲဘူးသော လောဘ ဒေါသ မောဟကို ဘောက်ထွင်း ပေါက်ခွဲလျက်သာလျှင် ဖြစ်၏။
ပါဠိတော်နှင့် နိဿယ (အသေးစိတ်)
တတ္ထ အနုလောမံ သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ ကိလေသတမံ ဝိနော ဒေတုံ သက္ကောတိ၊ န နိဗ္ဗာနမာရမ္မဏံ ကာတုံ။ ဂေါတြဘူနိဗ္ဗာနမေဝ အာရမ္မဏံ ကာတုံ သက္ကောတိ။ န သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ တမံ ဝိနောဒေတုံ။ပ။ တေနေဝစေတံ မဂ္ဂဿ အာဝဇ္ဇနန္တိ ဝုစ္စတိ၊ တဥှိ အနာဝဇ္ဇနမ္ပိ သမာနံ အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနေ ဌတွာ ဧဝံ နိဗ္ဗတ္တာ ဟီတိ မဂ္ဂဿ သညံ ဒတွာ ဝိယ နိရုဇ္ဈတိ။ မဂ္ဂေါပိ တေန ဒိန္နသညံ အမုဉ္စိတွာဝ အဝီစိသန္တတိဝသေန တံ ဉာဏံ အနုဗန္ဓမာနော အနိဗ္ဗိဒ္ဓပုဗ္ဗံ အပဒါလိတပုဗ္ဗံ လောဘက္ခန္ဓံ ဒေါသက္ခန္ဓံ မောဟက္ခန္ဓံ နိဗ္ဗိဇ္ဈာမာနောဝ ပဒါလယမာနောဝ နိဗ္ဗတ္တတိ။
တတ္ထ၊ ထိုအနုလောမဉာဏ် ဂေါတြဘူဉာဏ် ၂-ပါးတို့တွင်။
အနုလောမံ၊ အနုလောမဉာဏ်သည်ကား။
သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ၊ နိရောဓသစ္စာကို ဖုံးအုပ်သော။
ကိလေသတမံ၊ ကိလေသာ အမိုက်မှောင်ကို။
ဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ချင်းငှါ။
သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။
နိဗ္ဗာန၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အာရမ္မဏံ ကာတုံ၊ အာရုံပြုချင်းငှါကား။
နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
ဂေါတြဘူ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်ကား။
နိဗ္ဗာနမေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။
အာရမ္မဏံ ကာတုံ၊ အာရုံပြုချင်းငှါ။
သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။
သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ၊ နိရောဓသစ္စာကို ဖုံးအုပ်သော။
တမံ၊ ကိလေသာ အမိုက်မှောင်ကို။
ဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ချင်းငှကာ။
နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
တေနေဝစ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်လည်း။
ဧတံဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်ကို။
မဂ္ဂဿ၊ သောတပတ္တိမဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနန္တိ၊ အာဝဇ္ဇန်း ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တဥှိ တံဧဝဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်သာလျှင်။
အနာဝဇ္ဇနမ္ပိသမာနံ၊ အာဝဇ္ဇန်းမဟုတ်သည် ဖြစ်လျက်လည်း။
အာဝဇ္ဇနံ ဝိယ၊ အာဝဇ္ဇန်းကဲ့သို့။
မဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနေ၊ အာဝဇ္ဇန်းဌာန၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ဧဝံ နိဗ္ဗတ္တာဟိ၊ ဤသို့ဖြစ်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုသလို။
မဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်အား။
သညံ၊ အမှတ်သညာကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
နိရုဇ္ဈတိ၊၊ ခြုဓ်၏။
မဂ္ဂေါပိ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည်လည်း။
တေန၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
ဒိန္နသညံ၊ ပေးအပ်သော အမှတ်သညာကို။
အမုဉ္စိတွာဝ၊ မလွှတ်မူ၍သာလျှင်။
အဝီစိသန္တတိဝသေန၊ မခြားမပြတ် အစဉ်စပ်သော အလိုအားဖြင့်။
တံဉာဏံ၊ ထို ဂေါတြဘူဉာဏ်သို့။
အနုဗန္ဓမာနော၊ အစဉ်လိုက်သည်ဖြစ်၍။
အနိဗ္ဗိဒ္ဓပုဗ္ဗံ၊ မဘောက်ထွင်းဘူးသော။
အပဒါလိတပုဗ္ဗံ၊ မပေါက်ခဲ့ဘူးသော။
လောဘက္ခန္ဓံ ဒေါသက္ခန္ဓံ မောဟက္ခန္ဓံ၊ လောဘဓုံး ဒေါသဓုံး မောဟဓုံးကို။
နိဗ္ဗိဇ္ဈာမာနော၀ ပဒါလယမာနောဝ၊ ဘောက်ထွင်း ပေါက်ခွဲလျက်သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
နိမိတ္တ - ပဝတ္တ - အဇ္ဈတ္တပဝတ္တ - ဝုဌာန အားဖြင့် ၄-ပါးတို့တွင်၊
ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ်၊ ခန္ဓပဉ္စက-သင်္ခါရ သည်ကား နိမိတ္တ မည်၏။
ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ အနုလောမဉာဏ် အဆုံးရှိသော ဝိပဿနာဉာဏ် တဒင်္ဂပဟာန်ဖြင့် ပယ်ချင်းကြောင့် ယခု အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကိလေသာပင် မရှိ။
ယခုအသစ် အသစ် အကျိုး ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဘဝတဖန်-ခန္ဓ္မာနာမ်ရုပ်ပင် မရှိသော်လည်း မဂ်ဉာဏ်-သမုစ္ဆေဒပဟာန်ဖြင့် မပယ်သမျှ ကာလပတ်လုံး နောင် အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ကိလေသာသည်ကား ပဝတ္တမည်၏။
ကိလေသာ ပဝတ္တကြောင့် နောင်အသစ် အသစ် အကျိုးဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဘဝတဖန်-ခန္ဓာနာမ်ရုပ်သည်ကား အဇ္ဈတ္တပဝတ္တ မည်၏။ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ အနုလောမဉာဏ် အဆုံးရှိသော ဝိပဿနာဉာဏ် တဒင်္ဂပဟာန် အားဖြင့် ပယ်ချင်းကြောင့် ယခုအသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကိလေသာပင် မရှိ။
ယခု အသစ်အသစ် အကျိုးဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော ဘဝတဖန် ခန္ဓာနာမ်ရုပ်ပင် မရှိသော်လည်း နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကိလေသာကို မဂ်ဉာဏ်-သမုစ္ဆေဒပဟာန်ဖြင့် ပယ်ချင်းကြောင့် အဇ္ဈတ္တပဝတ္တ ဘဝတဖန်-ခန္ဓာနာမ်ရုပ် မဖြစ်သော ခြုဓ်ချင်းတို့၏ အာရုံမပြုသော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ရောက်ချင်း၊ နောင် အသစ် အသစ် မဖြစ်သော အကျိုးသဘော-ရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ချင်းသည်ကား ဝုဋ္ဌာန မည်၏။
(ဋီကာ)
တဥှိသသန္တတိယံ ကိလေသပဝတ္တဘာဝတော တံ နိမိတ္တံ အသတိ မဂ္ဂဘာဝနာယ ဥပ္ပဇ္ဇနကဥပါဒိဏ္ဏက္ခန္ဓပဝတ္တ ဘာဝတော စ တထာ ဝုတ္တံ။ ဝုဋ္ဌဟနဉ္စ နေသံ အာရမ္မဏကရဏံ အာယတိံ အနုပ္ပတ္တိ ဓမ္မတာပါဒနဉ္စ။
တဥှိတံဧဝပဝတ္တံ၊ ထိုပဝတ္တကိုသာလျှင်။
သသန္တတိယံ၊ မိမိသန္တာန်၌။
ကိလေသပဝတ္တဘာဝတော၊ ကိလေသာ၏ အစဉ်မပြတ်စပ် ပဝတ္တရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တံနိမိတ္တံ၊ ထိုကိလေသပဝတ္တကြောင့်။
မဂ္ဂဘာဝနာယ၊ မဂ်ဘာဝနာသည်။
အသတိ၊ မရှိသော်။
ဥပ္ပဇ္ဇနကဥပါဒိဏ္ဏက္ခန္ဓပဝတ္တ ဘာဝတော စ၊ နောင် အသစ် အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သော အကျိုးခန္ဓာ၏ အစဉ်မပြတ် စပ်သော ပဝတ္တရှိသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်လည်း။
တထာ အဇ္ဈတ္တ ပဝတ္တတောတိ၊ အဇ္ဈတ္တ ပဝတ္တတောဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။
ဝုဋ္ဌဟနဉ္စနာမ၊ ထချင်း မည်သည်ကား။
နေသံ၊ ထိုကိလေသ ပဝတ္တမှ ထချင်းကြောင့် အဇ္ဈတ္တပဝတ္တ ဘဝတဖန်-ခန္ဓာ နာမ်ရုပ်၊ မဖြစ်သော ခြုဓ်ချင်းတို့၏။
အာရမ္မဏာကရဏံ- အာရမ္မဏာ ကရဏဓမ္မတာပါနဉ္စ၊ အာရုံမပြုသော သဘော ရှိသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်ချင်းသည်လည်း။
ဝုဋ္ဌာနံနာမ၊ ဝုဋ္ဌာနပင် မည်၏။
အာယတိံ အနုပ္ပတ္တိ ဓမ္မတာ ပါဒနဉ္စ၊ နောင်အသစ်အသစ် မဖြစ်သော အကျိုးသဘော ရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ချင်းသည်လည်း။
ဝုဋ္ဌာနံနာမ၊ ဝုဋ္ဌာနပင် မည်၏။
(ဋီကာနက်)
ဤဋီကာအလို၊ အဓိပ္ပါယ် ဆိုသော်ကား။
မဂ်ထသော ကာလ ဒုဘတောဝုဋ္ဌာန။ ဒုဘတောဝုဋ္ဌာနအရ နိမိတ္တဝုဋ္ဌာန ပဝတ္တဝုဋ္ဌာန အားဖြင့် ၂-ပါးတို့တွင် နိမိတ္တမှ ထသည်ကို နိဗ္ဗာန်ကို-မဂ်-အာရုံပြုသည် ဆိုရမည်။ မျက်မှောက်ပြုသည် မဆိုရ။
ပဝတ္တမှထသည်ကို နိဗ္ဗာန်ကိုမဂ်-မျက်မှောက်ပြုသည် ဆိုရမည်။ အဘယ်သို့ ဆိုရမည်နည်း၊ ကိလေသာ ပဝတ္တမှ ထချင်းကြောင့် ကိလေသာ အကြောင်း ကင်းရကား အဇ္ဈတ္တ ပဝတ္တ မဖြစ်သော အကျိုးသဘော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ မဂ်ဖြင့် အကြောင်းကင်းသော နိဗ္ဗာန်ထင်သည်ကို နိဗ္ဗာန်ကို မဂ်-မျက်မှောက်ပြုသည် ဆိုရမည်၊ အာရုံပြုသည်မဆိုရ။
အကြောင်း ကင်းသောကြောင့် မဖြစ်သော အကျိုးသဘော၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏သန္တာန်၌ မဂ်ဖြင့် ဆိုက်ရောက်သည်ကို နိဗ္ဗာန်ဟောင်း-ဟုတ်သလော၊ မဟုတ်သလော စောကြောနိုင်သော ဉာဏ်ရှိမှ ပေါရာဏနိဗ္ဗာန် ဆိုက်ရောက်ဟန်ကို အမှန် သိနိုင်ကြမည်။
သဒါ အတ္ထိ နိဗ္ဗာနံ။ (ကထာဝတ္ထု)
နိဗ္ဗာနံ နေ၀ အတီတံ၊ န အနာဂတံ၊ န ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ န ဥပ္ပန္နံ၊ န အနုပ္ပန္နံ၊ န ဥပ္ပါဒနီယံ။ (မိလိန္ဒပဥှာ)
မဂ္ဂေန ပတ္တဗ္ဗော၊ န ဥပ္ပါဒေတဗ္ဗော။ (အဋ္ဌကထာ)
သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
နေဝအတီတံ၊ အတိတ်လည်း မဟုတ်။
နအနာဂတံ၊ အနာဂတ်လည်း မဟုတ်။
န ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပ္ပန်လည်း မဟုတ်။
န ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီးသည်လည်း မဟုတ်။
န အနုပ္ပန္နံ၊ မဖြစ်သေးသည်လည်း မဟုတ်။
န ဥပ္ပါဒနီယံ ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်လည်း မဟုတ်။
မဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။
နိရောဓော၊ နိဗ္ဗာန်သို့။
ပတ္တဗ္ဗော၊ ရောက်အပ်၏။
မဂ္ဂေန၊ မဂ်သည်။
နိရောဓော၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
န ဥပ္ပါဒေတဗ္ဗော၊ မဖြစ်စေအပ်။
အနုလောမဉာဏ် အဆုံးရှိသော ဝိပဿနာဉာဏ်သည်ကား နိမိတ္တကို အာရုံပြုသည် ၏အဖြစ်ကြောင့် နိမိတ္တမှလည်း မထ။
ပဝတ္တ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာကို မပယ်ချင်းကြောင့် ပဝတ္တလည်း မထ။
လောကိယဝိပဿနာဟိ နိမိတ္တာရမ္မဏတ္တာစေဝ ပဝတ္တိ ကာရဏဿစ သမုဒယဿ အသမုစ္ဆိန္ဒနတော၊ နေ၀ နိမိတ္တာ န ပဝတ္တာ ဝုဋ္ဌာတိ။
လောကိယဝိပဿနာဟိ၊ အနုလောမဉာဏ် အဆုံးရှိသော လောကီ ဝိပဿနာ သည်ကာ။
နိမိတ္တာရမ္မဏတ္တာစေဝ၊ နိမိတ်ကိုအာရုံပြုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။
ပဝတ္တိ ကာရဏဿ၊ ပဝတ္တ၏ အကြောင်းဖြစ်သော။
သမုဒယဿ၊ သမုဒယကိလေသာကို။
အသမုစ္ဆိန္ဒနတောစ၊ မပယ်ချင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
နိမိတ္တာ၊ နိမိတ္တမှ။
နေဝ ဝုဋ္ဌာတိ၊ မထ။
ပဝတ္တာ၊ ပဝတ္တမှ။
နုဝုဋ္ဌာတိ၊ မထ။
ဂေါတြဘူဉာဏ်
ပဝတ္တ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကိလေသာကို မပယ်ချင်းကြောင့် ပဝတ္တမှမထ။
နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုချင်းကြောင့် နိမိတ္တမှ ထ၏။
ထိုကြောင့် ဂေါတြဘူဉာဏ်သည် ဧကတောဝုဋ္ဌာန မည်၏။
ဂေါတြဘူဉာဏံ သမုဒယဿ အသမုစ္ဆိန္ဒနတော ပဝတ္တာ န ဝုဋ္ဌာတိ။ နိဗ္ဗာနာရမ္မဏတော ပန နိမိတ္တာ ဝုဋ္ဌာတီတိ ဧကတော ဝုဋ္ဌာနံ ဟောတိ။
ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်ကား။
ပဝတ္တိကာရဏဿ၊ ပဝတ္တ၏အကြောင်းဖြစ်သော။
သမုဒယဿ၊ သမုဒယကိလေသာကို။
အသမုစ္ဆိန္ဒနတော၊ မပယ်ချင်းကြာင့်။
ပဝတ္တာ၊ ပဝတ္တမှ။
န ဝုဋ္ဌာတိ၊ မထ။
နိဗ္ဗာနာရမ္မဏတော ပန၊ နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုချင်းနှင့်ကား။
နိမိတ္တာ၊ နိမိတ္တမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
ဧကတော ဝုဋ္ဌာနံ၊ ဧကတောဝုဋ္ဌာန မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မဂ်ဉာဏ်
နိမိတ္တကို အာရုံမပြုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် နိမိတ္တမှလည်း ထ၏။
ပဝတ္တ၏အကြောင်း ဖြစ်သော ကိလေသာကို ပယ်ချင်းကြောင့် ပဝတ္တမလည်း ထ၏။
ထို့ကြောင့် မဂ်ဉာဏ်သည် ဒုဘတောဝုဋ္ဌာန မည်၏။
ဣမာနိ စတ္တာရိပိ ဉာဏာနိ အနိမိတ္တာရမ္မဏတ္တာ နိမိတ္တတော ဝုဋ္ဌဟန္တိ။ သမုဒယဿ သမုစ္ဆိန္ဒနတော ပဝတ္တာ ဝုဋ္ဌဟန္တီတိ ဒုဘတော ဝုဋ္ဌာနာနိ ဟောန္တိ။
ဣမာနိ စတ္တာရိပိ ဉာဏာနိ၊ ဤလေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့သည်ကား။
အနိမိတ္တာရမ္မဏတ္တာ၊ နိမိတ္တကို အာရုံမပြုသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
နိမိတ္တတော၊ နိမိတ္တမှ။
ဝုဋ္ဌဟန္တိ၊ ထကုန်၏။
ပဝတ္တိကာရဏဿ၊ ပဝတ္တ၏ အကြောင်းဖြစ်သော။
သမုဒယဿ၊ သမုဒယကိလေသာကို။
သမုစ္ဆိန္ဒနတော၊ ပယ်ချင်းကြောင့်။
ပဝတ္တာ၊ ပဝတ္တမှ။
ဝုဋ္ဌဟန္တိ၊ ထကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဣမာနိ စတ္တာရိပိ ဉာဏာနိ၊ ဤလေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့သည်လည်း။
ဒုဘတောဝုဋ္ဌာနာနိ၊ ဒုဘတောဝုဋ္ဌာန မည်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
နိမိတ္တ-ပဝတ္တ- ၂ပါးစုံမှ မဂ်ထပုံ
ကထံ၊ ဒုဘတော ဝုဋ္ဌာန ဝိဝဋ္ဋနေ ပညာ မဂ္ဂေဉာဏံ။ သောတာပတ္တိ မဂ္ဂက္ခဏေ ဒဿနဋ္ဌေန သမ္မာဒိဋ္ဌိ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ ဝုဋ္ဌာတိ။ တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ စ ခန္ဓေဟိ စ ဝုဋ္ဌာတိ။ ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ ဝုဋ္ဌာတိ။ တေန ဝုစ္စတိ ဒုဘတော ဝုဋ္ဌာန ဝိဝဋ္ဋနေ ပညာ မဂ္ဂေဉာဏန္တိ။ အဘိနိရောပနဋ္ဌေန သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပေါ။ ပရိဂ္ဂဟဋ္ဌေန သမ္မာဝါစာ မိစ္ဆာဝါစာယ။ သမုဋ္ဌာနဋ္ဌေန သမ္မာကမ္မန္တော မိစ္ဆာကမ္မန္တာ။ ဝေါဒါနဋ္ဌေန သမ္မာအာဇီဝေါ မိစ္ဆာအာဇီဝါ။ ပဂ္ဂဟဋ္ဌေန သမ္မာဝါယာမော မိစ္ဆာဝါယာမာ။ ဥပဋ္ဌာနဋ္ဌေန သမ္မာသတိ မိစ္ဆာသတိယာ။ အဝိက္ခေပဋ္ဌေန သမ္မာသမာဓိ မိစ္ဆာသမာဓိတော ဝုဋ္ဌာတိ။ တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ စ ခန္ဓေဟိ စ ဝုဋ္ဌာတိ။ ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ ဝုဋ္ဌာတိ။ တေန ဝုစ္စတိ ဒုဘတော ဝုဋ္ဌာနဝိဝဋ္ဋနေ မဂ္ဂေ ဉာဏန္တိ။
ဒုဘတော၊ နိမိတ္တ ပဝတ္တ ၂-ပါးစုံမှ။
ဝုဋ္ဌာန၊ ထ၍။
ဝိဝဋ္ဋနေပညာ၊ ထ-နောက်တဖန် အောက်ပြန်မလည်သော ပညာသည်။
မဂ္ဂေဉာဏံ၊ မဂ်ဉာဏ်မည်၏။
တံဉာဏံ၊ ထိုမဂ်ဉာဏ်သည်ကား။
ကထံဟောတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။
သောတာပတ္တိ မဂ္ဂက္ခဏေ၊ သောတာပတ္တိမဂ် ခဏ၌။
ဒဿနဋ္ဌေန၊ မြင်သောအနက် သဘောကြောင့်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိစ၊ ထိုမိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနှင့်အတူ လိုက်၍ဖြစ်သော ကိလေသာ တို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ခန္ဓေဟိစ၊ ခန္ဓာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရ-အပနိမိတ် တို့မှလည်။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဒုဘတော၊ နိမိတ္တ-ပဝတ္တ ၂-ပါးစုံမှ။
ဝုဋ္ဌာန၊ ထ၍။
ဝိဝဋ္ဋနေပညာ၊ ထ-နောက်တဖန် အောက်ပြန်မလည်သော ပညာကို။
မဂ္ဂေဉာဏန္တိ၊ မဂ်ဉာဏ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အဘိနိရောပနဋ္ဌေန၊ ရှေ့ရှုထင်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပသည်။
မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပေါ၊ မိစ္ဆာသင်္ကပ္ပမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ပရိဂ္ဂဟဋ္ဌေန၊ သိမ်းဆည်းသော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာဝါစာသည်။
မိစ္ဆာဝါစာယ၊ မိစ္ဆာဝါစာမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
သမုဋ္ဌာနဋ္ဌေန၊ မကောင်းမှုပြုရာမှ ထသော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာကမ္မန္တော၊ သမ္မာကမ္မန္တသည်။
မိစ္ဆာကမ္မန္တာ၊ မိစ္ဆာကမ္မန္တမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဝေါဒါနဋ္ဌေန၊ ဖြူစင်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သမ္မာအာဇီဝသည်။
မိစ္ဆာအာဇီဝါ၊ မိစ္ဆာအာဇီဝမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ပဂ္ဂဟဋ္ဌေန၊ ချီးမြောက်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာဝါယာမော၊ သမ္မာဝါယမသည်။
မိစ္ဆာဝါယာမာ၊ မိစ္ဆာဝါယာမမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဥပဋ္ဌာနဋ္ဌေန၊ ထင်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မသတိ၊ သမ္မာသတိသည်။
မိစ္ဆာသတိယာ၊ မိစ္ဆာသတိမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
အဝိက္ခေပဋ္ဌေန၊ မပျံ့လွင့်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာသမာဓိ၊ သမ္မာသမာဓိသည်။
မိစ္ဆာသမာဓိတော၊ မိစ္ဆာသမာဓိမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိစ၊ ထိုမိစ္ဆာသမာမိနှင့် အတူလိုက်၍ ဖြစ်ကုန်သော ကိလေသာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ခန္ဓေဟိ စ၊ ခန္ဓာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရ-အပနိမိတ် တို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဒုဘတော၊ နိမိတ္တ-ပဝတ္တ ၂-ပါးစုံ။
ဝုဋ္ဌာန၊ ထ၍။
ဝိဝဋ္ဋနေပညာ၊ ထ-နောက်တဖန် အောက်ပြန်မလည်သော ပညာကို။
မဂ္ဂေဉာဏ၊ မဂ်ဉာဏ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မဂ်ကိစ္စ လေးချက် တပြိုင်နက်ဖြစ်ပုံ
ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားချင်းကိစ္စ၊
သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ၊
မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
ကိစ္စလေးချက်၊ နှစ်ပါးစုံထသောမဂ်၊ တပြိုင်နက်ဖြစ်ပုံကား။
ယထာ ပဒီပေါ အပုဗ္ဗံ အစရမံ ဧကက္ခဏေန စတ္တာရိ ကိစ္စာနိ ကရောတိ၊ ဝဋ္ဋိံ ဈာပေတိ၊ အန္ဓကာရံ ဝိဓမတိ၊ အာလောကံ ပရိဝိဒံသေတိ၊ သိနေဟံ ပရိယာဒိယတိ၊ ဧဝမေ၀ မဂ္ဂဉာဏံ အပုဗ္ဗံ အစရိမံ ဧကက္ခဏေန စ သစ္စာနိ အဘိသမေတိ၊ ဒုက္ခံ ပရိညာဘိသမယေန အဘိသမေတိ၊ သမုဒယံ ပဟာနာဘိသမယေန အဘိသမေတိ၊ မဂ္ဂံ ဘာဝနာဘိသမယေန အဘိသမေတိ၊ နိရောဓံ သစ္ဆိကြိယာဘိသမယေန အဘိသမေတိ၊ ကိံ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ နိရောဓံ အာရမ္မဏံ ကရိတွာ စတ္တာရိပိ သစ္စာနိ ပါပုဏာတိ ပဿတိ ပဋိဝိဇ္ဈတီတိ။ (အဋ္ဌကထာ)
ပါပုဏာတီတိ အဓိဂစ္ဆတိ သွာယံ အဓိဂမော ဒဿန ပဋိဝေဓောတိ အာဟ ပဿတိ ပဋိဝိဇ္ဈတီတိ။ (ဋီကာ)
ပဒီပေါ၊ မီးသည်။
အပုဗ္ဗံအစရမံ၊ မရှေးမနှောင်း တပေါင်းတည်း။
ဧကက္ခဏေန၊ တပြိုင်နက်သောခဏဖြင့်။
စတ္တာရိကိစ္စာနိ၊ လေးပါးသော ကိစ္စတို့ကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
ဝဋ္ဋိံ၊ မီးစာကို။
ဈာပေတိယထာ၊ လောင်ကျွမ်းစေသကဲ့သို့။
အန္ဓကာရံ၊ အမိုက်မှောင်ကို။
ဝိဓမတိယထာ၊ ပယ်ဖျောက်သကဲ့သို့။
အာလောကံ၊ အလင်းကို။
ပရိဝိဒံသေတိယထာ၊ ပြသကဲ့သို့။
သိနေဟံ၊ ဆီကို။
ပရိယာဒိယတိ၊ ကုန်စေသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
မဂ္ဂဉာဏံ၊ မဂ်ဉာဏ်သည်။
အပုဗ္ဗံအစရိမံ၊ မရှေးမနှောင်း တပေါင်းတည်း။
ဧကက္ခဏေန၊ တပြိုင်နက်သောခဏဖြင့်။
စတ္တာရိသစ္စာနိ၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့ကို။
အဘိသမေတိ၊ သိ၏။
ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို။
ပရိညာဘိသမယေန၊ ပိုင်းခြားသော သိချင်းဖြင့်။
အဘိသမေတိ၊ သိ၏။
သမုဒယံ၊ သမုဒယသစ္စာကို။
ပဟာနာဘိသမယေန၊ ပယ်သော သိချင်းဖြင့်။
အဘိသမေတိ၊ သိ၏။
မဂ္ဂံ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို။
ဘာဝနာဘိသမယေန၊ ပွါးသောသိချင်းဖြင့်။
အဘိသမေတိ၊ သိ၏။
နိရောဓံ၊ နိရောဓသစ္စာကို။
သစ္ဆိကြိယာဘိသမယေန၊ မျက်မှောက်ပြုသော သိချင်းဖြင့်။
အဘိသမေတိ၊ သိ၏။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
နိရောဓံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အာရမ္မဏံကရိတွာ၊ အာရုံပြု၍။
စတ္တာရိပိ သစ္စာနိ၊ လေးပါး သစ္စာတို့သို့လည်း။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ပဋိဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုးထွင်း၏။
ဣတိဣဒံဝစနံ၊ ဤသို့သော စကားကို။
ဝုတ္တံ-ဝတ္ထုကာမော၊ ဆိုလိုသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(အဋ္ဌကထာနက်)
ပါပုဏာတီတိ၊ ပါပုဏာတိ ဟူသည်ကား။
စတ္တာရိသစ္စာနိ၊ လေးပါးသော သစ္စာတို့ကိုလည်း။
အဓိဂစ္ဆတိ၊ တပြိုင်နက်ရ၏။
သွာယံ အဓိဂမော၊ ထိုရသော သဘောသည်လည်း။
ဒဿန ပဋိဝေဓောတိ၊ တပြိုင်နက်မြင်သော သဘောတည်း။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ပဿတိ ပဋိဝိဇ္ဈတီတိ ဣဒံ ဝစနံ၊ ပဿတိ ပဋိဝိဇ္ဈတိ ဟူသော ဤစကားကို။
အာဟ၊ မိန့်ပြီ။
(ဋီကာနက်)
သုတ်-ပုဒ်ငါးခု
အဂ္ဂိသ္မိံ သုခမိတိ ဝိပရီတသညံ ပစ္စလတ္ထ။ (၁)။
ကာမေသု သုခမိတိ ဝိပရီတသညံ ပစ္စလတ္ထုံ။ (၂)။
ဟောန္တိစေ၀ ကာစိသာတမတ္တာ အဿာဒမတ္တာ ယဒိဒံ ဝဏမုခါနံ ကဏ္ဍု ဝဏဟေတု။ (၃)။
ဟောတိစေဝဿတမတ္တာ အဿာဒမတ္တာ ယဒိဒံ ပဉ္စကာမဂုဏေ ပဋိစ္စ။ (၄)။
ယံ ခေါ အာနန္ဒ ဣမေ ပဉ္စကာမဂုဏေ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ ဣဒံ ဝုစ္စတိ ကာမသုခံ။ (၅)
အဂ္ဂိသ္မိံ၊ မီး၌။
သုခံ၊ ချမ်းသာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိပရီတသညံ၊ ဘောက်ပြန်သော သညာကို။
ပစ္စလတ္ထ၊ ရပြီ။
ကာမေသု၊ ကိလေသာ ကာမတို့၌။
သုခံ၊ ချမ်းသာ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိပရီတသညံ၊ ဘောက်ပြန်သော သညာကို။
ပစ္စလတ္ထုံ၊ ရကုန်ပြီ။
ဝဏမုခါနံ၊ အမာဝတို့၏။
ကဏ္ဍု ဝဏဟေတု၊ ယားချင်းကြောင့်။
ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ သုခ သောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣမေ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ တို့သည်ကား။
ကာစိ၊ အချို့။
သာတမတ္တာ၊ သာယာရုံမျှတို့သည်။
ဟောန္တိစေဝ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်ကြကုန်၏။
အဿာဒမတ္တာ၊ နှစ်သက်ရုံမျှတို့သည်။
ဟောန္တိစေဝ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်ကြကုန်၏။
ပဉ္စကာမဂုဏေ၊ ငါးပါးသောအာရုံ-ကာမဂုဏ်တို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယဒိဒံ ယံ ဣဒံ သုခသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ-သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤ သုခသညာ-သောမနဿသညာသည်။
သာတမတ္တာ၊ သာယာရုံမျှတို့သည်။
ဟောတိစေဝ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်၏။
အဿာဒမတ္တာ၊ နှစ်သက်ရုံမျှတို့သည်။
ဟောတိစေဝ၊ ဖြစ်လည်း ဖြစ်၏။
အာနန္ဒ၊ ချစ်သား အာနန္ဒာ။
ဣမေပဉ္စကာမဂုဏေ၊ ဤငါးပါးသောအာရုံ ကာမဂုဏ်တို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံခေါသုခံသောမနဿံ၊ အကြင် သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဒံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာကို။
ကာမသုခံ၊ ကိလေသာ ကာမ-သုခသညာတဏှာ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(မဂ်ကိစ္စ လေးချက် တပြိုင်နက်ကို ဟောတော်မူသော ဌာန၌ သုခံ-ပုဒ်၏ အနက်ကို သုခသညာတဏှာ-ဟု၊ သောမနဿံ ပုဒ်၏ အနက်ကို သောမနဿသညာ တဏှာ ဟု၊ အဿာဒံ-ပုဒ် အနက်ကို အဿာဒသညာတဏှာ ဟုသိစေချင်းငှါ ထုတ်ပြသောသုတ် - ပုဒ်ငါးခု။)
ကိလေသာနှင့် မရောနှောသော ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာ
ယေ တေ စက္ခုဝိညေယျာ ရူပါ အဒိဋ္ဌာ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ နုစ ပဿသိ နစ တေ ဟောတိ ပဿေယျန္တိ အတ္ထိ တေ တတ္ထ ဆန္ဒောဝါ ရာဂေါဝါ ပေမောဝါတိ၊ နောဟေတံ ဘန္တေ။
စက္ခုဝိညေယျာ ၊ မျက်စိဖြင့် မြင်ကောင်းကုန်သော။
ယေတေရူပါ၊ အကြင်အဆင်းတို့သည်။
အဒိဋ္ဌာ၊ သင်မြင်လတံ့သည်လည်း မဟုတ်ကုန်။
အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ သင်မြင်ဘူးသည်လည်း မဟုတ်ကုန်။
နစ ပဿသိ၊ ယခု သင်မြင်ဆဲလည်း မဟုတ်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပဿေယျံ၊ မြင်လို၏။
ဣတိဧတံစိတ္တမတ္တံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံမျှလည်း။
တေ၊ သင့်အား။
န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုအဆင်းတို့၌။
တေ၊ သင့်အား။
ဆန္ဒောဝါ၊ အလိုဆန္ဒသည်မလည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော။
ရာဂေါဝါ၊ တပ်သောရာဂသည်မူလည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော။
ပေမောဝါ၊ ချစ်သော တဏှာပေမသည်မူလည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိတေ၊ မေးတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧတံဧသောဆန္ဒရာဂပေမော၊ ထိုဆန္ဒရာဂပေမသည်။
မေ၊ အကျွန်ုပ်အား။
နောဟိနတ္ထိ၊ မရှိပါဘုရား။
(ကိလေသာနှင့် မရောနှောသောကြောင့် မပိုင်းခြားအပ်သော ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာကို သိစေချင်းငှါ ထုတ်ပြသော သုတ်တစိတ်။)
ကိလေသာ ၄ ပါး
ကိလေသာသည်ကား၊
၁။ အတိတ်ကိလေသာ၊
၂။ အနာဂတ်ကိလေသာ၊
၃။ ပစ္စုပ္ပန်ကိလေသာ၊
၄။ ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟကိလေသာ အားဖြင့် လေးပါး။
ထိုလေးပါးတို့တွင် -
ဖြစ်ပြီးသော ကိလေသာသည် အတိတ်ကိလေသာ မည်၏။
ဖြစ်လတံ့သော ကိလေသာသည် အနာဂတ်ကိလေသာ မည်၏။
ဖြစ်ဆဲသော ကိလေသာသည် ပစ္စုပ္ပန်ကိလေသာ မည်၏။
ဖြစ်ချင်းငှါထိုက်သော ကိလေသာသည် ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟကိလေသာ မည်၏။
ထိုလေးပါးတို့တွင် -
အတိတ်ကိလေသာကို ဖြစ်ပြီးသောကြောင့် မပယ်အပ်၊
အနာဂတ်ကိလေသာကို မဖြစ်သေးသောကြောင့် မပယ်အပ်၊
ပစ္စုပ္ပန် ကိလေသာကို ဖြစ်ဆဲသောကြောင့် မပယ်အပ်၊
ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟကိလေသာကို ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောကြောင့် ပယ်အပ်၏၊
ထို ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟကိလေသာသည်လည်း -
၁။ ရုပ်၏ ကိလေသာ၊
၂။ ဝေဒနာ၏ ကိလေသာ၊
၃။ သညာ၏ ကိလေသာ၊
၄။ သင်္ခါရ၏ ကိလေသာ၊
၅။ ဝိညာဏ်၏ ကိလေသာ အားဖြင့် ငါးပါး၊
ထိုငါးပါးတို့တွင် -
ရုပ်၏ကိလေသာကို ပယ်သည်ရှိသော် ရုပ်၌ပယ်၏။
ဝေဒနာ၏ကိလေသာကို ပယ်သည်ရှိသော် ဝေဒနာ၌ပယ်၏။
သညာ၏ကိလေသာကို ပယ်သည်ရှိသော် သညာ၌ပယ်၏။
သင်္ခါရ၏ ကိလေသာကို ပယ်သည်ရှိသော် သင်္ခါရ၌ပယ်၏။
ဝိညာဏ်၏ ကိလေသာကို ပယ်သည်ရှိသော် ဝိညာဏ်၌ပယ်၏။
ခန္ဓာ ၄ ပါး
ခန္ဓာသည်ကား၊
အတိတ်ခန္ဓာ၊ အနာဂတ်ခန္ဓာ၊ ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာ၊ ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာ အားဖြင့် လေးပါး။
ထိုလေးပါးတို့တွင် -
ဖြစ်ပြီးသောခန္ဓာသည် အတိတ်ခန္ဓာ မည်၏။
ဖြစ်လတံ့သောခန္ဓာသည် အနာဂတ်ခန္ဓာ မည်၏။
ဖြစ်ဆဲသော ခန္ဓာသည် ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာ မည်၏။
ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်သောခန္ဓာသည် ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာ မည်၏။
ထိုလေးပါးတို့တွင် ဖြစ်ပြီးသော အတိတ်ခန္ဓာ၊ ဖြစ်လတံ့သော အနာဂတ်ခန္ဓာ၊ ဖြစ်ဆဲသော ပစ္စုပ္ပန်ခန္ဓာကို ကိလေသာနှင့် ရောနှောသောကြောင့် မရောနှောအောင် ပိုင်းခြားအပ်၏။
ဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာကို ဖြစ်ချင်းငှါ ထိုက်ရုံမျှဖြစ်၍ ကိလေသာနှင့် မရောနှော သောကြောင့် မပိုင်းခြားအပ်။ မပိုင်းခြားအပ်သော ထိုဥပ္ပဇ္ဇနာရဟခန္ဓာ သည်လည်း ရုပ်-ဝေဒနာ-သညာ-သင်္ခါရ-ဝိညာဏ် အားဖြင့် ငါးပါး။ ထိုငါးပါးတို့တွင် -
မပိုင်းခြားအပ်သောရုပ် လွတ်သည်ရှိသော် ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌လွတ်၏။
မပိုင်းခြားအပ်သောဝေဒနာ လွတ်သည်ရှိသော် ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌လွတ်၏။
မပိုင်းခြားအပ်သောသညာ လွတ်သည်ရှိသော် ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌လွတ်၏။
မပိုင်းခြားအပ်သောသင်္ခါရ လွတ်သည်ရှိသော် ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌လွတ်၏။
မပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ် လွတ်သည်ရှိသော် ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ လွတ်၏။
လွတ်ပုံ
ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။ ပျောက်သော ဆန္ဒရာဂသည်လည်း ကုန်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ အကြောင်းကင်းသောကြောင့်၊ ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၌ နောင်အသစ်အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘောစဉ်းစဉ်း၊ မပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်၏ လွတ်ချင်းပင်တည်း။
ပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၌ ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။ ပျောက်သော ဆန္ဒရာဂသည် လည်း ကုန်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ အကြောင်းကင်းသောကြောင့် ပိုင်းခြား အပ်သော ဝေဒနှာ၌ နောင်အသစ် အသစ်ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘော စဉ်းစဉ်း၊ မပိုင်းခြားအပ်သော ဝေဒနာ၏ လွတ်ချင်းပင်တည်း။
ပိုင်းခြားအပ်သောသညာ၌ ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။ ပျောက်သော ဆန္ဒရာဂသည်လည်း ကုန်သောသဘော ရှိသည်ဖြစ်၍ အကြောင်းကင်းသောကြောင့် ပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၌ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘောစဉ်းစဉ်း မပိုင်းခြားအပ်သော သညာ၏ လွတ်ချင်းပင်တည်း။
ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။ ပျောက်သော ဆန္ဒရာဂသည်လည်း ကုန်သောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍ အကြောင်းကင်းသောကြောင့် ပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၌ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘောစဉ်းစဉ်း၊ မပိုင်းခြားအပ်သော သင်္ခါရ၏ လွတ်ချင်းပင်တည်း။
ပိုင်းခြားအပ်သောဝိညာဏ်၌ ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။ ပျေက်သောဆန္ဒရာဂသည်လည်း ကုန်သောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍ အကြောင်းကင်းသောကြောင့် ပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၌ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘောစဉ်းစဉ်း၊ မပိုင်းခြားအပ်သော ဝိညာဏ်၏ လွတ်ချင်းပင်တည်း။
ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်- ဝေဒနာ- သညာ- သင်္ခါရ- ဝိညာဏ်၌ ဆန္ဒရာဂ၏ ပျောက်ချင်းကြောင့် ပိုင်းခြားအပ်သော ရုပ်- ဝေဒနာ- သညာ- သင်္ခါရ- ဝိညာဏ်၊ နောင်အသစ်အသစ် ဖြစ်ချင်းငှါ မထိုက်သော အကျိုးသဘော၊ ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ အကြာင်းကင်းသော နိဗ္ဗာန် ထင်သည်ကို မဂ်ဖြင့် ယောဂီပုဂ္ဂိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုသည် ဆိုရမည်။ အာရုံပြုသည် မဆိုရ။
ထို့ကြောင့် -
ဣဒံ ရူပဿနိဿရဏန္တိ။ပ။
ဣဒံဝေဒနာယနိဿရဏန္တိ။ပ။
ဣဒံသညာယနိဿရဏန္တိ။ပ။
ဣဒံသင်္ခါရာနံနိဿရဏန္တိ။ပ။
ဣဒံဝိညာဏဿနိဿရဏန္တိ၊
သစ္ဆိကြိယာပဋိဝေဓောနိရောဓသစ္စံ - ဟု ဟောတော်မူသည်။
အကြောင်းကင်းသောကြောင့် မဖြစ်သော အကျိုးသဘော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ ဆိုက်ရောက်သည်ကို နိဗ္ဗာန်ဟောင်း ဟုတ်သလော၊ မဟုတ်သလော၊ စောကြောနိုင်သော ဉာဏ်ရှိမှ ပေါရာဏ နိဗ္ဗာန် ဆိုက်ရောက်ဟန်ကို အမှန် သိနိုင်ကြမည်။
သစ္စာလေးပါး (ရုပ်ကိုစွဲ၍)
ယံရူပံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ရူပဿ အဿာဒေါတိ ပဟာနပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။ ယံ ရူပံ အနိစ္စံ ဒုက္ခံ ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ အယံ ရူပဿ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။ ယော ရူပသ္မိံ ဆန္ဒရာဂဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ရူပဿ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ။ ယာ ဣမေသု တီသု ဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ-သင်္ကပ္ပေါ-ဝါစာ-ကမ္မန္တော-အာဇီဝေါ-ဝါယာမော-သတိ-သမာမိ-ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ရူပံ၊ ရုပ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင်သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ သည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း၊
ဣတိအယံရူပဿအဿာဒေါ၊ ဤရုပ်၏ အဿာဒသညာ တဏှာသည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
ယံရူပံ၊ အကြင်ရုပ်သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤရုပ်၏မမြဲ ဆင်းရဲ- ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ရုပဿ၊ ရုပ်၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံရူပဿ အာဒီနဝေါ၊ ဤရုပ်၏အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ရူပသ္မိံ၊ ရုပ်၌။
ယောဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂပျောက်ချင်းသည်ကား။
ရူပဿ၊ ရုပ်၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံ ရူပဿ နိဿရဏံ၊ ဤရုပ်၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏၊
ဣမေသု တီသု ဌာနေသု၊ ဒုက္ခ-သမုဒယ - နိရောဓ ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ကြန်ချင်း။
ယာဝါစာ၊ အကြင်ဆိုချင်း။
ယောကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယောအာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယော ဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့ မြင်ချင်း ကြန်ချင်း ဆိုချင်း ပြုချင်း အသက်မွေးချင်း အားထုတ်ချင်း ထင်ချင်း တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော၊ ပွါးသောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။
ယံ ဝေဒနံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံ သောမနဿံ၊ အယံ ဝေဒနာယ အဿာဒေါတိ ပဟာန ပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယာ ဝေဒနာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမ ဓမ္မာ၊ အယံ ဝေဒနာယ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော ဝေဒနာယ ဆန္ဒရာဂ ဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ဝေဒနာယ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ၊
ယာ ဣမေသု တီသု ဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ-သင်္ကပ္ပေါ-ဝါစာ-ကမ္မန္တော-အာဇီဝေါ-ဝါယာမော-သတိ-သမာမိ-ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင်သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ သည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း၊
ဣတိ အယံ ဝေဒနာယ အဿာဒေါ၊ ဤဝေဒနာ၏ အဿာဒသညာ တဏှာ သည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
ယာဝေဒနာ၊ အကြင်ဝေဒနာသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤဝေဒနာ၏ မမြဲ ဆင်းရဲ- ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံ ဝေဒနာ အာဒီနဝေါ၊ ဤဝေဒနာ၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၌။
ယောဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂပျောက်ချင်းသည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိဣဒံဝေဒနာယနိဿရဏံ၊ ဤဝေဒနာ၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏၊
ဣမေသု တီသု ဌာနေသု၊ ဒုက္ခ-သမုဒယ - နိရောဓ ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ကြံချင်း။
ယာဝါစာ၊ အကြင်ဆိုချင်း။
ယောကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယောအာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယော ဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့ မြင်ချင်း ကြံချင်း ဆိုချင်း ပြုချင်း အသက်မွေးချင်း အားထုတ်ချင်း ထင်ချင်း တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော၊ ပွါးသောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။
ယံ သညံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံသောမနဿံ၊ အယံ သညာယ အဿာဒေါတိ ပဟာန ပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမ ဓမ္မာ၊ အယံ သညာယ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော သညာယ ဆန္ဒရာဂ ဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ သညာယ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ၊
ယာ ဣမေသု တီသု ဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ-သင်္ကပ္ပေါ-ဝါစာ-ကမ္မန္တော-အာဇီဝေါ-ဝါယာမော-သတိ-သမာမိ-ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
သညံ၊ သညာကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင်သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ သည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း၊
ဣတိအယံ သညာယ အဿာဒေါ၊ ဤသညာ၏ အဿာဒသညာ တဏှာသည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
ယာသညာ၊ အကြင်သညာသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သောသဘော။
အယံ၊ ဤသညာ၏ မမြဲ ဆင်းရဲ- ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိအယံသညာယ အာဒီနဝေါ၊ ဤသညာ၏အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
သညာယ၊ သညာ၌။
ယောဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂပျောက်ချင်းသည်ကား။
သညာယ၊ သညာ၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိရဒံသညာယနိဿရဏံ၊ ဤသညာ၏ လွတ်ချင်းသည်ကာ။
သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏၊
ဣမေသု တီသု ဌာနေသု၊ ဒုက္ခ-သမုဒယ - နိရောဓ ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ကြံချင်း။
ယာဝါစာ၊ အကြင်ဆိုချင်း။
ယောကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယောအာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယော ဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့ မြင်ချင်း ကြံချင်း ဆိုချင်း ပြုချင်း အသက်မွေးချင်း အားထုတ်ချင်း ထင်ချင်း တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော၊ ပွါးသောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။
ယံ သင်္ခါရေ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံသောမနဿံ၊ အယံ သင်္ခါရာနံ အဿာဒေါတိ ပဟာန ပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယေသင်္ခါရာ အနိစ္စာ ဒုက္ခာ ဝိပရိဏာမ ဓမ္မာ၊ အယံ သင်္ခါရာနံ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော သင်္ခါရေသု ဆန္ဒရာဂ ဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ သင်္ခါရာနံ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ၊
ယာ ဣမေသု တီသု ဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ-သင်္ကပ္ပေါ-ဝါစာ-ကမ္မန္တော-အာဇီဝေါ-ဝါယာမော-သတိ-သမာမိ-ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
သင်္ခါရရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင်သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ သည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း၊
ဣတိ အယံ သင်္ခါရာနံ အဿာဒေါ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ အဿာဒသညာ တဏှာ သည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ
ယေသင်္ခါရာ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။
အယံ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ မမြဲ ဆင်းရဲ- ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိ အယံ သင်္ခါရာနံအာဒီနဝေါ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။
ယောဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂပျောက်ချင်းသည်ကား။
သင်္ခါရာနံ၊ သင်္ခါရတို့၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိ ဣဒံ သင်္ခါရာနံ နိဿရဏံ၊ ဤသင်္ခါရတို့၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏၊
ဣမေသု တီသု ဌာနေသု၊ ဒုက္ခ-သမုဒယ - နိရောဓ ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ကြံချင်း။
ယာဝါစာ၊ အကြင်ဆိုချင်း။
ယောကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယောအာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယော ဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့ မြင်ချင်း ကြံချင်း ဆိုချင်း ပြုချင်း အသက်မွေးချင်း အားထုတ်ချင်း ထင်ချင်း တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော၊ ပွါးသောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။
ယံ ဝိညာဏံ ပဋိစ္စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သုခံသောမနဿံ၊ အယံ ဝိညာဏဿ အဿာဒေါတိ ပဟာန ပဋိဝေဓော သမုဒယသစ္စံ။
ယံ ဝိညာဏံ အနိစ္စံ ဒုက္ခံ ဝိပရိဏာမ ဓမ္မံ၊ အယံ ဝိညာဏဿ အာဒီနဝေါတိ ပရိညာပဋိဝေဓော ဒုက္ခသစ္စံ။
ယော ဝိညာဏသ္မိုံ ဆန္ဒရာဂ ဝိနယော ဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ ဣဒံ ဝိညာဏဿ နိဿရဏန္တိ သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော နိရောဓသစ္စံ၊
ယာ ဣမေသု တီသု ဌာနေသု ဒိဋ္ဌိ-သင်္ကပ္ပေါ-ဝါစာ-ကမ္မန္တော-အာဇီဝေါ-ဝါယာမော-သတိ-သမာမိ-ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော မဂ္ဂသစ္စံ။
ဝိညာဏံ၊ ဝိညာဏ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ယံသုခံသောမနဿံ၊ အကြင်သုခသညာ သောမနဿသညာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယံ၊ ဤသုခသညာ သောမနဿသညာ သည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
အဿာဒေါ၊ အဿာဒသညာ တဏှာတည်း၊
ဣတိ အယံ ဝိညာဏဿ အဿာဒေါ၊ ဤဝိညာဏ်၏ အဿာဒသညာ တဏှာ သည်ကား။
ပဟာနပဋိဝေဓော၊ ပယ်အပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
သမုဒယသစ္စံ၊ သမုဒယသစ္စာ မည်၏။
ယံ ဝိညာဏံ၊ အကြင်ဝိညာဏ်သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဘောက်ပြန်သော သဘောရှိကုန်၏။
အယံ၊ ဤဝိညာဏ်၏ မမြဲ ဆင်းရဲ- ဘောက်ပြန်သော သဘောသည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တည်း။
ဣတိအယံဝိညာဏဿ အာဒီနဝေါ၊ ဤဝိညာဏ်၏ အပြစ်သည်ကား။
ပရိညာပဋိဝေဓော၊ ပိုင်းခြားအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
ဒုက္ခသစ္စံ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏။
ဝိညာဏသ္မိံ၊ ဝိညာဏ်၌။
ယောဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂကို ဖျောက်၏။
ယံဆန္ဒရာဂပဟာနံ၊ အကြင်ဆန္ဒရာဂပျောက်၏။
ဣဒံ၊ ဤသို့ ဆန္ဒရာဂပျောက်ချင်းသည်ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ဝိညာဏ်၏။
နိဿရဏံ၊ လွတ်ချင်းတည်း။
ဣတိ ဣဒံ ဝိညာဏဿ နိဿရဏံ၊ ဤဝိညာဏ်၏ လွတ်ချင်းသည်ကား။
သစ္ဆိကြိယာ ပဋိဝေဓော၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော သဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
နိရောဓသစ္စံ၊ နိရောဓသစ္စာ မည်၏၊
ဣမေသု တီသု ဌာနေသု၊ ဒုက္ခ-သမုဒယ - နိရောဓ ဤသုံးဌာနတို့၌။
ယာဒိဋ္ဌိ၊ အကြင်မြင်ချင်း။
ယောသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ကြံချင်း။
ယာဝါစာ၊ အကြင်ဆိုချင်း။
ယောကမ္မန္တော၊ အကြင်ပြုချင်း။
ယောအာဇီဝေါ၊ အကြင်အသက်မွေးချင်း။
ယော ဝါယာမော၊ အကြင်အားထုတ်ချင်း။
ယာသတိ၊ အကြင်ထင်ချင်း။
ယောသမာဓိ၊ အကြင်တည်ချင်း။
အယံ၊ ဤသို့ မြင်ချင်း ကြံချင်း ဆိုချင်း ပြုချင်း အသက်မွေးချင်း အားထုတ်ချင်း ထင်ချင်း တည်ချင်းသည်ကား။
ဘာဝနာ ပဋိဝေဓော၊ ပွါးသောသဘောရှိသည်ဖြစ်၍။
မဂ္ဂသစ္စံ၊ မဂ္ဂသစ္စာ မည်၏။
ဤသို့ -
ဒုက္ခသစ္စာကို ပိုင်းခြားခြင်းကိစ္စ၊
သမုဒယသစ္စာကို ပယ်ချင်းကိစ္စ၊
နိရောဓသစ္စာကို မျက်မှောက်ပြုချင်းကိစ္စ
မဂ္ဂသစ္စာကို ပွါးချင်းကိစ္စ၊
မဂ်ကိစ္စလေးချက် တပြိုင်နက်ဖြစ်ပုံကို နေဝနိမိတ္တ နဝဝတ္တဝုဋ္ဌာန၊ ဧကတောဝုဋ္ဌာန၊ ဒုဘတောဝုဋ္ဌာန အားဖြင့်ပြတော်မူ၏။
တတ္ထ အနုလောမံ သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ ကိလေသတမံ ဝိနောဒေတုံ သက္ကောတိ၊ န နိဗ္ဗာနမာရမ္မဏံ ကာတုံ၊
ဂေါတြဘူ နိဗ္ဗာနမေ၀ အာရမ္မဏံ ကာတုံ သက္ကောတိ၊ န သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ တမံ ဝိနောဒေတုံ။ ပ။
တေနေဝစေတံ မဂ္ဂဿ အာဝဇ္ဇနန္တိ ဝုစ္စတိ။
တဥှိ အနာဝဇ္ဇနမ္ပိ သမာနံ အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနေ ဌတွာ ဧဝံ နိဗ္ဗတ္တာတီတိ မဂ္ဂဿ သညံ ဒတွာ ဝိယ နိရုဇ္ဈတိ။
မဂ္ဂေါပိတေန ဒိန္နသညံ အမုဉ္စတွာ၀ အဝီစိသန္တတိဝသေန တံ ဉာဏံ အနုဗန္ဓမာနော အနိဗ္ဗိဒ္ဓပုဗ္ဗံ အပဒါလိတပုဗ္ဗံ လောဘက္ခန္ဓံ ဒေါသက္ခန္ဓံ မောဟက္ခန္ဓံ နိဗ္ဗိဇ္ဈမာနောဝ ပဒါလယမာနောဝ နိဗ္ဗတ္တတိ။ပ။
န ကေဝလဉ္စေသ မဂ္ဂေါ လောဘက္ခန္ဓာဒီနံ နိဗ္ဗိဇ္ဈနမေ၀ ကရောတိ။ အပိစခေါ အနမတဂ္ဂသံသာရဝဋ္ဋ ဒုက္ခသမုဒ္ဒံ သောသေတိ။
သဗ္ဗအပါယဒွါရာနိ ပိဒဟတိ။ သတ္တန္နံ အရိယ ဓနာနံ သမုခိဘာဝံ ကရောတိ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကံ မိစ္ဆာမဂ္ဂံ ပဇဟတိ၊ သဗ္ဗဝေရဘယာနိ ဝူပသမေတိ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ သြရသ ပုတ္တဘာဝံ ဥပနေတိ၊ အညေသဉ္စ အနေကသတာနံ အာနိသံသာနံ ပဋိလာဘာယ သံဝတ္တတီတိ ဧဝံ အနေကာနိသံသ ဒါယကေန သောတာပတ္တိမဂ္ဂေန သမ္ပယုတ္တံ ဉာဏံ သောတပတ္တိ မဂ္ဂေ ဉာဏန္တိ။
တတ္ထ၊ ထိုအနုလောမဉာဏ် ဂေါတြဘူဉာဏ် ၂-ပါးတို့တွင်။
အနုလောမံ၊ အနုလောမဉာဏ်သည်ကား။
သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ၊ နိရောဓသစ္စာကို ဖုံးအုပ်သော။
ကိလေသတမံ၊ ကိလေသာ အမိုက်မှောင်ကို။
ဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ချင်းငှါ။
သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
အာရမ္မဏံကာတုံ၊ အာရုံပြုချင်းငှါ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
ဂေါတြဘူ၊ ဂေါတြဘူဉာဏ်သည်ကား။
နိဗ္ဗာနမေဝ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။
အာရမ္မဏံကာတုံ၊ အာရုံပြုချင်းငှါ။
သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။
သစ္စပဋိစ္ဆာဒကံ၊ နိရောဓသစ္စာကို ဖုံးအုပ်သော။
တမံ၊ ကိလေသာ အမိုက်မှောင်ကို။
ဝိနောဒေတုံ၊ ပယ်ချင်း။
နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
တေနေဝစ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်လည်း။
ဧတံဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်ကို။
မဂ္ဂဿ-သောတာပတ္တိမဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနန္တိ၊ အာဝဇ္ဇန်းဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တဥှိ တံ ဧဝ ဂေါတြဘူဉာဏံ၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ် သည်သာလျှင်။
အနာဝဇ္ဇနမ္ပိသမာနံ၊ ဝဇ္ဇန်းမဟုတ်သည် ဖြစ်လျက်လည်း။
အာဝဇ္ဇနံဝိယ၊ အာဝဇ္ဇန်းကဲ့သို့။
မဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်၏။
အာဝဇ္ဇနဋ္ဌာနေ၊ အာဝဇ္ဇန်းဌာန၌။
ဌတွာ၊ တည်၍။
ဧဝံနိဗ္ဗတ္တာဟိ၊ ဤသို့ဖြစ်လော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝုတ္တမ္ပိ၊ မဆိုသော်လည်း။
ဝုတ္တံဝိယ၊ ဆိုသလို။
မဂ္ဂဿ၊ သောတာပတ္တိမဂ်အား။
သညံ၊ အမှတ်သညာကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ခြုဓ်၏။
မဂ္ဂေါပိ၊ သောတာပတ္တိမဂ်သည်လည်း။
တေန၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်သည်။
ဒိန္နသညံ၊ ပေးအပ်သော အမှတ်သညာကို။
အမုဉ္စိတွာဝ၊ မလွှတ်မူ၍သာလျှင်။
အဝီစိသန္တတိဝသေန၊ မခြားမပြတ် အစဉ်စပ်သော အလိုအားဖြင့်။
တံဉာဏံ၊ ထိုဂေါတြဘူဉာဏ်သို့။
အနုဗန္ဓမာနော၊ အစဉ်လိုက်သည်ဖြစ်၍။
အနိဗ္ဗိဒ္ဓပုဗ္ဗံ၊ မဘောက်ထွင်းဘူးသော။
အပဒါလိတပုဗ္ဗံ၊ မပေါက်ခွဲဘူးသော။
လောဘက္ခန္ဓံ ဒေါသက္ခန္ဓံ မောဟက္ခန္ဓံ၊ လောဘဓုံး-ဒေါသဓုံး- မောဟဓုံးကို။
နိဗ္ဗိဇ္ဈမာနောဝ ပဒါလယမာနောဝ၊ ဘောက်ထွင်း ပေါက်ခွဲလျက်သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။
ဧသဧသာမဂ္ဂေါ၊ ဤသောတာပတ္တိမဂ်သည်ကား။
လောဘက္ခန္ဓာဒီနံ၊ လောဘဓုံး စသည်တို့ကို။
နိဗ္ဗိဇ္ဈနမေဝ၊ ဘောက်ထွင်းချင်းကိုသာလျှင်။
နကရောတိ၊ ပြုသည်မဟုတ်သေး။
အပိစခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
အနမတဂ္ဂသံသာရဝဋ္ဋ ဒုက္ခသမုဒ္ဒံ၊ မသိအပ်သော အစရှိသော သံသရာဝဋ်ဒုက္ခ သမုဒ္ဒရာကို။
သောသေတိ၊ ချောက်ခမ်းစေ၏။
သဗ္ဗအပါယဒွါရာနိ၊ အလုံးစုံသော အပါယ်တံခါးတို့ကို။
ပိဒဟတိ၊ ပိတ်၏။
သတ္တန္နံ အရိယ ဓနာနံ၊ အရိယာတို့၏ ဥစ္စာ ၇-ပါးတို့ကို။
သမုခိဘာဝံ၊ မျက်မှောက်၏အဖြစ်ကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
အဋ္ဌင်္ဂိကံ၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော။
မိစ္ဆာမဂ္ဂံ၊ မိစ္ဆာမဂ်ကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
သဗ္ဗဝေရဘယာနိ၊ အလုံးစုံသော ဘေးရန်တို့ကို။
ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သြရသ ပုတ္တဘာဝံ၊ ရွှေရင်တော်နှစ် သားတော်စစ်... သမီးတော်စစ်အဖြစ်သို့။
ဥပနေတိ၊ ရောက်စေသေး၏။
အညေသဉ္စ၊ တပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
အနေကသတာနံ၊ အရာမက များကုန်သော။
အာနိသံသာနံ၊ အာနိသင်တို့ကို။
ပဋိလာဘာယ၊ ရချင်းငှါ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။
အနေကာနိသံသဒါယကေန၊ အရာမက များသော အကျိုးကို ပေးချင်းငှါ စွမ်းနိုင်သော။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေန၊ သောတာပတ္တိမဂ်နှင့်။
သမ္ပယုတ္တံဉာဏံ၊ ယှဉ်သောဉာဏ်ကို။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂေ ဉာဏန္တိ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပဌမ-မဂ္ဂဉာဏံ နိဋ္ဌိတံ။
ဣမဿ ပန ဉာဏဿ အနန္တရံ တဿေ၀ ဝိပါကဘူတာနိ၊ ဒွေတီဏိ ဝါ ဖလစိတ္တာနိ ဥပဇ္ဇန္တိ။
ဣမဿပနဉာဏဿ ဤသောတာပတ္တိမဂ်ဉာဏ်၏ကား။
အနန္တရံ၊ အခြားမဲ့၌။
တဿေဝ၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်၏သာလျှင်။
ဝိပါကဘူတာနိ၊ အကျိုးဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။
ဒွေတီဏဝါဖလစိတ္တာနိ၊ နှစ်ကြိမ်လည်း သုံးကြိမ်လည်း ဖြစ်ကုန်သော သောတာပတ္တိ ဖိုလ်စိတ်တို့သည်။
ဥပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သောတာပတ္တိမဂ်၏အကျိုး၊ သောဝာာပတ္တိဖိုလ်စိတ် ဖြစ်သောဟူ၏။
အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း။
မဂ္ဂေါဟိ နိမိတ္တတော ပဝတ္တတော စ ဝုဋ္ဌဟန္တော ကိလေသေ ပဇဟတီတိ အတ္တနော ခဏေ တံ ပယောဂံ ကရောတိ နာမ။ ဖလက္ခဏေ ပနဿ သော ပယောဂေါ ပဋိပဿဒ္ဓေါ ဝူပသန္တော နာမ ဟောတိ။
(ဋီကာ)
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်ကား။
နိမိတ္တတောစ၊ နိမိတ္တမှ လည်းကောင်း။
ပဝတ္တတောစ၊ ပဝတ္တမှ လည်းကောင်း။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ ထသည်ရှိသော်။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အတ္တနောခဏေ၊ မိမိဖြစ်သော မဂ်ခဏ၌။
တံပယောဂံ၊ နိမိတ္တ-ပဝတ္တမှထသော ထိုပယောဂကို။
ကရောတိ နာမ၊ ပြုသည်မည်၏။
ဖလက္ခဏေ ပနဿ၊ ဖိုလ်ခဏ၌ကား။
အဿဣမဿမဂ္ဂဿ၊ ဤမဂ်၏။
သောပယောဂေါ၊ နိမိတ္တ, ပဝတ္တမှထသော ထိုပယောဂသည်။
ပဋိပဿဒ္ဓေါ၊ ငြိမ်းသည်။
ဝူပသန္တောနာမ၊ ငြိမ်းသည်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ဋီကာနက်)
သောတာပတ္တိမဂ် သည်ကား နိမိတ္တ ပဝတ္တမှထသော ပယောဂကိုပြု၏။
သောတာပတ္တိဖိုလ်သည်ကား မဂ်၏နိမိတ္တ-ပဝတ္တမှထသော ပယောဂကို ပြုရသော မည်သည် မရှိ၊ ငြိမ်း၏။ ပယောဂ ငြိမ်းသောသဘော သည်ပင်လျှင် မဂ်၏အကျိုး ဖိုလ်ဖြစ်သည်မည်၏။
သောတာတ္တိမဂ္ဂက္ခဏေ ဒဿနဋ္ဌေန သမ္မာဒိဋ္ဌိ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ ဝုဋ္ဌာတိ။ တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ စ ခန္ဓေဟိ စ ဝုဋ္ဌာတိ။ ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေတိ ဝုဋ္ဌာတိ။ တပ္ပယောဂပဋိပဿဒ္ဓတ္တာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဂ္ဂဿေတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ မဂ္ဂဿေတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာဝါစာ၊ မဂ္ဂဿတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာကမ္မန္တော၊ မဂ္ဂဿေတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာအာဇီဝေါ၊ မဂ္ဂဿေတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာဝါယာမော၊ မဂ္ဂဿေတံ ဖလံ။ပ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မသတိ၊ မဂ္ဂဿေတံ၊ ဖလံ။
သောတာပတ္တိ-မဂ္ဂက္ခဏေ အဝိက္ခေပဋ္ဌေန သမ္မာသမာဓိ မိစ္ဆာသမာဓိတော ဝုဋ္ဌာတိ။ တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ စ ခန္ဓေဟိ စ ဝုဋ္ဌာတိ။ ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ ဝုဋ္ဌာတိ၊ တပ္ပယောဂပဋိပဿဒ္ဓတ္တာ ဥပ္ပဇ္ဇတိ သမ္မာသမာဓိ၊ မဂ္ဂဿေတံဖလံ။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂက္ခဏေ၊ သောတပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
ဒဿနဋ္ဌေန၊ မြင်သောအနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ စ၊ ထို မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိနှင့် အတူလိုက်၍ ဖြစ်ကုန်သော ကိလေသာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ခန္ဓေဟိစ၊ ခန္ဓာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဗဟိဒ္ဓါ စ သဗ္ဗနိမိတ္တေတိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပနိမိတ်တို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တပ္ပယောဂပဋိပဿဒ္ဓတ္တာ၊ ထိုမဂ်၏နိမိက္က ပဝတ္တမှ ထသောပယောဂ ငြိမ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အနန္တရံ၊ မဂ်၏အခြားမဲ့။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံသမ္မာဒိဋ္ဌိ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာဒိဋ္ဌိ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံသမ္မာသင်္ကပ္ပ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာသင်္ကပ္ပ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မာဝါစာ၊ သမ္မာဝါစာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံသမ္မာဝါစာ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာဝါစာ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မာကမ္မန္တော၊ သမ္မာကမ္မန္တသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံသမ္မာကမ္မန္တ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာကမ္မန္တ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မာအာဇီဝေါ၊ သမ္မာအာဇီဝသည်။
ဥပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏၊
ဧတံသမ္မာအာဇီဝ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာအာဇီဝ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မာဝါယာမော၊ သမ္မာဝါယာမသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဧတံသမ္မာအာဇီ၀ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာဝါယာမ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သမ္မသတိ၊ သမ္မာသတိသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တံသမ္မာသတိ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ ထိုသမ္မာသတိ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
သောတာပတ္တိမဂ္ဂက္ခဏေ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ခဏ၌။
အဝိက္ခေပဋ္ဌေန၊ မပျံ့လွင့်သော အနက်သဘောကြောင့်။
သမ္မာသမာဓိ၊ သမ္မာသမာဓိသည်။
မိစ္ဆာသမာဓိတော၊ မိစ္ဆာသမာဓိမှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တဒနုဝတ္တကကိလေသေဟိ၊ ထိုမိစ္ဆာသမာဓိနှင့် အတူလိုက်၍ဖြစ်ကုန်သော ကိလေသာ တို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ခန္ဓေဟိစ၊ ခန္ဓာတို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ဗဟိဒ္ဓါ စသဗ္ဗနိမိတ္တေဟိ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရအပ နိမိတ်တို့မှလည်း။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
တပ္ပယောဂပဋိပဿဒ္ဓတ္တာ၊ ထိုမဂ်၏ နိမိတ္တ ပဝတ္တ ထသော ပယောဂ-ငြိမ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အနန္တရံ၊ မဂ်၏ အခြားမဲ့။
သမ္မာသမာဓိ၊ သမ္မာသမာဓိသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တံသမ္မာသမာဓိ ပဋိပဿဒ္ဓိ ပဟာနံ၊ သမ္မာသမာဓိ ပဋိပဿဒ္ဓိပဟာန်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။
ဖလံ၊ အကျိုးတည်း။
ထို့ကြောင့်၊ ရတနသုတ်- ဓမ္မဂုဏ်တော်၌။
သမာဓိမာနန္တရိကညမာဟု - ဟုဟောတော်မူ၏။
အာနန္တရိကံ၊ မဂ်၏အခြားမဲ့၌ ဖြစ်သော။
အညံ၊ ဖိုလ်ကို။
သမာဓိံ၊ ပယောဂငြိမ်း၏ဟူ၍။
အာဟု၊ ဆိုကြကုန်၏။
ဖလပရိယောသာနေ ပနဿ စိတ္တံ ဘဝင်္ဂံ ဩတရတိ။
တတော ဘဝင်္ဂံ ဥပစ္ဆိန္ဒိတွာ မဂ္ဂပစ္စဝေက္ခဏတ္ထာယ ဥပ္ပဇ္ဇတိ မနောဒွါရာဝဇ္ဇနံ။
တသ္မိံ နိရုဒ္ဓေ ပဋိပါဋိယာ သတ္တမဂ္ဂပစ္စဝေက္ခဏဇဝနာနိ ဥပ္ပဇ္ဇန္တီဟိ။
ပုန ဘဝင်္ဂံ ဩတရိတွာ တေနေ ဝ နယေန ဖလာဒီနံ ပစ္စဝေက္ခဏတ္ထာယ အာဝဇ္ဇနာဒီနိ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ။
ယေသံ ဥပ္ပတ္တိယာ ဧသ မဂ္ဂံ ပစ္စဝေက္ခတိ။ ဖလံ ပစ္စဝေက္ခတိ။ ပဟီနကိလေသေ ပစ္စဝေက္ခတိ။ အပသိဋ္ဌကိလေလေ ပစ္စဝေက္ခတိ။ နိဗ္ဗာနံ ပစ္စဝေက္ခတိ။
သောဟိ ဣမိနာ ဝတာဟံ မဂ္ဂေန အာဂတောတိ မဂ္ဂံ ပစ္စဝေက္ခတိ၊
အယံ မေ အာနိသံသော ပဋိလဒ္ဓေါတိ ဖလံ ပစ္စဝေက္ခတိ။
ဣမေ နာမ မေ ကိလေသာ ပဟီနာတိ ပဟီနကိလေသေ ပစ္စဝေက္ခတိ၊
ဣမေ နာမ မေ ကိလေသာ အဝသိဋ္ဌာတိ ဥပရိမဂ္ဂတ္တယဝဇ္ဈေ ကိလေသေ ပစ္စဝေက္ခတိ။
အဝသာနေ စ အယံမေ ဓမ္မော အာရမ္မဏတော၊ ပဋိဝိဒ္ဓေါတိ အမတံ နိဗ္ဗာနံ ပစ္စဝေက္ခတိ။
ဣတိ သောတပန္နဿ အရိယသာဝကဿ ပဉ္စပစ္စဝေက္ခဏာနိ ဟောန္တိ။
ဖလပရိယောသာနေပန၊ ဖိုလ်၏အဆုံး၌ကား။
အဿ ဣမဿ သောတာပန္နဿ၊ ဤသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ဘဝင်္ဂံ၊ ဘဝင်သို့။
ဩတရတိ၊ သက်၏။
တတော၊ ထို့နောက်။
ဘဝင်္ဂံ၊ ဘဝင်ကို။
ဥပစ္ဆန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။
မဂ္ဂပစ္စဝေက္ခဏတ္ထာယ၊ မဂ်ကိုဆင်ခြင်ချင်း အကျိုးငှါ။
မနောဒွါရာဝဇ္ဇနံ၊ မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တသ္မိံ၊ ထို မနောဒွါရာဝဇ္ဇန်းသည်။
နိရုဒ္ဓေ၊ ခြုဓ်သည်ရှိသော်။
ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အတိုင်း။
သတ္တမဂ္ဂပစ္စဝေက္ခဏဇဝနာနိ၊ မဂ်ကိုဆင်ခြင်သော ပစ္စဝေက္ခဏာ ဇော ၇-ကြိမ် တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
ပစ္စဝေက္ခဏာယ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာ၏။
ဧကောဝါရော၊ တကြိမ်။
ပုန၊တဖန်။
ဘဝင်္ဂံ၊ ဘဝင်သို့။
ဩတရိတွာ၊ သက်၍။
တေနေဝ နယေန၊ ထိုဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဖလာဒီနံ၊ ဖိုလ်စသည်တို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခဏတ္ထာယ၊ ဆင်ခြင်ချင်းအကျိုးငှါ။
အာဝဇ္ဇနာဒီနိ၊ အာဝဇ္ဇန်း စသည်တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ ဣမေ၊ ဤသည်တို့ကား။
ပစ္စဝေက္ခဏာယ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာ၏။
စတ္တာရောဝါရာ၊ လေးကြိမ်။
ယေသံ၊ အကြင် ပစ္စဝေက္ခဏာ ငါးကြိမ်တို့၏။
ဥပ္ပတ္တိယာ၊ ဖြစ်ချင်းကြောင့်။
ဧသဧသော သောတာပန္နော၊ ဤသောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဖလံ၊ ဖိုလ်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ပဟီနကိလေသေ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
အဝသိဋ္ဌကိလေသေ၊ ကြွင်းသော ကိလေသာတို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဟိ၊ ဆင်ခြင်ပုံကား။
သော-သောတာပန္နော၊ ထိုသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဣမိနာမဂ္ဂေန၊ ဤမဂ်ဖြင့်။
အာဂတောဝတ၊ လာခဲ့ပြီတကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
အယံအာနိသံသော၊ ဤအကျိုးကို။
မေ၊ ငါသည်။
ပဋိလဒ္ဓေါဝတ၊ ရအပ်ပြီတကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဖလံ၊ ဖိုလ်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဣမေနာမကိလေသာ၊ ဤမည်သော ကိလေသာတို့ကို။
မေ၊ ငါသည်။
ပဟီနာဝတ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီတကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဟီနကိလေသေ၊ ပယ်အပ်ပြီးသော ကိလေသာတို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဣမေနာမကိလေသာ၊ ဤမည်သော ကိလေသာတို့သည်ကား။
မေ၊ ငါ့အား။
အဝသိဋ္ဌာ ဝတ၊ ကြွင်းသေးကုန်သည်တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဥပရိမဂ္ဂတ္တယဝဇ္ဈေ၊ အထက်မဂ် သုံးခုသည် ပယ်အပ်ကုန်သော။
ကိလေသေ၊ ကိလေသာတို့ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
အဝသာနေစ၊ အဆုံး၌လည်း။
အယံ ဓမ္မော၊ မဖြစ်ဘဲ ခြုဓ်သော-ဤသဘောကို။
အာရမ္မဏတော၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့်။
မေ၊ ငါသည်။
ပဋိဝိဒ္ဓေါဝတ၊ ထိုးထွင်းသိမြင်အပ်ပြီတကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အမတံနိဗ္ဗာနံ၊ အမြိုက် နိဗ္ဗာန်ကို။
ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သောတပန္နဿ အရိယ သာဝကဿ၊ သောတာပန် အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပဉ္စ ပစ္စဝေက္ခဏာနိ၊ ပစ္စဝေက္ခဏာ ငါးကြိမ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
သောတာပတ္တိဖိုလ်ဉာဏ်ပြီး၏။
သုပ္ပဋိပ္ပန္နဂုဏ်၊ သောတာပတ္တိမဂ်ပုဂ္ဂိုလ် သောတာပတ္တိဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ် အစုံ၊ ပဌမပုရိသယုဂ သောတာပန်ကို ဆိုသော စကားရပ် ဤတွင် အပြီးသတ်။
သက္ကရာဇ် ၁၃ဝ၄-ခုနှစ်၊ တပေါင်း လပြည့်ကျော် ၁၄-ရက်နေ့။ ၃-နာရီ အချိန်တွင် ဓမ္မကထိကပုဂ္ဂိုလ် ဟောရိုးဟောစဉ် မဂ်ဝင်ဖိုလ်ဝင် နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့တင်သည် ဖြစ်၍ သာသနာတော်၏ ယာဉ်ဖြစ်သော -
ဝိပဿနာဉာဏ်စဉ်ကျမ်းကို
သထုံ မင်းကွန်းဇေတဝန် ဆရာတော်
ရေးသားစီရင် ဤတွင်ရွေ့ ပြီးသည်။
Comments
Post a Comment